ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးဆီသို့ (အောစာအုပ်)

ကျမနာမည် ခင်နှင်းဝေပါ။ တော်တော်များများကတော့ ခင်လေးလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ ကျမ အပျိုဘဝက မိန်းမကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ မိန်းမပျက်တစ်ယောက်ဖြစ်လို့နေပါပြီရှင်။ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ လူမှုကျင့်ဝတ်၊ သိက္ခာတရားတွေ ကျိုးပျက်နေတဲ့ မိန်းမပျက်တစ်ယောက်ဖြစ်လို့နေပါပြီ….။ ဘာကြောင့်ဒီလိုဖြစ်သွားရသလဲဆိုရင်တော့….။ ကျမအသက် (၁၈)နှစ်အရွယ်မှာ အိမ်ထောင်ကျခဲ့ပါတယ်။ ကျမထက်အသက် (၅)နှစ်လောက်ကြီးတဲ့ ကိုမင်းအောင်နဲ့ပါ။ အခု ကျမအသက် (၃၆)နှစ်အရွယ်ရောက်လို့ သမီးတစ်ယောက်အမေ မုဆိုးမဘဝနဲ့ ရပ်တည်နေခဲ့ရပါပြီ။

ကျမရဲ့သမီး မေသင်းတောင် ခုအပျိုကြီးဖားဖားဖြစ်လို့ လူလားမြောက်လို့ လာခဲ့ပါပြီ။ ကျမဟာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုမင်းအောင်ရဲ့ ဘဝနောက် ကြောင်းကို လုံးဝမသိခဲ့ပဲ လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ရူးရူးမိုက်မိုက်အရွယ်လေးမဟုတ်လား၊ အိမ်ထောင်ဦးရဲ့နေ့ရက်များကတော့ ပျော်ရွှင်စရာအတိဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့တော့….။ ကျမတို့ လင်မယားနေထိုင်ရာ တောင်ဥက္ကလာရပ်ကွက်ထဲရှိ တစ်ထပ်တိုက်ပုလေးရှေ့သို့ လေးဘီးတက္ကစီတစ်စီး ဆိုက်ရောက်လို့လာခဲ့ပါတယ်။ “ ဟဲ့….ဒါ မင်းအောင်တို့ အိမ်လား…” “ ဟုတ်ကဲ့…ဘယ်သူများလဲ မသိဘူး….” ကားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ အသက် (၄၀)ဝန်းကျင် ခန့်ခန့်ထည်ထည်မိန်းမကြီးတစ်ယောက်က ခပ်ရင့်ရင့်အမေးစကား နဲ့မေးတယ်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူနာမည်တပ်လာတာဆိုတော့ ကျမလည်း ချိုချိုသာသာပဲ ပြန်ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။ “ မင်းအောင်နဲ့ တွေ့ချင်လို့….ရှိလား….” “ ဟာ….အန်တီချို…..လာ လာ….အထဲကိုဝင်…..ခင်လေး အထုတ်တွေဆွဲလာခဲ့….” ခင်ပွန်းဖြစ်သူက အိမ်ထဲမှ ရုတ်တရက်ထွက်လာကာ ပြာပြာသလဲဖြင့် ထိုမိန်းမကြီးကို ခေါ်ဆောင်သွားပါတော့တယ် ရှင်။ “ ခင်လေး….ဒါအကို့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်မွေးစားအမေ ဒေါ်ချိုသက်ရီ တဲ့….” “ အန်တီချို….ဒါကျွန်တော့်မိန်းမ ခင်နှင်းဝေတဲ့….ခင်လေးလို့ခေါ်လို့ရတယ်….” “ အင်း….နင့်မိန်းမက လှသားပဲ မင်းအောင်ရဲ့….ကဲ ငါ့ကိုအခန်းပြင်ပေးအုံး….ငါနားချင်ပြီ….” အဲဒီနေ့က ကျမတော်တော်အလုပ်ရှုပ်သွားရပါတယ်။

အိပ်ယာအခန်းပြင်ပေးရ၊ စားဖို့သောက်ဖို့ ပြင်ပေးရနဲ့ တော် တော်ပန်းသွားရပါတယ်။ အန်တီချိုဆိုတဲ့ မိန်းမကြီးလည်း သူမအခန်းထဲသို့ စားသောက်ပြီးတာနဲ့ စောစီးစွာဝင်ပြီး အနားယူ နေတော့တယ်။ ထိုညက လင်မယားနှစ်ယောက် အိပ်ယာပေါ်ရောက်မှ အေးဆေးစကားပြောရတော့တယ်။ ထိုအခါမှ ခင်ပွန်း ဖြစ်သူရဲ့ ဘဝနောက်ကြောင်းကို ပြောပြသမျှ သိခွင့်ရခဲ့ပါတော့တယ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုမင်းအောင်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘများဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုတွင် အောက်ခြေသိမ်းအလုပ်သမားဘဝဖြင့် လုပ်ကိုင်စားသောက်နေရစဉ် ဒေါ်ချိုသက်ရီက ခေါ်ယူမွေးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းသိခဲ့ရပါတယ်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ ကြည့်ရှုစောင်မမှုဖြင့် ကိုမင်းအောင်မှာ ပွဲစားလောကသို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လူတစ်လုံးသူတစ်လုံးဖြစ်လာကာ ပြည့်စုံကြွယ်ဝလာပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်သည့် ဒေါ်ချိုသက်ရီကို ကျမဘက်မှ လေးစားဂရုစိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရတော့တယ်။ ထိုညက ပင်ပန်းမှုတို့ကြောင့် လင်မယားနှစ်ယောက် နေ့စဉ်လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည့် ကာမခရီးလမ်းကိုပင် မလျှောက်ဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး။ မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ ကျမ ဗျာများရပြန်ပါတယ်။ လင်မယားနှစ်ယောက်ထဲရှိစဉ်က ကြုံသလိုဝယ်စားနေလို့ရပေမယ့် လင်ဖြစ်သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ရောက်နေတာကြောင့် ဈေးသွား၊ ချက်ပြုတ်၊ အိမ်ဗာဟီရအလုပ်တွေ ဇယ်ဆက်သလိုလုပ်ပြီး အချိန် ကုန်ခဲ့ရတယ်။

ကိုမင်းအောင်ကလည်း အလုပ်ကိစ္စနှင့် အပြင်ထွက်သွားသလို ဒေါ်ချိုသက်ရီကလည်း မနက်ကတည်းက ထွက်သွားကာ မိုးအတော်ချုပ်မှ ပြန်လာသဖြင့် လင်ဖြစ်သူ၏ မွေးစားမိခင်နှင့်ပင် စကားမပြောဖြစ်ခဲ့။ ကိုမင်းအောင်ကလည်း တော်တော်နောက်ကျမှ ပြန်လာသဖြင့် စိတ်ကောက်ဟန်ပြပြီး ညအိပ်ယာဝင်ကို ညစာအငတ်ထားလိုက်တယ်။ ကိုမင်းအောင် ရဲ့ မွေးစားမိခင်ရှိနေတာကြောင့်လည်း ပါ ပါတယ်။ နို့မဟုတ်ရင်ဖြင့် ကိုမင်းအောင်ရဲ့ အချစ်ကြမ်းမှုနဲ့ ကျမရဲ့ နိုးကြွလွယ်တဲ့ ရမက်စိတ်များကြောင့် ဒေါ်ချိုသက်ရီကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့်အခြေအနေကို ချင့်ချိန်ကာ ကျမ စောစီးစွာပဲ အိပ်ယာဝင်လိုက်ပါတော့တယ်။

ညရဲ့တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုက အေးမြနေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျမ အာခေါင်တွေ ခြောက်သွေ့ကာ အိပ်ယာမှ ရုတ်တရက်နိုးလာခဲ့ရတယ်။ ဘေးနားမှ လင်ဖြစ်သူကို စမ်းကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ ဟာလာဟင်းလင်း အိပ်ယာပြင်ကြောင့် စိုးထိတ်သွားရပါတယ်။ ခါတိုင်းတစ်ရေးမနိုးတတ်သောလင်က တပေါ့တပါးသွားနေသည်ပဲ ထင်မှတ်ကာ အိပ်ယာဘေးမှ ရေတစ်ခွက်သောက်ပြီး ပြန်မှိန်းနေလိုက်ပါတယ်။ နာရီသံတစ်ချပ်ချပ်က ကြာမြင့်စွာကြားနေရတယ်။ အချိန် ကြာမြင့်သည်ထိ လင်ဖြစ်သူပေါ်မလာသေးသဖြင့် ကျမ အိပ်ယာမှထကာ နောက်ဖေးဘက်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့မိတယ်။

ကျမ တို့ အိပ်ခန်းနှင့် မျက်စောင်းထိုးဘက် အိမ်ခေါင်းရင်းဘက်ခြမ်းတွင် ဒေါ်ချိုသက်ရီကို အိပ်ခန်းပြင်ပေးထားရာ ထိုအခန်းရှေ့သို့ အရောက် အခန်းတွင်းမှ စကားတီးတိုးပြောသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြမိသွားကာ ခဏရပ်တန့်၍ အသာနားစွင့်နေလိုက်မိပါတယ်။ အခန်းတွင်းမှ ကျမယောက်ျား ကိုမင်းအောင်ရဲ့အသံသဲ့သဲ့ကိုပါကြားလိုက်ရသဖြင့် ကိုမင်းအောင်နဲ့ အန်တီချိုတို့ ဘာတွေများပြောနေလဲ သိချင်မိတာကြောင့် အခန်းတံခါးဝနားထိ တိုးကပ်ပြီး စေ့ရုံစေ့ထားသော တံခါးကို အသာဟကာ အခန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်မိပါတော့တယ်။ အိပ်ယာထက်တွင် ဒေါ်ချိုသက်ရီက ဘေးတစောင်းခြေချင်းချိတ်ထိုင်ကာနေ ပြီး ကုတင်အနီးရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ကိုမင်းအောင် ထိုင်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

“ အောင်အောင်…..မင်းက ဘာတွေဝေနေတာလဲ….ဒီအလုပ်လုပ်လာတာ ကြာနေပြီပဲ….ဘာလဲ မင်းက ဘဝမေ့ သွားတာလား….” “ မဟုတ်ပါဘူး….ခုဟာက ကျွန်တော်နှစ်သက်လို့ ယူထားတဲ့မိန်းမဖြစ်နေတယ်….အရင်ကတော့ အဲဒီကိစ္စအတွက် သီးခြားလုပ်တာဆိုတော့….” ကျမနဲ့ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောနေကြောင်းသိလိုက်သဖြင့် စိတ်ဝင်စားသွားမိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ပြောနေတဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ကျမ ဘာတစ်ခုမှ နားမလည်ဘူး။ “ မင်းက ငါအခုစီစဉ်တဲ့ကိစ္စကို ငြင်းတာလား အောင်အောင်….မင်းမိန်းမ ခင်လေးက လှလည်း လှတယ်….အဆက် အပေါက်ကလည်း တောင့်တင်းတယ်….

မင်းလည်း စိတ်ကြိုက်ဖြုတ်ပြီးသွားပြီပဲကွာ…..ဟင်း….ဟင်း….မင်းမိန်းမဒီဇိုင်းမျိုးဆို မင်းနဲ့ အန်တီချို ငွေကို မနည်းမနောရမှာကွ….” ဒေါ်ချိုသက်ရီ ပြောတဲ့စကားတွေကို ကျမ နားလည်သဘောပေါက်စပြုလာသလို ကျမခင်ပွန်းရဲ့ အလုပ်အကိုင်နဲ့ ရှာဖွေရရှိထားတဲ့ ငွေကြေးတွေဟာ မသမာသောနည်းတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိခွင့်ရလိုက်ပါတော့တယ်ရှင်။ အခုဆိုရင် ကျမကိုတောင် အကြံကြီးစွာနဲ့ ကြေးကြီးကြီးဖာဇာတ်သွင်းဖို့ ဒေါ်ချိုသက်ရီက စည်းရုံးနေမှန်းလည်း သိခွင့်ရလိုက်ပါတော့ တယ်။ ကျမ အတော်ကို တုန်လှုပ်သွားရပါတယ်။ ဘယ်လိုလူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ကျမကို ကြေးကြီးကြီးနဲ့ ဖာဇာတ်သွင်း မယ်ဆိုတာရယ် ကျမခင်ပွန်းနဲ့ မွေးစားအမေဆိုသူ ဒေါ်ချိုသက်ရီတို့ကို နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်နေရပါတော့တယ်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီနဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံပုံတွေက နည်းနည်းထူးခြားနေသည်ဟုလည်း ထင်မြင်မိပါတယ်။ ထိုစဉ် မှာပင် ကိုမင်းအောင် ထိုင်နေရာ ကုလားထိုင်ဆီသို့ ဒေါ်ချိုသက်ရီက အိပ်ယာပေါ် ထိုင်နေရာမှ ထကာ လျှောက်သွားတယ်။ ထို့နောက် သူမကိုယ်ကို ကိုင်းကာ ကိုမင်းအောင်ရဲ့ ပခုံးနှစ်ဖက်သို့ လက်ထောက်ပြီး စူးရဲတောက်ပနေသော မျက်ဝန်းအစုံတို့ ဖြင့် ခပ်ပြုံးပြုံးစိုက်ကြည့်လို့နေတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ ကိုမင်းအောင် ထိုင်နေရာကုလားထိုင်မှာ အခန်းတံခါးဝကို ကျော ပေးထားခြင်းကြောင့် ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ အပြုအမူတွေကို ကျမက သေချာမြင်တွေ့နေရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီက ခန္ဓာ ကိုယ်ကို ငုံ့ကာကိုင်းထားသဖြင့် သူမ၏အင်္ကျ ီမှာ လည်တအားဟိုက်နေပြီး အင်္ကျ ီအဟိုက်ကြားမှ ဝင်းဝါနေသော နို့အုံကြီးမှာ တွဲလျားကျနေတာကို မြင်နေရပါတယ်။ ကျမ အမြင်မှာတော့ ထိုမြင်ကွင်းက အရမ်းကိုထူးဆန်းနေတယ်လို့ ခံစားနေရပြီး နားမလည်နိုင်အောင်ကို ဖြစ်လို့နေရပါတော့တယ်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဘယ်လိုမှထင်မှတ်မထားသော အပြုအမူတစ်ခုကို ဒေါ်ချိုသက်ရီက ပြုလုပ်လိုက်ပါတယ်။ “ အောင်အောင်…..မင်းမိန်းမ ခင်လေးကို ဖြုတ်ရတာ အားမရသေးဘူးလား ဟင်….အန်တီချို မင်းကို ဘယ်လောက် တောင်လွမ်းနေရသလဲ….မင်း သိရဲ့လား ကလေးရယ်….ပြွတ်….” အောင်မလေး လေး….ကျမစိတ်ထဲ ဘာကိုတရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားရပါတယ်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီဟာ သူမစကားသံတွေ အဆုံး ကျမယောက်ျား ကိုမင်းအောင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို တေ့စုပ်နမ်းရုံမက သူမရဲ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ပါ ကိုမင်းအောင်ရဲ့ ပုဆိုးကိုဖြေလျော့ပြီး ကျမယောက်ျားရဲ့ လီးကို ကိုင်ဆွလို့နေပါတယ်ရှင်။ ကျမ အံ့သြငေးကြောင်နေမိကာ ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်နှာမလွှဲပဲ ကြောင်ကြည့်နေမိပါတော့တယ်။ ခု….အရာအားလုံးကို ကျမ သဘောပေါက်လို့သွားရပါပြီ။ ကျမလည်း ပညာတတ်တစ်ယောက်ပဲလေ။ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို မြင်တာနဲ့ အခြေအနေတွေကို မှန်းဆနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ကိုမင်းအောင်ဟာ ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ မွေးပြီးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ပြီး သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဒေါ်ချိုသက်ရီ စေခိုင်းသမျှ ဖာခေါင်းဖာစွယ်ဘဝနဲ့ ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်နိုင်ပေတော့ တယ်။

ယခုတော့ သူအရမ်းချစ်ပါသည်ဆိုသော ကျမကို ဒေါ်ချိုသက်ရီက ဖာဇာတ်သွင်းဖို့ သွေးဆောင်ခိုင်းစေနေပေပြီ။ ကျမ ဟာ ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အံ့သြငေးမောကြည့်နေမိဆဲပါ။ ဒေါ်ချိုသက်ရီက ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကိုမင်းအောင် ကို ရမက်ရောင်တောက်ပနေတဲ့ မျက်ဝန်းအစုံနဲ့ တပ်မက်စွာကြည့်ရင်းမှ ကိုမင်းအောင် လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ကုတင် ပေါ်သို့ဆွဲခေါ်လို့သွားပါတယ်။ တဆက်တည်းမှာပဲ ပြေလျော့နေတဲ့ ကိုမင်းအောင်၏ ပုဆိုးကိုအပြီးတိုင် ချွတ်ချပေးလိုက်ပြီး ပေါ်ထွက်လာတဲ့ လီးကို သူမရဲ့လက်ချောင်းဖွေးဖွေးပြည့်ပြည့်လေးနဲ့ တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြန်ပါတယ်။

ထို့နောက်တွင် တော့ လီးကြီးကို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံဖြင့် ငုံခဲစုပ်ယူလိုက်လေတော့တယ်။ “ ပြွတ်….ပြွတ်…..ပလွတ်….ပြွတ်….” ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ လီးစုပ်နေသံက အခန်းဝမှာချောင်းကြည့်နေတဲ့ ကျမကို ရင်ကွဲမတတ်ခံစားရစေပါတယ်။ အငမ်းမရ နဲ့ လီးစုပ်နေပုံက တကယ့်ကိုကျွမ်းကျင်ကာ ရမက်သွေးကြွစရာဖြစ်လို့နေပါတယ်။ ကိုမင်းအောင်ဟာလည်း အံကိုတင်းတင်း ကြိတ်ကာ ခါးကြီးကော့ပြီး အရသာတွေ့နေပုံပါပဲရှင်။ ကျမ မျက်ဝန်းထဲမှာ မျက်ရည်ဥလေးများနဲ့ ဝေဝါးလာရပါတယ်။ မွေးပြီး စားတဲ့အမေရဲ့ ကျွမ်းကျင်စွာပြုစုယုယမှုအောက်မှာ ကိုမင်းအောင်တစ်ယောက် အရာရာကို မေ့လျော့နေပုံပင်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီ က လီးကိုအတန်ကြာစုပ်ပေးနေပြီးမှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူမနှုတ်ခမ်းအစုံတို့က လီးစုပ်ထားသဖြင့်တံတွေးတွေနဲ့ အရောင်တ လက်လက်ထလို့နေတယ်။ ထို့နောက် သူမခါးဆီမှ ပိုးပျော့ထဘီကို ကိုယ်တိုင်ပင် ချွတ်ချပစ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ဝင်းဝါစိုပြေ နေသော အသားအရေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တို့က အသက်(၄၀)နီးပါး မိန်းမတစ်ယောက်လို့ ထင်မြင်စရာလုံးဝကိုမရှိ။ မိန်းမချင်း တောင် သတိထားမိအောင် တောင့်တင်းနေဆဲ၊ လှပနေဆဲပင်။ ဖြောင့်စင်းသော ပေါင်တံတွေနဲ့ တင်းရင်းစွင့်ကားနေဆဲဖြစ်တဲ့ တင်ပါးသားကြီးတွေက မက်မောစရာကောင်းလို့နေသေးတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထူးဂရုစိုက်ပုံရပါတယ်။

ကျမတောင် ဒေါ်ချိုသက်ရီကို လှသည်ဟု ထင်မြင်မိသေးရင် ကိုမင်းအောင်အဖို့တော့ ပြောစရာရှိမယ်တောင် မထင်။ » “ အောင်အောင်….အန်တီချိုလေ မင်းရဲ့ အပြုအစုအယုအယတွေကို လွမ်းနေရတာသိရဲ့လား….မင်းရဲ့ အကြင်နာ လေးတွေ ပေးပါအုံး ကလေးရယ်….” နှုတ်မှလည်းပြောရင်းမှ ကိုမင်းအောင်ကို ဒေါ်ချိုသက်ရီက အိပ်ယာပေါ်တွန်းလှဲပစ်လိုက်တော့တယ်။ ထို့နောက် အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက်ပင် ကိုမင်းအောင်ကို တက်ခွလိုက်တယ်။ ကိုမင်းအောင် ခါးနေရာဆီမှ ဒူးထောက်ခွ၍ တရွေ့ ရွေ့ဖြင့် ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသို့ ဒူးထောက်၍ တက်သွားပါတယ်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကိုမင်းအောင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ခွထိုင်ချ လိုက်လေတော့တယ်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ အပြုအမူဟာ ကိုမင်းအောင်အပေါ် ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမိုးထားနိုင်သလဲဆို တာ သိသာထင်မြင်လှစေပါတယ်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကိုမင်းအောင်၏ မျက်နှာပေါ်တက်ခွထိုင်ကာ စောက်ဖုတ်ကို ပါးစပ်နဲ့ တေ့ပြီး စောက်ဖုတ်ယက်ခိုင်းခြင်းပင်ဖြစ်လို့နေပါတော့တယ်။ ကျမတောင် လင်ဖြစ်သူရဲ့ မျက်နှာပေါ်တက်ခွထိုင်ကာ စောက် ဖုတ်ကို ပါးစပ်နဲ့တေ့ထိုင်ပြီး အစုပ်အယက်မခံခဲ့ဖူးပါ။ ခုတော့ရှင်….။ ကိုမင်းအောင်ကလည်း သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အုပ်မိုးနေတဲ့ ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီးတွေကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်ရင်းနဲ့ စောက်ဖုတ်ကို တပြတ်ပြတ်နဲ့ လျှာဖြင့်ထိုးယက်ပေးနေပုံရပါတယ်။

စောက်ဖုတ်ယက်ပေးနေသော အသံတွေကို ကျမကြားလို့နေရပါတယ်။ အပေးအယူတည့်နေပုံက ထိုသို့ပြုလုပ်နေတာ အကြိမ်များနေပုံရပါတယ်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ ခါးမှာ ကော့ကော့တက်သွားပြီး ကိုမင်းအောင်ရဲ့ခေါင်းကို အုပ်ကိုင်လို့ထားတယ်။ သူမ၏ ဖင်ဆုံကြီး ကိုလည်း ရှေ့နောက်ဝဲယာလှုပ်ရှားကာ ကိုမင်းအောင်လျှာနဲ့ သူမ၏ စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်တိုက်ပြန်သေးတယ်။ “ အ….ဟား….အိုး….ကောင်းလိုက်တာ….ကလေးရယ်….အန်တီချို့ကို မင်းလောက် ဘယ်သူမှ မကြင်နာတတ်ဘူး ….အ….ရှီး….အ….ဟား….ကျွတ်….ကျွတ်….စောက်စေ့ကို နာနာလေး စုပ်ပေးစမ်းပါကွယ်….အ…ရှီး…ဟုတ်ပြီ….အထဲကို လည်း လျှာနဲ့ထိုးယက်….

အ…အား…အင်း….ဟင်း…..အိုး….” ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ တဏှာရမက်ထကြွနေသံတွေက ညဉ့်ယံမှာ လွင့်ပျံလို့နေပါတော့တယ်။ ကိုမင်းအောင်၏ တပြတ် ပြတ်နဲ့ စောက်ဖုတ်ယက်ပေးသံကလည်း မှန်မှန်ပင် ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ ကာမအရသာခံစားမှု၊ လိင်ဆက် ဆံနေမှုတို့က သမရိုးကျမဆန်ပဲ ဆန်းသစ်လို့နေတယ်။ ကာမမှုကို ဘယ်လောက်များကျွမ်းကျင်တပ်မက်နေမှန်း သူမရဲ့အပြု အမူတွေက ဖော်ပြလို့နေပေတယ်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီတစ်ယောက် သူမဆန္ဒတွေပြည့်ဝသွားသည်ထင်ပါတယ်။ ကိုမင်းအောင်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှ ဖင်ကြီးကြွကာ ထလိုက်ပြီး သူမစောက်ဖုတ်နှင့် ကိုမင်းအောင်၏ ရင်ဘတ်မှတစ်ဆင့် အောက်ဘက်သို့ လျှော တိုက်ပွတ်ဆင်းလာလေတော့တယ်။

ကိုမင်းအောင် ယက်ထားပေးသော စောက်ဖုတ်မှ အရည်တွေဖြင့် ပွတ်တိုက်သွားသဖြင့် ကိုမင်းအောင်၏ ပါးစပ်၊ ရင်ဘတ်မှစ၍ ဆီးခုံအထက်ပိုင်းတစ်လျှောက်တို့သည် အရည်များဖြင့် ပြောင်လက်စိုစွတ်လို့နေပေ တော့တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော ကိုမင်းအောင်၏ ကိုယ်ကို ဆီသုတ်လိမ်းလိုက်သလို ဖြစ်နေသေးတယ်။ ကိုမင်းအောင်၏ ဆီးစပ်တွင် ခွထိုင်နေသော ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကိုမင်းအောင်၏ ရင်ဘတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်း ထောက်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ပြွတ်ခနဲ လှမ်းပြီး စုပ်နမ်းလိုက်ပြန်ပါတယ်။ ထို့နောက်…. “ အောင်အောင်….အန်တီချို မင်းအပေါ်က တက်ခွထိုင်ပြီး စိတ်တိုင်းကျဆောင့်လိုးပေးရမလား….

ဒါမှမဟုတ် မင်း အကြိုက် ဖင်ကုန်းပြီး အလိုးခံပေးရမလား….ကြိုက်တာပြော….ဒီညတော့ မင်းဆန္ဒတွေကို အန်တီချို ဦးစားပေးမှာ….” “ အန်တီချို….တက်ဆောင့်ဗျာ….” “ အို…ကေ…” အပေးအယူတည့်သွားကြပုံပင်၊ တောင်မတ်နေသော ကိုမင်းအောင်၏ လီးကို ဒေါ်ချိုသက်ရီ လက်နောက်ပြန်လှမ်း ဆွဲလိုက်ပြီး သူမဖင်ကြီးကို ကြွတင်လိုက်ပါတယ်။ ထို့နောက် ထိန်းကိုင်ထားသော လီးဒစ်ထိပ်ဖူးကြီးနှင့် သူမ စောက်ဖုတ် စောက်ခေါင်းဝကိုတေ့ကာ ဖိထိုင်ချလိုက်လေတော့တယ်။ ကိုမင်းအောင် လီးကြီးက ဒေါ်ချိုသက်ရီ စောက်ဖုတ်ထဲ အထစ်အ ငေါ့မရှိ ထိုးဝင်သွားကာ ဆီးခုံခြင်းပင် ထိကပ်သွားကြတော့တယ်။

လုံးတစ်ဖွေးဥနေကာ တောင့်တင်းနေဆဲဖြစ်သော ဖင်လုံး ကြီးတွေက ရမက်သွေးကြွစရာ ကားထွက်လို့နေတယ်။ ထိုဖင်ကြီးတွေကို ကြွလိုက် ဖိချလိုက်ဖြင့် လီးကို ညှပ်ပြီး ဒေါ်ချိုသက် ရီက ဆောင့်ချလိုးပေးနေတော့တယ်။ “ ဖတ်….ဖတ်….အိုး….အ….ဟား….အင့်…..ဖတ်….ဖတ်….ဘတ်….ဘတ်….အိုး…ပလွတ်….ပြွတ်…..ဗြစ်….ဗြစ်.. …ဗြွတ်….အိုး….ကျွတ်….ကျွတ်….အီး….” ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ ဖင်လုံးကြီးများ ကြွကာဆောင့်လိုးချနေသံ၊ အသားချင်းထိရိုက်မိသံ၊ ညီးညူသံများက အဟန့်အ တားမရှိ မြိုင်ဆိုင်စွာပေါ်ထွက်နေပေတယ်။

ကာမပညာအတော်စုံသော မိန်းမကြီးပဲဟု ကျမ အသိအမှတ်ပြုရပါတော့တယ်။ လီးပေါ်တက်ထိုင်ပြီး အပေါ်မှ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်ချလိုးနေပုံက ပညာပါလွန်းလှပေတယ်။ နှ့ဲဝိုက်၊ ပွတ်ဝိုက်၊ ပစ်ဆောင့်၊ ကပ်ညှောင့်ခြင်း နည်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် ဒေါ်ချိုသက်ရီတစ်ယောက် အစွမ်းကုန်ကြဲနေပေတော့တယ်။ ကိုမင်းအောင်ကလည်း သူ၏ ခါးကို ကော့ကော့တင်ပေးပြီး ပင့်ဆောင့်နေကာ ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ ဖင်လုံးကြီးတွေကို ဖျစ်ညှစ်ပွတ်နယ်လိုက် တဖြန်းဖြန်းရိုက် လိုက်နဲ့ တက်ညီလက်ညီလိုးဆော်နေကြပါတော့တယ်။ တစ်မျိုးဆန်းသော ကာမဆက်ဆံပုံတွေက ကြမ်းရှလွန်းလှသည်ဟု ကျမ စိတ်ထဲထင်မြင်မိတယ်။

နှစ်ဦးစလုံးက ရမက်ထန်လွန်းနေမှန်း လိုးနေဆော်နေကြပုံကို မြင်တာနဲ့ သိသာစေလွန်းလှပေ တယ်။ ကျမဒူးတွေ ညွှတ်ကျချင်လာတယ်။ ရင်တွေပူကာ အာခေါင်တွေ ခြောက်သွေ့လာတယ်။ မနာလိုမှု၊ ဝန်တိုမှု၊ အံ့သြ ဝမ်းနည်းမှုများကြောင့် ကိုယ့်စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်တွေ တတောက်တောက်ကျလာသည်ကိုတောင် သတိမပြုမိတော့ပေ။ အခန်းတံခါးကို အသာပြန်စေ့ပိတ်ခဲ့ရင်း သူတို့နဲ့ ဝေးရာသို့ ဖယ်ခွာခဲ့မိပါတော့တယ်။ မွေးပြီးစားတဲ့ မွေးစားအမေနဲ့ လင်ဖြစ်သူ တို့ရဲ့ ကာမဆက်ဆံလိုးပွဲကြီးကတော့ အရှိန်ကောင်းနေဆဲပင်။ ကိုယ့်အိပ်ယာထက်မှာ ပြန်လှဲမိရင်း အနာဂတ်နေ့ရက်များကို စဉ်းစားမိကာ ရင်လေးနေမိပါတော့တယ်။

ဒီညကိုတော့ ကျမတစ်ယောက်ထဲ ခက်ခဲစွာ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရပါတော့တယ်ရှင်….။ နောက်တစ်နေ့ မနက်မိုးလင်းတော့ ညကအပြတ်ကဲခဲ့ကြတဲ့နှစ်ယောက်က ဘာမှမဖြစ်သလို ရှိနေကြပါတယ်။ ကိုမင်း အောင်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အပြင်ထွက်သွားသော်လည်း ဒေါ်ချိုသက်ရီက အိမ်မှာပဲကျန်ခဲ့ကာ အခန်းထဲမှာ ဘာလုပ်နေ မှန်းမသိ။ ညက အဖြစ်အပျက်မြင်ကွင်းများကို ကျမ ဖျောက်ဖျက်ပစ်လို့မရနိုင်သေး။ ညက အံ့သြမှု၊ ဝမ်းနည်းမှုများကြောင့် ငုပ်လျှိုးနေတဲ့ ကာမစိတ်ဆန္ဒတွေဟာ သွေးအေးပြီး စိတ်တည်ငြိမ်သွားချိန်တွင် ထကြွလာတော့တယ်။ ပြန်တွေးရင်း၊ မြင် ယောင်မိရင်းဖြင့် ကျမ စောက်ဖုတ်က အရည်တချို့ စိုစိမ့်လာရတော့တယ်။

ချက်ပြုတ်ပြီးတာနဲ့ ထမင်းစားရန်အတွက် ဒေါ်ချို သက်ရီကို သွားခေါ်ဖို့ သူမအခန်းသို့ ထွက်လာမိတယ်။ “ ဒေါက်….ဒေါက်….ဒေါက်….” အခန်းတံခါးကို ခေါက်နေသော်လည်း အတွင်းမှ တုန့်ပြန်သံမကြားရသဖြင့် တံခါးကို အသာတွန်းဖွင့်ကြည့်လိုက်မိ တယ်။ အခန်းတံခါးသော့ပိတ်မထားပဲ အခန်းတွင်းတွင်လည်း ဘယ်သူမှမရှိပေ။ ဒေါ်ချိုသက်ရီ ဘယ်များသွားပါလိမ့်ဆိုသော မတင်မကျစိတ်ဖြင့် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့မိတယ်။ အိပ်ယာပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော စာအုပ်လေးများက ကျမ မျက်စိရှေ့မှာ အထင်းသား မြင်တွေ့နေရတယ်။ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ထိုစာအုပ်လေးများကို သေချာကြည့်လိုက်မိတယ်ဆိုရင်ပဲ စာအုပ်ပေါ်မှ ဓာတ်ပုံများက ကျမကို အထူးဒုက္ခပေးပါတော့တယ်။

ရှင်းလင်းကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓာတ်ပုံရိုက်ချက်များဖြင့် သက်ဝင်ပီ ပြင်သော ရုပ်ပုံများက ကျမကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းသွားပါတော့တယ်။ နိုင်ငံခြားမှလာသော စာစောင်လေးများဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားသား ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့ လိင်ဆက်ဆံနေကြသောပုံများကို ရိုက်ပြထားသော ဓာတ်ပုံစာအုပ်ပင်ဖြစ်လို့နေပါ တယ်။ ထိုစာအုပ်ထဲမှပုံများက မရိုးမရွနဲ့ ထကြွစပြုနေသော ကျမရဲ့ ရမက်စိတ်တွေကို မီးမြိုက်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်လို့သွားပါ တော့တယ်။ တစ်ပုံပြီးတစ်ပုံ စိတ်ဝင်စားစွာနဲ့ လှန်လှောကြည့်နေမိတဲ့ကျမဟာ ရမက်စိတ်များ ထကြွလာပြီး စောက်ဖုတ်လေး ထဲမှ အရည်များပင် စိမ့်စိုကျလာရတော့တယ်။

ကြမ်းလိုက်တဲ့ဓာတ်ပုံတွေပါပဲရှင်။ ယောက်ျားက မိန်းမကို ပက်ပက်စက်စက် လိုးနေဆော်နေတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေက ကျမကို အထူးပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစေပါတယ်။ ရမက်စိတ်ကြောင့် လူကမရိုးမရွဖြစ်လာကာ ကိုယ့်စောက်ဖုတ်ကို ကိုယ့်လက်နဲ့ အသာအယာပြန်ပွတ်နေမိရင်း ဓာတ်ပုံတွေကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေမိပါတော့တယ်။ ကာမဖီ လင်ကလည်း တငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့ တက်လို့လာရပါတယ်။ ထိုစဉ်မှာပင် အခန်းဝဆီမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပါတော့တယ်။ “ ခင်လေး….ညည်း ငါ့စာအုပ်ထဲက ပုံတွေကြည့်ပြီး စောက်ဖုတ်က ရွနေပြီမဟုတ်လား….ဟင်….” ကျမ ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားရပြီး စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေတဲ့စာအုပ်ကို ပစ်ချကာ ခုတင်ပေါ်မှ ကမန်းကတန်း ထရပ်ပြီး အကြောက်အကန် ငြင်းလိုက်မိပါတော့တယ်။

“ အို….မဟုတ်….မဟုတ်ပါဘူး…အန်တီချိုရယ်….ကျမ ဘာစာအုပ်မှန်းမသိလို့ ယူကြည့်မိတာပါရှင်….” ဒေါ်ချိုသက်ရီက အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာပြီး ကျမအနီးသို့ တိုးကပ်ကာ လက်တစ်ဖက်က ဖြတ်ခနဲ ကျမစောက်ဖုတ် အုံကို လှမ်းကာအုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ “ အို….ဟင့်….အန်တီချို….” “ နင် ငါ့စာအုပ်ကို ခိုးကြည့်ပြီး နင့်စောက်ဖုတ်က အရည်တွေတောင် ရွှဲနေပြီ….ဒါတောင် နင်က ငြင်းချင်သေးသလား …..” “ ဟို…ဟို….ကျမ….” ကျမ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ ဆွံ့အလို့နေမိပါတော့တယ်။ တကယ်လည်း ကျမစောက်ဖုတ်က ဖောင်းတင်းပြီး အရည် တွေစို့နေပြီလေ။

“ နင်က ဒီလို ဓာတ်ပုံကြည့်တာတောင် ထ နေတဲ့ ကောင်မဆိုတော့ တော်တော်ဏှာထန်တဲ့ ကောင်မပဲ….နင့်အ ကြောင်း မင်းအောင်ကို ပြန်ပြောဦးမှ….” “ အို….မဟုတ်ဘူး….ကျမ….အဲလို မဟုတ်ဘူး….” “ နင့် စောက်ဖုတ်က အရည်တွေ တော်တော်ထွက်နေပြီပဲ….ထိုင်လိုက်စမ်း….ခုတင်ပေါ်ကို…” ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကျမပခုံးတစ်ဖက်ကို တွန်းပြီး ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ထို့နောက် ကျမရဲ့ အိမ်နေရင်း ဝတ်တဲ့ ထမီအပါးလေးကို အောက်ခြေမှ ဆွဲပြီး ခါးနားသို့ လှန်တင်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ ရုတ်တရက် ကျမ ကြောင်အမ်းနေမိပါ တယ်။ အန်တီချိုဟာ ကျမအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ကျမ ပေါင်ခွဆုံက စောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်းတင်းတင်းပြောင်ပြောင်ကြီး ကို လက်ဖြင့် လှမ်းကိုင်လိုက်တယ်။

အိမ်နေရင်းမို့ အောက်ခံပင်တီဝတ်မထားသဖြင့် အန်တီချို့လက်က ကျမစောက်ဖုတ်အုံ ကို ထိထိမိမိ အုပ်ကိုင်မိသွားတယ်။ “ အို….အဟင့်….အန်တီချို….” “ ခင်လေး….” “ ရှင်….အန်တီချို….” အန်တီချိုက ကျမကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူသိုင်းဖက်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စောက်ဖုတ်ကို ပယ်ပယ် နယ်နယ် အုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်လို့ထားတယ်။ ကျမ နား နားသို့ကပ်ပြီး တိုးညှင်းသော ဆွဲငင်သော လေသံသဲ့သဲ့ဖြင့် ခေါ်လိုက်ခြင်း ကြောင့် ကျမစိတ်တွေ လှုပ်ရှားနေကာ တုန်ရီလှိုက်မောစွာနဲ့ပင် ပြန်ထူးလိုက်မိပါတော့တယ်။ “ နင် စိတ်တွေထပြီး အလိုးခံချင်နေတယ် မဟုတ်လား…..နင့် စောက်ဖုတ်ကို ငါ ကောင်းကောင်း ကလိပေးမယ်သိ လား….”

အန်တီချိုက ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကျမကို ခုလို ရမက်ထန်လာအောင် နှိုးဆွပေးနေမှန်းမသိ။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ လှုပ်ရှားနှိုးဆွကလိပေးနေမှုများကို ငြင်းဆန်ဖို့ ကျမမှာ အင်အားမဲ့နေသလိုပင်။ ဘာကြောင့်မှန်းကိုမသိ အန်တီချိုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု ကို တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းမရှိဖြစ်လို့နေရတော့တယ်။ အန်တီချိုက ကျမစောက်ခေါင်းထဲသို့ ပထမဆုံး လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးသွင်းကလိပေးတယ်။ စောက်စိကိုလည်း လက်မဖြင့် ပွတ်ချေပေးနေသေးတယ်။ ကျမမှာတော့ အန်တီချို့ရဲ့ စောက်ဖုတ် နှိုက်ကလိပေးမှုကြောင့် ဖင်တကြွကြွနဲ့ နေရခက်လို့နေပါပြီရှင်။

စောက်ခေါင်းထဲမှ လက်ချောင်းလေးက ကွေးချည်ဆန့်ချည်နဲ့ အတွင်းသားနုနုလေးတွေကို နှိုက်ဆွပွတ်တိုက်ထိုးကလိပေးနေရာ ကျမစောက်ခေါင်းထဲ တရွရွ တဆစ်ဆစ်နဲ့ဖြစ်လာပြီး စောက်ရည်တွေက ရွှဲအိုင်လို့လာပါတော့တယ်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှ လက်ကို သွင်းချည်ထုတ်ချည် ကွေးချည်ဆန့်ချည်ဖြင့် ကျွမ်း ကျင်စွာပင် ကလိပေးနေပါတော့တယ်။ ကျမကို ရမက်စိတ်ကြွသထက်ကြွလို့လာအောင် အန်တီချိုက အတန်ကြာနှိုက်ဆွလို့ အားရတော့မှ စောက်ခေါင်းထဲမှလက်ကို ထုတ်ပြီး စောက်ဖုတ်အုံပေါ်ကို သူမလက်၌ ရွှဲစိုနေသော ကျမရဲ့စောက်ရည်များဖြင့် သုတ်လိမ်းပစ်လိုက်ပြန်ပါတယ်။

ကျမစောက်ဖုတ်ကြီးက အခုဆိုရင် ဖောင်းတင်းကားထွက်နေပြီး အရည်တွေနဲ့ ရွှဲစိုလို့နေပါ တော့တယ်ရှင်….။ “ ခင်လေး….ပက်လက်လှန်လိုက်….အော် နေအုံး….နင့် အင်္ကျ ီကို အရင်ချွတ်လိုက်အုံး….” ကျမဟာ အန်တီချိုရဲ့ စေခိုင်းမှုအတိုင်း မငြင်းဆန်မိဘဲ ခိုင်းတဲ့အတိုင်းလိုက်လုပ်နေမိပါတော့တယ်။ ကျမစိတ်ထဲ ကောင်း၏ မကောင်း၏ ဆိုတာ တွေးတောနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ စိတ်ထဲတွင် ရမက်ကာမမီးများသာ တောက်လောင်လို့နေရ တော့တယ်။ “ နင့် ဗရာစီယာပါ ချွတ်ပစ်လိုက်….” နောက်ဆုံးတော့ ကျမဟာ အဝတ်မဲ့နေသော အထက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အိပ်ယာထက်မှာ လဲလျောင်းသွားရပါတော့ တယ်။

ခါးအထက်မှာတော့ ထမီက စုပုံနေကာ ဖင်အပြောင်သားဖြစ်လို့နေပါတယ်။ အန်တီချိုက ကျမဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက် ပြီး ကျွဲကောသီးတစ်ခြမ်းတင်ထားသလောက်ရှိတဲ့ ကျမရဲ့ လုံးဝိုင်းတင်းရင်းနေတဲ့ နို့အုံတွေကို အပေါ်မှအုပ်မိုးထိုင်နေရာမှ အကျအနပဲ ကိုင်တွယ်ဖျစ်ညှစ်ကြည့်နေပေတော့တယ်။ “ အ…အဟင့်….နာတယ်…အန်တီချို….” အန်တီချို့လက်က ကျမနို့တွေကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ကိုင်ညှစ်နေသဖြင့် အနည်းငယ်နာကျင်လာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲတစ်မျိုးတော့ လှုပ်ရှားနေမိတယ်။ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်ကာ အန်တီချို့လက်ဖြင့် နို့တွေကို တစ်ချက်တစ်ချက် ဖျစ်ညှစ်လိုက်တိုင်း ကျမရင်အစုံက ကော့ကော့တက်သွားရပါတယ်။

ခံစားရတဲ့ အရသာက ကောင်းသွားရတာကိုးရှင်။ ထို့ နောက်တွင်တော့ အန်တီချိုက ကျမဘေးမှာ ဘေးတစောင်းဝင်လှဲလိုက်ပြီး ကျမရဲ့ ဆီးခုံချက်အောက်ဘက်ကို မေးတင်ကာ အပေါ်မှ စီးမိုး၍ ကျမစောက်ဖုတ်လေးကို အပီကိုင်ကာ နှိုက်ဆွပါတော့တယ်။ ကျမတစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေရပြီး ကော့ကား လူးပျံကာ ရမက်စိတ်တွေထကြွပြီး စောက်ဖုတ်ထဲမှ ရွထအလိုးခံချင်လာရပါတော့တယ်။ “ ခင်လေး….နင် ငါ့ထမီကို ချွတ်လိုက်စမ်း….ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်….” အန်တီချိုက ကျမစောက်ဖုတ်ကို အပိုင်ကိုင်တွယ်နေရင်း စေခိုင်းလိုက်တာကြောင့် သူ့ထမီကို ဆွဲချွတ်ပေးလိုက်ရပါ တော့တယ်။

ဘေးတစောင်း အင်္ဂလိပ်အက္ခရာခြောက်ကိုး အနေအထားနဲ့ ကျမစောက်ဖုတ်ကို အန်တီချိုက အပီကိုင်ဆွနေသ လို အန်တီချို့စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း ကျမမျက်စိရှေ့မှာ အပြူးသားမြင်တွေ့နေရပါတယ်။ အန်တီချို့စောက်ဖုတ်ကြီးက အမွှေးတွေပြောင်ရှင်းနေပြီး စောက်ဖုတ်အုံကြီးက ဖွေးဥပြောင်တင်းလို့နေပါတယ်။ ပေါက်ခါစအမွှေးကြမ်းမဲမဲလေးတွေကို မြင် ရတာ တစ်မျိုးတော့ ရင်ဖိုစရာကောင်းလှပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အန်တီချိုက ပေါင်တစ်ဖက်ကို ဖြဲကားပစ်လိုက်ပါတယ်။ ပေါင်ကို ကားလိုက်ခြင်းကြောင့် အန်တီချို့ပေါင်ကြားထဲမှ အညိုရောင်သမ်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ ရှည်မျော မျောစောက်စိကြီးက ပြူးထွက်လာပါတယ်။

လီးပေါင်းစုံကို ခံထားခြင်းကြောင့်လားမသိ။ စောက်ခေါင်းဝက ပြဲအာနေပြီး ပန်းနု ရောင် အတွင်းသားတွေကို အရည်လဲ့စွာမြင်နေရပါတယ်။ “ ငါ့ စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့ထိုးယက်ပေးစမ်း ခင်လေး….နင့်စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ငါ ယက်ပေးမယ်….” ကြားလိုက်ရတဲ့ စကားသံက ကျမဘယ်လိုမှ ထင်မထားတဲ့စကားပါပဲရှင်။ မိန်းမချင်း စောက်ဖုတ်ယက်တယ်ဆိုတာ ကျမအနေနဲ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စလို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။ ခုတော့ လက်တွေ့ကျကျ ကြုံတွေ့နေရပြီလေ။ မိန်းမချင်း ပလူးတဲ့ကိစ္စမှာ ဘယ်လိုမှ ကာမခံစားမှုကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်ခဲ့မိတာပါပဲရှင်။ “ ဟဲ့….လုပ်လေ….စောက်ခေါင်းထဲ လျှာကို ထိုးယက်ပေး….အစိကိုလည်း နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့စုပ်….”

ကျမဟာ အန်တီချို့ကို မလွန်ဆန်နိုင်တာက တစ်ကြောင်း၊ ကြုံတွေ့ခံစားနေရတဲ့ ကာမဆန္ဒတွေအရ အန်တီချို့ စောက်ဖုတ်ဆီသို့ ခေါင်းလေးစောင်းကြွပြီး လျှာနဲ့ထိုးယက်ပေးလိုက်မိပါတော့တယ်ရှင်။ “ အ….ဟား….အိုး….နွေးနေတာပဲ အရသာရှိလိုက်တာဟယ်….ထိုးယက်စမ်းပါ….အစိကိုလည်း စုပ်….” အန်တီချိုက သူမလိုချင်တဲ့အရသာကို ခံစားမိသွားချိန်တွင် ကျမကိုလည်း သူခံစားနေရသလို ခံစားသွားရအောင် ကျမစောက်ဖုတ်ကို စတင်ယက်ပေးပါတော့တယ်။ ကျမထက် အတွေ့အကြုံ ဝါရင့်နေတဲ့ အန်တီချို့လျှာစောင်းဒဏ်ကို ခံစား နေရတဲ့ကျမဟာ အန်တီချို ဖီလင်တက်နေတာထက် အဆတစ်ရာလောက်သာအောင်ကို ထကြွလာရပါတော့တယ်။

“ ပြွတ်….ပလပ်….ပြွတ်….အွန်….ပြွတ်….ပလပ်…..” ကျမတို့နှစ်ဦးရဲ့ တစ်ယောက်စောက်ဖုတ်တစ်ယောက်စုပ်ယက်ပေးနေသံ၊ ကာမဖီလင်တက်နေသံတွေက တဖြည်း ဖြည်းနဲ့ ဆူညံပြင်းရှလို့လာပါတယ်။ ခုအချိန်မှာတော့ ကျမဟာ မိန်းမချင်းစောက်ဖုတ်နှိုက်ဆွခြင်းမှရတဲ့ ကာမဖီလင်ကို ခံစား တတ်လို့ လာခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်။ စောက်ဖုတ်က အတော်ကို ဖောင်းကြွပြီး အရည်တွေလည်း တော်တော့်ကို စိုရွှဲလို့နေပြီဖြစ်ပါ တယ်။ ကျမကိုယ်တိုင်ကလည်း အန်တီချို့စောက်ဖုတ်ကြီးကို ခေါင်းမဖော်တမ်း အားရပါးရ လိုလိုလားလား ယက်ပေးလို့နေမိ ပါတယ်။ အန်တီချိုဦးဆောင်တဲ့ ကာမသင်ခန်းစာ အတွေ့အကြုံသစ်က ကျမအတွက် ဆန်းသစ်လွန်းလှပါတယ်ရှင်။

အခန်းတွင်းမှ မိန်းမနှစ်ဦး၏ ဏှာထစုပ်ယက်နေကြပုံက တကယ့်ကို ရမက်သွေးကြွစရာကောင်းနေသည်။ ထိုမြင် ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းနဲ့ ဂွင်းတိုက်နေတဲ့လူတစ်ယောက်က အခန်းတံခါးဝမှာရှိနေ၏။ ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ မွေးစားသားများစွာထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျော်ခင်ဆိုတဲ့ လူပင်ဖြစ်သည်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ ဆက်သွယ်ထားမှုနှင့် အဆင် သင့်လမ်းဖွင့်ပေးထားမှုတို့ကြောင့် ကျော်ခင် တစ်ယောက် ခုလို အခန်းဝမှာ ရပ်ကြည့်နေရင်း ဂွင်းတိုက်လီးသနေခြင်းပင်ဖြစ် သည်။ မင်းအောင်ရဲ့မိန်းမ ခင်နှင်းဝေကို ဇာတ်သွင်းပြီး ကာမသားကောင်ဘဝသို့ ရောက်စေဖို့ ဒေါ်ချိုသက်ရီက အကွက်ချ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။

မင်းအောင်တို့ ကျော်ခင်တို့လို ဘဝမလှခဲ့တဲ့လူတွေကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ သော ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ သဘောဆန္ဒတွေကို မလွန်ဆန်ဝံ့သဖြင့် သူတု့ိ မွေးစားအမေဖြစ်ချင်တာမှန်သမျှကို သူတို့မွေးစားသား တွေက မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ပေးရလေ့ရှိ၏။ ထိုအခြေအနေတွေအရ မင်းအောင်လည်း သူ့မိန်းမဇာတ်သွင်းခံရမှာသိနေသ ဖြင့် ရင်နာနာနဲ့ တစ်နေရာကို ရှောင်ထွက်နေလောက်ပေပြီ။ အခန်းဝမှာရပ်ရင်း ဂွင်းတိုက်နေသော ကျော်ခင့်ကို ဒေါ်ချိုသက်ရီ က မြင်နေရသည်။ သူမစီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းလည်း ခင်လေးကို အပီချုပ်ထားနိုင်ပေပြီ။ ဒါကြောင့် တံခါးဝမှ ကျော်ခင့်ကို အချက်ပြလိုက်လေတော့သည်။

ဒေါ်ချိုသက်ရီ အချက်ပြလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ကျော်ခင်က လီးအတောင်သားနဲ့ ခုတင်အနီးသို့ တိုးတိတ်စွာ လျှောက်ဝင်လာပြီး ဒေါ်ချိုသက်ရီ အဆင်သင့်ပြင်ပေးထားသဖြင့် ပြဲအာနေသော ခင်လေး၏ စောက်ခေါင်းဝကို သူ၏ လီးဖြင့်ချိန်ရွယ်တေ့ထားလိုက်၏။ “ ခင်လေး….” “ ရှင်….အန်တီချို….” “ ညည်း သိပ်ရွ…..သိပ်ခံချင်နေပြီမဟုတ်လား….” “ ဟင့်….” “ ဟဲ့….ပြောစမ်း….နင့်စောက်ဖုတ်က ရွထပြီး အလိုးခံချင်နေပြီမဟုတ်လား….ပြောလေ….” ဒေါ်ချိုသက်ရီက ခင်လေးစိတ်တွေ ပိုထန်လာအောင် ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းစကားတွေသုံးရင်း မေးနေသလို ခင်လေး စောက်စေ့ကိုလည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းထိုးယက်ပေးလိုက်ပြန်သည်။

“ အ….ဟင့်….ရှီး….ဟုတ်…..ဟုတ်ပါတယ်ရှင်….” “ ညည်း အခုအချိန်မှာ လီးဆာနေတယ် မဟုတ်လား….အလိုးခံချင်နေတယ်မဟုတ်လား….ပြောစမ်း….” ခင်လေးမှာ ဒေါ်ချိုသက်ရီ မေးနေသော စကားတွေက သူမစိတ်တွေ ထသထက်ထအောင် မေးနေသည်ဟုပဲ ထင် မှတ်တာကတစ်ကြောင်း၊ ဒေါ်ချိုသက်ရီကို မလွန်ဆန်နိုင်နေတာကတစ်ကြောင်း အခြေအနေအရပ်ရပ်တို့ကြောင့် သူမစိတ်ထဲ ခံစားနေရသည့်အတိုင်းပင် တစ်တစ်ခွခွ ပြန်ဖြေလိုက်မိတော့သည်။ “ ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့ရှင့်….ကျမ အရမ်းကို ရွနေပါပြီ….လီးနဲ့ အလိုးခံချင်နေပါပြီရှင်….” ကျော်ခင်က နောက်မှလီးအတောင်သားနဲ့ သူမကို လိုးဖို့ရပ်စောင့်နေတာကို ခင်လေး မသိ။

ဒေါ်ချိုသက်ရီစောက် ဖုတ်ကြီးနဲ့ သူမက မျက်နှာအပ်နေသည်လေ။ “ ဒါဆိုရင် နင်ဆာနေတဲ့လီးနဲ့ လိုးပေးတော့မယ်….ကောင်းကောင်းသာခံပေတော့….” ပြောပြောဆိုဆို ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကျော်ခင့်လီးကို လှမ်းဆွဲပြီး ခင်လေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ တေ့ထောက်ထိုးသွင်း ပေးလိုက်တော့၏။ “ ဗြိ….ဗြစ်….ဗြစ်….အ….အမလေး….ဘာကြီးလဲ….အ…အီး….ကျွတ်….ကျွတ်…..” ရုတ်တရက်ကြီး ခင်လေး ကော့ပျံလန်တက်သွား၏။ ထင်မှတ်မထားသော အတွေ့အထိနဲ့အတူ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထိုးခွဲဝင်ရောက်လာတဲ့ လီးကြီးရဲ့ဒဏ်ကို အလူးအလဲပင် ခံစားလိုက်ရတော့၏။ ကျော်ခင့်လီးက ဒစ်ကြီးတင်းကားထွက်နေပြီး လုံးပတ်ကြီးမားလွန်းလှ၏။

ထိုလီးက ခင်လေး၏ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို အတွင်းသို့လိပ်ဆွဲပြီး ထိုးဝင်သွားသည်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီကလည်း ခင်လေး စောက်စေ့ကို ပွတ်တိုက်ပေးနေသေးပြန်ရာ ခင်လေး တစ်ကိုယ်လုံးလေထဲမြောက်ကြွတက် နေသလို ကော့ပျံပြီး ရမက်စိတ်ကို ထိန်းမရနိုင်တော့ပဲ စောက်ရည်တွေ ဒလဟောထွက်ကာ တစ်ချီပြီးသွားခဲ့ရတော့သည်။ စိတ်တွေတရကြမ်းထကြွနေချိန်၊ လီးကို မျှော်လင့်တမ်းတနေချိန်တွင် ဒင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်လီးကြီးဖြင့် ရုတ်တရက် အလိုးခံလိုက်ရသဖြင့် စောက်ဖုတ်ထဲလီးဝင်ကာစမှာပင် တစ်ချီပြီးသွားခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်တော့၏။

ခင်လေးတစ်ယောက် စောက် ဖုတ်ထဲလီးအဝင်ခံပြီး အလိုးခံလိုက်ရသော်လည်း သူမကိုလိုးလိုက်သော လီးပိုင်ရှင်မှာ ဘယ်သူမှန်းပင်မသိသေး။ မြင်ခွင့်သိ ခွင့်မရအောင်လည်း ဒေါ်ချိုသက်ရီစောက်ဖုတ်ကြီးက သူမမျက်နှာနှင့် ကပ်လို့နေသည်။ ဆောင့်ခြင်း ညှောင့်ခြင်း မပြုလုပ်ဘဲ ခင်လေးတစ်ချီပြီးသွားရသော်လည်း စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကြီးက ခုမှစတင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသား၊ အပြင်နှုတ်ခမ်းသားတွေက လီးကြီး ဝင်တိုင်းထွက်တိုင်း အပြင်သို့စူထွက်သွားလိုက်၊ အထဲသို့လိပ်ဝင်သွားလိုက်ဖြင့် ထိမိ သော ပွတ်တိုက်လိုးဆောင့်ခြင်းကို ခံစားလို့နေရသည်။

လီးက စောက်ခေါင်းထဲကို ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြင့် အတွေ့ထူးပေးနေ သလို ဒေါ်ချိုသက်ရီကလည်း ခင်လေး စောက်စေ့ကို အပီအပြင်ပွတ်ချေပေးနေတော့ရာ ခင်လေးတစ်ယောက် ဆန်းသစ် သော ကာမအရသာထူးကို ဆန်းဆန်းပြားပြားခံစားလို့နေရတော့သည်။ ကျော်ခင်မှာလည်း ဖောင်းအိတင်းကားနေသော စောက်ဖုတ်ကြီးကို စိမ်ပြေနပြေ စိတ်ကြိုက်လိုးဆောင့်ခွင့်ရနေခြင်း ကြောင့် ခံစားမှုအရှိန်က အမြင့်ဆုံးသို့ရောက်နေရသည်။ ပူနွေးသော စောက်ဖုတ်အတွေ့၊ ဆွဲစုပ်အားကောင်းသော စောက် ဖုတ်အတွင်းသားတွေရဲ့ အထိအတွေ့တွေက သူ့ရဲ့ရမက်သွေးကို ပို၍ဆူပွက်လာစေတော့သည်။

ဖတ်….ဖတ်….ဘတ်…ဖွတ်….ဖတ်….ဘွပ်…အင့်…အား….အိုး….ရှီး….ကျွတ်….ကျွတ်….အမလေး….အင်း….. ဟင်း….” ခင်လေးမှာ အတော်ကို အလူးအလဲခံစားနေရတာဖြစ်သည်။ တမူထူးခြားသော ကာမဆက်ဆံနေရမှုက သူမ၏ ရမက်ဘဝင်ကို ကျေနပ်မှု အပြည့်ရနေစေသည်။ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆွပေးနေမှုကို ခံနေ ရပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ တင်းပြည့်ကျပ်နေတဲ့ လီးကြီးနဲ့ နင့်နင့်နဲနဲအလိုးခံနေရသဖြင့် အကောင်းကြီးကောင်းနေရတော့၏။ “ ခင်လေး….ညည်း အလိုးခံရတာ တော်တော်ကောင်းနေပြီ မဟုတ်လား….” “ အင့်….ဟင့်….ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့ အန်တီချို….”

“ ကဲ….ဒါဆို ပုံစံပြောင်းပြီး အလိုးခံအုံး….” ဒေါ်ချိုသက်ရီက ဒီလိုးပွဲကို ဦးဆောင်နေသည်။ ခင်လေးစိတ်ထဲမှာတော့ ဘာကိုမှ မတွေးမိတော့။ သူမယောက်ျားနဲ့ ဒေါ်ချိုသက်ရီတို့ရဲ့ ဖောက်ပြားတဲ့ကာမဇာတ်လမ်းကို သိရှိခဲ့ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦးထားရှိခဲ့တဲ့ သစ္စာဟာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီဟု သူမစိတ်ထဲ တွေးထင်ခံစားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူမစိတ်ထဲမှာ လောလောဆယ်ခံစားနေရတဲ့ ကာမအရ သာထူးကိုသာ စိတ်ကျေနပ်ပြည့်ဝသည်အထိ ခံစားကြည့်ချင်နေမိတော့၏။ ဒေါ်ချိုသက်ရီက ခင်လေးကို အပေါ်မှ ဖိအုပ်မိုး ထားရာမှ ဖယ်ခွာလိုက်သည်။ အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းနေသော ဒေါ်ချိုသက်ရီက သူမရဲ့ဇာအင်္ကျ ီကိုပါ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက် သည်။

ထို့နောက်သူမ၏ ဝင်းဝါနေသော နို့အုံတွေကို ထိန်းထားပေးသော ဗရာစီယာကိုပါ ချွတ်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။ အဝတ်မဲ့ နေသော မိန်းမနှစ်ယောက်တို့က တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီ လှနေကြသည်။ ထိုမိန်းမတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ကျော်ခင်ဆိုတဲ့ ငနဲသားက အရသာခံကြည့်နေသည်။ ဒေါ်ချိုသက်ရီက ပုံစံပြောင်းပြီးလိုးဖို့ ပြောထားသော်လည်း ခုထိ ခင်လေး စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကိုထုတ်မပစ်ရသေး။ “ ကျော်ခင်….သိပ်ငမ်းမနေနဲ့….ခင်လေး စောက်ဖုတ်ထဲက လီးကိုချွတ်ပြီး ဒီမှာလာလှဲ….” ကျော်ခင်က ဒေါ်ချိုသက်ရီအမိန့်အတိုင်း အိပ်ယာပေါ်တွင် ခင်လေးနဲ့ယှဉ်ပြီး လဲှအိပ်လိုက်သည်။

ကျော်ခင့်လီးက ခင်လေးစောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်တွေကြောင့် ပြောင်တင်းနေပြီး မိုးပေါ်မတ်ထောင်လို့နေသည်။ “ ခင်လေး ထစမ်း….ကျော်ခင့် မျက်နှာပေါ်တက်ခွပြီး နင့်စောက်ဖုတ်ကို လက်နဲ့ဖြဲပေးထားလိုက် သူယက်ပေးလိမ့် မယ်…..ငါက ကျော်ခင့်လီးကို စုပ်ပြမယ်….နင် သေချာကြည့်ထား….” ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ အကွက်ချစီမံပေးမှုက ခင်လေးအကြိုက်တွေ့သွားစေသည်။ သူမယောက်ျားမျက်နှာပေါ် ဒေါ်ချိုသက် ရီတက်ခွပြီး စောက်ဖုတ်အယက်ခံစဉ်က ဘယ်လိုခံစားရသလဲဆိုတာကို သူမ ခံစားကြည့်နိုင်ပေပြီ။ ခင်လေးက ကျော်ခင့်ခြေ ရင်းဘက် မျက်နှာမူကာ ခွထိုင်လိုက်သည်။

စောက်ဖုတ်ကိုလည်း လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဖြဲပေးထားလိုက်သေး၏။ ကျော်ခင်ကလည်း အလိုက်သင့်ပင် ခင်လေးဖင်သားတွေကို အောက်မှ ဖြဲကိုင်ထိန်းထားပေးရင်း လျှာကို အပြားလိုက်ထုတ် ကာ ပင့်တင်ယက်ပေးလိုက်၏။ “ ပလပ်….ပြွတ်….ပလပ်….ပလပ်….” “ အု….အွန့်….ပြွတ်….ပြွတ်….အွန်း…..” “ အ….အဟင့်….ရှီး….အ….ကျွတ်….ကျွတ်….” ကျော်ခင်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့ပင့်တင်ယက်ပေးနေသံ၊ ခင်လေးရဲ့ ဏှာထနေသံ၊ ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ လီးစုပ်သံတွေ က အပြိုင်အဆိုင်ပေါ်ထွက်နေ၏။ ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကျော်ခင့်လီးကို အငမ်းမရနဲ့ ရမက်ထန်စွာပင် စုပ်ယူလို့နေသည်။

ခေါင်း ကို ဘယ်ညာစောင်းပြီး လီးကိုအာခေါင်ထဲဝင်နိုင်သလောက် ဝင်အောင် ဆွဲစုပ်နေသဖြင့် အသက်ရှုသံပြင်းပြင်းပင် ပေါ်ထွက် နေရသည်။ ကျော်ခင့်လီးက ဒေါ်ချိုသက်ရီ စုပ်ပေးထားခြင်းကြောင့် တံတွေးများဖြင့် ပြောင်လက်စိုနေရုံမက တင်းမာထောင် ထလို့နေသည်။ ကျော်ခင်ကလည်း ခင်လေး စောက်ဖုတ်ကို လျှာစောင်းနဲ့ အပီအပြင်ထိုးတိုက်ပေးနေသေး၏။ “ ပြွတ်….ပြွတ်….အု….အွန့်….ဟွန်း….အား….ရှီး….အမလေး….အိုး…..အ….ကျွတ်….ကျွတ်…..” “ ခင်လေး ဆင်းတော့ ပက်လက်လှန်လိုက်….ကျော်ခင် နင်ကထပြီး ခင်လေး ပါးစပ်ထဲ လီးထိုးထည့်ပြီး ပါးစပ်ပေါက် ကိုလိုးပေး….ငါ ခင်လေး စောက်ဖုတ်ကို ယက်ပေးအုံးမယ်….”

ခင်လေးတစ်ယောက် ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ စကားသံကြားလိုက်ရတာနဲ့ လူကကြက်သီးတွေထပြီး သွေးတွေဆူပွက်လို့ လာသည်။ ကိုမင်းအောင်လီးကို ခင်လေး စုပ်ပေးဖူးပါသည်။ ခုက ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကျော်ခင်ဆိုတဲ့ လူကို လီးစုပ်ပေးခိုင်းခြင်း မျိုးမဟုတ်ပဲ သူမပါးစပ်ပေါက်ကို လီးနဲ့လိုးခိုင်းခြင်းကြောင့် တစ်မျိုးစိတ်လှုပ်ရှားရပြန်သည်။ ကျော်ခင်ကလည်း ဒေါ်ချိုသက်ရီ စကားအတိုင်း ခင်လေးခေါင်းကို ပေါင်တစ်ဖက်နဲ့ခွကာ ခေါင်းကိုထိန်းကိုင်ရင်း ပါးစပ်ပေါက်ထဲသို့ လီးထိုးထည့်ကာ စောက် ဖုတ်ကိုလိုးသလို ဖြေးဖြေးချင်းပင် လိုးဆောင့်ပေးနေ၏။

ဒေါ်ချိုသက်ရီကလည်း ခင်လေးပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြဲကာ ဖင်ပေါက် နှင့် စောက်ခေါင်းပေါက်တွေကို လျှာဖျားလေးနဲ့ မထိတထိ ထိုးဆွပေးနေတော့၏။ “ ပြွတ်…အု….အွန်း….အု….အု….” ခင်လေးမှာ အပေါ်ပိုင်းက ပါးစပ်ပေါက်ကို အလိုးခံနေရသဖြင့် အသက်ရှုမမှားအောင် အထူးဂရုစိုက်ကာ အလိုက် သင့်နေနေရသည့်အပြင် အောက်ပိုင်းမှ ဒေါ်ချိုသက်ရီ၏ လျှာဖျားလေးဖြင့် ထိုးဆွပေးနေမှုကို ကော့ပျံနေအောင်ကို ခံနေရ ပြန်သည်။ ခင်လေးရင်ထဲ မောဟိုက်တုန်ရီလာသည်။ ကာမစည်းစိမ်ကို တနင့်တပိုးခံစားနေရတော့ အလွန်ခံရခက်နေသည်။ နှုတ်မှဖွင့်ဟညည်းညူရင်း ခံစားဖို့ကျတော့ လီးက ပါးစပ်ထဲမှာ အပြည့်အကျပ် ဝင်ထွက်နေပြန်၏။

ခင်လေးရဲ့ တအုအုနဲ့ အသံထွက်နေပုံက ဘယ်လောက်တောင် နေရထိုင်ရခက်နေမှန်း သိသာလှသည်။ ကျောက်ခင် သူမကို စလိုးလိုးချင်း တစ်ချီ ပြီးသွားရပေမယ့် ခုလိုနှစ်မျိုးညှပ်ပြီး ပါးစပ်ပေါက်ကို အလိုးခံ၊ စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့အယက်ခံနေရခြင်းမှရသော ကာမဖီလင် ကြောင့် ရမက်စိတ်တွေ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်လာရပြန်တော့သည်။ ထိန်းထားလို့မရတော့။ ခင်လေး ပြီးချင်လာပြန်သည်။ သုံး ဦးသားအစုပ်အမှုတ်တူညီစွာ လုပ်နေကြပေမယ့် ညှပ်ပြီးအကလိခံနေရတဲ့ ခင်လေးက သုတ်ရည်ထွက်ဖို့ တာဆူလို့နေပေပြီ။ ပါးစပ်ထဲမှလီးကို လက်ဖြင့်ထိန်းကိုင်ရင်း ကမန်းကတန်းချွတ်ပစ်ကာ….

“ အ….ကျမ…..ကျမ….ပြီးတော့မယ်….ထွက်ကုန်တော့မယ်….အ….အီး….ဟင့်….” ခင်လေးရဲ့ တဏှာရမက်ထန်ထန် ကယောင်ကတမ်း အငမ်းမရပြောလိုက်သံက တုန်ခိုက်နေသည်။ ကာမမီးက အ ပြင်းဆုံး တောက်လောင်နေချိန်၊ တဏှာရမက်ဒီရေက အမြင့်ဆုံးသို့ရောက်နေချိန်တွင် ခင်လေး၌ အသိတရားမရှိတော့ပေ။ ကျော်ခင့်လီးကို လက်ဖြင့် အားကိုးတကြီးပုံစံနဲ့ တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ ခေါင်းကို သူမလက်တစ်ဖက် ဖြင့် စောက်ဖုတ်ဆီ ဖိဆွဲကပ်ကာ ခါးကိုကော့လန်ပြီး စောက်ရည်တွေ ညှစ်ထုတ်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။ ခင်လေး တစ်ချီပြီး သွားပြန်လေပြီ။

ဒါပေမယ့် ဒေါ်ချိုသက်ရီနဲ့ ကျောင်ခင်တို့က ခုမှ အစပျိုးနေကြဆဲ။ ခင်လေးစောက်ဖုတ်ဆီကို ခဏကြာယက် ပေးနေပြီးမှ ခင်လေးဘေးတွေ ဒေါ်ချိုသက်ရီက ဝင်လှဲလိုက်သည်။ ခင်လေးမှာ ကျော်ခင့်လီးတန်ကြီးကို လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင် ထားရင်း ရင်ဘတ်လေးဖုတ်လိုက်ဖုတ်လိုက်ဖြင့် အမောဖြေလို့နေသည်။ ညည်း တော်တော် ဏှာထန်တဲ့ကောင်မပဲ ခင်လေး….ဒါကြောင့်လည်း မင်းအောင်က နင့်ကို အသဲစွဲဖြစ်နေတာနေ မှာ….ဒါပေမယ့် ခု နင်က ငါတို့နဲ့လာပြီး အလိုးခံပြီးသွားပြီဆိုတော့ နင့်အကြောင်းကို မင်းအောင် မသိစေချင်ရင် နောက် ငါ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ရတော့မယ် ကြားလား…..” ဒေါ်ချိုသက်ရီက ခင်လေးကို အပိုင်ချုပ်ပစ်လိုက်၏။

ခင်လေး ဘာမှပြန်မပြောတော့ပဲ ခေါင်းသာအသာငြိမ့်ပြလိုက် သည်။ ဒါပေမယ့် ခင်လေးမှာလည်း ဝှက်ဖဲနဲ့ပါ။ သူမကို ယောက်ျားဖြစ်သူနဲ့ ခြိမ်းခြောက် အကျပ်ကိုင်နေပေမယ့် သူမမှာ လည်း လွတ်လမ်းရှိနေပါသည်။ ဒါပေမယ့် ခင်လေးကလည်း လူတစ်မျိုး။ အရွဲ့တိုက်ချင်စိတ်ကလေး ရှိနေသည်။ အကျပ်ကိုင် မှန်းသိနေပါလျက်၊ သူမကိုဖာဇာတ်သွင်းပြီး ကြေးစားမိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်အောင်လုပ်မှာသိလျက်နဲ့ပင် ခင်လေး မကန့်ကွက် မိပေ။ ခင်လေးတစ်ယောက် သိသိလျက်နဲ့ ဆက်မိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်နေမိတော့သည်။ အဲဒီနေ့က ကိုမင်းအောင် အိမ်ကိုပြန်မလာ ပေ။ ထိုတစ်နေ့လုံး ဒေါ်ချိုသက်ရီက ခင်လေးကို ကာမသင်ခန်းစာတွေ ပို့ချနေမှာ မင်းအောင်သိနေသည်။

သူ့မယားကို နှမြောမိသော်လည်း မွေးစားကျေးဇူးရှင် ဒေါ်ချိုသက်ရီကို မင်းအောင် မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်မိရင် အဲဒီမိန်းကလေးဘဝ ပျက်ဆီးသွားမှာ သိလျက်နဲ့ပင် သူကချစ်မိခဲ့တာကိုး။ ထိုနေ့က ခင်လေးတစ်ချီပြီးသွားပြီးနောက်ပိုင်း ဒေါ်ချိုသက်ရီက ကျော်ခင့်ကို ကုန်းပြီးအလိုးခံသည်။ ကျော်ခင်က လည်း သူ့ကိုမွေးပြီးစားတဲ့ မွေးစားအမေကို ခင်လေးရှေ့မှာ အပီဖြုတ်သည်။ နောက် ခင်လေးကို ထပ်ဆော်ပြန်သည်။ သူပြီး သွားချိန်တွင် ခင်လေးနဲ့ ဒေါ်ချိုသက်ရီတို့ ပလူးကြတာကို ထိုင်ကြည့်ရင်း လီးပြန်တောင်လာအောင် အနားယူပြန်သည်။ လီး ပြန်တောင်လာတာနဲ့ ထပ်ပြီးဆော်ကြပြန်သည်။ ခင်လေးကို တစ်လှည့်လိုးလိုက်၊ ဒေါ်ချိုသက်ရီကို တစ်လှည့်လိုးလိုက်နဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကာမပင်လယ်ပြင်ကြီးဆီသို့ တက်ညီလက်ညီမမောမပန်းကူးခတ်နေကြပါတော့လေသတည်း…..။ ပြီးပါပြီ။