ရေခဲအုံပေးရမလားဟင်(အောစာအုပ်)

“မသိဘူး … နာတာပဲ သိတယျ …” “ဟုတျလား … သနားပါတယျ …” “မောငျ့ကို … သိပျခစြျလို့နောျ … ဟှနျ့ …” “သိပျခစြျရငျ … ထပျခစြျကွမယျလေ …” “တောျပါ …” “ခစြျခငြျသေးတယျ … မမရယျ” “ဟာ … မောငျ့ …” ပွောရငျးဆိုရငျး … ကြှနျတောျ့ဒုတျကို … ထုတျပွီး ပွနျထညျ့လိုကျသညျ … အတငျးထုတျပွီး အတငျးထညျ့ရသညျ … ပထမအကွိမျမဟုတျပမေယျ့ … မမ ပနျးလေးက ကွပျစီးနသေညျ … အဝငျအထှကျ ခပျသှကျသှကျ လုပျမရ … ဒုတိယ အကွိမျ … ခစြျပှဲဆငျနှှဲဖို့ … ကြှနျတောျ့မှာ … အားအငျတှေ ပွညျ့လာသညျ … ခစြျဦးသူ မမနဲ့ … ခစြျကမာ်ဘလေး တညျဆောကျဖို့ … မောငျးတငျလိုကျသညျ … မမကတော့ ငွီးငွူရှာသညျ …

ပနျးလေးက နာကငြျနရှောမှာပေါ့ … ကြှနျတောျ့ဒုတျ ဝငျသှားတိုငျး … တထုထျထုတျနဲ့ တခုခုကို ခလုတျတိုကျနသေညျ … “ပွှတျ … ဒုတျ …” “အား … မောငျ” “ပွှတျ … ပလှတျ … ဒုတျ …” “ဟငျ့ … မောငျ့ … ရှီး “ ခပျပွငျးပွငျးလေး ဆောငျ့လိုကျတိုငျး … မမနှုတျဖြားက … တသသနဲ့ ကြှနျတောျ့နာမညျကို ခေါျရှာသညျ … တဟငျ့ဟငျ့နဲ့ … ကြှနျတောျ့ကို ကစြျကစြျပါအောငျ ဖကျပွီး … ရမကျကမာ်ဘလေးထဲမှာ … မမ မြောသှားသညျ … မကြျစိလေးကို မှိတျ … နှုတျခမျးလေးကို ကိုကျပွီး … ကြှနျတောျ ခစြျသမြှ … မမ အလိုလိုကျရှာသညျ … ခစြျတယျ … မမရယျ … မမ ပနျးလေးက … မသိမသာလေး ကော့ကော့ပေးသညျ … မမ ခစြျတတျလာပွီ …

ချစ်မှုရေးရာမှာ … ချစ်အရသာကို ခံစားရင်း … မမ ကျွမ်းကျင်လာသည် … ကျွန်တော် ဆောင့်သမျှ … မမ ပင့်ပင့်ပေးသည် … တချက် တချက် … ပေါင်လေးက ကားတက်သွားသည် … ခြေထောက်လေးတွေ ဆတ်ကနဲ … ဆတ်ကနဲ … လေထဲမှာ ကန်မိသည် … ကျွန်တော့် စိတ်တွေ အကုန်လုံး … မမ ပန်းလေးထဲမှာ ရောက်နေသည် … နူးညံ့သည် … တင်းအိသည် … ခပ်တင်းတင်းလေး ညှစ်ထားမှုကို … အရသာခံပြီး … အဝင်အထွက် ခပ်သွက်သွက်လုပ်ကြည့်သည် … ကောင်းသည် … သိပ်ကောင်းသည် … မမ ပန်းလေးထဲက … အရည်တွေ … ထွက်ကျလာပြန်သည် … မမလည်း ကောင်းရှာမပေါ့ … ရမက်လှိုင်းအောက်မှာ … ချစ်သွေးကြွနေတဲ့ …

မမ မကြျနှာလေးကို ကွညျ့ပွီး … မမောနိုငျ မပနျးနိုငျ … အရှိနျကို ထပျမွှငျ့လိုကျသညျ … အဝငျအထှကျက … ပိုကွမျးလာသညျ … မမ ငွီးသံလေး ပိုကယြျလာသညျ … ခပျသှကျသှကျဆောငျ့လေ … မမ ပိုငွီးလပေဲ … တဟငျ့ဟငျ့ကနေ … ရှီးကနဲ ရှီးကနဲ … အောျသံလေး ထှကျလာသညျ … ကောငျးလိုကျတာ မမရယျ … စိတျကူးနယျလှနျက … အခစြျကမာ်ဘလေးဆီကို ရောကျဖို့ … သိပျမလိုတော့ပါ … အကွောတှေ တောငျ့တငျးလာသညျ … ရငျခုနျသံ ပိုမွနျလာသညျ … “ဟာ … မောငျ … မောငျ …” “မမ … အရမျးကောငျးတယျ … မမရယျ … ရှီး … “ “ပွှတျ … ပလှတျ … ပွှတျ … ဇှတျ … ဇှတျ …” “အား … မောငျရေ ……..”

မမကို အားကုန်ဆောင့်ပြီး … ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲက … အရည်တွေ ထွက်ကျသွားတယ် … မမ ပန်းလေးက အားကုန်ညှစ်ရင်း … မမလဲ … ကော့ပျံသွားတယ် … မမ ကိုယ်လုံးနွေးနွေးလေးကို … အတင်းဖက်ပြီး … ကျွန်တော့်ဒုတ်ကို … မမ ပန်းလေးထဲ … အဆုံးထိ ထိုးနှစ်ထားပစ်လိုက်မိတယ် … မမလည်း … အတင်းကော့ပြီး … ကျွန်တော်ချစ်သမျှ အလိုလိုက်ရှာတယ် … ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် … ရင်ခုန်သံ တသိမ့်သိမ့် … တငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့ … လောကစည်းစိမ်သစ်ကို … အတူတူခံစားရင်း … မှေးကနဲ အိပ်ပျော်သွားတယ် …လှပ်ကနဲ … တသိမ့်သိမ့်နဲ့ … ကျွန်တော် နိုးလာတော့ … ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ … မမ ကွေးကွေးလေး အိပ်နေရှာတယ် …

ညာလက်မောင်းပေါ်မှာ … ခေါင်းမှီအုံးလို့ … ဝတ်စလစ်နဲ့ … မမက လှသွေးကြွယ်လွန်းတယ် … မကြီးမသေး … မမရင်သားဆိုင်လေးက … ဖြူဖြူဝင်းဝင်းလေး … ကြည့်ပါအုံး … နို့သီးဖျား ပန်းရောင်လေးက … ရဲရဲတွတ်နေပြီ … ကျွန်တော် ညက … အတင်းစို့ထားလို့များလားမသိပါဘူး … နို့သီးဖျားလေးကို … ဖွဖွလေး … ကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ … မမ နှုတ်ခမ်းလေးက … နည်းနည်းလှုပ်သွားတယ် … ဟွန့် … မမ နိုးနေပြီနဲ့ တူပါရဲ့ … ကျွန်တော် … မမ နဖူးကို … မြတ်မြတ်နိုးနိုးနမ်းရင်း … ရင်သားဆိုင်လေးကို … ဖွဖွလေးနယ်လိုက်တယ် … မမ နှုတ်ခမ်းလေး ပိုလှုပ်သွားတယ် … လက်က ဟိုကိုင်ဒီကိုင်နဲ့ အောက်ဘက်ကို … ရွေ့လာရင်း …

တင်သားကားကားလေးကို … ကျွန်တော် … လက်နဲ့ ဖြေးဖြေးပွတ်ပြီး …. လက်ဖဝါးနဲ့ အုပ်ပြီးကိုင်လိုက်တယ် … မမ မနိုးသေးဘူး … မမကို … နည်းနည်းတွန်းလိုက်တော့ … ပက်လက်ကလေး လန်သွားတယ် … ဖြေးဖြေးလေး … မမခေါင်းအုံးထားတဲ့ … လက်ကို … ဆွဲထုတ်ပြီး … ကျွန်တော် … ငုတ်တုတ် ထထိုင်လိုက်တယ် … လှတယ် … မမရယ် … သိပ်လှတယ် … ဖြူဝင်းတဲ့ ပေါင်တံနှစ်ခုကြားက … မမ ပန်းတောင်ကုန်းလေးက … မို့မို့လေး … အမွှေးနုနုလေးကလဲ အုပ်နေတယ် … ကျွန်တော် … မမ ပေါင်လေးကို နည်းနည်းကားလိုက်တယ် … လှလိုက်တာ … မမရယ် … အဖုတ်ပေါ်က … နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခု ထူထူလေးနဲ့ မို့နေတယ် ….

မဟတဟ … အဝင်ဝက … ရင်ခုန်စရာလေး … ကြည့်နေရင်း … ပန်းလေးထဲကို … လက်ညှိုလေး … ထိုးထည့်ပစ်ချင်စိတ်ကို … တရိပ်ရိပ်တက်လာစေတယ် … ဖော်ပြနေတာပဲ … ဟာ … ကြည့်ပါအုံးဗျာ … အဖြူရောင်မွေ့ယာခင်းမှာ … အနီဖျော့ဖျော့ အကွက်လေး … ဒါ … ဒါ … ဟာ … မမရယ် … ညတုန်းက … မမ ပန်းလေးထဲကို … ကျွန်တော့်ဟာထည့်တော့ … တခုခုခံနေတာတော့ သိတယ် … ဘာမှန်းသေချာမသိလိုက်ဖူး … အခုတော့ … သိပြီ … အပျိုမြှေးပေါက်ပြီး … သွေးထွက်ကျလာတာ … အရမ်းချစ်တယ် မမရယ် … ကျွန်တော်ဟာ … မမရဲ့ ပန်းဦးပန် ချစ်ဦးသူဆိုတာ … ကျွန်တော်ယုံသွားပြီ … တားမရ ဆီးမရ … မြတ်နိုးစိတ်တွေ … အလိပ်လိုက်တက်လာတော့ …

ကျွန်တော် … စဉ်းစားမနေတော့ဘူး … မမ ပန်းလေးကို … ငုံ့ပြီး နမ်းပစ်လိုက်တယ် … နှုတ်ခမ်းသား မို့မို့လေး နှစ်ခုကို အသာဖြဲပြီး … အထဲက … ပန်းနုရောင် အသားဆိုင်လေးတွေကို … လျှာနဲ့ ယက်ပစ်လိုက်တယ် … “ဟာ … ဟင့် … ဟာ … ကွာ … မောင် … ဟင့် … ဟင့် … “ “ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေတာလဲ … ရှီး … ဟင့် …” မမ … ထပြီး ထိုင်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် … ကျွန်တော် … မမ ပေါင်လေးကို … အတင်းဖိထားပြီး … လျှာလေးနဲ့ ခပ်သွက်သွက် … ယက်ပစ်လိုက်တယ် … ချစ်စိတ်တွေ မွှန်နေတော့ … မရွံပါဘူးဗျာ … အနံ့လေးက သင်းပါတယ် … မမက အမြဲသန့်သန့်ရှင်းရှင်းနေတာဆိုတော့ … အနံ့ဆိုးမထွက်ဘူးပေါ့ … မသိမသာလေးတော့ ညှီပါတယ် …

ဒါပေမယ့် … ကျွန်တော် ချစ်တယ်လေ … “ဟာ … မောင် … မရွံဘူးလား … ဘာလို့နမ်းတာလဲ … ဟေ့ … ဟာ … အာ … ဟင့် …. ဟာ … ဟင့် …” မမ … ငြင်းလည်း … အတင်း နမ်းမှာပဲ … ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် … နမ်းပစ်လိုက်တော့ … ခပ်ပျစ်ပျစ်အရည်လေးတွေ … စိမ့်ထွက်လာတယ် … မမ ငြီးသံလေးက … တအားပဲ … ကျယ်လာတယ် … ဟိုတွန်းဒီကန်နဲ့ … မမ ရင်တွေ … လှိုင်းထန်ကုန်တယ် … ခြေထောက်တွေ … လေထဲမှာ … တောင်ကန်မြောက်ကန်နဲ့ … မမငြီးရှာတယ် … မွေ့ယာခင်းကို … အတင်းဆုပ်ပြီး … တင်လေးကို … အတင်း ကော့ကော့ပစ်လာတယ် … လေထဲမှာ … မမ တင်သားတွေ … ဆတ်ကနဲ … ဆတ်ကနဲ … ကြွနေတယ် …

ကျွန်တော် … နမ်းတာပေါ့ … အားရပါးရ နမ်းတယ် … နမ်းနေရင်းနဲ့ … မမ ပန်းဖူးလေးကို … တွေ့တယ် … ပြောင်ချောချော အစေ့လေးကို … စုပ်ပစ်လိုက်တယ် … “အား .. ကျင်တယ် … ကျင်တယ် … ရှီး … ဟင့် … ဟင့် … မခံနိုင်ဘူးကွာ … ဟေ့အေး … ဟာ …. ဟာ … ဟာ … ဟင့် …” ဝုန်းဆို … မမ တင်သားဆိုင်တွေ ကော့ထားရာကနေ … ပြုတ်ကျသွားတယ် … ယမ်းခါသွားတယ် … မရဘူးလေ … ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေက … မမ ပန်းဖူးလေးနဲ့ အတူ ကပ်ပြီးလိုက်သွားတယ် … ဘယ်ကို ဝေ့ကနဲ ရှောင်လဲ … လိုက်တာပဲ … ညာကို ဆတ်ကနဲ ရှောင်လဲ … မကွာဘူး … အတင်းကို … စုပ်ထားတာ … မမ ပန်းစေ့လေး … မာမာဆတ်ဆတ်လေး … အပေါ်သွားနဲ့ ခြစ်ပစ်လိုက်တယ် …

“ဟာ … မောင် … မောင် … တော်ပြီကွာ … မမ … မနေတတ်တော့ဘူး … ရှီး” “အရမ်းချစ်တယ်နော် … မမ “ “ချစ်တယ် … မောင်ရယ် … အရမ်းချစ်တယ်ကွယ် … အို … ဟင့် … လာကွာ …” မမ ရဲ့ … ရမက်သံလေးက … ထန်နေတယ် … တုန်နေတယ် … ခံစားချက်က … ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တယ် မသိပါဘူး … ကျွန်တော့်ကို … အတင်းပဲ … သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို … ဆွဲတင်လိုက်တယ် … ကျွန်တော်လဲ စိတ်တွေ တအားထန်နေပြီ … မမကိုယ်ပေါ်ကို … တက်လာရင်း … ကျွန်တော့်ဟာကို … မမ ပန်းအဝမှာ … တေ့ပြီး … သွင်းလိုက်တယ် … အရည်တွေ စိုစိုရွှဲနေတော့ … ပြွတ်ကနဲ ဝင်သွားတယ် …

ဒါပေမယ့် … ထိပ်ဖျားပဲ ဝင်တယ် … မမ တအားညှစ်ထားတယ် … “အာ … မောင်ရယ် … ဟင့် …” သိမ့်ကနဲ ကျွန်တော် … အားနဲ့ ဆောင့်ချပစ်လိုက်တယ် … တရစ်ရစ်နဲ့ … မမ ပန်းလေးထဲကို … ကျွန်တော့်ဟာ ဝင်သွားတယ် … မမ အတင်းပဲ … ကျွန်တော့်ကို … ဖက်ထားတယ် … “ကောင်းလိုက်တာ … မမရယ် … မမရော ကောင်းလား …” “အင်း … ကောင်းတယ် … မောင်ရယ် … ဖြေးဖြေးနော် … စပ်တယ် … အ …” “မမ … မွေ့ယာပေါ်မှာ … သွေးကွက်လေးတွေ့တယ် သိလား …” “ဟာကွာ … ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ …” “မမ … ပါကင်အဖုတ်လေးကို … ကျွန်တော် ဖောက်လိုက်ပြီနော် …” “သွား … ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ … ပြောနဲ့ကွာ …”

“ပြောမှာပဲ … မမ ပါကင် … ကျွန်တော် ဖောက်လိုက်တယ် …” “ဟာကွာ … မောင် အရမ်းဆိုးတယ် …” ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ လျှောက်ပြောတော့ … မမ ရင်တွေ တသိမ့်သိမ့်တုန်သွားတယ် … ဟုတ်တယ်လေ … မမ အပျိုစင် အဖုတ်လေးထဲ … ကျွန်တော့်ဟာ … မနေ့ညက ဝင်သွားပြီ … မမ အပျိုမြှေးလေး … ပြဲလို့သာ … သွေးထွက်လာတာပေါ့ … မမ ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ … အဖုတ်ထဲကနေ … ညှစ်ပေးတယ် … မမ … ရှက်တာလား … ရမက်ထန်နေတာလား မသိပါဘူး … အခုလို … တရေးနိုး ထပ်လုပ်ရတာ … အရမ်းကောင်းတာပဲဗျာ … ဖြေးဖြေးလေး သွင်းလိုက် … ပြန်ထည့်လိုက် … အထဲမှာ … စိမ်ထားလိုက် … မမကို ချစ်ချင်တိုင်း … ကျွန်တော် ချစ်ကြည့်တယ် …

ကောင်းတယ် … အရမ်းကောင်းတာပဲ … မမ ပန်းလေးထဲက … အင်နဲ့အားနဲ့ … ညှစ်ပြီး ဆွဲဆွဲထားတဲ့အရသာကို … အရမ်းကြိုက်တယ် … မမ စိတ်တွေ အရမ်းထန်နေလား မသိပါဘူး … ကျွန်တော်လဲ အတူတူပဲ မနေနိုင်တော့ဘူး … မမ ပန်းလေးထဲမှာ … ကျွန်တော့်ဟာကို … တဆုံးထည့်လိုက်ပြီး … ဆောင့်တယ် … မမ … တဟင့်ဟင့်နဲ့ … ငြီးရှာတယ် … နဖူးပေါ်က … ဆံနွယ်လေးတွေ … ဝေ့ကနဲ ဘေးကို … ကျကုန်တယ် … မမ … ကျွန်တော့်လက်ကို … အတင်းဖက်ထားတယ် … “ရှီး … ကောင်းလိုက်တာ … မမရယ် …” “အင်း … ဟင့် …” “မမ အဖုတ်က … စီးနေတာပဲ …” “ဟာကွာ … ကျွတ် …”

“မမကို ယက်ပေးတာ … ဘယ်လိုနေလဲ …” “သွား မသိဘူး …” “မသိရင် … ဟောဒီလို …” ကျွန်တော် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး … လေးငါးချက် … ဆင့်ပြီး ဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် … “ဟာ … ဟာ … ဟင့် … မောင်နော် … မဆိုးနဲ့ကွာ … အ … နာတယ် … နာတယ် … ရှီး””ဟာ … ကောင်းလားဟင် … မမ …” “ကောင်းတယ် … ကောင်းတယ်ကွယ် … ဖြေးဖြေး … ရှီး” “ဟင့် … ဟင့် … ဟင့် …” တဇွတ်ဇွတ်နဲ့ … မမ အဖုတ်လေးထဲကို … ဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် … အဝင်အထွက်တွေက ကြမ်းလာတယ် … မမ ငြီးသံလေးက … ကြမ်းလာတယ် … ကျွန်တော့် ငြီးသံထွက်လာတယ် … မမ နှုတ်ခမ်းလေးကို … အတင်း ဖိနမ်းပြီး … အဝင်အထွက် ခဏရပ်သွားတယ် …

မမ ကျွန်တော့်ခါးကို … သူ့လက်လေးနဲ့ အတင်းဖက်ပြီး အောက်ကနေ ကော့ကော့ပေးတယ် … ချစ်တယ် … မမရယ် … မမ ထန်နေပြီလား … မမ မနေနိုင်တော့ဘူး မှတ်လား … မမလဲ အချစ်ရေးမှာ ချစ်ရေးကြွယ်လာတယ် … မမ … သူ့အားလေးနဲ့ အောက်ကနေ ကော့ပေးပြီး … ကျွန်တော့်ဟာကို … ဆွဲညှစ်တယ် … ညှစ်ထားတဲ့ကြားက … မမ ပန်းလေးထဲ … ဝင်သွားတဲ့အရသာကို … အရမ်းကြိုက်တာပဲ … ကျွန်တော် မနေနိုင်တော့ဘူး မမရယ် … မမ နှုတ်ခမ်းလေးကို … အတင်းနမ်းပြီး … ကျွန်တော့်ဟာကို … တောင့်တင်းနေအောင် … အားထည့်လိုက်တယ် … မမ အတင်းညှစ်တယ် … အထည့်ခံတယ် … တခါ နှခါ … တစနှစ … ပိုမြန်လာတယ် …

မမ ငြီးသံလေး …. ဟင့်ကနဲ … ဟင့်ကနဲနဲ့ … အရှိန်တက်လာတယ် … ကျွန်တော် … မမ ခါးလေးကို အတင်းဖက်ပြီး … ဆတ်ကနဲ … လှိမ့်ပစ်လိုက်တယ် … မမ … ကျွန်တော့်ပေါ်ကို ရောက်သွားတယ် … “အာ … နာတယ် … မောင်ရယ် … ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ … ဟင့် … “ “မနေတတ်ဘူးကွယ် … အပေါ်ကြီးကနေ … ဟင့် … ဟင့် … “ မမ အပေါ်ကနေ ရုန်းတယ် … ကိုယ်လေးကို ကြွပြီး … ဖယ်ဖို့လုပ်တော့ … ကျွန်တော့်ဟာ … ကျွတ်ထွက်သွားတော့မယ် … မဖြစ်သေးဘူးလေ … ကျွန်တော် မမခါးကို အတင်းကိုင်ပြီး … ဖိချလိုက်တယ် … အောက်ကလဲ … ကျွန်တော့်ဟာကို … ကော့တင် ပစ်လိုက်တယ် …

မမ ပန်းလေးထဲ … ကျွန်တော့်ဟာ … စွပ်ကနဲ ပြန်ဝင်သွားတယ် … “အ … အ … အောင့်တယ်. … မောင် ဖြေးဖြေးလေကွာ … ဟင့် …” မမ ကျွန်တော့်ပေါ်မှာ … မှောက်ရက်ကလေး … အိပ်တော့မလိုလို … ထတော့မလိုလို ဖြစ်နေတယ် … ဒါပေမယ့် … ကျွန်တော့်ဟာက … မမ အဖုတ်လေးထဲမှာ ညပ်နေတယ် … မမ … ညှစ်ထားတယ် … မမ ညှစ်ထားတယ် … မလွှတ်ဘူး … မမ ရင်လေး ကော့နေတယ် … ရင်သားဆိုင်လေးတွေ … ကော့ထွက်လာတယ် … နို့သီးဖျားလေးက … ထောင်နေတယ် … မနေနိုင်ဘူးလေ … မမ နို့လေးကို … အတင်းထပြီး စို့ပစ်လိုက်တယ် … “အို … မောင့် … မောင် … ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ …

ဟင့် … ဟင့် …” အောက်ကလဲ … ဇွတ်ကနဲ … ဇွတ်ကနဲ ဆောင့်တယ် … ထိုးတယ် … ညှောင့်တယ် … မမ တကိုယ်လုံး ဗြောင်းဆန်နေတယ် … “အာ … မောင် … မမ … မခံနိုင်ဘူးကွာ … ရှီး … ဟင့်အင်း … ဟင့်အင်း …” ကျွန်တော် … မမနို့သီးဖျားလေးကို … စုပ်ပေးလေ … မမ ပန်းလေးက ပိုညှစ်လေပဲ … ညှစ်လဲ … ရအောင် ထိုးထည့်တယ် … ပြန်ထုတ်တယ် …. ကြပ်စီးနေတဲ့ မမ ပန်းလေးထဲကို … အဝင်အထွက်လုပ်ရတာ … သိပ်အရသာရှိတာပဲ … မမလည်း … တအားဖီလင်တက်နေတာလား … တကယ်ပဲ ခံရခက်နေတာလား … ကျွန်တော်မသိတော့ဘူး … မမ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို … အတင်းဖက်ထားပြီး … နို့အုံလေးနဲ့ အတင်းဖိထားတယ် …

ကျွန်တော်လဲ … အရမ်းခံရခက်တယ် … မမရယ် … မမ ပန်းလေးက … အတင်းညှစ်ဆွဲသွားတဲ့အရသာကို … အရမ်းသဘောကျတယ် … မမ ဖင်လေးကို … အုပ်ပြီး … အတင်း ဖိချတယ် … မမ ပိုအော်တယ် … “အာ … မောင် … နာတယ်ကွာ … ဟင့် … ဟင့် … ရှီး” မမ … ဖင်လေးကို ခါပြီး … ရုန်းတယ် … ပြန်အကြွမှာ … ကျွန်တော် ဖိချလိုက်တယ် … အောက်ကနေ … ထိုးကော်ပစ်လိုက်တယ် … “ရှီး … မောင် … ဟင့် … ဟင့် … နာတယ်နော် … ဟင့် …” နှစ်ခါသုံးခါ … ရုန်းပြီးတော့ … မမ မရုန်းတော့ဘူး … မမ သဘောပေါက်သွားတယ် … ရုန်းရင် ပိုနာမှာလေ … ခံရခက်တယ် … ဖီးလ်တက်တယ် … မမ ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်မှာ … အတင်းဖိကပ်ထားတယ် …

မထတော့ဘူး … မရုန်းတော့ဘူး … ဒီလိုကျတော့လဲ … တမျိုးကြီးပဲ … မမ … မရုန်းပဲ အတင်းဖက်ထားတော့ … ရင်ထဲမှာ … ဖိန်းကနဲ … ရှိန်းကနဲ … ကျွန်တော် … မမ တင်သားဆိုင်လေးကို … ပွတ်ပေးတယ် … နယ်ပေးတယ် … မမ ကျွန်တော့်ကို ပိုဖက်လာတယ် … အတင်းပဲ … မမ … တင်သားဆိုင်လေးကို … အတင်းညှစ်ပြီး … အောက်ကနေ ထိုးကော်ပစ်လိုက်တယ် … ဗြစ်ကနဲ … ဗြစ်ကနဲ … မမ ပန်းလေးထဲ … ဝင်သွားတာ … ဖီးလ်တော်တော်ရှိတယ် … မမ နာသွားလားမသိ … ကျွန်တော့်ကို အတင်းဖက်ပြီး … ငြီးတယ် … “ဟာ … ဟင့် … နာတယ် … နာတယ် … မောင်ရယ် …” “ပြွတ် … ဗြွတ် …” “ဟီး … ရှီး … ဟင့် …”

ကျွန်တော် … မမ ပန်းလေးထဲမှာ … ကျွန်တော့်ဟာနဲ့ … မွှေပစ်လိုက်တယ် … မမ အရည်တွေ ပိုရွှဲလာတယ် … မမ အဖုတ်လေးက … တအားညှစ်တယ် … ညှစ်လေ … မွှေလေ … ကျွန်တော် ဆိုးမိတယ် … မမ … တဟင်းဟင်း … တအားအားနဲ့ … ကျွန်တော့်အလိုကို … လိုက်ရှာတယ် … သနားပါတယ် … မမ မျက်နှားလေး နီရဲနေတာပဲ … ကျွန်တော့်ကို ဖက်ထားရင်း … မခံနိုင်လွန်းလို့ … မွေ့ယာခင်းကို … ဆွဲမိဆွဲရာ အတင်းဆွဲပြီး … အတင်းဆုပ်ထားတယ် … မမ အဲဒီလိုဖြစ်လေ … ကျွန်တော် စိတ်ကြွလေပဲ … အောက်ကနေ … တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် … မမ ဖင်လေးကော့ပြီး … ခံနေတဲ့ပုံလေးကို … အရမ်းသဘောကျမိတယ် …

တဟင်းဟင်းနဲ့ … ငြီးနေတဲ့ … မမ နှုတ်ခမ်းလေးကို … ဖိနမ်းပြီး … ခါးကို အတင်းဖက် … အောက်ကအရှိန်ကို … ထပ်မြှင့်လိုက်တယ် … တဖွတ်ဖွတ်နဲ့ … မမ အဖုတ်ကို … ချစ်ရတာ … အရမ်းအားရတာပဲ … စိတ်ရှိလက်ရှိ … အောက်ကနေ ဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် … “ဟာ … ဟာ … ရှီး … မောင် … မောင် … ဟင့် … မမ … မခံနိုင်ဘူး … မခံနိုင်ဘူး … သေပြီ … သေပြီ … ရှီး” မမ … ငြီးလဲငြီး … ပြီးလဲ ပြီးသွားတယ် … အဖုတ်လေးက … အတင်းညှစ်ပြီး … ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ … ကျွန်တော့်ဟာကို … ညှစ်တယ် … မမ ချစ်တတ်လာပြီ .. တဇတ်ဇတ် … လိုးဆောင့်ရင်း … ကျွန်တော်လဲ … ပြီးသွားတယ် …

နောက်ဆုံးတချက် … မမ အဖုတ်ထဲကို … အားကုန်ထည့်ပြီး … ပြွတ်ကနဲ အရည်တွေ ထွက်သွားတယ် … မမ အော်တယ် … ရုန်းတော့မရုန်းဘူး … ရုန်းဖို့ အားမရှိတော့ဘူးလား မသိပါဘူး … ကျွန်တော်လဲ အားမရှိတော့ဘူး … မမလေ … မျက်လုံးလေး မှေးပြီး … အချစ်စည်းစိမ်ကို … ခံနေတယ် … ချစ်တယ် မမရယ် … မမ အဖုတ်လေးထဲက … အရည်တွေ လျှံကျနေပေမယ့် … ကျွန်တော် မရွံပါဘူး … ချစ်တယ် … အားမရှိတော့ပေမယ့် … မမအဖုတ်လေးက … ညှစ်ထားတုန်းပဲ … “ထပ်ချစ်ချင်သေးလို့လားဟင် … မမ …” ဟင့်အင်း … အောင့်နေတယ် … မောင်ရယ် …” “ဒါဆို … တော်ပြီနော် …” “အင်း …” ကျွန်တော့်ဒုတ်ကို … မမ အဖုတ်လေးထဲက … ဆွဲထုတ်လိုက်တယ် …

မမ အဖုတ်လေး … အတင်းညှစ်ထားတော့ … ပိုဆိုးတာပေါ့ … ပြွတ်ကနဲ … ကျွန်တော့်ဒုတ် အပြင်ရောက်တာနဲ့ … အရည်တွေ … ဒလဟော … စိမ့်ထွက်လာတယ် … “အာ … နာတယ် … အရမ်း ဆွဲမထုတ်နဲ့လေ …” မမ … တကိုယ်လုံး … ထွန့်ထွန့်လူးသွားသည် … မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့သွားတော့ … မမ အရမ်းနာသွားတယ် … ဆိုတာ … ကျွန်တော် သိလိုက်တယ် … သနားပါတယ် … ကျွန်တော်မှ မသိပဲ … အပျိုစင် ပါကင်ဖောက်စ … အောင့်နေမယ်ဆိုတာ … မမ မျက်ရည်လေးတွေ … ချက်ခြင်း ဝဲတက်လာတယ် … ကျွန်တော် … အရမ်းသနားသွားတယ် … “ကျွတ် … ကျွတ် … အရမ်းနာသွားလားဟင် …” “နာတာပေါ့ … အရမ်းလုပ်တာကိုး …”

“ဆောရီး … မမ … သနားပါတယ် …” “သွားပါ … လူဆိုးလေး …” “တော်တော် … အောင့်နေလားဟင် …” “အင်း … မမလေ … ပေါင်ကြားထဲ … လက်လေးထည့်ပြီး … ကွေးကွေးလေး အိပ်နေရှာတယ် … ကျွန်တော် … မမ နှဖူးပေါ်က ဆံပင်လေးတွေကို … သပ်လိုက်တယ် … ချစ်တယ် … မမရယ် … အရမ်းချစ်တယ် … မမ အိပ်နေရင်း … ကျွန်တော့်ကို … မော့ကြည့်တယ် … ကျွန်တော် သိပ်ချစ်ရတဲ့ … မမကို … ကြင်ကြင်နာနာလေး ကြည့်ပြီး … “ရေခဲအုံပေးရမလားဟင် …” “ဟင့်အင်း … “ “တော်တော် အောင့်နေတာလားဟင် …” “အင်း … မမ … အခန်းပြန်တော့မယ်နော် …” “ပြန်တော့မလို့လားဟင် …” “မေမေတို့ တွေ့သွားရင် … မကောင်းဘူးလေ …” “အင်း … ခဏလေး …” “ဘာလုပ်မလို့လဲဟင် …” “နမ်းမလို့ … ရွှတ် …” “အော် … မောင်ရယ် … အရမ်းချစ်တယ်ကွယ် … ရွှတ် …”