ဖေဖေနဲ့မှအားရမိတယ်(အောစာအုပ်)

ဖောင်း…..ဖောင်း…..ရှီး…..ဖောင်း သီးတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော်တရက်နေ့ညလေးကမိုးတိမ်သားကင်းကင်းနဲ့ကြည်လင်တောက်ပနေတယ်လေ။ ရပ်ကွက်ထဲက ကလေးငယ်တွေရဲ့ဗျောက်ဖောက်သံကရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးဟိုမှသည်မှ သောသောညံနေတယ်။ “ဖေဖေနားညီးနေပြီထင်တယ်” “မညီးပါဘူးသမီးရယ် ဖေဖေတို့ငယ်ငယ်ကလဲဒီလိုပဲကစားကြတာပါပဲ” ဝရံတာကနေအိမ်ထဲကိုဝင်လာရင်းဘေးက စတီခုံလေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်တဲ့ချွေးမလေးကို ဦးထွန်းလှမ်းကြည့်ပြောလိုက်မိတယ်။ “အဖေ့သားနဲ့မြေးကတော့ရေကျော်ပွဲဈေးသွားကြပြီ” “သမီးရောလိုက်မသွားဘူးလား”

“မလိုက်ချင်ပါဘူးအဖေရယ်လူအရမ်းများတာ သူတို့သားအဖပဲဝါသနာပါတယ်လေ” ပြောပြီးတော့နောက်ဖေးဖက်ထွက်သွားတဲ့ချွေးမလေးကိုဦးထွန်းငေးနေမိတယ် မိန်းမဆုံးပြီးထဲကရွာကအိမ်မှာတစ်ယောက်ထဲနေနေရာကနေသားနဲ့ချွေးမလေးကရန်ကုန်ကိုဘုရားဖူးခေါ်လို့ရောက်လာခဲ့တာပေါ့။ ပြောရအုံးမယ် ကျွန်တော်အသက်ကအခုတန်ဆောင်မုန်းဆို ၄၈ ပြည့်ပြီပေါ့။ ရွာမှာတော့မိန်းမနဲ့ကုန်စုံဆိုင်လေးဖွင့်ရင်းဘဝကိုရပ်တည်ခဲ့ကြတာ။ သားဖိုးလုံးကလဲအားကိုးရပါတယ် မိန်းမဆုံးတော့ဘာမှမလုပ်တော့နဲ့ ဆိုပြီးသူပဲထောက်ပံ့ထားတာလေ။ ဒီကောင့်ကိုရန်ကုန်မှာကျောင်းထားဖို့ရွာမှာလင်မယားနှစ်ယောက်ခြို့ခြံချွေတာပြီးတော့နေခဲ့ရတာ။

ကျောင်းပြီးတော့အလုပ်ဝင်ရင်းနဲ့ အလုပ်ရှင်ရဲ့သမီးနဲ့ညားတော့တာပါပဲဗျာခုတော့ဒီကောင်သိတတ်လို့သာပေါ့။အိုဇာတာကောင်းတယ်ပဲပြောရမယ်ထင်တယ်။ ခုတော့ဘာအလုပ်မှမလုပ်ပဲဘုရားသွားကျောင်းတက်ပေါ့။ခုလဲအဖေရန်ကုန်လာနေဆိုတာနဲ့တစ်လနှစ်လရောက်လာခဲ့တာ တောသားဆိုတော့လဲကိုယ့်ရွာပဲကိုယ်ပျော်တယ်လေ။ခင်ရာဆွေမျိုးမြိန်ရာဟင်းကောင်းဆိုသလိုပေါ့ရွာမှာကကိုယ့်ဆွေကိုယ့်မျိုးလိုဖြစ်နေကြပြီဆိုတော့ ဒီကောင်တွေရန်ကုန်တော့တယ်မကြိုက်လှပါဘူးဗျာ ၂၅ပေ ပေ၅၀ အိမ်ခန်းထဲမှာအိမ်ခန်းကသုံးခန်းနောက်ဖေးရေချိုးခန်းအိမ်သာဆိုပေမဲ့ တယ်ပြီးကျဉ်းကျပ်လှတယ်။

ပြီးတော့လဲ အဲယားကွန်းဆိုတဲ့ဟာကလဲအေးပြီးလတ်ဆတ်နေတဲ့လေနဲ့ဇိမ်တော့ကျပါရဲ့ ကျုပ်တော့ရွာ က လေလောက်မကြိုက်လှဘူးရယ်။ ပြီးတော့ဒီရန်ကုန်ရောက်မှပဲကျုပ်စိတ်လဲဘယ်လိုဖြစ်တယ်မသိပါဘူး။ရွာမှာတော့အားလုံးကရိုးရိုးရယ်လေ။ ဒီကမိန်းခလေးတွေကစကတ်ကျပ်ကျပ်ထုပ်ထုပ်နဲ့တစ်ချို့ဆိုအတွင်းကဘောင်းဘီအရာလေးတောင်ထင်းလို့ ဒါနဲ့ပြောရအုံးမယ် ကျုပ်ချွေးမလေးနာမည်က အိဖြူကျော်တဲ့ဗျ တရုတ်မြန်မာ ကပြားမလေးပေါ့။ဖိုးလုံးကျောင်းပြီးတော့ကောင်မလေး မိဘရဲ့ပလပ်စတစ်ဆိုင်မှာဝင်လုပ်ရင်းနဲ့ရိုးသားကြိုးစားတယ်ဆိုပြီးသူတို့သမီးနဲ့ပေးစားလိုက်တော့တာပါပဲ။

ဒီကောင်ကတောသားသာဆိုတာလူပုံကရည်ရည်မွန်မွန်ကို..။ ကျုပ်ချွေးမလေးကလဲမြို့သူဆိုတော့ဝတ်တတ်စားတတ်ရယ်လေ။ခုတော့သူတို့သား ကျုပ်မြေးတောင် ၅နှစ်ထဲဝင်လို့ကျောင်းတက်နေပြီ ဖိုးလုံးအသက်က ၂၈ အိဖြူလေးကတော့၃၂ ထဲတောင်ဝင်ပြီထင်တယ်။တစ်သားမွေးတော့တသွေးလှဆိုသလိုပဲ အသားကဖြူဖြူတုတ်တုတ်ပြည့်ပြည့်နဲ့ နိုးအုံကြီးတွေဆို တင်းရင်းအိစက်လို့ပေါ့။ လူကပြည့်တော့ထမီစကတ်များဝတ်လိုက်ရင် ှဆီးခုန်အိအိလေးကတင်းပြီးမို့နေတော့တာပဲ။ အရပ်ကတော့ ၅ပေ၄ လောက်ရှိမယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ကိုယ်သားရဲ့မိန်းမဆိုတော့လဲ စိတ်ကိုချုပ်တီးပြီးနေရတာပေါ့ဗျာ။

“ဖေဖေအိပ်ချင်ရင်အိပ်တော့လေ” တစ်ယောက်ထဲတွေးနေရင်းနဲ့ဘယ်အချိန်ကထွက်လာတယ်မသိတဲ့ချွေးမလေးကဘေးကနေပြောလိုက်တယ်။ “အေးအေးသမီး ခြေလက်ဆေးပြီးအိပ်တော့မယ်” “ဟုတ် ဖေဖေ” ဒီလိုနဲ့ကျုပ်လဲဘယ်အချိန်ထိအိပ်ပျော်သွားလဲမသိပါဘူး ညဖက်တရေးနိုးတော့…… “ဟင်း….ဟင်း………..ဖြေးဖြေးလုပ်လေဟိုဖက်မှာအဖေရှိနေတာကို” တစ်ချက်တစ်ချက်တိုးတိုးလေးကြားလိုက်ရတဲ့အသံကြောင့် ကျုပ်ကိုယ်ကျုပ်လဲနိုးနေတယ်လို့မထင်ရအောင်အသာငြိမ်ပြီးနားထောင်နေမိတယ်။ ကျုပ်သိလိုက်ပါတယ်။ဖိုးလုံးတစ်ယောက် သူမိန်းမကိုလိုးဖို့နှူးနေရင်ကထွက်လာတဲ့အသံဆိုတာကို…..။

နားထောင်နေရင်းနဲ့ကျုပ်စိတ်တွေလှုပ်ရှားလာမိတယ်။ ကျုပ်လဲအတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူပဲဟာ ပြီးတော့ပုထုဇဉ်ပဲလေရဟန်းနာမှမဟုတ်ပဲ မိန်းမဆုံးပြီးထဲကဒီလိုမဖြစ်ရတာကြာနေတဲ့ကျုပ်စိတ်တွေကကိလေသာသွေးတွေကြောင့်လန်းဆန်းသလိုခံစားလာမိတယ်။ ကိုယ့်သားလင်မယားလိုးဖို့ပြင်နေတာမကြည့်သင့်မကြားသင့်ဘူးဆိုပေမဲ့ခုလိုမထင်မှတ်ပဲဆုံရတော့လဲမျက်ကွယ်ပြုလို့မရပြန်ဘူး “ဖေဖေကြားမယ်…ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ မောင်ကလဲ” “အိပ်နေပါပြီ အိလေးရာမကြားပါဘူး” “အာ….ဒါတော့ဒါပေါ့ မကြားအောင်လုပ်မှ တော်ကြာကြားသွားရင်ရှက်စရာကြီး” “အာ….မောင့်………ဖြေးဖြေးဆို….အားကျွတ်.ကျွတ်.ကျွတ်” ခပ်တိုးတိုးပြောနေပေမဲ့

အခနျးနံရံပေါျကလဝေငျပေါကျပှတျလုံးတိုငျလေးတှနေဲ့ဆိုတော့အတိုငျးသားကွားနရေတယျ။ တပွှတျပွှတျနဲ့ပါးစပျနဲ့စုပျနတေဲ့အသံတှေ အိဖွူလေးရဲ့ခပျတိုးတိုးငွီးသံလေးတှကေ ကြုပျရငျကိုဆူပှကျလာစတေယျလေ။ မကြျစိနဲ့မမွငျရပမေဲ့စိတျကူးနဲ့ပုံဖောျကွညျ့နမေိတယျ။ အိအိ ရဲ့လုံးကွီး ဆူဆူဖွိုးဖွိုးတစျတစျခဲခဲ ကျိုယျလုံးလေးကို ဖိုးလုံးတစျယောကျ စိတျရှိလကျရှိကိုငျတှယျပှတျသပျနပေုံတှကြေုပျမကြျစိထဲမှာတစျရေးရေးမွငျယောငျနမေိတယျ။ မိနျးမအရသာသိနတေဲ့ကြုပျအတှကျတော့ နို့အုံးတစျတစျခါးသိမျသိမျနဲ့ စှနျ့ကားနတေဲ့တငျအိအိတှနေဲ့ခြှေးမလေးကိုကွညျ့ပွီးတော့ ကြုပျလီးတောငျခဲ့ရတာအကွိမျကွိမျ။

အဲ့ဒါကိုပဲကျုပ်ကကြိုက်နေမိတာ တစ်ကိုယ်လုံးတစ်သိမ့်သိမ့်နဲ့ရမက်သွေးတွေနိုးကြွနေတာကိုကအရသာလေ။ အပြာကားတွေကြည့်သလိုပေါ့ဗျာ။ကျုပ်ကတော့အပြာကားထက်ပိုကြိုက်တယ် အပြင်မှာတစ်တစ်ရစ်ရစ်ကြီးကိုမှန်းပြီးတော့ ကိုယ်စိတ်ကြိုက်ပုံစံမျိုးစုံလိုးလို့ရတယ်လေ။ ရုပ်ရှင်ဆိုတာသူလုပ်ပြတာကြည့်ရတာကို…။ “အို…..ဖြေးဖြေးဆိုမောင်ကလဲအတင်းပဲ…..အို.ဟိုး…ဟိုး……” အိဖြူလေးအသံကကျုပ်ရင်ကိုတော်တော်ဆူဝေလာစေတယ်။အတော်လေးကြာတော့ တကျွီကျွိနဲ့ကုတင်လှုပ်သံလေးတွေကြားလိုက်ရတယ်။ ကျုပ်သိလိုက်တာပေါ့…..ဖိုးလုံးတစ်ယောက်အိဖြူလေးကိုလိုးနေပြီဆိုတာ။

ကျုပ်စိတ်ထဲမှာလေ အိဖြူကျော်ရဲ့ ဆူဖြိုးအိတစ်နေတဲ့ကိုယ်လုံးလေးပေါ်မှာထပ်ပြီးတော့အားအင်အပြည့်နဲ့လိုးနေမဲ့ကျုပ်သားကိုမြင်ယောင်ရင်း ကျေလဲကျေနပ် မနာလိုလဲဖြစ်နေမိတယ်။ တစ်ယောက်ထဲငြိမ်နေရတဲ့ကျုပ်ကတော့ တင်းမာနေတဲ့ကိုယ်လီးကိုကိုယ်ဆုပ်ကိုင်ပြီးတော့ အိဖြူလေးကိုမှန်းဆနေမိတာပေါ့ဗျာ ကျုပ်လဲမိန်းမလိုးချင်တာပေါ့ မလိုးရတာကြာပြီလေကျုပ်မိန်းမသေပြီးထဲကဆိုပါတော့…ကျုပ်သားကတော့ကံကောင်းတာပဲ ဆူဖြိုးတောင့်တင်းတဲ့မြို့ကြီးသူကိုလိုးခွင့်ရတယ်ဆိုတာနဲတဲ့ကုသိုလ်လားဗျာ။အဓိကကတော့ ကိုယ်မိန်းမကိုကောင်းကောင်းကျေနပ်အောင်လုပ် ပေးဖို့ပဲဗျ

လီးပါရုံတက်လိုးတတ်ရုံနဲ့မိန်းမယူလို့မရသေးဘူးလေ ကျုပ်ဆိုတဲ့ကောင်ကအတန်းပညာသာပြီးအောင်မတတ်တာ ဒီလိုပညာမျိုးတော့ ဆရာတစ်ဆူပဲ။စောက်ဖုတ်ထဲလီးထည့်ထားရုံနဲ့ကျေနပ်မှုရတယ်ဆိုပေမဲ့ ယောက်ျားကကောင်းကောင်းလုပ်တတ်လေမိန်းမက ကျေနပ်သာယာလေပဲလေ။ “ဟင်း….ဟင်း…….” ကျုပ်တွေးနေရင်းနဲ့ပဲ တဖက်ခန်းကအသံတွေကပိုကျယ်လာတယ်။ခဏနေတော့ကျုပ်ကြားလိုက်ရတာ အိဖြူလေးအသံပေါ့ “မောင်…..တော်ပြီလား” “အင်း…..မောပြီ မောင်အိပ်တော့မယ်” “လုပ်ပြီမောင်ကတော့” သူတို့နှစ်ယောက်အသံတိုးတိုးလေးဆိုပေမဲ့ကျုပ်ဆီကအတိုင်းသားကြားနေရတယ်။

ကျုပ်လေ တကယ့်ကိုအားမရပါဘူးဗျာ ဘယ့်နှယ့် မိန်းမလိုးတယ်ဆိုတာလေးငါးမိနစ်နဲ့ဘာအရသာရှိမှာလဲ။ ဒီကောင်ဖိုးလုံးကဆေးလိပ်လဲသောက်တော့သိပ်အမောခံနိုင်ပုံမရဘူး…ကျုပ်ချွေးမလေးကျေနပ်ရဲ့လားမသိပါဘူးဗျာ ဒါပေမဲ့ကျုပ်လဲဘယ်တတ်နိုင်မလဲလေ။ လိုးနေတာဖိုးလုံး ပဲဟာကျုပ်မှမဟုတ်ပဲ။အင်းလေ..စောစောပြီးတော့လဲစောစောအိပ်ရတာပေါ့ ကျုပ်ငြိမ်နေရင်းနဲ့ခဏနေတော့ဖိုးလုံးရဲ့ဟောက်သံကိုကြားလိုက်ရတယ်။ဒါပေမဲ့လှုပ်ရှားနေတဲ့အသံတော့ကြားနေရတုံးဗျ ကျုပ်သိလိုက်ပါတယ် အိဖြူလေးအိပ်မပျော်ဘူးဆိုတာ….အင်း ဘယ်တတ်နိုင်မလဲလေ။ အဲ့ဒီညကစပြီးတော့နောက်ညတွေကျုပ်တော်တော်နဲ့အိပ်မပျော်ဘူးဗျ။

ဒီကောင်လင်းမယားလိုးတာကိုစောင့်စောင့်နားထောင်နေမိတယ်။ အိဖြူလေးကရုပ်ရည်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြည့်ကောင်းသလိုလင်ကိုလည်းဂရုစိုက်ရှာသား…လင်နဲ့ပက်သက်ပြီးတော့တော်ရတဲ့ယောခမအပေါ်လဲ ကိုယ်မိဘလိုပါပဲဗျာ။ ကျုပ်အပေါ်လဲဂရုစိုက်ရှာပါတယ်။မနက်မနက်ဆိုနွားနို့ တန်သည်နွားနို့လဖက်ရည်တန်သည်လဖက်ရည် မပျက်စေရဘူး ကျုပ်သာ သူလေးအပေါ်သမီးလေးလိုသဘောမထားနိုင်တာ။ ဖိုးလုံးကနေ့ဖက်ဆို အလုပ်သွားနေ ကျုပ်မြေးကလဲကျောင်းသွားဆိုတော့ အိမ်မှာကျုပ်နဲ့အိဖြူလေးနှစ်ယောက်ထဲလေ။အဓိကသူရေချိုးတဲ့အချိန်ပေါ့။

ထမီလေးရေလျားပြီးတစ်ခုတစ်လေကျုပ်ရှေ့မှာတံမြက်လှည်း ဖုန်စုတ်ဆိုတော့ကုန်းကုန်းကွကွပေါ့ အဲ့လိုအချိန်ဆို သူတင်ပါးအိအိကြီးတွေကထမီပါးပါးထဲမှာလုံးတစ်နေလိုက်တာ ကျုပ်ဖြင့်အာခေါင်တွေ ခြောက်ပြီးလီးဆိုတာအစွမ်းကုန်တောင်နေတော့တာပဲ။ပြီးတော့ ရေချိုးခါနီးအဝတ်လျှော်ပြီးလို့အိမ်ရှေ့ဝရံတာမှာအဝတ်လှမ်းရင် ကျုပ်မသိမသာခိုးကြည့်ရတာအမောပေါ့။ မြို့ဆိုတော့တောလိုနေရာကျယ်ကျယ်မရှိဘူးလေ။ သူ့ဘော်လီလေးတွေ အတွင်းခံလေးတွေ တွေ့ရင်ကျုပ်ဖြင့် အခန်းထဲဆွဲသွင်းပြီးလိုးလိုက်ချင်တော့တာပဲ။သူဘာအရောင်လေးတွေဝတ်လဲကျုပ်တောင်အလွတ်ရနေပြီ တစ်ခုတစ်လေ ကျုပ်သူမသိအောင်လျော်ပြီးလို့ခြောက်နေတာလေးသွားသွားကိုင်ကြည့်မိတယ်။

အနက်လေးတွေ အနီလေးတွေ ပန်းရောင်လေးတွေ ပြီးတော့ ဇာလေးတွေရောပဲ….အဲ့ဒီဘောင်းဘီလေးတွေနဲ့သာဆိုကျုပ်ချွေးမလေးတော်တော်လှနေမှာဗျ ဒီလိုနဲ့ကျုပ်လဲ နေ့ဖက်ဆိုအိဖြူလေးအပေါ်ဖောက်ပြန်စိတ်နဲ့သာယာလိုက်ညဆိုသူတို့လင်မယားလိုးတာနားထောင်လိုက်နဲ့တော်တော် ကြာသွားတယ်မြို့မှာနေတာ။ညတိုင်းလိုးတာတော့မဟုတ်ဘူးရယ်။ လိုးတဲ့ညဆိုရင်တော့ကျုပ်အတွက်အခွင့်ကောင်းပေါ့ဗျာ လိုးတဲ့အခါတိုင်းလဲ ဖိုးလုံးတစ်ကောင်အရင်ပြီးလို့အိပ်တာကများနေတယ်။ ကျုပ်တော့ အားမရတာရောစိုးရိမ်တာရောပေါ့ စိုးရိမ်တယ်ဆိုတာက ဒီလိုမိန်းမမျိုးက ယောက်ျားမပေးနိုင်တာကို မခြားနည်းနဲ့ဖြည့်ဆည်းတတ်တယ်လေ။

အိလေးကိုလိုးချင်ပေမဲ့ သူတို့မိသားစုလေးတော့ မထိခိုက်စေချင်ဘူးရယ်။ကျုပ်သားမိသားစုကိုဗျ။ ကျုပ်လဲစိတ်တထင့်ထင့်နဲ့တစ်နေ့ပေါ့။ကျုပ်ထင်တဲ့အတိုင်ပဲဗျာ။ အိဖြူဈေးကနေဆွဲခြင်းလေးနဲ့ပြန်လာတာကိုဝရံတာကနေကျုပ်မြင်တော့ တံခါးဖွင့်ပေးဖို့တံခါးဆီလာခဲ့၇င်းနဲ့တံခါးရှေ့ရောက်တော့ စကားပြောသံလိုလိုကြားမိတာနဲ့ကျုပ်လဲငြိမ်ပြီးနားထောင်နေမိတယ်ပြီးတော့မှ သတိရတော့တံခါးကနေမပြင်ကိုချောင်းလို့ရတဲ့မှန်ဘီလူးလေးကနေချောင်းကြည့်မိလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ကျုပ်ရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းခုန်သွားမိတယ် ဒေါသထွက်တာရောစိတ်လှုပ်ရှားတာရောပေါ့။ကျုပ်မြင်လိုက်ရတာကမျက်နှာချင်းဆိုင်အခန်းကကောင်လေးရယ်ဗျ ရှိလှအသက်က ၁၇ ၁၈ ပေါ့ အိဖြူလေးတက်လာတော့သူတံခါးလေးကိုဟပြီးစောင့်နေတယ်။

အခန်းရှေ့ရောက်တော့ အိဖြူကသူအခန်းဝမှာရပ်ပြီးစကားပြောနေတာကို ဘာတွေပြောနေလဲမသဲကွဲပေမဲ့ ကောင်လေးလက်က ချွေးမလေး ရဲ့ဖင်ကိုထမီစကတ်တင်းတင်းလေးပေါ်ကနေကိုင်လိုက်တာကျုပ်တွေ့လိုက် ရတယ်လေ။ကျုပ်သားတိုက်ခန်းလှေကားကတံခါးမရှိတော့မှောင်ရိပ်ကများနေတယ်။ဒါကပဲသူတို့အတွက်အခွင့်အရေးပေါ့။ထမီစကတ်လေးပေါ် ကနေဖင်အိအိလေးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ပွတ်နေတာများဗျာ ဈေးခြင်းတောင်းလေးကဘေးမှာချလို့ပေါ့ အိဖြူလေးက ကောင်လေးရင်ခွင်ထဲမှာ ဖက်လို့။သူတီရှပ်ကျပ်ကျပ်လေးထဲကတင်းအိနေတဲ့နို့တွေဆိုတာရင်ခွင်နှစ်ခုကြားမှာအိဝင်နေလိုက်တာ။

ကျုပ်လဲကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နေမိတာ ဒေါသစိတ်တောင်ဘယ်ရောက်သွားမှန်းမသိပါဘူးဗျာ.ဖက်ထားရင်းနဲ့ အိဖြူလေးနှုတ်ခမ်းကိုကောင်လေးကစုပ်နေတယ်ဗျ ကြည့်လို့တော့ကောင်းသား…အိဖြူလေးဆိုတာကောင်လေးလီးရှိတဲ့နေရာကိုသူဆီးခုန်မို့မို့လေးနဲ့အတင်းကိုဖိကပ်ပြီးဖက်ထားနေလိုက်တာ။ တော်တော်ကြာကြာလေးနမ်းပြီးတော့မှချွေးမလေးကသူအကျီကျပ်ကျပ်လေးကိုခါးကနေဆွဲဆန့်ချပြီးတော့ကောင်လေးကိုတိုးတိုးလေပြောနေတယ် ကျုပ်လဲတံခါးကနေခွာပြီးတော့စတီပေါ်မှာမှင်သေသေနဲ့ပြန်ထိုင်နေရတော့တာပေါ့.ခဏနေတော့တံခါးသောဖွင့်သံနဲ့အတူပွင့်လာတဲ့ တံခါးရွက်လေးနောက်ကနေ အိဖြူလေးပေါ်လာတယ်။

“ဖဖေအေစောကွီးနိုးနတောလား” ခုံမှာထိုငျနတေဲ့ကြုပျကိုအံ့သွဟနျနဲ့ကွညျ့ရငျးပွောလာတဲ့စကားကိုကြုပျလဲမသိသလိုပွနျဖွမေိလိုကျတယျ “အငျး အိပျမရတာနဲ့နိုးလာတာသမီးရေ” “ဒါဆိုရမေိုးခြိုးတော့လေ မနကျစာစားရအောငျ” “အငျးအငျး” ကြုပျလဲတောငျနတေဲ့လီးကိုပေါငျကွားမှာညှပျထားရငျးနဲ့တိုတိုပဲဖွလေိုကျမိတယျ။ အဲ့ဒီနေ့ကတော့ကြုပျစိတျတှတေောျတောျကိုကစဉျ့ကလြားပဲ။ ကြုပျနားလညျပါတယျ အလိုမပွညျ့တဲ့မိနျးမတစျယောကျဟာဒါမြိုးဖွစျလာမယျဆိုတာ အဲ့ဒီညကသူတို့လငျမယားလိုးကွတယျဗြ မနကျကအိဖွူ ကို ကြုပျမွငျပွီးကတဲက ခြှေးမလေးအပေါျအရငျကထကျပိုပွီးရဲလာမိတာတော့အမှနျပဲ။

ထင်းခွေမကြုံရေခပ်ကြုံတယ်ဆိုတဲ့စကားပုံလိုတော့ အခြေအနေကိုစောင့်နေတဲ့ကျုပ်အတွက်တော့အဲ့ဒီည သူတို့လင်မယားလိုးနေတဲ့အချိန် ရေအိပ်သွားသလိုလိုနဲ့ နောက်ဖေးဖက်ကိုထွက်လာခဲ့မိတယ်။ အိမ်သာထဲကထိုင်တဲ့ကြွေခွက်ပေါ်မှာထိုင်ရင်းကျုပ်ပုဆိုးထဲကတင်းမာနေတဲ့ လီးကိုထုတ်ပြီးတော့တစ်ယောက်ထဲဂွင်းတိုက်နေခဲ့မိတာပေါ့။အိမ်သာတံခါးကိုတမင်ပဲ ခပ်ဟဟဖွင့်ထားခဲ့တယ်။ခဏနေတော့ကျုပ်ထင်တဲ့အတိုင်ပါပဲ အိဖြူလေးတစ်ယောက်နောက်ဖေးဖက်ကိုဝင်လာတဲ့အသံကိုကျုပ်ကြားလိုက်ရတယ်။ကျုပ်လက်ကစောစောကထက်ပိုလှုပ်ရှားနေမိတာပေါ့။ ကျုပ်သိနေတယ်လေ တံခါးဟဟလေးကနေသူကြည့်နေမယ်ဆိုတာကိုပေါ့။

နောက်နေ့မနက် အိဖြူလေး ကျုပ်အပေါ်ဆက်ဆံပုံကပုံမှန်ပါပဲ။ဒါပေမဲ့သူမျက်လုံးတွေကတော့ကျုပ်နဲ့အကြည့်ချင်းဆုံမှာကြောက်နေတာကို တွေ့ရတယ်။သေချာပြီပေါ့။ကျုပ်ကိုသူမနေ့ညကမြင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ။ပြီးတော့ထူးထူးခြားခြားအရင်နေ့တွေကနေ့လည်သူ့အခန်းထဲမှာတံခါးပိတ်ပြီးတော့ အိပ်တတ်တဲ့သူက ဒီနေ့မှာအခန်းတံခါးကိုခပ်ဟဟဖွင့်ထားတာတွေ့ရတယ်။ကျုပ်လဲနောက်ဖေးဖက်ဝင်သလိုအိမ်ရှေ့ထွက်သလိုလိုနဲ့ ကြည့်ရတာအမောပေါ့။အဲ့လိုနဲ့တစ်ကြိမ်တော့ကျုပ်အခန်းထဲကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်ကျုပ်ကိုပြန်ကြည့်တဲ့အိဖြူလေးနဲ့မျက်လုံးခြင်းဆုံသွားမိတယ် ကျုပ်လဲ… “သမီးအိပ်မပျော်ဘူးလား”

အခနျးတံခါးလေးကိုဟရငျးမေးလိုကျတော့ “ဟုတျဖဖေေ” ကြုပျလဲတဒိနျးဒိနျးခုနျနတေဲ့ရငျထဲကနှလုံးခုံသံကိုတောငျကွားနမေိသလိုပါပဲ။အခနျးထဲရောကျသှားတော့သူအိပျနတေဲ့ကုတငျပေါျကမှေ့ယာ စှနျးလေးမှာထိုငျလိုကျတယျ။ ပနျးရောငျမှေ့ယာစှပျလေးပေါျမှာအိအိထှေးထှေးကိုယျလုံးလေးနဲ့လှဲနတေဲ့ သမီးလေးကအိမျနရေငျးထမီအနီရောငျပြော့ပြော့လေးနဲ့ပေါ့ ထမီပြော့ပြော့လေးပေါျကနအေတှငျးခံဘောငျးဘီအရာလေးကလဲထငျးနလေိုကျတာ။ အပေါျကတီရှပျအဖွူရောငျပှပှလေးနဲ့ဖွူဝငျးဝငျးအသားလေးကထငျးနအေောငျတောကျပနသေလိုပါပဲ။

ပုံပြင်ထဲကနတ်သမီးလေးလိုပေါ့ဗျာ တုံချီတုန်ချနဲ့အတော်ဝေခွဲမရဖြစ်နေတဲ့ကျုပ်လဲတစောင်းလေးကနေပက်လက်အနေအထားပြင်အိပ်လိုက်တဲ့ အိဖြူကြောင့်မနေနိုင်တော့ပဲ မွေ့ယာလေးပေါ်အသာလှဲရင်း ချွေးမလေးရဲ့ကိုယ်လုံးအိအိလေးကိုခပ်တင်းတင်းဖက်ထားလိုက်တော့တယ်။ “အို….အမေ့” ဆိုပြီးတော့ တိုးတိုးလေပြောတဲ့ချွေးမလေးရဲ့အသံလေးကိုပါကြားလိုက်ရတယ်လေ။ “မတော်ပါဘူး ဖေဖေရယ်” တဲ့ ကျုပ်ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုတာသိထားပြီးဖြစ်တဲ့ အိလေးကကျုပ်ကိုအသာလေးတွန်းရင်းခပ်တိုးတိုးလေးပြောရှာတယ်။ “ဖေဖေ မနေနိုင်တော့ဘူးသမီးလေးရယ် သမီးလေးကိုမြင်ရတာစိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘူး သမီးကိုလိုးပါရစေကွယ်…နော်”

ကျုပ်ခပ်ရဲရဲပြောရင်း မိုမိုလေးဖောင်းနေတဲ့ချွေးမလေးရဲ့ပါးလေးကိုနမ်းလိုက်မိတယ်။ “အို….ဟင်…ဟင့်…ဟင့်အင်း ….မကောင်းပါဘူးဖေဖေရယ်သွားပါနော်….သမီးကြောက်တယ်” “ကွယ် သမီးလေးကလဲဘာကြောက်စရာရှိလဲ သမီးယောက်ျားလဲလိုးနေတာပဲ ပြီးတော့ဟိုဖက်ခန်းကကောင်လေး” ကျုပ်စကားမဆုံးခင် အိဖြူလေးက “ဟင် ဖေဖေ….ဖေဖေဘယ်လိုသိလဲ” “သမီးရယ်” ကျုပ်တိုးတိုးလေးပြောရင်း ချွေးမလေးရဲ့ပါးလေးနှစ်ဖက်ကိုလေးငါးကြိမ်နမ်းနေမိတယ်။လက်ကလဲထိမိတဲ့အသားစိုင်အိအိလေးတွေကို ဖွဖွလေးပွတ်ပေးနေမိတယ်လေ။တင်ပါးနဲ့ပေါင်တံလေးတွေကအိတင်းနေတာကြောင့် ကျုပ်လက်နဲ့ထိလိုက်တိုင်းအိခနဲအိခနဲပေါ့။

ပါးလေးကိုနမျးနရောကနေ ခြှေးမလေးရဲ့လညျတိုငျအိအိတှကေိုပွီးတော့လကျမောငျးထှေးထှေးလေးတှကေိုပါအစဉျလိုကျနမျးနမေိတာပေါ့။ နမျးနရောကနေ အိလေးရဲ့နှုတျခမျးဖူးဖူးလေးပေါျကြုပျနှုတျခမျးတှနေဲ့ဖိခလြျိုကျတော့ သူလေ တစျကိုယျလုံးကော့တကျသှားခဲ့တယျ။ တံခါးပေါကျမရှိတဲ့တိုကျခနျးလေးကမီးပိတျထားရငျညဖကျလိုပါပဲ။အခနျးလေးကခပျမှောငျမှောငျရယျ ပွီးတော့ အိမျထဲမှာသူနဲ့ကြုပျနှစျယောကျထဲရယျလေ။ကြုပျအတှကျတော့တကယျ့ကိုလောကနိဗာနျပါပဲ။ မှေ့ယာအိအိလေးပေါျကနတျသမီးလေး ….အဲ့ဒီအခြိနျမှာကြုပျခြှေးမလေးဆိုတဲ့စိတျတောငျမရှိတော့ဘူးဗြာ

ယောက်ျားအရသာသိနေတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် အထိအတွေ့ဆိုတာကိုဘယ်လွန်ဆန်နိုင်ပါ့မလဲ။နှုတ်ခမ်းခြင်းနမ်းနေရင်းနဲ့ ကျုပ်လက်တွေကအိဖြူရဲ့နို့အုံတင်းတင်းတွေပေါ်ကိုဖိဆုပ်ရင်းပွတ်နယ်နေမိတော့တယ်။ “အား…..ဖေဖေရယ် ….အိုး…ကျွတ်…ကျွတ်…ကျွတ်…..” ချွေးမလေးဘယ်လောက်တောင်ကာမဇောတွေထန်နေပြီလဲဆိုတာကျုပ်သိတာပေါ့။ကျုပ်စိတ်ရှိသမျှအပေါ်ပိုင်းကိုဆွပြီးတော့ ခါးကထမီလေးကိုဆွဲလိုက်တော့သူလေးလေ အလိုက်သင့်လေးခါးလေးကော့ပေးရင်းတွန်းချွတ်ပေးရှာတယ်။ ထမီလေးမရှိတော့တဲ့အချိန်ကျုပ်မြင်ဘူးနေကျ အတွင်းခံဘောင်းဘီပန်းရောင်လေးက အိဖြူလေးရဲ့ခါးထက်မှာတစ်ရစ်အိစက်နေတဲ့ ဖင်လုံးလေးတွေကိုပွေ့ထုပ်ထားတယ်။

တီရှပ်အဖြူလေးကအပေါ်ကိုလန်တက်နေတော့ ဝင်းဝါအိထွေးနေတဲ့အသားစိုင်လေးတွေပေါ်မှာ ထင်းထင်းလေးဖြစ်နေတဲ့ဘော်လီအသားရောင်လေးကပနံရနေတာပေါ့။ကျုပ်ဘဝမှာကံကောင်းတယ်ပဲပြောရမယ်ထင်တယ် အခုလိုမြို့သူချောချောလေးကိုလိုးခွင့်ကြုံတာကိုပေါ့ တီရှပ်အဖြူလေးကိုကျုပ်ချွတ်ပေးတော့သူကကုတင်ပေါ်မှာထိုင်ရင်း ကလေးငယ်တစ်ယောက်လိုလက်လေးမြှောက်ပေးရှာတယ်။ တကယ့်ကိုပါပဲဗျာ ပန်းရောင်မွေ့ယာလေးပေါ်မှာဘော်လီအသားရောင်လေးနဲ့အတွင်းခံပန်းရောင်နုလေးဝတ်ထားတဲ့မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်ပေါ့ အတွန့်လေးတွေခွေနေတဲ့ဆံပင်လေးတွေကဖြူဝင်းတဲ့ပုခုံးသားနုနုလေးပေါ်မှာဖွာတွဲကျလို့လေ။

“ဖြူလေး” “ရှင်” တကယ့်ကိုလင်မယားနှစ်ယောက်လိုတိတ်ဆိတ်တဲ့အခန်းလေးထဲမှာအတူရှိနေတဲ့အရသာကကျုပ်ဘဝမှာပထမဆုံးပါပဲ တောသားဆိုတော့တောသူပဲလိုးဘူးတာကို. အတူယှဉ်ပြီးထိုင်နေတဲ့ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲကိုမှီချလိုက်ရင်းနဲ့ချွေးမလေးက “ဖေဖေ……ဘယ်သူမှမသိပါစေနဲ့နော် သမီးတောင်းပန်ပါတယ်။” “အင်းပါသမီးရယ်” ကျုပ်လေ ကျုပ်သူလေးကိုကျုပ်မိန်းမပဲဖြစ်စေချင်တော့တယ်။နွားအိုမြက်နုကြိုက်ဆိုတဲ့စကားကိုကျုပ်အခုမှကောင်းကောင်းသဘောပေါက်မိတာပေါ့ ဒီအနုအရွလေးကကျုပ်မိန်းမသာဆိုသိပ်ကောင်းမှာ…ပြီးတော့ကျုပ်သားကိုလဲစိတ်ထဲကအားနာနေမိတယ်။

ထိုင်နေရင်းကနေလှဲချလိုက်တဲ့သူအပေါ်ကနေထပ်လိုက်တော့သူလက်အိအိလေးတွေကနောက်ကျောဖက်ကိုလျှိုရင်းဘော်လီချိတ်လေးကိုဖြုတ်ပေးတယ် ပွင့်ထွက်လာတဲ့နို့ကြီးတွေကအုံးသီးနုတစ်ခြမ်းစာလောက်ရှိတာပေါ့။ပက်လက်လှဲနေတဲ့သူ့ပေါင်ကြားထဲမှာဒူးထောက်ထိုင်ရင်းသူ့အတွင်းခံ လေးကိုချွတ်ပေးတော့တင်လေးကိုကြွပေးရှာတယ်သူ့ပေါ်မှောက်လှဲချလိုက်တဲ့ကျုပ်ကို သူလက်တွေနဲ့ဆီးကြိုဖက်ရင်းပေါင်ခြံပေါ်ထောက်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကိုသူ့လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ပြီးတော့ စောက်ပတ်၀လေးကိုတေ့ပေးနေတယ်။ဝင်းအိနေတဲ့သူ့နို့လေးတွေကိုကုန်းစို့ရင်းစောက်ပတ်ဝမှာတေ့ ထားတဲ့ကျုပ်လီးနဲ့ဖိချလိုက်တော့အိခနဲတိုးဝင်သွားတယ်။

“အို…..အမေရယ်” တဲ့လေ ကျုပ်ချွေးမလေးရဲ့ညီးသံလေးနဲ့အတူကျုပ်လီးကလဲ သူ့စောက်ပတ်ဖောင်းဖောင်းလေးထဲကိုနစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီပေါ့ ကျုပ်လီးကသူ့စောက်ပတ်လေးထဲမှာလက်ဖဝါးနုနုလေးနဲ့ဆုပ်ထားသလိုတင်းကျပ်လို့နေတယ်။ဒါပေမဲ့စောက်ဖုတ်အုံလေးကဖောင်းအိပြီးတော့ စောက်ခေါင်းထဲကအရည်နွေးနွေးလေးတွေနဲ့နူးအိနေလို့ လိုးရတာမခက်ပဲအရသာတွေတထွေးကြီးခံစားနေခဲ့၇တယ်။ ကျုပ်လဲသူလေးရဲ့ချိုင်းအောက်ကနေလျှိုသွင်းပြီါ်တော့ပုခုံးသားအိအိလေးကိုဆုပ်ကိုင်ထားရင်းနဲ့ အိဖြူလေးရဲ့စောက်ပတ်ထဲကို အချက်လေးငါးဆယ်ဆောင့်လိုးပြီးစလိုက်တယ်။

နောက်မှခပ်ဖွဖွလေးညှောင့်နေတော့ အရသာမျိုးစုံခံစားနေရတဲ့ အိဖြူတစ်ယောက် ဖင်လေးကော့ကော့ပေးရင်းမွေ့ယာလေးပေါ်မှာကားကားလေးအလိုးခံနေရှာတယ်လေ။စောက်ဖုတ်ထဲကိုတစွပ်စွပ်တိုးဝင်နေတဲ့အသံနဲ့ ဆီးခုံလေးနှစ်ခုရိုက်သံကတဖတ်ဖတ်ရိုက်သံတွေကအခန်းလေးထဲမှာပျံ့လွင့်လို့လေ။ကျုပ်လဲကြမ်းတစ်ခါနုတလှည့်နဲ့ ချွေးမလေးကို ကောင်းကောင်းကြီးကာမအရသာတွေပေးနေမိတယ်။ ကျုပ်လဲနုနုလှလှတစ်တစ်ခဲခဲလေးကိုလိုးနေရလို့စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ အိလေး စောက်ခေါင်းထဲကိုလရေတွေဒလဟောပန်းထည့်လိုက်မိတယ်။ကျုပ်ပြီးသွားတာသိတဲ့အိလေးကကျုပ်ကိုတင်းတင်းဖက်ပေးထားတယ်လေ။

“သမီးလေး” “ရှင်” “ဖေဖေကိုစိတ်ဆိုးသွားလားသမီးရယ်”လို့မေးမိတယ် မဆိုးပါဘူးဖေဖေရယ်…နှစ်ယောက်လုံးမှမထိန်းနိုင်ကြတော့တာ ဘာစိတ်ဆိုးစရာရှိလဲ” “ဖေဖေလဲသမီးလေးကိုအရင်ထဲကအရမ်းလိုးချင်နေမိတာ ဒါကြောင့်ဖြစ်ချင်တာဖြစ်ဆိုပြီးအရဲစွန့်လိုးမိတာပါ” ကျုပ်ပြောတော့ပြုံးနေတဲ့အိလေးက ခြေရင်းမှာပုံနေတဲ့သူ့ထမီလေးနဲ့ပေါင်ကြားလေးကိုသုပ်ပြီးတော့ကျုပ်လီးကိုပါဖွဖွလေးသုတ်ပေးရှာတယ်။ “သမီး ဖေဖေလီးက သမီးယောက်ျားဟာနဲ့တူလား” “ဟင့်အင်း ဖေဖေနဲ့သားဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ ….ဟီး”ပြောရင်းနဲံရှက်ပြုံးလေးနဲံရယ်နေတယ်လေ။

“သမီးလဲဖေဖေနဲ့မှအားရမိတယ် ဘယ်နှခါပြီးသွားမှန်းတောင်မသိဘူး” ပြောရင်းနဲ့သူကိုယ်လုံးလေးကိုဆွဲရင်းလှဲချလိုက်တော့ ကျုပ်ရင်ခွင်လေးထဲကိုခလေးတစ်ယောက်လိုပြိုဆင်းလာတယ်။ ရင်ခွင်ထဲရောက်နေတဲ့ချွေးမလေးကိုထွေးပွေ့ရင်းတင်းတင်းလေးအိစက်နေတဲ့နို့ဖောင်းဖောင်းလေးတွေကိုပွတ်ချေလို့အိဖြူလေးကိုခွရင်း အခန်းမှောင်မှောင်လေးထဲမှာနှစ်ယောက်အတူမိန်းနေမိတော့တယ်။ “သမီးလေးကိုချစ်တယ်သမီးရယ်” “သမီးလဲဖေဖေကိုချစ်ပါတယ်” သူလေးကကျုပ်ရဲ့တရားဝင်မဟုတ်တဲ့ဒုတိယချစ်ဇနီးလေးပေါ့။ကျုပ်သူ့နှဖူးလေးကိုပေါ်ကိုအနမ်းတစ်ပွင့်ခြေချလိုက်တော့တယ်။ (ပြီးပါပြီ)