အကောင်းပြောမလို့ဟာကိုနော် (စ/ဆုံး)

အော်……ကိုလတ်ဇင်လား…..ဘယ်သူမှမရောက်ကြသေးဘူး စပယ်ပဲရောက်သေးတာ” အလိုက်သင့်ပြန်ဖြေရင်းသူ့ကိုအကဲခတ်ကြည့်လိုက်တယ်။သူက အွန်လိုင်းကနေ ခင်မင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်မသူငယ်ချင်းပါ။ မနေ့တနေ့ကမှ နိုင်ငံခြားက ပြန်ရောက်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ ချိန်းထားလို့ ကျွန်မလည်း ဒီဆိုင်ကိုရောက်နေတာ။ ဓာတ်ပုံတွေမြင်ဖူးထားပေမဲ့ ရုတ်တရက်အပြင်မှာဆိုတော့ ကျွန်မဘယ်မှတ်မိပါ့မလဲ။ သူကတော့ ကျွန်မကို တန်းပြီးမှတ်မိတဲ့အပြင် အရင်တည်းက အပြင်မှာခင်ဖူးတဲ့သူငယ်ချင်းလို ရင်းရင်းနှီးနှီးစကားတွေဘာတွေပြောရင်း အေးဆေးပါပဲ။ နှစ်ယောက်သား မှာထားတဲ့အအေးတွေရတော့ စားပွဲတစ်ခုမှာဝင်ထိုင်လိုက်ကြတယ်။

“ဟဲဟဲ ကိုလတ်ဇင်က စပယ့်ကို တန်းမှတ်မိတာပဲနော်…စပယ်က မှတ်မိဝူးတော့်” စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ကျွန်မပြောတော့ သူက “ မှတ်မိတာပေါ့ဟ ဓာတ်ပုံတွေဒီလောက်မြင်ဖူးနေတာ နင်ကအပြင်မှာလည်း ဒီရုပ်ပဲကို “ ကျွန်မရှက်ပြုံးလေးပြုံးမိတယ်။ အွန်ုလိုင်းမှာဓာတ်ပုံတင်ရင် လှလှပပပြင်ဆင်ပြီး ရိုက် ပြီးတော့မှအလှဆုံးပုံကိုရွေးပြီးတင်တာလေ။ အဲတာကိုအပြင်နဲ့တူတူပဲပြောတော့ပျော်တာပေါ့နော် ။ခနကြာတော့ ချိန်းထားတဲ့သူငယ်ချင်းတွေရောက်လာပြီမို့ ကျွန်မတို့ အင်းလျားကန်ဘောင်ဘက်ကို ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေက ခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက်လောက်တော့ရှိတယ်။ အားလုံးက ကျွန်မနဲ့ အပြင်မှာရင်းနှီးပြီးသားတွေပါ။

ကိုလတ်ဇင်တစ်ယောက်ကိုပဲ…ခုမှတွေ့ဖူးကြတာလေ။ ဒါပေမဲ့ အွန်လိုင်းမှာ ရင်းနှီးပြီးသားသူတွေဆိုတော့ အပြင်မှာလည်း ပြောမနာဆိုမနာတွေပဲ။ သူငယ်ချင်းတွေက နင့်ကိုကို မပါဘူးလား….လို့ ကျွန်မကိုမေးကြတယ်။ ကျွန်မလည်း သူကနယ်မှာနေတာဖြစ်တဲ့အကြောင်း တစ်ခါတလေမှ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရန်ကုန်ကိုလာတာဖြစ်ကြောင်း တစ်ယောက်လာမေးလိုက်ရှင်းပြလိုက်နဲ့ စိတ်တောင်ညစ်လာတယ် တကယ်။ကန်ဘောင်မှာ မုန့်စားလိုက် စကားပြောလိုက် လမ်းလျှောက်လိုက်လုပ်ကြပြီးတော့ အိမ်ပြန်ကြဖို့ အချိန်ရောက်တော့ လမ်းကြောင်းတူတဲ့သူတွေ စုပြီး တက်ဆီ ငှားဖို့ မေးကြတယ်။

ကိုလတ်ဇင်ရယ်၊ နောက်ထပ် ကျွန်မသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရယ်က ပြန်မဲ့လမ်းတူတော့သုံးယောက်သား တက်ဆီ နဲ့အတူပြန်လာကြတယ်။ ပြောရအုံးမယ် အဲဒီသူငယ်ချင်းကောင်လေးကလည်း ခင်တာသိပ်မကြာသေးပေမဲ့ ငယ်ပေါင်းလိုပေါင်းတာ။ သူကလည်း ရည်းစားထည်လဲတွဲ ကိုယ်ကလည်း ရည်းစားနဲ့ဆိုပေမဲ့ တွေ့ကြရင် ချစ်ရယ် သဲရယ်ဆိုပြီး ပါးလေးကိုင်လိုက် မေးလေးကိုင်လိုက် လက်လေးတွဲလိုက်နဲ့ လုပ်နေကြတာ။ ကိုကိုကလည်း အဲဒါမျိုး အရမ်းသဝန်တိုတတ်တာလေ။ အဲဒီကောင်တွေနဲ့မပေါင်းနဲ့လို့မပြောရုံတမယ်ပဲ။ ကျွန်မကလည်း တားလေ အရွဲ့တိုက်လေသမားဆိုတော့ ကိုကိုက လေပြေလေးထိုးထိုးပြီးပြောရှာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ကျွန်မတို့က ရိုးရိုးသားသားပေါင်းတာလေ။ ဘာအကန့်မှမရှိဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်လုံတော့ ကျွန်မသူတို့နဲ့ သွားတွေ့တိုင်း ကိုကို့ကို ပြောပြပါတယ်။ သူသံသယမဖြစ်ပေမဲ့ ဖုန်းတွေတဂွမ်ဂွမ်ဆက်ပြီး မပြန်သေးဘူးလား…အခုဘယ်မှာလဲ…နောက်ကျနေပြီ အိမ်မပြန်သေးဘူးလား ဘာညာနဲ့ ဂျစ်တိုက်တာမျိုးတွေတော့ ခံရတာပေါ့။ ဇာတ်ရည်လည်အောင် နဲနဲရှင်းပြထားအုံးမယ်။ ကျွန်မနာမည်က စပယ်ပွင့်ဝါ ပါ။ အသက်၂၀ကျော်လောက် ရှိပြီး လောလောဆယ် ကုပဏီ တစ်ခုမှာအလုပ်လုပ်နေတယ်။ ကျွန်မစာဝင်ဝင်ရေးဖြစ်တဲ့ ဂရု လေးတစ်ခုရှိပါတယ်။ အဲဒီကနေ တဆင့် သူငယ်ချင်းတွေရပြီး ကိုယ့်အနီးအနားမှာနေတဲ့သူတွေဖြစ်နေရင် အပြင်မှာလည်း မြင်ဖူးအောင် ဆုံဖို့ ချိန်းကြတာပေါ့။

ကိုကိုကလည်း အလုပ်ကိစ္စနဲ့ရန်ကုန်တက်လာတဲ့အချိန်နဲ့ကြုံနေတာနဲ့ တွေ့ဖြစ်ကြတာပါ။ အမှန်ဆိုအွန်လိုင်းမှာက သူနဲ့ကျွန်မသိပ်မခင်ဘူး။ စကားတောင်မပြောဖူးဘူး။ အပြင်မှာတွေ့တော့လည်းအဲတိုင်းပါပဲ။ သူကစကားသိပ် မပြောပါဘူး။ ကျွန်မလည်း တခြားသူငယ်ချင်းတွေနဲ့စနောက်နေတာနဲ့ သတိတောင်မထားမိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီကတည်းက ကျွန်မကိုသဘောကျသွားပုံရတယ်။နောက်ရက်တွေကျတော့ စကားလာလာပြောတယ်။ သိပ်တောင်မကြာလိုက်ပါဘူး။ ရည်းစားစကားပြောတော့တာပဲ။ အမှန်တိုင်းပြောရရင် သူကကျွန်မကြိုက်တဲ့ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ရုပ်ရည်ပိုင်းကိုပြောတာ။

စိတ်ဓာတ်ပိုင်းကျတော့လည်း ခုမှစသိတဲ့သူဆိုတော့ ကောင်းတယ် ဆိုးတယ် မခွဲခြားနိုင်သေးဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မမှာပြသနာတစ်ခုတက်နေတယ်။ အဲဒါဘာလဲဆိုတော့ ကျွန်မနဲ့အရမ်းခင်တဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း ဖြစ်တဲ့ ဇော်ဇော်နဲ့ မထင်မှတ်ပဲရည်းစားတွေဖြစ်သွားတာပါ။ ကျွန်မသူ့ကို မချစ်ဖူး။ သူကကျွန်မကို ကြိုက်နေတာ ကြာလှပြီ။ ပြောရရင် အလယ်တန်းကတည်းကပါ။ ဇော်ဇော်နဲ့ ကျွန်မက ငယ်သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ ပြောမနာဆိုမနာ အတွင်းသိအစင်းသိတွေ ပြီးတော့အဲဒီတုန်းက စိတ်ကလည်း တအားညစ်နေတဲ့အချိန်….အရက်သောက်ချင်တယ်ဆိုပြီး သူ့ကိုခေါ်သောက်ရင်းဖြစ်ကုန်တာ။

မူးလာတော့ သူက ဖွင့်ပြောပြီး ကျွန်မကလည်း……..အမှန်တိုင်းပြောရရင် သိပ်တောင်မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဘာတွေပြောခဲ့မိလည်းဆိုတာ…အဖြေပေးမိလား မပေးမိလားလည်းမမှတ်မိဘူး။ သူကအတင်းဖက်ပြီးကစ်ဆင်တွေဆွဲတာတော့ မှတ်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကအဲ့လောက်နဲ့ရပ်ပြီး ကျွန်မကိုအိမ်ပြန်ပို့ပေးပါတယ်။ နောက်နေ့ကျတော့ ဘာဖြစ်မှန်းတောင်ကျွန်မမမှတ်မိဘူး။ ဇော်ဇော်ကတော့ ကျွန်မကိုသူ့ရည်းစားအဖြစ် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ကြီးမှတ်ယူလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာပျားတုပ်တော့တာပဲ။ ကျွန်မ တကယ်ဆိုးပါတယ်။ ကျွန်မစိတ်တွေကအရမ်းကိုလေလွင့် နေချိန်မှာ အရက်ကိုဖိသောက်တယ်။ သောက်တော့ ဇော်ဇော်နဲ့ခုလိုတွေ မှားကုန်တယ်။

အရင်က ဖြူစင်ခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်လေးက အဲဒီတစ်ရက်နဲ့တင် ရေစုန်မျောတော့တာပါပဲ။ ဇော်ဇော် တစ်ယောက်ကတော့ အရမ်းကိုပျော်ပြီး သူ့အလုပ်ကသူတွေနဲ့တောင်ကျွန်မကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သေးတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင်ကျွန်မက အရမ်းချစ်ခဲ့တဲ့ချစ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ ရက်ရက်စက်စက်တဖက်သတ်လမ်းခွဲခြင်းကို ခံရပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘယ်ယောကျ်ားရဲ့အချစ်ကိုမှအယုံအကြည်မရှိတော့တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပါ။ အီစီကလီတွေလျှောက်ထားရင်း စိတ်ပျော်အောင်နေနေပေမဲ့ ရိုးသားတဲ့သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်ကို အရောင်ဆိုးမိတဲ့အထိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး။

အခုတော့စိတ်ထဲကမပါဘဲ ရည်းစားတစ်ယောက်ရ…..ဖြတ်ဖို့ကလည်းချက်ချင်းကြီးမပြောရဲတော့ မျောပြီးတွဲနေရတယ်။ သူရောကျွန်မရော အလုပ်တွေရှိတော့ ညနေအလုပ်ဆင်းချိန်လောက်ပဲတွေ့ရတာပါ။ အိမ်တူတူပြန်တော့ တက်ဆီ ပေါ်မှာ ဒင်းက ပါးစပ်သရမ်းလိုက် လက်သရမ်းလိုက်လုပ်သေးတယ်။ လူလစ်ရင်လစ်သလို ခိုးနမ်းတယ်။ ရင်သားတွေကိုလည်းအတင်းကိုင်ပြီးဖြစ်ညှစ်တယ်။ ကျွန်မကအဲလိုအကျင့် တွေကိုမကြိုက်ဖူးရှင့်။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူနဲ့ဆိပ်ကွယ်ရာမှာသာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေရင်နေဖြစ်မယ်။ ဒီလို လူတွေမြင်နိုင်တဲ့ တက်ဆီ ပေါ်ကြီးမှာ သောင်းကျန်းတာမျိုးတော့လုံးဝမကြိုက်ဖူး။

အဲဒီလိုမျိုးမလုပ်ဖို့ မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ဇော်ဇော့်ကိုပြောရတယ်။ သူကတော့ကျားချောင်းသလိုချောင်းတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ နောက်တခါရုံးပိတ်ရက်ကျတော့ အပြင်ထွက်ဖို့ခေါ်တယ်။ ကျွန်မတို့ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြတယ်။ သူကအတွဲခုံဝယ်မယ်ပြောပေမဲ့ ကျွန်မက မျက်စိအားမကောင်းလို့အတွဲခုံဆိုရင်ပိတ်ကားနဲ့ဝေးပြီး ကြည့်ရတာအားမရဘူးလို့ ဉာဏ်ဆင်ပြီး ရှေ့ခုံတွေပဲ ဝယ်လိုက်တယ်။ ဒါတောင်မှ သိပ်အလွတ်မပေးချင်ပါဘူး။ ရုပ်ရှင်ပိတ်ကားက အမှောင်ခန်းတွေပြတဲ့အခါ ကျွန်မမျက်နှာကိုဆွဲလှည့်ပြီး အနမ်းတွေပေးတော့တယ်။ ဇော်ဇော်ကလူကသာပိန်တာရယ်…သူ့အနမ်းတွေကအား အရမ်းပါတယ်။

နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ရုံတင်မကဘူး လျှာကိုပါကျွန်မပါးစပ်ထဲထိုးထည့်ပြီးလှည့်ပတ်နေတယ်။ သူ့လက်ချောင်းမာကျစ်ကျစ်တွေကလည်း ကျွန်မရဲ့အိဖြိုးနေတဲ့ရင်သားတွေကို အတင်းဆုပ်ကိုင်လာတယ်။ ကျွန်မဝတ်ထားတာလည်ပင်းပေါက်နဲနဲကျယ်တဲ့တီရှပ်ဆိုတော့ လည်ပင်းပေါက်ထဲကနေလက်တွေကိုထိုးထည့်ပြီး ဝတ်ထားတဲ့ဘရာကြားက ရင်သားကို အမိအရစမ်းပြီးဆုပ်နယ်နေတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကိုစမ်းမိသွားပြီး အတင်းပွတ်ချေနေလို့ ကျွန်မမှာအသံထွက်တော့မလိုဖြစ်ပြီး အံကိုကြိတ်ထားရတယ်။ ဘေးမှာလူတွေနဲ့လေ။ နောက်တော့သူ့လက်တွေက ကျွန်မဝတ်ထားတဲ့ဂျင်းဘောင်းဘီဇစ်ကိုဖြုတ်ပြီး အတွင်းထဲထိ ထပ်ကျူးကျော်လာတယ်။

မိန်းကလေးတွေရဲ့ အားနည်းချက်ဖြစ်တဲ့ ရင်သားတွေကိုအမိအရအကိုင်ခံထားရတဲ့ကျွန်မက သူ့လုပ်ရပ်တွေကိုမငြင်းနိုင်တော့ပါဘူး။ သူ့လက်နဲ့မထိခင်မှာပဲ ကျွန်မပိပိလေးထဲက အရည်တွေစိုသလိုလိုဖြစ်လာတယ်။ သူလုပ်နေတာတွေကို ပါးစပ်ကဘာမှမပြောပေမဲ့ကျွန်မလက်ကိုင်အိတ်လေးကိုသူ့လက်ဝင်နေတဲဘောင်းဘီပေါ်တင်ပြီးဖုံးပေးလိုက်တယ်။ဘေးကလူတွေ မမြင်အောင်လေ။ သူ့လက်တွေက ကျွန်မအတွင်းသားတွေနဲ့ထိနေပါပြီ။ အပေါ်ကနေ ကိုင်ပြီးပွတ်နေရင်းနဲ့ လက်တစ်ချောင်းကိုကျွန်မပိပိလေးထဲထိုးထည့်လိုက်တယ်။ အရည်တွေလည်း စိမ့်နေတော့ ဇွပ်ကနဲဝင်သွားတာပေါ့။ ကျွန်မအသံမထွက်ရဲဘဲ သူ့ပခုံးနဲ့ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုထိပြီးပိတ်ထားရတယ်။

ညည်းမိမှာစိုးလို့။ ရုပ်ရှင်ကဘာတွေပြနေမှန်းတောင်မသိလိုက်ပါဘူး။ ကျွန်မအာရုံတွေကသူ့လက်တွေပေါ်ပဲ ရောက်နေတာလေ။ အလုပ်များနေတဲ့သူ့လက်တွေကို ကျွန်မလက်နဲ့လှမ်းကိုင်ပြီးရပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ သူ့ပစ္စည်းကဘယ်လိုနေတယ် မသိဘူး။ လက်ခလယ်ကတော့အတော်ရှည်သား။ သူထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်လုပ်နေတာခံနေရင်း လုပ်ပါများတော့ ကျွန်မအထဲက နာလာတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပီးလားမပီးလားတော့မသိဘူး။ အရည်တွေကတော့ တော်တော်လေး ထွက်နေပါတယ်။ ရုပ်ရှင်ပြီးမှဘဲ အိမ်သာ ဝင်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်တယ်။ ရုပ်ရှင်ကြည့်ပြီးပြန်ထွက်လာကြတော့သူကဟိုဝင်ချင်သလို ဒီဝင်ချင်သလို လုပ်သေးတယ်။

ကျွန်မကလည်း ဘာလိုလိုညာလိုလိုနဲ့ငြင်းပြီး မုန့်လေးဘာလေးစားပြီး ပြန်လာကြတယ်။ကျွန်မ ဇော်ဇော့်ကိုမချစ်ဘဲ ဘာလို့တွဲရလဲဆိုရင် အားနာလို့ပါ။ ဟုတ်ပါတယ် အားနာလို့ခါးပါပါနေရပြီလေ။ သူက ကျွန်မအနွံတာတွေအရမ်းခံခဲ့တယ်။ ကျွန်မအပေါ်အရမ်းဂရုစိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲလိုလူမျိုးူကို ငါနင့်ကိုမချစ်ပါဘူး အရက်မူးပြီး လက်ခံလိုက်မိတာပါ လို့ ကျွန်မဘယ်လိုပြောထွက်ပါ့မလဲ။ အဲဒါကြောင့် သူစိတ်ကျေနပ်အောင်ခဏတစ်ဖြုတ်တွဲတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်မလွန်ခင် သူ့ကိုအညင်သာဆုံးနည်းနဲ့ ဖြတ်ဖို့ ကျွန်မစဉ်းစားထားပြီးသားပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုကိုက ပေါ်လာခဲ့တာ။

တွေ့ဖူးတာမှ နှစ်ရက်တပိုင်းရှိသေးတာကို အတင်းကြီး ဖုန်းတွေဆက် အဖြေတွေတောင်း လုပ်တော့တာပဲ။ ဇော်ဇော်ကလည်း တနေ့ထက်တနေ့ ရောဂါတွေရင့်နေပြီလေ။ ဟိုသွားရအောင် ဒီသွားရအောင်ခေါ်နေပြီ။ ကျွန်မကငြင်းထားတော့သူလည်း ညစ်ပြီး ကျွန်မကို မဆက်သွယ်ပဲ ဂိမ်းပဲသွားသွားဆော့နေတယ်။ကျွန်မလည်း အဲဒါကိုအကြောင်းပြပြီး နင်ကငါ့ကိုဂရုမစိုက်ဘူးဘာညာနဲ့ သူ့ကို စိတ်ကောက်ပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့တစ်ခါတည်းကိုကို့ကို အဖြေပေးလိုက်တော့တာပဲ။ ကိုကို့ကိုအဖြေပေးပြီးတော့မှ ငါ့မှာ ချစ်သူရှိနေပြီ….လမ်းခွဲကြရအောင်ဆိုပြီး ဇော်ဇော့်ကို ပြောလိုက်တယ်။

ဖြစ်ချင်တော့ သူကလည်း အဲဒီ့အချိန် အလုပ်နဲ့ ခရီးထွက်သွားရတယ်။ အဲဒီတော့ ကျွန်မကိုလာတွေ့ပြီး ပွားလို့မရတော့ဘူးလေ။ သူပြန်ရောက်တော့ ကျွန်မကိုတွေ့ဖို့ကြိုးစားသေးပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မဲ ငြင်းလိုက်ပါတယ်။ သူလည်းဆက်မကြိုးစားတော့ဘူး။ နဲနဲတော့ထူးဆန်းတယ်နော်။ ကိုယ့်ကို ငယ်ငယ်လေးထဲက သိပ်ချစ်ခဲ့ပါတယ်ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဖြတ်ရတာ အဲလောက်လွယ်မယ်တောင် ကျွန်မထင်မထားဘူး။ ကွယ်ရာမှာအသဲကွဲနေလားမသိပေမဲ့ ဇော်ဇော်က ဖုန်းဆက်တာတွေ ကျွန်မအိမ်နဲ့အလုပ်ကိုလည်းသိနေရဲ့သားနဲ့တွေ့ဖို့ကြိုးစားတာတွေ မလုပ်ပါဘူး။

ဒီလိုနဲ့ကျွန်မလည်း ယောကျ်ားတွေရဲ့ အရမ်းချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့အချစ်ကို ပိုပြီးအယုံအကြည်မဲ့လာတယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ ကိုကိုနဲ့ကျွန်မ တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်သိပ်တောင်မသိသေးခင် ရည်းစားတွေဖြစ်လာတယ်။ ချစ်သူတွေဆိုပေမဲ့ ကိုကိုကနယ်ကမို့ တစ်လတစ်ခါ နှစ်ခါလောက်ပဲတွေ့ဖြစ်ကြပါတယ်။ ကျွန်မကလည်း အဲဒါကိုသဘောကျပါတယ်။ ခါတိုင်းလိုပဲ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တွေ့လိုက် လျှောက်သွားလိုက် လျှောက်စားလိုက် လုပ်လို့ရတယ်လေ။ ကိုကိုပါရင်စိတ်က နဲနဲကျဉ်းကျပ်တယ်။ ကျွန်မက ယောကျ်ားလေးသူငယ်ချင်းများတယ်။ ကိုကို့ကိုပါခေါ်ပြီး သူတို့နဲ့တွေ့တဲ့အချိန် သူတို့က စလိုက်နောက်လိုက်ရင် ကြည့်တဲ့ကိုကို့မျက်လုံး၊

ဖြစ်သွားတဲ့ကိုကို့မျက်နှာကို သူတို့ သိလားမသိလား မသိပေမဲ့ ကျွန်မအားနာမိတယ်။ ရည်းစားဖြစ်ပြီး နှစ်လလောက်နေတော့ ကိုကိုက ဘီယာသွားသောက်ရအောင်ဆိုပြီးခေါ်ပါတယ်။ ဟိုတယ်တစ်ခုကိုရောက်သွားတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်မက အပြင်းတွေပါချတတ်နေပြီဆိုတာ သူမသိဘူးိ။ အဲဒီ့မှာ စားရင်းသောက်ရင်းနဲ့ သူက ကျွန်မကိုဖက်ပြီး ခုတင်ပေါ်ခေါ်သွားတယ်။ အဝတ်တွေဟိုချွတ်ဒီချွတ်နဲ့ အကုန်လည်းကုန်ရော စောင်ကြီးခြုံပြီး ဘာဂျာပေးတော့တာပဲ။ ကျွန်မလည်း ဘီယာအရှိန်တွေနဲ့ဆိုတော့ ရင်ခုန်သံတွေတဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့။ ဂျာလို့အားရတော့မှ စောင်ခြုံထဲက ချွေးတွေသီးနေတဲ့သူ့မျက်နှာထွက်လာပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ကအောက်ခံဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။

သူ့ပစ္စည်းက တော်တော်ကြီးပါတယ်။ ကျွန်မစိတ်ထင်ခုနစ်လက်မကျော်ကျော်တော့ရှိမယ်ထင်တယ်။ လုံးပတ်ကလည်းခပ်ထွားထွားပဲ။ ကိုကို့မတိုင်ခင်တွေ့ခဲ့တဲ့ ဘဲတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေက စံမမှီတန်းမမှီလို့တောင်ပြောလို့ရတယ်။ ဇော်ဇော့်ပစ္စည်းကိုတော့ကျွန်မ မတွေ့ဖူးလိုက်ဘူး။ တွေ့ဖူးဖို့နေနေသာသာ လက်နဲ့တောင် မစမ်းဖူးပါဘူး။ ဆက်ပြောရရင်ကိုကိုကသူ့ပစ္စည်းကိုထုတ်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်မကို စပြီးမိတ်ဆက်ပေးတော့တာပဲ။ “ကိုကို သွင်းလိုက်တော့မယ်နော် ချစ်” ကျွန်မရီဝေေ၀နဲ့ ကိုကို့မျက်နှာကိုမော့ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီအခြေနေရောက်မှ မသွင်းနဲ့ပြောလို့လည်း နားထောင်မှာမှမဟုတ်တော့ပဲ။ ခေါင်းကိုပဲငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။

တောင့်တင်းသန်မာနေတဲ့သူ့ပစ္စည်းကြီးက ကျွန်မကိုယ်ထဲကို တစ်ရစ်ချင်းတိုးဝင်လာတယ်။ ကျွန်မနှုတ်ခမ်းကိုဖိကိုက်ပြီး အိပ်ယာခင်းစကို လက်နဲ့ဆုပ်ထားမိတယ်။ မကြုံဖူးတဲ့အရွယ်အစားမို့ ကျွန်မကိုယ်အတွင်းထဲက နည်းနည်းနာသလိုလို ရှိပါတယ်။ ကိုကိုက ကျွန်မနှုတ်ခမ်းတွေကိုဖိကပ်စုပ်နမ်းလိုက်ပြီး နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေတဲ့ရင်သားတွေကို လက်နဲ့ တယုတယ ဆုပ်ပြီးအသာဖြစ်ညှစ်ပေးပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ညည်းသံခပ်တိုးတိုးက ဟိုတယ်ခန်းလေးထဲမှာ စည်းချက်ညီညီထွက်ပေါ်နေတယ်။ ကုတင်ပေါ်မှာတော့ ပက်လက်အနေအထားနဲ့လှဲနေတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ပေါင်တွေကို ကိုကိုကလက်နှစ်ဖက်နဲ့ထိမ်းကိုင်ထားပြီး အပေါ်ကအုပ်မိုးရင်း ပန်းတိုင်ရောက်အောင်အားကြိုးမာန်တက် ကြိုးစားနေပါတယ်။

ကိုကိုနဲ့မတွေ့ခင်ရှေ့မှာ ရည်းစားနှစ်ယောက်လောက်ထားဖူးခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့ ကိုကိုနဲ့ဒီနေ့ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံဆိုတော့ ကျွန်မရှက်ပြီးမျက်စိတွေမှိတ်ထားမိတယ်။ “ချစ်….ချစ်ပြီးတော့မလား ကိုကိုပြီးလိုက်တော့မယ်နော်” “အင်း..အင်း” ကျွန်မညည်းရင်းညူရင်းပဲပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ကျွန်မ ရည်းစားတွေလည်းထားဖူးခဲ့ပြီး ခုလိုလည်း အတူနေခဲ့ဖူးပြီးမှ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြီးတယ်ဆိုတာကို မခံစားဖူးသေးဘူးဆိုရင် ယုံကြပါ့မလားနော်။ တကယ်ပါ။ လိင်ဆက်ဆံချိန်မှာ စိတ်ကျေနပ်မှုရရင်ပြီးတာပဲ ပြီးတယ်မပြီးဘူးဆိုတာဘာအရေးလဲလို့ပဲ ကျွန်မသဘောထားခဲ့ပါတယ်။

အခုလည်း ကိုကိုမေးတဲ့ ပြီးတော့မလားဆိုတာကို အင်းလို့ပြန်ဖြေတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကိုမြန်မြန်ပြီးခိုင်းလိုက်တာပါ။ အချိန်ကြာတော့ကျွန်မအတွင်းသားတွေက စပ်သလိုကျိန်းသလိုလိုဖြစ်လာပြီလေ။ ကိုကိုက မြန်မြန်သွက်သွက်ကြီး ၁၀ကြိမ်ကျော်ကျော်လောက် ဆောင့်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်မကိုယ်ထဲကို သုတ်ရေတွေပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ကိုကိုက ကျွန်မကိုစိတ်ကျေနပ်မှုပေးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မငြင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ကျွန်မသူ့ကိုမချစ်ခဲ့ဘူး။ သူ့အချစ်ကိုပဲသာယာခဲ့တာပါ။ အဲဒီတုန်းကတော့ သူ့ကိုချစ်သလိုလိုရှိပေမဲ့ ခုချိန်ပြန်စဥ်းစားလိုက်ရင် သူ့ကိုမချစ်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ပိုပိုသိလာပါတယ်။

ချစ်သူတွေဖြစ်လာပြီးမှ ကိုကို့အကြောင်းကို တဖြေးဖြေးသိလာရတာဆိုတော့ လိင်ဆက်ဆံချိန်မှာသူပေးတဲ့ သာယာမှုကလွဲရင် ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာသူ့ကို ကျွန်မမကြိုက်တဲ့ အချက်တွေ တော်တော်များများရှိပါတယ်။ ကိုကိုနဲ့ကျွန်မက ရှစ်နှစ်ကိုးနှစ်နီးပါး အသက်ကွာနေလို့လားတော့မသိဘူး။ကိုကို့ရဲ့ ပစိပစပ်များတာ၊ ဇီဇာကြောင်တာ၊ သဝန်တိုတာ၊ ချုပ်ချယ်တာ အဲဒီ့စိတ်တွေက သာမန်လူတွေထက်ပိုသလိုပဲလို့ကျွန်မခံစားရတယ်။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကိုသဝန်တိုတာလောက်တော့ ကျွန်မနားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ယောကျ်ားလေး သူငယ်ချင်းမှန်သမျှကို သံသယစိတ်နဲ့ကြည့်ပြီး နောက်ကွယ်ကျရင် ဘယ်ကောင်ကဘယ်လိုမကောင်းတာ ဆိုပြီး ပြောတာကျတော့

ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေဘက်က မခံနိုင်သလို ကျွန်မအပေါ်လည်း မယုံကြည်ရာရောက်တယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်မကလည်း သူအဲ့လိုလုပ်လေ ပိုအရွဲ့တိုက်ချင်လေဆိုတော့ သူနဲ့ကြိုက်နေတုန်းမှာပဲ နောက်ထပ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုပေါ်လာတော့တာပဲ။ “စပယ်မ….နင့်တိုက်ခန်းရှေ့ရောက်ပြီ ဆင်းလေ……” ကျွန်မသူငယ်ချင်းလှမ်းပြောလိုက်တဲ့အသံကြားမှ ကျွန်မလည်းအတွေးဆက်ပြတ်သွားတော့တယ်။ သူငယ်ချင်းနဲ့ ကိုလတ်ဇင်တို့ နှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကျွန်မနေတဲ့တိုက်ခန်းပေါ်တက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မဇာတိက ပဲခူးမှာမို့ ရန်ကုန်မှာ မိဖြူနဲ့ လွင်မာဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်နဲ့တိုက်ခန်းစုငှားပြီးနေပါတယ်။

ကျွန်မအခန်းထဲရောက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်လည်းပြန်ရောက်နေကြပြီ။ ကျွန်မကိုမြင်တာနဲ့ မိဖြူက ပြုံးစိစိနဲ့…. “ဟဲ့ စပယ်…ငါဒီနေ့ပြန်လာတော့ ငါတို့တိုက်အောက်မှာ ဘယ်သူနဲ့တွေ့တယ်မှတ်လဲ” ကျွန်မလည်းရချိုးဖို့အဝတ်တွေချွတ်နေရင်းစပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ပြန်မေးလိုက်တယ်။ “ဘယ်သူလဲ နင့်ကိုကြိုက်နေတဲ့နင်တို့အလုပ်ထဲကကုလားကြီးလား ဟိဟိ” “ကောင်မ…အကောင်းပြောမလို့ဟာကိုနော်……. အရင်တစ်ပတ်ကငါတို့ကလပ်သွားတော့ နင်နဲ့တွဲကတဲ့ ကောင်လေးလေ အပြန်ငါတို့ကိုတောင်ကားနဲ့လိုက်ပို့ပေးသေးတယ်လေ ငါနာမည်မေ့နေတယ် ဘဲသွေးဆိုလား ဟီးဟီးး” “ရဲသွေးပါဟဲ့ ..သူကဘာလာလုပ်တာတဲ့လဲ”

“နင့်ကိုလာရှာတာပေါ့ ကောင်မရယ်……..ဖုန်းမကိုင်လို့တဲ့…………ငါလည်း နင့်အလုပ်ကအချိန်ပိုဆင်းရတယ် ဘာညာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်…သူကနင့်အလုပ်ကဘယ်မှာလည်းမေးနေသေးတယ်…ငါက မေးချင်ရင်တိုက်ရိုက်မေးပါ လို့..ငါကြားထဲကနေ နင်ကြိုက်မှန်းမသိ မကြိုက်မှန်းမသိမပြောချင်ဘူးလို့ ပြောပေးလိုက်တယ်…အဲတော့မှ သူလည်းလမ်းကြုံလို့ဝင်ကြည့်တာပါတဲ့ ပြောပြီးလစ်သွားတာပဲ စပယ်တို့များစွံချက်နော်…ကိုကိုဇော်မင်းအောင်ကြီး တစ်ယောက်လုံးရှိနေတာတောင် တန်းလန်းတန်းလန်းတွေက များချက်ပဲ ဟိဟိ” “အေးချောတဲ့လှတဲ့သူတွေဆိုတော့ဒီလိုပဲပေါ့ဟာ”ကျွန်မမိဖြူကိုလျှာထုတ်ပြလိုက်ရင်းရေချိုးခန်းထဲဝင်လာလိုက်တယ်။

ရေချိုးနေရင်းရဲသွေးအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသေးတယ်။ ကောင်လေးက ၁၈ ၁၉နှစ်လောက်ပဲရှိအုံးမယ်။ တက္ကသိုလ်တက်နေတုန်းတဲ့။ စတိုင်ကခပ်မိုက်မိုက်လေး။ မျက်နှာကလည်း ကိုးရီးယားမင်းသားတွေလို နုနုဖတ်ဖတ်နဲ့။ ကျွန်မကဒီလိုပုံစံမျိုးမကြိုက်တတ်ပါဘူး။ပုံစံကသန့်သန့်ပြန့်ပြန့်မို့ ကလပ်ထဲမှာ ကနေရင်း အတင်းကြီးလာရောတော့လည်း ရေလိုက်ငါးလိုက်ပြန်ဆက်ဆံလိုက်တာပါ။ အပြန်ကိုလိုက်ပို့ရင်း ကျွန်မတို့ သုံးယောက်ဖုန်းနံပါတ်တွေတောင်းသွားသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဖုန်းဆက်တာက ကျွန်မတစ်ယောက်ထဲကို……..။ ရဲသွေးတစ်ယောက်ကျွန်မကိုနေ့ရောညရောဖုန်းဆက်ပြီးကျူနေတာကို ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေကို အသိမပေးဘဲထားခဲ့တယ်။

ညဘက်ကိုကိုနဲ့ဖုန်းပြောပြီးတာနဲ့သူ့ဖုန်းကတန်းဝင်လာတော့ဆိုတော့ သူငယ်ချင်းတွေလည်းမရိပ်မိကြဘူးလေ။ သူတို့ကလည်း သူတို့ဘဲတွေနဲ့ဖုန်းပြောနေရတာနဲ့ အာရုံတောင်စိုက်မိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ရေချိုးပြီးတာနဲ့ ကိုကို့ဖုန်းကတန်းဝင်လာလို့ပြေးကိုင်ရတယ်။ မကိုင်မိဘဲ ဖုန်းကော များဖြစ်နေရင်ရစ်လို့ဆုံးမှာမဟုတ်တော့ဘူးလေ။ အခုတောင် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့တွေ့မယ်ပြောထားရက်နဲ့ အိမ်ပြန်နောက်ကျတယ်ဆိုပြီး ရစ်နေတာမပြီးတော့ဘူး။ နားနှစ်ဖက်လုံးထူပူနေအောင်နားထောင်ပြီးတော့မှ ခါတိုင်းလိုပဲ အရမ်းချစ်လွန်းလို့ပါ ချစ်ရယ်နဲ့ အဆုံးသတ်ပြီးဖုန်းချသွားတယ်။ ဟူး……ဒီဘဲကြီးကိုမြန်မြန်ဖြတ်လိုက်ရင်ကောင်းမယ် ထင်တယ်လို့စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့တွေးမိတယ်။

“ဟဲ့ စပယ် နင့်ကိုကိုနဲ့ပြတ်သွားကြပြီဆို…. ” ရုံးမှာအလုပ်လုပ်နေရင်း မက်စင်ဂျာ ကလှမ်းမေးလိုက်တဲ့ ကိုလတ်ဇင်ကြောင့် လုပ်လက်စအလုပ်ခဏထားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ “ဟုတ်တယ် ကိုကြီး…စပယ်တို့ပြတ်သွားပြီ” “အမ်…ဘယ်လိုဖြစ်ကြတာတုန်းဟာ….နင်တို့ကလည်း…” “ဒီလိုပဲလေ..တစ်ပူငြိမ်းတာပေါ့ အဟီး…. ” “အွန်…..ငါကတော့နင်အသဲတွေကွဲပြီး ဝမ်းနည်းနေမလားလို့…အရက်သောက်ကြမလားလို့အဖော်စပ်မလို့…. ဟီးဟီး နင်ကဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတော့ ထားပါတော့ ” “အမယ်လေး…သောက်ချင်ရင်သောက်ပေါ့…..စပယ်တို့က သူများလိုအသဲကွဲတယ်ဆိုပြီးအကြောင်းပြချက်နဲ့ သောက်တာ မှုတ်ဖူး…ကြိုက်လို့သောက်တာ ဟိဟိ ”

“ အေးအေး..အာ့ဆိုလည်း ဒီတပတ်စနေအားလား..တွေ့ကြမယ် တစ်ခြားသူတွေလည်းခေါ်ထားလိုက်မယ်” “စနေမအားဝူး….. တနင်္ဂနွေလုပ်လိုက်နော်” “အေးပြီးရော…အသဲကွဲတဲ့အထိမ်းအမှတ်နဲ့နင်တိုက်ဖို့ပြင်ထား ” “မကွဲပါဝူးဆိုနေမှ ” ကွန်ပျူတာ ပေါ်မှာ အရုပ်လေးတွေ ရီပြလိုက် လျှာထုတ်ပြလိုက် စိတ်ဆိုးပြလိုက်နဲ့ အလုပ်များနေကြတာကို အဓိပါယ်မဲ့ငေး ကြည့်ရင်း ကိုကိုနဲ့ပြတ်သွားရတဲ့အကြောင်းအရင်းက ကျွန်မခေါင်းထဲပေါ်လာတယ်။ ပြောရရင်ကိုကိုနဲ့ကျွန်မပြတ်သွားတာ ရဲသွေးကြောင့်ပါ။ ကိုကိုနဲ့ညတိုင်းဖုန်းပြော ပြီးတာနဲ့ ရဲသွေးကကျွန်မဆီဖုန်းဆက်တယ်။ ဘယ်အချိန်လောက်ဆက်လို့ကျွန်မပြောထားလို့ပါ။

တစ်ညကျတော့ ရဲသွေးနဲ့ပြောနေတုန်းကိုကိုက ပြောစရာကျန်သေးလို့ ထပ်ဆက်တော့ဖုန်းကမအားဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေဆီဆက်တော့လည်း မိဖြူက အပြင်ရောက်နေတယ်။ လွင်မာက သူ့ဘဲနဲ့ပြောနေလို့ ဖုန်းမအားဘူး။အဲဒီ့မှာကိုကိုကကျွန်မကိုမင်္သကာဖြစ်သွားတယ်နဲ့တူတယ်။ နောက်နေ့ မပြောမဆိုနဲ့ ရန်ကုန်ရောက်ချလာပြီး ကျွန်မ တို့တိုက်ရှေ့မှာ ချောင်းနေတာ။ ဖြစ်ချင်တော့ အဲဒီနေ့က ရဲသွေးကရုံးလာကြိုပြီး ပြန်လိုက်ပို့ပေးတာနဲ့ တည့်တည့်တိုးတိုးတယ်။ ရဲသွေးပြန်သွားတာနဲ့ ကျွန်မဆီလာပြီး မျိုးစုံစွပ်စွဲတော့တာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာရဲသွေးနဲ့ကျွန်မအီစီကလီဆိုပေမဲ့ ဘာမှဖြစ်ကြသေးတာတော့မဟုတ်ဘူး။

သူက အော်ကြီးဟစ်ကျယ်မဟုတ်ပေမဲ့ ဒေါသသံနဲ့ ပြောနေတော့ အသံတွေကကျယ်လာပြီး လမ်းသွားလမ်းလာတွေနဲ့ အနီးအနားလူတွေကလည်းကြည့်နေကြတာ။ ကျွန်မလည်းရှက်လာတယ်။ သူ့ကိုလည်းစိတ်ကုန်လာပြီး ဘာမှရှင်းပြမနေချင်တော့တာနဲ့ “ဟုတ်တယ်… ရှင်စွပ်စွဲတာတွေအားလုံးမှန်တယ် ကျေနပ်ပြီလား” လို့ပြောချပလိုက်တယ်။ သူက သူမျှော်လင့်ထားပုံမရတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရသလိုမျိုး တအံ့တသြဖြစ်ပြီး ခဏငြိမ်သွားတယ်။ နောက်တော့ တောက် တစ်ချက်ခေါက်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပဲ လှည့်ထွက်သွားတော့တာပဲ။ အဲဒီမှာတင် ကိုကိုလို့ကျွန်မခေါ်ခဲ့တဲ့ ကိုဇော်မင်းအောင်နဲ့ ဇာတ်လမ်း တစ်ခန်းရပ်သွားပါတော့တယ်။

“မ..သောက်လေ သိပ်လည်းမသောက်သလိုပဲ…ဘာထပ်မှာပေးရမလဲ” ပြုံးပြုံးလေးမေးနေတဲ့ ရဲသွေးကို ကျွန်မခေါင်းရမ်းပြပြီး ရှေ့ကဘီယာခွက်ကိုလှမ်းကိုင်လိုက်တယ်။ ဒီကောင်လေးက အပြုံးတော့ချိုသား။ သောက်ရင်းစားရင်း စကားပြောရင်းနဲ့ပဲ ကျွန်မအရှိန်မလွန်အောင် သတိထားနေတဲ့ကြားက ခေါင်းထဲမှာတော်တော် မူးလာတယ်။ အန်ချင်သလိုလိုလည်းဖြစ်လာတာနဲ့ အိမ်သာ ထဲဝင်ပြီး လုပ်စရာရှိတာတွေလုပ် (အန်တာတို့ ရှူရှူူးပေါက်တာတို့ပြောတာ) ပြန်ထွက်လာတော့ သူက တံခါးဝမှာရပ်စောင့်နေပြီး “မ မူးနေပြီးမလား..သွားကြမယ် ကျွန်တော်ပြန်လိုက်ပို့မယ်” အဲလိုပြောပြီး ကျွန်မကိုခေါ်သွားတာ ဟိုတယ်တစ်ခုကိုပါ။

အခန်းထဲရောက်တော့တံခါးပိတ်ပြီးရုံရှိသေး ကျွန်မကိုနံရံမှာ ဆွဲကပ်…သူကထိုင်ချင်လိုက်ပြီးကျွန်မဝတ်ထားတဲ့ဂါဝန်အတိုလေးအောက်ကို သူ့ခေါင်းထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ကျွန်မလည်း ဂါဝန်အုပ်နေတဲ့သူ့ခေါင်းကိုကိုင်ထားရင်း ငါဘာလို့ဒီကိုလိုက်လာမိပါလိမ့်..လို့ မူးမူးနဲ့ယောင်တောင် ပေါင်တောင်ဖြစ်ပြီးစဉ်းစားနေမိတယ်။ သတိပြန်ဝင်လာတော့ သူကကျွန်မဂါဝန်ကိုဆွဲချွတ်ပြီးနေပြီ။ သူနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်နေတဲ့ကျွန်မကိုယ်လုံးကို ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီးနံရံကိုလက်ထောက်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ပန်တီ ပန်းနုရောင်လေးကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်ရင်း ကျွန်မခြေထောက်တွေကို သူ့လက်နဲ့ တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီကိုင်ပြီး ကားလိုက်တယ်။

သူ့ဘောင်းဘီကိုလည်းချွတ်လိုက်ပြီး အနောက်ကနေသူ့ပစ္စည်းနဲ့ ခြေထောက်ကားထားလို့ နဲနဲဟနေတဲ့ ကျွန်မအကွဲကြောင်းလေးကို ပွတ်ပြီးဆွဲနေပါတယ်။ “ဟား……..ချစ်လိုက်တာမရယ်” သူ့ပစ္စည်းကိုထိုးထည့်ရင်းပြောလိုက်တာကြောင့် ချစ်လိုက်တာလို့ပြောတာလား ကျပ်လိုက်တာလို့ ပြောတာလား မသဲကွဲလိုက်ဖူးရယ်။ တကယ်လည်းသူ့ပစ္စည်းကကျွန်မကိုယ်ထဲမှာကျပ်ညပ်နေပါတယ်။ နောက်ကျောပေးထားတာ ကြောင့် ကျွန်မလှမ်းမမြင်ရသေးဘူး။ ထိန်းမရနိုင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒကြောင့် ကျွန်မခြေထောက်တွေပိုကားလာပြီး တင်ကိုအနောက်ပစ်ထားမိတယ်။ဒီလိုပုံစံကယောကျ်ားလေးကအရပ်အရမ်းရှည်နေရင်အဆင်မပြေတတ်ဖူးမဟုတ်လား။

သူကတော့ကျွန်မနဲ့အရပ်မတိမ်းမယိမ်းမို့ အနောက်ကနေအဲလိုထည့်ရတာ အဆင်ပြေပုံရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ကြိုးသိုင်းဒေါက်ဖိနပ်ကိုမချွတ်ရသေးတာလည်းပါမှာပေါ့။ “အ..အားးး” ရဲသွေးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေပိုပြီးမြန်လာသလို ကျွန်မရဲ့ညည်းသံတွေကလည်းပိုပိုကျယ်လာတယ်။ တင်တွေကိုလည်းအနောက်ပစ်ပြီး တန်ပြန်ဆောင့်ပေးနေမိတယ်။ သူကတော့ ဘရာကျွတ်သွားပြီးဖြစ်တဲ့ ကျွန်မရင်သားနှစ်ဖက်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ခြေမွရင်း အမြန်ဆုံးနှုန်းနဲ့ဆောင့်ရင်း ခရီးဆုံးကိုရောက်အောင် သွားနေပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မတင်သားတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့အတင်းဆွဲကပ်ဖိညှစ်ရင်းက “ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ် မ…..အားးးအားးး”

အသံမျိုးစုံအော်ဟစ်ရင်း ကျွန်မနောက်ကျောကိုမှီဖက်လိုက်တယ်။ အိပ်ယာပေါ်လှဲအိပ်ရင်း အမောဖြေနေကျတော့မှ သူ့ပစ္စည်းကိုကျွန်မသေသေချာချာကြည့်မိတယ်။ အရှည်က သာမာန်လောက်ပဲ ……လုံးပတ်ကတော့တော်တော်ကိုကြီးပါတယ်။ တိုတိုတုတ်တုတ်ကြီးပေါ့။ ကျွန်မကြည့်နေတာကို သူတွေ့သွားပြီး သူ့ပစ္စည်းကိုလက်နဲ့အုပ်ထားလိုက်တယ်။ “ဟိဟိ မကြည့်ပါနဲ့ မရယ်…သားဟာလေးက တိုတိုလေး” “အယ် အဲလောက်လည်းမတိုပါဘူး…လုံးပတ်ကတော်တော်ကြီးနေတယ်နော်….. ဆေးတွေဘာတွေများစားထားလား” “အာ..မစားပါဘူး မရယ်…ဒါအော်ရီဂျင်နယ်ပါ အဟိ……….ဒါနဲ့… မမပူစီလေးကလေ အရမ်းကျပ်ပြီးကောင်းတာပဲ သိလား”

“အော်…ဒါကတော့ နင့်ဟာကြီးက တော်တော်တုတ်တာကိုး ရဲသွေးရဲ့…ကျပ်မှာပေါ့” သူ့ကိုမျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောလိုက်တော့ သူကခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ကျွန်မနှုတ်ခမ်းတွေကို ဖိကပ်ပြီးနမ်းလိုက်တယ်။ လူသာငယ်ပေမဲ့ သူအတွေ့အကြုံအပြည့်ရှိပုံရပါတယ်။ ဒီကိစ္စမတိုင်ခင်က ကျွန်မတို့ညဘက်လျှောက်လည်ကြရင်း ကားပေါ်မှာ သူက ဟိုကိုင်ဒီနှိုက်လုပ်ဖူးပြီးပြီ ဆိုတော့ သိပ်ရှက်မနေကြတော့ဘဲ ဒီလိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဖြစ်ကြတာလေ။အဲဒီ့နေ့ ဟိုတယ်က မပြန်ခင် သူနဲ့ နှစ်ခါလောက် ထပ်ဆွဲဖြစ်ကြပါသေးတယ်။ “စောင့်မှာပေါ့မောင်ရယ်…စိတ်ချပါ” အလိုက်သင့်စကားတွေပြောခဲ့ပေမဲ့ သူထွက်သွားကတည်းက ကျွန်မ အင်တာနက် က သူသိတဲ့ ရှိသမျှ အကောင့်တွေကို မသုံးတော့ဘဲ အသစ်လုပ်လိုက်ပြီး

သူ့ကိုအဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်တာကြာပြီလေ။ မသိတဲ့နိုင်ငံခြား ဖုန်း တွေလည်း ဘလက်စ်လစ် သွင်းပလိုက်တာ။ ရည်းစားသက်တမ်းလည်း ဘယ်လောက်မှမရှိသေးတဲ့အချိန်မှာ ဒီလိုနိုင်ငံခြားထွက်သွားတဲ့ချစ်သူကိုစောင့်နေပြီး သူက ဖြတ်တာခံမဲ့အစား ကျွန်မကပဲစပြီးသံယောဇဉ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တယ်။ အတွေ့အကြုံတွေအရ သူ့လိုကောင်လေးမျိုးတွေ ဘယ်လိုအချိုးချိုးတတ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိပြီးသား။ ကျွန်မခန့်မှန်းတာ မမှားပါဘူး။ သိပ်မကြာခင်ပဲ ကျွန်မဆီကို ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဖုန်းဆက်ပြီး သူက ရဲသွေးရဲ့ချစ်သူဖြစ်တဲ့အကြောင်း…..ရဲသွေးကသစ္စာဖောက်ပြီး နောက်တစ်ယောက်တွဲနေတယ်ကြားလို့ စုံစမ်းနေတာ

ခုမှပဲကျွန်ဖုန်းနံပါတ်ကိုရတဲ့အကြောင်း…..သူတို့ချစ်သူ နှစ်ယောက်ကို မနှောက်ယှက်ဖို့နဲ့ အခုနိုင်ငံခြားထွက်သွားပြီးတော့ အွန်လိုင်းမှာတွေ့တာတောင် ရဲသွေးက သူ့ကိုအင်တင်တင်ဆက်ဆံနေတဲ့အကြောင်းတွေလာပြောပါတော့တယ်။ ကျွန်မရီရီမောမောနဲ့ ဒီလိုလေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ “သူထွက်သွားကတည်းက အမသူ့ကိုအဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်တာလေ…မယုံရင်သူ့ကိုမေးကြည့်လိုက် ညီမလေး.. သူ့မှာရီးစားရှိနေတာ သိလို့တော့မဟုတ်ပါဘူး…အမဘာသာ ပျင်းလာလို့ သူ့ကိုလည်း မယုံလို့ ဖြတ်လိုက်တာ… ညီမလေး စိတ်မပူပါနဲ့ သူအမကိုလုံးဝဆက်သွယ်လို့ရတော့မှာမဟုတ်ဖူး အမဖုန်းလည်း ပြောင်းတော့မှာ……

အမကလည်းသူ့ကိုအဆက်အသွယ်မလုပ်တော့ဘူးဆိုတော့ ညီမလေးပဲသူ့ကိုပြောပြလိုက်ပါ….အခုညီမလေးအကြောင်း အမသိသွားပြီဆိုတော့ အမသူ့ကို မုန်းလိုက်ပြီ ဆိုတဲ့အကြောင်းကိုပေါ့…… အမလည်းအကြောင်းပြချက်ရသွားတာပေါ့ ဟင်းဟင်း လနှစ်လလောက်ခြေငြိမ်နေခဲ့တယ်။ ရီးစားထားရတာလည်း ပျင်းလာသလိုလိုမို့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့လျှောက်သွားလိုက် လည်လိုက်ပတ်လိုက်နဲ့ပဲ ပျော်ပျော်နေလိုက်တယ်။ သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ ကိုလတ်ဇင်လည်း ပါတာပေါ့။ သူ့အိမ်က ကျွန်မနေတဲ့နေရာနဲ့ နီးတော့ ခဏခဏဆိုသလို တွေ့ဖြစ်ကြပါတယ်။ တစ်နေရာရာသွားချင်လို့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်မှ အဖော်စပ်လို့မရရင်တောင် သူ့ကို အမြဲခေါ်လို့ရတယ်လေ။

သူကလည်း ကျွန်မခေါ်ရင် အလုပ်တွေအသာထားခဲ့ပြီး ဘယ်နေရာမဆို လိုက်တာကိုး။မိန်းကလေးတွေရဲ့ အကဲခတ်ခန့်မှန်းတတ်တဲ့စိတ်အရကိုလတ်ဇင်ကြီးတစ်ယောက်ခုတလော ကျွန်မအပေါ်အရင်လိုမရိုးသားတော့ဘူး ဆိုတာကျွန်မစိတ်ထဲအလိုလို သိနေတယ်။ သူ့ပုံစံကိုပြောပြရရင် သူက အသား လတ်လတ် ခပ်ပိန်ပိန်နဲ့ သာမာန်ရုပ်ရည်မျိုးပါပဲ။ ကျွန်မနဲ့ အသက် ၇ နှစ်လောက်ကွာပေမဲ့ ဝတ်ပုံစားပုံက လူငယ်တစ်ယောက်လို မို့ နဂိုအသက်ထက် ငယ်တယ်ထင်ရတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာ နေဖူးခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့ ပညာနဲ့လုပ်စားခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ ရရာအလုပ် ဆိုသလို လုပ်ခဲ့ရတာကြောင့် သူကမချမ်းသာပါဘူး။

ဒီကိုပြန်လာပြီး သူငယ်ချင်းတွေနဲ့စပ်တူ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်လေး တစ်ခု အစပျိုးဖို့အခုမှရုန်းကန်နေရတုန်းပါ။ မိသားစုဆိုတာလည်း အဖေတစ်ယောက်ပဲရှိတော့တာကြောင့် အသက်ကြီးလာတဲ့ အဖေကြီးကို ပြန်စောင့်ရှောက်ဖို့ သားအဖနှစ်ယောက်တိုက်ခန်းလေးတစ်ခုဝယ်နေရင်း အလုပ်ကြိုးစားနေရသူပါ။ သူ့ကိုစတွေ့ကတည်းကသူများနဲ့မတူတဲ့အချက်တစ်ခုကိုကျွန်မသတိထားမိတယ်။ ရိုးသားခြင်းပါပဲ။ လူတော်တော် များများမှာကျွန်မရှာမတွေ့နိုင်တဲ့အချက်ပေါ့။ လောကကြီးကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကြည့်တတ်ပြီး စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်းပဲ နေတတ်ထိုင်တတ်တယ်။ ဘဝသမားမို့ အဝတ်အစားအပြင်အဆင်ကလည်း အမြဲရိုးရိုးပဲဖြစ်နေတတ်တယ်။

ဘယ်တော့ မဆိုသူစကားပြောလိုက်ရင် တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ရင် သူစိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ပြောတယ် လုပ်တယ်ဆိုတဲ့ ရိုးသားမှုက သူ့မျက်နှာမှာ အထင်းသားပေါ်နေတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အဲလိုရိုးသားတဲ့သူတစ်ယောက်က မရိုးမသားဖြစ်နေပြီ ဆိုရင် သူ့မျက်နှာထား နဲ့ပုံစံက သိပ်သိသာပါတယ်။ ကျွန်မထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူတနေ့တော့ကျွန်မကိုဖွင့်ပြောလာခဲ့ တယ်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်ဘယ်ရက်ရယ်လို့ခေါင်းထဲအတိအကျမရှိပေမဲ့ မှတ်မှတ်ရရဖြစ်နေတဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့လေး တစ်ခုမှာပေါ့။ အလုပ်မှာဖြေရှင်းခဲ့ရတဲ့ စိတ်ညစ်စရာကိစ္စတစ်ချို့ကြောင့် ဘယ်မှမထွက်ချင်ပဲ အိမ်မှာပဲကျွန်မခွေအိပ်နေမိတယ်။ အဲလိုတုန်း ကိုလတ်ဇင်ဆီကဖုန်းလာတယ်။

ဘာလုပ်နေလဲ ဘယ်မှမသွားဘူးလားတဲ့။ စိတ်ညစ်စရာတွေရှိလို့ မသွားချင်ဘူးဆိုတော့ ဘီယာဝယ်လာခဲ့မယ် တနေရာမှာသောက်ပြီး စကားပြောရအောင်တဲ့။ ကျွန်မလည်း သူပြောတာ လက်ခံလိုက်ပြီး အဝတ်အစားတွေဘာတွေကောက်လဲ သူလာခေါ်မဲ့အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့တယ်။ သူလာတော့ ညနေ ၆နာရီလောက်ရှိပြီ။ ဘီယာပုလင်းလေးတွေ ကိုင်လို့ မြည်းစရာမုန့်လေးဘာလေးဝယ်ရင်း သွားနေကျ ကန်ဘောင်ကိုပဲ လှည်းတန်းကနေ နှစ်ယောက်သား လမ်းလျှောက်လာကြတယ်။ ညနေစောင်းမို့ ပြည်လမ်းပေါ်က တဝှီးဝှီးဖြတ်သွားကြတဲ့ကားတွေနဲ့အတူ ဆောင်းတွင်းလေ ချမ်းစိမ့်စိမ့်က ကျွန်မတို့ကိုယ်ပေါ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်နေတယ်။

အေးကနဲဖြစ်သွားတဲ့ပါးနဲ့ နားရွက်တွေကို ဂျင်းဂျတ်ကတ် လက်ရှည်ဝတ်ထားတဲ့ လက်တွေနဲ့ကိုင်အုပ်ရင်း ဆွယ်တာ လက်စက ခပ်ပါးပါးပဲဝတ်လာတဲ့သူ့ကို ချမ်းဘူးလား..လို့ လှမ်းမေးလိုက်တယ်။ သူက ခေါင်းရမ်းရင်း သောက်လိုက်ရင်နွေးသွားမှာတဲ့။ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စကားတပြောပြောနဲ့ ကန်ဘောင် အစွန်က ကျောက်တုန်း ပန်းခြံလေးထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြတယ်။ အဲဒီ့နေရာက ကျောက်တုန်းနဲ့ သစ်ပင်တွေကွယ်နေလို့ ဘီယာပုလင်းတွေကို လူမြင်သူမြင်ကြီး မော့စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့။ နှစ်ယောက်သား ဘီယာလေးမော့ရင်း ဝယ်လာတဲ့ကြက်ကြော်လေးမြည်းရင်း ရင်မောရတဲ့ကိစ္စလေးတွေရင်ဖွင့်ရင်းပေါ့။

ကျွန်မကတော့သိပ်များများစားစားမောစရာမရှိဘူးရယ်။ ပျော်လို့သာရန်ကုန်မှာအလုပ်လာလုပ်နေတာ ပဲခူးမှာနေလည်း ကျွန်မတို့ မိသားစုကပြည့်စုံကြတယ်။ အခုလည်း ရတဲ့လစာ ကိုယ်သုံးတာ မလောက်တဲ့အပြင် အိမ်ကတောင် လှမ်းပေး နေရသေးတယ်လေ။ အလုပ်ကလည်း တစ်ခါတလေစိတ်ရှုပ်စရာလေးတွေရှိတတ်ပေမဲ့ ပြေလည်သွားတော့လည်း ပြီးသွားတာပဲမဟုတ်လား။ ကိုယ်စိတ်တိုင်းမကျတဲ့အချိန် ထွက်လိုက်ရုံဆိုပေမဲ့ အတွေ့အကြုံလည်းရအောင် သုံးနှစ်လည်းပြည့်အောင်တော့ မကျေနပ်တာလေးတွေသည်းခံပြီး လုပ်နေရုံပဲ။ သူကလည်း သူ့အလုပ်အကြောင်း အဆင်မပြေသေးတာလေးတွေပြောပြတာပေါ့။

ဟိုအကြောင်းဒီအကြောင်းပြောကြရင်း ကျွန်မအရမ်းချစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ ရီးစားဟောင်းအကြောင်း သူကမေးလာတယ်။ ဘီယာအရှိန်ရီဝေေ၀နဲ့ အဲ့ဒီအကြောင်းတွေပြန်စဉ်းစားရတာ တမျိုးကြီးရယ်။ အတိတ်ကိုပြန်ရောက်သွားသလိုမျိုး ကျွန်မရဲ့ လွမ်းလွမ်းဆွေးဆွေးအသံတွေကို နားထောင်နေရင်း နာကျည်းစရာအခန်းတွေရောက်တော့ သူက တော်ပါတော့ဟာတဲ့။ ငါမေးမိတာဆောရီးတဲ့။ ပြောရင်းနဲ့ ကျွန်မလက်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။ ဝဲတက်လာတဲ့ မျက်ရည်တွေကို သူမမြင်အောင် မျက်တောင်ပုတ်ခက်ပုတ်ခတ်လုပ်ပြီး ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်တာတောင် သူကမြင်ဖြစ်အောင် မြင်သွားသေးတယ်။

ကျွန်မလက်တစ်ဖက်ကိုသူကကိုင်ထားပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဖက်ကလည်းဘီယာပုလင်းကို ကိုင်ထားတာ ကြောင့် မျက်ရည်တွေသုတ်ဖို့ လက်မအားတဲ့ကျွန်မရဲ့မျက်နှာကို သူကမေးစေ့ကနေဆွဲကိုင်ပြီး မျက်ရည်တွေသူ့လက်နဲ့သုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ကျွန်မကိုစိုက်ကြည့်ရင်း နင့်နင့်နဲနဲ စကားတစ်ခွန်းပြောတယ်။ “အဲ့ဒီကောင်အရမ်းကံကောင်းတယ်” တဲ့။ ကျွန်မရင်ထဲဆို့နင့်နင့်ကြီးဖြစ်နေတယ်။ ရင်ထဲကငြိမ်နေတဲ့မီးတောင်ကို သွားဆွလိုက်သလိုပဲ ချော်ရည်ပူပူတွေကျွန်မနှလုံးသားကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီလေ။ သူက စကားစပြတ်အောင်မျက်နှာလွှဲပြီး တခြားအကြောင်းတွေ လျှောက်ပြော နေပေမဲ့ ကျွန်မစိတ်မဝင်စားနိုင်တော့ဘူး။

တုံ့ပြန်သံတိတ်နေတဲ့ကျွန်မကို သူကစကားပြောနေရင်းတန်းလန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချတယ်။ ကျွန်မတို့ကြားခြားနေတဲ့ ကျောက်တုံးလေးပေါ်ပြောင်းထိုင်လိုက်ပြီး ကျွန်မကို ဖက်ထားရင်းက သူငြီးတယ်။ ငါ့ညီမရယ်…တဲ့။ သူ့ရင်ခွင်ထဲကို ခေါင်းမှီလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မဆီက ရှိုက်သံသဲ့သဲ့လေးထွက်လာတယ်။ သူကြားမကြားတော့မသိဘူး။ စကားကို ဆက်လိုက်တယ်။ ငါနင့်ကို အရမ်းချစ်တယ်ဟာ…တဲ့။ အင်…….။ ဗီဒီယိုဇာတ်လမ်းတစ်ခုကိုကြည့်နေရင်း ရပ်တဲ့ခလုတ် ကိုနှိပ်လိုက်သလိုမျိုးပဲ ရည်းစားဟောင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ကျွန်မခံစားချက်တွေ တိခနဲရပ်သွားတယ်။

မျှော်လင့်ပြီးသားစကားဆိုပေမဲ့ မမျှော်လင့်တဲ့အချိန်မှာ ကြားလိုက်ရတာမို့ ကျွန်မရုတ်တရက်ကြောင်တောင်တောင်လေးဖြစ်သွားတာရယ်။ အင်…ဆိုပြီး မသဲမကွဲအသံနဲ့အတူ ကျွန်မသူ့ကိုခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက်တယ်။ တစ်ခြားအချိန်တွေဆို ထားပါတော့။ ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာ သူပြောလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်မထားဘူး။ တကယ်ထင်မထားဘူး။ သူကတော့ ဖီးလ်အပြည့်နဲ့ ဆက်ပြောနေတယ်။ “ငါနင့်ကိုချစ်နေခဲ့တာကြာပြီ….ငါ့ဘဝငါ့အခြေအနေနဲ့ နင်စိတ်ဆင်းရဲမှာဆိုးလို့ပြောဖို့ချိန်ဆခဲ့ရတာ… နင်ခုလိုမျိုး တခြားတစ်ယောက်အတွက်ငိုနေတဲ့မျက်ရည်တွေကို ငါ့မကြည့်ရက်ဖူးဟာ………ပြီးတော့ နင်ဒီလိုအချစ်ကြီးပုံမျိုး ငါတစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူး……

ငါလေးလည်းလေးစားတယ် အားလည်းအားကျတယ်…. ဒါတွေနားထောင်ရတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ချစ်သူဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် နင်သူ့ကိုချစ်တဲ့အချစ်မျိုး တဝက်လောက်တောင် ငါမရရင် မရပါစေ… ငါကတော့နင့်ကိုအဲလိုမျိုးချစ်သွားချင်တယ် သိလား…” အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေတဲ့ကျွန်မကို ဒေါသဖြစ်သလိုလို ရှက်သလိုလို စိတ်တွေက လှုပ်နိုးလိုက်သလိုပဲ။ ကျွန်မအချစ်က သူပြောသလို လေးစားလောက်တဲ့အချစ်မျိုးလို့လည်း ကျွန်မတစ်ခါမှမခံယူဘူးပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နိမ့်ကျတဲ့ သူများကိုမှီခိုလိုစိတ်လွန်ကဲလွန်းတဲ့ အချစ်လို့ပဲ သတ်မှတ်ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စတွေနဲ့ရောပြီး ပြောလိုက်တဲ့ သူ့ရီးစားစကား………. ကျွန်မ မကြိုက်ဖူးရယ်။

ဘယ့်နယ့်….ရီးစားစကားဆိုတာ နှစ်ယောက်သား ကြည်ကြည်နူးနူးနဲ့ စိတ်လက်ကြည်သာဖြစ်နေတုန်း ပြောရမဲ့ဟာကို။ ငိုနေတဲ့ကျွန်မနှုတ်ခမ်းတွေက အခုဆို ခပ်ဆူဆူဖြစ်ပြီး သူ့ကိုရန်တွေ့ဖို့ပြင်နေပြီ။ “ဒီမယ် ကိုလတ်ဇင်ကြီး…….သူများက ဝမ်းနည်းပြီးပြောပြနေပါတယ်ဆိုမှ ရှင်က ရီးစားစကားဖမ်းပြောတာ ကောင်းသလား……..အရင်အကြောင်းတွေနဲ့ ရှင်အခုပြောတာနဲ့ ဘားမှလည်းဆိုင်ဖူး…. ပွဲလန့်တုန်းဖျာခင်းချင်တဲ့ သဘောလား…….ပွဲက မလန့်တော့ဘူး ပြီးသွားတာကြာပီ သိရဲ့လား……….. ပြောမယ်ဆိုလည်း အချိန်လေး အခါလေး မရွေးဘူး… တကယ်စိတ်လေတယ်…တော်ပြီ ပြန်မယ်” ပွစိပွစိနဲ့ကျွန်မပြောရင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖို့ခြေလှမ်းပြင်လိုက်တယ်။

ဘီယာပုလင်းတွေလည်းကုန်ပြီလေ။ ဘောက်ဆတ် ဘောက်ဆတ်နဲ့ ရှေ့ကသွားတဲ့ ကျွန်မခြေလှမ်းကိုအမှီလိုက်လာရင်း ဟာ…ငါကအဲလိုသဘောမဟုတ်ပါဖူးဟာ ဘာညာနဲ့ ပြူးပြူးပြဲပြဲလိုက်ရှင်းပြနေပြန်တယ်။ ကျွန်မကတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကိုက်ရင်း စူတူတူမျက်နှာပေးနဲ့ လမ်းကိုသုတ်သုတ်လျှောက်နေတယ်။ ခဏကြာတော့ သူလည်း ဗလုံးဗထွေးတွေပြောနေတာရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာသေလေးနဲ့ ငြိမ်ငြိမ်လေးလိုက်လာတယ်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း သူ့အမှားမဟုတ်ပါဖူး။ ကျွန်မဘာသာရှက်ရမ်းရမ်းပြီး ဖြစ်သွားတာ။ ကျွန်မသူ့ကို သနားလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းကြီးတော့အဖြေပေးဖို့ တွန့်နေတယ်။

ခုပဲစိတ်ဆိုးထားတာလေ။ သနားခြင်း၊ ဂရုဏာသက်ခြင်းကနေဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အချစ်ဆိုတာလည်း တော်တော်အင်အားကြီးတယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့လည်း သနားတယ်ဆိုတာ အခြေအနေအဆင့်အတန်းတွေနဲ့ မဆိုင်ဘဲ မိန်းကလေးတွေစိတ်ထဲမှာ အလိုလိုပေါက်ပွားလာတဲ့ မေတ္တာစိတ်မျိုးပါ။ ဥပမာ….သူ့ဘာသာ တစ်ခေါခေါ အိပ်ပျော် နေတဲ့ ယောကျ်ားကို သူ့မိန်းမက အော်…ငါ့ယောကျ်ားအိပ်နေတာလေးများ…သနားစရာလေးပါလား…ဆိုပြီး အလကားနေရင်းသနားပြီးချစ်စိတ်ဝင်နေမိတာမျိုးပေါ့။ အခုလည်း ကျွန်မ ကိုလတ်ဇင်ကိုသနားမိနေပြန်ပီ။ သူ ကျွန်မကို ဖွင့်ပြောလိုက်လို့ ကျွန်မစိတ်ဆိုးသွားပီထင်ပြီး တစ်ရက်နှစ်ရက်လောက် တွေ့တိုင်းမျက်နှာငယ်လေးနဲ့ဖြစ်နေတော့

ကျွန်မလည်း ဂရုဏာစိတ်တွေ တစ်စိမ့်စိမ့်ယိုဖိတ်ပြီး ပြန်ချစ်လိုက်မိပါတော့တယ်။ သူက သူ့ကိုမောင်လို့ခေါ်ခိုင်းတယ်။ ကျွန်မကိုတော့တစ်ခါတလေလည်းကလေးလေးလို့ခေါ်တယ်။ သဲ လို့လည်း ခေါ်တယ်..သူစိတ်ကူးပေါက်ရင်ပေါက်သလိုပေါ့။ မောင်က ကျွန်မဆီကချစ်အဖြေပြန်ရဖို့တောင် မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးလို့ ပြောပြပါတယ်။ မောင် ကျွန်မကို ကြင်ကြင်နာနာနဲ့တန်ဖိုးထားချစ်သလိုကျွန်မကလည်း မောင့်ရဲ့ရိုးသားခြင်းတွေကို တန်ဖိုးထားပါတယ်။ သူ့ကိုဒီအရွယ်အထိလူပျိုလားလို့မေးတော့ ရီပြီး သူ့ရီးစားဟောင်းတွေအကြောင်း ကျွန်မကို အကုန်ပြောပြတယ်။ အသက်ပဲသုံးဆယ်ကျော်နေပီ

အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့လူပျိုဆိုတာဘယ်ရှိမလဲနော့်။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီ့ကိစ္စတွေမှာ တဇွတ်ထိုးမလုပ်ဘဲ ကျွန်မဆန္ဒကိုဦးစားပေးပါတယ်။ ခုချိန်ထိ နမ်းတာလောက်ကလွဲရင် ကျွန်မတို့ကြား ဘာမှမဖြစ်ကြသေးဘူး။ စစခြင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့အမှတ်တရလေးကလည်း နဲနဲရီရပါတယ်။ အဲဒီ့နေကမောင့်တိုက်ခန်းမှာသူငယ်ချင်းတွေစုပြီးသောက်ကြစားကြတယ်။ မောင့်အဖေက ဘုရားဖူး ခရီးသွားနေတယ်လေ။ ပုလင်းဆွဲတဲ့သူကဆွဲ ဘီယာဆွဲတဲ့သူကဆွဲ ဟင်းချက်ကောင်းတဲ့သူတွေလည်းပါတော့ အချိန်တော်တော်ကြာတဲ့အထိ ပွဲကောင်းနေကြတာ။ ကျွန်မက နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်မှာ ရောက်နေတုန်း ဘယ်အချိန်ထပြန်သွားကြလဲ မသိလိုက်ဖူး။

မောင် အနားကပ်လာတော့ “အသံတွေတိတ်သွားတယ် ဘယ်ရောက်ကုန်ကြလဲ” လို့ဘေစင်မှာ ပန်းကန်တွေ ဆေးနေရင်းက လှည့်မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်တယ်။ “ပြန်သွားကြပြီ” လို့ပြောလိုက်တဲ့မောင့်လေသံက ဘာကြောင့်မှန်း မသိ တုန်တုန်ရင်ရင်ကြီးဖြစ်နေသလိုပဲ။ မောင်ကအနောက်ကနေ ကျွန်မကိုသိုင်းဖက်ထားလိုက်ပြီး ဆံပင်တွေစည်းထားလို့ ရှင်းနေတဲ့လည်ကုတ်လေးကို ပါးစပ်နဲ့ဖိနမ်းလိုက်တယ်။ တစ်အိမ်လုံးမှာ မောင်နဲ့ကျွန်မပဲ ရှိတယ်ဆိုတဲ့အသိကြောင့် ကျွန်မရင်ခုန်သံတွေမြန်လာတယ်။ မောင့်ရင်ဘတ်နဲ့ကပ်နေတဲ့ ကျွန်မနောက်ကျောကလည်း မောင့်ရင်ခုန်သံ ကို ခံစားမိနေတယ်။

ဆေးပြီးသွားတဲ့ပန်းကန်ကို ဘေးမှာလှမ်းထားလိုက်တုန်းရှိသေး မောင်က ကျွန်မကိုယ်ကိုဆွဲလှည့်လိုက်တယ်။ သောက်ထားတဲ့အရက်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားတဲ့ရင်ခုန်သံက နားထင်တွေအထိ တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ပျံ့လာသလိုပဲ။ မောင်နဲ့ ကျွန်မ ပူးပူးကပ်ကပ်လေးဖက်ထားရင်းရပ်နေကြတယ်။ မောင်က ကျွန်မခေါင်း့ကိုကိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက် တယ်။ မောင့်ရဲ့အနမ်းတွေက ချိုမြိန်လှပါတယ်။ မောင့်ရဲ့လျှာ ကျွန်မပါးစပ်ထဲတိုးဝင်လာတော့ သောက်ထားတဲ့ အရက် ကြောင့်လားမသိ ကြမ်းရှရှလေးဖြစ်နေသလိုပဲ။ နမ်းနေရင်းကလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကျွန်မခါးကိုကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ဘေစင်ဘေးကအုတ်ခုံအလွတ်ပေါ်မြှောက်တင်လိုက်တယ်။

ဘောင်းဘီအတိုလေးဝတ်ထားတဲ့ကျွန်မပေါင်တွေ ကြားထဲကို မောင့်ကိုယ်လုံးကရောက်နေပြီ။ မောင့်လက်တွေက ကျွန်မရင်သားတွေကို အကျီပေါ်ကနေကိုင်ရတာ အားမရတော့သလို အကျီကြယ်သီးတွေကိုတစ်လုံးခြင်းဖြုတ်နေတယ်။ မူးနေပေမဲ့ စိတ်အသိကြောင့် ပြတင်းပေါက်တွေကနေ တဖက်တိုက်ခန်းတွေကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သေးတယ်။ မောင်တို့တိုက်ခန်းကအပေါ်ဆုံးထပ် ဖြစ်ပြီးဘေးမှာလည်း အဲလောက်မြင့်တဲ့တိုက်ခန်းမရှိတာကြောင့်တိမ်ဖြူဖြူတွေနဲ့ ကောင်းကင်ပြာပြာကိုပဲ ကျွန်မလှမ်းမြင်နေရတယ်။ ကျွန်မဝတ်ထားတဲ့ဘရာကိုခွာချပြီး ရင်သားတွေကိုမောင့်ပါးစပ်နဲ့စုပ်နမ်းနေရင်း ကျွန်မရဲ့ဘောင်းဘီကိုပါ ဆွဲပြီးချွတ်လိုက်တယ်။

ပန်တီကလည်းဘောင်းဘီနဲ့အတူရောပါသွားပြီ။ ကျွန်မကိုင်ထားတဲ့မောင့်ခေါင်းက အောက်ကို တထစ်ချင်းနိမ့်ဆင်းသွားတယ်။ ကျွန်မရဲ့ပေါင်တွင်းသားတွေကို သွားမပါဘဲ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဟိုစုပ်ဒီစုပ်လုပ်လိုက်တော့ ကြက်သီးတွေတောင်တဖြန်းဖြန်းထကုန်တယ်။ ရင်တွေခုန်တာလည်း ပေါက်ထွက်တော့မဲ့အတိုင်းပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ပိပိလေးကို မောင်က လျှာမသုံးသေးဘဲအသာဖိကပ်ပြီးနမ်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ နှုတ်ခမ်းကိုက်ထားတဲ့ကြားက အီးးးကနဲတစ်ချက်အော်မိတယ်။ နှုတ်ခမ်းနဲ့နှစ်ချက်သုံးချက်လောက် အသာစုပ်ဆွဲပြီးတော့မှ လျှာကိုချွန်ချွန်လေးလုပ်ပြီး အထဲကိုထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ “အဟင့်ဟင့်….မောင်ရယ်ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲကွယ်…”

အဲသလိုအသံမျိုးကျွန်မဆီကထွက်မလာပါဘူး။ဘယ်ထွက်မလဲ။ မျက်လုံးစုံမှိတ် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီးအပီအပြင် ခံစားနေတာ။ မျက်စိဖွင့်လိုက်ရင်လည်း မြင်နေရတဲ့ကောင်းကင်မှာ လေဟုန်စီးနေရသလိုပဲ ဝဲကနဲဝဲကနဲ လွင့်လွင့် တက်သွားတယ်။ မောင်ကသူ့လျှာကို ကျွန်မကိုယ်အတွင်းသားတွေထဲကို အစွမ်းကုန်ထိုးသွင်းနေရုံတင်မကဘူး ထိပ်ကအစေ့လေးကိုပါ လက်မနဲ့လှမ်းကလိလိုက်တော့ အီးးးးးးးး ကျွန်မပေါင်တွေတောင်တဆတ်ဆတ်တုန်တယ်။ အဲလိုမျိုး သုံးလေးခါလောက် လုပ်နေရင်းက လျှာကိုပြန်ထုတ်ပြီး အထက်ကနေအောက်အစုန်အဆန်ပင့်ပြီး လျက်လိုက်တော့ ကျွန်မရင်ထဲ ရိုလာကိုစတာစီးရသလို ဒိုင်းကနဲဆောင့်တက်ပြီးမှ ဟာကနဲနိမ့်ဆင်းသွားတာ

ဘေစင်ပေါ်ကပြုတ်ကျတော့မယ်မှတ်ပြီး အစွန်းတစ်ဖက်ဆီကိုလက်နဲ့ လှမ်းကိုင်ထားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ ခံစားမှု အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပြီးတဲ့အချိန်အထိ ထွက်လာတဲ့အရည်ကြည်တချို့ကို မောင်ကလျက်ပေးနေတုန်းပဲ။ သောက်ထားတဲ့အရက်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားတဲ့ရင်ခုန်သံက နားထင်တွေအထိ တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ပျံ့လာသလိုပဲ။ မောင်နဲ့ ကျွန်မ ပူးပူးကပ်ကပ်လေးဖက်ထားရင်းရပ်နေကြတယ်။ မောင်က ကျွန်မခေါင်း့ကိုကိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက် တယ်။ မောင့်ရဲ့အနမ်းတွေက ချိုမြိန်လှပါတယ်။ မောင့်ရဲ့လျှာ ကျွန်မပါးစပ်ထဲတိုးဝင်လာတော့ သောက်ထားတဲ့ အရက် ကြောင့်လားမသိ ကြမ်းရှရှလေးဖြစ်နေသလိုပဲ။

နမ်းနေရင်းကလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကျွန်မခါးကိုကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ဘေစင်ဘေးကအုတ်ခုံအလွတ်ပေါ်မြှောက်တင်လိုက်တယ်။ ဘောင်းဘီအတိုလေးဝတ်ထားတဲ့ကျွန်မပေါင်တွေ ကြားထဲကို မောင့်ကိုယ်လုံးကရောက်နေပြီ။ မောင့်လက်တွေက ကျွန်မရင်သားတွေကို အကျီပေါ်ကနေကိုင်ရတာ အားမရတော့သလို အကျီကြယ်သီးတွေကိုတစ်လုံးခြင်းဖြုတ်နေတယ်။ မူးနေပေမဲ့ စိတ်အသိကြောင့် ပြတင်းပေါက်တွေကနေ တဖက်တိုက်ခန်းတွေကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သေးတယ်။ မောင်တို့တိုက်ခန်းကအပေါ်ဆုံးထပ် ဖြစ်ပြီးဘေးမှာလည်း အဲလောက်မြင့်တဲ့တိုက်ခန်းမရှိတာကြောင့်တိမ်ဖြူဖြူတွေနဲ့ ကောင်းကင်ပြာပြာကိုပဲ ကျွန်မလှမ်းမြင်နေရတယ်။

ကျွန်မဝတ်ထားတဲ့ဘရာကိုခွာချပြီး ရင်သားတွေကိုမောင့်ပါးစပ်နဲ့စုပ်နမ်းနေရင်း ကျွန်မရဲ့ဘောင်းဘီကိုပါ ဆွဲပြီးချွတ်လိုက်တယ်။ ပန်တီကလည်းဘောင်းဘီနဲ့အတူရောပါသွားပြီ။ ကျွန်မကိုင်ထားတဲ့မောင့်ခေါင်းက အောက်ကို တထစ်ချင်းနိမ့်ဆင်းသွားတယ်။ ကျွန်မရဲ့ပေါင်တွင်းသားတွေကို သွားမပါဘဲ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဟိုစုပ်ဒီစုပ်လုပ်လိုက်တော့ ကြက်သီးတွေတောင်တဖြန်းဖြန်းထကုန်တယ်။ ရင်တွေခုန်တာလည်း ပေါက်ထွက်တော့မဲ့အတိုင်းပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ပိပိလေးကို မောင်က လျှာမသုံးသေးဘဲအသာဖိကပ်ပြီးနမ်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ နှုတ်ခမ်းကိုက်ထားတဲ့ကြားက အီးးးကနဲတစ်ချက်အော်မိတယ်။

နှုတ်ခမ်းနဲ့နှစ်ချက်သုံးချက်လောက် အသာစုပ်ဆွဲပြီးတော့မှ လျှာကိုချွန်ချွန်လေးလုပ်ပြီး အထဲကိုထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ “အဟင့်ဟင့်….မောင်ရယ်ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲကွယ်…” အဲသလိုအသံမျိုးကျွန်မဆီကထွက်မလာပါဘူး။ဘယ်ထွက်မလဲ။ မျက်လုံးစုံမှိတ် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီးအပီအပြင် ခံစားနေတာ။ မျက်စိဖွင့်လိုက်ရင်လည်း မြင်နေရတဲ့ကောင်းကင်မှာ လေဟုန်စီးနေရသလိုပဲ ဝဲကနဲဝဲကနဲ လွင့်လွင့် တက်သွားတယ်။ မောင်ကသူ့လျှာကို ကျွန်မကိုယ်အတွင်းသားတွေထဲကို အစွမ်းကုန်ထိုးသွင်းနေရုံတင်မကဘူး ထိပ်ကအစေ့လေးကိုပါ လက်မနဲ့လှမ်းကလိလိုက်တော့ အီးးးးးးးး ကျွန်မပေါင်တွေတောင်တဆတ်ဆတ်တုန်တယ်။

အဲလိုမျိုး သုံးလေးခါလောက် လုပ်နေရင်းက လျှာကိုပြန်ထုတ်ပြီး အထက်ကနေအောက်အစုန်အဆန်ပင့်ပြီး လျက်လိုက်တော့ ကျွန်မရင်ထဲ ရိုလာကိုစတာစီးရသလို ဒိုင်းကနဲဆောင့်တက်ပြီးမှ ဟာကနဲနိမ့်ဆင်းသွားတာ ဘေစင်ပေါ်ကပြုတ်ကျတော့မယ်မှတ်ပြီး အစွန်းတစ်ဖက်ဆီကိုလက်နဲ့ လှမ်းကိုင်ထားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ ခံစားမှု အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပြီးတဲ့အချိန်အထိ ထွက်လာတဲ့အရည်ကြည်တချို့ကို မောင်ကလျက်ပေးနေတုန်းပဲ။ ခဏကြာတော့မှ အားနာလာတာနဲ့ သူ့ခေါင်းကို ဆွဲထူပြီး မတ်တပ်ပြန်ရပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ပေါင်လေးကိုစိပြီး ဘေစင်ပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့ ကျွန်မက အဖျားတက်သလို တုန်တုန်ယင်ယင်ကြီးဖြစ်နေတုန်းပဲ။

မောင့်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူကလည်း နွမ်းလျတဲ့ရုပ်နဲ့ ခြေမခိုင်သလိုဖြစ်နေတယ်။ “ဟင်..မောင်ဘာဖြစ်တာလဲ” “မောင်..မောင်လည်းပြီးသွားပြီ” “ဘာ” အမှန်တော့ကျွန်မက ကိုယ့်အရှိန်နဲ့ကိုယ်တက်နေလို့ သူပြီးသွားတာတောင်သတိမထားမိလိုက်တာ။ သူကတော့ ဘာအဝတ်အစားမှတောင်မချွတ်လိုက်ရပဲ ပြီးသွားလေရဲ့။ ကျွန်မ တခွိခွိရီမိတယ်။ ခုချိန်ထိ သူ့ပစ္စည်းကို ကိုင်လည်း မကြည့်ရသေးဘူး မြင်တောင်မမြင်ဖူးသေးဘူးလေ။ “ချွတ်လိုက်..ဘောင်းဘီကို” ကျွန်မခိုင်းတဲ့အတိုင်းမောင်ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။ ပျော့ကျနေတဲ့ မောင့်ဖွားဖက်တော်လေးက ဘွားကနဲပေါ်လာတယ်။

ကျွန်မရီချင်စိတ်ကိုထိန်းလိုက်ပေမဲ့ ပြုံးသွားတဲ့နှုတ်ခမ်းတွေကို မောင်ကမြင်ဖြစ်အောင် မြင်လိုက်ပြီး “ဘာရီတာတုန်းကွ” လို့ မလုံမလဲပုံစံနဲ့လှမ်းမေးလိုက်တယ်။ “ခိခိ..သေးသေးလေး” ပြောမိပြီးမှ သူစိတ်များဆိုးသွားမလား ကြည့်လိုက်တော့ သူကစနေတယ်မှတ်လားမသိပါဘူး။ “အံမာ…ညည်းကဘယ်လောက်ကြီးတာမြင်ဖူးလို့တုန်း” “မောင့်ထက်ကြီးတာတော့ မြင်ဖူးတာပေါ့ ဟီးဟီး “.သူ့မျက်နှာမဆိုစလောက်လေးကွက်ခနဲပျက်သွားပြီးမှ အပြုံးယဲ့ယဲ့နဲ့ကျွန်မကိုကြည့်နေတယ်။ ကျွန်မစိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားတယ်။ မူးနေလို့သာ ပါးစပ်ကထွက်သွားတာပါ။ ပြီးတော့ မောင့်ပစ္စည်းကအရမ်းအသေးကြီးတော့မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ထက် သေးတဲ့ပိစိကွေးနဲ့တောင်ကျွန်မကြုံဖူးတယ်လေ။ ခုက ပျော့နေတဲ့အချိန်မို့လည်းနေမှာပေါ့။ ကျွန်မမောင့်ကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်။ “ဒါပေမဲ့ ကြီးတာသေးတာ အရေးမကြီးပါဘူးမောင်ရယ်…….ကျွန်မမောင့်ကိုချစ်တယ်” ပြီး

နုနုမေ (စ/ဆုံး)

နုနုမေ မှာမိန်းငလေးပေမဲ့ ခေသူတော့မဟုတ်။ ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကိုတစ်ပြိုင်ထဲယူထားသူဖြစ်သည်။ အမှန်က နုနုမေမှာ အထက်တန်းပြကျောင်းဆရာမတစ်ယောက်ဖြစ်သလို တရားဝင်ယောက်ျားလဲရှိသည်။ နုနုမေယောက်ျား သန်းမြင့်မှာ လွန်ခဲ့သည့်တစ်နှစ်လောက်ထဲက မတော်တဆမှုကြောင့် အိပ်ယာထဲလဲနေသူဖြစ်သည်။ သို့ပေမဲ့ ယခင်က ငွေရှာကောင်းသူဖြစ်သည့်အတွက် အိပ်ယာထဲမလဲခင်ထဲက ရှာထားသည့်ငွေတွေနှင့်ရော အမွေရထားသည့် ပစ္စည်းတွေနှင့်ပါဆိုလျှင် တစ်သက်စာလောက်တော့အေးဆေးစားသောက်နိုင်လောက်သည့် အနေအထားဖြစ်သည်။

နုနုမေကိုယ်တိုင်ကလဲ အထက်တန်းပြကျောင်းဆရာမအလုပ်အပြင် သူဌေးအိမ် ကလေးတွေကို စာသင်ပေးသည့် ဂိုက်ဆရာမအလုပ်ကနေလဲ တစ်လတစ်လကိုဝင်ငွေကကောင်းလှသည်။ ဒါကြောင့် သားသမီးလဲမရှိသေးသည့် လင်မယားနှစ်ယောက်အဖို့ဘာမှပူစရာမလို။ လက်ထပ်ခါစက နှစ်ဖက်မိသားစုကလက်ဖွဲ့ထားသည့် နှစ်ထပ်အိမ်လေးထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေးနေနိုင်စားနိုင်သည့်အနေအထားတွေဖြစ်သည်။ သို့ပေမဲ့ သန်းမြင့်အိပ်ယာထဲကမလဲခင်ထဲက ယောက်ျားဆို တစ်ယောက်နှင့်အားမရတတ်သည့် နုနုမေက သန်းမြင့်ကိုအနီးကပ်ပြုစုပေးဖို့အိမ်မှာလာနေသည့် ရဲမောင်ဆိုသည့်ကောင်လေးနှင့်လဲဖောက်ပြန်နေလေသည်။

အမှန်တော့ရဲမောင်မှာ သန်းမြင့်၏ဆွေမကင်းမျိုးမကင်းဖြစ်ပြီး အမျိုးစပ်လျှင် တူရီးတော်လေသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်သာရှိသေးပြီး လူငယ်ပီပီသန်မာသလောက် လိင်စိတ်လဲများသူဖြစ်သဖြင့် နုနုမေက လွယ်ကူစွာ ဖျားယောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရဲမောင်အတွက်တော့ အသက်သုံးဆယ်ဝန်းကျင်သာရှိသေးပြီး နာမည်နှင့်လိုက်အောင်လှသည့် နုနုလှလှ ဦးလေးမိန်းမ နုနုမေ၏အပြုအစုအထိအတွေ့တွေအောက်မှာ အရူးအမဲသားကျွေးသလိုဖြစ်နေလေတော့သည်။ သန်းမြင့်ကိုအိမ်အပေါ်ထပ်က သူ၏အိပ်ခန်းထဲမှာပဲ ထားလေ့ရှိပြီး နုနုမေနှင့်ရဲမောင်က လစ်ရင်လစ်သလို ဖောက်ပြန်လေ့ရှိသည်။

သန်းမြင့်၏ကျန်းမာရေး အ ခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပြီဆိုသော်ငြား ယခုထိအိပ်ယာထဲကမထနိုင်သေးသည့်အတွက် နုနမေနှင့်ရဲမောင်မှာ လွတ်လပ်ချင်တိုင်းလွတ်လပ်နေတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းထဲမှာပင် နုနုမေက ကျောင်းဆရာမယူနီဖောင်းနှင့်ဖင်ကုန်းပေးပြီး ရဲမောင်က နောက်က နေထဘီလှန်ကာလိုးလေ့ရှိသည်။ ဒီနေ့မနက်လဲ နုနုမေ ကျောင်းသွားခါနီး ရဲမောင်က လီးအရမ်းတောင်နေသည်ဆိုသည့်အတွက် နုနုမေက အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းထဲက စားပွဲခုံကိုလက်ထောက်ကာဖင်ကုန်းပေးလိုက်လေသည်။ ရဲမောင်က ချက်ချင်းမလိုးသေးပဲ တင်းရင်းနေသည့်နုနုမေဖင်ကြီးကို ထဘီပေါ်ကနေ အားရပါးရဆုပ်နယ်လေသည်။

လက်ဝါးနှင့်လဲ ဖြန်းခနဲဖြန်းခနဲ တင်ပါးတွေကိုရိုက်လိုက်ရာ နုနုမေပါးစပ်က အင့်ခနဲ ညည်းသံပင်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် ရဲမောင်က ထဘီဝတ်လျက်သား နုနုမေဖင်ကို ပုဆိုးဝတ်လျက်သား သူ့လီးနှင့်ဆောင့်လေသည်။ အဝတ်အစားမချွတ်ပဲ လိုးသည့်ပုံစံမျိုး အရသာခံနေခြင်းဖြစ်သည်။ တဏှာကြီးလှသည့် နုနုမေကလဲ အခုလိုအလုပ်ခံရတာကို ပို၍ပင် အရသာတွေ့နေပြီး ကာမရည်ကြည်တွေပင် စိမ့်နေလေသည်။ ခဏနေမှ နုနုမေ ကျောင်းစိမ်းထဘီကို ခါးပေါ်ထိဆွဲလှန်တင်လိုက်ပြီး ခါးက အမည်းရောင်ဇာအတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဒူးထိဆွဲချွတ်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းမလိုးသေးပဲ နုနုမေအဖုတ်ကို သူ့လီးဒစ်ဖူးကြီးနှင့် အပေါ်အောက် ပွတ်ဆွဲပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်းအရှိန်တင်ကာလိုးလေတော့သည်။ အချက်သုံးဆယ်လောက်စောင့်လိုးအပြီးမှာတော့လရဲမောင်စောင့်ချက်တွေကလဲ အရမ်းမြန်လာသလို နုနုမေတစ်ယောက်လဲ ဖီးလ်တွေတက်ကာ ရဲမောင်ဆောင့်ချက်တွေနှင့် အညီ ဖင်ကြီးကိုပြန်ပြန်ကော့ပေးရင်း ငါးမိနစ်ခန့်အကြာမှာတော့ နှစ်ယောက်လုံး အထွတ်အထိပ်ရောက်သွားလေတော့သည်။ ရဲမောင်လဲ နုနုမေအဖုတ်ထေဲ သုတ်ရည်တွေငိုပန်းထည့်ရင်း အားရသွားလေသည်။ နုနုမေလဲ အိမ်သာထဲတစ်ခေါက်ပြန်ဝင်ကာ ဖင်မှာပျေကံနေသည့် ရဲမောင်၏သုတ်ရည်တွေကိုဆေးပြီးမှ ကျောင်းသို့ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။

နုနုမေအဖို့ ကျောင်းသွားခါနီး တစ်ချီလောက်အလိုးခံလိုက်ရမှ နေသာထိုင်သာရှိလေသည်။ မဟုတ်လျှင် စိတ်ကဟိုတွေးဒီတွေးနှင့် စာသင်ရင်း အဖုတ်ယားကာ ကျောင်းစာကိုအာရုံမစိုက်နိင်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ကျောင်းမှာလဲ နုနုမေကို သဘောကျနေသည့် ကျော်အောင်နှင့် စိန်ကြီးဆိုသည့် ဆယ်တန်း နှစ်ကျ နှစ်ယောက်ရှိလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဆယ်တန်းတစ်နှစ်ကျကျောင်းသားတွေပေမဲ့ လေးတန်း ရှစ်တန်းတို့တွင်လဲ စာမေးပွဲမကြာခဏကျလိုက် ရန်ဖြစ်ပြီး ကျောင်းထွက်လိုက်ဖြစ်လေရာ အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် လူကောင်ထွားထွားကျောင်းသားကြီးများဖြစ်လေသည်။

နုနမေစာသင်သည့်အချိန်ဆို နောက်ဆုံးခုံမှာထိုင်ကာ နုနုမေဖင်ကြီးတွေကို အပီရှိုးပြီး ဂွင်းထုနေကျဖြစ်လေသည်။ နေ့လည်ခင်းထမင်းစားကျောင်းပြန်တက်ချိန်ရောက်တော့ ဆရာဆရာမ နားနေခန်းထဲမှာ နုနုမေတစ်ယောက်ထဲရှိနေတုန်း ကျော်အောင်နှင့်စိန်ကြီးတို့ဝင်လာကြလေသည်။ တစ်ခြားဆရာမတွေက စာသင်ခန်းတွေထဲရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး နုနုမေကသာ သူမစာသင်ချိန် မရောက်သေးသည့်အတွက် တစ်ယောက်ထဲကျန်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျော်အောင်နှင့်စိန်ကြီးလဲ တစ်ယောက်ထဲရှိနေသည့် နုနုမေနားချင်းကပ်လာပြီး ” ဆရာမလုပ်ပါဦး ” ဟုပြောရင်းဆိုရင်း ကျော်အောင်က ပုဆိုးကိုလှန်ပြလိုက်လေသည်။

အတွင်းခံဘောင်းဘီဝတ်မထားသည့်အတွက် ကျော်အောင်လီးကြီးက ဘွားခနဲပေါ်လာတော့သည်။ စိန်ကြီးက အခန်းတံခါးဝဆီပြန်ထွက် သွားပြီး တစ်ခြားဆရာမတွေ ရောက်မ လာအောင် ကင်းသွားစောင့်လေ သည်။ နုနုမေကလဲ နှစ်ခါပြောစရာမလို ချက်ချင်းပင် ကျော်အောင့်လီးကြီးကို သူမနှုတ်ခမ်းဖူးလေးနှင့်စုပ်လေတော့သည်။ ကျော်အောင်လဲ အား ရှီး ဟုညည်းညူ ရင်း နုနုမေခေါင်းကို သူ့ပေါင်ကြားထဲ ဖိသွင်းထားလိုက်လေတော့သည်။ အပြင်မှာကင်းစောင့်နေသည့် စိန်ကြီးလဲ ကျော်အောင်ကို နုနုမေလီးစုပ်ပေးနေပုံကိုကြည့်ပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ အခန်းထဲပြန်ဝင်လာလေသည်။

“ဆရာမ ကျွန်တော်လဲ မနေနိုင်တော့ဘူး လာဗျာ ကျောင်းဆောင်ပျက်ထဲမှာသွားလုပ် ရအောင် ” ဟု စိန်ကြီးကပြောလိုက်လေရာ နုနုမေကလဲမငြင်း။ ကျော်အောင့်လီးကို စုပ်နေတာကိုခဏရပ်လိုက်ပြီး စိန်ကြီး ကျော်အောင်တို့နှင့်အတူ အသုံးမပြုပဲပစ်ထားသည့် ကျောင်းဆောင်ပျက်ထဲလိုက်လာခဲ့လေသည်။ ထိုကျောင်းဆောင်ပျက်အတွင်းမှာ အနည်းငယ်မှောင်မိုက်သော်ငြား လူသွားလူလာနည်းပြီး အပြင်ကတစ်စုံတစ်ယောက်လာပါကလဲ အတွင်းမှချက်ချင်းသိနိုင်လေသည်။ယ ကျောင်းဆောင်ပျက်ထဲရောက်သည်နှင့် စိန်ကြီးနှင့်ကျော်အောင်မှာ ပုဆိုးတွေကိုလှန်တင်လိုက်ရာ နုနုမေလဲ တပည့်နှစ်ဦး၏လီးကို ဒူးထောက်ကာ တစ်လှည့်စီစုပ်လေတော့သည်။

နုနုမေနှင့် စိန်ကြီး ကျော်အောင်တို့ ယခုလိုဖြစ်နေသည်မှာ တစ်လခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်လလောက်က ရဲမောင်အိမ် ခဏပြန်သွား၍ လိုးပေးမည့်သူမရှိဖြစ်နေတုန်း သူမဖင်ကိုအမြဲခိုးကြည့်နေတတ်သည့် ကျော်အောင်နှင့်စိန်ကြီးကို အချိန်ပိုသင်ပေးမည်ဆိုကာ အိမ်ခေါ်သွားပြီး ကုန်းပေးလိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျော်အောင်နှင့် စိန်ကြီးပါ နုနုမေ၏ နံ့ပါတ်နှင့် နံပါတ်သုံးလင်ငယ်တွေဖြစ်လာပြီး စာသင်ကျောင်းအတွင်းမှာပင် လစ်ရင်လစ်သလို ခိုးလိုးကြတော့သည်။ ယခုလဲ ကျော်အောင်နှင့် စိန်ကြီးမှာ လီးစုပ်ခံနေရင်း မကြာခင်ပြီးချင်သလိုဖြစ်လာသည့်အတွက် နုနုမေကို နံရံကို မျက်နှာမူ၍လက်ထောက်စေလိုက်သည်။

နုနုမေဖင်ကို နောက်ကိုအနည်းငယ်ကော့ထွက်အောင်ပုံစံပြင်ပေးလိုက်ပြီး စိန်ကြီးကစတင်ကာ နုနုမေ ထဘီကိုလှန်၍လိုးလေတော့သည်။ နုနုမေ၏စာသင်ချိန်ရောက်ဖို့လဲ နာရီဝက်လောက်လိုသေးသည့်အတွက် စိန်ကြီးကလဲ အေးအေးလူလူ ဖြည်းဖြည်းချင်းစိမ်လိုးလေသည်။ ကျော်အောင် ကဘေးကနေ အရသာခံကြည့်ရင်း ဂွင်းထုနေလေသည်။ ခဏနေတော့ စိန်ကြီးပြီးသွားပြီး ကျော်အောင်အလှည့်ရောက်လာလေသည်။ ကျော်အောင်အလှည့်မှာတော့ အချိန်သိပ်မကျန်တော့သည့်အတွက် နုနုမေခါးကိုစုံကိုင်ကာ နွားသိုးကြိုးပြတ်လိုးလေတော့သည်။ စိန်ကြီးနှင့်တစ်ချီပြီးထားသည့် နုနုမေလဲ ကျော်အောင်၏ အားပြင်းသည့်ဆောင့်ချက်တွေနှင့်အတူ မကြာခင်တစ်ချီပြီးလေတော့သည်။

ထိုအခါမှ သုံးယောက်သားအားရသွားပြီး အဝတ်အစားကိုသေသေသပ်သပ်ဖြစ်အောင် ပြန်ပြင်ဝတ်ကာ အဆောင်ပျက်ထဲကနေ တိတ်တိတ်လေးပြန်ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။ ပြီးပါပြီ

သူမ..ရုန်းမထွက်နိုင်

တတိယနှစ် နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသူလေး ခင်နှင်းဦး အထက်တန်းကျောင်းသူဘဝက ကြိုက်သူတွေ လိုက်သူတွေရှိခဲ့ပေမယ့်….သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်ဝင်စားသလိုရှိခဲ့ပေမယ့်….ပညာရေးကို ဦးစားပေး၍ အချစ်ကိုငြင်းပယ်ခဲ့ သည်။ တက္ကသိုလ် ပထမနှစ်ရောက်တော့ အလှတွေပိုမိုကြွယ်ဝပြည့်စုံလာသော ခင်နှင်းဦးအား ကြိုက်သူတွေ လိုက်သူတွေ ပိုများလာသည်။ ဒီထဲကမှ သူမစိတ်ကြိုက်တစ်ယောက်ကို စိတ်တိုင်းကျရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ့နာမည်က စိုးသီဟ တဲ့….အရပ် မြင့်မြင့်နှင့် အားကစားသမားတစ်ယောက် ကိုယ်လုံးမျိုး….။ ခင်နှင်းဦးနှင့် တစ်တန်းတည်း ပထမနှစ်ကျောင်းသားတစ် ယောက်ပင်ဖြစ်သည်။

ခင်နှင်းဦး….စိုးသီဟနှင့် တွဲခဲ့တာ ပထမနှစ်မှသည် အခုတတိယနှစ်နောက်ဆုံးရောက်သည်ထိပင်ဖြစ် သည်။ စိုးသီဟက ခင်နှင်းဦးအား အတော်ချစ်သည်။ ခင်နှင်းဦး မကြိုက်တာဘာမျှမလုပ်။ ခင်နှင်းဦး သဘောမတူလျှင် နောက်ဆုတ်သည်။ သူမတို့နှစ်ယောက် ချစ်သူဘဝမှာ သုံးနှစ်မြောက်သည်ထိ သန့်သန့်စင်စင်ရှိနေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ တော့ ခင်နှင်းဦး၏ ဘဝတစ်သက်တာတွင် ရင်အခုန်ရဆုံးနေ့ရက် တစ်ရက်အဖြစ် ဆုံဆည်းတွေ့ကြုံခဲ့ရလေသည်။ ကျောင်း ပိတ်ထားတာ တစ်ပတ်ခန့်ရှိပြီမို့ ခင်နှင်းဦး ချစ်သူကို လွမ်းနေမိသည်။ ဖုန်းနှင့်အဆက်အသွယ်ရသော်လည်း လူချင်းကမတွေ့ ရ။ ခင်နှင်းဦး အပြင်ထွက်ဖို့သိပ်မလွယ်။

ဖုန်းကလည်း အိမ်မှာမရှိ၍ လမ်းထိပ်သို့ ထွက် ထွက်ဆက်ရသည်။ ခဏ ခဏ ထွက် ဖို့ကလည်း မလွယ်ပေ။ ဒီနေ့လူကြီးတွေ အပြင်သွားနေတုန်း ဖုန်းထွက်ပြောရန် ကြံစည်နေခိုက်….စိုးသီဟ တစ်ယောက် သူမ ၏ အိမ်သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်၍လာသည်။ တစ်ခါဖူးမှ မလာဖူးသည်မို့ အံ့သြမိသည်။ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိခိုက်မို့ ထိတ်လည်း ထိတ်လန့်မိသည်။ တွေ့တွေ့ချင်း အံ့အားသင့်နေပြီးမှ… “ လာ လာ….စိုး…ထိုင်….ဘယ်ကလှည့်လာတာလဲ….မလာစဘူး….” ပြောလည်းပြော ခင်နှင်းဦးက စိုးသီဟ၏ လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲ၍ အိမ်ရှေ့ရှိဆက်တီကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ခိုင်း သည်။

ပြီးတော့….သူမကလည်း စိုးသီဟ ဘေးတွင်ဝင်၍ထိုင်သည်။ မတွေ့တာကြာလို့ လွမ်းနေသူမို့ ချစ်သူရင်ခွင်ထဲ ပြေးဝင် ချင်တာအမှန်ပင်။ “ ကိုစိုး…မနက်ထဲက လမ်းထိပ်လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာရောက်နေတာ…စောစောကလူကြီးတွေ ထွက်သွားတာ တွေ့လို့လာတာ….” ပြောလည်းပြော စိုးသီဟက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းဖက်ပြီးနမ်းသည်။ နမ်းရုံမျှမက စိုးသီဟ၏လက်က ခင်နှင်းဦး ၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ရောက်လာကာ ဆုတ်ညှစ်လိုက်သည်။ “ အို….ကိုစိုး….ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ….” ရင်သားပေါ်မှလက်ကို သူမ၏လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ဖယ်ရှားပစ်သည်။ “ ချစ်လို့ပါ….နှင်းရယ်….”

“ အို….ချစ်တာကလဲ ကိုစိုးရယ်….နှင်း ဒါမျိုးမကြိုက်ဘူး….အို….အို….” ပြောကာမှပင် စိုးသီဟကပို၍တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ရင်သားပေါ်ရောက်လာပြီး အင်္ကျ ီ လေးပေါ်မှပင် ဆုတ်ချေနေပြန်ပါသည်။ လုံးကျစ်သောရင်သားအစုံ၏ အတွေ့က ဘရာစီယာနှင့် အပေါ်မှ ဝတ်ထားသော အင်္ကျ ီလေးကြားကခံနေလင့်ကစား အတွေ့ထူး၍ စီးပိုင်တင်းမာ နုညက်လှသည်။ ခင်နှင်းဦး၏ လက်ကလေးနှစ်ဖက်က စိုးသီဟ၏ လက်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ရုံမျှပင်မကဘဲ သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးကိုပါ ရုန်းကန်၍ထွက်ရင်း ကျောပေးလိုက်သလိုဖြစ် သွားသည်။ မြဲမြံသန်မာလှသော စိုးသီဟ၏လက်နှစ်ဖက်အကြားမှ ခင်နှင်းဦးတစ်ယောက်ရုန်းမထွက်နိုင်ဖြစ်နေရရှာသည်။

ဒီ နေ့မှဘဲ ခင်နှင်းဦး ဘရာစီယာအပျော့စားကို ဝတ်ထားမိသည်။ ဒီတော့ သူမ၏ရင်သားတွေကို ဆုတ်နယ်နေသော အတွေ့ကို ရင်သားတွေက ထိထိမိမိခံစားနေရသည်။ နို့နှစ်လုံးကိုအင်္ကျ ီပေါ်မှ ဆုတ်နယ်ပေးရုံမျှမကဘဲ စိုးသီဟက သူမ၏ဂုတ်ပိုးသား လေးများနှင့် လည်တိုင်အရင်းရှိ ဖွေးဖွေးဥဥအသားလေးတွေကိုပါ သူ၏ပူနွေးသော နှုတ်ခမ်းနှင့်စုပ်လိုက် လျှာဖျားလေးနှင့်တို့ ကာ ထိကာဖြင့် ယက်လိုက်လုပ်ပေးနေပြန်ရာ ခင်နှင်းဦးတစ်ယောက် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်၍လာရသည်။ “ လွှတ်ပါ….ကိုစိုးရယ်…..နှင်းကိုချစ်ရင် လွှတ်ပါတော့….” ပြောလည်းပြော ခင်နှင်းဦးက အတင်းရုန်း၍ထရပ်လိုက်သည်။

စိုးသီဟကလည်း သူမကို ဖက်ထားတာကို မလွှတ်ဘဲ သူကပါထ၍မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ “ ချစ်လို့ပဲနှင်းရယ်….နောက်ပြီး ကျောင်းပြီးရင်ပဲ လက်ထပ်ကြတော့မှာပဲကွာ….” “ အို…လက်ထပ်မှ လက်ထပ်ပေါ့….ခုလိုတော့ မလုပ်နဲ့ကွာ….” ရုန်းရင်းကန်ရင်းဖြင့်ပင် ခင်နှင်းဦးသည် သူမ၏ တင်သားကြီးတွေကို နောက်ဖက်မှထိုးထောက်မိထားသော အရာကြီးကို သတိထားလိုက်မိစဉ်မှာပင် သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဖျင်းကနဲ တင်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်သွားကာ ရုန်းကန်နေ သော သူမ၏အင်အားများ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ယုတ်လျော့၍ နုံးချိသွားရသည်။ ဒါကို သတိထားမိလိုက်သော စိုးသီဟက ဗြုံးကနဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်ချလိုက်ရင်း ခင်နှင်းဦး၏ကိုယ်လုံးလေးကိုပါဆွဲ၍ သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ လှန်ချလိုက်သည်။

“ ကို….ကိုစိုး….မလုပ်….” စိုးသီဟ၏ ပူနွေးသော နှုတ်ခမ်းကြီးများက သူမ၏တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော နှုတ်ခမ်းလေးများကိုဖိ၍ စုပ်နမ်း လိုက်ပါတော့သည်။ မရုန်းကန်တော့ပါ….။ ခင်နှင်းဦးတစ်ယောက် ရုန်းကန်နိုင်စွမ်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားရသည့်အပြင် မျက် တောင်ကော့ကြီးတွေကလည်း စင်း၍ကျနေပြီ။ သူ့နှုတ်ခမ်းကြီးတွေကြားမှာ စုပ်နမ်းထားသည့် ခင်နှင်းဦး၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို စိုးသီဟ၏ လျှာဖျားက မထိတထိပွတ်သပ်၍ ယက်ပေးရင်း ပျော့ခွေကျလာပြီဖြစ်သော ခင်နှင်းဦး၏ ကိုယ်လုံးလေးကို လက်တစ်ဖက်ကထိန်း၍ ပွေ့ဖက်ထားရာမှ စိုးသီဟ၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ထောင်လျက်သားဖြစ်နေသော ခင်နှင်းဦး၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကြားရောက်သွားပြီး ထဘီပေါ်မှပင် စောက်ဖုတ်လေးကိုအုပ်၍ ကိုင်လိုက်သည်။

တွန့်ကနဲဖြစ်သွားသော ခင်နှင်းဦးတစ်ယောက် စိုးသီဟ၏ လက်ကြီးကို ဆွဲ၍ဖယ်ရှားသေးသည်။ စိုးသီဟ၏လက်ကြီးက ဖယ်ရှား၍မသွားသည့်အပြင် သူမ၏ စောက်ဖုတ်အိအိကြီးကိုပင် ပို၍ဆုတ်လိုက်သဖြင့် သူမသည်ပင်ယောင်ယမ်း၍ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ကားပေးလိုက်မိ သည်။ ပြီးတော့ စောက်ဖုတ်အိအိကြီးကို ဆုတ်နယ်ပေးရုံမျှမက လက်ဖဝါးဖြင့်လျောတိုက်ပွတ်ပေးသည်။ ဒီမှာတင် ခင်နှင်းဦး တစ်ယောက် အတွင်းခံဘောင်းဘီဝတ်၍မထားကြောင်း စိုးသီဟ သိလိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးအောက်မှ သိသိသာသာပင် ဖောင်းမို့၍တက်လာသော စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားကြီး နှစ်ခုစပ်ကြားသို့ လက်ညှိုးထိပ်ကိုဖိထောက်ကာ အကွဲကြောင်းတစ် လျှောက် ဖိထောက်၍ ပွတ်ပေးသည်။

စိုးသီဟ၏ နှုတ်ခမ်းများက ခင်နှင်းဦး၏ နှုတ်ခမ်းများကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ခင်နှင်းဦး၏ မှေးစင်းနေသောမျက်လုံးများက မနည်းအားယူ၍ ပွင့်လာသည်။ “ ကိုစိုးရယ်….ဘာတွေလုပ်နေတာလဲကွာ….” ခင်နှင်းဦး အသက်ကိုပင်ဝအောင်မရှုရသေး….စိုးသီဟ၏ နှုတ်ခမ်းက သူမ၏လည်တိုင်လေးကို ဖိကပ်ကာနမ်းစုပ် ပြန်သည်။ ခင်နှင်းဦး၏ စောက်ပတ်ကြီးအပေါ်မှ စိုးသီဟ၏ လက်ကလည်း အငြိမ်မနေ ပွတ်မြဲပွတ်ပေးနေသည်။ သူမဝတ် ထားသော ထဘီလေးအောက် စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားမှ စိမ့်ထွက်လာသောအရည်လေးများက ထဘီလေးကို ဖောက်ထွက်လာကာ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်ဖိထောက်၍ ပွတ်ပေးနေသော လက်ညှိုးထိပ်လေးကို စိုစွတ်စွာ ထိတွေ့လာပါတော့သည်။

ခင်နှင်းဦး၏ တစ်ကိုယ်လုံးပျော့ခွေ၍ နေချေပြီ။ စိုးသီဟက ခင်နှင်းဦး စောက်ဖုတ်ပေါ်ရှိ လှုပ်ရှား နေသော သူ၏လက်ကိုရပ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်အိအိကြီးကိုလက်ဖြင့်ဆုပ်၍ အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ စိုးသီဟ၏ လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ခါးကိုဖက်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကလည်း စောက်ဖုတ်အိအိကြီးကို အုပ်၍ ဆုပ်ကိုင်ထားလျှက်က ….ခင်နှင်းဦးအားဆွဲ၍ မတ်တပ်ရပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ခါးကိုဖက် လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ စောက်ဖုတ်လေးကို အုပ်ကိုင်ပြီး ခင်နှင်းဦးကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ ရှက်ရွံ့ထူပူစွာဖြင့် ခင်နှင်းဦးက သူမ၏မျက်နှာလေးအား စိုးသီဟ၏ရင်ခွင်တွင်အပ်၍ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

လမ်းလျှောက်နေသော သူမ၏ပေါင်လေးတွေက ကွတတလေးဖြစ်နေသည်။ အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီးတွေ့မြင်လိုက်ရသည့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အိပ်ယာလေးရှိနေသည့် အခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့ သည်။ ခင်နှင်းဦးသည် ယခုအချိန်တွင် ရုန်းကန်၍ ထွက်ပြေးလိုပါက ထွက်ပြေးနိုင်သော အနေအထားဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ပြေးနိုင်စွမ်းမရှိ။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး နုံးချိ၍ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်နေသည်။ စောက်ပတ်အိအိကြီးကိုအုပ်၍ ဆုပ်ထား သော စိုးသီဟ၏လက်က စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်အား လက်စောင်းဖြင့်တိုက်၍ ဖြေးဖြေးချင်းပွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကားပေးလိုက်မိသည်။

ခင်နှင်းဦး၏ စောက်ပတ်ကြီး အဆမတန်ဖောင်းကား၍ တင်းမာနေကာ စောက်ပတ်ထဲမှ ယားကနဲ ယားကနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးခံစားနေရသော ရမ္မက်များကြားက သူမရုန်းမထွက်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သူမခေါင်းထဲတွင် သိနေသော အသိကလည်း သူမ၏ရှေ့တွင် တွေ့နေရသော အိပ်ယာထက်၌ မကြာတော့ သည့်အချိန်လေးအတွင်းတွင် သူမတစ်သက်လုံးအရိပ်တစ်ကြည့်ကြည့်ဖြင့် သန့်စင်ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ရသော အပျိုရည်လေးကို ပေးဆပ်ရပေတော့မည်။ အသိဉာဏ်နှင့် ရမ္မက်ဆန္ဒနှစ်ခုကြားတွင် လွန်ဆွဲလျှက် ခင်နှင်းဦး၏ မျက်ဝန်းများမှ မျက်ရည်များ တလိမ့်လိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည်။ မျက်ရည်များဖြင့် ခင်နှင်းဦး၏ မျက်နှာလေးသည် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။

ပြီးတော့…. အံတစ်ချက် ကြိတ်လိုက်ပြီး….အိပ်ယာလေးရှိရာ ကုတင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ ကုတင်ဘေးသို့ရောက်လျှင် ခင်နှင်းဦး သည် ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မတင်ကာ အိပ်ယာလေးထက်ပက်လက်လှန်ချကာ မျက်လုံး အစုံကို မှိတ်ထားလိုက်လေသည်။ သူမနှင့်အတူ ကုတင်ပေါ်သို့ တစ်ပါတည်းပါလာသော စိုးသီဟက ခင်နှင်းဦး၏ ကိုယ်လုံး လေးကို ဖက်လိုက်ပြီး မျက်နှာလေးအနှံ့ကို တစ်ဖွဖွနမ်းနေသည်။ စိုးသီဟ၏ လက်တွေက အငြိမ်မနေဘဲ သူမ၏ကိုယ်လုံးပေါ် တွင် လှုပ်ရှားပြေးလွှားရင်း ခင်နှင်းဦး၏ အင်္ကျ ီလေးကို ချွတ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ ဘရာစီယာကို ချွတ်ရင်း ဘရာစီယာအ တွင်းမှပြည့်အစ်၍ထွက်နေသော ခင်နှင်းဦး၏ ရင်သားစိုင် နုနုဖွေးဖွေးညက်ညက်လေးများကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဒရစပ်နမ်းသည်။ သူမ၏ ရင်သားမှ ဘရာစီယာကို ခွာလိုက်ပြီးပြန်တော့ နို့သီးသေးသေးလေးတစ်ဖက်ကို ငုံ့၍စို့လိုက်ရာ ဟင့်ကနဲ တစ်ချက်အ သံလေးထွက်၍ ခင်နှင်းဦး၏ ကျောလေးကော့တက်လာသည်။ ပြီးတော့ နို့လေးနှစ်ခုကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့သည်။ စိုးသီဟ၏ လက်တစ်ဖက်က ခင်နှင်းဦး၏ ဖောင်းကားတင်းပြောင်၍နေသော တစ်လုံးတစ်ခဲဖင်သားကြီးများပေါ် ရောက်၍သွားပြီး ဖင်သားကြီးတွေကို ဆုပ်နယ်သည်။ ပြီးတော့…ပေါင်တံကြီးတွေပေါ်ရောက်သွားပြီး ထက်အောက်စုံဆန် ပွတ်ပေးနေပြန်သည်။

တခဏအတွင်း လိမ်ထားသော သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက ကင်းကွာ၍သွားသည်။ စိုးသီဟ နို့လေးတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ခါးလေးကိုမကာ တစ်ဖက်က ခင်နှင်းဦး၏ ထဘီလေးကို ဆွဲ၍ ချွတ်လိုက်သည်။ အစကတည်းက ပြေလျော့နေသော ခင်နှင်းဦး၏ ထဘီလေးမှာ အလွယ်တကူ ကျွတ်ထွက်သွားချိန်တွင် တော့ ဖွေးကနဲ ပေါ်လာသော သူမအောက်ပိုင်းကို တပ်မက်စွာကြည့်ရင်း….သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်လိုက် သည်။ ခင်နှင်းဦး မျက်လုံးလေးမှိတ်၍ မျက်နှာလေးလွှဲထားသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်သွားကြပြီ….။

စိုးသီဟက ခင်နှင်းဦး၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲ၍ထောင်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်၍ဝင်လိုက်သည်။ ခင်နှင်းဦး၏ ဖြူဖွေး၍အိနေ သော စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ အမွှေးလေးတွေ သန့်စင်ထားပုံရသည်။ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားကြီးနှစ်ခုမှာ ဖောင်းတင်း၍နေပြီး နှုတ်ခမ်းသားကြီးနှစ်ခုကြားရှိ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းတွင် စောက်ရည်ကြည်လေး များမှာ စိုစိမ့်၍ထွက်နေကြသည်။ ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးထိပ်မှ ပြောင်တင်းနေသော ထိပ်ဖူးကြီးကို အရည်ကြည်လေးတွေ စို့ထွက်နေသည့် စောက်ပတ်ဝလေး တွင် ထောက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ…လီးတန်ကြီးအရင်းကို လက်ဖြင့်ကိုင်၍ ခင်နှင်းဦး၏ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းတစ် လျှောက်ကို စုန်ဆန်ပွတ်ပေးရာ ပထမ ခင်နှင်းဦး၏ ခါးလေး ကော့၍ ကော့၍ တက်လာသည်။

သူ့လီးထိပ်က ထောင်တက်နေ သော စောက်စေ့လေးကို ခလုတ်တိုက်နေသည်။ ခင်နှင်းဦး မခံစားနိုင်….ခဏကြာတော့ ခင်နှင်းဦး၏ ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီးများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်၍ လာတော့သည်။ စောက်ပတ်ဝမှ ထွက်လာသော စောက်ရည်တွေကလည်း ဒလကြမ်းပင်ဖြစ်သည်။ စိုးသီဟ၏ လီးတန်ကြီး တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်၍လာသည်။ စိုးသီဟ အသက်ကိုတစ်ဝကြီး ရှုသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လီးထိပ် ကို စောက်ပတ်ဝသို့တေ့ပြီး တဆက်တည်း လိုးသွင်းလိုက်ပါတော့သည်။ “ ဗြစ်…..အ….ဗြစ်…..ဗြစ်….ဟင်း…..ဟင်း…..ဗြစ်…..အမလေး…..ဗြစ်….ဗြစ်…..ဖွတ်…..အ….ကျွတ်….ကျွတ်.. ….အဟင်း….”

ခင်နှင်းဦး မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့သွားပြီး ရင်လေးရော ခါလေးပါ ကော့တက်သွားသည်။ လီးတစ်ဆုံးဝင်သွားသည်နှင့် စိုးသီဟက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ရင်သားတွေကို လှမ်းဆုပ်သည်။ ဖျစ်ညှစ်ပေးသည်။ နို့သီးလေးတွေကို ချေမွပေးသည်။ ခင်နှင်းဦး၏ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာလေး တဖြေးဖြေးပြေလျော့လာသည်။ ထိုသို့ လုပ်ပေးနေရင်း ခင်နှင်းဦး၏ စောက်ခေါင်းထဲ သို့ တစ်ဆုံးဝင်နေသော သူ၏လီးတန်ကြီးကို နှဲ့ပေးပြန်သည်။ “ ဟင်း….ဟင်း….အို….ကျွတ်….ကျွတ်….” ခင်နှင်းဦး၏ ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီးများ ကော့ကနဲ ကော့ကနဲ တက်၍လာသည်။ စိုးသီဟက သူ၏လီးတန်ကြီးကို လက်သုံးလုံးသာသာလောက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ အ…အ….အင်း….” ပြီးတော့….လီးတန်ကြီးကို ခင်နှင်းဦး၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ဆောင့်ကာပြန်သွင်းသည်။ “ ပြွတ်….ဖွတ်….” “ အင့်….ဟင့်….” ခင်နှင်းဦး၏ ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးဖြူဖြူလေးမှာ ရှေ့တိုးနောက်ငင် တစ်ချက်ဖြစ်ကာ တုန်တက်သွားသည်။ စိုးသီဟသည် လီးကို လက်လေးလုံးခန့်သာ ဆွဲဆွဲထုတ်ပြီး လေးလေးနှင့်မှန်မှန် ဆောင့်၍လိုးပေးသည်။ တစ်ခါ တစ်ခါ လီးတန်ကြီးအရင်းကို အောက်သို့ နည်းနည်းနှိမ့်၍ ညင်ညင်သာသာလေးဆောင့်၍ အလိုးလိုက်တွင်တော့….။ “ အင့်….ဟင့်….ကျွတ်….ကျွတ်….” သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ကျင်၍တက်သွားသည်။

ပြီးတော့ ခံစားရခက်စွာဖြင့် အယောင် ယောင်အမှားမှားဖြစ်ကာ စောက်ခေါင်းထဲမှ လီးကို စောက်ပတ်အတွင်းသားလေးများက ဆွဲ၍ညှစ်လိုက်သည်။ စိုးသီဟက လည်း ခင်နှင်းဦး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အရသာထူးလှသည်ဖြစ်၍ လီးတန်ကြီးကို ဒစ်ကြီးနားအထိ ဆွဲ၍ဆွဲ၍ထုတ်ကာ ဆောင့်ပါလေ တော့သည်။ “ ပြွတ်….ပလွတ်…. ဖွတ်….ဖွတ်…. အင့်…. ဟင်း….ကို….ကို….စိုး….အမလေး….ဟင်း….ဟင်း….” ရင်ထဲတွင် မွန်းကြပ်ပြည့်သိပ်၍လာကာ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာသောကြောင့် ခင်နှင်းဦးမှာ အသံထွက်၍ ညီးညူမိ လိုက်သည်။ အရသာတွေအီဆိမ့်တက်လာသော စိုးသီဟက သူ၏ကိုယ်လုံးကြီးကို ခင်နှင်းဦး၏ ကိုယ်လုံးလေးပေါ်သို့ မှောက် ၍ချကာ တင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်၍ ဖင်ကြွကာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်။

“ပြွတ်….ပလွတ်…ပြွတ်….ပြွတ်….အဟင့်…. ဟင်း…. ပြတ်…. ပြွတ်….” မကြာမီမှာပင် နှစ်ယောက်စလုံး တဟင်းဟင်းဖြစ်၍လာပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်၍ လာရသည်။ တစ်ဦးကို တစ်ဦး လည်း အားမရနိုင်ဖြစ်၍လာရသည်။ စိုးသီဟ၏လက်က သူမ၏ချိုင်းအောက်မှနေ၍ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီလျှိုသွင်းလိုက်ပြီး ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ဆွဲကာ အားကုန်ဆောင့်၍လိုးတော့ရာ တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင်…. “ အား….အမလေး…အင့်….အ…အမလေး….လေး….” ဟူသော အသံလေးများဖြင့် စိုးသီဟ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို တင်းကြပ်စွာဖက်၍ထားသော ခင်နှင်းဦး၏ လက်လေးနှစ် ဖက်က စိုးသီဟ၏ ကျောပြင်ကြီးကို စိတ်ရှိလက်ရှိထုရိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွန့်လိမ်သွားစဉ်မှာပင် စိုးသီဟမှာလည်း ‘အင်း’ ကနဲ တစ်ချက်ညီး၍ လီးကိုအတင်းထိုးစိုက်ဖိကပ်ကာ….သူ၏ ခါးကြီး တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ တက်သွားရပါတော့သည်။ ပြီးပါပြီ

ဂုန်းဆင်းဘီးတပ် 

အလုပ်မှအငြိမ်းစားယူပြီး…စား ဝတ်/နေရေး အစဉ်မပြေသော… ဦးသောင်းခန့်သည်… မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် (စေတီ)တစ်ဆူတွင်… (လုံခြုံရေး)ဝန်ထမ်း အလုပ်ရှိလေသည်။ လုပ်ငန်းခွင်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင် စဉ်…စိတ်တူ ကိုယ်တူ ပြောဆိုမှုအဆင်ပြေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် တွေ့ဆုံရသလို… အထက်ဖါး/အောက်ဖိ… ဂုန်းဆင်းဘီးတပ်… နောက်ကျော(ဓါး) ဖြစ်ထိုးသည့်သူများနှင့်လည်း… တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ကြည်စရာကြည်ပြာလေးများဖြစ်သော… ချိုချို၊ ခက်မာနွေး၊ အေးသီတာသိမ့်တို့ဖြစ်လည်း… ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအလုပ်တွင်… ဦးသောင်းခန့် မမြဲခဲ့ချေ ။

အောက်ခြေဝန်ထမ်းအချင်းချင်း… ညီညွှတ်မျှတမှု မရှိသဖြင့်… (၄ ၅)လ,အကြာတွင်… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်ထွက်လိုက်လေတော့သည်။ ဦးသောင်းခန့် လင်မယားတွင် ငိုစား ရယ်စား… ရတာနာလေးများ လည်းမရှိသည့်အတွက်…ရရှိသည့်… (ပင်စင်)လစာလေးဖြင့်… ဘဝကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းကြသည်။ များမကြာမီ… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည့်… စေတီတွင်ဘုရားပွဲ တော်ကျင်းပလေသည်။ လင်မယားနှစ်ဦးတည်းသာနေထိုင်… ဦးသောင်းခန့်၏ နေအိမ်တွင်… ဦးသောင်းခန့်တစ်ဦးတည်း… အထီးကျန်နေသည်။ ဦးသောင်းခန့်၏ ဇနီးဖြစ်သူသည်… ဇာတိကျေးရွာတွင်… အမွေကိစ္စ လုပ်ဆောင်စရာရှိသည့်အတွက်… ဇာတိမြေသို့ ပြန်သွားသောကြောင့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည်။

တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည့်… ဦးသောင်းခန့်သည်… နံနက်နိုးသည်နှင့် တစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ပြီး (ဘုရား)ဝတ်ပြုသည်။ ပြီးသည်နှင့် စားသောက်ချက်ပြုတ်သည်။ (တီဗီ)မှ သတင်းများနားထောင်သည်။ ကိုရီယားဇာတ်လမ်းတွဲများကြည့်သည်။ သီချင်းနားထောင်သည်။ တရား(စီဒီ)များဖြင့်… တရားနာသည်။ ပြီး… မျက်ခွံလေးလာသည့်အခါ အိပ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူရွာပြန်သွားသည်မှာ (၈)ရက်ခန့်ကြာပြီဖြစ်သည်။ အတူရှိနေစဉ်လည်း… အသက်အရွယ်ကြီးမြင့်လာသည်ကို… အကြောင်းပြလျက်…ဖို မ ဆက်ဆံရေးမရှိခဲ့ချေ ။ ယနေ့…ဦးသောင်းခန့်… အိပ်ယာအဝင်စောခဲ့သည်။ အိပ်မက် မက်သည်။

မကိုးမကား… အမျိုးသ္မီးတစ်ဦးနှင့် ကာမ ဆက်ဆံသည်… ဟုမက်သည်။ လန့်နိုးလာသည့်အခါ… ဆီးကြောများ တင်းပြီးဆီးသွားချင်လာသည်။ သို့ဖြစ်၍… ဦးသောင်းခန့်သည် ရေအိမ်သို့သွားကာ ဆီးသွားသည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာသို့ပြန်ကာ… ဝင်အိပ်သည်။ ဟိုလှိမ့် ဒီလှိမ့် ဖြင့်… အိပ်မပျော်ပေ။ အိပ်မက်ထဲမှ အမျိုးသမီးကိုမျက်နှာ မသဲကွဲသော်လည်း… တဏှာစိတ်ဆိုသည်က… ပူးကပ်လာပြီဆိုလျှင်… ဖယ်ထုတ်လို့ မရချင်။ ထို့ကြောင့်ဦးသောင်းခန့်…အိပ်ရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ (အပြာ)ကားကြည့်ပြီး လက်သမားလုပ်ရန်လည်း… နှမြောနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ အိမ်တံခါးလုံခြုံစွာ သော့ခတ်ပြီး… အပြင်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတော့သည်။

အတန်ကြာ လမ်းလျှောက်မိသည့်အခါ… မီးရောင်ထိန်ထိန်ကို လှမ်းမြင်ရသဖြင့်… ဘုရားပွဲမှ မီးဖြစ်မည်ဟု… တွေးမိလေသည်။ အတွေးနှင့်အတူ ခြေဦးသည်လည်း ဘုရားပွဲဆီသို့… ဦးတည်သွားလေတော့သည်။ ပွဲဈေးတန်းနှင့်နီးလာသဖြင့်…လူသွား လူလာ စိပ်လာသည်။ ဈေးတန်းအတွင်း စဝင်မိသည်နှင့်… ဝဲ/ယာ မုန့်ဆိုင်များနှင့် ပစ္စည်းမျိုးစုံရောင်းသည့် ဈေးဆိုင်များကို ငေးယင်း ကြည့်ယင်းဖြင့်… လူရေစီးချောင်းအတွင်း… စီးမျောသွားလေ၏။ အိုးကြီး အိုးလတ် အိုးငယ်များကိုလည်း ရှာဖွေကြည့်ရှု့မျက်စိကျွေးယင်း… လျှောက်လာခဲ့ရာ… နံမည်ကြီးဇာတ်ပွဲရုံတွေအနီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဆက်၍လျှောက်လာခဲ့ရာ… ဗလာပွဲနှင့် စတိတ်ရှိုးစင်များအနီးသို့… ရောက်လာပြန်သည်။ ရှေ့မှလျှောက်နေသည့်တောင့်တင်းသည့်… အိုးလတ်(နှစ်)လုံးသည်… ကြိတ်ကြိတ်တိုးနေသည့်… စတိတ်ရှိုးလူအုပ်ကြားအတွင်းသို့… တိုးခွေ့ဝင်သွားကြသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်(ပစ်မှတ်) ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ရပ်ကြည့်ရန်လည်း အတန်ငယ်ဝေးနေ… စကားပြောသလိုလို သံချပ်ထိုးသလိုလို… မပီမသသီချင်းသံများကြောင့် (စင်)နှင့်နီးရာသို့ထပ်ရွှေ့မိ၏။ တင်မာနွေးသည် စတိတ်ရှိုးကို စိတ်ပါဝင်စားနေစဉ် မိမိတင်ပါးကို လက်လာသရမ်းသဖြင့်… မသိမသာ နောက်သို့ငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ… မိမိနှင့်အသက်အရွယ် မတိမ်းမယိမ်းရှိမည့် အမျိုသားနှစ်ဦးဖြစ်နေသည်။

မသိဟန်ဆောင်လျက် ဆက်ကြည့်နေစဉ်… ပူပူနွေးနွေး အချောင်းဖြင့်… အထောက်ခံရလေသည်။ တင်မာနွေးသည်… အိမ်ထောင်ကျသည်မှာ (၂)နှစ် မပြည့်သေးချေ ။ ဖို မ ဆက်ဆံရေးတွင်… ဘွဲ့ရတစ်ဦးအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့… အထက်တန်းအောင်ပြီး အဆင့်လောက်… အတွေ့အကြုံ ရှိသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မှထောက်နေသည့်… ပူနွေးနွေး အချောင်းကြီးသည်… ဘာဖြစ်သည်ဆိုတာကို သိသည့်အပြင်… ယခုထက် အဆင့်ကျော်လာနိုင်သည်ကိုလည်း… ရိပ်စားမိသဖြင့်… မိမိလည်း အန္တရာယ်မဖြစ်အောင်… ရှောင်ထွက်နိုင်ရန်အတွက်… မသိမသာ မျက်လုံးကစားလျက် ထွက်ပေါက်ရှာနေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင်… လက်တစ်ဖက်သည် မိမိဆီးခုံကို ထမိန်ပေါ်ကပင် လာစမ်းသဖြင့်… လက်သည်းဖြင့် ဆိတ်လိုက်ရသည်။ လူအုပ်၏အပြင်ဖက်တွင်… ဦးသောင်းခန့်ကို လှမ်းမြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်… “အဘရေ…အဘ… သမီးဒီမှာ… ထွက်လာခဲ့မယ်…” ထွက်ဖို့ပြင်သည့်အခါ…အနောက်မှနေ… လက်မောင်းကို ဆွဲထားသြဖြင့်… “ဘယ်လိုဖြစ်နေကြတာလဲ…ဟိုမှာ ငါ့(ဘကြီး) လာခေါ်နေပြီ… နင်တို့မလွှတ်ယင် ပြဿနာတက်သွားမယ်နော်…” ဦးသောင်းခန့်သည်(အဘ)ဟုခေါ်သံကို ကြားသော်လည်း… မိမိကိုခေါ်သည်ဟုမထင်ပေ။ သို့သော် အသံကိုကြားဖူးသလိုရှိသဖြင့် လှမ်းကြည့်ရာ… တင်မာနွေးကိုမြင်မိသွားသည်။

တင်မာနွေး၏ အခက်အခဲကိုလည်း ရိပ်မိလိုက်သဖြင့်… လူအုပ်အနီးတိုးကပ်သွားကာ… “ထွက်ခဲ့လေ…သမီး…အဘရှာလိုက်တာ…” ထိုအခါမှ…လူငယ်နှစ်ယောက်သည်… မလွှတ်ချင်/လွှတ်ချင်ဖြစ်…လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ တင်မာနွေးလည်း ရင်တုန်/ပန်းတုန်ဖြင့်… ကောက်ရိုးတစ်မျှင်… ကယ်တင်ရှင် ဦးသောင်းခန့်ရှိရာသို့… ထွက်လာနိ ုင်တော့၏။ “လာ…အဘ သွားမယ်…” ဟု…ပြောကာ…ဦးသောင်းခန့်၏ ညာလက်မောင်းကို ကိုင်လျက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ အတန်ငယ် လျှောက်လာသည့်အခါ … “ဟင်…အဘ,ဒီသီချင်း…သမီးကြိုက်တယ်… ခဏနားထောင်ကြည့်မယ်နော်…” ပြောလည်းပြော… ဦးသောင်းခန့်ကိုလည်း… ဆွဲခေါ်ကာ လူကြားအတွင်းသို့ တိုးဝင်လေသည်။

စင်နားနီးသဖြင့်… အတွင်းသို့ သိပ်မတိုးနိုင်ချေ ။ ရောက်သည့်နေရာ၌ပင် စင်ပေါ်ကို ကြည့်ဖြစ်ကြသည်။ တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်ကို… အနောက်ဖက်တွင် ထားကာ… စင်ပေါ်ကိုငေးမောကြည့်ရှု့ယင်း… မိမိရှေ့တွင် လူကွယ်သည့်အခါ… ခြေဖျားထောက်ကာ ထောက်ကာ ကြည့်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာခဏ တင်မာနွေး၏တင်ပါးနှင့် ဦးသောင်းခန့်၏ဆီးခုံတို့ ပွတ်တိုက်မိကြလေသည်။ ပွတ်တိုက်မှုများလာသည့်အခါ တာဝန်အရ… (လီး)ရမည်ဖြစ်သော်… အသက်အရွယ် ကြီးရင့်သူဖြစ်သည့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တောင်သော်လည်း လူငယ်ကဲ့သို့… ထောင်မတ်မနေပေ။ မာမာတင်းတင်းတော့ ဖြစ်လာသည်။

တင်မာနွေးမှာ မကြာမီက ရွယ်သူလူငယ်နှစ်၏ ကိုင်တွယ်ခံရမှု… အထောက်ခံရမှုတို့ကို တွေ့ ကြုံခဲ့သော်လည်း… ကြောက်စိတ်ကြောင့် မည်သည့်ခံစားမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ ။ သို့သော်… ယခုအခါ… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီးဖြစ် မိမိတင်ပါး ပွတ်တိုက်မိသည့်အခါ… စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။ ခြေဖျားထောက်ကာ ထောက်ကာ ကြည့်ရသည့် အတွက်လည်း… တင်ပါးနှင့် မာမာအချောင်း ကြီးတို့၏ အထိအတွေ့ကိုနှစ်သက်လာသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် အသက်ကြီးလာသဖြင့်… အတွင်းဘောင်းဘီဝတ်လေ့ဝတ်ထ… မရှိတော့ချေ။ တင်မာနွေးကိုလည်း…စတင်တွေ့မိ… ခင်မင်စအချိန်ကတည်းက… တင်မာနွေး၏ စွင့်ကားလှပသော အိုးကြီးကိုကြည့်ပြီး… ပြစ်မှားနေသူ ဖြစ်သည်။

တင်မာနွေးသည်လည်း ဦးသောင်းခန့်နှင့် စတင်ခင်မင်မိကတည်းက… မိမိအပေါ် မရိုးမသားအကြည့်တို့ကို… သတိပြုခဲ့မိသော်လည်း… စိတ်ကထူးဆန်းစွာ သဒ္ဓါကြည်ဖြူနေမိသည်။ မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသည့်… ချိုချိုနှင့် အေးသီတာသိမ့်တို့ထံမှ ကြားသိရသည့်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် ချိုချိုတို့ သန့်စင်ခန်းတွင်… ကာမဆက်ဆံမှု… အေးသီတာသိမ့်ပါ… ထိုသန့်စင်ခန်း၌ပင်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် တဏှာလွန်ကျူးကြသည်များကို… ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ… ပြောပြခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်ကတည်းက… ဦးသောင်းခန့်ကို တင်မာနွေး မသိစိတ်ကနေ သဒ္ဓါလွန်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုလိုမိမိတင်ပါးကို… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီး အမြှောင်းလိုက် ကပ်နေသိအခါ… လိုလိုချင်ချင်ပင် ဖင်ကိုမသိမသာ နောက်ပစ်ပေးထားမိသည်။

ဦးသောင်းခန့်သည် အခြေအနေအစဉ်ပြေနေသဖြင့် တင်မာနွေး၏ပုခုံးကိုကိုင်ကာ မိမိဆီးခုံဖြစ် တင်ပါးကို ဖိကပ်ထားသည်။ တင်မာနွေးလည်း လက်နောက်ပစ်၍ ဦးသောင်းခန့်ခါးကို ကိုင်ထားသည်။ ကြာလာသည့်အခါ တင်မာနွေး၏ ပိပိအတွင်းဝယ် ကာမရှေ့ပြေးအရည်ကြည်တို့ ယိုဖိတ်လာလေတော့သည်။ “အဘ လူသိပ်ကြပ်လာပြီ…ပြန်ကြရအောင်နော်..” တင်မာနွေးသည်ပြောဆိုပြီးနှင့် လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်နေသဖြင့်.. တင်မာနွေး လူအုပ်ကြားအတွင်းမှ တိုးထွက်သွားသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း နောက်ကနေ လိုက်သွားရလေ၏။ “အဘ ဗိုက်ဆာတယ်…တစ်ခုခုသွားဝယ်ရအောင်…”

တင်မာနွေးမုန့်ဈေးတန်းသို့… သွားသဖြင့် လိုက်ရပြန်သည်။ တင်မာနွေးသည် (ရေမုန့်)ဆိုင်တွင်… (ရေမုန့်)အနည်းငယ်ဝယ်ပြီး… ကောက်ညှင်းကျည်တောက်ဆိုင်တွင်… ကောက်ညှင်းကျည်တောက် ဝယ်ပြန်သည်။ ထို့နောက်…ရေသန့်(၄)ဗူးနှင့် (တစ်ရှုး) (၂)လိပ်ဝယ်ပြီး… “လာလေ…အဘ…သွားကြရအောင်……” တင်မာနွေး ခေါ်ရာနောက်သို့ ကောက်ကောက်ပါအောင်… ဦးသောင်းခန့် တစ်ယောက်လိုက်မိချေပြီ။ အတန်ငယ်သွားပြီးနောက်… ကတ္တရာလမ်းမှ သွေဖည်ကာ… အနီးရှိစက်ရုံကြီး တစ်ခုသွားရာလမ်းကို… တင်မာနွေး ဦးတည်လိုက်သဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း… သို့လော/သို့လော တွေးရချေပြီ။

ထိုလမ်းသည် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ… နေထိုင်သူများ အချို့သာ အသုံးပြုသောလမ်းဖြစ်လေသည်။ အန္တ ရာယ်မရှိသော်ငြားလည်း… လူသွား/ လူလာ ကြဲ သောလမ်းဖြစ်လေသည်။ ကားမှတ်တိုင် (၂)တိုင်လောက်အကွာ အဝေးရှိမည့် နေရာအရောက်တွင်… ပိတောက်ပင်ကြီး တစ်ပင်ရှိလေသည်။ ထိုပိတောက် ပင်စည်ပတ်လည်ကို… သစ်သားခုံပတ်လည်း ရိုက်ထား၏။ “အဘ…ဒီမှာခဏအမောဖြေယင်း… မုန့်စားကြရအောင်နော်…” ဦးသောင်းခန့်လည်း…အိမ်မှ စထွက်ကတည်းက… မထိုင်ရသေးသဖြင့်… ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်… ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ချလိုက်သည်။ “အဘ တော်တော်မောသွားလား?”

“မောတာပေါ့ သမီးရယ်…အိမ်ကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့တာလေ… ပွဲခင်းထဲလဲ မတ်တပ် မတ်တပ်နဲ့… ဒီရောက်မှပဲ ထိုင်ရတော့တာ…” အဘက လူကသာမောတာနော်… အခုနက အဘ ပစ္စည်းကြီးက…အဟင်းဟင်း..” “အေးကွယ်…သမီးတင်ပါးကြီးကလဲ အိနေတာပဲ ဆိုတော့…” “သိပါတယ်နော်…အဘအလုပ်ဝင်ကတည်းက… သမီးကိုရှိုးနေတာ…” “အေးကွယ်…သမီးက ခါးလေးသိမ်ပြီး… ရင်ရော/တင်ကော လှတဲ့အပြင်… မျက်နှာလေးကပါ ချစ်စရာကောင်းနေတာကိုး…” “အဘသိပ်မြှောက်မနေနဲ့…ဒီမှာဝယ်လာခဲ့တဲ့ မုန့်တွေစား…” တင်မာနွေးသည်စားဦးစားဖျား (ရေမုန့်)ကို… ဦးသောင်းခန့် အား လှမ်းပေးသည်။

တင်မာနွေး ကိုယ်တိုင်လည်း… (ရေမုန့်)စားလေသည်။ (ရေမုန့်)မှာ အရသာရှိသော်လည်း… ဗိုက်မပြည့်သည့်အတွက်… ကောက်ညှင်း ကျည်တောက်ကို… ဆက်စားကြသည်။ တင်မာနွေးမှာ အစားစားစဉ်… နင်မှာစိုးရိမ်၍… ရေ တစ်ကြိမ်… နှစ်ကြိမ်သောက်သော်လည်း ဦးသောင်းခန့်ကတော့… အစာစားပြီးမှ… ရေသောက်လေသည်။ “အဘ ဗိုက်ပြည့်ပြီး…ဗိုက်လေးသွားပြီ… အဘပေါင်ပေါ်မှာ… ခဏ လှဲမယ်နော်… အဘဟာကြီး တောင်နေသေးလား…” တင်မာနွေး သည် ဦးသောင်းခန့်၏ ပေါင်ပေါ် လှဲအိပ်ယင်း… လီး ကိုလှမ်းကိုင်ကြည့်သည်။ “ဟင်…အခုကျတော့…သူမဟုတ်သလိုပဲ…” ပုဆိုးပေါ်ကနေ…လီးကိုကိုင်ယင်းပြောနေသည်။

“အာငွေ့ပေးလိုက်မယ်နော်…အဘ” ပြောလည်းပြော… ပုဆိုးကိုလည်း ဆွဲလှန်လိုက်၏။ တင်မာနွေး၏အာငွေ့ကြောင့်လည်းကောင်း ပုလွေမှုတ်မှုကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်လည်းကောင်း အဖိုးကြီး ဦးသောင်းခန့်၏လီးသည် မယုံနိုင်စရာ တောင့်တင်းမာကြောလာလေသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည်လည်း တင်မာနွေး မိမိပေါင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် မိမိလီးကိုပုလွေမှုတ်နေစဉ်ကပင် တင်မာနွေး၏ နို့အုံနှင့်တင်သားအစိုင်အခဲကြီးများကို ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်နေခဲ့သည်။ “နွေးရယ်..ဘာဂျာမှုတ်ချင်လိုက်တာ……” ဟု..ဦးသောင်းခန့်က တင်မာနွေးကို တိုးတိုလေး ကပ်ပြောလေသည်။ “အူး..အဘ သဘောပဲလေ….” လီးကိုငုံလျက်ပုလွေပေးမပျက် တင်မာနွေးက ဖြေလိုက်သည်။

ဦးသောင်းလည်း တင်မာနွေး၏ ထမိန်စကိုခါးပေါ်ထိဆွဲလှန်တင်လိုက်ပြီး တင်သားတင်းတင်းရင်းရင်းများကို၊ လျှောက်နမ်းလျှောက်စုပ်ယင်း၊ ပေါင်နှစ်လုံးကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ဖွဖွလေးလက်ပူတိုက်နေ၏။ တင်မာနွေးလည်း ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုမသိမသာ ကားပေးလိုက်သည်။ ဦးသောင်းခန့်ကလည်း ပွင့်အာလာသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများကို၊ လျှာဖြင့် လျှက်လေတော့သည်။ ဖင်တုံးကြီးများကိုလည်း၊ ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်လျက်ရှိသည်။ ပုလွေကောင်းမှုကြောင့် မာတောင်တောင့်တင်းလာသည့် လီးကြီးဖြင့်၊ တင်မာနွေး၏စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို လိုးချင်လာသလို၊ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနှင့် စောက်စိတို့ကိုစုပ်/မှုတ်/ လျက် လုပ်ပေးမှုကြောင့် ထွက်ရှိလာသည့် စောက်ရည်များကိုလည်း တပြတ်ပြတ်လျှက်ကာ၊ အလိုးကြီးလိုးကြရန်၊ နှစ်ဦစလုံးထန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ကလေး….အဘ..လိုးတော့မယ်ကွာ….. ဒီ ခုံပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီးအဘ ဖက်ကိုဖင်ပေးထား……” တင်မာနွေးသည်.. ဦသောင်းခန့်နေခိုင်းသည့်အတိုင်း.. ပိတောက်ပင်ကိုမျက်နှာပြကာ ဦးသောင်းခန့်ကို ကျောပေးလျက်.. ထမိန်ကို ခါးထိဆွဲတင်ထားသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည်မတ်တပ်ရပ်လျက် ခုံပေါ်တွင် မိမိကိုကျောပေးလျက် အလိုးခံရန်အစဉ်သင့်ဖြစ်နေသည့် စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ မိမိလီးကိုလျှောကနဲ ထိုးသွင်းလိုက်လေတော့သည်။ ” ဗြစ်…..ဗြွတ်..,ဗြွတ်…..” အသံနှင့်အတူ….လီးကြီးသည် စောက်ဖုတ်အတွင်းနှုတ်ခမ်းသားကို.. ပွတ်တိုက်ချိတ်ဆွဲကာ.. အဆုံးဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရကိုင်ကာ.. ခပ်သွက်သွက်ကလေးဆောင့်လိုးမှုကြောင့်…. ” ဖွတ်…ဖတ်….ဖတ်…ဗြွတ်….ဖွတ်…..” စည်းချက်သံနှင့်အတူ… ” အား….အင့်..အင့်..အဟင့်ဟင့်…အူး….” ဖီးလ်..တက်သံထွက်လာသည်။ “အင်း..အု…အု…ဆောင့်..အဘ….ဆောင့်..ဆောင့်.. မီးပြီးတော့မယ်…. အိုး…ကောင်းလိုက်တာရှင်….” တင်ပါးကိုနောက်သို့ အစွမ်းကုန်တိုးကပ်ထားယင်း… တင်မာနွေး.. တစ်ချီပြီးလေပြီ။ ဦသောင်းခန့်ကလည်း လီးကိုအဖုတ်အတွင်းသို့.. တင်းကြပ်စွာ ဖိကပ်လျက်.. မွှေပေးနေ၏။ တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကိုလည်း ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်ယင်း.. လီးကိုဖြေးညှင်း စွာအထုတ်/ အသွင်းပြန်လုပ်လေသည်။

တဏှာစိတ်တက်နေသည့်တင်မာနွေးက “အဘ….သမီးကိုနမ်းပါအုန်း….” အရှိန်ဖြေးစွာထိန်းလိုးနေယင်း…တင်မာနွေး၏နှုတ်ခမ်းကို ဆွဲယူစုပ်နမ်းလေတော့သည်။ နှစ်ဦးသား အားရအောင်ကစ်ဆင်ဆွဲပြီးနောက်.. နိ ု့နှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လျက် အရှိန်ပြင်းစွာ လိုးလေတော့သည်။ “အား…လိုး…လိုး..အဘ….အဘ..လရည်တွေ ထွက်လာအောင်.. နာနာတာဆောင့်လိုးပါအဘရယ်…..” “ဗြစ်…ဖွတ်..ဖတ်ဖတ်……….” လိုးသံများနှင့်အတူ. တင်မာနွေး.စောက်ခေါင်းအတွင်း၌ ပူကနဲ..ပူကနဲဖြစ်ကာ.. သုတ်ရည်များဝင်ရောက်လာတော့သည်။ “အင့်…ဟင့်ဟင့်…သ..သမီးလဲ..ထပ်..ထပ်ပြီးပြန်ပြီတော့….”

ဦးသငေ်းခန့်နင့်တင်မာနွေးတို့သည် ပန်းတိုင်သို့ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဝက်မှိန်း မှိန်းနေကြကာ အဖုတ်အတွင်းလီးကိုစိမ်လျက် တစိမ့်စိမ့်အရသာခံစားနသေလို လီးကို အစိမ်ခံလျက် စောက်ဖုတ်ကလည်း လီးအရသာကို တ‌မြေ့‌မြေ့ခံစားနေကြလေသည်။ အတန်ငယ် အမော‌ပြေ၍ လီးကပျော့ခွေထွက်ကျလာမှသာ “အဘ ရေဆေးကြရအောင်နော်” အေးလေ ဆေးကြတာပေါ့” နှစ်ဦးသားရသေန့်တစ်ဗူးစီကိုင်လျက် ပိတောက်ပင်အနီးဝန်းကျင်တွင် သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ကြလေတော့သည်။ ရေဆေးပြီးသွားသည့်အခါ မူလခုံပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကြလေသည်။ “ချိုချိုပြောတာမှန်တယ် အဘရဲ့”

“ဘာလဲဟ နင်ကလဲ အရင်းမရှိ အဖျားမရှိ” “ဟီး ဟီး အဘကလဲ ချိုချိုက‌ သမီးကို ‌ပြောပြတယ် အဘက အသက်ကြီးပေမဲ့ လိုးနိုင်တုန်းပဲတဲ့” “အော် သမီးရယ် မလိုးရတာ နဲနြဲကာသွားပြီလေ သမီးကလဲ အစစအရာရာ စွဲဆောင်မှု ကောင်းနေတော့ နောက်တစ်ချီတောင် လိုးချင်သေးတယ်” “အောင်မယ် အောင်မယ် ကြိုတင်စရံ ချိတ်နေပြန်ပါပြီနော်” “အဟုတ်‌ပြောတာသမီးရဲ့ သမီး တင်တွေ ရင်တွေကတင်း တင်းရင်းရင်းနဲ့ အချိုးကျကျလေး ဖြစ်နေတော့ အဘလေ သမီးကို လိုးပြီးယင်း လိုးချင်ပဲကွာ” ဦးသောင်းခန့်သည် စကားတ‌ပြော‌ပြောနှင့် ဘယ်ဖက်ဘေးတွင် ကပ်ထိုင်နသေည့် တင်မာနွေး ၏နို့အုံကို အင်္ကျီအပေါ်ကနေ ဆုပ်နယ်နေတော့သည် ။

“အဘ ချိုချိုနဲ့ ဘယ်နှယ်ခါတောင် လိုးပြီးပြီလဲ” “ဟာ ညည်းကလဲ လစ်ယင်လစ်သလို တွေ့နေကြတာ ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိမှာလဲ” “ဒါဆို အေးသီတာသိမ့်ကို လိုးတာလဲ မရေတွက်နိင်တော့ဘူးပေါ့ တော်တော်ဆိုးတဲ့ အဘ” တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏လီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ ဆွဲကိုင်ကာ ညှစ်ဆွဲ ဆွဲလိုက်သဖြင့် “အ–အ–‌ဖြေး‌ဖြေးလုပ်ပါဟ” ဦးသောင်းခန့်သည် ချော်လဲ လဲထိုင်လုပ်၍ တင်မာနွေးအဖုတ်ကို ညာလက်ဖြစ်နှိုက်လိုက်သည်။ ထမိန်အပေါ်ကနေ အဖုတ်ကို လျောတိုက် ပွတ်တိုက်နသေည့်အပြင် ဘယ်လက်ကလည်း တင်မာနွေး ၏ ဘယ်နိ ု့အုံကို ဖျစ်ညှစ်နယ်ဖတ်နေသည်။ “အို အဘ နော် သမီး အဝတ်အစားတွေ ‌ကြေမွကုန်ပါပြီ…

ဟာ မရဘူး မရဘူး အဘ လဲ အဝတ်အစားတွေချွတ် သမီးလဲ ချွတ်မယ်” တင်မာနွေးသည်ဦးသောင်ခန့်လက်များကို တွန်းဖယ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားကို ချွတ်လသေည်။ ဦးသောင်းခန့်လည်း တင်မာနွေး၏ ကိုယ်လုံးတီးအလှကို ရင်သပ်ရှုမောစွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ ဟာ အဘချွတ်လေကွာ သူများဟာကို လာငမ်းနေသေးတယ်။ ဦးသောင်းခန့်လည်း ပုဆိုးချွတ်ကာ ခုံပေါ်တင်လိုက်သည်။ ကြည့် လူလည်ကြီး အင်္ကျီကျတော့ မချွတ်ဖူး။ လာပါသမီးရယ် အဘလိုးချင်နေပြီ။ အဘနော် သမီးကို ငရဲမပေးနဲ့။ ငရဲမပေးဖူး လုပ်ပေးမှာဟ။ တင်မာနွေးခုံပေါ်ထိုင်သည်နှင့်ဦးသောင်းခန့်သည် မြေပေါ်ဒူးထောက်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ခေါင်းဝင်ရောက်လာလေတော့သည်။

အိုး ဘာလုပ်မို့လဲ ပြောမရဆိုမရ အင့် အ အ အိုး လက်မတစ်ဖက်ဖြင့် အဖုတ်နှစ်ခမ်းသားများကိုဖြဲကာ လျာဖြင့် အထက်အောက် စုန်ဆန်ယက်လေတော့သည်။ အိုး စုပ် စုပ် အစိကိုပါ သိမ်းကြုံးစုပ်လိုက်စမ်းပါ အဘရယ်။ တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏ ဆံပင်များကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဖင်ကြီးကော့ခါ ကော့ခါဖြင့်ကာမအရည်များထွက်ရန် တာစူနေပြီဖြစ်သည်။ ဦးသောင်းခန့်က အစိကိုစုပ်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးများကို ပွတ်ချေသောအခါ တင်မာနွေးမှာ ထွန့်ထွန့်လူးလျှက် အီး ဟ ဟ ပြီးပီအဘရေ ပြီးပီ။ အဖုတ်အတွင်းမှထွက်လာသော သုတ်ရည်များ ဦးသောင်းခန့်လျှာဖြင့် ကြုံးယှက်လေတော့သည်။

သူမစောက်ရည်များ မစင်တစ်စင်အစချိန်တွင် ဦးသောင်းခန့်သည် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သုတ်ရည် အရသာကြောင့် အနည်းငယ်မာလာသည့်လီးကို ဂွင်းထုခိုင်းလေသည်။ တင်မာနွေးလည်း ဂွင်းထုပေးရင်း ကစ်ဆင်ဆွဲကြလေသည်။ ငယ်ရွယ်တောင့်တင်းသည့် ဆန့်ကျင်ဖက်လိင်ကို ထပ်မံလိုးရတော့မည်ဆိုသော အသိစိတ်ကြောင့် လီးသည် မကြာခင်မာကြောလာသည်။ တင်မာနွေးလည်း ကစ်ဆင်ဆွဲနေစဉ် အဘပါးစပ်မှ မိမိစောက်ရည်အနံ့ကိုရနေသည်။ ခနအကြာတွင် ကစ်ဆင်ဆွဲခြင်းကို နားလိုက်ကြပီး လိုးရန်ပြင်ကြတော့သည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် တင်မာနွေး၏ညာခြေကို မိမိဘယ်ပုခုံးပေါ်ထမ်းလိုက်သည်။ မိမိညာ‌ခြေကို ခုံပေါ်အားပြုလိုက်သည်။

ဟ,ပြဲဖြစ်သော စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့လီးထည့်ရန်ကြိုးစားစဉ် တင်မာနွေးက အလိုက်သိစွာ လီးကိုလှမ်းကိုင်ပြီး အဖုတ် ဝတေ့ပေေးလေသည်။ ပွင့်အာနသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ဇွပ် –ဗြွတ် အသံနှင့်အတူ လီးက ‌ဖြောင့်တန်းစွာ ဝင်ရောက်လေတော့သည်။ အရှိန်ပြင်းစွာ တစ်ချက် အဆောင့်တွင် ” အွတ်–အင့် အင့် အ ဘ ချိုချိုနဲ့ အေးသီတာသိမ့်တို့ကိုရော ဒီလိုပဲ ဆောင့်လိုးသလား ” “အင်း တခါတလေတော့ ဆောင့်လိုးဖြစ်တာပေါ့ ” “ဟုတ်–အင်း–သမီး လဲ အဘ တချက်တချက် ဆောင့် ဆောင့် လိုးတာ– အ– ခံ ခံ လို့ကောင်းတယ်ရှင့်—” ဦးသောင်းခန့်သည် နို့ကိုပါ ကုန်းစို့လိုက်သဖြင့် “အိုး—-သ သ မီး ပြီ ပြီး ပြန်ပြီတော့—”

တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်ခါးကို မမှီတမှီ လှမ်းဖက်ကာ နောက်ပေါင်တစ်ချောင်းကိုပါ ညာပုခုံးပေါ်တင်လိုက်သဖြင့် ဦးသောင်းခန့်လည်း ညာ‌ခြေကို အောက်ချလိုက်ရလေသည်။ အတင်းကာရော ဆွဲဖက်ထားကြသဖြင့် ဆီးခြုံခင်း ထိကပ်နေတော့၏။ နှစ်ဦးစလုံးစည်းချက်ညီညီ ဖင်ဝှေ့နေကြတော့သည်။ ထို့နောက် ဦးသောင်းခန့်က ‌ဖြေး‌ဖြေးမှန်မှန်လေး ပြန်လိုးယင်း စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့သုတ်ရည်ပူများ ပန်းထုတ်နိုင်ရန် ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်လိုးရပြန်သည်။ ” အိုး—အင့် အင့် အ အင်း ဟင်း ပြီး ပြီး လိုက်တော့ အဘ—-” ပူကနဲ ပူကနဲ သုတ်ရည်များ အဖုတ်အတွင်းဝင်ချိန်နှင့် မရှေးမနှောင်းမှာတင် တင်မာနွေးလည်း တစ်ချီထပ်ပြီးပြန်သည်။

အတော်ကြာကြာ အနားယူကြပြီးနောက် တင်မာနွေးကို ခုံပေါ်တွင် ပုဇွန်ထုပ်ကွေးခိုင်းလျက် စိမ်လိုးကြပြန်လေပြီ။ ဦးသောင်းခန့်သည် ဤကဲ့သို့ သုံးဦးအား လိုးခဲ့ရခြင်း‌ကြောင့် ကောင်းမွန်သော အရသာထူးကိုရရှိခဲ့ရလေသည်။ ပြီးပါပြီ

မယားချောလေးထားထား

အားးးးးးးကောင်းလိုက်တာ ဆောင့်ပါ နာနာလေးဆောင့်ပေးပါ” ဒီအသံဟာ လိင်ဆက်ဆံတဲ့နေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားမှုရသတေးသွားတစ်ခု အသံပိုင်ရှင်ကတော့ ”မိုးထပ်မြင့် ကုမ္ပဏီ”ပိုင်ရှင် ဦးစောမိုးရဲ့ဇနီး ဒေါ်ထားထားဆိုတဲ့ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင် မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အသံပါ ဒေါ်ထားထားဟာ အသက်ကြီးတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ယူရခြင်းအကြောင်းကတော့ အဓိက ပိုက်ဆံကြောင့်ပေါ့ သူတို့အိမ်ထောင်သက်က အခုဆို ၁၀ နှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ ဒီညပေါ့ ဦးစောမိုးက မိုးထပ်မြင့်ရဲ့အ ကြီးကဲ တစ်ယောက်ပါ အသက်ကတော့ ၆၀ နားကပ်နေပီးပေါ့ သူ့ဇနီးထားထားနဲ့ သူနဲ့ က အသက်အတော်ကွာတဲ့အတွက် ဇနီးချောကို မျက်နှာမငယ်ရအောင်ထားတဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့

ဘာဖြစ်ချင်သလဲ ဘာလုပ်ချင်သလဲ ဘာမဆိုလိုက်လျောဖို့အသင့်ပြင်ထားတဲ့သူ ဦးစောမိုးဟာ ဒေါ်ထားထားကို အရမ်းချစ်တယ် အရမ်းချစ်သလို အရမ်းလည်း ကာမစိတ်ထန်တဲ့သူတစ်ယောက် ဒေါ်ထားထားကလည်း ကာမနဲ့ပက်သတ်ရင် အရမ်းကြိုက် အရမ်းနှစ်သက်တယ် စညားတဲ့အချိန်တုန်းကဆို မနားတမ်းမိုးလင်းပေါက်ဆွဲတဲ့နေ့တွေတောင်ပါတယ် ဒေါ်ထားထားက ဏှာထန်တဲ့မိန်းမလို့ခေါ်ရင်ပိုမှန်တယ်လေ ဦးစောမိုးနဲ့ မညားခင် ရည်းစား ၃ ယောက်လောက်နဲ့ ဖြစ်ဖူးတဲ့အတွက် ယောက်ျားအထာနပ်သလို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ ကောင်းကောင်းသိတယ်လေ ဒေါ်ထားထားရဲ့ ပုံစံလေးကို မြင်ယောင်ကြည့်ချင်နေပီထင်တယ်

အသက်က ၄၀ နားကပ်ပီဆိုပေမယ့် ဘော်ဒီက ၃၀ စွန်းရုံလောက်ပဲ ထင်ရတာလေ သူမလမ်းလျှောက်တိုင်း ဘယ်ညာယိမ်းနွဲ့တဲ့ တင်လုံးလုံးတွေ နှစ်မွှာအသဲလို့တင်စားလောက်တဲ့ ရင်သားတွေ စိုပြည်ကျစ်လစ်တဲ့ အသားအရည်နဲ့ ပုရိသတွေကို ဆွဲငင်နိုင်တဲ့ ခါးသေးရင်ချည် မိန်းမတစ်ယောက်ပေါ့ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက တစ်ကျောင်းလုံးရဲ့ မယ်ဘွဲ့ ကွင်း ဘွဲ့အပ်နှင်းခံရတဲ့ သူမ မာနကြီးသလောက် တဏှာထန်တဲ့သူမက ကျောင်းမှာတင်မက အပြင်မှာပါ ထည်လဲတွဲခဲ့တာလေ ဒါပေမယ့် တော်ရုံယောက်ျားတော့ အနားကပ်ခံခဲ့သူမဟုတ်ဖူး ချမ်းသာတဲ့ သားတွေ အာဏာပိုင်တဲ့ သူတွေမှ ရွေးတွဲခဲ့တာလေ

နောက်ဆုံး အိမ်ထောင်ပြုတော့လဲ သူမ အလိုကို လိုက်လျောနိုင်သူ နိုင်ချင်တိုင်း နိုင်လို့ရသူ အသက်ကြီးကြီး ဘောစိဦးစောမိုးမှ ရွေးချယ်ခဲ့တာလေ ဦးစောမိုးက အသက်ကြီးတယ်လို့ ပြောရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ အသက်က ၅၀ ကျော်လောက်ပဲ ထင်ရတာလေ သူရဲ့လိင်ဆက်ဆံပုံကလည်း သူများနဲ့မတူ တမူထူးခြားတယ်လေ ဒေါ်ထားထားခိုက်တဲ့အချက်ကလည်း အလိုးသန်းတဲ့အချက်ပါပဲ သူမကို အပီးဆွဲတဲ့အချိန်ဆို စောက်ရည်တွေ ထွက်တာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းတောင် မရည်တွက်နိုင်ဘူးလေ။ ဒါ့ကြောင့်လဲ ဦးစောမိုးကို စွဲလမ်းနေခဲ့တာပေါ့ ဦးစောမိုးကလည်း မယားငယ်ငယ်လေးယူထားတဲ့သူဆိုတော့ ဆေးဝါးတွေ မှီဝဲနေရတာပေါ့

ကျန်းမာရေးလည်းလိုက်စားခဲ့တော့ ၁၀ နှစ်ကြာပေမယ့် အလိုးမပျက်ခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် ဒီညတော့…… ”အအ ဦး လိုးလေကွာ မနားနဲ့ နာနာလေး ထားကို ဆောင့်လိုးပေးကွာ” ”ကလေးရယ် ဦးလည်း လိုးနေတာပဲကွာ အားးးးရွှီးးးး” ”ဦးနော် မနားနဲ့ ဒီည ထား တအားစိတ်လာနေတာ ဒီညက အထိမ်းမှတ်ညလေ ဦးရဲ့” ”အင်းပါ ကလေးရယ် ဦး ကလေးကို တအားလိုးပါ့မယ် ” ”အာ့ကြောင့် ဦးကို ထားအရမ်းချစ် အရမ်းစွဲနေမိတာပေါ့လို့ အအ ဦးးးးရွှီးးးးကောင်းလိုက်တာ ထိတယ် ဟုတ်ပြီ” ”အားးးးးဦးရေ အားးးးးကောင်းတယ် တအားကောင်းတယ်ကွာ ဦးလီးကြီးကို မထုတ်ပဲ နှစ်ပေးပီးညှောင့်ကွာ ” ”ကလေး ကောင်းလားးးးအားးး”

”ဟုတ် ထား အရမ်းကောင်းနေပီး ပီးခါနီးလာပြီ ဦးးး ဆောင့်ပါ အားးးရွှီးးးး” ဦးစောမိုးလည်း မယားချောလေးကောင်းဖို့ အတွက် အမောဆို့မတက်ဖြစ်နေပေမယ့် ဟန်ကိုယ့်ပြီး ပြီးအောင်လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ ပြင်ရတော့တာပေါ့ အချက် ၃၀ လောက်မနားတမ်း အဆက်မပြတ် လိုးပေးလိုက်တာ မယားချောလေး ဖင်ကော့လာတယ် ဆိုရင်ပဲ သုမ ပြီးတော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်ပြီလေ ဒါ့ကြောင့် အရှိန်ကိုထပ်ပြီး လိုးပေးလိုက်တာ အိပ်ယာပေါ်ကို ဖင်ပြန်ကျတယ် ဆိုရင်ပဲ ”အားးးးရွှီးးးကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ် အရမ်းကောင်းတာပဲ ထားလေ ဦးကို အရမ်းချစ်တယ် သိလားးး”ဆိုပီး ဦးစောမိုးရဲ့ ကိုယ်ကြီးကို ဖက်ပီး အနမ်းတွေ ပေးနေတဲ့ မယားချောလေးထားထားကို ကြည့်ပြီး ပြုံးမိတယ်လေ ”

အော် ငါလည်း ဇရာထောင်းလာပြီပဲ အရင်လို အမောမခံနိုင်တော့ ဘူးးး”လို့ စဉ်းစားရင်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်လေ…… ဒေါ်ထားထား မနက်အိပ်ယာနိုးတော့ မနက် ၉ နာရီထိုးနေပီး ဘေးဘီလှည့်ကြည့်တော့ ဦးကမရှိတော့ဘူး ဒါနဲ့ အိပ်ယာပေါ်က ဆင်း ရေချိုးခန်းထဲ မျက်နှာသစ် ညက ရေမဆေးပဲ အိပ်ခဲ့မိတဲ့အတွက် စောက်ဖုတ်ကို ရေနဲ့ စင် အောင်ဆေးလိုက်တယ် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးတော့မှ အောက်ထပ်ကို မနက်စာစားဖို့ ဆင်းလာလိုက်တယ်လေ အိမ်မှာက လူပို သိပ်မထားဘူးလေ ထမင်းချက် အဒေါ်ကြီး မတင့်နဲ့ အိမ်ဖော်မလေး မိယွန်း ဒေါ်ထားထားရဲ့ ဒရိုက်ဘာ ဦးဘကျော် ခြံစောင့် ဖိုးတာပဲ ရှိတယ်လေ … ”

မမကြီး မိယွန်း ဘာလုပ်ပေးရမလဲဟင်” ”အော် အေး ဘာမှ မလုပ်ပေးနဲ့တော့ မိယွန်း လုပ်စရာရှိတာသာ သွားလုပ် ” ”ဟုတ်ကဲ့ မမကြီး” မိယွန်းတစ်ယောက်ထွက်သွားမှ စားစရာရှိတာ စားပြီး ခြံထဲ ဆင်းပြီးလမ်းလျှောက်ဦးမှပဲ ဆိုပီး ခြံထဲ ဆင်းလာခဲ့တယ် ခြံထဲ လမ်းလျှောက်နေရင်းနဲ့ မျက်စိက ဟိုဘက်ခြံကို လှမ်းကြည့်မိလိုက်တယ် ဟင် ဟိုဘက်ခြံမှာ လူတွေပါလားးလူသစ်တွေထင်တယ် ဒီလိုနဲ့ ဆက်မကြည့်တော့ပဲ အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာပြီး ဖုန်းဖွင့်ပြီး သတင်းလျှောက်ဖတ်နေခဲ့မိတယ် ဒေါ်ထားထား က ဖေ့ဘွတ်အကောင့် တစ်ခုကို ယောက်ျားမသိခင် ခိုးဖွင့်ထားတယ် ဦးစောမိုး သိသားလည်း ဘာမှမဖြစ်တာသိပေမယ့်

ယခုဖွင့် ထားတဲ့ အကောင့်က ဆက်စ် အကောင့် စာအုပ်နဲ့ တင်သမျှ အောကားတွေကြည့်ဖို့ သက်သက် ဖွင့်ထားတာလေ ဒါ့ကြောင့် ဦးစောမိုးကို မသိစေချင်ဘူးလေ အကောင့်ထဲမှာလည်း မိန်းကလေးထပ် ယောက်ျားလေးတွေက ပိုများတယ်လေ တစ်ခါတလေ မိတ်ဖွဲ့လွှာတွေ ရောက်ပေမယ့် တစ်ခုကိုမှ စကားပြန်မပြောခဲ့ဘူး ဒါ့ကြောင့် တချို့က မာနကြီးတယ် မခင်တာလားနဲ့ အမျိုးမျိုးပြောကြတယ်လေ ဒေါ်ထားထားကလည်း ဂရုမစိုက်ပေါင် ဒီအကောင့်ကို သုံးတာဟာ စာအုပ်နဲ့ အောကား ကြည့်ဖို့လေ တစ်ခါတလေ ဖီးလ်ဖြစ်နေတဲ့အခါ စာအုပ်ဖတ်ရင်း အောကား ကြည့်ရင်း လက်သုံးလိုက်တယ်လေ ဒီလောက်ပဲပေါ့ မဟုတ်ဖူးလားးး

ညက လိုသလောက်ပန်းတိုင်မရောက်ခဲ့တော့ အခု စာအုပ်ဖတ်ပြီး ဖီးလ်ဖြစ်ဖို့ လက်သုံးဖို့ အခန်းတံခါးပိတ်ပြီး အိပ်ယာပေါ်မှာ စာအုပ်ကောင်းတစ်ပုဒ်ရှာပြီး ဖတ်ဖို့ ဖုန်းကို လိုင်းဖွင့်ပြီး စာအုပ်တွေကို ရှာနေမိတယ်လေ စာအုပ်ဖတ်ဖို့ ရှာပုံတော် ဖွင့်ခဲ့တာပေါ့ နာရီဝတ်လောက် စာအုပ်ဖတ်ပီးတော့ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း လက်နဲ့ဆွနေတာလေ အပြင်က တံခါးခေါက်ပြီး ”မမကြီး နေ့လည်စာ စားလို့ရပါပြီရှင့်”ဆိုတဲ့ မိယွန်းရဲ့အသံကြောင့်လာသမျှဖီးလ်တွေ အကုန်ပျောက်သွားလို့ စိတ်တိုလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း ဒါနဲ့ ”အေး လာပြီဟေ့ ” ဒေါ်ထားထားလည်း အရည်စိုနေတဲ့ ထမီကိုချွတ်ပြီး ခြင်းထဲထည့် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ပြီး ရေဆေးကြောပြီး အဝတ်စားလဲပြီး ထမင်းစားခန်းထဲ ထွက်လာခဲ့တယ်လေ

မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ ဖီးလိမ်းပြင်ဆင်နေတဲ့ ဇနီးချောကို ပွေ့ဖက်ပီး မှန်ထဲက သူမရဲ့ မျက်နှာလေးကြည့်ပြီး ဦးစောမိုး ပီတိဖြစ်နေမိတယ် သူမလို အသက်ကွာတဲ့ မိန်းမကို ရခဲ့တဲ့သူ့ရဲ့ကံကိုလည်း အတော်အံ့သြမိတယ် သူလို့ ကလေးတစ်ယောက်အဖေ မုဆိုးဖိုနဲ့မှ ဖူးစာဆုံတဲ့ သူမကိုလည်း တစ်ခါတလေ သနားမိတယ် တစ်ခါတလေလည်း အတော်ကံကောင်းတဲ့ငါပါလားလို့ အပေါင်းအသင်းလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကြားထဲမှာ လက်မထောင်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိတယ်လေ သူမနဲ့ မတွေ့ခင် သမီးလေးရဲ့မေမေနဲ့တုန်းက အရမ်းပျော်ခဲ့ဖူးတာတွေ ရှိတယ် ပထမမိန်းမနာမည်က သက်ထားမေ တဲ့ နာမည်နဲ့လူနဲ့ အရမ်းလိုက်တာလေ

သူငယ်ပြန်တယ်လို့ပဲ ပြောရတော့မလားးးဒီအကြောင်းပြီးရင်ဆက်မယ် အခု ဇနီးချောလေးနဲ့ အခန်းပြန်ဆက်မယ် သူမကိုကြည့်ပြီးးးး ”ထားလေး ဘယ်သွားမလို့လဲ” ”ငယ်သူငယ်ချင်းရဲ့ ဘုရားကိုးဆူ အလှူသွားမလို့လေ ဦး” ”အော် ဘယ်အချိန်ပြန်လာမလဲ ထားလေး” ”မပြောတက်ဖူး ဦးရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းဆိုတော့ ဝိုင်းလုပ်ပေးရင်း ပီးမှ ပြန်ဖြစ်မယ် ထင်တာပဲ ဘာလို့လဲဟင်” ”ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဦးက မေးကြည့်တာပါ” ”ဒါနဲ့ ကားက ကိုယ်တိုင်ပဲ မောင်းသွားမှာလားးး” ”အင်း ထားကိုယ်တိုင်ပဲမောင်းသွားတော့မယ် ပြန်ရင် အဆင်ပြေအောင်လေ” ”အော် အေးအေး အာ့ဆိုလည်း သတိထားမောင်းနော်” ”အင်းပါ ဦးရဲ့ အရမ်းပိုတာပဲ ဟွန့်”

ဦးစောမိုးကို လည်ပြန်ဖက်ပြီး ဆိုးနွဲ့နေတဲ့ ဇနီးချောလေးးး ဦးစောမိုးလည်း ဇနီးချောရဲ့ပါးလေးကို နမ်းရင်းနဲ့ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ် ”ပြန်ရောက်ရင် အဝကျွေးနော် သိလားးး” ”ဟွန့် လူက မစွမ်းတော့ဘူး အခုထိ ဟွာကထတုန်း တကထဲ မပြောချင်ဘူးးး”လို့ မူနွဲ့နွဲ့လေးနဲ့ ပြုံးပြီး ဦးစောမိုးကို အနမ်းခြွေပြီး ပိုက်ဆံအိတ်နဲ့ ကားသော့ယူပြီးတော့ ”ဦး ထား သွားတော့မယ်နော် ” ”အင်း ဂရုစိုက်မောင်းနော် ထားလေးးး” ”ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်”ဆိုပြီး အခန်းထဲကနေထွက်သွားတဲ့ ဇနီးချောရဲ့ နောက်ပိုင်း တင်ပါးဆုံအလှကို ငေးရင်းနဲ့ အတိတ်ဆီကို အတွေး နယ်ချဲ့မိနေတာ ဦးစောမိုးရယ်ပါ…

ပူပြင်းတဲ့နွေရာသီတစ်နေ့ အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ပဲ ပင်ယံထက်က သစ်ရွက်ကလေးတွေ မြေပေါ်သက်ဆင်းနေကြတယ်။ သစ်ပင်ခြေရင်းခုံတန်းလျားလေးမှာ ချစ်သူနှစ်ဦးပွေ့ဖက်လို့ ပူဆွေးသောကများနေရတယ်။ ဒီစုံတွဲက ကျောင်းမှာ အထင်ပေါ်ဆုံး အီးမေဂျာကွင်းနဲ့ မဟာတန်းက င်းဖြစ်တဲ့ စောမိုးနဲ့ သက်ထားမေတို့ စုံတွဲပါပဲ။ သက်ထားမေရင်ထဲ အရမ်းပူလောင်နေတယ်လေ။ အိမ်က မိမိကို သူတို့သဘောတူတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ ပေးစားဖို့လုပ်နေကြတယ်လေ။ မိမိကလည်း အချစ်ကိုပဲ ကိုးကွယ်ချင်သူ၊ အိမ်ထောင်တစ်ခုထူထောင်တာနဲ့ အချစ်ကိုအုပ်မြစ်ချပြီး တည်ဆောက်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်ချင်ခဲ့တာလေ။

သူမအခုနောက်ဆုံးအချိန် ချစ်သူနဲ့နှစ်ဦးထဲ ကန်တောင်ကြီးစောင်းက ခုံတန်းလေးပေါ်ထိုင်ရင်း အနာဂတ်ကို အကောင်းဆုံးဖြတ်သန်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ ဆွေးနွေးဖို့ ချိန်းဆိုလိုက်ကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုကို သက်ထားတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲဟင် ဒီအတိုင်းဆို ကိုကိုနဲ့ သက်ထားတို့ တစ်သက်လုံးဝေးရတော့မယ်။ ကိုကိုတစ်ခုခုပြောပါလား သက်ထားကိုကိုနဲ့ မခွဲနိုင်ဖူး။ ပြီးတော့ မချစ်တဲ့သူကိုလည်း မယူချင်ဖူး၊ ကိုကို သက်ထားပြောတာကြားရဲ့လားကွာ၊ ဘာမှလည်း ပြန်မပြောဖူး၊ ဘာလည်း ကိုကိုက သက်ထားနဲ့ခွဲနိုင်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား … သက်ထား ကိုကို သက်ထားနဲ့ မခွဲနိုင်ပါဖူးကွာ။ ”အဲ့တာဆို ကိုကို ကြံဦးလေ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ဆိုတာ”

အဲ့အချိန်မှာပဲ စောမိုးတစ်ယောက်အခက်တွေ့လေပြီး အရမ်းချစ်ရတဲ့ ချစ်သူကိုလဲ မပစ်ခဲ့နိုင် မရှိတဲ့ကြားက ကျောင်းထားနေတဲ့ မိသားစုကိုလဲ ရင်ဆိုင်ဖို့မရဲ ဒီလိုနဲ့ နောက်ဆုံး အဖြေတစ်ခုကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ဆုံးဖြတ်ဖို့ လိုအပ်လာတဲ့ အသံကြောင့် စောမိုးတစ်ယောက် ပျာယာခတ်သွားခဲ့တယ် ”ဘာလဲ ကိုကို ကိုကိုက သက်ထားကို ထားခဲ့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချင်တာလားးး” ”အာ့လိုမဟုတ်ပါဘူး သက်ထားရယ် ကိုကိုပြောချင်တာက……” ”တော်တော့ ကိုကို ” ”ကိုကို သတ္တိမရှိဘူး သက်ထားက မိန်းကလေးတန်မဲ့ အချစ်နောက်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ခိုင်မာခဲ့တယ် ကိုကိုက ”ဆိုပြီး မျက်ရည်တွေ ကျလာတော့တာပဲ

စောမိုးလည်း ချစ်သူလေးကို အတင်းရင်ခွင်ထဲ ထွေးပွေ့ပြီးနောက် ”သက်ထား ကိုကိုတစ်ခုပြောမယ် သက်ထား လက်ခံမလားးး” ”ဘာလဲ ကိုကို သက်ထားကို အချိန်စောင့်ခိုင်းမလို့လား” ”တော်ပါတော့ ကိုကိုရယ် သက်ထား ထပ်စောင့်လိုရှိရင် သူများရင်ခွင်ထဲ ရောက်သွားတော့မှာလေ ကိုကိုရဲ့”ဆိုပီး ရှုံးပွဲချ ငိုပါလေရောဗျာ အဲ့တာနဲ့ ချစ်သူကို ချော့ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘာမှမကြည့်ပဲ ရှေ့ကိုပဲ ကြည့်ပြီး ဖြစ်လာသမျှ ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုပြီး ”သက်ထား ကိုကိုတို့ ခိုးပြေးကြရအောင်ကွာ”ဒီလိုပြောလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ရင်ခွင်ထဲကနေ အတင်းတိုးထွက်ပြီး ”တကယ်လား ကိုကို အဲ့တာဆို အခုထွက်ပြေးကြရအောင်နော်”

”သက်ထားမှာ လက်ဝတ်လက်စားတွေတော့ပါပါတယ် ” ”သက်ထားရယ်”လို့ပဲ ပြောနိုင်တယ် နောက်ဆုံး အဖြေကလည်းထွက်သွားပြီး ဒီလိုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆီဆက်သွယ် တရားရုံးမှာ လက်မှတ်ထိုးပြီး ချောင်ကျတဲ့ နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပေါ့ ”မင်္ဂလာဦးည”လူနှစ်ဦးရဲ့ဘဝလမ်းမှာ ပေါင်းဖက်ကြဖို့ရန် ပထမဆုံးလျှောက်လှမ်းရမယ့် အကွေ့ အကောက်တွေနဲ့ လမ်းတစ်ခု ဒီလမ်းကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ကို ယောက်ျားလေးအများစုရဲ့စိတ်ထဲမှာ လိုလိုလားလားရှိနှင့်နေပေမယ့် မိန်းကလေး အများစုကတော့ မင်္ဂလာဦးညဆိုတာနဲ့ နှလုံးခုန်ရင်တုန်နဲ့ ကြောက်ရွံ့နေတက်ကြတာ သဘာဝပါပဲ။

ဒီည စောမိုးတစ်ယောက် လူပျိုဘဝကို အပြီးတိုင် နှုတ်ဆက်ရပီဆိုသောကြောင့် သူငယ်ချင်းများရဲ့ အလိုကို လိုက်ပေးရမှာ ရှေးကထဲက ပါလာတဲ့ ဓလေ့တစ်ခုဆိုလည်း မမှားဘူးပေါ့ဗျာ။ ဒါ့ကြောင့် လက်မှတ်ထိုးပြီးလို့ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ”ဟျောင့် စောမိုး ဒီည ငါတို့ကို လိုက်ပြုစုနော်” ”အေးပါကွာ မင်းတို့ပဲသွားလေ ငါမလိုက်တော့ဘူးး” ”ဟ ဟကောင်ရ မင်းမပါပဲနဲ့တော့ ငါတို့က သီးသီးမသွားဘူး ဒီညမင်းအိမ်မှာပဲ အိပ်တော့မယ်လေ ဖြစ်တယ်မလားးး” စောမိုးတစ်ယောက် ကျဉ်းထဲကြပ်ထဲရောက်ပီလေ အသစ်စက်စက် ချစ်သူဇနီးချောနဲ့ ဖြတ်သန်းဖို့ကို အနှောက်ယှက်က မိသားစုလိုက်လာနေပီလေ ဒါ့ကြောင့် အိမ်ထဲပေးမဝင်ပဲ အပြင်ခေါ်သွားဖို့ရာ ရှိတော့တယ်လေ ”

သက်ထားရေ ကိုကို ဒီကောင်တွေ လိုက်ပြုစုဦးမယ် မကြာဘူး ပြန်လာခဲ့မယ် သိလားးး” ”ဟုတ် ကိုကို တအားညမနက်နဲ့နော် ” ”အင်းပါ ဒါဆို ကိုကို ခဏလိုက်သွားဦးမယ်နော်”ဆိုပြီး အိတ်ထဲ ပိုက်ဆံတစ်ချို့ထည့်ပြီး သူတို့အတွက် စားတော်တည်မဲ့ လမ်းထိပ်က ဘီယာဆိုင်ကို သွားလိုက်တယ်လေ။ ဟိုရောက်ပြီးဆိုရင်ပဲ အမြည်းထပ် သောက်ဖို့ကို အားသန်ကြသူတွေမို့ ဘီယာတွေမှာ အရက်တွေမှာပီး သောက်ကြစားကြတာပေါ့။ မသောက်ဖူးလို့ အတန်တန်ငြင်းနေပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေက ”ဟျောင့် ဒီညတော့ သောက်ကွာနော် ” ”ဟာ ငါမှမသောက်တက်တာကွာ” ”မရဘူး စောမိုး မင်းမသောက်ရင် ငါတို့ မင်းအိပ်မှာလိုက်အိပ်မှာနော်”

”လခွမ်းပဲ မူးပြီးဆိုရစ်ပီပဲ ဘောပဲကွာ” ”ရော့”ဆိုပြီး အရက်နဲ့ဘီယာရောစပ်ထားတဲ့ ဖန်ခွက်ကို ကမ်းပေးတော့ ပီးပီးရော မော့သောက်လိုက်တာ ရင်ထဲကို ပူဆင်းသွားတာပဲ ”အားးးပူလိုက်တာကွာ ရေပေးပါဦးကွ လခွီးးး” ”’ဟားးးးးးးးစောမိုးရယ် နုပါ့ကွာ ဟားးးး”သူတို့အားလုံး ဝိုင်းဟားရင်းနဲ့ နောက်ထပ်ခွက်ကမ်းပေးပြန်တယ် ကျနော်လည်း ပထမအရသာကို ဘာမှန်းမသိပဲ ခါးသက်သက်နဲ့မို့ နောက်တစ်ခွက်ထပ်စမ်းကြည့်တယ် နောက်ပိုင်း သောက်ရင်းနဲ့ ခွက်အတော်များသွားတယ် ”ငါတော်ပြီကွာ မရတော့ဘူးးးပြန်တော့မယ်” ”ဟ ငါတို့လိုက်ပို့ပါ့မယ်ကွာ ဖြစ်ပါ့မလားး” ”ဖြစ်တယ် ဖြစ်တယ် မင်းတို့မလိုက်နဲ့ ငါဟာငါပြန်မယ်”

”ပြန်ပြီကွာ ဒါပဲ အေ့”ပိုက်ဆံကို အလုံလောက်ပေးပြီးပြီးမို့ ကျနော် ကိုယ်တိုင်ရှင်းစရာမလိုတာကြောင့် စားပွဲကနေထပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်။ လမ်းကလည်း လျှောက်ရတာ ဟိုရွေ့ဒီရွေ့နဲ့ အဆင်မပြေတာကွာ ခြေထောက်ကလဲ သာခွေယိုင်ချင်နေပီ ဒါ့ကြောင့် ဖြတ်သွားတဲ့ ဆိုက်ကားကို လှမ်းတားလိုက်တယ် ”ဟိုးဆရာ ဟိုးးဟိုးးး” အသက်ကြီးကြီး ဆိုက်ကားဆရာက ”ညီလေး ဘယ်သွားမလဲ ဘယ်ပို့ပေးရမလဲ”မေးတော့ ကျနော်လည်း ကျနော်အသစ်ပြောင်းလာတဲ့ အိမ်ကို ပြောပြလိုက်တယ်။ ကျနော့်စီးနင်းလာတဲ့ ဆိုက်ကားက အိမ်ရှေ့ရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ”ညီလေး ရောက်ပီး” ”ကျေးဇူးပဲ အကို ”ဆိုပြီး လက်ထဲက ပိုက်ဆံတစ်ထောင်ထုတ်ပြီး ပေးလိုက်တယ်

သူကပြန်အမ်းငွေပေးတော့ ”မပေးတော့နဲ့ အကို ဒီညက ကျနော့် မင်္ဂလာဦးည ဒါ့ကြောင့် အကို့ကို လှူတယ်ဗျာ ကျေနပ်လားးးအေ့” ”ကျေးဇူးပါ ညီလေးရာ ကျေးဇူးပါကွာနော် ညီလေးတို့ အိမ်ထောင်ရေး အဆင်ပြေကြပါစေကွာ” ”ဟ ဟ အေ့ ကျေးဇူးတင်ရမှာ ကျနော်ဖြစ်သွားပြီး ဒါပဲဗျာ” ”မိန်းမရေ မိန်းမ သက်ထားရေ လာပါဦးကွ ကိုကို့ကို လာတွဲပါဦးးး” ”ဟိုကောင်တွေ သမလို့ ကိုကို့ ခြေထောက်တွေ သိပ်သယ်လို့မရတော့ဘူးးး အေ့ ”ကျနော်လည်း အိမ်ခြံပေါက်ကနေ လှမ်းခေါ်တော့ အပြေးလေးထွက်လာတဲ့ သက်ထား အရမ်းလှတယ်ဗျာ အိမ်နေရင်းဝတ်တဲ့ စပန့်သားဝမ်းဆက်လေးနဲ့ ဆံပင်လေးကို မြင့်မြင့်စည်းပြီး အပြေးလေးထွက်လာတဲ့ ဇနီးချော အသစ်စက်စက်ကလေးးး ”

ဟာ ကိုကိုလည်း ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ တစ်ခါမှ အရက်မသောက်ပဲနဲ့ကွာ” ”ဟုတ်တယ် ဟိုကောင်တွေ ဟိုကောင်တွေ အေ့ ကိုကိုမသောက်ရင် အိမ်လိုက်မယ်ဆိုလို့ နဲနဲသောက်လာတာပါ သက်ထားလေးရဲ့အေ့ ဖူးးးးး” ”အမလေး ကိုကိုရယ် နဲနဲသာပြောတယ် လူက ခြေမထောက်နိုင်တော့ဘူးးး”ဆိုပီး သူ့ကျောပေါ် ကျနော့်လက်တင်ပြီး အိမ်ထဲကို တွဲခေါ်လာခဲ့တယ်လေ အခန်းထဲ တစ်ခါထဲ ဝင်လိုက်ပြီး ”ကိုကို ခနလေးနေဦး မအိပ်နဲ့နော် ”ဆိုပီး အပြင်ပြန်ထွက်သွားတယ် တအောင့်လောက်ကြာတော့ သံပုရာရည်တစ်ခွက်ဖျော်လာပြီး ကျနော့်ကို ကမ်းပေးတယ် ”ရော့ ကိုကို သောက်လိုက် ခေါင်းကြည်သွားအောင်”တဲ့

ကျနော်လည်း သံပုရာရည်ခွက်ကို တစ်ခါထဲမော့ချပလိုက်တယ် ပီးလည်းပီးရော သူမကို ဆွဲဖက်ပြီး အိပ်ရာပေါ် လှဲချလိုက်တာပေါ့ ”ကိုကို အရက်စော်နံတယ်ကွာ သက်ထားမနေတက်ဖူးးး” ”ဒီတစ်ခါပဲ သောက်ပါ့မယ်ကွာ နောက် သက်ထားမကြိုက်တာ မသောက်တော့ဘူးနော်”ဆိုတော့ ပြုံးရွှင်သွားတဲ့ သူမမျက်နှာလေးကို ဒီနေ့ထိ မမေ့တာအမှန်ပါ။ ကျနော်လည်း ချစ်သူဘဝမှာ စောင့်ထိန်းခဲ့သမျှ အတိုးချပြီး ချစ်ဖို့အတွက် သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ စုပ်ယူနေမိတယ်လေ လက်တွေကလည်း အင်္ကျီပေါ်ကနေ နို့အုံ တင်းတင်းလေးကို ခြေမွပေးနေခဲ့တယ် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သက်ထားရဲ့ တန်ပြန်အနမ်းတွေနဲ့အတူ ရမက်အသံ လှိုင်းထန်လာတဲ့ မောဟိုက်သံတွေပါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်လေ

ညီတော်မောက်ငပဲကလဲ ပုဆိုးကြားက ခေါင်းထောင်နေလေတော့ သက်ထားလက်လေးကို ဆွဲပြီး ငပဲပေါ်တင်ပေးလိုက်တယ် ပထမတော့ လက်ကိုပြန်ဆုတ်လိုက်တယ် နောက်တစ်ခါထပ်တင်ပေးတော့မှ အသာလေး ညှစ်ဆုတ်ပေးလာတယ် ကျနော်လည်း သက်ထားရဲ့လည်တိုင်လေးကနေတဆင့် ရင်ညွန့်လေးကို နမ်းပေးလိုက်တယ် သက်ထားဝတ်ထားတဲ့ အကီၤျ ကြယ်သီးတွေလည်း အကုန်ပြုတ်လို့ ဘော်လီးချိတ်ပါဖြုတ်လိုက်တယ် ဒီအချိန်မှာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ရင်သားစိုင်တွေက နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းလွန်းလို့ မျက်လုံးအကြည့်တွေက ၂၀ စက္ကန့်လောက် ရင်သက်ရှုမော ကြည့်နေမိတယ် နောက်ဆုံး မနေနိုင်တော့လို့ နို့တွေကို လျှာပြားနဲ့ စုပ်ပေး စို့ပေးနေမိတော့တယ်

သက်ထားရဲ့ ညဉ်းညူသံတွေက သံစဉ်ကျတဲ့ သီးချင်းတစ်ပုဒ်ကို အသံတိုးတိုးလေးဖွင့်ထားသလို နားထောင်လို့ ကောင်းလွန်းလှတယ်လေ နောက် ကျနော်လည်း သက်ထားရဲ့ရွှေကြုတ်လေးကို ကျူးကျော်စစ်ခင်းတဲ့ အချိန်မှာ သက်ထားရဲ့ ရွှေကြုတ်လေးကလဲ ကျမဆီလာပါတော့လို့ ခေါ်နေသယောင် အရည်ကြည်လေးတွေ ရွှဲနစ်နေခဲ့တာပေါ့ လက်လေးနဲ့ အစိလေးကို ခြေပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ”အ ကိုကို နာတယ် ဖြည်းဖြည်းကွာ” ”အင်းပါ သက်ထားလေးရဲ့ ” ကျနော်လည်း လက်ခလည်လေးကို သက်ထားရဲ့ရွှေကြုတ်ထဲ ထိုးသွင်းရင်းနဲ့ အထဲက အသားနုလေးတွေကို ထိခက်ပုတ်ခက်ပေးလိုက်တော့ သက်ထားလည်း ကော့ပျံပြီး ကိုကိုရေ အားးးဆိုတာပဲ ပြောနိုင်တယ်

ကျနော်လည်း သက်ထားကို ဒီ့ထပ်ကောင်းတဲ့ အရသာတွေ ပေးစွမ်းဖို့ အတွက် သက်ထားရဲ့ပေါင်းကြားကို ခေါင်းထိုးဝင်လို့ လျှာလေးနဲ့ အဖုတ်လေးကို လျက်ပေးလိုက်တယ်လေ ”အားးးးအမလေးးကိုကိုရေ ဘယ်လိုတွေလဲကွာ အားးးအအ” ”ကိုကို သက်ထားယားနေပီ အားးးဘဟ်လိုခံစားမှုကြီးလဲကွာ အားးအီးးးးအိုးးးအမေ့ အားးးး” ”ကိုကိုရယ် သက်ထားကို သတ်နေတာလားကွားးူအားးးရွှီးးးး ကောင်းတယ်အားးးကိုကို့”အသံမျိုးစုံထွက်ပီး မိနစ်အနဲငယ်ကြာတဲ့ အချိန်မှာပဲ သက်ထားရဲ့ အဖုတ်ထဲက အရည်တွေစိမ့်ထွက်လာခဲ့တယ်လေ သက်ထားလည်း ကော့ပျံနေအောင် ခံစားမှုရသတွေ ရခဲ့တော့ မျက်လုံးတောင် မဖွင့်နိုင်ပဲ ”ကိုကို သက်ထားကို လုပ်ပေးတော့နော်”

”ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ သက်ထားရဲ့” ”ကိုကိုနော် သိရဲ့သားနဲ့” ”မသိလို့မေးတာလေ ဘာလုပ်ပေူရမှာလဲဟင်” ”လူယုတ်မာကိုကို သက်ထားကို ကိုကို့ဟာနဲ့လုပ်ပေးလို့” ”အင်းပါ ပေါင်လေးကားထားနော် သက်ထားလေးးး” ”ဟုတ် ကိုကို ”ဆိုပြီး ပေါင်လေးကားပေးထားတယ်လေ ဇနီးချောရဲ့ အဖုတ်လေးကို ကျနော့်လီးနဲ့ ထိုးထည့်တယ်ဆိုရင်ပဲ ”အ ကိုကို ရပါ့မလားဟင် ကြပ်နေသလိုပဲ ” ”အစမို့ပါ နောက်ဆို မနာတော့ဘူးးး” ”ဟုတ် ကိုကို ဖြည်းဖြည်းနော်” ”အင်းပါ သက်ထားရဲ့ အင့် အင့် အားးး”ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ အသစ်စက်စက်ပါကင် အဖုတ်ထဲကို ၆ လက်မလနီးနီးရှိတဲ့ ကျနော့လီး ဝင်သွားတဲ့အသံ ”ပြွတ် ပြွတ် ဗွတ် ဗွတ် ”(အာ့အသံတော့ မရေးတက်ဖူးဗျ)

အသံတွေနဲ့အတူ သက်ထားရဲ့အော်သံတွေ နာကျင်လို့ အော်တာမဟုတ်တဲ့ ရမက်သံတွေနဲ့ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ လိုးလိုက်ကြတာ တစ်နာရီနီးပါးလောက်ကြာတော့ ”ကိုကို သက်ထားမရတော့ဘူးးးဘဟ်နှစ်ခါရှိပီလဲ မသိဘူးး အခုထပ်ပြီးပြန်ပြီး အားးးရွှီးးးကိုကိုရယ် ကောင်းတယ်ကွာ ဆောင့်ဆောင့် တအားဆောင့်ကွာ” ”ကိုကို သက်ထားပီးပီး အအ အီးးးးအားးးးကိုကို” သက်ထားပီးသွားတဲ့ အချိန်နဲ့ မရှေးမနှောင်းမှာပဲ ကျနော်လည်း သက်ထားကို ဖက်ပီး အတင်းကုန်းလိုးလိုက်တာ သက်ထားစောက်ဖုတ်လေူထဲ အရည်မျာစွာ ပန်းထည့်ပစ်လိုက်တယ်လေ ”အားးးးသက်ထားးးကိုကိုလည်း ပီးပီး

အားးးကောင်းတယ် ညှစ်ပေးထား စောက်ဖုတ်လေးက အားးးကောင်းတယ် အအ အားးးရွှီးးးးသက်ထားးးး”ဒီလိုနဲ့ ကိနော်နဲ့သက်ထားရဲ့ မင်္ဂလာဦးညလေးဟာ သံစုံတီးဝိုက်းငှားစရာမလိုပဲ သဘာဝကပေးစွမ်းတဲ့ အနှစ်သာရ ရင်းတွင်းသံစဉ်တွေနဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ည ကြယ်အလင်းတန်းလေးတွေနဲ့အတူ ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံနှစ်ဖော် အိပ်ယာထပ်မှာ အပူအပင်ကင်းမဲ့စွာ အိပ်စက် အနားယူခဲ့ကြပါတော့တယ် ဦးစောမိုးလည်း ငယ်ဘဝကို စမြုပ် ပြန်ရင်း မှေးခနဲ အိမ်ပျော်သွားလေတော့သည်။ ပြီးပါပြီ

လူပျိုစစ်ချင်မှစစ်မည်

သမီးလေးအရွယ်ရောက်လာတော့ မကေသီတစ်ယောက်စိတ်တွေပူလာ ရပြီ။ခုခေတ်ကလေးတွေကကဲမှကဲ ဆက်စ် ကိစ္စကိုထမင်းစားရေသောက် လုပ်သလိုဖြစ်နေပြီ။အချိန်ပိုင်းနှင့် ငှားတဲ့ဟိုတယ်တွေကလဲပေါမှပေါ ဆိုသလို အွန်လိုင်းပေါ်မှာတင်ချိန်း ဆိုနေကြတာ။တယ်လီဖုန်းဆင်းကဒ်တွေကလဲပေါမှပေါ။လူမှု့ဆိုရှယ်ဖေ့ဘွတ် တွေသုံးနေကြတော့ ခုခေတ်ကလေး တွေထိန်းချုပ်ရတာမလွယ်တော့ပါ ဘူးလေ။ ကိုယ်တွေခေတ်တုန်းကနဲ့မတူဘူး။ တစ်ခုခုဆိုရင်အင်တာနက်ပေါ်ရောက်သွားပြီ။ အဲဒီခါမှအိမ်ကလူတွေသိပြီးအရှက်တကွဲအကျိုးနဲတွေဖြစ်ရရတော့တယ် ။တွေးနေတုန်းရှိသေးတယ်

သမီးလေးကစကပ်အတိုအပြတ်နဲ့ မျက်နှာမိတ်ကပ်လိမ်းပြီးအိမ်ပေါ်က ဆင်းလာတော့ “သမီး ညည်းဘယ်သွားမလို့တုန်း” “သူငယ်ချင်းနဲ့ချိန်းထားလို့မာမီ’ “ဘယ်ကသူငယ်ချင်းလဲသမီး” “မာမီကလဲအပြင်တစ်ခါသွားရင် စစ်လားမေးလားနှင့်သမီးအသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်နေပြီ” “ဟဲ့နင့်ဟာနင်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မကလို့ ရှစ်ဆယ်ပဲဖြစ်ဖြစ်နင်ဟာငါ့သမီးပဲ” “မာမီ့သမီးမာမီသမီးပေါ့ဒါပေမယ့် နေရာတိုင်းတော့သမီးကိုမချုပ်ချယ် ပါနှင့်မာမီ” “ငါချုပ်ချယ်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ မသူတော်တွေနဲ့တွေ့မှာစိုးလို့ဟေ့” “သမီးမှာလဲစဉ်းစားတတ်တဲ့ဦးနှောက်ရှိတယ်မာမီ” “အေးနင်တို့ဦးနှောက်နှင့်မျက်လုံးက မျက်တောင်မွေးတဆုံးတောင်ကြည့် တာမဟုတ်ဘူး၊

လူဆိုတာရှေ့ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာမသိနိုင်ဘူး” “မာမီ ဓာတ်ပြားဟောင်းတွေလာဖွင့်မနေနဲ့တော့၊မိန်းကလေးဆိုတာဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိနေရမယ်၊ ကိုယ့်ဘဝကိုထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမယ်၊ ဒါတွေပဲပြောမှာမဟုတ်လား၊ တော်ပါပြီသမီးအာ့တွေကိုနားရည်ဝ နေပြီ” ပြောရင်းဆိုရင်းထွက်သွားသော သမီးကိုကြည့်ရင်းသက်ပြင်းချ လိုက်မိသည်။ ဒေါ်ကေသီတစ်ယောက်ဝဋ်လည်ခြင်းပေလားမသိပေ၊မိမိ အပျိုဘဝတုန်းကလဲမေ့မေ့စကား နားမထောင်ခဲ့လို့အိမ်ထောင်ကျမှ စိတ်ဆင်းရဲမှု့တွေကိုခါးစည်းခံနေရ တော့သည်။ဘယ်သူမပြုမိမိမှု့ပါ။မိမိဘာသာကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်းနောင် တတွေရပြီးသမီးလေးကိုမိမိကဲ့သို့ မဖြစ်လိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့်သမီး လေးအားထိန်းချုပ်ခဲ့ရာမှသမီးမှ မိမိအားအမြင်မှားအထင်မှားတွေ ဖြစ်ရတော့သည်။တကယ်တော့မိမိအမှားကိုမိမိချစ်သောလင်မှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှမပြောပြခဲ့ပေ။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကကြုံဆုံခဲ့ဖူးသောဖြစ်ရပ်တစ်ခုကကေ့ဘဝကိုယခုခြိမ်း ခြောက်နေဆဲပင်ဖြစ်ပြီးထိုအတွေး များဝင်လာပါကငါအမှားကြီးတစ်ခုပြုလုပ်မိလေခြင်းဟုတွေးမိသည်။ ထိုအမှားမျိုးကိုသမီးလေးကိုထိုသို့မဆုံတွေ့စေ လိုပါ။တွေးမိရင်းငယ်ကအကြောင်း တစေ့တစောင်းပေါ်လာရတော့ သည်။ ကေသီ တက္ကသိုလ်စ တက်တဲ့နှစ်မှာပဲသင်္ချာမေဂျာက ဒုတိယနှစ်သမားဖြစ်တဲ့ကျော်စွာ ရဲမြင့်ကိုတွေ့ခဲ့တယ်။အသားဖြူပြီးအရပ်ရှည်တယ်။

ဆံပင်ပုခုံးထောက် နှင့်လိုက်ဖက်တဲ့ကျော်စွာရဲမြင့်ကို တွေတဲ့အခါမှာတော့ရင်ခုန်သံဆိုတာ ကိုစတင်ခဲ့မိတယ်။စတွေ့ပြီးနောက် ပိုင်းမှာပဲစာသင်ခန်းရှေ့တဝဲဝဲလည် နေတဲ့ကျော်စွာကြောင့်ရွှေစွန်ညို ဘာလိုလို့ဝဲမှန်းသိနေကြပြီလေ။ ကေသီကိုယ်တိုင်ကသဘောကျတာ ကြောင့်သူငယ်ချင်းတွေကောင်းမှု့နဲ့ ကျော်စွာနှင့်ကေသီရည်းစားဖြစ်ကြ လေသည်ပေါ့။ချစ်စခင်စကြင်နာစ မှာမိုးမမြင်လေမမြင်အချစ်နဲ့အချစ် ရူးခဲ့ရသူကကေသီ၊ဘဝမှာပထမဆုံး ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့အချစ်ဦးဆိုတော့လဲ ကျော်စွာမှလွဲပြီးမည်သူ့ကိုမှချစ်နိုင်တော့မည်ဟုမထင်ပေ။ကျော်စွာသာ အချစ်၊ကျော်စွာသာဘဝဟုထင်မှတ်ခဲ့လေတော့ကျော်စွာပြောသမျှသာ အဟုတ်ထင်ခဲ့သည်။

မိဘပြောတာကိုပင်အကောင်းမထင်နိုင်လောက် အောင်အချစ်ဆိပ်တို့မွန်ခဲ့သည်။ ကျော်စွာ၏အပြုအစုအယုအယတို့ မှာရစ်မူးခဲ့သည်။ကျော်စွာပြောသမျှနားဝင်ခဲ့သည်။ လူလစ်တို့သောနေ ရာတို့သည်ကေသီနဲ့ကျော်စွာတို့၏ ချစ်ဗိမာန်။နှစ်ဦးသားတွေ့သည့်အချိန်တို့သည်ကြည်နူးစရာအတိ။ ရင်ခုန်ခြင်းတို့နှင့်အတူချစ်စိတ်တို့မွှန် ခဲ့သည်။ကျော်စွာကခန္ဓာကိုယ်ခြင်း ထိတွေ့ခြင်း၌အားမရပေ။ကေသီလည်းထိုနည်းတူစွာပင်။ လူသူကင်းမဲ့ပြီးဆိပ်ကွယ်ရာအရပ်သည် ချစ်သူစုံတွဲတို့၏စိတ်ကိုကာမတဏှာကြီးစိုးလေသည်။နှုတ်ခမ်း ချင်းနမ်းရှုပ်ခြင်းနို့ကိုင်ခြင်းအစရှိ သည်တို့ကိုလုပ်ကြသော်လည်းလူမိမည်စိုး၍လွတ်လပ်စွာလုပ်၍မရပေ ။

ကျော်စွာစိတ်တို့မချင့်မရဲဖြစ်သလိုကေသီလည်းထိုနည်းတူစွာပင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ထိုသို့သောကာမအရာတို့၌ သေသီရစ်မူး၍လာသည်။ တနေ့တော့ “ကေ” “ဟင် ဘာလဲကိုကို” “ဒီနေ့ကျောင်းလစ်ပြီးအပြင်သွား ရအောင်” “ဘယ်သွားမလို့လဲကိုကို” “နားအေးပါးအေးရှိတဲ့နေရာကိုပေါ့” “ဟင်ကိုကိုကဘယ်သွားချင်လို့” “ဟိုတယ်သွားမလားလို့” “ဟာ ကိုကိုကလဲရှက်စရာကြီး၊လူ တွေမြင်မယ်ကွာ” “လူမမြင်တဲ့နေရာကိုသွားမှာပေါ့” “ကေကြောက်တယ်ကိုကို” “ဘာကြောက်စရာရှိလို့ကေရာ” “ကေတစ်ခုခုဖြစ်မှာစိုးတာ” “ကေကလဲကိုကိုစီစဉ်ပြီးသားပါကေ”ဟင်” “ကေနှင့်အပြင်မှာတွေ့ရမယ့်အရေး ကိုကိုအများကြီးစဉ်းစားပြီးစီစဉ် ထားတာ”

“ဟာကွာ ကေသီမသွားရဲဘူး” “ကေ ကိုကို့ကိုချစ်တယ်မဟုတ်လား” “ချစ်တာပေါ့ကိုကို” “ကိုကို့ကိုချစ်ရင်ကိုကိုပြောတာနား ထောင်လေ” “ဟုတ်ကဲ့ပါကိုကိုရယ်” ကေသီနားလည်ပါသည်။ဟိုတယ် သို့ခေါ်ပြီးကေအားကိုကိုစိတ်အလိုကျကေနေပေးရလိမ့်မည်။ဤခန ဖြင့်ကေသီ၏အပျိုစင်ဘဝကုန်ဆုံးရပေမည်ကိုတွေးမိသည်။ သို့သော် ကေသီချစ်သောကိုကိုနဲ့လည်းနေ ချင်သည်။စိုးရိမ်စိတ်ကိုချစ်စိတ်နှင့် ကာမစိတ်ကလွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဤသို့နှင့်ကိုကိုခေါ်ရာဟိုတယ်သို့ ကေသီလိုက်ပါခဲ့တော့သည်။ ခေါ်တယ်ဆိုတော့လဲကေသိ နေပါပြီ။မလိုက်ချင်လဲချစ်သူ့အလိုကျလိုက်ခဲ့ရပြီပေါ့လေ။

ဟိုတယ်ရောက်ရင်ကိုကိုကကေ့ကို နမ်းတော့တယ်။ကေလဲရင်ခုန်တယ်။ “ကေအဝတ်တွေချွတ်လိုက်ရအောင်””ကိုကိုကလဲရှက်စရာကြီး” “ကေကလဲပြန်ရင်အဝတ်တွေကြေ ပြီးကေ့မိဘတွေရိပ်မိမယ်” “ဟုတ်ကဲ့ပါကိုကို” ကေ့ကို ကိုကိုကအဝတ်တွေကူချွတ် ပေးတယ်။အဝတ်တွေချွတ်လိုက်ပြီး ကေကကေ့ရဲ့ရင်သားနှင့်ပိပိကို လက်နှင့်ကွယ်လိုက်သေးတယ်။ ကိုကိုလည်းအဝတ်တွေချွတ်တော့ သူ့လီးကြီးပေါင်ကြားမှာတရမ်းရမ်းနဲ့မို့ကေမှာကြည့်ပြီးရင်တထိတ် ထိတ်နဲ့ဖြစ်သွားကာရင်ဖိုသလိုဖြစ် သွားရကာဒီလီးကြီးနဲ့မိမိမှာ အလိုးခံရတော့မည့်အရေးတွေးကာစိတ်ထဲတမျိုးဖြစ်သွားရပြန်တော့တယ်။

“လှလိုက်တာကေရာ၊ကေနို့လေးက ဝိုင်းပြီးတင်းရင်းနေတာပဲကွာ” ကေ့လက်ကိုဖယ်ပြီးဒီလိုပြောတော့ ကေကြည်နူးမိတယ်။ “”ဒီလက်ကလေးကိုပါဖယ်ပေးပါဦး ကေရာကိုကိုအရမ်းကြည့်ချင်နေပြီ” ပိပိကိုကွယ်ထားတဲ့လက်ကိုဖယ်ပြန်တယ်။ “ဟာ အရမ်းကိုလှလိုက်တာကွာ၊ ဖောင်းပြီးဖြူဖွေးနေတာပဲ” ဒီလိုပြောတော့လဲစိတ်တွေကြွလာသလိုခံစားမိတယ်” “ဟာကွာ ကိုကို ကေရှက်တယ်ကွာ” ကေကပြောပြီးနို့နှင့်အဖုတ်ကို လက်ဖြင့်ကာလိုက်ပြန်တယ်။ “အရမ်းချစ်တယ်ကေ” ဒီလိုအချိန်မှာဒီစကားမျိုးကြားရ တာစိတ်ကိုပိုပြီးရဲတင်းသွားသလို မျိုးဖြစ်ရတယ်။ ကိုကိုကကေ့လက်တွေကိုဖယ်ပြီး ကေ့နို့ကိုတပြွတ်ပြွတ်စို့တယ်။

“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်” “,အို့! အာ့ အင်းဟင်းးးဟင်းး” နို့စို့ပေးပုံကအရင်ကလိုမ ဟုတ်ပြန်ပါဘူး။လွတ်လွတ်လပ် လပ်စို့ရလို့လားမသိဘူး။ကိုကိုကနို့အုံတစ်ခုလုံးငုံစုပ်လိုက်၊ကလေးနို့စို့သလိုစို့လိုက်၊နို့သီးခေါင်းထိပ်ဖျား လေးတွေကိုလျှာနှင့်ယက်လိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတယ်။အစကတည်းကဒီအနေအထားကိုမျှော်မှန်းထားပြီး ရင်ခုန်နေသူမို့စိတ်လာပြီးထောင် ထနေတဲ့နို့သီးခေါင်းလေးဟာ၊ကျိမ်းသွားလိုက်ကောင်းလိုက်နဲ့ရသနှစ် မျိုးကိုပေးနေတယ်။ကာမစိတ်ကတဖြေးဖြေးတိုးလာတာမို့ကေအလိုအ လျောက်ညည်းမိတော့တယ်။ “အင်း ဟင်းးဟင်းးး” ကေမှာအလိုအလျောက်ညည်း သံတွေထွက်လာတယ်။ပိပိထဲကလဲ ယားယံလာခဲ့တယ်။

ပိပိကပိုပြီး ဖောင်းကြွလာသေသလားထင်မိ တယ်။ ကိုကိုကျော်စွာကနို့စို့ရင်း ပင်ပိပိကိုပွတ်ပြန်တယ်။မအော် ညည်းမိအောင်ထိန်းသော်လည်း ထိန်းသိမ်းမရပေ။ညည်းသံတို့စိပ် လာသည်။နို့စို့ပေးပြီးကိုကိုက အောက်သို့ထပ်မံလျောချပြီးဆီး ခုံနေရာကိုနမ်းလိုက်သည်။ထိုသို့ပြုလုပ်တဲ့အခါကိုကိုတစ်ယောက်ဘာ လုပ်တော့မည်ကိုတွေးမိပြီးကေ့မှာတကိုယ်လုံးကြက်သီးနွေးထလာပြန် သည်။ကေတားချိန်မရလိုက်ပေကိုကိုကကေ့အဖုတ်ကိုကိုမျက်နှာ အပ်နေပြီးပိပိအကွဲကြောင်းထဲကိုပူနွေးနွေးလျှာကပွတ်ဆွဲသွားချေ သည်။ “အားးး ရှီး ကိုကိုမလုပ်ပါနဲ့ အိုး” လူတကိုယ်လုံးတုန်တက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ အကွဲကြောင်းထဲ လျှာကတိုးဝင်လာပြီးကလော်သွား ပြန်သည်။

“အာ့ အာ့ ကိုကိုကေ ငရဲကြီးပါ့မယ်၊ပြီးတော့ ကေပြန်မလုပ်နိူင်ဘူးနှော်” အစေ့ကိုတပြွတ်ပြွတ်စုပ်လိုက်။ ကလော်လိုက်ပိပိအခေါင်းထဲလျှာထိုးထည့်ပြီးမွှေလိုက်မို့ကေမှာခါးကအိပ်ရာပေါ်မထိပဲလေထဲမြောက်နေသည်။ ပိပိထဲမှအရည်တို့လဲတစိမ့်စိမ့်ထွက် ကျလာပြီးအိပ်ရာခင်းစကိုသာလက်နှစ်ဖက်နှင့်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ညည်း မိတော့သည်။တောင့်ထားရသဖြင့် ဗိုက်ကြောတွေလဲတင်းလာသည်။ “အားးကိုကိုတော်ပြီကေလေ မခံနိုင်တော့ဘူး” “ကေ” “ဟင်” “ကိုကို့ကိုလဲစုပ်ပေးပါလား” “ဟင့်အင်းကေ မစုပ်ရဲဘူးကိုကို”” “စုပ်ကြည့်ပါလားကေရာ” မစုပ်ဘူးဆိုတော့ကိုကိုကကေပါး စပ်ထဲလီးအတင်းထည့်တယ်။

ကိုကိုရဲ့လီးကိုပါးစပ်ထဲဝင်မလာ ရအောင်ငြင်းဆန်ပြီးအိပ်ရာကလူးလဲထလိုက်ပြီးထိုင်လိုက်သည်။ “မလုပ်နဲ့ကိုကို ကေအန်ထွက် လိမ့်မယ်၊နောက်မှလုပ်ပေးမယ်နှော်ကိုကို” “အင်းပါနောက်တစ်ခါဆိုရင်ကိုကို့ကိုပြန်လုပ်ပေးနှော်” “ဟုတ်ကဲ့ကိုကို” “ဒါဆိုကိုကိုလုပ်တော့မယ်နှော်” “အင်း” ကိုကိုကပက်လက်ကလေးအိပ်နေတဲ့ကေ့တင်ပါးအောက်ကိုခေါင်းအုံးတစ်လုံးယူပြီးခုလိုက် တော့ကေ့ဖင်ကအပေါ်ကိုမြောက်တက်သွားချိန်မှာကိုကိုကကကေ့ ပေါင်ကိုမတင်လိုက်တယ်။ ကေကအလိုက်တသိကြွပေးလိုက်တယ်။ကေ့ပေါင်ကိုမတင်ပြီးတဲ့အခါ “ကေ့ခြေချင်းဝတ်ကိုလှမ်းဆွဲပေး” ကေလဲမိမိခြေချင်းဝတ်နှစ်ဘက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တယ်။

ထိုအခါကိုကိုကကေ့ရဲ့ပေါင်ကြားထဲဝင်ပြီး တောင်နေတဲ့လီးကြီးနှင့်ချောအဖုတ်အဝကိုတေ့ပြီးဖြေးဖြေးချင်း ဖိသွင်းလိုက်တယ် “ဗျစ် ဗျစ် ” “အာ့!ဖြေးဖြေး ကိုကို” စောက်ရည်နှင့်ချောနေတဲ့အဖုတ်ထဲကို လီးကအိကနဲဝင်သွားတယ်။လီးတဝက်လောက်ကျမှတင်းပြီးနာလာတယ်။ “အရမ်းနာတယ်ကိုကို” “ကိုကိုဖြေးဖြေးချင်းလုပ်ပါ့မယ်” “ဟုတ်” နာလွန်းလို့မျက်နှာရှုံ့မဲ့ပြီးသာပြော လိုက်ရတယ်။ ကိုကိုကလီးကိုဆက်မသွင်းသေးပဲ ပိပိထဲစိမ်ထားပြီးကေ့နှုတ်ခမ်းကကိုလာနမ်းတယ်။ ပိပိထဲစိမ်ထားတဲ့လီး ကြီးကြောင့်ကေ့မှာစိတ်ထဲတမျိုး ကြီးဖြစ်နေတယ်။ကိုကိုကနမ်းတော့ကေလဲပြန်နမ်းတယ်။

နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းပြီးလီးကိုမကျွတ်စေဘဲကေ့နို့ကို တပြွတ်ပြွတ်စို့ပြန်တယ်။နို့စို့ပေးတော့နာကျင်တာတွေတောင်ပျောက် ပြီးကာမစိတ်တွေပြန်ဖြစ်လာတော့ကေလဲညည်းမိတယ်။ ကေညည်းသံ ကြားရပြီးနောက်မှာတော့ကိုကိုကလီးကိုရှေ့သို့တိုးပြီးဖိသွင်းလိုက် တော့ “ဖြစ်ဗျစ် ဖောက်” “အာ့! အိုးးးအာ့လာ့လာ့” တချက်ဆိုတခက်ဆေိုသလောက် မျက်ရည်များကျလောက်အောင်ပင် နားသွားတဲ့ကေအော်မိလိုက်တယ် “အားးကွဲပြဲသွားပြီ အိုး နာလိုက်တာကိုကို” “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကေ၊အမှေးလေး ပေါက်သွားတာပါ” တကယ့်ကိုနာကျင်မှု့ကိုခံစားလိုက်ရ တဲ့ကေသည်းခံနေလိုက်တယ်။

ထိုနောက်တော့ကိုကိုကတဖတ်ဖတ် မြည်အောင်လိုးတော့တယ် “ဖွတ်! ဖတ် ဖတ် ဖန်းဖန်း” “အာ့ အိုးးအင်းဟင်းးးဟင်းး” ကေအဖုတ်ကို လိုးဆောင့်တဲ့အချိန်ခနလေးအတွင်းမှာပဲကေ့စိတ်တွေထန်လာတယ် တစ်ခါမှမခံစားဖူးတဲ့အထိအတွေ့တမျိုးကိုခံစားရပြီးကေမှာအော် ညည်းသံလေးထွက်မိတော့တယ်။ကိုကိုလီးဒစ်ကားကားကြီးကမှိုပွင့် ကြီးလိုဖြစ်ပြီးအစေ့ကိုပွတ်ကာဆွဲသွားတယ်။ အဝင်အထွက် တိုင်းနာသလိုကောင်းသလိုနဲ့မို့ အရမ်းကိုဖီလ်းဖြစ်ပြီးညည်းမိတော့ တယ်။ “ဖွတ်! ဖန်း!ဖန်း !ဖန်း ” “အာ့!အိုး! ရှီးရှီးးးရှီးးး” ဆီးခုံချင်းရိုက်သံနှင့်ကေရဲ့အော် ညည်းသံတွေထွက်လာတယ်။ “ကေကိုကိုလုပ်ကောင်းရဲ့လား”

“အာ ကိုကို အာ့ရှီးးရှီးး” “ဖွတ်ဖတ် ဖန်းးဖန်းးဖန်းး” ခြေချင်းဝတ်နှစ်ဘက်ကိုကိုင်ပြီး မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာကေမှာ ကိုကိုရဲ့ဆောင့်လိုး ချက်တွေကိုခံစားရတော့တယ်။ ကာမအရသာကိုကောင်းလိုက်နာ လိုက်ခံစားနေရတယ်။စိတ်ထဲကတမျိုးဖြစ်လာတာကြောင့်ကိုကို့ကိုဖက် ထားလိုက်မိတယ်။ “ကေပုံစံပြောင်းလိုးရအောင်နှော်” “အင်းကိုကိုလိုချင်သလိုပြောလေကေပြောင်းပေးမယ်” “ကုန်းပေးနှော် ကေ” “ဟုတ်ကိုကို ကေပက်လက်အိပ်နေရာကထပြီး ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ကေကဖင် ကုန်းပေးတာကပထမဆုံးဆိုတော့ ကိုကိုလိုချင်တဲ့ပုံစံမရတာကြောင့် ပုံစံကျအောင်ကိုကိုကပဲပြုပြင်ပြီး ကေ့ပိပိဝကိုတေ့ကာလီးကိုကိုင် သွင်းလိုက်တယ်

“ဗျစ် ဗျစ် ဗျိ” “အာ့!ကိုကို နာတယ်.ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ” လီးကိုတဆုံးအထိသွင်းပြီးကေရဲ့ ခါးကိုလှမ်းဆွဲပြီးတဖန်းဖန်းမြည် အောင်လိုးလိုက်တော့တယ်။ကေရဲ့ လုံးကျစ်ကျစ်ခါးလေးကိုကိုင်ပြီးလိုးတာမို့ကိုကို့စိတ်တွေထန်နေလို့လားမသိဘူးမြန်မြန်လေးဆောင့်လိုး တော့ကေ့မှာရှေ့ကိုလဲမသွားရ အောင်ထိန်းထားရတယ်။ကျပ်တည်းပိပိလေးကိုကိုကိုရဲ့လီးကထိုးခွဲပြီး ဝင်လာတယ်။ “ဘွတ် ဖွတ် ဖန်းဖန်းဖန်းး” “အာ့အိုးးရှီးးရှီးးး” ပုံစံပြောင်းပြီးလျော့သွားတဲ့ကာမ စိတ်ကကေ့ကိုတဖန်ပြန်တက် လာစေတယ်။ ဒီအကြိမ်ကတော့ဝင်ချက် တိုင်းထိစေတယ်။ သားအိမ်နားအထိကိုရောက်နေတာကြောင့်ပိုပြီးအရပ်ပုတဲ့ကေအတွက်အောင့်လာတယ်။

“ဖွတ် ဖန်းးဖန်းးဖန်းး” “အာ့ရှီးးရှီးးးအိုးး နာတယ်ကိုကို” ကိုကိုကလဲအပျိုစစ်စစ်လေးကေ့ကိုကိုအပီအပြင်လိုးရတာကြောင့်ကြပ် ထုပ်နေတာမို့ချော့လိုးတယ်ဆိုပေ မယ့်ပြီးချင်သလိုဖြစ်နေ တာကြောင့် “ကိုကိုပြီးတော့မယ် ကေ” “ဖွတ် ဖန်း ဖန်းးဘွတ် ဘွတ် ဖန်း” “အာ့ရှီးးရှီးးးအားပြီးပြီ အိုးး” ကေလဲကာမဆက်ဆံဖူးတာဒီတကြိမ်ထဲဆိုဆိုသလောက် အရသာထူးထူးဆန်းဆန်းကိုခံစားလိုက်ပြီးပိပိထဲကအရည်တွေစိမ့်ထွက်သွားသလိုခံစားရတယ်။ တကိုယ်လုံးလည်းတုန်ယင်ကာဆင်းသွားပြီးပါးစပ်ထဲက အီးကနဲအသံထွက်သွားတော့တယ်။ ပူနွေးနွေးသုတ်တွေကေအဖုတ်ထဲ ဝင်လာတော့ကိုကို့လီးကသုတ်ရည်တွေ ဝင်သွားမှန်းသိတော့လန့်သွားမိတယ်။

ကေလဲမောပန်းသ လိုဖြစ်ပြီးအားကုန်သွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီးကုတင်ပေါ်မှောက်ကျကာခနမှိန်းနေပေမယ့်ကိုကိုကတော့ အမောဖြေပြီးကေ့ကိုဖက်ထားတယ်လေ။ “ကေ ကောင်းလား” ကေကောင်းတယ်လို့တော့မဖြေရဲပါဘူး။နောက်တကြိမ်ထပ်လုပ်မှာလဲ စိုးရိမ်တယ်။ပိပိလေးကကြိမ်းစပ် နာကျင်နေတာကြောင့် “အရမ်းနာတယ်ကိုကို၊ကြိမ်းစပ်နေတာပဲကေ့ဟာလေးတော့ကွဲပြဲသွား ပြီလားမသိတော့ဘူး” “မကွဲပါဘူးကေရယ်၊အပျိုစစ်စစ် လေးမိုပထမအကြိမ်ကဒီလိုပဲတဲ့၊ နောက်အကြိမ်ဆိုရင်နာတာပျောက် ပြီးဖီးလ်တွေရှိတော့မှာ” “နောက်တကြိမ်မလုပ်ရဲတော့ဘူး၊ခု တောင်အရမ်းနာနေပြီ” “အင်း ခုနောက်ထပ်မလုပ်တော့ဘူး လေ၊

နောက်တပတ်လောက်မှလုပ် မှာ” “မလာတော့ဘူးကွာ” “ကေကလဲကွာ” “ကေဗိုက်ကြီးရင်ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ၊ဖေဖေသတ်လိမ့်မယ်” “ကေဗိုက်မကြီးအောင်ကိုကိုဆေး တိုက်မှာပေါ့” “အဲဆေးတွေကကြာရင်မကောင်း ဘူးပြောကြတယ်ကိုကို” “ဥပါဒ်မရှိလိုထုတ်ထားတဲ့ဆေးတွေပါကေရာ” “အင်းပါကိုကို” ထို့နေ့ကကေ့ကိုဆေးတိုက်ပြီး ကေအိမ်ပြန်ခဲ့တယ်၊ပိပိတစ်ခုလုံး ကြိမ်းစပ်နေပြီးဟန်မပျက်အောင် မနဲထိန်းနေရတယ်။ အိမ်ကရိပ်မိမှာတော့ကေကြောက်တယ်တယ်လေ။ နှစ်ရက်သုံးရက်လောက်ဒဏ်ခံလိုက်ရပြီးနောက်မှာတော့သက်သာသွား တယ်။ကိုကိုနဲ့လိင်ဆက်ဆံမှု့မလုပ် ရဲလောက်အောင်ကြောက်သွားပေမယ့်ကိုကိုနဲ့တွေ့တော့လည်းရင်ခုန် မိပြန်တယ်။

ကိုကိုရဲ့လှုံ့ဆော်မှု့ ကြောင့်ကာမစိတ်ကတဖန်ဖြစ်လာ ပြန်ရော။ဒီလိုနဲ့နောက်တကြိမ်ကိုကိုနဲ့ဟိုတယ်ကိုလိုက်မိပြန်တယ်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာတော့ပထမကြိမ်တုန်းကလိုကြောက်ရွံခြင်းမရှိတော့ပဲ ပိုမိုရဲတင်းသလိုဖြစ်လာပြီးကေကကိုကို့လီးကြီးကိုငုံစုပ်တတ်ခဲ့တယ်။ ကိုကို့ရဲ့စုပ်ယက်မှု့မှာလဲသာယာ တတ်ခဲ့ပြီ။။ပုံစံမျိုးစုံအောင်လဲ လုပ်တတ်လာခဲ့တယ်။ ကိုကိုကလည်းကေ့ကိုမတ်တပ်ရပ် ပြီးအောက်မှပင့်တင်ကာလိုးခြင်း ကေအားအပေါ်မှနေစေပြီးလိုးခိုင်း ခြင်းစသည့်အကွက်များဖြင့်စုံစိနေ အောင်လိုးပေးလိုက်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်မှသည် ရည်စားသက်တမ်းတနှစ်ကျော်လာ သည်အထိတလတကြိမ်အနည်းဆုံး ကာမဆက်ဆံခဲ့ကြသည် ။

ကျောင်းလစ်ပြီးအပြင်ကိုခနခနထွက်သဖြင့်ကေမိဘများကသံသယဝင်လာသည် ။ကေအားကျောင်းအထိလိုက်လံ ကြည့်ရှူ့တတ်လာသည်။ထိုအခါကေတို့သမီးရည်းစားကအပြင်မထွက်ပဲ ကျောင်းမှာပဲကျောင်းတက်နေရ သည်။များမကြာမှီမှာပင်ကိုကိုတစ် ယောက်သူလိုသည်ကိုမရ၍စိတ်ဆိုး လာသည်။ကေအမျိုးမျိုးတောင်း ပန်သည့်ကြားမှပင်ကိုကိုတစ် ယောက်ကေဆီအလာကြဲသလိုခြေလှမ်းတို့တခြားတစ်ယောက်ဆီလှမ်း တော့သည်။ ကိုကိုကျော်စွာတစ် တစ်ယောက်အခြားသောမိန်းက လေးနှင့်ပေါ်တင်တွဲလာသည်နှင့် ထိပ်တိုးရာ “ကိုကိုဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲကိုကို” “ကေ ငါ့ကိုဖြတ်လိုက်တော့၊နင့်နဲ့ငါ ဘာမှပတ်သက်စရာမလိုတော့ဘူး”

“ဘယ်လိုကိုကို ဒီလိုလွယ်လွယ်နဲ့ ပြတ်လို့ရလို့လား” “ဘာလို့မရ ရမှာလဲ၊ငါလဲငါတကယ် ချစ်တဲ့သူနဲ့တွေ့နေပြီ၊သူနဲ့ပဲလက် ထပ်မှာ၊ငါ့မိဘတွေလဲသဘောတူ တယ်” “ဘာ ! နင်နှမချင်းကိုယ်ချင်းမစာဘူး” “ဘာလဲဟာနင်လဲစိတ်ပါလို့ဖြစ်တာ နင်သဘောမတူရင်ငါဘာမှလုပ်လို့မရတာပဲ” “ဘာပြောတယ် နင် နင် သိပ်ရက်စက်တာပဲ” ပြောရင်းကျော်စွာတစ်ယောက် ထွက်သွားလေတော့သည်။ ဖုန်းအကြိမ်ကြိမ်ဆက်သော် လည်းမရသဖြင့်ကေမှာကိုကျော်စွာ အားစိတ်နာပြီးကျန်ခဲ့တော့သည်။ စိတ်နာသော်လည်းအရှက်နဲ့ဂုဏ် သိက္ခာကိုငဲ့ရ၍တုန့်ပြန်ခြင်းမှာမ တတ်နိုင်ခဲ့ပေ။မိန်းကလေးတစ် ယောက်အတွက်ပထမဆုံးအချစ် မှာကေတစ်ယောက်ကျဆုံးခဲ့ရသည် ။

နောက်ထပ်ချစ်ရမည့်သူကိုပင်တွေ့နိုင်တော့မည်ဟုပင်မထင်ခဲ့ပေ။ကေ တစ်ယောက်ကျောင်းပြီးသည်အထိ နောက်ထပ်ချစ်သူမထားတော့ပေ။ သို့သော်ကျောင်းပြီးသောအခါတွင် မူနောက်တစ်ယောက်နှင့်ဆုံတွေ့ခဲ့ သည်။သူသည်ကားကေ၏အိမ်ဦး သခင်ဖြစ်လာမည့်သူပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသူကားကျော်သူရဖြစ်ပြီးကေ့မိဘများကပင်သဘောကျရသူဖြစ် သည်။သို့သော်အတင်းအကြပ်စီမံ ခြင်းတော့မရှိပေ။ကိုကျော်သူရကလည်းကေ့ကိုချစ်ရေးဆိုသည်။ ကိုကျော်သူရသည်။အနေအေး သော်လည်းကေ့အတွက်ကိုတော့ဦးစားပေးအလေးထားသည်။ကေ မျက်နှာညိုသည်ကိုပင်သည်းသည်းလှုပ်သည် ။ကေလိုအပ်ချက်မှန်သမျှကိုကျော်သူရကချက်ချင်းပင်ဆောင်ရွက်ပေးသည်။

သို့သော်ကေက ကို ကျော်သူရကိုအဖြေမပေးပဲစောင့် ကြည့်ခဲ့သည်။ကျော်သူရကလည်းဇွဲကောင်းလွန်းသည်။ကျော်သူရက ကေ့အပေါ်အမှန်တကယ်ချစ်မှန်းကေသိသည်။တဖြေးဖြေးနဲ့ကျော်သူရကကေ့ရင်ထဲနေရာဝင်ယူလာ သည်။ကေကျော်သူရကိုတကယ် ချစ်သွားတော့သည်။တကယ်ချစ်မိသောအခါစိတ်မကောင်းလည်းဖြစ် မိသည်။နောက်တော့မိမိချစ်ရသူအတွက်အဖြေပေးလိုက်သည်။ သို့ရာတွင်လက်ထပ်ရန်ပြောသောအခါကေတစ်ယောက်အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြတော့သည် “က်ကေိုကိုတို့လက်ထပ်ကြမယ်လေ ကွာ၊အချိန်မဆွဲနဲ့တော့ကေ” “ဘာလို့လဲကိုကိုကျော်ရယ်၊ကေက လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်သေးလို့ပါ”

“ကေဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ တော့ကိုကိုမတွေးတတ်တော့ဘူး၊ ကိုကိုကတော့ကေ့ကိုချစ်လွန်းတော့ မိဘတွေကိုဖွင့်ပြောပြီးတောင်းရမ်း ချင်နေပြီ၊ကေလက်မထပ်ချင်တာ ကိုကို့ကိုတကယ်မချစ်လို့လားလို့ တောင်ထင်နေပြီ” “ကေကိုကိုကျော့်ကိုတကယ်ချစ် ပါတယ်၊ဒါပေမယ့်…” “ကေ လက်မထပ်ချင်လောက်တဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ခုအဖြစ်လက်မခံနိုင်လောက်တဲ့အပြစ်ကိုကိုကျော် မှာရှိနေလို့လားကေ” “ခက်တယ်ကိုကိုကျော်ရယ်၊ကေဘယ်လိုပြောရမှန်းတောင်မသိတော့ ဘူး” “ပြောပါကေ၊ကိုကို့ကျော်မှာအပြစ် ရှိရင်ကိုကိုကျော်ပြင်မှာပါ” ဒီတစ်ခါတော့ကေဆုံးဖြတ်မှရတော့မည်။

မိမိကမပြောပဲကိုကိုကျော်သူ့မိဘများကိုဖွင့်ပြောပြီးလာရောက် တောင်းရမ်းယူမည်ဆိုလျှင်ကေမိဘများကလက်ခံမည်ကိုကေသိနှင့်နေသည်။ ထိုအခါကေလည်းငြင်း၍ရ တော့မည်မဟုတ်ပေ။ဤသို့ဆိုလျှင် ကေသည်ကိုကိုကျော်အားလိမ်ညာ လက်ထပ်သူဖြစ်ပြီးလက်ထပ်သည့်နေ့တွင်ပင်မိမိအပျိုစင်မဟုတ်သည် ကိုကိုကိုကျော်သိပြီးမိမိအားရွံရှာ နိုင်သည်။အခန့်မသင့်လျှင်အိမ် ထောင်ပင်ပျက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာပြောလိုက်ချင် သည်။မိမိချစ်ရသောသူကိုလိမ်ညာ ၍လက်မထပ်ချင်ပါ။မိမိအကြောင်း ကိုသာပြောပြပြီးကိုကိုကျော်၏အဆုံးအဖြတ်ကိုသာခံယူတော့မည်ဟု တွေးပြီး “ကိုကို့မှာအပြစ်မရှိပါဘူး၊အပြစ်ရှိတာကကေပါကိုကို”

“ကေမှာဘာအပြစ်ရှိလို့လဲကေ” “ကိုကိုကျော် သေချာနားထောင်နှော် ပြီးမှ ကိုကိုကျော်စိတ်တိုင်းကျဆုံး ဖြတ်ပါ။ ချက်ချင်းလဲဆုံးဖြတ်စရာ မလိုသလို၊ကိုကိုကျော်ဆုံးဖြတ်ချက် ကိုလည်းကေကနားထောင်မှာပါ” “ကောင်းပြီလေကေ ပြောပါ” “ကေကအပျိုစင်မဟုတ်ဘူးကိုကို ကေမှာအရင်ကချစ်သူရှိခဲ့ဖူးတယ်” “အော်” “ကိုကို ကေ့ကိုလက်ထပ်ဖို့စိတ်ပျက် သွားပြီမဟုတ်လား” “ဘာလို့စိတ်ပျက်ရမှာလဲ” “ကိုကို ကေကကိုကို့ကိုအချစ်စမ်း နေတာမဟုတ်ဘူး၊အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ၊ကိုကိုစိတ်ပျက်သွားရင် နောက်ဆုတ်နိုင်ပါတယ်။ ကေစောဒကမတက်ပါဘူး” “မဟုတ်ဘူးကေ၊ကေ့ကိုကိုကိုလက်ထပ်မှာပါ”

“သေချာစဉ်းစားပါကိုကိုကျော်၊အလျင်တလိုမဆုံးဖြတ်ပါနှင့်၊လက် ထပ်ပြီးမှသာကိုကိုကျော်ပြောင်းလဲ သွားခဲ့ရင် ကေဘယ်လိုမှရင်ဆိုင်နိုင် မှာမဟုတ်ဘူး၊အခုလိုအရဲစွန့်ပြီးအ ရှက်ကိုမငဲ့ဘဲပြောရတာလဲကေက လိပ်ပြာမလုံလို့ပါ” “ကေရယ်လူဆိုတာမှားတတ်တယ်၊ မမှားသောရှေ့နေ၊မသေသောဆေး သမားဆိုတာမရှိဘူး၊ငယ်ရွယ်တဲ့အ ချိန်မှာအချစ်ကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တဏှာကြောင့်မှားတတ်ကြတယ်၊ဒါကိုနားလည်နိုင်ပါတယ်၊ပြီးတော့ဒါကို ကိုးကွယ်တဲ့အထဲမှာကိုကိုမပါဘူး၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုပြောမယ်ကိုကိုအ ရှက်ပြေပြောနေတာမဟုတ်ဘူး၊ ကေကတရားဝင်ယောက်ျားရှိတဲ့သူမဟုတ်ဘူး။ကိုကိုကေ့ကိုလက်ထပ်မှာပါ။

ဒါလေးတစ်ခုကြောင့်ကိုကို ချစ်ခြင်းတွေဝေးကွာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး” ကေကကိုကိုကျော်ရင်ခွင်ကျယ်ကို ဝင်ပြီးပြေးဖက်လိုက်သလိုကိုကိုကျော်ကလည်းကြင်နာယုယစွာဖက်ထားလိုက်သည်။ “ကေ ကိုကို့ကိုလက်ထပ်မှာလား” “အင်း” အဖြေပေးပြီးခြောက်လခန့်အကြာတွင်လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းမင်္ဂလာကိုမိဘများကဆောင်ရွက်ပေးကြ တော့သည်။ကေတွေးမိသည်က မင်္ဂလာဦးည…….။ “ဒေါက်..ဒေါက် ..ဒေါက်” “ကေရေ …” အခန်းတံခါးခေါက်ပြီးကေ့ကိုခေါ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။တံခါးဆီသွားရင် “လာပြီးကိုကိုကျော်” ညဆယ်နာရီကျော်အထိ ကိုကျော်သူရသူငယ်ချင်းများနှင့် သောက်စားပြီးပြန်လာသည်။

သို့သော်အများကြီးသောက်လာပုံမရ အရက်နံ့သာရနေသည်။ “ကေကအရမ်းလှနေပါလားကေ” “ဟင် ဘယ်မှာ လှလို့လဲ” ကေရှက်မိတယ်။ညအိပ်ရင်ပေါ့ပေါ့ ပါးပါးအိပ်လို့ရအောင်ဂါဝန်ပဲအမြဲ ဝတ်ခဲ့တာ၊ကိုကိုကျောပြောမှဂါဝန်ကိုသတိထားမိတယ်။သူကအရမ်း ပါးသလိုလည်ပင်းကလဲဟိုက်နေ တယ်။မလုံမလဲဖြစ်မိတာကြောင့်စ ကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။ “အရမ်းများမူးနေလားဟင်” “မမူးပါဘူးကရေဲ့” “အများကြီးသောက်လာမှာစိုးလို့” “ဘာလို့အများကြီးသောက်ရမှာလဲ ကေရယ်၊ဒီနေ့ကကေ့နှင့်ကိုကိုကျော်တို့ရဲ့မင်္ဂလာဦးညလေ” “ညစာစားဦးမလားကိုကိုကျော်” “ဘာမှမစားပါဘူးကေရယ်၊ဗိုက် တင်းပြီးလေးနေမှာစိုးလို့”

“ဟုတ်ကိုကိုကျော်ရေချိုးရင်ချိုး လိုက်လေ” “အင်းရေတော့ချိုးလိုက်ဦးမယ်” ကိုကိုကျော်တစ်ယောက်ရေချိုးခန်း ဝင်ချိန်မှာကေတစ်ယောက်ရင်ခုန်သ လိုထိတ်လန့်နေမိတယ်။ရေချိုးခန်းမှကိုကိုကျော်သဘက်ပတ်၍ထွက်လာရာ “ကိုကို ဒီမှာနှော်အဝတ်တွေ” “အေးပါကေ” ညဝတ်အိပ်သောအဝတ်တွေကိုကို ကျော်လှဲလှယ်ဝတ်နေစဉ်ကေမျက် နှာလွှဲနေလိုက်သည်။ “ကေ” “ဟင်” ကိုကိုကျော့်ခေါ်သံကြောင့်ရင်ထဲစိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေတဲ့ကေ့ရင်ထဲထိတ်က နဲဖြစ်သွားသည်။ “အိပ်ကြမယ်လေကေ” “ဟုတ် ဟုတ်ကိုကိုကျော်” ကေကုတင်ပေါ်တက်လိုက်တော့ ကိုကိုကျော်လဲကုတင်ပေါ်ထိုင်ပြီးလှဲချလိုက်ရင်းကေ့ကိုဖက်ထားသည်။

“ကေ ကိုကိုကျော်လေကေ့ကိုတကယ် ပိုင်ဆိုင်သွားပြီနှော်” “မင်္ဂလာတောင်ဆောင်ပြီးပြီပဲကိုကို ကျော်ရယ်” “အင်း ဒါကတော့ကိုကိုကျော့်ဘဝမှာတန်ဘိုးအရှိဆုံးအရာတစ်ခုကိုရလိုက် တာပဲကေ” “ကိုကိုကျော်တို့ယောက်ျားလေးတွေကမရခင်ဖျာလိုလိပ်ခေါင်းပေါ်တင် ပြီးရမှဖျာလိုနင်းချေတာမျိုးလုပ် တတ်ကြတယ်ဆို” “ကိုကိုကျော်ကအဲဒီလိုလူမျိုးမ ဟုတ်ရပါဘူးကေရယ်” “နောက်မှအပြစ်ရှိတယ်ဆိုပြီးအပြစ် တွေရှာပြီးစိမ်းကားဖို့တော့မလုပ်ပါ နဲ့ကိုကိုကျော်” “ကေကိုကိုကျော်ကကေ့ကိုအရမ်း ချစ်တာ၊ကေကရောကိုကိုကျော်ကို ကိုကိုကျော်ချစ်သလောက်ပြန်ချစ် ဖို့ပဲမျှော်လင့်နေတာ”

“အရမ်းချစ်လို့လဲလက်ထပ်ခဲ့တာပဲ ကိုကိုကျော်ရယ်၊ ကိုကိုကျော်က ကေ့ရဲ့ပါးပြင်ကိုမြတ်နိုးစွာနမ်းရှိုက် လိုက်ပြီးနောက်ကေ့နှုတ်ခမ်းလေး အားငုံစုပ်လိုက်သည်။ လင်မယားအ ရာမြောက်ပြီးမင်္ဂလာဦးညမှာပဲလိုး တော့မည်ကိုသိနေတဲ့ကေမှာကိုကို ကျော့်အပြောနဲ့အကြင်နာများ ကြောင့်ကာမဆက်ဆံဖူးတဲ့မိန်းက လေးဖြစ်နေတဲ့အတွက်ပိပိမှာစိုစိပြီး လာတော့တယ်။ကိုကိုကျော်ကကေ ကိုမျက်နှာဆိုင်ချင်းဆိုင်ဖြစ်စေရန်ဖက်ကာဆွဲယူလိုက်သည်။မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်လာမှ ကိုကိုကျော့်လီးကြီးကကေ့ဗိုက်ကိုထောက်နေသလိုဖြစ်နေပြီးကေလည်းနည်းရှက်ရွံ့သွားမိရပြန်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တဲ့အခါကေ့နှုတ်ခမ်းကိုလာနမ်းစုပ် တော့တယ်။

အစကတော့ကြောက်လန့်ပြီးရှောင်မလိုလုပ်ပေမယ့်နှုတ် ခမ်းချင်းထိသောအခါမှာတော့ကာမနတ်၏ဖမ်းစားခြင်းကိုကေခံ လိုက်ရပါပြီ။အနမ်းကျွမ်းကျင်လှတဲ့ကိုကိုကျော်ကြောင့်ကေလဲတုန့် ပြန်နမ်းမိတယ်။ကိုကိုကျော်ရဲ့အ နမ်းတွေကရဲဆေးတင်ထားသောအရက်ကြောင့်လားမသိပါ။ကြောက်စ ရာကောင်းလောက် အောင်ပြင်းထန်တယ်။ရမက်တွေနဲ့ မို့ကေ့တကိုယ်လုံးလဲကိုကိုကျော်ရဲ့ ပွတ်သတ်ပေးမှု့တွေကြောင့်ကြက်သီးနွေးဖုတွေပါထလာရသလိုကာမစိတ်တွေလဲဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီးပိပိထဲအ ရည်တွေစိုလာခဲ့တယ်။ဂါဝန်ကိုမ တင်ပြီးလက်ကဘော်လီချိတ်ဆီ ရောက်လာကာချိတ်ကိုဖြုတ်သွား ပြန်တယ်။

နောက်တော့ဂါဝန်ကိုပါ အပေါ်ထိလှန်ကာပြူးပြီးဖွံ့ထွားလှတဲ့ကေ့ရဲ့နို့ကိုတပြွတ်ပြွတ်စို့တော့ တယ်။ “ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်” “အာ့! အိုး ကိုကိုရယ် အင်းဟင်း ဟင်း” နို့စို့ခံဖူးပေမယ့်နို့စို့မခံရတာကြာပြီဆိုတော့နာသလိုကျင်သလိုဖြစ် ပေမယ့်တကယ်တမ်းကျတော့ကေ စိတ်တွေထလာခဲ့တာပါ။ဘယ်ညာလှည့်စို့ပြီးနောက်မှာတော့ကေပိပိလဲစိုရွှဲနေပြီလေ။ ကိုကိုကျော်ကကေ့ပေါင်သားတွေကိုပွတ် သပ်ပြီးကေပိပိကိုလာပွတ်ချိန် မှာတော့ကြက်သီးနွေးဖုတွေထကာ ပိပိထဲကအရည်ကပေါင်ခြံထဲစီး ဆင်းသွားရပြန်တယ်။ပိပိကိုလာ ပွတ်ပြန်တယ် “အာ့! အင်းးဟင်းးကိုကို” နှုတ်ကလည်းမငြင်းဆန်ချင်သလို ခန္ဓာကိုယ်ကငြင်းဆန်ဖို့အားမရှိ တော့ပါ။

လင်ယောက်ျားနှင့်အပြိုင်သာကာမအလိုကိုစိတ်ကအလိုလိုက်ချင်နေပါပြီလေ။အကွဲကြောင်း တလျောက်စုံဆန်ပွတ်ပြီးကာမစေ့ကိုပါမထိတထိပွတ်ပေးလေတော့ ကေ့မှာနေလို့မရအောင်ကာမ စိတ်တွေဖြစ်ခဲ့ရပြီ။မျက်လုံးမှိတ်ပြီးညည်းတွားမိသည်။မျက်လုံးဖွင့် ကြည့်ချိန်မှာတော့ကိုကိုကျော့် မှာအောက်ပိုင်းအဝတ်အစားတို့မရှိတော့ချေ။ကေ့မှာတော့ ကိုကိုကျော်နို့စို့ပေးခြင်းကြောင့် နို့သီးခေါင်းတွေလဲစူထွက်လာပြီ။အတင်းကာရောစို့တာမဟုတ်ပေမယ့်အထိအတွေ့တို့ရှိခဲ့ဖူးခြင်းတို့ ကြောင့်ပင်တချက်တချက်မှာကော့နေအောင်ခံစားမိရသည်။ နို့စို့ပြီးနောက်ကိုကိုကျော်ရဲ့မျက်နှာကကေ့ပေါင်ကြားမျက်နှာအပ်ပြီး တချက်မျှသာအကွဲကြောင်းတ လျှောက်လျှာဖျားနှင့်ကလော်လိုက်ရာ “အား ကိုကိုမလုပ်နဲ့ကွာ၊

အား ကျွတ် ကျွတ်” ချစ်လင်ကိုကိုကျော်ကိုအားနာမိ သည်။ချစ်သူဟောင်းလိုးခဲ့ဖူးသော အဖုတ်ကိုကိုကိုကျော်ကအားရပါးရ ယက်နေသည်။ မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်ပြီးအော်လိုက် သည်။ကြက်သီးထပြီးခါးပါကော့ သွားရတယ်။ချစ်လင်ဖြစ်သူကိုကို ကျော်ဘုန်းနိမ့်မှာလဲစိုးရိမ်သွားပြီး အတင်းပင်ကိုကိုကျော့်လက်ကိုဆွဲယူလိုက်တော့ “မတားနဲ့တော့ကေ၊ကေစိတ်အရမ်း လာနေမှအဆင်ပြေမှာ” “မလုပ်ပါနှင့်ကိုကိုနှော်၊တော်ပြီ၊အ ရမ်းအားနာလို့” “အားနာရင်ပြန်လုပ်ပေးပေါ့” “လုပ်ပေးမှာပေါ့ကိုကိုရယ်” ကေကကိုကို့ကျော့်ကိုအတင်းလှမ်း ဆွဲလိုက်သည်။ ကိုကိုကအလိုက်သင့်ပါပြီးကေ့ရဲ့အပေါ်တက်လာကာကေ့ ပေါင်နှစ်ဘက်ကိုကားပြီးဒူးထောက် လိုက်သည်။

ထိုနောက့်ကေ့ပိပိအဝကိုတေ့ပြီးအသာဖိထည့်တော့ “ဗျစ် ဗျစ်ဗြိ” “အာ့! ကိုဇော် နာတယ်” အလိုးခံရပြီဆိုတဲ့အသိကရင်ထဲ လှိုက်ကနဲဝင်လာသည်။အလိုးမခံရတာနှစ်ကြာပြီမို့အပျိုစင်မဟုတ် သော်လည်းနည်းနည်းတော့နာသည်။အဖုတ်တစ်ခုလုံးပြည့်ကြပ်နေ သည်။ နာသည်ဟုအော်လိုက်မိ၍ကိုကို ကျော်အတင်းအကြပ်တော့မလုပ်ပဲကေရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းပြန်တယ်။စိတ်ထဲဘယ်လိုဖြစ်ရသည်မသိ ကိုကိုကျော်အားဖက်ထားပြီးပြန် နမ်းစုပ်လိုက်သည်။ထိုစဉ်ကိုကို ကျော်ကဆတ်ကနဲထိုးသွင်းလိုက်ရာလီးကအိကနဲတဆုံးဝင်သွားတော့ သည်။ထိုအချိန် တွင်ကိုကိုကျော်ကတချက်မျှရပ်သလိုဖြစ်ပြီးတွေဝေသွားသလိုဖြစ် သွားသည်ကိုကေမြင်လိုက်သည်။

မိမိအပျိုမစစ်သည်ကိုများစိတ်ပျက်လေသလားဟုတွေးမိပြီးစိတ်ထဲ ထင့်သွားသည်။သို့သော်ကိုကိုကျော်အားမိမိပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြခဲ့ ပြီးဖြစ်ရာကေအနေနဲ့လိပ်ပြာ လုံသော်ငြားချစ်သောလင်အတွက်မူကေစိတ်မကောင်းပေ။ ထိုအတွေးကြောင့် ပင်ကေတစ်ယောက်စိတ်မသက်မ သာဖြစ်သွားရသည်။ “ကေဘာတွေးနေတာလဲ” “ဟင် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးကိုကို” “ဘာမှတွေးမနေနဲ့ကေ ၊ကိုကိုက ကေ့ကိုအမြဲချစ်မှာပါ” “ကေကအားနာတယ်” “ဟာကြာ…” ကေမှာစိတိသက်သာရာရသွား သဖြင့်နောက်ထပ်မတွေး တော့ပဲကိုကိုကျော်လိုးသည်ကိုစိတ်ပါလာခဲ့သည်။ “ဗျစ် ဗျစ် ဗျိ ဘွတ် ဖွတ်ဖွတ်”

“အာ့! အိုး အင်းဟင်းးဟင်း” တင်းကျပ်ကျပ်တစ်ဆို့ဆို့အရသာ နှင့်အတူပိပိအတွင်းသားလှုပ်ရှား လာပြီးအရည်တွေပိုထွက်သလိုခံ စားရလာတယ်။တကယ်တမ်းတော့ကေကခံနိုင်ပါပြီသို့သော်ကိုကိုဆက် မလှုပ်ရှားပဲရဲ့နို့တွေကိုပါပွတ် သပ်ပေးတဲ့အခါအလိုလိုညည်း သံပေးမိတယ်။ညည်းသံထွက်မှ ကိုကိုကျော်ကလီးကိုတဖြေးဖြေးနှင့်နှုတ်ယူပြီးဖြေးဖြေးချင်းအသွင်းအထုတ်လုပ်တော့တယ်။ အစေ့ကိုလဲထိသလိုအတွင်းနှုတ်ခမ်းသားများကိုပွတ်ဆွဲသွားတဲ့ကိုကိုကျော့်လီး ကြောင့်ပိပိကအရသာတမျိုးကိုပါခံစားလိုက်ရသည်။ “ဖွတ်!ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်” ဆီးခုံချင်းတဖတ်ဖတ်ရိုက်မိနေသလို လီးကတဇွိ ဇွိ တဗျိဗျိ ဝင်နေတော့ မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်ပြီးညည်းမိတော့ တယ်။

နည်းနည်းမြန်လေအရသာ တွေ့လေပိုညည်းမိတော့တယ်။ “ဗျစ်! ဘွတ် !ဖတ်! ဖတ် ဖန်းဖန်းးး” “အင့်! အိုးးအင်းးဟင်းးဟင်းး” ဘယ်လိုသဘောကြောင့်ရယ်ကေမသိတော့ကိုကို့ခါးကိုသာအတင်း ဖက်ထားပြီး နေချင်တော့တယ်။ ခါးကိုလှမ်းဖက်တော့လိုးတဲ့အရှိန် နှေးချိန်မှာတော့ကေအား မရတော့ပေ။ခါးကိုလွှတ်လိုက်ပြီး မြန်မြန်ဆောင့်စေဖို့သာခါးကိုလှမ်းဆွဲပြန်တွန်းတဲ့အမှု့ကိုမသိစိတ်ထဲကလုပ်ပေးနေမိပြီးကိုကိုကပိုမြန် လာသည်နှင့်အမျှ “ဖွတ် ဖတ် ဗျိ ..ဗျစ်ဖန်းးးဖန်းဖန်း” “အာ့!ရှီးးရှီးးး အိုးးအားအင်းဟင်းး” ကြားဖူးနေသောကာမအမှု့ပြီးတယ် ဆိုတာကိုသတိရလိုက်ပြီးအထွဋ်အထိပ်သို့ရောက်နေပြီဆိုတာသိလိုက် ရတော့တယ်။

“ဘွတ် ဖွတ် ဖွတ် ဖန်း ဖန်းးဖန်း” “အားရှီးးရှီးးအိုးးး” ပိပိအတွင်းလှုပ်ရှားမှု့များနှင့်အတူ ကေမှာအရည်တွေစီးဆင်းသွားသလိုခံစားလိုက်တယ်။ဆက်လက်မ ညည်းနိုင်တော့လောက်အောင်အားအင်ကုန်ခမ်းသလိုဖြစ်သွားပြီးငြိမ် သွားရတယ်။ကိုကိုကတော့မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး ဆက်လုပ်ရာကေလဲ သူပြီးအောင်လုပ်ပါစေဆိုပြီးလွှတ် ထားလိုက်တယ်။ကေပြီးပြီး ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသောအခါမှာတော့ကိုကို့ဆီက “အင်းးအားးး ရှီးးးရှီး ဟားးး” တနှာသံထွက်လာပြီးအတင်းလိုး တော့တယ်။ မကြာပါဘူး၊ပိပိထဲ ပူနွေးနွေးသုတ်တွေဝင်လာပြီး ကိုကိုကျော်ကလီးကိုအဆုံးထိသွင်း ပြီးနောက်ကော့ပြီးပန်းထည့်လိုက် ရာအဖုတ်ထဲသုတ်ရည်တို့ပြည့်လျှံသွားတော့တယ်။

ထိုနောက်တော့ကိုကိုကကေ့ဘေး ဝင်အိပ်ကာကေကိုနမ်းပြီး “ကေကောင်းရဲ့လား” “အာကိုကိုကလဲ” “ဘာလဲရှက်နေတုန်းပဲလား” “အင်းပေါ့” “ခုကိုကိုနဲ့ကေလိုးပြီးပီ၊တကယ်လင်မယားဖြစ်သွားပြီလေ” “အာ ကိုကိုကလဲနားရှက်စရာတွေ” “ရှက်စရာမလိုပါဘူးကေရယ်၊ နောက်ထပ်လဲလိုးအုံးမှာ” “နောက်ကြိုက်တဲ့အချိန်လုပ်လို့ရ တာပဲကိုကိုရယ်။ခုတော့ကေ လဲကြိမ်းစပ်နေပြီ၊မနက်ကျလမ်း မလျောက်နိုင်ရင်ရှက်စရာကြီးဒီနေ့တော့ကိုကိုလဲမောနေပြီမ ဟုတ်လားအိပ်ကြရအောင်နှော်” “အင်း ပါကေ” ထို့နောက်တော့ကေ့အားဖက်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။ကေမှာသာချက်ချင်းအိပ်မပျော်နိုင်၊ကိုကို ကိုကြည့်ပြီးသနားပြီးစိတ်မကောင်း ပေ။

မိမိတွင်လည်းအပြစ်မကင်းဟုဆိုကာစိတ်ဆင်းရဲရသည်။ မိမိ၏ထိုအပြစ်ကြောင့်ပင်အိမ် ထောင်သက်ကြာလေကိုကိုကျော် အားစိတ်မချဖြစ်ပြီးသံသယဝင်ကာ အိမ်ထောင်ရေး၌အဖုအထစ်တို့ဖြစ် ရသည်။ ယောက်ျားတို့မည်သည်မှာလည်း မိမိ၏ဇနီးသည်အားခြောက်ပစ် ဝကင်းသဲလဲစင်သာလိုချင်ကြသည်မဟုတ်လား။ ၎င်းယောက်ျားတို့သာလျှင်လူပျိုစစ်ချင်မှစစ်မည်။ ဇနီးမယားတို့ကိုကား အပျိုစစ်မှလိုချင်တတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ဖောက်ပြန်ကြသည့်အခါတွင် မူဇနီးသည်၏အပျိုမစစ်မှု့ကိုယိုး မယ်ဖွဲ့ပြီးအပြစ်ပုံချကာအနိုင်ယူ တတ်သည်ဖြစ်၍တနေ့နေ့တချိန်ချိန်တွင်ကိုကိုသည်ကေ့အားထိုအပြစ်တစ်ခုကိုယိုးမယ်ဖွဲ့ပြီးအနိုင်ယူမည် ကိုတွေး၍အမြဲစိတ်ဆင်းရဲရတော့သည်။

စိတ်လွတ်လက်လွတ်

“အဟင်း… အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်…. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” တိတ်ဆိတ်သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမ အင်ကြင်းကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်းဖြဲပြီး အားရပါးရနှင့်ကို စိတ်လိုလက်ရ မှုတ်ပေးနေပေသည်။ လိင်စိတ်ကြီးသူများပီပီ အရွယ်မှာလည်း နှစ်ဆယ်ငါးပတ်ဝန်းကျင် သာဖြစ်ကြသောကြောင့် ကာမအားအကောင်းဆုံး အရွယ်လည်း ဖြစ်ကြလေသည်။ ကိုအောင်သည် ဝါရင့်ဘာဂျာ သမားပီပီ အမှုတ်မှာတော့ စံထားရလောက်ပေသည်။ . ထို့အပြင် အလင်းရောင်အောက်တွင် အင်ကြင်းရဲ့ ပြောင်ရှင်းနေသော စောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်း ကြီးကလည်း ကိုအောင်ရဲ့ အာရုံတွေကို နှိုးဆွနေပေသည်။

” အား… ရှိ” အစေ့ကို ရေခဲချောင်း စွဲသလို စွဲစုတ်လိုက် အကွဲကြောင်းကို လျှာဖြင့် ကစားလိုက် နှင့် ဒီကြားထဲ စောက်ဖုတ်ထဲကို လက်ချောင်းထိုးထည့်ပြီး ဖင်ပေါက်ကိုပါ ယက်ပေးလိုက်သောအခါ ” အမလေး….. အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်” ဟုငြီးငြူရသည်အထိပင် ကိုအောင်သည်။ သူမိန်းမအကြောင်း သူသိသည်။ ကာမအရသာကို တင်းပြည့်ကြပ်ပြည့်ခံစားသည်။ ထို့ကြောင့် လင်မယား နှစ်ဦးတည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေနိုင်အောင် တစ်အိုးတစ်အိမ်ထူထောင်ခဲ့ကြပေသည်။ ယခုလည်း အိမ်ထဲမှာ အသံပေါင်းစုံကို စုံနေသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲက ထုတ်လိုက်သော လက်နှစ်ချောင်းကို သူမိန်းမဆီသို့ ထိုးပေးလိုက်သောအခါ

အင်ကြင်းမှာ အငမ်းမရ လက်ချောင်းများကို လီးစုတ်သလို ပြောင်အောင် စုတ်ပေးလိုက်သည်။ “အောင် အရှိန်မလျှော့နဲ့တော့ အင်ကြင်း ပြီးတော့မယ်… ပြီးပြီ အား ပြီးပြီ…. သောက်လိုက် အောင်ရေ စောက်ရေတွေကို ကုန်အောင်သောက်ပေး” ကိုအောင်တစ်ယောက် ပါးစပ်ကို စောက်ဖုတ်နဲ့ ကပ်နိုင်သမျှ ကပ်ပြီး ထွက်သမျှ အရည်တွေကို တစ်စက်မကျန် စုတ်ယူမြိုချလိုက်လေသည်။ ” အား… ကောင်းလားမောင်” ” ကဲ… မောင်တော့ အားဆေးသောက်ပြီး သွားပြီ” ကိုအောင်ရဲ့ လီးကြီးမှာ ဒုံးပျံအလား ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထောင်မတ်နေပေသည်။ ” ဟင်း… ဒါပဲသွား…. စောက်ရည်ဝင်တာနဲ့ သူဟာကြီးက ကြောက်စရာကြီး…”

ပြောလည်း ပြောရင်း အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကိုအောင်ကို တွန်းထုတ်ရင်း ပက်လက်လှန်စေကာ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။ ” အား.. ကျွတ်ကျွတ်” ဒီတစ်ခါတော့ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူအော်မိတာပါ။ ” ဖတ်… ဖတ်” အင်ကြင်းလည်း ကိုအောင်လက်နှစ်ဖက်ကို နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်စေကာ အားရပါးရ ကိုကိုင် စောင့်နေတော့သည်။ စောက်ပတ်မှာလည်း စောက်ရေတွေနဲ့ အတူတူ အဝင်အထွက်လည်း တော်တော်ချောမွေ့နေပြီး အသံတွေလည်း ဆူညံနေပေသည်။ ကိုအောင့်ဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး ကော့ကာကော့ကာ ဆောင့်ပေးနေခြင်းကြောင့် စောက်ဖုတ်ကြီးနှင့် နို့ကြီးနှစ်ဖက်မှာလည်း ကိုအောင်ရဲ့ကာမသွေးတို့ကို နိုးကြွစေလေသည်

” အား…. အား ” ရုတ်တရက် အရှိန်ရလာပြီးသောအခါ အင်ကြင်းတစ်ယောက် လီးကို စောက်ဖုတ်မှ ချွတ်ရင်း ဖင်ဝကို ပြောင်းတေ့လိုက်လေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမကို အဲလောက် နှာထလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှမတွေးခဲ့ဘူးပါ။ ညားခါစတစ်လ လောက်ထိက ဘာဆို ဘာမှမသိ။ နောက်ပိုင်း သူကိုတိုင်ပင် သူမိန်းမကို အပြာကားတွေ ကြည့်စေ လက်တွေ့လုပ်ကြည့်စေပြီး နောက်မှစလို့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် စကေးတက်လာချက်က နောက်ဆုံး ဆရာထက် သားတစ်လ ကြီးသွားတဲ့ အထိပေ ယခုလည်း ကြည့် ကိုအောင်ရဲ့ တံတွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ ဖင်ကြားထဲကို လီးကိုထောက်ပြီး အားရပါးရ ထိုင်ချပြီး ကညော့နေပေသည်။

အား… ကိုအောင် အဲမှာလီးဇိမ်ခံမနေနဲ့ နို့ကိုပွတ်ပေးဦး” ဆိုပြီး အားယားပါးရဆောင့်နေ တကယ်တော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက်လည်း ဖင်ခံဖူးတဲ့ အချိန်ကစလို့ ညတိုင်း ဖင်မခံရရင် မနေနိုင်ရတော့တဲ့ အထိပေ။ အရှိန်ရလာတော့ ကိုအောင်ကော အင်ကြင်းကော ပြီးလုပြီးခင်ဖြစ်လာသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက်လည်း အင်ကြင်းဖင်က ဆွဲညစ်ထားလို့ အရမ်းပြီးချင်ချင်ဖြစ်လာသဖြင့် တောင်တွေး မြောက်တွေး နို့ကို အားရုံလွှဲလိုက် အသက်ရှုသံ မှတ်လိုက်နှင့် အာရုံလွှဲနေရသည်။ “ကိုအောင်… မေ့ကို ဒေါဂီ ဆွဲပေးဦး” ကိုအောင်လည်း လီးကိုဖင်မှဆွဲ ထုတ် အသက်ကို ဝအောင်ရှုပြီး အင်ကြင်းကို ခါးကုန်းစေကာ နောက်မှနေရာဝင်ယူပြီး ”

ဘယ်ကိုသွင်းရမလဲ… ဖင်လား အဖုတ်လား” ” အဖုတ်ကိုပဲ သွင်းတော့ အောင် ရှင့်လီးက ကြီးကကြီးနဲ့ ဖင်က ဒီလောက်ဆို တော်လောက်ပြီ” ကိုအောင် တစ်ယောက် စောက်ဖုတ်ထဲထည့် စိမ်ပြီး မွှေ… အားနဲ့ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်သည်။ ” အား… ကောင်းလိုက်တာ… အား” အင်ကြင်းက လည်ပြန်နမ်းချင်လာတာကြောင့် ဇက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ကိုအောင်နှင့် နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းရှုံ.လိုက်သည်။ ကိုအောင်လည်း အားနဲ့ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေရင်း အင်ကြင်းတစ်ယောက် ပြီးချင်လာသည်။ ” ကိုအောင် ထိန်းထား….. အင်ကြင်းပြီးပြီ” အော်ရင်းနှင့်ပင် အင်ကြင်းတစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်ပြီး ပြီးသွားပေးသည်။ ”

အား….. ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် ကဲကိုအောင်ပြီးခါနီးရင် ပြောနော် မိန်းမ ဘယ်လိုပြီးစေချင်တာ သိတယ်မလား” သိပ်သိတာပေါ့။ ကိုအောင်တစ်ယောက် ဒီအကွက်ကို ဂျပန်ကားတွေကို ကြည့်ပြီး သူမိန်းမကို သင်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။ စစချင်းတော့ တော်တော် သင်လိုက်ရပေမဲ့ နောက်တော့ သူမိန်းမအကြိုက်ဖြစ်သွားပေသည်။ “ကဲ… မိန်းမရေ ကိုပြီးပြီ” ဆိုပြီး စောက်ဖုတ်ထဲက ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။ အင်ကြင်းလည်း ကုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားသည့် ကိုအောင်သောက်လက်စ ဖန်ခွက်ထဲက အရက်ကို အကုန်မော့ချလိုက်ပြီး မြန်မြန်လေး ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ကိုအောင် လီးဒစ်နားမှာ ခွက်ကို ထားပီး လျှာလေးတစ်ကာ ကိုအောင်ကို မော့ကြည့်နေပေသည်။

ကိုအောင်လည်း လီးကိုခပ်သွက်သွက်လေးထုလိုက်ပြီး ” အား… အား.. မိန်းမရေ ခံထားတော့” အော်လိုက်ကာ လရည်တွေကို အရက်ခွက်ထဲသို့ ပန်းထည့်လိုက်သည်။ ကိုအောင်ကြီး ကြီးမားလှသော လီးကြီးမှ လရည်များ ထွက်လာပုံမှာ မီးတောင်မှ ချော်ရည်များပန်းထွက်လာသည့်နှယ် လရည်များကလည်း ကိုအောင်ရဲ့ ကြီးမားလှသော လီးနဲ့ညီမျှလှအောင် များပြားလွန်းလှပေးသည်။ ” အား.. ” ကိုအောင်တစ်ယောက် ဒူးများပင် ယိုင်ချင်သလိုတောင် ဖြစ်သွားပေသည်။ အင်ကြင်းကတော့ သူလိုချင်တာရတဲ့ ခလေးတစ်ယောက်လို ပျော်မြူးနေပေသည်။ လီးမှ တွဲကျနေသော လီးရည်တစ်စက် နှစ်စက်ကို နှမြောသည့်အလား ခွက်စောင်းပေါ် လီးကိုကိုင်ပြီး ရိုက်ရိုက်ချပေးနေသည်။

ထို့နောက် ” ဒီမှာ ကြည့်စမ်း… ကိုအောင်” ဆိုပြီး ဖန်ခွက်ထဲက လီးရည်ကို အရင်လျှာနှင့်တို့ပြသည်။ လက်ညိုးနှင့်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲထည့်က ပူပေါင်းလုပ်ကာစော့ပြသည်။ အားရတော့မှ ဒီမှာ ဆိုပြီး ဖန်ခွက်ကို တေ့ခါ တစ်ကြိုက်တည်း လီးရည်များကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မြိုမချသေး ငုံထားပြီး ကိုအောင်အား ပါးစပ်ဟပြသည်။ ထို့နောက် “ဂလု” ဟုအသံပြုကာ မက်မက်မောမော မြိုချလိုက်သည်။ ” အား….. ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် အရသာရှိသွားတာပဲ ဒါပေမဲ့ ကိုအောင်လီးရည်တွေ နည်းနည်းငြီနေတယ် အချိုအရသာပေါ်အောင် နောက်နေ့ကျ ဟင်းသီးဟင်းရွက် များများချက်ကျွေးရမယ်” ဟုပြောနေရင်း ခွက်ထဲမှ လက်ကျန်လီးရည်များကို လက်ညိုးဖြင့် နှိုက်ကာ ပါးစပ်ထဲ အရသာခံထည့်နေသည်။

ကိုအောင်လည်း ဒီလိုစိတ်ကြိုက်ကုန်းပေးတဲ့ ဇနီးချောလေးကို ချစ်မိရတာ အခါခါပင် ” အေးပါ မိန်းမရယ် နောက်နေ့ကျ လီးရည်ချိုအောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပိုစားပါမယ် ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခေါက်တွေကျ စောက်ဖုတ်ထဲမှာ ပြီးကြရအောင်ကွာ ကိုတို့လည်း ကလေးယူကြရအောင်” ” အို…. ကိုကလဲ အင်ကြင်းမယူချင်သေးပါဘူး အင်ကြင်း ကုမဏီ ကလည်း အခုမှအရှိန်ယူစပဲ ရှိသေးတယ် အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ဆို ကလေးကို ကောင်းကောင်းလဲ ကြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ အင်ကြင်းလည်း တစ်ရက်တစ်ရက်မှ လီးရည်အရသာမခံရရင် တစ်ခုခုလိုနေသလို အားမရှိသလိုလိုနဲ့ ကိုအောင်နော် လူကို သူပဲ လီးရည်စွဲအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ ခုမှ လီးရည်ဖျက်ခိုင်းနေတယ်….

သွား…. နောက်တစ်ခါ သုတ်ရည်ပေးမသောက်ရင် လာမလိုးနဲ့” ဆိုပြီး မျက်စောင်းထိုးကာ ကလေးတစ်ယောက်လို နွဲ့ဆိုးဆိုးပြနေပေသည်။ “ကဲပါ… မိန်းမရယ်… မင်းသဘောပါ…. မင်းမကြိုက်ရင် နောက်မပြောတော့ မလုပ်တော့ပါဘူး စိတ်ဆိုးပြေတော့နော်” ဟုချော့ပြီး ချစ်ဇနီးကို ဆွဲလှည့်ကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်လေတော့သည်။ “ဟေ့ကောင် မင်းဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” ကိုအောင်မှကိုဇော်ကိုမေးလိုက်လေသည်။ ကိုဇော်နှင့် ကိုအောင်သည် တက်ကသိုလ် ထဲက သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြလေသည်။ အင်ဂျင်နီယာ မှ ပြီးကြသူများဖြစ်ပြီး ကုမဏီ တစ်ခုတည်းတွင် အတူတူဝင်လျှောက် အတူတူအလုပ်ရပြီး ဆောက်လုပ်ရေး များအဖြစ် အသက်မွေးနေကြလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ညီအစ်ကို ကဲ့သို့ပင် တစ်ပူးပူး တစ်တွဲတွဲ နှင့် သံယောဇဉ်ကြီးကြပေသည်။ မတူတာ တစ်ချက်ပဲ ရှိသည်။ ကိုဇော်မှာ ယခုထက်ထိ မိန်းမမရသေးသော လူပျိုကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အလုပ်ပြီးသေးလျှင် အိမ်တန်း မပြန်ကြပဲ နေ့တိုင်းနီးပါး ဘီယာ ဆိုင် အရက်ဆိုင် ထိုင်ပြီး ထွေရာလေးပါ ပေါက်တက်ကရ အထူးသဖြင့် လိင်အကြောင်း စကားစမြည်ပြောတက်ကြလေသည်။ အချင်းချင်းရှိတာလေးတွေ မျှဝြေပီး ဇာပြာ နဲ့ထိုင်ကူး တက်ကြသည်။ ယနေ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် မျက်နှာညိုးသည်ကို ကိုအောင် သတိထားမိလေသည်။ ” သားကြီး ဒီလိုကွာ.. ငါကွာ ငါဒီတစ်သက် အိမ်ထောင်ရေးကံပါမယ်မထင်ဘူးကွာ”

“ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲကွ… မင်းချိန်နေတဲ့ မေနှင်းကကော ဘယ်လိုဖြစ်သွားလို့လဲ” “အဆင်မပြေဘူးကွာ… သူငယ်ချင်း.. ငါ့ကိုမချစ်နိုင်ဘူးတဲ့… အဓိကကတော့ ကောင်မလေးက ငါ့ထက် အသက်ငယ်နေတယ်ကွာ… ငါမှားသွားတယ်… သားကြီးရာ ကျောင်းတုန်းကလည်း ဘဝကျင်ဖော်မရှာပဲ စာမှစာပဲ လုပ်ခဲ့… အလုပ်ထဲရောက်တော့လည်း ပိုက်ဆံပဲ ကုန်းရုံးရှာ… သူငယ်ချင်းတွေ မိန်းမရတော့မှပဲ… သွေးသားက တောင့်တလိုချင်လာ… တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း ကာမအရသာကို ဘဝမှာ တင်းပြည့်ကြပ်ပြည့် ခံစားချင်တယ်ကွာ… ဖာချတော့လည်း မသန့်တော့ မမှုတ်ရဲ အစွပ်လေးနဲ့ချရတာလည်း ကြာတော့ ဖီး မလာချင်တော့…

အဲလိုကြီးနဲ့ ဘဝဆုံးသွားမှာလည်း ဆိုးကွာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက် ဘဝမှာ ကာမအရသာကို စိတ်ကူးရှိသလို စိတ်လွတ် လက်လွတ် ခံစားလိုက်ချင်တယ်ကွာ” ဆိုပြီး ကိုဇော်တစ်ယောက် ရေပင်မရောတော့ အရက်ကို တစ်ကြိုက်တည်း မော့ချလိုက်လေတော့သည်။ ကိုအောင်စိတ်ထဲတွင်တော့ ငါ့သူငယ်ချင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ ဆိုတာသာ စိတ်ထဲတွေးနေပေတော့သည်။ ”အား… ပြီးပြီ မိန်းမ” ထုံးစံအတိုင်း ပြီးခါနီးတော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် ဒူးထောက် လျှာလေးထုတ်ပြီး သူအတွက် ဆုလာဒ်ကို စောင့်မျှော်နေပေသည်။ ” အား” ကိုအောင်တစ်ယောက် လျှာပေါ်ကို လရည်တွေအဖွေးသား ဂွေးထုချပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်ကိုလည်း ခပ်စပ်စပ်လေး လီးနှင့်ရိုက်လိုက်သည်။

အင်ကြင်းတစ်ယောက် လီးရည်အားလုံးကို မမြိုချသေးပဲ ပါးစပ်ဟပြလိုက် အရသာခံပြလိုက် လုပ်နေပြီးမှ လီးရည်ကို မြိုချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်ပေနေသော လီးရည်များကို လက်ညိုးနှင့် သုတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲထည့်ရက်လိုက်သည်။ “ကောင်းလား မိန်းမ” “အင်း အရသာရှိတယ်… ချိုနေတာပဲ… ဒီတစ်ခေါက်တော့” ” မိန်းမ တစ်ခြားလူတစ်ယောက်နဲ့ လိုးချင်လား” “ဘာ… ဘယ်လို ဘာပြောလိုက်တာ” ” ဪ… ကိုမဟုတ်တဲ့ တစ်ခြားလူနဲ့လိုးချင်လား ကိုကို့ရိုးသွားနေပြီလား” “ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်လိုအစားထဲက မှတ်နေလို့လဲ ကိုအောင် ကျွန်မဘာသာ ကျွန်မ ခင်ပွန်းနဲ့ အပေါက်စုံအောင် ခံမယ် အဲလောက်တော့ နှာမထဘူး ကြည့်ရတာ ရှင်ကျွန်မကို သံသယ ဝင်နေတာလား”

“အဲလိုမဟုတ်ဘူးကွ… ကိုဆိုလိုရင်းက ကို့သူငယ်ချင်း ကိုဇော်ကွာ… ဒီကောင် အခုထက်ထိ မိန်းမကလည်း မရသေး ဖာချဖို့ကျတော့လည်း အေ ကြောက် ကာမအရသာကို ဘာမှန်းကောင်းကောင်းကြီး မသိသေးဘူးကွာ ကိုချင်းစာတယ် အစ်ကို အဲဒါသူကို မိန်းမနဲ့ အတူနေ….” ” တော်တော့ ကိုအောင် ရှင်ကျွန်မကို ဖာသည်များ မှတ်နေလား… ရှင်ဘယ်လိုလောက်ထိ ကို့မိန်းမကို သူများနဲ့ပေးနေဖို့ တွေးရဲရတာလဲ… တော်တော့ ရှင်ဆက်မပြောနဲ့တော့… ဒီညတော့ ရှင်ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ သွားအိပ် ကျွန်မနဲ့လာမအိပ်နဲ့” ဆိုပြီး ကိုအောင်ကို လီးတန်းလန်းကြီးနဲ့ အခန်းအပြင်ကို တွန်းထုတ် တံခါးကို ဆောင့်ပြီး ပိတ် ဆိုဖာ ပေါ်မှာဒီညတော့ အိပ်ရုံကလွဲလို့ မတတ်နိုင်တော့။

အင်ကြင်းသည် ကုမဏီ မှာ မန်နေဂျာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေသည်။ တကယ်တော့ အင်ကြင်းသည် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသောကြောင့် ယခုလည်း ဖခင်ပိုင်သော ကုမဏီ မှာသာ ဝင်ရောက် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယခုလည်း အလုပ်ပါးသောကြောင့် အလုပ်တွင် ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်ပြီး ဖုန်း ထဲသို့အသွား အပြာကား အသစ်များကို တွေ့လိုက်သဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ “အင်း… ကိုနိုင်တစ်ယောက်လက်ချက်ပဲ နေမှာပါပဲ” မနေ့ညက စကားကတောက်ကဆ များထားသဖြင့် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်စကားမပြောပဲ အလုပ်ထွက်လာကြပြီး သူမသိသော အချိန် ကိုနိုင်တစ်ယောက် ထည့်လိုက်ပုံရသည်။

ရုံးခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းလည်းရှိနေသောကြောင့် စိတ်လုံအောင် ဘေးဘီဝဲယာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အင်ကြင်းတစ်ယောက် အောဇတ်ကား များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကားများမှာ ဇာတ်လမ်းသွားလေးများ ဖြစ်ပြီး အဓိကကတော့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် မိန်းမဖလယ်လိုး နှင့် သူငယ်ချင်းမိန်းမကို ပြိုင်တူချကြတာချည်းတွေဖြစ်နေသည်။ အင်ကြင်းလည်း စိတ်ပါလာပြီး အဆုံးထိ ထိုင်ကြည့်ဖြစ်ရင်း ဆီယူကလောက် ဆိုသော စာတန်းလေးများကိုတွေ့ပြီး အင်တာနက် မှာချက်ချင်းရှာကာ ရုပ်ရှင်များ ဒေါင်း လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မထိန်းနိုင်တော့သည်အဆုံး အိမ်သာဘက်သို့ ထွက်သွားပြီး အဖုတ်ကို အားရပွတ်ပြီး စောက်ရည်ထွက်မှပဲ ပြီးသွားတော့ပေသည်။

ပြန်ရောက်တော့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကိုအောင်နှင့် စကားမပြော အခန်းထဲဝင်ပြီး ကလောက်အိုး အကြောင်း အင်တာနက် အပေါ်မှာ စူးစမ်းလိုက်ရှာကြည့်သည်။ လျှောက်ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကလောက်ဆိုသည်မှာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးပြသနာအများစု မဖြစ်အောင် ဖြေရှင်းသော အရာမှန်းနားလည်လာသည်။ အိမ်ထောင်ရေးပြိုကွဲစေသည့် အရာမဟုတ်ပဲ အိမ်ထောင်ရေးကို ပိုခိုင်မြဲစေသည့် အရာမှန်း ပိုသဘောပေါက်လာသည်။ အိမ်ထောင်ကျပြီး ကတည်းက ယခုအချိန်ထိ ခင်ပွန်းနှင့်သာ အတူတူနေဖူးသော မိမိမှာလည်း အခြားအတွေ့အကြုံ အသစ်အဆန်းများ လိုချင်သော လိုအင်များလည်း တဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

” ကိုအောင်” ” ပြောလေ အင်ကြင်း ကိုကို့ စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား” ” ရှင့်သူငယ်ချင်းက သန့်လို့လား” “မိန်းမ မင်းဘာပြောလိုက်တယ်” “မေးနေတ ရှင့်သူငယ်ချင်းက သန့်လို့လား” “သန့်တာမှာ ရေတောင်ဆေးစရာမလိုဘူး… ဒါဆို မင်းသဘောတူလိုက်ပြီပေါ့” “သွားပါ ကို့မိန်းမကို တန်ဖိုးမထားတဲ့လူ… ကဲ… ကျွန်မကို အားဆေးတိုက်ဦး… မသောက်ရတာ သုံးရက်တောင် ရှိပြီ” ” အင်းပေါ့ မိန်းမရာ တိုက်ရမှာပေါ့” ဆိုပြီး ဘောင်းဘီဆွဲချွတ်ပြီး လီးကို အင်ကြင်းမျက်နှာနားကို တိုးပေးလိုက်လေတော့သည်။ ဒီနေ့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် အလှဆုံး ပြင်ထားသည်။ အတွေ့အကြုံအသင့်အတွက်ရင်တွေလည်း ခုန်နေသည်။

သူမစောက်ဖုတ်ကိုလည်း သေသေချာချာရေဆေး အမွှေးရိတ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ မှန်ထဲမှာပြန်ကြည့်ပြီး ဆက်ဆီ ကျအောင် စကတ်အတိုလေးနှင့် လည်ဟိုက်ဝတ်ပြီး ဆိုဖာ ပေါ်မှာ ထိုင်စောင့်နေပေသည်။ စကတ်မှာလည်း စောက်ပတ်မပေါ်ရုံတမယ်ပင်အောက်တွင် ပင်တီ ဝတ်မထား နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာလည်း ဘော်လီမဝတ်ထွားသဖြင့် ကြည့်ရသူအပေါင်း အမြင်နှင့်တင် တစ်ချီပြီးသွားနိုင်ပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ခြံရှေ့မှာ ကားသံကြားရသည်နှင့် ဝမ်းသာသွားသည်။ ကိုဇော်နှင့် ကိုအောင်တို့ရောက်လာကြပြီပဲ တကယ်တော့ ကိုဇော်နှင့် အင်ကြင်းသည်။ အစိမ်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ကိုဇော်သည် ကိုအောင်အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည့်အတွက် အိမ်ကိုတော့ ခဏခဏ လာဖူးနေသည်။ ယခုလိုမျိုး အခြေအနေတွင်တော့ ကိုဇော်ကော အင်ကြင်းကော စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းနေမည်မှာ အသေအချာပဲ ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့ထွက်ပြီး ထွက်ကြိုလိုက်တော့ ကိုဇော်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ကျွတ်ကြမတတ်ပင် ဧည့်ခန်းထဲကို ခေါ်သွားပြီး အရက်ဝိုင်းနှင့် အမြည်းပြင်ပေးထားသော စားပွဲဘေးနားရှိ ဆိုဖာ ပေါ်မှာ အသီးသီးနေရာယူလိုက်ကြသည်။ ကိုအောင်က ” အင်ကြင်းရေ အစ်ကိုဘဲကင်လေးပါ ဝယ်လာတယ် ဒါလေးလည်း ပြင်ပေးလိုက်ပါဦး” ” ဟုတ်ကဲ့အစ်ကို” ဆိုပြီး အင်ကြင်းတစ်ယောက် မီးဖိုချောင် ဘက်ကို လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။

အဲအချိန်မှာ ကိုဇော်တစ်ယောက် “ဟေ့ကောင် မင်းမိန်းမက ဖြစ်ပါ့မလား” ဟုဆိုရာ ကိုအောင်က “ငါကတောင် ရပါတယ်ဆိုနေ မင်းက ဘာဖြစ်နေတာလည်း ယောက်ျားမဟုတ်သလိုပဲ” ဟုငေါက်လိုက်တော့မှ ငြိမ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ကိုအောင်လည်း ဧည့်ခန်းထဲရှိ တီဗီ ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ညကဒေါင်း ထားသော ဇာတ်ကားတစ်ကားကို စဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အင်ကြင်းလည်း ပြန်ရောက်လာပြီး ” ဟွန်း… ကိုအောင်တော့များ လောလိုက်တာ အေးအေးဆေးဆေးနားပါစေဦးလား ဧည့်သည်ကို အားနာစရာကြီး” “အားနာစရာမလိုဘူး ဧည့်သည်က အဲလိုကို မစောင့်ချင်တော့ဘူး” ပြောပြီး မိန်းမကိုပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်ပြနေလေတော့သည်။

“ဟေ့ကောင်လာပါဟ ကျောက်ရုပ်ကြီးလို ငူမနေပါနဲ့” လို့ပြောပြီးကိုအောင်က လှမ်းအပြော အင်ကြင်းကတော့ ကာမဆိပ်တက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကိုဇော်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ကိုဇော်လည်း မရဲတရဲသွားပူးပေါင်းပြီး ကိုအောင်နဲ့အတူ အပေါ်ပိုင်း လည်ဟိုက်ကို စွဲချွတ်လိုက်လေသည်။ “မိန်းမ လက်မြှောက်ထားစမ်း” သိနေတယ်လေ။ အင်ကြင်းကောင်းကောင်း သိတာပေါ့။ ယောက်ျားတွေဘာကြိုက်တတ်မှန်း ဒါကြောင့် ဂျိုင်းကို အပတ်တိုင်း ပေါင်းသွားတင်ပြီ အမြဲတမ်း ဖွေးနေအောင် ထားတာပေါ့။ လက်မြှောက်ထားပေးတဲ့အချိန် ကိုအောင်ရော ကိုဇော်ရော ဂျိုင်းကို လျှာနဲ့အငမ်းမရ ယက်ကျပါလေရော။

ရှိန်နေတဲ့ ကိုဇော်လည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ ရဲတင်းစ ပြုလာသလို အင်ကြင်းခံစားလာရတယ်။ “ပလပ်.. ပလပ်” ” အင်း…..” ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖီလင် အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကျားနှစ်ယောက်နဲ့ အဲလိုခံစားလိုက်ရတော့ ပြီးချင်သလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် စကပ် ကိုချွတ်မလို့အလုပ် “မချွတ်နဲ့ကိုအောင်” ဆိုပြီး ပေါင်ကားပေးလိုက်တော့ စကပ် ကြားထဲကနေ စောက်ဖောက်ကြီး ပြူးနေအောင် ထွက်လာလေသည်။ “ဝါးးးး လှလိုက်တဲ့ စောက်ပတ်” ကိုဇော်တစ်ယောက် ကန့်သတ်ချက်တွေကို လုံးဝကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။ ” အင်ကြင်း… အဲစောက်ပတ် ကိုဇော်ကိုပေးယက်ကွာ” ဆိုပြီး ပက်လက်လှန်ချလိုက်တော့

အင်ကြင်းတစ်ယောက် သူမျက်နှာပေါ်တက်ခွပြီး ကိုအောင်ကို တစ်ဖက်က လီးစုပ်ပေးနေလိုက်သည်။ အင်ကြင်းတစ်ယောက် အကောင်းကြီးကောင်းနေလေသည်။ ” အင်ကြင်း… ပြီးအောင်ပွတ်နော် ကိုဇော်စောက်ရည်သောက်ချင်လို့” အိုကေ လေ ကြိုက်ပြီပေါ့။ အင်ကြင်းတို့ နဂိုကတည်းကမှ အကောင်းကြီး ကောင်းနေတဲ့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အချီကြီးပြီးသွားလေသည်။ စောက်ရည်မှာလည်း တာတမန် ကလွှတ်လိုက်တဲ့ ရေတွေအလား ကိုဇော်ပါးစပ်ထဲကို တရဟော ကျသွားလေသည်။ ကိုဇော်ကလည်း တစ်စက်မှ အလေအလွင့်မရှိစေချင်သည့် အလား အကုန်လုံးကို မြိုချရင်း နောက်ဆုံးအလုတ်ကို ပါးစောင်ထဲထည့် အရသာခံပြီးတော့မှ ဖြေးဖြေးချင်း မျိုချလိုက်လေသည်။

အင်ကြင်းလည်း ပါးစပ်ထဲမှာလီးကိုချွတ်ပြီး “ကောင်းလား… ကိုဇော်” “ကောင်းလိုက်တာ ဘီယာ နဲ့တောင်မလဲနိုင်ဘူး စောက်ရည်ကို အခုမှ ပထမဦးဆုံးသောက်ဖူးတာ ကဲကို့ကိုလည်း လီးစုပ်ပေးပါဦး” “အင်း… ” ဆိုပြီး အင်ကြင်းတစ်ယောက် ကိုဇော်ရှေ့ ဒူးထောက်ပြီး လီးကိုကုန်းမှုတ်ပေးနေတုန်း နောက်က ကိုအောင်က တင်နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ပြီး စောင့်လိုးနေပေတော့သည်။ ” အား…” ကိုဇော်တစ်ယောက်လည်း အင်ကြင်းခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပြီး အကောင်းကြီး ကောင်းနေပေတော့သည်။ အင်ကြင်းလည်း ပါးစပ်ကနေတောင် မအော်အား လီးနဲ့ပါးစပ်မှာ အစို့ခံထားရပြီး ကိုအောင်ကလည်း နောက်မှ သားအိမ်ထောက်လောက်အောင် သည်းကြီးမည်းကြီး စောင့်ထည့်နေသည်။

“အား… ကောင်းတယ်ကွာ…. ပြီးသွားလိမ်.မယ် ဒီအတိုင်းဆို ပါးစပ်ထဲမှာ” “ပြီးလိုက် ကိုဇော် ကိုဇော် ပါးစပ်ထဲမပြီးတောင် စိတ်ဆိုးမှာ အင်ကြင်းက လီးရည်သောက်ချင်တာ” ” ဪ… ကြိုက်သွားပြီ ပြီးမှာတိုက်မယ် ကိုဇော် အရင်လိုးပါရစေဦး” ဆိုပြီး အင်ကြင်းဖင်နောက်ကိုသွားပြီး ကိုအောင်ကို အင်ကြင်းအောက်ဝင်စေပြီး လီးကိုစောက်ပတ်ထဲ ထည့်ပြီး သူကိုတိုင်က လီးကို ဖင်ကြားထဲထည့်ပြီး ညောင့်နေလေရဲ့။ “အား….” ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖီလင် ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာပဲ မြင်ဘူးသလောက် အပြင်မှာ တယ်ကောင်းတဲ့ ဖီလင် မျိုးပါလား။ ကျားနှစ်ယောက် ညပ်ချတာလောက် ကောင်းတာမရှိတော့ တစ်ယောက်ကဖင်ကိုလိုး တစ်ယောက်က စောက်ဖုတ်ကိုလိုး တင်းပြည့်ကြပ်ပြည့်နဲ့ ကောင်းလွန်းလို့ စိတ်ရှိလက်ရှိ အင်ကြင်းတစ်ယောက်အော်မိသည်။

သုံးယောက်သား ချွေးတွေတဒီးဒီးကြအောင် ကာမအရသာခံစားပြီး ကိုအောင်က ပိုဇေရှင် ပြောင်းမည်ဆိုသဖြင့် အင်ကြင်းကို စောင့်စောင့်ထိုင်စေပြီး ဒီတစ်ခါ ကိုအောင်ကို ကျောပေးပြီး ဖင်ထဲလီးကိုထည့်ခိုင်း ကိုဇော်ကိုကျ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ လီးထည့်ခိုင်းပြီး လိုးခိုင်းလိုက်တယ်။ လီးနှစ်ချောင်းတွင် ကိုဇော်ဖင်လိုးတုန်းက ခံနိုင်သော်လည်း ကိုအောင်လိုးတော့ နည်းနည်းကြပ်သလို ကိုအောင်လီးက ကိုဇော်လီးထက် ပိုကြီးသလို ခံစားရ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုအောင်ကော ကိုဇော်ရော စံချိန်မှီလီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အင်ကြင်းလည်း ဘယ်နှချီပြီးမှန်း မသိအောင် ကိုပြီးနေလေသည်။ ” ကဲ… ရှင်တို့နှစ်ယောက် ပြီးခါနီးရင် ပြော ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်နော် ကိုအောင်”

“အား… အား ငဇော်ရေ ပြိုင်တူပြီးမယ်ဟ ပြီးရင်အထဲမှာမပန်းနဲ့ ထုတ်လိုက်” ကိုအောင်နှင့် ကိုဇော်လည်းပြိုင်တူ လီးများကို စွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အင်ကြင်းလည်း စားပွဲပေါ်က ဖန်ခွက်အလွတ်တိလုံးကို ကောက်ယူပြီး လီးနှစ်ချောင်းနားတေ့ပေးလိုက်လေသည်။ ကိုအောင်နဲ့ ကိုဇော်လည်း လီးတွေကို ခွက်ကိုဦးတည်ပြီး ထုပေးလိုက်ပြီး ” အား….. ထွက်ပြီ” ဆိုကာ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ ခွက်ထဲကို လီးရည်တွေ ပန်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ အင်ကြင်းလည်း လီးရည်ကုန်တဲ့အထိစောင့်ပြီး “ကဲ ရှင်တို့ ခွက်ထဲကို အရက်တွေထည့်လိုက်ကျ ချီယား လုပ်ကြမယ် သုံးယောက်” ကိုအောင်နဲ့ ကိုဇော်ရဲ့ အရက်ထည့်တဲ့ခွက်ရယ် အင်ကြင်းရဲ့ လီးရည်ခွက်ရယ်ကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ချီးယား လုပ်တော့

အင်ကြင်းတစ်ယောက် ” ဝမ်းစတုတ် နော် ” ဆိုပြီး များပြားလှသော လီးရည်တွေကို သောက်ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအလုတ်ကို ချက်ချင်းမငုံသေးပဲ ပါးစပ်ဟပြလေသည်။ ကိုအောင်နဲ့ ကိုဇော်လည်း အရက်သောက်ရမှာတောင် မေ့သွားကြလေသည်။ ကိုဇော်လည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ခဏဆိုကာ ဖုန်းထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲလီးရည်ရှိနေသည့်ပုံကို အနီးကပ် ဓာတ်ပုံ ရိုက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အင်ကြင်းလည်း လီးရည်အားလုံးကို မြိုချလိုက်သောအခါ ကိုဇော်က “သားကြီးရေ… မင်းမိန်းမ ဝမ်းစတုတ် ကတော့ တကယ်ကို လက်ဖျားခါရပါပေတယ်” ဟု ချီးမွန်းလိုက်လေသည်။ အင်ကြင်းလည်း

စစ်ပွဲအောင်နိုင်သော စစ်သူကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ “ကဲ.. ကိုဇော် ဒီညတော့ ဒီမှာညအိပ်လိုက်တော့… ကိုအောင်ကော သဘောတူလားဆိုတော့” ကိုဇော်က ကိုအောင်နဲ့ အရွက်ခွက်ချင်း တိုက်ပြီး “ဝမ်းစတုတ် နော်” ဟုပြောလိုက်လေရာ သုံးဦးသား ရီမောသံများ အခန်းထဲမှာ ပျံ့လွင့်သွားလေတော့သည်။ ပြီးပါပြီ

သမီးချောလေးငယ်သေး

ဟာ စိတ်ပျက်စရာပဲကွာ ဖုန်းဘေလ်ကလည်းကုန်သွားပြန်ပြီ ရုံးပိတ်ရက်မို့ မိမိအိမ်လေးထဲတွင်အေးဆေးစွာ အင်တာနက်သုံးမည်ဟု ကြုံးဝါးထားကာ သုံးတောင်မသုံးရသေးဘူးဘေလ်က ကုန်သွားသည် မင်းမင်းခန့်တယောက်ရေရွတ်ရင် ငွေတသောင်းထုပ်ယူကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းကကုန်စုံဆိုင်လေးသို့ထွက်လာခဲ့သည် သူသည်ဤရပ်ကွတ်လေးသို့ပြောင်းရွှေ့ကာ ငှါးရမ်းနေထိုင်သည်မှာမကြာသေးပေ မနက်အလုပ်သို့သွားညပြန်အိပ်မု့လည်း သူအားလူသိပ်မသိပေ ခြံဝန်လေးနဲ့တထပ်တိုက်ပုလေးက သူ့အတွက်အပန်းဖြေစရာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှလူများလည်းအရောအနှောမလုပ်သောကြောင့် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသည်

ဖုန်ငွေဖြည့်ကဒ်ဝယ်ပြီး ပြန်အထွက်တွင် အိုး လှလိုက်တာ သူရင်ခုန်လောက်အောင်ပင် ကောင်မလေးမှာလှရက်နိုင်လွန်းသည် အိမ်တွင်းအောင်လေးမို့ အသားရည်လေးမှာဝင်းဖန့်ကာ မထူမပါးမျက်ခုံလေးနှင့် မျက်နှာဝိုင်းလေးကိုသူငေးကြည့်မိတာ ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်မသိ ကောင်မလေးမှာ ဦးနည်းနည်းလောက် ဖယ်ပေးပါလား ရှက်ကို့ရှက်ကန်းအသံလေးမှာ နားဝင်ပီယံလှပေသည် အိမ်နေရင်း တပတ်နွမ်းလက်ပြတ်လေးနှင့် အရောင်အဆင်းမရှိတော့သော ထမီလေးနှင့် သူမ၏ခန္ဒာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလေးများကို အပိုအလိုမရှိစေပေ သူလည်းပြန်ထွက်မသွားသေးပဲ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နှင့် ဆိုင်မှပစ္စည်များအား ကိုင်ကာ သူမလေးအားခိုးရှိုးနေတော့သည်

ချစ်စရာသူမလေးပြန်ထွက်မှ မသိမသာအနောက်က လိုက်ကာ ညီမညီမ အနောက်မှလှမ်းခေါ်ရာဝယ် ရှင် ဟုထူးကာ ဘာမေးမလို့လည်း ဟင် ညီမက ဒီရပ်ကွတ်ထဲကပဲလား ဟုတ်ပါတယ် အစ်ကိုအိမ်ရဲ့မျက်စောင်းထိုးသုံးအိမ်ကပါ ဟင် ညီမက အစ်ကို့အိမ်သိတယ် ခ်ခ် ဟု သူမကရီရင်း သိတာပေါ့ညီမက ဒီမှာ မွေးကတည်းကနေလာလေ ဒါပဲနော် အိမ်ရှေ့ရောက်နေပြီ အမေတို့သိရင်ဆူလိမ့်မယ် သူအားတက်သွားကာ ခြံရှေ့မှပိတ်ရပ်ကာ အစ်ကိုညီမလေးနဲ့ဖုန်းပြောချင်တယ် ဖုန်းနံပတ်ပေးပါလား အို သိမှမသိပဲနဲ့ မပေးပါဘူး ဒါဆိုလည်းရတယ်လေ အိမ်ထဲထိလိုက်တာပေါ့ ဟုသူပြောရင်းကောင်မလေးရှေ့မှဖယ်ပေးလိုက်သည်

မလုပ်ပါနဲ့ အိမ်ကဆူလိမ့်မယ် ဟ အစ်ကိုကလူရမ်းကားမှမဟုတ်တာ အိမ်နီးနားချင်းတွေပဲ ညီမအမေတို့နဲ့ဝင်မိတ်ဆက်တာပေါ့ ဟုပြောလိုက်ရာ သူမတုန်လှုတ်သွားကာ ဘာဆက်ပြောရမှန်းမသိပေ ရင်ထဲမှာလည်းလှိုက်မောလာကာ အိမ်ထဲထိဘာကြောင့် မလိုက်စေချင်လည်း သူမလည်းမစဉ်းစားတတ်တော့ပေ နောက်ပြန်လှည့်ကာ သူ့ရှေ့သိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်ကာ တခါပဲပြောမယ်နော် အိမ်ထဲထိမလိုက်နဲ့သိလား သနားစရာမျက်ဝန်လေးများကြောင့် သူခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည် ၀၉— ဟုပြေားရင်းခြံတခါးပိတ်ကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ မြသွေးရင်များတုန်ရင်ကာ အိမ်ထဲသို့ဟန်မပျက် ဝင်လာသည် ညဉ်းကလေ ခိုင်းလိုက်ရင်တအားကြာတာပဲ

အိုအမေကလည်းမကြာပါဘူးဟုပြောရင်း မိခင်ဖြစ်သူဝယ်ခိုင်းသော ပစ္စည်းများအားချကာ မိမိအိပ်ခန်းတွင်းသို့ဝင်ကာ အတွင်းမှချက်ချကာ ကုတင်ပေါ်သို့ပက်လက်လှန်လှည်းချရင်း တုန်ရင်နေသောရင်ဘတ်အားလက်နှင့်ဖိကာ မိမိတိတ်တခိုးစွဲလမ်းနေရသော အကိုကြီးမှာ ဟွန်းတယောက်တည်းမျက်စောင်းထိုးကာ မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ လူကိုကြည့်နေတာများ တကိုယ်လုံးဖောက်ထွက်မတတ်ပဲ ပြီးတော့သူများအိမ်ရှေ့ထိလိုက်လာပြီး ဖုန်းနံပတ်မရမက အတင်းပဲတောင်းသွားသေးတယ် မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ သူ မှတ်ကောမှတ်မိပါ့မလား ဟုစိတ်ပူကာ မြသွေးတယောက် ဖုန်းအားကောက်ကိုင်ကာ မက်ဆေ့ဘောက်လေးအား ဖွင့်ကြည့်နေမိတော့သည်

အယ် အခုမှသတိရတယ် ဟု ရေရွတ်ရင်းဖုန်ခလုပ်များအားနှိပ်ကာ နှစ်သစ်ချစ်ဦးရေ …. နှစ်သစ်ချစ်ဦးရေ… ဖုန်း အသံလေးကြောင့် အိချော တယောက် လန့်ကာသွားမိတော့သည် မိမိတယောက်တည်း လမ်းထိပ်က မမမြဆီက အပြာစာအုပ်ငှါးကာ ခိုးဖတ်နေတုန်း ဖုန်းသံကြောင့် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်ကာ အေး ပြောမြသွေး နင်ကလည်း ဆယ်တန်းစာမေးပွဲဖြေပီးကတည်းက ငါ့ဆီဖုန်းတောင်ဆက်ဖေါ်မရဘူး အခုဘာကိစ္စလည်း မမအိ ညီမလေးပြောစရာရှိတယ် အေးပြောလေ ဟိုတယောက်လေ သိလား ဘယ်တယောက်လည်း နင့်ဟာကအစမရှိဘာမရှိနဲ့ မြသွေးပြောပြောနေတဲ့ ခပ်ချောချာလူကြီးလေး အော်အေးသိပြီသိပြီ

ဘာလည်းနင့်ကိုဟိုက ဖင်လာနှိုက်သွားလို့လား ဟာ အစ်မအိကလည်းဘာမှန်းလည်းမသိဘူး ဟားးကောင်မလေး ရှက်သွားပြီ ပြောပြော အင်းပြောမယ် အဲ့လူကြီးလေ ဟုအစချီကာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်သမျှအား တလုံးမကျန်ပြောပြလိုက်လေသည် မြသွေး နင်တော့အလိုးခံရတော့မယ် အားကျတယ်ဟာ အယ်အမကလည်း ဘာစကားတုန်း ကောင်မခုမှလာရှက်မနေနဲ့ ညည်းခံချင်နေတာငါသိတာပေါ့ သူမရှက်ရှက်ဖြင့်ဖုန်းချလိုက်လေသည် ။ ပါစပ်မှလည်း ပွစိပွစိနှင့် အပျိုကြီးလင်အမြန်ရသွားမှအေးမှာ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ပပ မှာ သမီးဖြစ်သူအား လှမ်းခေါ်ကာ မြသွေးနှင့် ဒေါ်ပပ နှစ်ဦးသား ထမင်းစားကြလေသည်

ဒေါ်ပပလည်း ကျဆင်းလာသော စီပွားရေးအခြေအနေကြောင့် ယခင်လို အသုံးအစွဲမကြီးတော့ပဲ ချိုးခြံချွေတာကာ မိမိခင်ပွန်းရှိစဉ်က ကိုယ်ပိုင် အငှါးကားလေးအား ခင်ပွန်း၏တပည်ရင်း အေးမောင်အား နေ့စဉ်ပေးစနစ်ဖြင့်ပင် ငှါးရမ်းကာ နေထိုင်စားသောက်ရသည် ကား မှာလည်း အိုနွမ်းကာ ဟိုဟာပျက်လိုက်ဒီဟာပျက်လိုက်နှင့် စားဖို့တောင်အနိုင်နိုင်ပင် မင်းမင်းခန့်တယောက် ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာဖြင့် မှတ်သားလာသောဖုန်းနံပတ်အား ဖုန်အတွင်ရိုက်ထည့်ကာ သူမလေးအား အရမ်းချစ်သွားပြီချာတိတ်ရယ်ဟု မက်ဆေ့ပိုလိုက်လေသည် သူမလေး ဟု မှတ်သားထားလေသည်

မြသွေး၏ နာမည်ကို သူမမေးလိုက်ခြင်အား တကိုယ်တည်း ရေရွတ်ကာ ဘာပဲဖစ်ဖြစ်ဖုန်းနံပတ်ရခဲ့ပြီပဲ ဟု ကျေနပ်ကာ ကဗျာတိုလေးများ ပန်းပွင့်လေးများအား သူမအားဆက်သရန် ရှာဖွေနေတော့သည် အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ ဝမ်းဗိုက်မှဆာလောင်မွတ်သိတ်မှုဝေဒနာကြောင့် ဟင်းမချက်နိုင်တော့ပဲ အသင့်စား အမဲသားနှပ်ဗူးအားဖောက်ကာ ထမင်းနှင့်စားသောက်လိုက်တော့သည် ။ ထမင်းစားပြီးသည်နှင့် အားသွင်းထားသောဖုန်အားဖြုတ်ကာ မင်း။ ။ ချာတိတ်လေး သတိရနေတယ်၊ . မင်း။ ။ ချာတိတ် ဘာလုပ်၊ . မင်း။ ။ ကိုယ့်ကို ဘာလို့စာမပြန်ရတာလည်းချာတိတ်ရယ်၊

သူမနေနိုင်ဖြစ်ကာ သူမလေးထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့သည် … နင်ထားခဲ့မှာလား နင်ရက်စက်စက်မှာလားလေ…ဝိုင်းလေးရဲ့ သီချင်းတေးသွားလေးကြောင့် သူပင်စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ဘာကို လွမ်းလို့လွမ်းမှန်ပင်မသိဖြစ်မိသည် ဇွဲမလျှော့ပဲ ဒုတိသအကြိမ် ဆက်ခေါ်ရာတွင်တော့ ချိုသာသောအသံလေးကြောင့် သူပျော်မိသွားတော့သည် မြသွေး ။ ။ ဟဲလို၊ မင်း ။ ။ ညီမလေး အစ်ကိုယ့်ကိုမှတ်မိလား၊ မြသွေး ။ ။ အမေမအိပ်သေးဘူး ဒါပဲနော်၊ မင်း ။ ။ ဒါဆို မက်ဆေ့ပြန်ပို့လေ နော် နော် တဘက်မှတိတ်ဆိတ်သွားကာ ခဏ အကြာတွင်တော့ သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ ညှိုးငယ်သော အသံလေးဖြင့်၊.. မြသွေး ။

။ ဘေလ်မရှိလို့ပါ ကိုကြီးရယ် ဟု ပြေားရင်း ဖုန်းချသွား တော့သည် သူအရမ်းပင်သနားသွားကာ ချက်ချင်းပင် သူမဖုန်းလေးထဲသို့ ငွေငါးထောင်လှမ်းလွှဲပေးလိုက်လေတော့သည် ။ ထို့နောက် အရမ်းချစ်မိသွားလို့ပါညီမလေးရယ် တမျိုးမထင်ပါနဲ့ ဟုမက်ဆေ့ပို့လိုက်လေတော့သည် မြလေးတယောက် ပျော်ရမည်လော ဝမ်းနည်းရမည်လော ဝေခွဲမရဖြစ်နေတော့သည် မိမိတဘက်သက် ကြိတ်ကာသဘောကျနေသော ချစ်ကိုကြီးဆီမှ ဂရုစိုက်တန်းဖိုးထားမှုခံရခြင်းအတွက် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မိရသော်လည်း မိမိဘဝအတွက်ဝမ်းနည်းကာ သိမ်ငယ်နေမိတော့သည်

ထို့နောက်တွင် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပဲ သူမတို့နှစ်ယောက် ချစ်သူဖြစ်သွားလေတော့သည် ချစ်သူဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်လပင်ပြည်တော့မည် အပြင်မှာ တကြိမ်မှ ချစ်သူနှင့်တွေ့ခွင့်မရပဲ သူမ၏ပါးလေးအား နမ်းခွင့်မရရှိသေးပေ ။ ဟဲလို အစ်မ ပပ လားခင်ဗျ အမေရေ ဖုန်းလာနေတယ် ဦးအေးမောင်ဆီက ဟုပြောရင်း ထမင်းဟင်းချက်နေသောမိခင်ထံသို့ ဖုန်းအားသွားပေးကာ အနားတွင်ရပ်ကာ အသာနားစွင့်နေတော့သည် ဒေါ်ပပလည်း စိတ်ပူသွားကာ ယခုလို အချိန် အေးမောင်တခါမျှဖုန်းမဆက်ဖူးချေ ကားတခုခုဖြစ်တာပဲဟု တထစ်ချတွက်ကာ ပူပန်မိတော့သည် မိမိတို့စားဝတ်နေရေးမှ ဤကားလေးကြောင့်သာ အေးမောင် ပြောလေ ဘာဖြစ်လို့လည်း ဟုစိုးရိမ်စွာဖြင့်မေးလေသည်

တဘက်မှလည်း အစ်မ ကျနော်သထုံကို လူသွားပို့ပြီးအပြန်မှာ ရပ်ထားတဲ့ဆိုင်ကယ်ကို တိုက်မိလို့ ကျနော့ကို ကျိုက်ထိုရဲစခန်းမှာ ကားရောလူရော အဖမ်းခံထားရလို့ ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်လာရောက်ထုပ်ယူပါဆိုလို့ အစ်မဆီဖုန်းဆက်ရတာ အစ်မရယ်ကျနော့ကို ခုချက်ချင်းလာခေါ်ပါနော် နော် အစ်မ ပြောကာ ဖုန်းချသွားလေတော့သည် ။ လက်ထဲတွင် ရှိစုမဲ့စုငွေလေးအား ယူကာ သမီးအားစိတ်မချနိုင်ပဲတဖွဖွမှာကာ ကျိုက်ထိုသို့ ချက်ချင်းပင်ဆင်းလာတော့သည် စခန်းရောက်သော် အေးမောင်အား အာမခံဖြင့်ထုပ်လို့ရသော်လည်း ကားမှာ မနက်တရားရုံးတွင်ဒဏ်ငွေဆောင်ပြီမှ ထုပ်ယူခွင့်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်လိုမှပင်ပြန်လို့မရတော့ချေ

သမီးဖြစ်သူအားအကျိုးအကြောင်းဖုန်းဆက်ကာ လှမ်းပြောလိုက်လေတော့သည် ။ ကိုကို မေမေဒီည ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးတဲ့ မြသွေးကြောက်တယ် ကိုကိုရယ် မြင်လိုက်ရသော မက်ဆေ့ကြောင့် သူအရမ်းပင်ပျော်သွားမိတော့သည် အလုပ်မှပြန်ရောက်ကာစမို့ ရေမိုးချိုးကာ ထမင်းပင်မစားနိုင်တော့ပဲ ငွေသားသုံးသိန်းယူကာ သူမလေးအိမ်သို့ထွက်လာလေတော့သည် အချိန်အားဖြင့် ည ကိုးနားရီဖြစ်သောကြောင့် လူသွားလူလာပင်မရှိတော့ချေ ခြံတခါးအားမိမိဘာသာဖွင့်ကာပင် အေးအေးလူလူ သူမအိမ်လေးထဲသို့ဝင်လာခဲ့တော့သည် တခါးဝတွင်အသင့်ကြိုနေသော ချစ်သူလေးအား ခါးမှဆွဲဖတ်ကာ အနမ်းမိုးများအဆက်မပြတ်ရွာချလိုက်တော့သည်

မြသွေးမှာ ဗလောင်ဆူနေသောရင်အား ထိန်းကာပင် အို ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလည်းကိုကိုရယ် သူများတွေမြင်ကုန်မှဖြင့် မသင့်တော်ပါဘူးကွယ် ပြောလည်းပြော လက်မှလည်းတွန်းကန်ကာ အခန်းတွင်းသို့ဝင်ပြေးသွားတော့လေသည် မင်းမင်းခန့်လည်း အိမ်ရှေ့တခါးအား ပိတ်ကာကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ယာလိုသဘောထားကာ သူမလေး အခန်းတွင်းသို့ဝင်ခဲ့လေတော့သည် မြသွေးလည်းရှက်လွန်းလို့ စောင်ခေါင်မြှီးခြုံကာ နေမိသည် သူသည်သူမကုတင်ပေါ်သို့ညှင်သာစွာထိုင်ရင်း ချစ်လေးထဦး ကိုကိုပြောစရာရှိတယ် ဟုပြောရင်းစောင်အားအသာဆွဲယူလိုက်တော့သည် ရော ဒီမှာ ချစ်လေးမေမေ အမှုကိစ္စအတွက် ယူထားလိုက်နော် အို မယူရဲပါဘူး

ပေးချင်မနက်ကျမှလိုက်သွားပြီးကိုယ်ဘာသာပေးပေါ့ အင်းလေ သွားကြတာပေါ့ ခုတော့သူ့သမီးလေးကို အမေ့ကိုယ်စာစောင့်ရှောက်ရဦးမယ် ပြောလည်းပြော ဖတ်လည်းဖတ်ကာ မြသွေးနှုတ်ခမ်းလေးအား ငုံခဲလျှက် ချစ်ရည်ဖြာသော မျက်လုံးရွဲကြီးများအား စိုက်ကြည့်ရင်း နှစ်ကိုယ်တူ အသံတိတ်စကားများပြောနေကြသည် ၁၇ နှစ် ပြည့်ရန် လပိုင်းသာလိုသေးသော အပျိုဖေါ်ဝင်ကာစ မြသွေး ရင်အစုံပေါ်သို့ သူ့လက်ချောင်းလေးများက ဖွဖွအုပ်ကာ ပွတ်သက်ကျီစယ်မှုကို မြသွေးခင်ဗျာ အူထဲအသည်းထဲကပင် လှိုက်ဖိုမောနေမိတော့သည် အို…. ကိုကိုရယ် မြသွေး ရင်တွေတုန်လိုက်တာကွယ်

အချစ်လေး … ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူး ကိုကို တာဝန်ယူပါတယ် မြသွေးကြောက်တယ်.. မကြောက်ပါနဲ့ အစပိုင်းလေးပဲ နည်းနည်းလေးနာမှာပါ ဟု ပြောလည်းပြော အမွေးကြဲလေး အနည်းငယ်သာ ပေါက်နေသော ဖုတ်ဖုတ်လေးအား ပျေလျှော့နေသော ထမီကြားက လက်ချောင်းကလေးများနှင့် အထက်အောက်စုန်ဆန်ကာ ပွတ်သတ်နေတော့သည် အား….. ကိုကိုရယ် မြသွေးလေ ယွစိယွစိနဲ့ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိတော့ဘူး ကိုကိုရယ် .. ဘာမှမဖြစ်ဘူး မျက်လုံးလေးအသာမှိတ်ထား သိလား … ဟုတ်ကဲ့ ကိုကို … လိမ္မာလိုက်တာ အချစ်လေးရယ်

တလွှာချင်းဆီ ချွတ်ချထားသော အဝတ်မဲ့ မြသွေးခန္ဒာအား နို့သီးမှ စုန်ဆင်းကာ မို့မို့ဖောင်းနေသော ဖုတ်ဖုတ်လေးရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းလေးကို လျှာထိပ်ကလေးနှင့် အား…. ရှီးး…ကိုကို ဘာလုပ်နေတာလည်း မြသွေးမခံနိုင်တော့ဘူးကိုကိုရယ် .လိုးမှာဖြင့်လိုးပါတော့ မြသွေးဟာလေး ကွဲရင်ကွဲသွား စမ်းပါစေ ကိုကိုရယ် ထိုးထည့်လိုက်ပါတော့ … မလေားနဲ့လေ အချစ်ရယ် ခဏလေးပါ နော် အား… ရှီးးး…. ရှာထိပ်လေးပင်မက လျှာအပြားလိုက်ပင် အထက်အောက် ဘေးဘယ်မကျန် လျှက်ပေးရင်း သူမ စောက်ရည်အား တဂွတ်ဂွတ်နှင့် မျိုချပလိုက်သည် မျက်နှာတခုလုံးလည်း ပေကျံနေသောကြောင့် ရေချိုးခန်းသို့ဝင်ကာ မျက်နှာသစ်လိုက်သည်

မိမိတောင်မတ်နေသောစံချိန်မှီ လီးအား ပြောင်နေအောင်ရေထက်ဆေးလိုက်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ဗလာနှင့် နုံးခွေနေသော သူမအားကြည့်ကာ လီးမှာတောင်သထက်တောင်လာတော့သည် အချစ်ကလေး ထ ကိုကိုလီးလည်းစုပ်ပေးဦးလေ ဟင် မြသွေးမှ မစုပ်တတ်တာကိုကိုရယ် လာ ကိုကိုသင်ပေးမှာပေါ့ သူမလက်ညှိုးလေးအား နမူနာစုပ်ပြကာ နှုတ်ခမ်းဝလေးအား လီးဖြင့်တေ့ထားလိုက်သည် သူမသည် ယခုမှပင်လီးအားသေချာမြင်ဖူးတော့သည် စောစောက ကုန်ခမ်းသွားသော အားအင်များချက်ချင်းပြည့်ဝလာကာ ကိုကို စိတ်ကေနပ်အောင်ပင်မကပဲ စေတနာပါပါဖြင့် အားရပါးစုပ်ပေးနေမိတော့သည်

အားး….အား….ကောင်းလိုက်တာ မြသွေးလေးရယ် အားး… ကိုကို မရတော့ဘူး မြသွေး ပက်လက်လှန်ပြီး အဖုတ်လေးဖြဲထားပေးနော် အချစ်စိတ်နှင့် ကာမစိတ်ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် အပျိုလေးမှာ မရှက်ကြောက်တော့ပဲ ပေါင်နှစ်ဖက်ကားကာ မိမိအဖုတ်လေးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲထားသည်။ မှိုဖူးကြီးပမာ မင်းမင်းလီးကြီလည် သူမဖုတ်လေးအား အထက်အောက်ပွတ်ရင်း သူမအရည်ကြည်လေးများအား လီးထိပ်ကိုစိုရွှဲလာသည်နှင့် တဖြေးဖြေးချင်းဖိသွင်းရာ အားး….ကိုကို မဆံ့ဘူးထင်တယ် ပူနွေးနွေးလီချောင်ကြီးကြောင့်လန်သွားကာ နှုတ်မှလည်းစိုးရိမ်ကာ တဖွဖွပြောနေတော့သည်

အား… သူလည်း ခဏမှေးကာ ချစ်လေး. ရှင် ကိုကို ဟိုစကားပုံကြာဖူးလား ခေါင်းဝင်ကိုယ်ဆံတယ်ဆိုတာလေ ဟုတ် ကြားဖူးပါတယ် သူလွှဲလိုက်သော အာရုံအားသူမအပြည့်အဝပါလာသည်နှင့် အပျိုမှေးလေးအား လိုးခွဲကာ လီးတဆုံးပင်ထိုးစိုက်ထားလိုက်သည် အမလေး …… အမေရေ….သေပါပြီး…..အားး……နာတယ်နာတယ် သွေးရူးသွေတမ်းဖြင့် ထအော်သောမြသွေားပါစပ်အား ဘယ်လက်ဖြင့်အသာဖိပိတ်ကာ အရမ်းမအော်ရဘူးလေ သူများတွေကြားကုန်မှာပေါ့ မျက်ရည်များကြားက သူ့အားမော်ကြည့်ရင်း အရမ်းနာတာကို ချစ်လေးကိုချစ်ရင် ပြန်ထုပ်လိုက်ပါနော် နော် . ငိုမဲ့မဲ့အသံလေးနှင့်ပြောနေတော့သည် ။

ခဏလေး ချစ်လေး ခဏပဲ မယုံကြည့်နေ ကိုကိုလှုပ်ပြမယ် မနာတော့ဘူးသိလား ပြောလည်းပြော နိုးသီးလေးအား ကုန်အစို့ ခါးကုန်လိုက်သည်မို့ လီးမှာ လက်နှစ်လုံးခန့် ပြန်ထွက်သွားပြီး သားအိမ်ထဲမြှုတ်နေသော လီးထိပ်မှာ အနောက်ဆို့ဆုတ်သွားပြီး သာအိမ်ဝအား မထိတထိ လှုတ်ကစားနေမှုကြောင့် နာကျင်သည့်ဝေဒနာသက်သာကာ သူ့လီးအား အတွင်းမှပြန်ကာပင် ညှစ်နေမိတော့သည် နိုးနှစ်လုံးအား လှည့်ပြောင်းစုပ်ယူမှုကလည်း သူမအားပို၍ပင် အရသာရှိလှသည် စောစောက နာကျင်မှုသည် တကယ်များရောဟုတ်ပါလေစပင် ဖုတ်ဖုတ်တွင်းမှလည်း နာလည်မှုရကာ ရှေ့တိုးနောက်ငင့် တဖြေးဖြေး မှန်မှန်လေးလုပ်ပေးလာရာ

အားး…အင်းးး…ကျွတ်စ်… အီးး…. အဆုံးထိဝင်သည့်အချိန်တွင်တော့ အု. အင်းး….. အား… အရှိန်လေးရလာကာ အရည်ကြည်လေးများကြောင့် အွင်းနံရံသား အပြည့်အဝပွတ်မိနေသော်လည်း နာကျင်မှုမှာ သိပ်မသိသာတော့ပဲ တခါတခါ ခံလို့ပင်ကောင်းသောကြောင့် ခါးလေးပင်ကော့လာတော့သည် နှုတ်မှလည်း တိုးညှင်းစွာ အား….အင်း..ဟင်းး..ရှီး.. အား.. အင်း..ရှီး…အဟင်း…အဟင်း….. ကိုကို ရယ် ခံလို့ကောင်းလိုက်တာ အရမ်းချစ်သွား သိလား မင်မင်းခန့်လည်း အပျိုလေးရဲ့ အခံကောင်းမှုကြောင်း လီးထိပ်တခုလုံး ကျင်တက်ကာ အချက်လေးဆယ်လေက်မှာပင် သုတ်ရည်များ သူမအတွင်းနံရံများသို့ပန်းထုပ်လိုက်လေတော့သည်

ခံလို့ကောင်းနေတုန်မှာ ပူနွေးနွေး သုတ်ရည်များကြောင့် မင်းမင်းအား သိုင်းဖတ်ကာ ဆန့်ငင် ဆန့်ငင် ဖြစ်ပြီး လောကရဲ့အထူးကဲဆုံး ဘာနဲ့မျှမလဲနိုင်သော ပြီးဆုံးခြင်းကာမပန်းတိုင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တောလေသည် ။ မင်းမင်းခန့်လည်း သူမပေါ်မှာပင်မှိန်းရင်းအနာယူနေသည် ပြီဆုံးခြင်းရောက်သွားသော ပိပိလေး၏ ကြွက်သားများမှာ ပွစိပွစိဖြစ်နေသောကြောင့် သုတ်ရည်ထွက်သော်လည်း အနည်းငယ်သာပျော့နေသောလီးအား ဆွဲကာဆွဲကာ ညှစ်နေသောကြောင့် လီးမှာတဖြေးဖြေးနှင့် အားအင်ပြည့်ဖြိုးလာကာ သံချောင်းပမှာမာတောင်လာပြီး ခါးလေးလှုပ်ကာ နှုတ်ခမ်းအား နမ်းရင် ဒုတိယအချီစနေတော့သည်

အရှိန်လေးရလာသည်နှင့် ချစ်လေး ခံနိုင်လာပြီလား ဟုတ်ကိုကို. နည်းနည်းလေးတော့နားသေးတယ် အင်းပါ အရမ်းကြီးဆောင့်မလိုးသေးဘူး ဟုတ်ကိုကို အချက် နှစ်ဆယ်လေက် ပုံမှန်လိုးရင်းဖြင့် သူမအား လေးဘက်ထောက်စေပြီး အနောက်မှနေ၍ သူမဖင်လုံးလေးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပွတ်သတ်ရင်း ဆုတ်နယ်ရင်း အားရပါးရဆောင့်လေရာ အား…အု. အား… ရှီး…အား…… ဟင်း….. ကိုကိုရယ် ဘယ်လိုများလိုးနေတာလည်း ခံကောင်းကောင်းနှင့် ဖင်လေးပင်ပြန်ကော့နေမိရာ လိုးကောင်းကောင်နှင် သူလည်း လိုးလိုက်တာ ည ၂ နာရီပင်ထိုးသွားသည်

သူလညျးမောပနျးလာသောကွောငျ့ အားရပါးရ အခကြျ၂၀ ခနျ့လိုးဆောငျ့ရာ ပွီးဆုံးခွငျးကာမပနျးတိုငျသို့ ရောကျရှိလတေော့သညျ နှစျဦးသား ငယျရှယျသူမြားမို့ သှေးသားဆူဖွိုးကာ ပငျပနျးနှမျနယျမှုမရှိလပေဲ ခဏသာမြှမှေးစကျကာ ငါးနာရီလောကျ တခြီထဆှဲပီး ရမေိုးခြိုးကာ နံနကျစာ စားသောကျကွသညျ မငျးမငျးခနျ့လညျး အိမျသို့ပွနျကာ ငှေးငါးသိနျးအားထပျယူကာ ဒေါျပပ တို့ရှိရာသို့ လိုကျလာလတေော့သညျ ။ ဒေါျပပလညျး သမီးခြောလေးမှာ ငယျသေးသောျလညျး မိမိအခကျအခဲအား မငျးမငျးခနျ့ငှနှေငျ့မှသာလြှငျအဆငျပွခြေောမှေ့မညျမဟုတျပါလား… ကွိုးစားပါဦးမညျီ

အရမ်းကြာပါပြီ အန်တီ

ဇာတ်လမ်းက.. ဒီလိုဗျ…….. ကျွန်တော်က ပထမနှစ်ကျောင်းသားပါ (…)မေဂျာပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်နှင့်အခန်းတူတဲ့ သဉ္ဇာကို ကျွန်တော်က အရမ်းကြွေမိပါတေဗျာ။ သူကလည်း အရမ်းကို ပွင့်လင့်သူလေဗျာ။ ကျောင်းကို သူလာရင် ကြွေတဲ့ဘဲတွေကလည်းပရမ်းများတာကိုဗျ။ သူကကျွန်တော့လို ကောင်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေမဲ့လည်း ကျွန်တော်က သူ့ကိုဂရုစိုက်ပြီး သူလိုအင်သမျှကို တတ်နိုင်သမျကြိုးစားပေး၊ အနေနီးတော့ ချစ်သူဖြစ်သွားကြပါတေဗျ။ ဒါပေမဲ့လည်း ငွေကြေးမရှိ ဆင်းရဲတော့လည်း တစ်ခါတစ်ခါ စကားများကြ ရန်ဖြစ်ခဲ့ပါတေဗျ။ သူကကျွန်တော့ကို…. .. အောင်ဇော်..နင်နှင့်ငါပြတ်ပြီ …. ပြောပြီး ပြတ်စဲသွားကြပါတေဗျ…

ကျွန်တော့အမေနှင့် ကျွန်တော့သူငယ်ချင်းတွေက အားကုန်ပြီး အမျိုးမျိုးဘဲ နှိစ်သိမ့်ပေမဲ့ ကျွန်တော်က သူ့ကိုချစ်မိနေတော့လည်း သူ့ကိုပြန်လိုက်ပြီး တောင်းပန်တော့ ပြန်အဆင်ပြေသွားကြပါတေ၊ အခုလာမဲ့ တနင်္ဂနွေရက်မှာ သူနှင့်အတူ ရုပ်ရှင်သွားဖို့ ပိုက်ဆံလိုလာတော့ ကျွန်တော့သူငယ်ချင်းဖိုးပြည့် ဆီနေ ပိုက်ဆံချေးဖို့ သူ့ဆီကိုဘဲ သွားလိုက်ပါတော့တေဗျ၊ …. ဖိုးပြည့်က ကျွန်တော်နှင့်ငယ်ငယ်ကတည်း အတူတူကျောင်းတက်ပြီးတော့ ကြီးလာကြတာပါ။ သူဆီက အခုငွေချေးရမှာက အကြွေးသစ်ပေါ့ဗျာ၊ ပထမတစ်ကြိမ်ရှိသေးတေဗျ အကြွေးပေးရမှာ ကျွန်တော်က သဉ္ဇာနှင့် ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်လို့ ငွေတစ်သောင်း ချေးထားတာ ၅၀၀၀ဘဲပေးထားတာ၊

အခုတစ်ခါချေးရင်တော့ နှစ်သောင်းခွဲကျော်ပြီပေါ့ဗျာ၊ဒါပေမဲ့လည်းဘဲ ကျွန်တော်က တက္ကသိုလ်တက်ရင်း အလုပ်လုပ်နေသူမို့ လကုန်ရင်တော့ ပြန်ဆပ်နိုင်မှာပါလို့တွေးပြီး သူဆီကို သွားလိုက်ပါတော့တေဗျာ…… သူတို့က သုဝဏ္ဏမြို့နယ်ရဲ့လုံချင်းတိုက်အိမ်ခြံအကျယ်ကြီးနှင့် နေကြတဲ့ ချမ်းသာတဲ့မိသားစုပါ။ ကျွန်တော်တို့က ၆ လွှာတိုက်ခန်းရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ် ၆ လွှာမှာ နေရတဲ့ပါဗျ၊.. ဆက်အုံးမေဗျာ… သူတို့အိမ်ကို ရောက်သွားတော့ တံခါးဘေးက ခေါင်းလောင်းမြည်တဲ့ ခလုပ်လေးကို နှိပ်မေလို့ ကြံနေတုန်ဘဲ ဖိုးပြည့်က တံခါးဖွင့်ပြီး ထွက်လာကာ ဟာ.. .. ဟျောင်.. အောင်ဇော် ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဟ ..

သူကမေးလာတော့ ကြှနျတောျကလညျး သူ့ကို…. .. ဟြောငျ့ ငါစောျကို ရုပျရှငျသှားပွမလို့ကှာ အဲ့ဒါ ခုငါ့မှာ ပိုကျဆံလိုနတေေ မငျးဆီက လာပွီခြေးတာကှ .. ပွောလိုကျတော့ ဖိုးပွညျ့က ခဏ်ဏစောငျ့ပွပွေီး သူ့ရဲငှကေို အခနျးကယူလာပွီး .. ဟြောငျ့ မငျးစောျက မဟနျဘူးနောျ မငျးသတိထားပါ .. ပွောပွီးပိုကျဆံပေးကာ သူက ကြှနျတော့ကိုကွညျ့ပွီး အပွငျမသှားခငျမှာ .. ဟြောငျ့ ငါ့အမကေို ဝငျနုတျဆကျသှားအုံး အမကေ မငျးကို မေးနတေဟေ .. ပွောတော့ အနျတီဒဝေီကို နုတျဆကျရအောငျဘဲ အိမျထဲကို ဝငျလိုကျပါတော့တေ… အနျတီဒဝေီဟာ အိန်ဒရွှေငျမိနျ့မပါဘဲ

ကျွန်တော်ကိုဆိုရင် သားအရင်းလိုဘဲ ဆက်ဆံတဲ့အန်တီတစ်ယောက်ပါ ၊ သူမက ကံဆိုးရှာပါတေဗျ လင်ယောကျာ်း ဦးထွန်းမောင်က ဖိုးပြည့် ၁၀တန်းမှာ သူ့ကိုကွာရှင်းပြီး သူရဲ့စက္ကထရီကောင်မလေးနှင့် ယူပြီး သူ့ကိုကွာရှင်းကာ သြဇီးကို ထွက်သွားခဲ့ပါတေ။ အဲ့ဦးလေးက ဘာလို့အန်တီလို အရမ်းလှပြီး ကျက်သရေရှိတာကို ပစ်ပြီး သူရဲ့စက္ကထရီမလေးကိုယူပြိး ထွက်သွားမှန်းကို ကျွန်တော်မတွေးတတ်အောင်ပါဘဲဗျာ…….. အန်တီဒေဝီက အချို့သောမင်းသမီးတွေထက်ကို အရမ်းလှတေဗျ။ သူရဲ့ဘော်ဒီက ပြောရမေဆိုရင် နိုင်ငံခြားမင်းသမီးတွေလိုပါဘဲ။

မြန်မာလိုဆိုရင်တော့ ရွှေဘိုမင်းကြိုက် ဘော်ဒီကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ ၊ ကျွန်တော်က အန်တီကိုနုတ်ဆက်ပြီး ဖိုးပြည့်ဆီကငွေကို ယူပြီးအိမ်ပြန်လာခဲ့တော့တေ။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အမေကလည်း ကျွန်တော့ရဲ့စော် သဉ္ဇာကို မကြိုက်ကြောင်းပြောတာပေါ့ဗျာ။ သူက ငွေကိုလူထက် ပိုပြီးခင်တတ်တာကို ပြောကြတော့တေ ၊ ဒါပေမဲ့ ၁၉ နှစ်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်မှာတော့ မစိတ်မွန်းနေတော့လည်း အမေတို့ပြောတာကို နားမဝင်ခဲ့ဘူးလေ၊ သူ့အချစ်ကို ရရှိရေးသာ အရေးကြီးနေတာ၊ သူနှင့်ကြိုက်ပြီး ပြတ်သွားလို့ ပြန်လိုက်ပြီး ရှင်းပြမှ အဆင်ပြေခါစမို့လေ

ဟား.. ဟား… ဖိုးပြည့်ဆီက ချေးယူလာတဲ့ငွေ နှစ်သောင်းက သူနှင့်သူ့သူငယ်ချင်းအတွက်ပါ ရုပ်ရှင် လက်မှတ်ဝယ် စားစရာဝယ်ပြီး ၊ရုပ်ရှင်ကြည့်ပြီး စားချင်ကိုလိုက်ကျွေးတာနှင့် ကုန်ရော သူတို့နှင့် အဲ့နေပျော်ခဲ့ရပေမဲ့ နောက်နေ့တော့ နောက်တစ်ကောင်ပါသွားရော……… ကျွန်တော်က အလုပ်ကပြန်လာတော့ တန်းတွေ့တာဘဲ ဟိုဘဲက ကားအကောင်းစားစီးပြီး သူနှင့်သွားတာကို မြင်လိုက်တော့… တောက်… ခွေးမ ငါ့ကိုချစ်တေပြောပြီးတော့ နောက်တစ်ယောက်နှင့်တွဲနေတေ…. စိတ်ကနေပြောပေမဲ့ စကားက နုတ်ကထွက်မလာဘူး ။ ကျွန်တော့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ ဖိုးပြည့်က ကျွန်တော့ကို…. .. မင်းကို ငါပြောသားဘဲ

အဲ့ဟာတွေက အရည်မရအဖတ်မရတာတွေကွ .. သူပြောပြီး ကျွန်တော့ဘက်ကနေပြီး မခံမရပ်နိုင်အောင်ဖြစ်ပြီး ဒေါ့သဖြစ်ပြီးဆဲ့တော့တေ ဖိုးပြည့်က ကျွန်တော်နှင့်ငါးတန်းနှစ်ကတည်းက အတူတူတက်ခဲ့ကြသူမို့ ညီအကိုရင်းတွေလို နေကြတာလေ ။သူက ကျွန်တော့ကျော့ကို ပုတ်ပြီး.. .. သူ့ထက်သာသူတွေက အများပါကွှာ သူ့ကိုမေ့ပြီး အခြားတစ်ယောက်ကိုဘဲ ပြောင်းချစ်ကွာ အသည်းခွဲမခံနဲ့ .. ပြောပြီးနှစ်သိမ့်ပေးတော့မှဘဲ ကျွန်တော်ကလည်း သူကို .. အေးကွာ ငါနွားအဖြစ်မခံဘူးကွာ.. လို့ပြောပြီး အိမ်ပြန်ခဲ့ပါတော့တေ။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့လည်း စိတ်ကိုထိန်းပြီး အိပ်စက်လိုက်ပါတော့တေဗျာ………..

နောက်နေ့အလုပ်ကအပြန်မှာ လစာထုတ်ထားတဲ့ငွေထဲက ငွေနှစ်သောင်းခွဲကို ဖိုးပြည့်ကို ပြန်ဆပ်ဖို့သွားလိုက်ပါတေ ၊ သူ့အိမ်ရောက်တော့ ဖိုးပြည့်က ဂိမ်ဆော့နေတော့ အကြွေးဆပ်ပြီး သူနှင့်အတူ ဂိမ်းထိုင်ဆော့တော့ အန်တီဒေဝီက ကျွန်တော်တို့စားဖို့ မုန်တွေနှင့်ကော်ဖီ လာချပေးပြီး အိမ်ထဲကို ပြန်ဝင်သွားတေ။ အမဲရောင်မှာ အဖြူရောင်ပန်ပွင့်နှင့်ထမိန်က အန်တီရဲ့စွင့်ကားပြီး ခါးသေးကို ပုံဖော်ပေးသလို ဖြစ်နေတော့ သူ့ရဲနောက်ပိုင်းအလှကို ငေးကြည့်မိသွားတေ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ဂိမ်းဆော့ပြီး ညနေ ၇ နာရီမှ အိမ်ပြန်ခဲ့ပါတေ……. အိမ်ပြန်ရောက်တော့ သဉ္ဇာဆီကနေ ဖုန်းဆက်လာတေ။

သူနှင့်အတူ ကလပ်ကို သွားရအောင်ခေါ်တော့ အဝတ်အစားတွေလှပြီး သူ့ဆီကိုသွားပြီး နှစ်ယောက်သား ကလပ်ကိုချီတက်ကြတော့တေ။ ကလပ်မှာ ဘီယာသောက် ကလို့ မောသလို မူးလာတော့ သူကိုခေါ်ပြီး ကလပ်အပေါ်က အခန်းယူပြီး နှစ်သားနမ်းကြရင်း သူ့ကို ကုတင်ဆီကိုခေါ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ပန်ရောင်စကတ်တိုလေးကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဒေါက်မြင့် ဖိနပ်ကိုမချွတ်ပေးဘဲ သူ့ရဲ့ကျန်တဲ့အဝတ်တွေကို ချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်ကို လှဲစေတေ။ သူ့ရဲ့ နို့လေးတွေကိုစို့ကာ သူ့ညီမလေးကို လက်နှင့်ကစားပေးလိုက်တော့ သူက ညီးသံလေး ထွက်လာတော့တေ ။ သူဆီက ညီးသံလေးက ကျွန်တော့အမည်မဟုတ်ဘဲ ဒေဗစ်ရဲ့အမည်ကို ခေါ်ပြီးညီးနေတာ

ပထမတော့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ကသူ့ကို ကောင်းအောင်ဘဲ ပြုစုနေတော့ မကြားမိဘူးလေ။ ကျွန်တော်လည်း သူ့အပေါ်က လက်တစ်ဘက် ထောက်ပြီး နောက်တစ်ဘက်နှင့် တင်းနေပြီဖြစ်တဲ့ ညီလေးကိုကိုင်ကာ သူ့ညီမလေးဆီမှာတေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်းလုပ်ကာ အဆုံးထိသွင်းလိုက်ပါတေ။ သူရဲ့လက်က ကျွန်တော့လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်ပြီး နုတ်ခမ်းချင်နမ်းလာပါတော့တေ၊ ကျွန်တော်လည်း သူ့ရဲ့နုတ်ခမ်းကိုနမ်းပြီး အပေါ်ကနေသူ့ကို ဆောင့်ကာလုပ်ပေးတေ၊ သူကနုတ်ခမ်းချင်းနမ်းနေလို့ သူ့ရဲ့ညီသံက ပါးစပ်နှစ်ခုကြားမှာ ပျောက်သွားတော့… အင့်.. အင့်… သာ ထွက်နိုင်တေ ၊

၅ မိနစ် ကြာလုပ်ပြီး သူအရမ်းကောင်းပြီး ပြီးချင်လာတော့မှ သူ့နုတ်ကနေ .. ဒေ့ဗစ်…အား…လုပ်..လုပ်ပါ.. မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ ဒို့ပြီးတော့မယ် .. လို့ သူ့နုတ်ကနေထွက်လာတော့ ကျွန်တော်ကြားပြီး ဒေါသတွေထွက်ကာ သူ့နို့ကိုကိုင်ပြီး ဆောင့်ဆောင့်ကာ မညှာတမ်းလုပ်လိုက်တော့ သူပြီးသွားတေ၊ ကျွန်တော်မပြီးသေးတော့ သူကိုလေးဘက်ထောက်အနေအထားပြောင်းပြီး သူ့ကိုအနောက်ကနေ သူ့ရဲတင်ပါးကို ရိုက်ရိုက်ကာ မညှာဘဲ ကြမ်းကြမ်း လုပ်ကာပြီးသွားပါတော့တေ.. သူ့အပေါ်ကနေ မှောက်ချပြီး အမောဖြေကာ အမောပြေမှ သူ့ကိုမေးလိုက်တော့တေ…. .. ခွေးမ ငါလုပ်နေတာဟ..

နင်က ဒေဗစ်လုပ်တေလို့ စိတ်နှင့်မှတ်ရုံမကဘဲ နုတ်ကနေ ဒေ့ဗစ်အမည်ကိုပါ ရွက်လိုက်သေးတေပေါ့..တောက်….. သူ့ကိုပြောပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေကို သူ့ဆီကို ပြစ်ပေးလိုက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း အဝတ်အစားတွေကို ပြန်ဝတ်ကာ သူ့နှင့်အတူ အခန်းကပြန်ထွက်လာကြပြီး သူ့ကို အိမ်ကိုပို့ပြီ ပြန်လာခဲ့တေ၊ အဲ့နေကတည်းက သူ့ကို ဒေါသဖြစ်ပြီး အမုန်းကြီးမုန်းပြီး သူ့ကို အဆက်မလုပ်တော့ဘဲ နေလိုက်တော့တေ ၊…. ကျွန်တော်မှာ သဉ္ဇာနှင့်သွားတော့ သုံးစရာ ပိုက်ဆံပြတ်တော အိမ်ကအမေလည်း အဖေအလုပ်လုပ်နေတဲ့မြို့ကို လိုက်သွားတေ၊

ကြံရာမရတဲ့အဆုံးမှာ ဖိုးပြည့်ဆီကို ပိုက်ဆံသွားချေးတော့ သူက စော်နှင့်ငပလီကို သွားမှာမို့ သူ့အမေဆီကဘဲ ချေးပါ ပြောပြီး သူ့ရဲ့အထုတ်တွေနှင့်အတူ ကားလေးနှင့် ထွက်သွားတော့တေ။ ဖိုးပြည့်တို့အိမ်မှာ အလှပန်းပင်တွေကို ရောင်းတာဆိုတော့ အန်တီဒေဝီက ပန်းခြံမှာဘဲ ရှိမှာဘဲ တွေးပြီး သွားလိုက်တော့ ။ အဝါရောင်မှာပန်းပွင့်အဖြူရောင်လေးတွေပါတဲ့ ဝမ်းဆပ်ကိုဝတ်ကာ ပန်းပင်တွေကို လိုက်ကြည့်နေတာကို နောက်ကနေ သူ့ရဲ့အလှကို ခံစားနေတော့ အန်တီကလှည့်လာပြီး သူက .. သားအောင်ဇော်လာလေကွယ် အန်တီကို ဒီပန်အိုးလေးကို ရွှေ့ပေးပါ ..

ပြောတော့ ပန်အိုးကို ရွှေပေးလိုက်တေ ။ပြီးသွားတော့ အန်တီက အိမ်ထဲကိုဝင်သွားပြီး .. အိမ်ထဲကိုလိုက်ခဲ့ကွယ် အန်တီအအေးတိုက်ပါ့မေ .. ပြောပြီး သူအရှေ့ကထွက်သွားတေ၊ အနောက်ကနေ သူရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို မြင်လိုက်တော မသိတဲ့သူတွေဆိုရင် အန်တီဒေဝီက အပျိုကြီးဘဲထင်ကြမှာ လမ်းလျှောက်တိုင်းတုံတုံပြီး တင်ပါးလှလှတွေက မြင်ရသူတွေကို ဘလောင်ဆူစေတာပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်လည်းဘေးက နှင်းဆီပန်းပင်က နှင်းဆီအနီရောင်တစ်ပွင့်ကို ခူးပြီး အနောက်မှာဝှက်ကာ အထဲကိုလိုက်ကာ ဝင်သွားပါတော့တေ ၊အထဲရောက်တော့ အန်တီက အအေးနှစ်ခွက်ကို ချထားပြီး ထိုင်နေတော့ သူ့ဆီသွားပြီး နှင်းဆီပန်းပေးတော့ သူ့ကပြုံးပြီး .. ကျေးဇူးပါကွယ်

အန်တီကို ဒီလိုပန်းပေးမဲ့သူ မရှိတာကြာလှပေါ့ကွယ် .. ပြောလာတော့ ၊ ကျွန်တော်က သူ့ကို.. .. အန်တီကို ပန်းပေးချင်သူ အနီးမှာ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတာ အန်တီက မသိလို့ပါဗျာ .. လို့ပြောလိုက်ကာ အန်တီကိုပေးမဲ့ပန်းကို မပေးသေးဘဲ သူ့ကိုခွင့်တောင်းကာ… .. အန်တီကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပန်ပေးချင်ပါတေ .. လို့ပြောလိုက်တော့ သူက ခေါင်ညှိတ်ပြပြီး သဘောတူပါတေ ၊ ကျွန်တော်လည်း သူ့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ပန်းပွင့်ကို ပန်ပေးလိုက်တော့ အန်တီလက်က တုန်ရီစွာနှင့် ကျွန်တော့ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး… .. ကျေးဇူးတင်ပါတေ သားရယ်…. ပြောပါတေ။

အန်တီကိုယ်အနောက်ကနေ ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး ပန်ပေးတော့ သူ့ဆီကနေ မွေးရနံ့နှင့်အတူ သူ့ရဲ့နို့ကြီးတွေကို မြင်နေရတော့ ညီလေးက ခေါင်းထောင်ချင်နေပြီ နုညံ့သောသူ့လက်က ကျွန်တော့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်တော့ ညီလေးက တင်းပြီးခေါင်းက ၉၀ ဒဂရီ မတ်နေတော့တေ ။ အန်တီကရပ်ပြီး ပြန်လည့်လာပြီး ကျွန်တော့ကိုဖက်လိုက်တေ။ထောင်မတ်နေတဲ့ညီလေးက သူ့ရဲညီမလေးကို ထောက်ထားတော့ အန်တီက.. .. အိုး…. သားရယ်…… လို့ပြောပြီး တင်းတင်းဖက်ထားပါတောတေ၊ ကျွန်တော်လည်း စိတ်လွတ်ပြီး အန်တီကို နုတ်ခမ်းချင်းနမ်းလိုက်တော့ သူကလျှာလေးကိုသွင်းပြီး တုံပြန်လာခဲ့တေ၊ ၁ မိနစ်ကြာ အနမ်းရှည်ပေးပြီး ရပ်လိုက်တော အန်တီမျက်လုံးလေး မှေးပြီး အန်တီက .. သားရယ်.. အပြင်မှာ မကောင်းဘူးကွယ် ..

ပြောလာပါတော့တေ၊ ကျွန်တော်လည်း သူလက်ကိုဆွဲပြီး အန်တီအိပ်တဲ့အခန်းကို ခေါ်သွားကာ အခန်ကိုရောက်တာနှင့် အန်တီကိုထပ်ပြီး နုတ်ခမ်းချင်းနမ်းလိုက်ကာ အိပ်ကုတင်းအနီးကို ခေါ်သွားပြီး သူ့ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပေးပြီး ကုတင်ပေါ် ဖြေးဖြေးလေးလှဲချလိုက်ကာ သူ့ကိုမျက်နှာက နေစပြီး နမ်းကာ တဆင့်ချင်းဆင်းလာပြီး သူ့ရဲ့နို့ကိုစို့ပေးပြီး သူ့ရဲ့ညီမလေးကိုဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အမွေးလေးတွေကို ပွတ်သပ်ပြီး ကစားပေးကာ ၁မိနစ်လောက်လုပ်ပေးလိုက်ပါတေ၊ သူ့ညီမလေးက ၈ နှစ်လောက် အသုံးမပြုဘဲထားလို့ နုတ်ခမ်းလေးနှစ်ခုက စေးကပ်နေတော့ လက်နှင့်အသာလေးဖြဲကာ လျှာဖျားလေးနှင့် ကစားပေးလိုက်တော့ အန်တီက… .. အား…. သားရယ်…. ဘယ်လိုများ..လုပ်နေတာလဲကွယ်…

အန်တီမနေတတ်တော့ဘူးကွယ်…. အား… လုပ်ပါတော့ကွယ်…. အန်တီကတောင်းဆိုလာတော့မှ သူညီမလေးဆီက ခွာကာ ကျွန်တော့ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး သူ့အပေါ်ကနေမှောက်ချလိုက်တော့ သူ့လက်က ညီလေးကိုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ ညီမလေးနှင့်တေ့ပြီး နုတ်ခမ်းချင်းနမ်းလာတေ ၊ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုနုတ်ခမ်းချင်းနမ်းပြီး ခါးကိုအားပြုပြီး ညီလေးကို ဆောင့်သွင်းလိုက်ပါတော့တေ… .. အား… သားရယ်..ဖြေးဖြေးကွယ်.. အန်တီ မလုပ်တာကြာပြီကွယ်..အား…… ကျွန်တော်လည်း သူပြောသလိုဘဲ ဖြေးဖြေးလုပ်ပြီး သူ့နုတ်ခမ်းကို နမ်းပေးလိုက်ပါတေ..

သူ့ကို ၅မိနစ်ကြာလေး လုပ်လိုက်တော့ သူကအောက်ကနေပြီး ညီလေးဆောင်ချက်နှင့်အညီ လှုပ်ရှားပေးလာပြီး အန်တီက .. သားရယ်…အား… မြန်မြန်…အား… လုပ်ပေးပါကွယ်.. အာ… အန်တီ..အား.. ပြီးချင်လာပြီကွယ်..အား……. ပြောလာတော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ရဲ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ပခုံးပေါ်တင်ပြီး မြန်မြန်ဘဲ ဆောင့်လုပ်ပေးလိုက်တော့ ၃ မိနစ်အကြာမှာ အန်တီပြီးသွားတေ၊ ကျွန်တော်လည်း ပြီးချင်လာတာမို့ သူကိုအသိပေးလိုက်တေ .. အား… အန်တီ.. ကျွန်တော် ပြီးတော့မယ် အား……. .. ပြီးလိုက်သား.. အန်တီအထဲမှာပြီးလိုက်..အား.. .. ကျွန်တော်လည်း သဉ္ဇာနှင့်လုပ်ပြီး နှစ်ပတ်ကြာသိမ်းထားတဲ့ အချစ်ရည်တွေကို အန်တီညီမလေးအထဲမှာ ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တေ….

အန်တီအပေါ်ကို မှောက်ချလိုက်တော့ လက်နှစ်ဘက်နှင့်ဆီကြိုပြီး တင်းတင်းလေး ပွေ့ဖက်ထားပြီး ပါးနှင့်နဖူးတွေကိုနမ်းပြီး အန်တီက လှိုက်မောသံလေးနှင့်.. .. အများကြီးဘဲကွယ်.. ဘယ်ကတည်းက စုထားတာလဲဟင်…. .. အရမ်းကြာပါပြီ အန်တီ .. လို့ ပြောလိုက်ပါတော့တေ..၊ သဉ္ဇာထက်ကို အန်တီက ပိုပြီးကြပ်နေတေ သဉ္ဇာက ဒေဗစ်နှင့်လည်း လုပ်နေလို့ အန်တီလောက်ကို ကြပ်တည်းမူ မရှိတော့ဘူးဗျ၊ အန်တီက ကျွန်တော့ကို တင်းတင်းဖက်ထားပြီး .. သားနှင့်အန်တီ ဒီလိုဖြစ်တာကို သားသူငယ်ချင်း မသိစေနဲ့ကွယ် .. ပြောတော့ ခေါင်းညှိတ်ကာ မပြောပါဘူးလို့

အန်တီကို မျက်လုံချင်းစိုက်ကြည့်ပြီး အဖြေပေးလိုက်တော့ အန်တီက ကျွန်တော့ကို နုတ်ခမ်းချင်းနမ်းကာ အနမ်းရှည် ပေးလိုက်ပြီး သူက တင်းတင်းဖက်ထားပါတော့တေဗျာ.. အမောပြေတော့ အန်တီအပေါ်ကနေဆင်းလိုက်တော့ အန်တီကသူ့ရဲ့ညီမလေးကို လက်နှင့်ကာပြီး ရေချိုးခန်းကိုဝင်သွားတော့ အနောက်ကနေ အန်တီဒေဝီရဲ့ဘော်ဒီကို ကြည့်ရင်း အနောက်ကနေလိုက်သွားပါတေ။ အန်တီက သူ့ညီမလေးကို ဆေးကြောပြီး ကျွန်တော့ကိုကြည့်ကာ… .. သားမြင်လား အများကြီးဘဲ သားရဲ့အချစ်ရည်တွေလေ .. လို့ပြောပြီး သူဆေးပြီးတော့ ကျွန်တော့ကို ဆွဲပြီး ကျွန်တော့ညီလေးကိုလည်း ဆပ်ပြာနှင့် ကြင်နာစွာနှင့် ဆေးကြောပေးပါတေ၊

ရေအေးနှင့်ဆေးကြောပေမဲ့လည်း နုညံ့တဲ့သူ့လက်နှင့် ထိတွေနေတော့လည်း တဖန်ပြန်ပြီး ညီလေးကခေါင်းထောင်လာတော့ အန်တီက .. သန်လိုက်တာ သားရယ်..ပြန်ပြီးခေါင်းထောင်လာပြန်ပြီကွယ်.. ပြောပြီး ညီလေးကို သူ့ရဲ့ပါးစပ်နှင့်စတင်ကာ လုပ်ပေးပါတော့တေ ၊ ကျွန်တော့ရဲ့ရည်းစား သဉ္ဇာတောင် တစ်ခါမှပါးစပ်နှင့် မလုပ်ပေးဘူး အခုအန်တီက ညီလေးကိုလျှာဖျားလေးနှင့် ညီလေးရဲ့အကွဲကြောင်းလေးကို ကစာပေးပြီး ညီလေးတစ်ဝက်ကို ငုံထားတော့ စဉ်းစိမ်က ယစ်မူးစွာနှင့် အန်တီဒေဝီရဲ့ ဆံထုံးကိုကိုင်ပြီး ဖြေးဖြေးလေးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ပေးမိတေ။

ကျွန်တော်လည်း ပြီးချင်လာတာမို့ အန်တီကို ကျွန်တော်ပြီးတော့မယ်လို့ အသိပေးလိုက်တော့ အန်တီကညီလေးကို ပါးစပ်က မထုတ်ဘဲ လက်နှင့်ဂွင်းမြန်မြန်တိုက်ပေးပြီး ပါးစပ်ထဲမှာဘဲ ပြီးစေပါတော့တေ။ .. အား… အန်တီရယ်… ကျွန်တော် ပြီးပြီ… အား……. အန်တီက ညီလေးဆီက အချစ်ရည်တွေပန်းတာကို မထွေးထုတ်ဘဲ ကုန်စင်သွားမှ အားလုံးကို မျိုချလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း အားနာသွားတာကို မြင်တော့ အန်တီက…. .. သားရယ်… အန်တီက သားကို ချစ်နေတာကြာပြီကွယ်… အန်တီက အကြီးမို့ သားကို စပြီးမြူမဆွယ်ချင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့သားက အန်တီကိုပန်းပန်ပေးတော့ အန်တီလည်း စိတ်မထိန်းတော့တာပေါ့

ပြီးတော့ သားကိုချစ်လို့ သားရဲ့အချစ်ရည်ကို အန်တီသောက်တာ ပြစ်လိုက်ရမှာ နှမျောလို့ပေါ့ကွယ်….. သူကပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို ဆွဲထူပြီး ကုတင်ပေါ်ကို သူ့ကိုယ်ကို ချီပြီးယူသွားတေ၊ ကုတင်ပေါ်မှာ ကြင်နာစွာ မျက်လုံးချင်းကြည့်ပြီး ချပေးပြီး သူ့ရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုနမ်းလိုက်တေ။ သူရဲ့ညီမလေးကိုနမ်းတော့ သူကအနမ်းမခံပေမဲ့ သူ့လက်တွေဖယ်ပြီး သူ့ကိုကျွန်တော့ရဲ့ပါးစပ်မှာ ပြီးစေပြီးမှ ခေါင်ထောင်နေပြီဖြစ်တဲ့ ညီလေးကို အန်တီ ဒေဝီရဲညီမလေးဆီမှာ တေ့ပြီး ဖြေးဖြေး သွင်းပြီး အဆုံးထိရောက်သွားမှ သူ့ကိုနမ်းကာ ရိုမက်တစ်ဆန်ဆန် ဖြေးဖြေးလေးဘဲလုပ်ပါတော့တေ၊

၁၀ မိနစ်ကြာတော့မှ အန်တီက ကျွန်တော့ကိုတင်းတင်းဖက်ပြီး .. သား… အန်တီ..ပြီးချင်လာပြီကွယ်….သားရယ်…အား….. သူပြောလာတော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ထူပေးဘဲ လေးဘက်ထောက်အနေအထားပြင်ပေးပြီး သူ့အနောက်ကနေ မြန်မြန်ဆောင့်လုပ်ပေးလိုက်တော့ အန်တီပြီးသွားပါတေ၊ အန်တီပြီးလို့ နောက်တစ်မိနစ်ဆောင့်လုပ်ကာ က်ျန်တော်လည်း ပြီးသွားပါတေ။… ကျွန်တော်ရည်းစားမတွေ့အချိန်တွေမှာ အန်တီနှင့်အတူရှိနေပြီး မိန့်မရသွားရင်တောင်မှ ကျွန်တော်ဟာ အန်တီနှင့်ချစ်တာကို ရပ်စဲနိုင်မေ မထင်ပါဘူးဗျာ၊ ခိုးစားနေကြတာလို့ ပြောရင်လည်းပြောကြပါဗျာ ၊

ကျွန်တော်က အန်တီကိုလက်ထပ်ယူချင်ပေမဲ့ အန်တီက လက်မခံဘူး ၊ သူက ကျွန်တော့ကို သူ့လိုအမေအရွယ်ကို မယူစေချင်ပါဘူး ယူမေလို့ ပြောခဲ့သည်ရှိသော် သူ့ကိုနောက်ထပ်တွေ့ခွင့် မပြုဘူးလို့ ပြောလာလို့ပေါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော်က အန်တီကို တကယ်ချစ်မိသွားပါတေ ၊ အန်တီမဟုတ်ရင် ဘယ်ရည်းစား ဘယ်မိန်မကိုမှ ကျွန်တော်မယူချင်တော့ဘူးဗျာ…..။ ။….ဆုံးအောင်ဖတ်ပေးတာကို….ကျေးဇူးပါဗျ

တခါပဲပြောမယ်နော် (စ/ဆုံး)

ဟာ စိတ်ပျက်စရာပဲကွာ ဖုန်းဘေလ်ကလည်း ကုန်သွားပြန်ပြီ” ရုံးပိတ်ရက်မို့ မိမိအိမ်လေးထဲတွင်အေးဆေးစွာ အင်တာနက် သုံးမည်ဟု ကြုံးဝါးထားကာ သုံးတောင်မသုံးရသေးဘူး ဘေလ်က ကုန်သွားသည်။ မင်းမင်းခန့်တယောက်ရေရွတ်ရင် ငွေတသောင်းထုပ်ယူကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းကကုန်စုံဆိုင်လေးသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤရပ်ကွတ်လေးသို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ ငှါးရမ်းနေထိုင်သည်မှာ မကြာသေးပေ။ မနက်အလုပ်သို့သွား ညပြန်အိပ်မို့လည်း သူအား လူသိပ်မသိပေ။ ခြံဝန်လေးနဲ့ တထပ်တိုက်ပုလေးက သူ့အတွက် အပန်းဖြေစရာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများလည်း အရောအနှော မလုပ်သောကြောင့် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသည်။

ဖုန်ငွေဖြည့်ကဒ်ဝယ်ပြီး ပြန်အထွက်တွင် အိုး လှလိုက်တာ သူရင်ခုန်လောက်အောင်ပင် ကောင်မလေးမှာ လှရက်နိုင်လွန်းသည်။ အိမ်တွင်းအောင်လေးမို့ အသားရည်လေးမှာ ဝင်းဖန့်ကာ မထူမပါးမျက်ခုံလေးနှင့် မျက်နှာဝိုင်းလေးကို သူငေးကြည့်မိတာ ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်မသိ ကောင်မလေးမှာ “ဦး နည်းနည်းလောက်ဖယ်ပေးပါလား ” ရှက်ကို့ရှက်ကန်းအသံလေးမှာ နားဝင်ပီယံလှပေသည်။ အိမ်နေရင်း တပတ်နွမ်းလက်ပြတ်လေးနှင့် အရောင်အဆင်း မရှိတော့သော ထမီလေးနှင့် သူမ၏ခန္ဒာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလေးများကို အပိုအလိုမရှိစေပေ။

သူလည်း ပြန်ထွက်မသွားသေးပဲ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နှင့် ဆိုင်မှ ပစ္စည်များအား ကိုင်ကာ သူမလေးအား ခိုးရှိုးနေတော့သည်။ ချစ်စရာသူမလေးပြန်ထွက်မှ မသိမသာအနောက်က လိုက်ကာ “ညီမ ညီမ” အနောက်မှလှမ်းခေါ်ရာဝယ် “ရှင် ဘာမေးမလို့လည်း ဟင်” “ညီမက ဒီရပ်ကွတ်ထဲကပဲလား” “ဟုတ်ပါတယ်.. အစ်ကိုအိမ်ရဲ့ မျက်စောင်းထိုးသုံးအိမ်ကပါ” “ဟင် ညီမက အစ်ကို့အိမ်သိတယ်” “ချချ ” ဟု သူမကရီရင်း “သိတာပေါ့ ညီမက ဒီမှာ မွေးကတည်းကနေလာလေ ဒါပဲနော် အိမ်ရှေ့ရောက်နေပြီ အမေတို့သိရင် ဆူလိမ့်မယ်” သူအားတက်သွားကာ ခြံရှေ့မှပိတ်ရပ်ကာ “အစ်ကိုညီမလေးနဲ့ ဖုန်းပြောချင်တယ် ဖုန်းနံပတ်ပေးပါလား”

“အို သိမှမသိပဲနဲ့ မပေးပါဘူး” “ဒါဆိုလည်း ရတယ်လေ အိမ်ထဲထိလိုက်တာပေါ့ ” ဟုသူပြောရင်း ကောင်မလေးရှေ့မှ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ “မလုပ်ပါနဲ့ အိမ်ကဆူလိမ့်မယ်” “ဟ အစ်ကိုက လူရမ်းကားမှမဟုတ်တာ အိမ်နီးနားချင်းတွေပဲ ညီမအမေတို့နဲ့ဝင်မိတ်ဆက်တာပေါ့” ဟုပြောလိုက်ရာ သူမတုန်လှုတ်သွားကာ ဘာဆက်ပြောရမှန်းမသိပေ။ ရင်ထဲမှာလည်း လှိုက်မောလာကာ အိမ်ထဲထိ ဘာကြောင်မလိုက်စေချင်လည်း သူမလည်းမစဉ်းစားတတ်တော့ပေ။ နောက်ပြန်လှည့်ကာ သူ့ရှေ့သို့ မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်ကာ “တခါပဲပြောမယ်နော် အိမ်ထဲထိမလိုက်နဲ့သိလား” သနားစရာမျက်ဝန်လေးများကြောင့် သူခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

၀၉— ဟုပြေားရင်းခြံတခါးပိတ်ကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ မြသွေးရင်များ တုန်ရင်ကာ အိမ်ထဲသို့ဟန်မပျက် ဝင်လာသည်။ ”ညဉ်းကလေ ခိုင်းလိုက်ရင်တအားကြာတာပဲ” “အိုအမေကလည်း မကြာပါဘူး” ဟုပြောရင်း မိခင်ဖြစ်သူဝယ်ခိုင်းသော ပစ္စည်းများအားချကာ မိမိအိပ်ခန်းတွင်းသို့ဝင်ကာ အတွင်းမှချက်ချကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ပက်လက်လှန်လှည်းချရင်း တုန်ရင်နေသော ရင်ဘတ်အားလက်နှင့်ဖိကာ မိမိတိတ်တခိုးစွဲလမ်းနေရသော အကိုကြီးမှာ ‘ဟွန်းတယောက်တည်း မျက်စောင်းထိုးကာ မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ လူကိုကြည့်နေတာများ တကိုယ်လုံး ဖောက်ထွက်မတတ်ပဲ။

ပြီးတော့ သူများအိမ်ရှေ့ထိလိုက်လာပြီး ဖုန်းနံပတ်မရမက အတင်းပဲတောင်းသွားသေးတယ်၊ မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ သူမှတ်ကော မှတ်မိပါ့မလား’ ဟုစိတ်ပူကာ မြသွေးတယောက် ဖုန်းအားကောက်ကိုင်ကာ မက်ဆေ့ဘောက်လေးအား ဖွင့်ကြည့်နေမိတော့သည်။ “အယ် အခုမှသတိရတယ်” ဟု ရေရွတ်ရင်းဖုန်ခလုပ်များအားနှိပ်ကာ “နှစ်သစ်ချစ်ဦးရေ …. နှစ်သစ်ချစ်ဦးရေ…” ဖုန်းအသံလေးကြောင့် အိချောတယောက် လန့်ကာသွားမိတော့သည်။ မိမိတယောက်တည်း လမ်းထိပ်က မမမြဆီက အပြာစာအုပ်ငှါးကာ ခိုးဖတ်နေတုန်း ဖုန်းသံကြောင့် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်ကာ “အေး ပြောမြသွေး နင်ကလည်း ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ ဖြေပီးကတည်းက ငါ့ဆီဖုန်းတောင် ဆက်ဖေါ်မရဘူး

အခုဘာကိစ္စလည်း” “မမအိ ညီမလေးပြောစရာရှိတယ်” “အေးပြောလေ ” “ဟိုတယောက်လေ သိလား” “ဘယ်တယောက်လည်း နင့်ဟာက အစမရှိဘာမရှိနဲ့ ” “မြသွေးပြောပြောနေတဲ့ ခပ်ချောချာလူကြီးလေး” ” အော်အေး သိပြီသိပြီ ဘာလည်း နင့်ကိုဟိုက ဖင်လာနှိုက်သွားလို့လား” “ဟာ အစ်မအိကလည်း ဘာမှန်းလည်းမသိဘူး” “ဟား.. ကောင်မလေး ရှက်သွားပြီ ပြောပြော” “အင်း ပြောမယ် အဲ့လူကြီးလေ………” ဟုအစချီကာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်သမျှအား တလုံးမကျန် ပြောပြလိုက်လေသည်။ “မြသွေး နင်တော့ အလိုးခံရတော့မယ် အားကျတယ်ဟာ” “အယ်.. အမကလည်း ဘာစကားတုန်း”

“ကောင်မ ခုမှလာရှက်မနေနဲ့ ညည်းခံချင်နေတာ ငါသိတာပေါ့” သူမရှက်ရှက်ဖြင့် ဖုန်းချလိုက်လေသည်။ ပါစပ်မှလည်း ပွစိပွစိနှင့် အပျိုကြီးလင်အမြန်ရသွားမှအေးမှာ။ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ပပမှာ သမီးဖြစ်သူအား လှမ်းခေါ်ကာ မြသွေးနှင့် ဒေါ်ပပ နှစ်ဦးသား ထမင်းစားကြလေသည်။ ဒေါ်ပပလည်း ကျဆင်းလာသော စီပွားရေးအခြေအနေကြောင့် ယခင်လို အသုံးအစွဲမကြီးတော့ပဲ ချိုးခြံချွေတာကာ မိမိခင်ပွန်းရှိစဉ်က ကိုယ်ပိုင် အငှါးကားလေးအား ခင်ပွန်း၏တပည်ရင်း အေးမောင်အား နေ့စဉ်ပေးစနစ်ဖြင့်ပင် ငှါးရမ်းကာ နေထိုင်စားသောက်ရသည်။

ကားမှာလည်း အိုနွမ်းကာ ဟိုဟာပျက်လိုက် ဒီဟာပျက်လိုက်နှင့် စားဖို့တောင် အနိုင်နိုင်ပင်။ မင်းမင်းခန့်တယောက် ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာဖြင့် မှတ်သားလာသော ဖုန်းနံပတ်အား ဖုန်အတွင်ရိုက်ထည့်ကာ သူမလေးအား ‘အရမ်းချစ်သွားပြီ ချာတိတ်ရယ်’ ဟု မက်ဆေ့ပိုလိုက်လေသည်။ သူမလေးဟု မှတ်သားထားလေသည်။ မြသွေး၏ နာမည်ကို သူမမေးလိုက်ခြင်အား တကိုယ်တည်း ရေရွတ်ကာ ဘာပဲဖစ်ဖြစ် ဖုန်းနံပတ်ရခဲ့ပြီပဲ ဟု ကျေနပ်ကာ ကဗျာတိုလေးများ ပန်းပွင့်လေးများအား သူမအား ဆက်သရန် ရှာဖွေနေတော့သည်။ အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ ဝမ်းဗိုက်မှ ဆာလောင်မွတ်သိတ်မှုဝေဒနာကြောင့် ဟင်းမချက်နိုင်တော့ပဲ အသင့်စား အမဲသားနှပ်ဗူးအားဖောက်ကာ ထမင်းနှင့် စားသောက်လိုက်တော့သည်။

ထမင်းစားပြီးသည်နှင့် အားသွင်းထားသောဖုန်အားဖြုတ်ကာ ‘ချာတိတ်လေး သတိရနေတယ်၊ ချာတိတ် ဘာလုပ်၊ ကိုယ့်ကို ဘာလို့စာမပြန်ရတာလည်း ချာတိတ်ရယ်’ သူမနေနိုင်ဖြစ်ကာ သူမလေးထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့သည်။ “နင်ထားခဲ့မှာလား နင်ရက်စက်စက်မှာလားလေ…” ဝိုင်းလေးရဲ့ သီချင်းတေးသွားလေးကြောင့် သူပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ဘာကို လွမ်းလို့လွမ်းမှန်ပင် မသိဖြစ်မိသည်။ ဇွဲမလျှော့ပဲ ဒုတိသအကြိမ် ဆက်ခေါ်ရာတွင်တော့ ချိုသာသောအသံလေးကြောင့် သူပျော်မိသွားတော့သည်။ “ဟဲလို ” “ညီမလေး အစ်ကိုယ့်ကိုမှတ်မိလား” “အမေမအိပ်သေးဘူး ဒါပဲနော်”

“ဒါဆို မက်ဆေ့ပြန်ပို့လေ နော် နော်” တဘက်မှတိတ်ဆိတ်သွားကာ ခဏအကြာတွင်တော့ သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ ညှိုးငယ်သော အသံလေးဖြင့် “ဘေလ်မရှိလို့ပါ ကိုကြီးရယ်” ဟု ပြေားရင်း ဖုန်းချသွားတော့သည်။ သူအရမ်းပင် သနားသွားကာ ချက်ချင်းပင် သူမဖုန်းလေးထဲသို့ ငွေငါးထောင် လှမ်းလွှဲပေးလိုက်လေတော့သည်။ ထို့နောက် ‘အရမ်းချစ်မိသွားလို့ပါ ညီမလေးရယ် တမျိုးမထင်ပါနဲ့’ ဟု မက်ဆေ့ပို့လိုက်လေတော့သည်။ မြလေးတယောက် ပျော်ရမည်လော ဝမ်းနည်းရမည်လော ဝေခွဲမရဖြစ်နေတော့သည်။ မိမိတဘက်သက် ကြိတ်ကာ သဘောကျနေသော ချစ်ကိုကြီးဆီမှ ဂရုစိုက် တန်းဖိုးထားမှုခံရခြင်းအတွက် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မိရသော်လည်း

မိမိဘဝအတွက် ဝမ်းနည်းကာ သိမ်ငယ်နေမိတော့သည်။ ထို့နောက်တွင် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပဲ သူမတို့နှစ်ယောက် ချစ်သူဖြစ်သွားလေတော့သည်။ ချစ်သူဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်လပင်ပြည်တော့မည် အပြင်မှာတကြိမ်မှ ချစ်သူနှင့် တွေ့ခွင့်မရပဲ သူမ၏ပါးလေးအား နမ်းခွင့်မရရှိသေးပေ။ “ဟဲလို အစ်မ ပပ လားခင်ဗျ” “အမေရေ ဖုန်းလာနေတယ် ဦးအေးမောင်ဆီက” ဟုပြောရင်း ထမင်းဟင်းချက်နေသောမိခင်ထံသို့ ဖုန်းအားသွားပေးကာ အနားတွင်ရပ်ကာ အသာနားစွင့်နေတော့သည်။ ဒေါ်ပပလည်း စိတ်ပူသွားကာ ယခုလို အချိန် အေးမောင်တခါမျှဖုန်းမဆက်ဖူးချေ ကားတခုခုဖြစ်တာပဲဟု တထစ်ချတွက်ကာ ပူပန်မိတော့သည်။

မိမိတို့စားဝတ်နေရေးမှ ဤကားလေးကြောင့်သာ “အေးမောင် ပြောလေ ဘာဖြစ်လို့လည်း” ဟုစိုးရိမ်စွာဖြင့်မေးလေသည်။ တဘက်မှလည်း “အစ်မ ကျနော်သထုံကို လူသွားပို့ပြီးအပြန်မှာ ရပ်ထားတဲ့ဆိုင်ကယ်ကို တိုက်မိလို့ ကျနော့်ကို ကျိုက်ထိုရဲစခန်းမှာ ကားရောလူရော အဖမ်းခံထားရလို့ ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်လာရောက်ထုပ်ယူပါဆိုလို့ အစ်မဆီ ဖုန်းဆက်ရတာ အစ်မရယ် ကျနော့်ကို ခုချက်ချင်းလာခေါ်ပါနော် နော် အစ်မ” ပြောကာ ဖုန်းချသွားလေတော့သည်။ လက်ထဲတွင် ရှိစုမဲ့စုငွေလေးအား ယူကာ သမီးအား စိတ်မချနိုင်ပဲတဖွဖွမှာကာ ကျိုက်ထိုသို့ ချက်ချင်းပင်ဆင်းလာတော့သည်။

စခန်းရောက်သော် အေးမောင်အား အာမခံဖြင့်ထုပ်လို့ရသော်လည်း ကားမှာ မနက်တရားရုံးတွင် ဒဏ်ငွေဆောင်ပြီမှ ထုပ်ယူခွင့်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်လိုမှပင် ပြန်လို့မရတော့ချေယ။ သမီးဖြစ်သူအား အကျိုးအကြောင်းဖုန်းဆက်ကာ လှမ်းပြောလိုက်လေတော့သည်။ “ကိုကို မေမေ ဒီည ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးတဲ့ မြသွေးကြောက်တယ် ကိုကိုရယ်” မြင်လိုက်ရသော မက်ဆေ့ကြောင့် သူအရမ်းပင် ပျော်သွားမိတော့သည်။ အလုပ်မှပြန်ရောက်ကာစမို့ ရေမိုးချိုးကာ ထမင်းပင်မစားနိုင်တော့ပဲ ငွေသား သုံးသိန်းယူကာ သူမလေးအိမ်သို့ ထွက်လာလေတော့သည်။ အချိန်အားဖြင့် ညကိုးနားရီဖြစ်သောကြောင့် လူသွားလူလာပင် မရှိတော့ချေ။

ခြံတခါးအား မိမိဘာသာဖွင့်ကာပင် အေးအေးလူလူ သူမအိမ်လေးထဲသို့ ဝင်လာခဲ့တော့သည်။ တခါးဝတွင် အသင့်ကြိုနေသော ချစ်သူလေးအား ခါးမှဆွဲဖတ်ကာ အနမ်းမိုးများ အဆက်မပြတ် ရွာချလိုက်တော့သည်။ မြသွေးမှာ ဗလောင်ဆူနေသောရင်အား ထိန်းကာပင် “အို ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလည်းကိုကိုရယ် သူများတွေ မြင်ကုန်မှဖြင့် မသင့်တော်ပါဘူးကွယ်” ပြောလည်းပြော လက်မှလည်းတွန်းကန်ကာ အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ပြေးသွားတော့လေသည်။ မင်းမင်းခန့်လည်း အိမ်ရှေ့တခါးအား ပိတ်ကာကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ယာလို သဘောထားကာ သူမလေး အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့လေတော့သည်။

မြသွေးလည်းရှက်လွန်းလို့ စောင်ခေါင်မြှီးခြုံကာ နေမိသည်။ သူသည် သူမကုတင်ပေါ်သို့ညှင်သာစွာထိုင်ရင်း “ချစ်လေး ထဦး ကိုကိုပြောစရာရှိတယ်” ဟုပြောရင်း စောင်အားအသာဆွဲယူလိုက်တော့သည်။ “ရော့ ဒီမှာ ချစ်လေးမေမေ အမှုကိစ္စအတွက် ယူထားလိုက်နော်” “အို မယူရဲပါဘူး ပေးချင်မနက်ကျမှလိုက်သွားပြီး ကိုယ်ဘာသာပေးပေါ့” “အင်းလေ သွားကြတာပေါ့ ခုတော့ သူ့သမီးလေးကို အမေ့ကိုယ်စာစောင့်ရှောက်ရဦးမယ်” ပြောလည်းပြော ဖတ်လည်းဖတ်ကာ မြသွေးနှုတ်ခမ်းလေးအား ငုံခဲလျှက် ချစ်ရည်ဖြာသော မျက်လုံးရွဲကြီးများအား စိုက်ကြည့်ရင်း နှစ်ကိုယ်တူ အသံတိတ်စကားများ ပြောနေကြသည်။

၁၈ နှစ် ပြည့်ရန် လပိုင်းသာလိုသေးသော အပျိုဖေါ်ဝင်ကာစ မြသွေး ရင်အစုံပေါ်သို့ သူ့လက်ချောင်းလေးများက ဖွဖွအုပ်ကာ ပွတ်သက်ကျီစယ်မှုကို မြသွေးခင်ဗျာ အူထဲအသည်းထဲကပင် လှိုက်ဖိုမောနေမိတော့သည်။ “အို…. ကိုကိုရယ် မြသွေး ရင်တွေတုန်လိုက်တာကွယ်” “အချစ်လေး … ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူး ကိုကို တာဝန်ယူပါတယ်” “မြသွေးကြောက်တယ်..” “မကြောက်ပါနဲ့ အစပိုင်းလေးပဲ နည်းနည်းလေးနာမှာပါ” ဟု ပြောလည်းပြော အမွေးကြဲလေး အနည်းငယ်သာ ပေါက်နေသော ဖုတ်ဖုတ်လေးအား ပျေလျှော့နေသော ထမီကြားက လက်ချောင်းကလေးများနှင့် အထက်အောက် စုန်ဆန်ကာ ပွတ်သတ်နေတော့သည်။

“အား….. ကိုကိုရယ် မြသွေးလေ ယွစိယွစိနဲ့ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိတော့ဘူး ကိုကိုရယ် ..” “ဘာမှမဖြစ်ဘူး မျက်လုံးလေးအသာမှိတ်ထား သိလား …” “ဟုတ်ကဲ့ ကိုကို …” “လိမ္မာလိုက်တာ အချစ်လေးရယ် ” တလွှာချင်းဆီ ချွတ်ချထားသော အဝတ်မဲ့ မြသွေးခန္ဒာအား နို့သီးမှ စုန်ဆင်းကာ မို့မို့ဖောင်းနေသော ဖုတ်ဖုတ်လေးရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းလေးကို လျှာထိပ်ကလေးနှင့် “အား…. ရှီးး…ကိုကို ဘာလုပ်နေတာလည်း မြသွေး မခံနိုင်တော့ဘူးကိုကိုရယ် … လိုးမှာဖြင့်လိုးပါတော့ မြသွေးဟာလေး ကွဲရင်ကွဲသွား စမ်းပါစေ ကိုကိုရယ် ထိုးထည့်လိုက်ပါတော့ …” “မလေားနဲ့လေ အချစ်ရယ် ခဏလေးပါ နော် ”

“အား… ရှီး….” ရှာထိပ်လေးပင်မက လျှာအပြားလိုက်ပင် အထက်အောက် ဘေးဘယ်မကျန် လျှက်ပေးရင်း သူမ စောက်ရည်အား တဂွတ်ဂွတ်နှင့် မျိုချပလိုက်သည်။ မျက်နှာတခုလုံးလည်း ပေကျံနေသောကြောင့် ရေချိုးခန်းသို့ဝင်ကာ မျက်နှာသစ်လိုက်သည်။ မိမိတောင်မတ်နေသောစံချိန်မှီ လီးအား ပြောင်နေအောင်ရေထက် ဆေးလိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ဗလာနှင့် နုံးခွေနေသော သူမအားကြည့်ကာ လီးမှာတောင်သထက် တောင်လာတော့သည်။ “အချစ်ကလေး ထ ကိုကိုလီးလည်း စုပ်ပေးဦးလေ” “ဟင် မြသွေးမှ မစုပ်တတ်တာ ကိုကိုရယ်” “လာ ကိုကိုသင်ပေးမှာပေါ့”

သူမလက်ညှိုးလေးအား နမူနာစုပ်ပြကာ နှုတ်ခမ်းဝလေးအား လီးဖြင့်တေ့ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ယခုမှပင်လီးအား သေချာမြင်ဖူးတော့သည်။ စောစောက ကုန်ခမ်းသွားသော အားအင်များချက်ချင်းပြည့်ဝလာကာ ကိုကို စိတ်ကျေနပ်အောင်ပင်မကပဲ စေတနာပါပါဖြင့် အားရပါးစုပ်ပေးနေမိတော့သည်။ “အား….အား….ကောင်းလိုက်တာ မြသွေးလေးရယ် အား… ကိုကို မရတော့ဘူး မြသွေး ပက်လက်လှန်ပြီး အဖုတ်လေး ဖြဲထားပေးနော်” အချစ်စိတ်နှင့် ကာမစိတ်ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် အပျိုလေးမှာ မရှက်ကြောက်တော့ပဲ ပေါင်နှစ်ဖက်ကားကာ မိမိအဖုတ်လေးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲထားသည်။

မှိုဖူးကြီးပမာ မင်းမင်းလီးကြီလည် သူမဖုတ်လေးအား အထက်အောက်ပွတ်ရင်း သူမအရည်ကြည်လေးများအား လီးထိပ်ကိုစိုရွှဲလာသည်နှင့် တဖြေးဖြေးချင်းဖိသွင်းရာ “အား….ကိုကို မဆံ့ဘူးထင်တယ်” ပူနွေးနွေးလီချောင်ကြီးကြောင့်လန်သွားကာ နှုတ်မှလည်း စိုးရိမ်ကာ တဖွဖွပြောနေတော့သည်။ “အား…” သူလည်း ခဏမှေးကာ “ချစ်လေး…” “ရှင် ကိုကို ” “ဟိုစကားပုံကြာဖူးလား ခေါင်းဝင်ကိုယ်ဆံတယ်ဆိုတာလေ” “ဟုတ် ကြားဖူးပါတယ် ” သူလွှဲလိုက်သော အာရုံအား သူမအပြည့်အဝပါလာသည်နှင့် အပျိုမှေးလေးအား လိုးခွဲကာ လီးတဆုံးပင် ထိုးစိုက်ထားလိုက်သည်။

“အမလေး… အမေရေ….သေပါပြီး….အား …နာတယ် နာတယ်” သွေးရူးသွေတမ်းဖြင့် ထအော်သောမြသွေားပါစပ်အား ဘယ်လက်ဖြင့် အသာဖိပိတ်ကာ “အရမ်းမအော်ရဘူးလေ သူများတွေကြားကုန်မှာပေါ့” မျက်ရည်များကြားက သူ့အားမော်ကြည့်ရင်း “အရမ်းနာတာကို ချစ်လေးကိုချစ်ရင် ပြန်ထုပ်လိုက်ပါနော် နော်..” ငိုမဲ့မဲ့အသံလေးနှင့်ပြောနေတော့သည်။ “ခဏလေး ချစ်လေး ခဏပဲ မယုံကြည့်နေ ကိုကိုလှုပ်ပြမယ် မနာတော့ဘူးသိလား ” ပြောလည်းပြော နိုးသီးလေးအား ကုန်အစို့ ခါးကုန်လိုက်သည်မို့ လီးမှာ လက်နှစ်လုံးခန့် ပြန်ထွက်သွားပြီး သားအိမ်ထဲ မြှုတ်နေသော လီးထိပ်မှာ အနောက်ဆို့ဆုတ်သွားပြီး

သာအိမ်ဝအား မထိတထိ လှုတ်ကစားနေမှုကြောင့် နာကျင်သည့်ဝေဒနာသက်သာကာ သူ့လီးအား အတွင်းမှ ပြန်ကာပင် ညှစ်နေမိတော့သည်။ နိုးနှစ်လုံးအား လှည့်ပြောင်းစုပ်ယူမှုကလည်း သူမအားပို၍ပင် အရသာရှိလှသည်။ စောစောက နာကျင်မှုသည်။ တကယ်များရော ဟုတ်ပါလေစပင် ဖုတ်ဖုတ်တွင်းမှလည်း နာလည်မှုရကာ ရှေ့တိုးနောက်ငင့် တဖြေးဖြေး မှန်မှန်လေးလုပ်ပေးလာရာ “အားး…အင်း…ကျွတ်စ်… အီး….” အဆုံးထိဝင်သည့်အချိန်တွင်တော့ “အု. အင်း….. အား…” အရှိန်လေးရလာကာ အရည်ကြည်လေးများကြောင့် အွင်းနံရံသား အပြည့်အဝပွတ်မိနေသော်လည်း နာကျင်မှုမှာ သိပ်မသိသာတော့ပဲ

တခါတခါ ခံလို့ပင်ကောင်းသောကြောင့် ခါးလေးပင်ကော့လာ တော့သည်။ နှုတ်မှလည်း တိုးညှင်းစွာ “အား….အင်း..ဟင်း..ရှီး.. အား.. အင်း..ရှီး…အဟင်း…အဟင်း….. ကိုကိုရယ် ခံလို့ကောင်းလိုက်တာ အရမ်းချစ်သွား သိလား” မင်မင်းခန့်လည်း အပျိုလေးရဲ့ အခံကောင်းမှုကြောင်း လီးထိပ်တခုလုံး ကျင်တက်ကာ အချက်လေးဆယ်လေက် မှာပင် သုတ်ရည်များ သူမအတွင်းနံရံများသို့ ပန်းထုပ်လိုက်လေတော့သည်။ ခံလို့ကောင်းနေတုန်မှာ ပူနွေးနွေး သုတ်ရည်များကြောင့် မင်းမင်းအား သိုင်းဖတ်ကာ ဆန့်ငင် ဆန့်ငင် ဖြစ်ပြီး လောကရဲ့အထူးကဲဆုံး ဘာနဲ့မျှ မလဲနိုင်သော ပြီးဆုံးခြင်းကာမပန်းတိုင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တောလေသည်။

မင်းမင်းခန့်လည်း သူမပေါ်မှာပင်မှိန်းရင်း အနာယူနေသည်။ ပြီဆုံးခြင်းရောက်သွားသော ပိပိလေး၏ ကြွက်သားများမှာ ပွစိပွစိဖြစ်နေသောကြောင့် သုတ်ရည်ထွက်သော်လည်း အနည်းငယ်သာပျော့နေသောလီးအား ဆွဲကာဆွဲကာ ညှစ်နေသောကြောင့် လီးမှာတဖြေးဖြေးနှင့် အားအင်ပြည့်ဖြိုးလာကာ သံချောင်းပမှာမာတောင်လာပြီး ခါးလေးလှုပ်ကာ နှုတ်ခမ်းအား နမ်းရင် ဒုတိယအချီစနေတော့သည်။ အရှိန်လေးရလာသည်နှင့် “ချစ်လေး ခံနိုင်လာပြီလား” “ဟုတ်ကိုကို…နည်းနည်းလေးတော့နားသေးတယ်” “အင်းပါ အရမ်းကြီးဆောင့်မလိုးသေးဘူး”

“ဟုတ်ကိုကို ” အချက် နှစ်ဆယ်လေက် ပုံမှန်လိုးရင်းဖြင့် သူမအား လေးဘက်ထောက်စေပြီး အနောက်မှနေ၍ သူမဖင်လုံးလေးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပွတ်သတ်ရင်း ဆုတ်နယ်ရင်း အားရပါးရဆောင့်လေရာ “အား…အု. အား… ရှီး…အား…… ဟင်း….. ကိုကိုရယ် ဘယ်လိုများလိုးနေတာလည်း” ခံကောင်းကောင်းနှင့် ဖင်လေးပင်ပြန်ကော့နေမိရာ လိုးကောင်းကောင်နှင် သူလည်း လိုးလိုက်တာ ည ၂ နာရီပင်ထိုးသွားသည်။ သူလည်းမောပန်းလာသောကြောင့် အားရပါးရ အချက်၂၀ ခန့်လိုးဆောင့်ရာ ပြီးဆုံးခြင်း ကာမပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလေတော့သည်။

နှစ်ဦးသား ငယ်ရွယ်သူများမို့ သွေးသားဆူဖြိုးကာ ပင်ပန်းနွမ်နယ်မှု မရှိလေပဲ ခဏသာမျှမှေးစက်ကာ ငါးနာရီလောက် တချီထဆွဲပီး ရေမိုးချိုးကာ နံနက်စာ စားသောက်ကြသည်။ မင်းမင်းခန့်လည်း အိမ်သို့ပြန်ကာ ငွေးငါးသိန်းအားထပ်ယူကာ ဒေါ်ပပ တို့ရှိရာသို့ လိုက်လာလေတော့သည်။ ဒေါ်ပပလည်း သမီးချောလေးမှာ ငယ်သေးသော်လည်း မိမိအခက်အခဲအား မင်းမင်းခန့်ငွေနှင့်မှသာလျှင် အဆင်ပြေချောမွေ့မည် မဟုတ်ပါလား…။ ။ ပြီးပါပြီ….။