အခမ်းနားဆုံးမေတ္တာ(အောစာအုပ်)

ဒီတစ်ခေါက်ခြံထဲကိုလာတာဦးစိုင်းလုတစ်ယောက်ထဲဖြစ်လို့ခမ်းအံ့အောနေသည်။ခါတိုင်းတောင်ကြီးကနေဟဲဟိုးကော်ဖီခြံကိုလာတိုင်းစော်တစ်ပွေအမြဲတန်းပါလာတတ်လို့ခမ်းကချက်ပြုတ်ပေးပြီးတာနဲ့အိမ်ပြန်ပြီးရှောင်နေရသည်။ ဦးစိုင်းလုကခမ်းကိုဝက်လက်ပေါင်းစားချင်တယ်ဆိုလို့မီးဖိုထဲမှာအလုပ်ရွုပ်နေတုန်းဦးစိုင်းလုဝင်လာလို့”ဟဲဟဲဒီတစ်ခေါက်အန်ကယ်လာတာထူးဆန်းနေပါလား”လို့ပြောလိုက်သည်။ဦးစိုင်းလုက”ဘာကိုထူးစမ်းတာလဲ”လို့ပြန်မေးလို့ရှမ်းသံဝဲဝဲလေးနဲ့”စော်မပါတော့တာလေ” လို့ပြောအပြီးမှာဦးစိုင်းလုက”ဒီမှာရှိနေတာဘဲ”လို့ခမ်းကိုလက်ညှိုးထိုး ပြသည်။

ခမ်းရင်တွေတုန်ပြီးမျက်လုံးတွေပြာသွားသည်။ခမ်းကသူရဲ့အလုပ်သမားဖြစ်သည့်အပြင်တစ်ခုလပ်ဖြစ်တာကိုသူသိရက်နဲ့ခမ်းကိုသူကမယားလိုနေမယ်ပြောတာဖြစ်လို့အံ့အောပြီးရင်တုန်သွားတာဖြစ်လေသည်။”ဟာအန်ကယ်ကလည်းခမ်းကအလုပ်သမားပါ”လို့ညှိုးငယ်စွာပြောလိုက်သည်။ ဦးစိုင်းလုကတကယ့်ကိုချမ်းသာပြီးအလုပ်သမားတွေကိုလည်းပြည့်စုံအောင်ထားသူဖြစ်သည်။သူ့ဖာသူမိန်းမပွေပေမဲ့လူတန်စားမခွဲခြားလို့ခမ်းအပါအဝင်အလုပ်သမားအားလုံးကလေးစားပြီးချစ်ကြသည်။ဒီကော်ဖီခြံကလည်းသူမလုပ်ရင်ဖြစ်ရဲ့သားနဲ့အလုပ်သမားတွေအလုပ်လက်မဲ့မဖြစ်အောင်သူလုပ်နေတယ်ဆိုတာလည်းအားလုံးသိသည်။

သူ့အကျိုးကိုရှေ့မထားဘဲသူအပန်းဖြေရန်အတွက်သာရည်စူးပြီးဘန်ဂလိုလေးတစ်လုံးဆောက်ကာတပါတ်တစ်ညအိပ်လောက်လာအပန်းဖြေခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးစိုင်းလုကခမ်းကိုဖက်ထားပြီး”ခမ်းကချောတယ်စေတနာလည်းကောင်းတယ်ဒါကြောင့်နောက်လာတိုင်းစော်ခေါ်မလာဘဲခမ်းနဲ့နေမယ်”လို့ပြောပြီးခမ်းနွုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်သည်။ခမ်းအတွက်လုံးဝမထင်ထားတာမို့ထပ်အံ့အောနေရပြန်တော့သည်။”အန်ကယ်ရယ်ဟင်းချက်အုံးမယ်လေ”ဆိုတော့ဦးစိုင်းလုအားမလိုအားမရဖြစ်သွားပြီးလွတ်လိုက်သည်။ ခမ်းကအိမ်ထောင်ကွဲပြီးကတည်းကဦးစိုင်းလုကော်ဖီခြံမှာဝင်လုပ်ခဲ့တာနှစ်နှစ်ကျော်ပြီ။

ခြံထဲမှာအလုပ်သမားတွေနေဘို့တန်းလျားဆောက်ပေးထားလို့လည်းအတော်အဆင်ပြေသည်။လစာတစ်သိန်းဆိုပေမဲ့ ဆန်ဆီဆားကိုအခမဲ့ထောက်ပံ့လို့စားဝတ်နေရေးပူစရာမလို။ခမ်းလိုတစ်ဦးတည်းနေတဲ့ဘဝကသာသာယာယာဖြစ်သည်။ ခမ်းကတစ်ခုလပ်ဆိုပေမဲ့ကိုယ်လုံးကအတော်တောင့်သည်။အလုပ်ကြမ်းလုပ်နေလို့ဖြူတဲ့အသားကနေလောင်ထားပေမဲ့အတော်ကြည့်ကောင်းသည်။ အသက်ကလည်းသုံးဆယ်ဝန်းကျင်မို့ငယ်ဂုဏ်ကမပျောက်သေး။ဦးစိုင်းလုတွေးနေရင်းခမ်းကိုစားမယ်လို့တွေးမိသည်။ဒါကြောင့်ဒီ အပါတ်ဂေါက်ကွင်းကစော်တွေကိုခေါ်မလာဘဲတစ်ဦးတည်းလာခဲ့တာဖြစ်သည်။

ဟင်းချက်နေတဲ့ခမ်းကိုနောက်ကနေကြည့်ရင်းဦးစိုင်းလုစိတ်ပိုကြွပြီးလီးကတောင်လာသည်။ ခမ်းမကျက်သေးဘူးလားကွာ လို့မေးတော့ “ဟယ်ကလေးကျနေတာဘဲကွယ်”လို့ခမ်းကပြောသည်။ဦးစိုင်းလုက”ခမ်းနဲ့ဆိုကလေးလေးလိုဘဲပေါ့”လို့သူဌေးကြီးကြွေနေရှာပြီ။ခမ်းကတခစ်ခစ်ရီပြီး”ပြီးမှချိုချို တိုက်မယ်နော်”လို့လှည့်ပြောသည်။ ခမ်းမီးဖိုထဲကနေထမင်းစားစားပွဲပေါ်ဟင်းတွေတင်ပြီးအုပ်ဆောင်နဲ့အုပ်သည်။ပြီး”အန်ကယ်ခမ်းရေပြန်ချိုးအုံမယ်”လို့ပြောသည်။ဦးစိုင်းလူက”ချိုးမနေပါနဲ့ကွာ”ဆိုကလေးလိုထပ်ပူဆာပြန်သည်။ခမ်းက”ချွေး တွေနဲ့ကွာရွံစရာကြီး”လို့ပြောပြီးဆင်းပြေးသွားသည်။ဦးစိုင်လုလည်းရေချိုးလိုက်သည်။

ခမ်းပြန်ရောက်ပြီးထမင်းဝိုင်းပြင်နေတုန်းဦးစိုင်းလုကခမ်းကိုဖက်ပြီးနွုတ်ခမ်းကိုနမ်းရင်းတစ်ကိုယ်လုံးပွတ်သပ်လေသည်။ခမ်းက”ထမင်းစားပါအုံး”ပြောတော့”ချစ်ချင်ပြီခမ်းရယ်”ဆိုထမီကိုအတင်းဆွဲချွတ်သည်။”အိုကွာ”ဆိုဘဲပြောရသေးသည်ဦးစိုင်းလုလက်ကစောက်ပတ်ကြီးထဲမွေနှောက်နေလေပြီ။ခမ်းစောက်ဖုတ်ကအရည်တွေစမ်းမိတော့ဦးစိုင်းလုကလည်းခမ်းစိတ်ပါနေတယ်ဆိုတာကိုသိသွားသည်။ခမ်းရဲ့ခြေတဖက်ကိုဦးစိုင်းလုကဆွဲမပြီးထိုင်ခုံပေါ်တင်ကာ ဘာဂျာကိုင်ဘို့လုပ်သည်။ခမ်းက”အန်ကယ်ခမ်းကသူများလိုးပြီးသားနော်”လို့ပြောပေမဲ့မရ။စောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီးလျာကြီးကခမ်းစောက်ဖုတ်ပေါ်ထိလာသည်။

”ရွီးကိုကြီးရယ်ရွံစရာကြီးကိုကွာ”ဆိုခမ်းကော့ပေးလိုက်သည်။ ဦးစိုင်းလုနွုတ်ခမ်းမွေးတွေကလည်းတစ်ချက်ချက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်မိထိုးမိနေလို့ခမ်းတအားကောင်းနေသည်။ ခမ်းငုံ့ကြ ည့်ပြီးဖီးလ်ယူလိုက်သည်။ကာမဆန္ဒဆိုတာအလုပ်ရှင်နဲ့အလုပ်သမားဆိုတဲ့ဂုဏ်ပုဒ်တောင်မရှိပါလားလို့ခမ်းတွေးမိလိုက်သည်။”ဝူးကိုကြီး ခမ်းအရမ်းယားတယ်ဝေ့ဖြေးဖြေးယက်ပါကွာ”လို့စောက်စိကကြင်ကနဲဖြစ်သွားလို့ခမ်းပြောလိုက်ရသည်။”ဝို့တော်ပြီလေကွာခမ်းမလိုးရသေးဘဲတစ်ခါပြီးပြီ”ဆိုတော့မှဦးစိုင်းလုရပ်ပြီးခမ်းကိုတင်းတင်းကြပ်ကြ်ပ်ဖက်ထားသည်။ပြီး”ခမ်းကတအားသန့်တယ်”လို့ပြောသည်။

ခမ်းလည်းဦးစိုင်းလုပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်သည်။ဘွားကနဲလီး ကြီးကပေါ်လာသည်။လုံးပတ်ကလည်းခပ်တုတ်တုတ်အရှည်ကလည်းခုနှစ်ပေခွဲလောက်ရှိသည်။”ဝေးအကြီးကြီးဘဲဒါကြောင့်တောင် ကြီးကကောင်မတွေပြန်တဲ့နေ့တိုင်းမျက်တွင်းကျတာကို”ဆိုပြော ပြီးလီးတစ်ချောင်းလုံးလျာနဲ့တစ်ချက်ပင့်ယက်ပြီးနွုတ်ခမ်းနဲ့ဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ဦးစိုင်းလုခါးကော့လာပြီး”ခမ်းရယ်အရမ်းကောင်းတာဘဲ” လို့ခမ်းကိုချီးကြူးနေတော့သည်။ ခမ်းကအပျိုစဖြစ်ကတည်းကယောက်ျားလီးကိုစိတ်ဝင်စားသူဖြစ်သည်။အဲ့ဒီကတည်းအိမ်မှာလူလစ်တိုင်းအစ်ကိုအခန်းထဲထဲကအောအခွေကိုခိုးခိုးကြည့်တတ်သည်။

တခါတလေလည်းအပြာစာအုပ်တွေ့ရင်ခိုးဖတ်တတ်သည်။အောကားထဲကလီးစုပ်တာကိုမှတ်သားထားပြီးစိတ်ပါလို့လက်နဲ့အာသာဖြေတိုင်းငှက်ပျောသီးကိုအခွံခွါကာလီးလို့သဘောထားစုပ်ကြည့်တတ်သည်။ဒါ့ကြောင့်လီးစုပ်တာကျွမ်းကျင်ခြင်းဖြစ်သည်။နောက်သူကျွမ်းကျင်တာတွေလည်းဆက်လာအုံးမည်ဖြစ်သည်။ “ခမ်းတော်ပြီတော်ကြာတို့မလိုးရဘဲပြီးသွားလိမ့်မယ်”လို့ဦးစိုင်းလု ပြောယူရတော့သည်။ ”ကဲကိုကြီးကခမ်းပြောသလိုနေရမယ်”ဆိုတော့သူဌေးကြီးခမျာကလေးလေးလိုခေါင်းငြိမ့်ပြရသည်။ပြီးခမ်းက”ထိုင်ခုံပေါ်မှာလျောချထိုင်ဟုတ်တယ်အဲ့လိုခမ်းကကိုကြီးမပင်ပမ်းအောင်အပေါ်ကလိုးပေးမယ်”ဆိုကျောပေးခွလိုက်သည်။

ဒူးနှစ်ချောင်းကွေးကာစာက်ပတ်အဝမှာလီးတေ့ပြီးဖင်ကိုဝိုက်လို့ဖြေးဖြေးချင်းအသွင်းအထုတ်လုပ်တော့သည်။”အီးအို့ဟိုးတော်လိုက်တဲ့ခမ်း”ဆိုအပေးကောင်းလွန်းလို့ဦးခမ်းလူထပ်ချီးကျူးရပြန်သည်။”ဘွပ်ဘွပ်ဘွပ်ဘွပ်”နဲ့ဆောင့်ချက်ကမြန်လာသည်။”ကိုကြီးရယ်ကောင်းရဲ့လား” ဆိုတော့”အရမ်းကောင်းတာဘဲခမ်းရယ်”ဆိုတကဲ့ဖီးလ်သံနဲ့ဦးစိုင်းလုုပြောလိုက်သည်။”အိုအိုခမ်းပြီးနေပြီအအအီး”ခမ်းလီးတစ်ချောင်းလုံးသွင်းပြီးငြိမ်ကျသွားသည်။ပြီး”ကိုကြီးနောက်ကဆောင့်တော့”ဆို ဦးစိုင်းလုကိုလက်နောက်ပြန်ဆွဲပြီးလီးကျွတ်မသွားစေဘဲလေးဘက်ကုန်ပေးလိုက်သည်။ဒီးတခါဦးစိုင်းလုအလှည့်မို့ဦးစိုင်းလုဆောင့်တော့သည်။

ဆောင့်လို့လီးတဆုံးဝင်တိုင်းခမ်းကဖင်ကိုမြန်မြန်ခါပေးနေပြန်သည်။အပေးကောင်းတဲ့ခမ်းကြောင့်ဦးစိုင်းလုအရမ်းခိုက်သွားတော့သည်။”အီးကိုကြီးရယ်လိုးပါခမ်းတအားကောင်းတယ်ကိုကြီးရယ်ကိုကြီးရဲ့လီးကြီးကိုခမ်းတအားဆွဲသွားပြီကွာလိုးလိုးကိုကြီးလိုး”နဲ့ခမ်းရဲ့ညီးပြောပြောသံနဲ့လွုပ်ရှားဟန်ကြောင့်ဦးစိုင်းလု”အို့ဟိုအီးဟီး”ဆိုအော်ကာခမ်းစောက်ပတ်ထဲလီးရည်တွေပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ပြီးအပေါ်ကနေခမ်းကိုဖက်ကာဝက်မှေးမှေးရင်းဟောဟဲဟောဟဲနဲ့မောနေသည်။သူ့ခမျာပိုက်ဆံချမ်းသာလို့ဆေးကောင်းမှီဝဲပြီးလီးတောင်ရပေမဲ့အသက်အရွယ်အရအမောဖေါက်နေပါလားလို့ခမ်းတွေးလိုက်သည်။

ထမင်းစားပြီးခမ်းက”ခမ်းခနပြန်မယ်တော်ကြာကျန်တဲ့အလုပ်သမားတွေရိပ်မိကုန်မှာစိုးလို့”ဆိုတော့နေ့ခင်းစားဘို့ရှမ်းခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲ ဝယ်ခဲ့ဆိုငွေနှစ်သိန်းခွဲထုတ်ပေးသည်။”ဟာတစ်ပွဲမှသုံးရာပါအများကြီးမလိုဘူးလေ”ဆိုတော့”ခမ်းအတွက်မုန့်ဘိုးလေ”လို့ပြောသည်။ ပြီး”ခမ်းကတို့မယားလေမယားဆိုတော့မယားစာရိတ်ပေးရမပေါ့”လို့ဆက်ပြောသည်။ခမ်းကစိတ်ထဲကနေတော်သေးတာပေါ့မယားစာရိတ်ဆိုလို့လို့တွေးမိလိုက်သည်။ နေ့လည်ခမ်းပြန်ရောက်တော့အလုပ်သမားခေါင်းနဲ့ဦးစိုင်းလုခြံအ ကြောင်းစကားပြောနေကြသည်။ခမ်းလည်းရှမ်းခေါက်ဆွဲနဲ့တို့ဟူး ကြော်ကိုဧည့်ခန်းစားပွဲသွားချပေးလိုက်သည်။

ပြီးမီးဖိုတည်ကာကော်ဖီ ဖျော်ဘို့ရေနွေးသယ်ရင်းထိုင်နေသည်။ဦးစိုင်းလုမီးဖိုထဲဝင်လာတော့မှအလုပ်သမားခေါင်းပြန်သွားတာကိုသိရသည်။ခမ်းကထပြီးဦးစိုင်လုကိုဖက်ကာလီးကိုစမ်းကြည့်တော့ပျော့ခွေနေသည်။ပြီး”လိုးပေးအုံးမှာလား”လို့ယောက်ျားတွေကြိုက်တဲ့အသုံးအနွုံးကိုပြောလိုက်သည်။ဦးစိုင်းလုပြုံးပြီးခေါင်းငြိမ့်ပြကာအိမ်သာထဲဝင်သွားသည်။ကော်ဖီဖျောပြီးသွားချပေးတော့ဦးစိုင်းလုကဘေးခေါ်ထိုင်ခိုင်ပြီးလီးပျော့ကြီးကိုပုလွေကိုင်ခိုင်းသည်။ခမ်းကလီးပျော့ကြီးကိုနွုတ်ခမ်းသားနဲ့အရင်းကနေအဖျားထိကိုက်ပေးလိုက်သည်။”ခမ်းကလီးစုပ်တာအရမ်းကျွမ်းတယ်နော်”ပြောတော့ခမ်းပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ပြီး”ကိုကြီးခမ်းကိုအထင်သေးသွားတာလားခမ်းကကိုကြီးကောင်းမယ်ထင်တဲ့ဟာမျိုးလုပ်ပေးကြည့်တာခမ်းအိမ်ထောင်ကျခဲ့ပေမဲ့လီးမစုပါဖူးဘူး”လို့သူ ကျေနပ်အောင်ချွေးသိမ့်လိုက်သည်။ ဦးစိုင်းလုကပြာပြာသလဲနဲ့”အဲ့လိုအဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူးခမ်း”ဆိုပြန်ပြောသည်။ခမ်းလည်းလီးပျော့ကြီးကိုငုံ ပြီးလီးတောင်ဘို့လီးထဲကသွေးကြောတွေဆီသွေးများများရောက်အောင်ဆက်လုပ်ပေးလိုက်သည်။လီးပျော့ကြီးမာစပြုတော့လက်နဲ့ ဖြေးဖြေးချင်းဂွင်းထုပေးနေသည်။ ခါတိုင်းလီးကအဲ့လိုတစ်ချီပြီးနာရီပိုင်းမှာတောင်လေ့တောင်ထမရှိခဲ့ပေမဲ့ခမ်းလုပ်ပေးလို့ခုတောင်နေတာကိုဦးစိုင်းလုအံ့အောနေသည်။

ခမ်းကလည်းလီးတောင်နေတာကျမသွားအောင်ဆက်ပြီးလက်နဲ့ဖွဖွလေးညှစ်ပေးနေလေသည်။”လာအခန်းထဲသွားရအောင်”လို့ဦးစိုင်းလုကပြောပြီးခါးခြင်းဖက်ကာဝင်သွားကြသည်​။ အခန်းထဲရောက်တော့ဦးစိုင်းလုရဲ့ကဗျာဆန်ဆန်ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ပန်းချီးကားတွေကလှလွန်းလို့ခမ်းစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ဦးစိုင်းလုရဲ့ဒီအိပ်ခန်းထဲကိုဘယ်အလုပ်သမားမှမရောက်ဖူးပါ။သူပြန်ရင်သူ့အိပ်ယာကိုသူဖာသာသိမ်းပြီးပြန်တတ်သည်။ခုတော့ခမ်းကပထမဆုံးရောက်ဖူးသည့်အလုပ်သမားဖြစ်သည်။ ခမ်းရဲ့အကျီကြယ်သီးတွေကိုဦးစိုင်းလုကတစ်လုံးခြင်းဖြုတ်နေလေသည်။ ခမ်းတစ်ကိုယ်လုံးကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားတော့ဦးစိုင်းလုကသူ့အဝတ်တွေကိုချွတ်သည်။

ပြီးကုတင်ပေါ်တက်ပြီးဦးစိုင်းလုကအပေါ်ကတက်ခွကာခမ်းနွုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်နမ်းသည်။ခမ်းရဲ့လျာနဲ့သာလျာကမြွေတွေမိတ်လိုက်သလိုရစ်ပတ်လှည့်နေသည်။ဒီတခါမှာတော့လွတ်လပ်သည့်အခန်းမို့လားမသိခမ်းတခဏအတွင်းစိတ်ပါလာခဲ့သည်။ဦးစိုင်းလုကခမ်းနို့တွေကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စို့နေပြန်သည်။ခမ်းတကိုယ်လုံးကြက်သီးဖုကြီးတွေထပြီး”အဟင့်ဟင့်ကိုယ်ကြီးနွုတ်ခမ်းမွေးကအူယားစရာကြီးကွာ”ဆိုတွန့်လိန်နေသည်။ ခမ်းလက်နဲ့ဦးစိုင်းလုလီးကိုကိုင်ပြီးကလိပေးလိုက်သည်။လီးကတောင်တယ်ဆိုပေမဲ့မတ်မနေလို့နို့စို့နေတဲ့ဦးစိုင်းလုကိုတွန်းဖယ်ပြီးလီးကြီးကိုစုပ်ပေးလိုက်သည်။

လီးထိပ်ကိုဘယ်ပါးစောင်နဲ့ညာပါးစောင်တလှည့်စီထိုးပြီးပွတ်ပေးလိုက်သည်။လီးရည်ကြည်ငံငံလေးတွေစိမ့်ထွက်လာပြီးလီးကတောင်မတ်လာလေသည်။ခမ်းကပက်လက်ဖြစ်နေတဲ့ဦးစိုင်းလုအပေါ်တက်ခွကာစောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီးဆောင့်ချလိုက်သည်။”အိုးကောင်းလိုက်တာခမ်းရယ်”ခမ်းလည်းအရမ်းထန်နေလို့သတိလွတ်ပြီးဗြစ်ကနဲဆောင့်ချမိလိုက်တာဖြစ်သည်။”ဘွပ်ဗြစ်ဗြိ ဇိဘွပ်ဘပ်”နဲ့ခမ်းစိတ်ပါပါနဲ့ဆောင့်နေသည်။”အိုးကိုကြီးရယ်ခမ်းတအားထန်နေပြီတအားကောင်းတယ်အီးဟီးအိုအအ”ဆိုရင်တွင်းခံစားချက်အမှန်နဲ့ခမ်းညီးရင်းဆောင့်နေရှာသည်။သူဆောင့်ချတိုင်းရွုံ့မဲ့သွားတဲ့ဦးစိုင်းလုမျက်နှာကသူပြီးချင်စိတ်ကိုလွုံ့ဆော်နေလေသည်။

”ကိုကြီးခမ်းပြီးချင်လာပြီ”ဆိုတဘွပ်ဘွပ်နဲ့အတင်းဖိဆောင့်နေလေသည်။ခမ်းခေါင်းနောက်လန်ကြသွားပြီးရှမ်းစကားနဲ့”စောက်ရမ်းကောင်းတယ်ကွာ”လို့ပြောနေသည်။ခမ်းကခွထိုင်နေရာကဘေးတိုက်ထိုင်ဆောင့်ပြန်သည်။ အပေါ်ကိုဖေါင်းတက်နေတဲ့လီးဒစ်ပိုင်းအပေါ်ကစောက်ပတ်ထဲကန့်လန့်ပွတ်ထိတဲ့ဖီးလ်ကိုယူနေပြန်သည်။အရမ်းထိလို့”ဝေးကောင်းလိုက်တာကိုကြီးရာကိုကြီးကိုခမ်းလိုးသတ်နေသလိုဖြစ်နေပြီးလားအဟင့်ဟင်း”လို့ပြောသည်။ဦးစိုင်းလုကတော့ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်တက်လိုးနေတဲ့ခမ်းရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကိုအလွန်သဘောကျနေသည်။

အမှန်တကယ်စိတ်ပါနေတဲ့ခမ်းကိုသနားလည်းသနားသွားသည်။ သူကအောက်ကနေပြန်ဆောင့်တော့ဖင်လေးကြွထားပြီးငြိမ်နေသည်။ပြီး”ကိုကြီးမောပါ့မယ်ခမ်းလုပ်ပါမယ်”ဆိုအကြင်နာသံနဲ့ပြောပြီးဆောင့်ပေးပြန်သည်။ဦးခမ်းလုလီးကစံချိန်မီမို့ခမ်းစောက်ပတ်ထဲပြည့်နှက်ပွတ်တိုက်နေသည်။ဒါကြောင့်မို့စောက်ရည်တွေဆက်တိုက်ထွက်ပြီးစီးကျနေလေသည်။ဦးစိုင်းလုကအောက်ကနေကော့ကော့ထိုးလို့ပြီးတော့မယ်ဆိုတာကိုခမ်းသိပြီးမြန်မြန်မွေဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ခါးကနေကိုယ်တစ်ဝက်ကြွကာ”ကောင်းလိုက်တာအီးရွီး”ဆိုခမ်းစောက်ပတ်ထဲလီးရည်တွေပန်ဝင်သွားတော့သည်။

ခမ်းကဦးစိုင်းလုပေါင်ကြီးကိုခွပြီးစောက်ဖုတ်နဲ့ကပ်ထားကာအမောဖြေနေသည်။ဦးစိုင်းလုကတော့မျက်စိမှိတ်ကာနဖူးပေါ်လက်တင်ပြီးအမောဖြေနေရှာသည်။ “ကိုကြီးတော်တော်မောသွားလားဟင်”ဆိုတော့ မောဟိုက်တဲ့အသံနဲ့”ရပါတယ်ခမ်းရယ်”လို့ပြန်ဖြေသည်။ “ညကျရင်ကောလိုးအုံးမှာလား”လို့ခမ်းကမေးတော့ “ညကျဖက်အိပ်မယ်လေ”လို့ချွဲပစ်ပစ်အသံနဲ့ပြန်ပြောသည်။ “ညကျလည်းကိုကြီးလီးတောင်အောင်ခမ်းစုပ်ပေးမှာပေါ့”လို့ပြောတော့ ဦးစိုင်းလုခေါင်းညိမ့်ပြသည်။ခမ်းကဦးစိုင်းလုကိုတရေးအိပ်လိုက်ဆိုပြီးပြန်သွားသည်။ခမ်းဈေးထဲသွားတော့တောကြက်ဥတွေ့တာနဲ့ဦးစိုင်းလုအတွက်ဝယ်လိုက်သည်။

ရန်ကုန်ဘက်ကဝင်လာတဲ့ရထားမှာပါတဲ့ဖီးကြမ်းငှက်ပျောသီးတစ်ဖီးပါဝယ်ခဲ့သည်။အိမ်ရောက်တော့တောကြက်ဥကိုရေနွေးဆူဆူထဲခနနှစ်ပြီးနွားနို့ထဲထဲ့မွေလိုက်သည်။ ဖီးကြမ်းအမှဲ့တစ်လုံးကိုအခွံမခွါဘဲချေလိုက်သည်။ပြီးမှနွားနို့ထဲထဲ့ကာဆက်ချေလိုက်သည်။တစ်လုံးချိုင့်လေးထဲထဲ့ပြီးဘန်ဂလိုလေးပေါ်တက်လာတော့တရေးနိုးလာတဲ့ဦးစိုင်းလုကိုတွေ့သည်။”စာလိုက်တာခမ်းရယ်”ဆိုတော့”ရော့ကိုကြီးဒါစား”ခမ်းအပင်တွေပေါင်းရှင်းလိုက်အုံးမယ်ရေချိုးပြီးမှလာခဲ့မယ်”လို့ပြောကာထွက်သွားသည်။ ဦးစိုင်းလုကခမ်းလာပေးတဲ့ဟာကိုစားရင်းခံတွင်းတွေ့သွားသည်။လူလည်းနုံးချိနေရာကပြန်အားရှိသလိုဖြစ်လာသည်။

တစ်ချက်ချက်လီးကတောင်တဆစ်ဆစ်နဲ့တင်းချင်လာသည်။ခမ်းရဲ့ပြုစုယုယမွုတွေကသူ့အတွက်သာယာစရာဖြစ်လာသည်။ ညခုနှစ်နာရီထိုးတော့ခမ်းရောက်လာသည်။ရေချိုးပြီးအလှပြင်လာသည်။ခုသူဒီကိုလာရတာကိုယ့်အိမ်ကိုကိုယ်လာရသလိုဖြစ်နေသည်။အရင်တုံးကတော့ဒီဘန်ဂလိုလေးပေါ်တက်ရမှာကိုကြောက်နေသည်။ဝရံတာမှာထိုင်ပြီးအရက်သောက်နေတာတွေ့လို့ခမ်းသွားလိုက်သည်။”ထိုင်လေ”လို့ဦးစိုင်လုကပြောလို့ခမ်းဘေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။”ရော့ဒါပြင်သစ်ဝိုင် မင်းအတွက်တို့ထဲ့ထားပေးတာ”ပြောသည်။ခမ်းတခါမှမသောက်ဖူးလို့ရွံ့နေသည်။

”ကဲချီးယားစ်”ဆထုဦးစိုင်းလုလက်မြှောက်လာလို့ခမ်းဖန်ခွက်ကိုင်မြှောက်ပြီးဖန်ခွက်ခြင်းတိုက်ကာမော့လိုက်သည်။ချိုပြင်းပြင်းလေးကရင်ထဲနွေးကနဲဆင်းသွားသည်။ဆောင်းဦးရာသီမို့ကလောမြို့နဲ့တော့လိုက်ဖက်သည်။ တစ်ခွက်ကုန်လို့နောက်တစ်ခွက်ငှဲ့အပြီးမှာဦးစိုင်းလုကဖက်ပြီးနွုတ်ခမ်းကိုနမ်းတော့သည်။ခမ်းလည်းပြန်စုပ်နမ်းရင်းပေါင်ကြားကိုစမ်းကြည်တော့လီးကမတ်နေသည်။ခမ်းကပုဆိုးကိုဖြေပြီးပြောင်းကိုင်လိုက်သည်။”ခမ်းလာကျွေးတဲ့ဟာ စားပြီးကတည်းကတောင်ချင်နေတာလေ”လို့ပြောတော့ခမ်းသဘောကျပြီးရီတော့သည်။ပြီးမြည်းဘို့လှီးထားတဲ့ပန်းသီးလေးကိုလီးထိပ်ပေါ်တင်ပြီးပါစပ်နဲ့ကုန်းယူပြီးလီးထိပ်ကိုလျာနဲ့ယက်လိုက်သည်။

ခမ်းရဲ့ ပြုမူတာတွေဟာဦးစိုင်းလုအတွက်အသစ်အဆန်းတွေဖြစ်နေရသည်။ဒီလိုအသစ်အဆန်းတွေကယောက်ျားတွေစိတ်ကိုလွုံ့ဆော်နိုင်စွမ်းကြီးမားပါလားလို့ဦးစိုင်လုတွေးနေသည်။ သူတွေးနေတုံး”ကိုကြီးမတ်တတ်ရပ်ပြီးဒီဘက်ခနလှည့်”လိုဆိုပြန်သည်။တောင်ပြပြီးငိုက်ကျနေတဲ့လီးဒစ်ပေါ်ဝိုင်လောင်းချပြီးအောက်ကခွက်နဲ့ခံထားသည်။ပြီးလီးကိုစုပ်ပြီးလျာနဲ့သပ်ယူသည်။ခမ်းကထွေထွေနဲ့”ခမ်းကကိုကြီးလီးဝိုင်သောက်မှာလေ”လို့ဆနး်သစ်ပြပြန်သည်။ဦးစိုင်လုအရမ်းခိုက်သွားပြီးခမ်းပုခုံးကိုတစ်ချက်ဖြစ်ကာ”အချစ်လေးခမ်းရယ်”လို့ပြောလာသည်။

ပြီးခပ်ထွေထွေနဲ့”ကိုကြီးသိလားမိန်းမတွေကမာယာများတယ်ယောက်ျားကလိုးချင်တယ်ဆိုအိုက်တင်ခံပြီးသူတို့ခံချင်ရင်တော့ယောက်ျားအပေါ်တက်မခွရုံတမယ်ဘဲခမ်းကတော့ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဘဲတချို့ ရှိသေးတယ်သိလားလင်ငုတ်တုတ်နဲ့တခြားယောက်ျားအလိုးခံချင်စိတ်ဖြစ်တာလေခမ်းကတော့ခုကိုကြီးမှကိုကြီးဘဲ”ဆိုအာလေးလျာလေးနဲ့ပြောလာသည်။ ဦးစိုင်းလုကခမ်းကိုကြည့်ပြီး”လာအိပ်ကြရအောင်”လို့ခေါ်တော့မူးနေတဲ့မျက်လုံးနဲ့ပြန်ကြည့်ပြီး”မလိုးပေးတော့ဘူးလား”လိုမေးလာသည်။ဦးစိုင်းလုကရီပြီး”အစုံလုပ်မှာ”လို့ပြောမှ”အဲ့ဒါမှပေါ့”ဆိုဦးစိုင်းလုလက်မောင်းကြီးကိုတွဲမှီပြီး လိုက်သွားသည်။

အခန်းဝမှာပင်”ဒါတွေကရွုပ်တယ်ကွာ”ဆိုအကျီနဲ့ထမီ တွေကိုချွတ်ပြီးကုတင်နောက်ကိုလွင့်ပစ်လိုက်သည်။ပြီးကုတင်စောင်းမှာပစ်လှဲပြီးခြေထောက်မိုးပေါ်ထောင်ကာ”ကိုကြီးခမ်းစောက်ဖုတ်ကိုယက်ပေးနော်”လို့ပြောသည်။ဦးစိုင်လုကအဝတ်တွေချွတ်ပြီး်ထိုင်တစ်ခုံဆွဲယူထိုင်ပြီးခါးကိုကိုင်းကာခမ်းရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုလျာနဲ့ယက်ပေးနေသည်။”ကောင်းတယ်ကွာတို့ကိုကြီးကစောက်ပတ်ယက်တာတော်တယ်”လို့မူးမူးနဲ့ပြောလာသေးသည်။”ဟီးဟီးနွုတ်ခမ်းမွေးကယားတယ်ကိုကြီးရဲ့”ဆိုတဟီးဟီးရီရင်ရမ်းခါနေသည်။ပြီးလက်နဲ့စောက်စိကိုဖြဲပေးပြီး”ပြီးအောင်သာယက်လိုက်ပါတော့ကိုကြီးရာ”ဆိုစောက်ရည်တွေထွက်ကျလာတော့သည်။

“ဒီလီးကြီးကိုခမ်းချစ်သွားပြီခမ်းစောက်ဖုတ်ထဲအမြဲဝင်နေရမယ်နော်”ဆိုလီးကိုကိုင်ကာကြည့်ပြောပြီးပါးစပ်ထဲငုံလိုက်သည်။ပြီးလီးဘေးကအကြောတွေကိုသွားလေးနဲ့ဖိရုံကိုက်ပေးတော့ဦးစိုင်းလုကောငး်လွန်းလို့ဖြတ်ဖြတ်လူးသွားရသည်။ ”ကောင်းလားကိုကြီး”လို့မေးတော့ဦးစိုင်းလုတအင်းအင်းနဲ့ခေါငြိမ့်ပြသည်။ပြွတ်ကနဲပြွတ်ကနဲဆွဲပြီးစုပ်ပြန်သည်။ဦးစိုင်းလုလောက်စော်ရွုပ်တဲ့သူကခမ်းကိုဆွဲသွားတော့သည်။ “အမလေးလေးကိုကြီးရယ်ဖြေးဖြေးဆောင့်ပါကိုကြီးလီးကြီးကကြီးလွန်တော့ညှာညှာတာတာလိုးမှပေါ့”လို့ညုတုတုခမ်းပြောစကားကိုဦးစိုင်းလုခိုက်သွားသည်။

ပြီး”စတာပါကိုကြီးရာနာနာထောင်းမှခမ်းကောင်းတာနော်ကိုကြီးပြန်သွားရင်ခမ်းပြင်းမှာ”လို့ထပ်ပြောသည်။ နောက်နေ့ဦးစိုင်းလုကားပေါ်ပစ္စည်းတွေတင်နေတုန်း”မင်းမလိုတာတွေထားခဲ့လိုတာဘဲယူခဲ့သွားပစ္စည်းသိမ်းတောင်ကြီးလိုက်ခဲ့” လို့ဦးစိုင်းလုကခမ်းကိုပြောသည်။ပြီးအလုပ်သမားခေါင်းဘက်လှည့်ကာ”အလုပ်သမားတစ်ယောက်ရှာခန့်လိုက်”လို့ပြောသည်။ ခုတော့ခမ်းကအေးသာယာမှာတိုက်နဲ့ကားနဲ့ဖြစ်နေသလိုဦးစိုင်းအုရဲ့တရာဝင်စတုတ္ထမြောက်ဇနီးဖြစ်နေသည်။သူကစတုတ္ထမြောက်ပေမဲ့ဦးစိုင်းလုကသူဆီမှာဘဲအနေများလို့ဒုတိယမြောက်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူနဲ့တတိယမြောက်ဗီဒီယိုသရုပ်ဆောင်တို့ကအိမ်ကိုလာပြီးရန်တွေ့သေးသည်။ ဒါမဲ့ကလောရွာသူခမ်းကတော့ဦးစိုင်းလုနဲ့အတူအေးသာယာဂေါက်ကွင်းမှာဂေါက်ရိုက်နေပြီဖြစ်တော့သည်။ ပြီးပါပြီ။