အပျိုကြီးမဝိုင်း

နေမင်း တယောက် မိမိ တို့ ရပ်ကွက်နားက တန်ဆောင်တိုင် ပွဲကို သတိရမိသော်လည်း ခရီး သိပ်မသွားဘူးသူ မို့ ရထားစီး ပြီး ရထားဂိတ် ဆုံးတော့ မော်တော် တဆင့်ထပ် စီးပြီးမှ သူတို့ သွားနေသော မြို့ လေးကို ရောက်သဖြင့်၊ သူ့အတွက် အားလုံးက အသစ် အဆန်းဖြစ်နေသည်၊ သွားနေမကျ တော့ လည်း နည်းနည်း ပင်ပန်းသလို ခံစားရသည်။ မင်္ဂလာဆောင်မှာက ၂ရက်လောက်လိုသေး သော်လည်း မြို့မှ မိတ်ဆွေ များ၊ သူ့အမျိုးသား ဘက်မှ ဆွေမျိုးများ တဖွဲဖွဲ ရောက်နေကြပြီ။

နေမင်းတို့ မောင်နှမ ကိုအိမ်တအိမ်မှာ နေရာချပေးသည်၊ နေမင်းတို့ ရောက်တာ စောလို့ နေမင်းတို့က အခန်းထဲ နေရာရသည်။ အိမ် အနောက် ဖက် ကခြံထဲ ကရေတွင်းမှာ ရေချိုးကြရသည်။ ရေတွင်းမှ ရေခတ်မချိုးဘူးသည့် နေမင်းက တော့ပျော်နေသည်၊ ညနေဘက် သူတို့ သတို့သမီးအိမ် မှာ ညနေစာ သွားစားကြသည်၊ လူတွေက တအုန်းအုန်း ဖြစ်သည်။

စားကြ သောက်ကြ တပျော်တပါးကြီး ဖြစ်သည်။ ညနေစောင်း သွားတော့ သူတို့ အိပ်ရမည့်အိမ် သို့ လမ်းလျှောက် ပြန်လာကြသည်၊ သူတို့ နူစ်ယောက် အတွက် ခြင်ထောင် တလုံးသာ ပေးထားသည်။ နေမင်းမှာ မဝိုင်း နူင့် ခြင်ထောင် တလုံးထဲ အိပ်ရမည်ဖြစ် ၍ ရင်ခုံမိသော်လည်း ခရီး ပန်းလာသဖြင့် ဖျာ ပေါ် ကျောချလိုက် တာနဲ့ တုန်းကနဲ အိပ်ပျော် သွားတော့သည်။ မဝိုင်းကတော့ အိပ်မပျော်ပေ သူက မွေ့ယာနဲ့ အိပ်နေကျ မို့ ယခု ဖျာပေါ်မှာ အိပ်ရတော့ ကိုယ်လည်း နည်းနည်း နာသလို ဖြစ်နေသည်။

နယ်မြို့လေး မို့ ညရောက်တာနဲ့ တိတ်ဆိပ်သွားလိုက်သည်မှာ ရန်ကုန်ညနူင့် မတူပေ၊ ရန်ကုန်ညဘက်က ကားသံ တချက်တချက်၊ ခွေးဟောင်သံ၊ စသည် ဘာမှန်းမသိသည့် အသံတွေကြားရသည်၊ ဒီမှာ တိတ်ဆိပ်သည့် ပုံက အရမ်းကို တိတ်လွန်းသည်၊ ပရစ်လို အကောင်လေးတွေ သံသာကြားရသည်၊ လေတိုက်လို့ သစ်ပင် တရှဲရှဲ သံက ထူူးထူးခြားခြား ကြားနေရတာ ကြောက်စရာကြီး ဖြစ်နေသည်၊ အခန်း လယ် ထုတ်တန်း မှာချိတ်ထားတဲ့ ရေနံဆီ မီးအိမ်က အလင်းရောင် ဝါကျင့်ကျင့်က ခြင်ထောင်ထဲ မှာ လင်းလင်းကြီးမြင်ရ လို့တော်သေးသည်ဟု တွေးမိသည်။

မဝိုင်းရဲ့ မျက်စေ့တွေက အမှတ်တမဲ့ နေမင်းဘက်ကိုကြည့်လိုက် တော့ …ဟောတော့..ခွိ.. နေမင်း မှာ ပက်လက် အိပ်နေရင်း ပုဆိုးမှာ ပြေလျှောကျနေပြီး သူ့ငယ်ပါကြီးမှာ အလံထောင်ထားသလို မတ်မတ် ကြီးထောင်တက်နေ၏၊ ထိပ်ဖူးကြီးမှာ မှိုကြီးလို ဖြစ်နေပြီး အရင်းမှာ နည်းနည်း ရှူး သွားသလို ရှိသည်။ မဝိုင်းမှာ ကိုယ်နဲ့ လက်တကမ်း က လိင်ချောင်းကြီးကို စိတ်ဝင်တစား အငမ်းမရ ကြည့်နေဖြစ်သည်၊ အောက်ထပ်က မြတ်ကျော်နဲ့ တောင် ကြီးအုန်းမလား မသိဘူးဟု လည်း တွေးနေမိသည်။ မကောင်း ပါဘူး လေ ကိုယ့်မောင်ဟာကိုယ် ပြန်ကြည့်နေတာ ဆိုပြီး တဖက်လှည့် ပြီး မျက်လုံးမှိတ် အိပ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခနပါပဲ သူမ ပေါင်ကြားထဲ မှာ စိုတိုတို ဖြစ်နေ ပြီး ယားကျိကျိ လည်းဖြစ်နေ၏၊ လက်နဲ့ ဖိပွတ်ချင် စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်၊ အဲဒါနဲ့ တခါ ပြန်လှည့်ပြီး ကြည့်လိုက်မိပြန်သည်။ မျက်လုံးလေးမှေးပြီးနေမင်းရဲ့ ထောင်ထောင်ကြီးကို ကြည့်နေ လိုက်တယ်။ နေမင်း သေးအရမ်းပေါက်ချင်လို့ အိပ်ယာက နိူးလာတယ်။ နိူးနိူးချင်းမှာ သူ့ပစ္စည်းကြီးထောင်နေတာရယ်၊ သူ့အိပ်ယာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာရယ်၊ သူဘေးမှာ မဝိုင်း အိပ်နေတယ် ဆိုတာရယ်ကို သတိထားမိတယ်။ အဲဒါကြောင့် မျက်လုံးကို ချက်ခြင်း ပြန်မှေးပြီး မဝိုင်း အိပ်နေတာကို မျက်လုံးကစားလိုက်တယ်။

မဝိုင်းရဲ့ ခေါင်းလေးက ငုံ့ငုံ့လေး ဆိုတော့ နိူးနေလား မနိူးနေဘူးလား မသိနိူင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မဝိုင်းရဲ့ အိပ်နေတဲ့ အနေအထားက ပက်လက်လေး လက်ဖဝါးက လည်းပွင့်လို့ သူလိင်တန်ကြီးနဲ့ တထွာလောက်ပဲ ကွာတော့တယ်၊ နေမင်းရဲ့ လိင်တန်ကြီးက သွေးကြောတွေက ပိုပြီးတင်းမာ လာသလိုပဲ၊ အဲဒါနဲ့ နေမင်းက လူး လိမ့်သလိုနဲ့ မဝိုင်းနားမသိမသာ တိုးလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်းဘက် စောင်းလှည့်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်ကို နည်းနည်းလေး ကွေးထားရာက ဖင်ကို မသိမသာ ကော့ပေးလိုက်တော့ သူ့လိင်ချောင်းကြီး မဝိုင်းရဲ့ ပက်လက်လေးဖြစ်နေတဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်ရောက်လာခဲ့သည်။

မဝိုင်းတယောက် ရင်တွေ တထိတထိတ်ခုန်ခဲ့ရပါပြီ။ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်မှာ သူခိုးကြည့်နေတဲ့ လိင်ချောင်းကြီးက တည့်တည့်မတ်မတ် ကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ၊ အခုနတုန်းက သူကိုင်ကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ် လာခဲ့ရပေမဲ့ အပျိုကြီး ဆိုတော့ မလုပ်ရဲ ၊ဒါပေမဲ့ အဲလို နေမင်းက အိပ်နေရာက လိမ့်လိုက်တော့ သူ့ လက်ဖဝါးပေါ် အလိုလို ရောက်လာတော့မှ တော့၊ဟင်းးးး၊ မဝိုင်း လက်ဖဝါး ပေါ်မှာ နူးညံ့ပေမဲ့ မာတင်းနေသော လိင်ချောင်းကြီးက နွေးထွေးနေတာ ခံစားသိရှိနေရသည်၊ မဝိုင်းက ဒီကောင်လေး အအိပ်ကြမ်းလိုက်တာ။

အခုနေ ငါမသိမသာ လေးဆုပ် ကြည့်လိုက်ရင် လည်း သူဘယ်လိုမှသိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ဘာသာ အိပ်ပျော်နေတာ သူ့ဟာကြီးက ငါ့လက်ပေါ်ရောက်လာတာပဲ၊ တွေးရင်းကလက်ချောင်း လေးတွေကို ကွေး လိုက်တာနဲ့ နေမင်းရဲ့ လိင်တန်ကြီး ကိုဆုပ်မိပြီးသားဖြစ်သွား သည်။ မဝိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် နူင့်ခန မျှ ငြိမ်နေသော်လည်း နေမင်း ဆီမှ ဘာမှလှုပ်ရှား မှု မရှိသဖြင့် နည်းနည်းရဲလာသည်။ အသာလေး ဖွဖွ လေး ဆုပ်လိုက် တင်းတင်းလေး ကိုင်ကြည့်လိုက်လုပ်ကြည့်နေမိ သည်။ထိုအခိုက်မှာ မမျှော်လင့်ပဲ နေမင်း၏ လက်ဖဝါးက သူမ လက်ဖဝါးကို အုပ်ကိုင်တာ ခံလိုက်ရတော့ လန့်သွားသည်၊ သို့သော် နေမင်းမှာ နိူးနေပုံ မရ ပဲ သူ့ ပစ္စည်းကို သူ ယောင်ပြီး ကိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေ သဖြင့် အတင်းလည်း ရုန်းမထွက်တော့ပဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။

ခနနေ တော့ နေမင်း၏ လိင်ချောင်းကြီး မှာ လှုပ်ရှားလာ သဖြင့် နေမင်း မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးပိတ်ထား ပြီးအိပ်ပျော် နေတာကို သာတွေ့ ရသဖြင့် နေမင်းယောင်နေတာပဲ ဖြစ်မည်၊ ဒီအတိုင်းနေလိုက် မှ တော်ကြာ ရုန်းလိုက်မှ သူနိူးသွား အုန်းမယ် ဆိုပြီး အသာငြိမ် နေလိုက်၏၊ အထိအတွေ့ကလည်း မဝိုင်း အတွက် ထူးဆန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား၊ နေမင်းက မျက်စေ့သာမှိတ်ထားသော်လည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို မဝိုင်းဆုပ်ထားသည့် လက်ဖဝါးပေါ် သူ့ လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး ဖင်ကို ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် လုပ်ပေးရင်းဖြင့် ဂွင်းတိုက် မိနေတော့သည်။

သူစိတ်ထဲမှာတော့ မဝိုင်းသူလိင်တန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ဆိုသည့်အသိက အရမ်းကို စိတ်တက်ကြွ စေသဖြင့် ခနလေးဖြင့် လိင်တန်ကြီးမှာ ယားယံလာကာ သုတ်ရည်များ တထုတ်ထုတ် ပန်းထုတ်လိုက်ရင်းပြီး သွားရ တော့သည်။ မဝိုင်းမှာ ပထမ နေမင်း အိပ်ယာထဲ သေးပေါက်ချသည် မှန်ပြီး ရုတ်တရက် ရွံ့ရှာ သွား၏၊ နေမင်းကို နိူးလိုက်ရအောင်ကလည်း သူ့လက်က နေမင်း ပစ္စည်းကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မလုပ်ရဲ၊ သို့သော်လည်း ထွက်လာသော အရည်များမှာ သေးလိုလည်း မဟုတ် ပူနွေးနွေးပေမဲ့ ရေအများကြီးလည်း မပါ၊

မြတ်ကျော် ပြီးတဲ့ အခါ ထွက်တတ်သည့် ဖြူဖြူ အရည်တွေပဲ ဖြစ်မည်ဟုတွေးရင်း ငြိမ်နေလိုက်မိသည်။ မသိမသာ သူ့လက်ကို ရုန်းထွက်မလို့ ကြံသော်လည်း နေမင်းမှာ သူ့ အလိုလို နောက်ဆုတ်သွားသဖြင့် နည်နည်း စိတ်ပေါ့သွားရသည်၊ လက်ထဲ မှာ စေးကပ်ကပ်လို ဖြစ်နေသော်လည်း ရေဆေးဖို့ ညဘက် ထသွားရမှာ လည်း ကြောက်သဖြင့် ထမိန်ပေါ်သာ လက်ဖြင့်သုပ်ပစ်လိုက်ရသည်၊ နေမင်းထထိုင်တာ မြင်ရတော့ ကမန်းကတမ်း မျက်စေ့ကို တင်းတင်း မှိတ်ရင်း ညှောင်းလို့ လှည့်သလိုနူင့် နေမင်းဘက်ကို ကျောပေး တစောင်းလှည့် အိပ်နေလိုက်တော့သည်။

နေမင်းမှာ သုတ်ရည်တွေ တထုတ်ထုတ် ထွက်ပြီးသွားတော့ အသိစိတ်ချက်ခြင်းပြန်ဝင်လာကာ ထိတ်လန့် သွားသော် လည်း မဝိုင်း ဆီမှ ဘာသံမှ မကြားရ လို့ စိတ်နည်းနည်း အေးသွားရသည်၊ သို့ပေမဲ့ သေး က အရမ်းပေါက်ချင်တော့ မထူးတော့ဘူး သေးတော့သွားပေါက်မှ ရမယ် ဆိုပြီး ငုတ်တုတ်ထထိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်မှာ ပင် မဝိုင်းတဖက်သို့ စောင်းလှည့် အိပ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ မဝိုင်း၏ သေး သွယ်သော ခါးလေးမှ စွံကား တက်လာ သော တင်လုံးကြီးများက နေမင်း၏ နောင်တ ကို လုပ်မနေပါနဲ့ ကွာဟုပြောနေသယောင်၊

ဟင်း ကနဲ့ သက်ပြင်းချလို့ နေမင်းတယောက် သေးပေါက်ရန်ခြင်ထောင် အပြင် သို့ ထွက်ခဲ့ရပါတော့သည်။ နောက်နေ့ ကတော့ မင်္ဂလာဆောင်မည့် အကြိုနေ့ဖြစ်သဖြင့် မဏ္ဍပ် တွင်းပြင်ဆင် စားစရာပြင်ဆင် စသည် အလုပ်ရှုတ်နေကြသော်လည်း အလှူရှင်များက ဧည့်သည်များ မပျင်းအောင် ဘုရားဖူးပို့ပေးမည် ဆိုကာ ရောက်နေ ကြသော အခြားမြို့မှ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းများ အတွက် ကားတစီး စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့ ကြောင့် မဝိုင်းနူင့် နေမင်းတို့ လည်း ထိုကားလေး တွင် ကျပ်ကျပ် သပ်သပ် ဖြင့် လိုက်ပါခဲ့ကြ လေသည်။ ညတုန်းက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် တယောက်နူင့် တယောက် အထိ အတွေ့ကို ပိုပြီး သတိထားမိနေကြသူ နေမင်းနူင့် မဝိုင်းမှာ ကားကျပ်ကျပ် ပေါ်တွင် ပိုပြီးရမက်သွေးတွေ ကြွနေကြလေသည်၊ ညနေဖက်သူတို့ တဲရာနေရာသို့ ပြန်လာကြသည့် အချိန်မှာတော့ ကားပေါ်မှာ နေမင်း၏ လက်မောင်းက မဝိုင်း၏ နိူ့သီးခေါင်း ချွန်မြမြ ထိုးခြစ် နေတာကို ခံစားနေရပြီး နေမင်း အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ပုံစံဖြင့် မဝိုင်း ပေါင်ပေါ် လက်နူင့်ဆုပ်ကိုင် မိသည် ကိုလည်း မသိကျိုးကျင် လုပ်ထားကြသည်။

ညနေစာ စားပြီး အိပ်ယာဝင်ကာနီးမှာတော့ နေမင်းတယောက် ရင်ထဲက တဒိန်းဒိန်း ခုန်သံမှာ တွံတေးသိန်းတန်၏ လော်စပီကာမှ အော်နေသည့် သီချင်းသံကိုပင် ကျော်ထွက် သွားမတတ် ကျယ်လောင်နေသည် ဟု သူ့ကိုယ်သူထင်နေမိတော့သည်။ နေမင်းနူင့် မဝိုင်း တို့ နူစ်ယောက်စလုံး မှာ မနေ့ည က အဖြစ်အပျက်ကို၊ သူတို့ဘာသာ သူတို့ စိတ်မလုံကြ၊ နေမင်းကလည်း မဝိုင်း မနေ့က အိပ်ပျော်နေသလား၊ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား၊ မသေခြာ သလို၊ မဝိုင်းအနေနူင့်လည်း၊

နေမင်း အိပ်ပျော်ရင်းက ယောင်တာ လို့ပဲ တွေးနေ၏၊ ဒီကောင်လေး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ ဒါတွေ နားလည်အုန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ တွေးမိ ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ နေမင်း၏ ပစ္စည်း ကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်မိတာ၊ နှောင်တရနေသည်၊ သူ့ ကိုယ်သူလည်း စိတ်မထိန်းနိူင်၊ မြတ်ကျော်တုန်းကလည်း နောက်နေ့ မချောင်းတော့ဘူး ဟု ဆုံးဖြတ် ခဲ့ပေမဲ့ အချိန်တန်တော့ အပေါက်ဝနားမျက်စေ့က ရောက် သွားတတ်သည့် အကျင့်ကို သိနေ၍ဖြစ်သည်။

မဝိုင်းက အိပ်ယာထဲ ဝင်တာနဲ့ နေမင်းကို ကျောပေးပြီး အိပ်နေလိုက်သည်၊ နေမင်းကတော့ မဝိုင်း၏ အနောက်ဖက်မှ ဖင်လုံးလုံးလေးကို ကြည့်ရင်း မာနေပြီဖြစ်သော သူ့ ငယ်ပါကို အယား ဖြောက်သလို တချက်နူစ် ချက်ပွတ်လိုက်သည်။ မဝိုင်း ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်လောက်မည့် အချိန် ကိုစောင့်နေလေသည်၊ မဝိုင်းက လည်း ဒီညမှ တုတ်တုတ် ကို မလှုပ် နေမင်းကို ကျောပေး ကာ တစောင်း အနေအထားမှာ ပဲ အကြာကြီးငြိမ် နေ၏၊

နေမင်းမှာ ပုဆိုးကို အသာဖြေချပြီး သူ့ကောင်ကြီးကို လွတ်လပ်ရေး ပေးထားပြီးလေပြီ၊ မနေ့ကလို မဝိုင်း ပက်လက်များ လှန်ပြီး လက်ဖဝါးလေးများ အဆင်သင့် သူ့အကောင်ကြီးရှေ့နား ရောက်လာအုန်းမ လားဟု စောင့်နေသော နေမင်း စိတ်မရှည်တော့၊ မဝိုင်းတော့ တကယ်အိပ်ပျော်လေပြီဟုတွေးရင်း မဝိုင်း ဘက်ကို စောင်းလှည့်လိုက်သည်၊ မဝိုင်း၏ တင်သားလုံး နူစ်ခုကြားကို သူ့ ထောင်မတ်နေသော ကောင်ကြီးကို ထိကပ်လိုက်သည်။

မဝိုင်းကတော့ တုတ်တုတ်မှ မလှုပ်၊ နေမင်းက သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်း ကြောပြင်နူင့်ကပ်ထားတာသူ့ အထောင်ကြီးနူင့် မဝိုင်းဖင်ကြားကို ထမိန်ပေါ်က နေထောက်ထားလိုက်သည်။ ထမိန် အသားက ပျော့သော်လည်း သူ့ ကောင်ကြီး ထိပ်ကနုသဖြင့် နည်းနည်းတော့နာ၏၊ နောက်ပြီး မနေ့က မဝိုင်း၏လက်ဖဝါး နုနု လေးပေါ်မှာ ပြီးခဲ့ရသဖြင့် အသားခြင်း ထိရသည့် အရသာကို ပဲ လိုချင် နေမိသည်။ နေမင်း စွန့်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက် မိသည်။ သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်း အနောက်က ပြန်ခွာလိုက်ပြီး အက်စီးဒန့် လိုဖြင့် သူ့ ခြေမနူင့် ခြေချောင်းကို မဝိုင်း ထမိန်ဖျားတွင်ညှပ်ကာ အပေါ်သို့ မတင်လိုက်သည်၊

မဝိုင်းခြေသလုံး ဖိနေ ၍နည်းနည်းစေးပေမဲ့ ခနလေးဖြင့် မဝိုင်း၏ပေါင်ရင်းထိ လှန်သွား၏၊ မဝိုင်းမှာ တချက် ရင်ထဲ ဟာကနဲ့ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့ထမိန်ကို လက်ဖြင့် ဆွဲ ပြန်ချရကောင်းမကောင်း ဒွိဟ ဖြစ်နေ၏၊ နေမင်း ဘာလုပ်မှာလဲ ဆိုတာလည်း သိခြင်နေသလို သူလက်နူင့်ဖိချလိုက်ပါက သူနိူးနေမှန်း နေမင်းသိသွားမှာလည်း စိုးနေသည်။ နေမင်းမှာ လည်း မဝိုင်းဘာလုပ်မလဲ၊ နိူးသွားမလား ရင်တထိတ်ထိတ်နူင့်စောင့်နေသည်၊ မဝိုင်း မလှုပ်မရှားနေတော့မှ သူ့လက်နူင့် မှီနေပြီဖြစ်သော ထမိန်စကို အသာအယာလေး ဖြေးဖြေးခြင်း ဆွဲလှန်လာလိုက်သည်။

ခြင်ထောင် အပြင်ဘက်က ရေနံဆီ မီးအိမ် အလင်းရောင် ဝါကျင့်ကျင့်အောက်မှာ အဖြူရောင်လို့ ထင်ရတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးက မဝိုင်းရဲ့ တင်ပါး ကို တခြမ်းအုပ်လျှက်ပေါ်လာတယ်။မဝိုင်းရဲ့ ထမိန်စကလည်း ဒီ ထက်ပိုလှန်လို့ မရတော့ သူ့ တင်ပါးတခြမ်းက ဖိအိပ်ထားလို့ အတင်းဆွဲယူမှပင်ရတော့မည်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဆို နေမင်းလိုချင်သလောက်ရနေပြီမို့၊ ကျေနပ်နေပါပြီ၊ ပုဇွန်ထုတ်လေး ကွေးသလို အိပ်ပျော်နေသော မဝိုင်း ၏ အနောက်ဖက်မှ နေမင်းက ကွေးကွေးလေး အလိုက်သင့်ဝင်ပြီးသူ့မာကျောကျော လိင်ချောင်းကြီးကို မဝိုင်း ပေါင်နူစ်လုံးကြားကို ဦးတည်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

မဝိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ခုန်နေလေပြီ၊ ဒီတခါတော့ သူက အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော်လည်း နေမင်းက အိပ်မပျော်ပဲ တမင် လာလုပ် နေသည်မှာ ထင်ရှားနေ၍ဖြစ်သည်။ ပူပူနွေးနွေး မာမာကျောကျော နေမင်းရဲ့ အတန်ကြီးက သူ့ပေါင်နူစ်လုံးကြားထဲ ထိုးဝင်လာခဲ့တော့ မဝိုင်းခမျာ၊ အသံထွက်ပြီးငြီးမိမလိုပင်ဖြစ်သွားလေသည်။ ဖေါ်မပြနိူင်သော ခံစားမှု တဖိန်းဖိန်း တရှိန်းရှိန်း တက်လာပြီး သူ့ အဖုတ်အုံ တဝိုက်မှာ လည်း သွေးကြော များ ဆူပွက်သလို ဖြစ်လာကာ တစိမ့်စိမ့်ဖြင့် စောက်ခေါင်းတွင်းမှ အရည်များလည်း ပိုမို ထွက်ကျလာလေတော့သည်။

နေမင်း၏ ဒစ်ကြီးက မဝိုင်းပေါင်ခွဆုံကို အောက်မှ ခေါင်းထိုးဝင်ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ရာ၊ မဝိုင်း အဖုတ်ရည် များဖြင့် စိုစွတ်နေသော ပင်တီမှတဆင့် စောက်ရည်ကြည် များမှာ နေမင်းလိင်ချောင်း အပေါ်ပိုင်းကိုစိုစွတ် သွားစေတော့သည်။ နေမင်းမှာ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပြီ၊ ကာမ ဘီလူးစီးသည် လို့ ဆိုရင် ဆိုတော့၊ အခု အချိန်မှာ နေမင်းခေါင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့၊ သူ့လိင်တန်ထိပ် ကထူးခြားတဲ့ အရသာကိုသာသိတော့ သည်။

မဝိုင်း အဖို့လည်း သူမ ၏ ဖေါင်းကြွနေသော အဖုတ်နူတ်ခမ်းသား ကြီးများကို အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပိတ်သားလေး ကြားကခံနေလျှက်က ပင် ထိုးပွတ် လာသော နေမင်း လိင်တန်ထိပ်ဖူးကြီး က မဝိုင်း တကိုယ်လုံး ကို ဓါတ်လိုက်သွား သလိုပင် တုန် ကနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ သူ့ကိုယ်သူ ပင်သတိမထားမိပဲ သူ၏နဂိုလ်ထဲက ကောက်နေသော ဖင်လေးကို နောက်ကော့ ပေးမိလေတော့ နေမင်း တုတ်တံ ကြီး အတွက် ပိုပြီး အဆင်ပြေတဲ့ အနေအထား ဖြစ်သွားရပေသည်။

နေမင်း၏ လိင်ချောင်းကြီးမှာလည်း သူ့ ထိပ်က ထွက်သည့် ရှေ့ပြေး အရည်ကြည် များနူင့် မဝိုင်း ပင်တီက စိမ့်ထွက်နေသည့် အရည်များက လိမ်းကျံ စိုစွတ်နေ ရာ၊ မဝိုင်း၏စေ့နေသော ပေါင်ခွဆုံကြားတွင် အဝင်အထွက်ကောင်းအောင် ချောဆီထည့်ပေး ထားသလို ဖြစ်နေရပေသည်။

ကာမ ဆန္ဒ အထွတ်အထိတ် ရောက်နေပြီဖြစ်သော နေမင်းမှာ မဝိုင်းနိူးနေလားမနိူးနေလား ပင် ဂရုမစိုက် နိူင်တော့၊ မဝိုင်း၏ ခါး ကျင်ကျင် လေးကို ကိုင်ကာ သူ့ လိင်တန်ကြီးကို ပင့်ကော် ထိုးသွင်းနေတော့သည်။ နေမင်း လိင်တန်ကြီး မှာ မာကျောလွန်းလှသဖြင့် ပင်တီ ကြားထဲမှ ခံနေသော်လည်း မဝိုင်း၏ အဖုတ်နူတ်ခမ်းသားများ ကို တလက်မ ခန့် ပိတ်စ အသားပါ ထိုးထည့် ပွတ်သွင်းနေသလိုဖြစ်ပြီး ပြန်အဆွဲမှာလည်း ဒစ်ကြီးက မဝိုင်း၏ အဖုတ် နူတ်ခမ်းများကို ဆွတ်ဆွဲ သွားလေရာ အပျိုကြီး မဝိုင်းခမျာ မအော်ဟစ်မိအောင်၊

ခေါင်းအုံး အစွန်းကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ခဲထားရင်းက တကိုယ်လုံးတောင့်တင်း ပြီး ကာမ အရသာ အ ထွတ် အထိတ်ကို ရောက်သွားရ ရှာလေသည်။ နေမင်း လည်း သိပ်မဝေးလှပါ စိုစွတ်နေသော ပင်တီ နူင့် အရမ်းကို ဖူးယောင်နေသော သူ၏ လိင်တန်ထိတ်ဖူးတို့ ပွတ်တိုက်မှုက ဘယ်လိုမှ မထိန်းထားနိူင်တော့ပဲ သုတ်ရည်များ တထုတ်ထုတ် ပန်းထွက်ရင်း တချီပြီးသွားရရှာပါတော့သည်။

နေမင်းမှာ သုတ်ရည်တွေ တဖြုတ်ဖြုတ် ထုတ်လိုက်ပြီး အမောပြေ မှိန်းနေရမှ သတိလည်း ပြန်ဝင်ရော၊ သူဆုပ်ကိုင်ထားသည့် မဝိုင်း ၏ ခါးလေးပေါ်မှ လက်များကို ကမန်းကတန်းပြန်ရုတ် ပြီး မဝိုင်း ထမိန်ကိုပင် ပြန်ဖုန်းထားလိုက်သည်။ မဝိုင်းနိူးနေသလား မနိူးနေဘူးလား ဆိုတာ သူ မသေခြာ၊ နိူးပြီး အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလည်း သူမနိူးရဲပါ၊ ဆိုတော့ သူ့ လိင်ချောင်းမှာ စိုနေ တာတွေ သူ့လုံချည်နဲ့ သုတ်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နားနေလိုက်ရာ ခနလေးနူင့်အိပ်မောကျသွားတော့သည်။နေမင်း တယောက် မနက် အိပ်ယာထတော့ မဝိုင်း များ တခုခု ပြောလေမလားလို့ ထိပ်လန့် နေပေသည်၊ မဝိုင်း ပေါင်ကြားမှာ သူထုတ် လိုက်သည့် လရည်တွေက လည်း နည်းနည်းနှောနှော မှ မဟုတ်၊ မဝိုင်း သတိမထားမိပဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊သူ့ ကိုပြဿနာရှာ လေ မလားဟုတထင့်ထင့်နူင့် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုနေ့ မှာလည်း မင်္ဂလာ ဧည့်ခံပွဲ နေ့မို့၊ လူတွေအားလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ပျော်ရွင် တက်ကြွ နေကြသဖြင့်၊ နေမင်း တဖြေးဖြေး အသားကျလာသည်၊ ညတုန်းက ဟာက မဝိုင်းနိူးတဲ့ အချိန်မှာ ခြောက်ရင် ခြောက်သွားနေ လောက်ပြီပေါ့လို့ တွေး နေလိုက်တယ်။ နေမင်း မှာ ညနေစောင်းလောက်တော့ စိတ်ထဲ မှာ ပြန်ရဲလာပြီ၊ ဒီည နောက်ဆုံးညလည်းဖြစ်တော့ ခြင်ထောင်ထဲ စောစော ဝင်ဖို့သာ စိတ်အားထက်သန် နေတော့သည်။ နေမင်းစိတ် ထဲ မတော့ မနေညက ထက် ပိုလုပ်ခြင်နေသည်၊ ရှင်းရှင်းပြောရရင်၊ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ သူဒစ်ကို အဆုံးထိသွင်း တက်ဆောင့်ချင်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိူင်ဘူး ဆိုတာလည်း သိနေသည်။

တကယ်လို့ မဝိုင်း အိပ်ပျော်ချင် ယောင် ဆောင်ပြီး သူ့ ကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပေးညှောင့်ပေမဲ့ တကယ် အဖုတ်ထဲ ထည့်သည့် အခါ ဘာဖြစ်လာမလဲ၊ မဝိုင်းဆီက ဘယ်လိုတုန့်ပြန်မှုတွေလာမလဲ၊ သူ့ အနေနဲ့လည်း မဝိုင်းက နိူးပြီး သူနဲ့ စိတ်တူကိုယ်တူ လိုးကြမယ်လို့ လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားပါ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ် နိူင်ဘူး မဟုတ်လား၊ မနေ့က အဆင့်လောက် ဆိုရပါပြီ၊ ဒါမျိုးက အိမ်ပြန်သွားရင် အခွင့်အရေးရဖို့ မလွယ်တော့ဘူး ဆိုတော့ ၊ အဟင်း ဒီည နူတ်ဆက်ပွဲပေါ့လေ၊ မဝိုင်း စိတ်ထဲ မှာလည်း ဘယ်လောက် အထိ နေမင်း ကဲလာအုန်းမှာလဲ ၊ ဆိုတာ တွေးပူနေမိသလို၊ မနေညက ရလိုက်သည့် ကောင်းလိုက်တဲ့ အရသာ ကို၊ တွေးမိတိုင်း၊ သူ့ အဖုတ်က အရည်စို့စို့ လာလေ သည်။

သူက နေမင်း တကယ်လို့ အဆင့်ကျော်လာလျှင် လန့်နိူးသလိုနူင့် တားဖို့ ကြံထားပြိးသား သူ့ကိုယ်သူသာ စိတ်မချတာ၊ တော်ကြာ အရသာ အလွန်ကောင်းလွန်းလို့ အသိစိတ်ပျောက်သွား ပြီး နေမင်းလုပ်သမျှ ခံနေမိမည်ကိုလည်း စိုးနေ၏၊ ညနေစောင်းလာ တော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် ခြင်ထောင်ထဲ စောစောဝင် ဖို့စိတ်အားထက်သန်နေတာသတိထားမိတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဒေါသဖြစ်မိ လေတော့သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ ဒေါသဖြစ်မိတာ အိပ်တော့ လွတ်လွပ်လပ်လပ် ရှိသည့် ဂါဝန် ခြေမျက်စေ့ဖုံး ကို ဝတ်ကာ

အိပ်ယာဝင်ခဲ့မိသည်၊ မသိစိတ်က နေမင်း လှန်ရ လွယ်အောင်လုပ်ပေးနေတာပဲ ဖြစ်မည်၊ ထမိန်ဆိုတော့ ကြပ်နေအုန်းမည် မဟုတ်ပါလား၊ ဒီညတော့ နေမင်းက အကြာကြီး မစောင့်တော့အပြင်ကလူတွေ တတ်ဆိပ်သွားတာနဲ့ မဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကို ကျောပေးလို့ အိပ်နေသည်။

ဂါဝန်ကြီး ဖားဖား ဝတ်ထားသော်လည်း ခါးနေ ရာလေးမှာ စည်းထားလို့ ဖင်လုံးကြိးစွံ့ကားနေတာကို မြင်ရသေးသည်၊ နေမင်း ဂါဝန်အစကို မပြီးလှန်တင်လိုက်တော့ ထမိန်ထက် အများကြီး လွယ်ကူတာကို တွေ့ ရသည်။အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အသားမှာ ပျော့ ပျော့လေးဖြစ်ပြီး ခွဆုံမှာ မနေ့ညက ဘောင်းဘီလို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ် မနေ ပိတ်စ မှာ ပွ နေသလို လျှော့ယိလျှော့ရဲ မို့ နေမင်း နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားသည်။ ဒီတခါတော့ နေမင်း က သူကိုယ်ကို အိပ်ယာ ခြေရင်း ဖက်သို့ လျောဆင်းလိုက်ပြီး မဝိုင်း ၏ကောက်နေသော ဖင်နားမှာ မျက်နှာကပ်ပြီးကြည့်လိုက်သည်။

မဝိုင်း၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ ခွဆုံ၌သာပွနေတာ ပေါင်ရင်းနဲ့ ဖင်လုံးပေါ်မှာကျတော့ သားရေ မြော့ ကြိုးက တင်းကျပ်နေသည်၊ နေမင်း က ပေါင်ခွကြားနား သူနှာခေါင်း ကပ်ပြီးနမ်းကြည့် လိုက်တော့ ကိုယ်နံ့ သင်းပျံပျံလေး ၊မဝိုင်းထုံးစံ အတိုင်း ပေါင်အတွင်းဘက်တွေပါ သနပ်ခါး လိမ်းထားလို့ထင်သည်။ နောက် နေမင်းက တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့လက်ခလည် ထိပ် လေးနဲ့ မဝိုင်း ခွဆုံ နေရာကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပင်အသာအယာပွတ်ကြည့်လိုက်သည်။

နေမင်းလက်က မဝိုင်း အဖုတ်နူတ်ခမ်းကို ဘောင်း ဘီအသားပျော့ပျော့ ပေါ်က ထိမိလိုက်တာနဲ့ မဝိုင်း ဆတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတာကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရလိုက်၊ သို့သော်လည်း နေမင်းက ဆက်ပြီးဖိကပ်ထားတော့ ငြိမ်သွား၏၊ နေမင်းက ဘောင်းဘီအသားပျော့ပျော့ပေါ်မှ လက်ချောင်းထိပ်လေးဖြင့် မဝိုင်း အဖုတ် အကွဲကြောင်းနေရာကို လိုက်စမ်းနေပြီးပွတ်ပေးနေလိုက်ရာ နဂိုလ်ထဲက စို့နေသော အရည်ကြည့်တို့မှာ အပြင် သို့စိမ့်ကျလာပြီး ဘောင်းဘီခွကြားမှ တဆင့် နေမင်းလက်ဖျား အထိတောင် စိုစွတ်လာခဲ့သည်၊ နေမင်း လက်ချောင်းထိပ်က အကွဲကြောင်း ကြားထဲ နည်းနည်းခြင်း တိုးဝင် ဆော့ကစား နေလိုက်ရာ ဘောင်းဘီ ပိတ်သားက ခွင့်ပြုသည့်အထိ တဖြည်းဖြည်း ခြင်း အဖုတ်ထဲ ရောက် လာတော့သည်။

ဘောင်းဘီအသားက ပေါင်ခွဆုံကြားမှာ နည်းနည်းပွနေလို့လား မသိ၊ ဘောင်းဘီ ပိတ်စနူင့်နေမင်း၏လက်ခလယ်မှာ ဒုတိယလက်ဆစ် အထိကို မဝိုင်း ၏ စောက်ခေါင်းထဲ ဝင်ရောက်နေပေတော့သည်။ အပျိုကြီး မဝိုင်းမှာသာ သူ့ စောက်ဖုတ်ထဲ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း ကျူးကျော် နေသော နေမင်း လက်ချောင်းကြောင့် အသံထွက် မအော်မိအောင် ခေါင်းအုန်း ထောင့်စွန်းကို ကိုက်ထားရပြန်လေပြီ။ နေမင်းမှာ သူ့လက်ခလည်ကို မဝိုင်း စောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်သလောက်ကို အဝင်အထွက်လုပ်ပေးနေရာ မဝိုင်း၏ပင်တီမှာ စိုရွဲ ပြီး မဝိုင်း၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ၂လက်မခန့် ဝင်နေပေတော့သည်။

ခနနေတော့ လက်ညှောင်းသွားသောနေမင်းက သူ့လက် ကိုဖယ်၍ ကြည့်လိုက်ရာ မဝိုင်း၏ ပင်တီမှာစိုစွတ်ပြီး အဖုတ်ထဲ ကပ်ကျန်နေခဲ့သဖြင့် အဖုတ်အကွဲကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ မြင်နေရပေသည်။ စိတ်အရမ်းကြွနေ သော်လည်း မဝိုင်း၏ ပင်တီကို ဆွဲ မချွတ်ရဲသေးသော နေမင်း မှာ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ ဘောင်းဘီပေါ်ကပင် ဝင်သလောက်လုပ်တော့မည်ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။နဂိုလ်ထဲက ပုဆိုးချွတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လွတ်လပ်နေသော နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးကို သေခြာကိုင်ထိန်း၍ မဝိုင်း၏ ပင်တီ ပေါ်မှပင် အဖုတ်အကွဲကြောင်းထဲ ထိုးသွင်း ကြည့်လိုက်လေသည်၊

သို့ ရာတွင် ကိုယ်အနေအထားမှာ သိပ်မမှန်၍ တစောင်းအိပ်နေသော မဝိုင်း၏ အပေါ်မှ ပေါင်တန်ကို နဲနဲ ကားပြီးနေမင်းက မဝိုင်းပေါင်နူစ်လုံးကြား ဒူးတ ဘက်ထောက် ၊မဝိုင်းပေါင်တဖက်ကိုခွ၍ နောက်ဒူးတဖက်ကို မဝိုင်းဖင်နားမှာထောက်လိုက်သည်၊ ထိုအခါမှ တန်းသွားသော သူ့လိင်တန် ကြီးကို မဝိုင်း၏ အဖုတ် အကွဲကြောင်းအဝမှာ တေ့သွင်းလိုက်လေသည်၊ ဘောင်း ဘီခံနေသဖြင့် နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးမှာ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ ဒစ်ကျော်ရုံလေးသာ သွင်း၍ ရလေသည်၊ သို့သော်လည်း မဝိုင်းအဖုတ်ထဲ သူ့လိင်ချောင်းရောက်နေ ပြီဆိုသော အသိက နေမင်းကို အရမ်း စိတ်တက်ကြွစေသဖြင့် အခါနူစ်ဆယ်လောက် ဆောင့်ပြီးတာနဲ့ သုတ်ရည်များပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားရလေတော့သည်။

မဝိုင်းခမျာမှာလည်း နေမင်း ဒစ်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ ထည့်ခံရသဖြင့် အပျိုကြီးအနေဖြင့် လက်နူစ်ဆစ် ဆိုသည်မှာလည်း နည်း သည်မဟုတ် ၊ အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး နေမင်း တချီ အပြီးမှာ သူလည်း နူစ်ခါလောက် ဖိုလှိုက်ဖိုလှိုက် ဖြစ်သွားရ လေတော့သည်။ နောက်တော့ နေမင်းဒီထက် ပိုနယ်ကျွံလာမည်စိုး၍ သူ့ဂါဝန်ကိုဖုံးလိုက်ပြီး ခြေထောက် နူစ်ချောင်းကို ဖြောင့်ဖြောင့် ဆန်းတန်းလိုက်လေရာ၊ နေမင်းမှာ အထိပ်တလန့် နူင့်သူခေါင်းအုံးပေါ် ခေါင်းပြန်ချ မျက်စေ့မှိတ်နေလိုက်မိတော့သည်။ နေမင်း မှာ အိမ်ရှေ့ခန်းက သူအိပ်နေကျနေရာကို သူ့ဦးလေး ကိုပေးလိုက်ရတော့ အခု မဝိုင်း အခန်းထဲက မဝိုင်းကုတင်ဘေးအောက်ကြမ်းပြင်မှာ အိပ်ရလေသည်။

မဝိုင်းနူင့် တခြင်ထောင် ထဲ အိပ်ခဲ့ဘူး သည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် အခု လို တခန်းထဲ မှာ အိပ်ရတော့ စိတ်တွေကတော့ မျိုးစုံ တွေးနေပြီး လီးက တချိန်လုံးမာနေ၏၊ မဝိုင်း တခါက သူအိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေတုန်း သူ့လီးကို ကိုင်ဘူးတာ ကိုလည်း သိထားတော့ အခုလည်း တောင်းတနေမိသည်၊ သို့သော်လည်း မဝိုင်းက ကုတင်ပေါ်မှာ သူက ကုတင်အောက်မှာ ဆိုတော့ ဟိုတခါကလို၊ မဝိုင်း အိပ်ပျော်နေတုန်း ပင်တီပေါ်က လုပ်ဖို့ ဆိုတာက လည်း မဖြစ်နိူင်၊ သူ့မှာ ခြင်ထောင်မရှိတော့ သူ့လီးကို မာနေအောင်ဆွပြီး အိပ်ပျော်သလို နူင့် ပုဆိုးလှန်ပြီး နေလိုက်လေသည်၊ တပတ်လောက်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပဲ သူသာ အိပ်ငိုက်ပြီး အိပ်ပျော်ပျော် သွားလေသည်၊ နေမင်း စိတ်ထဲမှာ မဝိုင်း တယောက် ဟိုတခါတုန်းက တကယ်အိပ်ပျော် နေတာပဲ ဖြစ်မယ်၊ နိူးနေရင်တော့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဟု စထင်စပြုလာလေတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ တနေ့ နေမင်း အမှတ် မထင် ညသန်းကောင် တရေးနိူးလို့ မျက်လုံးကို ဖြတ်ကနဲ ဖွင့်လိုက်တော့ အခန်းထဲက ညမီးလုံး ရောင်အောက်မှာ မဝိုင်း ရဲ့ ခြင်ထောင်လှုပ်သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ငုံ့ကြည့်တော့လည်း၊ ပုဆိုးက ခါးပေါ် ကွင်းလုံးလန်တက် နေပြီး သူ့လိင်တန်ကြီးက လည်း အလံတိုင်ကြီးလို မာကြော ထောင်မတ်နေသည်။ သူက ခနတော့ ငြိမ်နေလိုက်ပြီး မဝိုင်း ခြင်ထောင် က မလှုပ်တော့တာတွေ့လို့ ထထိုင် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့ဘေး ကုတင်ပေါ်မှ မဝိုင်းမှာ ခေါင်းပိုင်း က ခြင်ထောင်အပြင်ရောက်နေ၏၊ မဝိုင်း၏ ခေါင်းမှာ ကုတင်စောင်းနားမှာရောက်နေပြီး နေမင်း အိပ်နေသော ကြမ်းပြင်နေရာကို ငုံ့ကြည့်နေသည်နူင့်တူသည်၊ မျက်စေ့ကို ပိတ်ထားတာတခုပဲ ကွာသည်။

မဝိုင်းနဲ့ တခန်းထဲ အတူတူ စအိပ်ရသည့် အချိန်က စလို့ လေးငါးရက် လောက်၊ အခွင့်အရေး တခုခု များ ပေါ်မလားဟု နေ့တိုင်း ထကြွနေရသော တဏှာ စိတ်ကို နေမင်းတယောက် မတားဆီးနိူင်တော့ပြီ၊ ပုဆိုးကို သူ့ဖျာပေါ်မှာ ဒီအတိုင်း ကွင်းလုံးချွတ်ချထား ခဲ့ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မဝိုင်း အိပ်နေပုံကို ငုံ့ ကြည့်လိုက်မိသည်။ မဝိုင်းမှာ နူတ်ခမ်းလေး ဟတတဖြင့် အသက်ရူသံပြင်းပြင်း ဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်လား၊ ဟန်ဆောင်အိပ်ပျော်နေသည်လား နေမင်း မခွဲခြားတတ်တော့ပါ။

ဟိုတခါ တခြင်ထောင်ထဲ အိပ်တုန်းက သူမ ပင်တီခံ ပြီး သူ့ဒစ်ဖျားကို အဖုတ်တွင်း ဝင်အောင် လိုးခဲ့သည့်တိုင် မဝိုင်း မနိူးခဲ့ ဘူးဆိုတာ အခုတော့ သူသံသယရှိနေပြီ၊ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမဝိုင်း ဟန်ဆောင် ပန်ဆောင် အိပ်ပျော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်။ တကယ်အိပ်ပျော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူလုပ်ချင်တာ လုပ်ရရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လားဟုလည်း တွေးမိသည်။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ နေမင်း အရမ်းကို ထန်နေပြီ ။ မဝိုင်းအိပ်နေသော ကုတင် ခေါင်းရင်းနားမှာ နေမင်း လျှောက်သွားလိုက်တော့ မာတောင်နေသော နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးက မဝိုင်းမျက်နှာ နူင့် တတန်းထဲ ဖြစ်နေ၏၊ နေမင်းက ရှေ့ သို့ တဖြေးဖြေး တိုးသွားရာ သူ့ ဒစ်ထိပ်ဖျားနူင့် မဝိုင်း၏နူးနူးညံ့ညံ့ နူတ်ခမ်း ဖျားတို့ ထိမိသွား၏၊ မဝိုင်း ၏ အသက်ရူသံ ရုတ်တရက် ရပ်သွားသလိုထင်လိုက်ရသည်။

နေမင်း ၏ ဖင်ညှောင့်ရိုး မှလည်း အအေးဓါတ် တခု စီးပြီး ဗိုက်ထဲ ရောက် လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအခြေအနေရောက်မှ တော့ မထူးတော့ ဟု တွက်ထားသော နေမင်းမှာ သူ့လီးထိပ်ဖူးကို အသာအယာ မဝိုင်း နူတ်ခမ်းလွှာထဲ ထိုးသွင်းလိုက် သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ မဝိုင်းအိပ်ရာမှ ယောင်ပြီးကိုက်ချလိုက်မှာ ကို ကြောင်နေသေး၏၊ သို့သော် မဝိုင်း၏ စိနေသော သွားများဟသွားသည်ကို သူသိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားပြီး ဆက်သွင်းလိုက်သည်။

သူလိင်တန်ကြီး သုံးပုံတပုံမှာ မဝိုင်း အာခေါင်ကို သွားထောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် နေမင်းမှာ ဆက်ထိုးနေတာကို ရပ်လိုက်ရသည်၊ ထိုအခိုက်မျာပင် မဝိုင်း၏ လျှာက သူဒစ်ကို ရစ်ပတ် ဆွဲယူပြီး မဝိုင်း ပါးစောင်နူစ်ခုမှာလည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို ညှစ်ပြီး စုပ် လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏်၊ …အီး ကျွတ်ကျွတ်… နေမင်းမှာ ကျွတ်စုပ်ပြီး ညီးညူလိုက်မိသည် အထိ အရသာတွေ့သွား၏၊အမဝိုင်းမျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့လည်း မျက်လုံးမှိတ်ရက်သားတွေ့ရ၏၊ ကဲ ဒီလောက်တောင် အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်လည်း ဆောင်ကွာ ဟုတွေးရင်း နေမင်းက မဝိုင်း ပါးစပ်ကို စပြီးဖြေးဖြေးခြင်း လိုးတော့သည်။

ညာဘက်လက်က မဝိုင်း၏ ခေါင်းကို အနောက်ဘက် မရုန်းနိူင်အောင် အသာထိန်းထားပေးရင်း၊ နောက်တဘက်က မဝိုင်း၏ ဖောင်းမို့အိ တင်းနေသော ရွှေရင် အစုံဖောင်းဖောင်း လေးကို အင်းကျီပေါ်က ပင်ဖျစ် ညှစ် ဆုပ်ခြေပေးနေတော့သည်။ နေမင်းက ပဲ တအားတင်းနေလို့လား၊ အမဝိုင်း၏ စုပ်အားကပဲ ကောင်းလို့လားမသိ နေမင်းတယောက် သိပ် အကြာကြီး မထိန်းနိူင်တော့ပဲ လိင်တန်ထိတ်ကြီး ယားလာကာ သုတ်ရည်များ မဝိုင်း ပါးစပ်ထဲ သို့ တဖုတ်ဖုတ် ပန်းထည့်ပစ်လိုက်မိတော့လေသည်။

နေမင်းမှာ သူ့လိင်တန် ကြီးမှ တဖြွတ်ဖြွတ် ပန်းထုတ်ပစ်လိုက် သော သုတ်ရည်များကို မဝိုင်းက မျိုချပစ်လိုက်ရုံမက နောက်ဆုံးပျော့တော့တော့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော လိင်တန်ကြီးကို ခလေးနိူ့စို့သလို ဆက်စုပ်ပေးလိုက်သဖြင့် ဒူးမျာပင် ခွေကျ သွားအောင် အရသာ ထူးကဲ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အမဝိုင်း မျက်နှာ ငုံ့ကြည့်တော့လည်း မျက်စိကို မှိတ်ထားတုန်း မို့၊ အင်း သူက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးပဲ လုပ်ပေးချင်တယ် ထင်တယ်၊ ပေါ်တင်ကြီး တော့ ရှက်လို့ ထင်တယ် လို့ တွေးမိသွားလေတော့သည်။

Zawgyi

အပျိုကြီးမဝိုင်း

နေမင်း တယောက် မိမိ တို့ ရပ်ကွက်နားက တန်ဆောင်တိုင် ပွဲကို သတိရမိသော်လည်း ခရီး သိပ်မသွားဘူးသူ မို့ ရထားစီး ပြီး ရထားဂိတ် ဆုံးတော့ မော်တော် တဆင့်ထပ် စီးပြီးမှ သူတို့ သွားနေသော မြို့ လေးကို ရောက်သဖြင့်၊ သူ့အတွက် အားလုံးက အသစ် အဆန်းဖြစ်နေသည်၊ သွားနေမကျ တော့ လည်း နည်းနည်း ပင်ပန်းသလို ခံစားရသည်။ မင်္ဂလာဆောင်မှာက ၂ရက်လောက်လိုသေး သော်လည်း မြို့မှ မိတ်ဆွေ များ၊ သူ့အမျိုးသား ဘက်မှ ဆွေမျိုးများ တဖွဲဖွဲ ရောက်နေကြပြီ။

နေမင်းတို့ မောင်နှမ ကိုအိမ်တအိမ်မှာ နေရာချပေးသည်၊ နေမင်းတို့ ရောက်တာ စောလို့ နေမင်းတို့က အခန်းထဲ နေရာရသည်။ အိမ် အနောက် ဖက် ကခြံထဲ ကရေတွင်းမှာ ရေချိုးကြရသည်။ ရေတွင်းမှ ရေခတ်မချိုးဘူးသည့် နေမင်းက တော့ပျော်နေသည်၊ ညနေဘက် သူတို့ သတို့သမီးအိမ် မှာ ညနေစာ သွားစားကြသည်၊ လူတွေက တအုန်းအုန်း ဖြစ်သည်။

စားကြ သောက်ကြ တပျော်တပါးကြီး ဖြစ်သည်။ ညနေစောင်း သွားတော့ သူတို့ အိပ်ရမည့်အိမ် သို့ လမ်းလျှောက် ပြန်လာကြသည်၊ သူတို့ နူစ်ယောက် အတွက် ခြင်ထောင် တလုံးသာ ပေးထားသည်။ နေမင်းမှာ မဝိုင်း နူင့် ခြင်ထောင် တလုံးထဲ အိပ်ရမည်ဖြစ် ၍ ရင်ခုံမိသော်လည်း ခရီး ပန်းလာသဖြင့် ဖျာ ပေါ် ကျောချလိုက် တာနဲ့ တုန်းကနဲ အိပ်ပျော် သွားတော့သည်။ မဝိုင်းကတော့ အိပ်မပျော်ပေ သူက မွေ့ယာနဲ့ အိပ်နေကျ မို့ ယခု ဖျာပေါ်မှာ အိပ်ရတော့ ကိုယ်လည်း နည်းနည်း နာသလို ဖြစ်နေသည်။

နယ်မြို့လေး မို့ ညရောက်တာနဲ့ တိတ်ဆိပ်သွားလိုက်သည်မှာ ရန်ကုန်ညနူင့် မတူပေ၊ ရန်ကုန်ညဘက်က ကားသံ တချက်တချက်၊ ခွေးဟောင်သံ၊ စသည် ဘာမှန်းမသိသည့် အသံတွေကြားရသည်၊ ဒီမှာ တိတ်ဆိပ်သည့် ပုံက အရမ်းကို တိတ်လွန်းသည်၊ ပရစ်လို အကောင်လေးတွေ သံသာကြားရသည်၊ လေတိုက်လို့ သစ်ပင် တရှဲရှဲ သံက ထူူးထူးခြားခြား ကြားနေရတာ ကြောက်စရာကြီး ဖြစ်နေသည်၊ အခန်း လယ် ထုတ်တန်း မှာချိတ်ထားတဲ့ ရေနံဆီ မီးအိမ်က အလင်းရောင် ဝါကျင့်ကျင့်က ခြင်ထောင်ထဲ မှာ လင်းလင်းကြီးမြင်ရ လို့တော်သေးသည်ဟု တွေးမိသည်။

မဝိုင်းရဲ့ မျက်စေ့တွေက အမှတ်တမဲ့ နေမင်းဘက်ကိုကြည့်လိုက် တော့ …ဟောတော့..ခွိ.. နေမင်း မှာ ပက်လက် အိပ်နေရင်း ပုဆိုးမှာ ပြေလျှောကျနေပြီး သူ့ငယ်ပါကြီးမှာ အလံထောင်ထားသလို မတ်မတ် ကြီးထောင်တက်နေ၏၊ ထိပ်ဖူးကြီးမှာ မှိုကြီးလို ဖြစ်နေပြီး အရင်းမှာ နည်းနည်း ရှူး သွားသလို ရှိသည်။ မဝိုင်းမှာ ကိုယ်နဲ့ လက်တကမ်း က လိင်ချောင်းကြီးကို စိတ်ဝင်တစား အငမ်းမရ ကြည့်နေဖြစ်သည်၊ အောက်ထပ်က မြတ်ကျော်နဲ့ တောင် ကြီးအုန်းမလား မသိဘူးဟု လည်း တွေးနေမိသည်။ မကောင်း ပါဘူး လေ ကိုယ့်မောင်ဟာကိုယ် ပြန်ကြည့်နေတာ ဆိုပြီး တဖက်လှည့် ပြီး မျက်လုံးမှိတ် အိပ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခနပါပဲ သူမ ပေါင်ကြားထဲ မှာ စိုတိုတို ဖြစ်နေ ပြီး ယားကျိကျိ လည်းဖြစ်နေ၏၊ လက်နဲ့ ဖိပွတ်ချင် စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်၊ အဲဒါနဲ့ တခါ ပြန်လှည့်ပြီး ကြည့်လိုက်မိပြန်သည်။ မျက်လုံးလေးမှေးပြီးနေမင်းရဲ့ ထောင်ထောင်ကြီးကို ကြည့်နေ လိုက်တယ်။ နေမင်း သေးအရမ်းပေါက်ချင်လို့ အိပ်ယာက နိူးလာတယ်။ နိူးနိူးချင်းမှာ သူ့ပစ္စည်းကြီးထောင်နေတာရယ်၊ သူ့အိပ်ယာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာရယ်၊ သူဘေးမှာ မဝိုင်း အိပ်နေတယ် ဆိုတာရယ်ကို သတိထားမိတယ်။ အဲဒါကြောင့် မျက်လုံးကို ချက်ခြင်း ပြန်မှေးပြီး မဝိုင်း အိပ်နေတာကို မျက်လုံးကစားလိုက်တယ်။

မဝိုင်းရဲ့ ခေါင်းလေးက ငုံ့ငုံ့လေး ဆိုတော့ နိူးနေလား မနိူးနေဘူးလား မသိနိူင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မဝိုင်းရဲ့ အိပ်နေတဲ့ အနေအထားက ပက်လက်လေး လက်ဖဝါးက လည်းပွင့်လို့ သူလိင်တန်ကြီးနဲ့ တထွာလောက်ပဲ ကွာတော့တယ်၊ နေမင်းရဲ့ လိင်တန်ကြီးက သွေးကြောတွေက ပိုပြီးတင်းမာ လာသလိုပဲ၊ အဲဒါနဲ့ နေမင်းက လူး လိမ့်သလိုနဲ့ မဝိုင်းနားမသိမသာ တိုးလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်းဘက် စောင်းလှည့်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်ကို နည်းနည်းလေး ကွေးထားရာက ဖင်ကို မသိမသာ ကော့ပေးလိုက်တော့ သူ့လိင်ချောင်းကြီး မဝိုင်းရဲ့ ပက်လက်လေးဖြစ်နေတဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်ရောက်လာခဲ့သည်။

မဝိုင်းတယောက် ရင်တွေ တထိတထိတ်ခုန်ခဲ့ရပါပြီ။ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်မှာ သူခိုးကြည့်နေတဲ့ လိင်ချောင်းကြီးက တည့်တည့်မတ်မတ် ကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ၊ အခုနတုန်းက သူကိုင်ကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ် လာခဲ့ရပေမဲ့ အပျိုကြီး ဆိုတော့ မလုပ်ရဲ ၊ဒါပေမဲ့ အဲလို နေမင်းက အိပ်နေရာက လိမ့်လိုက်တော့ သူ့ လက်ဖဝါးပေါ် အလိုလို ရောက်လာတော့မှ တော့၊ဟင်းးးး၊ မဝိုင်း လက်ဖဝါး ပေါ်မှာ နူးညံ့ပေမဲ့ မာတင်းနေသော လိင်ချောင်းကြီးက နွေးထွေးနေတာ ခံစားသိရှိနေရသည်၊ မဝိုင်းက ဒီကောင်လေး အအိပ်ကြမ်းလိုက်တာ။

အခုနေ ငါမသိမသာ လေးဆုပ် ကြည့်လိုက်ရင် လည်း သူဘယ်လိုမှသိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ဘာသာ အိပ်ပျော်နေတာ သူ့ဟာကြီးက ငါ့လက်ပေါ်ရောက်လာတာပဲ၊ တွေးရင်းကလက်ချောင်း လေးတွေကို ကွေး လိုက်တာနဲ့ နေမင်းရဲ့ လိင်တန်ကြီး ကိုဆုပ်မိပြီးသားဖြစ်သွား သည်။ မဝိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် နူင့်ခန မျှ ငြိမ်နေသော်လည်း နေမင်း ဆီမှ ဘာမှလှုပ်ရှား မှု မရှိသဖြင့် နည်းနည်းရဲလာသည်။ အသာလေး ဖွဖွ လေး ဆုပ်လိုက် တင်းတင်းလေး ကိုင်ကြည့်လိုက်လုပ်ကြည့်နေမိ သည်။ထိုအခိုက်မှာ မမျှော်လင့်ပဲ နေမင်း၏ လက်ဖဝါးက သူမ လက်ဖဝါးကို အုပ်ကိုင်တာ ခံလိုက်ရတော့ လန့်သွားသည်၊ သို့သော် နေမင်းမှာ နိူးနေပုံ မရ ပဲ သူ့ ပစ္စည်းကို သူ ယောင်ပြီး ကိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေ သဖြင့် အတင်းလည်း ရုန်းမထွက်တော့ပဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။

ခနနေ တော့ နေမင်း၏ လိင်ချောင်းကြီး မှာ လှုပ်ရှားလာ သဖြင့် နေမင်း မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးပိတ်ထား ပြီးအိပ်ပျော် နေတာကို သာတွေ့ ရသဖြင့် နေမင်းယောင်နေတာပဲ ဖြစ်မည်၊ ဒီအတိုင်းနေလိုက် မှ တော်ကြာ ရုန်းလိုက်မှ သူနိူးသွား အုန်းမယ် ဆိုပြီး အသာငြိမ် နေလိုက်၏၊ အထိအတွေ့ကလည်း မဝိုင်း အတွက် ထူးဆန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား၊ နေမင်းက မျက်စေ့သာမှိတ်ထားသော်လည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို မဝိုင်းဆုပ်ထားသည့် လက်ဖဝါးပေါ် သူ့ လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး ဖင်ကို ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် လုပ်ပေးရင်းဖြင့် ဂွင်းတိုက် မိနေတော့သည်။

သူစိတ်ထဲမှာတော့ မဝိုင်းသူလိင်တန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ဆိုသည့်အသိက အရမ်းကို စိတ်တက်ကြွ စေသဖြင့် ခနလေးဖြင့် လိင်တန်ကြီးမှာ ယားယံလာကာ သုတ်ရည်များ တထုတ်ထုတ် ပန်းထုတ်လိုက်ရင်းပြီး သွားရ တော့သည်။ မဝိုင်းမှာ ပထမ နေမင်း အိပ်ယာထဲ သေးပေါက်ချသည် မှန်ပြီး ရုတ်တရက် ရွံ့ရှာ သွား၏၊ နေမင်းကို နိူးလိုက်ရအောင်ကလည်း သူ့လက်က နေမင်း ပစ္စည်းကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မလုပ်ရဲ၊ သို့သော်လည်း ထွက်လာသော အရည်များမှာ သေးလိုလည်း မဟုတ် ပူနွေးနွေးပေမဲ့ ရေအများကြီးလည်း မပါ၊

မြတ်ကျော် ပြီးတဲ့ အခါ ထွက်တတ်သည့် ဖြူဖြူ အရည်တွေပဲ ဖြစ်မည်ဟုတွေးရင်း ငြိမ်နေလိုက်မိသည်။ မသိမသာ သူ့လက်ကို ရုန်းထွက်မလို့ ကြံသော်လည်း နေမင်းမှာ သူ့ အလိုလို နောက်ဆုတ်သွားသဖြင့် နည်နည်း စိတ်ပေါ့သွားရသည်၊ လက်ထဲ မှာ စေးကပ်ကပ်လို ဖြစ်နေသော်လည်း ရေဆေးဖို့ ညဘက် ထသွားရမှာ လည်း ကြောက်သဖြင့် ထမိန်ပေါ်သာ လက်ဖြင့်သုပ်ပစ်လိုက်ရသည်၊ နေမင်းထထိုင်တာ မြင်ရတော့ ကမန်းကတမ်း မျက်စေ့ကို တင်းတင်း မှိတ်ရင်း ညှောင်းလို့ လှည့်သလိုနူင့် နေမင်းဘက်ကို ကျောပေး တစောင်းလှည့် အိပ်နေလိုက်တော့သည်။

နေမင်းမှာ သုတ်ရည်တွေ တထုတ်ထုတ် ထွက်ပြီးသွားတော့ အသိစိတ်ချက်ခြင်းပြန်ဝင်လာကာ ထိတ်လန့် သွားသော် လည်း မဝိုင်း ဆီမှ ဘာသံမှ မကြားရ လို့ စိတ်နည်းနည်း အေးသွားရသည်၊ သို့ပေမဲ့ သေး က အရမ်းပေါက်ချင်တော့ မထူးတော့ဘူး သေးတော့သွားပေါက်မှ ရမယ် ဆိုပြီး ငုတ်တုတ်ထထိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်မှာ ပင် မဝိုင်းတဖက်သို့ စောင်းလှည့် အိပ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ မဝိုင်း၏ သေး သွယ်သော ခါးလေးမှ စွံကား တက်လာ သော တင်လုံးကြီးများက နေမင်း၏ နောင်တ ကို လုပ်မနေပါနဲ့ ကွာဟုပြောနေသယောင်၊

ဟင်း ကနဲ့ သက်ပြင်းချလို့ နေမင်းတယောက် သေးပေါက်ရန်ခြင်ထောင် အပြင် သို့ ထွက်ခဲ့ရပါတော့သည်။ နောက်နေ့ ကတော့ မင်္ဂလာဆောင်မည့် အကြိုနေ့ဖြစ်သဖြင့် မဏ္ဍပ် တွင်းပြင်ဆင် စားစရာပြင်ဆင် စသည် အလုပ်ရှုတ်နေကြသော်လည်း အလှူရှင်များက ဧည့်သည်များ မပျင်းအောင် ဘုရားဖူးပို့ပေးမည် ဆိုကာ ရောက်နေ ကြသော အခြားမြို့မှ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းများ အတွက် ကားတစီး စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့ ကြောင့် မဝိုင်းနူင့် နေမင်းတို့ လည်း ထိုကားလေး တွင် ကျပ်ကျပ် သပ်သပ် ဖြင့် လိုက်ပါခဲ့ကြ လေသည်။ ညတုန်းက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် တယောက်နူင့် တယောက် အထိ အတွေ့ကို ပိုပြီး သတိထားမိနေကြသူ နေမင်းနူင့် မဝိုင်းမှာ ကားကျပ်ကျပ် ပေါ်တွင် ပိုပြီးရမက်သွေးတွေ ကြွနေကြလေသည်၊ ညနေဖက်သူတို့ တဲရာနေရာသို့ ပြန်လာကြသည့် အချိန်မှာတော့ ကားပေါ်မှာ နေမင်း၏ လက်မောင်းက မဝိုင်း၏ နိူ့သီးခေါင်း ချွန်မြမြ ထိုးခြစ် နေတာကို ခံစားနေရပြီး နေမင်း အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ပုံစံဖြင့် မဝိုင်း ပေါင်ပေါ် လက်နူင့်ဆုပ်ကိုင် မိသည် ကိုလည်း မသိကျိုးကျင် လုပ်ထားကြသည်။

ညနေစာ စားပြီး အိပ်ယာဝင်ကာနီးမှာတော့ နေမင်းတယောက် ရင်ထဲက တဒိန်းဒိန်း ခုန်သံမှာ တွံတေးသိန်းတန်၏ လော်စပီကာမှ အော်နေသည့် သီချင်းသံကိုပင် ကျော်ထွက် သွားမတတ် ကျယ်လောင်နေသည် ဟု သူ့ကိုယ်သူထင်နေမိတော့သည်။ နေမင်းနူင့် မဝိုင်း တို့ နူစ်ယောက်စလုံး မှာ မနေ့ည က အဖြစ်အပျက်ကို၊ သူတို့ဘာသာ သူတို့ စိတ်မလုံကြ၊ နေမင်းကလည်း မဝိုင်း မနေ့က အိပ်ပျော်နေသလား၊ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား၊ မသေခြာ သလို၊ မဝိုင်းအနေနူင့်လည်း၊

နေမင်း အိပ်ပျော်ရင်းက ယောင်တာ လို့ပဲ တွေးနေ၏၊ ဒီကောင်လေး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ ဒါတွေ နားလည်အုန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ တွေးမိ ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ နေမင်း၏ ပစ္စည်း ကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်မိတာ၊ နှောင်တရနေသည်၊ သူ့ ကိုယ်သူလည်း စိတ်မထိန်းနိူင်၊ မြတ်ကျော်တုန်းကလည်း နောက်နေ့ မချောင်းတော့ဘူး ဟု ဆုံးဖြတ် ခဲ့ပေမဲ့ အချိန်တန်တော့ အပေါက်ဝနားမျက်စေ့က ရောက် သွားတတ်သည့် အကျင့်ကို သိနေ၍ဖြစ်သည်။

မဝိုင်းက အိပ်ယာထဲ ဝင်တာနဲ့ နေမင်းကို ကျောပေးပြီး အိပ်နေလိုက်သည်၊ နေမင်းကတော့ မဝိုင်း၏ အနောက်ဖက်မှ ဖင်လုံးလုံးလေးကို ကြည့်ရင်း မာနေပြီဖြစ်သော သူ့ ငယ်ပါကို အယား ဖြောက်သလို တချက်နူစ် ချက်ပွတ်လိုက်သည်။ မဝိုင်း ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်လောက်မည့် အချိန် ကိုစောင့်နေလေသည်၊ မဝိုင်းက လည်း ဒီညမှ တုတ်တုတ် ကို မလှုပ် နေမင်းကို ကျောပေး ကာ တစောင်း အနေအထားမှာ ပဲ အကြာကြီးငြိမ် နေ၏၊

နေမင်းမှာ ပုဆိုးကို အသာဖြေချပြီး သူ့ကောင်ကြီးကို လွတ်လပ်ရေး ပေးထားပြီးလေပြီ၊ မနေ့ကလို မဝိုင်း ပက်လက်များ လှန်ပြီး လက်ဖဝါးလေးများ အဆင်သင့် သူ့အကောင်ကြီးရှေ့နား ရောက်လာအုန်းမ လားဟု စောင့်နေသော နေမင်း စိတ်မရှည်တော့၊ မဝိုင်းတော့ တကယ်အိပ်ပျော်လေပြီဟုတွေးရင်း မဝိုင်း ဘက်ကို စောင်းလှည့်လိုက်သည်၊ မဝိုင်း၏ တင်သားလုံး နူစ်ခုကြားကို သူ့ ထောင်မတ်နေသော ကောင်ကြီးကို ထိကပ်လိုက်သည်။

မဝိုင်းကတော့ တုတ်တုတ်မှ မလှုပ်၊ နေမင်းက သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်း ကြောပြင်နူင့်ကပ်ထားတာသူ့ အထောင်ကြီးနူင့် မဝိုင်းဖင်ကြားကို ထမိန်ပေါ်က နေထောက်ထားလိုက်သည်။ ထမိန် အသားက ပျော့သော်လည်း သူ့ ကောင်ကြီး ထိပ်ကနုသဖြင့် နည်းနည်းတော့နာ၏၊ နောက်ပြီး မနေ့က မဝိုင်း၏လက်ဖဝါး နုနု လေးပေါ်မှာ ပြီးခဲ့ရသဖြင့် အသားခြင်း ထိရသည့် အရသာကို ပဲ လိုချင် နေမိသည်။ နေမင်း စွန့်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက် မိသည်။ သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်း အနောက်က ပြန်ခွာလိုက်ပြီး အက်စီးဒန့် လိုဖြင့် သူ့ ခြေမနူင့် ခြေချောင်းကို မဝိုင်း ထမိန်ဖျားတွင်ညှပ်ကာ အပေါ်သို့ မတင်လိုက်သည်၊

မဝိုင်းခြေသလုံး ဖိနေ ၍နည်းနည်းစေးပေမဲ့ ခနလေးဖြင့် မဝိုင်း၏ပေါင်ရင်းထိ လှန်သွား၏၊ မဝိုင်းမှာ တချက် ရင်ထဲ ဟာကနဲ့ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့ထမိန်ကို လက်ဖြင့် ဆွဲ ပြန်ချရကောင်းမကောင်း ဒွိဟ ဖြစ်နေ၏၊ နေမင်း ဘာလုပ်မှာလဲ ဆိုတာလည်း သိခြင်နေသလို သူလက်နူင့်ဖိချလိုက်ပါက သူနိူးနေမှန်း နေမင်းသိသွားမှာလည်း စိုးနေသည်။ နေမင်းမှာ လည်း မဝိုင်းဘာလုပ်မလဲ၊ နိူးသွားမလား ရင်တထိတ်ထိတ်နူင့်စောင့်နေသည်၊ မဝိုင်း မလှုပ်မရှားနေတော့မှ သူ့လက်နူင့် မှီနေပြီဖြစ်သော ထမိန်စကို အသာအယာလေး ဖြေးဖြေးခြင်း ဆွဲလှန်လာလိုက်သည်။

ခြင်ထောင် အပြင်ဘက်က ရေနံဆီ မီးအိမ် အလင်းရောင် ဝါကျင့်ကျင့်အောက်မှာ အဖြူရောင်လို့ ထင်ရတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးက မဝိုင်းရဲ့ တင်ပါး ကို တခြမ်းအုပ်လျှက်ပေါ်လာတယ်။မဝိုင်းရဲ့ ထမိန်စကလည်း ဒီ ထက်ပိုလှန်လို့ မရတော့ သူ့ တင်ပါးတခြမ်းက ဖိအိပ်ထားလို့ အတင်းဆွဲယူမှပင်ရတော့မည်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဆို နေမင်းလိုချင်သလောက်ရနေပြီမို့၊ ကျေနပ်နေပါပြီ၊ ပုဇွန်ထုတ်လေး ကွေးသလို အိပ်ပျော်နေသော မဝိုင်း ၏ အနောက်ဖက်မှ နေမင်းက ကွေးကွေးလေး အလိုက်သင့်ဝင်ပြီးသူ့မာကျောကျော လိင်ချောင်းကြီးကို မဝိုင်း ပေါင်နူစ်လုံးကြားကို ဦးတည်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

မဝိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ခုန်နေလေပြီ၊ ဒီတခါတော့ သူက အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော်လည်း နေမင်းက အိပ်မပျော်ပဲ တမင် လာလုပ် နေသည်မှာ ထင်ရှားနေ၍ဖြစ်သည်။ ပူပူနွေးနွေး မာမာကျောကျော နေမင်းရဲ့ အတန်ကြီးက သူ့ပေါင်နူစ်လုံးကြားထဲ ထိုးဝင်လာခဲ့တော့ မဝိုင်းခမျာ၊ အသံထွက်ပြီးငြီးမိမလိုပင်ဖြစ်သွားလေသည်။ ဖေါ်မပြနိူင်သော ခံစားမှု တဖိန်းဖိန်း တရှိန်းရှိန်း တက်လာပြီး သူ့ အဖုတ်အုံ တဝိုက်မှာ လည်း သွေးကြော များ ဆူပွက်သလို ဖြစ်လာကာ တစိမ့်စိမ့်ဖြင့် စောက်ခေါင်းတွင်းမှ အရည်များလည်း ပိုမို ထွက်ကျလာလေတော့သည်။

နေမင်း၏ ဒစ်ကြီးက မဝိုင်းပေါင်ခွဆုံကို အောက်မှ ခေါင်းထိုးဝင်ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ရာ၊ မဝိုင်း အဖုတ်ရည် များဖြင့် စိုစွတ်နေသော ပင်တီမှတဆင့် စောက်ရည်ကြည် များမှာ နေမင်းလိင်ချောင်း အပေါ်ပိုင်းကိုစိုစွတ် သွားစေတော့သည်။ နေမင်းမှာ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပြီ၊ ကာမ ဘီလူးစီးသည် လို့ ဆိုရင် ဆိုတော့၊ အခု အချိန်မှာ နေမင်းခေါင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့၊ သူ့လိင်တန်ထိပ် ကထူးခြားတဲ့ အရသာကိုသာသိတော့ သည်။

မဝိုင်း အဖို့လည်း သူမ ၏ ဖေါင်းကြွနေသော အဖုတ်နူတ်ခမ်းသား ကြီးများကို အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပိတ်သားလေး ကြားကခံနေလျှက်က ပင် ထိုးပွတ် လာသော နေမင်း လိင်တန်ထိပ်ဖူးကြီး က မဝိုင်း တကိုယ်လုံး ကို ဓါတ်လိုက်သွား သလိုပင် တုန် ကနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ သူ့ကိုယ်သူ ပင်သတိမထားမိပဲ သူ၏နဂိုလ်ထဲက ကောက်နေသော ဖင်လေးကို နောက်ကော့ ပေးမိလေတော့ နေမင်း တုတ်တံ ကြီး အတွက် ပိုပြီး အဆင်ပြေတဲ့ အနေအထား ဖြစ်သွားရပေသည်။

နေမင်း၏ လိင်ချောင်းကြီးမှာလည်း သူ့ ထိပ်က ထွက်သည့် ရှေ့ပြေး အရည်ကြည် များနူင့် မဝိုင်း ပင်တီက စိမ့်ထွက်နေသည့် အရည်များက လိမ်းကျံ စိုစွတ်နေ ရာ၊ မဝိုင်း၏စေ့နေသော ပေါင်ခွဆုံကြားတွင် အဝင်အထွက်ကောင်းအောင် ချောဆီထည့်ပေး ထားသလို ဖြစ်နေရပေသည်။

ကာမ ဆန္ဒ အထွတ်အထိတ် ရောက်နေပြီဖြစ်သော နေမင်းမှာ မဝိုင်းနိူးနေလားမနိူးနေလား ပင် ဂရုမစိုက် နိူင်တော့၊ မဝိုင်း၏ ခါး ကျင်ကျင် လေးကို ကိုင်ကာ သူ့ လိင်တန်ကြီးကို ပင့်ကော် ထိုးသွင်းနေတော့သည်။ နေမင်း လိင်တန်ကြီး မှာ မာကျောလွန်းလှသဖြင့် ပင်တီ ကြားထဲမှ ခံနေသော်လည်း မဝိုင်း၏ အဖုတ်နူတ်ခမ်းသားများ ကို တလက်မ ခန့် ပိတ်စ အသားပါ ထိုးထည့် ပွတ်သွင်းနေသလိုဖြစ်ပြီး ပြန်အဆွဲမှာလည်း ဒစ်ကြီးက မဝိုင်း၏ အဖုတ် နူတ်ခမ်းများကို ဆွတ်ဆွဲ သွားလေရာ အပျိုကြီး မဝိုင်းခမျာ မအော်ဟစ်မိအောင်၊

ခေါင်းအုံး အစွန်းကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ခဲထားရင်းက တကိုယ်လုံးတောင့်တင်း ပြီး ကာမ အရသာ အ ထွတ် အထိတ်ကို ရောက်သွားရ ရှာလေသည်။ နေမင်း လည်း သိပ်မဝေးလှပါ စိုစွတ်နေသော ပင်တီ နူင့် အရမ်းကို ဖူးယောင်နေသော သူ၏ လိင်တန်ထိတ်ဖူးတို့ ပွတ်တိုက်မှုက ဘယ်လိုမှ မထိန်းထားနိူင်တော့ပဲ သုတ်ရည်များ တထုတ်ထုတ် ပန်းထွက်ရင်း တချီပြီးသွားရရှာပါတော့သည်။

နေမင်းမှာ သုတ်ရည်တွေ တဖြုတ်ဖြုတ် ထုတ်လိုက်ပြီး အမောပြေ မှိန်းနေရမှ သတိလည်း ပြန်ဝင်ရော၊ သူဆုပ်ကိုင်ထားသည့် မဝိုင်း ၏ ခါးလေးပေါ်မှ လက်များကို ကမန်းကတန်းပြန်ရုတ် ပြီး မဝိုင်း ထမိန်ကိုပင် ပြန်ဖုန်းထားလိုက်သည်။ မဝိုင်းနိူးနေသလား မနိူးနေဘူးလား ဆိုတာ သူ မသေခြာ၊ နိူးပြီး အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလည်း သူမနိူးရဲပါ၊ ဆိုတော့ သူ့ လိင်ချောင်းမှာ စိုနေ တာတွေ သူ့လုံချည်နဲ့ သုတ်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နားနေလိုက်ရာ ခနလေးနူင့်အိပ်မောကျသွားတော့သည်။နေမင်း တယောက် မနက် အိပ်ယာထတော့ မဝိုင်း များ တခုခု ပြောလေမလားလို့ ထိပ်လန့် နေပေသည်၊ မဝိုင်း ပေါင်ကြားမှာ သူထုတ် လိုက်သည့် လရည်တွေက လည်း နည်းနည်းနှောနှော မှ မဟုတ်၊ မဝိုင်း သတိမထားမိပဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊သူ့ ကိုပြဿနာရှာ လေ မလားဟုတထင့်ထင့်နူင့် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုနေ့ မှာလည်း မင်္ဂလာ ဧည့်ခံပွဲ နေ့မို့၊ လူတွေအားလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ပျော်ရွင် တက်ကြွ နေကြသဖြင့်၊ နေမင်း တဖြေးဖြေး အသားကျလာသည်၊ ညတုန်းက ဟာက မဝိုင်းနိူးတဲ့ အချိန်မှာ ခြောက်ရင် ခြောက်သွားနေ လောက်ပြီပေါ့လို့ တွေး နေလိုက်တယ်။ နေမင်း မှာ ညနေစောင်းလောက်တော့ စိတ်ထဲ မှာ ပြန်ရဲလာပြီ၊ ဒီည နောက်ဆုံးညလည်းဖြစ်တော့ ခြင်ထောင်ထဲ စောစော ဝင်ဖို့သာ စိတ်အားထက်သန် နေတော့သည်။ နေမင်းစိတ် ထဲ မတော့ မနေညက ထက် ပိုလုပ်ခြင်နေသည်၊ ရှင်းရှင်းပြောရရင်၊ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ သူဒစ်ကို အဆုံးထိသွင်း တက်ဆောင့်ချင်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိူင်ဘူး ဆိုတာလည်း သိနေသည်။

တကယ်လို့ မဝိုင်း အိပ်ပျော်ချင် ယောင် ဆောင်ပြီး သူ့ ကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပေးညှောင့်ပေမဲ့ တကယ် အဖုတ်ထဲ ထည့်သည့် အခါ ဘာဖြစ်လာမလဲ၊ မဝိုင်းဆီက ဘယ်လိုတုန့်ပြန်မှုတွေလာမလဲ၊ သူ့ အနေနဲ့လည်း မဝိုင်းက နိူးပြီး သူနဲ့ စိတ်တူကိုယ်တူ လိုးကြမယ်လို့ လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားပါ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ် နိူင်ဘူး မဟုတ်လား၊ မနေ့က အဆင့်လောက် ဆိုရပါပြီ၊ ဒါမျိုးက အိမ်ပြန်သွားရင် အခွင့်အရေးရဖို့ မလွယ်တော့ဘူး ဆိုတော့ ၊ အဟင်း ဒီည နူတ်ဆက်ပွဲပေါ့လေ၊ မဝိုင်း စိတ်ထဲ မှာလည်း ဘယ်လောက် အထိ နေမင်း ကဲလာအုန်းမှာလဲ ၊ ဆိုတာ တွေးပူနေမိသလို၊ မနေညက ရလိုက်သည့် ကောင်းလိုက်တဲ့ အရသာ ကို၊ တွေးမိတိုင်း၊ သူ့ အဖုတ်က အရည်စို့စို့ လာလေ သည်။

သူက နေမင်း တကယ်လို့ အဆင့်ကျော်လာလျှင် လန့်နိူးသလိုနူင့် တားဖို့ ကြံထားပြိးသား သူ့ကိုယ်သူသာ စိတ်မချတာ၊ တော်ကြာ အရသာ အလွန်ကောင်းလွန်းလို့ အသိစိတ်ပျောက်သွား ပြီး နေမင်းလုပ်သမျှ ခံနေမိမည်ကိုလည်း စိုးနေ၏၊ ညနေစောင်းလာ တော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် ခြင်ထောင်ထဲ စောစောဝင် ဖို့စိတ်အားထက်သန်နေတာသတိထားမိတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဒေါသဖြစ်မိ လေတော့သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ ဒေါသဖြစ်မိတာ အိပ်တော့ လွတ်လွပ်လပ်လပ် ရှိသည့် ဂါဝန် ခြေမျက်စေ့ဖုံး ကို ဝတ်ကာ

အိပ်ယာဝင်ခဲ့မိသည်၊ မသိစိတ်က နေမင်း လှန်ရ လွယ်အောင်လုပ်ပေးနေတာပဲ ဖြစ်မည်၊ ထမိန်ဆိုတော့ ကြပ်နေအုန်းမည် မဟုတ်ပါလား၊ ဒီညတော့ နေမင်းက အကြာကြီး မစောင့်တော့အပြင်ကလူတွေ တတ်ဆိပ်သွားတာနဲ့ မဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကို ကျောပေးလို့ အိပ်နေသည်။

ဂါဝန်ကြီး ဖားဖား ဝတ်ထားသော်လည်း ခါးနေ ရာလေးမှာ စည်းထားလို့ ဖင်လုံးကြိးစွံ့ကားနေတာကို မြင်ရသေးသည်၊ နေမင်း ဂါဝန်အစကို မပြီးလှန်တင်လိုက်တော့ ထမိန်ထက် အများကြီး လွယ်ကူတာကို တွေ့ ရသည်။အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အသားမှာ ပျော့ ပျော့လေးဖြစ်ပြီး ခွဆုံမှာ မနေ့ညက ဘောင်းဘီလို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ် မနေ ပိတ်စ မှာ ပွ နေသလို လျှော့ယိလျှော့ရဲ မို့ နေမင်း နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားသည်။ ဒီတခါတော့ နေမင်း က သူကိုယ်ကို အိပ်ယာ ခြေရင်း ဖက်သို့ လျောဆင်းလိုက်ပြီး မဝိုင်း ၏ကောက်နေသော ဖင်နားမှာ မျက်နှာကပ်ပြီးကြည့်လိုက်သည်။

မဝိုင်း၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ ခွဆုံ၌သာပွနေတာ ပေါင်ရင်းနဲ့ ဖင်လုံးပေါ်မှာကျတော့ သားရေ မြော့ ကြိုးက တင်းကျပ်နေသည်၊ နေမင်း က ပေါင်ခွကြားနား သူနှာခေါင်း ကပ်ပြီးနမ်းကြည့် လိုက်တော့ ကိုယ်နံ့ သင်းပျံပျံလေး ၊မဝိုင်းထုံးစံ အတိုင်း ပေါင်အတွင်းဘက်တွေပါ သနပ်ခါး လိမ်းထားလို့ထင်သည်။ နောက် နေမင်းက တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့လက်ခလည် ထိပ် လေးနဲ့ မဝိုင်း ခွဆုံ နေရာကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပင်အသာအယာပွတ်ကြည့်လိုက်သည်။

နေမင်းလက်က မဝိုင်း အဖုတ်နူတ်ခမ်းကို ဘောင်း ဘီအသားပျော့ပျော့ ပေါ်က ထိမိလိုက်တာနဲ့ မဝိုင်း ဆတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတာကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရလိုက်၊ သို့သော်လည်း နေမင်းက ဆက်ပြီးဖိကပ်ထားတော့ ငြိမ်သွား၏၊ နေမင်းက ဘောင်းဘီအသားပျော့ပျော့ပေါ်မှ လက်ချောင်းထိပ်လေးဖြင့် မဝိုင်း အဖုတ် အကွဲကြောင်းနေရာကို လိုက်စမ်းနေပြီးပွတ်ပေးနေလိုက်ရာ နဂိုလ်ထဲက စို့နေသော အရည်ကြည့်တို့မှာ အပြင် သို့စိမ့်ကျလာပြီး ဘောင်းဘီခွကြားမှ တဆင့် နေမင်းလက်ဖျား အထိတောင် စိုစွတ်လာခဲ့သည်၊ နေမင်း လက်ချောင်းထိပ်က အကွဲကြောင်း ကြားထဲ နည်းနည်းခြင်း တိုးဝင် ဆော့ကစား နေလိုက်ရာ ဘောင်းဘီ ပိတ်သားက ခွင့်ပြုသည့်အထိ တဖြည်းဖြည်း ခြင်း အဖုတ်ထဲ ရောက် လာတော့သည်။

ဘောင်းဘီအသားက ပေါင်ခွဆုံကြားမှာ နည်းနည်းပွနေလို့လား မသိ၊ ဘောင်းဘီ ပိတ်စနူင့်နေမင်း၏လက်ခလယ်မှာ ဒုတိယလက်ဆစ် အထိကို မဝိုင်း ၏ စောက်ခေါင်းထဲ ဝင်ရောက်နေပေတော့သည်။ အပျိုကြီး မဝိုင်းမှာသာ သူ့ စောက်ဖုတ်ထဲ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း ကျူးကျော် နေသော နေမင်း လက်ချောင်းကြောင့် အသံထွက် မအော်မိအောင် ခေါင်းအုန်း ထောင့်စွန်းကို ကိုက်ထားရပြန်လေပြီ။ နေမင်းမှာ သူ့လက်ခလည်ကို မဝိုင်း စောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်သလောက်ကို အဝင်အထွက်လုပ်ပေးနေရာ မဝိုင်း၏ပင်တီမှာ စိုရွဲ ပြီး မဝိုင်း၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ၂လက်မခန့် ဝင်နေပေတော့သည်။

ခနနေတော့ လက်ညှောင်းသွားသောနေမင်းက သူ့လက် ကိုဖယ်၍ ကြည့်လိုက်ရာ မဝိုင်း၏ ပင်တီမှာစိုစွတ်ပြီး အဖုတ်ထဲ ကပ်ကျန်နေခဲ့သဖြင့် အဖုတ်အကွဲကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ မြင်နေရပေသည်။ စိတ်အရမ်းကြွနေ သော်လည်း မဝိုင်း၏ ပင်တီကို ဆွဲ မချွတ်ရဲသေးသော နေမင်း မှာ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ ဘောင်းဘီပေါ်ကပင် ဝင်သလောက်လုပ်တော့မည်ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။နဂိုလ်ထဲက ပုဆိုးချွတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လွတ်လပ်နေသော နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးကို သေခြာကိုင်ထိန်း၍ မဝိုင်း၏ ပင်တီ ပေါ်မှပင် အဖုတ်အကွဲကြောင်းထဲ ထိုးသွင်း ကြည့်လိုက်လေသည်၊

သို့ ရာတွင် ကိုယ်အနေအထားမှာ သိပ်မမှန်၍ တစောင်းအိပ်နေသော မဝိုင်း၏ အပေါ်မှ ပေါင်တန်ကို နဲနဲ ကားပြီးနေမင်းက မဝိုင်းပေါင်နူစ်လုံးကြား ဒူးတ ဘက်ထောက် ၊မဝိုင်းပေါင်တဖက်ကိုခွ၍ နောက်ဒူးတဖက်ကို မဝိုင်းဖင်နားမှာထောက်လိုက်သည်၊ ထိုအခါမှ တန်းသွားသော သူ့လိင်တန် ကြီးကို မဝိုင်း၏ အဖုတ် အကွဲကြောင်းအဝမှာ တေ့သွင်းလိုက်လေသည်၊ ဘောင်း ဘီခံနေသဖြင့် နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးမှာ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ ဒစ်ကျော်ရုံလေးသာ သွင်း၍ ရလေသည်၊ သို့သော်လည်း မဝိုင်းအဖုတ်ထဲ သူ့လိင်ချောင်းရောက်နေ ပြီဆိုသော အသိက နေမင်းကို အရမ်း စိတ်တက်ကြွစေသဖြင့် အခါနူစ်ဆယ်လောက် ဆောင့်ပြီးတာနဲ့ သုတ်ရည်များပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားရလေတော့သည်။

မဝိုင်းခမျာမှာလည်း နေမင်း ဒစ်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ ထည့်ခံရသဖြင့် အပျိုကြီးအနေဖြင့် လက်နူစ်ဆစ် ဆိုသည်မှာလည်း နည်း သည်မဟုတ် ၊ အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး နေမင်း တချီ အပြီးမှာ သူလည်း နူစ်ခါလောက် ဖိုလှိုက်ဖိုလှိုက် ဖြစ်သွားရ လေတော့သည်။ နောက်တော့ နေမင်းဒီထက် ပိုနယ်ကျွံလာမည်စိုး၍ သူ့ဂါဝန်ကိုဖုံးလိုက်ပြီး ခြေထောက် နူစ်ချောင်းကို ဖြောင့်ဖြောင့် ဆန်းတန်းလိုက်လေရာ၊ နေမင်းမှာ အထိပ်တလန့် နူင့်သူခေါင်းအုံးပေါ် ခေါင်းပြန်ချ မျက်စေ့မှိတ်နေလိုက်မိတော့သည်။ နေမင်း မှာ အိမ်ရှေ့ခန်းက သူအိပ်နေကျနေရာကို သူ့ဦးလေး ကိုပေးလိုက်ရတော့ အခု မဝိုင်း အခန်းထဲက မဝိုင်းကုတင်ဘေးအောက်ကြမ်းပြင်မှာ အိပ်ရလေသည်။

မဝိုင်းနူင့် တခြင်ထောင် ထဲ အိပ်ခဲ့ဘူး သည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် အခု လို တခန်းထဲ မှာ အိပ်ရတော့ စိတ်တွေကတော့ မျိုးစုံ တွေးနေပြီး လီးက တချိန်လုံးမာနေ၏၊ မဝိုင်း တခါက သူအိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေတုန်း သူ့လီးကို ကိုင်ဘူးတာ ကိုလည်း သိထားတော့ အခုလည်း တောင်းတနေမိသည်၊ သို့သော်လည်း မဝိုင်းက ကုတင်ပေါ်မှာ သူက ကုတင်အောက်မှာ ဆိုတော့ ဟိုတခါကလို၊ မဝိုင်း အိပ်ပျော်နေတုန်း ပင်တီပေါ်က လုပ်ဖို့ ဆိုတာက လည်း မဖြစ်နိူင်၊ သူ့မှာ ခြင်ထောင်မရှိတော့ သူ့လီးကို မာနေအောင်ဆွပြီး အိပ်ပျော်သလို နူင့် ပုဆိုးလှန်ပြီး နေလိုက်လေသည်၊ တပတ်လောက်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပဲ သူသာ အိပ်ငိုက်ပြီး အိပ်ပျော်ပျော် သွားလေသည်၊ နေမင်း စိတ်ထဲမှာ မဝိုင်း တယောက် ဟိုတခါတုန်းက တကယ်အိပ်ပျော် နေတာပဲ ဖြစ်မယ်၊ နိူးနေရင်တော့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဟု စထင်စပြုလာလေတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ တနေ့ နေမင်း အမှတ် မထင် ညသန်းကောင် တရေးနိူးလို့ မျက်လုံးကို ဖြတ်ကနဲ ဖွင့်လိုက်တော့ အခန်းထဲက ညမီးလုံး ရောင်အောက်မှာ မဝိုင်း ရဲ့ ခြင်ထောင်လှုပ်သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ငုံ့ကြည့်တော့လည်း၊ ပုဆိုးက ခါးပေါ် ကွင်းလုံးလန်တက် နေပြီး သူ့လိင်တန်ကြီးက လည်း အလံတိုင်ကြီးလို မာကြော ထောင်မတ်နေသည်။ သူက ခနတော့ ငြိမ်နေလိုက်ပြီး မဝိုင်း ခြင်ထောင် က မလှုပ်တော့တာတွေ့လို့ ထထိုင် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့ဘေး ကုတင်ပေါ်မှ မဝိုင်းမှာ ခေါင်းပိုင်း က ခြင်ထောင်အပြင်ရောက်နေ၏၊ မဝိုင်း၏ ခေါင်းမှာ ကုတင်စောင်းနားမှာရောက်နေပြီး နေမင်း အိပ်နေသော ကြမ်းပြင်နေရာကို ငုံ့ကြည့်နေသည်နူင့်တူသည်၊ မျက်စေ့ကို ပိတ်ထားတာတခုပဲ ကွာသည်။

မဝိုင်းနဲ့ တခန်းထဲ အတူတူ စအိပ်ရသည့် အချိန်က စလို့ လေးငါးရက် လောက်၊ အခွင့်အရေး တခုခု များ ပေါ်မလားဟု နေ့တိုင်း ထကြွနေရသော တဏှာ စိတ်ကို နေမင်းတယောက် မတားဆီးနိူင်တော့ပြီ၊ ပုဆိုးကို သူ့ဖျာပေါ်မှာ ဒီအတိုင်း ကွင်းလုံးချွတ်ချထား ခဲ့ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မဝိုင်း အိပ်နေပုံကို ငုံ့ ကြည့်လိုက်မိသည်။ မဝိုင်းမှာ နူတ်ခမ်းလေး ဟတတဖြင့် အသက်ရူသံပြင်းပြင်း ဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်လား၊ ဟန်ဆောင်အိပ်ပျော်နေသည်လား နေမင်း မခွဲခြားတတ်တော့ပါ။

ဟိုတခါ တခြင်ထောင်ထဲ အိပ်တုန်းက သူမ ပင်တီခံ ပြီး သူ့ဒစ်ဖျားကို အဖုတ်တွင်း ဝင်အောင် လိုးခဲ့သည့်တိုင် မဝိုင်း မနိူးခဲ့ ဘူးဆိုတာ အခုတော့ သူသံသယရှိနေပြီ၊ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမဝိုင်း ဟန်ဆောင် ပန်ဆောင် အိပ်ပျော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်။ တကယ်အိပ်ပျော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူလုပ်ချင်တာ လုပ်ရရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လားဟုလည်း တွေးမိသည်။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ နေမင်း အရမ်းကို ထန်နေပြီ ။ မဝိုင်းအိပ်နေသော ကုတင် ခေါင်းရင်းနားမှာ နေမင်း လျှောက်သွားလိုက်တော့ မာတောင်နေသော နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးက မဝိုင်းမျက်နှာ နူင့် တတန်းထဲ ဖြစ်နေ၏၊ နေမင်းက ရှေ့ သို့ တဖြေးဖြေး တိုးသွားရာ သူ့ ဒစ်ထိပ်ဖျားနူင့် မဝိုင်း၏နူးနူးညံ့ညံ့ နူတ်ခမ်း ဖျားတို့ ထိမိသွား၏၊ မဝိုင်း ၏ အသက်ရူသံ ရုတ်တရက် ရပ်သွားသလိုထင်လိုက်ရသည်။

နေမင်း ၏ ဖင်ညှောင့်ရိုး မှလည်း အအေးဓါတ် တခု စီးပြီး ဗိုက်ထဲ ရောက် လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအခြေအနေရောက်မှ တော့ မထူးတော့ ဟု တွက်ထားသော နေမင်းမှာ သူ့လီးထိပ်ဖူးကို အသာအယာ မဝိုင်း နူတ်ခမ်းလွှာထဲ ထိုးသွင်းလိုက် သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ မဝိုင်းအိပ်ရာမှ ယောင်ပြီးကိုက်ချလိုက်မှာ ကို ကြောင်နေသေး၏၊ သို့သော် မဝိုင်း၏ စိနေသော သွားများဟသွားသည်ကို သူသိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားပြီး ဆက်သွင်းလိုက်သည်။

သူလိင်တန်ကြီး သုံးပုံတပုံမှာ မဝိုင်း အာခေါင်ကို သွားထောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် နေမင်းမှာ ဆက်ထိုးနေတာကို ရပ်လိုက်ရသည်၊ ထိုအခိုက်မျာပင် မဝိုင်း၏ လျှာက သူဒစ်ကို ရစ်ပတ် ဆွဲယူပြီး မဝိုင်း ပါးစောင်နူစ်ခုမှာလည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို ညှစ်ပြီး စုပ် လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏်၊ …အီး ကျွတ်ကျွတ်… နေမင်းမှာ ကျွတ်စုပ်ပြီး ညီးညူလိုက်မိသည် အထိ အရသာတွေ့သွား၏၊အမဝိုင်းမျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့လည်း မျက်လုံးမှိတ်ရက်သားတွေ့ရ၏၊ ကဲ ဒီလောက်တောင် အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်လည်း ဆောင်ကွာ ဟုတွေးရင်း နေမင်းက မဝိုင်း ပါးစပ်ကို စပြီးဖြေးဖြေးခြင်း လိုးတော့သည်။

ညာဘက်လက်က မဝိုင်း၏ ခေါင်းကို အနောက်ဘက် မရုန်းနိူင်အောင် အသာထိန်းထားပေးရင်း၊ နောက်တဘက်က မဝိုင်း၏ ဖောင်းမို့အိ တင်းနေသော ရွှေရင် အစုံဖောင်းဖောင်း လေးကို အင်းကျီပေါ်က ပင်ဖျစ် ညှစ် ဆုပ်ခြေပေးနေတော့သည်။ နေမင်းက ပဲ တအားတင်းနေလို့လား၊ အမဝိုင်း၏ စုပ်အားကပဲ ကောင်းလို့လားမသိ နေမင်းတယောက် သိပ် အကြာကြီး မထိန်းနိူင်တော့ပဲ လိင်တန်ထိတ်ကြီး ယားလာကာ သုတ်ရည်များ မဝိုင်း ပါးစပ်ထဲ သို့ တဖုတ်ဖုတ် ပန်းထည့်ပစ်လိုက်မိတော့လေသည်။

နေမင်းမှာ သူ့လိင်တန် ကြီးမှ တဖြွတ်ဖြွတ် ပန်းထုတ်ပစ်လိုက် သော သုတ်ရည်များကို မဝိုင်းက မျိုချပစ်လိုက်ရုံမက နောက်ဆုံးပျော့တော့တော့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော လိင်တန်ကြီးကို ခလေးနိူ့စို့သလို ဆက်စုပ်ပေးလိုက်သဖြင့် ဒူးမျာပင် ခွေကျ သွားအောင် အရသာ ထူးကဲ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အမဝိုင်း မျက်နှာ ငုံ့ကြည့်တော့လည်း မျက်စိကို မှိတ်ထားတုန်း မို့၊ အင်း သူက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးပဲ လုပ်ပေးချင်တယ် ထင်တယ်၊ ပေါ်တင်ကြီး တော့ ရှက်လို့ ထင်တယ် လို့ တွေးမိသွားလေတော့သည်။

ဖြစ်ရပ်မှန်

ဟေ့လူတွေ မယုံမရှိနဲ့ဗျခုပြောနေတာတွေက တကယ့်ဖြစ်ရပ်မှန်နော်မကောင်းတတ်လို့ နာမည်တွေသာပြောင်းထားတာ …တကယ့်ကိုကြုံးခဲ့ရတာတွေတော့ အမှန်တကယ်တွေ …..တကယ်လို့သာ အဖိုးကြီးတွေသိလျင် သူတို့လီးကို ခုတ်ဖြတ် ချင်စိတ်ပေါက်သွားမယ် ….ကျွန်တော်ဆွဲခဲ့ရတာတွေလည်း အဖိုးကြီးတွေရဲ့ကတော် တွေလေ ….ဖြစ်ပုံကဒီလိုဗျ………..ကျွန်တော်ကျောင်းဆင်းကာစ မိခင်တပ်ရင်းကိုရောက်ရောက်ချင်းဘဲပေါ့တပ်ရင်းမှူးက သူ့အနားမှာဘဲခေါ်ပြီး အလုပ်အကြောင်းတွေသိအောင်ဆိုပြီး ခေါ်ထားတယ် ….အေးကွ … အောင်စိုး မင်းညနေရုံးဆင်းပြီးလို့ ရေချိုးပြီးလျင် ငါ့အိမ်လာခဲ့ ဥိးကွာ …. တပ်ထောက်က သစ်ဆိမ့်ပင်စိုက်ခင်းဖိုင် ယူခဲ့ကွာ……တပ်ရင်းမှူးမှထိုကဲ့ သို့ပြောသောကြောင့်

ကျွန်တော်လည်းဟုတ်ကဲ့ အဘ ကျွန်တော်လာခဲ့ပါ့မယ် …ညနေရုံးဆင်းပြီး ရိပ်သာမှာရေမိုးချိုးပြီးတော့ ဖိုင်ကိုကိုင်ပြီး ….. ရင်းမှူးအိမ်ကိုလာခဲ့တယ်…တပ်ရင်းမှူး ခင်ဗျ တပ်ရင်းမှူး ခင်ဗျာ ….ကျွန်တော်အော်ခေါ်သော်လည်း ဘာအသံမှ မကြားရ …..နောက်မှ တပ်ရင်းမှူးအိမ်မှာ နေတဲ့ ရဲဘော်လေးပြေးထွက်လားပြီး ….ဗိုလ်ကြီး ဘာအကြောင်းရှိလို့လည်း?အေးကွ တပ်ရင်းမှူး ဂေါက်ရိုက်ကပြန်လာပြီလားကွ……အော် ပြန်လာပြီ ခင် ဗျတံခါးဖွင့်ပေးပြီး ….ဝင်ခဲ့လေဗိုလ်ကြီး …..ခဏထိုင်ဦးနော် …… ကျွန်တော်သွားပြီး သတင်းပို့ပေးမယ်။

အိမ်အတွင်းသို့ဝင်သွားသည် …အိပ်ခန်းနားကနေအဘ အဘအေးကွ ဘာလည်း ……အပြင်မှာ ဗိုလ်ကြီး အောင်စိုး ရောက်နေတယ် ခင်ဗျ ….အေးဟုတ်ပြီ ငါထွက်ခဲ့မယ် ……ကျွန်တော်ထိုင်နေတဲ့နေရာနဲ့ သူတို့အိပ်ခနု်းနဲ့နီးတယ် …..ကြားနေ ရတာကတော့ မသည်းကွဲဘူး…အိုကွာ မောင်ကလည်း တော်ပြီကွာ …. အဟင့် ဟင့် ရေချိုးပါတော့ …. ဟိုမှာ စောင့်နေတယ်လေ ….ရပါတယ် သွယ် …..ဖြည်း ဖြည်းပေါ့ …..အိုး ဘာတွေ လုပ်နေတာလည်း ….အဲလိုကြီး မလုပ်ပါနဲ့ကွာ နော် နော်ဟုတ်ပြီ ညကျမှ ပြန်ဆက်မယ် …. ရေချိုးလိုက်ဦးမယ် ….သွား မောင်မောင်ကဲကဲ ခဏလေးကြာတော့ တပ်ရင်းမှူး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားတာတွေ့ လိုက်ရတယ် ….ပြီးမှ သူ့ကတော် အန်တီသွယ် ခေါ် မမသွယ် …..အသက်တော့ နှစ် သိပ်မကြီးသေးပါ ….ရှိလွန်းလှ ၃၅ နှစ်ပေါ့ ……အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်အပေါ်ပိုင်းမှာတော့

အိမ်နေအကျၤီပါးလေး ….အောက်မှာကတော့ ထမီဖရိုဖရဲနဲ့ပေါ့ ဗျောင်ဝတ်ထားတာဆိုတော့ သူ့ကိုယ်လုံးကို ဖော်ပြသလိုဖြစ်နေတယ် …..အော် ဗိုလ် အောင်စိုး ရောက်နေတာကိုး မင်းတို့တပ်ရင်းမှူးကတော့ ခုမှ ရေချိုးနေတုန်း စောင့်လိုက်ဦးကွယ် ….. ပျင်းနေမှာပေါ့ တီဗွီ ဖွင့်ထားပေးမယ်အော် ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျ ရပါတယ် အန်တီ …..ပြောပြောဆို ကျွန်တော့်ရှေ့က တီဗွီ ကိုဖွင့်ပြီးလိုင်းပြောင်းပေးနေတယ် ……ရှေ့တည့်တည့်မှာဆိုတော့ မျက်လုံးကလည်း မြင်တတ်တယ် …..တီဗွီ အလင်းရောင်က သူ့ထမီ ပါးလေးကိုဖောက်ပြီး အတွင်း ကအရာတွေကို ရေးရေးလေးမြင်နေရတယ် …….တော်တော် လှတဲ့ဆော်ကြီးဘဲ ဗျာ စိတ်ထဲမှာ ကြိတ်ချင်စိတ်တွေဖြစ်သွားမိတယ် ….ပေါင်ကြားထဲက လီးကြီးကထောင် နေပြီပေါ့ ……ပြီးမှ စိတ်ကိုထိန်းပြီး လျှော့လိုက်တယ် …….ကျွန်တော့်ရှေ့ကနေ ဖင်ကို လှုပ်လီလှုပ်လဲ့နဲ့ လှုပ်ပြီးလျှောက်သွားတယ် …..ကြည့်ရတာ အထဲမှာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီမပါဘူးထင်တယ်။

အဲဒိနေ့က လုပ်စရာရှိတာတွေလုပ်ပြီး ရိပ်သာကိုပြန်ခဲ့တယ် ….တပ်ရင်းမှူး လေးလပါတ် အစည်းအဝေးသွားဖို့ပြင်ဆင်နေပြီ …တပ်ရေးဗိုလ်ကြီး လည်း အလုပ်တွေရှုပ်နေတယ် ကျွန်တော်ရောဘဲ …စိတ်ထင် ကျွန်တော်ပါလိုက် သွားရမယ်လို့ထင်နေတာ..နောက်မှ အောင်စိုး မင်းတပ်ရင်းမှာဘဲ နေခဲ့တော့ ကွာ …. ဟုတ်ကဲ့ အဘ ….. လိုတာရှိလျင် ဖုန်းဆက်ပြီးလှမ်းမှာလို့ရအောင် ငါမှာလျင်လည်း မင်းဘဲလာခဲ့ကွာ …ဟုတ်ကဲ့ အဘ …မှတ်မှတ်ရရဘဲ အဲဒီနေ့က မိခင်နဲ့ကလေး ကိစနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရာရှီလိုင်းဘက်ကိုရောက်တော့်ရင်မှူးအိမ်ဘက်ကိုအရောက် …. စာရင်းတွေဝင် ပေးမယ်ဆိုပြီး ……

အန်တီ အန်တီ ……အိမ်ရှေ့ကနေ ကျွန်တော်ခေါ်နေမိတယ် အိမ်ပတ်လည်မှာလည်း ခြံစည်းရိုးပင်တွေစိုက်ထားတယ် ….တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ်လည်း နည်းနည်းလှမ်းတယ်လေ….အပြင်က ရုတ်တရက်ကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ဘူးပေါ့ ….နောက်မှ ရင်းမှူးကတော် ထွက်လာပြီး ….အော် ဗိုလ်အောင်စိုး ပါလား …ဘာအကြောင်းလည်းကွယ် …အိမ်ထဲဝင်ထိုင်ပါဦး …..ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျကျွန်တော်ကြည့်လိုက်တော့ အကျၤီထဲမှာ ဘာမှဝတ်မထားပါ …နို့သီးခေါင်းလေးကို အကျီထဲကမြင်နေရတယ်…..ထမီကလည်းဗျောင်ဘဲဝတ်ထားတယ် …. ဖင်ကြီးကိုဝိုင်းနေတာဘဲဗျာ …ခါးသေးသေး ကိုယ်လုံးလေးသွယ်သွယ်နဲ့…. ကြိတ်ချင်စရာကြီးနော် … ကျွန်တော်လည်းထိုင်ခုံမှာထိုင်လိုက်တော့ … သူ့မှာ ဟိုရှာသလိုဒီရှာသလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့ကနေ ကုန်းကုန်းကွကွနဲ့ အကျီက ဟိုက်သွား တော့ အတွင်းက နို့အုံကိုမြင်နေရတယ် …. ကြီးမယ်ထင်တာ မကြီးဘူးဗျ။

နောက်မှ ထလိုက်တော့် ထမီစကိုနင်းပြီး လျှောကျသွားတယ် …. ကျွန်တော်လည်း အလျင်ဘဲ ဖမ်းပွေ့လိုက်တယ် …. ထမီကလည်းကျွတ်ချင်ချင်ဖြစ်သွားတယ် ……. အပြင်မှာက မိုးတွေရွာနေလေရဲ့ဗျာ …….ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတမျိုးကြီးဖြစ်သွားတယ် သူ့လက်ကလည်း ကျွန်တော့်ကျောကုန်းကို လှမ်းဖက်ထားသေးတယ် …. ကျွန်တော်က သူ့ချိုင်းအောင်ကနေဖမ်းပွေ့ထားတယ် ….. လက်ထဲမှာက သူ့နို့ကိုဖမ်းဆုပ်ထားသလို အောင်ကလီးကြီးက စောစောကသူ့ကိုမြင်ပြီးကတည်းက တောင်နေတာ ….. ခုတော့ သူ့ဖင်ကိုထောက်ထားသလိုဖြစ်နေတယ် ….. သူ့မျက်နှာကြည့်လိုက်တော့ ရဲနေတယ် ရှက်လို့ထင်ပါ့…. ကျွန်တော်လည်း မလွှတ်ပေးသေးပါ….

သူ့နို့လေးတွေကို အကျီပေါ်ကနေ အသာလေးပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် … သူလည်းရုန်းဖို့မေ့နေတယ် ထင်တယ်….. ကျွန်တော့်ကိုယ်ကြီးကိုဖက်ထားတယ် …အော်ကြွားရဦးမယ်… ကျွန်တော်က ကျောင်းမှာတုန်းက တပ်ခွဲမှာ ဘော်ဒီအလှဆုံးဗျ …. ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ် လက်မောင်းကြီးကြီးနဲ့ … တော်ရုံဆော်ဆိုလျင်ကြွေသွားမယ် … ကျောင်းမှာ တုန်းကခေါ်ကြတာဒုတ်ကြီးတဲ့လေ ကြီးတာလည်းပြောမနေဲ့ ကျပ်လုံးလောက်ရှိမယ် ရှည်တာကတော့ ရ လက်မလောက်ပါဘဲ .အန်တီက အရမ်းလှတာဘဲဗျာ ….အို … ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ။.လက်ကတော့မလွှတ်သေးပါ ……. ကျွန်တော်လည်း နို့တွေကိုမသိမသါ လေး ပွတ်ပေးနေပြိးနို့သီးတွေကို လက်ညှိုးလက်မနဲ့ ညှပ်ညှပ်ပေးနေလေရဲ့ ………တကယ်ပြောတာပါ …. အန်တီက လှတယ်ဗျ ………ပေါင်ကြားကလီးကတော့ သူ့ ဖင်ကို တဒေါက်ဒေါက်နဲ့ပေါ့။

မလုပ်ပါနဲ့ကွာ မင်းအဖိုးကြီး သိသွားလျင် ပြသ နာတက်နေပါဦးမယ်ကွာ …အန်တီကလည်း မသိအောင်လုပ်တာဘဲ ဘယ်သူသိမှာ မို့လို့လဲ….ပြောပြောဆိုဆိုကျွန်တော်လည်း သူ့လည်ပင်းသားတွေကို အသာ လေးနမ်းလိုက်တော့ ခေါင်းလေးမော့လာပြီးဟင်း ဆိုတဲ့ အသံလေးထွက်လာတယ် ..အိုး ကွာ ……..လက်တဖက်က နေရာပြောင်းပြိး ဖင်သားတွေကို ဆုပ်နယ်ပေးနေ တယ် ……… ကျွန်တော့်ဘက်မျက်နှာချင်းဆိုင်ကို ဆွဲလှည့်လိုက်တယ် ……. အလိုက်သင့်လေးပါလာပြီး နှုတ်ခမ်းကိုအသာလေးဖိပြီးစုပ်ပေးလိုက် ပါးစပ်ထဲကို လျှာထည့်ပြီးမွှေပေးလိုက်တော့ သူလည်း ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကိုပြန်စုပ်လာတယ်အရဲစွန့်ပြီး အကျၤီကိုချွတ်ချလိုက်တယ် …. အားပါး မျှော်လင့်ထားတဲ့ဟာကြီးကကြို ဆိုနေတယ် ….. ထိပ်သီးလေးတွေနီနေတယ် သိပ်တော့မကြီးပါ ……. အသားဖြူတော့ ပိုဆိုးသေးတယ် …….

ကျွန်တော်လည်း ကုန်းပြီးစို့ပေးလိုက်တော့ သူကလည်း တ အင်း အင်းနဲ့ ….. ကျွန်တော့်လက်ကလည်း အငြိမ်မနေပါ သူ့ဖင်သားတွေကို ဆုပ် လိုက်ညှစ်လိုက်နဲ့ … သူလည်းအငြိမ်မနေနိုင်တော့ ကျွန်တော့်ဇစ်ကိုဆွဲချပြီး…လီးကိုကိုင်ပေးနေတယ် ….မမ အရမ်းချစ်တယ်ကွာ ….ဟာကွာ ဘာတွေပြော နေတာလည်း …..ထမီကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကို လက်နဲ့ အသာလေးအုပ်ပြီးကိုင်လိုက် အကွဲကြောင်းထဲကိုလက်တစ်ချောင်းထည့်ပြိး ကလိပေး နေတော့ မနေနိုင်တော့ဘူးလေ …လာကွာ အခန်းထဲသွားမယ် ဆိုပြီး ကျွန်တော့် လက်ကိုဆွဲသွားတယ် …. ကုတင်ပေါ်မှာသူကချေထောက်ချပြီးထိုင်နေတယ် … ကျွန်တော့်အကျီတွေပါကူပြီးချွတ်ပေးနေတယ် … ဘောင်းဘီကိုလည်းချွတ်ပေးနေ တယ်ပြီးမှ လီးကြီးကိုကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ပေးနေလေရဲ့ဗျာ။

အား အား ကောင်းလိုက်တာ မမရယ် ……သူ့ဂုတ်သားလေးတွေကို မနာအောင် သွားလေးတွေနဲ့ကိုက်ပြီး ညီးပေးလိုက်တယ် ……လက်ကတော့ သူ့ကျောကုန်း တွေကို ပွတ်သပ်ပြီး …..သူ့ကို အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်တယ် …….နှုတ်ခမ်း ခြင်းတေ့စုပ်ပြိး အောက်ကိုတဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းသွားတော့ နို့သီးလေးတွေကို လျှာ နဲ့ယက်ပြီးကလိလိုက် သွားနဲ့ကိုက်ချေပေးလိုက်နဲ့ … သူ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို လက်နဲ့ ကလိလိုက်နဲ့ …… ဗိုက်ကိုနမ်းပြီးအောက်ကို လျှောဆင်းသွားတော့ သူ့စောက်မွှေး တွေနဲ့ ဆီးခုံလေးကို အသာလေးယက်ပေးလိုက်တယ် …. လက်က နို့တွေကိုချေပေး ပြီး … သာသာလေး စောက်ဖုတ်ကြားထဲကိုတိုးဝင်သွားတယ် …သူကလည်း အလိုက်သင့်လေး ပေါင်ဖြဲပေးထားတယ်

အိုကွာ ဘာတွေလုပ်ဦးမလို့လည်း ‘ဒီလိုတခါမှ မခံဖူးဘူးကွာ …မမ ကိုကောင်းအောင်လုပ်ပေးမလို့ပါဗျာ… ဆိုပြီး … ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အသာဆွဲဖြဲလိုက်တယ် …. ပြီးမှ စောက်ဖုတ်ကြီး ကို သွားနဲ့ကိုက်ချလိုက်ပြီး … အကွဲကြောင်းလေးထဲကို လျှာသပ်တင်ပေးလိုက် တော့ သူ့ခမျာ ခါးလေးကော့ပြီး ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အတင်းဘဲ သူ့စောက်စိရှိတဲ့ အပေါ်ကို ဆွဲတင်ပေးတယ်….. ကျွန်တော်လည်းလျှာကို အလိုက်သင့်လေး … ၅ ထုတ်ထားလိုက်ပြီး သူ့လက်လှုပ်တဲ့အတိုင်းလိုက်သွားလိုက်တယ် …ခါးကလေး ကော့လိုက် လက်ကကျွန်တော့်ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး စောက်စိလေးကိုလျှာနဲ့ထိုးခိုင်းလိုက်နဲ့ အလုပ်ဖြစ်နေတယ် … နောက်မှကျွန်တော်က စောက်ခေါင်းလေးထဲကိုလျှာထိုးထည့် ပြီး လျှာနဲ့လိုးပေးလိုက်တယ် …..အိုး အား အား …. အဟင့် ဟင့် …ဘယ်လိုလုပ်နေတာလည်းကွာ ….မမ မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ အသံတွေတော့စုံလာပြီ။

သူ့စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို သွားလေးနဲ့ မနာအောင် ကြိတ်ပေးလိုက် စောက်စိလေးကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ ကလိပေး လိုက် စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာနဲ့လိုးပေးလိုက်တော့ ……. စောက်ရည်ကြည့်တွေထွက် လာတယ် …. အ အ အား မမ ပြီးတော့မယ်. အ ဟ ဟ အာကွာ .. ဘယ်လိုကြီးမှန်းမသိဘူးကွာ …ခပ်ညုညုကလေးပြောသည် ၂ မိနစ် လောက်ကြာတော့ သူ့စောက်ပတ်ထဲမှ စောက်ရည်တွေ ရွှဲပြီးထွက်လာတယ်….. ကျွန်တော်လည်း ကုလားပဲဟင်းစားသလို ပါးစပ်တစ်ခုလုံးပေကျံသွားတယ် ….. အိပ်ယာခင်းနဲ့ပါးစပ်ကိုဆွဲသုတ်လိုက်ပြီး ကုန်းထတယ် …မမ ခံလို့ကောင်း လားဟင် ……..ဟာကွာ ရှက်တယ် ဘာတွေလာမေးနေတာလည်း ….မမ ကမင်း အဖိုးကြီးသွားတဲ့နေ့ကတည်းက အလိုးမခံရတော့ စောက်ဖုတ်တွေယားပြီးခံချင်နေတာ မမကို မညှင်းဆဲနဲ့တော့ကွာ

လုပ်စရာရှိတာလုပ်တော့ကွာ …ကျွန်တော်လည်း စစ်ခရာသံကြားလိုက်သလိုဘဲ ထစ်ကနဲထပြီး လီးကို ဆွနေလိုက်တယ် …… ပေးကွာ မမ လုပ်ပေးမယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော့်လီးကြီးကို ဂွင်းတိုက်ပေးနေတယ် လီးမှာလည်း အရည်ကြည်တွေရွှဲနေပြီမို သူ့လက်မှာချောဆီသုတ်ပေးလိုက်သလိုချောနေ တယ် …အား အား ကောင်းလိုက်တာ မမ ရယ် …ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းကို နောက်ပြန်လန်ပြီး ညီးပေးလိုက်တယ် နောက်မှ လီးကို အသာကိုင်ပြီးသူ့စောက်ပတ်ဝမှာတေ့ပေးလိုက် တယ် …သူ့လက်နဲ့ဘဲ ကျွန်တော့်လီးဒစ်နဲ့ သူ့စောက်စိလေးကို ဆွံဲ၂ပြီးပွတ်ပေး နေတယ် … ပြီးမှ စောက်ခေါင်းဝမှာတေ့ပေးနေတယ်။

ကျွန်တော်က ခါး လေးကို အသာကော့ပြီး ဒစ်မြုတ်ရုံလေးသွင်းပေးလိုက်တော့ …အ အား…… ဟာ့ …. နာတယ်ကွာ … သူ့လီးကြီးက နည်းတာကြီးမဟုတ်ဘူး …. မမစောက်ဖုတ် တစ်ခုလုံး အပြည့်အကြပ်ဘဲကွာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကိုလည်းလက်ကလေးနဲ့တွန်း ထားသေးတယ် …..မမ နာလို့လားဟင် ….အင်း နည်းနည်းနာတယ်ကွာ .‘ဒါဆို ကျွန်တော်ဖြည်းဖြည်းလေးဘဲသွင်းမယ်နော် ….အင်း …. ဖြည်းဖြည်းနော်ဟုတ်ကဲ့ပါ ….ကျွန်တော်က လီးကို အသာလေးပြန်ဆွဲနှုတ်ပြီး ဒစ်ဖျားလေးနဲ့ သူ့စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေပါအောင် အထဲကို အသာလေးသွင်းထည့်လိုက်တော့

အ အ အား … ကောင်းတယ်ကွာ …. နည်းနည်း ထပ်သွင်းပါဦးကွာ …သူက လိုလိုချင်ချင်နဲ့တောင်းနေရှာတော့ ကျွန်တော်လည်း တဝက်လောက်ထိ ခပ်ဖိဖိလေး ဆက်သွင်းပေးလိုက်တယ် အား ကွာ ရင်ထဲမှာ တမျိုးကြီးဘဲ …. အ အ …ကျွန်တော်လည်း အဆုံးထိမသွင်းသေးဘဲ တဝက်လောက်နဲ့ညှောင့်လိုးပေးနေလိုက်တယ် အချက် ၂၀ လောက် ညှောင့်နေရာမှ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အဆုံးထိ ဆောင့်သွင်းလိုက်

တော့် ဗြိ ဗြိ …ဒုတ် ….. အား အား သားအိမ်ကိုသွားဆောင့်တယ်ထင်တယ် အထဲမှာ တခုခု တားလိုက်သလို တခုခုနဲ့ တိုက်မိသလိုကြီးဖြစ်သွားတယ် ဘာလို့ လည်းမမ …တအားနာသွားတယ်ကွာ မင်းက တအားဆောင့်လိုးထည့်လိုက်တာကိုးကွ သားအိမ်ကိုသွားထိမိတာပေါ့ … ဖြည်ဖြည်းလုပ်ပါကွာ နော် နော်လို့…အဲဒီလိုမျိုးကြားရတော့ ကျွန်တော်လည်းနည်းနည်းသနားသွားတယ် …. အဖိုးကြီးနဲ့ အလိုးခံထားဖူးတယ်ဆိုပေမယ့် ကလေးမမွေးရသေး နောက်တခုက အဖိုးကြီးလီးက သေးတယ်ထင်တယ် ရှည်မယ်လည်းမထင်ဘူး …. အနေတော်လောက်ဖြစ်မှာပါ …. ကျွန်တော့်လီးက သူ့ထက်လည်းကြီးမယ် ရှည်တယ်ဆိုတော့ မမ က ဘယ်ခံနိုင်ပါ့ ဦးမလည်းပေါ့။

ကျွန်တော်လည်း သူ့ချေထောက်၂ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်တင်ပြီးတော့ အသာလေးဆောင့်ဆောင့်ပေးနေမိတယ် …. ခါးကိုလည်းမွှေ့မွှေ့ပေးနေတော့် …မမက အောက်ကနေပြီး ခါးလေးကော့ပေးလိုက်ချိန် လီးကြီးမှာ အရသာကို ရှီသွားတာဘဲဗျာ အဟင့် အင့် အင့် အား အား ……. ကောင်းတယ်ကွာ ကောင်းတယ် ……. ဆက် ဆောင့်ပေး ဆောင့်ပေး … ကျွန်တော့်ပေါင်တွေကိုလက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ပြိး ငြီးပြော လေးပြောနေရှာတယ် …… ကျွန်တော်လည်း ဆောင့်ဆိုတဲ့အသံလေးကြားရော ခပ်မှန် မှန်လေး ဆောင့်ပေးနေမိတယ် …… လက်တွေကတော့ နို့တွေကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးညှစ် ပေးနေတယ် အား ဆောင့်ကွာ ဆောင့် ဆောင့် တအားဆောင့်တော့ မမခံနိုင် လာပြီ …. ဆောင့်ပေးကွာ ဆောင့် ….. မမ ပြီးတော့မယ်

အား ပြီးတော့မယ် ကျွန်တော်လည်း နွားသိုးကြိုးပြတ် ဆောင့်လိုးပေးနေမိတယ် ဖောင်း ဖောင်း ဖတ် ဖတ် …..အား.. အား.. အင..့် အင့် .. ကောင်းတယ်ကွာ ကုတင်ကလည်း…… တကျွီကျွီနဲ့ အသံတွေ ခေါင်းရင်းကို ကုတင်နဲ့စောင့်တဲ့အသံ ဗြောင်း ဗြောင်း ..ဆိုပြီး ပိုမြည်လာပါတော့တယ် …. အောက်ကလည်း ခါးကလေးကိုကော့ကော့တင် ပေးနေတော့ လိုးရတာ တအားကိုဇိမ်တွေ့နေမိတောတယ် ……. တအား ၁၀ ချက်လောက်လည်း ဆောင့်လိုးပြီးရော အာ ဟား အ.. အ .. ကျွန်တော့် ပေါင်ကို လက်နဲ့တအားဆုပ်ပြီး ကောင်းတယ်ကွာ မမ ပြီးပြိ .. အ.. အ မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ဆက်ငင်ဆက်ငင်နဲ့ တုန်တက်လာပြီး စောက်ခေါင်းထဲက စောက် ရည်တွေထွက်လာတယ်ကျွန်တော်လည်းသူဇိမ်ပျက်သွားမှာဆိုးလို့ မှေးပြီး ဆောင့်လိုးပေးနေတယ် ….ပြစ် ပြစ် ပလစ် ပလစ် .. ဆိုတဲ့အသံတွေကလီး ဝင်တိုင်းစောက်ရည်တွေနဲ့ ချောပြီးထွက်ထွက်လာတယ် …သူကဘဲ မောင်လေး ပြီးပြီလား ..ကျွန်တော်က ဟင့်အင်း ပြီးတော့မယ် ….ဒါဆိုဆက်လိုးလေကွာ…. မမတစ်ယောက်တည်းကောင်းလို့ဘယ်ဖြစ်မလဲမောင်လေးလဲ ကောင်းအောင် လုပ်ဦးပေါ့နော်။

ကျွန်တော်လည်း ဟုတ်ကဲ့ဆိုပြိး နည်းနည်းအရှီန်တင်လိုက် တယ် ….. ဘေးကစောင်တစ်ထည်ယူပြီး လိုးရင်းနဲ့ဘဲ စောက်ပတ်ထဲကထွက်လာတဲ့ စောက်ရည်တွေကို သုတ်နေမိတယ် … ဖြောင်းဖြောင်း … ဖြောင်းဖြောင်း ….အ အ အားအား …. ကောင်းတယ်ကွာ ဆောင့် ဆောင့် …. ကျွန်တော်လည်း အသားကုန်ဆောင့်နေမိတော့တယ် …..မမက မောနေပြီလားမောင်လေး …. မောင်လေး အောက်ကနေအိပ်ကွာ မမ တက်ဆောင့်ပေးမယ်ဆိုပြီး …ကျွန်တော့်ကို ဆွဲလှဲချလိုက်တယ် ….. လီးကတော့စောက်ပတ်ထဲကကျွတ်မသွားပါ ….. ပြီးမှ သူက အပေါ်ကနေ ဖင်ကိုကြွလိုက်ထိုင်ချလိုက် စောက်ခေါင်းထဲက အတွင်းသားတွေနဲ ထိအောင် မွှေနေလိုက်နဲ့ ဇီမ်ခံနေတယ် ….

ကျွန်တော်လည်း အလိုက်သင့်လေးမွှေပေး လိုက် ကော့ထိုးပေးလိုက်နဲ့…. အောက်ကနေ ခံလို့ကောင်းနေတယ် ….အ အ အဟင့် အ အား ရှီး ရှူး အား … ရှီး …အပေါ်ကနေတအားဆောင့်ချနေ ပြီး ကျွန်တော်ကလည်း ပြီးခါနီးပြီမို ဖင်ကိုကော့ကော့ထိုးပေးနေတယ် … သူကလည်း ဖိချလိုက်ဆောင့်ချလိုက်မွှေနေလိုက်နဲ့ အ အ ရှီး ရှီး ကောင်းတယ်ကွာ ကောင်းတယ် …… အ အ မ..မ ပြီး … ပြီး … အား …… ရှိး ဟား …အသက်ရှူသံတွေမြန်လာတယ် …. ကျွန်တော်လည်း ကော့ထိုးရင်းနဲ့ သူ့ခါးကိုကိုင်ပြိး ဆောင့်အားကောင်းအောင် ဆောင့်ချပေး ကော့ထိုးပေးရင်း အ အ မမ ကျွန်တော်.. ပြီးပြီ….အား ကောင်းလိုက်တာ မမ ရာ … ဟင်း ဟင်း …. မမကလည်းကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်မှာ ခွရက်ကလေးမှောက်ချပြီး အသက်ကိုမှန်အောင်ရှူ နေတယ် …ကျွန်တော်လည်းမမ ဆံပင်တွေကိုနမ်းပြိး လက်တွေက ဖင်သားတွေကို ညှစ်ပေးလိုက် ကျောလေးကိုပွတ်သပ်ပေးလိုက်လုပ်မိတယ်။

မမက အရမ်းကော င်းတယ်ကွာ ….. ၂ ခါတောင်ပြီးသွားတယ် …. အဖိုးကြီးနဲ့ဆို ၁ခါပြီးအောင်မနည်း ကိုကြွအောင်လုပ်ရတယ် …. တခါတခါ သူအရင်ပြီးပြီး ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ မမ မှာ မပြီးရဘဲ ဟတ်ကော့ကြီး ကျန်နေရတဲ့ ရက်တွေအများကြိးဘဲကွာ …. မောင်လေးကိုကျေးဇူးတင်မိတယ် …. မမတခါမှမခံဖူးတဲ့ စောက်ဖုတ်ကိုလည်းမှုတ်ပေးတယ် …. မမကိုလည်းအလိုလိုက်ပြီး မမစိတ်ကျေနပ်အောင်ပြီးအောင် အမျိုး၂လုပ်ပေးတယ်ကွာကျွန်တော်ကလည်းမမကို စစမြင်ကတည်းက လိုးချင်နေတာပါ …. မတတ်သာလို့ သာစိတ်ကိုဖြေနေရတာပါ….. ခုလိုမျိုးကျတော့မမကို ပိုပြီးသနားသွားချစ်သွားမိပြီဗျာ နောက်နေ့တွေလိုးချင်လျင် ဘယ်လိုဆုံကြမလည်းဗျာ………

မမက …နေပါဦးလေ မမ ကြံဖန်ပြီးလုပ်ပေးပါ့မယ် …….. မြို့ထဲမှာ မမတို့ ဝယ်ထားတဲ့အိမ်တစ်လုံးရှိတယ် အဲဒီမှာလိုးလို့ရအောင်မမ ကြိုးစားကြည့်မယ်ကွာ…. မောင်လေးနဲ့အလိုးခံရတာ တအား ဇိမ်ရှိတာဘဲကွာ …ကျွန်တော့်ကို ဆွဲငင်အားကောင်းတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်ပြီး ခပ်ညု ညု လေးပြောသည် …… အဝတ်စားကိုယ်စီဝတ်ပြီး နောက်ဆုံးလက်ကျန်တနှာကို နှုတ်ခမ်းစုပ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး … လူမသိအောင် အသာလေးကုပ်ချောင်းချောင်း ပြန်ခဲ့တယ်…….. ဟင်း ဟင်း ….မမသွယ်တို့က ဘယ်သူမှမသိဘူးဆိုပြီး ဗိုလ်ကြီးငယ်ငယ်လေးနဲ့ကြိတ်ပုန်းခုတ်နေတယ်ေ ပါ့လေ ….ဟယ် မိဇာခြည် … မင်းဘယ်လိုသိလည်း ….မမသွယ်မှ အံ့သြဟန်ဖြင့်ပြော သည်…..ဇာခြည်သိတာ မမသွယ်တို့ စပြိးအလုပ်ဖြစ်ကတည်းက ဇာခြည်က မမသွယ် ဆီအလာ အခန်းထဲမှာ အသံတွေကြားလို့ချောင်းကြည့်ခဲ့တာ။

ကြားကြားချင်းတော့ စဉ်းစားမိတယ် …. တပ်ရင်းမှူးလည်း ၄ လပတ်သွားတာ …. မမသွယ်ဘယ်လို လုပ်ပြီး ဖြစ်နေပါလိမ့်ပေါ့…. ကြည့်မှဘဲ ဗိုလ်ငယ်ငယ်ချောချောနဲ့၂ပါးသွားနေတာကိုးဟဲ့ ဇာခြည် …..ဒီအကြောင်းတွေ နင်နဲ့ငါ ၂ ယောက်ဘဲသိတာကောင်းပါတယ်အေ နို့မို့ဆို အဖိုးကြီးသိလျင် ဟိုကောင်လေးရောငါရောသတ်ခံထိမှာ…..ဟာ မမသွယ် က လည်း ဇာခြည်ပါ သတ်ခံထိအောင်ကြံပေးပေါ့ …. ဟုတ်ဘူးလား …. ကိုကိုမြင့် လည်းရှေ့တန်းသွားနေတော့ ဇာခြည်လည်း မခံရတာကြာပြီလေ…ဒီလိုအခါအခွင့်သင့်တာမျိုးကိုစောင့်နေတာ ….ဇာခြည် ဆိုသည်မှာ မမသွယ်တို့တပ်ရင်းမှ ရှေ့တန်းထွက် နေသော ဗိုလ်ကြီးကိုကိုမြင့် ဇနီးဖြစ်သည် …. အရပ်ကမနိမ့်မမြင့် … မမသွယ်လို ခါးသေးသေး ဖင်ဝိုင်းဝိုင်း … ကိုယ်လုံးသွယ်သွယ် …အသားကတော့ မမသွယ်လို တအားမဖြူပါ ……ငါလည်းကိုယ်ချင်းစာပါတယ်အေ …..

မနက်ဖန် နင်မြို့ထဲက ငါတို့ အိမ်မှာစောင့်နေ ….ငါ ကောင်လေးကိုလွှတ်လိုက်မယ် ….သူ့ကိုတော့ဘာမှမပြော ထားဘူး ….နင့်ဘာသာနင် မိန်းမမာယာသုံးပြိး ဆွဲစားလိုက်ပေါ့ …..ဟုတ်ပြီလား အိုကေ မမသွယ် ….မနက်ဖန် စနေဆိုတော့ တပ်ရင်းလုပ်အားပေးပြီးတာနဲ့ ဇာခြည် သွားစောင့်နေလိုက်မယ် ….သူလည်း အားတာပေါ့ … ရုံးပိတ်ရက်ဘဲ ….စနေနေ့ဆိုတော့ မနက်ပိုင်း တပ်ရင်းလုပ်အားပေးမှာ ယောင်ပေပေ လုပ်ပြီးတော့ ရိပ်သာမှာနားနေတုန်း …. ရဲဘော်လေးတစ်ယောက်က ….ဗိုလ်ကြီး ဗိုလ်ကြိး ….တပ်ရင်းမှူးကတော်က တပ်ရင်းစာကြည့်တိုက် ကိုခဏလာပါဦးတဲ့ အေးကွာသွားလိုက်မယ် ….မင်းပြန်တော့် ….ကျွန်တော်လည်း ချွေးသုတ်ပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် အဝတ်အစားလဲပြီးထွက်လာတယ်…မောင်လေး ….. မြို့ထဲက အိမ်ကိုခဏလာခဲ့ပါဥိးကွယ်… အကြောင်းရှိလို့နော် …….မျက်လုံးရွှဲဖြင့်ပြောရှာသည်။

ဟုတ်ကဲ့ မမသွယ် … အင်း စားရဦးမှာပေါ့ ……စိတ်ထဲမှာကြိတ်ပျော်နေမိသည် ……မမသွယ်တော့ငါ့ကို ခိုက်သွားပြီထင်တယ် ………. ဒီတစ်ခါတော့် ဖင်ထောင်ပြီးလိုးပစ်မယ် …ဆိုပြီးစိတ် ထဲက ကြုံးဝါးပြိး ရိပ်သာကိုပြန်ခဲ့တယ် …. ရေမိုးချိုးပြိး ဆိုင်ကယ်ကိုထုတ်လိုက် တယ်…… ဦးတည်နေတာက မြို့ထဲက တပ်ရင်းမှူး အိမ်သစ် …. ခြံအပြင်မှဘဲလ်ကိုနှိပ်လိုက်သည် ကလင် ကလင် ကလင် ကလင် ခဏနေတော့တံခါးပွင့်လာသည်…. စိတ်ထဲမှာ မမသွယ်များလားပေါ့ ……. တက်တက်စင်အောင်လွဲသွားသည်…. မြင်လိုက်ရတာက မမသွယ်လို ကိုယ်လုံးမျိုးနဲ့ အပေါ်ကအကျၤီကို ကိုယ်ကြပ်ဝတ်ပြီး အောင်က ပါတိတ်ထမိကိုခါးတင်းနေအောင်ဝတ် ထားတဲ့ အစ်ကိုကြီးဗိုလ်ကြီးကိုကိုမြင့် ကတော် မဇာခြည် …..ဟယ် ဗိုလ်ကြိး အောင်စိုး ပါလား ….

ဟုတ်တယ် အစ်မ ….. လာလေအိမ်ထဲဝင်ထိုင်ပေါ့ ………မမဇာခြည်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီးရောက်နေတာလည်း ……အော် မမသွယ်က လမ်းကြုံ လျင် သူတို့အိမ်ကိုဝင်ပြီးနည်းနည်းစစ်ဆေးပါဦးဆိုလို့ပါ ….. ခဏနော် …… ဆိုပြီး အိမ်အတွင်းထဲကိုဝင်သွားတယ် ……နောက်မှ အောင်မယ်လေး …… နာလိုက်တာ ….ဆိုပြီး အတွင်းမှကြားလိုက်ရတယ် ….. ကျွန်တော်လည်း ထိုင်ရာ မှထပြီး အတွင်းထဲကိုပြေးဝင်သွားလိုက်တယ် … မြင်ကွင်းကတော့ မမဇာခြည်ထမီက ခြေသလုံးအထက်နားလောက်ထိလန်တက်နေပြီး ူးတစ်ချောင်းကိုလည်းထောင်ထားတယ် ပေါင်းတွင်းသားဖွေးဖွေးလေးတွေက အနည်းငယ်ပေါ်နေတယ် ….. အတွင်းမှာဝတ်ထား တဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီ မဖြူရောင် ကိုလည်း မသဲမကွဲတွေ့နေရတယ်။

ဘာဖြစ်တာလည်း မဇာခြည် ….အေးကွယ်ခြေထောက်ခေါက်ပြီးချော်လဲ လို့…… မမကိုတွဲကူပါဦကွယ် ……အော်ဟုတ်ကဲ့ …..ကျွန်တော်က သူ့လက်ကိုတွဲ ပြီးထူထတော့ သူက ခြေထောက်လေးထောက်လိုက်ပြီးမှအား နာ တယ် ကွယ် …. မလျှောက်နိုင်တော့ဘူးကွယ် … ဒ‘ါဆိုကျွန်တော်ပွေပြီးခေါ်သွားမယ်နော် ….အင်း …. အဲဒီလိုခေါ်မှ ရမှာပေါ့ …….ကျွန်တော်လည်း သူ့ချိုင်းကြားထဲကိုလက် လျှိုပြီးတဖက်ကဒူးကောက်ခွက်အောက်ကနေ သိုင်းပြီးပွေ့ချီသွားလိုက်တယ်…..ဆေးလူးမှရမယ်ထင်တယ် …..ဆေးပုလင်းက အခန်းထဲမှာဘဲရှိမှာပေါ့ ……..ကျွန်တော်လည်းအဲဒီလောက်မညံ့ပါ ဘာကိုဆိုလိုတာလည်းဆိုတာ ချက်ချင်းသိတယ် အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပြီး မမဇာခြည်ကို အိပ်ယာပေါ်မှာလှဲအိပ်စေလျက် ……..ဗီရိုပေါ်မှာဆေးပုလင်းရှိမယ်ထင်တယ်

ကျွန်တော်လည်း လှည့်ပြီးယူလိုက် ပြန်လှည့်လာတော့ သူ့ထမီကို ပေါင်လည်လောက်ထိ ဆွဲတင်ပြီးသွားပြီ ….. အသက်ရှူမှားသွားလောက်အောင် ပေါင်တံဖွေးဖွေးလေးတွေက …….. ပေါင်ကိုလည်း အနည်းငယ်ဟထားသေးတယ် ….. ထမီကို ပေါင်ကြားထဲမညှပ်ဘဲ အပေါ်မှာလုံးပြီး တင်ထားတယ်… ပင်တီအဖြူရောင်က အတိုင်းသားမြင်နေရပြီ ……. ကျွန်တော့် ပုဆိုးကြားထဲမှာတော့ ဘာမှအနှေင်အဖွဲ့မပြုလုပ်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်တိုက်ပွဲဝင်လီးကြီး က တောင်မတ်နေပြီ……. ပထမတော့ သူဘေးမှာထိုင်ချလိုက်ပြီး ….ဆေးလိမ်းပေး မယ်နော် မမဇာခြည် …….အင်း လိမ်းပေးလေ …….ကျွန်တော်လည်းဆေးကို အနည်းငယ် ကော်ယူပြီး သူ့ခြေသလုံးသားတွေကို အသာလေးညှစ်ပြီးဆုပ်လိမ်းပေး လိုက်တယ် …… ဆေးဆိုသည်မှာ နှမ်းဆီအစစ်ပုလင်းသာဖြစ်သည် ။

ကျွန်တော်လည်း အလုက်သင့်လေးပွတ်လိမ်းပေးနေမိရာမှဒူးအပေါ်ပိုင်းနေရာလောက်မှာ ပွတ်ပေးနေမိတယ် ……. သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ မျက်လုံးလေးမှေးစင်းပြီး အိပ်ယာ ခင်းတွေကို ခြေနေတာတွေ့ရတယ် …. နောက်မှကျွန်တော်လည်း အကဲစမ်းပြီးတော့ သူ့ပေါင်လည်ကြားထဲကိုဝင်ထိုင်ပြီး ပေါင်ရင်းလောက်ရောက်နေတဲ့ထမီအောက်နားတွေ ထိလက်ကလေးနဲ့အသာလေးပွပ်ပေးနေမိတယ် …. သူ့ဆီကအသံ မောင်လေးရယ် မမ မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ …..ညီးသံလေးဖြင့်ပြောနေရှာသည် ….ဒါဆိုမမဇာခြည် ကျွန်တော်လည်းစိတ်မထိန်းထားတော့ဘူးဗျာ …. စိတ် အလိုကိုလိုက်လိုက်တော့မယ်နော် …….. မောင်လေးသဘောပါဘဲကွာ …….ကျွန်တော် ကလက်လေးနဲ့သူ့ပေါင်တွင်းသားလေးတွေကိုဆုပ်ခြေပေးလိုက်တော့

အို့ အဟင့် အင့် ….သူ့အတွင်းခံပေါ်ကနေဘဲ စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ခလယ်လေးနဲ့အပေါ် အောက် ပွက်သပ်ပေးပြီး စောက်စေ့ရှိတဲ့နေရာလေးကို ခပ်ဖိဖိလေးပွတ်ပေးလိုက်ချိန်မှာ တော့ အိုး အိုး အား အ …. ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလည်း မောင်ရယ် …..ကျွန်တော့်စောက်ဖုတ်ပွတ်ပေးနေတဲ့လက်ကို သူကဆွဲကိုင်တယ် ….. နောက်ပြီး စောက်စေ့နေရာလောက်ကနေဘယ်မှမသွားအောင် သူ့လက်ကကျွန်တော့်လက်ကိုကိုင် ပြီးခပ်ဖိဖိလေးလုပ်ပေးနေလေရဲ့ ……… အင်းကြည့်ရတာသူက မမသွယ်ထက်ပင် ပိုပြီး လိုချင်တက်မက်စိတ်များတယ်….. ကျွန်တော့်လက်တဖက်က သူ့ကိုယ်ကြပ်အကျီ် အစိမ်းနုရောင်လေးအပေါ်ကနေ နို့တွေကိုဆုပ်နယ်ပေးနေတယ်။

သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ဂုတ်ကို လှမ်းကိုင်ပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို စုတ်ဖို့သူပြင်နေတယ်…. ကျွန်တော်လည်းအလိုက်သင့်လေး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်ပြီး သူ့လျှာကိုပါစုပ်လိုက် တော့ သူအတော်နေရခက်သွားပြီး လက်က ဂုတ်တွေကိုပိုပြီးဖိချလိုက်တယ် ….ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကိုလည်းသူပြန်စုပ်နေလိုက်တာများပြတ်ထွက်မလားလောက်ဘဲ သူဘာသာသူ့အကျၤီတွေချွတ်နေပြီး ဘရာဇီယာချိတ်ကိုဖြုတ်ခိုင်းနေသေးတယ် …. ကျွန်တော်လည်းလှမ်းဖြုတ်ပေးပြီး … ဝိုး ဝိုး ….. လှလိုက်တဲ့နို့အုံလေးတွေ မကြီး မသေး အနေတော် ကိုင်ကောင်းရုံလေး နို့သီးလေးတွေကနီညိုရောင်သန်းနေပြီးတအား မကြီးပါ ….. မမသွယ်ရော မဇာခြည်ပါ ကလေးမမွေးဖူးသေးပါ … အဲဒါကြောင့် လိုးလို့ကောင်းသည် ….. ကျွန်တော်လည်းနို့တွေကိုကုန်းစို့ပြီး လက်တဖက်နဲ့ချေပေး နေလိုက်တယ် ….

အောက်ဘက်မှာတော့ထမီကိုချွတ်ချလိုက်တော့ မြင်လိုက်ရတာ ဘောင်းဘီအဖြူပေါ်မှာဘဲ စောင်ဖုတ်၂ခြမ်းကြားထဲက လိုင်းပေါ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရ တယ် …. ကြည့်လို့ကောင်းလိုက်တာဗျာ ……. ဘောင်းဘီအဖြူကို အသာလေးလိပ် ပြီးချွတ်လိုက်တယ် …..စောက်မွှေးရေးရေးလေးတွေနဲ့အတူအောက်မှာကမို့မောက်နေ တဲ့စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေး လိုးချင်စရာဗျာ … မမသွယ်စောက်ဖုတ်ကတမျိုး နည်းနည်းအလျားရှည်ပြီးစောက်စိချွန်တယ် …… မဇာခြည်ကျတော့စောက်ဖုတ်မောက်သည် စောက်စေ့နည်းနည်းတိုသည် …… ကြည့်လို့ပိုကောင်းသည် ယောကျာ်းတွေစွဲမက်စရာ စောက်ဖုတ်ပေါ့ဗျာ …… လို့းလို့စောက်ရမ်းကောင်းတဲ့စောက်ဖုတ်မျိုး…… ကျွန်တော်လည်းအဝတ်အစားတွေချွတ်ချလိုက်တော့ဘောင်းဘိကြားထဲက အကာအကွယ် မဲ့ သန်မာတဲ့လီးကိုလည်းမြင်ရော နည်းနည်းဖင်ကြိမ်းသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွား တယ်။

ပြီးမှကျွန်တော်ကသူ့လက်ကိုယူပြီးကျွန်တော့်လီးပေါ်ကိုတင်ပြီးကိုင် ခိုင်းလိုက်တယ် …သူလည်းခေသူမဟုတ်ကို လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ငင်နဲ့ဂွင်းတိုက် ပေးနေတယ်… ကျွန်တော်လည်းသူ့ကို အသာတွန်းလှဲပြီးသူ့ပေါင်ကြားထဲကို ခေါင်းတိုးဝင်ပြီးစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကိုဖြဲချလိုက် စောက်စေ့လေးကိုလျှာလေးနဲ့အသာ လေးယက်ပေးလိုက်လေတော့ အ အ….. အား…. ရှိးဖင်ကြီးကော့ တက်လာပြီးလက်တွေက အိပ်ယာခင်းကိုဆွဲလိုက်ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုအတင်းစောက်ဖုတ် ကြီးနဲ့ဆွဲကပ်ထားလိုက်နဲ့ အငြိမ်မနေနိုင်… ကျွန်တော်ကလည်းအထက်အောက် လေးလျှာနဲယက်ပေးလိုက် ပြွတ် ပလပ် ပလပ် …..အား ကောင်းလိုက်တာ ကွာ သွားလေးနဲ့ကိုက်ပေးလိုက် စောက်စေ့လေးကိုနှုတ်ခမ်းနဲ့စုပ်ပေးလိုက် …. စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကိုကိုက်လိုက် စောက်ခေါင်းထဲကိုလျှာနဲ့ထိုးပြီးလိုးပေး လိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ် …အအ အိုး ဘယ်လိုလုပ်နေတာလည်း …

ကောင်းလိုက်တာကွာ ကောင်းတယ် စောက်စေ့ကိုလျှာနဲ့ကိလပေးကွာ ခံလို့ကောင်း တယ် ….စောက်ဖုတ်ထဲကို လက်နဲ့ထိုးပြီးမွှေပေးကွာ မမပြီးတော့မယ် … အ အ ပြိး ပြီး တော့မယ် ……ကျွန်တေ်လည်း လက်နဲ့ခပ်သွက်သွက်လေး လိုးပေးမွှေပေးလိုက်တော့ … အ အား အိုး ပြီး ပြိး ပြီးပြိကွာ ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ် …အရမ်းဖီးလ်ရှိတာဘဲကွာ…… မောင့်ကိုတော့ မမ အရမ်းခိုက်သွားပြီကွာ …ဟာ မမ ကလည်း ကျွန်တော့်ကိုလည်းဒီအတိုင်း မထားနဲ့ဥိးလေဗျာ …….ဒီမှာလီးကြီးက မတောင်တော့ဘူး ……ငြိမ်နေပြီဗျ ……..ဟာ ဟ ……. ရတာပေါ့ကွာဆိုပြီး …….ကျွန်တော့်ကိုပေးအိပ်စေပြိး သူကကျွန်တော့် ပေါင်ကြားထဲဝင်ပြီး လီးထိပ်ကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ကလိပေးနေတယ် ……အား အ မ မ အား …ဘယ်လိုတွေလုပ်ပေးနေတာလည်းကွာ မောင်မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ သူကလည်းမလျော့ပေးဘဲနဲ့ဒစ်ကိုသွားနဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးနေတယ်။

သူ့ခေါင်းကို အထဲတိုးဝင်လိုက်တိုင်း ထွက်လိုက်တိုင်း သူ့သွားတွေက ကျွန်တော့်ဒစ်ကိုသွားသွား တိုက်နေတော့ …. ခံလို့ကောင်းလိုက်တာဗျာ ….. နောက်ပြီးလီးတစ်ချောင်းလုံးကို သူ့အာခေါင်ထဲထိရောက်အောင်သွင်းထားလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက လီးအဖျားပိုင်းကို စုပ်ပေးနေတော့ …အ အ အား ဝိုး ……..အား မမရယ်ဘယ်လိုတွေလုပ် နေတာလည်းဗျာတစ်ကိုယ်လုံးလေထဲကိုရောက်သွားသလိုဘဲ ……ဆက်ပြီးအာခေါင် ထဲထိရောက်အောင်လိုးပေးနေတယ် ……..ကျွန်တော်လည်း မခံနိုင်တော့်တဲ့အဆုံး သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ အ အ အ မမ ပြိး တော့မယ် ဗျ .. အ အ ရတယ်မမ ပါး စပ်ထဲမှာဘဲပြီးလိုက်တော့ …….အ အ ရှီး း သူ့ပါးစပ်ထဲမှာဘဲ သုတ်ရည် တွေကိုပန်းထုတ်လိုက်တယ် ….ကျွန်တော့်စိတ်ထင် အာခေါင်ထဲထိပန်းထည့်ပေးလိုက်တယ်ထင် ……. သူလည်းမထွေးထုတ်ဘဲနဲ့သုတ်ရည်တွေကိုမျိုချပေးလိုက်တယ် …….

မမ ဗျာ မောင်တော့ အရမ်းချစ်သွားပြီ မမကို …..သွား မောင်လူဆိုးကဲကဲလေး တော်ကြာ မမသွယ်ကိုသွားသွားလိုးပေးနေဦးမယ်ဟုတ်လား ……ဟာ မမဒါတွေ ဘယ်လိုသိလည်း ….မင်းတို့လိုးတဲ့နေ့က မမက မင်းတို့ကိုတွေ့သွားတာကိုးကွ ..အဲဒါကြောင့်မမသွယ်နဲ့ညှိပြီးမင်းကိုဒီအိမ်ရောက်အောင် ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့ကွ……ဒါဆိုမမကကျွန်တော့်အလာကိုစောင့်နေတာပေါ့ဟုတ်လား … အေးပေါ့ဟ ဟာကွာ မမ မကောင်းဘူးကွာ …ကျွန်တော်လည်း ခပ်ချွဲချွဲလေး သူ့ကိုပြောလိုက် တယ် ……..မမ ကမင်းကိုမြင်မြင်ချင်းဘဲ မင်းနဲ့အလိုးခံချင်နေတာ ….မင်းဘော်ဒီ ကိုကြိုက်လို့လေ …….မင်းနဲ့များအလိုးခံလို့ကတော့ မင်းက မမကိုဘယ်လောက်များ ဆောင့်လိုက်မလည်းလို့တွေးတွေးနေမိတာ။

ဖြစ်ချင်တာ့ မင်းအစ်ကို ကိုကိုမြင့် ကလည်း ရှေ့တန်းသွားနေတော့ မမ စောက်ဖုတ်က ခံချင်လျှက်နဲ့ ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် ထိုးထည့်ပြီးမွှေပေးနေရတယ်လေ …. အဲဒါကြောင့် ရှင်ကလေးရဲ့အလိုးကိုခံချင်နေ မိတာပေါ့ …ဟိုက် …ငါ တော့် …သူကလည်းကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်မှာခေါင်းလေးတင်ပြီးကျွန်တော့်ဗိုက်တွေ နို့သီးတွေကိုလျှာနဲ့ယက်လို့ လက်နဲ့ပွတ်ပေးလိုက် ဂွေးဥတွေကိုသူ့လက်နုနုလေးတွေနဲ့ အသာလေးဆုပ်နယ်ပေးနယ်တယ် …. အရည်တွေပေကျံနေတဲ့လီးကို လက်နဲ့ဆွပေးနေ သေးတယ်….. အိပ်နေတဲ့ငပဲကြီးကလည်း မာန်ဖီလာပြန်ပြီ ……မောင်ရယ် …….. မရဲစောက်ပတ်ထဲကယားနေတယ်ကွာ …… နည်းနည်းဖြေပေးပါဦးနော် …သူ့အသံလေး က ခပ်ညုညုလေးရယ် …..

ကျွန်တော်လည်း သူ့ခေါင်းကဆံပင်လေးတွေကိုလက်နဲ့သပ် ပေးလိုက် သူ့နားရွက်လေးကိုအသာလေးကိုက်လိုက် နားထဲကို လျှာဖျားလေးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်တော့ သူ့ခေါင်းလေး လည်လာတယ် ……. သူ့လက်ကလည်းလီးကြီးကိုတအားဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တယ် ….. အသက်ရှူသံတွေလည်းပြင်းလာတယ် သူ့လည်ပင်းကိုသွားတွေနဲ့ကိုက်ခဲလိုက် နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့စုပ်ပေးလိုက်တော့ ……အား မောင်ရယ် လည်ပင်းကြီးလည်းပေါက်သွားပါဦးမယ်ကွာ … အ အ …ကျွန်တော်လည်း သူ့နို့တွေကို ဘယ်ညာပြောင်းပြီးစို့ပေးနေလိုက်တယ် စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ကျွန်တော့်လီးထိပ်လေးနဲ့ အထက်အောက်ပွတ်သပ်ပေးနေလေတော့အို အို့ … မောင်ရယ် … မသနားတော့ဘူးလားကွာ …. အတွင်းထဲက ယားနေပြိ။

ကျွန်တော်လည်း သူ့ပေါင်၂ချောင်းကို အသာဖြဲပြီး ကျွန်တော့်ကျောနောက်ဘက်ကို ရောက်စေလိုက်တယ် ……. ကျွန်တော်ကဒူးထောက်ထားပြီး လီးကိုစောက်ပတ်ဝမှာ တေ့ထားပြီး အသာလေး ဖိထည့်လိုက်တယ် …အ အ … အပြည့်အကျပ်ပါဘဲ နော် ….. မရဲ့စောက်ပတ်ပြီးကွဲသွားမလားဘဲကွာ …. အိုး အို့ ကျွန်တော်လည်း ထိပ်ဖျားလေးကိုဘဲထည့်ပြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့အသာလိုးပေးနေမိတယ်….. ကိုကိုမြင့်ကရှေ့တန်းထွက်သွားတာ ၅လကျော် ပြီကတစ်ကြောင်း …. ကျွန်တော့် လီးကလည်းနည်းနည်းထွားနေတာကတစ်ကြောင်းကြောင့် .. အဲဒါကြောင့်စောက်ပတ် မှာနည်းနည်းကြပ်နေသည် ….. နောက်မှ လီးကိုအလယ်လောက်ထိဆတ်ခနဲထိုးသွင်း လိုက်တော့ အားခနဲ့အော်ပြီး ဖြေးဖြေး လုပ်ပါ မောင်ရယ်….ထိုနောက် ကတော်မမများအား အဘိုးကြီးများ ပြန်မလာခင်ထိ အလှည့်ကျစားသုံးခဲ့ပါသည် ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

ဖြစ်ရပ်မှန်

ဟေ့လူတွေ မယုံမရှိနဲ့ဗျခုပြောနေတာတွေက တကယ့်ဖြစ်ရပ်မှန်နော်မကောင်းတတ်လို့ နာမည်တွေသာပြောင်းထားတာ …တကယ့်ကိုကြုံးခဲ့ရတာတွေတော့ အမှန်တကယ်တွေ …..တကယ်လို့သာ အဖိုးကြီးတွေသိလျင် သူတို့လီးကို ခုတ်ဖြတ် ချင်စိတ်ပေါက်သွားမယ် ….ကျွန်တော်ဆွဲခဲ့ရတာတွေလည်း အဖိုးကြီးတွေရဲ့ကတော် တွေလေ ….ဖြစ်ပုံကဒီလိုဗျ………..ကျွန်တော်ကျောင်းဆင်းကာစ မိခင်တပ်ရင်းကိုရောက်ရောက်ချင်းဘဲပေါ့တပ်ရင်းမှူးက သူ့အနားမှာဘဲခေါ်ပြီး အလုပ်အကြောင်းတွေသိအောင်ဆိုပြီး ခေါ်ထားတယ် ….အေးကွ … အောင်စိုး မင်းညနေရုံးဆင်းပြီးလို့ ရေချိုးပြီးလျင် ငါ့အိမ်လာခဲ့ ဥိးကွာ …. တပ်ထောက်က သစ်ဆိမ့်ပင်စိုက်ခင်းဖိုင် ယူခဲ့ကွာ……တပ်ရင်းမှူးမှထိုကဲ့ သို့ပြောသောကြောင့်

ကျွန်တော်လည်းဟုတ်ကဲ့ အဘ ကျွန်တော်လာခဲ့ပါ့မယ် …ညနေရုံးဆင်းပြီး ရိပ်သာမှာရေမိုးချိုးပြီးတော့ ဖိုင်ကိုကိုင်ပြီး ….. ရင်းမှူးအိမ်ကိုလာခဲ့တယ်…တပ်ရင်းမှူး ခင်ဗျ တပ်ရင်းမှူး ခင်ဗျာ ….ကျွန်တော်အော်ခေါ်သော်လည်း ဘာအသံမှ မကြားရ …..နောက်မှ တပ်ရင်းမှူးအိမ်မှာ နေတဲ့ ရဲဘော်လေးပြေးထွက်လားပြီး ….ဗိုလ်ကြီး ဘာအကြောင်းရှိလို့လည်း?အေးကွ တပ်ရင်းမှူး ဂေါက်ရိုက်ကပြန်လာပြီလားကွ……အော် ပြန်လာပြီ ခင် ဗျတံခါးဖွင့်ပေးပြီး ….ဝင်ခဲ့လေဗိုလ်ကြီး …..ခဏထိုင်ဦးနော် …… ကျွန်တော်သွားပြီး သတင်းပို့ပေးမယ်။

အိမ်အတွင်းသို့ဝင်သွားသည် …အိပ်ခန်းနားကနေအဘ အဘအေးကွ ဘာလည်း ……အပြင်မှာ ဗိုလ်ကြီး အောင်စိုး ရောက်နေတယ် ခင်ဗျ ….အေးဟုတ်ပြီ ငါထွက်ခဲ့မယ် ……ကျွန်တော်ထိုင်နေတဲ့နေရာနဲ့ သူတို့အိပ်ခနု်းနဲ့နီးတယ် …..ကြားနေ ရတာကတော့ မသည်းကွဲဘူး…အိုကွာ မောင်ကလည်း တော်ပြီကွာ …. အဟင့် ဟင့် ရေချိုးပါတော့ …. ဟိုမှာ စောင့်နေတယ်လေ ….ရပါတယ် သွယ် …..ဖြည်း ဖြည်းပေါ့ …..အိုး ဘာတွေ လုပ်နေတာလည်း ….အဲလိုကြီး မလုပ်ပါနဲ့ကွာ နော် နော်ဟုတ်ပြီ ညကျမှ ပြန်ဆက်မယ် …. ရေချိုးလိုက်ဦးမယ် ….သွား မောင်မောင်ကဲကဲ ခဏလေးကြာတော့ တပ်ရင်းမှူး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားတာတွေ့ လိုက်ရတယ် ….ပြီးမှ သူ့ကတော် အန်တီသွယ် ခေါ် မမသွယ် …..အသက်တော့ နှစ် သိပ်မကြီးသေးပါ ….ရှိလွန်းလှ ၃၅ နှစ်ပေါ့ ……အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်အပေါ်ပိုင်းမှာတော့

အိမ်နေအကျင်္ီပါးလေး ….အောက်မှာကတော့ ထမီဖရိုဖရဲနဲ့ပေါ့ ဗျောင်ဝတ်ထားတာဆိုတော့ သူ့ကိုယ်လုံးကို ဖော်ပြသလိုဖြစ်နေတယ် …..အော် ဗိုလ် အောင်စိုး ရောက်နေတာကိုး မင်းတို့တပ်ရင်းမှူးကတော့ ခုမှ ရေချိုးနေတုန်း စောင့်လိုက်ဦးကွယ် ….. ပျင်းနေမှာပေါ့ တီဗွီ ဖွင့်ထားပေးမယ်အော် ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျ ရပါတယ် အန်တီ …..ပြောပြောဆို ကျွန်တော့်ရှေ့က တီဗွီ ကိုဖွင့်ပြီးလိုင်းပြောင်းပေးနေတယ် ……ရှေ့တည့်တည့်မှာဆိုတော့ မျက်လုံးကလည်း မြင်တတ်တယ် …..တီဗွီ အလင်းရောင်က သူ့ထမီ ပါးလေးကိုဖောက်ပြီး အတွင်း ကအရာတွေကို ရေးရေးလေးမြင်နေရတယ် …….တော်တော် လှတဲ့ဆော်ကြီးဘဲ ဗျာ စိတ်ထဲမှာ ကြိတ်ချင်စိတ်တွေဖြစ်သွားမိတယ် ….ပေါင်ကြားထဲက လီးကြီးကထောင် နေပြီပေါ့ ……ပြီးမှ စိတ်ကိုထိန်းပြီး လျှော့လိုက်တယ် …….ကျွန်တော့်ရှေ့ကနေ ဖင်ကို လှုပ်လီလှုပ်လဲ့နဲ့ လှုပ်ပြီးလျှောက်သွားတယ် …..ကြည့်ရတာ အထဲမှာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီမပါဘူးထင်တယ်။

အဲဒိနေ့က လုပ်စရာရှိတာတွေလုပ်ပြီး ရိပ်သာကိုပြန်ခဲ့တယ် ….တပ်ရင်းမှူး လေးလပါတ် အစည်းအဝေးသွားဖို့ပြင်ဆင်နေပြီ …တပ်ရေးဗိုလ်ကြီး လည်း အလုပ်တွေရှုပ်နေတယ် ကျွန်တော်ရောဘဲ …စိတ်ထင် ကျွန်တော်ပါလိုက် သွားရမယ်လို့ထင်နေတာ..နောက်မှ အောင်စိုး မင်းတပ်ရင်းမှာဘဲ နေခဲ့တော့ ကွာ …. ဟုတ်ကဲ့ အဘ ….. လိုတာရှိလျင် ဖုန်းဆက်ပြီးလှမ်းမှာလို့ရအောင် ငါမှာလျင်လည်း မင်းဘဲလာခဲ့ကွာ …ဟုတ်ကဲ့ အဘ …မှတ်မှတ်ရရဘဲ အဲဒီနေ့က မိခင်နဲ့ကလေး ကိစနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရာရှီလိုင်းဘက်ကိုရောက်တော့်ရင်မှူးအိမ်ဘက်ကိုအရောက် …. စာရင်းတွေဝင် ပေးမယ်ဆိုပြီး ……

အန်တီ အန်တီ ……အိမ်ရှေ့ကနေ ကျွန်တော်ခေါ်နေမိတယ် အိမ်ပတ်လည်မှာလည်း ခြံစည်းရိုးပင်တွေစိုက်ထားတယ် ….တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ်လည်း နည်းနည်းလှမ်းတယ်လေ….အပြင်က ရုတ်တရက်ကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ဘူးပေါ့ ….နောက်မှ ရင်းမှူးကတော် ထွက်လာပြီး ….အော် ဗိုလ်အောင်စိုး ပါလား …ဘာအကြောင်းလည်းကွယ် …အိမ်ထဲဝင်ထိုင်ပါဦး …..ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျကျွန်တော်ကြည့်လိုက်တော့ အကျင်္ီထဲမှာ ဘာမှဝတ်မထားပါ …နို့သီးခေါင်းလေးကို အကျီထဲကမြင်နေရတယ်…..ထမီကလည်းဗျောင်ဘဲဝတ်ထားတယ် …. ဖင်ကြီးကိုဝိုင်းနေတာဘဲဗျာ …ခါးသေးသေး ကိုယ်လုံးလေးသွယ်သွယ်နဲ့…. ကြိတ်ချင်စရာကြီးနော် … ကျွန်တော်လည်းထိုင်ခုံမှာထိုင်လိုက်တော့ … သူ့မှာ ဟိုရှာသလိုဒီရှာသလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့ကနေ ကုန်းကုန်းကွကွနဲ့ အကျီက ဟိုက်သွား တော့ အတွင်းက နို့အုံကိုမြင်နေရတယ် …. ကြီးမယ်ထင်တာ မကြီးဘူးဗျ။

နောက်မှ ထလိုက်တော့် ထမီစကိုနင်းပြီး လျှောကျသွားတယ် …. ကျွန်တော်လည်း အလျင်ဘဲ ဖမ်းပွေ့လိုက်တယ် …. ထမီကလည်းကျွတ်ချင်ချင်ဖြစ်သွားတယ် ……. အပြင်မှာက မိုးတွေရွာနေလေရဲ့ဗျာ …….ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတမျိုးကြီးဖြစ်သွားတယ် သူ့လက်ကလည်း ကျွန်တော့်ကျောကုန်းကို လှမ်းဖက်ထားသေးတယ် …. ကျွန်တော်က သူ့ချိုင်းအောင်ကနေဖမ်းပွေ့ထားတယ် ….. လက်ထဲမှာက သူ့နို့ကိုဖမ်းဆုပ်ထားသလို အောင်ကလီးကြီးက စောစောကသူ့ကိုမြင်ပြီးကတည်းက တောင်နေတာ ….. ခုတော့ သူ့ဖင်ကိုထောက်ထားသလိုဖြစ်နေတယ် ….. သူ့မျက်နှာကြည့်လိုက်တော့ ရဲနေတယ် ရှက်လို့ထင်ပါ့…. ကျွန်တော်လည်း မလွှတ်ပေးသေးပါ….

သူ့နို့လေးတွေကို အကျီပေါ်ကနေ အသာလေးပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် … သူလည်းရုန်းဖို့မေ့နေတယ် ထင်တယ်….. ကျွန်တော့်ကိုယ်ကြီးကိုဖက်ထားတယ် …အော်ကြွားရဦးမယ်… ကျွန်တော်က ကျောင်းမှာတုန်းက တပ်ခွဲမှာ ဘော်ဒီအလှဆုံးဗျ …. ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ် လက်မောင်းကြီးကြီးနဲ့ … တော်ရုံဆော်ဆိုလျင်ကြွေသွားမယ် … ကျောင်းမှာ တုန်းကခေါ်ကြတာဒုတ်ကြီးတဲ့လေ ကြီးတာလည်းပြောမနေဲ့ ကျပ်လုံးလောက်ရှိမယ် ရှည်တာကတော့ ရ လက်မလောက်ပါဘဲ .အန်တီက အရမ်းလှတာဘဲဗျာ ….အို … ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ။.လက်ကတော့မလွှတ်သေးပါ ……. ကျွန်တော်လည်း နို့တွေကိုမသိမသါ လေး ပွတ်ပေးနေပြိးနို့သီးတွေကို လက်ညှိုးလက်မနဲ့ ညှပ်ညှပ်ပေးနေလေရဲ့ ………တကယ်ပြောတာပါ …. အန်တီက လှတယ်ဗျ ………ပေါင်ကြားကလီးကတော့ သူ့ ဖင်ကို တဒေါက်ဒေါက်နဲ့ပေါ့။

မလုပ်ပါနဲ့ကွာ မင်းအဖိုးကြီး သိသွားလျင် ပြသ နာတက်နေပါဦးမယ်ကွာ …အန်တီကလည်း မသိအောင်လုပ်တာဘဲ ဘယ်သူသိမှာ မို့လို့လဲ….ပြောပြောဆိုဆိုကျွန်တော်လည်း သူ့လည်ပင်းသားတွေကို အသာ လေးနမ်းလိုက်တော့ ခေါင်းလေးမော့လာပြီးဟင်း ဆိုတဲ့ အသံလေးထွက်လာတယ် ..အိုး ကွာ ……..လက်တဖက်က နေရာပြောင်းပြိး ဖင်သားတွေကို ဆုပ်နယ်ပေးနေ တယ် ……… ကျွန်တော့်ဘက်မျက်နှာချင်းဆိုင်ကို ဆွဲလှည့်လိုက်တယ် ……. အလိုက်သင့်လေးပါလာပြီး နှုတ်ခမ်းကိုအသာလေးဖိပြီးစုပ်ပေးလိုက် ပါးစပ်ထဲကို လျှာထည့်ပြီးမွှေပေးလိုက်တော့ သူလည်း ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကိုပြန်စုပ်လာတယ်အရဲစွန့်ပြီး အကျင်္ီကိုချွတ်ချလိုက်တယ် …. အားပါး မျှော်လင့်ထားတဲ့ဟာကြီးကကြို ဆိုနေတယ် ….. ထိပ်သီးလေးတွေနီနေတယ် သိပ်တော့မကြီးပါ ……. အသားဖြူတော့ ပိုဆိုးသေးတယ် …….

ကျွန်တော်လည်း ကုန်းပြီးစို့ပေးလိုက်တော့ သူကလည်း တ အင်း အင်းနဲ့ ….. ကျွန်တော့်လက်ကလည်း အငြိမ်မနေပါ သူ့ဖင်သားတွေကို ဆုပ် လိုက်ညှစ်လိုက်နဲ့ … သူလည်းအငြိမ်မနေနိုင်တော့ ကျွန်တော့်ဇစ်ကိုဆွဲချပြီး…လီးကိုကိုင်ပေးနေတယ် ….မမ အရမ်းချစ်တယ်ကွာ ….ဟာကွာ ဘာတွေပြော နေတာလည်း …..ထမီကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကို လက်နဲ့ အသာလေးအုပ်ပြီးကိုင်လိုက် အကွဲကြောင်းထဲကိုလက်တစ်ချောင်းထည့်ပြိး ကလိပေး နေတော့ မနေနိုင်တော့ဘူးလေ …လာကွာ အခန်းထဲသွားမယ် ဆိုပြီး ကျွန်တော့် လက်ကိုဆွဲသွားတယ် …. ကုတင်ပေါ်မှာသူကချေထောက်ချပြီးထိုင်နေတယ် … ကျွန်တော့်အကျီတွေပါကူပြီးချွတ်ပေးနေတယ် … ဘောင်းဘီကိုလည်းချွတ်ပေးနေ တယ်ပြီးမှ လီးကြီးကိုကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ပေးနေလေရဲ့ဗျာ။

အား အား ကောင်းလိုက်တာ မမရယ် ……သူ့ဂုတ်သားလေးတွေကို မနာအောင် သွားလေးတွေနဲ့ကိုက်ပြီး ညီးပေးလိုက်တယ် ……လက်ကတော့ သူ့ကျောကုန်း တွေကို ပွတ်သပ်ပြီး …..သူ့ကို အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်တယ် …….နှုတ်ခမ်း ခြင်းတေ့စုပ်ပြိး အောက်ကိုတဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းသွားတော့ နို့သီးလေးတွေကို လျှာ နဲ့ယက်ပြီးကလိလိုက် သွားနဲ့ကိုက်ချေပေးလိုက်နဲ့ … သူ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို လက်နဲ့ ကလိလိုက်နဲ့ …… ဗိုက်ကိုနမ်းပြီးအောက်ကို လျှောဆင်းသွားတော့ သူ့စောက်မွှေး တွေနဲ့ ဆီးခုံလေးကို အသာလေးယက်ပေးလိုက်တယ် …. လက်က နို့တွေကိုချေပေး ပြီး … သာသာလေး စောက်ဖုတ်ကြားထဲကိုတိုးဝင်သွားတယ် …သူကလည်း အလိုက်သင့်လေး ပေါင်ဖြဲပေးထားတယ်

အိုကွာ ဘာတွေလုပ်ဦးမလို့လည်း ‘ဒီလိုတခါမှ မခံဖူးဘူးကွာ …မမ ကိုကောင်းအောင်လုပ်ပေးမလို့ပါဗျာ… ဆိုပြီး … ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အသာဆွဲဖြဲလိုက်တယ် …. ပြီးမှ စောက်ဖုတ်ကြီး ကို သွားနဲ့ကိုက်ချလိုက်ပြီး … အကွဲကြောင်းလေးထဲကို လျှာသပ်တင်ပေးလိုက် တော့ သူ့ခမျာ ခါးလေးကော့ပြီး ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အတင်းဘဲ သူ့စောက်စိရှိတဲ့ အပေါ်ကို ဆွဲတင်ပေးတယ်….. ကျွန်တော်လည်းလျှာကို အလိုက်သင့်လေး … ၅ ထုတ်ထားလိုက်ပြီး သူ့လက်လှုပ်တဲ့အတိုင်းလိုက်သွားလိုက်တယ် …ခါးကလေး ကော့လိုက် လက်ကကျွန်တော့်ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး စောက်စိလေးကိုလျှာနဲ့ထိုးခိုင်းလိုက်နဲ့ အလုပ်ဖြစ်နေတယ် … နောက်မှကျွန်တော်က စောက်ခေါင်းလေးထဲကိုလျှာထိုးထည့် ပြီး လျှာနဲ့လိုးပေးလိုက်တယ် …..အိုး အား အား …. အဟင့် ဟင့် …ဘယ်လိုလုပ်နေတာလည်းကွာ ….မမ မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ အသံတွေတော့စုံလာပြီ။

သူ့စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို သွားလေးနဲ့ မနာအောင် ကြိတ်ပေးလိုက် စောက်စိလေးကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ ကလိပေး လိုက် စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာနဲ့လိုးပေးလိုက်တော့ ……. စောက်ရည်ကြည့်တွေထွက် လာတယ် …. အ အ အား မမ ပြီးတော့မယ်. အ ဟ ဟ အာကွာ .. ဘယ်လိုကြီးမှန်းမသိဘူးကွာ …ခပ်ညုညုကလေးပြောသည် ၂ မိနစ် လောက်ကြာတော့ သူ့စောက်ပတ်ထဲမှ စောက်ရည်တွေ ရွှဲပြီးထွက်လာတယ်….. ကျွန်တော်လည်း ကုလားပဲဟင်းစားသလို ပါးစပ်တစ်ခုလုံးပေကျံသွားတယ် ….. အိပ်ယာခင်းနဲ့ပါးစပ်ကိုဆွဲသုတ်လိုက်ပြီး ကုန်းထတယ် …မမ ခံလို့ကောင်း လားဟင် ……..ဟာကွာ ရှက်တယ် ဘာတွေလာမေးနေတာလည်း ….မမ ကမင်း အဖိုးကြီးသွားတဲ့နေ့ကတည်းက အလိုးမခံရတော့ စောက်ဖုတ်တွေယားပြီးခံချင်နေတာ မမကို မညှင်းဆဲနဲ့တော့ကွာ

လုပ်စရာရှိတာလုပ်တော့ကွာ …ကျွန်တော်လည်း စစ်ခရာသံကြားလိုက်သလိုဘဲ ထစ်ကနဲထပြီး လီးကို ဆွနေလိုက်တယ် …… ပေးကွာ မမ လုပ်ပေးမယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော့်လီးကြီးကို ဂွင်းတိုက်ပေးနေတယ် လီးမှာလည်း အရည်ကြည်တွေရွှဲနေပြီမို သူ့လက်မှာချောဆီသုတ်ပေးလိုက်သလိုချောနေ တယ် …အား အား ကောင်းလိုက်တာ မမ ရယ် …ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းကို နောက်ပြန်လန်ပြီး ညီးပေးလိုက်တယ် နောက်မှ လီးကို အသာကိုင်ပြီးသူ့စောက်ပတ်ဝမှာတေ့ပေးလိုက် တယ် …သူ့လက်နဲ့ဘဲ ကျွန်တော့်လီးဒစ်နဲ့ သူ့စောက်စိလေးကို ဆွဲံ၂ပြီးပွတ်ပေး နေတယ် … ပြီးမှ စောက်ခေါင်းဝမှာတေ့ပေးနေတယ်။

ကျွန်တော်က ခါး လေးကို အသာကော့ပြီး ဒစ်မြုတ်ရုံလေးသွင်းပေးလိုက်တော့ …အ အား…… ဟာ့ …. နာတယ်ကွာ … သူ့လီးကြီးက နည်းတာကြီးမဟုတ်ဘူး …. မမစောက်ဖုတ် တစ်ခုလုံး အပြည့်အကြပ်ဘဲကွာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကိုလည်းလက်ကလေးနဲ့တွန်း ထားသေးတယ် …..မမ နာလို့လားဟင် ….အင်း နည်းနည်းနာတယ်ကွာ .‘ဒါဆို ကျွန်တော်ဖြည်းဖြည်းလေးဘဲသွင်းမယ်နော် ….အင်း …. ဖြည်းဖြည်းနော်ဟုတ်ကဲ့ပါ ….ကျွန်တော်က လီးကို အသာလေးပြန်ဆွဲနှုတ်ပြီး ဒစ်ဖျားလေးနဲ့ သူ့စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေပါအောင် အထဲကို အသာလေးသွင်းထည့်လိုက်တော့

အ အ အား … ကောင်းတယ်ကွာ …. နည်းနည်း ထပ်သွင်းပါဦးကွာ …သူက လိုလိုချင်ချင်နဲ့တောင်းနေရှာတော့ ကျွန်တော်လည်း တဝက်လောက်ထိ ခပ်ဖိဖိလေး ဆက်သွင်းပေးလိုက်တယ် အား ကွာ ရင်ထဲမှာ တမျိုးကြီးဘဲ …. အ အ …ကျွန်တော်လည်း အဆုံးထိမသွင်းသေးဘဲ တဝက်လောက်နဲ့ညှောင့်လိုးပေးနေလိုက်တယ် အချက် ၂၀ လောက် ညှောင့်နေရာမှ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အဆုံးထိ ဆောင့်သွင်းလိုက်

တော့် ဗြိ ဗြိ …ဒုတ် ….. အား အား သားအိမ်ကိုသွားဆောင့်တယ်ထင်တယ် အထဲမှာ တခုခု တားလိုက်သလို တခုခုနဲ့ တိုက်မိသလိုကြီးဖြစ်သွားတယ် ဘာလို့ လည်းမမ …တအားနာသွားတယ်ကွာ မင်းက တအားဆောင့်လိုးထည့်လိုက်တာကိုးကွ သားအိမ်ကိုသွားထိမိတာပေါ့ … ဖြည်ဖြည်းလုပ်ပါကွာ နော် နော်လို့…အဲဒီလိုမျိုးကြားရတော့ ကျွန်တော်လည်းနည်းနည်းသနားသွားတယ် …. အဖိုးကြီးနဲ့ အလိုးခံထားဖူးတယ်ဆိုပေမယ့် ကလေးမမွေးရသေး နောက်တခုက အဖိုးကြီးလီးက သေးတယ်ထင်တယ် ရှည်မယ်လည်းမထင်ဘူး …. အနေတော်လောက်ဖြစ်မှာပါ …. ကျွန်တော့်လီးက သူ့ထက်လည်းကြီးမယ် ရှည်တယ်ဆိုတော့ မမ က ဘယ်ခံနိုင်ပါ့ ဦးမလည်းပေါ့။

ကျွန်တော်လည်း သူ့ချေထောက်၂ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်တင်ပြီးတော့ အသာလေးဆောင့်ဆောင့်ပေးနေမိတယ် …. ခါးကိုလည်းမွှေ့မွှေ့ပေးနေတော့် …မမက အောက်ကနေပြီး ခါးလေးကော့ပေးလိုက်ချိန် လီးကြီးမှာ အရသာကို ရှီသွားတာဘဲဗျာ အဟင့် အင့် အင့် အား အား ……. ကောင်းတယ်ကွာ ကောင်းတယ် ……. ဆက် ဆောင့်ပေး ဆောင့်ပေး … ကျွန်တော့်ပေါင်တွေကိုလက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ပြိး ငြီးပြော လေးပြောနေရှာတယ် …… ကျွန်တော်လည်း ဆောင့်ဆိုတဲ့အသံလေးကြားရော ခပ်မှန် မှန်လေး ဆောင့်ပေးနေမိတယ် …… လက်တွေကတော့ နို့တွေကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးညှစ် ပေးနေတယ် အား ဆောင့်ကွာ ဆောင့် ဆောင့် တအားဆောင့်တော့ မမခံနိုင် လာပြီ …. ဆောင့်ပေးကွာ ဆောင့် ….. မမ ပြီးတော့မယ်

အား ပြီးတော့မယ် ကျွန်တော်လည်း နွားသိုးကြိုးပြတ် ဆောင့်လိုးပေးနေမိတယ် ဖောင်း ဖောင်း ဖတ် ဖတ် …..အား.. အား.. အင..့် အင့် .. ကောင်းတယ်ကွာ ကုတင်ကလည်း…… တကျွီကျွီနဲ့ အသံတွေ ခေါင်းရင်းကို ကုတင်နဲ့စောင့်တဲ့အသံ ဗြောင်း ဗြောင်း ..ဆိုပြီး ပိုမြည်လာပါတော့တယ် …. အောက်ကလည်း ခါးကလေးကိုကော့ကော့တင် ပေးနေတော့ လိုးရတာ တအားကိုဇိမ်တွေ့နေမိတောတယ် ……. တအား ၁၀ ချက်လောက်လည်း ဆောင့်လိုးပြီးရော အာ ဟား အ.. အ .. ကျွန်တော့် ပေါင်ကို လက်နဲ့တအားဆုပ်ပြီး ကောင်းတယ်ကွာ မမ ပြီးပြိ .. အ.. အ မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ဆက်ငင်ဆက်ငင်နဲ့ တုန်တက်လာပြီး စောက်ခေါင်းထဲက စောက် ရည်တွေထွက်လာတယ်ကျွန်တော်လည်းသူဇိမ်ပျက်သွားမှာဆိုးလို့ မှေးပြီး ဆောင့်လိုးပေးနေတယ် ….ပြစ် ပြစ် ပလစ် ပလစ် .. ဆိုတဲ့အသံတွေကလီး ဝင်တိုင်းစောက်ရည်တွေနဲ့ ချောပြီးထွက်ထွက်လာတယ် …သူကဘဲ မောင်လေး ပြီးပြီလား ..ကျွန်တော်က ဟင့်အင်း ပြီးတော့မယ် ….ဒါဆိုဆက်လိုးလေကွာ…. မမတစ်ယောက်တည်းကောင်းလို့ဘယ်ဖြစ်မလဲမောင်လေးလဲ ကောင်းအောင် လုပ်ဦးပေါ့နော်။

ကျွန်တော်လည်း ဟုတ်ကဲ့ဆိုပြိး နည်းနည်းအရှီန်တင်လိုက် တယ် ….. ဘေးကစောင်တစ်ထည်ယူပြီး လိုးရင်းနဲ့ဘဲ စောက်ပတ်ထဲကထွက်လာတဲ့ စောက်ရည်တွေကို သုတ်နေမိတယ် … ဖြောင်းဖြောင်း … ဖြောင်းဖြောင်း ….အ အ အားအား …. ကောင်းတယ်ကွာ ဆောင့် ဆောင့် …. ကျွန်တော်လည်း အသားကုန်ဆောင့်နေမိတော့တယ် …..မမက မောနေပြီလားမောင်လေး …. မောင်လေး အောက်ကနေအိပ်ကွာ မမ တက်ဆောင့်ပေးမယ်ဆိုပြီး …ကျွန်တော့်ကို ဆွဲလှဲချလိုက်တယ် ….. လီးကတော့စောက်ပတ်ထဲကကျွတ်မသွားပါ ….. ပြီးမှ သူက အပေါ်ကနေ ဖင်ကိုကြွလိုက်ထိုင်ချလိုက် စောက်ခေါင်းထဲက အတွင်းသားတွေနဲ ထိအောင် မွှေနေလိုက်နဲ့ ဇီမ်ခံနေတယ် ….

ကျွန်တော်လည်း အလိုက်သင့်လေးမွှေပေး လိုက် ကော့ထိုးပေးလိုက်နဲ့…. အောက်ကနေ ခံလို့ကောင်းနေတယ် ….အ အ အဟင့် အ အား ရှီး ရှူး အား … ရှီး …အပေါ်ကနေတအားဆောင့်ချနေ ပြီး ကျွန်တော်ကလည်း ပြီးခါနီးပြီမို ဖင်ကိုကော့ကော့ထိုးပေးနေတယ် … သူကလည်း ဖိချလိုက်ဆောင့်ချလိုက်မွှေနေလိုက်နဲ့ အ အ ရှီး ရှီး ကောင်းတယ်ကွာ ကောင်းတယ် …… အ အ မ..မ ပြီး … ပြီး … အား …… ရှိး ဟား …အသက်ရှူသံတွေမြန်လာတယ် …. ကျွန်တော်လည်း ကော့ထိုးရင်းနဲ့ သူ့ခါးကိုကိုင်ပြိး ဆောင့်အားကောင်းအောင် ဆောင့်ချပေး ကော့ထိုးပေးရင်း အ အ မမ ကျွန်တော်.. ပြီးပြီ….အား ကောင်းလိုက်တာ မမ ရာ … ဟင်း ဟင်း …. မမကလည်းကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်မှာ ခွရက်ကလေးမှောက်ချပြီး အသက်ကိုမှန်အောင်ရှူ နေတယ် …ကျွန်တော်လည်းမမ ဆံပင်တွေကိုနမ်းပြိး လက်တွေက ဖင်သားတွေကို ညှစ်ပေးလိုက် ကျောလေးကိုပွတ်သပ်ပေးလိုက်လုပ်မိတယ်။

မမက အရမ်းကော င်းတယ်ကွာ ….. ၂ ခါတောင်ပြီးသွားတယ် …. အဖိုးကြီးနဲ့ဆို ၁ခါပြီးအောင်မနည်း ကိုကြွအောင်လုပ်ရတယ် …. တခါတခါ သူအရင်ပြီးပြီး ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ မမ မှာ မပြီးရဘဲ ဟတ်ကော့ကြီး ကျန်နေရတဲ့ ရက်တွေအများကြိးဘဲကွာ …. မောင်လေးကိုကျေးဇူးတင်မိတယ် …. မမတခါမှမခံဖူးတဲ့ စောက်ဖုတ်ကိုလည်းမှုတ်ပေးတယ် …. မမကိုလည်းအလိုလိုက်ပြီး မမစိတ်ကျေနပ်အောင်ပြီးအောင် အမျိုး၂လုပ်ပေးတယ်ကွာကျွန်တော်ကလည်းမမကို စစမြင်ကတည်းက လိုးချင်နေတာပါ …. မတတ်သာလို့ သာစိတ်ကိုဖြေနေရတာပါ….. ခုလိုမျိုးကျတော့မမကို ပိုပြီးသနားသွားချစ်သွားမိပြီဗျာ နောက်နေ့တွေလိုးချင်လျင် ဘယ်လိုဆုံကြမလည်းဗျာ………

မမက …နေပါဦးလေ မမ ကြံဖန်ပြီးလုပ်ပေးပါ့မယ် …….. မြို့ထဲမှာ မမတို့ ဝယ်ထားတဲ့အိမ်တစ်လုံးရှိတယ် အဲဒီမှာလိုးလို့ရအောင်မမ ကြိုးစားကြည့်မယ်ကွာ…. မောင်လေးနဲ့အလိုးခံရတာ တအား ဇိမ်ရှိတာဘဲကွာ …ကျွန်တော့်ကို ဆွဲငင်အားကောင်းတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်ပြီး ခပ်ညု ညု လေးပြောသည် …… အဝတ်စားကိုယ်စီဝတ်ပြီး နောက်ဆုံးလက်ကျန်တနှာကို နှုတ်ခမ်းစုပ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး … လူမသိအောင် အသာလေးကုပ်ချောင်းချောင်း ပြန်ခဲ့တယ်…….. ဟင်း ဟင်း ….မမသွယ်တို့က ဘယ်သူမှမသိဘူးဆိုပြီး ဗိုလ်ကြီးငယ်ငယ်လေးနဲ့ကြိတ်ပုန်းခုတ်နေတယ်ေ ပါ့လေ ….ဟယ် မိဇာခြည် … မင်းဘယ်လိုသိလည်း ….မမသွယ်မှ အံ့သြဟန်ဖြင့်ပြော သည်…..ဇာခြည်သိတာ မမသွယ်တို့ စပြိးအလုပ်ဖြစ်ကတည်းက ဇာခြည်က မမသွယ် ဆီအလာ အခန်းထဲမှာ အသံတွေကြားလို့ချောင်းကြည့်ခဲ့တာ။

ကြားကြားချင်းတော့ စဉ်းစားမိတယ် …. တပ်ရင်းမှူးလည်း ၄ လပတ်သွားတာ …. မမသွယ်ဘယ်လို လုပ်ပြီး ဖြစ်နေပါလိမ့်ပေါ့…. ကြည့်မှဘဲ ဗိုလ်ငယ်ငယ်ချောချောနဲ့၂ပါးသွားနေတာကိုးဟဲ့ ဇာခြည် …..ဒီအကြောင်းတွေ နင်နဲ့ငါ ၂ ယောက်ဘဲသိတာကောင်းပါတယ်အေ နို့မို့ဆို အဖိုးကြီးသိလျင် ဟိုကောင်လေးရောငါရောသတ်ခံထိမှာ…..ဟာ မမသွယ် က လည်း ဇာခြည်ပါ သတ်ခံထိအောင်ကြံပေးပေါ့ …. ဟုတ်ဘူးလား …. ကိုကိုမြင့် လည်းရှေ့တန်းသွားနေတော့ ဇာခြည်လည်း မခံရတာကြာပြီလေ…ဒီလိုအခါအခွင့်သင့်တာမျိုးကိုစောင့်နေတာ ….ဇာခြည် ဆိုသည်မှာ မမသွယ်တို့တပ်ရင်းမှ ရှေ့တန်းထွက် နေသော ဗိုလ်ကြီးကိုကိုမြင့် ဇနီးဖြစ်သည် …. အရပ်ကမနိမ့်မမြင့် … မမသွယ်လို ခါးသေးသေး ဖင်ဝိုင်းဝိုင်း … ကိုယ်လုံးသွယ်သွယ် …အသားကတော့ မမသွယ်လို တအားမဖြူပါ ……ငါလည်းကိုယ်ချင်းစာပါတယ်အေ …..

မနက်ဖန် နင်မြို့ထဲက ငါတို့ အိမ်မှာစောင့်နေ ….ငါ ကောင်လေးကိုလွှတ်လိုက်မယ် ….သူ့ကိုတော့ဘာမှမပြော ထားဘူး ….နင့်ဘာသာနင် မိန်းမမာယာသုံးပြိး ဆွဲစားလိုက်ပေါ့ …..ဟုတ်ပြီလား အိုကေ မမသွယ် ….မနက်ဖန် စနေဆိုတော့ တပ်ရင်းလုပ်အားပေးပြီးတာနဲ့ ဇာခြည် သွားစောင့်နေလိုက်မယ် ….သူလည်း အားတာပေါ့ … ရုံးပိတ်ရက်ဘဲ ….စနေနေ့ဆိုတော့ မနက်ပိုင်း တပ်ရင်းလုပ်အားပေးမှာ ယောင်ပေပေ လုပ်ပြီးတော့ ရိပ်သာမှာနားနေတုန်း …. ရဲဘော်လေးတစ်ယောက်က ….ဗိုလ်ကြီး ဗိုလ်ကြိး ….တပ်ရင်းမှူးကတော်က တပ်ရင်းစာကြည့်တိုက် ကိုခဏလာပါဦးတဲ့ အေးကွာသွားလိုက်မယ် ….မင်းပြန်တော့် ….ကျွန်တော်လည်း ချွေးသုတ်ပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် အဝတ်အစားလဲပြီးထွက်လာတယ်…မောင်လေး ….. မြို့ထဲက အိမ်ကိုခဏလာခဲ့ပါဥိးကွယ်… အကြောင်းရှိလို့နော် …….မျက်လုံးရွှဲဖြင့်ပြောရှာသည်။

ဟုတ်ကဲ့ မမသွယ် … အင်း စားရဦးမှာပေါ့ ……စိတ်ထဲမှာကြိတ်ပျော်နေမိသည် ……မမသွယ်တော့ငါ့ကို ခိုက်သွားပြီထင်တယ် ………. ဒီတစ်ခါတော့် ဖင်ထောင်ပြီးလိုးပစ်မယ် …ဆိုပြီးစိတ် ထဲက ကြုံးဝါးပြိး ရိပ်သာကိုပြန်ခဲ့တယ် …. ရေမိုးချိုးပြိး ဆိုင်ကယ်ကိုထုတ်လိုက် တယ်…… ဦးတည်နေတာက မြို့ထဲက တပ်ရင်းမှူး အိမ်သစ် …. ခြံအပြင်မှဘဲလ်ကိုနှိပ်လိုက်သည် ကလင် ကလင် ကလင် ကလင် ခဏနေတော့တံခါးပွင့်လာသည်…. စိတ်ထဲမှာ မမသွယ်များလားပေါ့ ……. တက်တက်စင်အောင်လွဲသွားသည်…. မြင်လိုက်ရတာက မမသွယ်လို ကိုယ်လုံးမျိုးနဲ့ အပေါ်ကအကျင်္ီကို ကိုယ်ကြပ်ဝတ်ပြီး အောင်က ပါတိတ်ထမိကိုခါးတင်းနေအောင်ဝတ် ထားတဲ့ အစ်ကိုကြီးဗိုလ်ကြီးကိုကိုမြင့် ကတော် မဇာခြည် …..ဟယ် ဗိုလ်ကြိး အောင်စိုး ပါလား ….

ဟုတ်တယ် အစ်မ ….. လာလေအိမ်ထဲဝင်ထိုင်ပေါ့ ………မမဇာခြည်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီးရောက်နေတာလည်း ……အော် မမသွယ်က လမ်းကြုံ လျင် သူတို့အိမ်ကိုဝင်ပြီးနည်းနည်းစစ်ဆေးပါဦးဆိုလို့ပါ ….. ခဏနော် …… ဆိုပြီး အိမ်အတွင်းထဲကိုဝင်သွားတယ် ……နောက်မှ အောင်မယ်လေး …… နာလိုက်တာ ….ဆိုပြီး အတွင်းမှကြားလိုက်ရတယ် ….. ကျွန်တော်လည်း ထိုင်ရာ မှထပြီး အတွင်းထဲကိုပြေးဝင်သွားလိုက်တယ် … မြင်ကွင်းကတော့ မမဇာခြည်ထမီက ခြေသလုံးအထက်နားလောက်ထိလန်တက်နေပြီး ူးတစ်ချောင်းကိုလည်းထောင်ထားတယ် ပေါင်းတွင်းသားဖွေးဖွေးလေးတွေက အနည်းငယ်ပေါ်နေတယ် ….. အတွင်းမှာဝတ်ထား တဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီ မဖြူရောင် ကိုလည်း မသဲမကွဲတွေ့နေရတယ်။

ဘာဖြစ်တာလည်း မဇာခြည် ….အေးကွယ်ခြေထောက်ခေါက်ပြီးချော်လဲ လို့…… မမကိုတွဲကူပါဦကွယ် ……အော်ဟုတ်ကဲ့ …..ကျွန်တော်က သူ့လက်ကိုတွဲ ပြီးထူထတော့ သူက ခြေထောက်လေးထောက်လိုက်ပြီးမှအား နာ တယ် ကွယ် …. မလျှောက်နိုင်တော့ဘူးကွယ် … ဒ‘ါဆိုကျွန်တော်ပွေပြီးခေါ်သွားမယ်နော် ….အင်း …. အဲဒီလိုခေါ်မှ ရမှာပေါ့ …….ကျွန်တော်လည်း သူ့ချိုင်းကြားထဲကိုလက် လျှိုပြီးတဖက်ကဒူးကောက်ခွက်အောက်ကနေ သိုင်းပြီးပွေ့ချီသွားလိုက်တယ်…..ဆေးလူးမှရမယ်ထင်တယ် …..ဆေးပုလင်းက အခန်းထဲမှာဘဲရှိမှာပေါ့ ……..ကျွန်တော်လည်းအဲဒီလောက်မညံ့ပါ ဘာကိုဆိုလိုတာလည်းဆိုတာ ချက်ချင်းသိတယ် အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပြီး မမဇာခြည်ကို အိပ်ယာပေါ်မှာလှဲအိပ်စေလျက် ……..ဗီရိုပေါ်မှာဆေးပုလင်းရှိမယ်ထင်တယ်

ကျွန်တော်လည်း လှည့်ပြီးယူလိုက် ပြန်လှည့်လာတော့ သူ့ထမီကို ပေါင်လည်လောက်ထိ ဆွဲတင်ပြီးသွားပြီ ….. အသက်ရှူမှားသွားလောက်အောင် ပေါင်တံဖွေးဖွေးလေးတွေက …….. ပေါင်ကိုလည်း အနည်းငယ်ဟထားသေးတယ် ….. ထမီကို ပေါင်ကြားထဲမညှပ်ဘဲ အပေါ်မှာလုံးပြီး တင်ထားတယ်… ပင်တီအဖြူရောင်က အတိုင်းသားမြင်နေရပြီ ……. ကျွန်တော့် ပုဆိုးကြားထဲမှာတော့ ဘာမှအနှေင်အဖွဲ့မပြုလုပ်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်တိုက်ပွဲဝင်လီးကြီး က တောင်မတ်နေပြီ……. ပထမတော့ သူဘေးမှာထိုင်ချလိုက်ပြီး ….ဆေးလိမ်းပေး မယ်နော် မမဇာခြည် …….အင်း လိမ်းပေးလေ …….ကျွန်တော်လည်းဆေးကို အနည်းငယ် ကော်ယူပြီး သူ့ခြေသလုံးသားတွေကို အသာလေးညှစ်ပြီးဆုပ်လိမ်းပေး လိုက်တယ် …… ဆေးဆိုသည်မှာ နှမ်းဆီအစစ်ပုလင်းသာဖြစ်သည် ။

ကျွန်တော်လည်း အလုက်သင့်လေးပွတ်လိမ်းပေးနေမိရာမှဒူးအပေါ်ပိုင်းနေရာလောက်မှာ ပွတ်ပေးနေမိတယ် ……. သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ မျက်လုံးလေးမှေးစင်းပြီး အိပ်ယာ ခင်းတွေကို ခြေနေတာတွေ့ရတယ် …. နောက်မှကျွန်တော်လည်း အကဲစမ်းပြီးတော့ သူ့ပေါင်လည်ကြားထဲကိုဝင်ထိုင်ပြီး ပေါင်ရင်းလောက်ရောက်နေတဲ့ထမီအောက်နားတွေ ထိလက်ကလေးနဲ့အသာလေးပွပ်ပေးနေမိတယ် …. သူ့ဆီကအသံ မောင်လေးရယ် မမ မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ …..ညီးသံလေးဖြင့်ပြောနေရှာသည် ….ဒါဆိုမမဇာခြည် ကျွန်တော်လည်းစိတ်မထိန်းထားတော့ဘူးဗျာ …. စိတ် အလိုကိုလိုက်လိုက်တော့မယ်နော် …….. မောင်လေးသဘောပါဘဲကွာ …….ကျွန်တော် ကလက်လေးနဲ့သူ့ပေါင်တွင်းသားလေးတွေကိုဆုပ်ခြေပေးလိုက်တော့

အို့ အဟင့် အင့် ….သူ့အတွင်းခံပေါ်ကနေဘဲ စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ခလယ်လေးနဲ့အပေါ် အောက် ပွက်သပ်ပေးပြီး စောက်စေ့ရှိတဲ့နေရာလေးကို ခပ်ဖိဖိလေးပွတ်ပေးလိုက်ချိန်မှာ တော့ အိုး အိုး အား အ …. ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလည်း မောင်ရယ် …..ကျွန်တော့်စောက်ဖုတ်ပွတ်ပေးနေတဲ့လက်ကို သူကဆွဲကိုင်တယ် ….. နောက်ပြီး စောက်စေ့နေရာလောက်ကနေဘယ်မှမသွားအောင် သူ့လက်ကကျွန်တော့်လက်ကိုကိုင် ပြီးခပ်ဖိဖိလေးလုပ်ပေးနေလေရဲ့ ……… အင်းကြည့်ရတာသူက မမသွယ်ထက်ပင် ပိုပြီး လိုချင်တက်မက်စိတ်များတယ်….. ကျွန်တော့်လက်တဖက်က သူ့ကိုယ်ကြပ်အကျီ် အစိမ်းနုရောင်လေးအပေါ်ကနေ နို့တွေကိုဆုပ်နယ်ပေးနေတယ်။

သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ဂုတ်ကို လှမ်းကိုင်ပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို စုတ်ဖို့သူပြင်နေတယ်…. ကျွန်တော်လည်းအလိုက်သင့်လေး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်ပြီး သူ့လျှာကိုပါစုပ်လိုက် တော့ သူအတော်နေရခက်သွားပြီး လက်က ဂုတ်တွေကိုပိုပြီးဖိချလိုက်တယ် ….ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကိုလည်းသူပြန်စုပ်နေလိုက်တာများပြတ်ထွက်မလားလောက်ဘဲ သူဘာသာသူ့အကျင်္ီတွေချွတ်နေပြီး ဘရာဇီယာချိတ်ကိုဖြုတ်ခိုင်းနေသေးတယ် …. ကျွန်တော်လည်းလှမ်းဖြုတ်ပေးပြီး … ဝိုး ဝိုး ….. လှလိုက်တဲ့နို့အုံလေးတွေ မကြီး မသေး အနေတော် ကိုင်ကောင်းရုံလေး နို့သီးလေးတွေကနီညိုရောင်သန်းနေပြီးတအား မကြီးပါ ….. မမသွယ်ရော မဇာခြည်ပါ ကလေးမမွေးဖူးသေးပါ … အဲဒါကြောင့် လိုးလို့ကောင်းသည် ….. ကျွန်တော်လည်းနို့တွေကိုကုန်းစို့ပြီး လက်တဖက်နဲ့ချေပေး နေလိုက်တယ် ….

အောက်ဘက်မှာတော့ထမီကိုချွတ်ချလိုက်တော့ မြင်လိုက်ရတာ ဘောင်းဘီအဖြူပေါ်မှာဘဲ စောင်ဖုတ်၂ခြမ်းကြားထဲက လိုင်းပေါ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရ တယ် …. ကြည့်လို့ကောင်းလိုက်တာဗျာ ……. ဘောင်းဘီအဖြူကို အသာလေးလိပ် ပြီးချွတ်လိုက်တယ် …..စောက်မွှေးရေးရေးလေးတွေနဲ့အတူအောက်မှာကမို့မောက်နေ တဲ့စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေး လိုးချင်စရာဗျာ … မမသွယ်စောက်ဖုတ်ကတမျိုး နည်းနည်းအလျားရှည်ပြီးစောက်စိချွန်တယ် …… မဇာခြည်ကျတော့စောက်ဖုတ်မောက်သည် စောက်စေ့နည်းနည်းတိုသည် …… ကြည့်လို့ပိုကောင်းသည် ယောကျာ်းတွေစွဲမက်စရာ စောက်ဖုတ်ပေါ့ဗျာ …… လို့းလို့စောက်ရမ်းကောင်းတဲ့စောက်ဖုတ်မျိုး…… ကျွန်တော်လည်းအဝတ်အစားတွေချွတ်ချလိုက်တော့ဘောင်းဘိကြားထဲက အကာအကွယ် မဲ့ သန်မာတဲ့လီးကိုလည်းမြင်ရော နည်းနည်းဖင်ကြိမ်းသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွား တယ်။

ပြီးမှကျွန်တော်ကသူ့လက်ကိုယူပြီးကျွန်တော့်လီးပေါ်ကိုတင်ပြီးကိုင် ခိုင်းလိုက်တယ် …သူလည်းခေသူမဟုတ်ကို လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ငင်နဲ့ဂွင်းတိုက် ပေးနေတယ်… ကျွန်တော်လည်းသူ့ကို အသာတွန်းလှဲပြီးသူ့ပေါင်ကြားထဲကို ခေါင်းတိုးဝင်ပြီးစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကိုဖြဲချလိုက် စောက်စေ့လေးကိုလျှာလေးနဲ့အသာ လေးယက်ပေးလိုက်လေတော့ အ အ….. အား…. ရှိးဖင်ကြီးကော့ တက်လာပြီးလက်တွေက အိပ်ယာခင်းကိုဆွဲလိုက်ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုအတင်းစောက်ဖုတ် ကြီးနဲ့ဆွဲကပ်ထားလိုက်နဲ့ အငြိမ်မနေနိုင်… ကျွန်တော်ကလည်းအထက်အောက် လေးလျှာနဲယက်ပေးလိုက် ပြွတ် ပလပ် ပလပ် …..အား ကောင်းလိုက်တာ ကွာ သွားလေးနဲ့ကိုက်ပေးလိုက် စောက်စေ့လေးကိုနှုတ်ခမ်းနဲ့စုပ်ပေးလိုက် …. စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကိုကိုက်လိုက် စောက်ခေါင်းထဲကိုလျှာနဲ့ထိုးပြီးလိုးပေး လိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ် …အအ အိုး ဘယ်လိုလုပ်နေတာလည်း …

ကောင်းလိုက်တာကွာ ကောင်းတယ် စောက်စေ့ကိုလျှာနဲ့ကိလပေးကွာ ခံလို့ကောင်း တယ် ….စောက်ဖုတ်ထဲကို လက်နဲ့ထိုးပြီးမွှေပေးကွာ မမပြီးတော့မယ် … အ အ ပြိး ပြီး တော့မယ် ……ကျွန်တေ်လည်း လက်နဲ့ခပ်သွက်သွက်လေး လိုးပေးမွှေပေးလိုက်တော့ … အ အား အိုး ပြီး ပြိး ပြီးပြိကွာ ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ် …အရမ်းဖီးလ်ရှိတာဘဲကွာ…… မောင့်ကိုတော့ မမ အရမ်းခိုက်သွားပြီကွာ …ဟာ မမ ကလည်း ကျွန်တော့်ကိုလည်းဒီအတိုင်း မထားနဲ့ဥိးလေဗျာ …….ဒီမှာလီးကြီးက မတောင်တော့ဘူး ……ငြိမ်နေပြီဗျ ……..ဟာ ဟ ……. ရတာပေါ့ကွာဆိုပြီး …….ကျွန်တော့်ကိုပေးအိပ်စေပြိး သူကကျွန်တော့် ပေါင်ကြားထဲဝင်ပြီး လီးထိပ်ကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ကလိပေးနေတယ် ……အား အ မ မ အား …ဘယ်လိုတွေလုပ်ပေးနေတာလည်းကွာ မောင်မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ သူကလည်းမလျော့ပေးဘဲနဲ့ဒစ်ကိုသွားနဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးနေတယ်။

သူ့ခေါင်းကို အထဲတိုးဝင်လိုက်တိုင်း ထွက်လိုက်တိုင်း သူ့သွားတွေက ကျွန်တော့်ဒစ်ကိုသွားသွား တိုက်နေတော့ …. ခံလို့ကောင်းလိုက်တာဗျာ ….. နောက်ပြီးလီးတစ်ချောင်းလုံးကို သူ့အာခေါင်ထဲထိရောက်အောင်သွင်းထားလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက လီးအဖျားပိုင်းကို စုပ်ပေးနေတော့ …အ အ အား ဝိုး ……..အား မမရယ်ဘယ်လိုတွေလုပ် နေတာလည်းဗျာတစ်ကိုယ်လုံးလေထဲကိုရောက်သွားသလိုဘဲ ……ဆက်ပြီးအာခေါင် ထဲထိရောက်အောင်လိုးပေးနေတယ် ……..ကျွန်တော်လည်း မခံနိုင်တော့်တဲ့အဆုံး သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ အ အ အ မမ ပြိး တော့မယ် ဗျ .. အ အ ရတယ်မမ ပါး စပ်ထဲမှာဘဲပြီးလိုက်တော့ …….အ အ ရှီး း သူ့ပါးစပ်ထဲမှာဘဲ သုတ်ရည် တွေကိုပန်းထုတ်လိုက်တယ် ….ကျွန်တော့်စိတ်ထင် အာခေါင်ထဲထိပန်းထည့်ပေးလိုက်တယ်ထင် ……. သူလည်းမထွေးထုတ်ဘဲနဲ့သုတ်ရည်တွေကိုမျိုချပေးလိုက်တယ် …….

မမ ဗျာ မောင်တော့ အရမ်းချစ်သွားပြီ မမကို …..သွား မောင်လူဆိုးကဲကဲလေး တော်ကြာ မမသွယ်ကိုသွားသွားလိုးပေးနေဦးမယ်ဟုတ်လား ……ဟာ မမဒါတွေ ဘယ်လိုသိလည်း ….မင်းတို့လိုးတဲ့နေ့က မမက မင်းတို့ကိုတွေ့သွားတာကိုးကွ ..အဲဒါကြောင့်မမသွယ်နဲ့ညှိပြီးမင်းကိုဒီအိမ်ရောက်အောင် ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့ကွ……ဒါဆိုမမကကျွန်တော့်အလာကိုစောင့်နေတာပေါ့ဟုတ်လား … အေးပေါ့ဟ ဟာကွာ မမ မကောင်းဘူးကွာ …ကျွန်တော်လည်း ခပ်ချွဲချွဲလေး သူ့ကိုပြောလိုက် တယ် ……..မမ ကမင်းကိုမြင်မြင်ချင်းဘဲ မင်းနဲ့အလိုးခံချင်နေတာ ….မင်းဘော်ဒီ ကိုကြိုက်လို့လေ …….မင်းနဲ့များအလိုးခံလို့ကတော့ မင်းက မမကိုဘယ်လောက်များ ဆောင့်လိုက်မလည်းလို့တွေးတွေးနေမိတာ။

ဖြစ်ချင်တာ့ မင်းအစ်ကို ကိုကိုမြင့် ကလည်း ရှေ့တန်းသွားနေတော့ မမ စောက်ဖုတ်က ခံချင်လျှက်နဲ့ ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် ထိုးထည့်ပြီးမွှေပေးနေရတယ်လေ …. အဲဒါကြောင့် ရှင်ကလေးရဲ့အလိုးကိုခံချင်နေ မိတာပေါ့ …ဟိုက် …ငါ တော့် …သူကလည်းကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်မှာခေါင်းလေးတင်ပြီးကျွန်တော့်ဗိုက်တွေ နို့သီးတွေကိုလျှာနဲ့ယက်လို့ လက်နဲ့ပွတ်ပေးလိုက် ဂွေးဥတွေကိုသူ့လက်နုနုလေးတွေနဲ့ အသာလေးဆုပ်နယ်ပေးနယ်တယ် …. အရည်တွေပေကျံနေတဲ့လီးကို လက်နဲ့ဆွပေးနေ သေးတယ်….. အိပ်နေတဲ့ငပဲကြီးကလည်း မာန်ဖီလာပြန်ပြီ ……မောင်ရယ် …….. မရဲစောက်ပတ်ထဲကယားနေတယ်ကွာ …… နည်းနည်းဖြေပေးပါဦးနော် …သူ့အသံလေး က ခပ်ညုညုလေးရယ် …..

ကျွန်တော်လည်း သူ့ခေါင်းကဆံပင်လေးတွေကိုလက်နဲ့သပ် ပေးလိုက် သူ့နားရွက်လေးကိုအသာလေးကိုက်လိုက် နားထဲကို လျှာဖျားလေးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်တော့ သူ့ခေါင်းလေး လည်လာတယ် ……. သူ့လက်ကလည်းလီးကြီးကိုတအားဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တယ် ….. အသက်ရှူသံတွေလည်းပြင်းလာတယ် သူ့လည်ပင်းကိုသွားတွေနဲ့ကိုက်ခဲလိုက် နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့စုပ်ပေးလိုက်တော့ ……အား မောင်ရယ် လည်ပင်းကြီးလည်းပေါက်သွားပါဦးမယ်ကွာ … အ အ …ကျွန်တော်လည်း သူ့နို့တွေကို ဘယ်ညာပြောင်းပြီးစို့ပေးနေလိုက်တယ် စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ကျွန်တော့်လီးထိပ်လေးနဲ့ အထက်အောက်ပွတ်သပ်ပေးနေလေတော့အို အို့ … မောင်ရယ် … မသနားတော့ဘူးလားကွာ …. အတွင်းထဲက ယားနေပြိ။

ကျွန်တော်လည်း သူ့ပေါင်၂ချောင်းကို အသာဖြဲပြီး ကျွန်တော့်ကျောနောက်ဘက်ကို ရောက်စေလိုက်တယ် ……. ကျွန်တော်ကဒူးထောက်ထားပြီး လီးကိုစောက်ပတ်ဝမှာ တေ့ထားပြီး အသာလေး ဖိထည့်လိုက်တယ် …အ အ … အပြည့်အကျပ်ပါဘဲ နော် ….. မရဲ့စောက်ပတ်ပြီးကွဲသွားမလားဘဲကွာ …. အိုး အို့ ကျွန်တော်လည်း ထိပ်ဖျားလေးကိုဘဲထည့်ပြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့အသာလိုးပေးနေမိတယ်….. ကိုကိုမြင့်ကရှေ့တန်းထွက်သွားတာ ၅လကျော် ပြီကတစ်ကြောင်း …. ကျွန်တော့် လီးကလည်းနည်းနည်းထွားနေတာကတစ်ကြောင်းကြောင့် .. အဲဒါကြောင့်စောက်ပတ် မှာနည်းနည်းကြပ်နေသည် ….. နောက်မှ လီးကိုအလယ်လောက်ထိဆတ်ခနဲထိုးသွင်း လိုက်တော့ အားခနဲ့အော်ပြီး ဖြေးဖြေး လုပ်ပါ မောင်ရယ်….ထိုနောက် ကတော်မမများအား အဘိုးကြီးများ ပြန်မလာခင်ထိ အလှည့်ကျစားသုံးခဲ့ပါသည် ပြီးပါပြီ။

သူမလိုအပ်တာရလိုက်သလို

အ့ ကိုမင်း လုပ်တော့ကွာ တုံမနေတက်တော့ဘူး” ”အိတုံ ခံချင်နေပြီလား” ”အင်း” ”မကြားရဘူး ပြန်ပြော” ”ခံချင်နေပြီကိုမင်းရယ် ဟင့် အဟင့်” ”အဲ့ဒါဆို ကို့ကို စုပ်ပေးပါဦး” အိတုံလဲ လှဲနေရာမှအသာထကာ သူ့လီးကို ကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲအသာထည့်လိုက်ရင်း စုပ်ပေးနေသည်။နွေးထွေးတဲ့ အာငွေ့ စုပ်ချက်တွေကြောင့် သူ့လီးက သန်မာသထက်သန်မာလာသည်။သူလဲ အိတုံပါးစပ်ထဲမှ လီးကို အသာထုတ်ကာ အိတုံကို ပက်လက်လှဲလိုက်ကာပေါင်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အဖုတ်ဝတွင် လီးကိုတေ့လိုက်ရာ ”ကိုမင်း ဖြေးဖြေးနော်။ကိုမင်း ဟာကြီးက အကြီးကြီး တုံ့ဟာလေး ကွဲသွားလိမ့်မယ်”စိုးရိမ်စွာသတိပေးလေသည်။ဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်သည်။သူ့လီးက ဆေးမထိုး ဆေးမစားပဲ တော်တော်ကြီးသည်။

သူလူပျိုပေါက်ဘဝနှင့် လူပျိုဘဝက သူငယ်ချင်းများနှင့် လီးကြီးအောင် လေစုပ်ခွက်နှင့်ဆွဲဖူးသည်။အလုပ်ဝင်တော့ နေရာစုံလျောက်သွားရသဖြင့် လူစုံနှင့်တွေ့ကာ ဆေးနည်းကောင်းများကိုတွေ့ပြီး သဘာဝဆေးကောင်းများနှင့်ကြီးလာရသည်လို့ပြောလို့ရမည်။သူနဲ့လုပ်ဖူးသည့်မိန်းကလေးတိုင်း သူ့ကို စွဲလန်းသွားတက်တာများသည်။ဒါကိုတော့ လူပျိုဘဝမှာဂုဏ်ယူမိပေမယ့် အိမ်ထောင်ကျသည့်နောက်ပိုင်း မိန်းကလေးတွေနှင့်ကင်းအောင်ရှောင်သည်။အိမ်ထောင်ရေးအထိခိုက်မခံနိုင်သောကြောင့်ကာ် မိန်းမအပေါ်သစ္စာစောင့်သိတာလဲပါမည်။သူလူပျိုဘဝက လီးတွင်ဂေါ်လီထည့်ဖူးသည်။ဖားကန့်ဘက်တွင် တာဝန်ကျတုန်းက သူနဲ့အရမ်းခင်သည့် လူတစ်ယောက်က သူ့ကိုထည့်ပေးတာပင်။ထည့်ပေးသည့်လူက ဆရာကျသည်ပြောရမလားပင်။ဂေါ်လီကိုအရှင်ထည့်ပေးထားသည်။

မလိုချင်သည့်အခါ ဖြုတ်ထားလို့ရသည်ပင်။သူတခါမှမတွေ့ဖူးလို့အတော်ပင်အံ့သြမိသည်။ကျောက်ကလေးတွေကို သေချာသွေးပြီး သူ့ကို ငါးလုံးထည့်ပေးသည်။အန္တရာယ်မဖြစ်စေရပါလို့လဲ အာမခံလို့သူထည့်ခြင်းဖြစ်သည်။တကယ်လဲ ဘာမှမဖြစ်ပေ။သူ ဖြုတ်ချင်သည့်အခါ ဖြုတ်ထားပြီး သူထည့်ချင်သည့်အခါ ထည့်ထားလို့ရတာမို့အတော်သဘောကျသည်။အိမ်ထောင်ကျသည့်အခါမှာတော့ သူလုံးဝမထည့်တော့ပဲ ဖြုတ်သိမ်းထားလိုပ်သည်။ ခုလဲအိတုံခမျာ သူ့လီးကို လန့်နေသည်။သူလဲ အဖုတ်ဝကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်းအထဲကို ထည့်လိုက်ရာ အဖုတ်က တင်းခနဲ့ဖြစ်သွားပြီး ”အာ့ အ့ ရှီး ဖြေးဖြေးကိုမင်း နာတယ်” ”ညှစ်မထားနဲ့ လျှော့ထားလေ” သူလဲ အစေ့ကို အသာကလိလိုက်ရင်း နို့ကိုကုန်းစို့လိုက်သည်။

အဖုတ်က ညှစ်ထားရာမှ ပြန်လျှော့သွားတော့ သူတခါထည့်လိုက်ပြန်သည်။အစေ့ကိုကလိလိုက်ထည့်လိုက်နှင့်စိတ်ရှည်စွာ ထည့်လိုက်ရင်း လီးက တချောင်းလုံး အဖုတ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။အိတုံရဲ့အဖုတ်က အပျိုလဲ ဖြစ်ပြန် ရည်းစားနဲ့ သိပ်မတွေ့ရတာလဲပါ ဝေးနေတာလဲ ပါတာမို့ ကြပ်နေသည်။သူ့လီးတချောင်းလုံးကို ညှစ်ထားတာမို့ ကောင်းလှသည်။အိတုံရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲကာမျက်ရည်တောင်ဝဲနေပေမယ့် အရသာတော့ ရှိနေသည်ထင်သည်။မျက်လုံးတွေက မှိန်းကာ အံကြိတ်ထားသည်။ ”အိတုံ ရလား ထုတ်လိုက်ရမလား” ”ရတယ်ကိုမင်း။မထုတ်နဲ့တုံခံနိုင်တယ်” အံ့သြဖို့တော့ကောင်းသည်။ိမိန်းကလေးတွေများ အရသာရှိရင် နာလဲ ကြိတ်မှိတိကာခံသည့်အမျိုးလားမသိ။

သူလဲ လီးကိုအသာပြန်ထုတ်လိုက်ရင်း တစ်ဝက်လောက်ရောက်တော့ အသာထည့်လိုက်ပြန်သည်။ဖြည်းဖြည်းချင်းဆောင့်နေရင်းနဲ့ အချက်သုံးဆယ်လောပ်တွင် အဖုတ်ထဲမှ အရည်များထွက်လာပြန်သည်။သွင်းထုတ်က ပိုချောမွေ့လာတာမို့ အိတုံလဲ ခံနိုင်လာသည်ထင်သည်။ဆောင့်ခိုင်းရာ သူလဲ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို လက်တံတောက်ခွက်ထဲထည့်ကာ ကိုယ်ကိုငိုက်လိုက်ရင်း ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုက်သည်။အိတုံရဲ့ပါးစပ်မှ တအ့အ့ တအိအိနှင့်ဖင်ကို အလိုက်သင့်အောက်ကနေ ခံပေးနေသည်။သူလဲ အိတုံခံနိုင်လာပြီမို့ မညှာတော့ပဲ ဆက်တိုက်ကို ဆောင့်လိုက်သည်။ဆောင့်နေရင်းနဲ့ အိတုံမှာတချီပြီးသွားရသည်။သူ့ကိုအတင်းကုပ်ဖက်ကာထားသည်။သူလဲဆောင့်တာကိုရပ်ထားရင်း နို့တွေကိုညှစ်လိုက် နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်လုပ်ပေးလိုက်သည်။

အတန်ကြာတော့ အိတုံကို ကုန်းခိုင်းလိုက်သည်။ပိပိထဲမှ လီးကိုထုတိလိုက်ရာ အရည်များက စီးကျလာတာမို့ အိတုံလဲ အတွင်းခံကို ယူကာသုတ်လိုက်ရင်း လေးဖက်ကုန်းပေးလိုက်သည်။သူလဲ လိုချင်သည့်ပုံကို ပြင်လိုက်ရင်းတင်ပါးတွေကို ညှစ်လိုက်သည်။ဖင်နှစ်ခြမ်းကိုဖြဲလိုက်ရာ စအိုညိုတိုတိုလေးကိုမြင်တော့ သူ စိတ်ထဲ တမျိုးဖြစ်သွားသည်။သူဖင်လုပ်ရတာကို ကြိုက်သည်။သူလုပ်ဖူးခဲ့တဲ့မိန်းကလေးတိုင်းကို ဖင်ချတက်သည်။ခုလဲ သူအိတုံကိုတနေ့ဖင်ကိုလုပ်မည်ဟုတေးထားရင်း လီးကို ပိပိဝတွင်အသာတေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းထည့်လိုက်သည်။

အိတုံခေါင်းကြီးမော့သွားရင်း တကျွတ်ကျွတ်နှင့်ဖြစ်နေသည်။သူလဲ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ခါးကို ကိုင်ကာဆောင့်နေသည်။ဆောင့်နေရင်နှင့် စအိုပေါ်သို့ တံတွေးထွေးချလိုက်ရင်း ဖင်ဝကိုလက်မနဲ့ကုတ်လိုက်ခြစ်လိုက်ကလိနေသည်။စအိုဝက ရှုံ့လိုက် ပွင့်လိုက်နှင့်ဖြစ်နေသည်။ ”ဟင့် ကိုမင်း ဘာလို့ ဖင်ကို ကလိနေတာလဲ ယားတယ်” သူလဲဘာမှမပြောပဲ ဖင်ဝကို လက်မနဲ့ထောက်ကာ အသာဖိထည့်လိုက်သည်။လက်မကအသာဖင်ထဲသို့ဝင်သွားတော့ အိတုံ ပါးစပ်မှ နာတယ်ဟုပြောပေမယ့် တအားတော့မငြင်းပေ။သူလဲ လက်မကို ဖြည်းဖြည်းချင်းထုတ်လိုက်ထည့်လိုက်လုပ်ရင်း အဖုတ်ထဲမှလီးကို ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုက်သည်။အိတုံလဲ အင့်ခနဲ့ အင့်ခနဲ ညည်းရင်း ဖင်ကိုနောက်သို့ အတင်းပစ်ထားသည်။

ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်စေချင်သည့်သဘောမို့ သူလဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ဆောင့်ချက်ပေါင်းကြာလာတာနှင့်အမျှ အိတုံလဲ နောက်တကြိမ်ပြီးချင်လာသလို သူလဲ ပြီးချင်လာတာမို့ ခါးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ ခပ်တင်းတင်းညှစ်ကိုင်ကာ အားရပါးရဆောင့်ချလိုက်သည်။ ”အား ကိုမင်း ကောင်းတယ် ဆောင့်ဆောင့် တုံ ပြီးချင်လာပြန်ပြီ။ဆောင့်ဆောင့် ဟင့် အင့် အင့် ” သူလဲ ဆောက့်ရင်းနဲ့ အဖုတိထဲမှ လီးက တောင့်တက်းလာပြီး သုတ်ကည်တွေက အဖုတ်ထဲသို့ပန်းထည့်လိုက်သလို အိတုံလဲ ပြီးသွားရသည်။နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူပြီးသွားသည်မို့ အရမ်းကိုကောင်းတဲ့ ခံစားမှုကို ရလိုက်သည်။အိတုံပါးစပ်မှလဲ တရစပ်ညည်းနေသည်။နှစ်ယောက်သား ထပ်ရက်သားနှင့်ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ မှိန်းနေလိုက်သည်။အတန်ကြာတော့မှ အိတုံက သူ့ကို ဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူလဲ အိတုံအကော်မှ အသာထကာလီးကိုဆွဲထုတိလိုက်သည်။အိတုံလဲ အဖုတ်ကိုအသာပိတ်ကာအတွင်းခံယူရင်း ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။သူလဲ စားပွဲပေါ်မှ တစ်ရှူးကိုယူကာ လီးကိုသုတ်လိုက်ပြီးအမှိုက်ပုံးထဲထည့်လိုက်သည်။အတန်ကြာတော့ အိတုံလဲ ရေချိုးခန်းထဲမှ တဘတ်ကိုပတ်ကာကုတင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီးသူ့ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။သူလဲ အိတုံကို ကိုလုပ်တာကောင်းလားမေးရာ ရှက်ဝဲဝဲနှင့်ခေါင်းကိုငြိမ့်ပြလေသည်။သူလဲ အိတုံကို သူ့ဘဲနဲ့အကြောင်းမေးတော့ ပြောပြသည်။နှစ်ယောက်သားစကားပြောရင်းနဲ့ အိပ်ချင်လာတာမို့အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ အိပ်ရာမှနိုးတော့ ဆယ့်နှစ်နာရီကျော်ပြီ။ရေချိုးအဝတ်အစားလဲကာ နေ့လည်စာ စားပြီး အိတုံကို တောင်ကြီးတက္ကသိုလ်မှ ဘူမိဗေဒ ဌာနသို့လိုက်ပို့ကာ ဆရာတွေနှင့်သွားတွေ့သည်။

စာတမ်းပြုစုဖို့အတွက် အကူအညီတောင်းရသည်။သူလဲအိတုံကို ညနေမှလာခေါ်မယ်ပြောပြီး သူ့ဆိုဒ်ထဲရှိရာသို့ပြန်သွားကာ သတင်းပို့စရာရှိတာပို့ လုပ်စရာရှိတာတွေလုပ်ကာ ညနေလေးနာရီထိုးတော့ ကားယူကာ ကျောင်းသို့ သွားပြီးအိတုံကိုသွားခေါ်ရသည်။ဆရာမတွေရဲ့အကူအညီနှင့်အိတုံအတွက် နေစရာအဆောင်ကို ငှါးရသည်။သန်ဘက်ခါမှပြောင်းတော့မည်ဟုပြောပြီး နှုတ်ဆက်ကာ ဟိုတယ်သို့ပြန်လာကြသည်။ဟိုတယ်ရောက်တော့ ကဲကြပြန်သည်။နှစ်ယောက်သား ခုမှညားသည့်လင်မယားလိုပင်။အိတုံရဲ့ ကိုယ်ကြပ်အကျႌအဝါကိုချွတ်ကာ ဘရာအဖြုကိုပါတခါတည်းချွတ်ရင်း နို့တွေကိုစို့လိုက်သည်။

နို့တွေကိုတလုံးပြီးတလုံးအားရအောင်စို့ပြီး စကပ်အနီကိုချွတ်လိုက်ရာ ပင်တီအသားရောင်လေးသာကျန်တော့သည်။ပင်တီဂွဆုံတွင် အရည်များဖြင့်ကွက်နေသည်။သူလဲ ပင်တီပေါ်ကနေ အဖုတ်ကိုအသာပွတ်လိုက်ရင်း သူ့အဝတ်တွေကိုချွတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ အိတုံပါးစပ်ထဲသို့ လီးကိုထည့်ပေးလိုက်ရာ အိတုံကလဲ အလိုက်သိစွာ လွေပေးသည်။သူလဲ ပင်တီကိုအသာလိပ်ကာချွတ်လိုက်ရင်းအဖုတ်မွှေးတွေကို ဆွလိုက် အစေ့ကို ကလိလိုက်လုပ်နေသည်။အတော်ကြာတော့သူလဲ ပါးစပ်ထဲမှလီးကိုထုတ်ကာ ပက်လက်လှန်ချလိုက်ပြီး အိတုံကို အပေါ်ကနေခိုင်းလိုက်သည်။အိတုံလဲ သူ့အပေါ်ကနေခွကာ လီးကိုလက်နဲ့ကိုင်ပြီး အဖုတ်ဝတွင်တေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းထိုင်ချလိုက်သည်။လီးက အဖုတ်ထဲသို့ တရစ်ချင်းဝင်သွားသည်။

အိတုံမှာ အဆုံးထိမထည့်ရဲပဲ တစ်ဝက်လောက်တွင်ပြန်ကြွလိုက် ပြန်ထိုင်လိုက်လုပ်နေသည်။အချက်နှစ်ဆယ်လောက်တွင် အဝင်ချောလာပြီး အရည်တွေရွှဲလာတာမို့ အံကိုကြိတ်ကာ အဆုံးထိထိုင်ချလိုက်သည်။ ”အာ့ ကျွတ်ကျွတ်” မျက်နှာမှာရှုံမဲ့သွားရင်း သူ့ရင်ဘတ်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ငြိမ်နေသည်။သူလဲ နို့တွေကို လက်နဲ့အသာအုပ်ကာ နယ်ပေးလိုက်သည်။ခဏကြာတော့ သူမလဲ ဖြည်းဖြည်းဆောင့်လိုက်သည်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခံနိုင်လာသည်မို့ ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်လိုက်သည်။သူလဲ အောက်ကနေ နို့တွေကိုဆိတ်လိုက် စို့လိုက် ညှစ်လိုက် လုပ်ပေးရင်းကော့ကောပေးလိုက်ရာ သားအိမ်နှင့်သွားသွားထောက်မိသည်ထင်သည်။မျက်နှာရှ့ုံမဲ့သွားသည်။

”အင့် အင့် ကောင်းတယ် ကိုမင်းရယ် ဟင့်ဟင့်” ”ကြိုက်လား အိတုံ ကို့နဲ့ လိုးရတာတာကောင်းလား” ”အင်းကောင်းတယ် ကြိုက်တယ် ကိုမင်းနဲ့ လုပ်ရတာအရမ်းကောင်းတယ် ဟင့် ဟင့် ” တဖြည်းဖြည်းနှင့်ကောင်းလာပြီမို့ အားနဲ့အင်နဲ့ကိုဆောင့်နေလေသည်။ဆောင့်ချက်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ အိတုံပြီးတော့မည်မို့သူလဲ ပက်လက်အနေအထားမှ အသာထာကာ အိတုံနို့ကိုစို့ရင်း တင်ပါးတွေကိုဖြစ်ညှစ်လိုက်သည်။စအိုဝကို လက်ညှိုးနဲ့ ကလိရင်းအသာဖိထည့်လိုက်သည်။လက်ညှိုးကိုတောင့်ထားတာမို့ အပေါ်ကဆောင့်ချလိုက်ရညလက်တစ်ဆစ်ခန့်ဝင်သွားသည်။ ”အာ့ ကိုမင်း ဘာလုပ်တာလဲ နာတယ်ကွာ ” အရမ်းကြီးလဲ မငြင်းဆန်တာမို့ သူလဲ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေလိုက်သည်။အိတုံလဲ အပေါ်ကနေ ဆောင့်ချက်တွေက နဖြည်းဖြည်းစိတ်လာသည်။ပါးစပ်ကလဲ တအင်းအင်းနဲ့ မြည်ရင်းအားနဲ့ကိုဆောင့်နေသည်။

သူလဲ နို့ကို အားနဲ့စို့ရင်း စအိုထဲကလက်ညှိုးတချောင်းလုံးဝင်နေသည်ကို ထုတ်လိုက်ထည့်လိုက်ခပ်သွက်သွက်လုပ်နေသည်။အိတုံလဲ အဖုတ်ထဲက လီးကို တရစပ်ညှစ်လာရင်း စအိုထဲကလက်ကိုလဲ ညှစ်လာသည်။ ”အာ့ ပြီးပြီး ကိုမင်း တုံတုံ ပြီးပြီဟား ရှီး ကောင်းလိုက်တာကွာ ဟား”အားရပါးရဆောင့်ရင်းနဲ့ သူ့အပေါ်ကို အရုပ်ကြိုးပြတ်ပြိုကျလာသည်။မာရသွန်အပြေးသမားတယောက်လိုပင် မောဟိုက်ကာနေပြီးပါးစပ်မှလဲ ညည်းနေသည်။လက်တွေက သူ့ကို တင်းကြပ်စွာဖက်ထားသည်။သူလဲ အိတုံကျောပြင်ကို အသာပွတ်သပ်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အမောပြောလောက်ခါမှ ”အိတုံ ကိုမင်း မပြီးသေးဘူး” ”ဟင် တကယ်လား ဟင့် သူက အားကိုကြီးလွန်းပါတယ် တကယ်တည်း” ”ကိုမင်းကို ကုန်းပေး” အိတုံလဲ သူခိုင်းသည့်အတိုင်း သူ့အပေါ်ကနေအသာထလိုက်တော့ အဖုတ်ထဲမှ လီးက ကျွတ်သွားပြီး အရည်တွေက အောက်သို့ကျလာသည်။သူမလဲ ထမိန်တထည်ကိုယူကာ သုတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင်အသာကုန်းပေးလိုက်သည်။သူ့ဘဲနှင့် လုပ်နေကြမို့ထင်သည် အချိုးတကျရှိသည်။သူသိပ်ပြင်ပေးစရာမလို။သူလဲ ကုတင်ပေါ်မှာ သူ့ကိုဖင်ပေးပြီးကုန်းနေတဲ့ ခယ်မကို မြင်လိုက်ရတော့ စိတ်ထဲ တွင်တမျိုးဖြစ်သွားကာ အိတုံ ဖင်ကို ဖြန်းခနဲ့ ရိုက်လိုက်သည်။ ”အ့ ဘာလုပ်တာလဲ ကိုမင်းနာတယ်” သူလဲ ဘာမှမပြော။ခပ်ဆက်ဆက်ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

လေးငါးချက် ဆက်တိုက်ရိုက်လိုက်တော့ ဖြူဝင်းသောတင်ပါးနှစ်ဖက်က လက်းငါးချောင်းရာကြီးနီရဲနေသည်။မျက်ရည်တွေလဲ ဝဲကာ ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်နေသည်။ ”နာလို့လား” ”နာတာပေါ့ကိုမင်းကလဲ အရမ်းရိုက်တာပဲ သူ့အသားမဟုတ်တိုင်း” ”အိတုံဖင်လေးက လှလို့ရိုက်မိတာ။ဖင်ပေါက်လေးကလဲ ချစ်စရာလေး လုပ်ချင်စရာကွာ” ”အာ ကိုမင်းနော် မညစ်ပတ်နဲ့ ဖင်တော့မလုပ်နဲ့တော့ တခါမှမခံဘူးဘူး” သူလဲ ဖင်ကိုရိုက်ရင်း ”မလုပ်ပါဘူး နောက်မှ” ပြောရင်းသူအိတုံနောက်ဖက်တွင် အသာဝင်လိုက်ရင်း ဖင်ကို ဖြဲကာ စအိုကိုတံတွေးထွေးလိုက်ရင်း လီးကိုအဖုတ်ဝကိုတေ့ကာ ခပ်ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းလိုက်သည်။

”ဟ့ အာ့ အာ့ ကိုမင်းရယ် ” သူလဲ ဖင်ကို ဖျန်းခနဲ ရိုက်လိုက်ရင်းမေးလိုက်ရာ အိတုံက ”မနာပါဘူး တမျိုးဖြစ်သွားလို့ ဖင်ကိုအရမ်းရိုက်တာပဲကွာ။ဖင်က ပုတ်တော့မယ် ဟင့်” သူလဲ လိးကိုအဆုံးထိထည့်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်ခန့်ပြန်ထုတ်ကာခပ်သွက်သွက်ဆောင့်ထည့်လိုက်ပြန်သည်။ အိတုံကတခါအော်တိုင်း သူဖင်ကိုတစ်ချက်ရိုက်ကာ မေးသည်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အိတုံလဲ ဖင်ရိုက်ခံရတာကို နှစ်ခြိုက်လာသည်ထင်သည်။နာသည်ဟုမပြောတော့ပဲ ရမက်သံကပါလာသည်။သူလိုချင်သည်ကလဲ ဒါပင်။သူ တခါတလေကျရင် အဲလိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံချင်သည်။သူ့မိန်းမကျတော့မရပေ။သူလဲ သူ့မိန်းမကျ မလုပ်ချင် မလုပ်ရက်တာလဲပါသည်။ကိုယ်ချစ်လို့ယူထားတာကိုး။ခယ်မကျတော့ သူစိတ်ထဲက ရှိတဲ့အတိုင်းကို လုပ်လိုက်သည်။

ခယ်မဆိုတဲ့အသိကလဲပါနေသည်။သူအိတုံ ဖင်ကိုရိုက်လိုက်ဆောင့်လိုက် စအိုကို ကလိလိုက်နဲ့ အိတုံလဲ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကောင်းလာပြန်သည်။ဖင်ရိုက်ခံရတာကိုနှစ်ခြိုက်လာသည်။ခပ်ကြမ်းကြမ်းတစ်ခါရိုက်ခံရတိုင်း စိတ်က ဆစ်ခနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်သွားပြီးစွဲလန်းလာသည်။စအိုကလဲ တစ်စို့စို့နဲ့ အရသာတမျိုးပေးလာသည်။ကိုမင်းကလဲ တရစပ်ဆောင့်လိုက် ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုက်ရိုက်လိုက်လုပ်နေလေသူမအတွက် အရသာပေးလေဖြစ်နေသည်။သူဘဲနှင့်တုန်းက အဲ့လိုမခံစားဘူးချေ။သူ့ရည်းစားလဲ လူငယ်တယောက်ပေမို့ နည်းပေါင်းစုံသူနှင့်လုပ်ဖူးပေမယ့် ကိုမင်းလောက် အရသာမပေးစွမ်းနိုင်။တခုခုလိုနေသလို။ခုကိုမင်းနဲ့ တွေ့မှ သူမလိုအပ်နေတာကိုရလိုက်သလိုပင်။

သူမလဲ မရှက်တော့ပေ။ပါးစပ်ကနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုဆောင့်ခိုင်းလိုက် သည်။ နေမင်းလဲ ပြီးချင်လာပြီမို့ အိတုံကို အထဲမှာပြီးရမလားမေးရာ ခေါင်းညိမ့်တာမို့ သူလဲ ဖင်နှစ်ဖက်ကို ခပ်ဆက်ဆက်လေးငါးချက်ရိုက်ကာ ဖင်ကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ဖြဲလိုက်ရင် နောက်ကနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုဆောင့်ချလိုက်သည်။သူ့ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် အိတုံခမျာ လှိုင်းထန်နေတဲ့ကြားက လှေငယ်လိုပင် လှူးလွန့်နေသည်။သရီးစတပ်ကေ ဆံပင်တွေက ဝဲခါနေရင် းပါးစပ်ကလဲ တအားအားနဲ့အော်နေသည်။ဆောင့်ချက်တွေကြာလာသည်နှင့် အမျှ သူရော အိတုံပါ ပြီးချင်လာသည်။သူလဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမနားတမ်းဆောင့်ချလိုက်ရာ အိတုံပြီးသွားသည်။ခပ်ကြမ်းကြမ်းပြီးသွားသည်ထင်သည်။

လက်တွေက မွေ့ရာခင်းကိုတင်းနေအောင်ချေမွရင်း ပါးစပ်က အားခနဲ အားခနဲ့အော်နေကာ သူလီးကို ဖြစ်ညှစ်နေသည်။သူလဲ လီးကိုတဆုံးထုတ်ကာ တဆုံးဆောင့်ထည့်ကိုလေးငါးချက်လုပ်လိုက်ရင်း သုတ်ရည်တွေက အဖုတ်ထဲသို့ အရှိန်ထိုးဝင်သွားကာ ပြီးသွားသည်။နှစ်ယောက်သားဘေးတိုက်လှဲချလိုက်ရင်း အမောဖြေရင်း အိတုံနို့တွေကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။အိတုံလဲ သူ့ကိုနောက်ပြန်သိုင်းဖက်ရင်း သူ့မျက်နှာကို နမ်းလိုက်သည်။အတော်လေးကြာတော့ အိတုံက သူ့ကို အသာဖယ်ကာ အိမ်သာထဲ ဝင်သွားသည်။သူလဲ နောက်ကနေ လိုက်ဝင်သွားရာ ”ကိုမင်း ဘာလုပ်တာလဲ လို့ ဒီမှာသနိ့ရှင်းရေးလုပ်မလို့” ”ကိုလဲ လုပ်မယ်”ပြောကာ ရေပန်းကိုယူပြီး အိတုံကိုဆေးပေးလိုက်သည်။

အိတုံလဲ သူ့လီးကိုဆေးပေးသည်။ဆေးနေရင် ဟင့်သူ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဒါကြောင့်မမ စွဲနေတာနေမှာပြောရင်းစသည်။သူလဲ ညည်းရောမကြိုက်ဘူးလားမေးရာ မကြိုက်ပါဘူးပြောပြီးရီနေသည်။နှစ်ယောက်သား ရေချိုးခန်းထဲမျာ ရေအတူချိုးလိုက်သည်။ရေချိုးပြီး အဝတ်လဲကာ အပြင်သို့ထွက်ကာ စားသောက် လည်ပတ်ပြီး ညကိုးနာရီကျော်တော့ ဟိုတယ်သိုပြန်လာကြသည်။ဟိုတယ်ရောက်တော့ နှစ်ယောက်သား လိုးကြပြန်သည်။အပေးအယူမျှသည်မို့ လုပ်ရတာကောင်းသည်။လုပ်ပြီးတော့ နှစ်ယောက်သား အိပ်ပျော်သွားကြသည်။မနက်အိပ်ရာကနိုးတော့ လင်းဆွဲလေးပြောကာ လုပ်ကြပြန်သည်။ပြီးတော့ ရေချိုးအဝတ်လဲကာ အိတုံကိုကျောင်းလိုက်ပို့ပြီးသူလဲအလုပ်ထဲ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ညနေကျ အိတုံကိုခေါ်ကာ ဟိုတယ်သို့ပြန်လာ လုပ်ကြသည်။နောက်ရက်မနက်တော့ အိတုံအဝတ်အစားအိတ်တွေယုကာ အဆောင်သို့လိုက်ပို့ပေးပြီး သူလဲ အလုပ်ထဲသို့ ပြန်လာလိုက်သည်။ညဖက်တွင်နှစ်ယောက်သား လိုင်းပေါ်မှာ စကားပြောဖြစ်သည်။သူလဲ မိန်းမနဲ့ သမီးဆီ ဖုန်းဆက်လိုက် အိတုံနဲ့ ချက်လိုက်လုပ်နေရသည်။အလုပ်ကိုလဲ မလစ်ဟင်းရအောင်ဂရုစိုက်ရသည်။တစ်ပတ်ကို နှစ်ခါတော့ အိတုံနဲ့ လုပ်ဖြစ်ကြသည်။လုပ်သည့်အခါတိုင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံသည်။အိတုံကလဲ နောက်ပိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဆိုတက်လာသည်။ခပ်ကြမ်းကြမ်းလုပ်ရတာကိုသဘောကျကြောင်းပြောတာမို့ သူ့အတွက်အကြိုက်ပင်……ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

သူမလိုအပ္တာရလိုက္သလို

”အ့ ကိုမင်း လုပ်တော့ကွာ တုံမနေတက်တော့ဘူး” ”အိတုံ ခံချင်နေပြီလား” ”အင်း” ”မကြားရဘူး ပြန်ပြော” ”ခံချင်နေပြီကိုမင်းရယ် ဟင့် အဟင့်” ”အဲ့ဒါဆို ကို့ကို စုပ်ပေးပါဦး” အိတုံလဲ လှဲနေရာမှအသာထကာ သူ့လီးကို ကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲအသာထည့်လိုက်ရင်း စုပ်ပေးနေသည်။နွေးထွေးတဲ့ အာငွေ့ စုပ်ချက်တွေကြောင့် သူ့လီးက သန်မာသထက်သန်မာလာသည်။သူလဲ အိတုံပါးစပ်ထဲမှ လီးကို အသာထုတ်ကာ အိတုံကို ပက်လက်လှဲလိုက်ကာပေါင်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အဖုတ်ဝတွင် လီးကိုတေ့လိုက်ရာ ”ကိုမင်း ဖြေးဖြေးနော်။ကိုမင်း ဟာကြီးက အကြီးကြီး တုံ့ဟာလေး ကွဲသွားလိမ့်မယ်”စိုးရိမ်စွာသတိပေးလေသည်။ဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်သည်။သူ့လီးက ဆေးမထိုး ဆေးမစားပဲ တော်တော်ကြီးသည်။

သူလူပျိုပေါက်ဘဝနှင့် လူပျိုဘဝက သူငယ်ချင်းများနှင့် လီးကြီးအောင် လေစုပ်ခွက်နှင့်ဆွဲဖူးသည်။အလုပ်ဝင်တော့ နေရာစုံလျောက်သွားရသဖြင့် လူစုံနှင့်တွေ့ကာ ဆေးနည်းကောင်းများကိုတွေ့ပြီး သဘာဝဆေးကောင်းများနှင့်ကြီးလာရသည်လို့ပြောလို့ရမည်။သူနဲ့လုပ်ဖူးသည့်မိန်းကလေးတိုင်း သူ့ကို စွဲလန်းသွားတက်တာများသည်။ဒါကိုတော့ လူပျိုဘဝမှာဂုဏ်ယူမိပေမယ့် အိမ်ထောင်ကျသည့်နောက်ပိုင်း မိန်းကလေးတွေနှင့်ကင်းအောင်ရှောင်သည်။အိမ်ထောင်ရေးအထိခိုက်မခံနိုင်သောကြောင့်ကာ် မိန်းမအပေါ်သစ္စာစောင့်သိတာလဲပါမည်။သူလူပျိုဘဝက လီးတွင်ဂေါ်လီထည့်ဖူးသည်။ဖားကန့်ဘက်တွင် တာဝန်ကျတုန်းက သူနဲ့အရမ်းခင်သည့် လူတစ်ယောက်က သူ့ကိုထည့်ပေးတာပင်။ထည့်ပေးသည့်လူက ဆရာကျသည်ပြောရမလားပင်။ဂေါ်လီကိုအရှင်ထည့်ပေးထားသည်။

မလိုချင်သည့်အခါ ဖြုတ်ထားလို့ရသည်ပင်။သူတခါမှမတွေ့ဖူးလို့အတော်ပင်အံ့သြမိသည်။ကျောက်ကလေးတွေကို သေချာသွေးပြီး သူ့ကို ငါးလုံးထည့်ပေးသည်။အန္တရာယ်မဖြစ်စေရပါလို့လဲ အာမခံလို့သူထည့်ခြင်းဖြစ်သည်။တကယ်လဲ ဘာမှမဖြစ်ပေ။သူ ဖြုတ်ချင်သည့်အခါ ဖြုတ်ထားပြီး သူထည့်ချင်သည့်အခါ ထည့်ထားလို့ရတာမို့အတော်သဘောကျသည်။အိမ်ထောင်ကျသည့်အခါမှာတော့ သူလုံးဝမထည့်တော့ပဲ ဖြုတ်သိမ်းထားလိုပ်သည်။ ခုလဲအိတုံခမျာ သူ့လီးကို လန့်နေသည်။သူလဲ အဖုတ်ဝကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်းအထဲကို ထည့်လိုက်ရာ အဖုတ်က တင်းခနဲ့ဖြစ်သွားပြီး ”အာ့ အ့ ရှီး ဖြေးဖြေးကိုမင်း နာတယ်” ”ညှစ်မထားနဲ့ လျှော့ထားလေ” သူလဲ အစေ့ကို အသာကလိလိုက်ရင်း နို့ကိုကုန်းစို့လိုက်သည်။

အဖုတ်က ညှစ်ထားရာမှ ပြန်လျှော့သွားတော့ သူတခါထည့်လိုက်ပြန်သည်။အစေ့ကိုကလိလိုက်ထည့်လိုက်နှင့်စိတ်ရှည်စွာ ထည့်လိုက်ရင်း လီးက တချောင်းလုံး အဖုတ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။အိတုံရဲ့အဖုတ်က အပျိုလဲ ဖြစ်ပြန် ရည်းစားနဲ့ သိပ်မတွေ့ရတာလဲပါ ဝေးနေတာလဲ ပါတာမို့ ကြပ်နေသည်။သူ့လီးတချောင်းလုံးကို ညှစ်ထားတာမို့ ကောင်းလှသည်။အိတုံရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲကာမျက်ရည်တောင်ဝဲနေပေမယ့် အရသာတော့ ရှိနေသည်ထင်သည်။မျက်လုံးတွေက မှိန်းကာ အံကြိတ်ထားသည်။ ”အိတုံ ရလား ထုတ်လိုက်ရမလား” ”ရတယ်ကိုမင်း။မထုတ်နဲ့တုံခံနိုင်တယ်” အံ့သြဖို့တော့ကောင်းသည်။ိမိန်းကလေးတွေများ အရသာရှိရင် နာလဲ ကြိတ်မှိတိကာခံသည့်အမျိုးလားမသိ။

သူလဲ လီးကိုအသာပြန်ထုတ်လိုက်ရင်း တစ်ဝက်လောက်ရောက်တော့ အသာထည့်လိုက်ပြန်သည်။ဖြည်းဖြည်းချင်းဆောင့်နေရင်းနဲ့ အချက်သုံးဆယ်လောပ်တွင် အဖုတ်ထဲမှ အရည်များထွက်လာပြန်သည်။သွင်းထုတ်က ပိုချောမွေ့လာတာမို့ အိတုံလဲ ခံနိုင်လာသည်ထင်သည်။ဆောင့်ခိုင်းရာ သူလဲ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို လက်တံတောက်ခွက်ထဲထည့်ကာ ကိုယ်ကိုငိုက်လိုက်ရင်း ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုက်သည်။အိတုံရဲ့ပါးစပ်မှ တအ့အ့ တအိအိနှင့်ဖင်ကို အလိုက်သင့်အောက်ကနေ ခံပေးနေသည်။သူလဲ အိတုံခံနိုင်လာပြီမို့ မညှာတော့ပဲ ဆက်တိုက်ကို ဆောင့်လိုက်သည်။ဆောင့်နေရင်းနဲ့ အိတုံမှာတချီပြီးသွားရသည်။သူ့ကိုအတင်းကုပ်ဖက်ကာထားသည်။သူလဲဆောင့်တာကိုရပ်ထားရင်း နို့တွေကိုညှစ်လိုက် နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်လုပ်ပေးလိုက်သည်။

အတန်ကြာတော့ အိတုံကို ကုန်းခိုင်းလိုက်သည်။ပိပိထဲမှ လီးကိုထုတိလိုက်ရာ အရည်များက စီးကျလာတာမို့ အိတုံလဲ အတွင်းခံကို ယူကာသုတ်လိုက်ရင်း လေးဖက်ကုန်းပေးလိုက်သည်။သူလဲ လိုချင်သည့်ပုံကို ပြင်လိုက်ရင်းတင်ပါးတွေကို ညှစ်လိုက်သည်။ဖင်နှစ်ခြမ်းကိုဖြဲလိုက်ရာ စအိုညိုတိုတိုလေးကိုမြင်တော့ သူ စိတ်ထဲ တမျိုးဖြစ်သွားသည်။သူဖင်လုပ်ရတာကို ကြိုက်သည်။သူလုပ်ဖူးခဲ့တဲ့မိန်းကလေးတိုင်းကို ဖင်ချတက်သည်။ခုလဲ သူအိတုံကိုတနေ့ဖင်ကိုလုပ်မည်ဟုတေးထားရင်း လီးကို ပိပိဝတွင်အသာတေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းထည့်လိုက်သည်။

အိတုံခေါင်းကြီးမော့သွားရင်း တကျွတ်ကျွတ်နှင့်ဖြစ်နေသည်။သူလဲ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ခါးကို ကိုင်ကာဆောင့်နေသည်။ဆောင့်နေရင်နှင့် စအိုပေါ်သို့ တံတွေးထွေးချလိုက်ရင်း ဖင်ဝကိုလက်မနဲ့ကုတ်လိုက်ခြစ်လိုက်ကလိနေသည်။စအိုဝက ရှုံ့လိုက် ပွင့်လိုက်နှင့်ဖြစ်နေသည်။ ”ဟင့် ကိုမင်း ဘာလို့ ဖင်ကို ကလိနေတာလဲ ယားတယ်” သူလဲဘာမှမပြောပဲ ဖင်ဝကို လက်မနဲ့ထောက်ကာ အသာဖိထည့်လိုက်သည်။လက်မကအသာဖင်ထဲသို့ဝင်သွားတော့ အိတုံ ပါးစပ်မှ နာတယ်ဟုပြောပေမယ့် တအားတော့မငြင်းပေ။သူလဲ လက်မကို ဖြည်းဖြည်းချင်းထုတ်လိုက်ထည့်လိုက်လုပ်ရင်း အဖုတ်ထဲမှလီးကို ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုက်သည်။အိတုံလဲ အင့်ခနဲ့ အင့်ခနဲ ညည်းရင်း ဖင်ကိုနောက်သို့ အတင်းပစ်ထားသည်။

ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်စေချင်သည့်သဘောမို့ သူလဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ဆောင့်ချက်ပေါင်းကြာလာတာနှင့်အမျှ အိတုံလဲ နောက်တကြိမ်ပြီးချင်လာသလို သူလဲ ပြီးချင်လာတာမို့ ခါးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ ခပ်တင်းတင်းညှစ်ကိုင်ကာ အားရပါးရဆောင့်ချလိုက်သည်။ ”အား ကိုမင်း ကောင်းတယ် ဆောင့်ဆောင့် တုံ ပြီးချင်လာပြန်ပြီ။ဆောင့်ဆောင့် ဟင့် အင့် အင့် ” သူလဲ ဆောက့်ရင်းနဲ့ အဖုတိထဲမှ လီးက တောင့်တက်းလာပြီး သုတ်ကည်တွေက အဖုတ်ထဲသို့ပန်းထည့်လိုက်သလို အိတုံလဲ ပြီးသွားရသည်။နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူပြီးသွားသည်မို့ အရမ်းကိုကောင်းတဲ့ ခံစားမှုကို ရလိုက်သည်။အိတုံပါးစပ်မှလဲ တရစပ်ညည်းနေသည်။နှစ်ယောက်သား ထပ်ရက်သားနှင့်ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ မှိန်းနေလိုက်သည်။အတန်ကြာတော့မှ အိတုံက သူ့ကို ဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူလဲ အိတုံအကော်မှ အသာထကာလီးကိုဆွဲထုတိလိုက်သည်။အိတုံလဲ အဖုတ်ကိုအသာပိတ်ကာအတွင်းခံယူရင်း ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။သူလဲ စားပွဲပေါ်မှ တစ်ရှူးကိုယူကာ လီးကိုသုတ်လိုက်ပြီးအမှိုက်ပုံးထဲထည့်လိုက်သည်။အတန်ကြာတော့ အိတုံလဲ ရေချိုးခန်းထဲမှ တဘတ်ကိုပတ်ကာကုတင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီးသူ့ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။သူလဲ အိတုံကို ကိုလုပ်တာကောင်းလားမေးရာ ရှက်ဝဲဝဲနှင့်ခေါင်းကိုငြိမ့်ပြလေသည်။သူလဲ အိတုံကို သူ့ဘဲနဲ့အကြောင်းမေးတော့ ပြောပြသည်။နှစ်ယောက်သားစကားပြောရင်းနဲ့ အိပ်ချင်လာတာမို့အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ အိပ်ရာမှနိုးတော့ ဆယ့်နှစ်နာရီကျော်ပြီ။ရေချိုးအဝတ်အစားလဲကာ နေ့လည်စာ စားပြီး အိတုံကို တောင်ကြီးတက္ကသိုလ်မှ ဘူမိဗေဒ ဌာနသို့လိုက်ပို့ကာ ဆရာတွေနှင့်သွားတွေ့သည်။

စာတမ်းပြုစုဖို့အတွက် အကူအညီတောင်းရသည်။သူလဲအိတုံကို ညနေမှလာခေါ်မယ်ပြောပြီး သူ့ဆိုဒ်ထဲရှိရာသို့ပြန်သွားကာ သတင်းပို့စရာရှိတာပို့ လုပ်စရာရှိတာတွေလုပ်ကာ ညနေလေးနာရီထိုးတော့ ကားယူကာ ကျောင်းသို့ သွားပြီးအိတုံကိုသွားခေါ်ရသည်။ဆရာမတွေရဲ့အကူအညီနှင့်အိတုံအတွက် နေစရာအဆောင်ကို ငှါးရသည်။သန်ဘက်ခါမှပြောင်းတော့မည်ဟုပြောပြီး နှုတ်ဆက်ကာ ဟိုတယ်သို့ပြန်လာကြသည်။ဟိုတယ်ရောက်တော့ ကဲကြပြန်သည်။နှစ်ယောက်သား ခုမှညားသည့်လင်မယားလိုပင်။အိတုံရဲ့ ကိုယ်ကြပ်အကျႌအဝါကိုချွတ်ကာ ဘရာအဖြုကိုပါတခါတည်းချွတ်ရင်း နို့တွေကိုစို့လိုက်သည်။

နို့တွေကိုတလုံးပြီးတလုံးအားရအောင်စို့ပြီး စကပ်အနီကိုချွတ်လိုက်ရာ ပင်တီအသားရောင်လေးသာကျန်တော့သည်။ပင်တီဂွဆုံတွင် အရည်များဖြင့်ကွက်နေသည်။သူလဲ ပင်တီပေါ်ကနေ အဖုတ်ကိုအသာပွတ်လိုက်ရင်း သူ့အဝတ်တွေကိုချွတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ အိတုံပါးစပ်ထဲသို့ လီးကိုထည့်ပေးလိုက်ရာ အိတုံကလဲ အလိုက်သိစွာ လွေပေးသည်။သူလဲ ပင်တီကိုအသာလိပ်ကာချွတ်လိုက်ရင်းအဖုတ်မွှေးတွေကို ဆွလိုက် အစေ့ကို ကလိလိုက်လုပ်နေသည်။အတော်ကြာတော့သူလဲ ပါးစပ်ထဲမှလီးကိုထုတ်ကာ ပက်လက်လှန်ချလိုက်ပြီး အိတုံကို အပေါ်ကနေခိုင်းလိုက်သည်။အိတုံလဲ သူ့အပေါ်ကနေခွကာ လီးကိုလက်နဲ့ကိုင်ပြီး အဖုတ်ဝတွင်တေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းထိုင်ချလိုက်သည်။လီးက အဖုတ်ထဲသို့ တရစ်ချင်းဝင်သွားသည်။

အိတုံမှာ အဆုံးထိမထည့်ရဲပဲ တစ်ဝက်လောက်တွင်ပြန်ကြွလိုက် ပြန်ထိုင်လိုက်လုပ်နေသည်။အချက်နှစ်ဆယ်လောက်တွင် အဝင်ချောလာပြီး အရည်တွေရွှဲလာတာမို့ အံကိုကြိတ်ကာ အဆုံးထိထိုင်ချလိုက်သည်။ ”အာ့ ကျွတ်ကျွတ်” မျက်နှာမှာရှုံမဲ့သွားရင်း သူ့ရင်ဘတ်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ငြိမ်နေသည်။သူလဲ နို့တွေကို လက်နဲ့အသာအုပ်ကာ နယ်ပေးလိုက်သည်။ခဏကြာတော့ သူမလဲ ဖြည်းဖြည်းဆောင့်လိုက်သည်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခံနိုင်လာသည်မို့ ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်လိုက်သည်။သူလဲ အောက်ကနေ နို့တွေကိုဆိတ်လိုက် စို့လိုက် ညှစ်လိုက် လုပ်ပေးရင်းကော့ကောပေးလိုက်ရာ သားအိမ်နှင့်သွားသွားထောက်မိသည်ထင်သည်။မျက်နှာရှ့ုံမဲ့သွားသည်။

”အင့် အင့် ကောင်းတယ် ကိုမင်းရယ် ဟင့်ဟင့်” ”ကြိုက်လား အိတုံ ကို့နဲ့ လိုးရတာတာကောင်းလား” ”အင်းကောင်းတယ် ကြိုက်တယ် ကိုမင်းနဲ့ လုပ်ရတာအရမ်းကောင်းတယ် ဟင့် ဟင့် ” တဖြည်းဖြည်းနှင့်ကောင်းလာပြီမို့ အားနဲ့အင်နဲ့ကိုဆောင့်နေလေသည်။ဆောင့်ချက်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ အိတုံပြီးတော့မည်မို့သူလဲ ပက်လက်အနေအထားမှ အသာထာကာ အိတုံနို့ကိုစို့ရင်း တင်ပါးတွေကိုဖြစ်ညှစ်လိုက်သည်။စအိုဝကို လက်ညှိုးနဲ့ ကလိရင်းအသာဖိထည့်လိုက်သည်။လက်ညှိုးကိုတောင့်ထားတာမို့ အပေါ်ကဆောင့်ချလိုက်ရညလက်တစ်ဆစ်ခန့်ဝင်သွားသည်။ ”အာ့ ကိုမင်း ဘာလုပ်တာလဲ နာတယ်ကွာ ” အရမ်းကြီးလဲ မငြင်းဆန်တာမို့ သူလဲ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေလိုက်သည်။အိတုံလဲ အပေါ်ကနေ ဆောင့်ချက်တွေက နဖြည်းဖြည်းစိတ်လာသည်။ပါးစပ်ကလဲ တအင်းအင်းနဲ့ မြည်ရင်းအားနဲ့ကိုဆောင့်နေသည်။

သူလဲ နို့ကို အားနဲ့စို့ရင်း စအိုထဲကလက်ညှိုးတချောင်းလုံးဝင်နေသည်ကို ထုတ်လိုက်ထည့်လိုက်ခပ်သွက်သွက်လုပ်နေသည်။အိတုံလဲ အဖုတ်ထဲက လီးကို တရစပ်ညှစ်လာရင်း စအိုထဲကလက်ကိုလဲ ညှစ်လာသည်။ ”အာ့ ပြီးပြီး ကိုမင်း တုံတုံ ပြီးပြီဟား ရှီး ကောင်းလိုက်တာကွာ ဟား”အားရပါးရဆောင့်ရင်းနဲ့ သူ့အပေါ်ကို အရုပ်ကြိုးပြတ်ပြိုကျလာသည်။မာရသွန်အပြေးသမားတယောက်လိုပင် မောဟိုက်ကာနေပြီးပါးစပ်မှလဲ ညည်းနေသည်။လက်တွေက သူ့ကို တင်းကြပ်စွာဖက်ထားသည်။သူလဲ အိတုံကျောပြင်ကို အသာပွတ်သပ်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အမောပြောလောက်ခါမှ ”အိတုံ ကိုမင်း မပြီးသေးဘူး” ”ဟင် တကယ်လား ဟင့် သူက အားကိုကြီးလွန်းပါတယ် တကယ်တည်း” ”ကိုမင်းကို ကုန်းပေး” အိတုံလဲ သူခိုင်းသည့်အတိုင်း သူ့အပေါ်ကနေအသာထလိုက်တော့ အဖုတ်ထဲမှ လီးက ကျွတ်သွားပြီး အရည်တွေက အောက်သို့ကျလာသည်။သူမလဲ ထမိန်တထည်ကိုယူကာ သုတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင်အသာကုန်းပေးလိုက်သည်။သူ့ဘဲနှင့် လုပ်နေကြမို့ထင်သည် အချိုးတကျရှိသည်။သူသိပ်ပြင်ပေးစရာမလို။သူလဲ ကုတင်ပေါ်မှာ သူ့ကိုဖင်ပေးပြီးကုန်းနေတဲ့ ခယ်မကို မြင်လိုက်ရတော့ စိတ်ထဲ တွင်တမျိုးဖြစ်သွားကာ အိတုံ ဖင်ကို ဖြန်းခနဲ့ ရိုက်လိုက်သည်။ ”အ့ ဘာလုပ်တာလဲ ကိုမင်းနာတယ်” သူလဲ ဘာမှမပြော။ခပ်ဆက်ဆက်ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

လေးငါးချက် ဆက်တိုက်ရိုက်လိုက်တော့ ဖြူဝင်းသောတင်ပါးနှစ်ဖက်က လက်းငါးချောင်းရာကြီးနီရဲနေသည်။မျက်ရည်တွေလဲ ဝဲကာ ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်နေသည်။ ”နာလို့လား” ”နာတာပေါ့ကိုမင်းကလဲ အရမ်းရိုက်တာပဲ သူ့အသားမဟုတ်တိုင်း” ”အိတုံဖင်လေးက လှလို့ရိုက်မိတာ။ဖင်ပေါက်လေးကလဲ ချစ်စရာလေး လုပ်ချင်စရာကွာ” ”အာ ကိုမင်းနော် မညစ်ပတ်နဲ့ ဖင်တော့မလုပ်နဲ့တော့ တခါမှမခံဘူးဘူး” သူလဲ ဖင်ကိုရိုက်ရင်း ”မလုပ်ပါဘူး နောက်မှ” ပြောရင်းသူအိတုံနောက်ဖက်တွင် အသာဝင်လိုက်ရင်း ဖင်ကို ဖြဲကာ စအိုကိုတံတွေးထွေးလိုက်ရင်း လီးကိုအဖုတ်ဝကိုတေ့ကာ ခပ်ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းလိုက်သည်။

”ဟ့ အာ့ အာ့ ကိုမင်းရယ် ” သူလဲ ဖင်ကို ဖျန်းခနဲ ရိုက်လိုက်ရင်းမေးလိုက်ရာ အိတုံက ”မနာပါဘူး တမျိုးဖြစ်သွားလို့ ဖင်ကိုအရမ်းရိုက်တာပဲကွာ။ဖင်က ပုတ်တော့မယ် ဟင့်” သူလဲ လိးကိုအဆုံးထိထည့်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်ခန့်ပြန်ထုတ်ကာခပ်သွက်သွက်ဆောင့်ထည့်လိုက်ပြန်သည်။ အိတုံကတခါအော်တိုင်း သူဖင်ကိုတစ်ချက်ရိုက်ကာ မေးသည်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အိတုံလဲ ဖင်ရိုက်ခံရတာကို နှစ်ခြိုက်လာသည်ထင်သည်။နာသည်ဟုမပြောတော့ပဲ ရမက်သံကပါလာသည်။သူလိုချင်သည်ကလဲ ဒါပင်။သူ တခါတလေကျရင် အဲလိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံချင်သည်။သူ့မိန်းမကျတော့မရပေ။သူလဲ သူ့မိန်းမကျ မလုပ်ချင် မလုပ်ရက်တာလဲပါသည်။ကိုယ်ချစ်လို့ယူထားတာကိုး။ခယ်မကျတော့ သူစိတ်ထဲက ရှိတဲ့အတိုင်းကို လုပ်လိုက်သည်။

ခယ်မဆိုတဲ့အသိကလဲပါနေသည်။သူအိတုံ ဖင်ကိုရိုက်လိုက်ဆောင့်လိုက် စအိုကို ကလိလိုက်နဲ့ အိတုံလဲ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကောင်းလာပြန်သည်။ဖင်ရိုက်ခံရတာကိုနှစ်ခြိုက်လာသည်။ခပ်ကြမ်းကြမ်းတစ်ခါရိုက်ခံရတိုင်း စိတ်က ဆစ်ခနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်သွားပြီးစွဲလန်းလာသည်။စအိုကလဲ တစ်စို့စို့နဲ့ အရသာတမျိုးပေးလာသည်။ကိုမင်းကလဲ တရစပ်ဆောင့်လိုက် ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုက်ရိုက်လိုက်လုပ်နေလေသူမအတွက် အရသာပေးလေဖြစ်နေသည်။သူဘဲနှင့်တုန်းက အဲ့လိုမခံစားဘူးချေ။သူ့ရည်းစားလဲ လူငယ်တယောက်ပေမို့ နည်းပေါင်းစုံသူနှင့်လုပ်ဖူးပေမယ့် ကိုမင်းလောက် အရသာမပေးစွမ်းနိုင်။တခုခုလိုနေသလို။ခုကိုမင်းနဲ့ တွေ့မှ သူမလိုအပ်နေတာကိုရလိုက်သလိုပင်။

သူမလဲ မရှက်တော့ပေ။ပါးစပ်ကနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုဆောင့်ခိုင်းလိုက် သည်။ နေမင်းလဲ ပြီးချင်လာပြီမို့ အိတုံကို အထဲမှာပြီးရမလားမေးရာ ခေါင်းညိမ့်တာမို့ သူလဲ ဖင်နှစ်ဖက်ကို ခပ်ဆက်ဆက်လေးငါးချက်ရိုက်ကာ ဖင်ကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ဖြဲလိုက်ရင် နောက်ကနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုဆောင့်ချလိုက်သည်။သူ့ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် အိတုံခမျာ လှိုင်းထန်နေတဲ့ကြားက လှေငယ်လိုပင် လှူးလွန့်နေသည်။သရီးစတပ်ကေ ဆံပင်တွေက ဝဲခါနေရင် းပါးစပ်ကလဲ တအားအားနဲ့အော်နေသည်။ဆောင့်ချက်တွေကြာလာသည်နှင့် အမျှ သူရော အိတုံပါ ပြီးချင်လာသည်။သူလဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမနားတမ်းဆောင့်ချလိုက်ရာ အိတုံပြီးသွားသည်။ခပ်ကြမ်းကြမ်းပြီးသွားသည်ထင်သည်။

လက်တွေက မွေ့ရာခင်းကိုတင်းနေအောင်ချေမွရင်း ပါးစပ်က အားခနဲ အားခနဲ့အော်နေကာ သူလီးကို ဖြစ်ညှစ်နေသည်။သူလဲ လီးကိုတဆုံးထုတ်ကာ တဆုံးဆောင့်ထည့်ကိုလေးငါးချက်လုပ်လိုက်ရင်း သုတ်ရည်တွေက အဖုတ်ထဲသို့ အရှိန်ထိုးဝင်သွားကာ ပြီးသွားသည်။နှစ်ယောက်သားဘေးတိုက်လှဲချလိုက်ရင်း အမောဖြေရင်း အိတုံနို့တွေကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။အိတုံလဲ သူ့ကိုနောက်ပြန်သိုင်းဖက်ရင်း သူ့မျက်နှာကို နမ်းလိုက်သည်။အတော်လေးကြာတော့ အိတုံက သူ့ကို အသာဖယ်ကာ အိမ်သာထဲ ဝင်သွားသည်။သူလဲ နောက်ကနေ လိုက်ဝင်သွားရာ ”ကိုမင်း ဘာလုပ်တာလဲ လို့ ဒီမှာသနိ့ရှင်းရေးလုပ်မလို့” ”ကိုလဲ လုပ်မယ်”ပြောကာ ရေပန်းကိုယူပြီး အိတုံကိုဆေးပေးလိုက်သည်။

အိတုံလဲ သူ့လီးကိုဆေးပေးသည်။ဆေးနေရင် ဟင့်သူ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဒါကြောင့်မမ စွဲနေတာနေမှာပြောရင်းစသည်။သူလဲ ညည်းရောမကြိုက်ဘူးလားမေးရာ မကြိုက်ပါဘူးပြောပြီးရီနေသည်။နှစ်ယောက်သား ရေချိုးခန်းထဲမျာ ရေအတူချိုးလိုက်သည်။ရေချိုးပြီး အဝတ်လဲကာ အပြင်သို့ထွက်ကာ စားသောက် လည်ပတ်ပြီး ညကိုးနာရီကျော်တော့ ဟိုတယ်သိုပြန်လာကြသည်။ဟိုတယ်ရောက်တော့ နှစ်ယောက်သား လိုးကြပြန်သည်။အပေးအယူမျှသည်မို့ လုပ်ရတာကောင်းသည်။လုပ်ပြီးတော့ နှစ်ယောက်သား အိပ်ပျော်သွားကြသည်။မနက်အိပ်ရာကနိုးတော့ လင်းဆွဲလေးပြောကာ လုပ်ကြပြန်သည်။ပြီးတော့ ရေချိုးအဝတ်လဲကာ အိတုံကိုကျောင်းလိုက်ပို့ပြီးသူလဲအလုပ်ထဲ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ညနေကျ အိတုံကိုခေါ်ကာ ဟိုတယ်သို့ပြန်လာ လုပ်ကြသည်။နောက်ရက်မနက်တော့ အိတုံအဝတ်အစားအိတ်တွေယုကာ အဆောင်သို့လိုက်ပို့ပေးပြီး သူလဲ အလုပ်ထဲသို့ ပြန်လာလိုက်သည်။ညဖက်တွင်နှစ်ယောက်သား လိုင်းပေါ်မှာ စကားပြောဖြစ်သည်။သူလဲ မိန်းမနဲ့ သမီးဆီ ဖုန်းဆက်လိုက် အိတုံနဲ့ ချက်လိုက်လုပ်နေရသည်။အလုပ်ကိုလဲ မလစ်ဟင်းရအောင်ဂရုစိုက်ရသည်။တစ်ပတ်ကို နှစ်ခါတော့ အိတုံနဲ့ လုပ်ဖြစ်ကြသည်။လုပ်သည့်အခါတိုင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံသည်။အိတုံကလဲ နောက်ပိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဆိုတက်လာသည်။ခပ်ကြမ်းကြမ်းလုပ်ရတာကိုသဘောကျကြောင်းပြောတာမို့ သူ့အတွက်အကြိုက်ပင်……ပြီးပါပြီ။

ဇာတ်ရူပ်တဲ့အကြောင်း

သာယာကြည်လင်တဲ့ မနက်ခင်း လေးရဲ့အေးမြတဲ့လေညင်းလေးတွေနဲ့အတူသားသားတစ်ယောက် နိုးထလာခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ဆိုရင်ဒီအိမ်ကိုပြောင်းလာတာတစ်ပတ်တိတိရှိပြီလေ။ ဖေဖေရယ်မေမေရယ် တစ်ခန်း ကျွန်တော်ကတစ်ခန်း ၊ မမနဲ့ညီမလေးကတော ကျွန်တော့်ဘေးကအခန်းမှာပေါ့ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့အထင်ကရနေရာတစ်ခုဖြစ်တာနဲ့အညီ လူတွေလဲသွားလာလို့ မနက်ခင်းလေးကသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီ။ အိပ်ရာထဲမှာဟိုဒီတွေနေရင်းနဲ့ အခန်းအပြင် ကမေမေအသံကိုကြားလိုက်ရတယ်။ ခဏဆိုမနက်စာစားပြီးဖေဖေ စက်ရုံသွားတော့မယ်လေ။ မေမေလဲဆိုင်သွားတော့မှာဆိုတော့အိမ်မှာမမရယ်ကျွန်တော်ရယ်ညီမလေးရယ်သုံးယောက်ထဲကျန်ခဲ့ရတဲ့ ရက်တွေကများတယ်။ မမက မေမေ အမရဲ့သမီးပေါ့ ငယ်ငယ်ထဲက မိဘတွေမရှိတော့ ဖေဖေနဲ့မေမေပဲသမီးလေးလိုစောင့်ရှောက်လာခဲ့တာလေ။

အခုဆို မမက ၂၈ ကျွန်တော်က ၂၃ ၊ညီမလေးက ၁၉ ရှိပြီပေါ့။ အားလုံးငယ်ငယ်ထဲကသိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းပါပဲ ချစ်လဲ ချစ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့အောက်အလွှာမှာတော့ မေမေမောင်အငယ်တို့လင်မယားနေကြတယ်လေ။ ဒီလိုနေလာကြရင်းနဲ့ တစ်နေ့ပေါ့မေမေအကိုအကြီးဆုံးကဖုန်းဆက်လာတယ်။ သူလှျှောက်ပေးထားတဲ့ Green Card ကရပြီတဲ့လေ။ အဲ့ဒီတော့အိမ်မှာလဲတစ်မျိုးပြောင်းစဉ်းစားရတော့တာပေါ့။ သူတို့သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့သုံးယောက်ပဲကျန်ခဲ့မှာလေ။ ဖြစ်ရဲ့လားပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့သွားဖြစ်ပါတယ် သူတို့အရင်သွားကြည့်မယ် ညီမလေးက၂၁ နှစ်မကျော်သေးတော့လိုက်သွားလို့ရတယ်အဆင်ပြေပြီဆိုလာခေါ်မယ်ပေါ့။ အဲ့လို့နဲ့ ကျွန်တော်တို့မောင်နှမသုံးယောက်နေလာကြတာ သုံးလေး လလောက်ရှိလာတဲ့တစ်နေ့ပေါ့၊

အဲ့ဒီနေ့ကညီမလေးမွေးနေ့လေ ။အိမ်မှာ ပါတီလေးလုပ်ချင်တယ်ဆိုတာနဲ့လုပ်ပေးရတယ်။ ညီမလေးသူငယ်ချင်းကောင်မလေး လေးယောက်နဲ့ကောင်လေးနှစ်ယောက်ပေါ့။နေ့လည်စားပြီးကြတော့ သူတို့တွေလျှောက်လည်ကြတဲ့အချိန်အိမ်မှာမမနဲ့ ကျွန်တော်နှစ်ယောက်ပဲကျန်ခဲ့တယ်လေ အိမ်ရှေ့မှာထိုင်နေရင်းနဲ့ မမကစပြောလာတယ် ကောင်လေးနှစ်ယောက်ထဲကတစ်ယောက်ကိုသိလားတဲ့ အဲ့ဒါ အိန်အိန်း ကောင်လေးတဲ့ သူကမမ ကိုပြောပြတယ်တဲ့ ကျွန်တော်လဲအဲ့ဒီတော့မှသိတာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သူလဲအရွယ်ရောက်ပြီဆိုတော့ရှိလာပြီပေါ့။

အဲ့ဒီနေ့က မမဝတ်ထားတာ အိမ်နေရင်းဂါဝန်ပန်းရောင်ပျော့ပျော့လေး ၊ဂါဝန်လေးကပါးတော့အတွင်းက အတွင်းခံဘောင်းဘီပန်းရောင်လေးနဲ့ ဘော်လီ အနက်လေးကိုမြင်နေရတယ်လေ။ မမက လှတယ်ဆိုတာထက်ချစ်စရာလေးပါ။ အဖေက ချင်း၊အမေကတရုတ် ဆိုတော့ဖြူဖြူလေးနဲ့ ပြည့်ပြည့်လေးပေါ့ အရပ်ကတော့ ၅ပေ ၅လောက်ရှိတယ်။ စကားပြောနေရင်းနဲ့ ကျွန်တော်မျက်လုံးတွေကသူနို့အုံဖောင်းဖောင်းလေးကိုကြည့်ကြည့်နေမိတယ်။သူလဲရိပ်မိတယ်ထင်ပါတယ်။ တိတ်ဆိတ်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာဆန်ကျင်ဘက်လိင် နဲ့နှစ်ယောက်ထဲရှိနေတဲ့အချိန်မိန်းကလေးတွေစိတ်လှုပ်ရှားတတ်တယ်ဆိုတာတော့ကျွန်တော်တကယ်ကိုယုံပါတယ်။ စကားပြောနေရင်းနဲ့ကျွန်တော့်ဘေးကိုလာထိုင်ပြီးတော့ သားသားရော ရည်းစားရှိနေပြီလားတဲ့ အဲ့လိုမေးလာတော့ကျွန်တော် ဇတ်လမ်းတွေလုပ်ပြီးပြန်ဖြေခဲ့မိတယ် အရင်ကရှိတဲ့အကြောင်း ပြီးတော့ကောင်လေးတွေနဲ့ ဇတ်ရှုပ်တဲ့ အကြောင်းပေါ့ ။

ကျွန်တော်ပြောပြတော့သူသနားသွားတယ်ထင်တယ် ပြီးတော့စိတ်လာပါလာတယ်။ ကျွန်တော်ဆံပင်ကိုလာပွတ်ပေးပြီးတော့ “သားသား ရယ် …. သနားပါတယ်။” ကျွန်တော်လဲအလိုက်သင့်လေး မမ ရင်ခွင်ထဲကိုခေါင်းလေးမှီထားလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ပါးက မမ နို့အုံဖောင်းဖောင်းအိအိလေးကိုထိကပ်လို့ပေါ့။ ချွေးနံ့လုံးဝမရှိတဲ့ မမရဲ့ကိုယ်နံ့သင်းသင်းလေးကိုရှူရှိုက်ရင်းသာယာနေမိတယ်။ ပြီးတော့ မမ ရင်ခုန်သံတွေမြန်လာတာကိုကြားနေရတယ် မမရဲ့သက်ပျင်းချသံသဲ့သဲ့နဲ့အတူ ကျွန်တော့်လက်တွေလဲမမ ခါးလေးကိုဖက်ပြီးတော့အတွင်းခံဘောင်းဘီ ခါးစီလေးကိုပွတ်ပေးနေမိတယ်။

တစ်ခဏတွေထိတွေမှုတွေအောက်မှာ မမနဲ့ကျွန်တော်စိတ်တွေ ပြောင်းလဲကုန်တယ်လေ။ ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကိုမော့ပြီးမမ မျက်နှာလေးကိုကြည့်လိုက်တော့ မမ လဲပြန်ကြည့်နေတယ်။ မမ မျက်ဝန်းထဲမှာလဲ ရမက်အခိုးအငွေ့လေးတွေနဲ့ဝင်းလက်လို့ပေါ့။ တဖြည်းဖြည်းခြင်းတိုးလာတဲ့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို မျက်လုံးလေးမှိတ်ရင်းကြိုလင့်နေတဲ့ မမရဲ့ အိထွေးနေတဲ့ ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းသားတွေက ဆောင်းမနက်ခင်းမှာ ပွင့်အာနေတဲ့ နှင်းဆီပွင့်လွှာလေးအတိုင်း လှပနေတယ်။ မမရဲ့ မထူမပါးနှုတ်ခမ်းလွှာလေးကိုစုပ်ယူရင်း ကျွန်တော်လက်တွေက မမရဲ့ ပြည့်တင်းတဲ့ပေါင်တံအိအိလေးတွေကို ဂါဝန်ပန်းရောင်လေးပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်ပေးနေမိတယ်။

အနမ်းချိုချိုတွေရပ်သွားတဲ့တခဏမှာပဲ……… “မမ …. သားသားတို့အတူနေရအောင်နော်” “သားသားရယ် မမ တို့တွေ မောင်နှမအရင်းတွေလိုအတူနေလာကြပြီးမှ အခုလိုပြောင်းလဲသွားလို့ကောင်းပါ့မလား” “မမရယ်….။” မမ မျက်နှာပေါ်မှာတွေဝေမှုအရိပ်အယောင်တွေနဲ့ ခဏလေးငြိမ်သက်သွားတယ်။ပြီးမှ “သားသား အခန်းထဲသွားရအောင်လေ ဒါဆိုလဲ” ကျွန်တော်ရင်ထဲမှာပျော်သွားမိတယ် မမ လက်ကိုတွဲပြီးတော့ မမအခန်းထဲကိုနှစ်ယောက်အတူဝင်သွားလိုက်တယ်။အခန်းမီးလေးကိုမှိတ်လိုက်ပြီးတော့ညအိပ်မီးဝါဝါလေးပြောင်းထွန်းလိုက်တဲ့ ခဏ တိတ်ဆိတ်တဲ့ အခန်းလေးက စိတ်ကူးရင်ဆန်တဲ့ အချစ်သင်္ကေတတွေလွမ်းခြုံသွားတယ်။ တစ်ဦးရဲ့ခနွာကိုယ်ကိုတစ်ဦးတပ်မက်စွာဖက်တွယ်ရင်းတရွေ့ရွေ့နဲ့ ကုတင်လေးပေါ်ကိုလိမ့်ဆင်းသွားတယ်။

ပေါင်သားဖွေးဖွေးလေးတွေက ကောင်းကင်ပေါ်ကကြွေဆင်းလာတဲ့အလှနတ်သမီးလေးတစ်ပါရဲ့ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချက်လိုဆွဲဆောင်မှုအပြည့်နဲ့ပေါ့။ မမရဲ့လှပတဲ့ ပေါင်းတံလေးကိုနမ်းရင်းဂါဝန်လေးကိုတစ်ဖြေးဖြေးမတင်လိုက်တယ်။ ပေါင်တံလေးရဲ့အဆုံးမှာတော့ မမ ရဲ့ မို့ဖောင်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကာရံထားတဲ့ အတွင်းခံပန်းရောင်လေးကဆီးကြိုနေလေရဲ့။ ဂါဝန်လေးကိုတစ်ဖြေးဖြေးလှန်လာတော့ မမတစ်ယောက်သူဂါဝန်လေးကိုချွတ်ပေးရှာတယ်။

“မမရယ်……လှလိုက်တာ။” “မမနို့လေးတွေကတင်းနေတာပဲနော်။” ဆိုတော့ မမတစ်ယောက်အပြုံးချိုချိုလေးနဲ့တုံ့ပြန်လာတယ်။ ဖြူဝင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးအိအိလေးပေါ်မှာပန်းရောင်အတွင်းခံလေးနဲ့ အနက်ရောင်ဘော်လီလေးပေါ်က မမရဲ့ ရင်သားဖွေးဖွေးလေးတွေ ဖောင်းကြွလို့ အဆီပိုမရှိတဲ့ ခါးသိမ်သိမ်ကျဉ်းကျဉ်းလေးတွေအောက်က ဖောင်းမို့အိစက်နေတဲ့ မမရဲ့ ဆီးခုန်လေးကိုတယုတစ်ယ နဲ့ ကျွန်တော်အနမ်းလေးပေးလိုက်မိတယ်။ မမဘေးမှာလဲှနေပြီးတော့ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မမကိုဖက်ထားရင်းနဲ့ မမလည်တိုင်ဖွေးဖွေးလေးပေါ်က သွေးကြောစိမ်းစိမ်းလေးတွေကို ဖွဖွလေးကိုက်ပေးလိုက်တော့ မမတစ်ယောက် လူးလွန့်လို့ မွေ့ယာခင်းလေးကိုဆုပ်ချေနေတယ်။

မမပုခုံးပေါ်ကဘော်လီကြိုးအနက်လေးကိုတွန်းချရင်းပုခုံးသားဖွေးဖွေးလေးတွေကိုနမ်းပေးနေရင်းနဲ့ မမကြောပေါ်ကဘော်လီချိတ်လေးကိုဖြုတ်ချလိုက်တော့ တင်းရင်းအိစက်နေတဲ့ မမ ရင်သားဖွေးဖွေးလေးတွေက အထိန်းအကွတ်မဲ့ အိဆင်းလာတယ်။ နို့ဖွေးဖွေးလေးတွေအလယ်မှာပန်းနုရောင် အသီးလေးရဲ့ အလှက ငွေနှင်းပွင့်တွေပေါ်မှာ ကြွေဆင်းလာတဲ့ ပန်းနုရောင်ပန်းလေးတစ်ပွင့်အလားအသက်ဝင်နေလိုက်တာ။

မမရဲ့ အိထွေးနေတဲ့ နို့ အုံလေးကိုဆုပ်နယ်ရင်းခလေးတစ်ယောက်လို့ စို့နေမိတော့မမရဲ့ နှုတ်ခမ်းထွေးထွေးလေးတွေဆီက ငြီးသံတိုးတိုးလေးထွက်လာတယ်။”အား……အား……အား…….” “ကောင်းတယ် သားသားရယ်……” “အရမ်းကောင်းတယ်……” တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အိပ်ခန်းငယ်လေးထဲမှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မမကိုလိုးရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အသိကကျွန်တော်စိတ်ကိုအရမ်းလှုပ်ရှားစေတယ်။ ကျွန်တော်ဘောင်းဘီလေးကိုချွတ်ချလိုက်တော့အတွင်းခံလေးထဲမှာတင်းနေတယ် ကျွန်တော်လီးကိုမမတစ်ယောက်ကြည့်နေတယ်။

“သားသားလဲမငယ်တော့ဘူးနော်”တဲ့ ကျွန်တော်ကိုကုတင်ပေါ်မှာလှဲခိုင်းပြီးတော့ ကျွန်တော်အတွင်းခံလေးကိုမမ ကိုယ်တိုင်ချွတ်ပေးတယ် အတွင်းခံဘောင်းဘီအောက်က ထိုးထွက်လာတဲ့ ကျွန်တော့်လီးလေးကိုတယုတယကိုင်းရင်း ကျွန်တော်ပေါင်ကြားလေးထဲကိုမမတစ်ယောက်ခေါင်းလေးတိုးဝင်လာတယ်။ပေါင်ကြားထဲမှာလှပပြီးချစ်စရာကောင်းတဲ့ မမတစ်ယောက်လီးလေးကိုကိုင်ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ဖွဖွလေးငုံရင်း လီးခေါင်းလေးတစ်ခုလုံးကို မမရဲ့လျှာနဲ့ပွတ်သပ်စုပ်ယူနေတယ်။

မမရဲ့လက်တစ်ဖက်ကလဲ ဂွေးဥလေးနှစ်လုံးကိုဆုပ်နယ်ရင်းပေါ့။ “ပြွတ်ပြွတ်……ပြွတ်… အား ကောင်းလိုက်တာမမရယ်။” “တကယ်လား …. မမက သားသားကိုကလေးထင်နေတာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ” ပြောရင်းနဲ့ ပက်လက်လေးဖြစ်သွားတဲ့ မမပေါ်ကိုတက်ပြီးတော့မမကိုဖက်ထားလိုက်တယ် ပြီးတော့အရွေ့ရွေ့လျှောဆင်းလာရင်းနဲ့ မမ ရဲ့ ပေါင်ကားကားလေးကြားထဲကိုကျွန်တော်မျက်နှာကရောက်သွားတယ် မမစောက်ဖုတ်လေးတစ်ခုလုံးပြောင်ရှင်းနေအောင်အမွေးလေးတွေရိတ်ထားတယ်ဗျာ ပြီးတော့မမပေါင်လေးတွေကိုဖွဖွလေးပွတ်ရင်းနဲ့ မမရဲ့ ဖောင်းမို့နေတဲ့စောင်ဖုတ်နှုုတ်ခမ်းလွှာလေးတွေကိုလျှာနဲ့ဖွဖွလေးယက်နေမိတယ်

လျက်နေရင်းနဲ့ အကွဲကြားလေးထဲကိုလျာလေးထည့်လိုက်တော့ “အ…အ….အ…..အား…” “သားသားရယ် ” ဆိုပြီးပေါင်လေးကိုအတင်းစိကယ်လာတယ်။ ကျွန်တော်လဲပေါင်လေးကိုပြန်တွန်းရင်း မမရဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားမှာ ရေးရေးလေးပေါ်နေတဲ့ မမရဲ့စောက်စိလေးကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ မမတစ်ကိုယ်လုံးကောတက်လာတယ် လက်တွေလဲမွေ့ယာခင်းကိုဆုပ်ချေလို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ အခန်းလေးလဲမမရဲ့ အော်ငြီးသံတွေနဲ့ အသက်ဝင်လာတယ်။

“အား…အရမ်းကောင်းတယ်သားသားရယ်။အား…အား….မမစောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးလဲ အရည်လဲ့လို့ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေပါ ပြည့်တင်းကြွရွလို့လာတယ် မမစောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးကိုအားရအောင်နမ်းစုပ်ပြီးတော့ မမပေါင်ကြားလေးထဲမှာ ထိုင်ရင်း ကျွန်တော့်လီးလေးနဲ့ မမစောင်ဖုတ်လေးကိုတေ့ထားပြီးတော့ “မမ… လိုးတော့မယ်နော်” “အင်း…..ဖြေးဖြေးပဲလုပ်နော ်သားသား” မမစကားသံတွေမဆုံးခင်ပဲ ကျွန်တော်လီးထိပ်လေးကို မမရဲ့ စောင်ဖုတ်လေးထဲဖိသွင်းလိုက်တော့ တင်းတင်းလေးနဲ့ နွေးအိစိုစွတ်နေတဲ့ မမစောက်ဖုတ်အသားစိုင်လေးတွေကကျွန်တော့လီးလေးကို အိအိစက်စက်လေးကြိုဆိုလို့ ဖော်မပြနိုင်တဲ့ သာယာကျေနပ်မှုတွေကိုခံစားလိုက်ရတယ် မမလက်တွေကလဲကျွန်တော့် ကိုတင်းတင်းလေးထွေးပွေ့လို့ပေါ့ “အ… နာတယ်သားသားရယ် …. မမ ကိုဖြေးဖြေးလေးပဲလိုးနော်”

“ဟုတ်မမ” ကျွန်တော်လဲဆက်မသွင်းသေးပဲ မမစောက်ဖုတ်လေးကိုဖြေးဖြေးပဲလိုးနေမိတယ် “မမ” “ဟင်” “နာသေးလား” “သိပ်မနာတော့ဘူး” “ကောင်းလားမမ … သားသားလိုးတာ” “ဟင်း….. ကောင်လေးနော် ကိုယ်အမ ကို ဒီလိုပဲမေးရလား” “မမ ရယ် …..အဲ့ လိုသဘောမဟုတ်ပါဘူး သားသားကမမ ကိုကောင်းစေချင်လို့ပါ” ကျွန်တော့စကားဆုံးတော့ မမမျက်နှာလေးပေါ်မှာအပြုံးလေးတစ်ပွင့်ကိုမြင်လိုက်ရတယ် ပြီးတော့ မျက်လုံးလေးကိုမှိတ်ရင်းအသက်တွေကိုပြင်းပြင်းလေးရှူလိုက်ပြီးတော့ “အရမ်းကောင်းတယ် သားသားရယ်” “သားသား မမ ကိုလိုးတာ မမအရမ်းကောင်းတာပဲ” ပြောရင်းနဲ့ မမဆီခုန်လေးကိုကောပေးလာတယ်

ကျွန်တော်လဲ ဖြေးဖြေးချင်းလိုးနေရာကနေ မမ စောက်ဖုတ်လေးထဲကိုအဆုံးထိဆောင့်သွင်းလိုက်တော့ “အား…….” “နာသွားလား မမ” “အင်း …..” “Sorry နော် မမ ” “ရပါတယ် မမခံနိုင်ပါတယ်” “ဒါဆိုလိုးတော့မယ်နော်မမ …ပြီးခါနီးရင်ပြောနော်” “အင်း” မမဆီကခွင့်ပြုချက်ရတော့ ကျွန်တော်လဲမမ ဂျိုင်းကြားမှာလက်လေးလျှို မမ ပုခုံးတွေကိုကိုင်ပြီး တော့ မမစောက်ဖုတ်လေးထဲကို ဆောင့်နေမိတော့တယ်။

အချက်ငါးဆယ်လောက်ဆောင့်လိုက်ပြီးချိန်မှာပဲမမဆီကအသက်ရှုသံပြင်းပြင်းလေးတွေထွက်လာတယ် တစ်ပြိုင်နက်ထဲပဲ “သားသား မမ ပြီးတော့ မယ် လုပ်လုပ်” မမ အသံလေးကိုကြားတော့ ကျွန်တော်လဲ ပိုစိတ်ပါလာမိတယ် ဆောင့်နေရင်းနဲ့ အ…..အ….အား……အား…. သားသား မမ ပြီးပြီ …… အား……. မမဆီကဆွဲဆွဲငင်ငင်အော်ညီးသံအဆုံးမှာ ကျွန်တော်လဲ လီတစ်ချောင်းလုံးကျင်တက်လာတယ် ဆောင့်နေရင်းနဲ့ပဲ မမ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးထဲမှာ ကျွန်တော့ လီးရေတွေကိုပန်းထုတ်ရင်းအဆုံးသတ်လိုက်မိတယ်။ အခန်းလေးကတစ်ခါပြန်လည်တိတ်ဆိတ်လို့ ကျွန်တော့ လက်မောင်းလေးပေါ်မှာအပြုံးလေးနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ မမနဖူးလေးကိုနမ်းရင်းကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ သံယောဇဉ်တွေဟာလဲ အရောင်တွေစွန်းထင်းခဲ့ပါတော့တယ်။

Zawgyi

ဇာတ်ရူပ်တဲ့အကြောင်း

သာယာကြည်လင်တဲ့ မနက်ခင်း လေးရဲ့အေးမြတဲ့လေညင်းလေးတွေနဲ့အတူသားသားတစ်ယောက် နိုးထလာခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ဆိုရင်ဒီအိမ်ကိုပြောင်းလာတာတစ်ပတ်တိတိရှိပြီလေ။ ဖေဖေရယ်မေမေရယ် တစ်ခန်း ကျွန်တော်ကတစ်ခန်း ၊ မမနဲ့ညီမလေးကတော ကျွန်တော့်ဘေးကအခန်းမှာပေါ့ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့အထင်ကရနေရာတစ်ခုဖြစ်တာနဲ့အညီ လူတွေလဲသွားလာလို့ မနက်ခင်းလေးကသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီ။ အိပ်ရာထဲမှာဟိုဒီတွေနေရင်းနဲ့ အခန်းအပြင် ကမေမေအသံကိုကြားလိုက်ရတယ်။ ခဏဆိုမနက်စာစားပြီးဖေဖေ စက်ရုံသွားတော့မယ်လေ။ မေမေလဲဆိုင်သွားတော့မှာဆိုတော့အိမ်မှာမမရယ်ကျွန်တော်ရယ်ညီမလေးရယ်သုံးယောက်ထဲကျန်ခဲ့ရတဲ့ ရက်တွေကများတယ်။ မမက မေမေ အမရဲ့သမီးပေါ့ ငယ်ငယ်ထဲက မိဘတွေမရှိတော့ ဖေဖေနဲ့မေမေပဲသမီးလေးလိုစောင့်ရှောက်လာခဲ့တာလေ။

အခုဆို မမက ၂၈ ကျွန်တော်က ၂၃ ၊ညီမလေးက ၁၉ ရှိပြီပေါ့။ အားလုံးငယ်ငယ်ထဲကသိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းပါပဲ ချစ်လဲ ချစ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့အောက်အလွှာမှာတော့ မေမေမောင်အငယ်တို့လင်မယားနေကြတယ်လေ။ ဒီလိုနေလာကြရင်းနဲ့ တစ်နေ့ပေါ့မေမေအကိုအကြီးဆုံးကဖုန်းဆက်လာတယ်။ သူလျှှောက်ပေးထားတဲ့ Green Card ကရပြီတဲ့လေ။ အဲ့ဒီတော့အိမ်မှာလဲတစ်မျိုးပြောင်းစဉ်းစားရတော့တာပေါ့။ သူတို့သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့သုံးယောက်ပဲကျန်ခဲ့မှာလေ။ ဖြစ်ရဲ့လားပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့သွားဖြစ်ပါတယ် သူတို့အရင်သွားကြည့်မယ် ညီမလေးက၂၁ နှစ်မကျော်သေးတော့လိုက်သွားလို့ရတယ်အဆင်ပြေပြီဆိုလာခေါ်မယ်ပေါ့။ အဲ့လို့နဲ့ ကျွန်တော်တို့မောင်နှမသုံးယောက်နေလာကြတာ သုံးလေး လလောက်ရှိလာတဲ့တစ်နေ့ပေါ့၊

အဲ့ဒီနေ့ကညီမလေးမွေးနေ့လေ ။အိမ်မှာ ပါတီလေးလုပ်ချင်တယ်ဆိုတာနဲ့လုပ်ပေးရတယ်။ ညီမလေးသူငယ်ချင်းကောင်မလေး လေးယောက်နဲ့ကောင်လေးနှစ်ယောက်ပေါ့။နေ့လည်စားပြီးကြတော့ သူတို့တွေလျှောက်လည်ကြတဲ့အချိန်အိမ်မှာမမနဲ့ ကျွန်တော်နှစ်ယောက်ပဲကျန်ခဲ့တယ်လေ အိမ်ရှေ့မှာထိုင်နေရင်းနဲ့ မမကစပြောလာတယ် ကောင်လေးနှစ်ယောက်ထဲကတစ်ယောက်ကိုသိလားတဲ့ အဲ့ဒါ အိန်အိန်း ကောင်လေးတဲ့ သူကမမ ကိုပြောပြတယ်တဲ့ ကျွန်တော်လဲအဲ့ဒီတော့မှသိတာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သူလဲအရွယ်ရောက်ပြီဆိုတော့ရှိလာပြီပေါ့။

အဲ့ဒီနေ့က မမဝတ်ထားတာ အိမ်နေရင်းဂါဝန်ပန်းရောင်ပျော့ပျော့လေး ၊ဂါဝန်လေးကပါးတော့အတွင်းက အတွင်းခံဘောင်းဘီပန်းရောင်လေးနဲ့ ဘော်လီ အနက်လေးကိုမြင်နေရတယ်လေ။ မမက လှတယ်ဆိုတာထက်ချစ်စရာလေးပါ။ အဖေက ချင်း၊အမေကတရုတ် ဆိုတော့ဖြူဖြူလေးနဲ့ ပြည့်ပြည့်လေးပေါ့ အရပ်ကတော့ ၅ပေ ၅လောက်ရှိတယ်။ စကားပြောနေရင်းနဲ့ ကျွန်တော်မျက်လုံးတွေကသူနို့အုံဖောင်းဖောင်းလေးကိုကြည့်ကြည့်နေမိတယ်။သူလဲရိပ်မိတယ်ထင်ပါတယ်။ တိတ်ဆိတ်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာဆန်ကျင်ဘက်လိင် နဲ့နှစ်ယောက်ထဲရှိနေတဲ့အချိန်မိန်းကလေးတွေစိတ်လှုပ်ရှားတတ်တယ်ဆိုတာတော့ကျွန်တော်တကယ်ကိုယုံပါတယ်။ စကားပြောနေရင်းနဲ့ကျွန်တော့်ဘေးကိုလာထိုင်ပြီးတော့ သားသားရော ရည်းစားရှိနေပြီလားတဲ့ အဲ့လိုမေးလာတော့ကျွန်တော် ဇတ်လမ်းတွေလုပ်ပြီးပြန်ဖြေခဲ့မိတယ် အရင်ကရှိတဲ့အကြောင်း ပြီးတော့ကောင်လေးတွေနဲ့ ဇတ်ရှုပ်တဲ့ အကြောင်းပေါ့ ။

ကျွန်တော်ပြောပြတော့သူသနားသွားတယ်ထင်တယ် ပြီးတော့စိတ်လာပါလာတယ်။ ကျွန်တော်ဆံပင်ကိုလာပွတ်ပေးပြီးတော့ “သားသား ရယ် …. သနားပါတယ်။” ကျွန်တော်လဲအလိုက်သင့်လေး မမ ရင်ခွင်ထဲကိုခေါင်းလေးမှီထားလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ပါးက မမ နို့အုံဖောင်းဖောင်းအိအိလေးကိုထိကပ်လို့ပေါ့။ ချွေးနံ့လုံးဝမရှိတဲ့ မမရဲ့ကိုယ်နံ့သင်းသင်းလေးကိုရှူရှိုက်ရင်းသာယာနေမိတယ်။ ပြီးတော့ မမ ရင်ခုန်သံတွေမြန်လာတာကိုကြားနေရတယ် မမရဲ့သက်ပျင်းချသံသဲ့သဲ့နဲ့အတူ ကျွန်တော့်လက်တွေလဲမမ ခါးလေးကိုဖက်ပြီးတော့အတွင်းခံဘောင်းဘီ ခါးစီလေးကိုပွတ်ပေးနေမိတယ်။

တစ်ခဏတွေထိတွေမှုတွေအောက်မှာ မမနဲ့ကျွန်တော်စိတ်တွေ ပြောင်းလဲကုန်တယ်လေ။ ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကိုမော့ပြီးမမ မျက်နှာလေးကိုကြည့်လိုက်တော့ မမ လဲပြန်ကြည့်နေတယ်။ မမ မျက်ဝန်းထဲမှာလဲ ရမက်အခိုးအငွေ့လေးတွေနဲ့ဝင်းလက်လို့ပေါ့။ တဖြည်းဖြည်းခြင်းတိုးလာတဲ့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို မျက်လုံးလေးမှိတ်ရင်းကြိုလင့်နေတဲ့ မမရဲ့ အိထွေးနေတဲ့ ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းသားတွေက ဆောင်းမနက်ခင်းမှာ ပွင့်အာနေတဲ့ နှင်းဆီပွင့်လွှာလေးအတိုင်း လှပနေတယ်။ မမရဲ့ မထူမပါးနှုတ်ခမ်းလွှာလေးကိုစုပ်ယူရင်း ကျွန်တော်လက်တွေက မမရဲ့ ပြည့်တင်းတဲ့ပေါင်တံအိအိလေးတွေကို ဂါဝန်ပန်းရောင်လေးပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်ပေးနေမိတယ်။

အနမ်းချိုချိုတွေရပ်သွားတဲ့တခဏမှာပဲ……… “မမ …. သားသားတို့အတူနေရအောင်နော်” “သားသားရယ် မမ တို့တွေ မောင်နှမအရင်းတွေလိုအတူနေလာကြပြီးမှ အခုလိုပြောင်းလဲသွားလို့ကောင်းပါ့မလား” “မမရယ်….။” မမ မျက်နှာပေါ်မှာတွေဝေမှုအရိပ်အယောင်တွေနဲ့ ခဏလေးငြိမ်သက်သွားတယ်။ပြီးမှ “သားသား အခန်းထဲသွားရအောင်လေ ဒါဆိုလဲ” ကျွန်တော်ရင်ထဲမှာပျော်သွားမိတယ် မမ လက်ကိုတွဲပြီးတော့ မမအခန်းထဲကိုနှစ်ယောက်အတူဝင်သွားလိုက်တယ်။အခန်းမီးလေးကိုမှိတ်လိုက်ပြီးတော့ညအိပ်မီးဝါဝါလေးပြောင်းထွန်းလိုက်တဲ့ ခဏ တိတ်ဆိတ်တဲ့ အခန်းလေးက စိတ်ကူးရင်ဆန်တဲ့ အချစ်သင်္ကေတတွေလွမ်းခြုံသွားတယ်။ တစ်ဦးရဲ့ခနွာကိုယ်ကိုတစ်ဦးတပ်မက်စွာဖက်တွယ်ရင်းတရွေ့ရွေ့နဲ့ ကုတင်လေးပေါ်ကိုလိမ့်ဆင်းသွားတယ်။

ပေါင်သားဖွေးဖွေးလေးတွေက ကောင်းကင်ပေါ်ကကြွေဆင်းလာတဲ့အလှနတ်သမီးလေးတစ်ပါရဲ့ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချက်လိုဆွဲဆောင်မှုအပြည့်နဲ့ပေါ့။ မမရဲ့လှပတဲ့ ပေါင်းတံလေးကိုနမ်းရင်းဂါဝန်လေးကိုတစ်ဖြေးဖြေးမတင်လိုက်တယ်။ ပေါင်တံလေးရဲ့အဆုံးမှာတော့ မမ ရဲ့ မို့ဖောင်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကာရံထားတဲ့ အတွင်းခံပန်းရောင်လေးကဆီးကြိုနေလေရဲ့။ ဂါဝန်လေးကိုတစ်ဖြေးဖြေးလှန်လာတော့ မမတစ်ယောက်သူဂါဝန်လေးကိုချွတ်ပေးရှာတယ်။

“မမရယ်……လှလိုက်တာ။” “မမနို့လေးတွေကတင်းနေတာပဲနော်။” ဆိုတော့ မမတစ်ယောက်အပြုံးချိုချိုလေးနဲ့တုံ့ပြန်လာတယ်။ ဖြူဝင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးအိအိလေးပေါ်မှာပန်းရောင်အတွင်းခံလေးနဲ့ အနက်ရောင်ဘော်လီလေးပေါ်က မမရဲ့ ရင်သားဖွေးဖွေးလေးတွေ ဖောင်းကြွလို့ အဆီပိုမရှိတဲ့ ခါးသိမ်သိမ်ကျဉ်းကျဉ်းလေးတွေအောက်က ဖောင်းမို့အိစက်နေတဲ့ မမရဲ့ ဆီးခုန်လေးကိုတယုတစ်ယ နဲ့ ကျွန်တော်အနမ်းလေးပေးလိုက်မိတယ်။ မမဘေးမှာလှဲနေပြီးတော့ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မမကိုဖက်ထားရင်းနဲ့ မမလည်တိုင်ဖွေးဖွေးလေးပေါ်က သွေးကြောစိမ်းစိမ်းလေးတွေကို ဖွဖွလေးကိုက်ပေးလိုက်တော့ မမတစ်ယောက် လူးလွန့်လို့ မွေ့ယာခင်းလေးကိုဆုပ်ချေနေတယ်။

မမပုခုံးပေါ်ကဘော်လီကြိုးအနက်လေးကိုတွန်းချရင်းပုခုံးသားဖွေးဖွေးလေးတွေကိုနမ်းပေးနေရင်းနဲ့ မမကြောပေါ်ကဘော်လီချိတ်လေးကိုဖြုတ်ချလိုက်တော့ တင်းရင်းအိစက်နေတဲ့ မမ ရင်သားဖွေးဖွေးလေးတွေက အထိန်းအကွတ်မဲ့ အိဆင်းလာတယ်။ နို့ဖွေးဖွေးလေးတွေအလယ်မှာပန်းနုရောင် အသီးလေးရဲ့ အလှက ငွေနှင်းပွင့်တွေပေါ်မှာ ကြွေဆင်းလာတဲ့ ပန်းနုရောင်ပန်းလေးတစ်ပွင့်အလားအသက်ဝင်နေလိုက်တာ။

မမရဲ့ အိထွေးနေတဲ့ နို့ အုံလေးကိုဆုပ်နယ်ရင်းခလေးတစ်ယောက်လို့ စို့နေမိတော့မမရဲ့ နှုတ်ခမ်းထွေးထွေးလေးတွေဆီက ငြီးသံတိုးတိုးလေးထွက်လာတယ်။”အား……အား……အား…….” “ကောင်းတယ် သားသားရယ်……” “အရမ်းကောင်းတယ်……” တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အိပ်ခန်းငယ်လေးထဲမှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မမကိုလိုးရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အသိကကျွန်တော်စိတ်ကိုအရမ်းလှုပ်ရှားစေတယ်။ ကျွန်တော်ဘောင်းဘီလေးကိုချွတ်ချလိုက်တော့အတွင်းခံလေးထဲမှာတင်းနေတယ် ကျွန်တော်လီးကိုမမတစ်ယောက်ကြည့်နေတယ်။

“သားသားလဲမငယ်တော့ဘူးနော်”တဲ့ ကျွန်တော်ကိုကုတင်ပေါ်မှာလှဲခိုင်းပြီးတော့ ကျွန်တော်အတွင်းခံလေးကိုမမ ကိုယ်တိုင်ချွတ်ပေးတယ် အတွင်းခံဘောင်းဘီအောက်က ထိုးထွက်လာတဲ့ ကျွန်တော့်လီးလေးကိုတယုတယကိုင်းရင်း ကျွန်တော်ပေါင်ကြားလေးထဲကိုမမတစ်ယောက်ခေါင်းလေးတိုးဝင်လာတယ်။ပေါင်ကြားထဲမှာလှပပြီးချစ်စရာကောင်းတဲ့ မမတစ်ယောက်လီးလေးကိုကိုင်ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ဖွဖွလေးငုံရင်း လီးခေါင်းလေးတစ်ခုလုံးကို မမရဲ့လျှာနဲ့ပွတ်သပ်စုပ်ယူနေတယ်။

မမရဲ့လက်တစ်ဖက်ကလဲ ဂွေးဥလေးနှစ်လုံးကိုဆုပ်နယ်ရင်းပေါ့။ “ပြွတ်ပြွတ်……ပြွတ်… အား ကောင်းလိုက်တာမမရယ်။” “တကယ်လား …. မမက သားသားကိုကလေးထင်နေတာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ” ပြောရင်းနဲ့ ပက်လက်လေးဖြစ်သွားတဲ့ မမပေါ်ကိုတက်ပြီးတော့မမကိုဖက်ထားလိုက်တယ် ပြီးတော့အရွေ့ရွေ့လျှောဆင်းလာရင်းနဲ့ မမ ရဲ့ ပေါင်ကားကားလေးကြားထဲကိုကျွန်တော်မျက်နှာကရောက်သွားတယ် မမစောက်ဖုတ်လေးတစ်ခုလုံးပြောင်ရှင်းနေအောင်အမွေးလေးတွေရိတ်ထားတယ်ဗျာ ပြီးတော့မမပေါင်လေးတွေကိုဖွဖွလေးပွတ်ရင်းနဲ့ မမရဲ့ ဖောင်းမို့နေတဲ့စောင်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းလွှာလေးတွေကိုလျှာနဲ့ဖွဖွလေးယက်နေမိတယ်

လျက်နေရင်းနဲ့ အကွဲကြားလေးထဲကိုလျာလေးထည့်လိုက်တော့ “အ…အ….အ…..အား…” “သားသားရယ် ” ဆိုပြီးပေါင်လေးကိုအတင်းစိကယ်လာတယ်။ ကျွန်တော်လဲပေါင်လေးကိုပြန်တွန်းရင်း မမရဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားမှာ ရေးရေးလေးပေါ်နေတဲ့ မမရဲ့စောက်စိလေးကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ မမတစ်ကိုယ်လုံးကောတက်လာတယ် လက်တွေလဲမွေ့ယာခင်းကိုဆုပ်ချေလို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ အခန်းလေးလဲမမရဲ့ အော်ငြီးသံတွေနဲ့ အသက်ဝင်လာတယ်။

“အား…အရမ်းကောင်းတယ်သားသားရယ်။အား…အား….မမစောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးလဲ အရည်လဲ့လို့ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေပါ ပြည့်တင်းကြွရွလို့လာတယ် မမစောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးကိုအားရအောင်နမ်းစုပ်ပြီးတော့ မမပေါင်ကြားလေးထဲမှာ ထိုင်ရင်း ကျွန်တော့်လီးလေးနဲ့ မမစောင်ဖုတ်လေးကိုတေ့ထားပြီးတော့ “မမ… လိုးတော့မယ်နော်” “အင်း…..ဖြေးဖြေးပဲလုပ်နော ်သားသား” မမစကားသံတွေမဆုံးခင်ပဲ ကျွန်တော်လီးထိပ်လေးကို မမရဲ့ စောင်ဖုတ်လေးထဲဖိသွင်းလိုက်တော့ တင်းတင်းလေးနဲ့ နွေးအိစိုစွတ်နေတဲ့ မမစောက်ဖုတ်အသားစိုင်လေးတွေကကျွန်တော့လီးလေးကို အိအိစက်စက်လေးကြိုဆိုလို့ ဖော်မပြနိုင်တဲ့ သာယာကျေနပ်မှုတွေကိုခံစားလိုက်ရတယ် မမလက်တွေကလဲကျွန်တော့် ကိုတင်းတင်းလေးထွေးပွေ့လို့ပေါ့ “အ… နာတယ်သားသားရယ် …. မမ ကိုဖြေးဖြေးလေးပဲလိုးနော်”

“ဟုတ်မမ” ကျွန်တော်လဲဆက်မသွင်းသေးပဲ မမစောက်ဖုတ်လေးကိုဖြေးဖြေးပဲလိုးနေမိတယ် “မမ” “ဟင်” “နာသေးလား” “သိပ်မနာတော့ဘူး” “ကောင်းလားမမ … သားသားလိုးတာ” “ဟင်း….. ကောင်လေးနော် ကိုယ်အမ ကို ဒီလိုပဲမေးရလား” “မမ ရယ် …..အဲ့ လိုသဘောမဟုတ်ပါဘူး သားသားကမမ ကိုကောင်းစေချင်လို့ပါ” ကျွန်တော့စကားဆုံးတော့ မမမျက်နှာလေးပေါ်မှာအပြုံးလေးတစ်ပွင့်ကိုမြင်လိုက်ရတယ် ပြီးတော့ မျက်လုံးလေးကိုမှိတ်ရင်းအသက်တွေကိုပြင်းပြင်းလေးရှူလိုက်ပြီးတော့ “အရမ်းကောင်းတယ် သားသားရယ်” “သားသား မမ ကိုလိုးတာ မမအရမ်းကောင်းတာပဲ” ပြောရင်းနဲ့ မမဆီခုန်လေးကိုကောပေးလာတယ်

ကျွန်တော်လဲ ဖြေးဖြေးချင်းလိုးနေရာကနေ မမ စောက်ဖုတ်လေးထဲကိုအဆုံးထိဆောင့်သွင်းလိုက်တော့ “အား…….” “နာသွားလား မမ” “အင်း …..” “Sorry နော် မမ ” “ရပါတယ် မမခံနိုင်ပါတယ်” “ဒါဆိုလိုးတော့မယ်နော်မမ …ပြီးခါနီးရင်ပြောနော်” “အင်း” မမဆီကခွင့်ပြုချက်ရတော့ ကျွန်တော်လဲမမ ဂျိုင်းကြားမှာလက်လေးလျှို မမ ပုခုံးတွေကိုကိုင်ပြီး တော့ မမစောက်ဖုတ်လေးထဲကို ဆောင့်နေမိတော့တယ်။

အချက်ငါးဆယ်လောက်ဆောင့်လိုက်ပြီးချိန်မှာပဲမမဆီကအသက်ရှုသံပြင်းပြင်းလေးတွေထွက်လာတယ် တစ်ပြိုင်နက်ထဲပဲ “သားသား မမ ပြီးတော့ မယ် လုပ်လုပ်” မမ အသံလေးကိုကြားတော့ ကျွန်တော်လဲ ပိုစိတ်ပါလာမိတယ် ဆောင့်နေရင်းနဲ့ အ…..အ….အား……အား…. သားသား မမ ပြီးပြီ …… အား……. မမဆီကဆွဲဆွဲငင်ငင်အော်ညီးသံအဆုံးမှာ ကျွန်တော်လဲ လီတစ်ချောင်းလုံးကျင်တက်လာတယ် ဆောင့်နေရင်းနဲ့ပဲ မမ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးထဲမှာ ကျွန်တော့ လီးရေတွေကိုပန်းထုတ်ရင်းအဆုံးသတ်လိုက်မိတယ်။ အခန်းလေးကတစ်ခါပြန်လည်တိတ်ဆိတ်လို့ ကျွန်တော့ လက်မောင်းလေးပေါ်မှာအပြုံးလေးနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ မမနဖူးလေးကိုနမ်းရင်းကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ သံယောဇဉ်တွေဟာလဲ အရောင်တွေစွန်းထင်းခဲ့ပါတော့တယ်။

ဆာနေသူနဲ့ချာတိတ်

အသက် ၅၀ မုဆိုးဖို ဦးခင်မောင်။မန္တလေး-ရန်ကုန် ဟိုက်ဝေးကားစီးပြီး ရန်ကုန်သွားနေပါသည်။ အသက်လေးရ သားသမီးတွေလည်း အိမ်ထောင်တွေနဲ့ ခွဲကုန်ကြပြီ။တကိုယ်တည်း ငြီးငွေ့လှ၍ရန်ကုန်ကညီကျောင်းမှာဘုန်းကြီးဝတ်ဘို့ဖြစ်သည်။ တ ရိပ် ရိပ် ပြေးနေ သောကား က တ နေရာရပ်သည်။ အသက်၂၅ ခန့်ကောင် မ လေးတယောက်တက်လာကာ သူ့ဘေးက ခုံမှာဝင်ထိုင်၏။ ကောင် မ လေးတင် ပါးက သူ့ပေါင် ကို အိကနဲလာအထိ ထိတ်ကနဲ ရင် ခုန်မိ၏။

ဒါပေမဲ့ အရွယ်က ကွာသည်မို့စိတ်ကို ဘေးလွှင့်ထားလိုက်ရသည်။ ခဏကြာတော့ စကားစမြည်ပြောရင်း ထိုကလေးမသည် အညာသူ ။ ရန်ကုန်သားနှင့် အိမ်ထောင် ကျ။ သမီးလေးတ ယောက် ရှိသည်။လွန်ခဲ့တဲ့လက တော့ ယောကျ်ားနဲ့စကားများ စိတ်ဆိုးပြီး အညာကမိဘဆီ ပြန်လာ၏။ ယခု မိဘက ချော့မော့ပြန်ခိုင်းတာကြောင့်ရယ်ယောက်ျားက ဖုန်းဆက် ပြန်ခေါ်တာရယ်ကြောင့်ရန်ကုန်ပြန်တာဟု သိရ လေသည်။ ည သည်တ ဖြေးဖြေး နက်ခဲ့ပြီ။ခရီးသည်တွေလည်း ကားတငြိမ့်ငြိမ့်စီးရင်း အိပ်ကုန်ကြပြီ။

ဦးခင်မောင် လည်း အရဟံ ဂုဏ်တော်ပွားရင်းကငိုက်မျဉ်းပြီ။ သူနဲ့ကားပြတင်းပေါက်ကြား ခုံပေါ်က ကောင် မ လေးလည်း အိပ်ပျော်ပြီ။ဦးခင်မောင် လည်း အိပ်မှဘဲဟု တွေးလိုက်၏။မှေးကနဲ နေ တော့ သူ့ဘေးက ချာတိတ်မကသူ့ပေါင်ပေါ် အိကျလာတာနဲ့ သတိဝင် လာ၏။ကောင် မ လေးရဲ့ အိစက် နူးညံ့သော အ ပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံးက သူ့ပေါင်ပေါ်။

ဆွဲဖယ်လိုက် ရ ကောင်းမလား။ခက်သည်။ သူ့ကို ဆွဲထူကာမှ တမျိုးထင် ပြီး ထအော်လျှင် ပြသနာ။ နေပ စေ။ နိုးရင် သူ့ဘာသာ ဖယ်လိမ့်မည်ပေါ့။နွေးအိသော အ တွေ့ကြောင့် ဦးခင်မောင် စိတ်တွေ လှိုင်းထလာသည်။ ငုံ့ကြည့်တော့ ကောင်မ လေးရဲ့နို့အုံ ထွားထွားတွေကို အကျၤ ီအောက်က ရုန်းထွက်တော့မလို မြင် ရ၏။ ဦးခင်မောင် စိတ်ချုပ်တီးကာ မေ့ဘို့ကြိုးစား၏။ ထိုအခိုက် ကောင် မ လေးက အိပ်ပုပ်ကာ တချက် လူးလွန့်ပြန်သည်။

ချမ်း၍လောမသိ ဦးခင်မောင် လက် တဘက်ကို သူမ ရင် ဘတ် ပေါ် ဆွဲယူ တင် လိုက်သည်။ဘုရား့။ကောင် မ လေးက သူ့ညာလက်ကို သူမ နို့အုံပေါ်တင် ကာ အ ပေါ်က သူမ လက်တွေနဲ့ညှပ်ဖိထားသည်။ ဦးခင်မောင် လက်က သူမရဲ့ ထွားအိ တင်းကားသောနို့ကြီးကို ကိုင် မိလျက်သားဖြစ်ပြီ။ ဦးခင်မောင် စိတ်ထိမ်းပေမဲ့ ပေါင်ကြားထဲကဟာက ထ လာသည်။ ပုဆိုးတွင်းထဲက နေ ရုန်းကြွ လာချေသည်။နောက် တနာရီလောက် ကြာသည်အထိဦးခင်မောင် မလှုပ်ဝံ့။

ရင်တွေသာ တဒိန်းဒိန်း ခုံနေသည်။ စိတ်ကို ဇွတ်ထိမ်းသည်။ ဒါပေမဲ့ အထိအ တွေ့က ဆွဲဆောင် လွန်းသည်။ပြီးတော့ သူ ဒါတွေ ငတ်နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း၂၀လောက်ကြာခဲ့ပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ကွာ့။ဦးခင်မောင် ရဲ့ကျားဗီဇက သောင်းကျန်းထကြွလာပြီ။မထူးတော့ပြီမို့ ညာလက်နဲ့ ကောင် မ လေး နို့အုံကြီးကို ဆုပ်ညှစ်လိုက်သည်။ ကောင်းလိုက်တာ။တ ဖြေးဖြေး အကျၤ ီပေါ်က ကိုင် ရတာ အားမရ။သူမရဲ့ အကျၤ ီစ အောက်ထဲ လက် ထိုးသွင်းကာဘော်လီအောက် ထိ တရွရွ ရွှေ့သွားပြီး နို့နှစ်လုံးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ကိုင်တော့သည်။အုံကို ဆုပ်နယ်၏။ အသီးဖျားလေးတွေကို ဖွဖွလေး ညှပ်ချေ ကလိသည်။

ဦးခင်မောင် စိတ်တွေ တအားထ လာ၏။ ငတ်နေဆာနေတဲ့ အရသာမို့အငမ်းမရ စွတ်ကိုင် မိသည်။ ဒါပေမဲ့ ချာတိတ်မက အိပ်ပျော်နေလို့အကိုင် ခံတာလား။ သိရက်နဲ့ ကျေနပ်လို့ခွင့်ပြုတာ လားမကွဲပြား။ မ တော်တဆ ဝူးဝါး ထလုပ် ရင်သောက်ရှက် လှလှ ကွဲနိုင် သည်။ ဒါပေမဲ့ ၁၀ မိနစ်လောက်အကြာ မှာကောင် မက နို့တွေ နယ်ချေနေတဲ့ သူ့လက်ကိုဆွဲ ယူကာ သူမ ပေါင်ကြားထဲ ထိုးသွတ်လိုက်၏။

ဦးခင်မောင် ပျော်လိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း။ခွင့်ပြုချက် ရပြီမို့သူ ရဲရဲတင်းတင်း ကိုင ်သည်။နှိုက်သည်။ ဖင်ကြီးတွေကို တမက် တ မောပွတ်သည်။ ဖင်ကြားထဲက နေ ကောင် မ လေး အဝှာကို အုပ်ကိုင်၏။နောက် အဟ လေးကြား ကလိသည်။ ပြီးတော့ လက်ညှိုး လက်ခလယ် ၂ ချောင်းပူး၍အ ခေါင်းထဲ သွင်းသည်။တပွိပွိ အသံထွက်တဲ့အထိ လက်နဲ့ လုပ်ပေး၏။အချိန်တွေ ကုန်တာမြန်လှချေလား။ည ၁၂ ထိုးပြီ။ကားက ခရီးသည်တွေနားဘို့စားဘို့ကြားစခမ်းတခုမှာ ရပ်သည်။

အားလုံးကားပေါ်က ဆင်းရပြီ။ ဦးခင်မောင်ဘာလုပ် ရမလဲ စဉ်းစားနေတုန်း မ ရွှေချောကသူ့လက်ကို ဆွဲ ခေါ်ကာ ဆင်းသည်။ ထမင်းဆိုင် ထဲ သူတို့မဝင်။ကားလမ်းအတိုင်း နောက်ပြန်လျှောက်ကာ လမ်းကြားတခုထဲ ချိုးဝင်၏။ မှောင် ရိပ်က ကွမ်းယာခုံလေးတွေ့တော့ အဲသည်ထဲ သွားကြသည်။ချာတိတ်မ က လော နေ၏။ သူ့ ပုဆိုးကို အောက်က မကာ ခေါင်းထိုးဝင်ပြီး ဦးခင်မောင့် ဟာကိုငုံ စုပ်သည်။ ထိပ်ဖျားကို သူမလျှာနှင့် ပွတ်ဆွဲရစ်ဆွဲသည်။

ဦးခင်မောင် ရှေးအဖိုးကြီးမို့မကြုံဘူး။ အ တော်ကောင်းတာကိုးဟ လို့တွေးကာ မှိန်းအရသာ ခံ နေသည်။အချိန်က သိပ်မရ။ကောင် မကို ကွပ်ပြစ်ပေါ် ပွေ့တင ်သည်။ ပေါင်၂ ချောင်းကို ဘေး အသားကုန်ဖြဲပြီး ဦးခင်မောင်အားကုန်လုပ်သည်။ အောက်ပိုင်းက တ ဖောင်းဖောင်း ဆောင့် သွင်းနေသလို သန်မာသောလက်တွေကဖြူဖွေး အယ်ကားနေ သော နို့ကြီးတွေကိုအားမနာတမ်း ဆုပ်ကိုင်။ ပါးစပ်ကလည်း စို့၏။ မိန်းမ မလုပ် ရတာ အနှစ် ၂၀ ကြာပြီ။

အခုလုပ် ရတာ ပိုကောင်းသလိုဘဲ။ကောင် မ လေးက ပါးစပ်ချင်းတေ့စုပ်တော့ဦးခင်မောင် အံ့သြရပြန်သည်။ ဒ ါပေမဲ့ ကောင်းလှသည်မို့ ခေတ်လူငယ်တွေများ ကောင်းတာအကုန် တတ်ကြပါလားဟု ချီးကျူးမိပြန်သည်။ ဆာနေတဲ့ ဦးခင်မောင် ၁၅ မိနစ် လောက်နဲ့ပြီးသွား၏။သို့သော် ချာတိတ်မ က အားမရ သေး။ဦးခင်မောင့် ဟာကို ပြန်ပွတ်သပ် ကိုင်။သူမနို့တွေကို အကိုင ်ခိုင်း ။

ဦးခင်မောင် ဟာ ထ လာတော့သူမ က တက်ခွလုပ်သည်။အထက်အောက် ဆောင့် လှုပ် ရှားသလို စ ကောဝိုင်းလည်း လှည့်သည်။ အ တော်ကျွမ်းတဲ့ဟာမပါလား။ဦးခင်မောင် က လှုပ်ခုန်နေတဲ့ နို့ကြီးတွေကိုကုန်းထ စို့သည်။ စပါယ်ယာ သောက်ကောင် က ခရီးသည်များကားပေါ်တက်ကြပါ အော်ခေါ်သံကြောင့် ချာတိတ်မ အမြန် အပြီးသတ်၍ သူတို့ကားပေါ်ပြန်တက်ခဲ့ကြ၏။ကားပေါ်တွင် ၂ ယောက်သား မောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားရာ မနက် ၄ နာရီမှ ဖြတ်ကနဲ နိုးလာသည်။

ဆင်းစရာ ကြားစခမ်းမရှိတော့သဖြင့်ကားပေါ်မှာဘဲချာတိတ်မ က ထိုင်နေ သောဦးခင်မောင် ရဲ့ဟာကို ပါးစပ် နှင့်စုပ် လက်နှင့်ပြီးအောင ်လုပ်ပေး၏။ဦးခင်မောင် ကလည်း ချာတိတ်မ ပေါင်ကြား လက်၂ ချောင်း ထိုး၍ ပြီးအောင် တဇွပ်ဇွပ်ပြန်လုပ်ပေးပါတယ်။ရန်ကုန် ရောက်တော့ ဦးခင်မောင် ဘုန်းကြီးမဝတ်ဖြစ်ပါ။

Zawgyi

ဆာနေသူနဲ့ချာတိတ်

အသက် ၅၀ မုဆိုးဖို ဦးခင်မောင်။မန္တလေး-ရန်ကုန် ဟိုက်ဝေးကားစီးပြီး ရန်ကုန်သွားနေပါသည်။ အသက်လေးရ သားသမီးတွေလည်း အိမ်ထောင်တွေနဲ့ ခွဲကုန်ကြပြီ။တကိုယ်တည်း ငြီးငွေ့လှ၍ရန်ကုန်ကညီကျောင်းမှာဘုန်းကြီးဝတ်ဘို့ဖြစ်သည်။ တ ရိပ် ရိပ် ပြေးနေ သောကား က တ နေရာရပ်သည်။ အသက်၂၅ ခန့်ကောင် မ လေးတယောက်တက်လာကာ သူ့ဘေးက ခုံမှာဝင်ထိုင်၏။ ကောင် မ လေးတင် ပါးက သူ့ပေါင် ကို အိကနဲလာအထိ ထိတ်ကနဲ ရင် ခုန်မိ၏။

ဒါပေမဲ့ အရွယ်က ကွာသည်မို့စိတ်ကို ဘေးလွှင့်ထားလိုက်ရသည်။ ခဏကြာတော့ စကားစမြည်ပြောရင်း ထိုကလေးမသည် အညာသူ ။ ရန်ကုန်သားနှင့် အိမ်ထောင် ကျ။ သမီးလေးတ ယောက် ရှိသည်။လွန်ခဲ့တဲ့လက တော့ ယောကျ်ားနဲ့စကားများ စိတ်ဆိုးပြီး အညာကမိဘဆီ ပြန်လာ၏။ ယခု မိဘက ချော့မော့ပြန်ခိုင်းတာကြောင့်ရယ်ယောက်ျားက ဖုန်းဆက် ပြန်ခေါ်တာရယ်ကြောင့်ရန်ကုန်ပြန်တာဟု သိရ လေသည်။ ည သည်တ ဖြေးဖြေး နက်ခဲ့ပြီ။ခရီးသည်တွေလည်း ကားတငြိမ့်ငြိမ့်စီးရင်း အိပ်ကုန်ကြပြီ။

ဦးခင်မောင် လည်း အရဟံ ဂုဏ်တော်ပွားရင်းကငိုက်မျဉ်းပြီ။ သူနဲ့ကားပြတင်းပေါက်ကြား ခုံပေါ်က ကောင် မ လေးလည်း အိပ်ပျော်ပြီ။ဦးခင်မောင် လည်း အိပ်မှဘဲဟု တွေးလိုက်၏။မှေးကနဲ နေ တော့ သူ့ဘေးက ချာတိတ်မကသူ့ပေါင်ပေါ် အိကျလာတာနဲ့ သတိဝင် လာ၏။ကောင် မ လေးရဲ့ အိစက် နူးညံ့သော အ ပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံးက သူ့ပေါင်ပေါ်။

ဆွဲဖယ်လိုက် ရ ကောင်းမလား။ခက်သည်။ သူ့ကို ဆွဲထူကာမှ တမျိုးထင် ပြီး ထအော်လျှင် ပြသနာ။ နေပ စေ။ နိုးရင် သူ့ဘာသာ ဖယ်လိမ့်မည်ပေါ့။နွေးအိသော အ တွေ့ကြောင့် ဦးခင်မောင် စိတ်တွေ လှိုင်းထလာသည်။ ငုံ့ကြည့်တော့ ကောင်မ လေးရဲ့နို့အုံ ထွားထွားတွေကို အကျင်္ ီအောက်က ရုန်းထွက်တော့မလို မြင် ရ၏။ ဦးခင်မောင် စိတ်ချုပ်တီးကာ မေ့ဘို့ကြိုးစား၏။ ထိုအခိုက် ကောင် မ လေးက အိပ်ပုပ်ကာ တချက် လူးလွန့်ပြန်သည်။

ချမ်း၍လောမသိ ဦးခင်မောင် လက် တဘက်ကို သူမ ရင် ဘတ် ပေါ် ဆွဲယူ တင် လိုက်သည်။ဘုရား့။ကောင် မ လေးက သူ့ညာလက်ကို သူမ နို့အုံပေါ်တင် ကာ အ ပေါ်က သူမ လက်တွေနဲ့ညှပ်ဖိထားသည်။ ဦးခင်မောင် လက်က သူမရဲ့ ထွားအိ တင်းကားသောနို့ကြီးကို ကိုင် မိလျက်သားဖြစ်ပြီ။ ဦးခင်မောင် စိတ်ထိမ်းပေမဲ့ ပေါင်ကြားထဲကဟာက ထ လာသည်။ ပုဆိုးတွင်းထဲက နေ ရုန်းကြွ လာချေသည်။နောက် တနာရီလောက် ကြာသည်အထိဦးခင်မောင် မလှုပ်ဝံ့။

ရင်တွေသာ တဒိန်းဒိန်း ခုံနေသည်။ စိတ်ကို ဇွတ်ထိမ်းသည်။ ဒါပေမဲ့ အထိအ တွေ့က ဆွဲဆောင် လွန်းသည်။ပြီးတော့ သူ ဒါတွေ ငတ်နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း၂၀လောက်ကြာခဲ့ပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ကွာ့။ဦးခင်မောင် ရဲ့ကျားဗီဇက သောင်းကျန်းထကြွလာပြီ။မထူးတော့ပြီမို့ ညာလက်နဲ့ ကောင် မ လေး နို့အုံကြီးကို ဆုပ်ညှစ်လိုက်သည်။ ကောင်းလိုက်တာ။တ ဖြေးဖြေး အကျင်္ ီပေါ်က ကိုင် ရတာ အားမရ။သူမရဲ့ အကျင်္ ီစ အောက်ထဲ လက် ထိုးသွင်းကာဘော်လီအောက် ထိ တရွရွ ရွှေ့သွားပြီး နို့နှစ်လုံးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ကိုင်တော့သည်။အုံကို ဆုပ်နယ်၏။ အသီးဖျားလေးတွေကို ဖွဖွလေး ညှပ်ချေ ကလိသည်။

ဦးခင်မောင် စိတ်တွေ တအားထ လာ၏။ ငတ်နေဆာနေတဲ့ အရသာမို့အငမ်းမရ စွတ်ကိုင် မိသည်။ ဒါပေမဲ့ ချာတိတ်မက အိပ်ပျော်နေလို့အကိုင် ခံတာလား။ သိရက်နဲ့ ကျေနပ်လို့ခွင့်ပြုတာ လားမကွဲပြား။ မ တော်တဆ ဝူးဝါး ထလုပ် ရင်သောက်ရှက် လှလှ ကွဲနိုင် သည်။ ဒါပေမဲ့ ၁၀ မိနစ်လောက်အကြာ မှာကောင် မက နို့တွေ နယ်ချေနေတဲ့ သူ့လက်ကိုဆွဲ ယူကာ သူမ ပေါင်ကြားထဲ ထိုးသွတ်လိုက်၏။

ဦးခင်မောင် ပျော်လိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း။ခွင့်ပြုချက် ရပြီမို့သူ ရဲရဲတင်းတင်း ကိုင ်သည်။နှိုက်သည်။ ဖင်ကြီးတွေကို တမက် တ မောပွတ်သည်။ ဖင်ကြားထဲက နေ ကောင် မ လေး အဝှာကို အုပ်ကိုင်၏။နောက် အဟ လေးကြား ကလိသည်။ ပြီးတော့ လက်ညှိုး လက်ခလယ် ၂ ချောင်းပူး၍အ ခေါင်းထဲ သွင်းသည်။တပွိပွိ အသံထွက်တဲ့အထိ လက်နဲ့ လုပ်ပေး၏။အချိန်တွေ ကုန်တာမြန်လှချေလား။ည ၁၂ ထိုးပြီ။ကားက ခရီးသည်တွေနားဘို့စားဘို့ကြားစခမ်းတခုမှာ ရပ်သည်။

အားလုံးကားပေါ်က ဆင်းရပြီ။ ဦးခင်မောင်ဘာလုပ် ရမလဲ စဉ်းစားနေတုန်း မ ရွှေချောကသူ့လက်ကို ဆွဲ ခေါ်ကာ ဆင်းသည်။ ထမင်းဆိုင် ထဲ သူတို့မဝင်။ကားလမ်းအတိုင်း နောက်ပြန်လျှောက်ကာ လမ်းကြားတခုထဲ ချိုးဝင်၏။ မှောင် ရိပ်က ကွမ်းယာခုံလေးတွေ့တော့ အဲသည်ထဲ သွားကြသည်။ချာတိတ်မ က လော နေ၏။ သူ့ ပုဆိုးကို အောက်က မကာ ခေါင်းထိုးဝင်ပြီး ဦးခင်မောင့် ဟာကိုငုံ စုပ်သည်။ ထိပ်ဖျားကို သူမလျှာနှင့် ပွတ်ဆွဲရစ်ဆွဲသည်။

ဦးခင်မောင် ရှေးအဖိုးကြီးမို့မကြုံဘူး။ အ တော်ကောင်းတာကိုးဟ လို့တွေးကာ မှိန်းအရသာ ခံ နေသည်။အချိန်က သိပ်မရ။ကောင် မကို ကွပ်ပြစ်ပေါ် ပွေ့တင ်သည်။ ပေါင်၂ ချောင်းကို ဘေး အသားကုန်ဖြဲပြီး ဦးခင်မောင်အားကုန်လုပ်သည်။ အောက်ပိုင်းက တ ဖောင်းဖောင်း ဆောင့် သွင်းနေသလို သန်မာသောလက်တွေကဖြူဖွေး အယ်ကားနေ သော နို့ကြီးတွေကိုအားမနာတမ်း ဆုပ်ကိုင်။ ပါးစပ်ကလည်း စို့၏။ မိန်းမ မလုပ် ရတာ အနှစ် ၂၀ ကြာပြီ။

အခုလုပ် ရတာ ပိုကောင်းသလိုဘဲ။ကောင် မ လေးက ပါးစပ်ချင်းတေ့စုပ်တော့ဦးခင်မောင် အံ့သြရပြန်သည်။ ဒ ါပေမဲ့ ကောင်းလှသည်မို့ ခေတ်လူငယ်တွေများ ကောင်းတာအကုန် တတ်ကြပါလားဟု ချီးကျူးမိပြန်သည်။ ဆာနေတဲ့ ဦးခင်မောင် ၁၅ မိနစ် လောက်နဲ့ပြီးသွား၏။သို့သော် ချာတိတ်မ က အားမရ သေး။ဦးခင်မောင့် ဟာကို ပြန်ပွတ်သပ် ကိုင်။သူမနို့တွေကို အကိုင ်ခိုင်း ။

ဦးခင်မောင် ဟာ ထ လာတော့သူမ က တက်ခွလုပ်သည်။အထက်အောက် ဆောင့် လှုပ် ရှားသလို စ ကောဝိုင်းလည်း လှည့်သည်။ အ တော်ကျွမ်းတဲ့ဟာမပါလား။ဦးခင်မောင် က လှုပ်ခုန်နေတဲ့ နို့ကြီးတွေကိုကုန်းထ စို့သည်။ စပါယ်ယာ သောက်ကောင် က ခရီးသည်များကားပေါ်တက်ကြပါ အော်ခေါ်သံကြောင့် ချာတိတ်မ အမြန် အပြီးသတ်၍ သူတို့ကားပေါ်ပြန်တက်ခဲ့ကြ၏။ကားပေါ်တွင် ၂ ယောက်သား မောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားရာ မနက် ၄ နာရီမှ ဖြတ်ကနဲ နိုးလာသည်။

ဆင်းစရာ ကြားစခမ်းမရှိတော့သဖြင့်ကားပေါ်မှာဘဲချာတိတ်မ က ထိုင်နေ သောဦးခင်မောင် ရဲ့ဟာကို ပါးစပ် နှင့်စုပ် လက်နှင့်ပြီးအောင ်လုပ်ပေး၏။ဦးခင်မောင် ကလည်း ချာတိတ်မ ပေါင်ကြား လက်၂ ချောင်း ထိုး၍ ပြီးအောင် တဇွပ်ဇွပ်ပြန်လုပ်ပေးပါတယ်။ရန်ကုန် ရောက်တော့ ဦးခင်မောင် ဘုန်းကြီးမဝတ်ဖြစ်ပါ။

သူပေးတဲ့အရသာ

ကျွန်မနာမည်ကနာမည်က မေဣနြေ္ဒအောင် .. ကျွန်မက တစ်ဦးတည်းသေးသမီးဆိုတော့အိမ်ကလဲအရမ်းချစ်ကြတာလေ ..ငယ်ငယ်တည်းကပတ်ဝန်းကျင်အနီးအနားမှာ ကစားဖော်ကစားဖက်က ယောကျ်ားလေးတွေချည်းပဲဆိုတော့ ကျွန်မလဲသူတို့နဲ့ပေါင်းပီး ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လိုပုံစံဖြစ်နေတာ ကျားကျားယားယားပေါ့…အိမ်ကလဲတစ်ဦးတည်းသောသမီးလေးဆိုတော့ချစ်လို့ ကျွန်မနေချင်သလိုပဲနေခိုင်းခဲ့ကြတာ …သူတို့လဲ ကျွန်မကိုသားတစ်ယောက်လိုပဲသဘောထားကြတာလေ….ကျွန်မကလဲ ကိုယ့်ကိုကိုလဲ ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လိုပဲ ခံယူထားတာ….ယောက်ကလျာပေါ့…မိန်းကလေးကယောကျာ်းစိတ်ပေါက်တာ မြတ်သေးတယ် …….

တခြို့ဆို မွငျ့မွတျတဲ့ယောကြျားဘဝကိုရတာတောငျ ပုနျးနနေဲ့သူနဲ့ ပှငျ့နတေဲ့သူနဲ့လေ….ထားပါတော့ အခွောကျတှကြှေနျမကိုဆဲနပေါဦးမယျ ချချ……ငယျငယျတညျးကအကငြ့ျပါနတေော့ စကားပွောရငျ ကြှနျတောျ ခငျဗြား ပဲပွောတတျတယျလေ….အတနျးဖောျယောကြျားလေးတှနေဲ့ ဘောလုံးတှကေနျ ရကေူး စုံနအေောငျကမွငျးတာ….အဲ့လို လှနျအားကွီးလို့လဲ နာမညျအရငျး မေဣနွေ်ဒအောငျ ကနပေီး အောငျကွီး အောငျကွီးလို့ပဲ ခေါျကွတော့တယျ ……..ကြှနျမမိဘတှကေလဲ ပိုကျဆံနဲနဲခမြျးသာတယျ ပီးရငျ ကြှနျမကလဲ ကလေးဘသာဝလှနျသာလှနျတာ မဆိုးသှမျးတဲ့သူဆိုတော့အရပျထဲကဝိုငျးခစြျကွတာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ပဲအခြိနျတှေ တဖွညျးဖွညျးကွာလာတာနဲ့အမြှ ကြှနျမလဲအပြိုဖောျစဝငျနပွေီလေ……ကြှနျမနို့လေးတှေ စူလာတယျ ……..ရာသီလာတာတို့ဘာတို့လဲ စဖွစျလာတယျ……ပီးကြ ကြှနျမစောကျဖုတျမှာ အမှှေးနုလေးတှလေဲ ရေးရေးလေးဖွစျလာပီလေ…….အာ့နှအေကုနျလုံးကိုကြှနျမမုနျးတယျ အဲ့တုနျးကပေါ့…….ကြှနျမကိုယျကြှနျမ ယောကြျားလေးလို့ပဲခံယူထားတာလေ…..ဒါတှဖွေစျလာတော့ အရမျးကိုစိတျတိုနတော….နို့လေးနှကေလဲတစျနေ့ထကျတစျနေ့ပိုပိုစူလာတော့ အကြီအပှတှဝေတျပမေဲ့ ခြှနျနတောလေ…..မဝတျလို့ကလဲမဖွစျတော့ဘူး ……..အာ့ကွောငျ့ဘောျလီအစား အကြီဆှဲသားအကွပျလေးတှကေို ဝိတျရတယျလေ……

နဲနဲတော့သက်သာတာပေါ့ ဘာမှအဝတ်တာထက်စာရင်……..ကျွန်မပုံစံကိုပြောရရင် ကျွန်မက ယောက်ကလျာ သာဖြစ်တာ…သူများတွေလို LCD ပြားချပ်ချပ် မဟုတ်ဘူး …….ဖင်အိုးလဲရှိ ရင်လဲရှိတဲ့ အကိတ်တစ်ယောက်ပါပဲ……..ယောကျ်ားလေးသယငယ်ချင်းတွေဆို ဖင်ပုတ်ခေါင်းပုတ်နဲ့ သွေးတိုးစမ်းအသားယူနေကြတာ ပေါ့………ကျွန်မလဲထိုးမယ်ကြိတ်မယ်နဲ့ ပြန်ဖြဲထားလို့ ငြိမ်နေကြတာ………ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ၁၀တန်းနှစ်မှာ ကျွန်မတို့ကျောင်းကို တခြားကျောင်းကကောင်မလေးတစ်ယောက်ပြောင်းလာတယ်လေ….ကောင်မလေးကအကိတ်ကလေး ……ချစ်စရာလေး…..ကျွန်မကလဲ `ဇ´ရှိပီးသား ……အတန်းထဲက ကောင်မလေးနော်တော်များများနဲ ဇာတ်လမ်းတွေခင်းဖူးပြီးသားပဲကိုး……အဲ့ကောင်မလေးပြောင်းလာတော့ အသစ်မြင်နော့အဟောင်းမေ့ပြီး……အောင်ကြီးဘောပြားတစ်ယောက် ဖွန်ကျောင်ပြီလေ……..ကျွန်မကလဲစာကတော် ပီးရင် မိဘဆရာအသင်းမှာအိမ်ကဖားသားကြီးက ဥက္ကဋ္ဌဆိုတော့မျက်နှာရပြီးသားပဲလေ။

ကျွန်မအဲ့လိုအတန်းထဲကကောင်မလေးတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တွဲတာများတော့ အတန်းထဲက ယောကျ်ားလေးတွေက ကျွန်မကို စသလိုနောင်သလိုနဲ့ အောင်ကြီးရာ မင်းလက်ချက်နဲ့တင်အကုန်စုတ်ပြတ်သတ်ကုန်ပါပြီလို့လေ……..အဲ့လိုဆိုကျွန်မလဲကျေနပ်တာပေါ့ ကိုယ့်ကိုကိုလဲ ဂုဏ်တွေယူသလိုပဲ….ဒီလိုနဲ့ပဲ အဲ့အသစ်ကောင်မလေးနဲ့ တွဲဖြစ်သွားတာပေါ့ …..ကျူ ရှင်က ည၈နာရီလောက်မှပြန်ရတာဆိုတော့အမြဲနောက်ကျနေတာလေ…..အဲ့လိုဆို အဲ့ကောင်မလေးကို ကျွန်မ ကလိုင်းပြီ……လစ်ရင်လစ်သလိုပေါ့…….မလစ်တော့လဲ ကစ်ဆင် လောက်ပဲဆွဲပီး ပြန်ခဲ့ရတာပေါ့…..အဲ့ကောင်မလေးကြ ကျွန်မဘယ်လောက် ကလိုင်းကလိုင်း ကြမသွားဘူး လေ……

သူ့ကိုယူတဲ့ယောကြ့ားကနော့ ကံကောငျးတာပဲလို့နောငျတှေးမိတယျ…….ကြှနျမနဲ့တှဲတာက တမငျအပြောျသကျသကျဆိုတာကြှနျမလဲသိပါတယျ ………ဒီလိုနဲ့သူနဲုကြှနျမ တစျနေ့ ကြှနျမအိမျမှာစာကကြျရငျးနဲ့ ခစြျရညျလူးကွတာပေါ့ ခစြျရညျလူးပမေဲ့လဲသူ့အတှကျပါပဲ ကြှနျမကဟိုမရောကျဒီမရောကျပေါ့……ကြှနျမတို့အိမျကတိုကျခံအိမျနှစျထပျလေ….အပေါျထပျမှာကြှနျမတစျယောကျတညျးပဲနတော လှတျလှတျလပျလပျပဲ…….အဲ့အခနျးထဲမှာသူ့ကိုကြှနျမ ကောငျးကောငျးကလိုငျးပေးတာပေါ့….ကြှနျမက ညဖကျဆို အငျတာနကျ ကနေ အောကားတှကွေညျ့ အောစုပျတှဖေတျဆိုတော့ ဘယျလိုလုပျရတယျ ဘယျလိုကိုငျရတယျဆိုတာသိပျကြှမျးနတောလေ……..သူ့ကိုကောငျးကောငျးမှုတျပေးတယျ နို့တှစေို့ပေးတယျ …….သူလဲဖီးလျကိုအရမျးဖွစျနတောပေါ့။

အဲ့လိုနဲ့ ကျွန်မတို့လုပ်ပီးသွားတဲ့အခါမှာ သူကကျွန်မကိုပြောတယ် …….ကျွန်မတို့မိန်းကလေးချင်းလုပ်နေနာနောင်ဒီလောက်ကောင်းရင်တဲ့ ယောကျ်ားလေးအစစ်ရဲ့လီးနဲ့သာဆိုဘယ်လောက်ကောင်းမလဲပေါ့…….ကျွန်မလဲတင်းသွားတာပေါ့ …….အစတည်းကမှ ကျွန်မကကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ယောကျ်ားလေး လို့ခံယူထားနာဆိုတော့ သူအဲ့လိုပြောတော့ကိုယ့်ကိုမကြိုက်သလိုဖြစ်ပြီးနေတာပေါ့ …….တော်ပီသူ့ကိုလဲဆက်မတွဲနော့ဘူးဆိုြပိး ဖြတ်လိုက်တယ်……ဒီလိုနဲ့ကျွန်မတို့စာမေးပွဲတွေဖြေပီးပီလေ……သူလဲတခြားမြို့ကိုပြောင်းသွားတယ်…..အောင်စာရင်းမထွက်ခင်အထိ အိမ်မှာ ကျွန်မလဲအိပ်လိုက်စားလိုက်နဲ့ အောကားတွေကြည့် ပီး အထီးကျန်နေခဲ့နာပေါ့ …..အောင်စာရင်းထွက်တော့ အောင်တယ်လဲဆိုရော တက္ကသလိုလ် တက်ရပီလေ…….

တက္ကသလိုလ်လဲရောက်ရော အပေါင်းအသင်းကပိုဆံ့ပြီး မသိတဲ့သူမရှိမခင်တဲ့သူမရှိသလောက်ဖြစ်သွားရော ကျောင်းမှာ ဆရာကန်တော့ပွဲဆို ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို သရုပ်ဆောင်ကပြတော့ ပိုပြီးသတိထားမိကြတာပေါ့…….အသောက်အစားတွေလဲလုပ်တတ်လာပြီလေကျွန်မဘောပြားတစ်ယောက်………….Grand အပြာဆို အပိုင်းပြားတစ်ပြားလောက် ကုန်တယ် Tiger ဆို သုံးလုံးလောက်ကုန်တယ် ……..အဲ့ကြမှ အောင်ကြီးကနေ ကြွက်ကြီးဖြစ်တော့တာ…….အဆောင်မှာနေကြတာဆိုတော့ မိန်းကလေးတွေစုမိရင် ယောကျ်ားလေးအကြောင်းပဲပြောကြတာလေ…….ပြောကြတာလဲသူတို့ပါ ကျွန်မကတော့ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို့ခံယူထားတော့ သူတို့ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ဟိုကောင်လေးက ခန်တြယ်တို့ဘာတို့ဆို ကောင်မရွတယ်ဆိုပိး မရ ရအောင်လိုက်ပီး အဲ့စော်ကို ကလိုင်းတာ………ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ကိုလဲကြည့်ပီး နင်သာမိန်းကလေးလိုဝတ်ပီးအလှပြင်လိုက်ရင် အကိတ်တစ်ယောက်ပဲ ဘဲတွေဝိုင်းနေမှာပဲလို့ပြောကြသေးတယ်လေ။

အဲ့လိုဆိုကျွန်မအရမ်းတင်းပြီး ပြသနာရှာတော့တာပဲ…….နောက်ပိုင်းကြပြောမရလို့ထင်ပါတာ် ကျွန်မကို မိန်းကလေးလိုဝတ်ခိုင်းဖို့လက်လျှော့လိုက်ကြတယ် ……အဲ့မှာလဲ ကျွန်မနဲ့ စခန်းမသွားဖူးတဲ့သူခပ်ရှားရှားရယ်……..အဆောင်က အဆောင်မှူးအပျိုကြီးတောင် ကျွန်မသူ့ကိုကလိုင်းပေးလိုက်တာ …….နောက်ကြတော့ သူ့ပါသူတောင် ခရမ်းသီးနဲ့ နှစ်ပါးသွားနေတတ်ပြီလေ… ကျွန်မကဘောလုံးဝါသနာအရမ်းပါတာလေ ….အာ့ကြောင့်လဲ ယောက်ကလျာဖြစ်တာနေမှာ …….အဲ့တုန်းကဆို CR7 က မန်ယူမှာပဲရှိသေးတယ်……..idol ြကိးပေါ့…….ကျောင်းမှာအားစကားပြိုင်ပွဲတွေလုပ်တော့ ကျွန်မလဲ ဝင်ကန်တာပေါ့ ကျွန်မတို့မေဂျာရဲ့ ယောကျ်ားလေးအသင်းကနေ…….. ဒိလိုနဲ့ ဗိုလ်လုပွဲမှာ ကျွန်မတို့ Eမေဂျာနဲ့ Geo နဲ့ ကန်တဲ့ပွဲမှာ ရှုံးပါလေရော……..အရမ်း စိတ်ထိခိုက်တာပေါ့…..လှောင်ကြသေးတယ် ဘောပြားပါလို့ရှုံးတာပေါ့ နော်….

ကြှနျမလဲအရမျးစိတျတှညေစျပီး ….အဲ့ညက ကြှနျမယောကြျားလေးသူငယျခငြျးသုံးယောကျနဲ့ အရကျသောကျဖို့ထှကျခဲ့ကွတယျ …….ကြှနျမကဆိုငျကယျတစျစီး ကနြျတဲ့သုံးယောကျကဆိုငျကယျ နှစျစီးနဲ့ ပေါ့…….. ကြှနျမတို့ထိုငျတဲ့ဆိုငျလေးက ဆောငျးစကျရိပျခိုတဲ့……..ဒီအောစာအုပျဖတျနတေဲ့သူတှထေဲမှာ ထိုငျဖူးတဲ့သူတှပေါလောကျမလားပဲ…….စိတျညစျညစျနဲ့ကြှနျမလဲအလှောငျကလဲအလှောငျခံရ ရှုံးကလဲရှုံးဆိုတော့ ညစျပီးသောကျတာ ………တောျတောျမြားသှားတယျ …….အဆောငျကလဲ ၁၀နာရီဆိုပိတျတာလေ……ပွနျလို့မရတော့ဘူး …….အရငျကလဲကြှနျမအပွငျတှသှေားလို့နောကျကရြငျ ပွနျမအိပျတော့ဘူးလေ အဲ့အနားကဟိုတယျလေးတစျခုမှာပဲအိပျလိုကျတယျ။

အဲ့လိုဆိုနော့ကျွန်မအတွက်သိပ်မထူးဆန်းဘူးလေ…….ကျွန်မသူငယ်ချင်း၃ယောက်ထဲက၂ယောက်က ပြန်မယ်တဲ့ သူတို့အိမ်သူတို့ ..ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကကျွန်မကို ဟိုတယ်လိုက်ပို့ပီးမှပြန်မယ်ပေါ့ …ဒိလိုနဲ့ထွက်လာတာ….ဟိုတယ်နားရောက်ကာနီးမှ ဆိုင်ကယ်ကဆီပြတ်ပါလေရော…….၁၁နာရီဆိုဆိုင်တွေကလဲပိတ်နေကြပီလေ ….မထူးဘူးဆိုပိးသူလဲ ဒီမှာပဲအိပ်တော့မယ်ပေါ့….အစကတော့တစ်ယောက်တစ်ခန်းအိပ်မလို့ပဲ…….ဟိုလဲရောက်ရော အခန်းကတစ်ခန်းပဲရှိတော့တယ်တဲ့ ဘုရားဖူးဧည့်သည်တွေနဲ့ပြည့်နေလို့တဲ့ ဒါတောင် အဲ့ဟိုတယ်က GM လာရင်တည်းတဲ့အခန်းတဲ့…ကဲ အခုမှတော့မထူးဘူးဆိုပြီး အဲ့မှာပဲအိပ်ကြဖို့လုပ်ပီး အခန်းယူလိုက်တယ် ခန်းထဲရောက်တော့ သူလဲ ကျွန်မအနေအစားကြပ်မှာစိုးလို့ထင်ပါတယ် မျက်နှာလွှဲပီးTV ဖွင့်ဖို့လုပ်နေတယ်လေ……..

အာ့နဲ့ ကျွန်မလဲ သူ့ကိုငါတို့ကသူငယ်ချင်းတွေပဲပေါ့ …….ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးပေါ့ အာ့နဲ့ ရေချိုးဦးမယ်ဆိုပီး ကျွန်မလဲ သူရှေ့မှာတင် ဟိုတယ်ကသဘက်နဲ့ အကျီအဝတ်အစားတွေချွတ်ပီး ရင်လျားပီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ခဲ့တယ် သူကတော့ TV ကြည့်နေတယ်……ကျွန်မကနော့ပုံမှန်ပါပဲ …ဘောလုံးကန်တဲ့အခါမျိုးတွေမှာတောင် သူတို့ရှေ့မှာတင် ဘောလုံးဂျာစီတွေလဲဘာတွေလဲ လုပ်ဖူးနေတော့အခုလဲမထူးဆန်းသလိုပါပဲ …သူကတော့ နှစ်ယောက်တည်းရယ်ဆိုတဲ့အသိကြောင့်လားမသိပါဘူး…….ကျွန်မအဝတ်အစားလဲနေတာမြင်တော့ မျက်နှာကြီးကိုရဲသွားတာပဲ တံတွေးတွေလဲမြိုချနေတာရိပ်မိတယ်။

အာ့နဲ့ကြှနျမလဲရခြေိုးပီးတော့ ဟိုတယျက ညဝတျအကြီ (သဘကျကိုခါးစညျးထားတဲ့ဟာ) ကိုလဲပီး ခနထိုငျနတေယျ …….ရခြေိုးလိုကျလို့လားမသိဘူး အမူးတောငျနဲနဲပွသှေားတယျလေ …….သူ့ကိုထပျသောက့ဦးမလားမေးတော့ မငွငျးဘူး တိုကျဂါးနှစျလုံးနဲ့ ခေါကျဆွှကွောျမှာပီးထပျကစျလိုကျတယျ ……..သောကျစားပီးတော့ ၁၂ခှဲလောကျဖွစျသှားပီလေ …….အာ့နဲ့အိပျခငြျနတောနဲ့ပဲ အိပျမလို့လုပျတော့ သူက ကွမျးပွငျမှာ သဘကျခငျးပီးအိပျမလို့လုပျရှာတယျ ……ကြှနျမလဲသနားတာပေါ့ အဲ့လိုကြ လာပါလို့ သူငယျခငြျးတှပေဲလို့ ဒီကုတငျပေါျမှာပဲအိပျပါလို့ပွောလိုကျတယျ …..အာ့နဲ့မူးစစနဲ့ဆိုတော့ခေါငျးအုံးနဲ့ခေါငျးထိရုံပဲရှိသေးနယျ အိပျပြောျသှားတာပေါ့…….အိပျပြောျကာမှပိုမူးသလိုပဲလေ ……..

အိပျပြောျပီးသိပျမကွာလိုကျပါဘူး စိတျထဲမှာ ယောကျြားနဲ့မိနျးမခစြျရညျလူး လိုးပှဲနှှဲမလို့နှူးနှပျနတေဲ့အရသာကို အိပျမကျထဲမှာလိုလိုအပွငျမှာလိုလိုနဲ့ ခံစားနရေတယျလေ …..ကြှနျမကိုပဲယောကြျားတစျယောကျကလုပျနသေလိုလို ကြှနျမကပဲ မိနျးကလေးခငြျးခငြျးကလိုငျးပေးနသေလိုလိုပဲ…..မူးနတောဆိုတော့ သိပျမသဲကှဲဘူး …….မကြျလုံးကိုမနဲအားယူပီးဖှငျ့လိုကျတော့ ကြှနျမကိုယျပေါျမှာဘာအဝတျအစားမှမရှိတော့ဘူး …….ကြှနျမသူငယျခငြျးက ကြှနျမကိုလိုးဖို့နှူးနှပျနတောလေ …..သူ့လကျကလဲကြှနျမစောကျဖုတျကို နှိုကျနတေယျ လကျကလဲနို့ကိုနယျနတေယျ ……ကြှနျမလဲ မိနျးကလေးအခငြျးခငြျးဆိုရငျကြှနျမကပဲလုပျပေးနကွေဆိုတော့ အခုသူလဲလုပျပေးရော ငွငျးလဲမငွငျးခငြျတော့ဘူး ယောကျကလြာမ လီးအစစျနဲ့အလိုးခံရကာနီးကွမှ နုရှနရေပွီလေ……..ကြှနျမလဲခသေူမဟုတျပဲ အလိုးသာမခံဖူးသေးတာ ဘယျလိုပေးရတယျဆိုတာ အောကားတှထေဲမှာသိပွီးသားပဲဆိုတော့ သိပျပီးအထုးတလညျမဟုတျတော့ဘူးလေ။

အဲ့လိုနဲ့သူကျွန်မကို နှူးနှပ်နေရင်းကနေ ကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုသူ့လျှာပြားကြီးနဲ့ အောက်ကနေအပေါ်ကိုယက်တင်လိုက်တာ များ ကျွန်မ ြက်သီမွှေးညှင်းတွေတောင်ထရတယ်…..ကောင်းလွန်းလို့လေ…….အဲ့လိုနဲ့မိနစ်၂၀လောက် သူကျွန်မစောက်ပတ်ကလေးကို ယက်ပေးနေလိုက်တာ……ကျွန်မလဲကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းနဲ့ကျွန်မစောက်ပတ်နဲ့ကို အကွာမခံပဲခေါင်းကိုကိုင်ပီးကပ်ထားတာ…..မိနစ်၂၀လောက်အတွင်းမှာ ကျွန်မ၃ခါလောက်ပြီးသွားတယ်လေ ……..သူလဲညောင်းနေလောက်ပီဆိုတာကျွန်မနားလည်တာကတစ်ကြောင်း အလိုးကလဲခံချင်လှပြီဖြစ်တာကတစ်ကြောင်းမို့ နှစ်ယောက်သားခနနားနေခဲ့တယ် …..အဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မလဲသူ့လီးကိုအရမ်းစုပ်ပေးချင်နေတာ…….အောကားတွေထဲမှာဆို မိန်းမနဲ့ယောကျ်ားတစ်ယောက်တလဲမှုတ်ုကတာလေ….

အာ့ကွောငျ့ကြှနျမလဲသူ့ကိုမှုတျပေးခငြျနတော…….သူကနော့ ကြှနျမကိုအားနာလို့ထငျပါတယျ ဘာမှအရိပျအယောငျမပွပဲ…….နနေတေော့ ကြှနျမလဲကိုယျ့သိက်ခာနဲ့ကိုယျနနေရေနာပေါ့……..ခနားပီးတော့သူကနို့ကို လေးငါးခကြျလောကျစို့ပီး သူ့လီးကိုလဲဆှနတေယျလေ……သူ့လီးကွီးကလဲနဲတာကွီးမဟုတျဘူး ……လူကအသားဖွူဖွူ အရပျရှညျရှညျ ခပျဖွောငျ့ဖွောငျ့ဆိုတော့ လီးကလဲ အမရေိကနျလီးနီးပါးပါပဲ…..ပီးတော့မှ ကှနျဒုံးကိုစှပျလိုကျတယျ ကြှနျမကို ပကျလကျလှနျအနအေထားကနေ ခွထေောကျနှစျခြောငျးကိုသူ့လကျနဲ့မြွှောကျပေးပွီးလီးကိုကြှနျမစောကျပတျထဲထညျ့ကွညျ့တယျ ကြှနျမကအပြိုရညျမှမပကြျသေးတာ မဝငျဘူးဖွစျနတေယျလေ……..ကြှနျမကလဲ ဇ နဲ့ပဲကို……..အမရေိကနျအောကားထဲကကောငျမတှလေို ခွထောကျနှစျခြောငျးကိုသခြောမွှောကျပေးပိးး လကျနဲ့နဲနဲဖွဲပေးလိုကျတယျ သူလဲအဲ့ကမြှ ကကြနြနထညျ့ပီး အားနဲ့နဲနဲဖိခလြိုကျတယျ။

အား ……အမလေးသေပါပြီ…….အားဟားဟား… ကျွန်မအဲ့အချိန်မှာတော့နာတာပဲသိတယ် …..သူကလဲနဲနဲကြိတ်ခံပေးပါတဲ့လေ…….ကျွန်မလဲ ကြိတ်ခံပေးလိုက်ပါတယ် နဲနဲပြန်ထုတ်ပီး တံတွေ့းဆွတ်ပြီး ပြန်ထည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်း အသွင်းအထုတ်လုပ်နေရင်းက နဲနဲစီထိုးထိုးထညိ့်လာတယ်……..ကျွန်မလဲကောင်းလွန်းလို့ ငြီးနေရတယ် ………သူအဲ့ပုံစံအတိုင်းကို နာရီဝက်လောက်လိုးပေးတယ်လေ …….ကျွန်မလဲစောက်ရည်တွေခနခနထွက်ကျတာပဲ ……ဘယ်နှစ်ချီမှန်းကိုမသိဘူးပီးတာ ….အာ့နဲ့ သူက လေးဖက်ကုန်းပေးဖ်ု့ပြောတယ်လေ…….ကျွန်မအောကားကြည့်ရင် ဂျပန်မလေးတွေလေးဖက်ကုန်းပေးတာကိုသိပ်သဘောကျတာ…….ဖင်လုံးကြီးကိုကော့ပေးပီး ခါးကိုညွှတ်ထားလိုက်တယ် တံတောင်ဆစ်နဲ့ မွေ့ယာ ကိုထောင်ထားလိုက်တော့ ကျားြကိးရေသောက် ပုံစံနဲ့ကွက်တိပဲလေ အာ့ကို ကျွန်မသူငယ်ချင်းလဲကြိုက်ပုံရတယ် …….

ကျွန်မလဲ ပြန်ပြန်ဆောင့်ပေးရတော့ အရမ်းခံ့လို့ကောင်းတာ ……မိန်းကလေးတိုင်းအဲ့လို position ကိုကြိုက်ကြတယ် ….မယုံလိုက်မေးကြည့်……..အာ့နဲ့ သူ့ရဲ့ဆောင်ချက်တွေအရမ်းမြန်လာတယ် ……သူလိုးနေနာအပျိုစစ်ကိုပါကင်ဖောက်နေနာပါလားဆိုတာကိုတောင် မေ့နေသလားမသိ……ကျွန်မကို ဖာသည်မတစ်ယောက်ကိုလိုးနေသလို အောကားရိုက်နေသလို အားရပါးရကိုလိုးနေတာ ကျွန်မလဲခံလို့ကောင်းနေနာကြောင့် နဲနဲအော်ရုံကလွဲလို့ သူ့ကိုမလုပ်နဲ့လို့မတားတော့ဘူးလေ သူလဲအားရပါးရကိုလိုးတာ ……အဲအချိန်မှာ သူ့အတွက်လိုတာက ကျွန်မသာဆံပင်ရှည်ခဲ့ရင်ဆိုတာပဲလေ……ကျွန်မက ယောက်ကလျာဆိုတော့ ဗစ်တိုးရီးယား ဆံပင်ပုံစံဆိုတော့ ဆံပင်ဆွဲပီးတော့တော့ လိုးလို့မရဘူးလေ…….ဒါမဲ့ကျွန်မအပေးတွေကိုသဘောကျနေပုံပါပဲ။

ဘာပဲဖြသ်ဖြစ်လေ သူလိုးလာတာ ၁နာရီပြည့်တော့မယ် မညာမတာ ……အပျိုကိုပါကင်စဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာအဲ့လောက်မလိုးသင့်ဘူးဆိုတာကို စာအုပ်တသ်အုပ်မှာကျွန်မဖတ်ဖူးထားတယ်……သူကနော့မသိဘူးထင်ပါတယ် ကျွန်မကိုမညှာမတာကိုလိုူနေတာ….ခနကြာနော့သူအရမ်းဆောင့်ချက်နွေမြန်လာပြီး ကျွန်မကျောကုန်းပေါ် မှောက်လျက်ကြီးလဲချလိုက်တယ်လေ …….သူ့လရည်ဖြူဖြူတွေကတော့ သူ့လီးကိုစွပ်ထားတဲ့ကွန်ဒုံးထဲမှာပေါ့……..

ကျွန်မလဲပင်ပန်းသူလဲပင်ပန်းပိး အိပ်ယာဝင်ခဲ့ကြတယ်……နောက်နေ့တွေမှာတော့ ကျောင်းကစာသင်ခန်းထဲမှာ ယောက်ကလျာ ကြွက်ကြီးတို့ state တုန်းက အောင်ကြီးတို့ဆိုတာ ယူပစ်သလိုပဲမရှိနော့ဘူးလေ …..သူပေးတဲ့အရသာတွေကြောင့် ကျွန်မမမိန်းကလေးဘဝကိုပြန်ရောက်သွားရတယ် အရင်ကရှပ်အကျီ လက်တို့ပွပွတွေနေရာမှာ ကျွန်မနို့လေးတွေကို တင်းနေအောင် ထုပ်ပေးထားတဲ့ မြန်မာဆန်ဆန်အကျီလေးတွေနဲ့ ဘောင်းဘီကွာတားတွေနေရာမှာတော့ မြန်မာမိန်းကလေးပီပီ လုံချည်လေးနေရာယူလာတော့တယ်……..ဒါတွေကနော့ကျွန်မဘဝကိုပြောင်းလဲစေခဲ့နဲ့သူ့ကြောင့်ပါပဲ…….. ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

သူပေးတဲ့အရသာ

ကျွန်မနာမည်ကနာမည်က မေဣန္ဒြေအောင် .. ကျွန်မက တစ်ဦးတည်းသေးသမီးဆိုတော့အိမ်ကလဲအရမ်းချစ်ကြတာလေ ..ငယ်ငယ်တည်းကပတ်ဝန်းကျင်အနီးအနားမှာ ကစားဖော်ကစားဖက်က ယောကျ်ားလေးတွေချည်းပဲဆိုတော့ ကျွန်မလဲသူတို့နဲ့ပေါင်းပီး ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လိုပုံစံဖြစ်နေတာ ကျားကျားယားယားပေါ့…အိမ်ကလဲတစ်ဦးတည်းသောသမီးလေးဆိုတော့ချစ်လို့ ကျွန်မနေချင်သလိုပဲနေခိုင်းခဲ့ကြတာ …သူတို့လဲ ကျွန်မကိုသားတစ်ယောက်လိုပဲသဘောထားကြတာလေ….ကျွန်မကလဲ ကိုယ့်ကိုကိုလဲ ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လိုပဲ ခံယူထားတာ….ယောက်ကလျာပေါ့…မိန်းကလေးကယောကျာ်းစိတ်ပေါက်တာ မြတ်သေးတယ် …….

တချို့ဆို မြင့်မြတ်တဲ့ယောျက်ားဘဝကိုရတာတောင် ပုန်းနေနဲ့သူနဲ့ ပွင့်နေတဲ့သူနဲ့လေ….ထားပါတော့ အခြောက်တွေကျွန်မကိုဆဲနေပါဦးမယ် ခ်ခ်……ငယ်ငယ်တည်းကအကျင့်ပါနေတော့ စကားပြောရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျား ပဲပြောတတ်တယ်လေ….အတန်းဖော်ယောကျ်ားလေးတွေနဲ့ ဘောလုံးတွေကန် ရေကူး စုံနေအောင်ကမြင်းတာ….အဲ့လို လွန်အားကြီးလို့လဲ နာမည်အရင်း မေဣန္ဒြေအောင် ကနေပီး အောင်ကြီး အောင်ကြီးလို့ပဲ ခေါ်ကြတော့တယ် ……..ကျွန်မမိဘတွေကလဲ ပိုက်ဆံနဲနဲချမ်းသာတယ် ပီးရင် ကျွန်မကလဲ ကလေးဘသာဝလွန်သာလွန်တာ မဆိုးသွမ်းတဲ့သူဆိုတော့အရပ်ထဲကဝိုင်းချစ်ကြတာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ပဲအချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်းကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်မလဲအပျိုဖော်စဝင်နေပြီလေ……ကျွန်မနို့လေးတွေ စူလာတယ် ……..ရာသီလာတာတို့ဘာတို့လဲ စဖြစ်လာတယ်……ပီးကျ ကျွန်မစောက်ဖုတ်မှာ အမွှေးနုလေးတွေလဲ ရေးရေးလေးဖြစ်လာပီလေ…….အာ့နွေအကုန်လုံးကိုကျွန်မမုန်းတယ် အဲ့တုန်းကပေါ့…….ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ယောျက်ားလေးလို့ပဲခံယူထားတာလေ…..ဒါတွေဖြစ်လာတော့ အရမ်းကိုစိတ်တိုနေတာ….နို့လေးနွေကလဲတစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ပိုပိုစူလာတော့ အကျီအပွတွေဝတ်ပေမဲ့ ချွန်နေတာလေ…..မဝတ်လို့ကလဲမဖြစ်တော့ဘူး ……..အာ့ကြောင့်ဘော်လီအစား အကျီဆွဲသားအကြပ်လေးတွေကို ဝိတ်ရတယ်လေ……

နဲနဲတော့သက်သာတာပေါ့ ဘာမှအဝတ်တာထက်စာရင်……..ကျွန်မပုံစံကိုပြောရရင် ကျွန်မက ယောက်ကလျာ သာဖြစ်တာ…သူများတွေလို LCD ပြားချပ်ချပ် မဟုတ်ဘူး …….ဖင်အိုးလဲရှိ ရင်လဲရှိတဲ့ အကိတ်တစ်ယောက်ပါပဲ……..ယောကျ်ားလေးသယငယ်ချင်းတွေဆို ဖင်ပုတ်ခေါင်းပုတ်နဲ့ သွေးတိုးစမ်းအသားယူနေကြတာ ပေါ့………ကျွန်မလဲထိုးမယ်ကြိတ်မယ်နဲ့ ပြန်ဖြဲထားလို့ ငြိမ်နေကြတာ………ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ၁၀တန်းနှစ်မှာ ကျွန်မတို့ကျောင်းကို တခြားကျောင်းကကောင်မလေးတစ်ယောက်ပြောင်းလာတယ်လေ….ကောင်မလေးကအကိတ်ကလေး ……ချစ်စရာလေး…..ကျွန်မကလဲ `ဇ´ရှိပီးသား ……အတန်းထဲက ကောင်မလေးနော်တော်များများနဲ ဇာတ်လမ်းတွေခင်းဖူးပြီးသားပဲကိုး……အဲ့ကောင်မလေးပြောင်းလာတော့ အသစ်မြင်နော့အဟောင်းမေ့ပြီး……အောင်ကြီးဘောပြားတစ်ယောက် ဖွန်ကျောင်ပြီလေ……..ကျွန်မကလဲစာကတော် ပီးရင် မိဘဆရာအသင်းမှာအိမ်ကဖားသားကြီးက ဥက္ကဋ္ဌဆိုတော့မျက်နှာရပြီးသားပဲလေ။

ကျွန်မအဲ့လိုအတန်းထဲကကောင်မလေးတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တွဲတာများတော့ အတန်းထဲက ယောကျ်ားလေးတွေက ကျွန်မကို စသလိုနောင်သလိုနဲ့ အောင်ကြီးရာ မင်းလက်ချက်နဲ့တင်အကုန်စုတ်ပြတ်သတ်ကုန်ပါပြီလို့လေ……..အဲ့လိုဆိုကျွန်မလဲကျေနပ်တာပေါ့ ကိုယ့်ကိုကိုလဲ ဂုဏ်တွေယူသလိုပဲ….ဒီလိုနဲ့ပဲ အဲ့အသစ်ကောင်မလေးနဲ့ တွဲဖြစ်သွားတာပေါ့ …..ကျူ ရှင်က ည၈နာရီလောက်မှပြန်ရတာဆိုတော့အမြဲနောက်ကျနေတာလေ…..အဲ့လိုဆို အဲ့ကောင်မလေးကို ကျွန်မ ကလိုင်းပြီ……လစ်ရင်လစ်သလိုပေါ့…….မလစ်တော့လဲ ကစ်ဆင် လောက်ပဲဆွဲပီး ပြန်ခဲ့ရတာပေါ့…..အဲ့ကောင်မလေးကြ ကျွန်မဘယ်လောက် ကလိုင်းကလိုင်း ကြမသွားဘူး လေ……

သူ့ကိုယူတဲ့ယောကျ့ားကနော့ ကံကောင်းတာပဲလို့နောင်တွေးမိတယ်…….ကျွန်မနဲ့တွဲတာက တမင်အပျော်သက်သက်ဆိုတာကျွန်မလဲသိပါတယ် ………ဒီလိုနဲ့သူနဲုကျွန်မ တစ်နေ့ ကျွန်မအိမ်မှာစာကျက်ရင်းနဲ့ ချစ်ရည်လူးကြတာပေါ့ ချစ်ရည်လူးပေမဲ့လဲသူ့အတွက်ပါပဲ ကျွန်မကဟိုမရောက်ဒီမရောက်ပေါ့……ကျွန်မတို့အိမ်ကတိုက်ခံအိမ်နှစ်ထပ်လေ….အပေါ်ထပ်မှာကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲနေတာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ…….အဲ့အခန်းထဲမှာသူ့ကိုကျွန်မ ကောင်းကောင်းကလိုင်းပေးတာပေါ့….ကျွန်မက ညဖက်ဆို အင်တာနက် ကနေ အောကားတွေကြည့် အောစုပ်တွေဖတ်ဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရတယ် ဘယ်လိုကိုင်ရတယ်ဆိုတာသိပ်ကျွမ်းနေတာလေ……..သူ့ကိုကောင်းကောင်းမှုတ်ပေးတယ် နို့တွေစို့ပေးတယ် …….သူလဲဖီးလ်ကိုအရမ်းဖြစ်နေတာပေါ့။

အဲ့လိုနဲ့ ကျွန်မတို့လုပ်ပီးသွားတဲ့အခါမှာ သူကကျွန်မကိုပြောတယ် …….ကျွန်မတို့မိန်းကလေးချင်းလုပ်နေနာနောင်ဒီလောက်ကောင်းရင်တဲ့ ယောကျ်ားလေးအစစ်ရဲ့လီးနဲ့သာဆိုဘယ်လောက်ကောင်းမလဲပေါ့…….ကျွန်မလဲတင်းသွားတာပေါ့ …….အစတည်းကမှ ကျွန်မကကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ယောကျ်ားလေး လို့ခံယူထားနာဆိုတော့ သူအဲ့လိုပြောတော့ကိုယ့်ကိုမကြိုက်သလိုဖြစ်ပြီးနေတာပေါ့ …….တော်ပီသူ့ကိုလဲဆက်မတွဲနော့ဘူးဆိုပြိး ဖြတ်လိုက်တယ်……ဒီလိုနဲ့ကျွန်မတို့စာမေးပွဲတွေဖြေပီးပီလေ……သူလဲတခြားမြို့ကိုပြောင်းသွားတယ်…..အောင်စာရင်းမထွက်ခင်အထိ အိမ်မှာ ကျွန်မလဲအိပ်လိုက်စားလိုက်နဲ့ အောကားတွေကြည့် ပီး အထီးကျန်နေခဲ့နာပေါ့ …..အောင်စာရင်းထွက်တော့ အောင်တယ်လဲဆိုရော တက္ကသလိုလ် တက်ရပီလေ…….

တက္ကသလိုလ်လဲရောက်ရော အပေါင်းအသင်းကပိုဆံ့ပြီး မသိတဲ့သူမရှိမခင်တဲ့သူမရှိသလောက်ဖြစ်သွားရော ကျောင်းမှာ ဆရာကန်တော့ပွဲဆို ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို သရုပ်ဆောင်ကပြတော့ ပိုပြီးသတိထားမိကြတာပေါ့…….အသောက်အစားတွေလဲလုပ်တတ်လာပြီလေကျွန်မဘောပြားတစ်ယောက်………….Grand အပြာဆို အပိုင်းပြားတစ်ပြားလောက် ကုန်တယ် Tiger ဆို သုံးလုံးလောက်ကုန်တယ် ……..အဲ့ကြမှ အောင်ကြီးကနေ ကြွက်ကြီးဖြစ်တော့တာ…….အဆောင်မှာနေကြတာဆိုတော့ မိန်းကလေးတွေစုမိရင် ယောကျ်ားလေးအကြောင်းပဲပြောကြတာလေ…….ပြောကြတာလဲသူတို့ပါ ကျွန်မကတော့ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို့ခံယူထားတော့ သူတို့ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ဟိုကောင်လေးက ခန်တြယ်တို့ဘာတို့ဆို ကောင်မရွတယ်ဆိုပိး မရ ရအောင်လိုက်ပီး အဲ့စော်ကို ကလိုင်းတာ………ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ကိုလဲကြည့်ပီး နင်သာမိန်းကလေးလိုဝတ်ပီးအလှပြင်လိုက်ရင် အကိတ်တစ်ယောက်ပဲ ဘဲတွေဝိုင်းနေမှာပဲလို့ပြောကြသေးတယ်လေ။

အဲ့လိုဆိုကျွန်မအရမ်းတင်းပြီး ပြသနာရှာတော့တာပဲ…….နောက်ပိုင်းကြပြောမရလို့ထင်ပါတာ် ကျွန်မကို မိန်းကလေးလိုဝတ်ခိုင်းဖို့လက်လျှော့လိုက်ကြတယ် ……အဲ့မှာလဲ ကျွန်မနဲ့ စခန်းမသွားဖူးတဲ့သူခပ်ရှားရှားရယ်……..အဆောင်က အဆောင်မှူးအပျိုကြီးတောင် ကျွန်မသူ့ကိုကလိုင်းပေးလိုက်တာ …….နောက်ကြတော့ သူ့ပါသူတောင် ခရမ်းသီးနဲ့ နှစ်ပါးသွားနေတတ်ပြီလေ… ကျွန်မကဘောလုံးဝါသနာအရမ်းပါတာလေ ….အာ့ကြောင့်လဲ ယောက်ကလျာဖြစ်တာနေမှာ …….အဲ့တုန်းကဆို CR7 က မန်ယူမှာပဲရှိသေးတယ်……..idol ကြိးပေါ့…….ကျောင်းမှာအားစကားပြိုင်ပွဲတွေလုပ်တော့ ကျွန်မလဲ ဝင်ကန်တာပေါ့ ကျွန်မတို့မေဂျာရဲ့ ယောကျ်ားလေးအသင်းကနေ…….. ဒိလိုနဲ့ ဗိုလ်လုပွဲမှာ ကျွန်မတို့ Eမေဂျာနဲ့ Geo နဲ့ ကန်တဲ့ပွဲမှာ ရှုံးပါလေရော……..အရမ်း စိတ်ထိခိုက်တာပေါ့…..လှောင်ကြသေးတယ် ဘောပြားပါလို့ရှုံးတာပေါ့ နော်….

ကျွန်မလဲအရမ်းစိတ်တွေညစ်ပီး ….အဲ့ညက ကျွန်မယောျက်ားလေးသူငယ်ချင်းသုံးယောက်နဲ့ အရက်သောက်ဖို့ထွက်ခဲ့ကြတယ် …….ကျွန်မကဆိုင်ကယ်တစ်စီး ကျန်တဲ့သုံးယောက်ကဆိုင်ကယ် နှစ်စီးနဲ့ ပေါ့…….. ကျွန်မတို့ထိုင်တဲ့ဆိုင်လေးက ဆောင်းစက်ရိပ်ခိုတဲ့……..ဒီအောစာအုပ်ဖတ်နေတဲ့သူတွေထဲမှာ ထိုင်ဖူးတဲ့သူတွေပါလောက်မလားပဲ…….စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ကျွန်မလဲအလှောင်ကလဲအလှောင်ခံရ ရှုံးကလဲရှုံးဆိုတော့ ညစ်ပီးသောက်တာ ………တော်တော်များသွားတယ် …….အဆောင်ကလဲ ၁၀နာရီဆိုပိတ်တာလေ……ပြန်လို့မရတော့ဘူး …….အရင်ကလဲကျွန်မအပြင်တွေသွားလို့နောက်ကျရင် ပြန်မအိပ်တော့ဘူးလေ အဲ့အနားကဟိုတယ်လေးတစ်ခုမှာပဲအိပ်လိုက်တယ်။

အဲ့လိုဆိုနော့ကျွန်မအတွက်သိပ်မထူးဆန်းဘူးလေ…….ကျွန်မသူငယ်ချင်း၃ယောက်ထဲက၂ယောက်က ပြန်မယ်တဲ့ သူတို့အိမ်သူတို့ ..ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကကျွန်မကို ဟိုတယ်လိုက်ပို့ပီးမှပြန်မယ်ပေါ့ …ဒိလိုနဲ့ထွက်လာတာ….ဟိုတယ်နားရောက်ကာနီးမှ ဆိုင်ကယ်ကဆီပြတ်ပါလေရော…….၁၁နာရီဆိုဆိုင်တွေကလဲပိတ်နေကြပီလေ ….မထူးဘူးဆိုပိးသူလဲ ဒီမှာပဲအိပ်တော့မယ်ပေါ့….အစကတော့တစ်ယောက်တစ်ခန်းအိပ်မလို့ပဲ…….ဟိုလဲရောက်ရော အခန်းကတစ်ခန်းပဲရှိတော့တယ်တဲ့ ဘုရားဖူးဧည့်သည်တွေနဲ့ပြည့်နေလို့တဲ့ ဒါတောင် အဲ့ဟိုတယ်က GM လာရင်တည်းတဲ့အခန်းတဲ့…ကဲ အခုမှတော့မထူးဘူးဆိုပြီး အဲ့မှာပဲအိပ်ကြဖို့လုပ်ပီး အခန်းယူလိုက်တယ် ခန်းထဲရောက်တော့ သူလဲ ကျွန်မအနေအစားကြပ်မှာစိုးလို့ထင်ပါတယ် မျက်နှာလွှဲပီးTV ဖွင့်ဖို့လုပ်နေတယ်လေ……..

အာ့နဲ့ ကျွန်မလဲ သူ့ကိုငါတို့ကသူငယ်ချင်းတွေပဲပေါ့ …….ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးပေါ့ အာ့နဲ့ ရေချိုးဦးမယ်ဆိုပီး ကျွန်မလဲ သူရှေ့မှာတင် ဟိုတယ်ကသဘက်နဲ့ အကျီအဝတ်အစားတွေချွတ်ပီး ရင်လျားပီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ခဲ့တယ် သူကတော့ TV ကြည့်နေတယ်……ကျွန်မကနော့ပုံမှန်ပါပဲ …ဘောလုံးကန်တဲ့အခါမျိုးတွေမှာတောင် သူတို့ရှေ့မှာတင် ဘောလုံးဂျာစီတွေလဲဘာတွေလဲ လုပ်ဖူးနေတော့အခုလဲမထူးဆန်းသလိုပါပဲ …သူကတော့ နှစ်ယောက်တည်းရယ်ဆိုတဲ့အသိကြောင့်လားမသိပါဘူး…….ကျွန်မအဝတ်အစားလဲနေတာမြင်တော့ မျက်နှာကြီးကိုရဲသွားတာပဲ တံတွေးတွေလဲမြိုချနေတာရိပ်မိတယ်။

အာ့နဲ့ကျွန်မလဲရေချိုးပီးတော့ ဟိုတယ်က ညဝတ်အကျီ (သဘက်ကိုခါးစည်းထားတဲ့ဟာ) ကိုလဲပီး ခနထိုင်နေတယ် …….ရေချိုးလိုက်လို့လားမသိဘူး အမူးတောင်နဲနဲပြေသွားတယ်လေ …….သူ့ကိုထပ်သောက့ဦးမလားမေးတော့ မငြင်းဘူး တိုက်ဂါးနှစ်လုံးနဲ့ ခေါက်ဆြွကြော်မှာပီးထပ်ကစ်လိုက်တယ် ……..သောက်စားပီးတော့ ၁၂ခွဲလောက်ဖြစ်သွားပီလေ …….အာ့နဲ့အိပ်ချင်နေတာနဲ့ပဲ အိပ်မလို့လုပ်တော့ သူက ကြမ်းပြင်မှာ သဘက်ခင်းပီးအိပ်မလို့လုပ်ရှာတယ် ……ကျွန်မလဲသနားတာပေါ့ အဲ့လိုကျ လာပါလို့ သူငယ်ချင်းတွေပဲလို့ ဒီကုတင်ပေါ်မှာပဲအိပ်ပါလို့ပြောလိုက်တယ် …..အာ့နဲ့မူးစစနဲ့ဆိုတော့ခေါင်းအုံးနဲ့ခေါင်းထိရုံပဲရှိသေးနယ် အိပ်ပျော်သွားတာပေါ့…….အိပ်ပျော်ကာမှပိုမူးသလိုပဲလေ ……..

အိပ်ပျော်ပီးသိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး စိတ်ထဲမှာ ယောက်ျားနဲ့မိန်းမချစ်ရည်လူး လိုးပွဲနွှဲမလို့နှူးနှပ်နေတဲ့အရသာကို အိပ်မက်ထဲမှာလိုလိုအပြင်မှာလိုလိုနဲ့ ခံစားနေရတယ်လေ …..ကျွန်မကိုပဲယောျက်ားတစ်ယောက်ကလုပ်နေသလိုလို ကျွန်မကပဲ မိန်းကလေးချင်းချင်းကလိုင်းပေးနေသလိုလိုပဲ…..မူးနေတာဆိုတော့ သိပ်မသဲကွဲဘူး …….မျက်လုံးကိုမနဲအားယူပီးဖွင့်လိုက်တော့ ကျွန်မကိုယ်ပေါ်မှာဘာအဝတ်အစားမှမရှိတော့ဘူး …….ကျွန်မသူငယ်ချင်းက ကျွန်မကိုလိုးဖို့နှူးနှပ်နေတာလေ …..သူ့လက်ကလဲကျွန်မစောက်ဖုတ်ကို နှိုက်နေတယ် လက်ကလဲနို့ကိုနယ်နေတယ် ……ကျွန်မလဲ မိန်းကလေးအချင်းချင်းဆိုရင်ကျွန်မကပဲလုပ်ပေးနေကြဆိုတော့ အခုသူလဲလုပ်ပေးရော ငြင်းလဲမငြင်းချင်တော့ဘူး ယောက်ကလျာမ လီးအစစ်နဲ့အလိုးခံရကာနီးကြမှ နုရွနေရပြီလေ……..ကျွန်မလဲခေသူမဟုတ်ပဲ အလိုးသာမခံဖူးသေးတာ ဘယ်လိုပေးရတယ်ဆိုတာ အောကားတွေထဲမှာသိပြီးသားပဲဆိုတော့ သိပ်ပီးအထုးတလည်မဟုတ်တော့ဘူးလေ။

အဲ့လိုနဲ့သူကျွန်မကို နှူးနှပ်နေရင်းကနေ ကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုသူ့လျှာပြားကြီးနဲ့ အောက်ကနေအပေါ်ကိုယက်တင်လိုက်တာ များ ကျွန်မ ကြ်သီမွှေးညှင်းတွေတောင်ထရတယ်…..ကောင်းလွန်းလို့လေ…….အဲ့လိုနဲ့မိနစ်၂၀လောက် သူကျွန်မစောက်ပတ်ကလေးကို ယက်ပေးနေလိုက်တာ……ကျွန်မလဲကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းနဲ့ကျွန်မစောက်ပတ်နဲ့ကို အကွာမခံပဲခေါင်းကိုကိုင်ပီးကပ်ထားတာ…..မိနစ်၂၀လောက်အတွင်းမှာ ကျွန်မ၃ခါလောက်ပြီးသွားတယ်လေ ……..သူလဲညောင်းနေလောက်ပီဆိုတာကျွန်မနားလည်တာကတစ်ကြောင်း အလိုးကလဲခံချင်လှပြီဖြစ်တာကတစ်ကြောင်းမို့ နှစ်ယောက်သားခနနားနေခဲ့တယ် …..အဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မလဲသူ့လီးကိုအရမ်းစုပ်ပေးချင်နေတာ…….အောကားတွေထဲမှာဆို မိန်းမနဲ့ယောကျ်ားတစ်ယောက်တလဲမှုတ်ုကတာလေ….

အာ့ကြောင့်ကျွန်မလဲသူ့ကိုမှုတ်ပေးချင်နေတာ…….သူကနော့ ကျွန်မကိုအားနာလို့ထင်ပါတယ် ဘာမှအရိပ်အယောင်မပြပဲ…….နေနေတော့ ကျွန်မလဲကိုယ့်သိက္ခာနဲ့ကိုယ်နေနေရနာပေါ့……..ခနားပီးတော့သူကနို့ကို လေးငါးချက်လောက်စို့ပီး သူ့လီးကိုလဲဆွနေတယ်လေ……သူ့လီးကြီးကလဲနဲတာကြီးမဟုတ်ဘူး ……လူကအသားဖြူဖြူ အရပ်ရှည်ရှည် ခပ်ဖြောင့်ဖြောင့်ဆိုတော့ လီးကလဲ အမေရိကန်လီးနီးပါးပါပဲ…..ပီးတော့မှ ကွန်ဒုံးကိုစွပ်လိုက်တယ် ကျွန်မကို ပက်လက်လှန်အနေအထားကနေ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုသူ့လက်နဲ့မြျှောက်ပေးပြီးလီးကိုကျွန်မစောက်ပတ်ထဲထည့်ကြည့်တယ် ကျွန်မကအပျိုရည်မှမပျက်သေးတာ မဝင်ဘူးဖြစ်နေတယ်လေ……..ကျွန်မကလဲ ဇ နဲ့ပဲကို……..အမေရိကန်အောကားထဲကကောင်မတွေလို ခြေထာက်နှစ်ချောင်းကိုသေချာမြှောက်ပေးပိးး လက်နဲ့နဲနဲဖြဲပေးလိုက်တယ် သူလဲအဲ့ကျမှ ကျကျနနထည့်ပီး အားနဲ့နဲနဲဖိချလိုက်တယ်။

အား ……အမလေးသေပါပြီ…….အားဟားဟား… ကျွန်မအဲ့အချိန်မှာတော့နာတာပဲသိတယ် …..သူကလဲနဲနဲကြိတ်ခံပေးပါတဲ့လေ…….ကျွန်မလဲ ကြိတ်ခံပေးလိုက်ပါတယ် နဲနဲပြန်ထုတ်ပီး တံတွေ့းဆွတ်ပြီး ပြန်ထည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်း အသွင်းအထုတ်လုပ်နေရင်းက နဲနဲစီထိုးထိုးထညိ့်လာတယ်……..ကျွန်မလဲကောင်းလွန်းလို့ ငြီးနေရတယ် ………သူအဲ့ပုံစံအတိုင်းကို နာရီဝက်လောက်လိုးပေးတယ်လေ …….ကျွန်မလဲစောက်ရည်တွေခနခနထွက်ကျတာပဲ ……ဘယ်နှစ်ချီမှန်းကိုမသိဘူးပီးတာ ….အာ့နဲ့ သူက လေးဖက်ကုန်းပေးဖ်ု့ပြောတယ်လေ…….ကျွန်မအောကားကြည့်ရင် ဂျပန်မလေးတွေလေးဖက်ကုန်းပေးတာကိုသိပ်သဘောကျတာ…….ဖင်လုံးကြီးကိုကော့ပေးပီး ခါးကိုညွှတ်ထားလိုက်တယ် တံတောင်ဆစ်နဲ့ မွေ့ယာ ကိုထောင်ထားလိုက်တော့ ကျားကြိးရေသောက် ပုံစံနဲ့ကွက်တိပဲလေ အာ့ကို ကျွန်မသူငယ်ချင်းလဲကြိုက်ပုံရတယ် …….

ကျွန်မလဲ ပြန်ပြန်ဆောင့်ပေးရတော့ အရမ်းခံ့လို့ကောင်းတာ ……မိန်းကလေးတိုင်းအဲ့လို position ကိုကြိုက်ကြတယ် ….မယုံလိုက်မေးကြည့်……..အာ့နဲ့ သူ့ရဲ့ဆောင်ချက်တွေအရမ်းမြန်လာတယ် ……သူလိုးနေနာအပျိုစစ်ကိုပါကင်ဖောက်နေနာပါလားဆိုတာကိုတောင် မေ့နေသလားမသိ……ကျွန်မကို ဖာသည်မတစ်ယောက်ကိုလိုးနေသလို အောကားရိုက်နေသလို အားရပါးရကိုလိုးနေတာ ကျွန်မလဲခံလို့ကောင်းနေနာကြောင့် နဲနဲအော်ရုံကလွဲလို့ သူ့ကိုမလုပ်နဲ့လို့မတားတော့ဘူးလေ သူလဲအားရပါးရကိုလိုးတာ ……အဲအချိန်မှာ သူ့အတွက်လိုတာက ကျွန်မသာဆံပင်ရှည်ခဲ့ရင်ဆိုတာပဲလေ……ကျွန်မက ယောက်ကလျာဆိုတော့ ဗစ်တိုးရီးယား ဆံပင်ပုံစံဆိုတော့ ဆံပင်ဆွဲပီးတော့တော့ လိုးလို့မရဘူးလေ…….ဒါမဲ့ကျွန်မအပေးတွေကိုသဘောကျနေပုံပါပဲ။

ဘာပဲဖြသ်ဖြစ်လေ သူလိုးလာတာ ၁နာရီပြည့်တော့မယ် မညာမတာ ……အပျိုကိုပါကင်စဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာအဲ့လောက်မလိုးသင့်ဘူးဆိုတာကို စာအုပ်တသ်အုပ်မှာကျွန်မဖတ်ဖူးထားတယ်……သူကနော့မသိဘူးထင်ပါတယ် ကျွန်မကိုမညှာမတာကိုလိုူနေတာ….ခနကြာနော့သူအရမ်းဆောင့်ချက်နွေမြန်လာပြီး ကျွန်မကျောကုန်းပေါ် မှောက်လျက်ကြီးလဲချလိုက်တယ်လေ …….သူ့လရည်ဖြူဖြူတွေကတော့ သူ့လီးကိုစွပ်ထားတဲ့ကွန်ဒုံးထဲမှာပေါ့……..

ကျွန်မလဲပင်ပန်းသူလဲပင်ပန်းပိး အိပ်ယာဝင်ခဲ့ကြတယ်……နောက်နေ့တွေမှာတော့ ကျောင်းကစာသင်ခန်းထဲမှာ ယောက်ကလျာ ကြွက်ကြီးတို့ state တုန်းက အောင်ကြီးတို့ဆိုတာ ယူပစ်သလိုပဲမရှိနော့ဘူးလေ …..သူပေးတဲ့အရသာတွေကြောင့် ကျွန်မမမိန်းကလေးဘဝကိုပြန်ရောက်သွားရတယ် အရင်ကရှပ်အကျီ လက်တို့ပွပွတွေနေရာမှာ ကျွန်မနို့လေးတွေကို တင်းနေအောင် ထုပ်ပေးထားတဲ့ မြန်မာဆန်ဆန်အကျီလေးတွေနဲ့ ဘောင်းဘီကွာတားတွေနေရာမှာတော့ မြန်မာမိန်းကလေးပီပီ လုံချည်လေးနေရာယူလာတော့တယ်……..ဒါတွေကနော့ကျွန်မဘဝကိုပြောင်းလဲစေခဲ့နဲ့သူ့ကြောင့်ပါပဲ…….. ပြီးပါပြီ။

မမလည်းတူတူပါပဲ

သူမကိုကျွန်တော်စောင့်ကြည့်နေတာကြာပြီသူမအသက်က 33 နှစ် အရပ်ကလ5′ 3 ” လက်မ နဲ့ခါးကြီးရင်ချီတဲ့ အကိတ်မမ ကြီးပေါ့ဗျာ သူရုပ်ရည်ကို စာဖတ်သူတို့ မြင်လွယ်အောင်ပြောပြရရင် ရုပ်ကရုပ်ရှင်မင်းသမီး နန္ဒာလှိုင်နဲ့ဆင်တယ် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက အခုခေတ်စားနေတဲ့ အိချောပို ခန္ဓာကိုယ်မျိုး စာဖတ်သူတွေ မှန်းကြည့်ကြပေါ့ဗျာ။

သူကလည်း ဆိုင်ကိုလာရင် 3 နှစ်သားအရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ခေါ်လာတော့ ဘယ်သူမှသူ့ကိုမစရဲကျဘူး သရေတမျှားမျှားနဲ့ပဲ ကြည့်ရင်းနဲ့ လီး တောင်နေကြရတဲ့အဖြစ်တွေပေါ့ သူကလည်းပြောတယ်။အဲ့ကလေးက သူ့ကလေးပေါ့ သူ့ရဲ့ နာမည်က သင်းသင်းအေး တဲ့ ကျွန်တော်ကတော့သူ့ကို မသင်း လို့ပဲခေါ်တယ်။

ကျွန်တော်က လဘက်ရည်ဆိုင်မှာ လုပ်တဲ့ Tea ဆရာပေါ့ သူလာပြီး Tea ဝယ်တဲ့အချိန်တိုင်း သူ့ရဲ့ ဖင်တွေ နို့တွေ ကိုပဲကြည့်ရင်းနဲ့ လီး တောင်ရတဲ့သူထဲမှာ ကျွန်တော်လည်းပါတာပေါ့ကျွန်တော်ရင်ခုန်ပြီး မှန်းဆ ဂွင်းထု ခဲ့ရတဲ့ သူပေါ့ သူနဲ့ဆုံဆည်းရမယ့် နေ့ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတော့တယ်။

အဲ့နေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ ဆိုင်ကလည်းပိတ် ကိုယ်နဲ့ရင်းနှီးတဲ့ သူတွေရဲ့အိမ်ကို မုန့်ဖိုးလိုက်တောင်းတာပေါ့ သူ့ရဲ့အိမ်ကို ရောက်တော့ ည 8 : 00 ထိုးခါနီးပြီ အိမ်လေးက မြေစိုက်အိမ်လေး တံခါးကတော့ စေ့ယုံပဲစေံထားတယ်လေ ကိုယ်လည်း အတင်းမဝင်ရဲပါဘူး အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ တံခါးကိုခေါက်လိုက်တယ်။v

ဒေါက် ဒေါက် ” မသင်း မသင်းရေ ကျွန်တော် နေလင်း ပါ အစ်မဆီ မုန့်ဖို့ လာတောင်းလာပါ ” တံခါးကို ဆက်တိုက် ထုပြီး အော်ခေါ်နေမိတယ်လေ” သြော် မောင်နေ ရေ လာလာ အစ်မအနောက်မှာ ရေချိုးနေလို့မင်းခေါ်တာမကြားလိုက်ဘူးဖြစ်သွားတယ် ” ထမိန်ရင်လျားလေးနဲ့ထွက်လာပြီးပြောလို့ အကြည့်က မလွှဲနိုင်ဖြစ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်မိတယ်။

“ရပါတယ် လိုချင်တဲ့သူပဲ ဒီလောက်တော့သီးခံရမှာပေါ့ ” အကြည့်မလွှဲမိပဲ စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်မိတယ်”မင်းက အစ်မဆီက ဘာလိုချင်တာလည်း ” မျက်စောင်းလေးထိုးပြီး မေးတယ် ကျွန်တော်မဖြေနိုင်ဘူးလေ ချီတုံချတုံဖြစ်နေတယ် “ပြော လေ ဘာလိုချင်တာလည်းလို့ ” စိတ်မရှည်တဲ့ အသံနဲ့ ထပ်မေးတယ် “အစ်မရဲ့ အချစ် ” လို့ ပြန်ပြောလိုက်မိတယ်။

သူလည်းပြုံးပြီး ပြန်ပြောတယ် ” ထင်သားပဲ မင်းကိုအရင်ကတည်းက သတိထားမိတယ် အစ်မ ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်တွေ ” ကို” ငါကလည်း မင်းကို ရင်ခုန်နေတာပါကွာ ” လို့ ပြန်ဖြေတော့ ဘာပြောကောင်းမလည်း တအားဖတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့ နည်းနည်းအားပါသွားတယ် ထင်တယ် ” လွတ်ပါအုံး ကိုယ်တော်ချော ရယ် တအားဖတ်တာပဲ ဒီမှာ မွန်းလို့သေတော့မယ် ” တဲ့ ကျွန်တော်လည်း ရယ်ကျဲကျဲ နဲ့ပြန်လွတ်ပေးလိုက်တယ်။

ရင်ထဲလဲ တလှပ်လှပ်နဲ့ပေါ့ နှမျှောနေမိတယ် ပြန်လွတ်လိုက်ရလို့လေ ပြီးတော့ သူက ကျွန်တော်ကို ပြန်ဖတ်တယ်လေ အဲ့တော့မှ အသားလေးပြန်ဖတ်ပြီး သူရဲ့ နခမ်းလေးတွေကို ငုံပြီးကြင်နာစွာ နမ်းလိုက်ပါတော့တယ် သူ့ဆီကလည်းတုံ့ပြန်မှု ပြန်ရလာတယ်လေ ” ပြွတ် ရှီး ဟူးးးးးး ” မောင်အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ ဒီမှာ မနေတတ်တော့ဘူး ” ဘယ်လို ခေါ်လိုက်တယ် ပြန်ခေါ်ပါအုံး ” ” မောင် ” ” ချစ်တယ် မရယ် ” ဆိုတော့ ” ချစ်လေ ” တဲ့ ” ဒါပေမယ့် အိပ်ခန်းထဲမှာ ကလေးအိပ်နေတယ်တဲ့ ” နေ့လည်က အမျိုးတွေဆီသွာတာပင်ပန်းလို့တဲ့လေ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း တံခါးတွေကိုလိုက်ပိတ်ပြီး သူနခမ်းလေးကိုတအားနမ်းလိုက်တယ်။

သူကလည်း ပြန်နမ်းတော့ ဖီးတွေတက်ပြီး လည်ပင်း ကိုနမ်း ပြီးမှ ရင်လျားထားတဲ့ လုံချည်လေးကို ဖြည်ပြီး သူရဲ့ နို့လေးတွေကို တပ်မက်စွာနဲ့နမ်းမိပါတော့တယ် နို့တွေက ကလေးတစ်ယောက်အမေလို့သာပြောတာ တင်းနေတာပဲဗျာ” ရှီးးး အားး မောင်ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲကွာ မနေတတ်တော့ ” သူ့အသံကို ဂရုမစိုက်ပဲနဲ့ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာကို ဆက်လုပ်နေတယ်လေ သူ့ကိုလည်း ကြမ်းခင်းက ဖျာပေါ်ကို ဖြေးညင်းစွာ လှဲချလိုက်ပြီး နို့တွေကို ဆက်စို့ပေးလိုက်တယ်။

သူကလည်း ကျွန်တော့်ခေါင်းကို လွတ်ထွက်သွားမှာ စိုးသည့်အလား ကိုင်ပြီးညည်းနေတယ် ” ရှီးး ဟူးးး အားးး အ အ အ “ကျွန်တော်ကလည်း နို့စို့ခြင်းကို ခဏနားလိုက်ပြီး ဗိုက်ကလေးကို နမ်း ချက်ကလေးနမ်း ပြီးမှာ သူ့ရဲ့ လုံချည်ကို အပြီးတိုင် ချွတ်ပစ်လိုက်တယ် သူ့ရဲ့ အမွှေးထူထူနဲ့ စဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကိုကြည့်ရင်း တထွေးတစ်ချက်ကို မျှိုချလိုက်ပြီး စဖုတ်လေးကို ပါးစပ်နဲ့ ကုန်နမ်းပေးလိုက်တော့တယ်။

စောက်စေ့လေးကို လျှားပြားကြီးနဲ့ အထက်အောက် ဆွဲပြီး ယက်လိုက် အစေ့လေးကို ချိုချည်စုပ်သလိုလေး စုပ်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ” ရှီးးးး အားးးအအအ ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ် ဆက်လုပ်ပါအုံး အအအ ” မပီမသနဲ့ ပြောရင်းနဲ့ ကော့လန်လာတယ် ကျွန်တော်ကလည်း လျှာအစွမ်းပြပြီလေ စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာနဲ့ တိုးနိုင်သမျှတိုးရအောင်လည်းထိုးပေးပြီးတော့ သူအရမ်း လိုချင်နေပြီဆိုတာသိသာလာတယ်။

10 မိနစ်လောက် ဘာဂျာ ကိုင်ပြီးတော့ သူ့နခမ်းလေးကို ပြန်နမ်းလိုက်တယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်းအရမ်းတင်းလာပြီမို့ ပုဆိုးကိုချွတ်ပြီး သူ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲ လိုးဖို့အတွက် အသင့်နေရာယူလိုက်တယ် စောက်ဖုတ်လေးကိုဖြဲပြီး လီးနဲ့ တေ့နေတုန်းမှာ သူကပြောတယ် ” မောင် ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါနော် ‘ မ ‘ ကအခုမှအလုပ်ခံဖူးတာ အဲ့တာမောင့်ကို အရမ်းချစ်လို့ ခုလိုခံရမှာ ” ကျွန်တော်အံသြသွားတယ်။

” မ က ကလေးတစ်ယောက်အမေမဟုတ်ဘူးလား မုဆိုးမဆို ” မေးလိုက်တယ် ” မဟုတ်ဘူး မောင် ကလေး က မ ရဲ့ အစ်က့ို ကလေးပါ သူက နိုင်ငံခြားမှာမို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုံခြုံအောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောထားတာပါ “” မောင် လုပ်ရင်းနဲ့ သိမှာပါ မ က မောင့် ကိုအရမ်းချစ်လို့ ခုလို လုပ်ခွင့်ပေးတာ ” ” မ လည်း မင်းရဲ့ အပြုစုကိုခံချင်လို့ပေါ့ “ကျွန်တော် ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်ရင်း စဖုတ်နခမ်းမှာတေ့ထားတဲ့ လီးကို စဖုတ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းလိုက်တယ်။

အားပါး စီးပိုင်နေတာပဲဗျာ ကလေးအမေ အပျိုကြီးစဖုတ်က ဗြစ် … ဗြစ်… ဗြစ် …လီးလည်းတစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားရော ပြန်ထုတ်ပြီး အသားလေးလိုးနေမိတယ် အာ့ အာ့ အအ ရှီးးးး ဟူးးးးကောင်းလိုက်တာ မရယ်” မောင် အစ်မ ခံနိုင်လာပြီ မင်းရဲ့ လီးကြီးကို အဆုံးထိသွင်းပေးပါတော့ ”ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ပြုချက်လည်းရရော အသားကုန်လိုးတာပေါ့ ဗြီ…ဗြီ…ဒုတ်…ဒုတ်…ဖွတ် ဖွတ် ဖတ် ဖတ် ဗွီ အချက်နှစ်ဆယ်လောက်စောင့်လိုးပြီးတော့ခဏနားလိုက်ရင်း ” မ မောင့်ကို လေးဘက်ကုန်းပေးကွာ မ ရဲ့ ဖင်လေးကိုကြည့်ပြီး လိုးချင်လို့ ” သူမငြင်းပါဘူး ကုန်းပေးတယ်။

သူကုန်လိုက်တော့ သူရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးက အနောက်ကို ပြူထွက်လာတော့ မနေနိုင်တော့လို့ ကုန်းမှုတ်ပေးလိုက်တယ် ပလပ် ပလပ် ရှီးးးး ဟးးးးးးး” မောင်ရယ် မရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို မင်းရဲ့ လီးကြီး အမြန်ထိုးထည့်လိုက်ပါတော့ မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ ” တုံဆိုင်းမနေပါဘူး တခါတည်း ဆွဲလိုးတာပေါ့ ဗလပ်… ဗလပ်… ဗြစ်… ဗြစ် ဒုတ်… ဒုတ် အားးးးးရှီးးးးးးးးးအအအ ” ကောင်းလိုက်တာမရာ ” မရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကြီး ဝင်ထွက်နေတာကြည့်ပြီး အသားကုန်လို့စောင့်လိုးနေမိတယ်။

“မောင် မ မ အားးးးးး ပြီးးးးတော့မယ် ” ” မြန်မြန်လေး စောင့် စောင့် အားးးးးးးးး အအ” ” ကျွန်တော်… လည်း…ပြီးချင်နေပြီ…မ ရဲ့ အအအအ ” ” မရဲ့ အထဲပြီးနော် အပြင်မထုတ်နဲ့သိလာ ” ပြောလည်းပြော စောင့်လည်းစောင့်နဲ့ အချက်နှစ်ဆယ်လောက်လည်း ရောက်ရော လရည်တွေကို မရဲ့ စောက်ခေါင်း နံရံထိ ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တယ် မရဲ့ ကြောပေါ်ကို ခေါင်းလေးတင်ထားရင် နဲ့မိန်းနေတာပေါ့။

” ကောင်းလိုက်တာ မရယ် ” ” မလည်းတူတူပါပဲကွယ် ဒီလိုကောင်းမှန်းသိရင် အရင်ကတည်းက ယောကျာၤးယူခဲ့တာပေါ့ “လို့ ချစ်စဖွယ်ပြုံးရင်း နဲ့ ပြောတယ် ကျွန်တော်တို့လည်း နောက်ထပ် အချီတွေအတွက် အားမွေးရင်းနဲ့ မရေးတတ်ရေးထားတာ လိုအပ်ချက်ရှိရင် တောင်းပန်ပါတယ် ဒါလေးက ကျွန်တော့်စိတ်ကူးသက်သက်ပါ တိုက်ဆိုင်မှုရှိခဲ့ရင်တော့ တောင်းပန်ရင်း။

Zawgyi

မမလည်းတူတူပါပဲ

သူမကိုကျွန်တော်စောင့်ကြည့်နေတာကြာပြီသူမအသက်က 33 နှစ် အရပ်ကလ5′ 3 ” လက်မ နဲ့ခါးကြီးရင်ချီတဲ့ အကိတ်မမ ကြီးပေါ့ဗျာ သူရုပ်ရည်ကို စာဖတ်သူတို့ မြင်လွယ်အောင်ပြောပြရရင် ရုပ်ကရုပ်ရှင်မင်းသမီး နန္ဒာလှိုင်နဲ့ဆင်တယ် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက အခုခေတ်စားနေတဲ့ အိချောပို ခန္ဓာကိုယ်မျိုး စာဖတ်သူတွေ မှန်းကြည့်ကြပေါ့ဗျာ။

သူကလည်း ဆိုင်ကိုလာရင် 3 နှစ်သားအရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ခေါ်လာတော့ ဘယ်သူမှသူ့ကိုမစရဲကျဘူး သရေတမျှားမျှားနဲ့ပဲ ကြည့်ရင်းနဲ့ လီး တောင်နေကြရတဲ့အဖြစ်တွေပေါ့ သူကလည်းပြောတယ်။အဲ့ကလေးက သူ့ကလေးပေါ့ သူ့ရဲ့ နာမည်က သင်းသင်းအေး တဲ့ ကျွန်တော်ကတော့သူ့ကို မသင်း လို့ပဲခေါ်တယ်။

ကျွန်တော်က လဘက်ရည်ဆိုင်မှာ လုပ်တဲ့ Tea ဆရာပေါ့ သူလာပြီး Tea ဝယ်တဲ့အချိန်တိုင်း သူ့ရဲ့ ဖင်တွေ နို့တွေ ကိုပဲကြည့်ရင်းနဲ့ လီး တောင်ရတဲ့သူထဲမှာ ကျွန်တော်လည်းပါတာပေါ့ကျွန်တော်ရင်ခုန်ပြီး မှန်းဆ ဂွင်းထု ခဲ့ရတဲ့ သူပေါ့ သူနဲ့ဆုံဆည်းရမယ့် နေ့ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတော့တယ်။

အဲ့နေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ ဆိုင်ကလည်းပိတ် ကိုယ်နဲ့ရင်းနှီးတဲ့ သူတွေရဲ့အိမ်ကို မုန့်ဖိုးလိုက်တောင်းတာပေါ့ သူ့ရဲ့အိမ်ကို ရောက်တော့ ည 8 : 00 ထိုးခါနီးပြီ အိမ်လေးက မြေစိုက်အိမ်လေး တံခါးကတော့ စေ့ယုံပဲစေံထားတယ်လေ ကိုယ်လည်း အတင်းမဝင်ရဲပါဘူး အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ တံခါးကိုခေါက်လိုက်တယ်။

ဒေါက် ဒေါက် ” မသင်း မသင်းရေ ကျွန်တော် နေလင်း ပါ အစ်မဆီ မုန့်ဖို့ လာတောင်းလာပါ ” တံခါးကို ဆက်တိုက် ထုပြီး အော်ခေါ်နေမိတယ်လေ” သြော် မောင်နေ ရေ လာလာ အစ်မအနောက်မှာ ရေချိုးနေလို့မင်းခေါ်တာမကြားလိုက်ဘူးဖြစ်သွားတယ် ” ထမိန်ရင်လျားလေးနဲ့ထွက်လာပြီးပြောလို့ အကြည့်က မလွှဲနိုင်ဖြစ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်မိတယ်။

“ရပါတယ် လိုချင်တဲ့သူပဲ ဒီလောက်တော့သီးခံရမှာပေါ့ ” အကြည့်မလွှဲမိပဲ စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်မိတယ်”မင်းက အစ်မဆီက ဘာလိုချင်တာလည်း ” မျက်စောင်းလေးထိုးပြီး မေးတယ် ကျွန်တော်မဖြေနိုင်ဘူးလေ ချီတုံချတုံဖြစ်နေတယ် “ပြော လေ ဘာလိုချင်တာလည်းလို့ ” စိတ်မရှည်တဲ့ အသံနဲ့ ထပ်မေးတယ် “အစ်မရဲ့ အချစ် ” လို့ ပြန်ပြောလိုက်မိတယ်။

သူလည်းပြုံးပြီး ပြန်ပြောတယ် ” ထင်သားပဲ မင်းကိုအရင်ကတည်းက သတိထားမိတယ် အစ်မ ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်တွေ ” ကို” ငါကလည်း မင်းကို ရင်ခုန်နေတာပါကွာ ” လို့ ပြန်ဖြေတော့ ဘာပြောကောင်းမလည်း တအားဖတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့ နည်းနည်းအားပါသွားတယ် ထင်တယ် ” လွတ်ပါအုံး ကိုယ်တော်ချော ရယ် တအားဖတ်တာပဲ ဒီမှာ မွန်းလို့သေတော့မယ် ” တဲ့ ကျွန်တော်လည်း ရယ်ကျဲကျဲ နဲ့ပြန်လွတ်ပေးလိုက်တယ်။

ရင်ထဲလဲ တလှပ်လှပ်နဲ့ပေါ့ နှမျှောနေမိတယ် ပြန်လွတ်လိုက်ရလို့လေ ပြီးတော့ သူက ကျွန်တော်ကို ပြန်ဖတ်တယ်လေ အဲ့တော့မှ အသားလေးပြန်ဖတ်ပြီး သူရဲ့ နခမ်းလေးတွေကို ငုံပြီးကြင်နာစွာ နမ်းလိုက်ပါတော့တယ် သူ့ဆီကလည်းတုံ့ပြန်မှု ပြန်ရလာတယ်လေ ” ပြွတ် ရှီး ဟူးးးးးး ” မောင်အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ ဒီမှာ မနေတတ်တော့ဘူး ” ဘယ်လို ခေါ်လိုက်တယ် ပြန်ခေါ်ပါအုံး ” ” မောင် ” ” ချစ်တယ် မရယ် ” ဆိုတော့ ” ချစ်လေ ” တဲ့ ” ဒါပေမယ့် အိပ်ခန်းထဲမှာ ကလေးအိပ်နေတယ်တဲ့ ” နေ့လည်က အမျိုးတွေဆီသွာတာပင်ပန်းလို့တဲ့လေ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း တံခါးတွေကိုလိုက်ပိတ်ပြီး သူနခမ်းလေးကိုတအားနမ်းလိုက်တယ်။

သူကလည်း ပြန်နမ်းတော့ ဖီးတွေတက်ပြီး လည်ပင်း ကိုနမ်း ပြီးမှ ရင်လျားထားတဲ့ လုံချည်လေးကို ဖြည်ပြီး သူရဲ့ နို့လေးတွေကို တပ်မက်စွာနဲ့နမ်းမိပါတော့တယ် နို့တွေက ကလေးတစ်ယောက်အမေလို့သာပြောတာ တင်းနေတာပဲဗျာ” ရှီးးး အားး မောင်ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲကွာ မနေတတ်တော့ ” သူ့အသံကို ဂရုမစိုက်ပဲနဲ့ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာကို ဆက်လုပ်နေတယ်လေ သူ့ကိုလည်း ကြမ်းခင်းက ဖျာပေါ်ကို ဖြေးညင်းစွာ လှဲချလိုက်ပြီး နို့တွေကို ဆက်စို့ပေးလိုက်တယ်။

သူကလည်း ကျွန်တော့်ခေါင်းကို လွတ်ထွက်သွားမှာ စိုးသည့်အလား ကိုင်ပြီးညည်းနေတယ် ” ရှီးး ဟူးးး အားးး အ အ အ “ကျွန်တော်ကလည်း နို့စို့ခြင်းကို ခဏနားလိုက်ပြီး ဗိုက်ကလေးကို နမ်း ချက်ကလေးနမ်း ပြီးမှာ သူ့ရဲ့ လုံချည်ကို အပြီးတိုင် ချွတ်ပစ်လိုက်တယ် သူ့ရဲ့ အမွှေးထူထူနဲ့ စဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကိုကြည့်ရင်း တထွေးတစ်ချက်ကို မှိျုချလိုက်ပြီး စဖုတ်လေးကို ပါးစပ်နဲ့ ကုန်နမ်းပေးလိုက်တော့တယ်။

စောက်စေ့လေးကို လျှားပြားကြီးနဲ့ အထက်အောက် ဆွဲပြီး ယက်လိုက် အစေ့လေးကို ချိုချည်စုပ်သလိုလေး စုပ်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ” ရှီးးးး အားးးအအအ ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ် ဆက်လုပ်ပါအုံး အအအ ” မပီမသနဲ့ ပြောရင်းနဲ့ ကော့လန်လာတယ် ကျွန်တော်ကလည်း လျှာအစွမ်းပြပြီလေ စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာနဲ့ တိုးနိုင်သမျှတိုးရအောင်လည်းထိုးပေးပြီးတော့ သူအရမ်း လိုချင်နေပြီဆိုတာသိသာလာတယ်။

10 မိနစ်လောက် ဘာဂျာ ကိုင်ပြီးတော့ သူ့နခမ်းလေးကို ပြန်နမ်းလိုက်တယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်းအရမ်းတင်းလာပြီမို့ ပုဆိုးကိုချွတ်ပြီး သူ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲ လိုးဖို့အတွက် အသင့်နေရာယူလိုက်တယ် စောက်ဖုတ်လေးကိုဖြဲပြီး လီးနဲ့ တေ့နေတုန်းမှာ သူကပြောတယ် ” မောင် ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါနော် ‘ မ ‘ ကအခုမှအလုပ်ခံဖူးတာ အဲ့တာမောင့်ကို အရမ်းချစ်လို့ ခုလိုခံရမှာ ” ကျွန်တော်အံသြသွားတယ်။

” မ က ကလေးတစ်ယောက်အမေမဟုတ်ဘူးလား မုဆိုးမဆို ” မေးလိုက်တယ် ” မဟုတ်ဘူး မောင် ကလေး က မ ရဲ့ အစ်ကိ့ု ကလေးပါ သူက နိုင်ငံခြားမှာမို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုံခြုံအောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောထားတာပါ “” မောင် လုပ်ရင်းနဲ့ သိမှာပါ မ က မောင့် ကိုအရမ်းချစ်လို့ ခုလို လုပ်ခွင့်ပေးတာ ” ” မ လည်း မင်းရဲ့ အပြုစုကိုခံချင်လို့ပေါ့ “ကျွန်တော် ကျေနပ်စွာပြံုးလိုက်ရင်း စဖုတ်နခမ်းမှာတေ့ထားတဲ့ လီးကို စဖုတ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းလိုက်တယ်။

အားပါး စီးပိုင်နေတာပဲဗျာ ကလေးအမေ အပျိုကြီးစဖုတ်က ဗြစ် … ဗြစ်… ဗြစ် …လီးလည်းတစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားရော ပြန်ထုတ်ပြီး အသားလေးလိုးနေမိတယ် အာ့ အာ့ အအ ရှီးးးး ဟူးးးးကောင်းလိုက်တာ မရယ်” မောင် အစ်မ ခံနိုင်လာပြီ မင်းရဲ့ လီးကြီးကို အဆုံးထိသွင်းပေးပါတော့ ”ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ပြုချက်လည်းရရော အသားကုန်လိုးတာပေါ့ ဗြီ…ဗြီ…ဒုတ်…ဒုတ်…ဖွတ် ဖွတ် ဖတ် ဖတ် ဗွီ အချက်နှစ်ဆယ်လောက်စောင့်လိုးပြီးတော့ခဏနားလိုက်ရင်း ” မ မောင့်ကို လေးဘက်ကုန်းပေးကွာ မ ရဲ့ ဖင်လေးကိုကြည့်ပြီး လိုးချင်လို့ ” သူမငြင်းပါဘူး ကုန်းပေးတယ်။

သူကုန်လိုက်တော့ သူရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးက အနောက်ကို ပြူထွက်လာတော့ မနေနိုင်တော့လို့ ကုန်းမှုတ်ပေးလိုက်တယ် ပလပ် ပလပ် ရှီးးးး ဟးးးးးးး” မောင်ရယ် မရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို မင်းရဲ့ လီးကြီး အမြန်ထိုးထည့်လိုက်ပါတော့ မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ ” တုံဆိုင်းမနေပါဘူး တခါတည်း ဆွဲလိုးတာပေါ့ ဗလပ်… ဗလပ်… ဗြစ်… ဗြစ် ဒုတ်… ဒုတ် အားးးးးရှီးးးးးးးးးအအအ ” ကောင်းလိုက်တာမရာ ” မရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကြီး ဝင်ထွက်နေတာကြည့်ပြီး အသားကုန်လို့စောင့်လိုးနေမိတယ်။

“မောင် မ မ အားးးးးး ပြီးးးးတော့မယ် ” ” မြန်မြန်လေး စောင့် စောင့် အားးးးးးးးး အအ” ” ကျွန်တော်… လည်း…ပြီးချင်နေပြီ…မ ရဲ့ အအအအ ” ” မရဲ့ အထဲပြီးနော် အပြင်မထုတ်နဲ့သိလာ ” ပြောလည်းပြော စောင့်လည်းစောင့်နဲ့ အချက်နှစ်ဆယ်လောက်လည်း ရောက်ရော လရည်တွေကို မရဲ့ စောက်ခေါင်း နံရံထိ ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တယ် မရဲ့ ကြောပေါ်ကို ခေါင်းလေးတင်ထားရင် နဲ့မိန်းနေတာပေါ့။

” ကောင်းလိုက်တာ မရယ် ” ” မလည်းတူတူပါပဲကွယ် ဒီလိုကောင်းမှန်းသိရင် အရင်ကတည်းက ယောကျာင်္းယူခဲ့တာပေါ့ “လို့ ချစ်စဖွယ်ပြုံးရင်း နဲ့ ပြောတယ် ကျွန်တော်တို့လည်း နောက်ထပ် အချီတွေအတွက် အားမွေးရင်းနဲ့ မရေးတတ်ရေးထားတာ လိုအပ်ချက်ရှိရင် တောင်းပန်ပါတယ် ဒါလေးက ကျွန်တော့်စိတ်ကူးသက်သက်ပါ တိုက်ဆိုင်မှုရှိခဲ့ရင်တော့ တောင်းပန်ရင်း။

ကောင်းစေချင်လို့

ကျုပ်နံမယ်က သာဟန်ပါ..။ နေတာက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသက ဇရက်ကုန်း ဆိုတဲ့ ရွာကြီးမှာပါ…။ ဇရက်ကုန်းရွာက ဒေးဒရဲ နယ်ထဲမှာပါ…။ ကျုပ်အသက်က အခုဆို ၄၅ နှစ်ထဲ ရောက်နေပါပြီ…။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်ထဲက လယ်အလုပ် ၊ ချောင်းအလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့တဲ့လူဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိပါတယ်..။ ပြီးတော့ အရက်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မသောက်တတ်ပဲ တခါတရံမှ အနည်းငယ်သာ မသောက်မဖြစ်တော့မှ သောက်တတ်တော့ အခုချိန်ထိ တော်ရုံလူငယ်တွေတောင် ကျုပ်ရဲ့ သန်မြန်မှုကို မမှီပါဘူး…။ အသားအရောင်ကတော့ ခပ်ညိုညိုပါ…။ အရပ်က ပုတဲ့ အရွယ်အစားထဲ မပါ ပါဘူး…။ အဲ….တစ်ခုပြောဖို့ ကျန်သေးတယ်…။ အဲဒါက ကျုပ်ကို တစ်ရွာလုံးက လက်မြန်သာဟန် လို့ခေါ်တဲ့ဟာပါဘဲ…။ တစ်ခြားတော့ မထင်နဲ့…။

ကျုပ်ဒီအသက်အရွယ်ထိ ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်မဖြစ်ဖူးပါဘူး…။ ကျုပ်ရဲ့ နာမည် အရှေ့မှာ လက်မြန် ဆိုတဲ့ဂုဏ်ထူးကြီး ထည့်ပြီး ခေါ်တာက မိန်းမကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ပါ..။ ရမယ်ဆိုရင် ကျုပ်က သွက်တယ်လေ…။ ကျုပ်က ကွမ်းမစား ၊ ဆေးလိပ်မသောက် ၊ အရက်မသောက်ပေမယ့် အဲဒီ မိန်းမတော့ ကြိုက်တယ်လေ..။ ကြိုက်တယ်ဆိုပေမယ့် ဒီအသက်အရွယ်ထိ တစ်ခါမှ ဖာမချဖူးပါဘူး..။ အပျိုလေး ၊ အပျိုကြီး ။ တစ်ခုလပ် ၊ မုဆိုးမ ၊ ဆိုတဲ့ မိန်းမအမျိုးအစားတွေနဲ့ ကျင်လည်ခဲ့တာပါ..။ နောက်တစ်ခုက ကျုပ်ခုချိန်ထိ လင်ကြီးငုတ်တုတ်နဲ့ မိန်းမမျိုး ကို တစ်ခါမှ မပြစ်မှားခဲ့ဖူးပါဘူး..။ မိန်းမတွေ ဒီလောက်များနေတာပဲဗျာ..။ သူများ မယား ဘာလို့များ သွားချိန်နေမှာလည်း ဗျာ..။ နောက်ပြီး ကျုပ်က ချောချောလှလှ တောင့်တောင့် လေးတွေမှ ကိုင်ချင်တာဗျ…။ မိန်းမဆို ပြီးရော ဆိုတဲ့စိတ် ကျုပ်မှာ မရှိပါဘူး..။

နောက်ပြီးတော့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးရှိရင် ကျုပ်ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ဝင်စားနေပါစေ ကျုပ်မကြိုးစားပါဘူး..။ အချိန်ကုန်တယ်..။ အလုပ်ရှုပ်တယ်…။ စာသင်တဲ့လူ ရေဒီယိုပြင်တဲ့လူ နာရီပြင်တဲ့လူတွေဟာ ပြင်ပါများပြီး လုပ်ပါများလာရင် ဘယ်အလုပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွမ်းကျင်လာပါတယ်…။ ဒီလိုပဲ ကျုပ်ကလဲ ၁၈ နှစ်သားကစပြီး မိန်းမတွေနဲ့ ကျင်လည်ခဲ့တော့ ဒီကိစ္စမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်ပေါ့……ဗျာ…။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကျုပ်တစ်ခါကြည့်လိုက်ရင် အဲဒီမိန်းမ ကျုပ်လုပ်လို့ ရ မရ တစ်ခါတည်း ကျုပ်သိတယ်..။ ကြွားတာ မဟုတ်ဘူး ။ တကယ်ပြောတာ…။ ဒီဟာလေး ကျုပ်နည်းနည်း ပြောအုံးမယ်..။ ခင်ဗျားတို့လည်း နည်းလမ်းလေး ရတာပေါ့…။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကျုပ်ကြည့်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကမသိအောင် အကြည့်ခံရတဲ့ မိန်းမပဲ သိအောင် ကြည့်တယ်..။ ချောင်းကြည့်တာ မဟုတ်ဘူးနော်…။ ပြောင်ကြည့်တာ….။

ကြည့်တာကလည်း မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အဓိက နေရာ ဖြစ်တဲ့ နို့နေရာ ၊ တင်သားကြီးတွေ နေရာ နဲ့ ပေါင်ခွကြားနေရာတွေကို မရှက်မကြောက် အာသာငမ်းငမ်းနဲ့ စိုက်ပြီးတော့ကို ကြည့်ပစ်လိုက်တာ…။ ဒီလိုအချိန်မှာ အကြည့်ခံရတဲ့ မိန်းမက မျက်နှာပျက်ပြီး ထသွားမယ် ၊ လှည့်ထွက်သွားမယ် ၊ မဲ့ပြမယ် ဆိုရင် ကျုပ် အဲဒီမိန်းမကို ဆက်ပြီး မကြိုးစားတော့ပါဘူး..။ အဲ..စောစောကလို ကျုပ်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ မျက်နှာလေးရဲပြီး ခေါင်းငုံ့ပြီးဆက်ရပ်နေမယ် ၊ ဆက်ပြီးထိုင်နေမယ် ၊ ဆက်ပြီး အကြည့်ခံနေမယ် ၊ နောက် ထွီခနဲ တံတွေး ထွေးမယ် ဆိုရင် အဲဒီမိန်းမ ကျုပ်လုပ်လို့ ရပြီ..။

ဒါပေမယ့် ကြာမယ်..။ အချိန်ပေးရမယ်.. ။ သူက ကျုပ်ကို လက်ခံချင်ပေမယ့် မူနေမယ်..။ ကြာကြာအချိန်ဆွဲပြီးမှ ပေးမယ့်သူပါ..။ နောက်တစ်မျိုးက ကျုပ်ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ မချိပြုံးတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်ကြည့်တာမျိုး..။ ရွှင်ပြတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကျုပ်ကို စကားတစ်ခုခု လှမ်းပြောတာမျိုး ၊ ကျုပ်ကြည့်နေတာကို သိလဲသိရော မျက်လွှာလေးချထားပြီး ကျုပ်လဲ မျက်စေ့လွှဲလိုက်ရော ကျုပ်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ တစ်ချက်လောက် မျက်လုံးဝင့်ပြီး ကြည့်လိုက်တာမျိုးတွေဆိုရင် အခုထလုပ် အခုဖြစ်တယ်..။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ရှိတာပေါ့..။

လူမြင် လူသိလို့တော့ မရဘူး..။ ဆိတ်ကွယ်ရာ ရဖို့လိုတယ်.။ လူသာသိလို့ကတော့ ၃ နှစ်လောက် ကြိုက်ခဲ့ နေခဲ့တဲ့ ရည်းစားဖြစ်နေပါစေ ၊ ပါးရိုက်ခံရရင် ခံရ မခံရရင် ထပြေးပြီး တော်တော်နဲ့ အတွေ့ခံမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..။ မိန်းမတွေ စိတ်က အဲဒီလိုမျိုး ရှိတယ်..။ လူမသိဘို့ အဓိကကျတယ်..။ ဒီနည်းလမ်းတွေက ကျုပ်အတွက်တော့ ပုံသေနည်း တစ်ခုလို အခုအသက်အရွယ်ထိ မှန်ခဲ့တယ်..။ ခင်ဗျားတို့အတွက်တော့ မပြောတတ်ဘူး..။ ဒါတွေကို ကျုပ်ကပြောတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ကို မိန်းမ ဘယ်နှစ်ယောက် ယူဖူးလို့လဲလို့ မေးလိမ့်မယ်..။ ကျုပ်ခုချိန်ထိ ဘယ်မိန်းမကိုမှ မယူဖူး ဘူး.။

ယူထားပြီး အပင်ပန်းခံ လုပ်ကျွေးရလောက်အောင် မိန်းမတွေ ကို အထင်မကြီးလို့ပဲ…။ ကျုပ်ကို လိုချင်လို့ စွဲလန်းလို့ အတူနေချင်တဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်..။ ကျုပ်ကလည်း မိန်းမတွေရဲ့ အထာကို ကျွမ်းတော့ သူတို့စွဲအောင် လုပ်နိုင်တယ်လေ..။ နောက်ပြီး ကျုပ်က ကျန်းမာတယ်..။ သန်စွမ်းတယ်မို့လား..။ နောက်ပြီးစိတ်ရှည်တယ် ။ ဒီတော့ သူတို့လိုတာကို ပြည့်ဝအောင် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာပေါ့ဗျာ..။ ကျုပ်က အတည်တကျ မိန်းမယူမထားတော့ အိမ်ထောင်မရှိဘူး..ဗျာ ။ နောက် ကျုပ်က ဇရက်ကုန်း ဇာတိမဟုတ်ဘူး..။ သလပ်ခွာက နေ ကျုပ်တို့မိသားစုက ဇရက်ကုန်းကို ပြောင်းလာကြတာ..။ မိသားစုဆိုပေမဲ့ များများစားစားတော့ မဟုတ်ပါဘူး..။ အဖေရယ် အမေရယ် ကျုပ်ရယ် သုံးယောက်ထဲပါ..။ အမေက ကျုပ် ၁၃ နှစ်သားမှာ ဆုံးသွားပြီး အဖေကတော့ ကျုပ် အသက်၂၀ အရောက်မှာ ဘုန်းကြီး ဝတ်သွားတယ်..။

ပြီးတော့ ဇာတိဖြစ်တဲ့ သလပ်ခွာရွာကို ကြွသွားပြီး သီတင်းသုံးနေတယ်..။ ဒီတော့ ဇရက်ကုန်းရွာမှာ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တယ်..။ တစ်ကောက်ကြွက်ပေါ့…ဗျာ..။ ကျုပ်က တစ်ယောက်တည်း သမားဆိုတော့ ကျုပ်သူငယ်ချင်း ဖိုးခ တို့အိမ်မှာ နေတယ်..။ သူငယ်ချင်းဆိုတာက ကျုပ်လမ်းလျှောက်တတ်စ အရွယ်ကတည်းက အတူနေခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းနော်..။ ဖိုးခ ကလည်း သလပ်ခွာရွာသားပဲ..။ ဇရက်ကုန်းရောက်တော့ တစ်အိမ်တည်း အတူနေကြတာ..။ အဲဒီမှာ ကျုပ်နေတယ်..။ အိမ်ကတော့ ကျုပ်အဖေ ဆောက်ပေးခဲ့တဲ့ အိမ်ပါ..။ ပြီးတော့ ကျုပ်က အလုပ်ကို မပျင်းဘူး..။

ရသမျှ အကုန် ဖိုးခကိုပေးတယ်..။ ဒီတော့ သူတို့မိသားစုက ကျုပ်မှ ကျုပ်ဖြစ်ပြီး ဖိုးခနဲ့ကလည်း ညီအစ်ကိုလို ဖြစ်နေတော့ အဲဒီမှာ ကျုပ်က မြဲနေတာပေါ့…။ ဖိုးခတို့မှာ ဖိုးခအမေ ဒေါ်ရွှေရယ် ၊ ဖိုးခမိန်းမ မတုတ်ရယ် ၊ ဖိုးခရဲ့ သမီး ခင်ပြုံးနဲ့ ခင်မုန်းရယ်..၊ ဒါပဲ ရှိတယ်…။ အားလုံးက ကျုပ်ကို ခင်ကြပါတယ်..။ အဲ ကျုပ်အကြောင်း ပြောနေရတာနဲ့ ကျုပ်ပြောချင်တဲ့ စကားဆီ တော်တော်နဲ့ မရောက်တော့ဘူး..။ ပြောချင်တာက ကျုပ် ၁၈ နှစ်သား ပထမဆုံး မိန်းမလုပ်ဖူးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းပါပဲ…။ ဆက်ပြီး နားထောင်ကြပါအုန်း….နော်….။ တစ်နေ့တော့ ညနေစာ စားပြီး ပျင်းတာနဲ့ ကျုပ် ရွာထဲ လျှောက်လာခဲ့တယ်..။

အချိန်က မှောင်ရီပျိုးနေတဲ့အချိန် …တစ်နေရာ အရောက်မှာ …. သာဟန်….နင် ဘယ်သွားမလို့တုန်း……. ကျုပ်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျုပ်သူငယ်ချင်း ခင်နွဲ့ဆိုတဲ့ ကောင်မပေါ့..။ သူက ခြံဝမှာ ရပ်နေတယ်..။ ကျုပ်တို့ရွာက ရွာကြီး….အိမ်တိုင်းနီးပါး ခြံနဲ့ ဝန်းနဲ့ နေကြတာ…။ ငါလဲ….ပျင်းတာနဲ့ ထွက်လာတာဟ…… ဒါဆို…အိမ်ထဲဝင်အုန်းဟာ…..ငါပြောစရာရှိလို့…. အေး……. ကျုပ်လဲ ခြံထဲကို ခင်နွဲ့ နောက်ကနေ ဝင်လိုက်သွားတယ်..။ ကျုပ်က လူပျိုဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ရှေ့က သွားတဲ့ ခင်နွဲ့ကို နောက်ကနေ ကြည့်မိတယ်..။ သူ့တင်ပါးကြီးတွေက အိပက် အိပဲ့ နဲ့ အသည်းယားစရာကြီး…..ဟီး ဟီး…..။

သူ့တင်ပါးကြီးတွေ လှုပ်နေတာ ကြည့်ပြီး ကျုပ်စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးဗျာ…..။ လာ ထိုင်…..သာဟန်….. ကျုပ်က ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ချလိုက်တယ်…။ နင့် အိမ်ကလူတွေ ဘယ်သွားကြလဲ….. အစ်မတို့ လင်မယားက ခြံထဲ သွားကြတယ်….၊ ဟိုမှာ သရက်တွေ ခူးပြီး အုပ်နေတယ်….. သူတို့ခြံက ရွာအစွန်မှာပါ…။

အတော်လေး ဝေးတယ်..။ အဖွားလေးရော…ခင်နွဲ့….. အမေက သူ့ညီမနဲ့ ဒေးဒရဲ လိုက်သွားတာ နှစ်ရက် ရှိပြီ…. စကားသာပြောနေတယ်…။ ခင်နွဲ့ မျက်လုံးတွေက အရင်လို မဟုတ်ပဲ စူးရှပြောင်လက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကျုပ်ကို ကြည့်နေတယ်..။ ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာက တစ်မျိုးပဲ…။ နင်ငါ့ကို ဘာပြောမလို့တုံး….. ပြော…..ပြောပါ့မယ်….. ချက်ချင်းပဲ ခင်နွဲ့အသံက ငိုသံပါလာတယ်..။ ပြီးတော့ သူက ကျုပ်နဲ့ လူလုံးချင်း ထိအောင် တိုးကပ်ပြီး ထိုင်လိုက်တယ်..။ နင့်…..နင့်သူငယ်ချင်း ကျော်သိန်း လေ….ငါ့…ငါ့ကို ရက်စက်သွားတယ်….ဟင့်..ဟင့် ဟင့်………. ပြောလဲ ပြော ငိုလဲ ငို ခင်နွဲ့ဟာ ကျုပ်ကို ဖက်ပြီး ငိုတော့တာပဲ….။ ကျော်သိန်းနဲ့ သူနဲ့ ကြိုက်နေတာ ကျုပ်သိတယ်…။ အခု ကျော်သိန်းက အနောက်ပိုင်းက ဒေါ်ဘုမ သမီးကို ခိုးပြေးသွားပြီလေ…။

ခင်နွဲ့ကလဲ….ဟာ မငိုပါနဲ့…..သူကမှ ကိုယ့်ကို မခင်တာ…ဂျင်းစိမ်းနဲ့ မိတ်သလင် ပဲပေါ့…..နင်ကလဲ…. ဟင့်…ဟင့်..ငါအရမ်း ဝမ်းနည်းတယ်…… ခင်နွဲ့က ကျုပ်ကိုယ်လုံးကြီးကို အတင်းတိုးဖက်ပြီး ကျုပ်ရင်ဘတ်မှာ မျက်နှာအပ်ပြီး ငိုနေတယ်..။ အဲ…သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်ပေါင်ပေါ် တင်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်ကို လာကိုင်တယ်…။ ကိုင်တာက ကျုပ်လက်ဖမိုးကို သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ အုပ်ပြီး ကိုင်တာ…။ ဖြစ်ချင်တော့ ပေါင်ပေါ် တင်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်ဖျားက ကျုပ်ပေါင်ရင်းခွကြားပေါ်မှာ…ရောက်နေတာ…..။ သူက ကျုပ်လက်ဖမိုးကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဆုပ်လိုက်တော့ သူ့လက်ချောင်းလေးတွေက ကျုပ်လက်ရဲ့ အောက်ဖက်ကို ကွေးဝင်သွားပြီး ပုဆိုးထဲက ကျုပ်ရွှေပန်းကြီး ထိပ်ကို သွားထိတယ်…။

ဟင့်ဟင့်….သာဟန်ရယ်….ငါ…ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…..အဟင့်….ဟင့်….. သူ့ကိုယ်လုံးလေးက တသိမ့်သိမ့် ဖြစ်နေရာက သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွေကလည်း ကျုပ်ရွှေပန်းကို ထလိုက် ထိုးလိုက်နဲ့ တို့ တို့နေသလို ဖြစ်လာတယ်..။ တစ်ကိုယ်လုံး သနပ်ခါးနံ့ မွှေးနေတဲ့ ခင်နွဲ့က ကျုပ်ကို သူ့ကိုယ်လုံးအိအိကြီးနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် အတင်းဖက်ထားပြီး ကျုပ်ရွှေပန်းထိပ်ကိုလည်း သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွေနဲ့ လာလာပြီး ထိထိနေတော့ ဘယ်ဗျာ….ကျုပ် ရွှေပန်းကြီးက ထောင်းခနဲ ထလာတော့တာပေါ့ ဗျာ….။

အမလေး……ဘာကြီးလဲ….. ခင်နွဲ့က ရုတ်တရက် ကျုပ်ကိုဖက်ထားတာကနေ ခွာလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်ထဲမှာ ပေါင်ကြားထဲက ကျုပ်လက်ကို ဆွဲမ တဆက်ထဲ ထောင်ထလာတဲ့ ကျုပ်ဟာကြီးကို သူ့လက်နဲ့ ဖမ်းဆုပ်ပစ်လိုက်ပြန်ရော….။ စောစောက ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်နေတဲ့ ခင်နွဲ့ဟာ ချက်ချင်းပဲ သွက်လက်ဖြတ်လတ်သွားပါတယ်..။ ဘာ…..ဘာ လဲ… ပြောလဲပြော ကျုပ်ဟာကြီးကို ဆုတ် ဆုတ်ပေးတော့ ပိုပြီးထလာ ကြီးလာတာပေါ့…။ ငါ့…..ငါ့..ရွှေပန်းကြီး လေ..ဟာ…. ဟယ်….အကြီးကြီးပဲ…..ပြစမ်း…… မလုပ်နဲ့….. သူက ပုဆိုးကို ဆွဲချွတ်မယ် အလုပ် ၊ ကျုပ်ကလဲ ပုဆိုးကို အတင်း ဖိထားမိတယ်….။

နင်ကလဲဟာ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲ…မရှက်ပါနဲ့…၊ ငါမမြင်ဖူးလို့ပါ…. ခင်နွဲ့က ကျု့ပ်မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး တောင်းတောင်းပန်ပန်ပြောရင်း သူ့လက်က ကျုပ်ရဲ့ ငေါထွက်နေတဲ့ ဟာကြီးကို သူ့လက်နဲ့ ပုဆိုးပေါ်ကနေ အုပ်ကိုင်ပြီး ဆုပ်လိုက်တယ်..။ ပြီးတော့ စောစောကလို ဖွဖွလေးဆုပ်ဆုပ်ပေးနေပြန်တယ်..။ ကျုပ်ရဲ့ ရွှေပန်းကြီးသာ ထောင်ထလာတာမဟုတ်ပဲ ကျုပ်ရဲ့ စိတ်တွေလည်း အတော်ထလာပြီ..။ ပြီးတော့ ကျုပ်က မိန်းမသာ မလုပ်ဖူးသေးတာ..၊ ကာလသားကြီးတွေပြောတဲ့ မိန်းမအကြောင်းတွေ နားနဲ့ မဆန့်အောင် ကြားဖူးခဲ့ပြီး ကာလသားကြီးတွေ အိမ်တက်တော့ အဖော်လိုက်ပြီး ခဏခဏ ချောင်းဖူးတယ်..။ နောက် ရကာစလင်မယားတွေ တခြားလင်မယားတွေကိုလည်း သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူတူလိုက်ပြီး ချောင်းဖူးတယ်..။

ဒီတော့ ကျုပ်လည်း ဘယ်ခေပါ့မလဲ…။ လုပ်ပါ သာဟန်ရာ…ငါကြည့်ချင်လို့ပါ….ခဏလေးပါ….၊ ဘယ်သူမှလဲ ရှိတာမှ မဟုတ်တာ… ကျုပ်ရင်ထဲမှာလဲ မောမောကြီးနဲ့ဗျာ…။ ကျုပ်ခြောက်နေတဲ့ လည်ချောင်းကို တံတွေးမျိုချပြီး စိုသွားအောင်လုပ်လိုက်ရတယ်..။ ပြီးမှ မော့ပြီး ပြောနေတဲ့ ခင်နွဲ့ရဲ့ မျက်နှာကို ငုံ့ပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်..။ ကဲ ကဲ…ဒါလောက်ဖြစ်နေရင် …ငါ့ဟာလဲပြမယ်….နင်ကလည်း နင့်ဟာကို ပြ…ဘယ့်နှယ်လဲ…. အာ……နင်ကလဲ…… ကျုပ်တို့က ၁၂ နှစ် ၁၃ နှစ် ကလေးတွေ မဟုတ်တော့ပါဘူး…။ သိသိကြီးနဲ့ ဖြစ်နေကြတာပါ…။

နင့်ဘက်ကျတော့ နင်ကသိပ်သိတာပဲ….ဒါဆို ငါလဲ မပြတော့ဘူး….. ကဲ…..လာဟာ…အိမ်ရှေ့ကြီးမှာ ….မကောင်းဘူး…အထဲသွားမယ်…. ခင်နွဲ့က ခေါက်ကာလိုက်ကာနဲ့ ကာထားတဲ့ အခန်းထဲကို ထပြီးဝင်သွားတော့ ကျုပ်လဲ နောက်က လိုက်ခဲ့ပါတယ်…။ သူဝင်သွားတဲ့ အခန်းက သူ့အစ်မလင်မယား အိပ်တဲ့ အခန်းပါ…။ အထဲမှာ မွေ့ယာထူထူကြီးနဲ့ အိပ်ယာကြီးက အခန့်သား…..။ အိမ်အပြင်မှာက မှောင်နေပေမယ့် အထဲမှာက မှန်အိမ်လေးထွန်းထားတော့ လင်းလင်းချင်းချင်း ရှိနေပါတယ်..။ အခန်းထဲလည်း ရောက်ရော ခင်နွဲ့က ကျုပ်ဘက်လှည့်ပြီး ရပ်လိုက်တယ်..။ သူနဲ့ ကျုပ်က နှစ်တောင်လောက် လက်တစ်ကမ်းလောက်ပဲ ကွာတာ..။

သူက ကျုပ်ကို ကြည့်နေရာက သူမျက်လုံးက ကျုပ်အောက်ဖက်ပိုင်းကို ရောက်သွားတယ်..။ ကျုပ်လည်း မထူးတော့ဘူးဆိုတဲ့သဘောနဲ့ ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်တော့တယ်…။ ဟယ်…..နည်းတာကြီး မဟုတ်ဘူး….. ပြောလည်းပြော သူက ကျုပ်ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး လက်က ကျုပ်ရဲ့ တောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်တော့တာပါပဲ…။ ပြီးတော့ ဖွဖွလေးကိုင်ထားရာကနေ လက်ညှိုးလက်မ ကို ကွင်းလေးလိုလုပ်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးတယ်…။

ကျုပ်လီးကြီးက ပိုကြီးပြီး ပိုမာလာတာပေါ့…။ တစ်ခါ ခင်နွဲ့က ထိပ်ဖျားထိရှိနေတဲ့ ကျုပ်လီးရဲ့ အရည်ခွံကို ဆွဲချလိုက်တာ ကျုပ်ဒစ်ကြီး ပေါ်လာတော့တာပဲ…။ နင်……နင်နဲ့ ရတဲ့ မိန်းမက….ကံကောင်းတာပဲ…. တိုးတိုးလေး ညည်းသလိုပြောလိုက်တဲ့ ခင်နွဲ့ရဲ့ အသံလေးဟာ တုန်နေပါတယ်…။ အသံ သာမဟုတ်ပဲ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးဟာလည်း တုန်ရင်နေပါတယ်…။ ကဲ…..နင် ဟိုဖက်လှည့်နေ….ငါက လှည့်ကြည့်ဆိုမှ လှည့်နော်…… ကျုပ်လည်း သူပြောတဲ့အတိုင်း နောက်ကို လှည့်နေလိုက်ပါတယ်…။

ခဏနေတဲ့အခါမှာတော့ …… ရပြီ…..ဒီဖက်လှည့်တော့…… ဆိုတဲ့ အသံတိုးတိုးလေးကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျုပ်လည်း နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်…။ ဟာဗျာ….ကိုယ်လုံးတီးနဲ့လေ….ခေါင်းလေးငုံ့လို့…ပေါင်ကြားမှာ အမွှေးမဲမဲလေးတွေကြောင့် သူ့ဟာကိုတော့ ရှင်းလင်းအောင် သေချာမတွေ့ရပေမယ့် သူ့အပေါ်ပိုင်းက နို့နှစ်လုံးကတော့ ကျုပ်လက်သီးဆုတ်လောက်တောင် ရှိပြီး မာတင်းပြီး ကလေးအမေတွေလို ပျော့တွဲမနေပဲ နို့သီးတွေက ကော့ထောင်တက်နေတာ တွေ့ရပါတယ်…။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရော ကျုပ်ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ဖူး…။ လက်တစ်ကမ်းက သူ့ကိုဆွဲပြီး တအားကြုံးဖက်ပစ်လိုက်တာပေါ့….။ သူကလည်း ကျုပ်ကို ပြန်ဖက်ထားတယ်…လေ….။

သာ….သာဟန်….နင်….ကိုင်ကြည့်အုံးလေ……. ကျုပ်လဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဖက်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်တစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ပြီး သူ့ပေါင်ကြားကို ထိုးနှိုက်ပြီး ကိုင်လိုက်ပါတယ်…။ သူက ပေါင်ကားပေးတယ်…။ ဘာတွေလည်း မသိဘူး ပေါင်ကြားမှာ ရွှဲရွှဲစိုနေပြီး သူ့အဖုတ်က ကျုပ်လက်နဲ့တောင် မဆန့်ဘူး…၊ အိပြီး ဘယ်လိုပြောရမလဲတောင် မသိဘူး…ကိုင်လို့ကောင်းလိုက်တာဗျာ…..။ ကျုပ်ကလည်း သူ့အဖုတ်ကို ကိုင်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကိုင်ပြီး ဆုတ်လိုက်ပွတ်လိုက် လုပ်တာပေါ့…။ ဒီအချိန်မှာပဲ သူက ကျုပ်ကိုဖက်ထားလျက်ကနေ ဘေးကမွေ့ယာကြီးပေါ် ထိုင်ချလိုက်တော့ ကျုပ်လဲ သူနဲ့အတူ ထိုင်လျက်သား ကျသွားတာပေါ့…။ ကျုပ်လက်ကတော့ သူ့အဖုတ်ကို မလွှတ်ဘူး…။ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အရည်တွေက ပို ပိုပြီး များ များလာတယ်…။

ပြီးတော့ သူ့အဖုတ်ကြီးကလည်း ကျုပ်လက်ထဲမှာတင် ဖောင်းကြွတက်လာပြီး ပိုကြီးလာတယ်…။ ခဏလေး ထိုင်လျက်နေပြီးတော့မှ သူက ကျုပ်ကို ဖက်လျက်ကနေ မွေ့ယာကြီးပေါ်ကို ပက်လက်လှန်ချလိုက်တော့ ကျုပ်လဲ သူ့အပေါ် မှောက်ရက်ပါသွားရပါတယ်….။ ခင်နွဲ့က ပက်လက်လဲ ဖြစ်သွားရော သူ့မျက်လုံးနှစ်လုံးကို မှိတ်ပစ်လိုက်တယ်..။ ကျုပ်လဲ အသိစိတ်ပျောက်သွားပြီး သူ့နို့နှစ်လုံးကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး စို့ပစ်လိုက်တယ်…။ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှူသံတွေ တရှူးရှူးနဲ့ ပေါ့ဗျာ….။ ခင်နွဲ့က နို့စို့ခံရင်းကနေ ကျုပ်ကို အောက်ကနေ ခွထားသလိုဖြစ်နေတဲ့ သူ့ပေါင်နှစ်လုံးကို ဆွဲထောင်လိုက်ပြီး ကားပေးလိုက်တယ်…။

ကျုပ်လည်း မြင်ဖူးကြားဖူးထားတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက နည်းတာမှ မဟုတ်တာ….၊ မှောက်ရက်ကနေ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တောင်မတ်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးနဲ့ သူ့ပေါင်ကြားကို ထိုးတော့တာပေါ့…။ ကျုပ်မျက်နှာကတော့ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ နို့စို့မပျက်ဖူးပေါ့…။ လက်တွေ့မလုပ်ဖူးတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ လီးက တွင်းဝင်မဖြောင့်ပဲ ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ ခင်နွဲ့ရဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြီးတွေ ပေါင်ခြံတွေနဲ့ အကွဲကြောင်းထိပ်က ပုလဲပုတီးစေ့လောက်ရှိတဲ့ အစိကိုပါ ထိုးမိနေတာပေါ့…။ ခင်နွဲ့ တရှူးရှူး တရှဲရှဲ နဲ့ လူးလူးလွန့်လွန့် ဖြစ်နေပါတယ်…။ ပြီးတော့ ….. နဲနဲ….ကြွလိုက် အုံး…… မောသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တော့ ကျုပ်က ကိုယ်လုံးကို ကြွလိုက်တော့ လီးက သူ့အဖုတ်နဲ့ ကွာသွားတယ်…။

အဲဒီမှာတင် သူ့လက်နှစ်ဖက်ဟာ သူ့ပေါင်ကြားထဲ ရောက်လာပြီး တစ်ဖက်က ကျုပ်လီးကို ကိုင်တယ်…၊ တစ်ဖက်က သူ့စောက်ပတ်ကို ဖြဲပေးတယ်….။ ကျုပ် ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အဖုတ်ထဲက အသားလေးတွေက ရဲနေတာများ…ဗျာ…။ အဲသလို ဖြဲပြီးတာနဲ့ တခြားလက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ထားတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို သူ့စောက်ပတ်ဝမှာ တေ့ပေးလိုက်တယ်..။ သွင်း….သွင်းတော့….. ဗြစ်….အား…..အမလေး……အား… သွင်းတော့ဆိုတာနဲ့ စိတ်မထိန်းနိုင်တဲ့ ကျုပ်ဟာ တအားဆောင့်ထိုးချလိုက်တာ လီးက တဆုံးဝင်သွားတယ်…။ ခင်နွဲ့မှာတော့ အလန့်တကြားနဲ့ အော်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်ခါနေတယ်..။

ကျုပ်လဲ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ လီးတဆုံးသွင်းထားပြီး ငြိမ်နေမိတယ်…။ ခင်နွဲ့က သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျုပ်လက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ် ဆွဲချတယ်..။ ကျုပ်လဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို ရောက်သွားပြီး ခင်နွဲ့ရင်ဘတ်ကို မျက်နှာအပ်မိတာနဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ပြန်စို့ပစ်လိုက်တယ်…။ ထိုခဏအတွင်းမှာပဲ ခင်နွဲ့ရဲ့ ဆတ်ဆတ်ခါနေတဲ့ ကိုယ်လုံးဟာ ငြိမ်ကျသွားပြီး သူ့လည်ချောင်းထဲက တအင်းအင်းနဲ့ ငြီးသံ ထွက်နေတယ်…။ ပြီးတော့ စောက်ပတ်ထဲကို တဆုံးဝင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို သူ့အဖုတ်အတွင်းသားတွေက လှုပ်စိလှုပ်စိနဲ့ ဖိဖိနေတယ်…။

ကျုပ်လည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘူး…။ လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြန်သွင်းကာ လိုးတော့တာပါပဲ…။ ဗြစ်……ပလွတ်……အား….. ခင်နွဲ့ဟာ မျက်လုံးမပွင့်တော့ပါဘူး….။ တအင်းအင်းနဲ့ ငြီးပြီး ကျုပ်ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် သူ့ကိုယ်လုံးလေးဟာ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေတော့တာပေါ့….။ ကျုပ်လဲ မှောက်ရက်ကနေ ဆောင့်ရတာ အားမရတော့ဘူး…။ ဒါနဲ့ ကျုပ်ကိုယ်ကို ခင်နွဲ့အပေါ်ကနေ ခွာပြီး ထလိုက်ရာက လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ခင်နွဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ဆွဲ ဆွဲပြီး စိတ်ရှိတိုင်း ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်ပါတယ်…။ လိုးရင်းကနေ ခင်နွဲ့ စောက်ပတ်ထဲ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို ငုံ့ငုံ့ကြည့်မိတယ်…။

သူ့အထဲက အရည်တွေဟာ ရွှဲခနဲ ရွှဲခနဲ ထွက်ထွက်ကျလာလိုက်တာ….မနည်းပါဘူးဗျာ….။ အောက်ကမွေ့ယာ အိပ်ယာခင်းတောင် ရွှဲနေပြီ…။ နောက်ပြီး ခင်နွဲ့ကလည်း လည်ပင်းကြောတွေ ထောင်သွားအောင် တအီးအီးနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ခေါင်းလေး ခါရမ်းသွားတာလည်း မကြာခဏပါဘဲ…..။ နောက် အတွေ့အကြုံ ရလာမှ စဉ်းစားမိတာ ခင်နွဲ့ ခဏခဏ ပြီးနေတာကိုး…အီး… ကျုပ်တအားဆောင့်လိုးနေတဲ့ သူ့စောက်ပတ်တော့ မသိဘူး….၊ ကျုပ်ကိုင်နေတဲ့ ခင်နွဲ့နို့နှစ်လုံးကတော့ ရဲရဲနီလာတော့တာပဲ….ဗျ….။ စပြီးလီးဝင်တဲ့ အ ချိန်ကနေ တွက်ရင် ကွမ်းတစ်ယာညက်လောက် ကြာတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျုပ်လည်း ဘယ်လိုဖြစ်တယ်မပြောတတ်ဘူး…။

ဆောင့်အားတွေ တဖြေးဖြေး လျော့လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကတုန်ကရင် ဖြစ်လာရာက ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ ကျုပ်ခါးက ကော့ကော့သွားပြီး လီးထိပ်က အရည်တွေ ပန်းထွက်ကုန်ပါလေရော…..။ ကောင်းလိုက်တာ…ကျုပ်ဖြင့် ခင်နွဲ့ကို ကုန်းဖက်ပြီး အားရပါးရ နမ်းပစ်လိုက်တော့တယ်….။ကျုပ်နဲ့ ခင်နွဲ့ဟာ အစရှိ အနောင်နောင်ဆိုသလို နှစ်ရက်ခြား သုံးရက်ခြား လူလစ်ရင် လစ်သလို လိုးခဲ့ကြတာပါပဲ…။

နောက် ၃ လလောက်ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ကျုပ်..သတင်းဆိုး တစ်ခု ကြားရပါတယ်…။ အဲဒါကတော့ ခင်နွဲ့တစ်ယောက် သူ့ခဲအို နဲ့ လိုက်ပြေးသွားပြီတဲ့……….။ တစ်ရွာလုံးကလည်း အံ့သြနေကြတယ်…။ ခင်နွဲ့အစ်မနဲ့ ခဲအိုက ရတာမှ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး..။ အဲဒီမှာ စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်ရတာက ခင်နွဲ့အစ်မ ဗိုက်တစ်လုံးနဲ့ ကျန်နေခဲ့တာပါပဲ….။ အဲဒီတုန်းကတော့ ကျုပ်က ခင်နွဲ့ကို တော်တော်နှာကြီးတဲ့ ကောင်မလို့ ဆိုခဲ့တယ်…။ နောက် အတွေ့အကြုံများလာတော့ သေသေချာချာစဥ်းစားကြည့်တော့ ဘယ်နှယ်ဗျာ….တစ်အိမ်ထဲ မှာနေတဲ့ အစ်မနဲ့ ခဲအိုက ရကာစ ဘယ်လောက်တောင် လိုးနေလဲမှ မသိတာ…၊ ဒါကို အနီးကပ် တွေ့မြင်ကြားသိနေရတော့ ခင်နွဲ့လည်း ခံစားကြည့်ချင်မှာပေါ့…။ ညီအစ်မဆိုတာ ညီအစ်ကိုတွေလို မဟုတ်ဘူးဗျ…။

မိန်းမသားတွေက စိတ်နုတယ်…လေ..။ အစ်မ ခံစားနေရတော့ သူလည်း ခံစားချင်လာမှာပေါ့…။ ဒါကြောင့် ရီးစားထားတော့လဲ ကျော်သိန်းက သူထန်တာကိုကြည့်ပြီး ကြောက်ပြေးတော့ ကျုပ်ကို ခင်နွဲ့က သူလိုတာ ဖြည့်ဆီးခိုင်းတယ်…။ ကြည့်ပါလား….သူ့အစ်မခံတဲ့ အိပ်ယာပေါ်မှာကို ခင်နွဲ့က တက်ခံပစ်တာ…။ ကျုပ်ဆိုတာက အပြင်လူဗျ…။ လူလစ်မှ တွေ့ရတာ…။ လူလစ်အုံးတော့ ကျုပ်လဲ အား သူလဲ အားအုံးမှ အလုပ်ဖြစ်မှာ..။ ဒီတော့ တစ်အိမ်ထဲ အတူနေ နီးစပ်တဲ့ သူ့ခဲအိုနဲ့ ဖြစ်တော့တာပေါ့…။ ကျုပ်သာ ဝတ္ထု ရေးတတ်ရင် ခင်နွဲ့ရယ်….။ ခင်နွဲ့အစ်မနဲ့ ခဲအိုရယ် ကျုပ်ရယ်ကို ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လောက် ရေးလိုက်ချင်ပါတယ်….။ သာဟန်ရေ…..သာဟန်…..သာဟန် ရှိလား….. ရှိတယ်….လာပြီ…… ခြံဝက ခေါ်သံကြောင့် ကျုပ်ဟာ ထမင်းစားနေရာက လက်ဆေးပြီး ကမန်းကတန်း လက်သုတ်ကာ အိမ်ပေါ်မှ ပြေးဆင်းခဲ့ပါတယ်…။

အော်…..ဘယ်သူများတုံးလို့…ဒွေးလေးပု ပါလား…. ဟုတ်တယ်….သာဟန်ရေ…..ဝိုင်းစိန် ကွင်းထဲသွားလို့ ထမင်းပို့မဲ့လူ မရှိလို့…အစကတော့ ငါသွားပို့မလို့ပဲ…အခု မတင်အေး ဗိုက်နာနေလို့ ငါ မသွားနိုင်တော့ဘူး…၊ မယ်အေးတို့အိမ် သွားရအုံးမှာ….နင်သွားပို့ပေးပါလား….. ဟုတ်ကဲ့…ဒွေးလေးပု…ပေး ထမင်းချိုင့်….ဒါနဲ့ ဝိုင်းစိန်က ကွင်းထဲကို တစ်ယောက်ထဲ ဘာသွားလုပ်တာလဲ….. အိမ်မှာ သူ့အစ်ကို မရှိဘူး…၊ မြို့တက်သွားတယ်..လယ်ထဲမှာ သူရင်းငှါးတွေ နောက်ချေးချတာကို အမေတို့ သားအမိ သွားကြည့်ပေးပါဆိုလို့…ဟေ့….. ဒွေးလေးပု မကျေမချမ်း ပြောသည်…..။

ကဲ….ကျုပ် သွားတော့မယ်…နေတောင် အတော်မြင့်နေပြီ…ဝိုင်းစိန် ဆာနေရော့မယ်… အေး…..သွား သွား…နင်အလုပ်အားရင် ညနေ ဝိုင်းစိန် ပြန်မှ ပြန်လာခဲ့….. ဟုတ်ကဲ့ ဒွေးလေးပု….. ဒီလိုနဲ့ ကျုပ် ကွင်းထဲကို ထွက်လာခဲ့တယ်…။ တဲရောက်တော့ တဲပေါ်ကနေ ခြေတွဲလောင်းချပြီး ထိုင်နေတဲ့ ဝိုင်းစိန်က ပြေးထွက်လာတယ်…။ ပြီးတော့ ကျုပ်လက်ထဲက ထမင်းချိုင့်ကို ဆွဲယူတယ်…။ ဝိုင်းစိန်က ပါးကွက်နဲ့ ဆံရစ်ဝိုင်းလေးနဲ့ လှနေတယ်…။ အမေ ကဘာလို့ မလာတာလဲ.. မယ်အေး ဗိုက်နာလို့တဲ့..ဟေ့… ဟိဟိ..ကိုသာဟန် ကြားထဲက အလုပ်ရှုပ်သွားတာပေါ့…ဟိ…. ကဲပါ….စားမှာ စားစမ်းပါ….ဟာ…. ကျုပ်လဲ တဲဝကသောက်ရေအိုးမှာ ရေတစ်ခွက်ခပ်သောက်ပြီး တဲပေါ်တက်ပြီး တုံးလုံးလှဲနေလိုက်တယ်..။

ကျုပ်ရဲ့ ခြေထောက်နား ဘေးဖက်မှာ ဝိုင်းစိန်ကတော့ ထမင်းချိုင့်တွေ ဖြုတ်ပြီး စားနေလေရဲ့..။ ထမင်းစားနေတဲ့ ဝိုင်းစိန်ကို ကြည့်ပြီး ကျုပ်စိတ်တွေ ဖောက်ပြန်လာတယ်…။ ထိုင်ချထားတဲ့ ဝိုင်းစိန်ရဲ့ တင်းပါးအိအိကြီးတွေက ကားကားကြီး..။ ဘေးစောင်းမြင်နေရတဲ့ သူ့ရင်သားတွေကလည်း ခပ်ထွားထွား ..။ ကျုပ်က မိန်းမလုပ်ဖူးပြီး ပြတ်နေတာ တစ်လလောက် ရှိသွားပြီ…။ ခင်နွဲ့ သူ့ခဲအိုနဲ့ လိုက်ပြေးသွားကထဲက ပြတ်နေတာ…။ ဒီတော့ …ကျုပ်သွေးသားတွေက လှလှ တောင့်တောင့် ကိုတွေ့လိုက်ရတော့ သွေးဆာလာတာပေါ့..။ ဝိုင်းစိန်က ကျုပ်ထက် နည်းနည်း ငယ်တယ်…။ တောသူဆိုတော့ အလုပ်ကြမ်းလုပ်တဲ့ အခါ လုပ်ရပြီး ၊ အစားအသောက်ကလည်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အလျှံအပယ်ဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က ထွားကြိုင်းတာပေါ့…။

ဝိုင်းစိန်ကို ကြည့်ရင်း ကျုပ်လီးကြီးက ပုဆိုးထဲမှာ ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတယ်..။ ကျုပ်ကြည့်နေတာကို တွေ့နေရတဲ့ ဝိုင်းစိန်က ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်လုပ်ပြီး ပြုံးပြုံး ပြနေတယ်…ဗျ…။ ဆိတ်ကွယ်ရာ ရောက်နေကြတာကိုး…။ အဲ…ပြောဖို့တစ်ခုကျန်သေးတယ်..။ ကျုပ်တဲထဲ အဝင်မှာ လယ်ထဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူရင်းငှါးတွေက တစ်ခေါ်လောက်မှာရှိတဲ့ လယ်ကွက်တွေထဲမှာ နောက်ချေးတွေ ချနေကြတယ်..။ ကျုပ်တို့နဲ့ တော်တော်လှမ်းပါတယ်..။ ဒီတော့ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်စလုံး အတွက် ဆိတ်ကွယ်ရာ ဖြစ်နေတာပေါ့…။

ဒီဆိတ်ကွယ်ရာ အခြေအနေကြောင့်လည်း ကျုပ်ရဲ့ သတ္တိတွေဟာ ပိုပြီး ရှိလာတာပေါ့..။ ဝိုင်းစိန်က ထမင်းစားပြီးလို့ ချိုင့်တွေ ပြန်ဆင့်ပြီးတာနဲ့ ကျုပ်လှဲနေတဲ့ အနားလာပြီး ထိုင်တယ်..။ အစ်ကိုသာဟန် ပြန်လို့ရပြီ…အားနာလိုက်တာ..အမေတို့များ အားလားမအားလား မသိဘူး….. ငါက အားနေတာပါဟ…ဒွေးလေးပုက ညနေနင်ပြန်မှ အတူပြန်လာဖို့ ငါ့ကို မှာလိုက်တယ်.. ဟာ…အမေတို့ကတော့ လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ…..တစ်ဖက်သား အားနာစရာ..ဒီမှာ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ…. အံမယ်…ကြောက်စရာ တကယ် မရှိဘူးလား….. ပြောလဲပြော ကျုပ်ကလှဲနေရာ ထထိုင်လိုက်တော့ ဝိုင်းစိန်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားတယ်..။

မရှိပါဘူး..အကုန်လုံး တစ်ရွာထဲသားတွေဘဲ…အကြောင်းသိတွေချည်းပဲ….ဟာ… ဒါဆို ….ငါ့ကိုရော မကြောက်ဘူးလား…. အဟပ်….အစ်ကို့ဆို ဝိုင်းစိန်က ပိုတောင် မကြောက်သေး…..မကြောက်သေး….အဟက်….ဟက်… မကြောက်ရင်…..ကဲ…ကဲ….. `အိုး…..လွှတ်…လွှတ်….“ ကျုပ်က ဝိုင်းစိန်ကို အတင်းဖက်ပြီး နမ်းတယ်..။ သူက လွှတ်လွှတ်ဆိုပြီး ရုန်းတယ်..။ ဘယ်ရမလဲ ယောကျ်ားအားနဲ့ ဆိုတော့ သူဘယ်ရုန်းနိုင်မလဲ…။ လွှတ်…..လွှတ်ပါဆို…. ဝိုင်းစိန်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ အားကုန်ဖက်ထားပြီး တစ်ဖက်က သူ့နို့ကြီးတွေကို ကျုပ်လက်ဖဝါးနဲ့ အုပ်ကိုင်ပြီး ညှစ်တယ်…။ ဝိုင်းစိန်က ဖျင်အကျႌဝတ်ထားတဲ့ အပြင် အထဲကပါ ဘော်လီအကျႌရှိတော့ ပိုပြီး အားထည့်ညှစ်တယ်…။ သူ့တင်သားကြီးတွေကို တအားတအား လိုက်ညှစ်ပစ်တယ်…။

လွှတ်…လွှတ်ပါအစ်ကိုရယ်…ဝိုင်းစိန် တောင်းပန်ပါတယ်…. မရပါဘူး….ကျုပ်လီးက အထဲမှာ အတော်မာတောင်နေပြီ…။ ကျုပ်က နမ်းချင်တိုင်း နမ်းပြီး ကိုင်ချင်တိုင်း ကိုင်နေတော့တာ….။ ကျွတ်…ခက်တာပဲ…. ခဏကြာတော့ ကျုပ်က သူ့ကိုလွှတ်ပေးလိုက်တယ်..။ ဝိုင်းစိန်မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီး ပါးနှစ်ဖက်က ပါးကွက်လေးတွေလည်း မရှိတော့ဘူး..။ မောနေတယ်…။ ဟွန်း…..တော်တော်ဆိုး…..ဒီမှာ ရင်ထဲကို ဖိုးသိုးဖတ်သပ်ကြီး ..နေရခက်လိုက်တာ…. ကျုပ်လဲ အကြံရသွားတာနဲ့… ငါလည်း…နင့်လိုပါပဲ ဟ….ဒီမှာ ကြည့်ပါအုံး….. ပြောလည်း ပြော ကျုပ်က ပုဆိုးခါးပုံစကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး ချွတ်ချလိုက်တယ်..။

အို…… တောင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကိုလဲ မြင်ရော ဝိုင်းစိန်မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ ကြည့်ပြီး ကြက်သေ သေသွားတယ်…။ ကျုပ်လီးက ခင်နွဲ့ကို သုံးလလောက် လိုးခဲ့လို့ အပေါ်အရည်ခွံက ထိပ်မှာ မရှိတော့ပဲ နှီးတစ်ပြားလောက် လန်နေပြီ…။ ဝိုင်းစိန် ကြက်သေ သေသွားတဲ့ အခိုက်မှာပဲ ကျုပ်က သူ့ကို ပြန်ဖက်ပြီး ကျုပ်ကိုယ်နဲ့ ဖိပြီး လှဲချတယ်…။ အိုအို….မလုပ်နဲ့…..အဟင့်…ဟင့်..ဟင့်…… ဝိုင်းစိန် ငိုပါပြီ…။ ရုန်းတော့ မရုန်းတော့ဘူးဗျ..။ ဝိုင်းစိန် ပက်လက်လန်သွားတယ်ဆို ကျုပ်က သူ့ပေါ်တက်ခွတော့တာဘဲ…။ ကျုပ်လီးကြီးကတော့ သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ ဖြစ်နေတယ်….။ ခွမိတာနဲ့ ဗိုက်ကြွပြီး စောစောက ရုန်းရင်းကန်ရင်းနဲ့ လျော့ရဲရဲ ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ထမီကို ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်..။ ဝိုင်းစိန် မျက်လုံးမှိတ်ချလိုက်တယ်..။

ထမီကို အကုန်ချွတ်မနေတော့ပါဘူး…။ ဒူးဆစ်လောက်အထိပဲ ချွတ်တယ်…။ ကျုပ်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အမွှေးနုနုလေးတွေနဲ့ စောက်ပတ်ကြီးက ဝင်းအိနေတာဘဲ…။ ခင်နွဲ့စောက်ပတ်ထက် ပိုပြီးလှတယ်…။ ကျုပ်က လက်ဝါးနဲ့ အုပ်ပြီး ရွရွလေး ပွတ်ပေးလိုက်တယ်..။ အဟင့်….အဟင့်…….. ဝိုင်းစိန် တစ်တွန့်တွန့် ဖြစ်သွားရာက စေ့ထားတဲ့ ပေါင်ဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးက ဟသွားတယ်..။ ဒီမှာတင် ကျုပ်က တောင်နေတဲ့ လီးကို စောက်ပတ်ဝမှန်းပြီး တေ့ထောက်လိုက်တယ်…။ ဝိုင်းစိန် ဆတ်ခနဲ တုန်သွားတယ်…။ တေ့ပြီးတာနဲ့ ခင်နွဲ့ကို စလိုးတုံးကလို အတင်းဆောင့်မထည့်ပဲ လီးကို ဆတ်ခနဲ ခပ်ဖြေးဖြေး ဆောင့်သွင်းလိုက်တယ်..။ အမေ့….. ဝိုင်းစိန် ခါးကော့တက်သွားတယ်…။ သူ့ဟာထဲမှာလဲ အရည်တွေ ရွှဲနေပါလား….။ လီးက ခေါင်းတစ်ခုလုံး ဝင်သွားတယ်..။ ကျုပ်က ဆက်ပြီး ဖြေးဖြေးပဲ ဖိဖိသွင်းတယ်…။ ဗြစ်….အမေ့….. “ဝိုင်းစိန်ကတော့ ခါးလေးကော့လိုက် ရင်လေးကော့လိုက်နဲ့ ပေါ့…။

အသားလေးတွေလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေတယ်…။ လီးတစ်ဝက်နီးပါးလောက် ဝင်သွားပြီးတော့ အထဲမှာ ဘာခံနေတယ် မသိဘူး ၊ လီးက ဆက်မဝင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်…။ ဒါနဲ့ ကျုပ်က လီးကို ခပ်ဖြေးဖြေးဆွဲထုတ်ပြီး အားနဲနဲ ထည့်ပြီး ဆောင့်ချလိုက်တယ်…။ ဗြစ်…ဖွတ်……ဖေါက်…..အမေရေ……အားအား…..အ……….. အားထည့်တာ နဲနဲများသွားပြီး လီးက တဆုံးဝင်သွားတယ်..။ အပျိုလေးမို့ အတော်နာသွားပုံရတဲ့ ဝိုင်းစိန်က တော့ မျက်နှာမဲ့ပြီး မျက်ရည်တွေ သွင်သွင်စီးကျပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်နေတယ်…။ စောက်ပတ်ထဲ လီးတဆုံး ဝင်သွားပြီဆိုတော့ ကျုပ်လဲ ဘယ်နေနိုင်တော့မှာလဲ…၊ လီးကို ဆွဲဆွဲထုတ်ပြီး လိုးတော့တာပေါ့..။

အစမို့ ခပ်ဖြေးဖြေးပဲ…ပေါ့…။ ဗြစ်….ဒုတ်…….အ……ဟင့်…… တခဏအတွင်းမှာပဲ..သူ့အထဲမှာ အရည်တွေ ရွှဲနစ်လာပြီး..ဝိုင်းစိန်လဲ ငိုတာရပ်သွားတယ်…။ ပြီးတော့ သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်လက်မောင်း တစ်ဖက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး တအားညှစ်ကိုင်ထားတယ်…။ ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုလည်း ပိုပြီး ကားပေးလာတယ်..။ ဝိုင်းစိန်က သူ့ကိုယ်လုံးလေး တသိမ့်သိမ့် တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေတဲ့ကြားက စင်းကျနေတဲ့ သူ့မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖြတ်ခနဲ ဖြတ်ခနဲ ဖွင့်ဖွင့်ပြီး ကျုပ်ကို ကြည့်တယ်…။ ဝိုင်းစိန် ခံနိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ ကျုပ်လဲ စိတ်ကို လွှတ်ပေးပြီး ဆောင့်လိုးတော့တယ်…။ ဗြစ်….ဒုတ်…..ဖွတ်…ဟင့်……အင့်… ငယ်သာငယ်တယ်….၊ တော်တော်သန်တဲ့ ကောင်မလေးဗျ…။

လိုးနေတဲ့ ကျုပ်လီးကိုများ သူ့စောက်ပတ်နဲ့ ဆွဲဆွဲညှစ်လိုက်တာများ လီးကို တန့်ခနဲ တန့်ခနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားရတာပဲ…။ ဒီလိုညှစ်တာက ကျုပ်ကို ကောင်းစေချင်လို့ ညှစ်ပေးတာလည်း ပါတယ်..။ ကာမအရသာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တုံ့ပြန်မှုလည်း ပါတယ်ပေါ့…။ ပလွတ်…ဗြစ်…ဇွတ်……ဖွတ်…..ဒုတ်……အင့်…ဟင့်…ဟင့်….. ကောင်းလား..ဝိုင်းစိန်…. အင်း…..ဟင့်အင်း…သိဘူး….. အသံလေးက ခရာတာတာလေး…ကျုပ်လဲ အ တော်ကောင်းလာတာကြောင့် ခပ်သွက်သွက်ကြီးကို ဆက်တိုက်ဆောင့်ပြီးလိုးရာက သုတ်လွှတ်လိုက်တော့တယ်…။ သူလည်း ပြိုင်တူ ပြီးတယ်နဲ့ တူတယ်…။ ကျုပ်လည်း သုတ်လွှတ်လိုက်ရော… အမလေး….အစ်ကို…အ………အိ..အမေ့… ဆိုပြီး ကော့ကော့တက်သွားရာက တွန့်တွန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ခါဆင်းသွားတော့တာပါဘဲ….ဗျာ…။ ကျုပ် အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်… နောက်ကြုံရင် ပြောပြအုံးမယ်…။ ခုတော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ကျေနပ်တော့ဗျာ…ပြီးပါပြီ….။

Zawgyi

ကောင်းစေချင်လို့

ကျုပ်နံမယ်က သာဟန်ပါ..။ နေတာက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသက ဇရက်ကုန်း ဆိုတဲ့ ရွာကြီးမှာပါ…။ ဇရက်ကုန်းရွာက ဒေးဒရဲ နယ်ထဲမှာပါ…။ ကျုပ်အသက်က အခုဆို ၄၅ နှစ်ထဲ ရောက်နေပါပြီ…။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်ထဲက လယ်အလုပ် ၊ ချောင်းအလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့တဲ့လူဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိပါတယ်..။ ပြီးတော့ အရက်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မသောက်တတ်ပဲ တခါတရံမှ အနည်းငယ်သာ မသောက်မဖြစ်တော့မှ သောက်တတ်တော့ အခုချိန်ထိ တော်ရုံလူငယ်တွေတောင် ကျုပ်ရဲ့ သန်မြန်မှုကို မမှီပါဘူး…။ အသားအရောင်ကတော့ ခပ်ညိုညိုပါ…။ အရပ်က ပုတဲ့ အရွယ်အစားထဲ မပါ ပါဘူး…။ အဲ….တစ်ခုပြောဖို့ ကျန်သေးတယ်…။ အဲဒါက ကျုပ်ကို တစ်ရွာလုံးက လက်မြန်သာဟန် လို့ခေါ်တဲ့ဟာပါဘဲ…။ တစ်ခြားတော့ မထင်နဲ့…။

ကျုပ်ဒီအသက်အရွယ်ထိ ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်မဖြစ်ဖူးပါဘူး…။ ကျုပ်ရဲ့ နာမည် အရှေ့မှာ လက်မြန် ဆိုတဲ့ဂုဏ်ထူးကြီး ထည့်ပြီး ခေါ်တာက မိန်းမကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ပါ..။ ရမယ်ဆိုရင် ကျုပ်က သွက်တယ်လေ…။ ကျုပ်က ကွမ်းမစား ၊ ဆေးလိပ်မသောက် ၊ အရက်မသောက်ပေမယ့် အဲဒီ မိန်းမတော့ ကြိုက်တယ်လေ..။ ကြိုက်တယ်ဆိုပေမယ့် ဒီအသက်အရွယ်ထိ တစ်ခါမှ ဖာမချဖူးပါဘူး..။ အပျိုလေး ၊ အပျိုကြီး ။ တစ်ခုလပ် ၊ မုဆိုးမ ၊ ဆိုတဲ့ မိန်းမအမျိုးအစားတွေနဲ့ ကျင်လည်ခဲ့တာပါ..။ နောက်တစ်ခုက ကျုပ်ခုချိန်ထိ လင်ကြီးငုတ်တုတ်နဲ့ မိန်းမမျိုး ကို တစ်ခါမှ မပြစ်မှားခဲ့ဖူးပါဘူး..။ မိန်းမတွေ ဒီလောက်များနေတာပဲဗျာ..။ သူများ မယား ဘာလို့များ သွားချိန်နေမှာလည်း ဗျာ..။ နောက်ပြီး ကျုပ်က ချောချောလှလှ တောင့်တောင့် လေးတွေမှ ကိုင်ချင်တာဗျ…။ မိန်းမဆို ပြီးရော ဆိုတဲ့စိတ် ကျုပ်မှာ မရှိပါဘူး..။

နောက်ပြီးတော့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးရှိရင် ကျုပ်ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ဝင်စားနေပါစေ ကျုပ်မကြိုးစားပါဘူး..။ အချိန်ကုန်တယ်..။ အလုပ်ရှုပ်တယ်…။ စာသင်တဲ့လူ ရေဒီယိုပြင်တဲ့လူ နာရီပြင်တဲ့လူတွေဟာ ပြင်ပါများပြီး လုပ်ပါများလာရင် ဘယ်အလုပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွမ်းကျင်လာပါတယ်…။ ဒီလိုပဲ ကျုပ်ကလဲ ၁၈ နှစ်သားကစပြီး မိန်းမတွေနဲ့ ကျင်လည်ခဲ့တော့ ဒီကိစ္စမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်ပေါ့……ဗျာ…။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကျုပ်တစ်ခါကြည့်လိုက်ရင် အဲဒီမိန်းမ ကျုပ်လုပ်လို့ ရ မရ တစ်ခါတည်း ကျုပ်သိတယ်..။ ကြွားတာ မဟုတ်ဘူး ။ တကယ်ပြောတာ…။ ဒီဟာလေး ကျုပ်နည်းနည်း ပြောအုံးမယ်..။ ခင်ဗျားတို့လည်း နည်းလမ်းလေး ရတာပေါ့…။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကျုပ်ကြည့်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကမသိအောင် အကြည့်ခံရတဲ့ မိန်းမပဲ သိအောင် ကြည့်တယ်..။ ချောင်းကြည့်တာ မဟုတ်ဘူးနော်…။ ပြောင်ကြည့်တာ….။

ကြည့်တာကလည်း မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အဓိက နေရာ ဖြစ်တဲ့ နို့နေရာ ၊ တင်သားကြီးတွေ နေရာ နဲ့ ပေါင်ခွကြားနေရာတွေကို မရှက်မကြောက် အာသာငမ်းငမ်းနဲ့ စိုက်ပြီးတော့ကို ကြည့်ပစ်လိုက်တာ…။ ဒီလိုအချိန်မှာ အကြည့်ခံရတဲ့ မိန်းမက မျက်နှာပျက်ပြီး ထသွားမယ် ၊ လှည့်ထွက်သွားမယ် ၊ မဲ့ပြမယ် ဆိုရင် ကျုပ် အဲဒီမိန်းမကို ဆက်ပြီး မကြိုးစားတော့ပါဘူး..။ အဲ..စောစောကလို ကျုပ်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ မျက်နှာလေးရဲပြီး ခေါင်းငုံ့ပြီးဆက်ရပ်နေမယ် ၊ ဆက်ပြီးထိုင်နေမယ် ၊ ဆက်ပြီး အကြည့်ခံနေမယ် ၊ နောက် ထွီခနဲ တံတွေး ထွေးမယ် ဆိုရင် အဲဒီမိန်းမ ကျုပ်လုပ်လို့ ရပြီ..။

ဒါပေမယ့် ကြာမယ်..။ အချိန်ပေးရမယ်.. ။ သူက ကျုပ်ကို လက်ခံချင်ပေမယ့် မူနေမယ်..။ ကြာကြာအချိန်ဆွဲပြီးမှ ပေးမယ့်သူပါ..။ နောက်တစ်မျိုးက ကျုပ်ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ မချိပြုံးတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်ကြည့်တာမျိုး..။ ရွှင်ပြတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကျုပ်ကို စကားတစ်ခုခု လှမ်းပြောတာမျိုး ၊ ကျုပ်ကြည့်နေတာကို သိလဲသိရော မျက်လွှာလေးချထားပြီး ကျုပ်လဲ မျက်စေ့လွှဲလိုက်ရော ကျုပ်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ တစ်ချက်လောက် မျက်လုံးဝင့်ပြီး ကြည့်လိုက်တာမျိုးတွေဆိုရင် အခုထလုပ် အခုဖြစ်တယ်..။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ရှိတာပေါ့..။

လူမြင် လူသိလို့တော့ မရဘူး..။ ဆိတ်ကွယ်ရာ ရဖို့လိုတယ်.။ လူသာသိလို့ကတော့ ၃ နှစ်လောက် ကြိုက်ခဲ့ နေခဲ့တဲ့ ရည်းစားဖြစ်နေပါစေ ၊ ပါးရိုက်ခံရရင် ခံရ မခံရရင် ထပြေးပြီး တော်တော်နဲ့ အတွေ့ခံမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..။ မိန်းမတွေ စိတ်က အဲဒီလိုမျိုး ရှိတယ်..။ လူမသိဘို့ အဓိကကျတယ်..။ ဒီနည်းလမ်းတွေက ကျုပ်အတွက်တော့ ပုံသေနည်း တစ်ခုလို အခုအသက်အရွယ်ထိ မှန်ခဲ့တယ်..။ ခင်ဗျားတို့အတွက်တော့ မပြောတတ်ဘူး..။ ဒါတွေကို ကျုပ်ကပြောတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ကို မိန်းမ ဘယ်နှစ်ယောက် ယူဖူးလို့လဲလို့ မေးလိမ့်မယ်..။ ကျုပ်ခုချိန်ထိ ဘယ်မိန်းမကိုမှ မယူဖူး ဘူး.။

ယူထားပြီး အပင်ပန်းခံ လုပ်ကျွေးရလောက်အောင် မိန်းမတွေ ကို အထင်မကြီးလို့ပဲ…။ ကျုပ်ကို လိုချင်လို့ စွဲလန်းလို့ အတူနေချင်တဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်..။ ကျုပ်ကလည်း မိန်းမတွေရဲ့ အထာကို ကျွမ်းတော့ သူတို့စွဲအောင် လုပ်နိုင်တယ်လေ..။ နောက်ပြီး ကျုပ်က ကျန်းမာတယ်..။ သန်စွမ်းတယ်မို့လား..။ နောက်ပြီးစိတ်ရှည်တယ် ။ ဒီတော့ သူတို့လိုတာကို ပြည့်ဝအောင် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာပေါ့ဗျာ..။ ကျုပ်က အတည်တကျ မိန်းမယူမထားတော့ အိမ်ထောင်မရှိဘူး..ဗျာ ။ နောက် ကျုပ်က ဇရက်ကုန်း ဇာတိမဟုတ်ဘူး..။ သလပ်ခွာက နေ ကျုပ်တို့မိသားစုက ဇရက်ကုန်းကို ပြောင်းလာကြတာ..။ မိသားစုဆိုပေမဲ့ များများစားစားတော့ မဟုတ်ပါဘူး..။ အဖေရယ် အမေရယ် ကျုပ်ရယ် သုံးယောက်ထဲပါ..။ အမေက ကျုပ် ၁၃ နှစ်သားမှာ ဆုံးသွားပြီး အဖေကတော့ ကျုပ် အသက်၂၀ အရောက်မှာ ဘုန်းကြီး ဝတ်သွားတယ်..။

ပြီးတော့ ဇာတိဖြစ်တဲ့ သလပ်ခွာရွာကို ကြွသွားပြီး သီတင်းသုံးနေတယ်..။ ဒီတော့ ဇရက်ကုန်းရွာမှာ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တယ်..။ တစ်ကောက်ကြွက်ပေါ့…ဗျာ..။ ကျုပ်က တစ်ယောက်တည်း သမားဆိုတော့ ကျုပ်သူငယ်ချင်း ဖိုးခ တို့အိမ်မှာ နေတယ်..။ သူငယ်ချင်းဆိုတာက ကျုပ်လမ်းလျှောက်တတ်စ အရွယ်ကတည်းက အတူနေခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းနော်..။ ဖိုးခ ကလည်း သလပ်ခွာရွာသားပဲ..။ ဇရက်ကုန်းရောက်တော့ တစ်အိမ်တည်း အတူနေကြတာ..။ အဲဒီမှာ ကျုပ်နေတယ်..။ အိမ်ကတော့ ကျုပ်အဖေ ဆောက်ပေးခဲ့တဲ့ အိမ်ပါ..။ ပြီးတော့ ကျုပ်က အလုပ်ကို မပျင်းဘူး..။

ရသမျှ အကုန် ဖိုးခကိုပေးတယ်..။ ဒီတော့ သူတို့မိသားစုက ကျုပ်မှ ကျုပ်ဖြစ်ပြီး ဖိုးခနဲ့ကလည်း ညီအစ်ကိုလို ဖြစ်နေတော့ အဲဒီမှာ ကျုပ်က မြဲနေတာပေါ့…။ ဖိုးခတို့မှာ ဖိုးခအမေ ဒေါ်ရွှေရယ် ၊ ဖိုးခမိန်းမ မတုတ်ရယ် ၊ ဖိုးခရဲ့ သမီး ခင်ပြုံးနဲ့ ခင်မုန်းရယ်..၊ ဒါပဲ ရှိတယ်…။ အားလုံးက ကျုပ်ကို ခင်ကြပါတယ်..။ အဲ ကျုပ်အကြောင်း ပြောနေရတာနဲ့ ကျုပ်ပြောချင်တဲ့ စကားဆီ တော်တော်နဲ့ မရောက်တော့ဘူး..။ ပြောချင်တာက ကျုပ် ၁၈ နှစ်သား ပထမဆုံး မိန်းမလုပ်ဖူးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းပါပဲ…။ ဆက်ပြီး နားထောင်ကြပါအုန်း….နော်….။ တစ်နေ့တော့ ညနေစာ စားပြီး ပျင်းတာနဲ့ ကျုပ် ရွာထဲ လျှောက်လာခဲ့တယ်..။

အချိန်က မှောင်ရီပျိုးနေတဲ့အချိန် …တစ်နေရာ အရောက်မှာ …. သာဟန်….နင် ဘယ်သွားမလို့တုန်း……. ကျုပ်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျုပ်သူငယ်ချင်း ခင်နွဲ့ဆိုတဲ့ ကောင်မပေါ့..။ သူက ခြံဝမှာ ရပ်နေတယ်..။ ကျုပ်တို့ရွာက ရွာကြီး….အိမ်တိုင်းနီးပါး ခြံနဲ့ ဝန်းနဲ့ နေကြတာ…။ ငါလဲ….ပျင်းတာနဲ့ ထွက်လာတာဟ…… ဒါဆို…အိမ်ထဲဝင်အုန်းဟာ…..ငါပြောစရာရှိလို့…. အေး……. ကျုပ်လဲ ခြံထဲကို ခင်နွဲ့ နောက်ကနေ ဝင်လိုက်သွားတယ်..။ ကျုပ်က လူပျိုဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ရှေ့က သွားတဲ့ ခင်နွဲ့ကို နောက်ကနေ ကြည့်မိတယ်..။ သူ့တင်ပါးကြီးတွေက အိပက် အိပဲ့ နဲ့ အသည်းယားစရာကြီး…..ဟီး ဟီး…..။

သူ့တင်ပါးကြီးတွေ လှုပ်နေတာ ကြည့်ပြီး ကျုပ်စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးဗျာ…..။ လာ ထိုင်…..သာဟန်….. ကျုပ်က ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ချလိုက်တယ်…။ နင့် အိမ်ကလူတွေ ဘယ်သွားကြလဲ….. အစ်မတို့ လင်မယားက ခြံထဲ သွားကြတယ်….၊ ဟိုမှာ သရက်တွေ ခူးပြီး အုပ်နေတယ်….. သူတို့ခြံက ရွာအစွန်မှာပါ…။

အတော်လေး ဝေးတယ်..။ အဖွားလေးရော…ခင်နွဲ့….. အမေက သူ့ညီမနဲ့ ဒေးဒရဲ လိုက်သွားတာ နှစ်ရက် ရှိပြီ…. စကားသာပြောနေတယ်…။ ခင်နွဲ့ မျက်လုံးတွေက အရင်လို မဟုတ်ပဲ စူးရှပြောင်လက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကျုပ်ကို ကြည့်နေတယ်..။ ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာက တစ်မျိုးပဲ…။ နင်ငါ့ကို ဘာပြောမလို့တုံး….. ပြော…..ပြောပါ့မယ်….. ချက်ချင်းပဲ ခင်နွဲ့အသံက ငိုသံပါလာတယ်..။ ပြီးတော့ သူက ကျုပ်နဲ့ လူလုံးချင်း ထိအောင် တိုးကပ်ပြီး ထိုင်လိုက်တယ်..။ နင့်…..နင့်သူငယ်ချင်း ကျော်သိန်း လေ….ငါ့…ငါ့ကို ရက်စက်သွားတယ်….ဟင့်..ဟင့် ဟင့်………. ပြောလဲ ပြော ငိုလဲ ငို ခင်နွဲ့ဟာ ကျုပ်ကို ဖက်ပြီး ငိုတော့တာပဲ….။ ကျော်သိန်းနဲ့ သူနဲ့ ကြိုက်နေတာ ကျုပ်သိတယ်…။ အခု ကျော်သိန်းက အနောက်ပိုင်းက ဒေါ်ဘုမ သမီးကို ခိုးပြေးသွားပြီလေ…။

ခင်နွဲ့ကလဲ….ဟာ မငိုပါနဲ့…..သူကမှ ကိုယ့်ကို မခင်တာ…ဂျင်းစိမ်းနဲ့ မိတ်သလင် ပဲပေါ့…..နင်ကလဲ…. ဟင့်…ဟင့်..ငါအရမ်း ဝမ်းနည်းတယ်…… ခင်နွဲ့က ကျုပ်ကိုယ်လုံးကြီးကို အတင်းတိုးဖက်ပြီး ကျုပ်ရင်ဘတ်မှာ မျက်နှာအပ်ပြီး ငိုနေတယ်..။ အဲ…သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်ပေါင်ပေါ် တင်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်ကို လာကိုင်တယ်…။ ကိုင်တာက ကျုပ်လက်ဖမိုးကို သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ အုပ်ပြီး ကိုင်တာ…။ ဖြစ်ချင်တော့ ပေါင်ပေါ် တင်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်ဖျားက ကျုပ်ပေါင်ရင်းခွကြားပေါ်မှာ…ရောက်နေတာ…..။ သူက ကျုပ်လက်ဖမိုးကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဆုပ်လိုက်တော့ သူ့လက်ချောင်းလေးတွေက ကျုပ်လက်ရဲ့ အောက်ဖက်ကို ကွေးဝင်သွားပြီး ပုဆိုးထဲက ကျုပ်ရွှေပန်းကြီး ထိပ်ကို သွားထိတယ်…။

ဟင့်ဟင့်….သာဟန်ရယ်….ငါ…ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…..အဟင့်….ဟင့်….. သူ့ကိုယ်လုံးလေးက တသိမ့်သိမ့် ဖြစ်နေရာက သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွေကလည်း ကျုပ်ရွှေပန်းကို ထလိုက် ထိုးလိုက်နဲ့ တို့ တို့နေသလို ဖြစ်လာတယ်..။ တစ်ကိုယ်လုံး သနပ်ခါးနံ့ မွှေးနေတဲ့ ခင်နွဲ့က ကျုပ်ကို သူ့ကိုယ်လုံးအိအိကြီးနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် အတင်းဖက်ထားပြီး ကျုပ်ရွှေပန်းထိပ်ကိုလည်း သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွေနဲ့ လာလာပြီး ထိထိနေတော့ ဘယ်ဗျာ….ကျုပ် ရွှေပန်းကြီးက ထောင်းခနဲ ထလာတော့တာပေါ့ ဗျာ….။

အမလေး……ဘာကြီးလဲ….. ခင်နွဲ့က ရုတ်တရက် ကျုပ်ကိုဖက်ထားတာကနေ ခွာလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်ထဲမှာ ပေါင်ကြားထဲက ကျုပ်လက်ကို ဆွဲမ တဆက်ထဲ ထောင်ထလာတဲ့ ကျုပ်ဟာကြီးကို သူ့လက်နဲ့ ဖမ်းဆုပ်ပစ်လိုက်ပြန်ရော….။ စောစောက ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်နေတဲ့ ခင်နွဲ့ဟာ ချက်ချင်းပဲ သွက်လက်ဖြတ်လတ်သွားပါတယ်..။ ဘာ…..ဘာ လဲ… ပြောလဲပြော ကျုပ်ဟာကြီးကို ဆုတ် ဆုတ်ပေးတော့ ပိုပြီးထလာ ကြီးလာတာပေါ့…။ ငါ့…..ငါ့..ရွှေပန်းကြီး လေ..ဟာ…. ဟယ်….အကြီးကြီးပဲ…..ပြစမ်း…… မလုပ်နဲ့….. သူက ပုဆိုးကို ဆွဲချွတ်မယ် အလုပ် ၊ ကျုပ်ကလဲ ပုဆိုးကို အတင်း ဖိထားမိတယ်….။

နင်ကလဲဟာ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲ…မရှက်ပါနဲ့…၊ ငါမမြင်ဖူးလို့ပါ…. ခင်နွဲ့က ကျု့ပ်မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး တောင်းတောင်းပန်ပန်ပြောရင်း သူ့လက်က ကျုပ်ရဲ့ ငေါထွက်နေတဲ့ ဟာကြီးကို သူ့လက်နဲ့ ပုဆိုးပေါ်ကနေ အုပ်ကိုင်ပြီး ဆုပ်လိုက်တယ်..။ ပြီးတော့ စောစောကလို ဖွဖွလေးဆုပ်ဆုပ်ပေးနေပြန်တယ်..။ ကျုပ်ရဲ့ ရွှေပန်းကြီးသာ ထောင်ထလာတာမဟုတ်ပဲ ကျုပ်ရဲ့ စိတ်တွေလည်း အတော်ထလာပြီ..။ ပြီးတော့ ကျုပ်က မိန်းမသာ မလုပ်ဖူးသေးတာ..၊ ကာလသားကြီးတွေပြောတဲ့ မိန်းမအကြောင်းတွေ နားနဲ့ မဆန့်အောင် ကြားဖူးခဲ့ပြီး ကာလသားကြီးတွေ အိမ်တက်တော့ အဖော်လိုက်ပြီး ခဏခဏ ချောင်းဖူးတယ်..။ နောက် ရကာစလင်မယားတွေ တခြားလင်မယားတွေကိုလည်း သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူတူလိုက်ပြီး ချောင်းဖူးတယ်..။

ဒီတော့ ကျုပ်လည်း ဘယ်ခေပါ့မလဲ…။ လုပ်ပါ သာဟန်ရာ…ငါကြည့်ချင်လို့ပါ….ခဏလေးပါ….၊ ဘယ်သူမှလဲ ရှိတာမှ မဟုတ်တာ… ကျုပ်ရင်ထဲမှာလဲ မောမောကြီးနဲ့ဗျာ…။ ကျုပ်ခြောက်နေတဲ့ လည်ချောင်းကို တံတွေးမျိုချပြီး စိုသွားအောင်လုပ်လိုက်ရတယ်..။ ပြီးမှ မော့ပြီး ပြောနေတဲ့ ခင်နွဲ့ရဲ့ မျက်နှာကို ငုံ့ပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်..။ ကဲ ကဲ…ဒါလောက်ဖြစ်နေရင် …ငါ့ဟာလဲပြမယ်….နင်ကလည်း နင့်ဟာကို ပြ…ဘယ့်နှယ်လဲ…. အာ……နင်ကလဲ…… ကျုပ်တို့က ၁၂ နှစ် ၁၃ နှစ် ကလေးတွေ မဟုတ်တော့ပါဘူး…။ သိသိကြီးနဲ့ ဖြစ်နေကြတာပါ…။

နင့်ဘက်ကျတော့ နင်ကသိပ်သိတာပဲ….ဒါဆို ငါလဲ မပြတော့ဘူး….. ကဲ…..လာဟာ…အိမ်ရှေ့ကြီးမှာ ….မကောင်းဘူး…အထဲသွားမယ်…. ခင်နွဲ့က ခေါက်ကာလိုက်ကာနဲ့ ကာထားတဲ့ အခန်းထဲကို ထပြီးဝင်သွားတော့ ကျုပ်လဲ နောက်က လိုက်ခဲ့ပါတယ်…။ သူဝင်သွားတဲ့ အခန်းက သူ့အစ်မလင်မယား အိပ်တဲ့ အခန်းပါ…။ အထဲမှာ မွေ့ယာထူထူကြီးနဲ့ အိပ်ယာကြီးက အခန့်သား…..။ အိမ်အပြင်မှာက မှောင်နေပေမယ့် အထဲမှာက မှန်အိမ်လေးထွန်းထားတော့ လင်းလင်းချင်းချင်း ရှိနေပါတယ်..။ အခန်းထဲလည်း ရောက်ရော ခင်နွဲ့က ကျုပ်ဘက်လှည့်ပြီး ရပ်လိုက်တယ်..။ သူနဲ့ ကျုပ်က နှစ်တောင်လောက် လက်တစ်ကမ်းလောက်ပဲ ကွာတာ..။

သူက ကျုပ်ကို ကြည့်နေရာက သူမျက်လုံးက ကျုပ်အောက်ဖက်ပိုင်းကို ရောက်သွားတယ်..။ ကျုပ်လည်း မထူးတော့ဘူးဆိုတဲ့သဘောနဲ့ ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်တော့တယ်…။ ဟယ်…..နည်းတာကြီး မဟုတ်ဘူး….. ပြောလည်းပြော သူက ကျုပ်ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး လက်က ကျုပ်ရဲ့ တောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်တော့တာပါပဲ…။ ပြီးတော့ ဖွဖွလေးကိုင်ထားရာကနေ လက်ညှိုးလက်မ ကို ကွင်းလေးလိုလုပ်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးတယ်…။

ကျုပ်လီးကြီးက ပိုကြီးပြီး ပိုမာလာတာပေါ့…။ တစ်ခါ ခင်နွဲ့က ထိပ်ဖျားထိရှိနေတဲ့ ကျုပ်လီးရဲ့ အရည်ခွံကို ဆွဲချလိုက်တာ ကျုပ်ဒစ်ကြီး ပေါ်လာတော့တာပဲ…။ နင်……နင်နဲ့ ရတဲ့ မိန်းမက….ကံကောင်းတာပဲ…. တိုးတိုးလေး ညည်းသလိုပြောလိုက်တဲ့ ခင်နွဲ့ရဲ့ အသံလေးဟာ တုန်နေပါတယ်…။ အသံ သာမဟုတ်ပဲ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးဟာလည်း တုန်ရင်နေပါတယ်…။ ကဲ…..နင် ဟိုဖက်လှည့်နေ….ငါက လှည့်ကြည့်ဆိုမှ လှည့်နော်…… ကျုပ်လည်း သူပြောတဲ့အတိုင်း နောက်ကို လှည့်နေလိုက်ပါတယ်…။

ခဏနေတဲ့အခါမှာတော့ …… ရပြီ…..ဒီဖက်လှည့်တော့…… ဆိုတဲ့ အသံတိုးတိုးလေးကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျုပ်လည်း နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်…။ ဟာဗျာ….ကိုယ်လုံးတီးနဲ့လေ….ခေါင်းလေးငုံ့လို့…ပေါင်ကြားမှာ အမွှေးမဲမဲလေးတွေကြောင့် သူ့ဟာကိုတော့ ရှင်းလင်းအောင် သေချာမတွေ့ရပေမယ့် သူ့အပေါ်ပိုင်းက နို့နှစ်လုံးကတော့ ကျုပ်လက်သီးဆုတ်လောက်တောင် ရှိပြီး မာတင်းပြီး ကလေးအမေတွေလို ပျော့တွဲမနေပဲ နို့သီးတွေက ကော့ထောင်တက်နေတာ တွေ့ရပါတယ်…။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရော ကျုပ်ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ဖူး…။ လက်တစ်ကမ်းက သူ့ကိုဆွဲပြီး တအားကြုံးဖက်ပစ်လိုက်တာပေါ့….။ သူကလည်း ကျုပ်ကို ပြန်ဖက်ထားတယ်…လေ….။

သာ….သာဟန်….နင်….ကိုင်ကြည့်အုံးလေ……. ကျုပ်လဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဖက်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်တစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ပြီး သူ့ပေါင်ကြားကို ထိုးနှိုက်ပြီး ကိုင်လိုက်ပါတယ်…။ သူက ပေါင်ကားပေးတယ်…။ ဘာတွေလည်း မသိဘူး ပေါင်ကြားမှာ ရွှဲရွှဲစိုနေပြီး သူ့အဖုတ်က ကျုပ်လက်နဲ့တောင် မဆန့်ဘူး…၊ အိပြီး ဘယ်လိုပြောရမလဲတောင် မသိဘူး…ကိုင်လို့ကောင်းလိုက်တာဗျာ…..။ ကျုပ်ကလည်း သူ့အဖုတ်ကို ကိုင်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကိုင်ပြီး ဆုတ်လိုက်ပွတ်လိုက် လုပ်တာပေါ့…။ ဒီအချိန်မှာပဲ သူက ကျုပ်ကိုဖက်ထားလျက်ကနေ ဘေးကမွေ့ယာကြီးပေါ် ထိုင်ချလိုက်တော့ ကျုပ်လဲ သူနဲ့အတူ ထိုင်လျက်သား ကျသွားတာပေါ့…။ ကျုပ်လက်ကတော့ သူ့အဖုတ်ကို မလွှတ်ဘူး…။ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အရည်တွေက ပို ပိုပြီး များ များလာတယ်…။

ပြီးတော့ သူ့အဖုတ်ကြီးကလည်း ကျုပ်လက်ထဲမှာတင် ဖောင်းကြွတက်လာပြီး ပိုကြီးလာတယ်…။ ခဏလေး ထိုင်လျက်နေပြီးတော့မှ သူက ကျုပ်ကို ဖက်လျက်ကနေ မွေ့ယာကြီးပေါ်ကို ပက်လက်လှန်ချလိုက်တော့ ကျုပ်လဲ သူ့အပေါ် မှောက်ရက်ပါသွားရပါတယ်….။ ခင်နွဲ့က ပက်လက်လဲ ဖြစ်သွားရော သူ့မျက်လုံးနှစ်လုံးကို မှိတ်ပစ်လိုက်တယ်..။ ကျုပ်လဲ အသိစိတ်ပျောက်သွားပြီး သူ့နို့နှစ်လုံးကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး စို့ပစ်လိုက်တယ်…။ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှူသံတွေ တရှူးရှူးနဲ့ ပေါ့ဗျာ….။ ခင်နွဲ့က နို့စို့ခံရင်းကနေ ကျုပ်ကို အောက်ကနေ ခွထားသလိုဖြစ်နေတဲ့ သူ့ပေါင်နှစ်လုံးကို ဆွဲထောင်လိုက်ပြီး ကားပေးလိုက်တယ်…။

ကျုပ်လည်း မြင်ဖူးကြားဖူးထားတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက နည်းတာမှ မဟုတ်တာ….၊ မှောက်ရက်ကနေ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တောင်မတ်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးနဲ့ သူ့ပေါင်ကြားကို ထိုးတော့တာပေါ့…။ ကျုပ်မျက်နှာကတော့ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ နို့စို့မပျက်ဖူးပေါ့…။ လက်တွေ့မလုပ်ဖူးတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ လီးက တွင်းဝင်မဖြောင့်ပဲ ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ ခင်နွဲ့ရဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြီးတွေ ပေါင်ခြံတွေနဲ့ အကွဲကြောင်းထိပ်က ပုလဲပုတီးစေ့လောက်ရှိတဲ့ အစိကိုပါ ထိုးမိနေတာပေါ့…။ ခင်နွဲ့ တရှူးရှူး တရှဲရှဲ နဲ့ လူးလူးလွန့်လွန့် ဖြစ်နေပါတယ်…။ ပြီးတော့ ….. နဲနဲ….ကြွလိုက် အုံး…… မောသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တော့ ကျုပ်က ကိုယ်လုံးကို ကြွလိုက်တော့ လီးက သူ့အဖုတ်နဲ့ ကွာသွားတယ်…။

အဲဒီမှာတင် သူ့လက်နှစ်ဖက်ဟာ သူ့ပေါင်ကြားထဲ ရောက်လာပြီး တစ်ဖက်က ကျုပ်လီးကို ကိုင်တယ်…၊ တစ်ဖက်က သူ့စောက်ပတ်ကို ဖြဲပေးတယ်….။ ကျုပ် ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အဖုတ်ထဲက အသားလေးတွေက ရဲနေတာများ…ဗျာ…။ အဲသလို ဖြဲပြီးတာနဲ့ တခြားလက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ထားတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို သူ့စောက်ပတ်ဝမှာ တေ့ပေးလိုက်တယ်..။ သွင်း….သွင်းတော့….. ဗြစ်….အား…..အမလေး……အား… သွင်းတော့ဆိုတာနဲ့ စိတ်မထိန်းနိုင်တဲ့ ကျုပ်ဟာ တအားဆောင့်ထိုးချလိုက်တာ လီးက တဆုံးဝင်သွားတယ်…။ ခင်နွဲ့မှာတော့ အလန့်တကြားနဲ့ အော်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်ခါနေတယ်..။

ကျုပ်လဲ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ လီးတဆုံးသွင်းထားပြီး ငြိမ်နေမိတယ်…။ ခင်နွဲ့က သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျုပ်လက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ် ဆွဲချတယ်..။ ကျုပ်လဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို ရောက်သွားပြီး ခင်နွဲ့ရင်ဘတ်ကို မျက်နှာအပ်မိတာနဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ပြန်စို့ပစ်လိုက်တယ်…။ ထိုခဏအတွင်းမှာပဲ ခင်နွဲ့ရဲ့ ဆတ်ဆတ်ခါနေတဲ့ ကိုယ်လုံးဟာ ငြိမ်ကျသွားပြီး သူ့လည်ချောင်းထဲက တအင်းအင်းနဲ့ ငြီးသံ ထွက်နေတယ်…။ ပြီးတော့ စောက်ပတ်ထဲကို တဆုံးဝင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို သူ့အဖုတ်အတွင်းသားတွေက လှုပ်စိလှုပ်စိနဲ့ ဖိဖိနေတယ်…။

ကျုပ်လည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘူး…။ လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြန်သွင်းကာ လိုးတော့တာပါပဲ…။ ဗြစ်……ပလွတ်……အား….. ခင်နွဲ့ဟာ မျက်လုံးမပွင့်တော့ပါဘူး….။ တအင်းအင်းနဲ့ ငြီးပြီး ကျုပ်ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် သူ့ကိုယ်လုံးလေးဟာ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေတော့တာပေါ့….။ ကျုပ်လဲ မှောက်ရက်ကနေ ဆောင့်ရတာ အားမရတော့ဘူး…။ ဒါနဲ့ ကျုပ်ကိုယ်ကို ခင်နွဲ့အပေါ်ကနေ ခွာပြီး ထလိုက်ရာက လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ခင်နွဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ဆွဲ ဆွဲပြီး စိတ်ရှိတိုင်း ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်ပါတယ်…။ လိုးရင်းကနေ ခင်နွဲ့ စောက်ပတ်ထဲ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို ငုံ့ငုံ့ကြည့်မိတယ်…။

သူ့အထဲက အရည်တွေဟာ ရွှဲခနဲ ရွှဲခနဲ ထွက်ထွက်ကျလာလိုက်တာ….မနည်းပါဘူးဗျာ….။ အောက်ကမွေ့ယာ အိပ်ယာခင်းတောင် ရွှဲနေပြီ…။ နောက်ပြီး ခင်နွဲ့ကလည်း လည်ပင်းကြောတွေ ထောင်သွားအောင် တအီးအီးနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ခေါင်းလေး ခါရမ်းသွားတာလည်း မကြာခဏပါဘဲ…..။ နောက် အတွေ့အကြုံ ရလာမှ စဉ်းစားမိတာ ခင်နွဲ့ ခဏခဏ ပြီးနေတာကိုး…အီး… ကျုပ်တအားဆောင့်လိုးနေတဲ့ သူ့စောက်ပတ်တော့ မသိဘူး….၊ ကျုပ်ကိုင်နေတဲ့ ခင်နွဲ့နို့နှစ်လုံးကတော့ ရဲရဲနီလာတော့တာပဲ….ဗျ….။ စပြီးလီးဝင်တဲ့ အ ချိန်ကနေ တွက်ရင် ကွမ်းတစ်ယာညက်လောက် ကြာတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျုပ်လည်း ဘယ်လိုဖြစ်တယ်မပြောတတ်ဘူး…။

ဆောင့်အားတွေ တဖြေးဖြေး လျော့လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကတုန်ကရင် ဖြစ်လာရာက ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ ကျုပ်ခါးက ကော့ကော့သွားပြီး လီးထိပ်က အရည်တွေ ပန်းထွက်ကုန်ပါလေရော…..။ ကောင်းလိုက်တာ…ကျုပ်ဖြင့် ခင်နွဲ့ကို ကုန်းဖက်ပြီး အားရပါးရ နမ်းပစ်လိုက်တော့တယ်….။ကျုပ်နဲ့ ခင်နွဲ့ဟာ အစရှိ အနောင်နောင်ဆိုသလို နှစ်ရက်ခြား သုံးရက်ခြား လူလစ်ရင် လစ်သလို လိုးခဲ့ကြတာပါပဲ…။

နောက် ၃ လလောက်ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ကျုပ်..သတင်းဆိုး တစ်ခု ကြားရပါတယ်…။ အဲဒါကတော့ ခင်နွဲ့တစ်ယောက် သူ့ခဲအို နဲ့ လိုက်ပြေးသွားပြီတဲ့……….။ တစ်ရွာလုံးကလည်း အံ့သြနေကြတယ်…။ ခင်နွဲ့အစ်မနဲ့ ခဲအိုက ရတာမှ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး..။ အဲဒီမှာ စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်ရတာက ခင်နွဲ့အစ်မ ဗိုက်တစ်လုံးနဲ့ ကျန်နေခဲ့တာပါပဲ….။ အဲဒီတုန်းကတော့ ကျုပ်က ခင်နွဲ့ကို တော်တော်နှာကြီးတဲ့ ကောင်မလို့ ဆိုခဲ့တယ်…။ နောက် အတွေ့အကြုံများလာတော့ သေသေချာချာစဉ်းစားကြည့်တော့ ဘယ်နှယ်ဗျာ….တစ်အိမ်ထဲ မှာနေတဲ့ အစ်မနဲ့ ခဲအိုက ရကာစ ဘယ်လောက်တောင် လိုးနေလဲမှ မသိတာ…၊ ဒါကို အနီးကပ် တွေ့မြင်ကြားသိနေရတော့ ခင်နွဲ့လည်း ခံစားကြည့်ချင်မှာပေါ့…။ ညီအစ်မဆိုတာ ညီအစ်ကိုတွေလို မဟုတ်ဘူးဗျ…။

မိန်းမသားတွေက စိတ်နုတယ်…လေ..။ အစ်မ ခံစားနေရတော့ သူလည်း ခံစားချင်လာမှာပေါ့…။ ဒါကြောင့် ရီးစားထားတော့လဲ ကျော်သိန်းက သူထန်တာကိုကြည့်ပြီး ကြောက်ပြေးတော့ ကျုပ်ကို ခင်နွဲ့က သူလိုတာ ဖြည့်ဆီးခိုင်းတယ်…။ ကြည့်ပါလား….သူ့အစ်မခံတဲ့ အိပ်ယာပေါ်မှာကို ခင်နွဲ့က တက်ခံပစ်တာ…။ ကျုပ်ဆိုတာက အပြင်လူဗျ…။ လူလစ်မှ တွေ့ရတာ…။ လူလစ်အုံးတော့ ကျုပ်လဲ အား သူလဲ အားအုံးမှ အလုပ်ဖြစ်မှာ..။ ဒီတော့ တစ်အိမ်ထဲ အတူနေ နီးစပ်တဲ့ သူ့ခဲအိုနဲ့ ဖြစ်တော့တာပေါ့…။ ကျုပ်သာ ဝတ္ထု ရေးတတ်ရင် ခင်နွဲ့ရယ်….။ ခင်နွဲ့အစ်မနဲ့ ခဲအိုရယ် ကျုပ်ရယ်ကို ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လောက် ရေးလိုက်ချင်ပါတယ်….။ သာဟန်ရေ…..သာဟန်…..သာဟန် ရှိလား….. ရှိတယ်….လာပြီ…… ခြံဝက ခေါ်သံကြောင့် ကျုပ်ဟာ ထမင်းစားနေရာက လက်ဆေးပြီး ကမန်းကတန်း လက်သုတ်ကာ အိမ်ပေါ်မှ ပြေးဆင်းခဲ့ပါတယ်…။

အော်…..ဘယ်သူများတုံးလို့…ဒွေးလေးပု ပါလား…. ဟုတ်တယ်….သာဟန်ရေ…..ဝိုင်းစိန် ကွင်းထဲသွားလို့ ထမင်းပို့မဲ့လူ မရှိလို့…အစကတော့ ငါသွားပို့မလို့ပဲ…အခု မတင်အေး ဗိုက်နာနေလို့ ငါ မသွားနိုင်တော့ဘူး…၊ မယ်အေးတို့အိမ် သွားရအုံးမှာ….နင်သွားပို့ပေးပါလား….. ဟုတ်ကဲ့…ဒွေးလေးပု…ပေး ထမင်းချိုင့်….ဒါနဲ့ ဝိုင်းစိန်က ကွင်းထဲကို တစ်ယောက်ထဲ ဘာသွားလုပ်တာလဲ….. အိမ်မှာ သူ့အစ်ကို မရှိဘူး…၊ မြို့တက်သွားတယ်..လယ်ထဲမှာ သူရင်းငှါးတွေ နောက်ချေးချတာကို အမေတို့ သားအမိ သွားကြည့်ပေးပါဆိုလို့…ဟေ့….. ဒွေးလေးပု မကျေမချမ်း ပြောသည်…..။

ကဲ….ကျုပ် သွားတော့မယ်…နေတောင် အတော်မြင့်နေပြီ…ဝိုင်းစိန် ဆာနေရော့မယ်… အေး…..သွား သွား…နင်အလုပ်အားရင် ညနေ ဝိုင်းစိန် ပြန်မှ ပြန်လာခဲ့….. ဟုတ်ကဲ့ ဒွေးလေးပု….. ဒီလိုနဲ့ ကျုပ် ကွင်းထဲကို ထွက်လာခဲ့တယ်…။ တဲရောက်တော့ တဲပေါ်ကနေ ခြေတွဲလောင်းချပြီး ထိုင်နေတဲ့ ဝိုင်းစိန်က ပြေးထွက်လာတယ်…။ ပြီးတော့ ကျုပ်လက်ထဲက ထမင်းချိုင့်ကို ဆွဲယူတယ်…။ ဝိုင်းစိန်က ပါးကွက်နဲ့ ဆံရစ်ဝိုင်းလေးနဲ့ လှနေတယ်…။ အမေ ကဘာလို့ မလာတာလဲ.. မယ်အေး ဗိုက်နာလို့တဲ့..ဟေ့… ဟိဟိ..ကိုသာဟန် ကြားထဲက အလုပ်ရှုပ်သွားတာပေါ့…ဟိ…. ကဲပါ….စားမှာ စားစမ်းပါ….ဟာ…. ကျုပ်လဲ တဲဝကသောက်ရေအိုးမှာ ရေတစ်ခွက်ခပ်သောက်ပြီး တဲပေါ်တက်ပြီး တုံးလုံးလှဲနေလိုက်တယ်..။

ကျုပ်ရဲ့ ခြေထောက်နား ဘေးဖက်မှာ ဝိုင်းစိန်ကတော့ ထမင်းချိုင့်တွေ ဖြုတ်ပြီး စားနေလေရဲ့..။ ထမင်းစားနေတဲ့ ဝိုင်းစိန်ကို ကြည့်ပြီး ကျုပ်စိတ်တွေ ဖောက်ပြန်လာတယ်…။ ထိုင်ချထားတဲ့ ဝိုင်းစိန်ရဲ့ တင်းပါးအိအိကြီးတွေက ကားကားကြီး..။ ဘေးစောင်းမြင်နေရတဲ့ သူ့ရင်သားတွေကလည်း ခပ်ထွားထွား ..။ ကျုပ်က မိန်းမလုပ်ဖူးပြီး ပြတ်နေတာ တစ်လလောက် ရှိသွားပြီ…။ ခင်နွဲ့ သူ့ခဲအိုနဲ့ လိုက်ပြေးသွားကထဲက ပြတ်နေတာ…။ ဒီတော့ …ကျုပ်သွေးသားတွေက လှလှ တောင့်တောင့် ကိုတွေ့လိုက်ရတော့ သွေးဆာလာတာပေါ့..။ ဝိုင်းစိန်က ကျုပ်ထက် နည်းနည်း ငယ်တယ်…။ တောသူဆိုတော့ အလုပ်ကြမ်းလုပ်တဲ့ အခါ လုပ်ရပြီး ၊ အစားအသောက်ကလည်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အလျှံအပယ်ဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က ထွားကြိုင်းတာပေါ့…။

ဝိုင်းစိန်ကို ကြည့်ရင်း ကျုပ်လီးကြီးက ပုဆိုးထဲမှာ ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတယ်..။ ကျုပ်ကြည့်နေတာကို တွေ့နေရတဲ့ ဝိုင်းစိန်က ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်လုပ်ပြီး ပြုံးပြုံး ပြနေတယ်…ဗျ…။ ဆိတ်ကွယ်ရာ ရောက်နေကြတာကိုး…။ အဲ…ပြောဖို့တစ်ခုကျန်သေးတယ်..။ ကျုပ်တဲထဲ အဝင်မှာ လယ်ထဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူရင်းငှါးတွေက တစ်ခေါ်လောက်မှာရှိတဲ့ လယ်ကွက်တွေထဲမှာ နောက်ချေးတွေ ချနေကြတယ်..။ ကျုပ်တို့နဲ့ တော်တော်လှမ်းပါတယ်..။ ဒီတော့ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်စလုံး အတွက် ဆိတ်ကွယ်ရာ ဖြစ်နေတာပေါ့…။

ဒီဆိတ်ကွယ်ရာ အခြေအနေကြောင့်လည်း ကျုပ်ရဲ့ သတ္တိတွေဟာ ပိုပြီး ရှိလာတာပေါ့..။ ဝိုင်းစိန်က ထမင်းစားပြီးလို့ ချိုင့်တွေ ပြန်ဆင့်ပြီးတာနဲ့ ကျုပ်လှဲနေတဲ့ အနားလာပြီး ထိုင်တယ်..။ အစ်ကိုသာဟန် ပြန်လို့ရပြီ…အားနာလိုက်တာ..အမေတို့များ အားလားမအားလား မသိဘူး….. ငါက အားနေတာပါဟ…ဒွေးလေးပုက ညနေနင်ပြန်မှ အတူပြန်လာဖို့ ငါ့ကို မှာလိုက်တယ်.. ဟာ…အမေတို့ကတော့ လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ…..တစ်ဖက်သား အားနာစရာ..ဒီမှာ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ…. အံမယ်…ကြောက်စရာ တကယ် မရှိဘူးလား….. ပြောလဲပြော ကျုပ်ကလှဲနေရာ ထထိုင်လိုက်တော့ ဝိုင်းစိန်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားတယ်..။

မရှိပါဘူး..အကုန်လုံး တစ်ရွာထဲသားတွေဘဲ…အကြောင်းသိတွေချည်းပဲ….ဟာ… ဒါဆို ….ငါ့ကိုရော မကြောက်ဘူးလား…. အဟပ်….အစ်ကို့ဆို ဝိုင်းစိန်က ပိုတောင် မကြောက်သေး…..မကြောက်သေး….အဟက်….ဟက်… မကြောက်ရင်…..ကဲ…ကဲ….. `အိုး…..လွှတ်…လွှတ်….“ ကျုပ်က ဝိုင်းစိန်ကို အတင်းဖက်ပြီး နမ်းတယ်..။ သူက လွှတ်လွှတ်ဆိုပြီး ရုန်းတယ်..။ ဘယ်ရမလဲ ယောကျ်ားအားနဲ့ ဆိုတော့ သူဘယ်ရုန်းနိုင်မလဲ…။ လွှတ်…..လွှတ်ပါဆို…. ဝိုင်းစိန်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ အားကုန်ဖက်ထားပြီး တစ်ဖက်က သူ့နို့ကြီးတွေကို ကျုပ်လက်ဖဝါးနဲ့ အုပ်ကိုင်ပြီး ညှစ်တယ်…။ ဝိုင်းစိန်က ဖျင်အကျႌဝတ်ထားတဲ့ အပြင် အထဲကပါ ဘော်လီအကျႌရှိတော့ ပိုပြီး အားထည့်ညှစ်တယ်…။ သူ့တင်သားကြီးတွေကို တအားတအား လိုက်ညှစ်ပစ်တယ်…။

လွှတ်…လွှတ်ပါအစ်ကိုရယ်…ဝိုင်းစိန် တောင်းပန်ပါတယ်…. မရပါဘူး….ကျုပ်လီးက အထဲမှာ အတော်မာတောင်နေပြီ…။ ကျုပ်က နမ်းချင်တိုင်း နမ်းပြီး ကိုင်ချင်တိုင်း ကိုင်နေတော့တာ….။ ကျွတ်…ခက်တာပဲ…. ခဏကြာတော့ ကျုပ်က သူ့ကိုလွှတ်ပေးလိုက်တယ်..။ ဝိုင်းစိန်မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီး ပါးနှစ်ဖက်က ပါးကွက်လေးတွေလည်း မရှိတော့ဘူး..။ မောနေတယ်…။ ဟွန်း…..တော်တော်ဆိုး…..ဒီမှာ ရင်ထဲကို ဖိုးသိုးဖတ်သပ်ကြီး ..နေရခက်လိုက်တာ…. ကျုပ်လဲ အကြံရသွားတာနဲ့… ငါလည်း…နင့်လိုပါပဲ ဟ….ဒီမှာ ကြည့်ပါအုံး….. ပြောလည်း ပြော ကျုပ်က ပုဆိုးခါးပုံစကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး ချွတ်ချလိုက်တယ်..။

အို…… တောင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကိုလဲ မြင်ရော ဝိုင်းစိန်မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ ကြည့်ပြီး ကြက်သေ သေသွားတယ်…။ ကျုပ်လီးက ခင်နွဲ့ကို သုံးလလောက် လိုးခဲ့လို့ အပေါ်အရည်ခွံက ထိပ်မှာ မရှိတော့ပဲ နှီးတစ်ပြားလောက် လန်နေပြီ…။ ဝိုင်းစိန် ကြက်သေ သေသွားတဲ့ အခိုက်မှာပဲ ကျုပ်က သူ့ကို ပြန်ဖက်ပြီး ကျုပ်ကိုယ်နဲ့ ဖိပြီး လှဲချတယ်…။ အိုအို….မလုပ်နဲ့…..အဟင့်…ဟင့်..ဟင့်…… ဝိုင်းစိန် ငိုပါပြီ…။ ရုန်းတော့ မရုန်းတော့ဘူးဗျ..။ ဝိုင်းစိန် ပက်လက်လန်သွားတယ်ဆို ကျုပ်က သူ့ပေါ်တက်ခွတော့တာဘဲ…။ ကျုပ်လီးကြီးကတော့ သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ ဖြစ်နေတယ်….။ ခွမိတာနဲ့ ဗိုက်ကြွပြီး စောစောက ရုန်းရင်းကန်ရင်းနဲ့ လျော့ရဲရဲ ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ထမီကို ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်..။ ဝိုင်းစိန် မျက်လုံးမှိတ်ချလိုက်တယ်..။

ထမီကို အကုန်ချွတ်မနေတော့ပါဘူး…။ ဒူးဆစ်လောက်အထိပဲ ချွတ်တယ်…။ ကျုပ်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အမွှေးနုနုလေးတွေနဲ့ စောက်ပတ်ကြီးက ဝင်းအိနေတာဘဲ…။ ခင်နွဲ့စောက်ပတ်ထက် ပိုပြီးလှတယ်…။ ကျုပ်က လက်ဝါးနဲ့ အုပ်ပြီး ရွရွလေး ပွတ်ပေးလိုက်တယ်..။ အဟင့်….အဟင့်…….. ဝိုင်းစိန် တစ်တွန့်တွန့် ဖြစ်သွားရာက စေ့ထားတဲ့ ပေါင်ဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးက ဟသွားတယ်..။ ဒီမှာတင် ကျုပ်က တောင်နေတဲ့ လီးကို စောက်ပတ်ဝမှန်းပြီး တေ့ထောက်လိုက်တယ်…။ ဝိုင်းစိန် ဆတ်ခနဲ တုန်သွားတယ်…။ တေ့ပြီးတာနဲ့ ခင်နွဲ့ကို စလိုးတုံးကလို အတင်းဆောင့်မထည့်ပဲ လီးကို ဆတ်ခနဲ ခပ်ဖြေးဖြေး ဆောင့်သွင်းလိုက်တယ်..။ အမေ့….. ဝိုင်းစိန် ခါးကော့တက်သွားတယ်…။ သူ့ဟာထဲမှာလဲ အရည်တွေ ရွှဲနေပါလား….။ လီးက ခေါင်းတစ်ခုလုံး ဝင်သွားတယ်..။ ကျုပ်က ဆက်ပြီး ဖြေးဖြေးပဲ ဖိဖိသွင်းတယ်…။ ဗြစ်….အမေ့….. “ဝိုင်းစိန်ကတော့ ခါးလေးကော့လိုက် ရင်လေးကော့လိုက်နဲ့ ပေါ့…။

အသားလေးတွေလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေတယ်…။ လီးတစ်ဝက်နီးပါးလောက် ဝင်သွားပြီးတော့ အထဲမှာ ဘာခံနေတယ် မသိဘူး ၊ လီးက ဆက်မဝင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်…။ ဒါနဲ့ ကျုပ်က လီးကို ခပ်ဖြေးဖြေးဆွဲထုတ်ပြီး အားနဲနဲ ထည့်ပြီး ဆောင့်ချလိုက်တယ်…။ ဗြစ်…ဖွတ်……ဖေါက်…..အမေရေ……အားအား…..အ……….. အားထည့်တာ နဲနဲများသွားပြီး လီးက တဆုံးဝင်သွားတယ်..။ အပျိုလေးမို့ အတော်နာသွားပုံရတဲ့ ဝိုင်းစိန်က တော့ မျက်နှာမဲ့ပြီး မျက်ရည်တွေ သွင်သွင်စီးကျပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်နေတယ်…။ စောက်ပတ်ထဲ လီးတဆုံး ဝင်သွားပြီဆိုတော့ ကျုပ်လဲ ဘယ်နေနိုင်တော့မှာလဲ…၊ လီးကို ဆွဲဆွဲထုတ်ပြီး လိုးတော့တာပေါ့..။

အစမို့ ခပ်ဖြေးဖြေးပဲ…ပေါ့…။ ဗြစ်….ဒုတ်…….အ……ဟင့်…… တခဏအတွင်းမှာပဲ..သူ့အထဲမှာ အရည်တွေ ရွှဲနစ်လာပြီး..ဝိုင်းစိန်လဲ ငိုတာရပ်သွားတယ်…။ ပြီးတော့ သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်လက်မောင်း တစ်ဖက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး တအားညှစ်ကိုင်ထားတယ်…။ ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုလည်း ပိုပြီး ကားပေးလာတယ်..။ ဝိုင်းစိန်က သူ့ကိုယ်လုံးလေး တသိမ့်သိမ့် တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေတဲ့ကြားက စင်းကျနေတဲ့ သူ့မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖြတ်ခနဲ ဖြတ်ခနဲ ဖွင့်ဖွင့်ပြီး ကျုပ်ကို ကြည့်တယ်…။ ဝိုင်းစိန် ခံနိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ ကျုပ်လဲ စိတ်ကို လွှတ်ပေးပြီး ဆောင့်လိုးတော့တယ်…။ ဗြစ်….ဒုတ်…..ဖွတ်…ဟင့်……အင့်… ငယ်သာငယ်တယ်….၊ တော်တော်သန်တဲ့ ကောင်မလေးဗျ…။

လိုးနေတဲ့ ကျုပ်လီးကိုများ သူ့စောက်ပတ်နဲ့ ဆွဲဆွဲညှစ်လိုက်တာများ လီးကို တန့်ခနဲ တန့်ခနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားရတာပဲ…။ ဒီလိုညှစ်တာက ကျုပ်ကို ကောင်းစေချင်လို့ ညှစ်ပေးတာလည်း ပါတယ်..။ ကာမအရသာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တုံ့ပြန်မှုလည်း ပါတယ်ပေါ့…။ ပလွတ်…ဗြစ်…ဇွတ်……ဖွတ်…..ဒုတ်……အင့်…ဟင့်…ဟင့်….. ကောင်းလား..ဝိုင်းစိန်…. အင်း…..ဟင့်အင်း…သိဘူး….. အသံလေးက ခရာတာတာလေး…ကျုပ်လဲ အ တော်ကောင်းလာတာကြောင့် ခပ်သွက်သွက်ကြီးကို ဆက်တိုက်ဆောင့်ပြီးလိုးရာက သုတ်လွှတ်လိုက်တော့တယ်…။ သူလည်း ပြိုင်တူ ပြီးတယ်နဲ့ တူတယ်…။ ကျုပ်လည်း သုတ်လွှတ်လိုက်ရော… အမလေး….အစ်ကို…အ………အိ..အမေ့… ဆိုပြီး ကော့ကော့တက်သွားရာက တွန့်တွန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ခါဆင်းသွားတော့တာပါဘဲ….ဗျာ…။ ကျုပ် အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်… နောက်ကြုံရင် ပြောပြအုံးမယ်…။ ခုတော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ကျေနပ်တော့ဗျာ…ပြီးပါပြီ….။

သဘာရင့်

ဆရာအတက်သင်ကျောင်း ဆင်းပြီးနောက် ဖြူဖြူတစ်ယောက် တာဝန်ကျရာ နောင်ချိုမြို့ရှိ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် မူလတန်းပြ ဆရာမအဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။သူမ၏ အသက်သည် 22 နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အချိုးကြ ဘောဒီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ မပိန်မပါး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ တင်သား ရင်သားများက ကြည့်၍ ကောင်းလှသည်။ အရပ်မှာ 5′ 4″ ခန့်ရှိပြီး တင်ပါးစုံထိ ရှည်လျှားသော ဆံနွယ်များက ဆရာမ ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို တင့်တယ်စေသည်။ ပါးပြင်တွင် စံပါယ်တင်မှည့်လေး ပါပြီး မျက်လုံး ဝိုင်းဝိုင်း၊ မျက်တောင်ကော့ကော့၊ နှာတံဖြောင့်ဆင်းကာ အလွန်ပင် ချစ်စဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ပြုံးလိုက်တိုင်း ပေါ်လာသော ပါးချိုင့်လေးက နှစ်လိုဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နယ်မှ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ရောက်ရှိလာကြသော ဆရာ/မ များအား ကျောင်းရှိ အဆောင်တစ်ခုတွင် နေရာ ချပေးထားသည်။ ဖြူဖြူနှင့်အတူ မန္တလေးမှ လာသော ဆရာမ ဆွေဆွေနှင့် တစ်ခန်း နေရပြီး၊ သူမတို့၏ ဘေးခြင်းကပ်တွင် ကျောင်းဆရာ ကိုအောင်နိုင်နှင့် မဝေတို့ လင်မယား နေကြသည်။ ကျောင်းဝင်းထဲတွင် ကျောင်းစောင့် လင်မယားလည်း နေသည်။ ကျောင်းစောင့်ကိုမြမောင်သည် အသက် 45 နှစ်ခန့်ရှိပြီး ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနှင့် ဗလတောင့်သည်။ အနောက်တိုင်း ဆေးဝါးအကြောင်း အနည်းငယ် တက်ကျွမ်းသော ဒေါက်တာ ရမ်းကု ဖြစ်ကာ နှာစီး ချောင်းဆိုး လောက်ကတော့ ကိုမြမောင် စပ်ပေးသည့် ဆေးနှင့် ပျောက်ကင်းသည်။ သူ၏မိန်းမ ဒေါ်အေးက ကျောင်းဈေးရောင်းရင်း ဖြူဖြူတို့အတွက် ချက်ရေးပြုတ်ရေး တာဝန်ယူပေးသည်။

ဆရာမ ဒေါ်နွယ်နွယ်တစ်ဦးသာ နယ်ခံ ဖြစ်ပြီး နောင်ချို မြို့ထဲတွင် နေသည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အမျိုးသား ကိုအိုက်စံမှာ ရှမ်း ဖြစ်ပြီး ဆေးခြောက် ရှူတက်သည်။ ဆွေဆွေသည် ကျောင်းဆရာမပင် ဖြစ်လင့်ကစား ဗျာပွေသူ ဖြစ်သည်။ မန္တလေးတွင် ရီးစား ရှိသော်လည်း နောင်ချိုမြို့သို့ ရောက်သောအခါ နောက်တစ်ယောက်နှင့် ရီးစား ဖြစ်နေပြီ။ ဆရာမဆိုသည့် သိက္ခါကို ထိမ်းသည့်အနေနှင့် မည်သူမျှမသိအောင် တိတ်တိတ်လေး ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြူဖြူ့ကိုတော့ သူမ၏ ရီးစားတွေအကြောင်း ရင်ဖွင့်တက်သည်။ ဆွေဆွေမှာ အပျိုမစစ်တော့ပေ။ ကျောင်းတက်စဉ် တွဲခဲ့သော ရီးစားက သူမ၏ အပျိုရည်ကို စွတ်ခြူသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အနည်းငယ် အတင့်ရဲသည်။ မန္တလေးမှ ရီးစားထံ တစ်လ တစ်ကြိမ် ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင် သွားတွေ့သလို နောင်ချိုမှ ရီးစားနှင့်လည်း အခွင့်သင့်တိုင်း တွေ့ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရီးစားများနှင့် တွေ့ပြီး ပြန်လာတိုင်း သူမ၏ ရီးစားများက ဘယ်လို အပြုအစု ကောင်းကြောင်း ဖြူဖြူ့အား ပြောပြသည်။ အစပိုင်း နားရှက်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နားထောင်ရတာ အရသာ ရှိသလို ခံစားရသည်။ ကိုအောင်နိုင်တို့ လင်မယားမှာ အနေအေးကြသော်လည်း ညတိုင်း ကာမ ဆက်ဆံကြသည်။ အခန်းခြင်း ကပ်နေသဖြင့် သူတို့ ဆက်ဆံနေသည့် အသံကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။

ကိုအောင်နိုင်တို့ လင်မယား ဆက်ဆံတိုင်း ဆွေဆွေက အခန်းထဲမှ ချောင်းကြည့်နေကြပင်။ ဖြူဖြူ့အား ကြည့်ရန် အဖေါ်ခေါ်သော်လည်း အပျိုဖျန်းလေးမှာ ရှက်၍ မကြည့်ဖြစ်ပေ။ ယခုလည်း ရောက်တက်ရာရာ စကားပြောကြရင်း တစ်ဖက်ခန်းမှ အသံများ ကြားရသဖြင့် “ဟော၊ ကိုအောင်နိုင်ကြီး ဇာတ်လမ်း စပြီ ဖြူရေ။ ချောင်းကြည့်ရအောင်” “ကိုယ့်ဖါသာကို ကြည့်ပါ ဆွေရယ်၊ ဖြူဖြင့် မကြည့်ရဲပေါင်” “ဒါဆို ဆွေ ကြည့်လိုက်ဦးမယ် ဟဲဟဲ” ဆွေဆွေသည် ပြက္ခဒိန်ကို ဖယ်လိုက်ရာ အသင့် ဖေါက်ထားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရောက်ကာစက ထိုအပေါက်မှာ အနည်းငယ် သေးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကျယ်လာသယောင် ထင်မိသည်။ ဆွေဆွေ့အတွက်မူ ထို ချောင်းပေါက်လေး ကျယ်သည်က ပို၍ မြင်ကွင်း ရှင်းသဖြင့် သဘောကျသည်လေ။ တစ်ဖက်ခန်းမှ ကိုအောင်နိုင်၏ စောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လှသည်။ တစ်ဗျွတ်ဗျွတ် တစ်ဗွတ်ဗွတ်နှင့် အသံများ ကြားနေရသည်။ ငြိမ်ငြိမ်လေး ချောင်းကြည့်နေရင်း 15 mins ခန့်ကြာသော် ဆွေဆွေသည် ချောင်းကြည့်နေရာမှ မျက်လုံးကို ခွါက ဖြူဖြူ့အနီး တိုးကပ်လာပြီး “ကိုအောင်နိုင်ကြီး နွှာချက်က အားရစရာကြီး ဖြူရာ၊ ဒီလူ တော်တော်ထန်တဲ့လူဘဲ၊ မဝေဆို တစ်ကိုယ်လုံး ခါရမ်းနေတာ အဟေးးး” “ကဲ ဆွေ အိပ်စို့၊ မနက် မထနိုင်ဘဲ နေလိမ့်မယ်” “Ok ok အဟီး” အိပ်ရန် မီးမှိတ်ပြီးမကြာခင် ဆွေဆွေ၏ ကုတင်လေး လှုပ်နေသဖြင့် မသိမသာလေး ကြည့်မိရာ ဆွေဆွေသည် နို့တွေကို အင်္ကျ ီပေါ်မှ နေ၍ သူမဖါသာ စုပ်ကိုင်ပြီး လက်တစ်ဖက်က ပေါင်ကြားထဲ ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆွေဆွေသည် ကိုအောင်နိုင်၏ လီးကြီးကို မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်ကာ စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်ရင်း နို့အုံကို စုပ်နယ်၍ အာသာဖြေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ “အ အ အ အ အားးးးးး” စနေနေ့ ကျောင်းပိတ်ရက် ဖြစ်သဖြင့် ဆွေဆွေသည် မနက် အစောပိုင်းကားဖြင့် မန္တလေးသို့ ဆင်းသွားသည်။ ဖြူဖြူလည်း အဝတ်အစားများ လျှော်ဖွတ်ပြီး အခန်းထဲတွင် စာအုပ် ဖက်နေစဉ် “အို ကိုအောင်ကလည်း နေ့ခင်းကြီးကို” “အော် မိန်းမရယ်၊ ကိုယ့် မိန်းမကို လိုးတာ နေတွေ့ ညတွေ ရွေးစရာ လိုလို့လား” “ရှင့်ဟာကလည်း တကတည်း မပြောခြင်ဘူး ဟွန့်” “ငါ့မိန်းမလေး ရေချိုးပြီးအလှကို မြင်လိုက်ရတော့ မနေနိုင်လို့ပါကွ အဟဲ” “ဖြည်းဖြည်းတော့ လုပ်နော်၊ ဟိုဘက်ခန်းက ကြားရင် ရှက်စရာကြီး” “မကြားပါဘူး မိန်းမရာ လာစမ်းဘာ” “အိုးးးး” ကိုအောင်နိုင်ကသာ မကြားရဘူး ပြောနေသည်။

အသံတွေ ကြားနေရသည်။ “အ ကိုအောင် ဘယ်လို လုပ်နေတာလည်းရှင် ရှီးးးး အိုးးးး” ထိုအသံများကြောင့် ဖြူဖြူသည် စာဖတ်ရာတွင် စိတ်မရောက်တော့ပေ။ တရေးအိပ်ရန် စဉ်းစားသော်လည်း မရ။ တစ်ဖက်အခန်းမှ အသံကို နားစွန့်ရင်း ကိုအောင်နိုင်ကြီး မဝေကို မည်ကဲ့သို့ လုပ်နေမှန်း သိခြင်လာသည်။ ခါတိုင်း ဆွေဆွေရှိသဖြင့် ကြည့်ရမှာ ရှက်သလို ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဒီကနေ့ တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေသဖြင့် စာအုပ်ကို ချလိုက်ပြီး ဆွေဆွေ့ကုတင်ဘက် အသာလေး သွားလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ပြက္ခဒိန်ကို ဖယ်ကာ ချောင်းကြည့်ပေါက်နား မျက်လုံးကို ကပ်ကြည့်လိုက်ရာ “အိုးးးးးး” ကိုအောင်နိုင်ရော မဝေပါ အဝတ်များ မပါတော့ပေ။ ကိုအောင်နိုင်က မဝေ၏ ပေါင်ကြား ခေါင်းငုံ့ကာ မဝေ၏ စောက်ဖုတ် ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို ကုန်း လျှက်နေသည်။

အပျိုဖြန်းလေး ကတုန်ကယင် ဖြစ်သွားသည်။ အထီးအမ ကာမဆက်ဆံခြင်းကို ကြားဖူးသော်လည်း အခုမှ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုအောင်နိုင်တို့က ဖြူဖြူချောင်းကြည့်နေသော အပေါက်ကို ကျောပေးထားသည်။ မဝေက ကိုအောင်နိုင်၏ ဆံပင်ကို လက်ဖြင့် ထိုးစွကာ ခါးကို ကော့ကော့ပေးရင်း အဖျားတက်သလို တဟင်းဟင်းနှင့် ညည်းညူနေသည်။ “အ အ ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ်အ အ အ အ အားးးးးး ရှီးးးးးးး ဟားးးးး” မဝေ၏ တကိုယ်လုံး တစက်စက် တုန်ကာ ကိုအောင်နိုင်၏ ခေါင်းကို သူမ စောက်ဖုတ်နှင့် ဖိကပ်ထားရင်း တစ်ချီ ပြီးသွားသည်။ အောင်နိုင်သည် မဝေ၏ ပေါင်ကြား ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်သည်။ ကိုအောင်နိုင်၏ လီးကြီးမှာ သူမ၏ လက်တစ်စုပ်ခန့် တုတ်ပြီး 6″ နီးပါး ရှည်သည်။ လီးကိုကိုင်ကာ စောက်ဖုတ်တွင် တေ့လိုက်ပြီး စောင့်သွင်းလိုက်သည်။

“အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားးးး ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် စောင့် စောင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အိုးးးးး” စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကြီး ဝင်ထွက်နေသည်ကို အထင်းသား တွေ့မြင်နေရသည်။ ကိုအောင်နိုင်၏ စောင့်ချက်တွေကလည်း တဖျောင်းဖျောင်းနှင့် အားပါလှသည်။ မဝေကလည်း ကိုအောင်နိုင်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ အောက်မှ ကော့ကော့ပေးသည်။ မြင်ကွင်းက ဖြူဖြူ့အား ညှို့ယူထားသလို မျက်စိ မခွါနိုင်ပေ။ ကြည့်နေရင်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ နို့အုံနှစ်ဖက်လုံး တင်းလာပြီး စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များ စိမ့်ထွက်လာသည်။ 15 mins ခန့် ကြာသော် ကိုအောင်နိုင်၏ စောင့်ချက်တွေ သွတ်လာပြီး ” ဗျိ ဗျိ ဗျစ် ဗျစ် အ အ အ အ ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အားးးး ရှီးးးးး ဟားးးးးး” ကိုအောင်နိုင်သည် မဝေအပေါ် လဲကျသွားပြီး ဆန့်ငင် ဆန့်ငင်နှင့် တချီ ပြီးသွားသည်။ ထိုအချိန်အထိ ဖြူဖြူ ချောင်းကြည့်နေစဲပင်။

ခဏကြာသော် ကိုအောင်နိုင်သည် မဝေအပေါ် မှိန်းနေရာမှ ထလာပြီး ရေ ထသောက်သည်။ ရေအိုးစဉ်က ဖြူဖြူ ချောင်းကြည့်နေသော အပေါက်နားမှာ ဖြစ်သဖြင့် စောက်ရည်များ စိုနေသော လီးကြီးကို အထင်းသား မြင်လိုက်ရသည်။ ဒစ်ကြီးမှာ ပြဲလန်ကာ အရည်များ လဲ့နေသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ လီး ဆိုတာကို ယခုမှ မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြူဖြူသည် အကြည့်ကို ခွါကာ မိမိ၏ ကုတင်ဘက်သို့ ပြာပြာသလဲ ကူးလိုက်သည်။ တဖက်ခန်းမှ အသံသဲ့သဲ့ ကြားလိုက်သဖြင့် အောင်နိုင် ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီကနေ့ ဆွေဆွေ မန္တလေးကို ဆင်းသွားမှန်း သိသည်။ ဒါဆို အခု ချောင်းကြည့်နေတာ ဖြူဖြူ ဖြစ်ရမည်။ ယခင်က ဒီအပေါက်မှာ ကျဉ်းကျဉ်းလေး ဖြစ်သည်။ ဆွေဆွေ ချောင်းကြည့်နေမှန်း ရိပ်မိသဖြင့် အပေါက်ကို ချဲ့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ရေအိုးစဉ်ကို ထိုအပေါက်နား ရွှေ့လိုက်သည်။ မဝေကို လိုးပြီးတိုင်း လီးတန်းလန်းနှင့် ရေ ထထ သောက်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်မှ ချောင်းကြည့်နေသူသည် သူ၏လီးကို မြင်စေရန် တမင် ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆွေဆွေ့အား တစ်နေ့နေ့တွင် ရအောင် လုံးမည်ဟု ကြံစည်ထားသည်။ ဒီကောင်မလေးက ဇ ရှိပြီးသားမှန်း အောင်နိုင် သဘောပေါက်ထားသည်လေ။ ယခုတော့ သူတို့ လင်မယား လိုးတာကို ချောင်းကြည့်သူမှာ ဆွေဆွေ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြူဖြူပါ ပါလာပြီ။ ညနေ ဖြူဖြူ အပြင်သွားချိန်မှ မဝေမသိအောင် ခြေရင်းက အပေါက်ကို ချဲ့ထားလိုက်မယ်ဟု တွေးမိသည်။ ဖြူဖြူသည် ကုတင်ပေါ် လှဲကာ မျက်စိ မှိတ်လိုက်သော်လည်း ကိုအောင်နိုင်၏ လီးကြီးနဲ့ မဝေကို လိုးနေပုံမှာ မျက်လုံးထဲက မထွက်ပေ။ သူမ၏ စောက်ဖုတ်ထဲမှလည်း ချွဲကျိကျိ အရည်များ စိမ့်ထွက်နေသဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အပျိုဖေါ် ဝင်ကတည်းက ခုချိန်ထိ အပြင်သွားချိန်၊ စာသင်ချိန်နှင့် ရာသီသွေး ဆင်းချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် အောက်ခံဘောင်းဘီ မဝတ်တက်သော အကျင့်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အောက်ခံမပါသဖြင့် ထမိန်တွင် အကွက်လိုက် စိုနေပြီ။

ထမိန်စကို ဖြည်လျှော့ကာ လက်လျှိုပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ်ချက် တွန့်သွားသည်။ နောက်တော့ ကိုင်၍ ကောင်းသဖြင့် အသာလေး ပွတ်ရင်း ပွတ်ရင်း အနည်းငယ် ကြာသောအခါ လူတစ်ကိုယ်လုံး ဓါတ်လိုက်သလို ဖြစ်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များ ညှစ်ထွက်လာသည်။ “အ အ အ အ ရှီးးးးး” ကတုန်ကယင်ဖြစ်ပြီး မောဟိုက်စွာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားသည်။ ညပိုင်းတွင်လည်း မဝေ၏ ညည်းညူသံ ကြားရသည်နှင့် ဆွေဆွေ့ကုတင်ပေါ် တက်ကာ ချောင်းကြည့်ဖြစ်သည်။ အောင်နိုင်ကလည်း တနင်္ဂနွေ နေ့လည်ရော ညပါ မဝေအား လိုးသည်။ ဖြူဖြူလည်း အလွတ်မခံ ချောင်းကြည့်သည်။ မနက်ဖန် တနင်္လာနေ့ဆိုလျှင် ဆွေဆွေ ပြန်ရောက်ပြီ။ ဒါဆို သူမ ဘယ်အပေါက်က ကြည့်ရပ။ နံရံကို ဟိုဒီ ကြည့်မိစဉ် “ဟယ် ခြေရင်းဘက်မှာ အပေါက် တစ်ပေါက်” ဖြူဖြူ ပြုံးရင်း သူမ၏ ကုတင်ပေါ်လှည်းကာ စောက်ပတ်ကို စွပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ကျောင်းအားချိန်များတွင် ကျောင်းစောင့် အိမ်ထဲ၌ မဝေ၊ ဆွေဆွေနှင့် ဒေါ်အေးတို့ စကား ဖေါင်ဖွဲ့တက်သည်။ ဖြူဖြူက ရံဖန် ရံခါမှသာ ပါသည်။ မဝေနှင့် ဒေါ်အေးတို့က အိမ်ထောင်သည် ပီပီ လင်မယားများအကြောင်း ပြောဖြစ်တာ များသည်။ ပညာပေးလိုလို ဘာလိုလိုနှင့် ပြောရင်း ပြောရင်း သူ့ယောက်ျား ကိုယ့်ယောက်ျား ဘယ်လို အပြုအစုကောင်းကြောင်း ကြွားကြ ပြောကြသည်က များသည်။ အစပိုင်းတွင် ဆင်စာဖျက်၍ ပြောကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပွင့်လင်းလွန်းလာသည်။ ဆွေဆွေကလည်း သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို ဝင်ရောက် ပြောကြားတက်သည်။ ထိုအခါ အပြာဇာတ်လမ်းအား နားထောင်ရသလိုပင် ဖြစ်သည်။ ဒေါ်အေးက သူ့ယောက်ျား ကိုမြမောင်မှာ ယခုအချိန်ထိ လူငယ်လို သန်မာကြောင်း၊ ထိုသို့ သန်မာအောင်လည်း ဆေးဝါး မှီဝဲကြောင်း ပြောကာ ကိုအောင်နိုင် အတွက်ပင် ဆေးဝါး ပေးလိုက်သေးသည်။

ဖြူဖြူကတော့ နားထောင်ရုံ သက်သက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို မသိမသာ ချောင်း၍ နားထောင်နေတက်သူမှာ ကိုမြမောင် ဖြစ်သည်။ သူ့မိန်းမ ဒေါ်အေးနှင့် မဝေတို့ ပြောနေသော ကာမဆက်ဆံမှုများအား အပျိုလေးနှစ်ယောက် နားထောင်နေသည်ကို သဘောကြလှသည်။ မဝေ၏ စွန့်ကားသော ဖင်ကြီးကို ပစ်မှားရသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်၊ ဆရာမလေး ဖြူဖြူနှင့် ဆွေဆွေကို မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်ပီး သူ့မိန်းမကို လိုးရသည်မှာ အခါခါပင်။ တစ်နေ့နေ့တော့ ဒင်းတို့ကို စားရအောင် ကြံဦးမှဘာ။ ဖြူဖြူ့တွင် ယခင်က စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးနှင့် ရီးစား ဖြစ်ဖူးသည်။ ထို စစ်ဗိုလ်က သူမအား တည်းခိုခန်းသို့ date သည်ကို မနှစ်မြို့သဖြင့် အဆက်ဖြက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ကိုမြတ်သူဆိုသော လူတစ်ယောက်နှင့် ရီးစား ဖြစ်နေသည်။

သမီးရီးစား သက်တန်းတစ်လျှောက်တွင် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း တွဲလိုသည်က ဖြူဖြူ၏ ဆုံးဖြက်ခြက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာမ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ တာဝန်သည် စာသင်ပေးရုံမျှမက ရုံးပိုင်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကိုလည်း တာဝန်ယူရသည်။ ရုံးကိစ္စများအား အိမ်တွင် လုပ်သည်က များသည်။ ဆွေဆွေနှင့် ဖြူဖြူသည် ရုံးကိစ္စ ဆောင်ရွက်ရန် ရှိလျှင် ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အိမ်သို့ လိုက်သွားရသည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အိမ်သို့ ရောက်လျှင်လည်း ကိုအိုက်စံသည် မထိခလုပ် ထိခလုပ် ပြောတက် နောက်တက်သည်။ ဆေးခြောက်ရှူသူပီပီ စကားကြွယ်သဖြင့် ကိုအိုက်စံအား ခင်မင်မိကြသည်။ ဆွေဆွေနှင့် ဆိုလျှင် စရင်းနောက်ရင်း ခေါင်းပုတ် ဖင်ပုတ် လုပ်တက်သေးသည်။ ဖြူဖြူကိုတော့ အနေအေးသဖြင့် မစရဲပေ။ စနေနေ့တစ်ရက်တွင် ဒေါ်နွယ်နွယ်ထံသို့ စာရင်းများပေးရန် ဖြူဖြူ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခဲ့သည်။ ဆွေဆွေက အဝတ်များ လျှော်ရန် နေခဲ့သည်။

မိုးအုံ့နေသဖြင့် ဆိုင်ကယ်ကို မြန်မြန်မောင်းခဲ့သည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်တို့အိမ် ရောက်ခါနီးမှ မိုးက သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလိုက်သည်။ ဖြူဖြူ့တစ်ကိုယ်လုံး မိုးရေတွေ ရွှဲသွားသည်။ စာရွက်စာတန်းများအား ကျွတ်ကျွတ်အိတ်နှင့် ထုတ်လာ၍သာ တော်သေးသည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အိမ်သို့ အရောက်တွင် ဆေးတံရှိုက်နေသော ဦးအိုက်စံကိုသာ တွေ့ရသဖြင့် “ဦးအိုက်စံ ဆရာမရော” “ဟေမနက်ကတည်းက မဝေနဲ့ မန္တလေးကို ဆင်းသွားတာ နင်တို့ကို မပြောဘူးလား” “ဟင်းးး ဒီလိုမှန်းသိရင် မလာပါဘူး၊ ဘယ်အချိန် ပြန်ရောက်မှာလည်း” “ညနေ မိုးချုပ်လောက်မှ ရောက်မှာဟ” “ဒါဆို ဒီ စာရွက်တွေ ထားခဲ့လိုက်မယ်” “ပြန်တော့မလို့လား ကောင်မလေး၊ မိုးတွေ တအား သည်းနေတယ်လေ” ဦးအိုက်စံ ပြောသလိုပင်၊ မိုးသည်းချက်က တဝေါဝေါ ရွာပြီး မိုးများ ချိန်းကာ နေ့ခင်းပင် မှောင်မိုက်သွားသည်။ “ဆိုင်ကယ်မောင်းလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး ကောင်မလေး။

မိုးစဲမှ ဖြေးဖြေးပြန်၊ အန္တရာယ် များတယ်” ဦးအိုက်စံသည် မိုးရေ ရွှဲနေသော ဖြူဖြူ၏အား စိုက်ကြည့်နေသည်။ အဝတ်များ စို၍ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေရာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်အသွယ်ကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။ ကြည့်နေရင်း လီးက တောင်လာသည်။ ဖြူဖြူကတော့ အပြင်ကိုငေးရင်း ဘာလုပ်ရမှန်း ဝေခွဲ၍ မရပေ။ “ကဲ ဖြူဖြူ ၊ ဒီအတိုင်း နေရင် အအေးပတ်လိမ့်မယ်၊ ညည်းအမ အဝတ်တွေ လဲထားလိုက်” ဟုတ်သည်။ သူမ တကိုယ်လုံးလည်း ခိုက်ခိုက် တုန်နေပြီ။ သို့သော် အိမ်တစ်ခုလုံးတွင် ဦးအိုက်စံနှင့် သူမ နှစ်ယောက်ထဲဟူသော အသိကြောင့် လန့်နေမိသည်။ ဒီအတိုင်း နေလျှင်လည်း ဖျားလိမ့်မယ်။ မိုးက ဘယ်အချိန်မှ ရပ်တန့်မည် မသိပေ။ နောက်ဆုံး အဝတ်လဲရန် ဆုံးဖြက်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့ ဦးအိုက်စံ” “သွား အခန်းထဲက ဘီရိုထဲမှာ သင့်ရာ တစ်စုံ လဲထားလိုက်” ဖြူဖြူလည်း အခန်းထဲ ဝင်ကာ အခန်းတံခါးကို ဂျက်ထိုးလိုက်သည်။

ဂျက်က ကျပ်နေသဖြင့် စေ့ရုံသာ စေ့လိုက်ပြီး ဘီရိုထဲရှိ သူမနှင့် သင့်တော်မည် အဝတ်အစားကို ရွေးလိုက်သည်။ ဦးအိုက်စံသည် ဆေးခြောက် ရှိုက်နေရာမှ ထလာပြီး အခန်းတံခါးပေါက် လက်ကိုင် အပေါက်မှ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်နေသည်။ သူမနှင့် သင့်တော်မည့် အဝတ်များ ရွေးပြီးနောက် ထမိန်ကို အရင်လဲကာ ရင်လျှားလိုက်သည်။ ပြီးမှ အင်္ကျ ီနှင့် ဘော်လီကို ချွတ်လိုက်သည်။ အောင်ခံဘောင်းဘီ ချွတ်တာတော့ မတွေ့မိပေ။ ဦးအိုက်စံသည် လိုခြင်သော အနေအထားသို့ ရောက်သည်နှင့် တံခါးကို အသာ တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဖွဖွလေး ဝင်လိုက်သည်။ မိုးသံ လေသံနှင့်မို့ ဖြူဖြူ သတိမထားမိပေ။ ရင်လျှားထားသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက် မိမိ၏ အိပ်ခန်းထဲ ရောက်နေသည်ဟူသော အသိကြောင့် အိုက်စံ၏ လီးကြီး တောင်မက်လာသည်။ ဖြူဖြူသည် ကုတင်ပေါ်မှ အကျီ ၤကို ကုန်းပြီး ယူလိုက်စဉ် အိုက်စံအား ဖင်ကုန်းပြသလို ဖြစ်သွားသည်။ အိုက်စံလည်း ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည်။

အရှည် 6″ ခန့်၊ လုံးပတ်မှာ လက်တစ်စုပ်မက ရှိသော လီးကြီးကို တံတွေးစွတ်လိုက်သည်။ “ဝုန်းးးး ဒလိန်း လိန်း လိန်း ဂျိန်း ဂျိန်းးးးးးး” မိုးကြိုးပစ်သံကြောင့် ဖြူဖြူ လန့်သွားစဉ် အနောက်မှ သူမအား တွန်းလှဲခံလိုက်ရသည်။ “အ အမေ့” ကုတင်ပေါ် မှောက်လျှက်ဖြစ်သွားသော ဖြူဖြူအပေါ် တက်ဖိလိုက်သည်။ “အို ဦးအိုက်စံ ရှင်ရှင် ဒါ ဘာလုပ်တာလည်း” အိုက်စံသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဖြူဖြူ၏ ထမိန်ကို ဆွဲလှန်လိုက်သည်။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ဝတ်မထားသဖြင့် ဖွေးဥနေသော ဖင် လုံးလုံးလေး ပေါ်လာသည်။ “ရှင် မယုတ်မာနဲ့နော်၊ ကျွန်မ အော်လိုက်မှာနော်” “အော်လေ၊ ကြိုက်သလောက် အော်စမ်း၊ နင့်အသံ ဘယ်သူမှ မကြားဘူးကွ” “ရှင် ရှင် လူယုတ်မာ!! လွှတ် လွှတ် ကျွန်မကိုလွှတ်” “ဗျိ ဗျိ ဇွိ ဇွိ အားးး” ရုန်းရင်း ကန်ရင်းနှင့် အိုက်စံသည် စောငက်ပတ်ကို လီးနှင့်တေ့ကာ ဖိသွင်းလိုက်ရာ ဒစ် ဝင်သွားသည်။

“မလုပ်နဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ရှင် အီး ဟီးးး ဟီးး ဟီးးး” “ဗလစ်တစ်တစ် ဗျစ် ဗျစ် ဗျစ် အားးးးးး” တွန်းထိုး ရုန်းကန်နေသော ဖြူဖြူ၏ ဂုတ်ကို ဖိထားလိုက်ပြီး ဝင်လက်စ လီးကို စောင့်သွင်းလိုက်ရာ တစ်ဝက်နီးပါးခန့် ဝင်သွားသည်။ အပျိုစစ်စစ် စောက်ဖုတ်လေးမှာ နာကျင်သွားသည်။ ဖြူဖြူသည် မုဒိန်းကျင့်ခံနေရသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်မတက် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း ဦးအိုက်စံ၏ သန်မာသော လက်များကြောင့် ရုန်းကန်၍ မရပေ။ လီးကို အနည်းငယ် ဆွဲထုတ်ကာ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။ “အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် ဒုတ် အားးးးးး သေပါပြီ အမေရဲ့ အီးးး ဟီးးး ဟီးးး နာတယ် နာတယ်” လီးဒစ်သည် အပျိုမှေးကို ရက်ရက်စက်စက် ထိုးခွဲကာ သားအိမ်ကို ပြေးစောင့်သဖြင့် ဖြူဖြူ မီးပွင့်မတက် ပူထူပြီး နာကျင်သွားသည်။ လီးကို ဒစ်မြုတ်ရုံ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ လီးတစ်ချောင်းလုံး သွေးများ ရဲနေသည်။ ခါးကို အားစိုက်ကာ အဆုံးထိ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။

“ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အူးးး ဟူးးး ဟူးးး သေပါပြီ အမေရဲ့ ဗျိ ဗျိ ဗျစ် ဗျစ် အားးးးးး” အိပ်ယာခင်းအား လက်သီးစုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်း ဘယ်ညာရမ်းရင်း ဦးအိုက်စံ၏ မညှာမတာ စောင့်လိုးချက်တွေကို လှိမ့်ခံနေရသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်ရည်များ ဖြိုင်ဖြိုင်ကျကာ အိပ်ယာခင်းတွင် ရွှဲနေသည်။ “ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားးးးး ဇွိ ဇွိ ဗျစ် ဗျစ် အားးးးးးး” ဖြူဖြူ၏ စောက်ဖုတ်လေးမှာ ကျင်းမြောင်း ကျပ်ထုတ်နေရာ စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် လိုးရတာ အရသာ ရှိလှသည်။ ဦးအိုက်စံ၏ စောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဖြူဖြူမှာ နာကျင်လွန်း၍ 15 mins ခန့် ကြာသော သတိလစ်သလို ဖြစ်ကာ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။ စောင့်လိုးတာ ရပ်လိုက်ပြီး လီးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဖြူဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ပတ်လတ်လှန်လိုက်ကာ ထမိန်ကို ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်သည်။ ဖြူဖြူ၏ အမွှေးသန်လှသော စောက်ဖုတ်လေးမှာ ယောင်ကိုင်းကာ သွေးများ ခြင်းခြင်းနီနေသည်။

ဟင်းရည်သောက် ပန်းကန်အသေးခန့်ရှိသော နို့လေးများမှာ လုံးဝန်း မာကျစ်နေသည်။ နို့လေးများအား တစ်ဖက်စီ စို့ကာ လက်ဖြင့် စိန်ပြေနပြေ စုပ်နယ်နေသည်။ အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဖြူဖြူ သတိယလာသည်။ သတိယခြင်း သူမ၏ နို့ကို စို့နေသော ဦးအိုက်စံ၏ အဆီတဝင်းဝင်းနှင့် မျက်နှာအား တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်း ဒေါသထွက်ကာ ဦးအိုက်စံ၏ ခေါင်းကို တွန်းဖယ်ရင်း “လူယုတ်မာကြီးးးး အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး ရှင့်ကို မုဒိန်းမှုနဲ့ တရားဆွဲမယ် အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး” “ဟားးးး ဟားးး ဟားးး ဟားးးး ဆွဲလိုက်စမ်းပါ ဖြူဖြူရယ်၊ အဲ့လို ဆွဲရင် မင်းဘဲ အရှက်ကွဲမှာကွ” “ကွဲပစေ၊ ရှင်လို လူယုတ်မာကို ထောင်ထဲ ပို့ပစ်မယ် အီးးး ဟီးးး ဟီးးး”

“ဒီမယ် ဖြူဖြူ၊ ငါ အခု မင်းကို လိုးနေတာ ငါ့ အိပ်ခန်းထဲမှာနော်၊ ပြီးတော့ မင်းဝတ်ထားတာ ငါ့မိန်းမရဲ့ ထမိန်၊ မင်း အဝတ်အစားတွေကို ဆေးစစ်ရင် ဘာမှတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းက အရွယ်ရောက်ပြီးသား မိန်းမတစ်ယောက်လေ၊ ငါ့ကို ရဲက စစ်ရင်လည်း မင်းကိုယ်တိုင် ခံခြင်းလွန်းလို့ ငါ့အခန်းထဲထိ လာ ခံတာလို့ ပြောလိုက်ရင် ပြီးပြီ၊ အဲ့အချိန်မှ ငါ့မိန်းမက မင်းကို လင်ခိုးမှုနဲ့ ပြန်ဆွဲရင် ထောင်ကျမှာက မင်းကွ၊ ရှင်းလား” “ယုတ်မာလှချည်လား အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး” ဦးအိုက်စံ၏ ချည်ပြီးတုတ်ပြီး အကွက်ကျကျ စီစဉ်မှုကြောင့် ဖြူဖြူ ဘာမျှ ပြန်မပြောနိုင်ပေ။

“ကဲ ဖြူဖြူ၊ ငါ့လီးက မင်းရဲ့ အပျိုမှေးကိုလည်း ခွဲပြီးသွားပြီ၊ အဲ့ဒီတော့ ခံလက်စနဲ့ ဆက်ခံလိုက်စမ်း၊ ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး လိုးပေးမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား” “မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့တော့ ၊ အီးးး ဟီးးး ဟီးးး” ဦးအိုက်စံသည် ဖြူဖြူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အား ပုခုံးပေါ်ထမ်းတက်လိုက်သည်။ ဒစ်ကို စောက်ဖုတ်တွင်တေ့ကာ ခါးကော့ သွင်းလိုက်သည်။ “ဇိ ဇိ ဇွိ အ “ ဒစ် ဝင်သွားသည်နှင့် ကိုယ်ကို ကိုင်းချလိုက်ပြီး ဖြူဖြူ၏ မျက်နှာဘေး လက်နှစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အားရပါးရ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။ “အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားးးးးးး” စောင့်ချက်က ပြင်းလွန်း၍ လီးကြီးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် အဆုံးထိ ဝင်သွားပြီး သားအိမ်ကို ဝင်စောင့်သည်။ နာလည်းနာ၊ သားအိမ်လည်း အောင့်သွားသဖြင့် ဖြူဖြူ့ခေါင်းလေး မော့သွားကာ အော်ညည်းနေရသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေသောဖြူဖြူ၏ မျက်နှာလေးကို အရသာခံကာ ကြည့်ရင်း လီးကို အဆုံးထိ ထုတ်လိုက်၊ စောင့်သွင်းလိုက်ဖြင့် စိန်ပြေနပြေ စောင့်စောင့် လိုးသည်။ ဦးအိုက်စံအတွက်မူ လိုးရတာ အရသာရှိသလောက် ဖြူဖြူ့ခမျာ ငယ်သံပါအောင် အော်နေရသည်။ မိမိ၏ ရီးစားပင် မထိခဲ့သော အပျိုစင်ဘဝလေး ခုတော့ ဦးအိုက်စံက အားရပါးရ စွတ်ယူနေပြီ။ အိမ်ထောင်သည်လည်းဖြစ်၊ ဘိန်းစားလည်း ဖြစ်သဖြင့် ထိန်း၍ လိုးနေရာ၊ စောက်ပတ်မှာ လီး အဝင်အထွက်ကို ကျင့်သားရလာပြီး ဖြူဖြူပင် သုံးချီခန့် ပြီးမှန်းမသိ ပြီးသွားသည်။ ဦးအိုက်စံမှာ မပြီးသေး။ စောက်ဖုတ်လည်း ပူထူကာ လူလည်း နုံးခွေနေပြီ။

နာရီဝက်ခန့်ကြာသော် ဦးအိုက်စံ၏ စောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လာသည်။ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် အ အ အ အ ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးး” လီးကြီး ဆန့်ငင် ဆန့်ငင် ဖြစ်ကာစောက်ခေါင်းထဲ ဦးအိုက်စံ၏ သုပ်ရည်များ ဝင်လာသည်။ ဖြူဖြူ၏ စောက်ပတ်လေးကလည်း လီးကြီးကို ညှစ်ကာ အရည်များ တစစ်စစ်နှင့် ထွက်သွားသည်။ သူမ လေးချီမြောက် ပြီးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးအိုက်စံသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် ဖြူဖြူ့အပေါ် မှောက်ချလိုက်သည်။

ဖြူဖြူလည်း မသိစိတ်ကြောင့် ဖက်ထားမိသည်။ မိုးက သည်းကောင်းစဲပင်။ 5 mins ခန့် မှိန်းပြီးသော် ဦးအိုက်စံသည် ကုတင်ပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ ဖြူဖြူကတော့ ရမ်းတန်းရမ်းတန်း ဖြစ်နေသော ဦးအိုက်စံ၏ လီးကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်ခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကိုမြတ်သူကို သတိမရတော့ပေ။ ဆေးခြောက် အနည်းငယ် ရှူပြီး ဦးအိုက်စံ အခန်းထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။ လက်ထဲ ပါလာသော wet tissue နှင့် သုပ်ရည်ရော၊ သွေးပါ ပေပွနေသည့် စောက်ဖုတ်လေးကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။ “အ ရှီးးးး” “နာလို့လား ဖြူလေး” “စပ်လို့ အ အ ” Wet Tissue နှင့် သုတ်ပေးရင်း စောက်စိကို လက်မဖြင့် ကလိလိုက်ရာ ဖြူဖြူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဓါတ်လိုက်သလို တွန့်သွားသည်။

နို့အုံလည်း တင်းလာကာ နို့သီးခေါင်းများ ချွန်လာသည်။ ဦးအိုက်စံသည် စောက်စိကို လက်မနှင့် ခက်သွတ်သွတ် ပွတ်ခါကာ လက်ညှိုးကို စောက်ပတ်လေးထဲ ထိုးမွှေလိုက်သည်။ “ဇိ ဇိ ဇိ ဇိ !!! အ အ အ အ !!!” စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်များ စိမ့်ထွက်လာပြန်သည်။ ဖြူဖြူသည် နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက် ဖိကိုက်ကာ အိပ်ယာခင်းအား လက်ပြန် စုတ်ထားရင်း မျက်လုံးမှိတ်၊ ခေါင်းမော့ပြီး ညည်းနေသည်။ စိတ်တိုင်းကျ စွပြီးနောက် ဖြူဖြူ၏ ပေါင်ကြား ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဖြူဖြူ့ ဖင်ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး လီးဒစ်ကို စောက်ဖုတ်တွင် တေ့လိုက်သည်။ ဒစ် ဝင်သည်နှင့် ခါးကိုကိုင်ကာ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။

ကျောင်းတွင်လည်း ဆွေဆွေတစ်ယောက် မိုးတွေ အရမ်းရွာနေသဖြင့် လျှော်ပြီးအဝတ်များအား ကျောင်းဆောင်ပေါ်လှမ်းရန် ယူခဲ့သည်။ ခွေးခြေခုံပေါ် တက်ကာ ဝရံတာရှိ ကြိုးတန်းတွင် အဝတ်များ လှမ်းနေသော ဆွေဆွေ၏ ရေစိုကောက်ကြောင်းအလှကို အခန်းထဲမှ ငေးကာ ကိုအောင်နိုင်တစ်ယောက် လီးတောင်နေသည်။ ဒီလို မိုးအေးအေးနဲ့ဆိုလျှင် မဝေနှင့် တွယ်ရလျှင် ဇိမ်ဘဲဟု တွေးတောမိသည်။ ဒီကနေ့မှ မဝေသည် ဆရာမ ဒေါ်နွယ်နွယ်နှင့် မန္တလေးသို့ ဆင်းသွားသည်။ ထိုသို့ တွေးနေစဉ် “အ အမေ့ ဝုန်းးး အားးး” ဆွေဆွေတစ်ယောက် ခွေးခြေပေါ်မှ နောက်ပြန် ဆင်းလိုက်ရာ ခြေချော်ပြီး လဲကျသွားသည်။ ကိုအောင်နိုင်သည် အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်ကာ ဆွေဆွေအား ဂျိုင်းမှ မ ထူပေးလိုက်သည်။

“ရလား ဆွေဆွေ ၊ ဖြေးဖြေးထ” “ဟုတ် ကိုအောင်နိုင် ကျးဇူး” “ဝုန်းးး အားးး နာတယ် နာတယ် အားးး” ခြေခေါက်ကာ လဲကျသွားပြန်သည်။ “အားးး ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ၊ ခြေကျင်းဝတ် လည်သွားတယ်ထင်တယ်၊ တအား နာတာဘဲ” “ကဲ ဆွေဆွေ၊ ကိုအောင်နိုင် အခန်းထဲထိ ပို့ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား” “ဆွေက အားနာလို့ပါ” “လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက် မောင်နှမတွေဘဲ၊ ဘာမှ အားနာစရာ မလိုဘူး ထ” ကိုအောင်နိုင်သည် ဆွေဆွေ့ဂျိုင်းအောက် သူ့ပုခုံး လျှိုကာ ဆွဲထူလိုက်သည်။ ဆွေဆွေလည်း အလိုက်သင့် ထ လိုက်သည်။ ဆွေဆွေ လဲကျသွားသည်ကို ရေထွက်မြောင်း ရှင်းနေသော ကိုမြမောင် လှမ်းမြင်လိုက်သည်။ ကိုအောင်နိုင် တွဲခေါ်သွားသည်ကိုလည်း မြင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါက်တူးကို ချကာ အနောက်ဘက် လှေကားမှ ကျောင်းဆောင်ပေါ် အသာလေး တက်ခဲ့သည်။

ရင်လျှားထားသော လုံချည်မှာ ရေစိုနေသော်လည်း ကိုယ့်ငွေ့က နွေးနေသည်။ တွဲလျှောက်စဉ် ဆွေဆွေ၏ နို့အုံ အိအိကြီးက ကိုအောင်နိုင်၏ ရင်ဘက်နှင့် ထိမိရာ အောင်နိုင်၏ လီးကြီးမှာ တောင် လာသည်။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ဝတ်မထားသဖြင့် ပုဆိုးအောက်မှ ထိုးထိုးထောင်ထောင်နှင့် ဖေါင်းဖေါင်းကြီး ဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကာ လျှောက်နေသော ဆွေဆွေသည် ကိုအောင်နိုင်၏လီး ပုဆိုးအောက်မှ ငေါငေါကြီး ဖေါင်းလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် “ခစ်” “ဘာဖြစ်လို့လည်း ဆွေ” “ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ကိုအောင်နိုင်၊ ရပြီ ဆွေ့ကို ကုတင်ပေါ်ဘဲ တင်ပေးခဲ့” “အေး အေး” ဆွေဆွေ့ဝိတ်က မနဲပေ။ တွဲလျှောက်တုန်းက မသိသာပေမဲ့ ကုတင်ပေါ် ထိမ်း၍ တင်တော့မှ မနိုင်မနင်း ဖြစ်ကာ “ဝုန်းးးး အမေ့” နှစ်ယောက်သား ကုတင်ပေါ် ထပ်လျှက် လဲသွားသည်။

ဆွေဆွေကလည်း အလန့်တကြား အောင်နိုင့်ကို ဖက်ထားသလို၊ အောင်နိုင်ကလည်း အခွင့်အရေးရတုန်း မလွှတ်တန်း ဖက်ထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် အောင်နိုင့်စိတ်ထဲ မဝေဆိုတာ မသိတော့ပေ။ ဆွေဆွေလည်း ကိုအောင်နိုင်ကြီး မဝေကို လိုးနေသော စောင့်ချက် ကြမ်းကြမ်းများကို မြင်ယောင်ကာ စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်ချွဲချွဲများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ “ကိုအောင်နိုင်၊ ဖယ်ပါဦးရှင်၊ အသက်ရှူလို့ မဝလို့ပါ” “ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်အု အု အိ အို ” အောင်နိုင်သည် ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ ဆွေဆွေ၏ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။ လက်ကလည်း ဆွေဆွေ၏ တင်ပါးကို ရေစိုနေသော ထမိန်ပေါ်မှ ပွတ်နေသည်။

ဆွေဆွေသည် ကိုအောင်နိုင်၏ ရင်ဘက်ကို တွန်းသော်လည်း အားမပါပေ။ ထိန်းသိမ်းရမည့် ကိုယ်ကျင့်တရား ဟူသည် နှစ်ဦးစလုံးတွင် ပျောက်ဆုံးကာ ” အတွေ့ ” ကြောင့် ကာမ ရမ္မက်ကျောသို့ စီးမျောကြတော့မည်။ “ဝုန်းးးးး ဂျိန်းးး ဒလိန်းးးလိန်းးးး လိန်းးး” မိုးကလည်း ရွာ၍ ကောင်းစဲပင်။ ကိုအောင်နိုင်၏ နမ်းချက်တွေက ပြင်းပြလာသလို ဆွေဆွေလည်း အောင်နိုင့် လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ပြန်လည် နမ်းရှိုက်နေသည်။ တင်ပါးကို ပွတ်ရင်း ထမိန်ကို လိတ်တင်နေရာ ခါးလယ်ထိ လန်သွားပြီ။ ဆွေဆွေကလည်း အောင်နိုင့် ပုဆိုးအား အာသာ ငန်းငန်းနှင့် ဆွဲတင်လိုက်သည်။

အောင်နိုင်သည် ဆွေဆွေအား ပတ်လတ် လှန်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျ ီနှင့် ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်သည်။ မိုးစဲသွား၍ ဖြူဖြူရောက်လာလျှင် ပြဿ နာတက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခက်သွက်သွက် လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်မည်။ ဆွေဆွေကတော့ တောင်မက်နေသော အောင်နိုင်၏ လီးကြီးကို မျက်လုံးမှ မခွါပေ။ ကိုအောင်နိုင်၏ လီးမှာ လက်ရှိ သူတွဲနေသော ရီးစားများ၏ လီးထက် ပိုတုတ်ကာ ရှည်သည်။ နောက်ပြီး မဝေအား ကိုအောင်နိုင် အားရပါးရ စောင့်လိုးသလို လိုးတာလည်း ခံခြင်ခဲ့တာ ကြာပြီလေ။ ဆွေဆွေ၏ ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်နေရာ အလိုက်သင့် ဖင်ကြွပေးလိုက်သည်။ ထမိန်ကွင်းလုံးကျွတ်သွားသော် ဆွေဆွေ၏ မိမွေးတိုင်း အလှက ထင်းကနဲ ပေါ်လာသည်။

“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အိုးးးး “ ဟင်းရည်သောက်ပန်းကန် အသေးခန့်သာရှိသော နို့အုံနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရ ဖျစ်ညှစ်ကာ တစ်လှည့်စီ စို့နေသည်။ ဆွေဆွေ၏ နို့များသည် အစို့ခံ အညှစ်ခံရပါများ၍ ပျော့နေသောလည်း စို့လို့ ကိုင်လို့ ကောင်းလှသည်။ ဆွေဆွေလည်း တဟင်းဟင်းနှင့် အဖျားတက်သလို ညည်းနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အောင်နိုင်၏ ခေါင်းသည် အောက်သို့ လျှောသွားပြီး ဆွေဆွေ့ ပေါင်ကြား ရောက်သွားသည်။ ဘာဂျာမှုတ်တော့မည်မှန်း ရိပ်မိသဖြင့် ဒူးနှစ်ဖက် ထောင်ပေးလိုက်သည်။ ရေချိုးပြီးကာစ စောက်ဖုတ်လေးမှာ စပ်ပြာနံ့ သင်းသင်းလေး မွှေးနေသည်။

စောက်မွှေးများမှာ အထူကြီး မဟုတ်ဘဲ ခပ်ပါးပါး ပေါက်နေသည်။ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားအား လက်ဖြင့် ဖြဲလိုက်ရာ အတွင်းသား နီတာရဲလေးများ ပေါ်လာသည်။ ထို စောက်ပတ် အတွင်းသားထဲ လျှာဖြင့် သပ်တင်ကာ ထိုးမွှေလိုက်ရာ “အ ကိုအောင် အမေ့ ရှီးးးးးး” ဆွေဆွေ့တစ်ကိုယ်လုံး ကော့လန်သွားသည်။ ကိုအောင်နိုင်၏ လျှာက စောက်ပတ်ထဲတွင် ဝက်မှီးလို ထိုးမွှေနေသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်များ ပါးစပ်မှာ ပေနေပြီ။ စောက်ပတ် လျှက်ရင်း ဘယ်လက်က စောက်စိလေးကို ပွတ်ချေကာ၊ ညာလက်က စအိုပေါက် စူစူ ညိုညိုလေးကို လက်မဖြင့် ပွတ် ကလိနေသည်။ စောက်ပတ်ကို လျှက်ရင်း လျှာက တစ်ချက် တစ်ချက် စအိုကို လျှက်လိုက်သေးသည်။

ပြီးနောက် လက်မဖြင့် စအိုပေါင်ထဲ ဖိသွင်းလိုက်ရာ “ဇိ ဇိ ဇွိ အ စောက်ပတ်လျှက် ခံဘူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖင်ပေါက်ရော စောက်စိပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကလိ မခံဘူးသဖြင့် အရသာတွေ့နေသည်။ 5 mins ပင် မကြာပေ “အ အ အ အ ပြီးပြီ ပြီးပြီ ကိုအောင် အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးး ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် ဟားးးးး” ဆွေဆွေ့ကိုယ်လုံးလေး အိမ်မြောင် အမြှီးပျက်လို တစ်စက်စက်တုန်ကာ တစ်ချီ ပြီးသွားသည်။ အောင်နိုင်သည် ပေါင်ကြားတွင် ဒူးတုတ် ထိုင်လိုက်ရာ ဆွေဆွေသည် အောင်နိုင့် လည်ပင်းကို ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး စောက်ရည်တွေ ပေပွနေသော ပါးစပ်ကို အငမ်းမရ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ “ချစ်သွားပြီ ကိုအောင်ရယ်” “ကောင်းလား ဆွေ” “အွန်း” “ဒီထက်ကောင်းအောင် လိုးပေးမယ်နော်” “လိုး လိုး အားရပါးရသာ လိုးပါရှင်” အောင်နိုင်သည် လီးကို စောက်ပတ်တွင် တေ့လိုက်သည်။

ပြီးနောက် ဆွေဆွေ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ထမ်းလိုက်ပြီး အားရပါးရ စောင့်လိုးတော့သည်။ “ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အ အ” အောင်နိုင်၏ စောင့်ခက်တွေ ပြင်းထန်လွန်းသည်။ ကုတင်ကြီးပင် တဝုန်းဝုန်း တကျိကျိ မြည်နေသည်။ ဆွေဆွေကလည်း ထိုကဲ့သို့ အားရပါးရ စောင့်လိုးခံရတာ သဘောကြသည်။ “စောင့်စောင့် ကိုအောင် အားရပါးရစောင့် အ အ အ အ ဆွေဆွေ နောက်တစ်ချီ ပြီးတော့မည်မှန်း သဘာအရ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် စောင့်လိုးတာ ရပ်လိုက်ပြီး ဆွေဆွေ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပုခုံးပေါ်မှ ချလိုက်သည်။ “အာာာာာ ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလည်း” “ဆွေ အောက်ကနေ ပင့်ပေး၊ ဒါမှ ကောင်းကောင်း ပီးမှာ” ဆွေဆွေလည်း ပြန်မပြောတော့ဘဲ ကိုအောင်နိုင်၏ ခါးကို ဖက်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် အောက်မှ ကော့ကော့ ပင့်ပေးတော့သည်။ ဆွေဆွေသည် အောက်ပေး ကောင်းလှသည်။ ကော့ပေးလိုက်တိုင်း လီးကို ညှစ်ညှစ်ယူသလို ဖြစ်ရာ အောင်နိုင်လည်း အရသာ ရှိလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဆွေဆွေ၏ ပင့်ချက်နှင့်အညီ လီးကို ကော့ကော့ ထိုးပေးလိုက်ရာ “ပြွတ် ပြွတ် ပျစ် ပျစ် အ အ အ အ အားးးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးး” ဆွေဆွေ စောက်ပတ်လေး ပွစိပွစိနှင့် လီးကို ညှစ်ရင်း အရည်များ ထွက်လာသလို အောင်နိုင့် လီးမှ သုပ်ရည်များ ဆွေဆွေ့ သားအိမ်ထဲ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

“အားးးး ကောင်းလိုက်တာရှင် အင်းးး ဟင်းး ဟင်းးးး” နှစ်ယောက်သား ထပ်လျှက် အမောဖြေလိုက်သည်။ ပြူတင်းပေါက်မှ ချောင်းကြည့်နေသော ကိုမြမောင်ကို နှစ်ယောက်သား မမြင်မိကြပေ။ 5 mins ခန့် နားပြီးသော် “ကဲ ဆွေ၊ မဝေတို့က ညနေမှ ပြန်လာမှာဆိုတော့ အချိန်ရှိတုန်းလေး ဟဲဟဲ” “ဖြူ ပြန်လာတော့မယ် ထင်တယ် ကိုအောင်” “ဖုန်းဆတ်ကြည့်ကွာ” “အွန်းးး” “တူ တူ တူ တူ “ ဖြူဖြူအား လေးဘက်ကုန်းခိုင်းပြီး ကိုအိုက်စံက နောက်မှ ခါးကိုကိုင်ကာ အားရပါးရ စောင့်လိုးနေချိန်တွင် ဖြူဖြူ၏ phone အသံမြည်လာသည်။ ကိုအိုက်စံသည် လီးတပ်လျှက်ဖြင့် ဖုန်းကို ဖြူဖြူ့အား ပေးလိုက်ကာ နောက်မှ ဖြေးဖြေးခြင်း ညှောင့်လိုးနေသည်။

“အအ Hello ဆွေ “ ဖြူ ဘယ်အချိန်လောက် ပြန်လာမှာလည်း၊ ခု ဘယ်ကို ရောက်နေတာလည်း ” ဖြူ ညနေပိုင်းမှ ပြန်ဖြစ်မယ် ဆွေ အ မိုးတွေ မိုးတွေ ရွာနေလို့ လေ” ဖြူ ဘာဖြစ်နေတာလည်း တ အ အ နဲ့ ဖြေတာလည်း အပေါက်အလမ်း မတည့်ဘူး ” ဖြူ ဘာမှ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ဆွေ အ အ ဒါဘဲနော် အ စောင့်စောင့် ကိုအိုက်စံ စောင့်စောင့် အ အ အ အ အားးးး ရှီးးးး ဟားးးးး”တစ်ဖက်မှ ဖုန်းချသွားသည်နှင့် ကိုအောင်နိုင်က “ကဲ ဆွေ၊ ဒီကနေ့တော့ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် အားရပါးရ ချစ်လို့ ရပြီမလား” “ချစ်ပါရှင် ချစ်ပါ အဟင်းးးး” “Ok လေ၊ စ ကြစို့” “ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အားးးးး” ထိုနေ့က ကိုအိုက်စံသည် ဖြူဖြူအား တစ်နေကုန် မနားတမ်း လိုးဖြစ်ကြသလို၊

ကိုအောင်နိုင်ကလည်း ဆွေဆွေ့အား နည်းမျိုးစုံနှင့် လိုးရာ ညနေပိုင်းမှ လိုးပွဲ အသီးသီး ရပ်တန့်သွားသည်။ ဖြူဖြူဆိုသော အပျိုရိုင်းလေးသည် အကြာကြီး လိုးပေးနိုင်သော သူ တစ်ချီပြီးလျှင် သူမအား သုံးချီခန့် ပြီးအောင် လိုးပေးနိုင်သော ကိုအိုက်စံ၏ လီးကြီးကို စွဲလမ်းသွားသကဲ့သို့၊ ဆွေဆွေသည်လည်း သူမနှင့်အတူ ပြီးအောင် ထိန်း၍ လိုးပေးနိုင်သော၊ သူမ၏ ရီးစားများထက် အလိုး အစောင့် သန်သော ကိုအောင်နိုင်၏ သဘာရင့် အိမ်ထောင်သည် လီးကြီးကို နှစ်သက်သွားတော့သည်။ ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

သဘာရင့်

ဆရာအတက်သင်ကျောင်း ဆင်းပြီးနောက် ဖြူဖြူတစ်ယောက် တာဝန်ကျရာ နောင်ချိုမြို့ရှိ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် မူလတန်းပြ ဆရာမအဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။သူမ၏ အသက်သည် 22 နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အချိုးကြ ဘောဒီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ မပိန်မပါး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ တင်သား ရင်သားများက ကြည့်၍ ကောင်းလှသည်။ အရပ်မှာ 5′ 4″ ခန့်ရှိပြီး တင်ပါးစုံထိ ရှည်လျှားသော ဆံနွယ်များက ဆရာမ ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို တင့်တယ်စေသည်။ ပါးပြင်တွင် စံပါယ်တင်မှည့်လေး ပါပြီး မျက်လုံး ဝိုင်းဝိုင်း၊ မျက်တောင်ကော့ကော့၊ နှာတံဖြောင့်ဆင်းကာ အလွန်ပင် ချစ်စဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ပြုံးလိုက်တိုင်း ပေါ်လာသော ပါးချိုင့်လေးက နှစ်လိုဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နယ်မှ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ရောက်ရှိလာကြသော ဆရာ/မ များအား ကျောင်းရှိ အဆောင်တစ်ခုတွင် နေရာ ချပေးထားသည်။ ဖြူဖြူနှင့်အတူ မန္တလေးမှ လာသော ဆရာမ ဆွေဆွေနှင့် တစ်ခန်း နေရပြီး၊ သူမတို့၏ ဘေးခြင်းကပ်တွင် ကျောင်းဆရာ ကိုအောင်နိုင်နှင့် မဝေတို့ လင်မယား နေကြသည်။ ကျောင်းဝင်းထဲတွင် ကျောင်းစောင့် လင်မယားလည်း နေသည်။ ကျောင်းစောင့်ကိုမြမောင်သည် အသက် 45 နှစ်ခန့်ရှိပြီး ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနှင့် ဗလတောင့်သည်။ အနောက်တိုင်း ဆေးဝါးအကြောင်း အနည်းငယ် တက်ကျွမ်းသော ဒေါက်တာ ရမ်းကု ဖြစ်ကာ နှာစီး ချောင်းဆိုး လောက်ကတော့ ကိုမြမောင် စပ်ပေးသည့် ဆေးနှင့် ပျောက်ကင်းသည်။ သူ၏မိန်းမ ဒေါ်အေးက ကျောင်းဈေးရောင်းရင်း ဖြူဖြူတို့အတွက် ချက်ရေးပြုတ်ရေး တာဝန်ယူပေးသည်။

ဆရာမ ဒေါ်နွယ်နွယ်တစ်ဦးသာ နယ်ခံ ဖြစ်ပြီး နောင်ချို မြို့ထဲတွင် နေသည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အမျိုးသား ကိုအိုက်စံမှာ ရှမ်း ဖြစ်ပြီး ဆေးခြောက် ရှူတက်သည်။ ဆွေဆွေသည် ကျောင်းဆရာမပင် ဖြစ်လင့်ကစား ဗျာပွေသူ ဖြစ်သည်။ မန္တလေးတွင် ရီးစား ရှိသော်လည်း နောင်ချိုမြို့သို့ ရောက်သောအခါ နောက်တစ်ယောက်နှင့် ရီးစား ဖြစ်နေပြီ။ ဆရာမဆိုသည့် သိက္ခါကို ထိမ်းသည့်အနေနှင့် မည်သူမျှမသိအောင် တိတ်တိတ်လေး ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြူဖြူ့ကိုတော့ သူမ၏ ရီးစားတွေအကြောင်း ရင်ဖွင့်တက်သည်။ ဆွေဆွေမှာ အပျိုမစစ်တော့ပေ။ ကျောင်းတက်စဉ် တွဲခဲ့သော ရီးစားက သူမ၏ အပျိုရည်ကို စွတ်ခြူသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အနည်းငယ် အတင့်ရဲသည်။ မန္တလေးမှ ရီးစားထံ တစ်လ တစ်ကြိမ် ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင် သွားတွေ့သလို နောင်ချိုမှ ရီးစားနှင့်လည်း အခွင့်သင့်တိုင်း တွေ့ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရီးစားများနှင့် တွေ့ပြီး ပြန်လာတိုင်း သူမ၏ ရီးစားများက ဘယ်လို အပြုအစု ကောင်းကြောင်း ဖြူဖြူ့အား ပြောပြသည်။ အစပိုင်း နားရှက်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နားထောင်ရတာ အရသာ ရှိသလို ခံစားရသည်။ ကိုအောင်နိုင်တို့ လင်မယားမှာ အနေအေးကြသော်လည်း ညတိုင်း ကာမ ဆက်ဆံကြသည်။ အခန်းခြင်း ကပ်နေသဖြင့် သူတို့ ဆက်ဆံနေသည့် အသံကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။

ကိုအောင်နိုင်တို့ လင်မယား ဆက်ဆံတိုင်း ဆွေဆွေက အခန်းထဲမှ ချောင်းကြည့်နေကြပင်။ ဖြူဖြူ့အား ကြည့်ရန် အဖေါ်ခေါ်သော်လည်း အပျိုဖျန်းလေးမှာ ရှက်၍ မကြည့်ဖြစ်ပေ။ ယခုလည်း ရောက်တက်ရာရာ စကားပြောကြရင်း တစ်ဖက်ခန်းမှ အသံများ ကြားရသဖြင့် “ဟော၊ ကိုအောင်နိုင်ကြီး ဇာတ်လမ်း စပြီ ဖြူရေ။ ချောင်းကြည့်ရအောင်” “ကိုယ့်ဖါသာကို ကြည့်ပါ ဆွေရယ်၊ ဖြူဖြင့် မကြည့်ရဲပေါင်” “ဒါဆို ဆွေ ကြည့်လိုက်ဦးမယ် ဟဲဟဲ” ဆွေဆွေသည် ပြက္ခဒိန်ကို ဖယ်လိုက်ရာ အသင့် ဖေါက်ထားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရောက်ကာစက ထိုအပေါက်မှာ အနည်းငယ် သေးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကျယ်လာသယောင် ထင်မိသည်။ ဆွေဆွေ့အတွက်မူ ထို ချောင်းပေါက်လေး ကျယ်သည်က ပို၍ မြင်ကွင်း ရှင်းသဖြင့် သဘောကျသည်လေ။ တစ်ဖက်ခန်းမှ ကိုအောင်နိုင်၏ စောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လှသည်။ တစ်ဗျွတ်ဗျွတ် တစ်ဗွတ်ဗွတ်နှင့် အသံများ ကြားနေရသည်။ ငြိမ်ငြိမ်လေး ချောင်းကြည့်နေရင်း 15 mins ခန့်ကြာသော် ဆွေဆွေသည် ချောင်းကြည့်နေရာမှ မျက်လုံးကို ခွါက ဖြူဖြူ့အနီး တိုးကပ်လာပြီး “ကိုအောင်နိုင်ကြီး နွှာချက်က အားရစရာကြီး ဖြူရာ၊ ဒီလူ တော်တော်ထန်တဲ့လူဘဲ၊ မဝေဆို တစ်ကိုယ်လုံး ခါရမ်းနေတာ အဟေးးး” “ကဲ ဆွေ အိပ်စို့၊ မနက် မထနိုင်ဘဲ နေလိမ့်မယ်” “Ok ok အဟီး” အိပ်ရန် မီးမှိတ်ပြီးမကြာခင် ဆွေဆွေ၏ ကုတင်လေး လှုပ်နေသဖြင့် မသိမသာလေး ကြည့်မိရာ ဆွေဆွေသည် နို့တွေကို အကျင်္ ီပေါ်မှ နေ၍ သူမဖါသာ စုပ်ကိုင်ပြီး လက်တစ်ဖက်က ပေါင်ကြားထဲ ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆွေဆွေသည် ကိုအောင်နိုင်၏ လီးကြီးကို မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်ကာ စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်ရင်း နို့အုံကို စုပ်နယ်၍ အာသာဖြေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ “အ အ အ အ အားးးးးး” စနေနေ့ ကျောင်းပိတ်ရက် ဖြစ်သဖြင့် ဆွေဆွေသည် မနက် အစောပိုင်းကားဖြင့် မန္တလေးသို့ ဆင်းသွားသည်။ ဖြူဖြူလည်း အဝတ်အစားများ လျှော်ဖွတ်ပြီး အခန်းထဲတွင် စာအုပ် ဖက်နေစဉ် “အို ကိုအောင်ကလည်း နေ့ခင်းကြီးကို” “အော် မိန်းမရယ်၊ ကိုယ့် မိန်းမကို လိုးတာ နေတွေ့ ညတွေ ရွေးစရာ လိုလို့လား” “ရှင့်ဟာကလည်း တကတည်း မပြောခြင်ဘူး ဟွန့်” “ငါ့မိန်းမလေး ရေချိုးပြီးအလှကို မြင်လိုက်ရတော့ မနေနိုင်လို့ပါကွ အဟဲ” “ဖြည်းဖြည်းတော့ လုပ်နော်၊ ဟိုဘက်ခန်းက ကြားရင် ရှက်စရာကြီး” “မကြားပါဘူး မိန်းမရာ လာစမ်းဘာ” “အိုးးးး” ကိုအောင်နိုင်ကသာ မကြားရဘူး ပြောနေသည်။

အသံတွေ ကြားနေရသည်။ “အ ကိုအောင် ဘယ်လို လုပ်နေတာလည်းရှင် ရှီးးးး အိုးးးး” ထိုအသံများကြောင့် ဖြူဖြူသည် စာဖတ်ရာတွင် စိတ်မရောက်တော့ပေ။ တရေးအိပ်ရန် စဉ်းစားသော်လည်း မရ။ တစ်ဖက်အခန်းမှ အသံကို နားစွန့်ရင်း ကိုအောင်နိုင်ကြီး မဝေကို မည်ကဲ့သို့ လုပ်နေမှန်း သိခြင်လာသည်။ ခါတိုင်း ဆွေဆွေရှိသဖြင့် ကြည့်ရမှာ ရှက်သလို ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဒီကနေ့ တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေသဖြင့် စာအုပ်ကို ချလိုက်ပြီး ဆွေဆွေ့ကုတင်ဘက် အသာလေး သွားလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ပြက္ခဒိန်ကို ဖယ်ကာ ချောင်းကြည့်ပေါက်နား မျက်လုံးကို ကပ်ကြည့်လိုက်ရာ “အိုးးးးးး” ကိုအောင်နိုင်ရော မဝေပါ အဝတ်များ မပါတော့ပေ။ ကိုအောင်နိုင်က မဝေ၏ ပေါင်ကြား ခေါင်းငုံ့ကာ မဝေ၏ စောက်ဖုတ် ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို ကုန်း လျှက်နေသည်။

အပျိုဖြန်းလေး ကတုန်ကယင် ဖြစ်သွားသည်။ အထီးအမ ကာမဆက်ဆံခြင်းကို ကြားဖူးသော်လည်း အခုမှ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုအောင်နိုင်တို့က ဖြူဖြူချောင်းကြည့်နေသော အပေါက်ကို ကျောပေးထားသည်။ မဝေက ကိုအောင်နိုင်၏ ဆံပင်ကို လက်ဖြင့် ထိုးစွကာ ခါးကို ကော့ကော့ပေးရင်း အဖျားတက်သလို တဟင်းဟင်းနှင့် ညည်းညူနေသည်။ “အ အ ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ်အ အ အ အ အားးးးးး ရှီးးးးးးး ဟားးးးး” မဝေ၏ တကိုယ်လုံး တစက်စက် တုန်ကာ ကိုအောင်နိုင်၏ ခေါင်းကို သူမ စောက်ဖုတ်နှင့် ဖိကပ်ထားရင်း တစ်ချီ ပြီးသွားသည်။ အောင်နိုင်သည် မဝေ၏ ပေါင်ကြား ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်သည်။ ကိုအောင်နိုင်၏ လီးကြီးမှာ သူမ၏ လက်တစ်စုပ်ခန့် တုတ်ပြီး 6″ နီးပါး ရှည်သည်။ လီးကိုကိုင်ကာ စောက်ဖုတ်တွင် တေ့လိုက်ပြီး စောင့်သွင်းလိုက်သည်။

“အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားးးး ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် စောင့် စောင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အိုးးးးး” စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကြီး ဝင်ထွက်နေသည်ကို အထင်းသား တွေ့မြင်နေရသည်။ ကိုအောင်နိုင်၏ စောင့်ချက်တွေကလည်း တဖျောင်းဖျောင်းနှင့် အားပါလှသည်။ မဝေကလည်း ကိုအောင်နိုင်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ အောက်မှ ကော့ကော့ပေးသည်။ မြင်ကွင်းက ဖြူဖြူ့အား ညှို့ယူထားသလို မျက်စိ မခွါနိုင်ပေ။ ကြည့်နေရင်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ နို့အုံနှစ်ဖက်လုံး တင်းလာပြီး စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များ စိမ့်ထွက်လာသည်။ 15 mins ခန့် ကြာသော် ကိုအောင်နိုင်၏ စောင့်ချက်တွေ သွတ်လာပြီး ” ဗျိ ဗျိ ဗျစ် ဗျစ် အ အ အ အ ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အားးးး ရှီးးးးး ဟားးးးးး” ကိုအောင်နိုင်သည် မဝေအပေါ် လဲကျသွားပြီး ဆန့်ငင် ဆန့်ငင်နှင့် တချီ ပြီးသွားသည်။ ထိုအချိန်အထိ ဖြူဖြူ ချောင်းကြည့်နေစဲပင်။

ခဏကြာသော် ကိုအောင်နိုင်သည် မဝေအပေါ် မှိန်းနေရာမှ ထလာပြီး ရေ ထသောက်သည်။ ရေအိုးစဉ်က ဖြူဖြူ ချောင်းကြည့်နေသော အပေါက်နားမှာ ဖြစ်သဖြင့် စောက်ရည်များ စိုနေသော လီးကြီးကို အထင်းသား မြင်လိုက်ရသည်။ ဒစ်ကြီးမှာ ပြဲလန်ကာ အရည်များ လဲ့နေသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ လီး ဆိုတာကို ယခုမှ မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြူဖြူသည် အကြည့်ကို ခွါကာ မိမိ၏ ကုတင်ဘက်သို့ ပြာပြာသလဲ ကူးလိုက်သည်။ တဖက်ခန်းမှ အသံသဲ့သဲ့ ကြားလိုက်သဖြင့် အောင်နိုင် ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီကနေ့ ဆွေဆွေ မန္တလေးကို ဆင်းသွားမှန်း သိသည်။ ဒါဆို အခု ချောင်းကြည့်နေတာ ဖြူဖြူ ဖြစ်ရမည်။ ယခင်က ဒီအပေါက်မှာ ကျဉ်းကျဉ်းလေး ဖြစ်သည်။ ဆွေဆွေ ချောင်းကြည့်နေမှန်း ရိပ်မိသဖြင့် အပေါက်ကို ချဲ့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ရေအိုးစဉ်ကို ထိုအပေါက်နား ရွှေ့လိုက်သည်။ မဝေကို လိုးပြီးတိုင်း လီးတန်းလန်းနှင့် ရေ ထထ သောက်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်မှ ချောင်းကြည့်နေသူသည် သူ၏လီးကို မြင်စေရန် တမင် ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆွေဆွေ့အား တစ်နေ့နေ့တွင် ရအောင် လုံးမည်ဟု ကြံစည်ထားသည်။ ဒီကောင်မလေးက ဇ ရှိပြီးသားမှန်း အောင်နိုင် သဘောပေါက်ထားသည်လေ။ ယခုတော့ သူတို့ လင်မယား လိုးတာကို ချောင်းကြည့်သူမှာ ဆွေဆွေ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြူဖြူပါ ပါလာပြီ။ ညနေ ဖြူဖြူ အပြင်သွားချိန်မှ မဝေမသိအောင် ခြေရင်းက အပေါက်ကို ချဲ့ထားလိုက်မယ်ဟု တွေးမိသည်။ ဖြူဖြူသည် ကုတင်ပေါ် လှဲကာ မျက်စိ မှိတ်လိုက်သော်လည်း ကိုအောင်နိုင်၏ လီးကြီးနဲ့ မဝေကို လိုးနေပုံမှာ မျက်လုံးထဲက မထွက်ပေ။ သူမ၏ စောက်ဖုတ်ထဲမှလည်း ချွဲကျိကျိ အရည်များ စိမ့်ထွက်နေသဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အပျိုဖေါ် ဝင်ကတည်းက ခုချိန်ထိ အပြင်သွားချိန်၊ စာသင်ချိန်နှင့် ရာသီသွေး ဆင်းချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် အောက်ခံဘောင်းဘီ မဝတ်တက်သော အကျင့်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အောက်ခံမပါသဖြင့် ထမိန်တွင် အကွက်လိုက် စိုနေပြီ။

ထမိန်စကို ဖြည်လျှော့ကာ လက်လျှိုပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ်ချက် တွန့်သွားသည်။ နောက်တော့ ကိုင်၍ ကောင်းသဖြင့် အသာလေး ပွတ်ရင်း ပွတ်ရင်း အနည်းငယ် ကြာသောအခါ လူတစ်ကိုယ်လုံး ဓါတ်လိုက်သလို ဖြစ်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များ ညှစ်ထွက်လာသည်။ “အ အ အ အ ရှီးးးးး” ကတုန်ကယင်ဖြစ်ပြီး မောဟိုက်စွာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားသည်။ ညပိုင်းတွင်လည်း မဝေ၏ ညည်းညူသံ ကြားရသည်နှင့် ဆွေဆွေ့ကုတင်ပေါ် တက်ကာ ချောင်းကြည့်ဖြစ်သည်။ အောင်နိုင်ကလည်း တနင်္ဂနွေ နေ့လည်ရော ညပါ မဝေအား လိုးသည်။ ဖြူဖြူလည်း အလွတ်မခံ ချောင်းကြည့်သည်။ မနက်ဖန် တနင်္လာနေ့ဆိုလျှင် ဆွေဆွေ ပြန်ရောက်ပြီ။ ဒါဆို သူမ ဘယ်အပေါက်က ကြည့်ရပ။ နံရံကို ဟိုဒီ ကြည့်မိစဉ် “ဟယ် ခြေရင်းဘက်မှာ အပေါက် တစ်ပေါက်” ဖြူဖြူ ပြုံးရင်း သူမ၏ ကုတင်ပေါ်လှည်းကာ စောက်ပတ်ကို စွပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ကျောင်းအားချိန်များတွင် ကျောင်းစောင့် အိမ်ထဲ၌ မဝေ၊ ဆွေဆွေနှင့် ဒေါ်အေးတို့ စကား ဖေါင်ဖွဲ့တက်သည်။ ဖြူဖြူက ရံဖန် ရံခါမှသာ ပါသည်။ မဝေနှင့် ဒေါ်အေးတို့က အိမ်ထောင်သည် ပီပီ လင်မယားများအကြောင်း ပြောဖြစ်တာ များသည်။ ပညာပေးလိုလို ဘာလိုလိုနှင့် ပြောရင်း ပြောရင်း သူ့ယောက်ျား ကိုယ့်ယောက်ျား ဘယ်လို အပြုအစုကောင်းကြောင်း ကြွားကြ ပြောကြသည်က များသည်။ အစပိုင်းတွင် ဆင်စာဖျက်၍ ပြောကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပွင့်လင်းလွန်းလာသည်။ ဆွေဆွေကလည်း သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို ဝင်ရောက် ပြောကြားတက်သည်။ ထိုအခါ အပြာဇာတ်လမ်းအား နားထောင်ရသလိုပင် ဖြစ်သည်။ ဒေါ်အေးက သူ့ယောက်ျား ကိုမြမောင်မှာ ယခုအချိန်ထိ လူငယ်လို သန်မာကြောင်း၊ ထိုသို့ သန်မာအောင်လည်း ဆေးဝါး မှီဝဲကြောင်း ပြောကာ ကိုအောင်နိုင် အတွက်ပင် ဆေးဝါး ပေးလိုက်သေးသည်။

ဖြူဖြူကတော့ နားထောင်ရုံ သက်သက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို မသိမသာ ချောင်း၍ နားထောင်နေတက်သူမှာ ကိုမြမောင် ဖြစ်သည်။ သူ့မိန်းမ ဒေါ်အေးနှင့် မဝေတို့ ပြောနေသော ကာမဆက်ဆံမှုများအား အပျိုလေးနှစ်ယောက် နားထောင်နေသည်ကို သဘောကြလှသည်။ မဝေ၏ စွန့်ကားသော ဖင်ကြီးကို ပစ်မှားရသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်၊ ဆရာမလေး ဖြူဖြူနှင့် ဆွေဆွေကို မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်ပီး သူ့မိန်းမကို လိုးရသည်မှာ အခါခါပင်။ တစ်နေ့နေ့တော့ ဒင်းတို့ကို စားရအောင် ကြံဦးမှဘာ။ ဖြူဖြူ့တွင် ယခင်က စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးနှင့် ရီးစား ဖြစ်ဖူးသည်။ ထို စစ်ဗိုလ်က သူမအား တည်းခိုခန်းသို့ date သည်ကို မနှစ်မြို့သဖြင့် အဆက်ဖြက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ကိုမြတ်သူဆိုသော လူတစ်ယောက်နှင့် ရီးစား ဖြစ်နေသည်။

သမီးရီးစား သက်တန်းတစ်လျှောက်တွင် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း တွဲလိုသည်က ဖြူဖြူ၏ ဆုံးဖြက်ခြက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာမ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ တာဝန်သည် စာသင်ပေးရုံမျှမက ရုံးပိုင်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကိုလည်း တာဝန်ယူရသည်။ ရုံးကိစ္စများအား အိမ်တွင် လုပ်သည်က များသည်။ ဆွေဆွေနှင့် ဖြူဖြူသည် ရုံးကိစ္စ ဆောင်ရွက်ရန် ရှိလျှင် ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အိမ်သို့ လိုက်သွားရသည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အိမ်သို့ ရောက်လျှင်လည်း ကိုအိုက်စံသည် မထိခလုပ် ထိခလုပ် ပြောတက် နောက်တက်သည်။ ဆေးခြောက်ရှူသူပီပီ စကားကြွယ်သဖြင့် ကိုအိုက်စံအား ခင်မင်မိကြသည်။ ဆွေဆွေနှင့် ဆိုလျှင် စရင်းနောက်ရင်း ခေါင်းပုတ် ဖင်ပုတ် လုပ်တက်သေးသည်။ ဖြူဖြူကိုတော့ အနေအေးသဖြင့် မစရဲပေ။ စနေနေ့တစ်ရက်တွင် ဒေါ်နွယ်နွယ်ထံသို့ စာရင်းများပေးရန် ဖြူဖြူ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခဲ့သည်။ ဆွေဆွေက အဝတ်များ လျှော်ရန် နေခဲ့သည်။

မိုးအုံ့နေသဖြင့် ဆိုင်ကယ်ကို မြန်မြန်မောင်းခဲ့သည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်တို့အိမ် ရောက်ခါနီးမှ မိုးက သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလိုက်သည်။ ဖြူဖြူ့တစ်ကိုယ်လုံး မိုးရေတွေ ရွှဲသွားသည်။ စာရွက်စာတန်းများအား ကျွတ်ကျွတ်အိတ်နှင့် ထုတ်လာ၍သာ တော်သေးသည်။ ဒေါ်နွယ်နွယ်၏ အိမ်သို့ အရောက်တွင် ဆေးတံရှိုက်နေသော ဦးအိုက်စံကိုသာ တွေ့ရသဖြင့် “ဦးအိုက်စံ ဆရာမရော” “ဟေမနက်ကတည်းက မဝေနဲ့ မန္တလေးကို ဆင်းသွားတာ နင်တို့ကို မပြောဘူးလား” “ဟင်းးး ဒီလိုမှန်းသိရင် မလာပါဘူး၊ ဘယ်အချိန် ပြန်ရောက်မှာလည်း” “ညနေ မိုးချုပ်လောက်မှ ရောက်မှာဟ” “ဒါဆို ဒီ စာရွက်တွေ ထားခဲ့လိုက်မယ်” “ပြန်တော့မလို့လား ကောင်မလေး၊ မိုးတွေ တအား သည်းနေတယ်လေ” ဦးအိုက်စံ ပြောသလိုပင်၊ မိုးသည်းချက်က တဝေါဝေါ ရွာပြီး မိုးများ ချိန်းကာ နေ့ခင်းပင် မှောင်မိုက်သွားသည်။ “ဆိုင်ကယ်မောင်းလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး ကောင်မလေး။

မိုးစဲမှ ဖြေးဖြေးပြန်၊ အန္တရာယ် များတယ်” ဦးအိုက်စံသည် မိုးရေ ရွှဲနေသော ဖြူဖြူ၏အား စိုက်ကြည့်နေသည်။ အဝတ်များ စို၍ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေရာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်အသွယ်ကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။ ကြည့်နေရင်း လီးက တောင်လာသည်။ ဖြူဖြူကတော့ အပြင်ကိုငေးရင်း ဘာလုပ်ရမှန်း ဝေခွဲ၍ မရပေ။ “ကဲ ဖြူဖြူ ၊ ဒီအတိုင်း နေရင် အအေးပတ်လိမ့်မယ်၊ ညည်းအမ အဝတ်တွေ လဲထားလိုက်” ဟုတ်သည်။ သူမ တကိုယ်လုံးလည်း ခိုက်ခိုက် တုန်နေပြီ။ သို့သော် အိမ်တစ်ခုလုံးတွင် ဦးအိုက်စံနှင့် သူမ နှစ်ယောက်ထဲဟူသော အသိကြောင့် လန့်နေမိသည်။ ဒီအတိုင်း နေလျှင်လည်း ဖျားလိမ့်မယ်။ မိုးက ဘယ်အချိန်မှ ရပ်တန့်မည် မသိပေ။ နောက်ဆုံး အဝတ်လဲရန် ဆုံးဖြက်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့ ဦးအိုက်စံ” “သွား အခန်းထဲက ဘီရိုထဲမှာ သင့်ရာ တစ်စုံ လဲထားလိုက်” ဖြူဖြူလည်း အခန်းထဲ ဝင်ကာ အခန်းတံခါးကို ဂျက်ထိုးလိုက်သည်။

ဂျက်က ကျပ်နေသဖြင့် စေ့ရုံသာ စေ့လိုက်ပြီး ဘီရိုထဲရှိ သူမနှင့် သင့်တော်မည် အဝတ်အစားကို ရွေးလိုက်သည်။ ဦးအိုက်စံသည် ဆေးခြောက် ရှိုက်နေရာမှ ထလာပြီး အခန်းတံခါးပေါက် လက်ကိုင် အပေါက်မှ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်နေသည်။ သူမနှင့် သင့်တော်မည့် အဝတ်များ ရွေးပြီးနောက် ထမိန်ကို အရင်လဲကာ ရင်လျှားလိုက်သည်။ ပြီးမှ အကျင်္ ီနှင့် ဘော်လီကို ချွတ်လိုက်သည်။ အောင်ခံဘောင်းဘီ ချွတ်တာတော့ မတွေ့မိပေ။ ဦးအိုက်စံသည် လိုခြင်သော အနေအထားသို့ ရောက်သည်နှင့် တံခါးကို အသာ တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဖွဖွလေး ဝင်လိုက်သည်။ မိုးသံ လေသံနှင့်မို့ ဖြူဖြူ သတိမထားမိပေ။ ရင်လျှားထားသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက် မိမိ၏ အိပ်ခန်းထဲ ရောက်နေသည်ဟူသော အသိကြောင့် အိုက်စံ၏ လီးကြီး တောင်မက်လာသည်။ ဖြူဖြူသည် ကုတင်ပေါ်မှ အကျီ င်္ကို ကုန်းပြီး ယူလိုက်စဉ် အိုက်စံအား ဖင်ကုန်းပြသလို ဖြစ်သွားသည်။ အိုက်စံလည်း ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည်။

အရှည် 6″ ခန့်၊ လုံးပတ်မှာ လက်တစ်စုပ်မက ရှိသော လီးကြီးကို တံတွေးစွတ်လိုက်သည်။ “ဝုန်းးးး ဒလိန်း လိန်း လိန်း ဂျိန်း ဂျိန်းးးးးးး” မိုးကြိုးပစ်သံကြောင့် ဖြူဖြူ လန့်သွားစဉ် အနောက်မှ သူမအား တွန်းလှဲခံလိုက်ရသည်။ “အ အမေ့” ကုတင်ပေါ် မှောက်လျှက်ဖြစ်သွားသော ဖြူဖြူအပေါ် တက်ဖိလိုက်သည်။ “အို ဦးအိုက်စံ ရှင်ရှင် ဒါ ဘာလုပ်တာလည်း” အိုက်စံသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဖြူဖြူ၏ ထမိန်ကို ဆွဲလှန်လိုက်သည်။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ဝတ်မထားသဖြင့် ဖွေးဥနေသော ဖင် လုံးလုံးလေး ပေါ်လာသည်။ “ရှင် မယုတ်မာနဲ့နော်၊ ကျွန်မ အော်လိုက်မှာနော်” “အော်လေ၊ ကြိုက်သလောက် အော်စမ်း၊ နင့်အသံ ဘယ်သူမှ မကြားဘူးကွ” “ရှင် ရှင် လူယုတ်မာ!! လွှတ် လွှတ် ကျွန်မကိုလွှတ်” “ဗျိ ဗျိ ဇွိ ဇွိ အားးး” ရုန်းရင်း ကန်ရင်းနှင့် အိုက်စံသည် စောငက်ပတ်ကို လီးနှင့်တေ့ကာ ဖိသွင်းလိုက်ရာ ဒစ် ဝင်သွားသည်။

“မလုပ်နဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ရှင် အီး ဟီးးး ဟီးး ဟီးးး” “ဗလစ်တစ်တစ် ဗျစ် ဗျစ် ဗျစ် အားးးးးး” တွန်းထိုး ရုန်းကန်နေသော ဖြူဖြူ၏ ဂုတ်ကို ဖိထားလိုက်ပြီး ဝင်လက်စ လီးကို စောင့်သွင်းလိုက်ရာ တစ်ဝက်နီးပါးခန့် ဝင်သွားသည်။ အပျိုစစ်စစ် စောက်ဖုတ်လေးမှာ နာကျင်သွားသည်။ ဖြူဖြူသည် မုဒိန်းကျင့်ခံနေရသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်မတက် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း ဦးအိုက်စံ၏ သန်မာသော လက်များကြောင့် ရုန်းကန်၍ မရပေ။ လီးကို အနည်းငယ် ဆွဲထုတ်ကာ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။ “အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် ဒုတ် အားးးးးး သေပါပြီ အမေရဲ့ အီးးး ဟီးးး ဟီးးး နာတယ် နာတယ်” လီးဒစ်သည် အပျိုမှေးကို ရက်ရက်စက်စက် ထိုးခွဲကာ သားအိမ်ကို ပြေးစောင့်သဖြင့် ဖြူဖြူ မီးပွင့်မတက် ပူထူပြီး နာကျင်သွားသည်။ လီးကို ဒစ်မြုတ်ရုံ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ လီးတစ်ချောင်းလုံး သွေးများ ရဲနေသည်။ ခါးကို အားစိုက်ကာ အဆုံးထိ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။

“ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အူးးး ဟူးးး ဟူးးး သေပါပြီ အမေရဲ့ ဗျိ ဗျိ ဗျစ် ဗျစ် အားးးးးး” အိပ်ယာခင်းအား လက်သီးစုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်း ဘယ်ညာရမ်းရင်း ဦးအိုက်စံ၏ မညှာမတာ စောင့်လိုးချက်တွေကို လှိမ့်ခံနေရသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်ရည်များ ဖြိုင်ဖြိုင်ကျကာ အိပ်ယာခင်းတွင် ရွှဲနေသည်။ “ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားးးးး ဇွိ ဇွိ ဗျစ် ဗျစ် အားးးးးးး” ဖြူဖြူ၏ စောက်ဖုတ်လေးမှာ ကျင်းမြောင်း ကျပ်ထုတ်နေရာ စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် လိုးရတာ အရသာ ရှိလှသည်။ ဦးအိုက်စံ၏ စောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဖြူဖြူမှာ နာကျင်လွန်း၍ 15 mins ခန့် ကြာသော သတိလစ်သလို ဖြစ်ကာ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။ စောင့်လိုးတာ ရပ်လိုက်ပြီး လီးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဖြူဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ပတ်လတ်လှန်လိုက်ကာ ထမိန်ကို ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်သည်။ ဖြူဖြူ၏ အမွှေးသန်လှသော စောက်ဖုတ်လေးမှာ ယောင်ကိုင်းကာ သွေးများ ခြင်းခြင်းနီနေသည်။

ဟင်းရည်သောက် ပန်းကန်အသေးခန့်ရှိသော နို့လေးများမှာ လုံးဝန်း မာကျစ်နေသည်။ နို့လေးများအား တစ်ဖက်စီ စို့ကာ လက်ဖြင့် စိန်ပြေနပြေ စုပ်နယ်နေသည်။ အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဖြူဖြူ သတိယလာသည်။ သတိယခြင်း သူမ၏ နို့ကို စို့နေသော ဦးအိုက်စံ၏ အဆီတဝင်းဝင်းနှင့် မျက်နှာအား တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်း ဒေါသထွက်ကာ ဦးအိုက်စံ၏ ခေါင်းကို တွန်းဖယ်ရင်း “လူယုတ်မာကြီးးးး အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး ရှင့်ကို မုဒိန်းမှုနဲ့ တရားဆွဲမယ် အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး” “ဟားးးး ဟားးး ဟားးး ဟားးးး ဆွဲလိုက်စမ်းပါ ဖြူဖြူရယ်၊ အဲ့လို ဆွဲရင် မင်းဘဲ အရှက်ကွဲမှာကွ” “ကွဲပစေ၊ ရှင်လို လူယုတ်မာကို ထောင်ထဲ ပို့ပစ်မယ် အီးးး ဟီးးး ဟီးးး”

“ဒီမယ် ဖြူဖြူ၊ ငါ အခု မင်းကို လိုးနေတာ ငါ့ အိပ်ခန်းထဲမှာနော်၊ ပြီးတော့ မင်းဝတ်ထားတာ ငါ့မိန်းမရဲ့ ထမိန်၊ မင်း အဝတ်အစားတွေကို ဆေးစစ်ရင် ဘာမှတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းက အရွယ်ရောက်ပြီးသား မိန်းမတစ်ယောက်လေ၊ ငါ့ကို ရဲက စစ်ရင်လည်း မင်းကိုယ်တိုင် ခံခြင်းလွန်းလို့ ငါ့အခန်းထဲထိ လာ ခံတာလို့ ပြောလိုက်ရင် ပြီးပြီ၊ အဲ့အချိန်မှ ငါ့မိန်းမက မင်းကို လင်ခိုးမှုနဲ့ ပြန်ဆွဲရင် ထောင်ကျမှာက မင်းကွ၊ ရှင်းလား” “ယုတ်မာလှချည်လား အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး” ဦးအိုက်စံ၏ ချည်ပြီးတုတ်ပြီး အကွက်ကျကျ စီစဉ်မှုကြောင့် ဖြူဖြူ ဘာမျှ ပြန်မပြောနိုင်ပေ။

“ကဲ ဖြူဖြူ၊ ငါ့လီးက မင်းရဲ့ အပျိုမှေးကိုလည်း ခွဲပြီးသွားပြီ၊ အဲ့ဒီတော့ ခံလက်စနဲ့ ဆက်ခံလိုက်စမ်း၊ ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး လိုးပေးမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား” “မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့တော့ ၊ အီးးး ဟီးးး ဟီးးး” ဦးအိုက်စံသည် ဖြူဖြူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အား ပုခုံးပေါ်ထမ်းတက်လိုက်သည်။ ဒစ်ကို စောက်ဖုတ်တွင်တေ့ကာ ခါးကော့ သွင်းလိုက်သည်။ “ဇိ ဇိ ဇွိ အ “ ဒစ် ဝင်သွားသည်နှင့် ကိုယ်ကို ကိုင်းချလိုက်ပြီး ဖြူဖြူ၏ မျက်နှာဘေး လက်နှစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အားရပါးရ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။ “အင့် ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အားးးးးးး” စောင့်ချက်က ပြင်းလွန်း၍ လီးကြီးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် အဆုံးထိ ဝင်သွားပြီး သားအိမ်ကို ဝင်စောင့်သည်။ နာလည်းနာ၊ သားအိမ်လည်း အောင့်သွားသဖြင့် ဖြူဖြူ့ခေါင်းလေး မော့သွားကာ အော်ညည်းနေရသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေသောဖြူဖြူ၏ မျက်နှာလေးကို အရသာခံကာ ကြည့်ရင်း လီးကို အဆုံးထိ ထုတ်လိုက်၊ စောင့်သွင်းလိုက်ဖြင့် စိန်ပြေနပြေ စောင့်စောင့် လိုးသည်။ ဦးအိုက်စံအတွက်မူ လိုးရတာ အရသာရှိသလောက် ဖြူဖြူ့ခမျာ ငယ်သံပါအောင် အော်နေရသည်။ မိမိ၏ ရီးစားပင် မထိခဲ့သော အပျိုစင်ဘဝလေး ခုတော့ ဦးအိုက်စံက အားရပါးရ စွတ်ယူနေပြီ။ အိမ်ထောင်သည်လည်းဖြစ်၊ ဘိန်းစားလည်း ဖြစ်သဖြင့် ထိန်း၍ လိုးနေရာ၊ စောက်ပတ်မှာ လီး အဝင်အထွက်ကို ကျင့်သားရလာပြီး ဖြူဖြူပင် သုံးချီခန့် ပြီးမှန်းမသိ ပြီးသွားသည်။ ဦးအိုက်စံမှာ မပြီးသေး။ စောက်ဖုတ်လည်း ပူထူကာ လူလည်း နုံးခွေနေပြီ။

နာရီဝက်ခန့်ကြာသော် ဦးအိုက်စံ၏ စောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လာသည်။ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် အ အ အ အ ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးး” လီးကြီး ဆန့်ငင် ဆန့်ငင် ဖြစ်ကာစောက်ခေါင်းထဲ ဦးအိုက်စံ၏ သုပ်ရည်များ ဝင်လာသည်။ ဖြူဖြူ၏ စောက်ပတ်လေးကလည်း လီးကြီးကို ညှစ်ကာ အရည်များ တစစ်စစ်နှင့် ထွက်သွားသည်။ သူမ လေးချီမြောက် ပြီးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးအိုက်စံသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် ဖြူဖြူ့အပေါ် မှောက်ချလိုက်သည်။

ဖြူဖြူလည်း မသိစိတ်ကြောင့် ဖက်ထားမိသည်။ မိုးက သည်းကောင်းစဲပင်။ 5 mins ခန့် မှိန်းပြီးသော် ဦးအိုက်စံသည် ကုတင်ပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ ဖြူဖြူကတော့ ရမ်းတန်းရမ်းတန်း ဖြစ်နေသော ဦးအိုက်စံ၏ လီးကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်ခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကိုမြတ်သူကို သတိမရတော့ပေ။ ဆေးခြောက် အနည်းငယ် ရှူပြီး ဦးအိုက်စံ အခန်းထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။ လက်ထဲ ပါလာသော wet tissue နှင့် သုပ်ရည်ရော၊ သွေးပါ ပေပွနေသည့် စောက်ဖုတ်လေးကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။ “အ ရှီးးးး” “နာလို့လား ဖြူလေး” “စပ်လို့ အ အ ” Wet Tissue နှင့် သုတ်ပေးရင်း စောက်စိကို လက်မဖြင့် ကလိလိုက်ရာ ဖြူဖြူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဓါတ်လိုက်သလို တွန့်သွားသည်။

နို့အုံလည်း တင်းလာကာ နို့သီးခေါင်းများ ချွန်လာသည်။ ဦးအိုက်စံသည် စောက်စိကို လက်မနှင့် ခက်သွတ်သွတ် ပွတ်ခါကာ လက်ညှိုးကို စောက်ပတ်လေးထဲ ထိုးမွှေလိုက်သည်။ “ဇိ ဇိ ဇိ ဇိ !!! အ အ အ အ !!!” စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်များ စိမ့်ထွက်လာပြန်သည်။ ဖြူဖြူသည် နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက် ဖိကိုက်ကာ အိပ်ယာခင်းအား လက်ပြန် စုတ်ထားရင်း မျက်လုံးမှိတ်၊ ခေါင်းမော့ပြီး ညည်းနေသည်။ စိတ်တိုင်းကျ စွပြီးနောက် ဖြူဖြူ၏ ပေါင်ကြား ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဖြူဖြူ့ ဖင်ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး လီးဒစ်ကို စောက်ဖုတ်တွင် တေ့လိုက်သည်။ ဒစ် ဝင်သည်နှင့် ခါးကိုကိုင်ကာ စောင့်သွင်းလိုက်သည်။

ကျောင်းတွင်လည်း ဆွေဆွေတစ်ယောက် မိုးတွေ အရမ်းရွာနေသဖြင့် လျှော်ပြီးအဝတ်များအား ကျောင်းဆောင်ပေါ်လှမ်းရန် ယူခဲ့သည်။ ခွေးခြေခုံပေါ် တက်ကာ ဝရံတာရှိ ကြိုးတန်းတွင် အဝတ်များ လှမ်းနေသော ဆွေဆွေ၏ ရေစိုကောက်ကြောင်းအလှကို အခန်းထဲမှ ငေးကာ ကိုအောင်နိုင်တစ်ယောက် လီးတောင်နေသည်။ ဒီလို မိုးအေးအေးနဲ့ဆိုလျှင် မဝေနှင့် တွယ်ရလျှင် ဇိမ်ဘဲဟု တွေးတောမိသည်။ ဒီကနေ့မှ မဝေသည် ဆရာမ ဒေါ်နွယ်နွယ်နှင့် မန္တလေးသို့ ဆင်းသွားသည်။ ထိုသို့ တွေးနေစဉ် “အ အမေ့ ဝုန်းးး အားးး” ဆွေဆွေတစ်ယောက် ခွေးခြေပေါ်မှ နောက်ပြန် ဆင်းလိုက်ရာ ခြေချော်ပြီး လဲကျသွားသည်။ ကိုအောင်နိုင်သည် အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်ကာ ဆွေဆွေအား ဂျိုင်းမှ မ ထူပေးလိုက်သည်။

“ရလား ဆွေဆွေ ၊ ဖြေးဖြေးထ” “ဟုတ် ကိုအောင်နိုင် ကျးဇူး” “ဝုန်းးး အားးး နာတယ် နာတယ် အားးး” ခြေခေါက်ကာ လဲကျသွားပြန်သည်။ “အားးး ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ၊ ခြေကျင်းဝတ် လည်သွားတယ်ထင်တယ်၊ တအား နာတာဘဲ” “ကဲ ဆွေဆွေ၊ ကိုအောင်နိုင် အခန်းထဲထိ ပို့ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား” “ဆွေက အားနာလို့ပါ” “လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက် မောင်နှမတွေဘဲ၊ ဘာမှ အားနာစရာ မလိုဘူး ထ” ကိုအောင်နိုင်သည် ဆွေဆွေ့ဂျိုင်းအောက် သူ့ပုခုံး လျှိုကာ ဆွဲထူလိုက်သည်။ ဆွေဆွေလည်း အလိုက်သင့် ထ လိုက်သည်။ ဆွေဆွေ လဲကျသွားသည်ကို ရေထွက်မြောင်း ရှင်းနေသော ကိုမြမောင် လှမ်းမြင်လိုက်သည်။ ကိုအောင်နိုင် တွဲခေါ်သွားသည်ကိုလည်း မြင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါက်တူးကို ချကာ အနောက်ဘက် လှေကားမှ ကျောင်းဆောင်ပေါ် အသာလေး တက်ခဲ့သည်။

ရင်လျှားထားသော လုံချည်မှာ ရေစိုနေသော်လည်း ကိုယ့်ငွေ့က နွေးနေသည်။ တွဲလျှောက်စဉ် ဆွေဆွေ၏ နို့အုံ အိအိကြီးက ကိုအောင်နိုင်၏ ရင်ဘက်နှင့် ထိမိရာ အောင်နိုင်၏ လီးကြီးမှာ တောင် လာသည်။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ဝတ်မထားသဖြင့် ပုဆိုးအောက်မှ ထိုးထိုးထောင်ထောင်နှင့် ဖေါင်းဖေါင်းကြီး ဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကာ လျှောက်နေသော ဆွေဆွေသည် ကိုအောင်နိုင်၏လီး ပုဆိုးအောက်မှ ငေါငေါကြီး ဖေါင်းလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် “ခစ်” “ဘာဖြစ်လို့လည်း ဆွေ” “ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ကိုအောင်နိုင်၊ ရပြီ ဆွေ့ကို ကုတင်ပေါ်ဘဲ တင်ပေးခဲ့” “အေး အေး” ဆွေဆွေ့ဝိတ်က မနဲပေ။ တွဲလျှောက်တုန်းက မသိသာပေမဲ့ ကုတင်ပေါ် ထိမ်း၍ တင်တော့မှ မနိုင်မနင်း ဖြစ်ကာ “ဝုန်းးးး အမေ့” နှစ်ယောက်သား ကုတင်ပေါ် ထပ်လျှက် လဲသွားသည်။

ဆွေဆွေကလည်း အလန့်တကြား အောင်နိုင့်ကို ဖက်ထားသလို၊ အောင်နိုင်ကလည်း အခွင့်အရေးရတုန်း မလွှတ်တန်း ဖက်ထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် အောင်နိုင့်စိတ်ထဲ မဝေဆိုတာ မသိတော့ပေ။ ဆွေဆွေလည်း ကိုအောင်နိုင်ကြီး မဝေကို လိုးနေသော စောင့်ချက် ကြမ်းကြမ်းများကို မြင်ယောင်ကာ စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်ချွဲချွဲများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ “ကိုအောင်နိုင်၊ ဖယ်ပါဦးရှင်၊ အသက်ရှူလို့ မဝလို့ပါ” “ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်အု အု အိ အို ” အောင်နိုင်သည် ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ ဆွေဆွေ၏ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။ လက်ကလည်း ဆွေဆွေ၏ တင်ပါးကို ရေစိုနေသော ထမိန်ပေါ်မှ ပွတ်နေသည်။

ဆွေဆွေသည် ကိုအောင်နိုင်၏ ရင်ဘက်ကို တွန်းသော်လည်း အားမပါပေ။ ထိန်းသိမ်းရမည့် ကိုယ်ကျင့်တရား ဟူသည် နှစ်ဦးစလုံးတွင် ပျောက်ဆုံးကာ ” အတွေ့ ” ကြောင့် ကာမ ရမ္မက်ကျောသို့ စီးမျောကြတော့မည်။ “ဝုန်းးးးး ဂျိန်းးး ဒလိန်းးးလိန်းးးး လိန်းးး” မိုးကလည်း ရွာ၍ ကောင်းစဲပင်။ ကိုအောင်နိုင်၏ နမ်းချက်တွေက ပြင်းပြလာသလို ဆွေဆွေလည်း အောင်နိုင့် လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ပြန်လည် နမ်းရှိုက်နေသည်။ တင်ပါးကို ပွတ်ရင်း ထမိန်ကို လိတ်တင်နေရာ ခါးလယ်ထိ လန်သွားပြီ။ ဆွေဆွေကလည်း အောင်နိုင့် ပုဆိုးအား အာသာ ငန်းငန်းနှင့် ဆွဲတင်လိုက်သည်။

အောင်နိုင်သည် ဆွေဆွေအား ပတ်လတ် လှန်လိုက်ပြီး သူ၏ အကျင်္ ီနှင့် ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်သည်။ မိုးစဲသွား၍ ဖြူဖြူရောက်လာလျှင် ပြဿ နာတက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခက်သွက်သွက် လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်မည်။ ဆွေဆွေကတော့ တောင်မက်နေသော အောင်နိုင်၏ လီးကြီးကို မျက်လုံးမှ မခွါပေ။ ကိုအောင်နိုင်၏ လီးမှာ လက်ရှိ သူတွဲနေသော ရီးစားများ၏ လီးထက် ပိုတုတ်ကာ ရှည်သည်။ နောက်ပြီး မဝေအား ကိုအောင်နိုင် အားရပါးရ စောင့်လိုးသလို လိုးတာလည်း ခံခြင်ခဲ့တာ ကြာပြီလေ။ ဆွေဆွေ၏ ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်နေရာ အလိုက်သင့် ဖင်ကြွပေးလိုက်သည်။ ထမိန်ကွင်းလုံးကျွတ်သွားသော် ဆွေဆွေ၏ မိမွေးတိုင်း အလှက ထင်းကနဲ ပေါ်လာသည်။

“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် အိုးးးး “ ဟင်းရည်သောက်ပန်းကန် အသေးခန့်သာရှိသော နို့အုံနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရ ဖျစ်ညှစ်ကာ တစ်လှည့်စီ စို့နေသည်။ ဆွေဆွေ၏ နို့များသည် အစို့ခံ အညှစ်ခံရပါများ၍ ပျော့နေသောလည်း စို့လို့ ကိုင်လို့ ကောင်းလှသည်။ ဆွေဆွေလည်း တဟင်းဟင်းနှင့် အဖျားတက်သလို ညည်းနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အောင်နိုင်၏ ခေါင်းသည် အောက်သို့ လျှောသွားပြီး ဆွေဆွေ့ ပေါင်ကြား ရောက်သွားသည်။ ဘာဂျာမှုတ်တော့မည်မှန်း ရိပ်မိသဖြင့် ဒူးနှစ်ဖက် ထောင်ပေးလိုက်သည်။ ရေချိုးပြီးကာစ စောက်ဖုတ်လေးမှာ စပ်ပြာနံ့ သင်းသင်းလေး မွှေးနေသည်။

စောက်မွှေးများမှာ အထူကြီး မဟုတ်ဘဲ ခပ်ပါးပါး ပေါက်နေသည်။ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားအား လက်ဖြင့် ဖြဲလိုက်ရာ အတွင်းသား နီတာရဲလေးများ ပေါ်လာသည်။ ထို စောက်ပတ် အတွင်းသားထဲ လျှာဖြင့် သပ်တင်ကာ ထိုးမွှေလိုက်ရာ “အ ကိုအောင် အမေ့ ရှီးးးးးး” ဆွေဆွေ့တစ်ကိုယ်လုံး ကော့လန်သွားသည်။ ကိုအောင်နိုင်၏ လျှာက စောက်ပတ်ထဲတွင် ဝက်မှီးလို ထိုးမွှေနေသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှ အရည်များ ပါးစပ်မှာ ပေနေပြီ။ စောက်ပတ် လျှက်ရင်း ဘယ်လက်က စောက်စိလေးကို ပွတ်ချေကာ၊ ညာလက်က စအိုပေါက် စူစူ ညိုညိုလေးကို လက်မဖြင့် ပွတ် ကလိနေသည်။ စောက်ပတ်ကို လျှက်ရင်း လျှာက တစ်ချက် တစ်ချက် စအိုကို လျှက်လိုက်သေးသည်။

ပြီးနောက် လက်မဖြင့် စအိုပေါင်ထဲ ဖိသွင်းလိုက်ရာ “ဇိ ဇိ ဇွိ အ စောက်ပတ်လျှက် ခံဘူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖင်ပေါက်ရော စောက်စိပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကလိ မခံဘူးသဖြင့် အရသာတွေ့နေသည်။ 5 mins ပင် မကြာပေ “အ အ အ အ ပြီးပြီ ပြီးပြီ ကိုအောင် အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးး ကောင်းလိုက်တာ ကိုအောင်ရယ် ဟားးးးး” ဆွေဆွေ့ကိုယ်လုံးလေး အိမ်မြောင် အမြှီးပျက်လို တစ်စက်စက်တုန်ကာ တစ်ချီ ပြီးသွားသည်။ အောင်နိုင်သည် ပေါင်ကြားတွင် ဒူးတုတ် ထိုင်လိုက်ရာ ဆွေဆွေသည် အောင်နိုင့် လည်ပင်းကို ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး စောက်ရည်တွေ ပေပွနေသော ပါးစပ်ကို အငမ်းမရ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ “ချစ်သွားပြီ ကိုအောင်ရယ်” “ကောင်းလား ဆွေ” “အွန်း” “ဒီထက်ကောင်းအောင် လိုးပေးမယ်နော်” “လိုး လိုး အားရပါးရသာ လိုးပါရှင်” အောင်နိုင်သည် လီးကို စောက်ပတ်တွင် တေ့လိုက်သည်။

ပြီးနောက် ဆွေဆွေ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ထမ်းလိုက်ပြီး အားရပါးရ စောင့်လိုးတော့သည်။ “ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အ အ” အောင်နိုင်၏ စောင့်ခက်တွေ ပြင်းထန်လွန်းသည်။ ကုတင်ကြီးပင် တဝုန်းဝုန်း တကျိကျိ မြည်နေသည်။ ဆွေဆွေကလည်း ထိုကဲ့သို့ အားရပါးရ စောင့်လိုးခံရတာ သဘောကြသည်။ “စောင့်စောင့် ကိုအောင် အားရပါးရစောင့် အ အ အ အ ဆွေဆွေ နောက်တစ်ချီ ပြီးတော့မည်မှန်း သဘာအရ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် စောင့်လိုးတာ ရပ်လိုက်ပြီး ဆွေဆွေ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပုခုံးပေါ်မှ ချလိုက်သည်။ “အာာာာာ ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလည်း” “ဆွေ အောက်ကနေ ပင့်ပေး၊ ဒါမှ ကောင်းကောင်း ပီးမှာ” ဆွေဆွေလည်း ပြန်မပြောတော့ဘဲ ကိုအောင်နိုင်၏ ခါးကို ဖက်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် အောက်မှ ကော့ကော့ ပင့်ပေးတော့သည်။ ဆွေဆွေသည် အောက်ပေး ကောင်းလှသည်။ ကော့ပေးလိုက်တိုင်း လီးကို ညှစ်ညှစ်ယူသလို ဖြစ်ရာ အောင်နိုင်လည်း အရသာ ရှိလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဆွေဆွေ၏ ပင့်ချက်နှင့်အညီ လီးကို ကော့ကော့ ထိုးပေးလိုက်ရာ “ပြွတ် ပြွတ် ပျစ် ပျစ် အ အ အ အ အားးးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးး” ဆွေဆွေ စောက်ပတ်လေး ပွစိပွစိနှင့် လီးကို ညှစ်ရင်း အရည်များ ထွက်လာသလို အောင်နိုင့် လီးမှ သုပ်ရည်များ ဆွေဆွေ့ သားအိမ်ထဲ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

“အားးးး ကောင်းလိုက်တာရှင် အင်းးး ဟင်းး ဟင်းးးး” နှစ်ယောက်သား ထပ်လျှက် အမောဖြေလိုက်သည်။ ပြူတင်းပေါက်မှ ချောင်းကြည့်နေသော ကိုမြမောင်ကို နှစ်ယောက်သား မမြင်မိကြပေ။ 5 mins ခန့် နားပြီးသော် “ကဲ ဆွေ၊ မဝေတို့က ညနေမှ ပြန်လာမှာဆိုတော့ အချိန်ရှိတုန်းလေး ဟဲဟဲ” “ဖြူ ပြန်လာတော့မယ် ထင်တယ် ကိုအောင်” “ဖုန်းဆတ်ကြည့်ကွာ” “အွန်းးး” “တူ တူ တူ တူ “ ဖြူဖြူအား လေးဘက်ကုန်းခိုင်းပြီး ကိုအိုက်စံက နောက်မှ ခါးကိုကိုင်ကာ အားရပါးရ စောင့်လိုးနေချိန်တွင် ဖြူဖြူ၏ phone အသံမြည်လာသည်။ ကိုအိုက်စံသည် လီးတပ်လျှက်ဖြင့် ဖုန်းကို ဖြူဖြူ့အား ပေးလိုက်ကာ နောက်မှ ဖြေးဖြေးခြင်း ညှောင့်လိုးနေသည်။

“အအ Hello ဆွေ “ ဖြူ ဘယ်အချိန်လောက် ပြန်လာမှာလည်း၊ ခု ဘယ်ကို ရောက်နေတာလည်း ” ဖြူ ညနေပိုင်းမှ ပြန်ဖြစ်မယ် ဆွေ အ မိုးတွေ မိုးတွေ ရွာနေလို့ လေ” ဖြူ ဘာဖြစ်နေတာလည်း တ အ အ နဲ့ ဖြေတာလည်း အပေါက်အလမ်း မတည့်ဘူး ” ဖြူ ဘာမှ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ဆွေ အ အ ဒါဘဲနော် အ စောင့်စောင့် ကိုအိုက်စံ စောင့်စောင့် အ အ အ အ အားးးး ရှီးးးး ဟားးးးး”တစ်ဖက်မှ ဖုန်းချသွားသည်နှင့် ကိုအောင်နိုင်က “ကဲ ဆွေ၊ ဒီကနေ့တော့ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် အားရပါးရ ချစ်လို့ ရပြီမလား” “ချစ်ပါရှင် ချစ်ပါ အဟင်းးးး” “Ok လေ၊ စ ကြစို့” “ဗျွတ် ဗျွတ် ဗွတ် ဗွတ် အ အ အ အ အားးးးး” ထိုနေ့က ကိုအိုက်စံသည် ဖြူဖြူအား တစ်နေကုန် မနားတမ်း လိုးဖြစ်ကြသလို၊

ကိုအောင်နိုင်ကလည်း ဆွေဆွေ့အား နည်းမျိုးစုံနှင့် လိုးရာ ညနေပိုင်းမှ လိုးပွဲ အသီးသီး ရပ်တန့်သွားသည်။ ဖြူဖြူဆိုသော အပျိုရိုင်းလေးသည် အကြာကြီး လိုးပေးနိုင်သော သူ တစ်ချီပြီးလျှင် သူမအား သုံးချီခန့် ပြီးအောင် လိုးပေးနိုင်သော ကိုအိုက်စံ၏ လီးကြီးကို စွဲလမ်းသွားသကဲ့သို့၊ ဆွေဆွေသည်လည်း သူမနှင့်အတူ ပြီးအောင် ထိန်း၍ လိုးပေးနိုင်သော၊ သူမ၏ ရီးစားများထက် အလိုး အစောင့် သန်သော ကိုအောင်နိုင်၏ သဘာရင့် အိမ်ထောင်သည် လီးကြီးကို နှစ်သက်သွားတော့သည်။ ပြီးပါပြီ။

တော်တော်ထနေပုံရတယ်

ကျွန်နော် နယ်မြို့လေး တစ်မြို့ မှာ တာဝန်ကျစပေါ့ ။ ထုံးစံ အတိုင်း ကျွန်နော်က တစ်ယောက်တည်းသမား မို့ ရုံးအိပ်ရုံးစားပဲနေတယ် ။ ရုံးမှာ ကျွန်နော် နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သူငယ်ချင်း သီဟ ဆိုတာရှိတယ် ။ သူက တော့ အိမ်ထောင်သည်တစ်ယောက် ။ သူ့ မိန်းမနာမည်က စုမွန် ။ သူတို့ လက်ထပ်ဖြစ်တာ တစ်နှစ်နီးပါးရှိရော့မယ် ။ သူတို့ လက်ထပ်ဖြစ်တုန်းက ကျွန်နော် ပဲ အစစ အရာရာ ကူညီပေးခဲ့ရတာ ။ သီဟ ရှိတဲ့ နောက်ကို စုမွန်က ခိုးရာလိုက်လာတာ ။ စစချင်း ဆိုတော့ ဘာမှ မပြည့်စုံ သီဟ က လည်း စုမိဆောင်းမိမရှိသေး ။ ကျွန်နော် ပဲ ရှိတာလေး တွေ ထုတ်ပေး ငွေရေးကြေးရေးက အစ အိမ်ငှား ဘို့ ကိစ္စ အဆုံး အကုန် ကျွန်နော် ကူညီပေးခဲ့တယ် ။

နောက်ပိုင်း သီဟတို့ အိမ် က ကျွန်နော့် စားအိမ်သောက်အိမ် ခနခန ဝင်ထွက်ဖြစ် တခါတလေ သီဟ နဲ့ အတူတူ သူ့တို့ အိမ်မှာ ဘီယာသောက် တခါတလေ ဘီယာသောက်ရင်း ကျွန်နော်တို့ သုံးယောက်တည်း ရှမ်းကိုးမီး အပျော်တမ်း ရိုက်ဖြစ်တတ်တယ် ။ တခါတလေ အခြားသူငယ်ချင်းတွေ ကော လူစုံတယ် ဆိုရင်တော့ ပိုကာ ဒေါင်းဖြစ်တတ်တယ် ။ ငါးအိမ် ပြည့်တယ် ဆို စုမွန်က ကျွန်နော် တို့ စားဘို့ သောက်ဘို့ ပြင်ဆင်ပေးတယ် ။ အိမ်မပြည့်ရင် သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရိုက်တတ်တယ် ။ သူက လည်း မန္တလေးသူ ခေသူမဟုတ် ရှမ်းကိုးမီး ဒိုင်ကိုင်ရင် သူချည်း နိုင်တတ်တာ ။ ပိုကာတော့ ကျွန်နော် တို့ လောက် သူမကျွမ်းကျင် ။ စုမွန်က သွက်သွက်လက်လက် ရှိတယ် ။ ပုံစံက လူကြီး ဆိုဒ် ပေါက်တယ် ။

လူကြီးဆိုဒ် ဆိုတာ အမျိုသမီး ဝတ်စုံ ရင်ဖုံးတွေ ထမိန်တွေ ဝတ်တတ်တယ် ။ ဆံထုံးထုံးပီး မြန်မာဝတ်စုံလေး ဖြင့် နုတ်ခမ်း နီ ရဲရဲ လေး များ ဆိုးထားရင် ကြည့်လို့ အလွန်ကောင်း ။ တင်ရင်ကောင်ကြောင်းများ က တကယ့်မြန်မာအမျိုးသမီး တို့ရဲ့ မင်းကြီးကြိုက် ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုး ။ တောင့်တယ်ဖြောင့်တယ်ပေါ့ဗျာ ။ အသားနဲနဲတော့ ညိုတယ် ။ မြင်အောင်ပြောပြရရင် မော်ဒယ်လ် မင်းသမီး မိုးဟေကို တို့လိုဆိုဒ်မျိုး ။ မိုးဟေကိုလောက်တော့ မချောဘူးပေါ့ဗျာ ။ စကားပြောတာတော့ ရဲတင်းတယ် မယှက်မကြောက်တတ်ဘူး ။ ကျွန်နော် နဲ့ သူတို့ လင်မယား သုံးယောက်တည်း ရှိတဲ့ အချိန် ဆို ကျွန်နော့်ရှေ့မှာတောင် မရှောင်ဘူး သူ့ယောကျၤား သီဟ ပေါင်ပေါ် တောင် တက်တက် ထိုင်ပီး နေတတ်တယ် ။ အနေ အထိုင်ပွင့်လင်းတယ် ။

တခါတလေ ရှမ်းကိုးမီး ကစားရင်း သူ ဒိုင်ပေါက်သွားတဲ့ အခါမျိုး သူယောကျၤား ဒိုင်ပေါက်သွားတဲ့ အခါမျိုးဆို ကျွန်နော် ရှေ့မှာတင် သူ့ယောကျၤား ကို နုတ်ခမ်းလေး ထိုးပေးပီး “အာဘွားးးး“ ဆိုပီး နုတ်ခမ်းချင်း နမ်းတတ်ကြသေးတယ် ။ တခါတလေ ကျွန်နော် နဲ့ သီဟ ဘီယာသောက်ကြရင် သူက ဘေးမှာ ထိုင်ပီး အမြည်းခွံကျွေးတတ်တယ် ။ သူယောကျၤားကို ခွံကျွေး ရုံတင်မကဘူး ကျွန်နော့် ကို ပါ တူလေး နဲ့ ညှပ်ပီး လာလာ ခွံကျွေးသေးတယ် ။ သီဟ က စကားနည်းတယ် ။ အရက်ဘီယာသောက်ရင်တော့ အမှောက်သောက်တာ ။ အရက်ဘီယာ အလွန်ကြိုက် ။ မူးပီး အိပ်ပျော်သွားရင်လည်း ဘာမှ မသိတော့ဘူး ။ ဟောက်သံကျယ်ကျယ် တခေါခေါ ဖြင့် မိုးလင်းအထိ အိပ်တတ်တဲ့ကောင်။ သူများတွေ ပြောတာ မှန်သလားတော့ မသိဘူး စကားနဲတဲ့ကောင်တွေက စကားများတဲ့ မိန်းမတွေ နဲ့ ရတတ်ကြတယ်ဆိုတာ ။

တစ်ရက်ပေါ့ ကျွန်နော်ရယ်သီဟရယ် စုမွန်ရယ် ညဘက်သူတို့ အိမ်မှာ ဘီယာသောက်ရင်း ရှမ်းကိုးမီး ရိုက်ကြတယ် ။ သီချင်းအေးအေးငြိမ့်ငြိမ့်လေး ဖွင့်ရင်း ဘီယာသောက် ဆေးပေါ့လိပ်ကလေးဖွာ ဖဲထိုင်ရိုက်ရတာလဲ အရသာ တစ်မျိုးဗျ ။ အဲ့နေ့က ည ၇နာရီလောက်ကနေ ထိုင်ရိုက်လိုက်တာ တစ်ယောက်ကို ဒိုင် ငါးလှည့်စီ ကိုင်ကြေး ရိုက်ကြတာ ၁၀ နာရီလောက်ထိဘယ်သူမှ ဒိုင်မပေါက်ဘူး ။ ထိုးကြေး က အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး ကန့်သတ်ထားတယ် ။ အလွန်ဆုံးထိုး ငါးထောင်ထက်မပိုကြေး ။ ဒါပေမယ့် ငါးထောင်ထက်သာမပိုတာ ရှုံးလိုက်ရင် တခါတခါ နှစ်သိန်းသုံးသိန်းလောက်ထိ ရှုံးတယ် ။ ကျွန်နော် လည်း ရှုံးဖူးသလို သူတို့လည်း ရှုံးကြတယ် ။ ကျွန်နော်နိုင်ရင်တော့ ကျွန်နော် က တစ်ဝက်လောက် သူတို့ကိုပြန်ပေးတတ်တယ် ။ စီးပွားဖြစ် ကစားတာ မဟုတ်လို့ အများကြီးလည်း မနိုင်ချင်သလို အများကြီးလဲ မရှုံးချင်ဘူး ။

ဒါပေမယ့် သူတို့က နှစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်နော်ချည်း ရှုံးတာ များတယ်။ ၁၀ နာရီ ကျော်ကျော် လောက်မှ ကျွန်နော် ဒိုင်စပေါက်ပါလေရော .ငါးသောင်း ကျော်လောက် နိုင်လိုက်တယ် ။အဲ့ဒါနဲ့ သူတို့က မကျေနပ်လို့ လိုက်ထိုး ကျွန်နော် က ဖြေးဖြေး ထိုး နဲ့ ၁၁ လောက် မှ သူတို့ တစ်ယောက် တစ်သိန်းလောက် ရှုံးသွားတယ် ။ ဟိုကောင် သီဟ ကလဲ ရှမ်းကိုးမီးရှုံး ဘီယာသောက် နဲ့ သူတစ်ယောက်တည်း ဘီယာ ငါးလုံးလောက် ကုန်သွားတယ် ။ နောက်ဆုံး ၁၁ခွဲလောက်ကျတော့ သီဟ တို့ တိုက်ပွဲကျပီ ။ “မင်းတို့ ဆက်ကစားချင်ကစားကွာ ငါတော့ အိပ်ပီ..ဂေ့ ..ဂေ့“ ဆိုပီး ဖဲဝိုင်းဘေးတင် ထိုးအိပ်တယ် ။ ဆုမွန်က “ကို …အိပ်ချင် အခန်းထဲသွားအိပ် ..မွန် ကို့ကို အိမ်ခန်းထဲထိ ဆွဲ မပို့နိုင်ဘူး “ မရတော့ ဟိုကောင် သီဟ ထံမှ ဘာစကားမှ မပြန်လာ တခေါခေါ ဖြင့် စပီး ဟောက်ပါလေရော “စုမွန် လာ ငါတွဲ ပီး အိမ်ခန်းထဲ ပို့ပေးမယ် နင်တဘက်ကတွဲမ“ ဆိုပီး သီဟကို ကျွန်နော် နဲ့စုမွန် တစ်ယောက်တဘက်မ ပီး အိမ်ခန်းထဲ မ ပို့လိုက်တယ် ။

အိမ်ခန်းထဲ က စပရိန်ဆိုဖာ ကြီးပေါ် ကို သုံးယောက်သား မတင်လိုက်တာ ကုတင်ကြီးက ကျီ…ကနဲ အိဆင်းသွားတယ် “အားးး မိုက်တယ်ကွာ စပရိန်မွေ့ယာ ကြီးက အိနေတာ ပဲ ကောင်မလေး နဲ့များ အိပ်လိုက်ရလို့ကတော့ အားးပါးးပါးး ဇိမ်ပဲနေမယ် “ “ကောင်စုတ် ဒါပဲတွေးတယ် .. “ “ငါက တွေးရုံတွေး ရတာပါဟာ ..နင်တို့က လက်တွေ့ လေ“ စုမွန်က ခြင်ထောင်တွေ ဘာတွေ ချပေးပီး ကျွန်နော် နဲ့ အတူတူ ဧည့်ခန်းထဲ ဖဲဝိုင်းနေရာ ပြန်လာရင်း “နင်လည်း လက်တွေ့ လုပ်ချင် မိန်းမယူပေါ့ဟ“ “မယူသေးပါဘူးဟာ …ယူရင် တစ်ယောက်တည်းရနေမှ မယူတော့ မိန်းကလေးတွေ အကုန် မှန်းလို့ရသေးတယ်“ “ဟဲ့ဟဲ့ နင်က အကုန်လိုုက်မှန်းနေတာ လား အမလေးးး ငါ့တောင် အလွတ်ပေးရဲ့ လားမသိဘူး“ “ဟဲ ဟဲ အာ့တာ တော့ ဆရာ စိတ်ထဲမှာ ပဲရှိတယ်လေ ပြောမပြဘူး သတ်ရင်သတ်ပလိုက်“ “နင်နော် ငရဲကြီးမယ် .. ကိုယ့်သူငယ်ချင်း မိန်းမကို “ “ငရဲကြီးတော့လဲ ငရဲလေး ကို နိုင်တာပေါ့ဟာ..

ဒါနဲ့ ငါက နင့်လိုဘော်ဒီ ရှိတဲ့ မိန်းမမျိုးကြိုက်တာ မိန်းမယူရင်တောင် နင့်လို ဘော်ဒီမျိုး ရှာယူမလို့“ “ဘာလို့လဲ ငါ့ဘော်ဒီမျိုးကိုကြိုက်တာလဲ“ “နင့်လို တင်ထွားထွား ရင်ကားကား နဲ့ မြန်မာဝတ်စုံလေး နဲ့ နုတ်ခမ်းနီ ရဲရဲလေး များ စိုးထားရင် အရမ်းမိုက်တာ“ “သေချာပီ နင်မှန်းနေတဲ့ အထဲငါမလွတ်လောက်ဘူး ပြောစမ်း ဟုတ်တယ်မလား “ “ဟာာ စုမွန်ကလည်း နင်က ငါ့သူငယ်ချင်း မိန်းမလေး ဟာ… မှန်းတောင် တခါတလေ ပေါ့ ဟီးး“ “ကောင်စုတ်“ “ဖြန်း “ ခနဲ ကျွန်နော့် ပေါင် ကို လာရိုက်တယ် စပ်သွားတာပဲဗျာ လာရိုက်တဲ့ သူ့လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်တယ် ။

ပီး တော့ စုမွန်ကို သေချာ စိုက်ကြည့်မိတယ် မူးနေလို့လား မသိ စုမွန်က အရင်ထက်တောင် ပိုလှနေတယ် ။ “လာ ဆက်ကစားမယ် နင်ချည်း နိုင်နေတာ မကျေနပ်ဘူး “ ဆိုပီး ၂ ယောက်တည်း ရှမ်းကိုးမီး ဆက်ကစားတာ ဖြစ်ချင်တော့ ကျွန်နော် ချည်းပဲ နိုင်ပီး သူ့ ဆီက ပိုက်ဆံ အားလုံးကုန်သွားတယ် ။ “ကုန်ပါပီဟယ် မနက်ဖြန် ဘရိတ်ဖတ် ဘိုးတောင် မရှိတော့ဘူး “ “နင့်တို့ ဘရိတ်ဖတ်ဘိုး ငါပြန်ပေးမှာပေါ့ နင်က ငါကို ညစာ နဲ့ ဧည့်ခံထားတာပဲ“ “ဟဲ့ အခု ငါတို့ ၂ ယောက်ရှုံးတာ သုံးသိန်းလောက် ရှိတယ်ဟ ဘရိတ်ဖတ်ဘိုးလောက်နဲ့ မရဘူး“ “အောင်မာ နင်တို့ နိုင်သွားတုန်းကတော့ တခါမှ ငါ့ကို ပြန်မပေးဖူးဘူး “ “နင်က တစ်ယောက်တည်းသမားလေ ..“ “တစ်ယောက်တည်းသမားလည်း ဘိုက်နဲ့ပဲဟ စားချင်သောက်ချင်သေးတာပေါ့ “

“ဟာ သိဘူးဟာ နဲနဲ တော့ ပြန်ရှဲ ခဲ့ဦး“ သနားစရာ မျက်လုံးလေး ဖြင့် စုမွန် ကျွန်နော် ဆက်ပီး စနောက်မနေချင်တော့တာနဲ့ “ကဲပါဟယ် ငါသိပါတယ် ရော့ရော့ ငါ့အရင်း နုတ်ပီး နင်တို့ ပိုက်ဆံ အကုန်ပြန်ပေးတယ် “ “အာ့ကြောင့် င့ါသူငယ်ချင်းက ချစ်ဘို့ကောင်းတာ “ ဆိုပီး ကျွန်နော့် ပါးကို လာလိမ်ဆွဲတယ် “နင့်ယောကျၤားကျတော့ ချစ်ဘို့ ကောင်းတယ်ဆိုပီး နုတ်ခမ်းလေး တေ့ပေးတယ် ငါ့ကျတော့ ပါးလိမ်ဆွဲတယ် နာလိုက်တာ“ “နင်နမ်းရဲရင်နမ်းလေ“ ဆိုပီး ကျွန်နော့်ရှေ့ နုတ်ခမ်းလေး စူပီး မျက်စိလေး မှိတ်ရင်း သူမျက်နှာလေး ရှေ့တိုးလာတယ် ။ သူနဲ့ ကျွန်နော့် ကြား မှာ ဖဲချပ်လေးတွေနဲ့ ဖဲချပ်လေးတွေ ခင်းထားသော စောင်ပါးပါးလေး တစ်ခု သာခြားနားထားတယ်။

ကျွန်နော့် ရှေ့မှာ နုတ်ခမ်းလေး စူပီး မျက်လုံးလေး မှိတ်နေတဲ့ စုမွန် ဘီယာ အရှိန်နဲ့ ရီဝေနေတဲ့ ကျွန်နော့် မျက်လုံး အသိစိတ်တွေ ပျောက်သွားမိတယ် ။ နမ်းမိတော့မလို ဖြစ်သွားပီး မှ ကျွန်တော် မနမ်းတော့ ပဲ သူ့ နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ကျွန်နော့် လက်ချောင်းလေးတွေ နဲ့ ပွတ်သပ်လိုက်မိတယ်။ တအိမ်လုံးတိတ်ဆိတ်နေတယ် ။ အိပ်ခန်းတံခါး ပိတ်ထားလို့ အခန်းထဲက သီဟ ဟောက်သံတောင် မကြားရ ။ ညနက်နက် မှာ ဧည့်ခန်းထဲမှာ စုမွန်နဲ့ ကျွန်နော် ၂ ယောက်တည်း။ တဒင်္ဂ တိတ်ဆိတ်သွားချိန်နဲ့ စုမွန်နုတ်ခမ်းလေး ပေါ် ကျွန်နော့်လက်ချောင်းလေးတွေ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာ စုမွန်မျက်လုံးလေး ပွင့်လာတယ် ။ “နင်အရမ်းလှတာပဲ စုမွန် ငါစိတ်တွေ ထိန်းမရတော့ဘူး“ စကား များများပြောတတ်တဲ့စုမွန် ဘာစကားမှ ထွက်မလာပဲ နုတ်ခမ်းလေး ဟရုံသာ ပြုံးလာတယ်။ ကျွန်နော့် ကို ရီဝေတဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ ကြည့်နေတယ် ။ အမိုက်မှောင်ထဲ တိုးဝင်မိတော့မလား ။

မဖြစ်သေးပါဘူး ကျွန်တော့် စိတ်တွေ ကို ထိန်းလိုက်ရင်း စုမွန်ပုခုံးလေး ကို တချက်ကိုင်ကာ “စုမွန် ငါပြန်တော့မယ်ဟာ .. “ စုမွန်ထံမှ ဘာစကားမှ ထွက်မလာ ။ “နက်ဖြန် စနေနေ့ နင့်ယောကျၤား သီဟ ဂျူတီကျတယ် မနက် နောက်မကျအောင် နိုးလိုက်ဦး ` ကျွန်နော် စုမွန်တို့ အိမ်က ထပြန်လာလိုက်တယ် ။ အိမ်တံခါးနားအထိ ဘာစကားမှ မပြောပဲ စုမွန် လိုက်ပို့တယ် ။ လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ ည ၁ နာရီတောင် ထိုးနေပီ ။ ကျွန်နော့် ဆိုင်ကယ်လေး ပေါ် တက်ခွပီး ကျွန်နော့် ရုံးရှိရာဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ် ။ ရင်ထဲ မှာ ဗလောင်ဆူနေတဲ့ ရင်ခုန်သံတွေကို ရုံးရောက်တော့ ရေခဲသေတ္တာ ထဲက ရေခဲရေ ဘူး ကို မော့သောက်လိုက်တာတောင် ပျောက်မသွား … အားး စုမွန်ရယ် … ဘယ်လို လုပ်ရပါ့မလဲ ။

မနက်သုံးနာရီလောက်ထိ ဟိုတွေးဒီတွေး ဖြင့် အိပ်မပျော် နောက်ဆုံး စုမွန်ကို မှန်းပီး တစ်ချီလောက် စိတ်ဖြေလိုက်မှ ပဲ မျက်လုံးတွေ လေးလံပီး အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။ နောက်နေ့ မနက် ၁၀ နာရီလောက် မှ နိုးတယ် ။ ရေမိုးချိုးပီး အပြင်ထွက်ဘို့ လုပ်ရင်း ရုံးခန်းထဲ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်တော့ ဟိုကောင် သီဟ က နေ့လည်စာတောင် ဆွဲနေပီ။ “ဟေ့ကောင် သီဟ ငါ အပြင် ဒိုးလိုက်ဦးမယ် ဘာမှာဦးမလဲ “ “အေး အတော်ပဲဟ ငါ့ အိမ်တချက်ဝင်ပေးပါဦး ခုလေး ပဲ စုမွန် ထမင်းချိုင့် လာပို့ ပီး ပြန် သွားတာ အိမ်သော့ ငါ့စားပွဲပေါ် ကျန်ခဲ့လို့ “ “အာကွာ .. မင်း အိမ်ကို တပတ်ကြီး ပတ်ရဦးမယ် ငါ ဘရိတ်ဖတ်တောင် မစားရသေးဘူး အခုဝါးတီးသွားဆွဲ မလို့ဟ“ “လုပ်ပါသယ်ရင်းရာ မင်းဆာရင် အိမ်မှာပဲ စားသွားလိုက်ပေါ့ ငါ စုမွန်ဆီ ဖုန်းဆက်ထားလိုက်မယ် “ “ပီးရောကွာ .. ပေးသော့ ဒိုးပီ…“ ကျွန်နော့် ရဲ့ စီးတော်မြင်း့ဟွန်ဒါ ဆိုင်ကယ်လေး ပေါ် တက်ခွပီး စုမွန်တို့ အိမ်ဘက် ထွက်လာလိုက်တယ် ။

အိမ်၀ မှာ ငုတ်တုတ်လေး ထိုင်နေတဲ့ စုမွန် ကျွန်နော် လာတာ တွေ့ တော့ ပြုံးပီး ထလာတယ်။ “နင်ကလဲ ကြာလိုက်တာ “ “ဆိုင်ကယ်ဆီဝင်ဖြည့်နေလို့ဟ ဘိုက်တောင်ဆာနေပီ ဘာစားစရာရှိလဲ“ “ရှိတယ် စိတ်ကြိုက်စား ကျွေးပါ့မယ်“ “တတယ် စိတ်ကြိုက်စားရမှလား နင်က ကော ကျွေးချင်ရဲ့လား“ စုမွန် ဘာအထာ ပေါက်သွားသည်မသိ ကျွန်နော့် ကို စူးစူးရဲရဲ တချက်လှမ်းကြည့်တယ် ။ ပီးတော့ မှ မျက်နှာလွဲပီး “ထမင်းပြောတာနော် ကောင်စုတ်“ ကျွန်နော် ဧည့်ခန်း မှာထိုင်စောင့်နေလိုက်တယ် ။ ဧည့်ခန်းနဲ့ ထမင်းစားခန်းစားပွဲက တဆက်တည်း ဆိုတော့ စုမွန်ကို လှမ်းမြင်နေရတယ် ။

မြန်မာဆန်ဆန် ရင်ဖုံးလေး နဲ့ ထမိန်အပြာရောင် ဝမ်းဆက်လေး ဝတ်ထားပီး ဆံပင်တွေကို နောက်လှန်ပီး စည်းထားတဲ့ စုမွန်။အလှတွေက အကွေ့အဝိုက် အကောင့် အရင့် တွေ့ ဖြင့်လှပနေတယ် ။နုတ်ခမ်းမှာ လဲ နုတ်ခမ်းနီရဲရဲလေး ဆိုးထားတယ် ။ ထမိန်ကို ခပ်ကျပ်ကျပ် စည်းထားပီး ခါးတိုရင်ဖုံးလေး ဝတ်ထားတော့ တချက်တချက် ဘိုက်သားလေး က အကျီနဲ့ ထမိန်ကြား အဖွေးသားလေး ထွက်ထွက်လာတယ် ။ တင်းရင်းနေတဲ့ တင်အစုံက လည်း အောက်ခံ ပင်တီ ချုပ်ရိုးကြောင်းလေး ပေါ်နေတယ် ။ ကျွန်နော် အတွက် တကယ် ဆက်ဆီ ပါပဲ။ ထမင်းစားတော့ ကျွန်နော့် ဘေးမှာ ထိုင်ပီး စကားတွေ တတွတ်တွတ် ပြောနေတယ် ။ ဘာတွေ ပြောမှန်းသေချာမသိတော့ဘူး သူ့ ရဲ့ ရင်သားတွေ ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို လဲ သူသတိထားမိမယ် ထင်တာပဲ။ ထမင်းစားပီးတော့ အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းမှာ ခန ထိုင်နေတုန်း စုမွန်က ကျွန်နော့် အတွက် အအေး တစ်ခွက် ယူလာတယ် ။

အအေးခွက်လေးကို စားပွဲပေါ်မှာ တင်တော့ အောက်ခံခွက်အစား ဖဲချပ်လေး တစ်ချပ် နဲ့ တင်ပေးထားတယ် ။ “အအေး သောက်ဦး ရင်ထဲက အပူတွေ လျော့သွားအောင်လို့ “ “ ငါက ဘယ်နှယ့် ရင်ထဲက ပူူရမှာတုန်း “ “ မသိဘူးလေ တချိန် လုံး ငါ့ကို ခိုးခိုးကြည့်နေပီး ရင်ထဲမှာ များ ဗလောင်ဆူပီး ပူနေလားလို့“ “အံမယ်နင်သိနေတယ်ပေါ့ .. လှလို့ကြည့်တာပါဟာ အဲ့လို မြန်မာဆန်ဆန် ဆက်ဆီ ပုံမျိုး နဲ့ နင်နဲ့ အရမ်းလိုက်တယ် နင်က ဘော်ဒီလဲ လှတယ် နုတ်ခမ်းနီရဲရဲလေး ဆိုးထားတော့ ပို အသည်းယားစရာကောင်းတယ် ယောကျၤားတွေ တက်မတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး လေ“ “မြှောက်ပီ.. သောက်သောက် အအေး နောက်တခွက်တိုက်မယ် “ “ အအေးပဲလား …ကျန်တာကော ..“ “နင်က ဘာစားချင်သေးလို့လဲ“ “နင်စေတနာရှိတာ စားမှာပေါ့ ဘာကျွေးချင်လဲ“ စုမွန် ကျွန်နော့် မျက်နှာကို သေချာ စိုက်ကြည့်တယ် ။

စကားသံတိတ်ဆိတ်သွားတယ် ငါးမိနစ်လောက်ကြာမယ်ထင်တယ် ။ တစ်ခုခု ကို စဉ်းစားနေပုံမျိုး ။ ကျွန်နော် လည်း ရှေ့က အအေး ခွက်ကို ယူပီး တချိုက်သောက်ရင်း အမှတ်တမဲ့ အအေးခွက်အောက်မှာ ခံထားတဲ့ ဖဲချပ်လေး ကို လှန်ကြည့်မိတယ် “` ဟက် 1 “ တဲ့ဗျာ ဖဲချပ်လေး ကို သူ့ ရှေ့ ကို ထိုးပေးလိုက်တယ် ။ ခနနေတော့ စုမွန် မတ်တပ်ရပ်ကာ အိမ်တံခါးဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားပီး တံခါး ဂျက်ထိုးလိုက်တယ် ။ ပီးတော့ ကျွန်နော့် ဆီ ပြန်လျောက်လာပီး “ထ .. မတ်တပ်ရပ် “ ကျွန်နော် လည်း ကြောင်တောင်တောင် နဲ့ ထရပ်လိုက်တော့ ကျွန်နော့် ကို အတင်းဖက်ပီး ကက်ဆင် ဆွဲပါလေရော .. ကျွန်နော် လည်း အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းရင်း စုမွန် ခါးလေးကို ဖက်ထားလိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် ပုခုံး ကို ဖက်ပီး ပြင်းရှရှ အနမ်းတွေ မပြတ်ပေးနေတဲ့ စုမွန် ။

သူ ယောကျၤား ရှိရဲ့ သူကိုယ်တိုင်လိုလားလို့လား ကျွန်နော့်ကို ပဲ စေတနာရှိလို့လားမသိ လောလော ဆယ်တော့ ကျွန်နော် အမိုက်မှောင်ထဲ ဆင်းမိလိုက်ပီ။ နမ်းနေရင်း နဲ့ပဲ စုမွန် တင်ပါးတွေကို ထမိန်ပေါ် မှ ပွတ်ချေပေးနေမိတယ် ။ စုမွန် ရင်သားတွေက ကျွန်နော့် ရင်ဘက်မှာ အတင်းတွန်းကပ် ဖိမိနေတယ် ။ စုမွန်က မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားပီး ကျွန်နော် နမ်းခမ်းကိုသာ တွင်တွင်နမ်းနေတယ် ။ ခနနေတော့ နမ်းနေတာ ကို ရပ်ပီး ကျွန်နော်လည်ပင်း ကို သူ့ လက်နဲ့ ခိုတွဲကာ “အခန်းထဲ ပွေးခေါ်သွားပေး နိုင်လား“ ဟဟ စမ်းသလားဟ ငါဟဲ့ယောကျၤား ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးကာ စုမွန် ကိုယ်လုံးလေးကို မ လိုက်တယ် ။

ဒူးခေါင်းအကွေး မှာ ဘယ်ဘက်လက် ဇတ်ပိုးနားမှာ လက်တဘက် ဖြင့် ဆွဲ မလိုက်တယ် ။ အားး တော်တော် လေးတာပဲ ။ စုမွန်က ကျွန်တော့ ကို ပြုံးသလိုလို ရယ်သလိုလို ဖြင့်ကြည့်နေရင်း ကျွန်နော့် လည်ပင်း မှာ လက်နှဖက် တွဲ ခိုထားတယ် ။ စုမွန်ကို ပွေ့ချီ ပီး သူတို့ လင်မယား အိပ်တဲ့ အခန်းထဲက စပရိန်မွေ့ယာကြီး ဆီပေါ် အသာချပေးလိုက်တယ် ကုတင်ပေါ်မှာ ပက်လက်ကလေး မြန်မာဝတ်စုံလေး ဖြင့် နုတ်ခမ်းနီလေးတွေက နဲနဲ ပျက်ပြယ်သွားပီ ။

ကျွန်နော် စုမွန် အလှ ကို ကုတင်ဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ကြည့်နေမိတယ် “ဟဲ့ .. ဒီတိုင်းပဲ ကြည့်နေမှာလား နင်လိုချင်တာယူလေ ငါပေးဘို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပီ“ ကျွန်နော် အကျီ နဲ့ ဘောင်းဘီ ကို ချွတ်လိုက်တယ် ကျွန်နော့် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး သာ ကျန်တော့တယ် ။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီထဲမှာ ကျွန်နော် ကောင် က ရုန်းကန်ထွက်နေပီ ဖောင်းကားပီး အပြင်ကို တိုးထွက်ချင်နေတဲ့ ကျွန်နော့် စီတီ ဘောင်းဘီပေါ် ကို စုမွန်က လက်ကလေး ဖြင့်လှမ်းပွတ်ပေးတယ် ။ စုမွန်သေချာ လက်လှမ်းမှီအောင် သူ့ အနား ကို တိုးပေးလိုက်တော့ ဘောင်းဘီ မျော့ကြိုးလေး ထဲ လက်နှိုက်ပီး အောက်ကို ဆွဲ ချွတ်ချလိုက်တယ် “အားပါး နင်လည်း တော်တော် ထွားတာပဲ “ “မကြိုက်ဘူးလား “ “ကြိုက်တာ မကြိုက်တာ နင့် အရည်အချင်းပေါ် မူတည်တယ်လေ“ စုမွန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ စိန်ခေါ်ပီလေ ။ ကျွန်နော့် လီးက တောင်နေတဲ့ အချိန် ဆို ခြောက်လက်မ ကျော်ကျော် ရှိတယ် ။

လုံးပါတ်တုတ်တယ် ။ ကျွန်နော့်လီး ပေါ် လက်ကလေး တင်ပီး ပွတ်ပေးနေတဲ့ စုမွန် ကို ခေါင်းကနေ အသာလေး မ ပီး လီး နား တိုးပေးလိုက်တယ်။ နုတ်ခမ်း သားလေး ကို ကျွန်နော့်လက်ကလေး နဲ့ပွတ်ပေးလိုက်တော့ စုမွန်က အလိုက်သိစွာပဲ ကျွန်နော့် ဒစ်ဖူးလေး ကို သူ့ နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေး ဖြင့် လာတို့တယ် ။ အိမ်ထောင်သည်ပဲ ဒီလောက်တော့ သေချာ ပြောစရာမလို ။ သိပီးသားပဲလေ ။ ဒါကြောင့်လည်း တွင်းဟောင်းရေကြည်အေးမြသည် ဆိုပီး ဖြစ်လာတာ ပေါ့။ အခု ဆို စုမွန်က ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်လျှက်သား ကျွန်နော်က ကုတင်ဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်လျှက် ။ ကျွန်နော် သာ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပီး ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေတာ စုမွန်က အဝတ်တွေ အကုန် မချွတ်ရသေး ။ကျွန်နော် တမင် မချွတ်သေးတာ မြန်မာဆန်ဆန် အဝတ် အစားလေး ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ကျွန်နော့် လီး ကို စုပ်ပေးတာ ကို ကြည့်ချင်တယ် အရသာခံချင်တယ် လေ။

ကျွန်နော့် လီး နဲ့ စုမွန် နုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို နုတ်ခမ်းနီဆိုးပေးသလို ပွတ်ပေးလိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် ဒစ်ထိပ် က အရည်ကြည် လေး နဲနဲ ထွက်လာပီး စုမွန် နုတ်ခမ်း ပေါ် မှာ စိုသွားတယ် ။ ခနနေတော့ စုမွန် နုတ်ခမ်းလေး ဟလာပီး ကျွန်တော့ လီးဒစ် တလျောက် ကို ငုံခဲ့ပီး အထဲမှာ လျှာ ဖြင့် ရစ်သိုင်း စုပ်ပေးတော့တယ် ။ လက်တဘက်က လီးချောင်း ကို ကိုင်ရင်း နောက်တဘက်က ဂွေးဥတွေ ကို အသာပွတ်ဆွဲရင်း လီးဒစ် ကို ငုံခဲပီး လျှာ နဲ့ ကစားတော့တယ် “အားးးး စုမွန် ကောင်းလိုက်တာ နင် သီဟ ကို အမြဲ စုပ်ပေးနေကျ ထင်တယ်“ “ဖျန်း “ ခနဲ ဆို ကျွန်နော့် တင်ပါး ကို ရိုက်လိုက်ပီး ပါးစပ်ထဲ မှ လီးဒစ် ကို ထုတ်ကာ “လောလောဆယ် နင်နဲ့ ငါ့ အကြောင်းပဲ တွေး ကျန်တာတွေ မပြောနဲ့“ လို့ ပြောပီး ကျွန်နော့် လီးဒစ်ပေါ် တံတွေး တချက်ထွေးကာ လက်ဖြင့် ဂွင်းထုပေးတယ်။ ကျွန်နော့် လီး တစ်ချောင်း လုံး စုမွန် တံတွေးတွေ ဖြင့် ရွဲပြောင် နေတယ် ။

ကျွန်နော် စုမွန် ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ကျွန်နော့် လီးကို သူ့ နုတ်ခမ်းနား ပြန်တေ့ပေးလိုက်တယ် “ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် “ ဒီတခါ လီးဒစ် ထိပ်တင် မဟုတ်တော့ပဲ လီး တစ်ချောင်းလုံးကိုပါးစပ်ထဲ ထည့်ပီး လွှေတော့တယ် “အား ကောင်းတယ် စုမွန် …အားးး စုပ်စုပ်“ စုမွန် ခေါင်းကို ကိုင်ပီး ကျွန်နော် စုမွန်ပါးစပ် ကို စောက်ဖုတ်လိုးသလို စောင့်စောင့် လိုးပေးနေမိတယ် ။ စုမွန် ရဲ့ စုပ် ချက်တွေက လည်း တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းလာတယ် ။ တချက်တချက် လီး က အဆုံးထိ ဝင်သွားပီး ဟိုးး အာခေါင်ထဲက အာသီးခေါင်းနား ထိ သွားသွားထောက်တယ် ။ ဆယ်ငါးမိနစ်လောက်စုပ်ပေးပီး စုမွန် ပါးစပ်ထဲက လီး ကို ဆွဲ ထုတ်လိုက်တယ် ။ လီးတစ်ချောင်း လုံး စုမွန်သရေတွေ ပေပွလို့ ။လီးကြီးကလည်း တစပ်စပ် တုန်နေတယ် ။ “စုမွန် အဝတ်တွေ ချွတ်လိုက်တော့ နင် အဝတ်တွေ ချွတ်နေတာ ကို ကြည့်ဖူးချင်တယ် “ “အင်းးး“ စုမွန်က ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းပီး ကျွန်နော် က ကုတင်ပေါ် မှာ ထိုင်လိုက်ရင်း လီးကို လက်တဘက်ဖြင့် ဂွင်း သာသာ တိုက်နေလိုက်တယ် ။ စုမွန်က အရင်ဆုံး ရင်ဖုံး အကျီ ကြယ်သီးလေး တွေဖြုတ်တယ် ပီးတော့ ရင်ဖုံး အကျီ ကို ခွာချလိုက်တော့ အတွင်း မှ အပြာနုရောင်ဘော်လီလေး ထွက်လာတယ် ။

တင်းရင်းနေတဲ့ နို့အုံကြီး က ဘော်လီကြားမှ လျံကျချင်သယောင်ယောင် ။ ပီးတော့ ကျွန်နော့် ဘက်ကို ကျောပေးကာ ထမိန် အထက်ဆင်စ လေး ကို ဖြေပီး ထမိန် အပြာရောင်လေး အား ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်တယ် ။ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက လီး ကို ပိုတောင်လာစေမိတယ် ။ အပြာနုရောင် ပင်တီလေး ပဲ ဝတ်ထားတယ် အပေါ် အောက် ဝမ်းဆက်။ တင်သားကြီး တွေက ပင်တီ အပြာနုရောင်လေး အောက်မှာ တင်းတင်း ရင်းရင်း ။ အရမ်း မတုတ်သော ခါးလေး ရဲ့အောက်မှာ တင်သားတွေ က နောက်ဖက်ကိုပါ ကော့နေတယ်။ ဘော်လီ ချိတ်လေး ကို လက်နောက်ပြန် ပီး ဖြုတ်လိုက်တယ် ။ ပီးတော့ ပင်တီလေး ကို မျော့ကြိုးလေးမှ ဆွဲ ကာ အောက်ကို လိပ်ချွတ်လိုက်တော့ ဖင်ကုန်းသလို ဖြစ်သွားပီး နောက်ဘက်ကို စောက်ဖုတ်ကြီးက ပြူထွက်လာတယ် ။ ပီးတော့ မတ်မတ် ပြန်ရပ်ရင်း ကျွန်နော် ဘက်ကို လည်ပြန်ကြည့်လိုက်တယ် ။

မန္တလေး သူ စုမွန်ရဲ့ စကိုင်းအိုးဂစ်တာ ရှိတ်ကြီးက ကျွန်နော့် လီး ကို ပိုတောင်စေတယ် ။ကျွန်နော့် လက်တဘက်က လီးကို ကိုင်ထားရင်း ညာဘက်လက်နဲ့ သူ့တင်ပါး ကို လှမ်းကိုင်တော့ ကျွန်နော် မှီအောင် နောက်ကို တလှမ်း ဆုတ်ပေးတယ် ။ တင်ပါးမှာ မွှေးညှင်းလေး တွေ ပေါက်နေတာ သေချာကြည့်မှမြင်ရနိုင်ပီး တချို့ နေရာလေးတွေမှာ တင်ပါးကြောလေး တွေ ပြတ်နေတာတွေ့လိုက်တယ် ။ “စုမွန်ရယ် လှလိုက်တာ တလုံးတခဲကြီးပဲကွာ ကြိုက်တယ် “ “နင်ကျေနပ်အောင်နေပေးမယ် ငါကိုလည်း ကျေနပ်အောင် နေပေးရမယ်နော်“ “အင်း စိတ်ချ ..“ ကျွန်နော့်ဘက်ကို လှည့်လာကာ ကုတင်ပေါ်မှာ ခြေထောက်တွဲလောင်းချထိုင်ထားတဲ့ ကျွန်နော့် ပေါင်ပေါ် သူ့ တင်ပါးကြီး နဲက တက်ထိုင်တယ် ။ ကျွန်နော့် လည်ပင်း ကို အသာ လာဖက်ပီး ကျွန်နော့်လီး ကို စုပ်ထားလို့ စိုစိစိ ဖြစ်နေတဲ့ သူ့နုတ်ခမ်းနဲ့ ကျွန်နော့် နုတ်ခမ်းတွေ ကို လာနမ်းတော့တယ် ။

မန်းမြို့တော် ပေါက်စီ ထက်ကြီး သော သူ့ နို့အုံကြီးတွေ ထိပ်က ညို မဲမဲ နို့သီးခေါင်းက မကြီးမသေး ။နို့သီးခေါင်း ဘေးမှာ အမွေးလေး နှစ်မျှင်သုံးမျှင်လောက် နှစ်ဘက်လုံးပေါက်နေတာတွေ့လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် လည်ပင်း ကို ဖက်ထားတဲ့ လက်တဘက်က အောက်ကို ရောက်လာပီး ကျွန်နော့် လီး ကို ပွတ်ကိုင်ပေးနေတော့တယ် ။ အခုအချိန် ထိ စုမွန် စောက်ဖုတ်ကို ကျွန်နော် မကိုင်ရသေးဘူး ။ နို့ အုံကြီးတွေ ကို နယ်နေတဲ့ ကျွန်နော့် လက်တဘက်ကို အောက်လျောဆင်းကာ စုမွန် ပေါင်သားလေးတွေ က နေ တဆင့် ဖြေးဖြေး ချင် ပွတ်ရင်း နောက်ဆုံးပန်းတိုင်နေရာ ကို သွားလိုက်တယ် ။ စုမွန်က ပေါင်လေး အသာ ဟပေးလိုက်တော့ သူ့စောက်ဖုတ်နေရာလေး ကို စမ်းမိသွားတယ် ။ အခုမှ သိလိုက်တာ စုမွန် စောက်ဖုတ်မွှေးတွေ ရိတ်ထားတာပဲ ။

အမွှေးအမျှင် တပင်မှ မရှိ။ အဖုတ် အပေါ်သားလေးတွေကို ပွတ်ကြည့်လိုက်တော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ကျွန်နော်တို့မုတ်ဆိတ်ရိတ်ပီး ကာစ လေး လို ဖြစ်နေတယ် ။ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်တွေ တော်တော် စို့ နေပီ ။ သူလည်း တော်တော် စိတ်ပါနေပုံ ရတယ် ။ စုမွန်က ကျွန်နော့် ပေါင်ပေါ် ဘေးတဇောင်း ထိုင်နေရမှာ ထလိုက်ပီး ထိုင်နေတဲ့ ကျွန်နော့် အပေါ်မှာ ခွပီး ထိုင်လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် လီးချောင်းကြီးက ဘိုက်ပေါ် အလျားလိုက် လန်တင်သွားပီး သူ့စောက်ဖုတ်ကြီး ဖြင့် အပြားလိုက် ဖိထားသလို ဖြစ်သွားတယ်။ကျွန်နော့်လက် နှစ်ဘက်က သူတင်ပါး တဘက်စီပေါ် ကျရောက်နေပီး ပွတ်ချေနေတယ် ။

စုမွန်က သူ့ ခါးကို အားပြုကာ ကျွန်နော့် လီးချောင်းကြီး ကို သူ့ စောက်ဖုတ် ဖြင့် အလျားလိုက် အထက်အောက်စုန်ဆန် ပွတ်ဆွဲရင်း သူ့နို့သီးတွေကို သူပြန်ကိုင်ထားတယ် ။ “အင်းးးအားးး ကောင်းတယ် အားးး“ “ကျီ..ကျီ ကျွီးး.“ စပရိတ်မွှေ့ယာ ကုတင်ကြီးမှ လည်း တကျီကျွီ အသံတွေ ထွက်လာတယ် ။ စုမွန်ရဲ့ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်း ကိုကြားနေရတယ် ။ ကျွန်နော် တို့ ရာဂ စိတ်တွေ အထွဋ်အထိပ် ကို ရောက်နေပီ ။ တင်ပါးတွေကို ပွတ်ရင်း လက်ခလယ်လေး ဖြင့် တင်ပါး အကွဲကြောင်းထဲသွားကာ ပွတ်ဆွဲ ပီတော့ ခပ်ရှုံ့ရှုံ့ စအိုပေါက်လေး ကို စမ်းမိတယ် “အားးး ကောင်းတယ်ကွာ…အားးး“ စုမွန် အရမ်း ကောင်းနေပီ ဒါတောင် အဖုတ်ထဲ လီး မသွင်းရသေးပဲ အဖုတ်နဲ့ လီး ပွတ်နေခြင်းသာ ရှိသေးတယ် ။

တင်ပါး အကွဲကြောင်း တလျောက် ပွတ်ဆွဲ ပေးနေရာမှ ကျွန်နော် မချင့်မရဲ ဖြစ်လာပီး နောက်လက်တဘက်ဖြင့် စုမွန် တင်ပါးဆုံကြီး ကို ရိုက်လိုက်မိတယ် “ဖျန်းးးး“ “အားးးး …ဟုတ်တယ်ကွာ … အဲ့လို ကြိုက်တယ် ကိုရယ် “ စုမွန်ထံ မှ ညီးတွားသံတွေ ဆက်တိုက် ပေါ်လာတယ် “အားးးးကြိုက်တယ်ကို ..အားးး“ “ဖျန်းးးး ဖျန်းးးးးးဖျန်းးးးး“ “`အားးး ကောင်းတယ် ကို… စုမွန် စိတ်တအား ပါနေပီကွာ …အားးးး“ “ဖျန်းးးး ဖျန်းးးးးးဖျန်းးးးး“ “အားးး အားးး ကို အားးးးးကောင်းတယ်ကွယ် “ စုမွန် ကိုယ်လုံး ကို ဖက်ပီး တပတ်လှည့် ကာ စုမွန် ကိုကုတင်ပေါ် ပက်လက် အနေအထား ထားလိုက်ပီး ကျွန်နော် က ကုတင်အောက် မှ ဒူးကို အနည်းငယ် ကွေးပီး စုမွန် စောက်ဖုတ် အ၀ မှာ လီးဒစ် ကို တေ့လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် လီးတံမှာ စုမွန်ရဲ့ အဖုတ် အရည်တွေ ဖြင့် လီးတစ်ချောင်းလုံး ချောပြောင်နေတယ် ။

အမွှေးတွေ ရိတ်ထားတဲ့ စုမွန် စောက်ပတ်လေး မှာ အကွဲကြောင်းလေးအထက်နားက အစိလေး ကို ပါသေချာ မြင်နေရတယ် ။ ဘေးမှ အဖတ်လေး နှစ်ဖတ် နဲနဲ ပြဲအာ သယောင် ဖြစ်နေတယ် ။ အဖုတ်၀ မှ အရည်ကြည်လေး တွေ လည်း ထွက်လို့။ မျက်လုံးလေး မှေးစင်းပီး ကျွန်နော့် လီး ဝင်လာမယ် အချိန် ကိုမှန်းမျှော်နေတဲ့ စုမွန် ကို ခြေထောက် နှစ်ချောင်း ကို အသာ ဆွဲမ ကာ ကျွန်နော် ပုခုံး တဘက်တချက် ပေါ် တင်လိုက်တယ်။

“သွင်းလိုက်တော့ကွာ စုမွန် လိုချင်နေပီ“ ဆိုပီး ကျွန်နော့် လီးချောင်း ကို လှမ်းကိုင်ကာ သူ့အဖုတ် အ၀ တဲ့တဲ့ မှာ နှဲ့ ပေးလိုက်ချိန် ကျွန်နော်လည်း ခန္ဒာကိုယ် ကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်တယ် “ပလွတ် …ဘွတ် ..“ “အားးးး ဟုတ်တယ်ကွာ ..အားး ကိုရယ်“ “ဇွတ် ဇွတ် ဇွပ် … ဘွတ် ..“ “အားကောင်းတယ် ကို ဖိစောင့်ပေး အားးး“ ပက်လက်လှန်လျှက်မှ ခေါင်းထောင်လာပီး သူလက်နှစ်ဘက် ဖြင့် ကျွန်နော့် ခါးကို လှမ်းကိုင်ကာ စောင့်ခိုင်းတော့တယ် ။ စုမွန်စောက်ပတ် က သိပ်မကြပ်တော့ပါ ။ အိမ်ထောင်သည် မို့ နဲနဲ တော့ ချောင်နေသည် ။

ချောင်နေသည် ဆိုတာထက် စုမွန် စောက်ရည်တွေ ထွက်နေတော့ အဝင်အထွက်က ချောချောချူချူ ဖြစ်နေတာလဲပါတယ် ။ “အားးး စုမွန် ကို ကိုယ်လိုးနေပီးနော် အားးး ကောင်းရဲ့လားးး “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ ကုတင်အောက်ကနေ ဒူးကွေးထားရသည်မို့ သိပ် အားမပါလှ ။ စုမွန်က ကုတင်ပေါ် မှာ ပက်လက်လှန် အနေအထား ဖြစ်သဖြင့် အောက်ကို နဲနဲ နိမ့်နေသည်။ ကျွန်နော်လည်း စုမွန်ရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဘက်ကို ပုခုံးပေါ် တင်ကာ အောက်သို့ ဖိဖိချရင်လိုးပေးနေတယ် ။ စုမွန် ရဲ့ နို့ အုံတွေ ကို လည်း မှီသလောက်လှမ်းလှမ်းပီး လိုးနေရင်း စို့ပေးဖြစ်တယ် ။ “အားး ကောင်းတယ်ကို …အားးးး“ “အားး စုမွန် ကိုယ် ညောင်းလာပီကွာ ကိုယ့်ကို လေးဘက်ကုန်းပေးပါလား ကိုယ် ကုတင်အောက်ကနေ မတ်တပ်ရပ်ပီး လုပ်ချင်တယ် “ “အင်းးးးကုန်းပေးမယ်နော် စုမွန်ကို ကောင်းအောင် လိုးပေး“ ပက်လက်လှန်နေရာ မှ ထကာ စုမွန်က ကုတင်စောင်း မှာ လေးဘက်ထောက် ကုန်းလိုက်တယ် ။

အားး မိုက်တယ် .. ဘေးဘက်ကုန်းလိုက်တော့ စုမွန် ဖင်ကြီး က ပိုပီး ကားထွက်လာတယ် ။ စုမွန် ဖင်ကြီး တွေကို လက်နှစ်ဘက် ဖြင့် ပွတ်လိုက်ပီး ကျွန်နော့် လီးတံကို ကိုင်ကာ အဖုတ် ၀ မှာ လေးငါးချက် ဆွဲ ပွတ်ပစ်လိုက်တယ် “အားးး “ စုမွန် ခါးကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ကိုင်ကာ အဖုတ်ထဲ လီးကို စောင့်ထိုးသွင်းလိုက်တယ် ။ ကုတင်စောင်း မှာ လေးဘက်ကုန်းပေးထားတဲက အတွက် ကျွန်နော်က ကုတင်အောက်မှာ မတ်တပ်ရပ်ထားတာက စုမွန် အဖုတ်နဲ့ ကျွန်နော့်လီးတံ တတန်းထဲ ဖြစ်နေတယ် ။ဒူးကွေးစရာ မလိုတော့ ပိုပီး အားရပါးရ စောင့်လို့ရတဲ့ အခြေအနေဖြစ်သွားတယ် ။ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ် “ “အားးအားးး ရှီးးးးး အားးးး“ “ဘွတ်ဘွတ် ဘွတ် “ “အားးး ကောင်းတယ် ကို စောင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး စောင့်ပေး“ “အင်းး ဘွတ်ဘွတ်ဘွတ် အားးး ရော့ကွာ အားးး“ ကျွန်နော့် စောင့်ချက်တွေက ပိုပိုပြင်းထန်လာတယ် ။

ကျွန်နော် စုမွန်ရဲ့ နောက်ကို စုပီး စည်းထားတဲ့ ဆံပင်တွေ ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တယ် ။လေးဘက်ကုန်းရင်း ခေါင်းက အောက်ကို ငိုက်စိုက်ကျနေရာမှ စုမွန် ခေါင်းက နောက်ကို လန်ပီး ထောင်လာတယ် ။ မြင်းတစ်ကောင်ကို ဇတ်ကြိုးကိုင်ပီး စီးနေရသလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတယ် ။ “အင့် အင့် အင့် အင့် ..အားးအားး“ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ `ကျွီ ..ကျွီ ..ကျွီ “ “အားးးအားးး ကောင်းတယ်ကို စောင့်ပေး လီး အဆုံးထိ စောင့်ထည့်ပေး အားးး“ “ဖျန်းးးးး“ “ဖျန်းးးး“ စုမွန် တင်ပါးကြီးတွေကို နှစ်ချက်ဆင့်ပီး ရိုက်ပစ်လိုက်တယ် တင်ပါးမှာ နီရဲရဲ လက်ချောင်းရာများပင် ပေါ် လာတယ် ။ “အားးးး ကြိုက်တယ်ကွာ… အဲ့လိုမျိုး ကိုကြိုက်တာ “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ “ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် “ အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်ကာ အခန်းထဲမှာ ဆူညံနေတယ် ။

စုမွန် ကလည်း လေးဘက်ကုန်းထားရာမှာ နောက်ကို သူ့တင်ပါးကြီး ဖြင့် ပြန်ပြန် စောင့်ပေးနေတယ် ။ “အားးး ကောင်းတယ်ကွာ စုမွန် ကို ကြမ်းပေး ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးပေးတာ ခံချင်တယ်ကွာ “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ “ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် “ “ဖျန်းးးးဖျန်းးးးဖျန်းးးးး“ “အားးး ကောင်းတယ် ….ရိုက်ပါ စုမွန်ကို ရိုက်ပါ အားးး“ “ဖျန်းးးးဖျန်းးးဖျန်း “ စုမွန် တင်ပါးကြီးတွေရဲစပ်နေပီ ကျွန်တော့် ရိုက်ချက်တွေက လည်း ပြင်းလာသလို ကျွန်နော့် လီးဖြင့်စောင့်ချက်တွေကလည်း သွက်လာတယ် ။ ကျွန်နော် စုမွန် စက်ပတ် အတွင်း မှ လီး တံကို ချွတ်ကာ ကုတင်အောက် မှာ ဒူးထောက်လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် မျက်နှာ နဲ့ စုမွန် စောက်ဖုတ် နဲ့ တန်းနေတဲ့ အနေအထား ရောက်သွားတယ် ။ စောက်ရည်တွေ ထွက်နေတာ ပေါင်ကိုတောင် စီးကျနေပီ ။ ဖင်နှစ်ခြင်းကြားမှ စအို၀ မဲမဲ လေး ကို လည်း မပေါ်တပေါ် တွေ့လိုက်တယ် ။

ဖင်နှစ်ခြမ်း ကြီးမား တာကြောင့် စအို၀ က ကြားမှာ သိပ်မပေါ်လှ ။ စောက်ပတ် မှာ လိုးထားတဲ့ အရှိန်ကြောင့် ပြဲအာ နေတာ စောက်ခေါင်းသား နီရဲရဲ ကိုပါလှမ်းမြင်နေရတယ် ။ ကျွန်နော့် လျှာ ကို ရှေ့ ထုတ်လိုက်ပီး စောက်ဖုတ် တပြင်လုံး ကို လှမ်းယက်လိုက်တယ် ။ ဖင်နှစ်ခြမ်းကြားမှာ ကျွန်နော့် နှာခေါင်းက မြုပ်ဝင်နေပီး ညှီစို့စို့ အနံတခု ရနေတယ် ။ စောက်ဖုတ်ရည် ဖန်ကျိကျိ အရသာ က ကျွန်နော့် လျှာ ဖျား မှ ထိတွေ့ နေပီး နွေးနေတယ် ။ကျွန်နော် စောက်ဖုတ် ကို လှမ်းယက်လိုက် စောက်ခေါင်း ထဲ ကို လက်ညိူးလက်ခလယ် နှစ်ချောင်း ပူးပီး ထုတ်သွင်းလုပ်ပေးလိုက် လုပ်ပေးနေလိုက်တယ် “အားးး ကောင်းတယ် ကို ယက်စမ်းပါ စုမွန် စောက်ပတ်ကြီး ကို ယက်ပစ်စမ်းပါ ..“ စုမွန် နုတ်မှ ခပ်ကြမ်းကြမ်း စကားတွေ ထွက်လာတယ် သူ အရမ်းဖီလ်း တက်နေမှန်း သိသာတယ်။

ဖင်ကြီးတဲ့ သူတွေ ရာဂ ကြီးတယ် ဆိုတာ တကယ်မှန်တယ် ။ တင်ပါးကြီးတဲ့ မိန်းကလေး တွေက ခပ်ကြမ်းကြမ်း အလိုးခံရတာကို လည်း နှစ်သက်ကြတယ် ။ စုမွန် စောက်ပတ်ကြီး ကို အထက်အောက် စုန်ဆန် ယက်ပေးနေတာ တချက်တချက် ဖင်ဝမဲမဲ လေးကို လဲ လျှာဖျားလေး နဲ့ ထောက်ထောက်ပေးလိုက်တယ် ။ ဖင်၀ ကို လျှာဖျားလေး နဲ့ ထိလိုက်တိုင်း စုမွန် တွန့်ခနဲ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားတာ သတိထားမိတယ် ။ ဖင်၀ ကို အယက်ခံရတာ ကို ကြိုက်ပုံရတယ် ။ တအင်းအင်း နှင့်ညီးညူရင်း ဖင်ကြီးက နောက်ဘက်ကို ကော့ကော့ လာတယ်။ ငါးမိနစ်လောက် ယက်ပေးပီးကျွန်နော် မတ်တပ်ပြန်ရပ်လိုက်ပီး အဖုတ်၀ မှာ လီး ကို ပြန်တေ့ထားလိုက်တယ် ။

“စုမွန် နောက်ပြန်စောင့်ပေး“ “အင်းးး “ ကျွန်နော့် လီး ကို သူ့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းအောက်မှ လှမ်းကိုင်ပီး အဖုတ်အ၀ ကိုလီးဒစ် လှမ်းသွင်းတယ် ။ ပီးတော့ တင်ပါးကြီး ကို နောက်ပြန်စောင့်လိုက်ရာ ပလွတ် ခနဲ လီးတဝက်လောက် အဖုတ်ထဲ ဝင်သွားတော့တယ် ။ ဖင်ကြီး ကို နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် လုပ်ကာ စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီး ကို မွှေမွှေပေးလိုက် နောက်ပြန်စောင့်လိုက်ဖြင့်လုပ်ပေးနေရာ ကျွန်နော်က လက်နှစ်ဘက်ကို ခါးမှာ ထောက်ကာ လီးကို ရှေ့ ကော့ပေးထားရင်း ဇိမ်ယူနေမိတယ်။ “အ အားးး စောင့်စမ်းပါစုမွန်ရဲ့ အားး ခပ်သွက်သွက်စောင့်ပေး“ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ စုမွန်က ရှေ့က နေ စောင့်နေရတော့ သိပ်အားမပါလှ ။ “စုမွန် ထကွာ မတ်တပ်ရပ် နံရံမှာ လက်ထောက်ပီး ဖင်ကော့ပေးထား ကို မတ်တပ်ရပ်ပီး လိုးပေးချင်တယ် “

“အင်းး စိတ်ကြိုက်လုပ် လုပ်ပေးမယ်“ ကျွန်နော့် အကြိုက်ဆုံး ပိုဇေရှင်ပါ။ မတ်တပ်ရပ် နံရံ မှာ လက်ထောက်ပီး ဖင်ကော့ပေးထားချိန် နောက်က နေ အားရပါးရ စောင့်ရတာ ကို ကျွန်နော် အကြိုက်ဆုံးပဲ ။ အဲ့လို ပိုဇေရှင်က စုမွန်လို ဖင်ကြီးတဲ့ သူတွေကို လိုးရမှ ပိုကောင်းတယ် ပို အဆင်ပြေတယ်။ စုမွန်က ကျွန်နော် လိုချင်တဲ့ ပိုဇေရှင် အတိုင်းနေပီး မျက်နှာကို ခင်္သြေ့လည်ပြန်လှည့်ကြည်တယ် ။ လက်တဘက်ကို နံရံမှ ခွာကာ သူ့တင်ပါး ကို တဖတ်ဖတ် ရိုက်ပြရင်း မျက်စိတဖက် မှိတ်ပြလိုက်သေးတယ် ။ ကျွန်နော် အသည်းတွေ ယားလာတယ်။ “ကြိုက်လားးးစုမွန်အိုးကို …အိုးလေး ကွဲသွားအောင် မလုပ်နဲ့နော်“တဲ့လေ ..ကြည့်စမ်း လူကို ဘယ်လောက်ထိ ကလိတိတိ ပြောတတ်လဲ ဆိုတာ ။ ကျွန်နော် စုမွန် ရဲ့ နောက်မှာ နေရာ ယူလိုက်တယ် စုမွန်က ကျွန်နော့် ထက် အရပ် နဲနဲ ပုတာမို့ ဒူးကို အနည်းငယ်ကွေးလိုက်ပီး စောက်ပတ် အ၀ မှာ လီးတေ့လိုက်တယ် ။

ပီးတော့ တင်ပါး နှစ်ဘက် ကို ကိုင်ကာ လီးကို အဆုံးထိ ဖိသွင်းပစ်လိုက်တယ် “ဘွတ်…အားးးး“ လက်တဘက်က ပေါင်ကြားထဲကို လျှို ဝင်လိုက်ပီး စုမွန် စောက်စိကိုပွတ်ပေးရင် နောက်ကနေ အားရပါးရ လိုးခွဲနေမိတယ်။ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ “အားးး ကောင်းတယ်ကို အားးး စောင့်ပါ အားးး “ “ရော့ကွာ အင့် အင့် အင့် “ “ဖွတ် ဘွတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ စုမွန် ဖင်ကြီး တွေကို ရိုက်လိုက် နောက်ကနေ စောင့်လိုးလိုက် အစိကို ပွတ်ပေးလိုက် ဆက်တိုက်ဆိုသလို လုပ်ပေးနေတာ စုမွန်ကလဲ ရှေ့ကနေ ပြန်စောင့် ဖြင့် နှစ်ယောက်သား အပေးအယူ မျှနေကြတယ်။

ဆယ်ငါးမိနစ်လောက် ဆက်တိုက် စောင့်ပီးချိန်မှာ ကျွန်နော့် လီးတံ ထဲ ကျဉ်သလိုလို ဖြစ်လာပီး ပီးချင်လာတယ် အချိန်ကိုက်ဆိုသလိုပဲ စုမွန်ကလဲ “ကို ..စုမွန် ပီးတော့မယ် …အားးးအားးး“ “အင်း ကိုလဲ ပီးတော့မယ် အရည်တွေ ထည့်လိုက်မယ်နော် “ “အင်းးးအင်းးး ထည့်လိုက် စက်ပတ် ထဲကို ထည့်လိုက်ပါ အားးး“ “အ …အ… အားးး ထွက်ကုန်ပီ အားးးးး“ “အားးး စုမွန်လည်း ထွက်ကုန်ပီ အားးးး အားးးး“ စုမွန်ရော ကျွန်နော် ရော ပြိုင်တူ ပီး သွားပီး အားအင် ကုန်ခန်းကာ ဒူးခေါင်းတွေ ညွတ်ကျလာပီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ခွေခွေလေး နှစ်ယောက်သား ကျသွားတယ် ။ ကျွန်နော့် လီးတံ မှာ လည်း အရည်တွေ ရွဲစိုနေပီး စုမွန် အဖုတ်ဝမှ လည်း အရည်တွေ တစိမ့်စိမ့် အံကျလာတော့တယ်……. ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

တော်တော်ထနေပုံရတယ်

ကျွန်နော် နယ်မြို့လေး တစ်မြို့ မှာ တာဝန်ကျစပေါ့ ။ ထုံးစံ အတိုင်း ကျွန်နော်က တစ်ယောက်တည်းသမား မို့ ရုံးအိပ်ရုံးစားပဲနေတယ် ။ ရုံးမှာ ကျွန်နော် နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သူငယ်ချင်း သီဟ ဆိုတာရှိတယ် ။ သူက တော့ အိမ်ထောင်သည်တစ်ယောက် ။ သူ့ မိန်းမနာမည်က စုမွန် ။ သူတို့ လက်ထပ်ဖြစ်တာ တစ်နှစ်နီးပါးရှိရော့မယ် ။ သူတို့ လက်ထပ်ဖြစ်တုန်းက ကျွန်နော် ပဲ အစစ အရာရာ ကူညီပေးခဲ့ရတာ ။ သီဟ ရှိတဲ့ နောက်ကို စုမွန်က ခိုးရာလိုက်လာတာ ။ စစချင်း ဆိုတော့ ဘာမှ မပြည့်စုံ သီဟ က လည်း စုမိဆောင်းမိမရှိသေး ။ ကျွန်နော် ပဲ ရှိတာလေး တွေ ထုတ်ပေး ငွေရေးကြေးရေးက အစ အိမ်ငှား ဘို့ ကိစ္စ အဆုံး အကုန် ကျွန်နော် ကူညီပေးခဲ့တယ် ။

နောက်ပိုင်း သီဟတို့ အိမ် က ကျွန်နော့် စားအိမ်သောက်အိမ် ခနခန ဝင်ထွက်ဖြစ် တခါတလေ သီဟ နဲ့ အတူတူ သူ့တို့ အိမ်မှာ ဘီယာသောက် တခါတလေ ဘီယာသောက်ရင်း ကျွန်နော်တို့ သုံးယောက်တည်း ရှမ်းကိုးမီး အပျော်တမ်း ရိုက်ဖြစ်တတ်တယ် ။ တခါတလေ အခြားသူငယ်ချင်းတွေ ကော လူစုံတယ် ဆိုရင်တော့ ပိုကာ ဒေါင်းဖြစ်တတ်တယ် ။ ငါးအိမ် ပြည့်တယ် ဆို စုမွန်က ကျွန်နော် တို့ စားဘို့ သောက်ဘို့ ပြင်ဆင်ပေးတယ် ။ အိမ်မပြည့်ရင် သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရိုက်တတ်တယ် ။ သူက လည်း မန္တလေးသူ ခေသူမဟုတ် ရှမ်းကိုးမီး ဒိုင်ကိုင်ရင် သူချည်း နိုင်တတ်တာ ။ ပိုကာတော့ ကျွန်နော် တို့ လောက် သူမကျွမ်းကျင် ။ စုမွန်က သွက်သွက်လက်လက် ရှိတယ် ။ ပုံစံက လူကြီး ဆိုဒ် ပေါက်တယ် ။

လူကြီးဆိုဒ် ဆိုတာ အမျိုသမီး ဝတ်စုံ ရင်ဖုံးတွေ ထမိန်တွေ ဝတ်တတ်တယ် ။ ဆံထုံးထုံးပီး မြန်မာဝတ်စုံလေး ဖြင့် နုတ်ခမ်း နီ ရဲရဲ လေး များ ဆိုးထားရင် ကြည့်လို့ အလွန်ကောင်း ။ တင်ရင်ကောင်ကြောင်းများ က တကယ့်မြန်မာအမျိုးသမီး တို့ရဲ့ မင်းကြီးကြိုက် ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုး ။ တောင့်တယ်ဖြောင့်တယ်ပေါ့ဗျာ ။ အသားနဲနဲတော့ ညိုတယ် ။ မြင်အောင်ပြောပြရရင် မော်ဒယ်လ် မင်းသမီး မိုးဟေကို တို့လိုဆိုဒ်မျိုး ။ မိုးဟေကိုလောက်တော့ မချောဘူးပေါ့ဗျာ ။ စကားပြောတာတော့ ရဲတင်းတယ် မယှက်မကြောက်တတ်ဘူး ။ ကျွန်နော် နဲ့ သူတို့ လင်မယား သုံးယောက်တည်း ရှိတဲ့ အချိန် ဆို ကျွန်နော့်ရှေ့မှာတောင် မရှောင်ဘူး သူ့ယောကျင်္ား သီဟ ပေါင်ပေါ် တောင် တက်တက် ထိုင်ပီး နေတတ်တယ် ။ အနေ အထိုင်ပွင့်လင်းတယ် ။

တခါတလေ ရှမ်းကိုးမီး ကစားရင်း သူ ဒိုင်ပေါက်သွားတဲ့ အခါမျိုး သူယောကျင်္ား ဒိုင်ပေါက်သွားတဲ့ အခါမျိုးဆို ကျွန်နော် ရှေ့မှာတင် သူ့ယောကျင်္ား ကို နုတ်ခမ်းလေး ထိုးပေးပီး “အာဘွားးးး“ ဆိုပီး နုတ်ခမ်းချင်း နမ်းတတ်ကြသေးတယ် ။ တခါတလေ ကျွန်နော် နဲ့ သီဟ ဘီယာသောက်ကြရင် သူက ဘေးမှာ ထိုင်ပီး အမြည်းခွံကျွေးတတ်တယ် ။ သူယောကျင်္ားကို ခွံကျွေး ရုံတင်မကဘူး ကျွန်နော့် ကို ပါ တူလေး နဲ့ ညှပ်ပီး လာလာ ခွံကျွေးသေးတယ် ။ သီဟ က စကားနည်းတယ် ။ အရက်ဘီယာသောက်ရင်တော့ အမှောက်သောက်တာ ။ အရက်ဘီယာ အလွန်ကြိုက် ။ မူးပီး အိပ်ပျော်သွားရင်လည်း ဘာမှ မသိတော့ဘူး ။ ဟောက်သံကျယ်ကျယ် တခေါခေါ ဖြင့် မိုးလင်းအထိ အိပ်တတ်တဲ့ကောင်။ သူများတွေ ပြောတာ မှန်သလားတော့ မသိဘူး စကားနဲတဲ့ကောင်တွေက စကားများတဲ့ မိန်းမတွေ နဲ့ ရတတ်ကြတယ်ဆိုတာ ။

တစ်ရက်ပေါ့ ကျွန်နော်ရယ်သီဟရယ် စုမွန်ရယ် ညဘက်သူတို့ အိမ်မှာ ဘီယာသောက်ရင်း ရှမ်းကိုးမီး ရိုက်ကြတယ် ။ သီချင်းအေးအေးငြိမ့်ငြိမ့်လေး ဖွင့်ရင်း ဘီယာသောက် ဆေးပေါ့လိပ်ကလေးဖွာ ဖဲထိုင်ရိုက်ရတာလဲ အရသာ တစ်မျိုးဗျ ။ အဲ့နေ့က ည ၇နာရီလောက်ကနေ ထိုင်ရိုက်လိုက်တာ တစ်ယောက်ကို ဒိုင် ငါးလှည့်စီ ကိုင်ကြေး ရိုက်ကြတာ ၁၀ နာရီလောက်ထိဘယ်သူမှ ဒိုင်မပေါက်ဘူး ။ ထိုးကြေး က အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး ကန့်သတ်ထားတယ် ။ အလွန်ဆုံးထိုး ငါးထောင်ထက်မပိုကြေး ။ ဒါပေမယ့် ငါးထောင်ထက်သာမပိုတာ ရှုံးလိုက်ရင် တခါတခါ နှစ်သိန်းသုံးသိန်းလောက်ထိ ရှုံးတယ် ။ ကျွန်နော် လည်း ရှုံးဖူးသလို သူတို့လည်း ရှုံးကြတယ် ။ ကျွန်နော်နိုင်ရင်တော့ ကျွန်နော် က တစ်ဝက်လောက် သူတို့ကိုပြန်ပေးတတ်တယ် ။ စီးပွားဖြစ် ကစားတာ မဟုတ်လို့ အများကြီးလည်း မနိုင်ချင်သလို အများကြီးလဲ မရှုံးချင်ဘူး ။

ဒါပေမယ့် သူတို့က နှစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်နော်ချည်း ရှုံးတာ များတယ်။ ၁၀ နာရီ ကျော်ကျော် လောက်မှ ကျွန်နော် ဒိုင်စပေါက်ပါလေရော .ငါးသောင်း ကျော်လောက် နိုင်လိုက်တယ် ။အဲ့ဒါနဲ့ သူတို့က မကျေနပ်လို့ လိုက်ထိုး ကျွန်နော် က ဖြေးဖြေး ထိုး နဲ့ ၁၁ လောက် မှ သူတို့ တစ်ယောက် တစ်သိန်းလောက် ရှုံးသွားတယ် ။ ဟိုကောင် သီဟ ကလဲ ရှမ်းကိုးမီးရှုံး ဘီယာသောက် နဲ့ သူတစ်ယောက်တည်း ဘီယာ ငါးလုံးလောက် ကုန်သွားတယ် ။ နောက်ဆုံး ၁၁ခွဲလောက်ကျတော့ သီဟ တို့ တိုက်ပွဲကျပီ ။ “မင်းတို့ ဆက်ကစားချင်ကစားကွာ ငါတော့ အိပ်ပီ..ဂေ့ ..ဂေ့“ ဆိုပီး ဖဲဝိုင်းဘေးတင် ထိုးအိပ်တယ် ။ ဆုမွန်က “ကို …အိပ်ချင် အခန်းထဲသွားအိပ် ..မွန် ကို့ကို အိမ်ခန်းထဲထိ ဆွဲ မပို့နိုင်ဘူး “ မရတော့ ဟိုကောင် သီဟ ထံမှ ဘာစကားမှ မပြန်လာ တခေါခေါ ဖြင့် စပီး ဟောက်ပါလေရော “စုမွန် လာ ငါတွဲ ပီး အိမ်ခန်းထဲ ပို့ပေးမယ် နင်တဘက်ကတွဲမ“ ဆိုပီး သီဟကို ကျွန်နော် နဲ့စုမွန် တစ်ယောက်တဘက်မ ပီး အိမ်ခန်းထဲ မ ပို့လိုက်တယ် ။

အိမ်ခန်းထဲ က စပရိန်ဆိုဖာ ကြီးပေါ် ကို သုံးယောက်သား မတင်လိုက်တာ ကုတင်ကြီးက ကျီ…ကနဲ အိဆင်းသွားတယ် “အားးး မိုက်တယ်ကွာ စပရိန်မွေ့ယာ ကြီးက အိနေတာ ပဲ ကောင်မလေး နဲ့များ အိပ်လိုက်ရလို့ကတော့ အားးပါးးပါးး ဇိမ်ပဲနေမယ် “ “ကောင်စုတ် ဒါပဲတွေးတယ် .. “ “ငါက တွေးရုံတွေး ရတာပါဟာ ..နင်တို့က လက်တွေ့ လေ“ စုမွန်က ခြင်ထောင်တွေ ဘာတွေ ချပေးပီး ကျွန်နော် နဲ့ အတူတူ ဧည့်ခန်းထဲ ဖဲဝိုင်းနေရာ ပြန်လာရင်း “နင်လည်း လက်တွေ့ လုပ်ချင် မိန်းမယူပေါ့ဟ“ “မယူသေးပါဘူးဟာ …ယူရင် တစ်ယောက်တည်းရနေမှ မယူတော့ မိန်းကလေးတွေ အကုန် မှန်းလို့ရသေးတယ်“ “ဟဲ့ဟဲ့ နင်က အကုန်လိုက်မှန်းနေတာ လား အမလေးးး ငါ့တောင် အလွတ်ပေးရဲ့ လားမသိဘူး“ “ဟဲ ဟဲ အာ့တာ တော့ ဆရာ စိတ်ထဲမှာ ပဲရှိတယ်လေ ပြောမပြဘူး သတ်ရင်သတ်ပလိုက်“ “နင်နော် ငရဲကြီးမယ် .. ကိုယ့်သူငယ်ချင်း မိန်းမကို “ “ငရဲကြီးတော့လဲ ငရဲလေး ကို နိုင်တာပေါ့ဟာ..

ဒါနဲ့ ငါက နင့်လိုဘော်ဒီ ရှိတဲ့ မိန်းမမျိုးကြိုက်တာ မိန်းမယူရင်တောင် နင့်လို ဘော်ဒီမျိုး ရှာယူမလို့“ “ဘာလို့လဲ ငါ့ဘော်ဒီမျိုးကိုကြိုက်တာလဲ“ “နင့်လို တင်ထွားထွား ရင်ကားကား နဲ့ မြန်မာဝတ်စုံလေး နဲ့ နုတ်ခမ်းနီ ရဲရဲလေး များ စိုးထားရင် အရမ်းမိုက်တာ“ “သေချာပီ နင်မှန်းနေတဲ့ အထဲငါမလွတ်လောက်ဘူး ပြောစမ်း ဟုတ်တယ်မလား “ “ဟာာ စုမွန်ကလည်း နင်က ငါ့သူငယ်ချင်း မိန်းမလေး ဟာ… မှန်းတောင် တခါတလေ ပေါ့ ဟီးး“ “ကောင်စုတ်“ “ဖြန်း “ ခနဲ ကျွန်နော့် ပေါင် ကို လာရိုက်တယ် စပ်သွားတာပဲဗျာ လာရိုက်တဲ့ သူ့လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်တယ် ။

ပီး တော့ စုမွန်ကို သေချာ စိုက်ကြည့်မိတယ် မူးနေလို့လား မသိ စုမွန်က အရင်ထက်တောင် ပိုလှနေတယ် ။ “လာ ဆက်ကစားမယ် နင်ချည်း နိုင်နေတာ မကျေနပ်ဘူး “ ဆိုပီး ၂ ယောက်တည်း ရှမ်းကိုးမီး ဆက်ကစားတာ ဖြစ်ချင်တော့ ကျွန်နော် ချည်းပဲ နိုင်ပီး သူ့ ဆီက ပိုက်ဆံ အားလုံးကုန်သွားတယ် ။ “ကုန်ပါပီဟယ် မနက်ဖြန် ဘရိတ်ဖတ် ဘိုးတောင် မရှိတော့ဘူး “ “နင့်တို့ ဘရိတ်ဖတ်ဘိုး ငါပြန်ပေးမှာပေါ့ နင်က ငါကို ညစာ နဲ့ ဧည့်ခံထားတာပဲ“ “ဟဲ့ အခု ငါတို့ ၂ ယောက်ရှုံးတာ သုံးသိန်းလောက် ရှိတယ်ဟ ဘရိတ်ဖတ်ဘိုးလောက်နဲ့ မရဘူး“ “အောင်မာ နင်တို့ နိုင်သွားတုန်းကတော့ တခါမှ ငါ့ကို ပြန်မပေးဖူးဘူး “ “နင်က တစ်ယောက်တည်းသမားလေ ..“ “တစ်ယောက်တည်းသမားလည်း ဘိုက်နဲ့ပဲဟ စားချင်သောက်ချင်သေးတာပေါ့ “

“ဟာ သိဘူးဟာ နဲနဲ တော့ ပြန်ရှဲ ခဲ့ဦး“ သနားစရာ မျက်လုံးလေး ဖြင့် စုမွန် ကျွန်နော် ဆက်ပီး စနောက်မနေချင်တော့တာနဲ့ “ကဲပါဟယ် ငါသိပါတယ် ရော့ရော့ ငါ့အရင်း နုတ်ပီး နင်တို့ ပိုက်ဆံ အကုန်ပြန်ပေးတယ် “ “အာ့ကြောင့် င့ါသူငယ်ချင်းက ချစ်ဘို့ကောင်းတာ “ ဆိုပီး ကျွန်နော့် ပါးကို လာလိမ်ဆွဲတယ် “နင့်ယောကျင်္ားကျတော့ ချစ်ဘို့ ကောင်းတယ်ဆိုပီး နုတ်ခမ်းလေး တေ့ပေးတယ် ငါ့ကျတော့ ပါးလိမ်ဆွဲတယ် နာလိုက်တာ“ “နင်နမ်းရဲရင်နမ်းလေ“ ဆိုပီး ကျွန်နော့်ရှေ့ နုတ်ခမ်းလေး စူပီး မျက်စိလေး မှိတ်ရင်း သူမျက်နှာလေး ရှေ့တိုးလာတယ် ။ သူနဲ့ ကျွန်နော့် ကြား မှာ ဖဲချပ်လေးတွေနဲ့ ဖဲချပ်လေးတွေ ခင်းထားသော စောင်ပါးပါးလေး တစ်ခု သာခြားနားထားတယ်။

ကျွန်နော့် ရှေ့မှာ နုတ်ခမ်းလေး စူပီး မျက်လုံးလေး မှိတ်နေတဲ့ စုမွန် ဘီယာ အရှိန်နဲ့ ရီဝေနေတဲ့ ကျွန်နော့် မျက်လုံး အသိစိတ်တွေ ပျောက်သွားမိတယ် ။ နမ်းမိတော့မလို ဖြစ်သွားပီး မှ ကျွန်တော် မနမ်းတော့ ပဲ သူ့ နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ကျွန်နော့် လက်ချောင်းလေးတွေ နဲ့ ပွတ်သပ်လိုက်မိတယ်။ တအိမ်လုံးတိတ်ဆိတ်နေတယ် ။ အိပ်ခန်းတံခါး ပိတ်ထားလို့ အခန်းထဲက သီဟ ဟောက်သံတောင် မကြားရ ။ ညနက်နက် မှာ ဧည့်ခန်းထဲမှာ စုမွန်နဲ့ ကျွန်နော် ၂ ယောက်တည်း။ တဒင်္ဂ တိတ်ဆိတ်သွားချိန်နဲ့ စုမွန်နုတ်ခမ်းလေး ပေါ် ကျွန်နော့်လက်ချောင်းလေးတွေ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာ စုမွန်မျက်လုံးလေး ပွင့်လာတယ် ။ “နင်အရမ်းလှတာပဲ စုမွန် ငါစိတ်တွေ ထိန်းမရတော့ဘူး“ စကား များများပြောတတ်တဲ့စုမွန် ဘာစကားမှ ထွက်မလာပဲ နုတ်ခမ်းလေး ဟရုံသာ ပြုံးလာတယ်။ ကျွန်နော့် ကို ရီဝေတဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ ကြည့်နေတယ် ။ အမိုက်မှောင်ထဲ တိုးဝင်မိတော့မလား ။

မဖြစ်သေးပါဘူး ကျွန်တော့် စိတ်တွေ ကို ထိန်းလိုက်ရင်း စုမွန်ပုခုံးလေး ကို တချက်ကိုင်ကာ “စုမွန် ငါပြန်တော့မယ်ဟာ .. “ စုမွန်ထံမှ ဘာစကားမှ ထွက်မလာ ။ “နက်ဖြန် စနေနေ့ နင့်ယောကျင်္ား သီဟ ဂျူတီကျတယ် မနက် နောက်မကျအောင် နိုးလိုက်ဦး ` ကျွန်နော် စုမွန်တို့ အိမ်က ထပြန်လာလိုက်တယ် ။ အိမ်တံခါးနားအထိ ဘာစကားမှ မပြောပဲ စုမွန် လိုက်ပို့တယ် ။ လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ ည ၁ နာရီတောင် ထိုးနေပီ ။ ကျွန်နော့် ဆိုင်ကယ်လေး ပေါ် တက်ခွပီး ကျွန်နော့် ရုံးရှိရာဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ် ။ ရင်ထဲ မှာ ဗလောင်ဆူနေတဲ့ ရင်ခုန်သံတွေကို ရုံးရောက်တော့ ရေခဲသေတ္တာ ထဲက ရေခဲရေ ဘူး ကို မော့သောက်လိုက်တာတောင် ပျောက်မသွား … အားး စုမွန်ရယ် … ဘယ်လို လုပ်ရပါ့မလဲ ။

မနက်သုံးနာရီလောက်ထိ ဟိုတွေးဒီတွေး ဖြင့် အိပ်မပျော် နောက်ဆုံး စုမွန်ကို မှန်းပီး တစ်ချီလောက် စိတ်ဖြေလိုက်မှ ပဲ မျက်လုံးတွေ လေးလံပီး အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။ နောက်နေ့ မနက် ၁၀ နာရီလောက် မှ နိုးတယ် ။ ရေမိုးချိုးပီး အပြင်ထွက်ဘို့ လုပ်ရင်း ရုံးခန်းထဲ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်တော့ ဟိုကောင် သီဟ က နေ့လည်စာတောင် ဆွဲနေပီ။ “ဟေ့ကောင် သီဟ ငါ အပြင် ဒိုးလိုက်ဦးမယ် ဘာမှာဦးမလဲ “ “အေး အတော်ပဲဟ ငါ့ အိမ်တချက်ဝင်ပေးပါဦး ခုလေး ပဲ စုမွန် ထမင်းချိုင့် လာပို့ ပီး ပြန် သွားတာ အိမ်သော့ ငါ့စားပွဲပေါ် ကျန်ခဲ့လို့ “ “အာကွာ .. မင်း အိမ်ကို တပတ်ကြီး ပတ်ရဦးမယ် ငါ ဘရိတ်ဖတ်တောင် မစားရသေးဘူး အခုဝါးတီးသွားဆွဲ မလို့ဟ“ “လုပ်ပါသယ်ရင်းရာ မင်းဆာရင် အိမ်မှာပဲ စားသွားလိုက်ပေါ့ ငါ စုမွန်ဆီ ဖုန်းဆက်ထားလိုက်မယ် “ “ပီးရောကွာ .. ပေးသော့ ဒိုးပီ…“ ကျွန်နော့် ရဲ့ စီးတော်မြင်း့ဟွန်ဒါ ဆိုင်ကယ်လေး ပေါ် တက်ခွပီး စုမွန်တို့ အိမ်ဘက် ထွက်လာလိုက်တယ် ။

အိမ်ဝ မှာ ငုတ်တုတ်လေး ထိုင်နေတဲ့ စုမွန် ကျွန်နော် လာတာ တွေ့ တော့ ပြုံးပီး ထလာတယ်။ “နင်ကလဲ ကြာလိုက်တာ “ “ဆိုင်ကယ်ဆီဝင်ဖြည့်နေလို့ဟ ဘိုက်တောင်ဆာနေပီ ဘာစားစရာရှိလဲ“ “ရှိတယ် စိတ်ကြိုက်စား ကျွေးပါ့မယ်“ “တတယ် စိတ်ကြိုက်စားရမှလား နင်က ကော ကျွေးချင်ရဲ့လား“ စုမွန် ဘာအထာ ပေါက်သွားသည်မသိ ကျွန်နော့် ကို စူးစူးရဲရဲ တချက်လှမ်းကြည့်တယ် ။ ပီးတော့ မှ မျက်နှာလွဲပီး “ထမင်းပြောတာနော် ကောင်စုတ်“ ကျွန်နော် ဧည့်ခန်း မှာထိုင်စောင့်နေလိုက်တယ် ။ ဧည့်ခန်းနဲ့ ထမင်းစားခန်းစားပွဲက တဆက်တည်း ဆိုတော့ စုမွန်ကို လှမ်းမြင်နေရတယ် ။

မြန်မာဆန်ဆန် ရင်ဖုံးလေး နဲ့ ထမိန်အပြာရောင် ဝမ်းဆက်လေး ဝတ်ထားပီး ဆံပင်တွေကို နောက်လှန်ပီး စည်းထားတဲ့ စုမွန်။အလှတွေက အကွေ့အဝိုက် အကောင့် အရင့် တွေ့ ဖြင့်လှပနေတယ် ။နုတ်ခမ်းမှာ လဲ နုတ်ခမ်းနီရဲရဲလေး ဆိုးထားတယ် ။ ထမိန်ကို ခပ်ကျပ်ကျပ် စည်းထားပီး ခါးတိုရင်ဖုံးလေး ဝတ်ထားတော့ တချက်တချက် ဘိုက်သားလေး က အကျီနဲ့ ထမိန်ကြား အဖွေးသားလေး ထွက်ထွက်လာတယ် ။ တင်းရင်းနေတဲ့ တင်အစုံက လည်း အောက်ခံ ပင်တီ ချုပ်ရိုးကြောင်းလေး ပေါ်နေတယ် ။ ကျွန်နော် အတွက် တကယ် ဆက်ဆီ ပါပဲ။ ထမင်းစားတော့ ကျွန်နော့် ဘေးမှာ ထိုင်ပီး စကားတွေ တတွတ်တွတ် ပြောနေတယ် ။ ဘာတွေ ပြောမှန်းသေချာမသိတော့ဘူး သူ့ ရဲ့ ရင်သားတွေ ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို လဲ သူသတိထားမိမယ် ထင်တာပဲ။ ထမင်းစားပီးတော့ အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းမှာ ခန ထိုင်နေတုန်း စုမွန်က ကျွန်နော့် အတွက် အအေး တစ်ခွက် ယူလာတယ် ။

အအေးခွက်လေးကို စားပွဲပေါ်မှာ တင်တော့ အောက်ခံခွက်အစား ဖဲချပ်လေး တစ်ချပ် နဲ့ တင်ပေးထားတယ် ။ “အအေး သောက်ဦး ရင်ထဲက အပူတွေ လျော့သွားအောင်လို့ “ “ ငါက ဘယ်နှယ့် ရင်ထဲက ပူူရမှာတုန်း “ “ မသိဘူးလေ တချိန် လုံး ငါ့ကို ခိုးခိုးကြည့်နေပီး ရင်ထဲမှာ များ ဗလောင်ဆူပီး ပူနေလားလို့“ “အံမယ်နင်သိနေတယ်ပေါ့ .. လှလို့ကြည့်တာပါဟာ အဲ့လို မြန်မာဆန်ဆန် ဆက်ဆီ ပုံမျိုး နဲ့ နင်နဲ့ အရမ်းလိုက်တယ် နင်က ဘော်ဒီလဲ လှတယ် နုတ်ခမ်းနီရဲရဲလေး ဆိုးထားတော့ ပို အသည်းယားစရာကောင်းတယ် ယောကျင်္ားတွေ တက်မတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး လေ“ “မြှောက်ပီ.. သောက်သောက် အအေး နောက်တခွက်တိုက်မယ် “ “ အအေးပဲလား …ကျန်တာကော ..“ “နင်က ဘာစားချင်သေးလို့လဲ“ “နင်စေတနာရှိတာ စားမှာပေါ့ ဘာကျွေးချင်လဲ“ စုမွန် ကျွန်နော့် မျက်နှာကို သေချာ စိုက်ကြည့်တယ် ။

စကားသံတိတ်ဆိတ်သွားတယ် ငါးမိနစ်လောက်ကြာမယ်ထင်တယ် ။ တစ်ခုခု ကို စဉ်းစားနေပုံမျိုး ။ ကျွန်နော် လည်း ရှေ့က အအေး ခွက်ကို ယူပီး တချိုက်သောက်ရင်း အမှတ်တမဲ့ အအေးခွက်အောက်မှာ ခံထားတဲ့ ဖဲချပ်လေး ကို လှန်ကြည့်မိတယ် “` ဟက် 1 “ တဲ့ဗျာ ဖဲချပ်လေး ကို သူ့ ရှေ့ ကို ထိုးပေးလိုက်တယ် ။ ခနနေတော့ စုမွန် မတ်တပ်ရပ်ကာ အိမ်တံခါးဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားပီး တံခါး ဂျက်ထိုးလိုက်တယ် ။ ပီးတော့ ကျွန်နော့် ဆီ ပြန်လျောက်လာပီး “ထ .. မတ်တပ်ရပ် “ ကျွန်နော် လည်း ကြောင်တောင်တောင် နဲ့ ထရပ်လိုက်တော့ ကျွန်နော့် ကို အတင်းဖက်ပီး ကက်ဆင် ဆွဲပါလေရော .. ကျွန်နော် လည်း အလိုက်သင့် ပြန်နမ်းရင်း စုမွန် ခါးလေးကို ဖက်ထားလိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် ပုခုံး ကို ဖက်ပီး ပြင်းရှရှ အနမ်းတွေ မပြတ်ပေးနေတဲ့ စုမွန် ။

သူ ယောကျင်္ား ရှိရဲ့ သူကိုယ်တိုင်လိုလားလို့လား ကျွန်နော့်ကို ပဲ စေတနာရှိလို့လားမသိ လောလော ဆယ်တော့ ကျွန်နော် အမိုက်မှောင်ထဲ ဆင်းမိလိုက်ပီ။ နမ်းနေရင်း နဲ့ပဲ စုမွန် တင်ပါးတွေကို ထမိန်ပေါ် မှ ပွတ်ချေပေးနေမိတယ် ။ စုမွန် ရင်သားတွေက ကျွန်နော့် ရင်ဘက်မှာ အတင်းတွန်းကပ် ဖိမိနေတယ် ။ စုမွန်က မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားပီး ကျွန်နော် နမ်းခမ်းကိုသာ တွင်တွင်နမ်းနေတယ် ။ ခနနေတော့ နမ်းနေတာ ကို ရပ်ပီး ကျွန်နော်လည်ပင်း ကို သူ့ လက်နဲ့ ခိုတွဲကာ “အခန်းထဲ ပွေးခေါ်သွားပေး နိုင်လား“ ဟဟ စမ်းသလားဟ ငါဟဲ့ယောကျင်္ား ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးကာ စုမွန် ကိုယ်လုံးလေးကို မ လိုက်တယ် ။

ဒူးခေါင်းအကွေး မှာ ဘယ်ဘက်လက် ဇတ်ပိုးနားမှာ လက်တဘက် ဖြင့် ဆွဲ မလိုက်တယ် ။ အားး တော်တော် လေးတာပဲ ။ စုမွန်က ကျွန်တော့ ကို ပြုံးသလိုလို ရယ်သလိုလို ဖြင့်ကြည့်နေရင်း ကျွန်နော့် လည်ပင်း မှာ လက်နှဖက် တွဲ ခိုထားတယ် ။ စုမွန်ကို ပွေ့ချီ ပီး သူတို့ လင်မယား အိပ်တဲ့ အခန်းထဲက စပရိန်မွေ့ယာကြီး ဆီပေါ် အသာချပေးလိုက်တယ် ကုတင်ပေါ်မှာ ပက်လက်ကလေး မြန်မာဝတ်စုံလေး ဖြင့် နုတ်ခမ်းနီလေးတွေက နဲနဲ ပျက်ပြယ်သွားပီ ။

ကျွန်နော် စုမွန် အလှ ကို ကုတင်ဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ကြည့်နေမိတယ် “ဟဲ့ .. ဒီတိုင်းပဲ ကြည့်နေမှာလား နင်လိုချင်တာယူလေ ငါပေးဘို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပီ“ ကျွန်နော် အကျီ နဲ့ ဘောင်းဘီ ကို ချွတ်လိုက်တယ် ကျွန်နော့် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး သာ ကျန်တော့တယ် ။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီထဲမှာ ကျွန်နော် ကောင် က ရုန်းကန်ထွက်နေပီ ဖောင်းကားပီး အပြင်ကို တိုးထွက်ချင်နေတဲ့ ကျွန်နော့် စီတီ ဘောင်းဘီပေါ် ကို စုမွန်က လက်ကလေး ဖြင့်လှမ်းပွတ်ပေးတယ် ။ စုမွန်သေချာ လက်လှမ်းမှီအောင် သူ့ အနား ကို တိုးပေးလိုက်တော့ ဘောင်းဘီ မျော့ကြိုးလေး ထဲ လက်နှိုက်ပီး အောက်ကို ဆွဲ ချွတ်ချလိုက်တယ် “အားပါး နင်လည်း တော်တော် ထွားတာပဲ “ “မကြိုက်ဘူးလား “ “ကြိုက်တာ မကြိုက်တာ နင့် အရည်အချင်းပေါ် မူတည်တယ်လေ“ စုမွန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ စိန်ခေါ်ပီလေ ။ ကျွန်နော့် လီးက တောင်နေတဲ့ အချိန် ဆို ခြောက်လက်မ ကျော်ကျော် ရှိတယ် ။

လုံးပါတ်တုတ်တယ် ။ ကျွန်နော့်လီး ပေါ် လက်ကလေး တင်ပီး ပွတ်ပေးနေတဲ့ စုမွန် ကို ခေါင်းကနေ အသာလေး မ ပီး လီး နား တိုးပေးလိုက်တယ်။ နုတ်ခမ်း သားလေး ကို ကျွန်နော့်လက်ကလေး နဲ့ပွတ်ပေးလိုက်တော့ စုမွန်က အလိုက်သိစွာပဲ ကျွန်နော့် ဒစ်ဖူးလေး ကို သူ့ နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေး ဖြင့် လာတို့တယ် ။ အိမ်ထောင်သည်ပဲ ဒီလောက်တော့ သေချာ ပြောစရာမလို ။ သိပီးသားပဲလေ ။ ဒါကြောင့်လည်း တွင်းဟောင်းရေကြည်အေးမြသည် ဆိုပီး ဖြစ်လာတာ ပေါ့။ အခု ဆို စုမွန်က ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်လျှက်သား ကျွန်နော်က ကုတင်ဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်လျှက် ။ ကျွန်နော် သာ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပီး ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေတာ စုမွန်က အဝတ်တွေ အကုန် မချွတ်ရသေး ။ကျွန်နော် တမင် မချွတ်သေးတာ မြန်မာဆန်ဆန် အဝတ် အစားလေး ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ကျွန်နော့် လီး ကို စုပ်ပေးတာ ကို ကြည့်ချင်တယ် အရသာခံချင်တယ် လေ။

ကျွန်နော့် လီး နဲ့ စုမွန် နုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို နုတ်ခမ်းနီဆိုးပေးသလို ပွတ်ပေးလိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် ဒစ်ထိပ် က အရည်ကြည် လေး နဲနဲ ထွက်လာပီး စုမွန် နုတ်ခမ်း ပေါ် မှာ စိုသွားတယ် ။ ခနနေတော့ စုမွန် နုတ်ခမ်းလေး ဟလာပီး ကျွန်တော့ လီးဒစ် တလျောက် ကို ငုံခဲ့ပီး အထဲမှာ လျှာ ဖြင့် ရစ်သိုင်း စုပ်ပေးတော့တယ် ။ လက်တဘက်က လီးချောင်း ကို ကိုင်ရင်း နောက်တဘက်က ဂွေးဥတွေ ကို အသာပွတ်ဆွဲရင်း လီးဒစ် ကို ငုံခဲပီး လျှာ နဲ့ ကစားတော့တယ် “အားးးး စုမွန် ကောင်းလိုက်တာ နင် သီဟ ကို အမြဲ စုပ်ပေးနေကျ ထင်တယ်“ “ဖျန်း “ ခနဲ ဆို ကျွန်နော့် တင်ပါး ကို ရိုက်လိုက်ပီး ပါးစပ်ထဲ မှ လီးဒစ် ကို ထုတ်ကာ “လောလောဆယ် နင်နဲ့ ငါ့ အကြောင်းပဲ တွေး ကျန်တာတွေ မပြောနဲ့“ လို့ ပြောပီး ကျွန်နော့် လီးဒစ်ပေါ် တံတွေး တချက်ထွေးကာ လက်ဖြင့် ဂွင်းထုပေးတယ်။ ကျွန်နော့် လီး တစ်ချောင်း လုံး စုမွန် တံတွေးတွေ ဖြင့် ရွဲပြောင် နေတယ် ။

ကျွန်နော် စုမွန် ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ကျွန်နော့် လီးကို သူ့ နုတ်ခမ်းနား ပြန်တေ့ပေးလိုက်တယ် “ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် “ ဒီတခါ လီးဒစ် ထိပ်တင် မဟုတ်တော့ပဲ လီး တစ်ချောင်းလုံးကိုပါးစပ်ထဲ ထည့်ပီး လွှေတော့တယ် “အား ကောင်းတယ် စုမွန် …အားးး စုပ်စုပ်“ စုမွန် ခေါင်းကို ကိုင်ပီး ကျွန်နော် စုမွန်ပါးစပ် ကို စောက်ဖုတ်လိုးသလို စောင့်စောင့် လိုးပေးနေမိတယ် ။ စုမွန် ရဲ့ စုပ် ချက်တွေက လည်း တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းလာတယ် ။ တချက်တချက် လီး က အဆုံးထိ ဝင်သွားပီး ဟိုးး အာခေါင်ထဲက အာသီးခေါင်းနား ထိ သွားသွားထောက်တယ် ။ ဆယ်ငါးမိနစ်လောက်စုပ်ပေးပီး စုမွန် ပါးစပ်ထဲက လီး ကို ဆွဲ ထုတ်လိုက်တယ် ။ လီးတစ်ချောင်း လုံး စုမွန်သရေတွေ ပေပွလို့ ။လီးကြီးကလည်း တစပ်စပ် တုန်နေတယ် ။ “စုမွန် အဝတ်တွေ ချွတ်လိုက်တော့ နင် အဝတ်တွေ ချွတ်နေတာ ကို ကြည့်ဖူးချင်တယ် “ “အင်းးး“ စုမွန်က ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းပီး ကျွန်နော် က ကုတင်ပေါ် မှာ ထိုင်လိုက်ရင်း လီးကို လက်တဘက်ဖြင့် ဂွင်း သာသာ တိုက်နေလိုက်တယ် ။ စုမွန်က အရင်ဆုံး ရင်ဖုံး အကျီ ကြယ်သီးလေး တွေဖြုတ်တယ် ပီးတော့ ရင်ဖုံး အကျီ ကို ခွာချလိုက်တော့ အတွင်း မှ အပြာနုရောင်ဘော်လီလေး ထွက်လာတယ် ။

တင်းရင်းနေတဲ့ နို့အုံကြီး က ဘော်လီကြားမှ လျံကျချင်သယောင်ယောင် ။ ပီးတော့ ကျွန်နော့် ဘက်ကို ကျောပေးကာ ထမိန် အထက်ဆင်စ လေး ကို ဖြေပီး ထမိန် အပြာရောင်လေး အား ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်တယ် ။ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက လီး ကို ပိုတောင်လာစေမိတယ် ။ အပြာနုရောင် ပင်တီလေး ပဲ ဝတ်ထားတယ် အပေါ် အောက် ဝမ်းဆက်။ တင်သားကြီး တွေက ပင်တီ အပြာနုရောင်လေး အောက်မှာ တင်းတင်း ရင်းရင်း ။ အရမ်း မတုတ်သော ခါးလေး ရဲ့အောက်မှာ တင်သားတွေ က နောက်ဖက်ကိုပါ ကော့နေတယ်။ ဘော်လီ ချိတ်လေး ကို လက်နောက်ပြန် ပီး ဖြုတ်လိုက်တယ် ။ ပီးတော့ ပင်တီလေး ကို မျော့ကြိုးလေးမှ ဆွဲ ကာ အောက်ကို လိပ်ချွတ်လိုက်တော့ ဖင်ကုန်းသလို ဖြစ်သွားပီး နောက်ဘက်ကို စောက်ဖုတ်ကြီးက ပြူထွက်လာတယ် ။ ပီးတော့ မတ်မတ် ပြန်ရပ်ရင်း ကျွန်နော် ဘက်ကို လည်ပြန်ကြည့်လိုက်တယ် ။

မန္တလေး သူ စုမွန်ရဲ့ စကိုင်းအိုးဂစ်တာ ရှိတ်ကြီးက ကျွန်နော့် လီး ကို ပိုတောင်စေတယ် ။ကျွန်နော့် လက်တဘက်က လီးကို ကိုင်ထားရင်း ညာဘက်လက်နဲ့ သူ့တင်ပါး ကို လှမ်းကိုင်တော့ ကျွန်နော် မှီအောင် နောက်ကို တလှမ်း ဆုတ်ပေးတယ် ။ တင်ပါးမှာ မွှေးညှင်းလေး တွေ ပေါက်နေတာ သေချာကြည့်မှမြင်ရနိုင်ပီး တချို့ နေရာလေးတွေမှာ တင်ပါးကြောလေး တွေ ပြတ်နေတာတွေ့လိုက်တယ် ။ “စုမွန်ရယ် လှလိုက်တာ တလုံးတခဲကြီးပဲကွာ ကြိုက်တယ် “ “နင်ကျေနပ်အောင်နေပေးမယ် ငါကိုလည်း ကျေနပ်အောင် နေပေးရမယ်နော်“ “အင်း စိတ်ချ ..“ ကျွန်နော့်ဘက်ကို လှည့်လာကာ ကုတင်ပေါ်မှာ ခြေထောက်တွဲလောင်းချထိုင်ထားတဲ့ ကျွန်နော့် ပေါင်ပေါ် သူ့ တင်ပါးကြီး နဲက တက်ထိုင်တယ် ။ ကျွန်နော့် လည်ပင်း ကို အသာ လာဖက်ပီး ကျွန်နော့်လီး ကို စုပ်ထားလို့ စိုစိစိ ဖြစ်နေတဲ့ သူ့နုတ်ခမ်းနဲ့ ကျွန်နော့် နုတ်ခမ်းတွေ ကို လာနမ်းတော့တယ် ။

မန်းမြို့တော် ပေါက်စီ ထက်ကြီး သော သူ့ နို့အုံကြီးတွေ ထိပ်က ညို မဲမဲ နို့သီးခေါင်းက မကြီးမသေး ။နို့သီးခေါင်း ဘေးမှာ အမွေးလေး နှစ်မျှင်သုံးမျှင်လောက် နှစ်ဘက်လုံးပေါက်နေတာတွေ့လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် လည်ပင်း ကို ဖက်ထားတဲ့ လက်တဘက်က အောက်ကို ရောက်လာပီး ကျွန်နော့် လီး ကို ပွတ်ကိုင်ပေးနေတော့တယ် ။ အခုအချိန် ထိ စုမွန် စောက်ဖုတ်ကို ကျွန်နော် မကိုင်ရသေးဘူး ။ နို့ အုံကြီးတွေ ကို နယ်နေတဲ့ ကျွန်နော့် လက်တဘက်ကို အောက်လျောဆင်းကာ စုမွန် ပေါင်သားလေးတွေ က နေ တဆင့် ဖြေးဖြေး ချင် ပွတ်ရင်း နောက်ဆုံးပန်းတိုင်နေရာ ကို သွားလိုက်တယ် ။ စုမွန်က ပေါင်လေး အသာ ဟပေးလိုက်တော့ သူ့စောက်ဖုတ်နေရာလေး ကို စမ်းမိသွားတယ် ။ အခုမှ သိလိုက်တာ စုမွန် စောက်ဖုတ်မွှေးတွေ ရိတ်ထားတာပဲ ။

အမွှေးအမျှင် တပင်မှ မရှိ။ အဖုတ် အပေါ်သားလေးတွေကို ပွတ်ကြည့်လိုက်တော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ကျွန်နော်တို့မုတ်ဆိတ်ရိတ်ပီး ကာစ လေး လို ဖြစ်နေတယ် ။ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်တွေ တော်တော် စို့ နေပီ ။ သူလည်း တော်တော် စိတ်ပါနေပုံ ရတယ် ။ စုမွန်က ကျွန်နော့် ပေါင်ပေါ် ဘေးတဇောင်း ထိုင်နေရမှာ ထလိုက်ပီး ထိုင်နေတဲ့ ကျွန်နော့် အပေါ်မှာ ခွပီး ထိုင်လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် လီးချောင်းကြီးက ဘိုက်ပေါ် အလျားလိုက် လန်တင်သွားပီး သူ့စောက်ဖုတ်ကြီး ဖြင့် အပြားလိုက် ဖိထားသလို ဖြစ်သွားတယ်။ကျွန်နော့်လက် နှစ်ဘက်က သူတင်ပါး တဘက်စီပေါ် ကျရောက်နေပီး ပွတ်ချေနေတယ် ။

စုမွန်က သူ့ ခါးကို အားပြုကာ ကျွန်နော့် လီးချောင်းကြီး ကို သူ့ စောက်ဖုတ် ဖြင့် အလျားလိုက် အထက်အောက်စုန်ဆန် ပွတ်ဆွဲရင်း သူ့နို့သီးတွေကို သူပြန်ကိုင်ထားတယ် ။ “အင်းးးအားးး ကောင်းတယ် အားးး“ “ကျီ..ကျီ ကျွီးး.“ စပရိတ်မွှေ့ယာ ကုတင်ကြီးမှ လည်း တကျီကျွီ အသံတွေ ထွက်လာတယ် ။ စုမွန်ရဲ့ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်း ကိုကြားနေရတယ် ။ ကျွန်နော် တို့ ရာဂ စိတ်တွေ အထွဋ်အထိပ် ကို ရောက်နေပီ ။ တင်ပါးတွေကို ပွတ်ရင်း လက်ခလယ်လေး ဖြင့် တင်ပါး အကွဲကြောင်းထဲသွားကာ ပွတ်ဆွဲ ပီတော့ ခပ်ရှုံ့ရှုံ့ စအိုပေါက်လေး ကို စမ်းမိတယ် “အားးး ကောင်းတယ်ကွာ…အားးး“ စုမွန် အရမ်း ကောင်းနေပီ ဒါတောင် အဖုတ်ထဲ လီး မသွင်းရသေးပဲ အဖုတ်နဲ့ လီး ပွတ်နေခြင်းသာ ရှိသေးတယ် ။

တင်ပါး အကွဲကြောင်း တလျောက် ပွတ်ဆွဲ ပေးနေရာမှ ကျွန်နော် မချင့်မရဲ ဖြစ်လာပီး နောက်လက်တဘက်ဖြင့် စုမွန် တင်ပါးဆုံကြီး ကို ရိုက်လိုက်မိတယ် “ဖျန်းးးး“ “အားးးး …ဟုတ်တယ်ကွာ … အဲ့လို ကြိုက်တယ် ကိုရယ် “ စုမွန်ထံ မှ ညီးတွားသံတွေ ဆက်တိုက် ပေါ်လာတယ် “အားးးးကြိုက်တယ်ကို ..အားးး“ “ဖျန်းးးး ဖျန်းးးးးးဖျန်းးးးး“ “`အားးး ကောင်းတယ် ကို… စုမွန် စိတ်တအား ပါနေပီကွာ …အားးးး“ “ဖျန်းးးး ဖျန်းးးးးးဖျန်းးးးး“ “အားးး အားးး ကို အားးးးးကောင်းတယ်ကွယ် “ စုမွန် ကိုယ်လုံး ကို ဖက်ပီး တပတ်လှည့် ကာ စုမွန် ကိုကုတင်ပေါ် ပက်လက် အနေအထား ထားလိုက်ပီး ကျွန်နော် က ကုတင်အောက် မှ ဒူးကို အနည်းငယ် ကွေးပီး စုမွန် စောက်ဖုတ် အဝ မှာ လီးဒစ် ကို တေ့လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် လီးတံမှာ စုမွန်ရဲ့ အဖုတ် အရည်တွေ ဖြင့် လီးတစ်ချောင်းလုံး ချောပြောင်နေတယ် ။

အမွှေးတွေ ရိတ်ထားတဲ့ စုမွန် စောက်ပတ်လေး မှာ အကွဲကြောင်းလေးအထက်နားက အစိလေး ကို ပါသေချာ မြင်နေရတယ် ။ ဘေးမှ အဖတ်လေး နှစ်ဖတ် နဲနဲ ပြဲအာ သယောင် ဖြစ်နေတယ် ။ အဖုတ်ဝ မှ အရည်ကြည်လေး တွေ လည်း ထွက်လို့။ မျက်လုံးလေး မှေးစင်းပီး ကျွန်နော့် လီး ဝင်လာမယ် အချိန် ကိုမှန်းမျှော်နေတဲ့ စုမွန် ကို ခြေထောက် နှစ်ချောင်း ကို အသာ ဆွဲမ ကာ ကျွန်နော် ပုခုံး တဘက်တချက် ပေါ် တင်လိုက်တယ်။

“သွင်းလိုက်တော့ကွာ စုမွန် လိုချင်နေပီ“ ဆိုပီး ကျွန်နော့် လီးချောင်း ကို လှမ်းကိုင်ကာ သူ့အဖုတ် အဝ တဲ့တဲ့ မှာ နှဲ့ ပေးလိုက်ချိန် ကျွန်နော်လည်း ခန္ဒာကိုယ် ကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်တယ် “ပလွတ် …ဘွတ် ..“ “အားးးး ဟုတ်တယ်ကွာ ..အားး ကိုရယ်“ “ဇွတ် ဇွတ် ဇွပ် … ဘွတ် ..“ “အားကောင်းတယ် ကို ဖိစောင့်ပေး အားးး“ ပက်လက်လှန်လျှက်မှ ခေါင်းထောင်လာပီး သူလက်နှစ်ဘက် ဖြင့် ကျွန်နော့် ခါးကို လှမ်းကိုင်ကာ စောင့်ခိုင်းတော့တယ် ။ စုမွန်စောက်ပတ် က သိပ်မကြပ်တော့ပါ ။ အိမ်ထောင်သည် မို့ နဲနဲ တော့ ချောင်နေသည် ။

ချောင်နေသည် ဆိုတာထက် စုမွန် စောက်ရည်တွေ ထွက်နေတော့ အဝင်အထွက်က ချောချောချူချူ ဖြစ်နေတာလဲပါတယ် ။ “အားးး စုမွန် ကို ကိုယ်လိုးနေပီးနော် အားးး ကောင်းရဲ့လားးး “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ ကုတင်အောက်ကနေ ဒူးကွေးထားရသည်မို့ သိပ် အားမပါလှ ။ စုမွန်က ကုတင်ပေါ် မှာ ပက်လက်လှန် အနေအထား ဖြစ်သဖြင့် အောက်ကို နဲနဲ နိမ့်နေသည်။ ကျွန်နော်လည်း စုမွန်ရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဘက်ကို ပုခုံးပေါ် တင်ကာ အောက်သို့ ဖိဖိချရင်လိုးပေးနေတယ် ။ စုမွန် ရဲ့ နို့ အုံတွေ ကို လည်း မှီသလောက်လှမ်းလှမ်းပီး လိုးနေရင်း စို့ပေးဖြစ်တယ် ။ “အားး ကောင်းတယ်ကို …အားးးး“ “အားး စုမွန် ကိုယ် ညောင်းလာပီကွာ ကိုယ့်ကို လေးဘက်ကုန်းပေးပါလား ကိုယ် ကုတင်အောက်ကနေ မတ်တပ်ရပ်ပီး လုပ်ချင်တယ် “ “အင်းးးးကုန်းပေးမယ်နော် စုမွန်ကို ကောင်းအောင် လိုးပေး“ ပက်လက်လှန်နေရာ မှ ထကာ စုမွန်က ကုတင်စောင်း မှာ လေးဘက်ထောက် ကုန်းလိုက်တယ် ။

အားး မိုက်တယ် .. ဘေးဘက်ကုန်းလိုက်တော့ စုမွန် ဖင်ကြီး က ပိုပီး ကားထွက်လာတယ် ။ စုမွန် ဖင်ကြီး တွေကို လက်နှစ်ဘက် ဖြင့် ပွတ်လိုက်ပီး ကျွန်နော့် လီးတံကို ကိုင်ကာ အဖုတ် ၀ မှာ လေးငါးချက် ဆွဲ ပွတ်ပစ်လိုက်တယ် “အားးး “ စုမွန် ခါးကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ကိုင်ကာ အဖုတ်ထဲ လီးကို စောင့်ထိုးသွင်းလိုက်တယ် ။ ကုတင်စောင်း မှာ လေးဘက်ကုန်းပေးထားတဲက အတွက် ကျွန်နော်က ကုတင်အောက်မှာ မတ်တပ်ရပ်ထားတာက စုမွန် အဖုတ်နဲ့ ကျွန်နော့်လီးတံ တတန်းထဲ ဖြစ်နေတယ် ။ဒူးကွေးစရာ မလိုတော့ ပိုပီး အားရပါးရ စောင့်လို့ရတဲ့ အခြေအနေဖြစ်သွားတယ် ။ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ် “ “အားးအားးး ရှီးးးးး အားးးး“ “ဘွတ်ဘွတ် ဘွတ် “ “အားးး ကောင်းတယ် ကို စောင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး စောင့်ပေး“ “အင်းး ဘွတ်ဘွတ်ဘွတ် အားးး ရော့ကွာ အားးး“ ကျွန်နော့် စောင့်ချက်တွေက ပိုပိုပြင်းထန်လာတယ် ။

ကျွန်နော် စုမွန်ရဲ့ နောက်ကို စုပီး စည်းထားတဲ့ ဆံပင်တွေ ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တယ် ။လေးဘက်ကုန်းရင်း ခေါင်းက အောက်ကို ငိုက်စိုက်ကျနေရာမှ စုမွန် ခေါင်းက နောက်ကို လန်ပီး ထောင်လာတယ် ။ မြင်းတစ်ကောင်ကို ဇတ်ကြိုးကိုင်ပီး စီးနေရသလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတယ် ။ “အင့် အင့် အင့် အင့် ..အားးအားး“ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ `ကျွီ ..ကျွီ ..ကျွီ “ “အားးးအားးး ကောင်းတယ်ကို စောင့်ပေး လီး အဆုံးထိ စောင့်ထည့်ပေး အားးး“ “ဖျန်းးးးး“ “ဖျန်းးးး“ စုမွန် တင်ပါးကြီးတွေကို နှစ်ချက်ဆင့်ပီး ရိုက်ပစ်လိုက်တယ် တင်ပါးမှာ နီရဲရဲ လက်ချောင်းရာများပင် ပေါ် လာတယ် ။ “အားးးး ကြိုက်တယ်ကွာ… အဲ့လိုမျိုး ကိုကြိုက်တာ “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ “ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် “ အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်ကာ အခန်းထဲမှာ ဆူညံနေတယ် ။

စုမွန် ကလည်း လေးဘက်ကုန်းထားရာမှာ နောက်ကို သူ့တင်ပါးကြီး ဖြင့် ပြန်ပြန် စောင့်ပေးနေတယ် ။ “အားးး ကောင်းတယ်ကွာ စုမွန် ကို ကြမ်းပေး ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးပေးတာ ခံချင်တယ်ကွာ “ “ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ် “ “ဖတ် ဖတ် ဖတ် “ “ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် “ “ဖျန်းးးးဖျန်းးးးဖျန်းးးးး“ “အားးး ကောင်းတယ် ….ရိုက်ပါ စုမွန်ကို ရိုက်ပါ အားးး“ “ဖျန်းးးးဖျန်းးးဖျန်း “ စုမွန် တင်ပါးကြီးတွေရဲစပ်နေပီ ကျွန်တော့် ရိုက်ချက်တွေက လည်း ပြင်းလာသလို ကျွန်နော့် လီးဖြင့်စောင့်ချက်တွေကလည်း သွက်လာတယ် ။ ကျွန်နော် စုမွန် စက်ပတ် အတွင်း မှ လီး တံကို ချွတ်ကာ ကုတင်အောက် မှာ ဒူးထောက်လိုက်တယ် ။ ကျွန်နော့် မျက်နှာ နဲ့ စုမွန် စောက်ဖုတ် နဲ့ တန်းနေတဲ့ အနေအထား ရောက်သွားတယ် ။ စောက်ရည်တွေ ထွက်နေတာ ပေါင်ကိုတောင် စီးကျနေပီ ။ ဖင်နှစ်ခြင်းကြားမှ စအိုဝ မဲမဲ လေး ကို လည်း မပေါ်တပေါ် တွေ့လိုက်တယ် ။

ဖင်နှစ်ခြမ်း ကြီးမား တာကြောင့် စအိုဝ က ကြားမှာ သိပ်မပေါ်လှ ။ စောက်ပတ် မှာ လိုးထားတဲ့ အရှိန်ကြောင့် ပြဲအာ နေတာ စောက်ခေါင်းသား နီရဲရဲ ကိုပါလှမ်းမြင်နေရတယ် ။ ကျွန်နော့် လျှာ ကို ရှေ့ ထုတ်လိုက်ပီး စောက်ဖုတ် တပြင်လုံး ကို လှမ်းယက်လိုက်တယ် ။ ဖင်နှစ်ခြမ်းကြားမှာ ကျွန်နော့် နှာခေါင်းက မြုပ်ဝင်နေပီး ညှီစို့စို့ အနံတခု ရနေတယ် ။ စောက်ဖုတ်ရည် ဖန်ကျိကျိ အရသာ က ကျွန်နော့် လျှာ ဖျား မှ ထိတွေ့ နေပီး နွေးနေတယ် ။ကျွန်နော် စောက်ဖုတ် ကို လှမ်းယက်လိုက် စောက်ခေါင်း ထဲ ကို လက်ညိူးလက်ခလယ် နှစ်ချောင်း ပူးပီး ထုတ်သွင်းလုပ်ပေးလိုက် လုပ်ပေးနေလိုက်တယ် “အားးး ကောင်းတယ် ကို ယက်စမ်းပါ စုမွန် စောက်ပတ်ကြီး ကို ယက်ပစ်စမ်းပါ ..“ စုမွန် နုတ်မှ ခပ်ကြမ်းကြမ်း စကားတွေ ထွက်လာတယ် သူ အရမ်းဖီလ်း တက်နေမှန်း သိသာတယ်။

ဖင်ကြီးတဲ့ သူတွေ ရာဂ ကြီးတယ် ဆိုတာ တကယ်မှန်တယ် ။ တင်ပါးကြီးတဲ့ မိန်းကလေး တွေက ခပ်ကြမ်းကြမ်း အလိုးခံရတာကို လည်း နှစ်သက်ကြတယ် ။ စုမွန် စောက်ပတ်ကြီး က