သိပ်မုန်းဖို့ကောင်းတာပဲ

အား..သား.. သား…. ဘာဖြစ်တာလဲ ဟင် သား ဘာဖြစ်လို့လည်း.. ဘွားလေး အိပ်မက်တွေ မက်ပြီး ထအော်ပြန်ပြီလား သား ပြန်အိပ်လိုက်အုံးနော် မနက်အလုပ်သွားရအုံးမယ် မဟုတ်လား သား ဟုတ်ကဲ့ ဘွားလေး သား ရေသောက်ပြီး ပြန်အိပ်လိုက်ပါ့မယ် ဘွားလေးလည်း သားကြောင့် အိပ်ရေးပျက်သွားပြီ ဘွားလေးလည်း အိပ်တော့နော် သားလည်းအိပ်ပြီနော် ဘွားလေး ဘွားလေး အိပ်ယာထဲပြန်ဝင်သွားတော့မှ ကျနော်လည်း ကြမ်းပြင်ကအိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်ပြီး ခြင်တောင်ကိုပြန်ချရင်း နဖူးပေါ်လက်တင်ရင်း အသိစိတ်ကလွင့်ပျံ့နေရင်း အတိတ်က ပုံရိပ်တစ်ချို့မျက်စိထဲပြန်မြင်ယောင်လာမိပါတော့တယ်.. သား လင်းခန့် ဗျာ အမေ ဘာပြောမလို့လည်း သားအိပ်တော့မလို့ မနက်အလုပ်ဆင်းရအုံးမှာ အမေရယ် ခဏလေးပါ သားရယ် ကျနော် အိပ်ယာကလူးလဲထလိုက်ပြီး အမေ့ပါးနှစ်ဖက်ကိုဖျစ်ညစ်လိုက်ရင်း ပြော အမေ အသက်ပဲ ၃၀ ရှိနေပြီ ကလေးလုပ်မနေနဲ့ ဒီလို သားရေ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်က ဒေါ်အေးသက် ကိုသိတယ်မလား သိတယ်လေ ငွေတိုးချေးတဲ့ ဒေါ်အေးသက် လေ ဘဖြစ်လို့လည်း အမေ မနေ့က အမေနဲ့ဈေးထဲမှာတွေ့တယ် သား အကြောင်းကိုမေးနေတယ် သူ့သမီး မြူ နဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်လို့တဲ့လေ သား သဘောကို အမေ တီးခေါက်ကြည့်တာပါ ဘယ်လိုသဘောရလဲ ဟင် ကျနော် တချက်တွေဝေသွားပြီး ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ် ကောင်မလေး က သားထက် ၄နှစ်လောက်ငယ်တယ် ပြီးတော့ ကောင်မလေးကခပ်ဆိုးဆိုးလေး သားတို့ထက် ပိုက်ဆံလည်းပိုရှိပါတယ် ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ်

ဟူးးးး အိမ်တောင်ကျသွားရင်တော့ ဆိုးတာလေးတွေပျောက်သွားမှာ သားရယ် နော် မသိတော့ဘူး အမေရယ် အမေ့သဘောပဲဗျာ သားအိပ်ပြီ ဆိုပြီးကျတော် အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်ပြီးချိန်တွင် အမေ စီစဉ်လိုက်တော့မယ် သားရေ အမေ ကြိုက်တာသာလုပ်တော့ အိပ်ပြီ အိပ်ပြီ အခန်းထဲအမေထွက်သွားမှ ခပ်စွာစွာခပ်ဆိုးဆိုးမြူ ကိုမျက်လုံးထဲမိရင်း အတွေးနဲ့သဘောကျလို့ခပ်ပြုံးပြုံးလေးအိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတော့တယ်ဗျာ နှစ်ဖက်မိဘတွေစီစဉ်မှုနဲ့အတူ ကျနော်နဲ့မြူ ရဲ့မင်္ဂလာပွဲလေးပြီးမြှောက်ခဲ့ပါတယ် နှစ်ဖက်မိဘတွေကို ကန်တော့ပြီးနောက် ဘော်ဒါတွေက အရက်တိုက်ဖို့အတင်းခေါ်နေကြလို့ ကျနော် မြူ မျက်နှာလေးကိုကြည့်လိုက်တော့ လူကို ဘာလာကြည့်နေတာလည်း လိုက်ချင်လည်းလိုက်သွား ဒါပေမဲ့ အန်ဖတ်တော့မကျူံ းနိုင်ဘူးနော် သတို့သမီးကတော့ စိတ်ပူနေပြီဟေ့ ဘော်ဒါတစ်သိုက်အော်နောက်လိုက်တော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ကျနော်အနားက မြူ ထွက်သွားတော့ တစ်အိမ်လုံး ရယ်သံလေးများဖုံလွှမ်းသွားပါတော့တယ်ဗျာ ချပါကွာ ငလင်းရာ မင်းကလည်းလက်နှေးနေပါလား ဟား…ဟား.. မင်းတို့ကလည်းကွာ ဒီညအမူးလွန်လို့မရဘူးကွ မင်္ဂလာဦးညအရသာလေး ခံစားကြည့်ချင်သေးတယ် ဟားဟားးးး အေးပါကွာ ငါတို့ကောင်ကြီး ငလင်း အတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ရအောင် ချီးယားပ် လက်ကျန်အရက်လေးကို ကျနော်မော့ချလိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ ခေါင်းကခပ်တွေတွေဖြစ်လာတော့ အားလုံးပဲငါသွားတော့မယ်ကွာ ငါတို့လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ ငလင်း ရတယ် သူငယ်ချင်း ပိုက်ဆံငါရှင်းခဲ့လိုက်ပြီ သွားပြီ အိုကေ ငလင်းရေ ဆိုင်ကယ်ကိုပုံမှန်လေးသာမောင်းလို့ အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ပါတော့တယ် အိမ်ကိုရောက်တော့ ည ၁၀ နာရီထိုးနေပါပြီ ခေါင်းကနည်းနည်းနောက်နေတာနဲ့ လန်းသွားအောင် ရေချိုးလိုက်ပါတော့တယ်

စိတ်ထဲနေရထိုင်ရသက်သာသွားပေမဲ့ ခေါင်းကတော့ နည်းနည်းလေးဝေနေပါတယ် အဝတ်အစားလဲလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ဝင်လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ်ဘေးတစောင်းအိပ်နေသောမြူ ညအိပ်အကျီ င်္ဘောင်းဘီအရှည်လေးနဲ့ အခန်းထဲဝင်လာသော ကျနော်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး အရက်နံကလည်းနံစော်နေတာပဲ ကျမ ခေါင်းပါကိုက်လာပြီ မြူ သူငယ်ချင်းတွေအတင်းတိုက်လို့ပါ ဘာလုပ်နေတာလည်း ဒီနေ့တော့ထားလိုက်တော့ မတ်တပ်ရပ်မနေမဲ့ လာ ဘေးမှာလာအိပ်တော့ ပြောပြီး မြူ တစ်ယောက် ကျနော်ကိုကျောပေးအနေအထားအတိုင်း ပြန်အိပ်နေပါတော့တယ် ရင်ခုန်နေတာမပြောပါနဲ့တော့ဗျာ ကိုယ်ရင်ခုန်သံကိုယ်ပြန်ကြားမိပြီး သောက်ထားတဲ့အရက်ပါဘယ်ပျောက်သွားမှန်းမသိတော့ပါဘူးဗျာ ကျနော်လည်း အိပ်ယာပေါ်ထက်လိုက်ပြီး မြူ အနားကပ်ပြီး ဝင်အိပ်လိုက်ပြီး ကျောပေးအိပ်နေသော မြူ လက်မောင်းလေးကိုကိုင်မိပြီး လက်ကပြန်လွှတ်လိုက်မိလိုက်နဲ့ ချီတုံချတုံ ဖြစ်ပြီး ဘယ်ကဘာကို စလို့စရမှန်းမသိအောင် ချွေးပါပျံနေမိပါတော့တယ် အော် မိဘ ပေးစားလို့ အိမ်တောင်ကျတော့ အခုမှရည်းစားစကားမိန်းမကိုပြောရမလား ရင်နှီးအောင်ပဲအရင်လုပ်ရမလား အတင်းတက်လုပ်ဖို့ကလည်းစိတ်ကမရဲ ထအော်ရင်လည်း မျက်နှာကဘယ်နားသွားထားရမှလည်း မသိတော့ပါဘူး ငါ့နှယ့်ကွာ မင်္ဂလာဦးညတော့ ကင်းကျတာနဲ့တူနေပါပြီ တကယ်ပါဗျာ စကားတောင် ကောင်းကောင်းတစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို မင်္ဂလာဆောင်လက်ထပ်ယူလိုက်ရတဲ့အဖြစ်က တကယ်ကို ငိုရမလိုရယ်ရမလို ခံစားချက်ဖြစ်နေပါပြီဗျာ

ဒီမှာ ကိုလင်းခန့် ကျမကို ထိလိုက်တို့လိုက်လုပ်မနေနဲ့ ရှင်ဘာလုပ်ချင်တာလည်း ရှင်လုပ်ချင်လည်းလုပ် ကျမကို ထိလိုက်ကိုင်လိုက် လုပ်မနေနဲ့ ကျမအိပ်ရေးပျက်တယ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုလည်းလုပ် ကျမ ရှင့်မိန်းမဖြစ်နေပြီ နောက်လည်းအတူတူနေရတော့မှာပဲ ရှင့်သဘောပဲ ကျမ မငြင်းဘူး လုပ်ချင်ရင်လုပ် မလုပ်ဘူးဆိုလည်းကျမအိပ်တော့မယ် ကျောပေးထားရင်းပြောနေသော မြူ စကားကြောင့် မြူ ဘာလည်း ကိုလင်းခန့် မြူ ကို သိပ်ချစ်တယ် သိလား ဖြစ်ရလေ ကျမ ရှင့်မိန်းမဖြစ်နေပါပြီ ရည်းစားစကားလာပြောနေသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလေ မြူ ချစ်လို့ပြောမိတာပါ ချစ်လား မြူ ဒီမှာ ကိုလင်းခန့် ချစ်တာမချစ်တာတော့ ကျမ မပြောတတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ မမုန်းဆိုတာတော့ လောလောဆယ် အဖြေပေးနိုင်ပါတယ် ကိုလင်းခန့် မမုန်းပါနဲ့ သိပ်ချစ်တယ် မြူ ရယ် ဆိုပြီး ကျောပေးအိပ်နေသော မြူ ကို ကျနော် ဘက်မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီးတော့ မျက်လုံးလေးဝိုင်းပြီး ကြောင်ကြည့်နေသော မြူ နဖူးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ် အို ကိုလင်းခန့် နဖူးလေးကိုနမ်းပြီးနောက် မြူ ရဲ့နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ကျနော် ဆွဲစုပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ ပြွတ် ပြွတ် အွန်းး… အင်းး…ပြွတ် ပြွတ် ကျနော် လက်တစ်ဖက်က မြူ ရင်သားလေးကို ရှပ်အကျီ င်္ပေါ်ကနေ ကိုင်စုပ်နေရင်း အနမ်းတွေကလည်းပရမ်းပတာဖြစ်နေပါတော့တယ်ဗျာ

အွင်း…အင်းး… ပြွတ် ပြွတ် မြူ အကျီ င်္ကြယ်သီးလေးတွေတစ်လုံးချင်း ဖြုတ်လိုက်ပြီးး မြူ အပေါ် ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းတင်လိုက်ပြီး အနမ်းကိုရပ်လိုက်ပြီး ဘော်လီချိတ်ကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး ဟောင်းလောင်းပွင့်ထွက်လာသော မြူ ရင်သားလေး ကိုကျနော်ကြည့်လိုက်ပြီး လှလိုက်တာမြူ ရယ် သိပ်လှတာပဲကွာ ပြောဆိုပြီး ကျနော် မြူ နို့သီးခေါင်းသေးသေးလေးကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတော့တယ် အိုးးးးးးး ကို အင်းး..အ အ ပြွတ် ပလပ် ပြွတ် တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ အရေလေး စိုရွှဲလောက်အောင် ကျနော် စုပ်နေမိပါတော့တယ် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း မြူ နို့ကိုအုပ်ကိုင်ထားပြီးခပ်ရွရွလေးဆုပ်နယ်ကစားနေမိပါတယ် မြူ ကတော့ ကျနော် ဆံပင်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း… အိုး… ကို အုန်း..အင်း..ဟင်း.. အ အ ကို အိုး… ကို ရေ မြူ အသံလေးက ကျနော်နားထဲသိပ်ကိုအေးမြလွန်းတဲ့သံစဉ်လေးတစ်ခုလိုနားထဲချိုမြိန်မိပါတယ်ဗျာ အနမ်းလေးတွေက တဖြေးဖြေးအောက်ကိုဆင်းလို့ မြူ ရဲ့ ချက်ကလေး ကို လျှာလေးနဲ့ထိုးလို့အနမ်းခြွေလိုက်မိပါတော့တယ် ပြွတ် ပြွတ် အွန်းးးးး ဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ကိုရယ် ယားလိုက်တာကွာ အွင်း…ဟင်း… အောက်ဘက်ကို အနမ်းက ဆင်းလိုက်ရင်း ညအိပ်ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ပေါင်ကြားမြူ စောက်ဖုတ်ရှိရာဂွဆုံလေးကို နှာခေါင်းလေးမြုပ်ဝင်သွားလောက်တဲ့ အထိဖိကပ်နမ်းရှိုက်အဖုတ်လေးနံလေးကိုတဝကြီးဖိနမ်းလိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ

အိုးး…. အိုးး…. အ အ အငြးးးး ကိုရယြ ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလည်းကွာ အိုးး..ကို ကျနော် အိပ်ယာပေါ်ထိုင်လိုက်ပြီး မြူ ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်ပါတော့တယ် အိုးး…ကို ဆိုပြီး မြူ လက်က စောက်ဖုတ်ကိုဖုံးအုပ်ကာထားပါတယ် ကျနော်သဘောကျလို့ရယ်မိသွားပါတော့တယ် ဟာ ဘာကိုရယ်နေတာလည်း သူများရှက်နေတာကို မျက်နှာပိုးကမသေသေးဘူးနော် မရယ်နဲ့ ရှက်တယ်ဆို ကဲရှက်မနေပါနဲ့တော့မြူ ရယ်ဆိုပြီး စောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ထားသော မြူ လက်ကိုဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်တစ်ခုတစ်လုံးကို ကျနော်လက်ဖဝါးနဲ့ဖိကပ်ထားရင်း ခပ်ဖွဖွလေးပွတ်သပ်ရင်း အရည်လေးစိုစိစိဖြစ်လာတော့ လက်ခလယ်တစ်ချောင်းကို စောက်ဖုတ်ထဲထိုးထည့်လိုက်ပြီးခန္ဓာကိုယ်ကို မြူ အပေါ်ဖိချလိုက်ရင်း လက်ကလည်း အဖုတ်ထဲကလိကစားရင်း မြူ နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ထပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ် ပြွတ် ပြွတ် အွင်းးးးးး ပြွတ် ပြွတ် စောက်ဖုတ်ထဲနှိုက်ကစားနေတဲ့ လက်ခလယ်လက်ချောင်းလေးမှာလည်း အရည်တွေရွှဲစိုတေပါတော့တယ် အွင်း…အင်း… ပြွတ် ပြွတ် လျှာချင်းထိတွေ့တာကစားနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး… ကျနော် အောက်ကိုဆင်းလိုက်ပြီး…. မြူ အဖုတ်ကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတော့တယ်

အိုး…ကို မလုပပြါနဲ့ အိုး….အား….လား….ကျနော် ခေါင်းကဆံပင်ကိုစုပ်ကိုင်ညစ်ရင်း….အား… အမေ ရေ သပေါပှီ အီး….အား… ကို အိုး…. ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အီး….အ အ အူး….ဟီး… စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့ဖိသွင်းထိုးလျှက်ရင်း…. စိမ့်စိမ့် ထွက်လာတဲ့စောက်ရည်များကိုပါးစပ်နဲ့စုပ်မြိုချလိုက်ရင်း အင်း… သိပ်ကိုချိုလိုက်တာ မြူ ရယ် သိလား အင်း…. ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိဘူး သိပ်ရှက်တာပဲ မပြောနဲ့ ဘာမှန်းလည်းမသိဘူးကွာ ရှက်လာပြီ သိလား ကျနော် မြူ ကိုယ်ပေါ်ထက်လို့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖိချရင်းးးးး နှုတ်ခမ်းလေးကို နောက်ထပ်စုပ်နမ်းလိုက်ရင်း… ခြေတောက်လေးတောင်ထားရင်းးးး ပေါင်ကားနေသောကြားထဲ ကျနော် ပုဆိုးကို အသာဖြေချလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီကိုပါချွတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့လီးကိုကိုင်လိုက်ပြီးးး မြူ စောက်ဖုတ်ကို လီးနဲ့ပွတ်ဆွဲရင်းးး မြူ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကို ဒစ်မြုံရုံသာ ထည့်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းစုပ်ရင်းး ကျနော် လီးကို မြူ အဖုတ်ထဲ တရစ်ရစ်ခြင်းဖိသွင်းရင်း လီးတဝတ်လောက်ကျပ်သိပ်စွာဝင်သွားရင်း ကျနော်လီးကို တချက်တည်းဆောင့်ထည့်လိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ နမ်းနေသောနှုတ်ခမ်းလေးပါ လွှတ်သွားပြီး မျက်လုံးလေးပြူ းလို့ မြူ ရဲ့အော်ညီးသံသဲ့သဲ့လေး အခန်းထဲပျံလွင့်သွားပါတော့တယ် အား….ကိုရယ် အီး….သပေါပှီ ကို ရယ် အင်း…နာလိုကတြာ အိုး…အမေ့ ဖတ် ဖတ် အိုးးး မြူ ရယ် ချစ်လိုက်တာ အင်း…သိပ်ကောင်းတာပဲ အား.. ချစ်ရယ် စေးကျပ်ကျပ်နဲ့ ကောင်းလိုက်တာ မြူ ရယ် အင်း….. ခပ်မှန်မှန်လေး လိုးဆောင့်နေရင်း.. အား.. ကို အီး….ဘယ်လိုမှန်းသိတော့ဘူး….

အင်း တစ်မျို းကြီးပဲကွာရင်ထဲမှာကွာ အငြးးးးးအမေ့ရေ အား အင်း..ကို အိုး…သပေါပှီကှာ အီး….နာလိုက်တာ ဟင်း… ကျနော်လည်း ပြီးချင်သလိုသလိုဖြစ်လာလို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းခပ်သွက်သွက်ပစ်ပစ်ဆောင့်ရင်း…. အား… အင်း…. ချစ်တယ် မြူ အား….ချစ်လား… မြူ ဖန်း..ဖတ် ဖန်းးဖန်း……အား…. ကို ချစ်တယ် ချစ်တယ် အင်း…ဟင်း…. အား….လား…ကို ရယ် ချစ်တယ် ချစ်တယ် အီး… အိုး… ကို ပှီး…ပှီး…တော့ မယ် အ အ အား…. မှူ ရေ ထှကပြှီ ပှီး…..အင်း…. အား….ကို ရေ သေပါပြီ အီး….ချစ်တယ် ချစ်တယ်ကွာ အား…. ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ အိုး….ကိုရယ် အား….အင်း…မှူ မှူ အား….ထှကပြှီ မြူ အပေါ်ထပ်ရက်ဖိကျသွားတော့ ပထမဆုံးကျနော်ခါးကိုဖက်ထားရင်းနှစ်ဦးသားအမောဖြေရင်း မြူ ခုနက ချစ်တယ်လို့ပြောတာ တကယ်လား အာ လူကြီးဘာတွေလာမေးနေမှန်းမသိဘူး မချစ်ပဲလက်ထပ်ပါ့မလား ဟွန်း.. ဒါဆို ကို့ကို ချစ်တာပေါ့နော် မြူ အမလေး ဖြစ်ရလေ ရှင့်ဟာကျမအထဲရောက်နေတာတောင် ချစ်တာပေါ့ လုပ်နေသေးလား သိပ်မုန်းဖို့ကောင်းတာပဲ လူကြီး ဆင်းတော့ လေးလှပြီ အသက်ရှုမဝတော့ဘူး ဖယ် ကျနော် မြူ အပေါ်ကဆင်းပြီး ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီးဖက်ထားလိုက်ရင်း သိပ်ချစ်တာပဲ မြူ ရယ် တူတူပါပဲ ကိုရယ် ကြယ်ရောင်မစုံတဲ့ညလေးဖြစ်ပေမဲ့ မင်္ဂလာဦးညအခန်းထဲအသစ်စက်စက်ချစ်သူနှစ်ဦးမှာတော့ ချစ်စကားလေးတွေတသွင်သွင်ပြောရင်းအကြိမ်ကြိမ်အချစ်ပင်လယ်ထဲမမောတမ်းလက်ပစ်ကူးခတ်လို့နေပါတော့ တယ် ရက်မှလသို့ပြောင်းလာရင်း သာယာသောအိမ်တောင်ရေးတစ်ခု လေပွေရိုင်းလေးဖြတ်တိုက်လာပါတော့တယ်ဗျာ ပန်းရံ အလုပ်က နေ့လည့်ထမင်းစားရန် အိမ်သို့ပြန်လာသောအခါ မြူ ကိုမတွေ့ရပဲ အိမ်နောက်ဖေးမှာ အဝတ်လျှော် အဝတ်လှန်းနေသော အမေ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါသတွေ အလိမ့်လိမ့်ထက်လာမိပါတော့တယ်

တအိမ်လုံးအဝတ်အစားကိုလျှော်နေသောအမေ ကျနော် ရပ်ကြည့်နေတာကို မမြင်တွေ့ခဲ့ပါဘူး မြူ ထမိန်ပါ လျှော်ပေးနေပြီး ထမိန်ကိုလှမ်းပေးနေသောအမေ့ကိုကြည့်ရင်း ကျနော် ပါးပြင်ကမျက်ရည်တွေတပေါက်ပေါက် ကျဆင်းလာပါတော့တယ် မြူ မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ယောက္ခမ က ထမိန်ပြန်လျှော်ပေးနေတာ နင်ဝတ်ရက်တယ်ဟာ ကျနော်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ အမေ အမေ့ ခုလိုလုပ်နေတာ သား တကယ်မသိခဲ့ပါဘူး အမေရယ် စိတ်ထဲအလိုလိုဝမ်းနည်းယူကြုံးမရဖြစ်မိပြီး အမေ အမေ အမေ့ ဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ဆိုပြီး အမေအနားပြေးသွားရင်း မလုပ်ပါနဲ့ အမေရယ် သားသိပ်မှားတယ် အရမ်းမှားတယ် အမေ အမေ့ ချွေးမ ထမိန်လျှော်နေတာ သားတကယ်မသိဘူး ထားလိုက်ပါတော့ အမေရယ် သားရင်ထဲ နင့်နေအောင်ခံစားရတယ် အမေရယ် တော်ပါတော့ တော်ပါတော့ အမေ သားရယ် မြူ ကို ပြသနာမရှာပါနဲ့နော် မဟုတ်သေးဘူး အမေ လုံးဝမဖြစ်သင့်ဘူး ယောက္ခမဆိုတာလည်း မိဘပါပဲ အမေ သူနားလည်းရမယ် မိဘတစ်ယောက်လျှော်ပေးတဲ့ထမိန် သူဝတ်ရဲတာ သိပ်အံ့သြတယ် တကယ်တော့ဒါတွေ သူလုပ်ပေးရမဲ့တာဝန်တွေပဲ မြူ ဘယ်သွားလည်း အမေ လမ်းထိပ်က ဒေါ်မြင့်အိမ်ကိုပါ သား ဘာ ဒေါ်မြင့်အိမ်ဟုတ်လား အမေ အဲဒီအိမ်က ဖဲဝိုင်း ကြိတ်ဝိုင်းကစားနေတာလေ သူမသိတာတော့မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘယ်အချိန်က အိမ်ကထွက်သွားတာလည်းအမေ မြူ မနက်၉နာရီလောက်ကတည်းကပါ သား ရန်တော့မဖြစ်ကြပါနဲ့ သားရယ် အမေတောင်းပန်ပါတယ်နော်

ဒါဆို မိသားစုအိမ်မှုကိစ္စဘာဆိုဘာတစ်ခုမှမလုပ်တာပေါ့ အမေ ဟုတ်လား အမေမှာ ပြောစရာစကားမရှိတော့ဘူးမလား မပြောနဲ့ အမေ သားနားလည်သွားပါပြီ သား ထမင်းစားမယ်မလား အမေခူးပေးမယ်နော် လာ တော်ပါပြီ အမေ သားမစားချင်တော့ဘူး အလုပ်ထဲပြန်တော့မယ် စိတ်ပျက်တယ် သိပ်စိတ်ကုန်တယ် သွားပြီ အမေ လုပ်ငန်းခွင်ထဲအလုပ်သာလုပ်နေရတယ် စိတ်ကဒေါသတွေပဲဖြစ်နေမိပါတော့တယ် ဟာ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘူး တစ်ချက်မှ ကံမကောင်းသေးပါလား ဒေါ်မြင့် ရယ် ပိုက်ဆံလည်း ကုန်ပြီ ပြန်တော့မယ် ဒေါ်မြင့် ရေ ဟာ မြူ ကလည်း ဒီမှာ ဝိုင်းကကောင်းနေပြီလေ ဆက်မကစားတော့ဘူးလား မြူ မြူ မှာ ပိုက်ဆံကုန်သွားပြီလေ ပြန်တော့မယ် ငွေမျှောငွေနဲ့လိုက်ပေါ့ ကြွေတစ်လှည့်ကြက်တစ်ခုန်ပါပဲ ဆက်ကစားလို့ ရပါသေးတယ် မြူ ဦးငွေစိုး လိုက်တော့လိုက်ချင်ပါတယ် ဘာနဲ့ဆက်လိုက်ရမှာလည်း ကုန်ပါပြီ လက်ထဲပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူးလေ ရှိပါသေးတယ် မြူ လည်ပင်းကဆွဲကြိုးအပေါင်းထားမယ်ဆို သုံးသိန်းပေးမယ် လည်ပင်းကဆွဲကြိုးကို လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ရင်း မင်္ဂလာဦးလက်ဖွဲ့အမေပေးထားသောဆွဲကြိုးလေး ဖြစ်ပါ့မလား တွေးနေစဉ် ကဲ မြူ နောက်တစ်ပွဲစတော့မယ် ဘယ်လိုလည်း ပေး ဦးငွေစိုး ရော့ ဆွဲကြိုး ကျမ ပြန်ရွေးမှာနော် အေးပါ ရော့ သုံးသိန်း မြူ ကဲ လက်ရှောင် နောက်တစ်ပွဲစပြီ ဖဲချပ်များဝေချလိုက်ပြီး ကစားဝိုင်းလေးပြန်အသက်ဝင်လာပါတော့တယ် မြူ တစ်ယောက်ကတော့ ထမင်းစားဖို့လည်းမသိလောက်အောင် လောင်းကစားနွံ့ထဲနစ်နေရင်း ငွေဇောကပ်နေတော့ပါတယ် နေလည်းစောင်းတော့ ငွေလည်းကုန် ဝိုင်းလည်းသိမ်းတော့ မြူ တစ်ယောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်နဲ့ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်

ညဘက် မိသားစု ထမင်းဝိုင်းလေး လက်စုံစားနေပေမဲ့ ကျမစိတ်ထဲမလုံဘူး ဖြစ်နေပါတော့တယ် မြူ ထမင်းထပ်ထည့်လေ စားမကောင်းလို့လားသမီး စားကောင်းပါတယ် အမေ မြူ ဘာဖြစ်နေတာလည်း မျက်နှာလည်းမကောင်းပါလား နေမကောင်းဘူးလားမေးရင်း မြူ နဖူးကို ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ဖိကပ်စမ်းလိုက်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးကိုရယ် ညနေကရေချိုးလိုက်တာနောက်ကျသွားလို့ဖြစ်မယ် ထင်တယ် အဲတာကြောင့်နေရတာတစ်မျိုးလေး ဖြစ်နေလို့ပါ ကို မြူ လည်ပင်းကဆွဲကြိုးရော ဆွဲကြိုးမရှိတောပါ့လား မြူ ဘာလုပ်ပစ်လိုက်တာလဲ အော် ဆွဲကြိုးလား ကို ဆွဲကြိုးက ဒေါ်မြင့် အလှူ သွားစရာရှိလို့ ခဏငှားထားတာပါ မနက်ဖြန်ညနေ ပြန်ပေးမှာပါ ကိုရယ် ဟုတ်လို့လားမြူ မင်းသတင်းတွေ မွှေးနေတာပဲနော် အော် သားရယ် သမီးက မနက်ဖြန်ဆွဲကြိုးပြန်ရမှာပဲ သားရယ် စကားမများကျပါနဲ့နော် မြူ မင်းလုပ်နေတာတွေ ရပ်တန်းကရပ်တော့နော် စားလက်စထမင်းပန်းကန်ကို ချထားလိုက်ပြီး လက်ဆေးလိုက်ပြီး ကျနော် အိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ အဝတ်ဘီဒိုထဲက သိမ်းထားတဲ့အထည်အောက်ကပိုက်ဆံကိုဆွဲထုက်လိုက်တော့ ကြမ်းပြင်အောက်ပြုတ်ချသွားသော အရာတစ်ခုကို ကျနော်ကိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး သန္ဓေထားဆေးကဒ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တောက် တစ်ချက်ခေါက်ရင်း အမေ စိတ်ဆင်းရဲမှာစိုးလို့ ရင်ထဲကစကားကိုမျိုသိပ်လို့ အရက်သောက်ရန် ဘုံဆိုင်လေးသို့ကျနော် ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ် အရက် လေးငါးပက်လောက် သောက်လိုက်ပြီး အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့တော့တယ်ဗျာ

အမေ သား ဘုရားခန်းရှေ့မှာပဲ အိပ်တော့မယ် အမေ သားအခန်းထဲဝင်အိပ်ပါလား သမီးလေးတစ်ယောက်တည်းအိပ်နေရမှာပေါ့ အခန်းထဲသွားအိပ်လိုက်ပါနော် သား မလိုပါဘူး အမေရာ သားဘာသာတစ်ယောက်တည်းပဲအိပ်ပါရစေ ပြောပြီး ကျနော် ဘုရားခန်းရှေ့မှာပဲအိပ်ချလိုက်ပါတော့တယ် နံနက်မိုးသောက်အလင်းရောက်လို့ အမေပြင်ထားပေးတဲ့ထမင်းကြော်နဲ့ကြက်ဥကြော်ကို အစာပြေစားသောက်ရင်း အမေ ပြောလေ သား သား အဝတ်ဘီဒိုထဲကစုထားတဲ့ ငွေ နှစ်သိန်းကျော်ပျောက်နေတယ် အမေ ယူသုံးမိသေးလား အမေ မယူမိဘူး သား ရပြီ အမေ ဘယ်သူယူသုံးလည်း သားသိနေပြီ ချွေးနည်းစာလေးတွေပါ အမေ မိသားစုအတွက် သားစုနေတာပါ တနေ့အလှူ လေးလုပ်ချင်လို့ပါ အမေရယ် နဖူးကချွေးခြေမကျအောင် သားရှာနေတာပါအမေ ပြောပြီး ယူပါ သားမပြောဘူး အကျိုးရှိအောင်သုံးလိုက်တယ်ဆိုလည်း မပြောတော့ပါဘူး အခုတော့ဗျာ ကဲ အမေရော့ ဈေးဝယ်ဖို့အမေယူထားလိုက်နော် ငွေနှစ်သောင်းကို အမေ့လက်ထဲပေးလိုက်ပြီး သား အလုပ်သွားလိုက်အုံးမယ် အမေ အော် အမေ သားလေးရယ် အမေ အမှားတွေပါပဲ သားရယ် အမေ့ကိုခွင့်လွှတ်ပေးပါ အေးချမ်းနေတဲ့ဘဝလေးကို ပူလောင်စရာတွေ အမေပေးမိသလိုဖြစ်သွားပြီ သားရေ အမေ အော် ပြောလေ သမီးလေး မြူ သမီး ဒေါ်မြင့်တို့အိမ်သွားအုံးမယ်နော် အမေ အေး သမီး ထမင်းစားတော့ပြန်လာအုံးနော် မြူ ဟုတ်ကဲ့ပါအမေ ပြောဆိုပြီး အိမ်ထဲကဆင်းလာပြီး ဒေါ်မြင့် အိမ်ကိုအသွား ဆွဲကြိုးပြန်ရွေးဖို့ ခဏလောက်အကူအညီပြန်တောင်းရန် ဦးငွေစိုး အိမ်ဘက်သို့လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ်

ဦးငွေစိုး ရှိလား ညီမ ရှိတယ် အမ ဦးလေး အိမ်ထဲမှာ ဝင်သွားလိုက်နော် အိမ်ထဲဝင်လိုက်ရင်း ကျမ ဦးငွေစိုးကို အော်ခေါ်မိပါတော့တယ် ဦးငွေစိုး ဦးငွေစိုး လာပြီ လာပြီ ဟေ့ အော် မြူ လာထိုင်ပါအုံး ဘာကိစ္စလည်း ဒီလိုပါ ဦးငွေစိုး အကူအညီတောင်းချင်လို့ပါ ကျမ ဆွဲကြိုးလေး တရက်လောက် ခဏပြန်ပေးပါလား မနက်ဖြန် ပြန်ပေးပါ့မယ် ဦးငွေစိုး ဟာ ဘယ်ရမလည်း မြူ ပိုက်ဆံပြန်မရပဲ ဘယ်ပြန်ပေးလို့ရမလည်း ကျမ အခက်အခဲဖြစ်နေလို့ပါ ဦးငွေစိုး ရယ် ကူညီပေးပါ ပိုက်ဆံမရပဲ ပေးလို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး မြူ လုပ်ပါ ကူညီပါ ကျမ အခက်အခဲဖြစ်နေလို့ပါ ကဲ ဒါဆို နင့်ကိုဆွဲကြိုး ငါပြန်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့လိုချင်တာတစ်ခု နင်ဘက်ကပြန်ပေးမယ်ဆို အလကားပြန်ပေးလိုက်မယ် ဦးငွေစိုး ဘက်က ဘာလိုချင်တာလည်း ပြောပါ ငါပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောမယ် နင်သေချာစဉ်းစားပေါ့ ငါ့ကို တစ်နာရီလောက် အဖော်ပြုနေပေးပါ ဒါဆိုဆွဲကြိုးအပြင် ငွေတစ်သိန်းပါ ငါထပ်ပေးမယ် ဘယ်လိုလည်း ဘာ ဦးငွေစိုး မြူ နင့်သဘောပါ ငါ့ဘက်ကကူညီပေးနိုင်တာဒါပဲရှိတယ် လက်မခံဘူးဆိုလည်း ပြန်တော့လေ ငါ့လည်း ခဏနေ ဒေါ်မြင့်တို့အိမ်ကိုသွားရမယ် ဒီနေ့ဝိုင်းရှိတယ် ကျမတွေဝေနေမိပါတော့တယ်

ငါ့အပြစ်တွေပဲ ဘာလုပ်ရမလည်း ဟူးးးးး ဆွဲကြိုးပြန်ရဖို့ရွေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူးးးးဟူးးးးးးး ကောင်းပြီ ဦးငွေစိုး ကျမ လက်ခံတယ် ဒါဆို ခဏစောင့် မြို့ပြင်တည်းခိုခန်းသွားကြမယ် ပြီးမှ ဒေါ်မြင့်အိမ်သွားကြမယ်ဆိုပြီး အခန်းထဲဦးငွေစိုးဝင်သွားပါတော့တယ် တူမကြီး ဆိုင်ကိုသေချာရောင်းနော် ဦးလေးအပြင်ခဏသွားလိုက်အုံးမယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ စိတ်ချပါ ဦးလေး ကျမ ဦးငွေစိုး ဆိုင်ကယ်နောက်မှာလိုက်စီးရင်း မြို့ပြင်ကိုခရီးဆက်လာခဲ့ကြပါတော့တယ်ရှင် တည်းခိုခန်း အခန်းတံခါးပိတ်လိုက်တော့ ကျမ ရင်တွေ ဒိုင်းခနဲတုန်သွားပါတော့တယ် မြူ ဒီမှာ ဆွဲကြိုး နဲ့ ပိုက်ဆံတစ်သိန်း စားပွဲခုံပေါ်တင်ထားလိုက်ပြီး ကျမရှိရာသို့ ဦးငွေစိုးခြေလှမ်းတိုးလာလို့ ကျမခြေလှမ်းနောက်ကိုဆုပ်ရင်း ကုတင်ကိုတိုက်မိရင်း ကုတင်ပေါ်လှဲကာသွားတော့ ဦးငွေစိုး ကျမအပေါ်ကိုဖိချလိုက်ရင်း သိပ်ချစ်တယ် ကလေးရယ် ဆိုပြီး ကျမကိုအတင်းဖက်နမ်း နှုတ်ခမ်းတွေနမ်းစုပ်ရင်း ကျမ နို့ကိုကိုင်ဆုပ်ညစ်ချေလိုက်တော့ အားး…နာတယ် ဖြေးဖြေးညစ်ပါ အား…ကျွတ်ကျွတ် အားရစွာဆုပ်ချေနယ်ရင်း အနမ်းကလည်း ပါးစပ်ကိုကျရောက်လာတော့ အင်းး..အင်း…အု အအ လက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျမစောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ကိုင်ဖျစ်ညစ်ကစားလိုက်တော့ နာကျင်ခံစားမှုကြောင့်စောက်ဖုတ်ရှိန်းတိန်းဖိန်းတိန်းဖြစ်လို့စောက်ရည်တွေပါ တဆစ်ဆစ်စိမ့်ကျလာပါတော့တယ်

တဆက်တည်းမှာပဲ စကပ်ကိုချွတ်ချခံရပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီပါအချွတ်ခံလိုက်ပြီး ကျမစောက်ဖုတ်နောက်တခါအုပ်ကိုင်ခံရပြီး ပါးစပ်ကိုလည်းခပ်ကြမ်းကြမ်းစုပ်နမ်းတာခံရနေပြီး စောက်ဖုတ်ထဲဝင်လာတဲ့လက်ခလယ်ကလည်းအတွင်းသားကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဖိပွတ်ရင်း လက်ဖဝါးကို စောက်ဖုတ်ရဲ့အပေါ်အောက်ကိုဖိဖိဆွဲခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးပွတ်ခံထိသောကျမ အနမ်းပါလွှတ်ရင်း ဖင်ကပါတကြွကြွဖြစ်ရင်း စောက်ဖုတ်ထဲကစောက်ရည်ကြည်များ အိပ်ယာခင်းပေါ်ပန်းပန်းထွက်ရင်း… အားး….အား..သပေါပှီ အီး… ထွက်ပြီ အီး..အိုး..ပြီးူ..ပြီး..အား… အော်ညီးရင်း အိပ်ယာတဆက်ဆက်တုန်နေသော ကျမ ခြေတောက်ကို ဦးငွေစိုး ကားလိုက်ပြီး ကျမပေါင်ကြားမှာဒူးတောက်ထိုင်ချရင်းးးးး ဦးငွေစိုး ပုဆိုးကိုဖြေချပြီး ကျမစောက်ဖုတ်ကို လီးထိပ်နဲ့ပွတ်ရင်းးးး ကျမ ခါးကိုကိုင်ထားရင်း လီးကိုစောက်ဖုတ်ထဲ တဆုံးတချက်တည်းဆောင့်ထည့်ပစ်လိုက်ပါတော့တယ်ရှင့် အား…. သေပါပြီ အင်း အောင့်သွားတာပဲ သပေါပှီ သပေါပှီ အမရေ အိုး…အီး…နာလိုကတြာ အား…အ အ အား… ဦးငွေစိုးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေအောက် ကုတင်ပေါ်နစ်မြုပ်လုမတတ် လိုးလိုက်တာ ရင်ထဲကပါ အောင့်လောက်အောင် ကျမ ကို တကယ်ကိုပက်ပက်စက်စက် လိုးနေပါတော့တယ်ရှင် ကျမ မှာလည်းအော်ညီးရင်း..အသံတွေပျောက်မလုမတတ်ဖြစ်ရင်း စောက်ဖုတ်ကပါ တဆစ်ဆစ်နဲ့ ကျိန်းစပ်နေအောင် ကောင်းနေပါတော့တယ်

ရှင် ဖတ် ဖတ် ဖန်း…ဖန်း… မရပ်မနား အားကုန်သုံးးးဆောင့်ချက်တွေကြောင့် ကျမမျက်လုံးလေးပါလန်လို့ အော်သံတွေတိမ်တိမ်ဝင်လာလို့ လောကကြီးနဲ့အဆက်ပြတ်လုမတတ်အော်အော်ရင်း… အား… ပြီး…အီး…ထွက်ပြီ.. အီး… အား…မြူ ကောင်းလိုက်တဲ့စောက်ဖုတ် အိုး.. အား..းငါ ပြီး..ပြီး..အို အင်းအား.. အားး…ကမွ ပြီးးအီး…အား…အ အား…မှူ အား… ဦးငွေစိုး လီးတစ်ဆုံးစောက်ဖုတ်ထဲဖိကပ်ထားရင်း… ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်ပြီး… ကျမအပေါ်မှောက်ချရင်း.. လီးရေတွေ ကျမ အဖုတ်ထဲ တသောသောပန်းပန်းထည့်လို့ ကျမရင်ထဲနွေးလို့ တဆက်ဆက်တုန်နေရင်း ဦးငွေစိုးခါးကိုဖက်မိရင်း.. ကျမလည်းးးးပြီးမြှောက်သွားပါတော့တယ်ရှင် ဟေ့ကောင် ငလင်း ခဏလာအုံး မြန်မြန် ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ဆိုပြီး သန်လျှပ် ကိုပစ်ချထားပြီး မဆလာဒယ်ကိုဘေးသို့ရွေ့ပြီး ငြမ်းပေါ်မှအောက်သို့ခုန်ချဆင်းလိုက်ပါတော့တယ် ဘာခိုင်းမလို့လည်း ဆရာ လာ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ ငလင်း ဆရာဆိုင်ကယ်နောက်ထိုင်လိုက်သွားပြီး မြို့ပြင် ရွှေလရောင် တည်းခိုခန်း မလှမ်းမကမ်း ကားလမ်းဘေးခြုံအကွယ်ထဲဝင်ခိုင်းပြီး ငလင်း စိတ်ကိုထိန်းနော် ငါပြောတာနားလည်တယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ငလင်းတိတ်တိတ်နေ ခဏလေးစောင့်ကွာ ချစ်လိုက်တာ မြူ ရယ် ချစ်လို့မဝဘူးကွာ သိလား တော်ပါတော့ ဦးငွေစိုးရယ် လေးခါတောင်ရှိနေပြီ တော်ပါတော့ ကျမ မခံနိုင်တော့ဘူး ပြန်ရအောင် ကောင်းပါပြီ ဒါပေမဲ့ မြူ ကို ဦးငွေစိုးစွဲနေပြီကွာ သိလား တော်ပြီ ကျမတို့ ဒေါ်မြင့် အိမ်သွားရအောင် ဝိုင်းစနေလောက်ပြီ ကောင်းပြီလေ မြူ သွားရအောင်နော် ကျမနဲ့ ဦးငွေစိုး တည်းခိုခန်းက ဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြပါတော့တယ်ရှင် စောင့်ကြည့်နေတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံကို ကျမမြူ တစ်ယောက်လုံးဝမမြင်ခဲ့ပါဘူးရှင် တောက် မသာမ ခွေးမ ဖောက်ပြန်နေကြတာကွာ ငလင်း ငလင်း စိတ်ကိုထိန်းအုံး ကျနော် လူသတ်မိတော့မယ်

လူသတ်ချင်နေတယ် ဟေ့ကောင် မင်းသူကို သတ်လို့ဘာအကျိုးရှိမှာလည်း မင်းသူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် မင်းအမေကိုဘယ်သူလုပ်ကျွေးမှာလည်း ရှာဖွေကျွေးမှာလည်း ငလင်း မကောင်းတဲ့လူကို မကောင်းသလို ထားခဲ့လိုက် မင်းမှာအမေရှိသေးတယ် ရှေ့ဆက်ရမဲ့လမ်းတွေရှိသေးတယ် မိဘကျေးဇူးကိုဆပ်ခွင့်ရှိသေးတယ် မင်းသူကို့သတ်မယ်အစား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ ငလင်း ငါပြောတာနားလည်လား ကျနော် မြေကြီးပေါ်ဒူးတောက်ထိုင်ချရင်း ကျနော်မှားတော့မလို့ဆရာ ကျနော် နားလည်သွားပါပြီ ကျနော် သူကို လွတ်လပ်စွာပျံသန်းခွင့်ပေးလိုက်ပါတော့မယ် ဆရာ ပြန်ရအောင် ဆရာ ကျနော် အလုပ်ပဲပြန်လုပ်တော့မယ် ဒါအကောင်းဆုံးအလုပ်ပဲ ငလင်း မှန်ကန်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ငလင်း သွားကြမယ် ငလင်း ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ကျနော်နဲ့ဆရာ မြို့ထဲကိုဆိုင်ကယ်နဲ့ပြန်လာရင်း လက်ဘက်ဆိုင်မှာ ခဏဝင်နားလိုက်ရင်း အအေးမှာသောက်မိကြပါတော့တယ် ဆရာ ဘာလို့ အလုပ်ထဲပြန်မမောင်းတာလည်း ငလင်း မင်းကို ငါစိတ်မချသေးဘူး ဒေါသစိတ်ကိုလျှော့ထားနော် အကောင်းဆုံးပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ အေးအေးဆေးဆေးဆုံးဖြတ်ပါ ငလင်း မင်းနောက်မှာ မင်းအမေရှိသေးတာမမေ့နဲ့နော် ငလင်း ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ ကျနော် နားလည်ပါပြီ ဒေါသလည်းမဖြစ်တော့ပါဘူး အအေးဖိုးကျသင့်ငွေရှင်းလိုက်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်ဆိုဒ်ထဲ အလုပ်ပြန်လုပ်ရင်းစိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနေပါတော့တယ်

ထမင်းစားနားချိန်ရောက်လို့ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး ကျနော် ဆိုင်ကယ်ပေါ်ထက်လိုက်ချိန် ဖုန်းမြည်သံကြားလို့ ကိုင်လိုက်မိပါတော့တယ် ဟယ်လို အမေ သားရေ မြန်မြန်ပြန်လာပါအုံး မြူ တို့ဖဲဝိုင်းမှာလူသတ်မှုဖြစ်လို့ မြူ ကိုရဲတွေဖမ်းသွားပြီ ဗျာ သားပြန်လာပြီ အမေ အိမ်သို့ဆိုင်ကယ်ကိုအမြန်မောင်းလို့ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ် သား သား ဘယ်လိုလုပ်ကြမလည်း ဘယ်လိုဖြစ်တာလည်း အမေ သိသလောက်ပြောပြပါအုံးဗျာ ဒေါ်မြင့် တို့အိမ်မှာ ဖဲဝိုင်းကစားကြရင်းက လူပျိုကြီး ငွေစိုး က ဖဲခိုးကစားတာ မိသွားလို့ ဒေါ်မြင့်က ရှုံးတဲ့ပိုက်ဆံပြန်တောင်းတာ မပေးလို့ စကားများကြရင်း ဒေါ်မြင့် အနားကရှိနေတဲ့တုတ်နဲ့ခေါင်းကိုရိုက်ချလိုက်တာ ပွဲချင်းပြီးသေသွားလို့ အားလုံးကိုရဲတွေဖမ်းသွားကြတာတဲ့ သားရေ မြူ ကို ကယ်ပါအုံး သားရေ ထားလိုက်ပါတော့အမေ သူ့ကိုဘုရားကဒဏ်ခတ်လိုက်တာပါ အမေ အမေသွားချင်သွားပါ သားမလိုက်တော့ပါဘူး သားရယ် ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလည်း အမေ မသိပါဘူးအမေရယ် ရက်မှလပြောင်းလို့ မြူ တစ်ယောက်လည်း လောင်းကစားမှုနဲ့တောင်၈လကျသွားပါတယ် တောင်ထဲ ၆လလောက်နေရပြီး လျှော့ရက်များနဲ့ ၆လလောက်မှာ အကျဉ်းတောင်ကလွတ်မြောက်လာပါတော့တယ် မြူ ပြန်လွှတ်မဲ့ရက်ကိုကြိုသိနေလို့အိမ်ကလေးမှာထိုင်စောင့်မျှော်နေမိပါတော့တယ်ဗျာ

ခေါင်းလေးငိုက်စိုက်စိုက်နဲ့ခြံထဲဝင်လာသော မြူ ကျနော်ကိုလှမ်းကြည့်ရင်း ကို မြူ ပြန်လာပါပြီ မင်းကို ဘယ်သူကကြိုဆိုလို့ဒီအိမ်ကိုပြန်လာတာလည်း သိပ်နောက်ကျသွားပြီ အရမ်းကိုနောက်ကျသွားပြီ နင်လုပ်တာနင်မှတ်မိမှာ ငါ့နဲ့ပေါင်းသင်းနေစဉ် ငါ့အမေ မင်းထမိန်ပါလျှော်ပေးနေရတာရော ငါမသိဘူးထင်နေလား အိမ်မှုကိစ္စဘာတစ်ခုမင်းလုပ်ဖူးလည်း ကုန်ကုန်ပြောမယ် ငါ့စားဖို့ထမင်းတောင် မင်းခူးခပ်ပေးဖူးလို့လားမြူ ကို မြူ တောင်းပန်ပါတယ် မြူ မှားပါတယ် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကို မြူ မှာကိုနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလေ မြူ တို့မိသားစုဘဝလေး သာသာယာယာပြန်နေကြမယ်လေ ကို ဘာ ငါနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ဟုတ်လား… ဟား..ဟား… သိပ်ကိုရယ် ရတယ် မှူ ငါကိုနွားများမှတ်နေလား ငါ့ခေါင်းမှာဂျိုများပေါက်နေသလား မင်းကြည့်လိုက်စမ်းပါအုံး မြူ ငါ့နဲ့ပေါင်းနေစဉ် မင်း သန္ဓေကိုယ်ဝန်ထားဆေးတွေခိုးသောက်နေတာ ငါမသိဘူးများမင်းထင်နေလား မြူ မင်း ရွှေလရောင်တည်းခိုခန်းက ဦးငွေစိုးနဲ့တူတူပြန်ထွက်လာတာ ငါအကုန်မြင်တွေ့ပြီးသား ငါ့ကိုလာလိမ်ဖို့မကြိုးစားပါနဲ့ မြူ ကို ရှင်းပြပါရစေ မြူ ရှင်းပြပါရစေ ပြောလေ မြူ ငါနားတောင်ပေးပါ့မယ် ပြော ကျမ ဖဲဝိုင်းမှာဖဲရှုံးလို့ ဦးငွေစိုး ဆီမှာ သုံးသိန်းနဲ့ပေါင်ထားခဲ့မိပါတယ် ကို မေးတော့ ဒေါ်မြင့်ခဏငှားထားတယ်လို့ မြူ ညာပြောမိပါတယ် နောက်နေ့ပြန်ယူလာခဲ့မယ်လို့ကတိပေးခဲ့ပါတယ် အဲတာကြောင့် မနက်ပိုင်း ဦးငွေစိုး အိမ်ရောက်ခဲ့တယ် ဆွဲကြိုးကိုခဏပြန်ပေးဖို့ပြောတာမရဘူးလေ ဒါနဲ့နောက်ဆုံး ဦးငွေစိုးက ဆွဲကြိုးကိုပြန်ပေးမယ် သူ့ဆန္ဒကို တစ်နာရီလောက် ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အလဲအလှယ်နဲ့ မြူ လှဲလှယ်မိသွားတာပါ ကို ဟီး…ဟီး…. ဟင့် ဟင့် ဟီး…ရွှတ် ရွှတ် ဟီး… အော် မင်းငါ့ကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလေ ဘာဖြစ်လို့ဖွင့်မပြောခဲ့တာလည်း မြူ ကျမ ကို့ကိုဒုက္ခမပေးချင်လို့ပါ ကို ဟား…ဟား… ဖြစ်ရလေ မြူ အဲတာကျတော့ မပြောရဲဘူး ဟုတ်လား

ဒါနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံသုံးသိန်းနဲ့ ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ဖောက်ပြန်လိုက်တာပေါ့ ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးချင်တဲ့မင်းက ငါ့မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာတော့ မင်း ပြန်မကြည့်တော့ဘူးပေါ့ မြူ သိပ်ကိုရယ်စရာကောင်းတာပါပဲ မြူ ဟား…ဟားး…မင်းတို့ ဖောက်ပြန်ပြီးဖဲဝိုင်းသွားတယ် ဖဲဝိုင်းမှာဖဲခိုးကစားလို့ ပြသနာတတ်တယ် ဒေါ်မြင့် က ဦးငွေစိုး ခေါင်းကို တုတ်နဲ့ရိုက်လိုက်လို့ပွဲချင်းပြီး သေလို့ မြူ မင်းကတော့ လောင်းကစားမှုနဲ့တောင်၈လ ကျသွားတယ် လျှော့ရက်နဲ့ မင်းစောစောတောင်ကလွတ်လာတယ် မင်းသေချာစဉ်းစား မြူ မင်းနောက်ဆုံးပြသနာတတ်တဲ့နေ့က သန္ဓေထားဆေး သောက်ဖြစ်ရဲ့လား ဟား…ဟား.. နင့်လွယ်ထားတာ ငါ့ကလေး ဟား.ဟား..ငါ့နောက်ဆုံးပြောခဲ့မယ်မြူ ငါနင့်ကိုဘယ်တော့မှခွင့်မလွှတ်ဘူး ငါရှိတဲ့အရပ်မှာလည်းနင်မနေပါနဲ့ နင်ရှိတဲ့နေရာမှာလည်း ငါဘယ်တော့မှမနေတော့ဘူး မြူ နင့်ကိုချစ်လို့ ငါလွမ်းလို့သေသွားပါစေ ငါဆီဘယ်တော့မှပြန်မလာပါနဲ ငါ့စကားတွေက နင့်နားထဲခါးချင်ခါးနေမှာပါ ဒါပေမယ့်ငါ့အတွက် မုသားကင်းလို့ ပူလောင်တဲ့ချစ်ခြင်းမရှိတော့ပါဘူး

မြူ ဒီအိမ်လေးကို ရောင်းလိုက်ပါပြီ ငါနဲ့ငါ့အမေ နယ်မြို့လေးတစ်ခုမှာ ငါ့ဘွားလေး အိမ်ကိုပြောင်းသွားတာကြာပါပြီ မြူ နင့်လုပ်ရပ်အတွက် နင့်လမ်းနင်ဆက်လျှောက်ပါ မြူ ဒီအိမ်လေးကိုရောင်းလို့ရတဲငွေ သုံးပုံခွဲလို့ နင့်ကို ငါငွေပေးခဲ့ချင်လို့ ဒီနေ့လေးကို ငါပြန်လာစောင့်နေတာပါမြူ ရော့ မြူ နင့်အတွက် သိန်း၄၀ ယူထားလိုက်ပါ မြူ နင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့အခါအသုံးပြုလိုက်ပါ မြူ ငိုမနေပါနဲ့မြူ ဘဝမှာခွဲခွာခြင်းတွေက မသေမချင်းရှိနေမှာပါမြူ ကံကြောင့်ပဲ ကွဲကွဲ ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲ ကွဲကွဲ လမ်းခွဲမှာ လမ်းကွဲတာ ဝမ်းနည်းစရာ မဟုတ်ပါဘူး မြူ ငါသွားတော့မယ် မြူ အိမ်လေးထဲကအပြင်ကို ခြေလှမ်းရင်း ပါးပြင်ကမျက်တပေါက် မြူ ဘယ်တော့မှမတွေ့မြင်နိုင်တော့ပါဘူးဗျာ ကို ရေ ကို ကို ရေ မြေပြင်ပေါ် ဒူးတောက်ငိုနေသော မြူ ပါးပြင်ကမျက်ရည်စတွေကိုလည်း ကျနော် ဘယ်သောအခါမှထပ်လှည့်ကြည့်ဖြစ်တော့မှာလည်း မဟုတ်တော့ပါဘူးဗျာ ။ ပြီး

Zawgyi
အား..သား.. သား…. ဘာဖြစ်တာလဲ ဟင် သား ဘာဖြစ်လို့လည်း.. ဘွားလေး အိပ်မက်တွေ မက်ပြီး ထအော်ပြန်ပြီလား သား ပြန်အိပ်လိုက်အုံးနော် မနက်အလုပ်သွားရအုံးမယ် မဟုတ်လား သား ဟုတ်ကဲ့ ဘွားလေး သား ရေသောက်ပြီး ပြန်အိပ်လိုက်ပါ့မယ် ဘွားလေးလည်း သားကြောင့် အိပ်ရေးပျက်သွားပြီ ဘွားလေးလည်း အိပ်တော့နော် သားလည်းအိပ်ပြီနော် ဘွားလေး ဘွားလေး အိပ်ယာထဲပြန်ဝင်သွားတော့မှ ကျနော်လည်း ကြမ်းပြင်ကအိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်ပြီး ခြင်တောင်ကိုပြန်ချရင်း နဖူးပေါ်လက်တင်ရင်း အသိစိတ်ကလွင့်ပျံ့နေရင်း အတိတ်က ပုံရိပ်တစ်ချို့မျက်စိထဲပြန်မြင်ယောင်လာမိပါတော့တယ်.. သား လင်းခန့် ဗျာ အမေ ဘာပြောမလို့လည်း သားအိပ်တော့မလို့ မနက်အလုပ်ဆင်းရအုံးမှာ အမေရယ် ခဏလေးပါ သားရယ် ကျနော် အိပ်ယာကလူးလဲထလိုက်ပြီး အမေ့ပါးနှစ်ဖက်ကိုဖျစ်ညစ်လိုက်ရင်း ပြော အမေ အသက်ပဲ ၃၀ ရှိနေပြီ ကလေးလုပ်မနေနဲ့ ဒီလို သားရေ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်က ဒေါ်အေးသက် ကိုသိတယ်မလား သိတယ်လေ ငွေတိုးချေးတဲ့ ဒေါ်အေးသက် လေ ဘဖြစ်လို့လည်း အမေ မနေ့က အမေနဲ့ဈေးထဲမှာတွေ့တယ် သား အကြောင်းကိုမေးနေတယ် သူ့သမီး မြူ နဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်လို့တဲ့လေ သား သဘောကို အမေ တီးခေါက်ကြည့်တာပါ ဘယ်လိုသဘောရလဲ ဟင် ကျနော် တချက်တွေဝေသွားပြီး ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ် ကောင်မလေး က သားထက် ၄နှစ်လောက်ငယ်တယ် ပြီးတော့ ကောင်မလေးကခပ်ဆိုးဆိုးလေး သားတို့ထက် ပိုက်ဆံလည်းပိုရှိပါတယ် ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ်

ဟူးးးး အိမ်တောင်ကျသွားရင်တော့ ဆိုးတာလေးတွေပျောက်သွားမှာ သားရယ် နော် မသိတော့ဘူး အမေရယ် အမေ့သဘောပဲဗျာ သားအိပ်ပြီ ဆိုပြီးကျတော် အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်ပြီးချိန်တွင် အမေ စီစဉ်လိုက်တော့မယ် သားရေ အမေ ကြိုက်တာသာလုပ်တော့ အိပ်ပြီ အိပ်ပြီ အခန်းထဲအမေထွက်သွားမှ ခပ်စွာစွာခပ်ဆိုးဆိုးမြူ ကိုမျက်လုံးထဲမိရင်း အတွေးနဲ့သဘောကျလို့ခပ်ပြုံးပြုံးလေးအိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတော့တယ်ဗျာ နှစ်ဖက်မိဘတွေစီစဉ်မှုနဲ့အတူ ကျနော်နဲ့မြူ ရဲ့မင်္ဂလာပွဲလေးပြီးမြှောက်ခဲ့ပါတယ် နှစ်ဖက်မိဘတွေကို ကန်တော့ပြီးနောက် ဘော်ဒါတွေက အရက်တိုက်ဖို့အတင်းခေါ်နေကြလို့ ကျနော် မြူ မျက်နှာလေးကိုကြည့်လိုက်တော့ လူကို ဘာလာကြည့်နေတာလည်း လိုက်ချင်လည်းလိုက်သွား ဒါပေမဲ့ အန်ဖတ်တော့မကျံူ းနိုင်ဘူးနော် သတို့သမီးကတော့ စိတ်ပူနေပြီဟေ့ ဘော်ဒါတစ်သိုက်အော်နောက်လိုက်တော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ကျနော်အနားက မြူ ထွက်သွားတော့ တစ်အိမ်လုံး ရယ်သံလေးများဖုံလွှမ်းသွားပါတော့တယ်ဗျာ ချပါကွာ ငလင်းရာ မင်းကလည်းလက်နှေးနေပါလား ဟား…ဟား.. မင်းတို့ကလည်းကွာ ဒီညအမူးလွန်လို့မရဘူးကွ မင်္ဂလာဦးညအရသာလေး ခံစားကြည့်ချင်သေးတယ် ဟားဟားးးး အေးပါကွာ ငါတို့ကောင်ကြီး ငလင်း အတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ရအောင် ချီးယားပ် လက်ကျန်အရက်လေးကို ကျနော်မော့ချလိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ ခေါင်းကခပ်တွေတွေဖြစ်လာတော့ အားလုံးပဲငါသွားတော့မယ်ကွာ ငါတို့လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ ငလင်း ရတယ် သူငယ်ချင်း ပိုက်ဆံငါရှင်းခဲ့လိုက်ပြီ သွားပြီ အိုကေ ငလင်းရေ ဆိုင်ကယ်ကိုပုံမှန်လေးသာမောင်းလို့ အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ပါတော့တယ် အိမ်ကိုရောက်တော့ ည ၁၀ နာရီထိုးနေပါပြီ ခေါင်းကနည်းနည်းနောက်နေတာနဲ့ လန်းသွားအောင် ရေချိုးလိုက်ပါတော့တယ်

စိတ်ထဲနေရထိုင်ရသက်သာသွားပေမဲ့ ခေါင်းကတော့ နည်းနည်းလေးဝေနေပါတယ် အဝတ်အစားလဲလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ဝင်လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ်ဘေးတစောင်းအိပ်နေသောမြူ ညအိပ်အကျီ င်္ဘောင်းဘီအရှည်လေးနဲ့ အခန်းထဲဝင်လာသော ကျနော်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး အရက်နံကလည်းနံစော်နေတာပဲ ကျမ ခေါင်းပါကိုက်လာပြီ မြူ သူငယ်ချင်းတွေအတင်းတိုက်လို့ပါ ဘာလုပ်နေတာလည်း ဒီနေ့တော့ထားလိုက်တော့ မတ်တပ်ရပ်မနေမဲ့ လာ ဘေးမှာလာအိပ်တော့ ပြောပြီး မြူ တစ်ယောက် ကျနော်ကိုကျောပေးအနေအထားအတိုင်း ပြန်အိပ်နေပါတော့တယ် ရင်ခုန်နေတာမပြောပါနဲ့တော့ဗျာ ကိုယ်ရင်ခုန်သံကိုယ်ပြန်ကြားမိပြီး သောက်ထားတဲ့အရက်ပါဘယ်ပျောက်သွားမှန်းမသိတော့ပါဘူးဗျာ ကျနော်လည်း အိပ်ယာပေါ်ထက်လိုက်ပြီး မြူ အနားကပ်ပြီး ဝင်အိပ်လိုက်ပြီး ကျောပေးအိပ်နေသော မြူ လက်မောင်းလေးကိုကိုင်မိပြီး လက်ကပြန်လွှတ်လိုက်မိလိုက်နဲ့ ချီတုံချတုံ ဖြစ်ပြီး ဘယ်ကဘာကို စလို့စရမှန်းမသိအောင် ချွေးပါပျံနေမိပါတော့တယ် အော် မိဘ ပေးစားလို့ အိမ်တောင်ကျတော့ အခုမှရည်းစားစကားမိန်းမကိုပြောရမလား ရင်နှီးအောင်ပဲအရင်လုပ်ရမလား အတင်းတက်လုပ်ဖို့ကလည်းစိတ်ကမရဲ ထအော်ရင်လည်း မျက်နှာကဘယ်နားသွားထားရမှလည်း မသိတော့ပါဘူး ငါ့နှယ့်ကွာ မင်္ဂလာဦးညတော့ ကင်းကျတာနဲ့တူနေပါပြီ တကယ်ပါဗျာ စကားတောင် ကောင်းကောင်းတစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို မင်္ဂလာဆောင်လက်ထပ်ယူလိုက်ရတဲ့အဖြစ်က တကယ်ကို ငိုရမလိုရယ်ရမလို ခံစားချက်ဖြစ်နေပါပြီဗျာ

ဒီမှာ ကိုလင်းခန့် ကျမကို ထိလိုက်တို့လိုက်လုပ်မနေနဲ့ ရှင်ဘာလုပ်ချင်တာလည်း ရှင်လုပ်ချင်လည်းလုပ် ကျမကို ထိလိုက်ကိုင်လိုက် လုပ်မနေနဲ့ ကျမအိပ်ရေးပျက်တယ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုလည်းလုပ် ကျမ ရှင့်မိန်းမဖြစ်နေပြီ နောက်လည်းအတူတူနေရတော့မှာပဲ ရှင့်သဘောပဲ ကျမ မငြင်းဘူး လုပ်ချင်ရင်လုပ် မလုပ်ဘူးဆိုလည်းကျမအိပ်တော့မယ် ကျောပေးထားရင်းပြောနေသော မြူ စကားကြောင့် မြူ ဘာလည်း ကိုလင်းခန့် မြူ ကို သိပ်ချစ်တယ် သိလား ဖြစ်ရလေ ကျမ ရှင့်မိန်းမဖြစ်နေပါပြီ ရည်းစားစကားလာပြောနေသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလေ မြူ ချစ်လို့ပြောမိတာပါ ချစ်လား မြူ ဒီမှာ ကိုလင်းခန့် ချစ်တာမချစ်တာတော့ ကျမ မပြောတတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ မမုန်းဆိုတာတော့ လောလောဆယ် အဖြေပေးနိုင်ပါတယ် ကိုလင်းခန့် မမုန်းပါနဲ့ သိပ်ချစ်တယ် မြူ ရယ် ဆိုပြီး ကျောပေးအိပ်နေသော မြူ ကို ကျနော် ဘက်မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီးတော့ မျက်လုံးလေးဝိုင်းပြီး ကြောင်ကြည့်နေသော မြူ နဖူးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ် အို ကိုလင်းခန့် နဖူးလေးကိုနမ်းပြီးနောက် မြူ ရဲ့နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ကျနော် ဆွဲစုပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ ပြွတ် ပြွတ် အွန်းး… အင်းး…ပြွတ် ပြွတ် ကျနော် လက်တစ်ဖက်က မြူ ရင်သားလေးကို ရှပ်အကျီ င်္ပေါ်ကနေ ကိုင်စုပ်နေရင်း အနမ်းတွေကလည်းပရမ်းပတာဖြစ်နေပါတော့တယ်ဗျာ

အွင်း…အင်းး… ပြွတ် ပြွတ် မြူ အကျီ င်္ကြယ်သီးလေးတွေတစ်လုံးချင်း ဖြုတ်လိုက်ပြီးး မြူ အပေါ် ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းတင်လိုက်ပြီး အနမ်းကိုရပ်လိုက်ပြီး ဘော်လီချိတ်ကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး ဟောင်းလောင်းပွင့်ထွက်လာသော မြူ ရင်သားလေး ကိုကျနော်ကြည့်လိုက်ပြီး လှလိုက်တာမြူ ရယ် သိပ်လှတာပဲကွာ ပြောဆိုပြီး ကျနော် မြူ နို့သီးခေါင်းသေးသေးလေးကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတော့တယ် အိုးးးးးးး ကို အင်းး..အ အ ပြွတ် ပလပ် ပြွတ် တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ အရေလေး စိုရွှဲလောက်အောင် ကျနော် စုပ်နေမိပါတော့တယ် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း မြူ နို့ကိုအုပ်ကိုင်ထားပြီးခပ်ရွရွလေးဆုပ်နယ်ကစားနေမိပါတယ် မြူ ကတော့ ကျနော် ဆံပင်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း… အိုး… ကို အုန်း..အင်း..ဟင်း.. အ အ ကို အိုး… ကို ရေ မြူ အသံလေးက ကျနော်နားထဲသိပ်ကိုအေးမြလွန်းတဲ့သံစဉ်လေးတစ်ခုလိုနားထဲချိုမြိန်မိပါတယ်ဗျာ အနမ်းလေးတွေက တဖြေးဖြေးအောက်ကိုဆင်းလို့ မြူ ရဲ့ ချက်ကလေး ကို လျှာလေးနဲ့ထိုးလို့အနမ်းခြွေလိုက်မိပါတော့တယ် ပြွတ် ပြွတ် အွန်းးးးး ဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ကိုရယ် ယားလိုက်တာကွာ အွင်း…ဟင်း… အောက်ဘက်ကို အနမ်းက ဆင်းလိုက်ရင်း ညအိပ်ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ပေါင်ကြားမြူ စောက်ဖုတ်ရှိရာဂွဆုံလေးကို နှာခေါင်းလေးမြုပ်ဝင်သွားလောက်တဲ့ အထိဖိကပ်နမ်းရှိုက်အဖုတ်လေးနံလေးကိုတဝကြီးဖိနမ်းလိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ

အိုးး…. အိုးး…. အ အ အငြးးးး ကိုရယြ ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလည်းကွာ အိုးး..ကို ကျနော် အိပ်ယာပေါ်ထိုင်လိုက်ပြီး မြူ ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်ပါတော့တယ် အိုးး…ကို ဆိုပြီး မြူ လက်က စောက်ဖုတ်ကိုဖုံးအုပ်ကာထားပါတယ် ကျနော်သဘောကျလို့ရယ်မိသွားပါတော့တယ် ဟာ ဘာကိုရယ်နေတာလည်း သူများရှက်နေတာကို မျက်နှာပိုးကမသေသေးဘူးနော် မရယ်နဲ့ ရှက်တယ်ဆို ကဲရှက်မနေပါနဲ့တော့မြူ ရယ်ဆိုပြီး စောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ထားသော မြူ လက်ကိုဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်တစ်ခုတစ်လုံးကို ကျနော်လက်ဖဝါးနဲ့ဖိကပ်ထားရင်း ခပ်ဖွဖွလေးပွတ်သပ်ရင်း အရည်လေးစိုစိစိဖြစ်လာတော့ လက်ခလယ်တစ်ချောင်းကို စောက်ဖုတ်ထဲထိုးထည့်လိုက်ပြီးခန္ဓာကိုယ်ကို မြူ အပေါ်ဖိချလိုက်ရင်း လက်ကလည်း အဖုတ်ထဲကလိကစားရင်း မြူ နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ထပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ် ပြွတ် ပြွတ် အွင်းးးးးး ပြွတ် ပြွတ် စောက်ဖုတ်ထဲနှိုက်ကစားနေတဲ့ လက်ခလယ်လက်ချောင်းလေးမှာလည်း အရည်တွေရွှဲစိုတေပါတော့တယ် အွင်း…အင်း… ပြွတ် ပြွတ် လျှာချင်းထိတွေ့တာကစားနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး… ကျနော် အောက်ကိုဆင်းလိုက်ပြီး…. မြူ အဖုတ်ကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတော့တယ်

အိုး…ကို မလုပပြါနဲ့ အိုး….အား….လား….ကျနော် ခေါင်းကဆံပင်ကိုစုပ်ကိုင်ညစ်ရင်း….အား… အမေ ရေ သပေါပှီ အီး….အား… ကို အိုး…. ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အီး….အ အ အူး….ဟီး… စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့ဖိသွင်းထိုးလျှက်ရင်း…. စိမ့်စိမ့် ထွက်လာတဲ့စောက်ရည်များကိုပါးစပ်နဲ့စုပ်မြိုချလိုက်ရင်း အင်း… သိပ်ကိုချိုလိုက်တာ မြူ ရယ် သိလား အင်း…. ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိဘူး သိပ်ရှက်တာပဲ မပြောနဲ့ ဘာမှန်းလည်းမသိဘူးကွာ ရှက်လာပြီ သိလား ကျနော် မြူ ကိုယ်ပေါ်ထက်လို့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖိချရင်းးးးး နှုတ်ခမ်းလေးကို နောက်ထပ်စုပ်နမ်းလိုက်ရင်း… ခြေတောက်လေးတောင်ထားရင်းးးး ပေါင်ကားနေသောကြားထဲ ကျနော် ပုဆိုးကို အသာဖြေချလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီကိုပါချွတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့လီးကိုကိုင်လိုက်ပြီးးး မြူ စောက်ဖုတ်ကို လီးနဲ့ပွတ်ဆွဲရင်းးး မြူ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကို ဒစ်မြုံရုံသာ ထည့်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းစုပ်ရင်းး ကျနော် လီးကို မြူ အဖုတ်ထဲ တရစ်ရစ်ခြင်းဖိသွင်းရင်း လီးတဝတ်လောက်ကျပ်သိပ်စွာဝင်သွားရင်း ကျနော်လီးကို တချက်တည်းဆောင့်ထည့်လိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ နမ်းနေသောနှုတ်ခမ်းလေးပါ လွှတ်သွားပြီး မျက်လုံးလေးပြူ းလို့ မြူ ရဲ့အော်ညီးသံသဲ့သဲ့လေး အခန်းထဲပျံလွင့်သွားပါတော့တယ် အား….ကိုရယ် အီး….သပေါပှီ ကို ရယ် အင်း…နာလိုကတြာ အိုး…အမေ့ ဖတ် ဖတ် အိုးးး မြူ ရယ် ချစ်လိုက်တာ အင်း…သိပ်ကောင်းတာပဲ အား.. ချစ်ရယ် စေးကျပ်ကျပ်နဲ့ ကောင်းလိုက်တာ မြူ ရယ် အင်း….. ခပ်မှန်မှန်လေး လိုးဆောင့်နေရင်း.. အား.. ကို အီး….ဘယ်လိုမှန်းသိတော့ဘူး….

အင်း တစ်မျို းကြီးပဲကွာရင်ထဲမှာကွာ အငြးးးးးအမေ့ရေ အား အင်း..ကို အိုး…သပေါပှီကှာ အီး….နာလိုက်တာ ဟင်း… ကျနော်လည်း ပြီးချင်သလိုသလိုဖြစ်လာလို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းခပ်သွက်သွက်ပစ်ပစ်ဆောင့်ရင်း…. အား… အင်း…. ချစ်တယ် မြူ အား….ချစ်လား… မြူ ဖန်း..ဖတ် ဖန်းးဖန်း……အား…. ကို ချစ်တယ် ချစ်တယ် အင်း…ဟင်း…. အား….လား…ကို ရယ် ချစ်တယ် ချစ်တယ် အီး… အိုး… ကို ပှီး…ပှီး…တော့ မယ် အ အ အား…. မှူ ရေ ထှကပြှီ ပှီး…..အင်း…. အား….ကို ရေ သေပါပြီ အီး….ချစ်တယ် ချစ်တယ်ကွာ အား…. ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ အိုး….ကိုရယ် အား….အင်း…မှူ မှူ အား….ထှကပြှီ မြူ အပေါ်ထပ်ရက်ဖိကျသွားတော့ ပထမဆုံးကျနော်ခါးကိုဖက်ထားရင်းနှစ်ဦးသားအမောဖြေရင်း မြူ ခုနက ချစ်တယ်လို့ပြောတာ တကယ်လား အာ လူကြီးဘာတွေလာမေးနေမှန်းမသိဘူး မချစ်ပဲလက်ထပ်ပါ့မလား ဟွန်း.. ဒါဆို ကို့ကို ချစ်တာပေါ့နော် မြူ အမလေး ဖြစ်ရလေ ရှင့်ဟာကျမအထဲရောက်နေတာတောင် ချစ်တာပေါ့ လုပ်နေသေးလား သိပ်မုန်းဖို့ကောင်းတာပဲ လူကြီး ဆင်းတော့ လေးလှပြီ အသက်ရှုမဝတော့ဘူး ဖယ် ကျနော် မြူ အပေါ်ကဆင်းပြီး ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီးဖက်ထားလိုက်ရင်း သိပ်ချစ်တာပဲ မြူ ရယ် တူတူပါပဲ ကိုရယ် ကြယ်ရောင်မစုံတဲ့ညလေးဖြစ်ပေမဲ့ မင်္ဂလာဦးညအခန်းထဲအသစ်စက်စက်ချစ်သူနှစ်ဦးမှာတော့ ချစ်စကားလေးတွေတသွင်သွင်ပြောရင်းအကြိမ်ကြိမ်အချစ်ပင်လယ်ထဲမမောတမ်းလက်ပစ်ကူးခတ်လို့နေပါတော့ တယ် ရက်မှလသို့ပြောင်းလာရင်း သာယာသောအိမ်တောင်ရေးတစ်ခု လေပွေရိုင်းလေးဖြတ်တိုက်လာပါတော့တယ်ဗျာ ပန်းရံ အလုပ်က နေ့လည့်ထမင်းစားရန် အိမ်သို့ပြန်လာသောအခါ မြူ ကိုမတွေ့ရပဲ အိမ်နောက်ဖေးမှာ အဝတ်လျှော် အဝတ်လှန်းနေသော အမေ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါသတွေ အလိမ့်လိမ့်ထက်လာမိပါတော့တယ်

တအိမ်လုံးအဝတ်အစားကိုလျှော်နေသောအမေ ကျနော် ရပ်ကြည့်နေတာကို မမြင်တွေ့ခဲ့ပါဘူး မြူ ထမိန်ပါ လျှော်ပေးနေပြီး ထမိန်ကိုလှမ်းပေးနေသောအမေ့ကိုကြည့်ရင်း ကျနော် ပါးပြင်ကမျက်ရည်တွေတပေါက်ပေါက် ကျဆင်းလာပါတော့တယ် မြူ မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ယောက္ခမ က ထမိန်ပြန်လျှော်ပေးနေတာ နင်ဝတ်ရက်တယ်ဟာ ကျနော်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ အမေ အမေ့ ခုလိုလုပ်နေတာ သား တကယ်မသိခဲ့ပါဘူး အမေရယ် စိတ်ထဲအလိုလိုဝမ်းနည်းယူကြုံးမရဖြစ်မိပြီး အမေ အမေ အမေ့ ဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ဆိုပြီး အမေအနားပြေးသွားရင်း မလုပ်ပါနဲ့ အမေရယ် သားသိပ်မှားတယ် အရမ်းမှားတယ် အမေ အမေ့ ချွေးမ ထမိန်လျှော်နေတာ သားတကယ်မသိဘူး ထားလိုက်ပါတော့ အမေရယ် သားရင်ထဲ နင့်နေအောင်ခံစားရတယ် အမေရယ် တော်ပါတော့ တော်ပါတော့ အမေ သားရယ် မြူ ကို ပြသနာမရှာပါနဲ့နော် မဟုတ်သေးဘူး အမေ လုံးဝမဖြစ်သင့်ဘူး ယောက္ခမဆိုတာလည်း မိဘပါပဲ အမေ သူနားလည်းရမယ် မိဘတစ်ယောက်လျှော်ပေးတဲ့ထမိန် သူဝတ်ရဲတာ သိပ်အံ့သြတယ် တကယ်တော့ဒါတွေ သူလုပ်ပေးရမဲ့တာဝန်တွေပဲ မြူ ဘယ်သွားလည်း အမေ လမ်းထိပ်က ဒေါ်မြင့်အိမ်ကိုပါ သား ဘာ ဒေါ်မြင့်အိမ်ဟုတ်လား အမေ အဲဒီအိမ်က ဖဲဝိုင်း ကြိတ်ဝိုင်းကစားနေတာလေ သူမသိတာတော့မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘယ်အချိန်က အိမ်ကထွက်သွားတာလည်းအမေ မြူ မနက်၉နာရီလောက်ကတည်းကပါ သား ရန်တော့မဖြစ်ကြပါနဲ့ သားရယ် အမေတောင်းပန်ပါတယ်နော်

ဒါဆို မိသားစုအိမ်မှုကိစ္စဘာဆိုဘာတစ်ခုမှမလုပ်တာပေါ့ အမေ ဟုတ်လား အမေမှာ ပြောစရာစကားမရှိတော့ဘူးမလား မပြောနဲ့ အမေ သားနားလည်သွားပါပြီ သား ထမင်းစားမယ်မလား အမေခူးပေးမယ်နော် လာ တော်ပါပြီ အမေ သားမစားချင်တော့ဘူး အလုပ်ထဲပြန်တော့မယ် စိတ်ပျက်တယ် သိပ်စိတ်ကုန်တယ် သွားပြီ အမေ လုပ်ငန်းခွင်ထဲအလုပ်သာလုပ်နေရတယ် စိတ်ကဒေါသတွေပဲဖြစ်နေမိပါတော့တယ် ဟာ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘူး တစ်ချက်မှ ကံမကောင်းသေးပါလား ဒေါ်မြင့် ရယ် ပိုက်ဆံလည်း ကုန်ပြီ ပြန်တော့မယ် ဒေါ်မြင့် ရေ ဟာ မြူ ကလည်း ဒီမှာ ဝိုင်းကကောင်းနေပြီလေ ဆက်မကစားတော့ဘူးလား မြူ မြူ မှာ ပိုက်ဆံကုန်သွားပြီလေ ပြန်တော့မယ် ငွေမျှောငွေနဲ့လိုက်ပေါ့ ကြွေတစ်လှည့်ကြက်တစ်ခုန်ပါပဲ ဆက်ကစားလို့ ရပါသေးတယ် မြူ ဦးငွေစိုး လိုက်တော့လိုက်ချင်ပါတယ် ဘာနဲ့ဆက်လိုက်ရမှာလည်း ကုန်ပါပြီ လက်ထဲပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူးလေ ရှိပါသေးတယ် မြူ လည်ပင်းကဆွဲကြိုးအပေါင်းထားမယ်ဆို သုံးသိန်းပေးမယ် လည်ပင်းကဆွဲကြိုးကို လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ရင်း မင်္ဂလာဦးလက်ဖွဲ့အမေပေးထားသောဆွဲကြိုးလေး ဖြစ်ပါ့မလား တွေးနေစဉ် ကဲ မြူ နောက်တစ်ပွဲစတော့မယ် ဘယ်လိုလည်း ပေး ဦးငွေစိုး ရော့ ဆွဲကြိုး ကျမ ပြန်ရွေးမှာနော် အေးပါ ရော့ သုံးသိန်း မြူ ကဲ လက်ရှောင် နောက်တစ်ပွဲစပြီ ဖဲချပ်များဝေချလိုက်ပြီး ကစားဝိုင်းလေးပြန်အသက်ဝင်လာပါတော့တယ် မြူ တစ်ယောက်ကတော့ ထမင်းစားဖို့လည်းမသိလောက်အောင် လောင်းကစားနွံ့ထဲနစ်နေရင်း ငွေဇောကပ်နေတော့ပါတယ် နေလည်းစောင်းတော့ ငွေလည်းကုန် ဝိုင်းလည်းသိမ်းတော့ မြူ တစ်ယောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်နဲ့ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်

ညဘက် မိသားစု ထမင်းဝိုင်းလေး လက်စုံစားနေပေမဲ့ ကျမစိတ်ထဲမလုံဘူး ဖြစ်နေပါတော့တယ် မြူ ထမင်းထပ်ထည့်လေ စားမကောင်းလို့လားသမီး စားကောင်းပါတယ် အမေ မြူ ဘာဖြစ်နေတာလည်း မျက်နှာလည်းမကောင်းပါလား နေမကောင်းဘူးလားမေးရင်း မြူ နဖူးကို ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ဖိကပ်စမ်းလိုက်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးကိုရယ် ညနေကရေချိုးလိုက်တာနောက်ကျသွားလို့ဖြစ်မယ် ထင်တယ် အဲတာကြောင့်နေရတာတစ်မျိုးလေး ဖြစ်နေလို့ပါ ကို မြူ လည်ပင်းကဆွဲကြိုးရော ဆွဲကြိုးမရှိတောပါ့လား မြူ ဘာလုပ်ပစ်လိုက်တာလဲ အော် ဆွဲကြိုးလား ကို ဆွဲကြိုးက ဒေါ်မြင့် အလှူ သွားစရာရှိလို့ ခဏငှားထားတာပါ မနက်ဖြန်ညနေ ပြန်ပေးမှာပါ ကိုရယ် ဟုတ်လို့လားမြူ မင်းသတင်းတွေ မွှေးနေတာပဲနော် အော် သားရယ် သမီးက မနက်ဖြန်ဆွဲကြိုးပြန်ရမှာပဲ သားရယ် စကားမများကျပါနဲ့နော် မြူ မင်းလုပ်နေတာတွေ ရပ်တန်းကရပ်တော့နော် စားလက်စထမင်းပန်းကန်ကို ချထားလိုက်ပြီး လက်ဆေးလိုက်ပြီး ကျနော် အိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ အဝတ်ဘီဒိုထဲက သိမ်းထားတဲ့အထည်အောက်ကပိုက်ဆံကိုဆွဲထုက်လိုက်တော့ ကြမ်းပြင်အောက်ပြုတ်ချသွားသော အရာတစ်ခုကို ကျနော်ကိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး သန္ဓေထားဆေးကဒ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တောက် တစ်ချက်ခေါက်ရင်း အမေ စိတ်ဆင်းရဲမှာစိုးလို့ ရင်ထဲကစကားကိုမျိုသိပ်လို့ အရက်သောက်ရန် ဘုံဆိုင်လေးသို့ကျနော် ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ် အရက် လေးငါးပက်လောက် သောက်လိုက်ပြီး အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့တော့တယ်ဗျာ

အမေ သား ဘုရားခန်းရှေ့မှာပဲ အိပ်တော့မယ် အမေ သားအခန်းထဲဝင်အိပ်ပါလား သမီးလေးတစ်ယောက်တည်းအိပ်နေရမှာပေါ့ အခန်းထဲသွားအိပ်လိုက်ပါနော် သား မလိုပါဘူး အမေရာ သားဘာသာတစ်ယောက်တည်းပဲအိပ်ပါရစေ ပြောပြီး ကျနော် ဘုရားခန်းရှေ့မှာပဲအိပ်ချလိုက်ပါတော့တယ် နံနက်မိုးသောက်အလင်းရောက်လို့ အမေပြင်ထားပေးတဲ့ထမင်းကြော်နဲ့ကြက်ဥကြော်ကို အစာပြေစားသောက်ရင်း အမေ ပြောလေ သား သား အဝတ်ဘီဒိုထဲကစုထားတဲ့ ငွေ နှစ်သိန်းကျော်ပျောက်နေတယ် အမေ ယူသုံးမိသေးလား အမေ မယူမိဘူး သား ရပြီ အမေ ဘယ်သူယူသုံးလည်း သားသိနေပြီ ချွေးနည်းစာလေးတွေပါ အမေ မိသားစုအတွက် သားစုနေတာပါ တနေ့အလှူ လေးလုပ်ချင်လို့ပါ အမေရယ် နဖူးကချွေးခြေမကျအောင် သားရှာနေတာပါအမေ ပြောပြီး ယူပါ သားမပြောဘူး အကျိုးရှိအောင်သုံးလိုက်တယ်ဆိုလည်း မပြောတော့ပါဘူး အခုတော့ဗျာ ကဲ အမေရော့ ဈေးဝယ်ဖို့အမေယူထားလိုက်နော် ငွေနှစ်သောင်းကို အမေ့လက်ထဲပေးလိုက်ပြီး သား အလုပ်သွားလိုက်အုံးမယ် အမေ အော် အမေ သားလေးရယ် အမေ အမှားတွေပါပဲ သားရယ် အမေ့ကိုခွင့်လွှတ်ပေးပါ အေးချမ်းနေတဲ့ဘဝလေးကို ပူလောင်စရာတွေ အမေပေးမိသလိုဖြစ်သွားပြီ သားရေ အမေ အော် ပြောလေ သမီးလေး မြူ သမီး ဒေါ်မြင့်တို့အိမ်သွားအုံးမယ်နော် အမေ အေး သမီး ထမင်းစားတော့ပြန်လာအုံးနော် မြူ ဟုတ်ကဲ့ပါအမေ ပြောဆိုပြီး အိမ်ထဲကဆင်းလာပြီး ဒေါ်မြင့် အိမ်ကိုအသွား ဆွဲကြိုးပြန်ရွေးဖို့ ခဏလောက်အကူအညီပြန်တောင်းရန် ဦးငွေစိုး အိမ်ဘက်သို့လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ်

ဦးငွေစိုး ရှိလား ညီမ ရှိတယ် အမ ဦးလေး အိမ်ထဲမှာ ဝင်သွားလိုက်နော် အိမ်ထဲဝင်လိုက်ရင်း ကျမ ဦးငွေစိုးကို အော်ခေါ်မိပါတော့တယ် ဦးငွေစိုး ဦးငွေစိုး လာပြီ လာပြီ ဟေ့ အော် မြူ လာထိုင်ပါအုံး ဘာကိစ္စလည်း ဒီလိုပါ ဦးငွေစိုး အကူအညီတောင်းချင်လို့ပါ ကျမ ဆွဲကြိုးလေး တရက်လောက် ခဏပြန်ပေးပါလား မနက်ဖြန် ပြန်ပေးပါ့မယ် ဦးငွေစိုး ဟာ ဘယ်ရမလည်း မြူ ပိုက်ဆံပြန်မရပဲ ဘယ်ပြန်ပေးလို့ရမလည်း ကျမ အခက်အခဲဖြစ်နေလို့ပါ ဦးငွေစိုး ရယ် ကူညီပေးပါ ပိုက်ဆံမရပဲ ပေးလို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး မြူ လုပ်ပါ ကူညီပါ ကျမ အခက်အခဲဖြစ်နေလို့ပါ ကဲ ဒါဆို နင့်ကိုဆွဲကြိုး ငါပြန်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့လိုချင်တာတစ်ခု နင်ဘက်ကပြန်ပေးမယ်ဆို အလကားပြန်ပေးလိုက်မယ် ဦးငွေစိုး ဘက်က ဘာလိုချင်တာလည်း ပြောပါ ငါပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောမယ် နင်သေချာစဉ်းစားပေါ့ ငါ့ကို တစ်နာရီလောက် အဖော်ပြုနေပေးပါ ဒါဆိုဆွဲကြိုးအပြင် ငွေတစ်သိန်းပါ ငါထပ်ပေးမယ် ဘယ်လိုလည်း ဘာ ဦးငွေစိုး မြူ နင့်သဘောပါ ငါ့ဘက်ကကူညီပေးနိုင်တာဒါပဲရှိတယ် လက်မခံဘူးဆိုလည်း ပြန်တော့လေ ငါ့လည်း ခဏနေ ဒေါ်မြင့်တို့အိမ်ကိုသွားရမယ် ဒီနေ့ဝိုင်းရှိတယ် ကျမတွေဝေနေမိပါတော့တယ်

ငါ့အပြစ်တွေပဲ ဘာလုပ်ရမလည်း ဟူးးးးး ဆွဲကြိုးပြန်ရဖို့ရွေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူးးးးဟူးးးးးးး ကောင်းပြီ ဦးငွေစိုး ကျမ လက်ခံတယ် ဒါဆို ခဏစောင့် မြို့ပြင်တည်းခိုခန်းသွားကြမယ် ပြီးမှ ဒေါ်မြင့်အိမ်သွားကြမယ်ဆိုပြီး အခန်းထဲဦးငွေစိုးဝင်သွားပါတော့တယ် တူမကြီး ဆိုင်ကိုသေချာရောင်းနော် ဦးလေးအပြင်ခဏသွားလိုက်အုံးမယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ စိတ်ချပါ ဦးလေး ကျမ ဦးငွေစိုး ဆိုင်ကယ်နောက်မှာလိုက်စီးရင်း မြို့ပြင်ကိုခရီးဆက်လာခဲ့ကြပါတော့တယ်ရှင် တည်းခိုခန်း အခန်းတံခါးပိတ်လိုက်တော့ ကျမ ရင်တွေ ဒိုင်းခနဲတုန်သွားပါတော့တယ် မြူ ဒီမှာ ဆွဲကြိုး နဲ့ ပိုက်ဆံတစ်သိန်း စားပွဲခုံပေါ်တင်ထားလိုက်ပြီး ကျမရှိရာသို့ ဦးငွေစိုးခြေလှမ်းတိုးလာလို့ ကျမခြေလှမ်းနောက်ကိုဆုပ်ရင်း ကုတင်ကိုတိုက်မိရင်း ကုတင်ပေါ်လှဲကာသွားတော့ ဦးငွေစိုး ကျမအပေါ်ကိုဖိချလိုက်ရင်း သိပ်ချစ်တယ် ကလေးရယ် ဆိုပြီး ကျမကိုအတင်းဖက်နမ်း နှုတ်ခမ်းတွေနမ်းစုပ်ရင်း ကျမ နို့ကိုကိုင်ဆုပ်ညစ်ချေလိုက်တော့ အားး…နာတယ် ဖြေးဖြေးညစ်ပါ အား…ကျွတ်ကျွတ် အားရစွာဆုပ်ချေနယ်ရင်း အနမ်းကလည်း ပါးစပ်ကိုကျရောက်လာတော့ အင်းး..အင်း…အု အအ လက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျမစောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ကိုင်ဖျစ်ညစ်ကစားလိုက်တော့ နာကျင်ခံစားမှုကြောင့်စောက်ဖုတ်ရှိန်းတိန်းဖိန်းတိန်းဖြစ်လို့စောက်ရည်တွေပါ တဆစ်ဆစ်စိမ့်ကျလာပါတော့တယ်

တဆက်တည်းမှာပဲ စကပ်ကိုချွတ်ချခံရပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီပါအချွတ်ခံလိုက်ပြီး ကျမစောက်ဖုတ်နောက်တခါအုပ်ကိုင်ခံရပြီး ပါးစပ်ကိုလည်းခပ်ကြမ်းကြမ်းစုပ်နမ်းတာခံရနေပြီး စောက်ဖုတ်ထဲဝင်လာတဲ့လက်ခလယ်ကလည်းအတွင်းသားကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဖိပွတ်ရင်း လက်ဖဝါးကို စောက်ဖုတ်ရဲ့အပေါ်အောက်ကိုဖိဖိဆွဲခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးပွတ်ခံထိသောကျမ အနမ်းပါလွှတ်ရင်း ဖင်ကပါတကြွကြွဖြစ်ရင်း စောက်ဖုတ်ထဲကစောက်ရည်ကြည်များ အိပ်ယာခင်းပေါ်ပန်းပန်းထွက်ရင်း… အားး….အား..သပေါပှီ အီး… ထွက်ပြီ အီး..အိုး..ပြီးူ..ပြီး..အား… အော်ညီးရင်း အိပ်ယာတဆက်ဆက်တုန်နေသော ကျမ ခြေတောက်ကို ဦးငွေစိုး ကားလိုက်ပြီး ကျမပေါင်ကြားမှာဒူးတောက်ထိုင်ချရင်းးးးး ဦးငွေစိုး ပုဆိုးကိုဖြေချပြီး ကျမစောက်ဖုတ်ကို လီးထိပ်နဲ့ပွတ်ရင်းးးး ကျမ ခါးကိုကိုင်ထားရင်း လီးကိုစောက်ဖုတ်ထဲ တဆုံးတချက်တည်းဆောင့်ထည့်ပစ်လိုက်ပါတော့တယ်ရှင့် အား…. သေပါပြီ အင်း အောင့်သွားတာပဲ သပေါပှီ သပေါပှီ အမရေ အိုး…အီး…နာလိုကတြာ အား…အ အ အား… ဦးငွေစိုးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေအောက် ကုတင်ပေါ်နစ်မြုပ်လုမတတ် လိုးလိုက်တာ ရင်ထဲကပါ အောင့်လောက်အောင် ကျမ ကို တကယ်ကိုပက်ပက်စက်စက် လိုးနေပါတော့တယ်ရှင် ကျမ မှာလည်းအော်ညီးရင်း..အသံတွေပျောက်မလုမတတ်ဖြစ်ရင်း စောက်ဖုတ်ကပါ တဆစ်ဆစ်နဲ့ ကျိန်းစပ်နေအောင် ကောင်းနေပါတော့တယ်

ရှင် ဖတ် ဖတ် ဖန်း…ဖန်း… မရပ်မနား အားကုန်သုံးးးဆောင့်ချက်တွေကြောင့် ကျမမျက်လုံးလေးပါလန်လို့ အော်သံတွေတိမ်တိမ်ဝင်လာလို့ လောကကြီးနဲ့အဆက်ပြတ်လုမတတ်အော်အော်ရင်း… အား… ပြီး…အီး…ထွက်ပြီ.. အီး… အား…မြူ ကောင်းလိုက်တဲ့စောက်ဖုတ် အိုး.. အား..းငါ ပြီး..ပြီး..အို အင်းအား.. အားး…ကမွ ပြီးးအီး…အား…အ အား…မှူ အား… ဦးငွေစိုး လီးတစ်ဆုံးစောက်ဖုတ်ထဲဖိကပ်ထားရင်း… ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်ပြီး… ကျမအပေါ်မှောက်ချရင်း.. လီးရေတွေ ကျမ အဖုတ်ထဲ တသောသောပန်းပန်းထည့်လို့ ကျမရင်ထဲနွေးလို့ တဆက်ဆက်တုန်နေရင်း ဦးငွေစိုးခါးကိုဖက်မိရင်း.. ကျမလည်းးးးပြီးမြှောက်သွားပါတော့တယ်ရှင် ဟေ့ကောင် ငလင်း ခဏလာအုံး မြန်မြန် ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ဆိုပြီး သန်လျှပ် ကိုပစ်ချထားပြီး မဆလာဒယ်ကိုဘေးသို့ရွေ့ပြီး ငြမ်းပေါ်မှအောက်သို့ခုန်ချဆင်းလိုက်ပါတော့တယ် ဘာခိုင်းမလို့လည်း ဆရာ လာ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ ငလင်း ဆရာဆိုင်ကယ်နောက်ထိုင်လိုက်သွားပြီး မြို့ပြင် ရွှေလရောင် တည်းခိုခန်း မလှမ်းမကမ်း ကားလမ်းဘေးခြုံအကွယ်ထဲဝင်ခိုင်းပြီး ငလင်း စိတ်ကိုထိန်းနော် ငါပြောတာနားလည်တယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ငလင်းတိတ်တိတ်နေ ခဏလေးစောင့်ကွာ ချစ်လိုက်တာ မြူ ရယ် ချစ်လို့မဝဘူးကွာ သိလား တော်ပါတော့ ဦးငွေစိုးရယ် လေးခါတောင်ရှိနေပြီ တော်ပါတော့ ကျမ မခံနိုင်တော့ဘူး ပြန်ရအောင် ကောင်းပါပြီ ဒါပေမဲ့ မြူ ကို ဦးငွေစိုးစွဲနေပြီကွာ သိလား တော်ပြီ ကျမတို့ ဒေါ်မြင့် အိမ်သွားရအောင် ဝိုင်းစနေလောက်ပြီ ကောင်းပြီလေ မြူ သွားရအောင်နော် ကျမနဲ့ ဦးငွေစိုး တည်းခိုခန်းက ဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြပါတော့တယ်ရှင် စောင့်ကြည့်နေတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံကို ကျမမြူ တစ်ယောက်လုံးဝမမြင်ခဲ့ပါဘူးရှင် တောက် မသာမ ခွေးမ ဖောက်ပြန်နေကြတာကွာ ငလင်း ငလင်း စိတ်ကိုထိန်းအုံး ကျနော် လူသတ်မိတော့မယ်

လူသတ်ချင်နေတယ် ဟေ့ကောင် မင်းသူကို သတ်လို့ဘာအကျိုးရှိမှာလည်း မင်းသူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် မင်းအမေကိုဘယ်သူလုပ်ကျွေးမှာလည်း ရှာဖွေကျွေးမှာလည်း ငလင်း မကောင်းတဲ့လူကို မကောင်းသလို ထားခဲ့လိုက် မင်းမှာအမေရှိသေးတယ် ရှေ့ဆက်ရမဲ့လမ်းတွေရှိသေးတယ် မိဘကျေးဇူးကိုဆပ်ခွင့်ရှိသေးတယ် မင်းသူကို့သတ်မယ်အစား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ ငလင်း ငါပြောတာနားလည်လား ကျနော် မြေကြီးပေါ်ဒူးတောက်ထိုင်ချရင်း ကျနော်မှားတော့မလို့ဆရာ ကျနော် နားလည်သွားပါပြီ ကျနော် သူကို လွတ်လပ်စွာပျံသန်းခွင့်ပေးလိုက်ပါတော့မယ် ဆရာ ပြန်ရအောင် ဆရာ ကျနော် အလုပ်ပဲပြန်လုပ်တော့မယ် ဒါအကောင်းဆုံးအလုပ်ပဲ ငလင်း မှန်ကန်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ငလင်း သွားကြမယ် ငလင်း ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ကျနော်နဲ့ဆရာ မြို့ထဲကိုဆိုင်ကယ်နဲ့ပြန်လာရင်း လက်ဘက်ဆိုင်မှာ ခဏဝင်နားလိုက်ရင်း အအေးမှာသောက်မိကြပါတော့တယ် ဆရာ ဘာလို့ အလုပ်ထဲပြန်မမောင်းတာလည်း ငလင်း မင်းကို ငါစိတ်မချသေးဘူး ဒေါသစိတ်ကိုလျှော့ထားနော် အကောင်းဆုံးပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ အေးအေးဆေးဆေးဆုံးဖြတ်ပါ ငလင်း မင်းနောက်မှာ မင်းအမေရှိသေးတာမမေ့နဲ့နော် ငလင်း ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ ကျနော် နားလည်ပါပြီ ဒေါသလည်းမဖြစ်တော့ပါဘူး အအေးဖိုးကျသင့်ငွေရှင်းလိုက်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်ဆိုဒ်ထဲ အလုပ်ပြန်လုပ်ရင်းစိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနေပါတော့တယ်

ထမင်းစားနားချိန်ရောက်လို့ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး ကျနော် ဆိုင်ကယ်ပေါ်ထက်လိုက်ချိန် ဖုန်းမြည်သံကြားလို့ ကိုင်လိုက်မိပါတော့တယ် ဟယ်လို အမေ သားရေ မြန်မြန်ပြန်လာပါအုံး မြူ တို့ဖဲဝိုင်းမှာလူသတ်မှုဖြစ်လို့ မြူ ကိုရဲတွေဖမ်းသွားပြီ ဗျာ သားပြန်လာပြီ အမေ အိမ်သို့ဆိုင်ကယ်ကိုအမြန်မောင်းလို့ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ် သား သား ဘယ်လိုလုပ်ကြမလည်း ဘယ်လိုဖြစ်တာလည်း အမေ သိသလောက်ပြောပြပါအုံးဗျာ ဒေါ်မြင့် တို့အိမ်မှာ ဖဲဝိုင်းကစားကြရင်းက လူပျိုကြီး ငွေစိုး က ဖဲခိုးကစားတာ မိသွားလို့ ဒေါ်မြင့်က ရှုံးတဲ့ပိုက်ဆံပြန်တောင်းတာ မပေးလို့ စကားများကြရင်း ဒေါ်မြင့် အနားကရှိနေတဲ့တုတ်နဲ့ခေါင်းကိုရိုက်ချလိုက်တာ ပွဲချင်းပြီးသေသွားလို့ အားလုံးကိုရဲတွေဖမ်းသွားကြတာတဲ့ သားရေ မြူ ကို ကယ်ပါအုံး သားရေ ထားလိုက်ပါတော့အမေ သူ့ကိုဘုရားကဒဏ်ခတ်လိုက်တာပါ အမေ အမေသွားချင်သွားပါ သားမလိုက်တော့ပါဘူး သားရယ် ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလည်း အမေ မသိပါဘူးအမေရယ် ရက်မှလပြောင်းလို့ မြူ တစ်ယောက်လည်း လောင်းကစားမှုနဲ့တောင်၈လကျသွားပါတယ် တောင်ထဲ ၆လလောက်နေရပြီး လျှော့ရက်များနဲ့ ၆လလောက်မှာ အကျဉ်းတောင်ကလွတ်မြောက်လာပါတော့တယ် မြူ ပြန်လွှတ်မဲ့ရက်ကိုကြိုသိနေလို့အိမ်ကလေးမှာထိုင်စောင့်မျှော်နေမိပါတော့တယ်ဗျာ

ခေါင်းလေးငိုက်စိုက်စိုက်နဲ့ခြံထဲဝင်လာသော မြူ ကျနော်ကိုလှမ်းကြည့်ရင်း ကို မြူ ပြန်လာပါပြီ မင်းကို ဘယ်သူကကြိုဆိုလို့ဒီအိမ်ကိုပြန်လာတာလည်း သိပ်နောက်ကျသွားပြီ အရမ်းကိုနောက်ကျသွားပြီ နင်လုပ်တာနင်မှတ်မိမှာ ငါ့နဲ့ပေါင်းသင်းနေစဉ် ငါ့အမေ မင်းထမိန်ပါလျှော်ပေးနေရတာရော ငါမသိဘူးထင်နေလား အိမ်မှုကိစ္စဘာတစ်ခုမင်းလုပ်ဖူးလည်း ကုန်ကုန်ပြောမယ် ငါ့စားဖို့ထမင်းတောင် မင်းခူးခပ်ပေးဖူးလို့လားမြူ ကို မြူ တောင်းပန်ပါတယ် မြူ မှားပါတယ် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကို မြူ မှာကိုနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလေ မြူ တို့မိသားစုဘဝလေး သာသာယာယာပြန်နေကြမယ်လေ ကို ဘာ ငါနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ဟုတ်လား… ဟား..ဟား… သိပ်ကိုရယ် ရတယ် မှူ ငါကိုနွားများမှတ်နေလား ငါ့ခေါင်းမှာဂျိုများပေါက်နေသလား မင်းကြည့်လိုက်စမ်းပါအုံး မြူ ငါ့နဲ့ပေါင်းနေစဉ် မင်း သန္ဓေကိုယ်ဝန်ထားဆေးတွေခိုးသောက်နေတာ ငါမသိဘူးများမင်းထင်နေလား မြူ မင်း ရွှေလရောင်တည်းခိုခန်းက ဦးငွေစိုးနဲ့တူတူပြန်ထွက်လာတာ ငါအကုန်မြင်တွေ့ပြီးသား ငါ့ကိုလာလိမ်ဖို့မကြိုးစားပါနဲ့ မြူ ကို ရှင်းပြပါရစေ မြူ ရှင်းပြပါရစေ ပြောလေ မြူ ငါနားတောင်ပေးပါ့မယ် ပြော ကျမ ဖဲဝိုင်းမှာဖဲရှုံးလို့ ဦးငွေစိုး ဆီမှာ သုံးသိန်းနဲ့ပေါင်ထားခဲ့မိပါတယ် ကို မေးတော့ ဒေါ်မြင့်ခဏငှားထားတယ်လို့ မြူ ညာပြောမိပါတယ် နောက်နေ့ပြန်ယူလာခဲ့မယ်လို့ကတိပေးခဲ့ပါတယ် အဲတာကြောင့် မနက်ပိုင်း ဦးငွေစိုး အိမ်ရောက်ခဲ့တယ် ဆွဲကြိုးကိုခဏပြန်ပေးဖို့ပြောတာမရဘူးလေ ဒါနဲ့နောက်ဆုံး ဦးငွေစိုးက ဆွဲကြိုးကိုပြန်ပေးမယ် သူ့ဆန္ဒကို တစ်နာရီလောက် ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အလဲအလှယ်နဲ့ မြူ လှဲလှယ်မိသွားတာပါ ကို ဟီး…ဟီး…. ဟင့် ဟင့် ဟီး…ရွှတ် ရွှတ် ဟီး… အော် မင်းငါ့ကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလေ ဘာဖြစ်လို့ဖွင့်မပြောခဲ့တာလည်း မြူ ကျမ ကို့ကိုဒုက္ခမပေးချင်လို့ပါ ကို ဟား…ဟား… ဖြစ်ရလေ မြူ အဲတာကျတော့ မပြောရဲဘူး ဟုတ်လား

ဒါနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံသုံးသိန်းနဲ့ ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ဖောက်ပြန်လိုက်တာပေါ့ ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးချင်တဲ့မင်းက ငါ့မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာတော့ မင်း ပြန်မကြည့်တော့ဘူးပေါ့ မြူ သိပ်ကိုရယ်စရာကောင်းတာပါပဲ မြူ ဟား…ဟားး…မင်းတို့ ဖောက်ပြန်ပြီးဖဲဝိုင်းသွားတယ် ဖဲဝိုင်းမှာဖဲခိုးကစားလို့ ပြသနာတတ်တယ် ဒေါ်မြင့် က ဦးငွေစိုး ခေါင်းကို တုတ်နဲ့ရိုက်လိုက်လို့ပွဲချင်းပြီး သေလို့ မြူ မင်းကတော့ လောင်းကစားမှုနဲ့တောင်၈လ ကျသွားတယ် လျှော့ရက်နဲ့ မင်းစောစောတောင်ကလွတ်လာတယ် မင်းသေချာစဉ်းစား မြူ မင်းနောက်ဆုံးပြသနာတတ်တဲ့နေ့က သန္ဓေထားဆေး သောက်ဖြစ်ရဲ့လား ဟား…ဟား.. နင့်လွယ်ထားတာ ငါ့ကလေး ဟား.ဟား..ငါ့နောက်ဆုံးပြောခဲ့မယ်မြူ ငါနင့်ကိုဘယ်တော့မှခွင့်မလွှတ်ဘူး ငါရှိတဲ့အရပ်မှာလည်းနင်မနေပါနဲ့ နင်ရှိတဲ့နေရာမှာလည်း ငါဘယ်တော့မှမနေတော့ဘူး မြူ နင့်ကိုချစ်လို့ ငါလွမ်းလို့သေသွားပါစေ ငါဆီဘယ်တော့မှပြန်မလာပါနဲ ငါ့စကားတွေက နင့်နားထဲခါးချင်ခါးနေမှာပါ ဒါပေမယ့်ငါ့အတွက် မုသားကင်းလို့ ပူလောင်တဲ့ချစ်ခြင်းမရှိတော့ပါဘူး

မြူ ဒီအိမ်လေးကို ရောင်းလိုက်ပါပြီ ငါနဲ့ငါ့အမေ နယ်မြို့လေးတစ်ခုမှာ ငါ့ဘွားလေး အိမ်ကိုပြောင်းသွားတာကြာပါပြီ မြူ နင့်လုပ်ရပ်အတွက် နင့်လမ်းနင်ဆက်လျှောက်ပါ မြူ ဒီအိမ်လေးကိုရောင်းလို့ရတဲငွေ သုံးပုံခွဲလို့ နင့်ကို ငါငွေပေးခဲ့ချင်လို့ ဒီနေ့လေးကို ငါပြန်လာစောင့်နေတာပါမြူ ရော့ မြူ နင့်အတွက် သိန်း၄၀ ယူထားလိုက်ပါ မြူ နင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့အခါအသုံးပြုလိုက်ပါ မြူ ငိုမနေပါနဲ့မြူ ဘဝမှာခွဲခွာခြင်းတွေက မသေမချင်းရှိနေမှာပါမြူ ကံကြောင့်ပဲ ကွဲကွဲ ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲ ကွဲကွဲ လမ်းခွဲမှာ လမ်းကွဲတာ ဝမ်းနည်းစရာ မဟုတ်ပါဘူး မြူ ငါသွားတော့မယ် မြူ အိမ်လေးထဲကအပြင်ကို ခြေလှမ်းရင်း ပါးပြင်ကမျက်တပေါက် မြူ ဘယ်တော့မှမတွေ့မြင်နိုင်တော့ပါဘူးဗျာ ကို ရေ ကို ကို ရေ မြေပြင်ပေါ် ဒူးတောက်ငိုနေသော မြူ ပါးပြင်ကမျက်ရည်စတွေကိုလည်း ကျနော် ဘယ်သောအခါမှထပ်လှည့်ကြည့်ဖြစ်တော့မှာလည်း မဟုတ်တော့ပါဘူးဗျာ ။ ပြီး

ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချကာ

ရွှေရည်လဲ့သည် ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို သေသေချာချာကိုင်ဆွပေးရင်းက ပိုပြီး စိတ်တွေကြွတက်လာရလေသည်။ “လဲ့..ဇော့်..လီးကြီးကို ကြိုက်လားဟင်..” “လဲ့…မရှက်စတမ်းပြောရရင် လဲ့လေ ဇော့်လီးကြီးကိုဘဲ ကြိုက်နေပြီသိလား။လဲ့ စောက်ခေါင်းထဲမှာလဲ မချောင်ဘူး။ပြီးတော့ သိပ်အားရပါးရ ရှိတယ်ကွယ် နောက်ပြီး အရှည်လဲ ပိုတယ်သိလား။ဒီလို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရ အရသာခံရတာကို လဲ့ကြိုက်တယ် သိလား မညာချင်ဘူး” “ဒါပေါ့.လဲ့ရယ် ဒီလို ပွင့်လင်းပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပေးအယူကောင်း နေကြတော့ မခွဲနိုင်မခွာနိုင် ခိုင်မြဲတာပေါ့..လဲ့.ဇော့်လီးကို စုပ်ပေးကွာ..ခံချင်တယ်” ရွှေရည်လဲ့သည် လီးတန်ကြီးကို ငုံ့ပြီးနမ်းသည်။လီးအနံ့ကလဲ ခပ်သင်းသင်းလေး အဲ မဝံ့မရဲလျှာလေးထုတ်ပြီး ထိပ်ဝကိုယက်ပေးလိုက်သည်။ဇော်မင်းကိုမှာ တွန့်ကနဲ ကော့တက်သွား၏။သူမ၏ ဆံပင်တွေကလဲ ပေါင်ရင်းမှာ စုပြုံပြီး ကျနေတော့ ယားကျိကျိလေးဖြင့် တမျိုးအရသာဖြစ်နေသည်။ ရွှေရည်လဲ့သည် မှိုဖူးလို လီးဒစ်ကြီးကို ငုံလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူမ၏နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာ ဖြင့်ဖိ၍ စုပ်လိုက်တော့ရာ ဇော်မင်းကိုမှာ ကော့တက်သွားရသည်။

“အား.ကျွတ်..ကျွတ်..လဲ့..ရာကောင်းလိုက်တာ.လျှာဖျားလေးနဲ့ကလိပေးပါလား” ကဲကဲ ဇော်ပြောသလိုပင် လျှာဖျားလေးဖြင့်လှည့်မွှေပေးရင်း ဒစ်ဖျားကိုစုပ်ပေးသည်။ ပက်လက်လှန်၍ ဇိမ်ခံနေသော ဇော်မင်းကိုမှာ ဖင်ကြီးတွေ ကြွကြွသွားကာ တကိုယ်လုံး လဲ ကြက်သီးတဖျန်းဖျန်း စုပ်တသပ်သပ်ဖြင့်ဖြစ်နေသည်။ “လဲ့….သိပ်ကောင်းတယ်..စုပ်ပေးပါအုံးကွာ.” လဲ့မှာလဲ ရှေ့သို့ ငုံ့၍ စိတ်ပါလက်ပါစုပ်ရင်း တကိုယ်လုံး ကာမဆိပ်တွေ ဆူဝေလာပါသည်။ယောက်ျား လီးစုပ်ရင်း အရသာတွေ့လာသည်။ ရင်တွေ ခုန်ကာ တင်ပဆုံကြီးတွေကြွလာသလိုပင် ထင်မိသည်။ဒါကြောင့်ပင်လားမသိ။ပို၍ ပို၍ ကြီးလာသော ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ပါးစပ်ထဲမှ မချွတ်ချင်ဖြစ်နေသည်။ လီးထိပ်ဖျားမှ အရည်ကြည် ခပ်ချွဲချွဲတွေ စိမ့်၍ထွက်နေသည်။မတတ်နိုင်ပါ။ ရွှေရည်လဲ့တစ်ယောက် ပါးစပ်ထဲ မျိုချလိုက်သည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို ပို၍ ငုံလိုက်သည်။လျှာနဲ့ခပ်သွက်သွက်လေးပို၍ ယက်ပေးသည်။ ပြီးတော့လဲ ပိုပြီးစုပ်ပေးရှာပါတော့သည်။

သွက်သွက်ခါခံစားနေရသော ဇော်မင်းကိုမှာ ဖင်ကြီးတွေကော့လိုက်၊ချလိုက်ဖြစ် နေရသဖြင့် လဲ့၏ ပါးစပ်ထဲမှာ လီးတန်ကြီးကဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြင့် စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးသွင်းနေသလိုပင်ဖြစ်နေသည်။ဒါကို..လဲ့..သိလိုက်ပါပြီ။ဒါကြောင့် ယောက်ျားတွေ လီးစုပ်ခံချင်ကြတာဆိုတာကိုလေ သိလိုက်ပါပြီ။ လဲ့က ဂရုတစိုက် သွားနှင့် မထိခိုက်မိအောင် ငုံသထက် ငုံပေးရင်း မိမိ၏ ဦးခေါင်းကို နိမ့်ချီမြင့်ချီဖြင့်လုပ်ပေးမိသည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးက ရွှေရည်လဲ့၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက် ပြန်ထွက်လိုက်ဖြင့် ဖြစ်နေသည်။ လီးတန်ကြီးက ပြန်ထွက်သွားတော့ လဲ့၏နှုတ်ခမ်းတွေက ခပ်ဖိဖိစုပ်ယူထားသည်။ လီးကြီးအပြင်သို့ လွန်မထွက်နိုင်တော့ပါ။ဇော်မင်းကို၏ တကိုယ်လုံးမှာ သိမ့်သိမ့်တုန်၍ နေသည်။ “လဲ့.အဟင်းဟင်း.လဲ့ရယ်..ကျွတ်..ကျွတ်..” လဲ့ကို ဇော်မင်းကိုက ဘာမျှမပြောနိုင်ဘဲ မျက်စိတွေကို စုံမှိတ်ထားကာ ပက်လက်ကြီး ဖြစ်၍ တွန့်လိမ်နေရှာသည်။ဇော်၏ လီးတန်ကြီးခမျာ အကြောတွေ သိမ့်သိမ့်တုံနေပြီး လီးတန်ကြီးဇပ်ကနဲ ဇပ်ကနဲဖြစ်လာမှ ဇော်မင်းကိုက မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး။

“တော်.တော်တော့..လဲ့..ရပ်တော့..ကိုဇော်ပြီးသွားလိမ့်မယ်..အရည်တွေထွက် ကုန်လိမ့်မယ်..” “အို ထွက်ထွက်.လဲ့မရွံဘူး..အရည်တွေကိုမျိုချပစ်မှာဘဲ..” လဲ့က ဇော်မင်းကို၏လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ပါးစပ်မှမချွတ်ပါ။ ပါးစပ်မှ ဝူးဝူးဝါးဝါးပြော ခြင်းသာဖြစ်ပါသထိုအချိန်တွင် ဇော်မင်းကိုက လဲ့၏ကိုယ်လုံးကြီးကို ကုတင်စောင်းသို့လှည့်ယူလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ခြေတွဲလောင်းချစေပါသည်။ ခြတွဲလောင်းချထားသဖြင့် မို့အိသော သူမ၏စောက်ပတ်ကြီးမှာ မော့တက်နေပါသည်။ အရည်တွေလဲ စိုရွှဲနေသည်။ဇော်မင်းကိုက လဲ့၏ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲ၍ ပေါင်ကြားထဲသို့ ဝင်၍ရပ်လိုက်သည်။ပြီးသည်နှင့်ပြဲဟနေသော သူမ၏စောက်ပတ်ဝတွင် သူ၏လီးတန် ကြီးကို တေ့ကာထိုးနစ်၍ လိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ ..ဗြွတ်.. “ကျွတ်.ကျွတ်.ဇော်..ဖြေးဖြေး..ကွယ်.အင့်..” တွန့်ကနဲဖြစ်ကာ နာသွားရသဖြင့် လဲ့က တောင်းပန်လိုက်ရသည်။ဇော်မင်းကိုက ငုံ့၍ ကြည့်ကာဖိသွင်းသည်။လီးက ဒစ်ဖျားမျှသာပင် ဝင်မလိုဖြစ်နေရာ… “ဟင်.လဲ့.မဝင်ပါလား.နဲနဲပေါင်ကားပေးကွာ.” “မဟုတ်ဘူး.ဇော်.ဇော်ဟာ့ကြီးက..ကြီး..ကြီးလွန်းတယ်.ဖြေးဖြေးချော့သွင်း..” ဇော်မင်းကိုမှာ စိတ်တွေဆူဝေနေရာ ခပ်သွက်သွက်ပင် ဖိသွင်းနေလေသည်။

“ဟင့်..ဇော်..နာပါတယ်.ဆိုမှဘဲ..ဖြေးဖြေးသွင်းပါဆို..” လဲ့ကမနေနိုင်တော့ဘဲ တတ်နိုင်သမျှ ပေါင်ကားပေးရင်း သူမ၏ခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို မိုးပေါ်ထောင်၍ မြောက်လိုက်လေသည်။ဇော်မင်းကိုကတော့ လဲ့၏ စောက်ပတ်ဝကိုသာ သေသေချာချာဖြဲပေးယင်း လီးတန်ကိုထိန်းသွင်းလိုက် နှုတ်လိုက် ရှေ့တိုး နောက်ငင်လုပ်၍ပေးနေပါသည်။ လဲ့၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းမှာ ကား၍မိုးပေါ်သို့ ထောင်ထားသဖြင့် ဖင်ကြီးတွေမှာ မာတင်းလျှက် သူမ၏ကားကားစွင့်စွင့် စောက်ပတ်ကြီးကို တယ်ပေးထား သလိုပင် ဖြစ်နေ၍ ဇော်မင်းကို၏စိတ်တွေမှာ ပိုမို၍ ကြွလာခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးမှာလည်း လဲ့၏စောက်ပတ်ထဲသို့ တဖြေးဖြေးပို၍ ဝင်သွားပါသည်။ ရှည်လဲရှည်တုတ်လဲတုတ်လှသော ဇော်မင်းကို၏ လီးကြီးအားစောက်ပတ်ထဲ ဝင်သထက်ဝင်အောင် ရွှေရည်လဲ့က သူမ၏ပေါင်ကြီးတွေကို ကားသထက်ကား ပေးသည်နှင့်အမျှ ဇော်မင်းကိုကလဲ ခပ်ကြပ်ကြပ် အနေအထားဖြစ်သဖြင့် ပို၍ ကြိုက်မိလေသည်။ ဖြူဝင်းနေသော ပေါင်တန်နှစ်ချောင်းကို မိုးမျှော်ထောင်ထားရသော လဲ့မှာ ဇော်မင်းကို၏လီးကြီး သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တဖိုဖို တလှပ်လှပ်ဖြစ်လာကာ တဟင်းဟင်း မာန်ဖီ၍ လာခဲ့ပါသည်။

“ဇောြ..ခပကြှမြးကှမြးလေးလုပပြေးနောြ..လုပကြှယြ” လဲ့က အားပေးလိုကသြညနြှငြ့ အမွှ ဇောမြငြးကိုမှာ တအားကှုံးထညြ့၍ ဆောင့နြတေော့ရာ ရှှရညေလြဲ့၏ပေါငကြှားမှ ဖေါငြးကှှနသေော စောကပြတမြို့မို့ကှီးမှာ ဇောမြငြးကို၏ လီးတနကြှီး အဆုံးဝငသြှားတိုငြး ခှကြ၍ ခှကြ၍ ဝငသြှားရသောလြညြး အားရမှုမရှိသေးသော လဲ့မှာ သူမ၏ ဖငဝြိုငြးဝိုငြးဖှူဖှူကှီးတှကေို တနပြှနကြော့၍ မှှောကပြင့ပြေးနသညြေ။ ရပယြငြးဆောင့ရြသော ဇောမြငြးကိုမှာ အခကွပြေါငြးမွားလာသညနြှင့အြမွှ သူ၏ လီးခွောငြးကှီးမှာ ကငွတြကြ၍ လာခွပှေီ။လဲ့မှာမူ အားရဟနြ မတူသေးပါ။ အပေါမြှောကထြားသော ခှထေောကမြွားကို ဇောမြငြးကို၏ ပုခုံးတဖကတြခကွဆြီသို့ တငလြိုကပြှီး အားယူကာ သူမ၏ဖငကြှီးတှကေို ကော့မှှောကပြေးနပှနေသြညြ။ “လဲ့.အားရရဲ့လားဟငြ..ဇောတြော့အရသြာရှိနပှေီ..” “အငြး..လဲ့..သိပအြားမရသေးဘူး..ကိုဇောြ..နဲနဲပှငြးပှငြးလေး ဆောင့ပြေးပါဦး” မိမိပုခုံးပေါတြငထြားသော လဲ့၏ ဖှူဖှေးနုတောင့တြငြးသော ခှထေောကလြေး နှဈခွောငြးမှာ မှေှးကှိုငြ၍နပေါသညြ။ဇောမြငြးကိုမှာ သူမ၏ပေါငမြွားကို ထိနြးကိုငရြငြး ခပသြှကသြှကဆြောင့နြရငြေးက မိမိ၏ပခုံးပေါခြွိတတြငထြားသော လဲ့၏ခှသလေုံးမွား ကိုနမြးနမေိသေးသညြ။

ရွှေရည်လဲ့မှာ အရသာထူးလာသည့်အလျှောက် သူမ၏ဖင်ကြီး တွေကို ကော့ကာ လိမ်ကာပေးရင်း မျက်လုံးလေးများပင် မဖွင့်နိုင်တော့။ဇော်မင်းကို ကလဲ ရှေ့သို့ကိုင်းကာ လဲ့၏ကိုယ်ပေါ် အုပ်မိုးလျှက် ဖိ၍ဖိ၍ လိုးပေးနေပါသည်။ တပြွတ်ပြွတ်၊တဖတ်ဖတ်ဖြင့် စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးသွင်းသံ၊ပြန်နှုတ်သံတွေက ညံမစဲပါ။ “ကိုဇော်.ရပ်မပစ်နဲ့နော်..ခုမှ ပိုပြီးအားရလာတယ်.သိလား” မှန်ပါသည်။ဇော်က လဲ့ပေါ်အုပ်မိုးကာ ကုတင်ပေါ်လက်ထောက်ရင်း ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ရာ ဇော်ပုခုံးပေါ်မှာတင်ထားသော လဲ့၏ပေါင်ကြီးတွေမှာ ဒူးကွေးညွတ်လျှက် လဲ့၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြန်၍တင်ထားသလိုဖြစ်နေသည်။ ဤအနေအထားအရ လဲ့ခမျာ မိုးပေါ်သို့ခြေဖဝါးများ မြှောက်တင်လျှက် ဒူးကွေးကာ ဇော်မင်းကို၏ကိုယ်လုံးကြီးကလဲ ဖိထားသလိုဖြစ်နေ၍ မလှုပ်သာတော့ပါ။ရင်ဘတ်ပေါ် ဒူးကွေးတင်ထားရသည့် အလျှောက်အောက်ပိုင်းတင်ပဆုံကြီး တခုလုံးမှာလည်း အပေါ်သို့ကော့တက်နေတော့ရာ အလိုက်သင့် မော့၍ တက်လာသော စောက်ပတ်ကြီး ကို ဇော်မင်းကိုက အပိုင်ချုပ်သလိုဆောင့်၍ လိုးနေတော့သည်။

“ကိုဇော်..ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း.လဲ့..လဲ့..သေလိမ့်မယ်..ဟင်း..ဟင်း..” လဲ့ကပြောရှာသော်လည်း ရမ္မက်စိတ်တွေ အဆမတန်ကြွ၍နေသော ဇော်မင်းကိုမှာ ကိုယ်တိုင်ကလဲပြီးချင်နေရာ ရပ်နားဖို့ ညှာဖို့လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ပါ။ အားရစွာ ဆောင့်နေပါသည်။ လဲ့မှာ ပါးစပ်ကပြောနေရသော်လည်း အရသာကလွန်စွာထူးကဲနေရသဖြင့် ဇော်ကို တကယ်မတားမြစ်ပါ။ မိမိ၏ ဒူးများကွေးကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ဖိထားခံရရင်းမှပင် ဖင်ကြီးတွေ ကို တွန့်ကာ တွန့်ကာဖြင့် ကော့မြောက်ပေးနေသေးသည်။ဇော် ကတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပင်ဆောင့်ကာ ဆောင့်ကာ လိုးနေတော့သည်။ ရွှေရည်လဲ့၏တင်ပါးလုံးလုံးကြီးနှစ်လုံးမှာ ကုတင်စောင်းတွင် လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြင့် ညိမ့်ကာ ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံး ဖိလိုးခံနေရပါသည်။ ပြီးတော့ အပေါ်သို့ မော့တက်နေသော လဲ့၏ စောက်ပတ်ကြီးမှာ ရေရေလည်လည် ထိုးဆောင့်အလိုးခံနေရပြီး လီးကြီးကလဲ အဆမတန်ကြီးနေလေတော့ သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲတွင် ပြည့်တစ်နေသည်။ ပြီးတော့ ရွှေရည်လဲ့၏ ဖင်ကြီးတွေက အပေါ်ဖွင့်တင်မြောက်ပေးထားလေသည့် အပြင် ဇော်မင်းကိုက ကုတင်စောင်းက ရပ်လိုးနေလေတော့ လီးကြီးမှာ စောက်ပတ်ထိပ်ပိုင်းကို ဝင်တိုင်းထွက်တိုင်း သိသိသာသာ ပွတ်ဆွဲနေသည်။

လဲ့၏ စောက်စေ့လေးမှာ ခပ်ထွားထွားဖြစ်ကာ စောက်ပတ်ဝတွင် ခပ်တစ်တစ်ဖြစ်သဖြင့် ယခု ဇော်မင်းကိုက ဆောင့်၍ ဖိလိုးလိုက်တိုင်း စောက်စေ့ထိပ်ဖျားရှိ လဲ့၏ စောက်စေ့နီနီ အတက်လေးမှာ မလွတ်နိုင်တော့ဘဲ လီးဝင် လီးထွက်တိုင်း ညှပ်၍ ဖိကာ ဖိဆွဲ၍လိုးတာ ခံနေရတော့ လဲ့ခမျာ တအီးအီး တအားအားအော်မြည်နေပြီး ကာမအရသာတွေ တဆိမ့်ဆိမ့် တက်ကာ အကောင်းကြီးကောင်းလျက် ရှိနေပါတော့သည်။ “လဲ့.အားရပြီနော်..ကိုဇော်.ဒီပုံစံသိပ်ကြိုက်တာဘဲကွာ..” “ဟင်း..ဟင်း..ဇော်ရယ်..ဘယ်နဲ့ပြောပါလိမ့်.လဲ့လဲ့စွဲတာပေါ့..လုပ်.လိုးပါ” စောက်စေ့ရော စောက်ပတ်ပါ ကျင်တက်နေသလို ဇော်မင်းကိုမှာလဲ လီးတခုလုံး တင်းကြပ်ကျင်ဆိမ့်နေပြီဖြစ်သော ဇော်မင်းကိုသည် လဲ့၏ မွတ်သိပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သော အပြောလေးကြောင့်ပင် အားကုန်ဆောင့်ထည့်ကာ လိုးလိုက်သဖြင့် ကုတင်ကြီးပါ တကျွိကျွိမြည်လာပါသည်။ လဲ့မှာ ပေါင်ကြီးတွေကို လှန်ကာ ကွေးရင်း တကိုယ်လုံးညိမ့်နေသည်မို့ အံကြိပ်၍ အလိုးခံနေပါသည်။ရွှေရည်လဲ့၏ စောက်ပတ်အတွင်းသား တခုလုံးမှာလဲ အထိမခံ နိုင်လောက်အောင် ကျင်တက်လာပြီဖြစ်ရာ အားမလိုအားမရ တဟင်းဟင်း ဖြစ်၍ လာခဲ့ရပေပြီ။ “ကိုဇော်..အင်း..ဟုတ်ပြီ.အမလေး..ကိုရယ်..ဟင်း..” ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးမှာ အားကုန်ဆောင့်သွင်းလိုက်လေရာ မျက်စိလေးတွေ မှေးစင်းကာ တအင့်အင့်လုပ်နေသော လဲ့မှာ လေထဲဝဲသွားသလို ဟင်ကနဲ ဟာကနဲ ဖြစ်ရာက ကာမအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ကာတချီပြီးသွားပါတော့သည်။

“ဇော်..ဇော်..ဖြေးဖြေးလုပ်တော့..သိပ်ကိုကောင်းတာဘဲ စောက်ခေါင်းထဲမှာ ကျင်နေပြီ..အထိမခံနိုင်တော့ဘူး..ဇော်ရယ်..” ထိုအခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ခြေပစ်လက်ပစ်ကျသွားသော လဲ့၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဇော်မင်းကိုသည် သူ၏လီးတန်ကြီးကို တဆုံးဖိသွင်းလိုက်ရာက အရည်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါတော့သည်။ ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲလီးကြီးထဲက အရည်တွေသွန်ထုတ်ရင်း မျက်စိမှိတ်ကာ ဇော်မင်းကိုမှာ အရသာခံနေသလို ရွှေရည်လဲ့ကလဲ တအင်းအင်းနှင့် ငြိမ်ကျရင်း အသဲခိုက်နေပါတော့သည်။ အတန်ကြာမှ ဇော်မင်းကိုက သူ၏လီးတန်ကြီးကို နှုတ်လိုက်ပြီး ရွှေရည်လဲ့နှင့်အတူ ကုတင်ပေါ်တွင် တစောင်းလဲလျောင်းလိုက်ပါသည်။ ဇော်မင်းကိုရော ရွှေရည်လဲ့ပါ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အနားယူနေကြသော်လည်း နောက်တချီ လုပ်ကြမည်ကတော့ ဓမ္မတာပင်ဖြစ်ပါသည်။လဲ့ခမျာ ကာမအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လုံးဝကြေနပ်နှစ်သိမ့်နေသည်။ “ကိုဇော်..လဲ့ဖြင့် သိပ်ပြီးစွဲ.သိပ်ပြီး.ချစ်သွားပြီ.သိလား..” “အင်း..ဇော်လဲ..လဲ့လိုပါဘဲ.လဲ့ကို သိပ်စွဲသွားပြီ သိလား.” ဇော်မင်းကိုက ပြောရင်းကပင် ရွှေရည်လဲ့၏ နို့သီးနီနီရဲရဲလေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ ထည့်ကာ လှိမ့်ပေး၍ဆွနေသလို လဲ့၏ တင်သားဝိုင်းဝိုင်းကြီးများကိုလည်း ဆုတ်နယ် ပွတ်သပ်နေပြန်ပါပြီ။ ဒီအချိန်မှာပင် လဲ့က ဇော်မင်းကိုအား အသာအယာ ဖက်လိုက်ရင်း သူမ၏ လက်ကလဲ လီးတန်ကြီးကို ဆွဲ၍ ကိုင်လိုက်ပါသည်။

“ဟင်း..ဟင်း…ထိတယ်.ဇော်…ဆောင့်…ဆောင့်.” သူမ၏ လည်ပင်းသားလေးတွေနှင့် ကျောပြင်ဖွေးဖွေးလေးတွေကို ဇော်မင်းကိုသည် ငုံ့၍ နမ်းသည်။ “လဲ့..ကောင်းလားဟင်..ပုံစံဖြေးဖြေးပြောင်း.ဖြေးဖြေးချင်းထနော်..လဲ့..” ဇော်က ပြောပြောဆိုဆို သူမ၏ဖင်ကြီးပေါ် ခွ၍ဆောင့်ရင်းက ကားယားခွစပြုလာပါသည်။လဲ့ကလဲ ထိုးသွင်းထားတဲ့ ဇော်၏လီးကို နောက်ပြန်ကော့ပေးရင်း မသိမသာ ဖြေးဖြေးချင်းဖင်ကြီးတွေ ကြွကာ ကုန်း၍ထလာ ပါသည်။ အရည်တွေ မတရားရွှဲနေပြီမို့ လဲ့၏ တင်ပါးလုံးလုံးကြီးသည် လီးနှင့်ထိုးသွင်း တိုင်း တဖွတ်ဖွတ် တဖတ်ဖတ် ညံနေသည်။ “ဇော်…ပြုတ်ထွက်မယ်..လီးကို အကုန်မထုတ်နဲ့ ထိန်းလဲထိန်း ဆောင့်လဲဆောင့်” တဖြေးဖြေးဖင်ဆုံကြီးကို ဖင်ဗူးထောင်းထောင်ပေးရင်းက လဲ့၏ ပေါင်ဖြူဖြူကြီးများ သည် လေးဘက်ထောက်၍ ပေးမိပါပြီ။လဲ့၏ရှေ့ပိုင်းကတော့ မွေ့ယာပေါ်မှောက်ထားဆဲ ပင်ဖြစ်ပြီး လဲ့၏ တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများသည် လီးဆောင့်သွင်းလိုက်တိုင်း ရှေ့တိုး နောက်ငင်ဖြစ်၍နေပါပြီ။

“ဇော်…ရပ်မပစ်နဲ့.လဲ့ ပြီးချင်ပြီ ဆောင့်စမ်းအချစ်ရယ်.” လဲ့၏ စကားသံလေးများသည် မပီမသဖြစ်၍ နေချေပြီ။ဖင်ကုန်းပေးနေလို့ သေးသွယ်တဲ့ ခါးလေးကို လက်နှင့် အားပါးတရ ထိန်းရင်း ဆောင့်သည်။ “ဟင်း..ဟင်း.ဇော်ရယ်.သိပ်ကောင်းတာဘဲ.ဟင်းဟင်း..လဲ့ သိပ်ချစ်တယ်” ဇော်ကအံကြိတ်ပြီး ဆောင့်နေသည်။လီးကြီးလဲပူလာပြီ..အရည်တွေလဲ စိုစိမ့်နေပြီ။ သူ၏ တုတ်ခိုင်တဲ့ လီးတန်ကြီးသည်လည်း တဆတ်ဆတ် တုံချင်၍ နေချေပြီဖြစ်သည်။ “.ကဲ.ကဲ..” ဆိုပြီး ဇော်မင်းကိုက အားရပါးရ လိုးပါတော့သည်။ ခုတော့ ရွှေရည်လဲ့သည် လက်ရော ခြေရော လေးဖက်ထောက်ပါပြီ.အံကြိတ်၍ အလိုးခံရင်း သူမ၏ဖင်ကြီးတွေကို ကော့မြောက်ကာ အရမ်းကိုပေးနေသည်။ “အို..ဇော်..လဲ့…လဲ့.ပြီးပြီ..ကျွတ်..ကျွတ်..ဟင်းဟင်း.” လဲ့၏ဖင်ကြီးတွေ တရမ်းရမ်းလှုပ်ခါယင်း စောက်ခေါင်းကြီး ပွစိပွစိဖြစ်ကာ လဲ့တစ်ယောက် ညိမ်၍သွားသည်။ဇော်ကလဲ တဒုတ်ဒုတ် လိုးသွင်းနေရာက ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချကာ ပြီးသွားပြန်ပါတော့သည်။ ပြီးပါပြီ

Zawgyi
ရွှေရည်လဲ့သည် ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို သေသေချာချာကိုင်ဆွပေးရင်းက ပိုပြီး စိတ်တွေကြွတက်လာရလေသည်။ “လဲ့..ဇော့်..လီးကြီးကို ကြိုက်လားဟင်..” “လဲ့…မရှက်စတမ်းပြောရရင် လဲ့လေ ဇော့်လီးကြီးကိုဘဲ ကြိုက်နေပြီသိလား။လဲ့ စောက်ခေါင်းထဲမှာလဲ မချောင်ဘူး။ပြီးတော့ သိပ်အားရပါးရ ရှိတယ်ကွယ် နောက်ပြီး အရှည်လဲ ပိုတယ်သိလား။ဒီလို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရ အရသာခံရတာကို လဲ့ကြိုက်တယ် သိလား မညာချင်ဘူး” “ဒါပေါ့.လဲ့ရယ် ဒီလို ပွင့်လင်းပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပေးအယူကောင်း နေကြတော့ မခွဲနိုင်မခွာနိုင် ခိုင်မြဲတာပေါ့..လဲ့.ဇော့်လီးကို စုပ်ပေးကွာ..ခံချင်တယ်” ရွှေရည်လဲ့သည် လီးတန်ကြီးကို ငုံ့ပြီးနမ်းသည်။လီးအနံ့ကလဲ ခပ်သင်းသင်းလေး အဲ မဝံ့မရဲလျှာလေးထုတ်ပြီး ထိပ်ဝကိုယက်ပေးလိုက်သည်။ဇော်မင်းကိုမှာ တွန့်ကနဲ ကော့တက်သွား၏။သူမ၏ ဆံပင်တွေကလဲ ပေါင်ရင်းမှာ စုပြုံပြီး ကျနေတော့ ယားကျိကျိလေးဖြင့် တမျိုးအရသာဖြစ်နေသည်။ ရွှေရည်လဲ့သည် မှိုဖူးလို လီးဒစ်ကြီးကို ငုံလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူမ၏နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာ ဖြင့်ဖိ၍ စုပ်လိုက်တော့ရာ ဇော်မင်းကိုမှာ ကော့တက်သွားရသည်။

“အား.ကျွတ်..ကျွတ်..လဲ့..ရာကောင်းလိုက်တာ.လျှာဖျားလေးနဲ့ကလိပေးပါလား” ကဲကဲ ဇော်ပြောသလိုပင် လျှာဖျားလေးဖြင့်လှည့်မွှေပေးရင်း ဒစ်ဖျားကိုစုပ်ပေးသည်။ ပက်လက်လှန်၍ ဇိမ်ခံနေသော ဇော်မင်းကိုမှာ ဖင်ကြီးတွေ ကြွကြွသွားကာ တကိုယ်လုံး လဲ ကြက်သီးတဖျန်းဖျန်း စုပ်တသပ်သပ်ဖြင့်ဖြစ်နေသည်။ “လဲ့….သိပ်ကောင်းတယ်..စုပ်ပေးပါအုံးကွာ.” လဲ့မှာလဲ ရှေ့သို့ ငုံ့၍ စိတ်ပါလက်ပါစုပ်ရင်း တကိုယ်လုံး ကာမဆိပ်တွေ ဆူဝေလာပါသည်။ယောကျ်ား လီးစုပ်ရင်း အရသာတွေ့လာသည်။ ရင်တွေ ခုန်ကာ တင်ပဆုံကြီးတွေကြွလာသလိုပင် ထင်မိသည်။ဒါကြောင့်ပင်လားမသိ။ပို၍ ပို၍ ကြီးလာသော ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ပါးစပ်ထဲမှ မချွတ်ချင်ဖြစ်နေသည်။ လီးထိပ်ဖျားမှ အရည်ကြည် ခပ်ချွဲချွဲတွေ စိမ့်၍ထွက်နေသည်။မတတ်နိုင်ပါ။ ရွှေရည်လဲ့တစ်ယောက် ပါးစပ်ထဲ မျိုချလိုက်သည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို ပို၍ ငုံလိုက်သည်။လျှာနဲ့ခပ်သွက်သွက်လေးပို၍ ယက်ပေးသည်။ ပြီးတော့လဲ ပိုပြီးစုပ်ပေးရှာပါတော့သည်။

သွက်သွက်ခါခံစားနေရသော ဇော်မင်းကိုမှာ ဖင်ကြီးတွေကော့လိုက်၊ချလိုက်ဖြစ် နေရသဖြင့် လဲ့၏ ပါးစပ်ထဲမှာ လီးတန်ကြီးကဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြင့် စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးသွင်းနေသလိုပင်ဖြစ်နေသည်။ဒါကို..လဲ့..သိလိုက်ပါပြီ။ဒါကြောင့် ယောကျ်ားတွေ လီးစုပ်ခံချင်ကြတာဆိုတာကိုလေ သိလိုက်ပါပြီ။ လဲ့က ဂရုတစိုက် သွားနှင့် မထိခိုက်မိအောင် ငုံသထက် ငုံပေးရင်း မိမိ၏ ဦးခေါင်းကို နိမ့်ချီမြင့်ချီဖြင့်လုပ်ပေးမိသည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးက ရွှေရည်လဲ့၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက် ပြန်ထွက်လိုက်ဖြင့် ဖြစ်နေသည်။ လီးတန်ကြီးက ပြန်ထွက်သွားတော့ လဲ့၏နှုတ်ခမ်းတွေက ခပ်ဖိဖိစုပ်ယူထားသည်။ လီးကြီးအပြင်သို့ လွန်မထွက်နိုင်တော့ပါ။ဇော်မင်းကို၏ တကိုယ်လုံးမှာ သိမ့်သိမ့်တုန်၍ နေသည်။ “လဲ့.အဟင်းဟင်း.လဲ့ရယ်..ကျွတ်..ကျွတ်..” လဲ့ကို ဇော်မင်းကိုက ဘာမျှမပြောနိုင်ဘဲ မျက်စိတွေကို စုံမှိတ်ထားကာ ပက်လက်ကြီး ဖြစ်၍ တွန့်လိမ်နေရှာသည်။ဇော်၏ လီးတန်ကြီးခမျာ အကြောတွေ သိမ့်သိမ့်တုံနေပြီး လီးတန်ကြီးဇပ်ကနဲ ဇပ်ကနဲဖြစ်လာမှ ဇော်မင်းကိုက မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး။

“တော်.တော်တော့..လဲ့..ရပ်တော့..ကိုဇော်ပြီးသွားလိမ့်မယ်..အရည်တွေထွက် ကုန်လိမ့်မယ်..” “အို ထွက်ထွက်.လဲ့မရွံဘူး..အရည်တွေကိုမျိုချပစ်မှာဘဲ..” လဲ့က ဇော်မင်းကို၏လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ပါးစပ်မှမချွတ်ပါ။ ပါးစပ်မှ ဝူးဝူးဝါးဝါးပြော ခြင်းသာဖြစ်ပါသထိုအချိန်တွင် ဇော်မင်းကိုက လဲ့၏ကိုယ်လုံးကြီးကို ကုတင်စောင်းသို့လှည့်ယူလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ခြေတွဲလောင်းချစေပါသည်။ ခြတွဲလောင်းချထားသဖြင့် မို့အိသော သူမ၏စောက်ပတ်ကြီးမှာ မော့တက်နေပါသည်။ အရည်တွေလဲ စိုရွှဲနေသည်။ဇော်မင်းကိုက လဲ့၏ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲ၍ ပေါင်ကြားထဲသို့ ဝင်၍ရပ်လိုက်သည်။ပြီးသည်နှင့်ပြဲဟနေသော သူမ၏စောက်ပတ်ဝတွင် သူ၏လီးတန် ကြီးကို တေ့ကာထိုးနစ်၍ လိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ ..ဗြွတ်.. “ကျွတ်.ကျွတ်.ဇော်..ဖြေးဖြေး..ကွယ်.အင့်..” တွန့်ကနဲဖြစ်ကာ နာသွားရသဖြင့် လဲ့က တောင်းပန်လိုက်ရသည်။ဇော်မင်းကိုက ငုံ့၍ ကြည့်ကာဖိသွင်းသည်။လီးက ဒစ်ဖျားမျှသာပင် ဝင်မလိုဖြစ်နေရာ… “ဟင်.လဲ့.မဝင်ပါလား.နဲနဲပေါင်ကားပေးကွာ.” “မဟုတ်ဘူး.ဇော်.ဇော်ဟာ့ကြီးက..ကြီး..ကြီးလွန်းတယ်.ဖြေးဖြေးချော့သွင်း..” ဇော်မင်းကိုမှာ စိတ်တွေဆူဝေနေရာ ခပ်သွက်သွက်ပင် ဖိသွင်းနေလေသည်။

“ဟင့်..ဇော်..နာပါတယ်.ဆိုမှဘဲ..ဖြေးဖြေးသွင်းပါဆို..” လဲ့ကမနေနိုင်တော့ဘဲ တတ်နိုင်သမျှ ပေါင်ကားပေးရင်း သူမ၏ခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို မိုးပေါ်ထောင်၍ မြောက်လိုက်လေသည်။ဇော်မင်းကိုကတော့ လဲ့၏ စောက်ပတ်ဝကိုသာ သေသေချာချာဖြဲပေးယင်း လီးတန်ကိုထိန်းသွင်းလိုက် နှုတ်လိုက် ရှေ့တိုး နောက်ငင်လုပ်၍ပေးနေပါသည်။ လဲ့၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းမှာ ကား၍မိုးပေါ်သို့ ထောင်ထားသဖြင့် ဖင်ကြီးတွေမှာ မာတင်းလျှက် သူမ၏ကားကားစွင့်စွင့် စောက်ပတ်ကြီးကို တယ်ပေးထား သလိုပင် ဖြစ်နေ၍ ဇော်မင်းကို၏စိတ်တွေမှာ ပိုမို၍ ကြွလာခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးမှာလည်း လဲ့၏စောက်ပတ်ထဲသို့ တဖြေးဖြေးပို၍ ဝင်သွားပါသည်။ ရှည်လဲရှည်တုတ်လဲတုတ်လှသော ဇော်မင်းကို၏ လီးကြီးအားစောက်ပတ်ထဲ ဝင်သထက်ဝင်အောင် ရွှေရည်လဲ့က သူမ၏ပေါင်ကြီးတွေကို ကားသထက်ကား ပေးသည်နှင့်အမျှ ဇော်မင်းကိုကလဲ ခပ်ကြပ်ကြပ် အနေအထားဖြစ်သဖြင့် ပို၍ ကြိုက်မိလေသည်။ ဖြူဝင်းနေသော ပေါင်တန်နှစ်ချောင်းကို မိုးမျှော်ထောင်ထားရသော လဲ့မှာ ဇော်မင်းကို၏လီးကြီး သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တဖိုဖို တလှပ်လှပ်ဖြစ်လာကာ တဟင်းဟင်း မာန်ဖီ၍ လာခဲ့ပါသည်။

“ဇောျ..ခပျကွမျးကွမျးလေးလုပျပေးနောျ..လုပျကှယျ” လဲ့က အားပေးလိုကျသညျနှငျ့ အမြှ ဇောျမငျးကိုမှာ တအားကွုံးထညျ့၍ ဆောငျ့နတေော့ရာ ရှှရေညျလဲ့၏ပေါငျကွားမှ ဖေါငျးကွှနသေော စောကျပတျမို့မို့ကွီးမှာ ဇောျမငျးကို၏ လီးတနျကွီး အဆုံးဝငျသှားတိုငျး ခှကျ၍ ခှကျ၍ ဝငျသှားရသောျလညျး အားရမှုမရှိသေးသော လဲ့မှာ သူမ၏ ဖငျဝိုငျးဝိုငျးဖွူဖွူကွီးတှကေို တနျပွနျကော့၍ မွှောကျပငျ့ပေးနသေညျ။ ရပျယငျးဆောငျ့ရသော ဇောျမငျးကိုမှာ အခကြျပေါငျးမြားလာသညျနှငျ့အမြှ သူ၏ လီးခြောငျးကွီးမှာ ကငြျတကျ၍ လာခြပွေီ။လဲ့မှာမူ အားရဟနျ မတူသေးပါ။ အပေါျမွောကျထားသော ခွထေောကျမြားကို ဇောျမငျးကို၏ ပုခုံးတဖကျတခကြျဆီသို့ တငျလိုကျပွီး အားယူကာ သူမ၏ဖငျကွီးတှကေို ကော့မွှောကျပေးနပွေနျသညျ။ “လဲ့.အားရရဲ့လားဟငျ..ဇောျတော့အရသျာရှိနပွေီ..” “အငျး..လဲ့..သိပျအားမရသေးဘူး..ကိုဇောျ..နဲနဲပွငျးပွငျးလေး ဆောငျ့ပေးပါဦး” မိမိပုခုံးပေါျတငျထားသော လဲ့၏ ဖွူဖှေးနုတောငျ့တငျးသော ခွထေောကျလေး နှဈခြောငျးမှာ မှှေးကွိုငျ၍နပေါသညျ။ဇောျမငျးကိုမှာ သူမ၏ပေါငျမြားကို ထိနျးကိုငျရငျး ခပျသှကျသှကျဆောငျ့နရေငျးက မိမိ၏ပခုံးပေါျခြိတျတငျထားသော လဲ့၏ခွသေလုံးမြား ကိုနမျးနမေိသေးသညျ။

ရွှေရည်လဲ့မှာ အရသာထူးလာသည့်အလျှောက် သူမ၏ဖင်ကြီး တွေကို ကော့ကာ လိမ်ကာပေးရင်း မျက်လုံးလေးများပင် မဖွင့်နိုင်တော့။ဇော်မင်းကို ကလဲ ရှေ့သို့ကိုင်းကာ လဲ့၏ကိုယ်ပေါ် အုပ်မိုးလျှက် ဖိ၍ဖိ၍ လိုးပေးနေပါသည်။ တပြွတ်ပြွတ်၊တဖတ်ဖတ်ဖြင့် စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးသွင်းသံ၊ပြန်နှုတ်သံတွေက ညံမစဲပါ။ “ကိုဇော်.ရပ်မပစ်နဲ့နော်..ခုမှ ပိုပြီးအားရလာတယ်.သိလား” မှန်ပါသည်။ဇော်က လဲ့ပေါ်အုပ်မိုးကာ ကုတင်ပေါ်လက်ထောက်ရင်း ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ရာ ဇော်ပုခုံးပေါ်မှာတင်ထားသော လဲ့၏ပေါင်ကြီးတွေမှာ ဒူးကွေးညွတ်လျှက် လဲ့၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြန်၍တင်ထားသလိုဖြစ်နေသည်။ ဤအနေအထားအရ လဲ့ခမျာ မိုးပေါ်သို့ခြေဖဝါးများ မြှောက်တင်လျှက် ဒူးကွေးကာ ဇော်မင်းကို၏ကိုယ်လုံးကြီးကလဲ ဖိထားသလိုဖြစ်နေ၍ မလှုပ်သာတော့ပါ။ရင်ဘတ်ပေါ် ဒူးကွေးတင်ထားရသည့် အလျှောက်အောက်ပိုင်းတင်ပဆုံကြီး တခုလုံးမှာလည်း အပေါ်သို့ကော့တက်နေတော့ရာ အလိုက်သင့် မော့၍ တက်လာသော စောက်ပတ်ကြီး ကို ဇော်မင်းကိုက အပိုင်ချုပ်သလိုဆောင့်၍ လိုးနေတော့သည်။

“ကိုဇော်..ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း.လဲ့..လဲ့..သေလိမ့်မယ်..ဟင်း..ဟင်း..” လဲ့ကပြောရှာသော်လည်း ရမ္မက်စိတ်တွေ အဆမတန်ကြွ၍နေသော ဇော်မင်းကိုမှာ ကိုယ်တိုင်ကလဲပြီးချင်နေရာ ရပ်နားဖို့ ညှာဖို့လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ပါ။ အားရစွာ ဆောင့်နေပါသည်။ လဲ့မှာ ပါးစပ်ကပြောနေရသော်လည်း အရသာကလွန်စွာထူးကဲနေရသဖြင့် ဇော်ကို တကယ်မတားမြစ်ပါ။ မိမိ၏ ဒူးများကွေးကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ဖိထားခံရရင်းမှပင် ဖင်ကြီးတွေ ကို တွန့်ကာ တွန့်ကာဖြင့် ကော့မြောက်ပေးနေသေးသည်။ဇော် ကတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပင်ဆောင့်ကာ ဆောင့်ကာ လိုးနေတော့သည်။ ရွှေရည်လဲ့၏တင်ပါးလုံးလုံးကြီးနှစ်လုံးမှာ ကုတင်စောင်းတွင် လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြင့် ညိမ့်ကာ ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံး ဖိလိုးခံနေရပါသည်။ ပြီးတော့ အပေါ်သို့ မော့တက်နေသော လဲ့၏ စောက်ပတ်ကြီးမှာ ရေရေလည်လည် ထိုးဆောင့်အလိုးခံနေရပြီး လီးကြီးကလဲ အဆမတန်ကြီးနေလေတော့ သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲတွင် ပြည့်တစ်နေသည်။ ပြီးတော့ ရွှေရည်လဲ့၏ ဖင်ကြီးတွေက အပေါ်ဖွင့်တင်မြောက်ပေးထားလေသည့် အပြင် ဇော်မင်းကိုက ကုတင်စောင်းက ရပ်လိုးနေလေတော့ လီးကြီးမှာ စောက်ပတ်ထိပ်ပိုင်းကို ဝင်တိုင်းထွက်တိုင်း သိသိသာသာ ပွတ်ဆွဲနေသည်။

လဲ့၏ စောက်စေ့လေးမှာ ခပ်ထွားထွားဖြစ်ကာ စောက်ပတ်ဝတွင် ခပ်တစ်တစ်ဖြစ်သဖြင့် ယခု ဇော်မင်းကိုက ဆောင့်၍ ဖိလိုးလိုက်တိုင်း စောက်စေ့ထိပ်ဖျားရှိ လဲ့၏ စောက်စေ့နီနီ အတက်လေးမှာ မလွတ်နိုင်တော့ဘဲ လီးဝင် လီးထွက်တိုင်း ညှပ်၍ ဖိကာ ဖိဆွဲ၍လိုးတာ ခံနေရတော့ လဲ့ခမျာ တအီးအီး တအားအားအော်မြည်နေပြီး ကာမအရသာတွေ တဆိမ့်ဆိမ့် တက်ကာ အကောင်းကြီးကောင်းလျက် ရှိနေပါတော့သည်။ “လဲ့.အားရပြီနော်..ကိုဇော်.ဒီပုံစံသိပ်ကြိုက်တာဘဲကွာ..” “ဟင်း..ဟင်း..ဇော်ရယ်..ဘယ်နဲ့ပြောပါလိမ့်.လဲ့လဲ့စွဲတာပေါ့..လုပ်.လိုးပါ” စောက်စေ့ရော စောက်ပတ်ပါ ကျင်တက်နေသလို ဇော်မင်းကိုမှာလဲ လီးတခုလုံး တင်းကြပ်ကျင်ဆိမ့်နေပြီဖြစ်သော ဇော်မင်းကိုသည် လဲ့၏ မွတ်သိပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သော အပြောလေးကြောင့်ပင် အားကုန်ဆောင့်ထည့်ကာ လိုးလိုက်သဖြင့် ကုတင်ကြီးပါ တကျွိကျွိမြည်လာပါသည်။ လဲ့မှာ ပေါင်ကြီးတွေကို လှန်ကာ ကွေးရင်း တကိုယ်လုံးညိမ့်နေသည်မို့ အံကြိပ်၍ အလိုးခံနေပါသည်။ရွှေရည်လဲ့၏ စောက်ပတ်အတွင်းသား တခုလုံးမှာလဲ အထိမခံ နိုင်လောက်အောင် ကျင်တက်လာပြီဖြစ်ရာ အားမလိုအားမရ တဟင်းဟင်း ဖြစ်၍ လာခဲ့ရပေပြီ။ “ကိုဇော်..အင်း..ဟုတ်ပြီ.အမလေး..ကိုရယ်..ဟင်း..” ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးမှာ အားကုန်ဆောင့်သွင်းလိုက်လေရာ မျက်စိလေးတွေ မှေးစင်းကာ တအင့်အင့်လုပ်နေသော လဲ့မှာ လေထဲဝဲသွားသလို ဟင်ကနဲ ဟာကနဲ ဖြစ်ရာက ကာမအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ကာတချီပြီးသွားပါတော့သည်။

“ဇော်..ဇော်..ဖြေးဖြေးလုပ်တော့..သိပ်ကိုကောင်းတာဘဲ စောက်ခေါင်းထဲမှာ ကျင်နေပြီ..အထိမခံနိုင်တော့ဘူး..ဇော်ရယ်..” ထိုအခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ခြေပစ်လက်ပစ်ကျသွားသော လဲ့၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဇော်မင်းကိုသည် သူ၏လီးတန်ကြီးကို တဆုံးဖိသွင်းလိုက်ရာက အရည်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါတော့သည်။ ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲလီးကြီးထဲက အရည်တွေသွန်ထုတ်ရင်း မျက်စိမှိတ်ကာ ဇော်မင်းကိုမှာ အရသာခံနေသလို ရွှေရည်လဲ့ကလဲ တအင်းအင်းနှင့် ငြိမ်ကျရင်း အသဲခိုက်နေပါတော့သည်။ အတန်ကြာမှ ဇော်မင်းကိုက သူ၏လီးတန်ကြီးကို နှုတ်လိုက်ပြီး ရွှေရည်လဲ့နှင့်အတူ ကုတင်ပေါ်တွင် တစောင်းလဲလျောင်းလိုက်ပါသည်။ ဇော်မင်းကိုရော ရွှေရည်လဲ့ပါ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အနားယူနေကြသော်လည်း နောက်တချီ လုပ်ကြမည်ကတော့ ဓမ္မတာပင်ဖြစ်ပါသည်။လဲ့ခမျာ ကာမအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လုံးဝကြေနပ်နှစ်သိမ့်နေသည်။ “ကိုဇော်..လဲ့ဖြင့် သိပ်ပြီးစွဲ.သိပ်ပြီး.ချစ်သွားပြီ.သိလား..” “အင်း..ဇော်လဲ..လဲ့လိုပါဘဲ.လဲ့ကို သိပ်စွဲသွားပြီ သိလား.” ဇော်မင်းကိုက ပြောရင်းကပင် ရွှေရည်လဲ့၏ နို့သီးနီနီရဲရဲလေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ ထည့်ကာ လှိမ့်ပေး၍ဆွနေသလို လဲ့၏ တင်သားဝိုင်းဝိုင်းကြီးများကိုလည်း ဆုတ်နယ် ပွတ်သပ်နေပြန်ပါပြီ။ ဒီအချိန်မှာပင် လဲ့က ဇော်မင်းကိုအား အသာအယာ ဖက်လိုက်ရင်း သူမ၏ လက်ကလဲ လီးတန်ကြီးကို ဆွဲ၍ ကိုင်လိုက်ပါသည်။

“ဟင်း..ဟင်း…ထိတယ်.ဇော်…ဆောင့်…ဆောင့်.” သူမ၏ လည်ပင်းသားလေးတွေနှင့် ကျောပြင်ဖွေးဖွေးလေးတွေကို ဇော်မင်းကိုသည် ငုံ့၍ နမ်းသည်။ “လဲ့..ကောင်းလားဟင်..ပုံစံဖြေးဖြေးပြောင်း.ဖြေးဖြေးချင်းထနော်..လဲ့..” ဇော်က ပြောပြောဆိုဆို သူမ၏ဖင်ကြီးပေါ် ခွ၍ဆောင့်ရင်းက ကားယားခွစပြုလာပါသည်။လဲ့ကလဲ ထိုးသွင်းထားတဲ့ ဇော်၏လီးကို နောက်ပြန်ကော့ပေးရင်း မသိမသာ ဖြေးဖြေးချင်းဖင်ကြီးတွေ ကြွကာ ကုန်း၍ထလာ ပါသည်။ အရည်တွေ မတရားရွှဲနေပြီမို့ လဲ့၏ တင်ပါးလုံးလုံးကြီးသည် လီးနှင့်ထိုးသွင်း တိုင်း တဖွတ်ဖွတ် တဖတ်ဖတ် ညံနေသည်။ “ဇော်…ပြုတ်ထွက်မယ်..လီးကို အကုန်မထုတ်နဲ့ ထိန်းလဲထိန်း ဆောင့်လဲဆောင့်” တဖြေးဖြေးဖင်ဆုံကြီးကို ဖင်ဗူးထောင်းထောင်ပေးရင်းက လဲ့၏ ပေါင်ဖြူဖြူကြီးများ သည် လေးဘက်ထောက်၍ ပေးမိပါပြီ။လဲ့၏ရှေ့ပိုင်းကတော့ မွေ့ယာပေါ်မှောက်ထားဆဲ ပင်ဖြစ်ပြီး လဲ့၏ တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများသည် လီးဆောင့်သွင်းလိုက်တိုင်း ရှေ့တိုး နောက်ငင်ဖြစ်၍နေပါပြီ။

“ဇော်…ရပ်မပစ်နဲ့.လဲ့ ပြီးချင်ပြီ ဆောင့်စမ်းအချစ်ရယ်.” လဲ့၏ စကားသံလေးများသည် မပီမသဖြစ်၍ နေချေပြီ။ဖင်ကုန်းပေးနေလို့ သေးသွယ်တဲ့ ခါးလေးကို လက်နှင့် အားပါးတရ ထိန်းရင်း ဆောင့်သည်။ “ဟင်း..ဟင်း.ဇော်ရယ်.သိပ်ကောင်းတာဘဲ.ဟင်းဟင်း..လဲ့ သိပ်ချစ်တယ်” ဇော်ကအံကြိတ်ပြီး ဆောင့်နေသည်။လီးကြီးလဲပူလာပြီ..အရည်တွေလဲ စိုစိမ့်နေပြီ။ သူ၏ တုတ်ခိုင်တဲ့ လီးတန်ကြီးသည်လည်း တဆတ်ဆတ် တုံချင်၍ နေချေပြီဖြစ်သည်။ “.ကဲ.ကဲ..” ဆိုပြီး ဇော်မင်းကိုက အားရပါးရ လိုးပါတော့သည်။ ခုတော့ ရွှေရည်လဲ့သည် လက်ရော ခြေရော လေးဖက်ထောက်ပါပြီ.အံကြိတ်၍ အလိုးခံရင်း သူမ၏ဖင်ကြီးတွေကို ကော့မြောက်ကာ အရမ်းကိုပေးနေသည်။ “အို..ဇော်..လဲ့…လဲ့.ပြီးပြီ..ကျွတ်..ကျွတ်..ဟင်းဟင်း.” လဲ့၏ဖင်ကြီးတွေ တရမ်းရမ်းလှုပ်ခါယင်း စောက်ခေါင်းကြီး ပွစိပွစိဖြစ်ကာ လဲ့တစ်ယောက် ညိမ်၍သွားသည်။ဇော်ကလဲ တဒုတ်ဒုတ် လိုးသွင်းနေရာက ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချကာ ပြီးသွားပြန်ပါတော့သည်။ ပြီးပါပြီ

ချစ်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ချွေးမ

ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ ရေစိုနေသော ဂျင်းဘောင်ဘီတို အပြာလေးနှင့် ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ပေါင်တံလေးနှစ်ဖက်က … မြင်သူတိုင်း ငေးရက်စရာ…. ရေတွေ ရွှဲနေသော အဖြူရောင် ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည် အပါးလေးအောက်က ရင်သားကြီးနှစ်ဖက်မှာ ဖောင်းကား တင်းရင်းလျက်….လှလိုက်တာ ယမင်းရယ်.မနေ့တနေ့က facebook ပေါ် တင်ထားသော ချွေးမနဲ့ သားဖြစ်သူ ရဲ့ Honeymoon photo ဓာတ်ပုံများကို ဦးမောင် အငမ်းမရကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ ချွေးမလေးကို အကြိမ်ကြိမ် ပြစ်မှားနေမိတော့သည်။ ချွေးမလေး ယမင်းကို ဦးမောင် စိတ်နဲ့ပြစ်မှားနေမိသည်မှာ အခုချိန်က ပထမဆုံးမဟုတ်ပါ။သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်းက ယမင်းကို ယခု တိုက်ခန်းသို့ စတင်ခေါ်ဆောင်ကာ ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးမောင်နှင့် စတင် မိတ်ဆက်ပေးသည့် နေ့ကတည်းကဟု ဆိုရမည်။ အဲဒီတုန်းက ယမင်းက စကပ်တိုလေး၊ အကျီလက်ပြတ်တိုလေး ဝတ်လာသည်။ ဖွေးဥနေသော သူမ၏ ပေါင်တံလေးများနှင့် သွေးကြောစိမ်းလေးများ သန်းနေသော လက်မောင်းဖြူဖြူဥလေးကို ကြည့်ရင်း ဦးမောင်၏ လီးကြီးမှာ ပုဆိုးကြားမှ ပြူးထွက်လာခဲ့သေးသည်။ ဦးမောင်လည်း အဲဒီတုန်းက ယမင်းနှင့် ကမန်းကတမ်း စကားဖြတ်ကာ အိပ်ခန်းထဲ အမြန်ပြေးခဲ့ရသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဦးမောင်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကတည်းက မိန်းမဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားသဖြင့် တစ်ဦးတည်းသော သားနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ဤတိုက်ခန်းလေးထဲမှာ နေလာကြရသည်။ အခုတော့ ချွေးမငယ်လေး ရောက်လာသဖြင့် သုံးယောက်ပေါ့လေ။သုံးယောက်သာ ဆိုသော်လည်း သင်္ဘောသားဖြစ်သူ သားငယ်မှာ နောက်တစ်ရက်နှစ်ရက်ဆို သဘေ်ာတက် လိုက်သွားလျှင် သူနှင့် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမလေးသာ နှစ်ယောက်တည်း တိုက်ခန်းလေးထဲမှာ ကျန်ရစ်ရတော့မည်။အသားအရည်မှာ ဖြူဖွေး အိစက်လှသော လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမချောကြီးမှာ အသက်က ခုမှ ၁၉ သာရှိသေး သည်။ မွန် ကရင်စပ်သူဖြစ်သည်။ ကျောင်းက နောက်ဆုံးနှစ်ဖြေပြီးကာစသာ။ သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်းက ၂၂နှစ်။ သားဖြစ်သူက သူသဘေ်ာပေါ်မတက်ခင် ယောက်ျားသားများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသော အလှပဂေး ယမင်းလေးကို စိတ်မချသောကြောင့် အခုလို စောစောစီးစီး လက်ထပ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။အသက်က ၁၉ နှစ်ဆိုသည်နှင့်အညီ ပျိုမျှစ်လတ်ဆတ်မှုကအပြည့်….တင်သားများကတောင့်တောင့် တင်းတင်းပြည့်ဖောင်းလျက် ၊ ရင်သားနှစ်ဖက်ကြီးက ဆူဆူဖြိုးဖြိုး လုံးလုံးအိအိနှင့် ရှေ့ကပဲကြည့်ကြည့် နောက်ကပဲ ငမ်းငမ်း မျက်စိက မခွာနိုင်အောင် လှရက်လွန်းသူဟုဆိုရမည်။ ဒါကြောင့်လည်း တက္ကသိုလ်ကျောင်းတုန်းက မေဂျာqueen အဖြစ်သုံးနှစ်ဆက် ရွေးခံရရုံမက တကျောင်းလုံး၏အလှဆုံး University Queen အဖြစ်ပါ နှစ်နှစ် ဆက်ရွေးခံရသည်အထိ ကိုယ်လုံးအလှအပရော၊ မျက်နှာအလှအပရော အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိသည့် ချွေးမလေးပင်။

“အဖေ၊ ညလည်းနက်လှပြီ။ အိပ်တော့လေ။ သမီးလည်း အခုမှ ရေချိုးပြီးတာ။ သမီးတို့ အိပ်တော့ မယ်နော်….” သူ့ရှေ့မှာ ကိုယ်ပတ် တဘက်လေးပတ်ပြီး ပြောနေသော ချွေးမလေး ယမင်း…..။ ဦးမောင်လည်း ယမင်းအကြောင်းတွေးနေရာမှ ရုတ်တရက် လန့်သွားသည်။“ အော်…အေး…အေး သမီးလေး။ အဖေ လည်း အိပ်တော့မယ်။ ဒါနဲ့ သားရော?” “ အဖေ့သားက အိပ်ယာထဲမှာ စောင့်နေတယ် အဖေရဲ့” ဟု ပန်းနုရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို စူတူတူလုပ်ရင်း ချာကနဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ကိုယ်လုံးပေါ်ကို အဖြူရောင် တဘက်စည်းထားသော ချွေးမလေး၏ ဖြူးဖွေးအိစက်နေသော နောက်ကျောအလှ၊ ဆံပင်ကို ထုံးကာပင့်တင်ထား၍ မြင်နေရသော ပခုံးနှစ်ဖက် အလှ၊ ပြည့်တင်း ဖောင်းကားနေသော တင်ပါးအလှ၊ ရေစက်တွေ စီးနေတဲ့ ချောမွတ်နေသော ခြေသလုံးအလှ၊ အခန်းဝမှာ သမင်လည်ပြန်လေးနဲ့ မခို့တရို့ကြည့်သွားတဲ့ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့် ချစ်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ချွေးမ။ချွေးမလေးမှာ သားငယ်နှင့် မင်္ဂလာမဆောင်ခင် သည်တိုက်ခန်းကို လေးငါးခေါက်မက လာလည်ဖူးသည်။ အဲဒီတုန်းကတည်းက ဦးမောင်မှာ ချွေးမလောင်းလေးကို မသိမသာ ခိုးငမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ကို ယောကျ်ားတိုင်း ငမ်းလည်းငမ်းချင်စရာပဲလေ။

ဒူးပေါ် စကပ်တိုလေးဝတ်လာလိုက် ၊ လက်ပြတ် ကြိုးတိုင်းလေးတွေ ဝတ်လာလိုက်နှင့် လှချင်တိုင်းလှနေတတ်သည်။ ဖွေးဥပြီး အစိမ်းနုရောင်လေးတွေ သန်းနေတတ်သော ခြေသလုံးက အထင်သား ၊ ပင့်ချီထားတတ်သော ဆံနွယ်စတွေ အောက်က အမွေးနုနုလေးတွေ လှုပ်ခါနေတဲ့ ဖြူဝါရောင် လည်သားနဲ့ ကုပ်သားအလှ…၊ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး လက်နှစ်ဖက်မှာလည်း အားပါးတရ နမ်းရှိုက်ပစ်ချင်စရာ။ချွေးမလောင်းလေးနှင့် စကားပြောတိုင်း လှုပ်ရှားနေသောစိတ်ကို မနည်းထိန်းရင်း အသံငြိမ်အောင် ပြောယူရတဲ့ အထိ ဦးမောင်သည် ယမင်းလေးအပေါ် ကြွေခဲ့ရသည်။ ယမင်း တိုက်ခန်းကနေ အလည်ပြန်သွားတိုင်း ဦးမောင်ခင်ဗျာ အိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ကာ လရည်တွေ ထုတ်ယူရတဲ့ အထိကို ယမင်းကို မက်မောခဲ့ရသည်။သူ့အခန်းနှင့် သူ့သားအခန်းက ကပ်လျက်၊ သုံးထပ်သားလေးသာခြားသည်။ သုံးထပ်သားကလည်း အပေါက် အပေါက်တွေက အများကြီး။ သားငယ် မင်္ဂလာမဆောင်ခင်ကပဲ ကြည့်ကောင်းအောင် စက္ကူတွေနဲ့ ကပ်ဖာထားရသည်။ ဒီတော့ စက္ကူကို မျက်စိတစ်ပေါက်စာလောက် ဖောက်လိုက်ရင်ပဲ ဦးမောင်တစ်ယောက် တဖက်ခန်းကို လှမ်းမြင်နိုင်သည်။ တမြန်နေ့ကပဲ သားအခန်းထဲကို ညအိပ်မီး ဆင်ပေးထားသေးသည်။ တကယ်တော့ ညအိပ်မီးက ဦးမောင် ချောင်းကြည့်ရင် သားနှင့်ချွေးမကို ကောင်းကောင်းမြင်နိုင်ဖို့ ဦးမောင်ဉာဏ်များခြင်းပင်။

သူ့သားကိုမြင်တာ မမြင်တာ အရေးမကြီး။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမလေးရဲ့ အလှတရားကို ပြက်ပြက်ထင်းထင်းကြီး ကြည့်ရမြင်ရ ငမ်းရဖို့သာအဓိက…. ပြီးတော့ ကောင်းခန်းများတွေ့လျှင် ဖုန်းနှင့် ဗီဒီယို ရိုက်ထားလိုက်ရုံ။ဒါမှလည်း သူ့သားနှင့် ချွေးမလိုးနေသောvideo file ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ဦးမောင် တစ်ယောက် မကြာမကြာ ဂွင်းထုကာ အာသာဖြေလို့ရပေမည် မဟုတ်လား…ဦးမောင် အိပ်ခန်းထဲ ရောက်တာနှင့် သူ့အခန်းမီးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဖုန်း ဗီဒီယို ကင်မရာကို အသင့်ဖွင့်ထားလိုက်သည်။ တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် စက္ကူပေါက်ကို ဖောက်ကာ ချောင်းမြောင်းရေးနှင့် ရိုက်ကူးရေး အလုပ်ကို စလုပ်တော့သည်။သားငယ်အခန်းထဲမှာတော့ ညအိပ်မီးထွန်းထားသည်။ သားငယ်က အိပ်ယာပေါ် လှဲလျက် သူ့ဇနီးလေးကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ချွေးမလေးက သူမ ပတ်ထားသော တဘက်ဖြူကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်လေသည်။ တင်ပါးနှစ်ဖက်အလှတရားမှာ အံ့မခန်းပင်… ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလွန်းသည်…. ဆူဖြိုးမောက်နေသော တင်ပါးနှင့် ပေါင်တံတလျှောက်ကို အငမ်းမရ မျက်တောင်မခတ် ဦးမောင်ကြည့်နေမိသည်။ ဗီဒီယို ကင်မရာကို လည်း အလွတ်မပေး။အသက်၁၉ နှစ်အရွယ်ရဲ့ ပျိုမြစ်ဆဲ၊ လတ်ဆတ်ဆဲ၊ လန်းဆန်းဆဲ ၊ တောင့်တင်းဆဲ၊ အနံ့သင်းဆဲ၊ကြွကြွရွရွ….အလှတရားပါတကား….။ အော်… ချွေးမလေးရယ်…လှလိုက်တာ….. …နှုတ်ခမ်ပါးပါးလေး…ပါးဖောင်းဖောင်းလေး….. အိုးကားကားလေး..နို့တင်းတင်းလေး…….ယမင်းဆိုတဲ့ သမီး..အလိမ္မာ…ချွေးမေချောလေး…….လှချင်တိုင်းလှနေလိုက်တာ……. သမီးလေးရယ်….။ ဒီညတော့ သားငယ်နှင့် ဦးမောင် နေရာချင်း လဲလို့ရရင် လဲလိုက်ချင်သည်။

ယမင်းလေးရဲ့ အသားများက တင်းရင်း ဖွေးဥနေသည်။ ၁၉နှစ်ဟူသော အရွယ်ကောင်း၏ အလှတရားနှင့် ပြည့်စုံလှသည်။ လုံးအိ ဖြိုးမောက်နေသော ရင်သားဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးမှာ ဆုပ်နယ်ပြီး စို့ပစ်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ သားဖြစ်သူလည်း မနေနိုင်တော့။ အိပ်ယာမှ ထပြီး ယမင်းလေးကို လက်မောင်းမှ ဆွဲကာ အိပ်ယာပေါ်လှဲချ ခိုင်းလိုက်သည်။ယမင်းလေးကိုယ်ပေါ်ကနေ နို့သီးစိမ်းစိမ်းလေးအား အားရပါးရ စုပ်ရင်း လက်တစ်ဖက်မှာလည်း အခြားရင်သား တစ်ဖက်ကို စိတ်တိုင်းကျ ဆုပ်ခြေ နှယ်ပေးနေသည်။ မျိုးသိန်းက သူ့ညအိပ်ဝတ်ဘောင်းဘီကို နို့ဆို့ရင်း တန်းလန်းပင် ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ နို့စို့နေသော တပြွတ်ပြွတ် အသံမှာ အတိုင်းသားကြားနေရသည်။“ကိုရေ…. ဖြည်းဖြည်း စို့ပါလို့ ဆို…. ဟိုဖက်မှာ အဖေကြားသွားမှဖြင့် အားနားစရာကြီး” မျိုးသိန်းကတော့ အရှိန်မလျှော့ တပြွတ်ပြွတ်မြည်အောင်ကို ဆက်စို့နေသည်။ ဖခင်ကြီး ဦးမောင်ကြားအောင်ပင် တမင် အသံမြည်အောင် လုပ်နေသလား ထင်ရသည်။ာင်းကြည့်နေသော ဦးမောင်း၏ ငယ်ပါမှာ အစွမ်းကုန် ထောင်မတ်လာသည်။မျိုးသိန်းက “ယမင်းရေ….. ကိုယ့်ကို မင်းနှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ စုပ်ပေးပါဦး…”းသိန်းက ပြောပြောဆိုဆို ကုတင်ပေါ် ပြန်လှဲနေလိုက်သည်။ အလိုက်သိသော ယမင်းးလေးက မျိုးသိန်း၏ ထောင်မတ်နေသော လပြွတ်ကြီးကို အားပါးတရ စုပ်ပေးနေရှာသည်။ မျိုးသိန်းလည်း တဟင်းဟင်းနဲ့ သက်ပြင်းတွေ အကြိမ်ကြိမ် ချနေသည်။ ယမင်းလေးမှာ ဖင်နှစ်ဖက် ထောင်ပြီး လီး စုပ်ပေးနေတာကြောင့် သူ၏ တင်ပါးအလှကို ဦးမောင် အမိအရ ကင်မရာ ဖမ်းထားနိုင်လိုက်သည်။

“ ကိုရေ…မောပြီကွာ…ကိုယ့်အလှည့်နော်….” အလိုက်တသင့် ကျောလှဲရင်း ဒူးထောင် ပေါင်ကားပေးထားတဲ့ ချွေးမလေး။ မျိုးသိန်းက ထောင်မတ်နေတဲ့ သူ့လီးကြီးကို ယမင်း ပေါင်ကြားထဲ ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။ “ အင်းးးးးး” “ ကောင်းလား…..ချစ်ရေ….” “ အင်း….ကောင်းတယ်….ကိုရော…” “ အင်း…..” တရပ်စပ် ဖြေးဖြေးချင်း ရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်နေသော မျိုးသိန်းကို မြင်နေရသည်။ သူ့ချွေုးမလေးမှာ ပက်လက်အနေအထားမှာတောင် သူ့ရဲ့ ရင်သားကြီးများမှာ အထင်းသားကြီး ပြူးထွက်နေသည်ကို တွေ့နေရသည်။ အတော်ကို ကြီးတာပဲ။အရည်များ တစက်စက်ကျနေသော လပြွတ်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း “ကို…ပြီးပြီ ချစ်ရေ…..” “မြန်လိုက်တာနော်…..အင်းပါ…. ကိုလည်း ပင်ပန်းရောပေါ့… ကိုလည်းနားတော့နော်….အိပ်ပြီကိုရေ…”စိတ်သာလျှော့လိုက်ရတာ… ယမင်းခင်ဗျာ…အာသာမပြေပါ။နောက်တစ်နေ့…..ထုံးစံအတိုင်း ချွေးမလေးမှာ ဆံနွယ်တွေကို အနောက်ဖက်စုကာ အကုန်ပင့်တင်ထားသည်။ ပင်လယ်ကမ်းခြေပုံ အပြာနုရောင် ဂါဝန် ဝမ်းဆက်ရှည်ကို ဝတ်ထားသည်။ အသားလေးက ဖြူဖြူ ဂါဝန်ပါးပါးလေးက အပြာရောင်ဆိုတော့ အိမ်နေဝတ်ပေမယ့် ကြည့်ကောင်းလွန်းသည်။ဂါဝန်က ပါးပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် fit size ကွက်တိ ကိုယ် ကျပ်လိုဖြစ်နေတော့ မနေ့ညက မြင်ခဲ့ရသော နို့သီးခေါင်းလေးမှာ အထင်းသားမြင်နေရသည်။ အိမ်နေရင်း ဆိုတော့ ဘော်လီလည်း မခံထားပေ။ ရင်က နည်းနည်းတော့ဟိုက်သည်။ ရင်သားများ၏ အပေါ်ယံ အိစက်နေသော အစိတ်အပိုင်း အချို့ကိုပင် လှမ်းမြင်နေရသည်။ ငမ်းနေရင်း ဦးမောင် ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာသည်။

“အဖေ….အဖေ…အဖေ”“ ဟေ…ဘာတုန်း သားရဲ့” သားဖြစ်သူက သူ့နောက်ကျောဖက်မှ လှမ်းခေါ်နေသောကြောင့် ဦးမောင်လည်း အလန့်တကြားဖြစ်ကာ မျက်လွှာလေးချပြီး ခုန်နေသော နှလုံးတွေကို ငြိမ်သွားအောင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလုပ်လိုက်ရသည်။“ အဖေ ခဏနေ အဖေ့ကို နှိပ်ပေးမလို့လေ”အေး…ကောင်းသားပဲ….သားရဲ့…”“ ယမင်းရေ……. ပန်းကန်ဆေးပြီးရင် အဖေ့ကို နင်းပေး နှိပ်ပေးကြရအောင်လေ..အရင်ကတော့ ကို မကြာမကြာ အဖေ့ကို နှိပ်ပေးနေကြလေ…ယမင်းပါ နောက်ဆို နှိပ်ပေးဖြစ်အောင်ပါ…”“ ရတယ်လေ…ကို…အဖေ့ကို လုပ်ပေးကြတာပေါ့”ဒီလိုနှင့် ဦးမောင်တစ်ယောက် သူ့အိပ်ရာထဲ အသာလေး မှောက်လျက်လှဲနေတုန်း သားက နောက်ကျောကို ထုနှိပ်ပေးသည်။ ချွေးမလေးက ပေါင်တွေကို သူ့ ဒူးတောင် နှင့် ဖိနှိပ်ပေးသည်။“ ယမင်းရေ….နောက်ဆို အဖေ့ကို ကိုမရှိလည်း လာလာနှိပ်ပေးရမယ်နော်…. အရင်ကတော့ ကိုပဲ လုပ်ပေးနေတာလေ။ ကိုမရှိရင် ချစ်ပဲ အဖေ့ကို ပြုစုရမှာနော်…”“အေးပါ ကိုရဲ့။ စိတ်ချပါ” ချွေးမလေးက မျက်စောင်းလေးထိုးရင်း နှုတ်ခမ်းဆူပြသည်။ အဖေရော…သမီး နှိပ်ပေးတာ သဘောကျရဲ့လားဟင်” ဟာ…ကောင်းပါ့သမီးရေ… နောက်ဆို ငါ့သမီးပဲ အားကိုးရတော့မှာ”
“ကို… ရေသွားချိုးနှင့် ဦးမယ်နော်…။ အဖေ့ကို ဆက်နှိပ်ထားပေးဦးနော်..ရေချိုးပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်”“ဟုတ်ပြီ….ကိုရေ….”အလိုက်သိလိုက်တဲ့ သား။ မွေးရကျိုး နပ်ပါပေ့ကွာ။ အစောကတည်းက အိမ်ထောင်ချပေးထားရမှာ ဟုဦးမောင် တွေးရင်း ကြည်နူးနေမိသည်။ သားအခန်းပြင်ထွက်သွားတော့ ဦးမောင်လည်း မှောက်လျက်လှဲနေရာမှ ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။

“ သမီး ဒီရှေ့ပေါင်သားတွေကို နှိပ်ပေးပါဦး သမီးလက်လေးနဲ့… အမလေး…. ညောင်းလွန်းလို့။ ဒူးထောင်နဲ့ မထုနဲ့နော် …လက်လေးနဲ့ပဲ သမီးအားရှိသလောက်လေး ဆုပ်ပေး….အေး…ဟုတ်ပြီ သမီး….အမလေးလေး…ကောင်းလိုက်တာ…ယမင်းလေးရယ်…”ဦးမောင်မှာ စောစောက ဂျိုင်းပြတ် ဂါဝန်ပြာလေးနဲ့ လှချင်တိုင်း လှနေသော ချွေးမလေး။ ချွေးမလေးကို အခုလို ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲရင်း သူ့ အလှတရားကို ရှုစား ရမယ်လို့ပင် စိတ်မကူးခဲ့။ ပေါင်တံလေးမှာ ဦးမောင်နှင့်လက် တစ်ကမ်းပင်မရှိ။ ချွေးမလေးကသာ သူ့ပေါင်ကို နှိပ်နယ်ပေးနေရှာသည်။ ဦးမောင်လည်း အပြန်အလှန် သူ့ချွေးမလေးပေါင်တံကို နှိပ်ပေးချင်လှသည်။ပေါင်ကို နှိပ်ပေးနေတုန်း မပြောမဆိုနှင့် ရုတ်တရက် ခြေသလုံးသို့ ရွှေ့ပြောင်းနှိပ်နေသဖြင့် ဦးမောင်က လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။ အမယ်လေးးး…. သောက်ရှက်တွေတော့ ကွဲပါပြီ။ သူ့ဂွေးတံကြီးမှာ လက်တစ်ထွာလောက် မြှောက်တက်လာသောကြောင့် ချွေးမလေးက မျက်နှာလွဲကာ ခြေသလုံးဖက် ပြောင်းပြီး နှိပ်ပေးနေခြင်းပင်။ဦးမောင်လည်း ကဗျာကယာ ခေါင်းရင်းဘေးက ခေါင်းအုံးအပို တစ်လုံးကို သူ့လီးတံကြီးကို ဖုံးထားလိုက်ရသည်။ ချွေးမလေးမှာ ဖောင်းအိနေသော ပါးဖောင်းလေးနှစ်ဖက်မှာ ရှက်လွန်း၍ လားမသိ….ပန်းနုရောင်ပင် သန်းနေတော့သည်။ ဦးမောင်လည်း မျက်နှာပူလှသည်။“အေး…သမီး …အဖေ့ ခြေဖဝါးလေးရော နှိပ်ပေးပါဦးနော်”နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှသော လက်ဖဝါးနု၏ တိုက်ရိုက် အထိအတွေ့ကြောင့် ဦးမောင်မှာ လိုးချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ သေးသွယ်သော လက်ချောင်းလေများက ခြေဖမိုးနှင့် ခြေဖဝါး တလျှောက် အသာအယာလေး ပြေးလွှားနေသည်ကို ဦးမောင် အသာအယာကြီး သာယာနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့…..“ အဖေ ထတော့ ၊ မနက်စာတောင် လုပ်ပြီးနေပြီ”ချွေးမလေးက အခန်းထဲ ဝင်လာနိုးကာမှပဲ မနေ့က သူ ဘယ်အချိန်အိပ်ပျော်သွားသည် မသိပေ။“ အေး…သမီး၊ ထပြီနော်”သူ့လိင်တံကြီးကို စမ်းမိမှပဲ စိုစိုစိစိ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်သည်။ မနေ့ညက အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့ချွေးမလေးကို ဦးမောင် စိတ်ရှိလက်ရှိ ပေါင်ဖြဲ လိုးရသည်ဟု အိမ်မက်ပင် မက်ခဲ့သေးသည်။အခုဒီမနက်ရောက်တော့ ဝတ်ထားတဲ့ ပုဆိုးမှာ လရည်ကွက်တွေ စွန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ငါ့ကို စွဲဆောင်နိုင်လှချည်လား ချွေးမလေးရယ်…ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။မနက်စာစားပြီး အိပ်ရာထဲ လာလှဲရင်း ဖုန်းတစ်လုံးနှင့် ဖေ့စ်ဘွတ်ပွတ်နေစဉ် တံမြက်စည်း တစ်ချောင်းကိုင်ကာ ချွေးမလေးက ဝင်လာပြန်သည်။ “ အဖေ၊ အခန်းတံမြက်စည်း လှဲပေးမလို့ပါ၊ အဖေ ဖုန်မရှူချင်ရင် ဧည့်ခန်းထဲ ခဏသွားနေပါလား”“ အော်….ရပါတယ် သမီးရဲ့။ အဖေဒီမှာပဲ လှဲနေမယ်၊ သမီးလုပ်စရာရှိသာ တာလုပ်သွားနော်”ပေါင်တဝက်ပေါ် အနက်ရောင် ဂျင်းဘောင်းဘီတို အကျပ်လေးဝတ်ထားပုံလေးက ဦးမောင်ကို ခါတိုင်းနေ့များနှင့် မတူ တစ်မျိုးဆွဲဆောင်နေသည်။ ဦးမောင်ဖက်ကို တခါတခါ ကုန်းကုန်းပြီး တံမြက်စည်းလည်းပြနေသည်ကလား အသည်းယားစရာကောင်းလှသည်။ ဦးမောင်က ဖုန်းပေါ် အာရုံမရှိတော့။ ချွေးမလေး၏ တင်သား၊ ပေါင်သား အလှတွေကနေ မျက်စိက မခွာနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သွေးကြော စိမ်းလေးများ ထင်းနေသော ပေါင်တံ ဖြူလေးများနှင့် အိထွက်နေသော တင်သားလေးများမှာ ဆွဲဆုပ်ပြီး ပွတ်နယ်လိုက်ချင်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။ အကျီလေးက ကိုယ်ကျပ် စပို့ရှပ် လက်တို အနီရောင်လေးနဲ့။ အိမ်နေရင်းမို့ ဘော်လီဝတ်မထားတာကို ဦးမောင်သိသည်။ရုတ်တရက် ဦးမောင်၏ ခါးပိုင်း ဂွေးစိ ရှိရာ နေရာကို ယမင်းလေး၏ အကြည့်က ရောက်သွားသည်။ယမင်းမှာ မျက်လုံး အဝိုင်းသားနှင့် ရပ် ကြည့်နေသည်။ ဒီအချိန်မှ ဦးမောင်လည်း သူ့ဟာသူ ပြန်ငုံ့ကြည့်မှပဲ လီးတံကြီးက ထောင်မတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပုဆိုး ဝတ်ထားလို့သာ တော်တော့သည်။ ဦးမောင်လည်း ကဗျာကယာထပြီး ဧည့်ခန်းထဲ အမြန်ပြေးရတော့သည်။ ဧည့်ခန်းထဲရောက်ကာမှ ဦးမောင် စိတ်ကို မနည်းထိန်းရင်း သက်ပြင်းကြီးချလိုက်မိသည်။ယောက္ခထီးကြီး ဦးမောင် သူ့အပေါ်မရိုးသားသည်ကို ယမင်းသိနေသည်။ စတွေ့တဲ့ နေ့ကတည်းက ယောက္ခထီး ဦးမောင်၏ အကြည့်တွေကို သူမကြိုက်။ ရှေ့တည့်တည့်ကစကားပြောရင် သူ့ရင်သားတွေကိုသာ အငမ်းမရ လှမ်းလှမ်းကြည့်နေတတ်သည်။ နောက်ကျောပေးနေရင်လည်း သူ့တင်ပါးကို ကြည့်နေတတ်သည်ကို စိတ်ထဲကနေ ရိပ်မိနေသည်။ သို့သော် ယမင်း၏ ချစ်လှစွာသော ကိုမျိုးသိန်း၏ ချစ်ဖခင်ဖြစ်နေတော့ သူ အတတ်နိုင်ဆုံး အဆင်ပြေအောင် ဆက်ဆံချင်သည်။

တချိန်ကျရင် ဦးမောင်လည်း သူ့ကို ကြည့်ရင်း ရိုးသွားမှာပါ ဟုသာ စိတ်ထဲက တွက်ထားခဲ့သည်။ မနေ့ကလည်း အခန်းထဲ နှိပ်ပေးနေတုန်း သူ့ လီးကြီး ထောင်မတ်လာသည်မှာ ကြောက်စရာ။ အခုလည်း သူကျောပေးတံမြက်စည်း လှည်းနေရင်း စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီး မလုံမလဲ ခံစားရလာ၍ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂွေးထောင်နေသော ယောက္ခထီး၏ အကြည့်ရိုင်းများကို မြင်ခဲ့ရပြန်သည်။ကိုမျိုး ရှိလို့သာ တော်သေးသည် ဟုတွေးမိသည်။ မနက်ဖြန် ယောကျ်ားဖြစ်သူ ကိုမျိုး သင်္ဘောတက်သွားလျှင် သူ့ယောက္ခမနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ဘယ်လို ရှေ့ဆက်ရမလဲ မသိတော့။ အမေ့အိမ်လည်း မပြန်ချင်။ အမေနှင့် အဖေက အစကတည်းက ကိုမျိုးနှင့် သဘောမတူခဲ့။ သူက ခေါင်းမာမာနှင့် လက်ထပ်ခဲ့တာမို့ အဖေနှင့် အမေကလည်း ယမင်းကို အမြင်မကြည် ဖြစ်နေကြဆဲပင်။ အခုလို လက်ထပ်ပြီးကာမှ တပတ်ပင်မရှိသေးဘဲ အိမ်ပြန်သွားလို့ကတော့ ငါတို့ ပြောတယ်မလား ဆိုတဲ့ အကြည့်တွေကို သူရင်မဆိုင်ချင်။သူ့အဖေ ဘယ်လောက်ဏှာကြီးလဲဆိုတာကို… သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်း အသိဆုံးပင် ။ ဦးမောင်သည် သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်းရှေ့မှာပင် မရှောင် အပြာကားများကြည့်ပြီး မိန်းမများ၏ အချိုးအစားတို့ကို ဝေဖန်တတ်သူ မဟုတ်ပါလား။ တခါတလေ သားဖြစ်သူကိုပင် သူနှင့် အတူကြည့်ဖို့ အပါခေါ်တတ်သေးသူပင်။အမေ မရှိတော့တဲ့ လေးနှစ်အတွင်း ဖခင်မှာ အပြာကားလေးကြည့်လိုက် ဂွင်းတိုက်လိုက်နှင့် နေခဲ့သည်ကို မျိုးသိန်း အသိဆုံးပင်။ ဖင်ခင်ဖြစ်သူကို မျိုးသိန်း သနားသည်။ တခါတခါ သူ့ဖခင်ဂွင်းတိုက်နေသည်ကို သုံးထပ်သား နံရံပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်ရင်း တွေ့မိတတ်သည်။

အဖေ့ဘဝနှင့် ဆာလောင်တပ်မက်နေမှုကို သားဖြစ်သူအနေနှင့် ကရုဏာသက်မိသည်။ သူ့အဖေ စိတ်ဝင်စားသော မိန်းမများမှာလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် တောင့်တောင့်တင်းတင်းများသာ ဖြစ်နေတတ်သည်။ အခုလည်း သူ့ဇနီးအပေါ် ကြည့်သော အဖေ့မျက်လုံးများမှာ သမီးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သောမျက်လုံးမဟုတ်။အဖေ ယမင်းအား ခိုးငမ်းနေတာကို မကြာကြာ မြင်ခဲ့သည်။ သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အနှစ်နှစ် အလလ ဆာလောင်နေသော ဖခင်ရဲ့ ဆန္ဒကို တတ်နိုင်သလောက်ဖြည့်ဆည်းပေးချင်သည်၊ ဒီလို ဖိုမကိစ္စကလည်း အဖေနှင့်သားကြားမှာ ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်ကြီး လမ်းကြောင်းခင်းထားတာက မကောင်း။ မသိမသာလေး လမ်းခင်းထားပေးရုံသာ မျိုးသိန်းလည်း တတ်နိုင်ပေမည်။ မျိုးသိန်းလည်း ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ သင်္ဘောစတက်တော့မယ် ဆိုတော့ကာ အဖေတောင့်တ ဆာလောင်နေသော အရာကို လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဇနီးလေးက ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့မလား ဆိုတာတော့ မသေချာပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူလည်းမနက်ဖြန် သင်္ဘောတက်ရတော့မည်….ယမင်းနှင့် ဖခင် ဦးမောင်တို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေပြေလည်လည်ပိုဖြစ်လာမည်ဟု သူမျှော်လင့်ပါသည်။နောက်တစ်နေ့…….“အဖေ…သားသွားပြီနော်….ယမင်းရေ…အဖေ့ကို ကိုမရှိတုန်း ကို့အစား ဂရုစိုက်ပေးပါကွာ…။ ညတိုင်း အဖေ့ကို နှိပ်ပေးလိုက်ဦးနော်….”

မျိုးသိန်း ဇနီးနှင့်ဖခင်ကို နှုတ်ဆက်ကာ တိုက်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ထမင်းစားပြီး အချိုပွဲတည်းနေတုန်း ချွေးမလေးက ဘေစင်မှာ ပန်းကန်တွေ သွားဆေးနေသည်။ချွေးလေးများစို့နေသော ဂါဝန်အပြာနုနုလေး အောက်က နောက်ကျောအလှနှင့် ဆံပင်တွေ ပင့်တင်ထားသော ကုပ်သားနုနုလေးပေါ်က ချွေးစလေးများကို လျှာဖြင့် သပ်ပေးလိုက်ချင်သည်။ သူစားနေသော အချိုပွဲနှင့် ယမင်း၏ ကုပ်သားပေါ်က ချွေးစလေးများ လဲလို့ရရင် လဲလိုက်ချင်တော့သည်။ တင်သားနှစ်ဖက်ကြား ညှပ်နေသော ဂါဝန်ပြာနုနုလေးကလည်း အသည်းယားချင်စရာကောင်းနေလေသည်။ ပန်းကန်တွေ အားရပါးရပွတ်တိုင်း မသိမသာ ယိမ်းထိုးနေသော တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက် ပေါ်က ပင်လာပြာ ရေလှိုင်းများမှာ လှိုင်းများ ထနေသလားပင် မြင်ယောင်မိသည်။ လိုးချင်လိုက်တာ ချွေးမလေးရယ်…..။အမှန်ပြောရင် ဦးမောင်လည်း သူ့ချွေးမ ယမင်းကို လိုးပစ်ချင်နေတာ စမြင်ကတည်းက ပင်မဟုတ်ပါလား။ အကယ်လို့များ သူ့ချွေးမသာ ရေလာမြောင်းပေးဖြစ်ဖြစ် အထာလေးဖြစ်ဖြစ် ပေးလာရင် သူ့ဖက်က လုပ်ဖြစ်ဖြစ်အောင် လုပ်မည်ဟုလည်း အကြိမ်ကြိမ်တွေးနေခဲ့တာ များလှပြီ။ယမင်းလည်း ပန်းကန်များဆေးကြောပြီးနောက် ဧည့်ခန်းဆိုဖာပေါ် လှဲနေလိုက်သည်။ မျက်စိလေးမှေးကာ လင်ဖြစ်သူ ကိုမျိုးကို လွမ်းနေမိသည်။ အိပ်ခန်းထဲလည်း မဝင်ချင်.. အခန်းထဲဝင်မိလျှင် ကိုမျိုးကို လွမ်းကာငိုမိမှာ သေချာသည်။

“သမီးရေ…အဖေ့ကို လာနှိပ်ပေးပါဦးကွာ…ခဏပေါ့”ယောက္ခထီး ဦးမောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။အခုတော့ ဦးမောင်နှင့် ယမင်း ခုတင်ပေါ်မှာ နှစ်ယောက်တည်းပင်။အစာပြတ်နေသော ကျားလှောင်အိမ်ထဲ သမင်တစ်ကောင် ဝင်လာပါက ဒီအတိုင်းတော့ လွတ်ပေးရိုး ထုံးစံဆိုတာမရှိဘူး မဟုတ်လား။ ဒီအချိန် အကြမ်းဖက်ပြီး အတင်း ဝင်လုံးပါက လိုးဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။ ဦးမောင် ခြေဖျား လက်ဖျားတွေ အေးစက်လာသည်။ ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း မြည်ဟီးလာသည်။“ ဟင်……အမလေးတော့။ အဖေ၊ သမီးသွားတော့မယ်….”“ဘာလို့လဲ သမီး” အသံတွေ ကတုန်ကယင်နှင့် ဦးမောင် မေးလိုက်မိသည်။ဟိုက်ရှားပါး… သူ့လီးကြီးမှာ ထောင်မတ်နေသည်ကို သူကိုယ်တိုင် အလန့်တကြားဖြစ်သွားမိသည်။ ဒါကြောင့် ချွေးမလေးက ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းရန်ပြင်နေသည်။ အရှက်တော့ကွဲပြီ။။။ အရှက်ကွဲလက်စနဲ့ မထူးတော့ တခါတည်းသာ ချွေးမလေးကို ကြုံးထည့်တော့မည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ချွေးမလေးက သူ့ကိုမြင်တိုင်း အနေကျပ်နေမှာ ဖြစ်သလို သူလည်း မျက်နှာပူလှသည်။ဦးမောင်သည် ဖွေးဥနေသော ယမင်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို အတင်းဆွဲထားလိုက်သည်။ “ အို… ဘာလုပ်တာလဲ၊ လွှတ်နော်၊ ကိုနဲ့တိုင်ပြောမှာ”ကဲ…. မထူးတော့ပေ။ ယမင်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးကိုပါ အတင်း ချူပ်ထားပြီး အိပ်ရာပေါ် တွန်းဖိထားလိုက်သည်။ ယမင်း၏ ဗိုက်ပေါ်ကိုလည်း တက်ခွထား လိုက်သည်။ ချွေးမလေး၏ ပင့်ချည်ထားသော ဆံနွယ်များမှာ ပြေလျော့ကျကာ အိပ်ရာပေါ်မှာ ဖြန့်ကျဲနေတော့သည်။

ထိုအခါမှ ချွေးမလေးက မျက်ရည်ဝိုင်း လေးနှင့် “မလုပ်ပါနဲ့နော်၊ တောင်းပန်ပါတယ်” တဲ့လေ။ ချစ်စဖွယ်ကလေးတစ်ယောက်လို သူတောင်းပန်ပုံကြောင့် ဦးမောင်မှာ လပြွတ်ကြီး ပိုထောင်မတ်လာသည်။အတင်းရုံးနေသောကြောင့် ဂါဝန်မှ ပခုံးဆွဲ ကြိုးစလေးမှာ သူ့ ဘယ်ဖက်လက်မောင်းထိအောင် လျော့ကျလာသည်။ ထိုအခါ ဖွေးဥနေသော ဘယ်ဖက်ရင်သားမှ နို့သီးခေါင်း စိမ်းစိမ်းလေးကို ပါမြင်လိုက်ရသည်။ ဦးမောင် အလွတ်မပေးနိုင်ပါ။ မြင်ကတည်းက စို့ချင်နေသော ရင်သားကြီးမှာ သူရှေ့မှောက်ရောက်လို့လာပြီ။ဦးမောင် အငမ်းမရ စို့ပစ်လိုက်သည်။ “ အ…မလုပ်ပါနဲ့…. တောင်းပန်ပါတယ် ….အဖေ..အ….အ”ပန်းနုရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ဆွဲစုပ်နမ်းပစ်လိုက်သည်။ ယမင်းကတော့ ခေါင်းကို ခါရမ်းနေသည်။ အမွေးရေးရေးလေးပေါ်နေသော လည်ပင်းဖွေးလေးကို ပါ လျှာနှင့်သပ်ပစ်လိုက်သည်။
လီးကလည်း အတော် ထောင်မတ်ပြီး လရည်များမှာလည်း တစိမ့်စိမ့်ထွက်နေသည်ကို ဦးမောင် သတိထားမိလိုက်သည်။ ကဲ…..ကြာတယ်…။ သူ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲထောင်ရင်း အတွင်းခံကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ အတင်းကြီးပေါင်ကို စေ့ထားသည်။ဦးမောင် စားပွဲပေါ်က မုတ်ဆိတ်ညှပ် ကပ်ကျေး အသေးလေးကို လှမ်းတွေ့လိုက်သဖြင့် ကုတင်ပေါ်ကနေပဲ လှမ်းယူလိုက်သည်။ “ ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ မင်းလည်းပင်တွေကို ဖောက်ပစ်လိုက်မယ်၊ နားလည်လား။ ငါ အခု မင်းကို အရမ်းဆာလောင်နေတာ။ အသာလေးငြိမ်ပေး။ မဟုတ်လို့ကတော့ မင်းလည်းသေ၊ ငါလည်း ထောင်ထဲနေရမယ်။ ကျော်မကောင်းကြားမကောင်းတွေ ဖြစ်ကုန်မယ်။ ငြိမ်ငြိမ်နေပါ၊ မင်းအသားတွေ ပဲ့မသွားစေရပါဘူး၊ မနာကျင်စေရဘူး”

ချွေးမလေးမှာ မျက်ရည်များ နားထင်သို့ စီးကျကုန်သည်။ ပါးဖောင်ဖောင်းလေး နှစ်ဖက်မှာလည်း နီရဲလို့နေသည်။ ဦးမောင် ကပ်ကြေးလေး လှမ်းယူပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်တာ အလုပ်ဖြစ်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်။ ဦးမောင် အသာအယာပဲ သူ့ဒူးနှစ်ဖက်ကို ထောင်ပြီး ပေါင်ကို အနေတော်လောက် ချဲ့ပစ်လိုက်သည်။အဖုတ်လေး၏ နှုတ်ခမ်းသားမှာ နီကျင်ကျင်အရောင်။ ဦးမောင် ညာဖက်လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို အဆုံးထိ ထိုးထည့်ပြီး မွေပစ်လိုက်သည်။“ဟင်းးးး…..အင်းးးးးး…..အ…..အ…အင်းး….ဟင်းးးးး…အာ….အင်း.းး”ချွေးမလေးမှာ အခုမှပဲ မျက်လုံးလေးများမှေးကာ ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ သူ့အပေါ် နှုတ်ခမ်းလေးများကို လျှာဖျားလေး ထုတ်ပြီး အရသာခံ သပ်နေသည်။ လျှာဖျားလေး ထွက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဦးမောင် မနည်နိုင်တော့။ ယမင်း၏ လျှာနှင့် ဦးမောင်လျှာတို့ အထိအတွေ့ချင်း ဖလှယ်ကြသည်။ စောစောက ဘယ်ပြန်ညာပြန်ယိမ်းထိုး ငြင်းဆန်နေသော ယမင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ဦးမောင် လျှာဖျား၏ ချည်နှောင်မှုအောက်ကို အသာအယာ ဝပ်စင်းခတွားကြကုန်ပြီ။ချွေးမလေး၏ သာယာမှုအရှိန်ကောင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဦးမောင်၏ စေစားမှု ဦးဆောင်မှုအောက်သို့ တကောက်ကောက်ပါအောင် မျောပါနေမိသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ထွက်လာသည်။ ဦးမောင်၏ လက်ချောင်းများ ရွဲရွဲစိုနေပြီ။အားလုံး အသင့်အနေထားကို ရောက်နေလေပြီ။ ဖွေးဥနေသော ပေါင်နှစ်ပေါင်ကြားက အဖုတ်လေးကို လိုးရမှာကိုပင် အားနာသလို ဖြစ်မိသွားသည်။ ဦးမောင် ပုဆိုးပင် ချွတ်စရာမလိုတော့။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကျွတ်နေမှန်းမသိ။ ပုဆိုးကွင်းက ဒူးရောက်နေပြီ။

ချွေးမလေးကလည်း အနေတော် ဒူးထောင်ပြီး ကားထားဆဲပင်။ ဖြူအိနေသော ပေါင်အတွင်းပိုင်း နှစ်ဖက်ပေါ်မှာ သွေးကြောစိမ်းလေးများထင်းနေသည်မှာ အသည်းယားစရာကောင်းလှသည်။ မည်းချိတ် နေသော သူ့ လပြွတ်ကြီးကို ချွေးမလေး အဖုတ်ထဲသို့ ထည့်ရမှာကိုပင် အားနာမိသလို ဖြစ်မိသည်။ အဖုတ်ပေါက်ဝကို လပြွတ်ထိပ်ဖျားလေးနှင့် နည်းနည်း တေ့ထားကာ အချိန်ဆ ယူလိုက်သည်။ ဦးမောင် ရင်တွေ လှုပ်ရှားပြီး မွန်ထူနေသည်။လေးလက်မခွဲလောက်ရှိသော လပြွတ်ကို ချွေးမချောလေး၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ဆောင့်သွင်းချလိုက်သည်။“ အား……. အင်းးးး” ချွေးမလေးမှာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး သူ၏ ပန်းနုရောင် အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို သွားတက်ပါသော သွားလေးနှင့် ကိုက်ရင်း ငြီးနေပုံမှာ ချစ်စရာကောင်းလွန်းနေသည်။လီးတဝက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက် အဆုံးထိ ဆောင့်ချလိုက်နှင့် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အသာအယာ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ချွေးမလေး၏ အဖုတ်အတွင်းပိုင်းက ကျဉ်းနေသေးသည်။ လပြွတ်ဝင်တဲ့ အကြိမ်ရေ နည်းသေးတာကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။ ချွေးမလေး၏ အဖုတ်မှာ လတ်ဆတ်နေဆဲဟု ဆိုရမည်။ ဦးမောင်၏ လပြွတ်တစ်ခုလုံးလည်း ယမင်း၏ စောက်စိရည်များဖြင့် ရွဲနှစ်ကုန်တော့သည်။ ချွေးမလေး၏ စောက်စိရည်များကြောင့် ဦးမောင်၏ လပြွတ်ကြီးမှာလည်း ပူပူနွေးနွေး ချိုမြိန်လတ်ဆတ်သော အရသာ အထိအတွေ့ကို အပြည့်အဝခံစားလိုက်ရသည်။ လပြွတ်ကြီးက အရည်လျှံနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို နာနာလေး ထောင်းပေးနေတာကြောင့် အသံများက တပြွတ်ပြွတ် မြည်နေတော့သည်။လပြွတ်မဝင်ခင်ကတော့ အတင်းရုန်းကန်နေသည်…အခုတော့လည်း သူပဲ မဟုတ်သလိုလိုနှင့်….မျက်လုံးလေး မှိန်းရင်း…တိုးတိုးလေး ငြီးတွားရင်း….သာယာချင်တိုင်း သာယာနေလိုက်တဲ့ ချွေးမလေး… …..။မက်စိတ်များနှင့် သာယာမှု အထွပ်ထိတ်ကို တက်လှမ်းနေသော ချွေးမလေး၏ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း လိုးရင်းနှင့် ဦးမောင်၏ လီးကြီးမှာ ပိုပို တောင့်တင်းမာတောင်လာတော့သည်။ ယမင်း၏ သေးသွယ်သော နှာခေါင်းဖျားထိပ်၌ ချွေးစက်လေးများ နေရာယူလာကြသည်။

နှာဖူးလေးမှာလည်း ချွေးဆီများ ကပ်ငြိလာနေသည်။ ဦးမောင်၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးနှင့် ရင်ဘတ်ကြီးတစ်ခုလုံးလည်း ချွေးစေးများဖြင့် တဝင်းဝင်း ဖြစ်လာသည်။ ယမင်းခင်ဗျာ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့….။ သူ့ အဖုတ်ထဲမှ အရည်တွေလည်း တစိမ့်စိမ့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်လာသည်ကို ယမင်းကိုယ်တိုင် သိနေပါသည်။ ဒီအရသာကို ယမင်း မက်မောပါသည်ဟု မရှက်တမ်း ဝန်ခံလိုက်ချင်သည်။ သူ၏ စောက်စိရည်များမှာ အဖုတ်တွင်းမှ လျှံ၍ သူ့တင်ပါးဆီသို့ စီးနေသည်ကိုပါ ခံစားနေရသည်။“ အင်းးးး အင်းးးး “ ကောင်းလား….သမီးရေ…” ချွေးမလေးက မဖြေ။ဦးမောင်၏ မေးသံကို ကြားသော်လည်း သူမဖြေချင်…. ခုချိန်မှာ ဦးမောင်၏ လပြွတ်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲမှ ပြန်နှုတ်သွားမှာကိုလည်း ယမင်း မလိုလားပေ။ ယောက္ခထီးကို သူသာယာတပ်မက်နေကြောင်းလည်း ပြောပြချင်နေသည်။ မိန်းမတို့ မာယာဆိုတဲ့ အတိုင်း… ဦးမောင်ကို သွယ်ဝိုက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။ယမင်းက သူ၏စောက်စိ အတွင်းကြွက်သားများနှင့် ဦးမောင်၏ လီးတံကြီးကို ဆွဲညှစ်ထားလိုက်သည်။ အတွင်းကြွက်သားများနှင့် ယောက္ခထီး၏ လီးကြီးကို ညှစ်ပေးလိုက် ဖြည်ပေးလိုက် ကစားပြလိုက်သည်။“အားးး… ကောင်းလိုက်တာ သမီးလေးရယ်……. ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တဲ့ သမီး…အင်းးး…..ကျွတ် ကျွတ်”ယောက္ခထီး၏ လီးကြီးမှာ ကိုမျိုးထက် ပိုရှည်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဒါကြောင့်လားမသိ….သူ့ စောက်ဖုတ် အတွင်းပိုင်းထိကို ယောက္ခထီးက လီးရှည်ကြီးဖြင့် ထိထိမိမိကို ဝင်မွှေပေးနိုင်သည်။အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရလျှင် ကိုမျိုးနှင့်တုန်းက တစ်ခါမှ ဒီလောက် စောက်ရည်တွေ စိမ့်မထွက်ဘူးသလို သာယာမှုလည်း အခုလောက် မရခဲ့ပဲ။ ယောက္ခထီးက သူ့ လီးရှည်ကြီးဖြင့် ယမင်း၏ ရမက်စိတ်ကို အဆုံးထိ ဆွပေးနိုင်ခဲ့သည်။ စောက်စိရည်များလည်း အဖုတ်ထဲမှာ ရွဲရွဲစိုကာ လျှံကာ ထွက်ကုန်ကြပြီ။

ကိုမျိုးနဲ့ဆို ယမင်းလေးမှာ တစ်ကြိမ်တောင် မပြီးသည်က ခပ်များများပင်။ကာမဆက်ဆံတဲ့ အရသာဆိုတာကို ယောက္ခထီး၏ လပြွတ်ရှည်ကြီးကြောင့် ယမင်း ကောင်းကောင်း သိခွင့် စားသုံး ခွင့်ရလိုက်သည်။ ခုချိန် အလိုးခံနေတုန်း တန်းလန်းမှာပင် သုံးကြိမ်ပြီးသွားပြီလေ…..။ နောက် စတုတ္ထအကြိမ် ကာမ အထွပ်ထိပ် ရောက်ဖို့ကို ယောက္ခမနှင့် ကာမ ခရီးတိုလေးကို ဆက်သွားချင်သေးသည်။အခု ယောက္ခမကြီးက ပေးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဒီလို အရသာမျိုးကို နောက်များမှာလည်း ထပ်လိုချင်မိနေ၏။ ယမင်းလည်း သူ့ယောက္ခထီးကြီးကို သူဒီထက်ပို ဆာလှောင်တောင့်တသေးကြောင်းနှင့် ကိစ္စမပြီးချင်သေးကြောင်း အချက်ထပ်ပြလိုက်သည်။ဝမ်းဗိုက်သားနှင့် စောက်ဖုတ်ကို အလိုက်တသင့်လေး ကော့ကော့ပေးလိုက်သည်။ ယောက္ခထီးကြီးက အဆောင့် ချွေးမလေးက အကော့….ဟန်ချက် ညီညီ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ နည်းနည်းမောလာတာကြောင့် ကော့ပေးနေတာတွေကို ရပ်ပြီး ထောင်ထားတဲ့ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ပြီး ယောက္ခထီး၏ မည်းပြောင်ပြောင် တင်ပါးကြီးကို ခြေသလုံးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲချိတ်ထားလိုက်သည်။ လှုပ်ရှားနေသော ယောက္ခထီး၏ တင်ပါးမည်းကြီးမှာ ယမင်းလေး၏ လုံးသွယ်သော ခြေသလုံးဖြူဖြူလေးများ အောက်မှာ စုန်ချည် ဆန်ချည် ပြေးလွှားနေတော့သည်။“ အိုးးး… ကောင်းလိုက်တာ….ကောင်းလိုက်တာ…. အရမ်းကြိုက်တယ်”ယမင်းလေးမှာ ချစ်စရာ အသံတိုးတိုးလေးနှင့် နှုတ်မှ လွှတ်ခနဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။အတော်လည်း ထန်တဲ့ ချွေးမချောလေးပဲဟု လိုးနေရင်း ဦးမောင်တွေးနေမိသည်။ ရွဲစိုပြီး ညှပ်အားကောင်းတဲ့ စောက်ဖုတ်ကလေးပိုင်ရှင် ချွေးမလေးကို ဘာနှင့်မှ မလဲပစ်နိုင်တော့ပါ။“ အားးး… ပြီးတော့မယ် … အရည်တွေ လွှတ်လိုက်တော့မယ်နော်…သမီး…။ အဆင်ပြေလားသမီး….. အဆင်ပြေပါတယ်နော်…. “

ပြောရမယ်ဆို ယမင်း မတော်ချင်သေးပါ….ထပ်ပြီး လပြွတ်ရှည်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ စိမ်ထားတဲ့ အရသာကြီးကို ခံချင်သေးသည်။ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ခပ်မှေးမှေးလေးနှင့် ယောက္ခထီးကြီးကို လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။ ယောက္ခထီးကြီးမှာ ဇောချွေးတွေက သူ့မျက်နှာမည်းကြီး တစ်ခုလုံး ဝင်းနေသည်။ မောဟိုက်နေသော ယောက္ခထီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း အားနာမိသည်။“အင်း….ပြေတယ်…အဖေ.. အရည်တွေ လွှတ်လိုက်နော်….အဖေ…အ….အ”ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် ယမင်း၏ အကျင့်လေးအတိုင်း အောက်နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ကလေးလေးသဖွယ် ကိုက်ဖိထားလိုက်သည်။ ဦးမောင်လည်း ခပ်မြန်မြန်လေး အရှိန်ဖြင့် တရပ်စပ် မညှာတမ်း ဆောင့်ထိုးတော့သည်။ စောက်ရည်များမှာ လီးတံရှည်ကြီးက ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ထိုးနေတာမို့ တပြွတ်ပြွတ် အသံတွေ ထွက်လာပြန်သည်။“အ…အ…အ….ဟင်းးးး..အ..ကောင်းလိုက်တာ…အဖေရယ်….အားး…ဟင်းးးးး.”မင်းလေးလည်း အခုမှပဲ ကာမ အထွတ်ထိပ်ကို ရောက်ကာ စတုတ္ထအကြိမ် ပြီးသွားခဲ့ပြန်သည်။ ဦးမောင်၏ သုတ်ရည်များလည်း လပြွတ်ဝဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် စီးလာကုန်ကြပြီ။ဦးမောင် တစ်ကိုယ်လုံး တုံခါသွားတော့သည်။ လပြွတ်တံထဲကနေ သုတ်ရည်များ ထွက်သွားသော အရသာထူးကြီးကို အားပါးတရ ထိတွေ့ခံစားလိုက်သည်။ သူ့လီးတစ်ခုလုံးမှာ ချွေးမလေး၏ စောက်ရည်များရော၊ သူ့ သုတ်ရည်များပါ အပြွတ်လိုက် အခဲလိုက် ကပ်ကုန်တော့သည်။အဖုတ်တွင်းသို့ နွေးထွေးသော သုတ်ရည်လေးများ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် အင်နှင့်အားနှင့် ဝင်လာနေတာကို နှင်းဖွေးလေး ခံစားလိုက်မိသည်။ သုတ်ရည်လေးများ အဖုတ်တွင်းထဲထိ စီးဝင်သွားသော အရသာမှာလည်း တစ်မျိုးတစ်မည် ချိုမြိန်လှသည်။ အခုလို သုတ်ရည်အများအပြား သူ့ အဖုတ်ထဲဝင်သွားသည်ကို ယမင်း တစ်ခါမှ မခံစားဖူးပါ။ ယောက္ခထီးကြီးကြောင့်သာ ဒီလို အရသာထူးတွေ ကြုံခွင့် ခံစားခွင့် ရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား…..

ဦးမောင်လည်း မိန်းမဆုံးပြီးကတည်းက အငတ်ငတ် အပြတ်ဖြစ်ခဲ့ရသော ဆာလှောင် မွတ်သိပ်မှုကို အသားဖြူဖြူ တင်တောင့်တောင့် နို့ကြီးကြီး ချွေးမလေးကြောင့်သာ အာသာပြေခွင့်ရခဲ့သည်။လပြွတ်ကြီးလည်း ၂ လက်မလောက်ထိ ပြန်ကျုံ့သွားတော့သည်။ သို့သောသုတ်ရည်များမှာ လပြွတ်ထိပ်မှ တစက်စက်ကျကောင်းတုန်း ရှိသေးသည်။ အိပ်ယာမှာလည်း ယောက္ခထီး၏ သုတ်ရည်များကြောင့် ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ပေကျန်ကုန်၏။ ချွေးမလေး၏ အဖုတ်တွင်းမှ သုတ်ရည်များမှာလည်း ပြန်လျှံထွက်ကာ အိပ်ယာခင်း၌ အိုင်ကွက်ငယ်လေး ဖြစ်နေလေပြီ။“ အဖေ အိပ်တော့မယ် သမီးရေ”ယမင်းလည်း ကုန်းရုန်းထကာ ဒူးထထောက်လိုက်သည်။ သူ့ပေါင်အတွင်းခြမ်း နှစ်ဖက်လုံး သုတ်ရည်များ ချောင်းစီးကုန်ကြ၏။ ဒူးထောက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးများ ဆူထားပုံမှာ ချစ်စရာကောင်းလွန်းသလို နို့ဖွေးဖွေးကြီးများ တင်းတင်းရင်းရင်း တွဲနေတာလေးက ရှုမငြီးပုံရိပ်ပင်။ဗိုက်သားတဝိုက်မှာ လုံးကာ လိမ့်နေသော ဂါဝန်ပါးလေး၏ ပခုံးကြိုးသိုင်းနှစ်ဖက်ကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး လက်ဝဲဘက်အစွန်နားသို့ လေးဖက်ထောက် သွားကာ ယောက္ခထီးဖက်ကျောပေးရင်း လှဲအိပ်နေလိုက်သည်။ ဂါဝန်ပြာလေး၏ အောက်စများက ပေါင်တဝက်လောက်သာ ဖုံးထားသဖြင့် ဖြူနုနေသော အနောက်ပိုင်း ပေါင်သားလေးနှင့် သွယ်လျသော ခြေသလုံးတို့မှာ ရင်ဖိုစရာ။ဦးမောင်လည်း သားဖြစ်သူ အိပ်ခဲ့သော နေရာမှာပဲ ကျောဆန့်ရင်း ချွေးမလေး၏ နောက်ပိုင်းအလှကို ရင်တလျှပ်လျှပ်နှင့် ကြည့်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

“ဟင့်….ဟင့်…ဟင့်…ရှလွှတ်”ငိုသံတွေ နားထဲကြားနေရသဖြင့် ဦးမောင် အိပ်ယာမှနိုးလာသည်။ နာရီလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မနက် ၇နာရီ ၁၀မိနစ်ပင် ရှိနေပြီ။ တစ်ညလုံး အိပ်ကောင်းကောင်းဖြင့် အိပ်လိုက်ရာ ငိုသံတွေ ကြားမှပဲ ဦးမောင် နိုးလာတော့သည်။ ချွေးမလေး ယမင်း ငိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ဖွေးဥနေသော လက်ဖျံ သေးသေးသွယ်လေးကို ထောင်ထားသော ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ် တင်၍ ယူကျုံးမရတဲ့ ခံစားချက်တို့ဖြင့် မျက်နှာအပ်ကာ ငိုနေမိသည်။ အိမ်မက်သာ ဖြစ်ခွင့်ရပါက အိမ်မက်သာ ဖြစ်လိုက်ချင်သည်။ ရှက်လည်းရှက်မိသည်။ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်လို့ တင်ရမှန်း မသိ။“ သမီး….အဖေ တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ…။ သမီးရဲ့ အလှတွေအောက်က အဖေ မရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တာပါ သမီးရယ်…။ အိုးချင်းထား အိုးချင်းထိ၊ ကြိုးချင်းထား ကြိုးချင်းငြိ စကားလည်း ရှိတယ်လေ….သမီးရဲ့။ အဲဒီစကားအတိုင်း သမီးနဲ့ အခုလို ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ သမီး…။”ဦးမောင် ချွေးမလေး အနီးတိုးရင်း ခေါင်းကို အသာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ ယမင်းလေး၏ နူးအိနေသော ဆံနွယ်လေးများကို အသာအယာ စုပြီး ဘယ်ဖက်တစ်ခြမ်းသို့ ပို့ပေးလိုက်မိသည်။ မွေးညှင်းနုလေးများ ဖွေးဥနေသော ဂုတ်သားလေးပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။ ဦးမောင် စိတ်ရိုင်းတွေ ပြန်ဝင်လာပြန်သည်။“ ဟင့်….ဟင့်…အဖေ့သား ကိုမျိုးကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး….ဟင့်….ဟင့် သေတာ သေလိုက်ချင်တယ်…”

ချွေးမလေးက မျက်နှာလေးမော့ကာ တရှုတ်ရှုတ် ငိုညဉ်းပြနေသည်။ ချွေးမလေး၏ မျက်နှာ ဖွေးဖွေးနုနုလေးပေါ်မှာ ပန်းရောင်သန်းနေပုံကို ကြည့်ပြီး ဦးမောင် လီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ထောင်လာတော့သည်။းမလေး၏ အိစက်နေသော မျက်နှာလေးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာလေး ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူ့မျက်နှာဖက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်သည်။ ချွေးမလေးက မကြည့်ရဲ၊ မျက်လွှာကို အောက်စိုက်ထားသည်။“ သမီး…..…သမီးကို ချစ်တယ်….အရမ်းချစ်တယ်။ သမီးကို အချစ်ဆုံးပဲ။ သမီးနဲ့ တသက်လုံး အတူတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေသွားလို့ရတယ်…သမီး။ ဘာမှတွေးပူမနေနဲ့။ အဖေတို့နှစ်ယောက်က ဘာမှ မပြောဘဲနေရင် ဘယ်သူမှလည်း သိမှာမဟုတ်ဘူး။ တိုက်ခန်းထဲမှာလည်း တို့နှစ်ယောက်တည်းရှိတာ….”ယောက္ခထီးကြီး ပြောတာလည်း ဟုတ်သလိုတော့ရှိသည်။ ဒီအိမ်မှာက ယောက္ခထီးနဲ့ နှစ်ယောက်တည်းရယ်…။ ကိုမျိုးကလည်း အနည်းဆုံး ၆လတောင်ကြာမည်။ ယောက္ခထီးဆီမှာ တိုက်ခန်းအပိုင်၊ Taxi တစ်စီးအပိုင်၊ ဘဏ်မှာ စုထားတာကလည်း ရှိတယ်ဆိုတော့ ပူစရာသိပ်မရှိ။ ယမင်းလေးလည်း တွေးရင်း နည်းနည်းတော့ စိတ်ပူလျော့သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ ပါးလေးကို ဖောင်းဖောင်းလေးလုပ်ပြီး ယောက္ခထီးကြီးကို မျက်တောင်လေး အသာပင့်ကာ တချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချစ်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ချွေးမလေး…..ချွေးမလေး၏ အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် ဦးမောင်မှာ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားလာရသည်။ ချွေးမလေး၏ လည်ဟိုက်နေသော ရင်အုံအပေါ်ပိုင်းကို ကြည့်ပြီး ဦးမောင် ရမ္မက်စိတ်များ ထကြွသောင်းကျန်လာပြန်သည်။ လီးချောင်းကြီးမှာ ပိုပြီး ထောင်မတ်လာရသည်။ဦးမောင် မျက်နှာကိုရှေ့တိုးကာ ချွေးမလေး၏ ဆူနေသော နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ဆွဲနမ်းပစ်လိုက်သည်။ ချွေးမလေးကလည်း အလိုက်တသိ နှုတ်ခမ်းတွေကို ဟပေးလိုက်၏။ လျှာချင်းလျှာ ကူးလူးဆက်ဆံကြတော့သည်။ချွေးမလေး၏ အသက်ရှူသံများ အခန်းထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချွေးမလေး၏ သွားရည်စလေးများ ဘေးနှုတ်ခမ်းစွန်းတစ်ဖက်မှ နည်းနည်းစီးကျလာသည်။ နှစ်ယောက်လုံး ရမ္မက်စိတ်ပြင်းလာကြသည်။ နှစ်ယောက်သား အပေးအယူ မျှစွာဖြင့် ဟန်ချက်ညီညီ လျှာချင်းလျှာ မွေနှောက် ကစားနေကြသည်။

ယမင်း၏လက်တဖက်မှာ ဦးမောင်၏ လီးချောင်းကြီးကို အသာအယာ ညှစ် ပေးနေသည်။ နှစ်ယောက်သားဆီမှ သက်ပြင်းသံများလည်း တိုးငြီးစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ယမင်းလည်း ယောက္ခထီး၏ လီးအားစုပ်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်လာမိသည်။ သူ့ကို သူလည်းဘာဖြစ်မှန်း ယမင်းမသိတော့ပါ။ သိလည်းမသိချင်တော့ပါ။ သူ့ စောက်ရည်များ စို့တက်လာသည်ကို ယမင်းခံစားလိုက်မိသည်။ ယောက္ခထီးကို ပက်လက်လှန်အနေအထားဖြစ်အောင် တွန်းလှဲ လိုက်ရင်း ယောက္ခထီး၏ လီးတံရှည်ကြီးကို သူ့ဖင်နှစ်ဖက်ကုံးကာ မြိန်ရေယှက်ရေ လျှက်ပေးလိုက် စုပ်ပေးလိုက် လုပ်ပေးနေမိတော့သည်။“ အား…ကောင်းလိုက်တာ….သမီးရယ်…..အ…အား”ဒီလိုနှင့် သူတို့ နှစ်ဦးသား ချစ်ရမ္မက်စခန်းကို တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြလေသည်….ပြီးပါပြီ။

Zawgyi
ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ ရေစိုနေသော ဂျင်းဘောင်ဘီတို အပြာလေးနှင့် ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ပေါင်တံလေးနှစ်ဖက်က … မြင်သူတိုင်း ငေးရက်စရာ…. ရေတွေ ရွှဲနေသော အဖြူရောင် ရှပ်အကျႌလက်ရှည် အပါးလေးအောက်က ရင်သားကြီးနှစ်ဖက်မှာ ဖောင်းကား တင်းရင်းလျက်….လှလိုက်တာ ယမင်းရယ်.မနေ့တနေ့က facebook ပေါ် တင်ထားသော ချွေးမနဲ့ သားဖြစ်သူ ရဲ့ Honeymoon photo ဓာတ်ပုံများကို ဦးမောင် အငမ်းမရကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ ချွေးမလေးကို အကြိမ်ကြိမ် ပြစ်မှားနေမိတော့သည်။ ချွေးမလေး ယမင်းကို ဦးမောင် စိတ်နဲ့ပြစ်မှားနေမိသည်မှာ အခုချိန်က ပထမဆုံးမဟုတ်ပါ။သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်းက ယမင်းကို ယခု တိုက်ခန်းသို့ စတင်ခေါ်ဆောင်ကာ ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးမောင်နှင့် စတင် မိတ်ဆက်ပေးသည့် နေ့ကတည်းကဟု ဆိုရမည်။ အဲဒီတုန်းက ယမင်းက စကပ်တိုလေး၊ အကျီလက်ပြတ်တိုလေး ဝတ်လာသည်။ ဖွေးဥနေသော သူမ၏ ပေါင်တံလေးများနှင့် သွေးကြောစိမ်းလေးများ သန်းနေသော လက်မောင်းဖြူဖြူဥလေးကို ကြည့်ရင်း ဦးမောင်၏ လီးကြီးမှာ ပုဆိုးကြားမှ ပြူးထွက်လာခဲ့သေးသည်။ ဦးမောင်လည်း အဲဒီတုန်းက ယမင်းနှင့် ကမန်းကတမ်း စကားဖြတ်ကာ အိပ်ခန်းထဲ အမြန်ပြေးခဲ့ရသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဦးမောင်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကတည်းက မိန်းမဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားသဖြင့် တစ်ဦးတည်းသော သားနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ဤတိုက်ခန်းလေးထဲမှာ နေလာကြရသည်။ အခုတော့ ချွေးမငယ်လေး ရောက်လာသဖြင့် သုံးယောက်ပေါ့လေ။သုံးယောက်သာ ဆိုသော်လည်း သင်္ဘောသားဖြစ်သူ သားငယ်မှာ နောက်တစ်ရက်နှစ်ရက်ဆို သဘေ်ာတက် လိုက်သွားလျှင် သူနှင့် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမလေးသာ နှစ်ယောက်တည်း တိုက်ခန်းလေးထဲမှာ ကျန်ရစ်ရတော့မည်။အသားအရည်မှာ ဖြူဖွေး အိစက်လှသော လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမချောကြီးမှာ အသက်က ခုမှ ၁၉ သာရှိသေး သည်။ မွန် ကရင်စပ်သူဖြစ်သည်။ ကျောင်းက နောက်ဆုံးနှစ်ဖြေပြီးကာစသာ။ သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်းက ၂၂နှစ်။ သားဖြစ်သူက သူသဘေ်ာပေါ်မတက်ခင် ယောကျ်ားသားများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသော အလှပဂေး ယမင်းလေးကို စိတ်မချသောကြောင့် အခုလို စောစောစီးစီး လက်ထပ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။အသက်က ၁၉ နှစ်ဆိုသည်နှင့်အညီ ပျိုမျှစ်လတ်ဆတ်မှုကအပြည့်….တင်သားများကတောင့်တောင့် တင်းတင်းပြည့်ဖောင်းလျက် ၊ ရင်သားနှစ်ဖက်ကြီးက ဆူဆူဖြိုးဖြိုး လုံးလုံးအိအိနှင့် ရှေ့ကပဲကြည့်ကြည့် နောက်ကပဲ ငမ်းငမ်း မျက်စိက မခွာနိုင်အောင် လှရက်လွန်းသူဟုဆိုရမည်။ ဒါကြောင့်လည်း တက္ကသိုလ်ကျောင်းတုန်းက မေဂျာqueen အဖြစ်သုံးနှစ်ဆက် ရွေးခံရရုံမက တကျောင်းလုံး၏အလှဆုံး University Queen အဖြစ်ပါ နှစ်နှစ် ဆက်ရွေးခံရသည်အထိ ကိုယ်လုံးအလှအပရော၊ မျက်နှာအလှအပရော အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိသည့် ချွေးမလေးပင်။

“အဖေ၊ ညလည်းနက်လှပြီ။ အိပ်တော့လေ။ သမီးလည်း အခုမှ ရေချိုးပြီးတာ။ သမီးတို့ အိပ်တော့ မယ်နော်….” သူ့ရှေ့မှာ ကိုယ်ပတ် တဘက်လေးပတ်ပြီး ပြောနေသော ချွေးမလေး ယမင်း…..။ ဦးမောင်လည်း ယမင်းအကြောင်းတွေးနေရာမှ ရုတ်တရက် လန့်သွားသည်။“ အော်…အေး…အေး သမီးလေး။ အဖေ လည်း အိပ်တော့မယ်။ ဒါနဲ့ သားရော?” “ အဖေ့သားက အိပ်ယာထဲမှာ စောင့်နေတယ် အဖေရဲ့” ဟု ပန်းနုရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို စူတူတူလုပ်ရင်း ချာကနဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ကိုယ်လုံးပေါ်ကို အဖြူရောင် တဘက်စည်းထားသော ချွေးမလေး၏ ဖြူးဖွေးအိစက်နေသော နောက်ကျောအလှ၊ ဆံပင်ကို ထုံးကာပင့်တင်ထား၍ မြင်နေရသော ပခုံးနှစ်ဖက် အလှ၊ ပြည့်တင်း ဖောင်းကားနေသော တင်ပါးအလှ၊ ရေစက်တွေ စီးနေတဲ့ ချောမွတ်နေသော ခြေသလုံးအလှ၊ အခန်းဝမှာ သမင်လည်ပြန်လေးနဲ့ မခို့တရို့ကြည့်သွားတဲ့ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့် ချစ်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ချွေးမ။ချွေးမလေးမှာ သားငယ်နှင့် မင်္ဂလာမဆောင်ခင် သည်တိုက်ခန်းကို လေးငါးခေါက်မက လာလည်ဖူးသည်။ အဲဒီတုန်းကတည်းက ဦးမောင်မှာ ချွေးမလောင်းလေးကို မသိမသာ ခိုးငမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ကို ယောကျ်ားတိုင်း ငမ်းလည်းငမ်းချင်စရာပဲလေ။

ဒူးပေါ် စကပ်တိုလေးဝတ်လာလိုက် ၊ လက်ပြတ် ကြိုးတိုင်းလေးတွေ ဝတ်လာလိုက်နှင့် လှချင်တိုင်းလှနေတတ်သည်။ ဖွေးဥပြီး အစိမ်းနုရောင်လေးတွေ သန်းနေတတ်သော ခြေသလုံးက အထင်သား ၊ ပင့်ချီထားတတ်သော ဆံနွယ်စတွေ အောက်က အမွေးနုနုလေးတွေ လှုပ်ခါနေတဲ့ ဖြူဝါရောင် လည်သားနဲ့ ကုပ်သားအလှ…၊ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး လက်နှစ်ဖက်မှာလည်း အားပါးတရ နမ်းရှိုက်ပစ်ချင်စရာ။ချွေးမလောင်းလေးနှင့် စကားပြောတိုင်း လှုပ်ရှားနေသောစိတ်ကို မနည်းထိန်းရင်း အသံငြိမ်အောင် ပြောယူရတဲ့ အထိ ဦးမောင်သည် ယမင်းလေးအပေါ် ကြွေခဲ့ရသည်။ ယမင်း တိုက်ခန်းကနေ အလည်ပြန်သွားတိုင်း ဦးမောင်ခင်ဗျာ အိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ကာ လရည်တွေ ထုတ်ယူရတဲ့ အထိကို ယမင်းကို မက်မောခဲ့ရသည်။သူ့အခန်းနှင့် သူ့သားအခန်းက ကပ်လျက်၊ သုံးထပ်သားလေးသာခြားသည်။ သုံးထပ်သားကလည်း အပေါက် အပေါက်တွေက အများကြီး။ သားငယ် မင်္ဂလာမဆောင်ခင်ကပဲ ကြည့်ကောင်းအောင် စက္ကူတွေနဲ့ ကပ်ဖာထားရသည်။ ဒီတော့ စက္ကူကို မျက်စိတစ်ပေါက်စာလောက် ဖောက်လိုက်ရင်ပဲ ဦးမောင်တစ်ယောက် တဖက်ခန်းကို လှမ်းမြင်နိုင်သည်။ တမြန်နေ့ကပဲ သားအခန်းထဲကို ညအိပ်မီး ဆင်ပေးထားသေးသည်။ တကယ်တော့ ညအိပ်မီးက ဦးမောင် ချောင်းကြည့်ရင် သားနှင့်ချွေးမကို ကောင်းကောင်းမြင်နိုင်ဖို့ ဦးမောင်ဉာဏ်များခြင်းပင်။

သူ့သားကိုမြင်တာ မမြင်တာ အရေးမကြီး။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမလေးရဲ့ အလှတရားကို ပြက်ပြက်ထင်းထင်းကြီး ကြည့်ရမြင်ရ ငမ်းရဖို့သာအဓိက…. ပြီးတော့ ကောင်းခန်းများတွေ့လျှင် ဖုန်းနှင့် ဗီဒီယို ရိုက်ထားလိုက်ရုံ။ဒါမှလည်း သူ့သားနှင့် ချွေးမလိုးနေသောvideo file ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ဦးမောင် တစ်ယောက် မကြာမကြာ ဂွင်းထုကာ အာသာဖြေလို့ရပေမည် မဟုတ်လား…ဦးမောင် အိပ်ခန်းထဲ ရောက်တာနှင့် သူ့အခန်းမီးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဖုန်း ဗီဒီယို ကင်မရာကို အသင့်ဖွင့်ထားလိုက်သည်။ တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် စက္ကူပေါက်ကို ဖောက်ကာ ချောင်းမြောင်းရေးနှင့် ရိုက်ကူးရေး အလုပ်ကို စလုပ်တော့သည်။သားငယ်အခန်းထဲမှာတော့ ညအိပ်မီးထွန်းထားသည်။ သားငယ်က အိပ်ယာပေါ် လှဲလျက် သူ့ဇနီးလေးကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ချွေးမလေးက သူမ ပတ်ထားသော တဘက်ဖြူကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်လေသည်။ တင်ပါးနှစ်ဖက်အလှတရားမှာ အံ့မခန်းပင်… ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလွန်းသည်…. ဆူဖြိုးမောက်နေသော တင်ပါးနှင့် ပေါင်တံတလျှောက်ကို အငမ်းမရ မျက်တောင်မခတ် ဦးမောင်ကြည့်နေမိသည်။ ဗီဒီယို ကင်မရာကို လည်း အလွတ်မပေး။အသက်၁၉ နှစ်အရွယ်ရဲ့ ပျိုမြစ်ဆဲ၊ လတ်ဆတ်ဆဲ၊ လန်းဆန်းဆဲ ၊ တောင့်တင်းဆဲ၊ အနံ့သင်းဆဲ၊ကြွကြွရွရွ….အလှတရားပါတကား….။ အော်… ချွေးမလေးရယ်…လှလိုက်တာ….. …နှုတ်ခမ်ပါးပါးလေး…ပါးဖောင်းဖောင်းလေး….. အိုးကားကားလေး..နို့တင်းတင်းလေး…….ယမင်းဆိုတဲ့ သမီး..အလိမ္မာ…ချွေးမေချောလေး…….လှချင်တိုင်းလှနေလိုက်တာ……. သမီးလေးရယ်….။ ဒီညတော့ သားငယ်နှင့် ဦးမောင် နေရာချင်း လဲလို့ရရင် လဲလိုက်ချင်သည်။

ယမင်းလေးရဲ့ အသားများက တင်းရင်း ဖွေးဥနေသည်။ ၁၉နှစ်ဟူသော အရွယ်ကောင်း၏ အလှတရားနှင့် ပြည့်စုံလှသည်။ လုံးအိ ဖြိုးမောက်နေသော ရင်သားဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးမှာ ဆုပ်နယ်ပြီး စို့ပစ်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ သားဖြစ်သူလည်း မနေနိုင်တော့။ အိပ်ယာမှ ထပြီး ယမင်းလေးကို လက်မောင်းမှ ဆွဲကာ အိပ်ယာပေါ်လှဲချ ခိုင်းလိုက်သည်။ယမင်းလေးကိုယ်ပေါ်ကနေ နို့သီးစိမ်းစိမ်းလေးအား အားရပါးရ စုပ်ရင်း လက်တစ်ဖက်မှာလည်း အခြားရင်သား တစ်ဖက်ကို စိတ်တိုင်းကျ ဆုပ်ခြေ နှယ်ပေးနေသည်။ မျိုးသိန်းက သူ့ညအိပ်ဝတ်ဘောင်းဘီကို နို့ဆို့ရင်း တန်းလန်းပင် ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ နို့စို့နေသော တပြွတ်ပြွတ် အသံမှာ အတိုင်းသားကြားနေရသည်။“ကိုရေ…. ဖြည်းဖြည်း စို့ပါလို့ ဆို…. ဟိုဖက်မှာ အဖေကြားသွားမှဖြင့် အားနားစရာကြီး” မျိုးသိန်းကတော့ အရှိန်မလျှော့ တပြွတ်ပြွတ်မြည်အောင်ကို ဆက်စို့နေသည်။ ဖခင်ကြီး ဦးမောင်ကြားအောင်ပင် တမင် အသံမြည်အောင် လုပ်နေသလား ထင်ရသည်။ာင်းကြည့်နေသော ဦးမောင်း၏ ငယ်ပါမှာ အစွမ်းကုန် ထောင်မတ်လာသည်။မျိုးသိန်းက “ယမင်းရေ….. ကိုယ့်ကို မင်းနှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ စုပ်ပေးပါဦး…”းသိန်းက ပြောပြောဆိုဆို ကုတင်ပေါ် ပြန်လှဲနေလိုက်သည်။ အလိုက်သိသော ယမင်းးလေးက မျိုးသိန်း၏ ထောင်မတ်နေသော လပြွတ်ကြီးကို အားပါးတရ စုပ်ပေးနေရှာသည်။ မျိုးသိန်းလည်း တဟင်းဟင်းနဲ့ သက်ပြင်းတွေ အကြိမ်ကြိမ် ချနေသည်။ ယမင်းလေးမှာ ဖင်နှစ်ဖက် ထောင်ပြီး လီး စုပ်ပေးနေတာကြောင့် သူ၏ တင်ပါးအလှကို ဦးမောင် အမိအရ ကင်မရာ ဖမ်းထားနိုင်လိုက်သည်။

“ ကိုရေ…မောပြီကွာ…ကိုယ့်အလှည့်နော်….” အလိုက်တသင့် ကျောလှဲရင်း ဒူးထောင် ပေါင်ကားပေးထားတဲ့ ချွေးမလေး။ မျိုးသိန်းက ထောင်မတ်နေတဲ့ သူ့လီးကြီးကို ယမင်း ပေါင်ကြားထဲ ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။ “ အင်းးးးးး” “ ကောင်းလား…..ချစ်ရေ….” “ အင်း….ကောင်းတယ်….ကိုရော…” “ အင်း…..” တရပ်စပ် ဖြေးဖြေးချင်း ရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်နေသော မျိုးသိန်းကို မြင်နေရသည်။ သူ့ချွေုးမလေးမှာ ပက်လက်အနေအထားမှာတောင် သူ့ရဲ့ ရင်သားကြီးများမှာ အထင်းသားကြီး ပြူးထွက်နေသည်ကို တွေ့နေရသည်။ အတော်ကို ကြီးတာပဲ။အရည်များ တစက်စက်ကျနေသော လပြွတ်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း “ကို…ပြီးပြီ ချစ်ရေ…..” “မြန်လိုက်တာနော်…..အင်းပါ…. ကိုလည်း ပင်ပန်းရောပေါ့… ကိုလည်းနားတော့နော်….အိပ်ပြီကိုရေ…”စိတ်သာလျှော့လိုက်ရတာ… ယမင်းခင်ဗျာ…အာသာမပြေပါ။နောက်တစ်နေ့…..ထုံးစံအတိုင်း ချွေးမလေးမှာ ဆံနွယ်တွေကို အနောက်ဖက်စုကာ အကုန်ပင့်တင်ထားသည်။ ပင်လယ်ကမ်းခြေပုံ အပြာနုရောင် ဂါဝန် ဝမ်းဆက်ရှည်ကို ဝတ်ထားသည်။ အသားလေးက ဖြူဖြူ ဂါဝန်ပါးပါးလေးက အပြာရောင်ဆိုတော့ အိမ်နေဝတ်ပေမယ့် ကြည့်ကောင်းလွန်းသည်။ဂါဝန်က ပါးပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် fit size ကွက်တိ ကိုယ် ကျပ်လိုဖြစ်နေတော့ မနေ့ညက မြင်ခဲ့ရသော နို့သီးခေါင်းလေးမှာ အထင်းသားမြင်နေရသည်။ အိမ်နေရင်း ဆိုတော့ ဘော်လီလည်း မခံထားပေ။ ရင်က နည်းနည်းတော့ဟိုက်သည်။ ရင်သားများ၏ အပေါ်ယံ အိစက်နေသော အစိတ်အပိုင်း အချို့ကိုပင် လှမ်းမြင်နေရသည်။ ငမ်းနေရင်း ဦးမောင် ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာသည်။

“အဖေ….အဖေ…အဖေ”“ ဟေ…ဘာတုန်း သားရဲ့” သားဖြစ်သူက သူ့နောက်ကျောဖက်မှ လှမ်းခေါ်နေသောကြောင့် ဦးမောင်လည်း အလန့်တကြားဖြစ်ကာ မျက်လွှာလေးချပြီး ခုန်နေသော နှလုံးတွေကို ငြိမ်သွားအောင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလုပ်လိုက်ရသည်။“ အဖေ ခဏနေ အဖေ့ကို နှိပ်ပေးမလို့လေ”အေး…ကောင်းသားပဲ….သားရဲ့…”“ ယမင်းရေ……. ပန်းကန်ဆေးပြီးရင် အဖေ့ကို နင်းပေး နှိပ်ပေးကြရအောင်လေ..အရင်ကတော့ ကို မကြာမကြာ အဖေ့ကို နှိပ်ပေးနေကြလေ…ယမင်းပါ နောက်ဆို နှိပ်ပေးဖြစ်အောင်ပါ…”“ ရတယ်လေ…ကို…အဖေ့ကို လုပ်ပေးကြတာပေါ့”ဒီလိုနှင့် ဦးမောင်တစ်ယောက် သူ့အိပ်ရာထဲ အသာလေး မှောက်လျက်လှဲနေတုန်း သားက နောက်ကျောကို ထုနှိပ်ပေးသည်။ ချွေးမလေးက ပေါင်တွေကို သူ့ ဒူးတောင် နှင့် ဖိနှိပ်ပေးသည်။“ ယမင်းရေ….နောက်ဆို အဖေ့ကို ကိုမရှိလည်း လာလာနှိပ်ပေးရမယ်နော်…. အရင်ကတော့ ကိုပဲ လုပ်ပေးနေတာလေ။ ကိုမရှိရင် ချစ်ပဲ အဖေ့ကို ပြုစုရမှာနော်…”“အေးပါ ကိုရဲ့။ စိတ်ချပါ” ချွေးမလေးက မျက်စောင်းလေးထိုးရင်း နှုတ်ခမ်းဆူပြသည်။ အဖေရော…သမီး နှိပ်ပေးတာ သဘောကျရဲ့လားဟင်” ဟာ…ကောင်းပါ့သမီးရေ… နောက်ဆို ငါ့သမီးပဲ အားကိုးရတော့မှာ”
“ကို… ရေသွားချိုးနှင့် ဦးမယ်နော်…။ အဖေ့ကို ဆက်နှိပ်ထားပေးဦးနော်..ရေချိုးပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်”“ဟုတ်ပြီ….ကိုရေ….”အလိုက်သိလိုက်တဲ့ သား။ မွေးရကျိုး နပ်ပါပေ့ကွာ။ အစောကတည်းက အိမ်ထောင်ချပေးထားရမှာ ဟုဦးမောင် တွေးရင်း ကြည်နူးနေမိသည်။ သားအခန်းပြင်ထွက်သွားတော့ ဦးမောင်လည်း မှောက်လျက်လှဲနေရာမှ ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။

“ သမီး ဒီရှေ့ပေါင်သားတွေကို နှိပ်ပေးပါဦး သမီးလက်လေးနဲ့… အမလေး…. ညောင်းလွန်းလို့။ ဒူးထောင်နဲ့ မထုနဲ့နော် …လက်လေးနဲ့ပဲ သမီးအားရှိသလောက်လေး ဆုပ်ပေး….အေး…ဟုတ်ပြီ သမီး….အမလေးလေး…ကောင်းလိုက်တာ…ယမင်းလေးရယ်…”ဦးမောင်မှာ စောစောက ဂျိုင်းပြတ် ဂါဝန်ပြာလေးနဲ့ လှချင်တိုင်း လှနေသော ချွေးမလေး။ ချွေးမလေးကို အခုလို ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲရင်း သူ့ အလှတရားကို ရှုစား ရမယ်လို့ပင် စိတ်မကူးခဲ့။ ပေါင်တံလေးမှာ ဦးမောင်နှင့်လက် တစ်ကမ်းပင်မရှိ။ ချွေးမလေးကသာ သူ့ပေါင်ကို နှိပ်နယ်ပေးနေရှာသည်။ ဦးမောင်လည်း အပြန်အလှန် သူ့ချွေးမလေးပေါင်တံကို နှိပ်ပေးချင်လှသည်။ပေါင်ကို နှိပ်ပေးနေတုန်း မပြောမဆိုနှင့် ရုတ်တရက် ခြေသလုံးသို့ ရွှေ့ပြောင်းနှိပ်နေသဖြင့် ဦးမောင်က လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။ အမယ်လေးးး…. သောက်ရှက်တွေတော့ ကွဲပါပြီ။ သူ့ဂွေးတံကြီးမှာ လက်တစ်ထွာလောက် မြှောက်တက်လာသောကြောင့် ချွေးမလေးက မျက်နှာလွဲကာ ခြေသလုံးဖက် ပြောင်းပြီး နှိပ်ပေးနေခြင်းပင်။ဦးမောင်လည်း ကဗျာကယာ ခေါင်းရင်းဘေးက ခေါင်းအုံးအပို တစ်လုံးကို သူ့လီးတံကြီးကို ဖုံးထားလိုက်ရသည်။ ချွေးမလေးမှာ ဖောင်းအိနေသော ပါးဖောင်းလေးနှစ်ဖက်မှာ ရှက်လွန်း၍ လားမသိ….ပန်းနုရောင်ပင် သန်းနေတော့သည်။ ဦးမောင်လည်း မျက်နှာပူလှသည်။“အေး…သမီး …အဖေ့ ခြေဖဝါးလေးရော နှိပ်ပေးပါဦးနော်”နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှသော လက်ဖဝါးနု၏ တိုက်ရိုက် အထိအတွေ့ကြောင့် ဦးမောင်မှာ လိုးချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ သေးသွယ်သော လက်ချောင်းလေများက ခြေဖမိုးနှင့် ခြေဖဝါး တလျှောက် အသာအယာလေး ပြေးလွှားနေသည်ကို ဦးမောင် အသာအယာကြီး သာယာနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့…..“ အဖေ ထတော့ ၊ မနက်စာတောင် လုပ်ပြီးနေပြီ”ချွေးမလေးက အခန်းထဲ ဝင်လာနိုးကာမှပဲ မနေ့က သူ ဘယ်အချိန်အိပ်ပျော်သွားသည် မသိပေ။“ အေး…သမီး၊ ထပြီနော်”သူ့လိင်တံကြီးကို စမ်းမိမှပဲ စိုစိုစိစိ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်သည်။ မနေ့ညက အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့ချွေးမလေးကို ဦးမောင် စိတ်ရှိလက်ရှိ ပေါင်ဖြဲ လိုးရသည်ဟု အိမ်မက်ပင် မက်ခဲ့သေးသည်။အခုဒီမနက်ရောက်တော့ ဝတ်ထားတဲ့ ပုဆိုးမှာ လရည်ကွက်တွေ စွန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ငါ့ကို စွဲဆောင်နိုင်လှချည်လား ချွေးမလေးရယ်…ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။မနက်စာစားပြီး အိပ်ရာထဲ လာလှဲရင်း ဖုန်းတစ်လုံးနှင့် ဖေ့စ်ဘွတ်ပွတ်နေစဉ် တံမြက်စည်း တစ်ချောင်းကိုင်ကာ ချွေးမလေးက ဝင်လာပြန်သည်။ “ အဖေ၊ အခန်းတံမြက်စည်း လှဲပေးမလို့ပါ၊ အဖေ ဖုန်မရှူချင်ရင် ဧည့်ခန်းထဲ ခဏသွားနေပါလား”“ အော်….ရပါတယ် သမီးရဲ့။ အဖေဒီမှာပဲ လှဲနေမယ်၊ သမီးလုပ်စရာရှိသာ တာလုပ်သွားနော်”ပေါင်တဝက်ပေါ် အနက်ရောင် ဂျင်းဘောင်းဘီတို အကျပ်လေးဝတ်ထားပုံလေးက ဦးမောင်ကို ခါတိုင်းနေ့များနှင့် မတူ တစ်မျိုးဆွဲဆောင်နေသည်။ ဦးမောင်ဖက်ကို တခါတခါ ကုန်းကုန်းပြီး တံမြက်စည်းလည်းပြနေသည်ကလား အသည်းယားစရာကောင်းလှသည်။ ဦးမောင်က ဖုန်းပေါ် အာရုံမရှိတော့။ ချွေးမလေး၏ တင်သား၊ ပေါင်သား အလှတွေကနေ မျက်စိက မခွာနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သွေးကြော စိမ်းလေးများ ထင်းနေသော ပေါင်တံ ဖြူလေးများနှင့် အိထွက်နေသော တင်သားလေးများမှာ ဆွဲဆုပ်ပြီး ပွတ်နယ်လိုက်ချင်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။ အကျီလေးက ကိုယ်ကျပ် စပို့ရှပ် လက်တို အနီရောင်လေးနဲ့။ အိမ်နေရင်းမို့ ဘော်လီဝတ်မထားတာကို ဦးမောင်သိသည်။ရုတ်တရက် ဦးမောင်၏ ခါးပိုင်း ဂွေးစိ ရှိရာ နေရာကို ယမင်းလေး၏ အကြည့်က ရောက်သွားသည်။ယမင်းမှာ မျက်လုံး အဝိုင်းသားနှင့် ရပ် ကြည့်နေသည်။ ဒီအချိန်မှ ဦးမောင်လည်း သူ့ဟာသူ ပြန်ငုံ့ကြည့်မှပဲ လီးတံကြီးက ထောင်မတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပုဆိုး ဝတ်ထားလို့သာ တော်တော့သည်။ ဦးမောင်လည်း ကဗျာကယာထပြီး ဧည့်ခန်းထဲ အမြန်ပြေးရတော့သည်။ ဧည့်ခန်းထဲရောက်ကာမှ ဦးမောင် စိတ်ကို မနည်းထိန်းရင်း သက်ပြင်းကြီးချလိုက်မိသည်။ယောက္ခထီးကြီး ဦးမောင် သူ့အပေါ်မရိုးသားသည်ကို ယမင်းသိနေသည်။ စတွေ့တဲ့ နေ့ကတည်းက ယောက္ခထီး ဦးမောင်၏ အကြည့်တွေကို သူမကြိုက်။ ရှေ့တည့်တည့်ကစကားပြောရင် သူ့ရင်သားတွေကိုသာ အငမ်းမရ လှမ်းလှမ်းကြည့်နေတတ်သည်။ နောက်ကျောပေးနေရင်လည်း သူ့တင်ပါးကို ကြည့်နေတတ်သည်ကို စိတ်ထဲကနေ ရိပ်မိနေသည်။ သို့သော် ယမင်း၏ ချစ်လှစွာသော ကိုမျိုးသိန်း၏ ချစ်ဖခင်ဖြစ်နေတော့ သူ အတတ်နိုင်ဆုံး အဆင်ပြေအောင် ဆက်ဆံချင်သည်။

တချိန်ကျရင် ဦးမောင်လည်း သူ့ကို ကြည့်ရင်း ရိုးသွားမှာပါ ဟုသာ စိတ်ထဲက တွက်ထားခဲ့သည်။ မနေ့ကလည်း အခန်းထဲ နှိပ်ပေးနေတုန်း သူ့ လီးကြီး ထောင်မတ်လာသည်မှာ ကြောက်စရာ။ အခုလည်း သူကျောပေးတံမြက်စည်း လှည်းနေရင်း စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီး မလုံမလဲ ခံစားရလာ၍ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂွေးထောင်နေသော ယောက္ခထီး၏ အကြည့်ရိုင်းများကို မြင်ခဲ့ရပြန်သည်။ကိုမျိုး ရှိလို့သာ တော်သေးသည် ဟုတွေးမိသည်။ မနက်ဖြန် ယောကျ်ားဖြစ်သူ ကိုမျိုး သင်္ဘောတက်သွားလျှင် သူ့ယောက္ခမနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ဘယ်လို ရှေ့ဆက်ရမလဲ မသိတော့။ အမေ့အိမ်လည်း မပြန်ချင်။ အမေနှင့် အဖေက အစကတည်းက ကိုမျိုးနှင့် သဘောမတူခဲ့။ သူက ခေါင်းမာမာနှင့် လက်ထပ်ခဲ့တာမို့ အဖေနှင့် အမေကလည်း ယမင်းကို အမြင်မကြည် ဖြစ်နေကြဆဲပင်။ အခုလို လက်ထပ်ပြီးကာမှ တပတ်ပင်မရှိသေးဘဲ အိမ်ပြန်သွားလို့ကတော့ ငါတို့ ပြောတယ်မလား ဆိုတဲ့ အကြည့်တွေကို သူရင်မဆိုင်ချင်။သူ့အဖေ ဘယ်လောက်ဏှာကြီးလဲဆိုတာကို… သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်း အသိဆုံးပင် ။ ဦးမောင်သည် သားဖြစ်သူ မျိုးသိန်းရှေ့မှာပင် မရှောင် အပြာကားများကြည့်ပြီး မိန်းမများ၏ အချိုးအစားတို့ကို ဝေဖန်တတ်သူ မဟုတ်ပါလား။ တခါတလေ သားဖြစ်သူကိုပင် သူနှင့် အတူကြည့်ဖို့ အပါခေါ်တတ်သေးသူပင်။အမေ မရှိတော့တဲ့ လေးနှစ်အတွင်း ဖခင်မှာ အပြာကားလေးကြည့်လိုက် ဂွင်းတိုက်လိုက်နှင့် နေခဲ့သည်ကို မျိုးသိန်း အသိဆုံးပင်။ ဖင်ခင်ဖြစ်သူကို မျိုးသိန်း သနားသည်။ တခါတခါ သူ့ဖခင်ဂွင်းတိုက်နေသည်ကို သုံးထပ်သား နံရံပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်ရင်း တွေ့မိတတ်သည်။

အဖေ့ဘဝနှင့် ဆာလောင်တပ်မက်နေမှုကို သားဖြစ်သူအနေနှင့် ကရုဏာသက်မိသည်။ သူ့အဖေ စိတ်ဝင်စားသော မိန်းမများမှာလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် တောင့်တောင့်တင်းတင်းများသာ ဖြစ်နေတတ်သည်။ အခုလည်း သူ့ဇနီးအပေါ် ကြည့်သော အဖေ့မျက်လုံးများမှာ သမီးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သောမျက်လုံးမဟုတ်။အဖေ ယမင်းအား ခိုးငမ်းနေတာကို မကြာကြာ မြင်ခဲ့သည်။ သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အနှစ်နှစ် အလလ ဆာလောင်နေသော ဖခင်ရဲ့ ဆန္ဒကို တတ်နိုင်သလောက်ဖြည့်ဆည်းပေးချင်သည်၊ ဒီလို ဖိုမကိစ္စကလည်း အဖေနှင့်သားကြားမှာ ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်ကြီး လမ်းကြောင်းခင်းထားတာက မကောင်း။ မသိမသာလေး လမ်းခင်းထားပေးရုံသာ မျိုးသိန်းလည်း တတ်နိုင်ပေမည်။ မျိုးသိန်းလည်း ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ သင်္ဘောစတက်တော့မယ် ဆိုတော့ကာ အဖေတောင့်တ ဆာလောင်နေသော အရာကို လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဇနီးလေးက ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့မလား ဆိုတာတော့ မသေချာပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူလည်းမနက်ဖြန် သင်္ဘောတက်ရတော့မည်….ယမင်းနှင့် ဖခင် ဦးမောင်တို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေပြေလည်လည်ပိုဖြစ်လာမည်ဟု သူမျှော်လင့်ပါသည်။နောက်တစ်နေ့…….“အဖေ…သားသွားပြီနော်….ယမင်းရေ…အဖေ့ကို ကိုမရှိတုန်း ကို့အစား ဂရုစိုက်ပေးပါကွာ…။ ညတိုင်း အဖေ့ကို နှိပ်ပေးလိုက်ဦးနော်….”

မျိုးသိန်း ဇနီးနှင့်ဖခင်ကို နှုတ်ဆက်ကာ တိုက်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ထမင်းစားပြီး အချိုပွဲတည်းနေတုန်း ချွေးမလေးက ဘေစင်မှာ ပန်းကန်တွေ သွားဆေးနေသည်။ချွေးလေးများစို့နေသော ဂါဝန်အပြာနုနုလေး အောက်က နောက်ကျောအလှနှင့် ဆံပင်တွေ ပင့်တင်ထားသော ကုပ်သားနုနုလေးပေါ်က ချွေးစလေးများကို လျှာဖြင့် သပ်ပေးလိုက်ချင်သည်။ သူစားနေသော အချိုပွဲနှင့် ယမင်း၏ ကုပ်သားပေါ်က ချွေးစလေးများ လဲလို့ရရင် လဲလိုက်ချင်တော့သည်။ တင်သားနှစ်ဖက်ကြား ညှပ်နေသော ဂါဝန်ပြာနုနုလေးကလည်း အသည်းယားချင်စရာကောင်းနေလေသည်။ ပန်းကန်တွေ အားရပါးရပွတ်တိုင်း မသိမသာ ယိမ်းထိုးနေသော တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက် ပေါ်က ပင်လာပြာ ရေလှိုင်းများမှာ လှိုင်းများ ထနေသလားပင် မြင်ယောင်မိသည်။ လိုးချင်လိုက်တာ ချွေးမလေးရယ်…..။အမှန်ပြောရင် ဦးမောင်လည်း သူ့ချွေးမ ယမင်းကို လိုးပစ်ချင်နေတာ စမြင်ကတည်းက ပင်မဟုတ်ပါလား။ အကယ်လို့များ သူ့ချွေးမသာ ရေလာမြောင်းပေးဖြစ်ဖြစ် အထာလေးဖြစ်ဖြစ် ပေးလာရင် သူ့ဖက်က လုပ်ဖြစ်ဖြစ်အောင် လုပ်မည်ဟုလည်း အကြိမ်ကြိမ်တွေးနေခဲ့တာ များလှပြီ။ယမင်းလည်း ပန်းကန်များဆေးကြောပြီးနောက် ဧည့်ခန်းဆိုဖာပေါ် လှဲနေလိုက်သည်။ မျက်စိလေးမှေးကာ လင်ဖြစ်သူ ကိုမျိုးကို လွမ်းနေမိသည်။ အိပ်ခန်းထဲလည်း မဝင်ချင်.. အခန်းထဲဝင်မိလျှင် ကိုမျိုးကို လွမ်းကာငိုမိမှာ သေချာသည်။

“သမီးရေ…အဖေ့ကို လာနှိပ်ပေးပါဦးကွာ…ခဏပေါ့”ယောက္ခထီး ဦးမောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။အခုတော့ ဦးမောင်နှင့် ယမင်း ခုတင်ပေါ်မှာ နှစ်ယောက်တည်းပင်။အစာပြတ်နေသော ကျားလှောင်အိမ်ထဲ သမင်တစ်ကောင် ဝင်လာပါက ဒီအတိုင်းတော့ လွတ်ပေးရိုး ထုံးစံဆိုတာမရှိဘူး မဟုတ်လား။ ဒီအချိန် အကြမ်းဖက်ပြီး အတင်း ဝင်လုံးပါက လိုးဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။ ဦးမောင် ခြေဖျား လက်ဖျားတွေ အေးစက်လာသည်။ ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း မြည်ဟီးလာသည်။“ ဟင်……အမလေးတော့။ အဖေ၊ သမီးသွားတော့မယ်….”“ဘာလို့လဲ သမီး” အသံတွေ ကတုန်ကယင်နှင့် ဦးမောင် မေးလိုက်မိသည်။ဟိုက်ရှားပါး… သူ့လီးကြီးမှာ ထောင်မတ်နေသည်ကို သူကိုယ်တိုင် အလန့်တကြားဖြစ်သွားမိသည်။ ဒါကြောင့် ချွေးမလေးက ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းရန်ပြင်နေသည်။ အရှက်တော့ကွဲပြီ။။။ အရှက်ကွဲလက်စနဲ့ မထူးတော့ တခါတည်းသာ ချွေးမလေးကို ကြုံးထည့်တော့မည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ချွေးမလေးက သူ့ကိုမြင်တိုင်း အနေကျပ်နေမှာ ဖြစ်သလို သူလည်း မျက်နှာပူလှသည်။ဦးမောင်သည် ဖွေးဥနေသော ယမင်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို အတင်းဆွဲထားလိုက်သည်။ “ အို… ဘာလုပ်တာလဲ၊ လွှတ်နော်၊ ကိုနဲ့တိုင်ပြောမှာ”ကဲ…. မထူးတော့ပေ။ ယမင်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးကိုပါ အတင်း ချူပ်ထားပြီး အိပ်ရာပေါ် တွန်းဖိထားလိုက်သည်။ ယမင်း၏ ဗိုက်ပေါ်ကိုလည်း တက်ခွထား လိုက်သည်။ ချွေးမလေး၏ ပင့်ချည်ထားသော ဆံနွယ်များမှာ ပြေလျော့ကျကာ အိပ်ရာပေါ်မှာ ဖြန့်ကျဲနေတော့သည်။

ထိုအခါမှ ချွေးမလေးက မျက်ရည်ဝိုင်း လေးနှင့် “မလုပ်ပါနဲ့နော်၊ တောင်းပန်ပါတယ်” တဲ့လေ။ ချစ်စဖွယ်ကလေးတစ်ယောက်လို သူတောင်းပန်ပုံကြောင့် ဦးမောင်မှာ လပြွတ်ကြီး ပိုထောင်မတ်လာသည်။အတင်းရုံးနေသောကြောင့် ဂါဝန်မှ ပခုံးဆွဲ ကြိုးစလေးမှာ သူ့ ဘယ်ဖက်လက်မောင်းထိအောင် လျော့ကျလာသည်။ ထိုအခါ ဖွေးဥနေသော ဘယ်ဖက်ရင်သားမှ နို့သီးခေါင်း စိမ်းစိမ်းလေးကို ပါမြင်လိုက်ရသည်။ ဦးမောင် အလွတ်မပေးနိုင်ပါ။ မြင်ကတည်းက စို့ချင်နေသော ရင်သားကြီးမှာ သူရှေ့မှောက်ရောက်လို့လာပြီ။ဦးမောင် အငမ်းမရ စို့ပစ်လိုက်သည်။ “ အ…မလုပ်ပါနဲ့…. တောင်းပန်ပါတယ် ….အဖေ..အ….အ”ပန်းနုရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ဆွဲစုပ်နမ်းပစ်လိုက်သည်။ ယမင်းကတော့ ခေါင်းကို ခါရမ်းနေသည်။ အမွေးရေးရေးလေးပေါ်နေသော လည်ပင်းဖွေးလေးကို ပါ လျှာနှင့်သပ်ပစ်လိုက်သည်။
လီးကလည်း အတော် ထောင်မတ်ပြီး လရည်များမှာလည်း တစိမ့်စိမ့်ထွက်နေသည်ကို ဦးမောင် သတိထားမိလိုက်သည်။ ကဲ…..ကြာတယ်…။ သူ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲထောင်ရင်း အတွင်းခံကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ အတင်းကြီးပေါင်ကို စေ့ထားသည်။ဦးမောင် စားပွဲပေါ်က မုတ်ဆိတ်ညှပ် ကပ်ကျေး အသေးလေးကို လှမ်းတွေ့လိုက်သဖြင့် ကုတင်ပေါ်ကနေပဲ လှမ်းယူလိုက်သည်။ “ ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ မင်းလည်းပင်တွေကို ဖောက်ပစ်လိုက်မယ်၊ နားလည်လား။ ငါ အခု မင်းကို အရမ်းဆာလောင်နေတာ။ အသာလေးငြိမ်ပေး။ မဟုတ်လို့ကတော့ မင်းလည်းသေ၊ ငါလည်း ထောင်ထဲနေရမယ်။ ကျော်မကောင်းကြားမကောင်းတွေ ဖြစ်ကုန်မယ်။ ငြိမ်ငြိမ်နေပါ၊ မင်းအသားတွေ ပဲ့မသွားစေရပါဘူး၊ မနာကျင်စေရဘူး”

ချွေးမလေးမှာ မျက်ရည်များ နားထင်သို့ စီးကျကုန်သည်။ ပါးဖောင်ဖောင်းလေး နှစ်ဖက်မှာလည်း နီရဲလို့နေသည်။ ဦးမောင် ကပ်ကြေးလေး လှမ်းယူပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်တာ အလုပ်ဖြစ်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်။ ဦးမောင် အသာအယာပဲ သူ့ဒူးနှစ်ဖက်ကို ထောင်ပြီး ပေါင်ကို အနေတော်လောက် ချဲ့ပစ်လိုက်သည်။အဖုတ်လေး၏ နှုတ်ခမ်းသားမှာ နီကျင်ကျင်အရောင်။ ဦးမောင် ညာဖက်လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို အဆုံးထိ ထိုးထည့်ပြီး မွေပစ်လိုက်သည်။“ဟင်းးးး…..အင်းးးးးး…..အ…..အ…အင်းး….ဟင်းးးးး…အာ….အင်း.းး”ချွေးမလေးမှာ အခုမှပဲ မျက်လုံးလေးများမှေးကာ ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ သူ့အပေါ် နှုတ်ခမ်းလေးများကို လျှာဖျားလေး ထုတ်ပြီး အရသာခံ သပ်နေသည်။ လျှာဖျားလေး ထွက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဦးမောင် မနည်နိုင်တော့။ ယမင်း၏ လျှာနှင့် ဦးမောင်လျှာတို့ အထိအတွေ့ချင်း ဖလှယ်ကြသည်။ စောစောက ဘယ်ပြန်ညာပြန်ယိမ်းထိုး ငြင်းဆန်နေသော ယမင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ဦးမောင် လျှာဖျား၏ ချည်နှောင်မှုအောက်ကို အသာအယာ ဝပ်စင်းခတွားကြကုန်ပြီ။ချွေးမလေး၏ သာယာမှုအရှိန်ကောင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဦးမောင်၏ စေစားမှု ဦးဆောင်မှုအောက်သို့ တကောက်ကောက်ပါအောင် မျောပါနေမိသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ထွက်လာသည်။ ဦးမောင်၏ လက်ချောင်းများ ရွဲရွဲစိုနေပြီ။အားလုံး အသင့်အနေထားကို ရောက်နေလေပြီ။ ဖွေးဥနေသော ပေါင်နှစ်ပေါင်ကြားက အဖုတ်လေးကို လိုးရမှာကိုပင် အားနာသလို ဖြစ်မိသွားသည်။ ဦးမောင် ပုဆိုးပင် ချွတ်စရာမလိုတော့။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကျွတ်နေမှန်းမသိ။ ပုဆိုးကွင်းက ဒူးရောက်နေပြီ။

ချွေးမလေးကလည်း အနေတော် ဒူးထောင်ပြီး ကားထားဆဲပင်။ ဖြူအိနေသော ပေါင်အတွင်းပိုင်း နှစ်ဖက်ပေါ်မှာ သွေးကြောစိမ်းလေးများထင်းနေသည်မှာ အသည်းယားစရာကောင်းလှသည်။ မည်းချိတ် နေသော သူ့ လပြွတ်ကြီးကို ချွေးမလေး အဖုတ်ထဲသို့ ထည့်ရမှာကိုပင် အားနာမိသလို ဖြစ်မိသည်။ အဖုတ်ပေါက်ဝကို လပြွတ်ထိပ်ဖျားလေးနှင့် နည်းနည်း တေ့ထားကာ အချိန်ဆ ယူလိုက်သည်။ ဦးမောင် ရင်တွေ လှုပ်ရှားပြီး မွန်ထူနေသည်။လေးလက်မခွဲလောက်ရှိသော လပြွတ်ကို ချွေးမချောလေး၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ဆောင့်သွင်းချလိုက်သည်။“ အား……. အင်းးးး” ချွေးမလေးမှာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး သူ၏ ပန်းနုရောင် အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို သွားတက်ပါသော သွားလေးနှင့် ကိုက်ရင်း ငြီးနေပုံမှာ ချစ်စရာကောင်းလွန်းနေသည်။လီးတဝက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက် အဆုံးထိ ဆောင့်ချလိုက်နှင့် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချွေးမလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အသာအယာ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ချွေးမလေး၏ အဖုတ်အတွင်းပိုင်းက ကျဉ်းနေသေးသည်။ လပြွတ်ဝင်တဲ့ အကြိမ်ရေ နည်းသေးတာကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။ ချွေးမလေး၏ အဖုတ်မှာ လတ်ဆတ်နေဆဲဟု ဆိုရမည်။ ဦးမောင်၏ လပြွတ်တစ်ခုလုံးလည်း ယမင်း၏ စောက်စိရည်များဖြင့် ရွဲနှစ်ကုန်တော့သည်။ ချွေးမလေး၏ စောက်စိရည်များကြောင့် ဦးမောင်၏ လပြွတ်ကြီးမှာလည်း ပူပူနွေးနွေး ချိုမြိန်လတ်ဆတ်သော အရသာ အထိအတွေ့ကို အပြည့်အဝခံစားလိုက်ရသည်။ လပြွတ်ကြီးက အရည်လျှံနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို နာနာလေး ထောင်းပေးနေတာကြောင့် အသံများက တပြွတ်ပြွတ် မြည်နေတော့သည်။လပြွတ်မဝင်ခင်ကတော့ အတင်းရုန်းကန်နေသည်…အခုတော့လည်း သူပဲ မဟုတ်သလိုလိုနှင့်….မျက်လုံးလေး မှိန်းရင်း…တိုးတိုးလေး ငြီးတွားရင်း….သာယာချင်တိုင်း သာယာနေလိုက်တဲ့ ချွေးမလေး… …..။မက်စိတ်များနှင့် သာယာမှု အထွပ်ထိတ်ကို တက်လှမ်းနေသော ချွေးမလေး၏ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း လိုးရင်းနှင့် ဦးမောင်၏ လီးကြီးမှာ ပိုပို တောင့်တင်းမာတောင်လာတော့သည်။ ယမင်း၏ သေးသွယ်သော နှာခေါင်းဖျားထိပ်၌ ချွေးစက်လေးများ နေရာယူလာကြသည်။

နှာဖူးလေးမှာလည်း ချွေးဆီများ ကပ်ငြိလာနေသည်။ ဦးမောင်၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးနှင့် ရင်ဘတ်ကြီးတစ်ခုလုံးလည်း ချွေးစေးများဖြင့် တဝင်းဝင်း ဖြစ်လာသည်။ ယမင်းခင်ဗျာ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့….။ သူ့ အဖုတ်ထဲမှ အရည်တွေလည်း တစိမ့်စိမ့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်လာသည်ကို ယမင်းကိုယ်တိုင် သိနေပါသည်။ ဒီအရသာကို ယမင်း မက်မောပါသည်ဟု မရှက်တမ်း ဝန်ခံလိုက်ချင်သည်။ သူ၏ စောက်စိရည်များမှာ အဖုတ်တွင်းမှ လျှံ၍ သူ့တင်ပါးဆီသို့ စီးနေသည်ကိုပါ ခံစားနေရသည်။“ အင်းးးး အင်းးးး “ ကောင်းလား….သမီးရေ…” ချွေးမလေးက မဖြေ။ဦးမောင်၏ မေးသံကို ကြားသော်လည်း သူမဖြေချင်…. ခုချိန်မှာ ဦးမောင်၏ လပြွတ်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲမှ ပြန်နှုတ်သွားမှာကိုလည်း ယမင်း မလိုလားပေ။ ယောက္ခထီးကို သူသာယာတပ်မက်နေကြောင်းလည်း ပြောပြချင်နေသည်။ မိန်းမတို့ မာယာဆိုတဲ့ အတိုင်း… ဦးမောင်ကို သွယ်ဝိုက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။ယမင်းက သူ၏စောက်စိ အတွင်းကြွက်သားများနှင့် ဦးမောင်၏ လီးတံကြီးကို ဆွဲညှစ်ထားလိုက်သည်။ အတွင်းကြွက်သားများနှင့် ယောက္ခထီး၏ လီးကြီးကို ညှစ်ပေးလိုက် ဖြည်ပေးလိုက် ကစားပြလိုက်သည်။“အားးး… ကောင်းလိုက်တာ သမီးလေးရယ်……. ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တဲ့ သမီး…အင်းးး…..ကျွတ် ကျွတ်”ယောက္ခထီး၏ လီးကြီးမှာ ကိုမျိုးထက် ပိုရှည်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဒါကြောင့်လားမသိ….သူ့ စောက်ဖုတ် အတွင်းပိုင်းထိကို ယောက္ခထီးက လီးရှည်ကြီးဖြင့် ထိထိမိမိကို ဝင်မွှေပေးနိုင်သည်။အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရလျှင် ကိုမျိုးနှင့်တုန်းက တစ်ခါမှ ဒီလောက် စောက်ရည်တွေ စိမ့်မထွက်ဘူးသလို သာယာမှုလည်း အခုလောက် မရခဲ့ပဲ။ ယောက္ခထီးက သူ့ လီးရှည်ကြီးဖြင့် ယမင်း၏ ရမက်စိတ်ကို အဆုံးထိ ဆွပေးနိုင်ခဲ့သည်။ စောက်စိရည်များလည်း အဖုတ်ထဲမှာ ရွဲရွဲစိုကာ လျှံကာ ထွက်ကုန်ကြပြီ။

ကိုမျိုးနဲ့ဆို ယမင်းလေးမှာ တစ်ကြိမ်တောင် မပြီးသည်က ခပ်များများပင်။ကာမဆက်ဆံတဲ့ အရသာဆိုတာကို ယောက္ခထီး၏ လပြွတ်ရှည်ကြီးကြောင့် ယမင်း ကောင်းကောင်း သိခွင့် စားသုံး ခွင့်ရလိုက်သည်။ ခုချိန် အလိုးခံနေတုန်း တန်းလန်းမှာပင် သုံးကြိမ်ပြီးသွားပြီလေ…..။ နောက် စတုတ္ထအကြိမ် ကာမ အထွပ်ထိပ် ရောက်ဖို့ကို ယောက္ခမနှင့် ကာမ ခရီးတိုလေးကို ဆက်သွားချင်သေးသည်။အခု ယောက္ခမကြီးက ပေးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဒီလို အရသာမျိုးကို နောက်များမှာလည်း ထပ်လိုချင်မိနေ၏။ ယမင်းလည်း သူ့ယောက္ခထီးကြီးကို သူဒီထက်ပို ဆာလှောင်တောင့်တသေးကြောင်းနှင့် ကိစ္စမပြီးချင်သေးကြောင်း အချက်ထပ်ပြလိုက်သည်။ဝမ်းဗိုက်သားနှင့် စောက်ဖုတ်ကို အလိုက်တသင့်လေး ကော့ကော့ပေးလိုက်သည်။ ယောက္ခထီးကြီးက အဆောင့် ချွေးမလေးက အကော့….ဟန်ချက် ညီညီ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ နည်းနည်းမောလာတာကြောင့် ကော့ပေးနေတာတွေကို ရပ်ပြီး ထောင်ထားတဲ့ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ပြီး ယောက္ခထီး၏ မည်းပြောင်ပြောင် တင်ပါးကြီးကို ခြေသလုံးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲချိတ်ထားလိုက်သည်။ လှုပ်ရှားနေသော ယောက္ခထီး၏ တင်ပါးမည်းကြီးမှာ ယမင်းလေး၏ လုံးသွယ်သော ခြေသလုံးဖြူဖြူလေးများ အောက်မှာ စုန်ချည် ဆန်ချည် ပြေးလွှားနေတော့သည်။“ အိုးးး… ကောင်းလိုက်တာ….ကောင်းလိုက်တာ…. အရမ်းကြိုက်တယ်”ယမင်းလေးမှာ ချစ်စရာ အသံတိုးတိုးလေးနှင့် နှုတ်မှ လွှတ်ခနဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။အတော်လည်း ထန်တဲ့ ချွေးမချောလေးပဲဟု လိုးနေရင်း ဦးမောင်တွေးနေမိသည်။ ရွဲစိုပြီး ညှပ်အားကောင်းတဲ့ စောက်ဖုတ်ကလေးပိုင်ရှင် ချွေးမလေးကို ဘာနှင့်မှ မလဲပစ်နိုင်တော့ပါ။“ အားးး… ပြီးတော့မယ် … အရည်တွေ လွှတ်လိုက်တော့မယ်နော်…သမီး…။ အဆင်ပြေလားသမီး….. အဆင်ပြေပါတယ်နော်…. “

ပြောရမယ်ဆို ယမင်း မတော်ချင်သေးပါ….ထပ်ပြီး လပြွတ်ရှည်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ စိမ်ထားတဲ့ အရသာကြီးကို ခံချင်သေးသည်။ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ခပ်မှေးမှေးလေးနှင့် ယောက္ခထီးကြီးကို လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။ ယောက္ခထီးကြီးမှာ ဇောချွေးတွေက သူ့မျက်နှာမည်းကြီး တစ်ခုလုံး ဝင်းနေသည်။ မောဟိုက်နေသော ယောက္ခထီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း အားနာမိသည်။“အင်း….ပြေတယ်…အဖေ.. အရည်တွေ လွှတ်လိုက်နော်….အဖေ…အ….အ”ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် ယမင်း၏ အကျင့်လေးအတိုင်း အောက်နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ကလေးလေးသဖွယ် ကိုက်ဖိထားလိုက်သည်။ ဦးမောင်လည်း ခပ်မြန်မြန်လေး အရှိန်ဖြင့် တရပ်စပ် မညှာတမ်း ဆောင့်ထိုးတော့သည်။ စောက်ရည်များမှာ လီးတံရှည်ကြီးက ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ထိုးနေတာမို့ တပြွတ်ပြွတ် အသံတွေ ထွက်လာပြန်သည်။“အ…အ…အ….ဟင်းးးး..အ..ကောင်းလိုက်တာ…အဖေရယ်….အားး…ဟင်းးးးး.”မင်းလေးလည်း အခုမှပဲ ကာမ အထွတ်ထိပ်ကို ရောက်ကာ စတုတ္ထအကြိမ် ပြီးသွားခဲ့ပြန်သည်။ ဦးမောင်၏ သုတ်ရည်များလည်း လပြွတ်ဝဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် စီးလာကုန်ကြပြီ။ဦးမောင် တစ်ကိုယ်လုံး တုံခါသွားတော့သည်။ လပြွတ်တံထဲကနေ သုတ်ရည်များ ထွက်သွားသော အရသာထူးကြီးကို အားပါးတရ ထိတွေ့ခံစားလိုက်သည်။ သူ့လီးတစ်ခုလုံးမှာ ချွေးမလေး၏ စောက်ရည်များရော၊ သူ့ သုတ်ရည်များပါ အပြွတ်လိုက် အခဲလိုက် ကပ်ကုန်တော့သည်။အဖုတ်တွင်းသို့ နွေးထွေးသော သုတ်ရည်လေးများ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် အင်နှင့်အားနှင့် ဝင်လာနေတာကို နှင်းဖွေးလေး ခံစားလိုက်မိသည်။ သုတ်ရည်လေးများ အဖုတ်တွင်းထဲထိ စီးဝင်သွားသော အရသာမှာလည်း တစ်မျိုးတစ်မည် ချိုမြိန်လှသည်။ အခုလို သုတ်ရည်အများအပြား သူ့ အဖုတ်ထဲဝင်သွားသည်ကို ယမင်း တစ်ခါမှ မခံစားဖူးပါ။ ယောက္ခထီးကြီးကြောင့်သာ ဒီလို အရသာထူးတွေ ကြုံခွင့် ခံစားခွင့် ရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား…..

ဦးမောင်လည်း မိန်းမဆုံးပြီးကတည်းက အငတ်ငတ် အပြတ်ဖြစ်ခဲ့ရသော ဆာလှောင် မွတ်သိပ်မှုကို အသားဖြူဖြူ တင်တောင့်တောင့် နို့ကြီးကြီး ချွေးမလေးကြောင့်သာ အာသာပြေခွင့်ရခဲ့သည်။လပြွတ်ကြီးလည်း ၂ လက်မလောက်ထိ ပြန်ကျုံ့သွားတော့သည်။ သို့သောသုတ်ရည်များမှာ လပြွတ်ထိပ်မှ တစက်စက်ကျကောင်းတုန်း ရှိသေးသည်။ အိပ်ယာမှာလည်း ယောက္ခထီး၏ သုတ်ရည်များကြောင့် ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ပေကျန်ကုန်၏။ ချွေးမလေး၏ အဖုတ်တွင်းမှ သုတ်ရည်များမှာလည်း ပြန်လျှံထွက်ကာ အိပ်ယာခင်း၌ အိုင်ကွက်ငယ်လေး ဖြစ်နေလေပြီ။“ အဖေ အိပ်တော့မယ် သမီးရေ”ယမင်းလည်း ကုန်းရုန်းထကာ ဒူးထထောက်လိုက်သည်။ သူ့ပေါင်အတွင်းခြမ်း နှစ်ဖက်လုံး သုတ်ရည်များ ချောင်းစီးကုန်ကြ၏။ ဒူးထောက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးများ ဆူထားပုံမှာ ချစ်စရာကောင်းလွန်းသလို နို့ဖွေးဖွေးကြီးများ တင်းတင်းရင်းရင်း တွဲနေတာလေးက ရှုမငြီးပုံရိပ်ပင်။ဗိုက်သားတဝိုက်မှာ လုံးကာ လိမ့်နေသော ဂါဝန်ပါးလေး၏ ပခုံးကြိုးသိုင်းနှစ်ဖက်ကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး လက်ဝဲဘက်အစွန်နားသို့ လေးဖက်ထောက် သွားကာ ယောက္ခထီးဖက်ကျောပေးရင်း လှဲအိပ်နေလိုက်သည်။ ဂါဝန်ပြာလေး၏ အောက်စများက ပေါင်တဝက်လောက်သာ ဖုံးထားသဖြင့် ဖြူနုနေသော အနောက်ပိုင်း ပေါင်သားလေးနှင့် သွယ်လျသော ခြေသလုံးတို့မှာ ရင်ဖိုစရာ။ဦးမောင်လည်း သားဖြစ်သူ အိပ်ခဲ့သော နေရာမှာပဲ ကျောဆန့်ရင်း ချွေးမလေး၏ နောက်ပိုင်းအလှကို ရင်တလျှပ်လျှပ်နှင့် ကြည့်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

“ဟင့်….ဟင့်…ဟင့်…ရှလွှတ်”ငိုသံတွေ နားထဲကြားနေရသဖြင့် ဦးမောင် အိပ်ယာမှနိုးလာသည်။ နာရီလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မနက် ၇နာရီ ၁၀မိနစ်ပင် ရှိနေပြီ။ တစ်ညလုံး အိပ်ကောင်းကောင်းဖြင့် အိပ်လိုက်ရာ ငိုသံတွေ ကြားမှပဲ ဦးမောင် နိုးလာတော့သည်။ ချွေးမလေး ယမင်း ငိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ဖွေးဥနေသော လက်ဖျံ သေးသေးသွယ်လေးကို ထောင်ထားသော ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ် တင်၍ ယူကျုံးမရတဲ့ ခံစားချက်တို့ဖြင့် မျက်နှာအပ်ကာ ငိုနေမိသည်။ အိမ်မက်သာ ဖြစ်ခွင့်ရပါက အိမ်မက်သာ ဖြစ်လိုက်ချင်သည်။ ရှက်လည်းရှက်မိသည်။ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်လို့ တင်ရမှန်း မသိ။“ သမီး….အဖေ တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ…။ သမီးရဲ့ အလှတွေအောက်က အဖေ မရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တာပါ သမီးရယ်…။ အိုးချင်းထား အိုးချင်းထိ၊ ကြိုးချင်းထား ကြိုးချင်းငြိ စကားလည်း ရှိတယ်လေ….သမီးရဲ့။ အဲဒီစကားအတိုင်း သမီးနဲ့ အခုလို ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ သမီး…။”ဦးမောင် ချွေးမလေး အနီးတိုးရင်း ခေါင်းကို အသာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ ယမင်းလေး၏ နူးအိနေသော ဆံနွယ်လေးများကို အသာအယာ စုပြီး ဘယ်ဖက်တစ်ခြမ်းသို့ ပို့ပေးလိုက်မိသည်။ မွေးညှင်းနုလေးများ ဖွေးဥနေသော ဂုတ်သားလေးပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။ ဦးမောင် စိတ်ရိုင်းတွေ ပြန်ဝင်လာပြန်သည်။“ ဟင့်….ဟင့်…အဖေ့သား ကိုမျိုးကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး….ဟင့်….ဟင့် သေတာ သေလိုက်ချင်တယ်…”

ချွေးမလေးက မျက်နှာလေးမော့ကာ တရှုတ်ရှုတ် ငိုညဉ်းပြနေသည်။ ချွေးမလေး၏ မျက်နှာ ဖွေးဖွေးနုနုလေးပေါ်မှာ ပန်းရောင်သန်းနေပုံကို ကြည့်ပြီး ဦးမောင် လီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ထောင်လာတော့သည်။းမလေး၏ အိစက်နေသော မျက်နှာလေးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာလေး ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူ့မျက်နှာဖက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်သည်။ ချွေးမလေးက မကြည့်ရဲ၊ မျက်လွှာကို အောက်စိုက်ထားသည်။“ သမီး…..…သမီးကို ချစ်တယ်….အရမ်းချစ်တယ်။ သမီးကို အချစ်ဆုံးပဲ။ သမီးနဲ့ တသက်လုံး အတူတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေသွားလို့ရတယ်…သမီး။ ဘာမှတွေးပူမနေနဲ့။ အဖေတို့နှစ်ယောက်က ဘာမှ မပြောဘဲနေရင် ဘယ်သူမှလည်း သိမှာမဟုတ်ဘူး။ တိုက်ခန်းထဲမှာလည်း တို့နှစ်ယောက်တည်းရှိတာ….”ယောက္ခထီးကြီး ပြောတာလည်း ဟုတ်သလိုတော့ရှိသည်။ ဒီအိမ်မှာက ယောက္ခထီးနဲ့ နှစ်ယောက်တည်းရယ်…။ ကိုမျိုးကလည်း အနည်းဆုံး ၆လတောင်ကြာမည်။ ယောက္ခထီးဆီမှာ တိုက်ခန်းအပိုင်၊ Taxi တစ်စီးအပိုင်၊ ဘဏ်မှာ စုထားတာကလည်း ရှိတယ်ဆိုတော့ ပူစရာသိပ်မရှိ။ ယမင်းလေးလည်း တွေးရင်း နည်းနည်းတော့ စိတ်ပူလျော့သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ ပါးလေးကို ဖောင်းဖောင်းလေးလုပ်ပြီး ယောက္ခထီးကြီးကို မျက်တောင်လေး အသာပင့်ကာ တချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချစ်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ချွေးမလေး…..ချွေးမလေး၏ အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် ဦးမောင်မှာ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားလာရသည်။ ချွေးမလေး၏ လည်ဟိုက်နေသော ရင်အုံအပေါ်ပိုင်းကို ကြည့်ပြီး ဦးမောင် ရမ္မက်စိတ်များ ထကြွသောင်းကျန်လာပြန်သည်။ လီးချောင်းကြီးမှာ ပိုပြီး ထောင်မတ်လာရသည်။ဦးမောင် မျက်နှာကိုရှေ့တိုးကာ ချွေးမလေး၏ ဆူနေသော နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ဆွဲနမ်းပစ်လိုက်သည်။ ချွေးမလေးကလည်း အလိုက်တသိ နှုတ်ခမ်းတွေကို ဟပေးလိုက်၏။ လျှာချင်းလျှာ ကူးလူးဆက်ဆံကြတော့သည်။ချွေးမလေး၏ အသက်ရှူသံများ အခန်းထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချွေးမလေး၏ သွားရည်စလေးများ ဘေးနှုတ်ခမ်းစွန်းတစ်ဖက်မှ နည်းနည်းစီးကျလာသည်။ နှစ်ယောက်လုံး ရမ္မက်စိတ်ပြင်းလာကြသည်။ နှစ်ယောက်သား အပေးအယူ မျှစွာဖြင့် ဟန်ချက်ညီညီ လျှာချင်းလျှာ မွေနှောက် ကစားနေကြသည်။

ယမင်း၏လက်တဖက်မှာ ဦးမောင်၏ လီးချောင်းကြီးကို အသာအယာ ညှစ် ပေးနေသည်။ နှစ်ယောက်သားဆီမှ သက်ပြင်းသံများလည်း တိုးငြီးစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ယမင်းလည်း ယောက္ခထီး၏ လီးအားစုပ်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်လာမိသည်။ သူ့ကို သူလည်းဘာဖြစ်မှန်း ယမင်းမသိတော့ပါ။ သိလည်းမသိချင်တော့ပါ။ သူ့ စောက်ရည်များ စို့တက်လာသည်ကို ယမင်းခံစားလိုက်မိသည်။ ယောက္ခထီးကို ပက်လက်လှန်အနေအထားဖြစ်အောင် တွန်းလှဲ လိုက်ရင်း ယောက္ခထီး၏ လီးတံရှည်ကြီးကို သူ့ဖင်နှစ်ဖက်ကုံးကာ မြိန်ရေယှက်ရေ လျှက်ပေးလိုက် စုပ်ပေးလိုက် လုပ်ပေးနေမိတော့သည်။“ အား…ကောင်းလိုက်တာ….သမီးရယ်…..အ…အား”ဒီလိုနှင့် သူတို့ နှစ်ဦးသား ချစ်ရမ္မက်စခန်းကို တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြလေသည်….ပြီးပါပြီ။

ကောင်းနေသော နှင်းအိ

သူငယ်ချင်း ၃ယောက်..သူဇာ.. နှင်းအိ..အောင်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့ ချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာသူဇာနဲ့ နှင်းအိက တခန်း..အောင်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့ ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့.. နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး အုန်းရေသောက်ကြ.. ပင်လယ်ထဲဆင်းပြီး ရေဆော့ကြတော့တာပေါ့။

အဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆသူဇာက ရေမွမ်းသွားတာကိုအောင်ကြီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့သူဇာကိုအောင်ကြီးက ရေထဲကနေ ပွေ့ပြီး ကမ်းစပ်ပေါ်ခေါ်လာရော.. အရေးပေါ်ကယ်နည်းနဲ့အောင်ကြီးက ပြုစုပေးလိုက်တာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့။

သူဇာ ပုံမှန်အသက်ပြန်ရှုလာလို့.. အဲ့အချိန်မှာအောင်ကြီးရဲ့လက်ကသူဇာရဲ့ လုံးအိ နုထွားနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာပေါ်မှာ..သူဇာက ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီးအောင်ကြီးရဲ့လက်ကို မြန်မြန်ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရော..သူဇာတယောက် ရှက်သွားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြန်သွားတော့တာပေါ့။

အောင်ကြီးကလည်း အမှတ်မထင် တင်ထားမိလိုက်တာကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့အောင်ကြီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမလားသူဇာရော နှင်းအိရော ၂ယောက်လုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန္ဓာကိုယ်က သေးသေးသွယ်သွယ်လေး.. လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ်အကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင်တိုးထွက်နေတာ.. သူတို့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေကလည်း နောက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နေတယ်.. လုံချည်ဝတ်ထားရင် သိပ်မသိသာဘူး.. ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ကို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်..

အောင်ကြီးလည်း အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီးတဲ့အချိန် ဒေါက်.. ဒေါက်.. ဒေါက်.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောက်.. ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နှင်းအိ.. ရေစိုစိုနဲ့..အောင်ကြီး – “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရေမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတ်ကုန်မှာပေါ့..” နှင်းအိ – “ဟိုဘက်အခန်းမှာ ဒေါ်သူဇာတယောက် မပြီးနိုင်သေးဘူးလေ.. ငါလည်း ချမ်းလာတာနဲ့ နင်ပြီးလောက်ပြီထက်ပြီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရေလာချိုးမလို့.. ရမလား”အောင်ကြီး – “ရတာပေါ့.. လာ.. ” အဲ့လိုနဲ့အောင်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရေချိုးဖြစ်သွားတာပေါ့ တကယ်တော့ နှင်းအိက ဇာတ်လမ်းရှာတာ.. နှင်းအိကအောင်ကြီးကို ကြိုက်နေတာ.. ဒါပေမယ့်အောင်ကြီးကသူဇာကို ကြိုက်နေရော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိကအောင်ကြီးကို သူ့ဆီကို စိတ်လည်လာအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့အောင်ကြီးဆီမှာ ရေလာချိုးတာ.. နှင်းအိ ရေချိုးပြီးလို့ အပြင်ထွက်လာခါနီးမှာ ထမီကို လျော့လျော့လေး ဝတ်ထားခဲ့တာ..

အောင်ကြီးအရှေ့ကို ရောက်ရင် ချော်လဲအောင် လုပ်လိုက်ပြီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အောင်ကြီးကို အပိုင်ကြံမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့.. ခက်တာက သူလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာရော..အောင်ကြီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောက် နေမယ့်အခန်းထဲမှာအောင်ကြီးကသူဇာနဲ့ စကားပြောနေကြတာကို ကြားတော့ နှင်းအိခမျာ ဝမ်းနည်းသွားရှာတယ်အောင်ကြီးကတော့ သူချစ်တဲ့ကောင်မလေးသူဇာနဲ့ စကားစမြည်တွေ ပြောပြီး ပျော်နေလေရဲ့.. အားလုံးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောက်သား ညစာအတူတူသွားစားကြတာပေါ့ ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောက်ကြပေါ့။

အောင်ကြီးကတော့ အရက်လေးနဲ့.. ကျန်တဲ့ ၂ယောက်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ပေါ့.. ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ… ည အိပ်ချိန်ရောက်တော့အောင်ကြီးက မူးနေတဲ့သူဇာနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သေသေချာချာ အိပ်ယာပြင်ဆင်ပြီး ၂ယောက်လုံးကို အိပ်ယာပေါ် ချပေးလိုက်တာပေါ့အောင်ကြီးကသူဇာ အိပ်နေတာလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်က မရိုးမရွတွေ ဖြစ်လာပြန်ရော.. လက်တွေက အငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲသူဇာရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို ပွတ်နေမိလိုက်တယ် အင်္ကျီကြယ်သီးကလည်း တလုံးက ပြုတ်နေတော့ အင်္ကျီကြားထဲ လက်ထည့်လိုက်တာနဲ့…

အိုးးးး… အိနေပါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေးအောင်ကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြွတ်ဝမှာ လရည်တွေက စို့လာ… အင်္ကျီကြယ်သီးကို မသိမသာချွတ်ပေးပြီး ဖုံးကွယ်နေတဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘော်လီကြားကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့..အောင်ကြီးတယောက် မျက်လုံးအတိုင်းသား ပြူးသွားပြီး.. အိုးးး.. ရက်ရက်စက်စက် လှလှချည်လား ဆိုပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ပန်းရောင်သန်းပြီးသူဇာလုံးအိနေတဲ့သူဇာရဲ့ နို့တွေကိုအောင်ကြီးတယောက် လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေမိလိုက်တယ် ဘယ်ဘက်နို့ကို စို့ပေးလိုက်..

ညာဘက်နို့ကို လက်မလေးနဲ့ ချေလိုက် လုပ်ပေးနေတယ် အဲ့လိုနဲ့ ညာဘက်လက်ကသူဇာရဲ့ အောက်ကို ဆင်းသွားရင်းသူဇာရဲ့ စောက်စိကို လိုက်စမ်းတော့ ပါးလွှာလှတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုက်တယ် စောက်မွှေးတွေကို အသာအယာပွတ်ပေးရင်းသူဇာရဲ့ စောက်စိကို စမ်းမိလိုက်တော့… ဟင်းးးး အိနေပြန်ပါရောလား..အောင်ကြီးအနေနဲ့က တခါမှ အပြင်မှာ ကြုံဖူးတာမဟုတ်ဘူး အမြဲတမ်း အောကားတွေပဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. အခုတော့ အပြင်မှာ တကယ်အကောင်အထည်ဖော်မိပြီဆိုပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့.. အဲ့လိုနဲ့သူဇာရဲ့ စောက်စိကို သေချာကိုင်ပေးရင်း အကွဲကြောင်းတလျောက်ကို ဖိကာ ပွတ်မိနေတယ် အရည်တွေ အရမ်းရွှဲပြီးထွက်လာတာကိုအောင်ကြီး စမ်းမိလိုက်တယ်။

ဖီးလ်တက်နေတဲ့အောင်ကြီးက စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုက်တယ် အဲ့အချိန်သူဇာက အိပ်နေရင်းကနေ အသိဝင်လာပြီး ရွစိရွစိတွေ ဖြစ်လာပါလေရော ထလိုက်တဲ့အခါကျရင်အောင်ကြီးလည်း အရှက်ရသွားမယ် အိပ်နေတဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တယ်အောင်ကြီးရဲ့ လက်ကတော့သူဇာရဲ့ စောက်ပေါက်ဝထဲကို ထည့်ပြီး မွှေပေးနေတော့သူဇာ နိုးနေတာလား အိပ်နေတာလားဆိုတာကိုတောင် မရိပ်မိနိုင် ဖြစ်သွားလေရဲ့သူဇာကတော့ ပါးစပ်ကနေတော့ တအင်းအင်းးး ပေါ့။

အောင်ကြီးကသူဇာရဲ့ လက်တဖက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောင်ထွက်နေတဲ့ လီးကိုသူဇာက လာကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှတ်နဲ့ ပွတ်ပြီးကိုင်ခိုင်းနေတယ်သူဇာရဲ့ လက်ကအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ကိုင်မိလိုက်တဲ့အချိန်သူဇာက မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး လှုပ်လို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပ်နေမိပြီ အဲ့လိုနဲ့အောင်ကြီးကသူဇာလက်ကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုက်နေမိလိုက်တာ တချီပြီးသွားလေရဲ့..

ဒါပေမယ့် သူ့ခမျာ စိတ်က မကျေနပ်နိုင်..သူဇာရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ထည့်ချင်နေခဲ့တာ.. ဒါပေမယ့်လည်းသူဇာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယ်ဆိုပြီးအောင်ကြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားလေရဲ့..အောင်ကြီး လုပ်သွားတဲ့လုပ်ရပ် အကုန်လုံးကို နှင်းအိက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေလိုက်တာ..

အကုန်မြင် အကုန်ကြားလိုက်ရတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေရွှဲလို့..အောင်ကြီး အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး နှင်းအိကလည်း အိပ်နေရာကနေ ထပြီးအောင်ကြီးနေတဲ့အခန်းကို လိုက်သွားဖြစ်ပြန်ရော..အောင်ကြီး တံခါးဖွင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ပစ်လှဲလိုက်ကြတယ် အဲ့အချိန် နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတယ်အောင်ကြီးက အံ့သြသွားပြီး “နင် ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” လို့ မေးတော့ “ငါက နင့်ကို ချစ်ချင်တာ.. နင်လည်း အရမ်းလုပ်ချင်နေတယ်မလား.. ငါ အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်ဟာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြန်ပြောလိုက်ရော အဲ့အချိန်အောင်ကြီးကလည်း သူ မူးနေလို့ ပြောတာ နေမှာပါ.. ငါ အခုလုပ်လိုက်ရင်လည်း မနက်ကျရင် သူ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာ.. အခုလက်ရှိ ငါ့လီးကလည်း တောင်နေတော့ အတော်ပဲ..

ဆော်လိုက်အုံးမှ.. လို့ စဉ်းစားပြီး ချော်လဲရောထိုင် လုပ်မိလိုက်ရော.. နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အထက်အောက် ပုံမှန်ကစားပေးနေတာပေါ့အောင်ကြီးကလည်း အရှိန်ပြန်တက်လာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတ်ပေး ဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီးအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်လို့အဆင်ပြေအောင် ထည့်ပေးနေ၏ နှင်းအိကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက် ပွင့်အာနေတဲ့ ဒစ်ကို ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့အောင်ကြီးကတော့ အေးဆေး ဇိမ်ခံနေရင်း နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ ခါးအောက်နားကို ဆင်းသွားပြီးအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နေလေ၏ အဲ့အချိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့အောင်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကို ငုံလိုက်တဲ့အချိန်…အောင်ကြီးခမျာ ကြက်သီးဖျင်းဖျင်းထသွားပါလေရော… တခါမှမရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှမရဖူးတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တော့အောင်ကြီးတယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ။

အောင်ကြီးကတော့ ပါးစပ်ကနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့အောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်.. ထုတ်လိုက် လုပ်နေတာ.. လီးကို အရင်းက ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အားရပါးရလုပ်ပေးနေသည်.. ဖင်ကြားထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လအုကို အသာအယာ သူမလက်နှင့်ကိုင်ပြီး အု ၂လုံးကို လက်ထဲမှာ ဆုတ်နယ်ကစား၍ နေသည်.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံထည့်လိုက်တော့…

အိုးးးး…. ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသည့်အလား…အောင်ကြီးတယောက် တကိုယ်လုံးတဖျင်းဖျင်းဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ အစွမ်းကုန်တောင်သွားရာကနေ သုတ်ရည်တွေ သူမ ပါးစပ်ထဲ ပန်း၍ ထွက်သွားလေသည်.. နှင်းအိတာဝန်ကျေတော့အောင်ကြီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါ်ကနေ ဖယ်.. ပက်လက်လှန်ချပြီး နှင်းအိ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါင်များနဲ့အတူ စောက်ဖုတ်လေးပါ အသာပြဲ၍ဟသွားလေသည်.. ကြမ်းရှရှ အမွှေးလေးများ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းလှသည်။

ဖိလိုက်ရင် နစ်သွားပြီး ကြွလိုက်လျှင်လည်း ပြန်ပြီး ဖောင်းလာသည်။ ကြီးမားကားစွင့်သော တင်ပါးကြီးများကြောင့်လည်း စောက်ဖုတ်လေးသည် ကော့ကော့လေးမို့၍နေသည်။အောင်ကြီးက ခုနကသူဇာရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကလိခဲ့ပေမယ့်လည်း ယခုလို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရ။

ထို့ကြောင့်လည်းအောင်ကြီးရဲ့ နားထင်တွင် သွေးတွေက တဒိတ်ဒိတ်ခုန်၍ လာရသည်။ အမွှေးကြမ်းတွေကြားကနေ မာနေသော နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ကို စမ်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ခုနကအောင်ကြီးကသူဇာကို လုပ်ပေးနေတဲ့အချိန် မြင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့် နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်ရွှဲနေသဖြင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုင်လေးများထဲသို့ လက်ခလယ်သည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သွားသည်။ ပူနွေး၍ နှစ်သက်စရာ အရသာပင်ဖြစ်သည်.. စောက်စိလေးကလည်း မာပြီး တောင်နေလေသည်.. ထို့နောက် အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်ပါတော့သည်။

“အင့်… ဟင်းးးး… ဟင်းးး… ကိုကျော်… အင်းးးး… အိုးးး… ဟင်းးးး…” နှင်းအိကလည်း အရှိန်တွေတက်ပြီး ပေါင်ကို အစွန်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရာ အဖုတ်ကြီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါ်လွင်လာရသည်.. “ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခြားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သွားပြီးမှ ဘာလုပ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သက်ပြင်းများချလိုက်သည်။

“ပြွတ်.. ပလပ်.. ပြွတ်.. အားးး… ရှီးးး… ပြွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်..” စောက်စေ့က်ု လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်.. အဖုတ်တပြင်လုံး လျှာနဲ့သိမ်းပြီး လျက်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတဲ့ ကျော်ကြီရဲ့ လျှာဒဏ်ကြောင့် နှင်းအိတယောက် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်.. အရည်တွေကလည်း မရပ်မနား ယိုစီးကျလာပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် အကွက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လျှာက စောက်စိကို စုပ်ပေးနေသလို.. လက်ချောင်းတွေကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို ထည့်လိုက်.. မွှေပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်..အောင်ကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် ပြီး၍သွားသည်..အောင်ကြီးကတော့ အဆက်မပြတ် စောက်စိကို စုပ်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲထည့်လိုက်…နဲ့ လုပ်လိုက်ရင်း နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်ပြီးသွားပြန်လေသည်။

ဒီတကြိမ်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ရင်း လရည်ဖြူတွေကိုပါ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်..အောင်ကြီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ဝင်လိုက်ပြီး စိနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒစ်ဖျားဖြင့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း စိတ်တွေ ထသထက် ထလာအောင် နှိုးဆွပေးနေသည် ထို့နောက်အောင်ကြီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝင်သွားရှာသည်။

အောင်ကြီးရဲ့လက်က နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနေတဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ရင်း စိတ်ကြွအောင် ကစားပေးနေမိသည်..အောင်ကြီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လက်နဲ့အတင်း ညှစ်ညှစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်..အောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထင်သလောက် မဝင်သေး.. တခုခုခံနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်.. အာာ.. အပျိုမြှေး.. ဟုတ်ပါသည်။

နှင်းအိရောသူဇာရော နှစ်ယောက်လုံး ပါကင်မဖောက်ရသေးတဲ့ အပျိုလေးတွေပါ.. အဲ့အချိန်အောင်ကြီးတယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အတင်းဇွတ်တိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်လေသည်.. အိုးးးး.. အာာာာ… ပြွတ်… လီးတံကြီးတခုလုံး နွေးနေပါရောလားး… ခဏကြာအောင် အသွင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြွက်သားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြေလျှော့၍ကျလာသည်။

“ပြွတ်… အား…. အင့်…. သိပ်ကောင်းတာပဲ… အားးး… ” အခုထိ ကောင်းနေသော နှင်းအိ၏ ခြေထောက်များကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ရှေ့ကို ငိုက်ချလိုက်ပါသည်.. ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် လီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို မလွဲနိုင် မရှောင်နိုက် ရက်ရက်စက်စက်ကို ခံနေရပါတယ်.. နှင်းအိခမျာ.. နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး လက်က မွေ့ယာကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်း၍နေလေသည်.. သူမ၏ ပေါင်အတွင်းသားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါ၍နေသလို နို့အုံတွေကလည်း ပြုတ်ထွက်မတတ် လှုပ်ရမ်း၍နေသည်။

စောက်ခေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမျှင်များသည် လီးကို စုပ်ယူ၍ နေကြသည်.. နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ဆောင့်ရာမှ စောက်ဖုတ်ပါ အထဲကို ကျွံဝင်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် လအုတွေပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြား ညပ်ညပ်သွားလေသည်.. မကြာခင်မှာပဲ.. ဗြုံးဆို ပြေလျှော့သွားပြီး အဖုတ်တခုလုံး လရည်တွေ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်..အောင်ကြီးလည်း ရွှဲနေသော စောက်ခေါင်းထဲကို ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်အားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သားအိမ်နံရံကို သုတ်ရည်များဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသွားရပါတော့သည်။

Zawgyi
သူငယ်ချင်း ၃ယောက်..သူဇာ.. နှင်းအိ..အောင်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့ ချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာသူဇာနဲ့ နှင်းအိက တခန်း..အောင်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့ ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့.. နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး အုန်းရေသောက်ကြ.. ပင်လယ်ထဲဆင်းပြီး ရေဆော့ကြတော့တာပေါ့။

အဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆသူဇာက ရေမွမ်းသွားတာကိုအောင်ကြီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့သူဇာကိုအောင်ကြီးက ရေထဲကနေ ပွေ့ပြီး ကမ်းစပ်ပေါ်ခေါ်လာရော.. အရေးပေါ်ကယ်နည်းနဲ့အောင်ကြီးက ပြုစုပေးလိုက်တာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့။

သူဇာ ပုံမှန်အသက်ပြန်ရှုလာလို့.. အဲ့အချိန်မှာအောင်ကြီးရဲ့လက်ကသူဇာရဲ့ လုံးအိ နုထွားနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာပေါ်မှာ..သူဇာက ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီးအောင်ကြီးရဲ့လက်ကို မြန်မြန်ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရော..သူဇာတယောက် ရှက်သွားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြန်သွားတော့တာပေါ့။

အောင်ကြီးကလည်း အမှတ်မထင် တင်ထားမိလိုက်တာကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့အောင်ကြီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမလားသူဇာရော နှင်းအိရော ၂ယောက်လုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန္ဓာကိုယ်က သေးသေးသွယ်သွယ်လေး.. လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ်အကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင်တိုးထွက်နေတာ.. သူတို့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေကလည်း နောက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နေတယ်.. လုံချည်ဝတ်ထားရင် သိပ်မသိသာဘူး.. ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ကို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်..

အောင်ကြီးလည်း အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီးတဲ့အချိန် ဒေါက်.. ဒေါက်.. ဒေါက်.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောက်.. ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နှင်းအိ.. ရေစိုစိုနဲ့..အောင်ကြီး – “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရေမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတ်ကုန်မှာပေါ့..” နှင်းအိ – “ဟိုဘက်အခန်းမှာ ဒေါ်သူဇာတယောက် မပြီးနိုင်သေးဘူးလေ.. ငါလည်း ချမ်းလာတာနဲ့ နင်ပြီးလောက်ပြီထက်ပြီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရေလာချိုးမလို့.. ရမလား”အောင်ကြီး – “ရတာပေါ့.. လာ.. ” အဲ့လိုနဲ့အောင်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရေချိုးဖြစ်သွားတာပေါ့ တကယ်တော့ နှင်းအိက ဇာတ်လမ်းရှာတာ.. နှင်းအိကအောင်ကြီးကို ကြိုက်နေတာ.. ဒါပေမယ့်အောင်ကြီးကသူဇာကို ကြိုက်နေရော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိကအောင်ကြီးကို သူ့ဆီကို စိတ်လည်လာအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့အောင်ကြီးဆီမှာ ရေလာချိုးတာ.. နှင်းအိ ရေချိုးပြီးလို့ အပြင်ထွက်လာခါနီးမှာ ထမီကို လျော့လျော့လေး ဝတ်ထားခဲ့တာ..

အောင်ကြီးအရှေ့ကို ရောက်ရင် ချော်လဲအောင် လုပ်လိုက်ပြီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အောင်ကြီးကို အပိုင်ကြံမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့.. ခက်တာက သူလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာရော..အောင်ကြီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောက် နေမယ့်အခန်းထဲမှာအောင်ကြီးကသူဇာနဲ့ စကားပြောနေကြတာကို ကြားတော့ နှင်းအိခမျာ ဝမ်းနည်းသွားရှာတယ်အောင်ကြီးကတော့ သူချစ်တဲ့ကောင်မလေးသူဇာနဲ့ စကားစမြည်တွေ ပြောပြီး ပျော်နေလေရဲ့.. အားလုံးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောက်သား ညစာအတူတူသွားစားကြတာပေါ့ ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောက်ကြပေါ့။

အောင်ကြီးကတော့ အရက်လေးနဲ့.. ကျန်တဲ့ ၂ယောက်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ပေါ့.. ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ… ည အိပ်ချိန်ရောက်တော့အောင်ကြီးက မူးနေတဲ့သူဇာနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သေသေချာချာ အိပ်ယာပြင်ဆင်ပြီး ၂ယောက်လုံးကို အိပ်ယာပေါ် ချပေးလိုက်တာပေါ့အောင်ကြီးကသူဇာ အိပ်နေတာလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်က မရိုးမရွတွေ ဖြစ်လာပြန်ရော.. လက်တွေက အငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲသူဇာရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို ပွတ်နေမိလိုက်တယ် အင်္ကျီကြယ်သီးကလည်း တလုံးက ပြုတ်နေတော့ အင်္ကျီကြားထဲ လက်ထည့်လိုက်တာနဲ့…

အိုးးးး… အိနေပါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေးအောင်ကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြွတ်ဝမှာ လရည်တွေက စို့လာ… အင်္ကျီကြယ်သီးကို မသိမသာချွတ်ပေးပြီး ဖုံးကွယ်နေတဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘော်လီကြားကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့..အောင်ကြီးတယောက် မျက်လုံးအတိုင်းသား ပြူးသွားပြီး.. အိုးးး.. ရက်ရက်စက်စက် လှလှချည်လား ဆိုပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ပန်းရောင်သန်းပြီးသူဇာလုံးအိနေတဲ့သူဇာရဲ့ နို့တွေကိုအောင်ကြီးတယောက် လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေမိလိုက်တယ် ဘယ်ဘက်နို့ကို စို့ပေးလိုက်..

ညာဘက်နို့ကို လက်မလေးနဲ့ ချေလိုက် လုပ်ပေးနေတယ် အဲ့လိုနဲ့ ညာဘက်လက်ကသူဇာရဲ့ အောက်ကို ဆင်းသွားရင်းသူဇာရဲ့ စောက်စိကို လိုက်စမ်းတော့ ပါးလွှာလှတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုက်တယ် စောက်မွှေးတွေကို အသာအယာပွတ်ပေးရင်းသူဇာရဲ့ စောက်စိကို စမ်းမိလိုက်တော့… ဟင်းးးး အိနေပြန်ပါရောလား..အောင်ကြီးအနေနဲ့က တခါမှ အပြင်မှာ ကြုံဖူးတာမဟုတ်ဘူး အမြဲတမ်း အောကားတွေပဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. အခုတော့ အပြင်မှာ တကယ်အကောင်အထည်ဖော်မိပြီဆိုပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့.. အဲ့လိုနဲ့သူဇာရဲ့ စောက်စိကို သေချာကိုင်ပေးရင်း အကွဲကြောင်းတလျောက်ကို ဖိကာ ပွတ်မိနေတယ် အရည်တွေ အရမ်းရွှဲပြီးထွက်လာတာကိုအောင်ကြီး စမ်းမိလိုက်တယ်။

ဖီးလ်တက်နေတဲ့အောင်ကြီးက စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုက်တယ် အဲ့အချိန်သူဇာက အိပ်နေရင်းကနေ အသိဝင်လာပြီး ရွစိရွစိတွေ ဖြစ်လာပါလေရော ထလိုက်တဲ့အခါကျရင်အောင်ကြီးလည်း အရှက်ရသွားမယ် အိပ်နေတဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တယ်အောင်ကြီးရဲ့ လက်ကတော့သူဇာရဲ့ စောက်ပေါက်ဝထဲကို ထည့်ပြီး မွှေပေးနေတော့သူဇာ နိုးနေတာလား အိပ်နေတာလားဆိုတာကိုတောင် မရိပ်မိနိုင် ဖြစ်သွားလေရဲ့သူဇာကတော့ ပါးစပ်ကနေတော့ တအင်းအင်းးး ပေါ့။

အောင်ကြီးကသူဇာရဲ့ လက်တဖက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောင်ထွက်နေတဲ့ လီးကိုသူဇာက လာကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှတ်နဲ့ ပွတ်ပြီးကိုင်ခိုင်းနေတယ်သူဇာရဲ့ လက်ကအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ကိုင်မိလိုက်တဲ့အချိန်သူဇာက မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး လှုပ်လို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပ်နေမိပြီ အဲ့လိုနဲ့အောင်ကြီးကသူဇာလက်ကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုက်နေမိလိုက်တာ တချီပြီးသွားလေရဲ့..

ဒါပေမယ့် သူ့ခမျာ စိတ်က မကျေနပ်နိုင်..သူဇာရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ထည့်ချင်နေခဲ့တာ.. ဒါပေမယ့်လည်းသူဇာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယ်ဆိုပြီးအောင်ကြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားလေရဲ့..အောင်ကြီး လုပ်သွားတဲ့လုပ်ရပ် အကုန်လုံးကို နှင်းအိက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေလိုက်တာ..

အကုန်မြင် အကုန်ကြားလိုက်ရတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေရွှဲလို့..အောင်ကြီး အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး နှင်းအိကလည်း အိပ်နေရာကနေ ထပြီးအောင်ကြီးနေတဲ့အခန်းကို လိုက်သွားဖြစ်ပြန်ရော..အောင်ကြီး တံခါးဖွင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ပစ်လှဲလိုက်ကြတယ် အဲ့အချိန် နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတယ်အောင်ကြီးက အံ့သြသွားပြီး “နင် ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” လို့ မေးတော့ “ငါက နင့်ကို ချစ်ချင်တာ.. နင်လည်း အရမ်းလုပ်ချင်နေတယ်မလား.. ငါ အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်ဟာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြန်ပြောလိုက်ရော အဲ့အချိန်အောင်ကြီးကလည်း သူ မူးနေလို့ ပြောတာ နေမှာပါ.. ငါ အခုလုပ်လိုက်ရင်လည်း မနက်ကျရင် သူ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာ.. အခုလက်ရှိ ငါ့လီးကလည်း တောင်နေတော့ အတော်ပဲ..

ဆော်လိုက်အုံးမှ.. လို့ စဉ်းစားပြီး ချော်လဲရောထိုင် လုပ်မိလိုက်ရော.. နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အထက်အောက် ပုံမှန်ကစားပေးနေတာပေါ့အောင်ကြီးကလည်း အရှိန်ပြန်တက်လာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတ်ပေး ဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီးအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်လို့အဆင်ပြေအောင် ထည့်ပေးနေ၏ နှင်းအိကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက် ပွင့်အာနေတဲ့ ဒစ်ကို ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့အောင်ကြီးကတော့ အေးဆေး ဇိမ်ခံနေရင်း နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ ခါးအောက်နားကို ဆင်းသွားပြီးအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နေလေ၏ အဲ့အချိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့အောင်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကို ငုံလိုက်တဲ့အချိန်…အောင်ကြီးခမျာ ကြက်သီးဖျင်းဖျင်းထသွားပါလေရော… တခါမှမရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှမရဖူးတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တော့အောင်ကြီးတယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ။

အောင်ကြီးကတော့ ပါးစပ်ကနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့အောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်.. ထုတ်လိုက် လုပ်နေတာ.. လီးကို အရင်းက ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အားရပါးရလုပ်ပေးနေသည်.. ဖင်ကြားထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လအုကို အသာအယာ သူမလက်နှင့်ကိုင်ပြီး အု ၂လုံးကို လက်ထဲမှာ ဆုတ်နယ်ကစား၍ နေသည်.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံထည့်လိုက်တော့…

အိုးးးး…. ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသည့်အလား…အောင်ကြီးတယောက် တကိုယ်လုံးတဖျင်းဖျင်းဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ အစွမ်းကုန်တောင်သွားရာကနေ သုတ်ရည်တွေ သူမ ပါးစပ်ထဲ ပန်း၍ ထွက်သွားလေသည်.. နှင်းအိတာဝန်ကျေတော့အောင်ကြီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါ်ကနေ ဖယ်.. ပက်လက်လှန်ချပြီး နှင်းအိ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါင်များနဲ့အတူ စောက်ဖုတ်လေးပါ အသာပြဲ၍ဟသွားလေသည်.. ကြမ်းရှရှ အမွှေးလေးများ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းလှသည်။

ဖိလိုက်ရင် နစ်သွားပြီး ကြွလိုက်လျှင်လည်း ပြန်ပြီး ဖောင်းလာသည်။ ကြီးမားကားစွင့်သော တင်ပါးကြီးများကြောင့်လည်း စောက်ဖုတ်လေးသည် ကော့ကော့လေးမို့၍နေသည်။အောင်ကြီးက ခုနကသူဇာရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကလိခဲ့ပေမယ့်လည်း ယခုလို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရ။

ထို့ကြောင့်လည်းအောင်ကြီးရဲ့ နားထင်တွင် သွေးတွေက တဒိတ်ဒိတ်ခုန်၍ လာရသည်။ အမွှေးကြမ်းတွေကြားကနေ မာနေသော နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ကို စမ်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ခုနကအောင်ကြီးကသူဇာကို လုပ်ပေးနေတဲ့အချိန် မြင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့် နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်ရွှဲနေသဖြင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုင်လေးများထဲသို့ လက်ခလယ်သည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သွားသည်။ ပူနွေး၍ နှစ်သက်စရာ အရသာပင်ဖြစ်သည်.. စောက်စိလေးကလည်း မာပြီး တောင်နေလေသည်.. ထို့နောက် အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်ပါတော့သည်။

“အင့်… ဟင်းးးး… ဟင်းးး… ကိုကျော်… အင်းးးး… အိုးးး… ဟင်းးးး…” နှင်းအိကလည်း အရှိန်တွေတက်ပြီး ပေါင်ကို အစွန်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရာ အဖုတ်ကြီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါ်လွင်လာရသည်.. “ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခြားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သွားပြီးမှ ဘာလုပ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သက်ပြင်းများချလိုက်သည်။

“ပြွတ်.. ပလပ်.. ပြွတ်.. အားးး… ရှီးးး… ပြွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်..” စောက်စေ့က်ု လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်.. အဖုတ်တပြင်လုံး လျှာနဲ့သိမ်းပြီး လျက်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတဲ့ ကျော်ကြီရဲ့ လျှာဒဏ်ကြောင့် နှင်းအိတယောက် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်.. အရည်တွေကလည်း မရပ်မနား ယိုစီးကျလာပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် အကွက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လျှာက စောက်စိကို စုပ်ပေးနေသလို.. လက်ချောင်းတွေကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို ထည့်လိုက်.. မွှေပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်..အောင်ကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် ပြီး၍သွားသည်..အောင်ကြီးကတော့ အဆက်မပြတ် စောက်စိကို စုပ်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲထည့်လိုက်…နဲ့ လုပ်လိုက်ရင်း နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်ပြီးသွားပြန်လေသည်။

ဒီတကြိမ်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ရင်း လရည်ဖြူတွေကိုပါ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်..အောင်ကြီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ဝင်လိုက်ပြီး စိနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒစ်ဖျားဖြင့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း စိတ်တွေ ထသထက် ထလာအောင် နှိုးဆွပေးနေသည် ထို့နောက်အောင်ကြီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝင်သွားရှာသည်။

အောင်ကြီးရဲ့လက်က နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနေတဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ရင်း စိတ်ကြွအောင် ကစားပေးနေမိသည်..အောင်ကြီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လက်နဲ့အတင်း ညှစ်ညှစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်..အောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထင်သလောက် မဝင်သေး.. တခုခုခံနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်.. အာာ.. အပျိုမြှေး.. ဟုတ်ပါသည်။

နှင်းအိရောသူဇာရော နှစ်ယောက်လုံး ပါကင်မဖောက်ရသေးတဲ့ အပျိုလေးတွေပါ.. အဲ့အချိန်အောင်ကြီးတယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အတင်းဇွတ်တိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်လေသည်.. အိုးးးး.. အာာာာ… ပြွတ်… လီးတံကြီးတခုလုံး နွေးနေပါရောလားး… ခဏကြာအောင် အသွင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြွက်သားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြေလျှော့၍ကျလာသည်။

“ပြွတ်… အား…. အင့်…. သိပ်ကောင်းတာပဲ… အားးး… ” အခုထိ ကောင်းနေသော နှင်းအိ၏ ခြေထောက်များကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ရှေ့ကို ငိုက်ချလိုက်ပါသည်.. ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် လီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို မလွဲနိုင် မရှောင်နိုက် ရက်ရက်စက်စက်ကို ခံနေရပါတယ်.. နှင်းအိခမျာ.. နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး လက်က မွေ့ယာကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်း၍နေလေသည်.. သူမ၏ ပေါင်အတွင်းသားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါ၍နေသလို နို့အုံတွေကလည်း ပြုတ်ထွက်မတတ် လှုပ်ရမ်း၍နေသည်။

စောက်ခေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမျှင်များသည် လီးကို စုပ်ယူ၍ နေကြသည်.. နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ဆောင့်ရာမှ စောက်ဖုတ်ပါ အထဲကို ကျွံဝင်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် လအုတွေပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြား ညပ်ညပ်သွားလေသည်.. မကြာခင်မှာပဲ.. ဗြုံးဆို ပြေလျှော့သွားပြီး အဖုတ်တခုလုံး လရည်တွေ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်..အောင်ကြီးလည်း ရွှဲနေသော စောက်ခေါင်းထဲကို ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်အားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သားအိမ်နံရံကို သုတ်ရည်များဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသွားရပါတော့သည်။

သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ

ည… အားလုံးတိတ်ဆိတ်၍နေသည်။ ခင်ဖုဏ်းသည်မျက်လုံးကြောင်၍နေ၏။ အိပ်မရသော်အကြောင်းအရင်းကလည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား…… ကိုယ့်အပေါ်မှာလည်း တာဝန်တစ်ခုရှိနေပြီကော….. သေချာပါသည်….. သို.သော် ထိုတာဝန်သည် လူသိရှင်ကြားမဖြစ်စကောင်းသောတာဝန်…. အစ်မတော် စောကလျာ ပေးအပ်ထားသောအထူးတာဝန်ဟုဆိုရမည်။

ခင်ဖုဏ်းသည်စင်စစ် ကျေးတောသူမလေးသာဖြစ်၏။ အားလုံးကို ခင်ဖုဏ်းကြောက်ပါသည်၊ လေးစားရပါသည်၊ ထိုင်ဆိုထိုင်၊ ထဆိုထရသောခင်ဖုဏ်းဖြစ်ပါသည်။ မည်သို.ဖြစ်စေကာမူ ခင်ဖုဏ်းတစ်ယောက် မိမိဘဝကိုမိမိကျေနပ်ပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း၏ရုပ်ရည်ကား တောနှင့်မတန်လေသောကြောင့်လားမသိ၊ သို.တည်းမဟုတ် နန်းထိုက်လေသောကြောင့်လေလားမသိ၊ မမျှော်မှန်းရဲသော ရွှေနန်းတော်အရပ်ဆီသို.ရောက်ခဲ.ရပါပြီ။

ဒူ..ဒူ..ဒူ..ဒူ တစ်ချက်ခြင်းတီးခတ်လိုက်သော ရွှေဗဟိုရ်စည် သံကိုနားစွင့်မိတော့ (၁၀) ချက်တောင်တီးပြီကော…….. ခင်ဖုဏ်းသည်အိပ်ရာမှ လူးလဲထကာတံခါးကိုအသာဖွင့်၍ထွက်ခဲ့၏။ ထို.နောက် မမစောကလျာ ရှိသောအဆောင်ဖက်ဆီသို. အရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ကာသွားနေ၏။ ရှမ်းပြည်မှကြွရောက်လာသည့် ယခုတလော နိူင်ငံတော်ပြည်အရေးကလည်း ကောင်းလှသည်မဟုတ်….. ဘဝရှင်မင်းတြားကြီး၏ ကျန်းမာရေးကလည်းမကောင်း….. အစွမ်းထက်သောတောကြောင်တို.ကလည်း ပုန်ကန်ထြ ွသည်မျှအထိတော့ခင်ဖုဏ်းသိထား၏ြ ွ သို.သော် သည်ကိစ်္စ ခင်ဖုဏ်းနှင့်မဆိုင်ပါ။

ခင်ဖုဏ်းအနေနှင့် သည်ရွှေနန်းတော်ကြီးအတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုချီးမြှင့်မြှောက်စားသူတို. အငြိုညင်မခံရဖို.သာဖြစ်သည်။ ခင်ဖုဏ်းသည် အမှောင်ကိုတိုးလျှက် မမ၏အဆောင်တော်သို. တရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ခဲ.၏။ ထိုစဉ်….. ခင်ဖုဏ်းကိုယ်အား သန်မာသောလက်ချောင်းများ၏ဆုပ်ကိုင်သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။ မင်း…..ဘယ်သူလဲ……. ထိုသူက ခင်ဖုဏ်း၏ရင်ဝသို. ဓါးမြှောင်ကိုရင်ဝသို.ချိန်ရွယ်ရင်းမေးလိုက်၏။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထိတ်လိုက်သည်မှာ အသားများပင်တုန်လို…. အသံထွက်ဖို.ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေး…… ပြော…မင်းဘယ်သူလဲ….. ထိုသူက နေရာရွှေ.၍ ထပ်မံဖြစ်ညှစ်လိုက်သောအခါ ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်အစုံကိုဖိမိလျက်သားဖြစ်သွားရသည်။

ထိုသူ၏လက်အစုံသည် ခင်ဖုဏ်းထံမှ ရုတ်ချည်းဖယ်ခွါသွားပြီးနောက် လရောင်မှိန်မှိန်၌ ခင်ဖုဏ်းမျက်နှာကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း…. ဟင်…လုံမပျိုပါလား…. မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ…. ညအချိန်မတော်ကြီးထွက်လာပုံထောက်တော့ မင်းသူလျှိုလား…. ထိုကဲ.သို.မေးပြီးနောက် ခင်ဖုဏ်းဆီမှအဖြေမရသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ခါးမှပိုင်နိူင်စွာမကာ မလှမ်းမကမ်းရှိပန်းရုံအောက်သို.ခေ ွားလေ၏။ တစ်ဆက်တည်းပင် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးအနှံ.၌ လက်နက် (သို.မဟုတ်) စာချွန်တော် ပါ မပါ ရှာဖွေလေ၏။ သူ၏လက်များသည် ကြမ်းတမ်းပြီး နွေးထွေးနေသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းထင်၏။ အထူးသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာ၊ တင်ပါးအကွဲနှစ်ခုအကြားအထိစေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ရှာ၏။

အာဂရဲမက်ပါတကား…….. ယခုအချိန်ထိ ခင်ဖုဏ်းစကားတစ်ခွန်းမှမဆိုရဲသေး….. သူကလည်းထပ်တလဲလဲ မေးနေ၏။ ခင်ဖုဏ်းသာအမှန်ကိုထွက်ဆိုလျှင် မိမိသာမက မမစောကလျာ၏ ဂုဏ်ရည်တော်ကိုထိခိုက်မည်မဟုတ်ပါလော…. ရဲမက်ဆီမှသေရည်နံ.ကို စိတ်ညစ်ညူးဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခင်ဖုဏ်းရနေ၏။ သူသတ်လျှင်လည်း သေလိုက်ရုံပ… ခင်ဖုဏ်း ထိုသို.ပင်ခံယူထား၏။ သို.သော်ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ ရင်လွှမ်းကိုယ်ဝတ်ကို သာ ဓဗျိဓကနဲ ဆောင့်ဆွဲလိုက်၏။ စုတ်ပြဲသွားသော ရင်လွှမ်းအဝတ်ကလည်း ညဝတ်အပါးစားပေမို. သူ.လက်ထဲ၌ နုကာ၊အိကာ နေမည်ပ……. ခင်ဖုဏ်းစကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုလေသည်ကို စိတ်မရှည်ပြီထင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ကိုင်လှုပ်လျှက်သား တသွင်သွင်မေးရင်းမှ ရင်ဝတ်အလွှမ်းကို ထပ်မံဆုတ်ဆွဲခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။

အတွင်းခံရင်စည်းသဘက်ကို မဝတ်ခဲ့သည်မို. ဝိုင်းစက်အိမို.နေသော ခင်ဖုဏ်း၏ရင်သားနှစ်ဖက်မှ ဗလာကျင်းခဲ.ရပြီတည်း…. တာဝန်သည် တာဝန်သာဖြစ်သည်။ ယခုကိစ်္စသည်ကား သွေးသားကိစ်္စ… ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ရွှေရင်အစုံကို နယ်ကာ လှိမ့်ကာဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ ခင်ဖုဏ်းအနည်းငယ်အကြောက်ပြေသွားသည်… ယနေ.ညအဖို.တော့ ခင်ဖုဏ်းမသေနိူင်သေး…. ရဲမက်သည်ကား အာခေါင်တွေခြောက်ကာ ရင်ပူလာဟန်ရှိ၏။

တစစဖြင့် အသက်ရှုသံမှာလည်း မြန်လာ၏။ အပေါင်းအသင်းတို.၏ ဇွတ်တရွတ်တိုက်တွန်းမှုဖြင့် သောက်သုံးမိသည့် ယစ်ရွှေရည်ကလည်းတန်ခိုးပြလာပြီထင့် ရင်ခွင်တွင်းသို.ရောက်နေသော မိန်းကလေးကို အဓ်္ဓမပင်ပွေ.ဖက်လိုက်ကာ သူမ၏ရင်သားအစုံကို လူးလှိမ့်ဆုတ်နယ်ပေးနေ၏၊ သေချာသည်ကား လုံမငယ်သည် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းခံခြင်းပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် လျှို.ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ဤနေရာသို. ရောက်ခွဲသည်မှာသေချာ၏။

ကင်းတာဝန်ကျရဲမက်တို.သည်လည်းသေရည်လွန်ကာ အိပ်မောကျကုန်ကြပေပြီ။ ဤပန်းရုံအောက်၌ မိမိနှင့်သူမနှစ်ဦးတည်းသာ…ရဲမက်သည် ပစ်္စက်္ခအခြေအနေကို ကျေနပ်သွားကာ စနေတစ်ခိုင်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ငုံလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်က သူငယ်မ ခါးတစ်ဖက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခါးစည်းအဝတ်ကိုဖြေလျော့လိုက်ရာ သူငယ်မ၏အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးဗလာကျင်းသွား၏။ အို…မောင်ကြီး….. ပထမဦးဆုံးထွက်လာသော စကားသံဖြစ်၏။ ရဲမက်က ခင်ဖုဏ်းတစ်ကိုယ်လုံးစွေ.ကနဲပွေ.ချီကာ ပန်းရုံ၏တစ်ဖက်ရှိ တန်းလျားခုံတန်းဆီသို.သွား၏။ သူ.ကိုယ်ထက်၌ ခင်ဖုဏ်းအား သူငယ်ပွေ. ပွေ.ကာ အငမ်းမရနမ်းရှိုက်လေတော့သည်။

ရဲမက်ကနမ်းလျှက်သားပင် သူမ၏ အိစက်သွယ်ပျောင်းသော ဆင်စွယ်ပမာ ပေါင်လုံးအစုံကို စုန်ချည်ဆန်ချည် ရွရွလေးပွတ်သပ်နေပြန်သည်…. ခင်ဖုဏ်း ယားလှပါတယ်မောင်ကြီး……… စိတ်ထဲမှာသာ မြည်တမ်းတမိ၏…… သူ.လက်ကြမ်းကြမ်းကြီးတွေက ခင်ဖုဏ်းပေါင်ရင်းခွဆုံမှာအဆုံးသတ်သွား၏။ ခင်ဖုဏ်းပေါင်နှစ်လုံးကိုတင်းတင်းစေ့ထားပါသော်လည်း ရဲမက်ကသူ၏လက်ဝါးစောင်းကို သံလျက်ပမာပြုပြီး ထိုးခွဲနေ၏။

ထို.နောက်တွင်ကား မသိမသာ တစတစ ကွာဟသွားသော ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်ခွဆုံကို မွမွကလေးပွတ်သပ်နေပြန်၏။ ခင်ဖုဏ်း၏ အိစက်တင်းကားလှသော တင်သားကြီးနှစ်ခုလည်း ဘယ်ညာ လူးရပါသည်။ ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ အပျိုစင်ရတနာ လေးကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့်ခပ်သွက်သွက် ကလိလိုက်ရာ စိုစွတ်သောအရည်ကြည်တို.ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် လက်နှစ်ဆစ်စာမျှအတွင်းသို.ဝင်သွားလေ၏။

ယားလှပါတယ်ရှင်… လွှတ်ပါမောင်ကြီးရယ်…. ရဲမက်သည်ကား ဘာကိုမှဂရုပြူဟန်မပြပါ… ခင်ဖုဏ်း၏စုတ်ပြဲသွားသော အပေါ်ဝတ်ကို ခပ်မြန်မြန်ဆွဲချလိုက်ကာ ခင်ဖုဏ်းကို ခုံရှည်ပေါ်အလျားလိုက်ချလိုက်၏။ ထို.နောက်သူ၏အဝတ်ကို ပင့်လှန်ကာချွတ်လိုက်သည်ကို လရောင်မှောင်မှောင်အောက်၌မြင်လိုက်ရ၏။ ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို လက်နောက်ပြစ်ပြီးထောက်ထားသောပုံစံသို.ဖြစ်အောင်ပြုပြ င်လိုက်၏။

ခင်ဖုဏ်း၏ ဒူးနှစ်ဖက်သည် အမောဖြေနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦးပမာ ကွေးကွေးလေးထောက်လျှက်အနေအထားဖြစ်ကာ.. တန်းလျှားခုံကအတန်ငယ်မြင့်လေသည်မို. သူကခါးကိုင်းပြီး ခင်ဖုဏ်းအနောက်တည့်တည့်က ရပ်လေသောအခါ သူ၏ယောင်္ကျားတန်ဆာနှင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရတနာရွှေစင်ကလေး တည့်တည့်ကြီးရင်ဆိုင်တွေ.ကြပြီပကော… မြန်ဆန်သွက်လက်လှသည့် ရဲမက်ပါတကားဟု ခင်ဖုဏ်းတွေးနေစဉ်မှာပင် ရဲမက်က ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်းကို စိတ်ကြိုက်ထိတွေ.ပွတ်သပ်ကာ သူ၏ထိပ်ဖူးနှင့် သူမ၏ ခပ်နုနုရတနာပန်းပွင့်အဝကို အတည့်ချိန်ကာ သွတ်သွင်းလိုက်၏။

လက်သုံးဆစ်ခန်. စွိ ကနဲဝင်သွားသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းစိတ်ထဲကသိလိုက်၏။ အာ.လာ.လာ. အမေ့.. နှစ်မငယ် နာကျင်သွားစ….. ရဲမက်ကမေး၏။ ခင်ဖုဏ်းပြန်မဖြေနိူင်ပါ အင့်.အင်း.အ..အ… ဟု ုကြိတ်၍သာငြီးတွားနေမိ၏။ သူ၏ထိပ်ဖူးကိုဆက်၍မသွင်းသေးသမို.သာ တော်တော့သည်။ နို.မဟုတ်ပါက ခင်ဖုဏ်းပန်းပွင့်လေးကွဲသွားမည်ထင်၏။ ရဲမက် ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး ထိပ်ဖူးကိုအသာလေးနှုတ်လိုက်၏။ တစ်ဖန်ရှေ.သို.ဆက်ပြီးသွင်းပြန်ပါ၏။ စောစောကထက်ပိုပြီးဝင်သွားသော်လည်း သူ.ဟာကြီးက အကုန်ဝင်သေးဟန်မတူပါ။ အင်း….ဟင်းဟင်…ကျွတ်ကျွတ်….မယ်မယ်ဖုရား… ဟုငြီးမိ၏။

သိပ်နာနေသလား နှစ်မငယ်…..ဟုဆိုကာ ရဲမက်က တစ်ကျော့ပြန် နောက်ဆုတ်ပေးရှာပါသည်။ ပြလွတ် ဟုအသံမြည်ကာ သူ.ပစ်္စည်းကြီး ကျွတ်ထွက်သွားသည်မို. ခင်ဖုဏ်းရင်ထဲ ဟာတာတာ ဖြစ်ကာကျန်ခဲ.ရ၏။ နှစ်မကဖိုသတ်္တ ဝါနဲ.အတွေ.မရှိခဲ.သေးဘူးထင်ပါ့…. နာနေမှာပေါ့… ကိုင်း လာ လာ….ဟုဆိုကာ ခင်ဖုဏ်းအားပွေ.ချီလျက် အနီးရှိမြက်ခင်းပေါ်သို့ အသာအယာချလိုက်လေ၏။ တစ်ဖန် ရဲမက်သည် သူ၏ခါးဝတ်ပုဆိုးကိုဖြန်.ခင်း၍ ခင်ဖုဏ်းအားလှဲသိပ်လိုက်လေသည်။ ခင်ဖုဏ်းပက်လက်အနေအထားဖြစ်သွားသောအခါ ဒူးနှစ်ဖက်အားထောင်စေ၍ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို.ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ပြီးနောက် ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏နှုတ်ခမ်းးနှစ်လွှာအား စုတ်နမ်းလိုက်လေသည်။ ရင်ထဲလှိုက်ကနဲဖိုသွားကာ ခင်ဖုဏ်း၏ကိလေသာစိတ်တို.ပိုမိုပွင့်လန်းလာသလိုခံစားလ ိုက်ရ၏။

ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ ဂုတ်သား၊ ရင်သားနှစ်မွှာ၊ ဝမ်းဗိုက်ပြင်သားတို.ကိုဆက်တိုက်ဆိုသလို လျှာဖြင့်ကလိပြီးသူ၏မေတ်္တာကိုပြလေ၏။ တစ်ဖန်ဆက်ပြီး ခင်ဖုဏ်း၏ ဆီးစပ်ကိုလျှာဖြင့်ကလိသော်ကား….. အို….မဟုတ်တာ….မောင်ကြီးဘုန်းလျော့ကုန်ပါ့မယ်… ဟု ခင်ဖုဏ်းဆိုလေသော် တဟဲဟဲ ဖြင့် ရွှေဘော်တော်ကျသွားကာ ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်နှစ်လုံးကို အနည်းငယ်ဟဖြဲလျက် သူ.ထိပ်ဖူးဖြင့် ပေါင်ရင်းဆုံရှိ လိုဏ်ခေါင်းဝသို. ဒုတိယအကြိမ် အောင်းရန်ကြံလေပြန်သည်။

နွေးထွေးနူးညံ့သောအတွေ.က ခွဆုံတွင် ဟိုထိဒီထိဖြင့် ခင်ဖုဏ်းခမျာ ယားကျိယားကျိဖြစ်ရပြန်သည်။ သူ.ထိပ်ဖူးက ခင်ဖုဏ်းကိုချော်၍ချော်၍ထိနေ၏၊ သူသိပ်မူးနေလို.လား မသိတတ်ပြီ…ခင်ဖုဏ်းကလက်ဖြင့် သူ.ထိပ်ဖူးကို ဖတ်ကနဲရှာဖွေဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ဝတ်မှုံအစု တည်ရာ နှုတ်ခမ်းသားအဝနှင့် တေ့ဆိုင်ပေးလိုက်သောအခါ ဓပြွတ်ဓ ကနဲတစ်ချက်အသံပေးပြီး ဂမူးရှုးထိုးဝင်သွားပါတော့သည်။

အား ဟ…..အင်းအင်း…ဟင်း ရဲမက်သည် သည်တစ်ခါတော့ဖြင့် ညှာတော့ဟန် မပြတော့ပါ၊ သူ.ထိပ်ဖူးကလည်း ခပ်သွက်သွက်ပင် သွင်းခြင်း၊နှုတ်ခြင်း အမှုကိုဆက်ကာဆက်ကာပြုမူနေတော့သည်။ အချက်ပေါင်း ၂၀ ပင်ကျော်သွာပြီထင်၏… ခင်ဖုဏ်း၏တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်သည် မြက်ခင်းထူထူအတွင်းသို. အိကာအိကာ နှင့်ဝင်သွားလေ၏။

နှစ်မငယ်…မောင်ကြီးအရင်းကပ်သည်အထိမြှုပ်လိုက်တော့မယ်နော်… ရော..ခက်ချေပြီ…မဆုံးသေးဘူးလား…. ခင်ဖုဏ်းစိတ်ထဲမှ မေးနေမိ၏။ သူက ခင်ဖုဏ်းအထဲရောက်နေသမျှတန်ဆာကို မျှင်းမျှင်းလေးဆွဲထုတ်ကာ မျှင်းမျှင်းလေးပင်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုသို. သုံးလေးကြိမ်လုပ်ပြီးသော် အဝသို.တိုင်အောင်ဆွဲနှုတ်ကာ ခေတ်္တမျှနားနေလိုက်၏။ ထို.နောက် ခင်ဖုဏ်း၏ ခါးသိမ်သိမ်လေးကို လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်မိလောက်သည်အထိ အားရပါးရ ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ.ထိပ်ဖူးကို မြှားတစ်စင်းပြစ်လိုက်သည့်အလား အားကုန်စိုက်ကာနှစ်လိုက်ပါတော့သည်။

ခင်ဖုဏ်း၏ အုံအရင်းနှင့်သူ့အုံအရင်းတို.ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်မိသည့်အချ ိန်တွင် ရင်ထဲအောင့်သွားကာ မီးပွင့်မတတ်ဖြစ်သွားရချေပြီ။ မယ်မယ်ဖုရား… ဟု ဒုတိယအကြိမ်မြည်တမ်းရပြန်၏။ သူကား အဆုံးတိုင်ဝင်သွားသောမျှားတံကို တစ်ဖန်နှုတ်ကာ တစ်ဖန်စိုက်သည်… တစ်ဖန်စိုက်ကာ တစ်ဖန်နှုတ်သည်။

မောင်ကြီး..မောင်ကြီး… ခင်ဖုဏ်းအင်မတန်မှ နှစ်ခြိုက်ရပါသရှင်… ခပ်သွက်သွက်လေးပြုတော်မူပါ မောင်ကြီးရှင့်… အား..ရှီး…ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်…. ကာမဇော အဟုန်ဖြင့် အားမာန်ပါပါ သံဝါသ ပြုနေသော ရဲမက်တစ်ယောက် ကာမမူး၊ သေရည်မူးနေသည့်ကြားမှပင် ဆတ်ကနဲဖြစ်သွား၏။ ခင်ဖုဏ်း ဆိုပါတကား… ခင်ဖုဏ်း…ခင်ဖုဏ်း…ဟုတ်ပါစ မှန်ပါတယ်…မောင်ကြီး… ထိပ်ထားရဲ.အပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းလား နှစ်မငယ်….. ဟုတ်ပါတယ်ရှင်…. ခင်ဖုဏ်း အနေခက်လှပါသရှင်…. ခပ်သွက်သွက်ကလေးသာပြုတော်မူပါ… ဟင်း…အား အား…ကျွတ် ကျွတ်….. ကောင်းလှပါသည် မောင်ကြီးရှင်…. ခင်ဖုဏ်းသည် အသံတုန်တုန်ယင်ယင်လေးဖြင့်တောင်းဆိုမိနေ၏။

မရှက်နိူင်တော့ပါ။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထဲမှာ မီးတောက်နေပြီ… ဗလောင်ဆူကာ နေပြီမဟုတ်ပါလော…ရဲမက်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိပ်ထား၏အပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းကို ဖဿဖြင့်လွန်ကြူးခွင့်ရသည့်အတွက် စောစောကထက် နှစ်ဆတိုးပျော်မြူးကာ ခင်ဖုဏ်း၏အိထွေး မို.ဖေါင်းသော ရွှေရင်နှစ်မွှာကို ခပ်တင်းတင်းဆွဲကာဖြင့် အားကုန်သွန်ပြီးလှုပ်ရှားလေတော့သည်။ ခင်ဖုဏ်းကလည်း မိုးမမြင် လေမမြင်၊ ရဲမက်ကလည်း ကြယ်မမြင် လမမြင်၊ နှစ်ဦးစလုံး ကိလေသာအမှောင်ဖုံးလွှမ်းကာ ဘာကိုမှအမှုမထားနိူင်တော့ဘဲ မေထုန်သံဝါသ အမှုကိုအဆုံးစွန်အရည်လျှံသည်အထိ တဝကြီးစားသုံးလိုက်ကြလေသည်။ ခင်ဖုဏ်း သည်သူမအပေါ်တွင် မှေးနေသောကိုယ်လုံးကြီးကိုတွန်းရွှေ.ပါသော်လည်း မရွေ.သဖြင့် ကိုယ်ကိုကြွပါအုန်းရျင့်… ခင်ဖုဏ်း ပင်ပန်းနွမ်းလျလို.ပါ ခဏကြွပါဦးရျင့်… ထိုသို.ဆိုလိုက်မှ ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ထက်မှဘေးသို.လဲှချလိုက်လေသည်။

မောင်ကြီးပင်ပန်းသွားပြီထင်ပါ့…. မောင်ကြီးရဲ.အမည်ကို အခွင့်ရရင်သိချင်ပါတယ်… ဗလမင်းထင်…ဟု ရဲမက်ကဆိုလိုက်လေသည်။ ထို.နောက် ဗလမင်းထင်ကအပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းကို ပွေ.ထူကာ ပန်းစင်အောက်ရှိ ခုံတန်းပေါ် ခေါ် သွားလေသည်။

သူမ၏စုတ်ပြဲသွားသော အပေါ်ဝတ်ကို ပြန်ဝတ်ပေးပါသော်လည်း ရင်သားနှစ်မွှာကို မလုံခြုံစေတော့ပါ။ နှစ်မငယ်…အရှက်သည်းနေပြီလား… ဟုတ်ပါတယ် မောင်ကြီး… နို. အောက်ဝတ်စကဘယ်မှာပါလိမ့်…. ရှာတွေ.သောအခါ ခင်ဖုဏ်းကို မတ်တပ်ရပ်စေလျက် သူကိုယ်တိုင်ဝတ်ပေးမည်ပြု၏။ မှောင်နေသောည၌ပင် ခင်ဖုဏ်း၏ ဆင်စွယ်ရောင်ပမာ ဖြူအုအု ပေါင်းနှစ်လုံးကား ထွေးထွေးအိအိကြီးထင်နေ၏။

သူက အဝတ်ကိုပြစ်ချပြန်ကာ ခင်ဖုဏ်းကိုပွေ.ပိုက်လိုက်၏။ နှစ်ဦးစလုံးအောက်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက်သာရှိနေသေး၏။ သူ၏ထိပ်ဖူးကား တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်းကို ထိကာနေချေပြီ…ခက်ချေပြီကော…. ခင်ဖုဏ်း၏ ပေါင်တံတစ်လျောက်တွင် နှစ်ဦးသားအပျော်ကြူးပြီးအံထွက်ခဲ့သော အရည်တို. ပေပွလျက်ရှိနေသေးလျက်ပင်။ သူက ခင်ဖုဏ်းကို ဖွဖွနမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ပြီးသော်အိအိမို.မို. ဖြင့် ကားကားစွင့်ရှိလှသော တင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုဖြစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ကာ စိတ်ဆန်္ဒမကုန်သေးကြောင်းပြသနေပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း စိတ်တွေပြန်လည်နိူးကြား လာရပြီကောရှင်..တဏှာမီးလျှံက ပြန်လည်ထကြွလာချေပြီ။ ခင်ဖုဏ်းကို ပြန်ခွင့်ပြုပါတော့…ဟု ဆိုလိုက်ရသော်လည်း အမှန်မတော့ သူပြုသမျှကိုနုချင်ပါသေးသည်။

အိမ်း….ဟုတ်ပါသကော်….မောင်ကြီးမတရားကျနေပြီ….သို.ပေမဲ့လည်း မပြန်ခင်လေး တစ်ကြိမ်လောက်တော့ လွန်ချင်ပါသေးသည်နှမငယ်… မောင်ကြီးစိတ်တော်မကုန်သေးရင်လည်း ခပ်သွက်သွက်ကလေးသာ လွန်လိုက်ပါတော့… နှစ်မတော်မှာ အချိန်ကိုငဲ့ရသူမို.ပါ….. ခင်ဖုဏ်းပြောပြောဆိုဆို ဗလမင်းထင် ၏လိင်တံထိပ်ဖူးဝကိုကိုယ်တိုင်ကိုင်ကာ သူမ၏ပန်းငုံအဖူးဝနှင့် တေ့ဆိုင်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဗလမင်းထင်၏ထိပ်ဖုူးကား ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်တွင်းသို. အရှိန်ဖြင့်ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ချေပြီ။ ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးလေးသည် ဗလ၏အားပါ လှသော်ပြုချက်ကြောင့် ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုန်ကာနေလေတော့သည်။

အတန်ကြာမျှ မတ်တတ်ရပ်ကာ သံဝါသ ပြုနေကြသော်လည်း ဗလမင်းထင် ကားအဆုံးမသတ်နိူင်သေး… ထို.ကြောင့်ပင် ဗလမင်းထင်သည် ခင်ဖုဏ်းကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ကျောပေးအနေအထားဖြစ်အောင်ပြုလိုက်လေသည်။ ခင်ဖုဏ်း ကခါးကိုညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ဖြိုးအိသောဖင်အိးုကြီး နှစ်လုံးမှာမို.ခုန်းကာတက်လာလေသည်။

ဗလသည် ဝင်းမွှတ်နေသော ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ ပြူမို.နုအက်နေသော အရည်ရွှမ်းရွှမ်းပန်းဖူးထဲသို. ထိပ်ဖူးကို အားကုန်ထိုးပြီး နှစ်မြှုပ်လိုက်လေတော့သည်။ ပြီးသော် ခင်ဖုဏ်း၏သွယ်နုသော ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဖြစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး အညှာတာမဲ.စွာထင်တိုင်းပြုပါလေတော့သည်။ ခင်ဖုဏ်းလည်းအတိုင်းထက်အလွန် ခံစားနေရပါသည်။ သို.ပေမဲ. ခင်ဖုဏ်းပြောမပြနိူင်လောက်အောင် ကျေနပ်ကာနေ၏။ စိတ်ထဲမှာ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲ၍ မရနိူင်လောက်အောင်ဖြစ်ရပြန်ချေပြီ။ မောင်ကြီး၏လုပ်ဆောင်ချက်များကား အပြီးတိုင်ပြုမူတော့မည့်အလား မနားတမ်းပင်အားပါလှချေ၏၊ လျင်မြန်လွန်းလှချေ၏။

ခင်ဖုဏ်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ လေဟာနယ်ထဲသို.မျောပါသွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မောင်ကြီးသည်လည်းနွေးထွေးလှသော်ဝတ်ရည်တို.ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်လေရာ ခင်ဖုဏ်းလည်း နောက်တစ်ကြိမ်သောက်သုံးလိုက်ရပြန်လေသည်။ အီဆိမ့်ချိုမြိန်လှပါသည် မောင်ကြီးရှင့်…. ဟုခင်ဖုဏ်းစိတ်တွင်းမှမြည်တမ်းနေမိတော့သည်၊ ပြီးပါပြီ ။

Zawgyi
ည… အားလုံးတိတ်ဆိတ်၍နေသည်။ ခင်ဖုဏ်းသည်မျက်လုံးကြောင်၍နေ၏။ အိပ်မရသော်အကြောင်းအရင်းကလည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား…… ကိုယ့်အပေါ်မှာလည်း တာဝန်တစ်ခုရှိနေပြီကော….. သေချာပါသည်….. သို.သော် ထိုတာဝန်သည် လူသိရှင်ကြားမဖြစ်စကောင်းသောတာဝန်…. အစ်မတော် စောကလျာ ပေးအပ်ထားသောအထူးတာဝန်ဟုဆိုရမည်။

ခင်ဖုဏ်းသည်စင်စစ် ကျေးတောသူမလေးသာဖြစ်၏။ အားလုံးကို ခင်ဖုဏ်းကြောက်ပါသည်၊ လေးစားရပါသည်၊ ထိုင်ဆိုထိုင်၊ ထဆိုထရသောခင်ဖုဏ်းဖြစ်ပါသည်။ မည်သို.ဖြစ်စေကာမူ ခင်ဖုဏ်းတစ်ယောက် မိမိဘဝကိုမိမိကျေနပ်ပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း၏ရုပ်ရည်ကား တောနှင့်မတန်လေသောကြောင့်လားမသိ၊ သို.တည်းမဟုတ် နန်းထိုက်လေသောကြောင့်လေလားမသိ၊ မမျှော်မှန်းရဲသော ရွှေနန်းတော်အရပ်ဆီသို.ရောက်ခဲ.ရပါပြီ။

ဒူ..ဒူ..ဒူ..ဒူ တစ်ချက်ခြင်းတီးခတ်လိုက်သော ရွှေဗဟိုရ်စည် သံကိုနားစွင့်မိတော့ (၁၀) ချက်တောင်တီးပြီကော…….. ခင်ဖုဏ်းသည်အိပ်ရာမှ လူးလဲထကာတံခါးကိုအသာဖွင့်၍ထွက်ခဲ့၏။ ထို.နောက် မမစောကလျာ ရှိသောအဆောင်ဖက်ဆီသို. အရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ကာသွားနေ၏။ ရှမ်းပြည်မှကြွရောက်လာသည့် ယခုတလော နိူင်ငံတော်ပြည်အရေးကလည်း ကောင်းလှသည်မဟုတ်….. ဘဝရှင်မင်းတြားကြီး၏ ကျန်းမာရေးကလည်းမကောင်း….. အစွမ်းထက်သောတောကြောင်တို.ကလည်း ပုန်ကန်ထြ ွသည်မျှအထိတော့ခင်ဖုဏ်းသိထား၏ြ ွ သို.သော် သည်ကိစ်္စ ခင်ဖုဏ်းနှင့်မဆိုင်ပါ။

ခင်ဖုဏ်းအနေနှင့် သည်ရွှေနန်းတော်ကြီးအတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုချီးမြှင့်မြှောက်စားသူတို. အငြိုညင်မခံရဖို.သာဖြစ်သည်။ ခင်ဖုဏ်းသည် အမှောင်ကိုတိုးလျှက် မမ၏အဆောင်တော်သို. တရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ခဲ.၏။ ထိုစဉ်….. ခင်ဖုဏ်းကိုယ်အား သန်မာသောလက်ချောင်းများ၏ဆုပ်ကိုင်သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။ မင်း…..ဘယ်သူလဲ……. ထိုသူက ခင်ဖုဏ်း၏ရင်ဝသို. ဓါးမြှောင်ကိုရင်ဝသို.ချိန်ရွယ်ရင်းမေးလိုက်၏။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထိတ်လိုက်သည်မှာ အသားများပင်တုန်လို…. အသံထွက်ဖို.ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေး…… ပြော…မင်းဘယ်သူလဲ….. ထိုသူက နေရာရွှေ.၍ ထပ်မံဖြစ်ညှစ်လိုက်သောအခါ ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်အစုံကိုဖိမိလျက်သားဖြစ်သွားရသည်။

ထိုသူ၏လက်အစုံသည် ခင်ဖုဏ်းထံမှ ရုတ်ချည်းဖယ်ခွါသွားပြီးနောက် လရောင်မှိန်မှိန်၌ ခင်ဖုဏ်းမျက်နှာကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း…. ဟင်…လုံမပျိုပါလား…. မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ…. ညအချိန်မတော်ကြီးထွက်လာပုံထောက်တော့ မင်းသူလျှိုလား…. ထိုကဲ.သို.မေးပြီးနောက် ခင်ဖုဏ်းဆီမှအဖြေမရသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ခါးမှပိုင်နိူင်စွာမကာ မလှမ်းမကမ်းရှိပန်းရုံအောက်သို.ခေ ွားလေ၏။ တစ်ဆက်တည်းပင် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးအနှံ.၌ လက်နက် (သို.မဟုတ်) စာချွန်တော် ပါ မပါ ရှာဖွေလေ၏။ သူ၏လက်များသည် ကြမ်းတမ်းပြီး နွေးထွေးနေသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းထင်၏။ အထူးသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာ၊ တင်ပါးအကွဲနှစ်ခုအကြားအထိစေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ရှာ၏။

အာဂရဲမက်ပါတကား…….. ယခုအချိန်ထိ ခင်ဖုဏ်းစကားတစ်ခွန်းမှမဆိုရဲသေး….. သူကလည်းထပ်တလဲလဲ မေးနေ၏။ ခင်ဖုဏ်းသာအမှန်ကိုထွက်ဆိုလျှင် မိမိသာမက မမစောကလျာ၏ ဂုဏ်ရည်တော်ကိုထိခိုက်မည်မဟုတ်ပါလော…. ရဲမက်ဆီမှသေရည်နံ.ကို စိတ်ညစ်ညူးဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခင်ဖုဏ်းရနေ၏။ သူသတ်လျှင်လည်း သေလိုက်ရုံပ… ခင်ဖုဏ်း ထိုသို.ပင်ခံယူထား၏။ သို.သော်ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ ရင်လွှမ်းကိုယ်ဝတ်ကို သာ ဓဗျိဓကနဲ ဆောင့်ဆွဲလိုက်၏။ စုတ်ပြဲသွားသော ရင်လွှမ်းအဝတ်ကလည်း ညဝတ်အပါးစားပေမို. သူ.လက်ထဲ၌ နုကာ၊အိကာ နေမည်ပ……. ခင်ဖုဏ်းစကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုလေသည်ကို စိတ်မရှည်ပြီထင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ကိုင်လှုပ်လျှက်သား တသွင်သွင်မေးရင်းမှ ရင်ဝတ်အလွှမ်းကို ထပ်မံဆုတ်ဆွဲခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။

အတွင်းခံရင်စည်းသဘက်ကို မဝတ်ခဲ့သည်မို. ဝိုင်းစက်အိမို.နေသော ခင်ဖုဏ်း၏ရင်သားနှစ်ဖက်မှ ဗလာကျင်းခဲ.ရပြီတည်း…. တာဝန်သည် တာဝန်သာဖြစ်သည်။ ယခုကိစ်္စသည်ကား သွေးသားကိစ်္စ… ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ရွှေရင်အစုံကို နယ်ကာ လှိမ့်ကာဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ ခင်ဖုဏ်းအနည်းငယ်အကြောက်ပြေသွားသည်… ယနေ.ညအဖို.တော့ ခင်ဖုဏ်းမသေနိူင်သေး…. ရဲမက်သည်ကား အာခေါင်တွေခြောက်ကာ ရင်ပူလာဟန်ရှိ၏။

တစစဖြင့် အသက်ရှုသံမှာလည်း မြန်လာ၏။ အပေါင်းအသင်းတို.၏ ဇွတ်တရွတ်တိုက်တွန်းမှုဖြင့် သောက်သုံးမိသည့် ယစ်ရွှေရည်ကလည်းတန်ခိုးပြလာပြီထင့် ရင်ခွင်တွင်းသို.ရောက်နေသော မိန်းကလေးကို အဓ်္ဓမပင်ပွေ.ဖက်လိုက်ကာ သူမ၏ရင်သားအစုံကို လူးလှိမ့်ဆုတ်နယ်ပေးနေ၏၊ သေချာသည်ကား လုံမငယ်သည် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းခံခြင်းပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် လျှို.ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ဤနေရာသို. ရောက်ခွဲသည်မှာသေချာ၏။

ကင်းတာဝန်ကျရဲမက်တို.သည်လည်းသေရည်လွန်ကာ အိပ်မောကျကုန်ကြပေပြီ။ ဤပန်းရုံအောက်၌ မိမိနှင့်သူမနှစ်ဦးတည်းသာ…ရဲမက်သည် ပစ်္စက်္ခအခြေအနေကို ကျေနပ်သွားကာ စနေတစ်ခိုင်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ငုံလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်က သူငယ်မ ခါးတစ်ဖက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခါးစည်းအဝတ်ကိုဖြေလျော့လိုက်ရာ သူငယ်မ၏အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးဗလာကျင်းသွား၏။ အို…မောင်ကြီး….. ပထမဦးဆုံးထွက်လာသော စကားသံဖြစ်၏။ ရဲမက်က ခင်ဖုဏ်းတစ်ကိုယ်လုံးစွေ.ကနဲပွေ.ချီကာ ပန်းရုံ၏တစ်ဖက်ရှိ တန်းလျားခုံတန်းဆီသို.သွား၏။ သူ.ကိုယ်ထက်၌ ခင်ဖုဏ်းအား သူငယ်ပွေ. ပွေ.ကာ အငမ်းမရနမ်းရှိုက်လေတော့သည်။

ရဲမက်ကနမ်းလျှက်သားပင် သူမ၏ အိစက်သွယ်ပျောင်းသော ဆင်စွယ်ပမာ ပေါင်လုံးအစုံကို စုန်ချည်ဆန်ချည် ရွရွလေးပွတ်သပ်နေပြန်သည်…. ခင်ဖုဏ်း ယားလှပါတယ်မောင်ကြီး……… စိတ်ထဲမှာသာ မြည်တမ်းတမိ၏…… သူ.လက်ကြမ်းကြမ်းကြီးတွေက ခင်ဖုဏ်းပေါင်ရင်းခွဆုံမှာအဆုံးသတ်သွား၏။ ခင်ဖုဏ်းပေါင်နှစ်လုံးကိုတင်းတင်းစေ့ထားပါသော်လည်း ရဲမက်ကသူ၏လက်ဝါးစောင်းကို သံလျက်ပမာပြုပြီး ထိုးခွဲနေ၏။

ထို.နောက်တွင်ကား မသိမသာ တစတစ ကွာဟသွားသော ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်ခွဆုံကို မွမွကလေးပွတ်သပ်နေပြန်၏။ ခင်ဖုဏ်း၏ အိစက်တင်းကားလှသော တင်သားကြီးနှစ်ခုလည်း ဘယ်ညာ လူးရပါသည်။ ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ အပျိုစင်ရတနာ လေးကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့်ခပ်သွက်သွက် ကလိလိုက်ရာ စိုစွတ်သောအရည်ကြည်တို.ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် လက်နှစ်ဆစ်စာမျှအတွင်းသို.ဝင်သွားလေ၏။

ယားလှပါတယ်ရှင်… လွှတ်ပါမောင်ကြီးရယ်…. ရဲမက်သည်ကား ဘာကိုမှဂရုပြူဟန်မပြပါ… ခင်ဖုဏ်း၏စုတ်ပြဲသွားသော အပေါ်ဝတ်ကို ခပ်မြန်မြန်ဆွဲချလိုက်ကာ ခင်ဖုဏ်းကို ခုံရှည်ပေါ်အလျားလိုက်ချလိုက်၏။ ထို.နောက်သူ၏အဝတ်ကို ပင့်လှန်ကာချွတ်လိုက်သည်ကို လရောင်မှောင်မှောင်အောက်၌မြင်လိုက်ရ၏။ ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို လက်နောက်ပြစ်ပြီးထောက်ထားသောပုံစံသို.ဖြစ်အောင်ပြုပြ င်လိုက်၏။

ခင်ဖုဏ်း၏ ဒူးနှစ်ဖက်သည် အမောဖြေနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦးပမာ ကွေးကွေးလေးထောက်လျှက်အနေအထားဖြစ်ကာ.. တန်းလျှားခုံကအတန်ငယ်မြင့်လေသည်မို. သူကခါးကိုင်းပြီး ခင်ဖုဏ်းအနောက်တည့်တည့်က ရပ်လေသောအခါ သူ၏ယောကျင်္ားတန်ဆာနှင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရတနာရွှေစင်ကလေး တည့်တည့်ကြီးရင်ဆိုင်တွေ.ကြပြီပကော… မြန်ဆန်သွက်လက်လှသည့် ရဲမက်ပါတကားဟု ခင်ဖုဏ်းတွေးနေစဉ်မှာပင် ရဲမက်က ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်းကို စိတ်ကြိုက်ထိတွေ.ပွတ်သပ်ကာ သူ၏ထိပ်ဖူးနှင့် သူမ၏ ခပ်နုနုရတနာပန်းပွင့်အဝကို အတည့်ချိန်ကာ သွတ်သွင်းလိုက်၏။

လက်သုံးဆစ်ခန်. စွိ ကနဲဝင်သွားသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းစိတ်ထဲကသိလိုက်၏။ အာ.လာ.လာ. အမေ့.. နှစ်မငယ် နာကျင်သွားစ….. ရဲမက်ကမေး၏။ ခင်ဖုဏ်းပြန်မဖြေနိူင်ပါ အင့်.အင်း.အ..အ… ဟု ုကြိတ်၍သာငြီးတွားနေမိ၏။ သူ၏ထိပ်ဖူးကိုဆက်၍မသွင်းသေးသမို.သာ တော်တော့သည်။ နို.မဟုတ်ပါက ခင်ဖုဏ်းပန်းပွင့်လေးကွဲသွားမည်ထင်၏။ ရဲမက် ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး ထိပ်ဖူးကိုအသာလေးနှုတ်လိုက်၏။ တစ်ဖန်ရှေ.သို.ဆက်ပြီးသွင်းပြန်ပါ၏။ စောစောကထက်ပိုပြီးဝင်သွားသော်လည်း သူ.ဟာကြီးက အကုန်ဝင်သေးဟန်မတူပါ။ အင်း….ဟင်းဟင်…ကျွတ်ကျွတ်….မယ်မယ်ဖုရား… ဟုငြီးမိ၏။

သိပ်နာနေသလား နှစ်မငယ်…..ဟုဆိုကာ ရဲမက်က တစ်ကျော့ပြန် နောက်ဆုတ်ပေးရှာပါသည်။ ပြလွတ် ဟုအသံမြည်ကာ သူ.ပစ်္စည်းကြီး ကျွတ်ထွက်သွားသည်မို. ခင်ဖုဏ်းရင်ထဲ ဟာတာတာ ဖြစ်ကာကျန်ခဲ.ရ၏။ နှစ်မကဖိုသတ်္တ ဝါနဲ.အတွေ.မရှိခဲ.သေးဘူးထင်ပါ့…. နာနေမှာပေါ့… ကိုင်း လာ လာ….ဟုဆိုကာ ခင်ဖုဏ်းအားပွေ.ချီလျက် အနီးရှိမြက်ခင်းပေါ်သို့ အသာအယာချလိုက်လေ၏။ တစ်ဖန် ရဲမက်သည် သူ၏ခါးဝတ်ပုဆိုးကိုဖြန်.ခင်း၍ ခင်ဖုဏ်းအားလှဲသိပ်လိုက်လေသည်။ ခင်ဖုဏ်းပက်လက်အနေအထားဖြစ်သွားသောအခါ ဒူးနှစ်ဖက်အားထောင်စေ၍ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို.ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ပြီးနောက် ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏နှုတ်ခမ်းးနှစ်လွှာအား စုတ်နမ်းလိုက်လေသည်။ ရင်ထဲလှိုက်ကနဲဖိုသွားကာ ခင်ဖုဏ်း၏ကိလေသာစိတ်တို.ပိုမိုပွင့်လန်းလာသလိုခံစားလ ိုက်ရ၏။

ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ ဂုတ်သား၊ ရင်သားနှစ်မွှာ၊ ဝမ်းဗိုက်ပြင်သားတို.ကိုဆက်တိုက်ဆိုသလို လျှာဖြင့်ကလိပြီးသူ၏မေတ်္တာကိုပြလေ၏။ တစ်ဖန်ဆက်ပြီး ခင်ဖုဏ်း၏ ဆီးစပ်ကိုလျှာဖြင့်ကလိသော်ကား….. အို….မဟုတ်တာ….မောင်ကြီးဘုန်းလျော့ကုန်ပါ့မယ်… ဟု ခင်ဖုဏ်းဆိုလေသော် တဟဲဟဲ ဖြင့် ရွှေဘော်တော်ကျသွားကာ ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်နှစ်လုံးကို အနည်းငယ်ဟဖြဲလျက် သူ.ထိပ်ဖူးဖြင့် ပေါင်ရင်းဆုံရှိ လိုဏ်ခေါင်းဝသို. ဒုတိယအကြိမ် အောင်းရန်ကြံလေပြန်သည်။

နွေးထွေးနူးညံ့သောအတွေ.က ခွဆုံတွင် ဟိုထိဒီထိဖြင့် ခင်ဖုဏ်းခမျာ ယားကျိယားကျိဖြစ်ရပြန်သည်။ သူ.ထိပ်ဖူးက ခင်ဖုဏ်းကိုချော်၍ချော်၍ထိနေ၏၊ သူသိပ်မူးနေလို.လား မသိတတ်ပြီ…ခင်ဖုဏ်းကလက်ဖြင့် သူ.ထိပ်ဖူးကို ဖတ်ကနဲရှာဖွေဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ဝတ်မှုံအစု တည်ရာ နှုတ်ခမ်းသားအဝနှင့် တေ့ဆိုင်ပေးလိုက်သောအခါ ဓပြွတ်ဓ ကနဲတစ်ချက်အသံပေးပြီး ဂမူးရှုးထိုးဝင်သွားပါတော့သည်။

အား ဟ…..အင်းအင်း…ဟင်း ရဲမက်သည် သည်တစ်ခါတော့ဖြင့် ညှာတော့ဟန် မပြတော့ပါ၊ သူ.ထိပ်ဖူးကလည်း ခပ်သွက်သွက်ပင် သွင်းခြင်း၊နှုတ်ခြင်း အမှုကိုဆက်ကာဆက်ကာပြုမူနေတော့သည်။ အချက်ပေါင်း ၂၀ ပင်ကျော်သွာပြီထင်၏… ခင်ဖုဏ်း၏တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်သည် မြက်ခင်းထူထူအတွင်းသို. အိကာအိကာ နှင့်ဝင်သွားလေ၏။

နှစ်မငယ်…မောင်ကြီးအရင်းကပ်သည်အထိမြှုပ်လိုက်တော့မယ်နော်… ရော..ခက်ချေပြီ…မဆုံးသေးဘူးလား…. ခင်ဖုဏ်းစိတ်ထဲမှ မေးနေမိ၏။ သူက ခင်ဖုဏ်းအထဲရောက်နေသမျှတန်ဆာကို မျှင်းမျှင်းလေးဆွဲထုတ်ကာ မျှင်းမျှင်းလေးပင်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုသို. သုံးလေးကြိမ်လုပ်ပြီးသော် အဝသို.တိုင်အောင်ဆွဲနှုတ်ကာ ခေတ်္တမျှနားနေလိုက်၏။ ထို.နောက် ခင်ဖုဏ်း၏ ခါးသိမ်သိမ်လေးကို လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်မိလောက်သည်အထိ အားရပါးရ ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ.ထိပ်ဖူးကို မြှားတစ်စင်းပြစ်လိုက်သည့်အလား အားကုန်စိုက်ကာနှစ်လိုက်ပါတော့သည်။

ခင်ဖုဏ်း၏ အုံအရင်းနှင့်သူ့အုံအရင်းတို.ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်မိသည့်အချ ိန်တွင် ရင်ထဲအောင့်သွားကာ မီးပွင့်မတတ်ဖြစ်သွားရချေပြီ။ မယ်မယ်ဖုရား… ဟု ဒုတိယအကြိမ်မြည်တမ်းရပြန်၏။ သူကား အဆုံးတိုင်ဝင်သွားသောမျှားတံကို တစ်ဖန်နှုတ်ကာ တစ်ဖန်စိုက်သည်… တစ်ဖန်စိုက်ကာ တစ်ဖန်နှုတ်သည်။

မောင်ကြီး..မောင်ကြီး… ခင်ဖုဏ်းအင်မတန်မှ နှစ်ခြိုက်ရပါသရှင်… ခပ်သွက်သွက်လေးပြုတော်မူပါ မောင်ကြီးရှင့်… အား..ရှီး…ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်…. ကာမဇော အဟုန်ဖြင့် အားမာန်ပါပါ သံဝါသ ပြုနေသော ရဲမက်တစ်ယောက် ကာမမူး၊ သေရည်မူးနေသည့်ကြားမှပင် ဆတ်ကနဲဖြစ်သွား၏။ ခင်ဖုဏ်း ဆိုပါတကား… ခင်ဖုဏ်း…ခင်ဖုဏ်း…ဟုတ်ပါစ မှန်ပါတယ်…မောင်ကြီး… ထိပ်ထားရဲ.အပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းလား နှစ်မငယ်….. ဟုတ်ပါတယ်ရှင်…. ခင်ဖုဏ်း အနေခက်လှပါသရှင်…. ခပ်သွက်သွက်ကလေးသာပြုတော်မူပါ… ဟင်း…အား အား…ကျွတ် ကျွတ်….. ကောင်းလှပါသည် မောင်ကြီးရှင်…. ခင်ဖုဏ်းသည် အသံတုန်တုန်ယင်ယင်လေးဖြင့်တောင်းဆိုမိနေ၏။

မရှက်နိူင်တော့ပါ။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထဲမှာ မီးတောက်နေပြီ… ဗလောင်ဆူကာ နေပြီမဟုတ်ပါလော…ရဲမက်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိပ်ထား၏အပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းကို ဖဿဖြင့်လွန်ကြူးခွင့်ရသည့်အတွက် စောစောကထက် နှစ်ဆတိုးပျော်မြူးကာ ခင်ဖုဏ်း၏အိထွေး မို.ဖေါင်းသော ရွှေရင်နှစ်မွှာကို ခပ်တင်းတင်းဆွဲကာဖြင့် အားကုန်သွန်ပြီးလှုပ်ရှားလေတော့သည်။ ခင်ဖုဏ်းကလည်း မိုးမမြင် လေမမြင်၊ ရဲမက်ကလည်း ကြယ်မမြင် လမမြင်၊ နှစ်ဦးစလုံး ကိလေသာအမှောင်ဖုံးလွှမ်းကာ ဘာကိုမှအမှုမထားနိူင်တော့ဘဲ မေထုန်သံဝါသ အမှုကိုအဆုံးစွန်အရည်လျှံသည်အထိ တဝကြီးစားသုံးလိုက်ကြလေသည်။ ခင်ဖုဏ်း သည်သူမအပေါ်တွင် မှေးနေသောကိုယ်လုံးကြီးကိုတွန်းရွှေ.ပါသော်လည်း မရွေ.သဖြင့် ကိုယ်ကိုကြွပါအုန်းရျင့်… ခင်ဖုဏ်း ပင်ပန်းနွမ်းလျလို.ပါ ခဏကြွပါဦးရျင့်… ထိုသို.ဆိုလိုက်မှ ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ထက်မှဘေးသို.လှဲချလိုက်လေသည်။

မောင်ကြီးပင်ပန်းသွားပြီထင်ပါ့…. မောင်ကြီးရဲ.အမည်ကို အခွင့်ရရင်သိချင်ပါတယ်… ဗလမင်းထင်…ဟု ရဲမက်ကဆိုလိုက်လေသည်။ ထို.နောက် ဗလမင်းထင်ကအပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းကို ပွေ.ထူကာ ပန်းစင်အောက်ရှိ ခုံတန်းပေါ် ခေါ် သွားလေသည်။

သူမ၏စုတ်ပြဲသွားသော အပေါ်ဝတ်ကို ပြန်ဝတ်ပေးပါသော်လည်း ရင်သားနှစ်မွှာကို မလုံခြုံစေတော့ပါ။ နှစ်မငယ်…အရှက်သည်းနေပြီလား… ဟုတ်ပါတယ် မောင်ကြီး… နို. အောက်ဝတ်စကဘယ်မှာပါလိမ့်…. ရှာတွေ.သောအခါ ခင်ဖုဏ်းကို မတ်တပ်ရပ်စေလျက် သူကိုယ်တိုင်ဝတ်ပေးမည်ပြု၏။ မှောင်နေသောည၌ပင် ခင်ဖုဏ်း၏ ဆင်စွယ်ရောင်ပမာ ဖြူအုအု ပေါင်းနှစ်လုံးကား ထွေးထွေးအိအိကြီးထင်နေ၏။

သူက အဝတ်ကိုပြစ်ချပြန်ကာ ခင်ဖုဏ်းကိုပွေ.ပိုက်လိုက်၏။ နှစ်ဦးစလုံးအောက်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက်သာရှိနေသေး၏။ သူ၏ထိပ်ဖူးကား တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်းကို ထိကာနေချေပြီ…ခက်ချေပြီကော…. ခင်ဖုဏ်း၏ ပေါင်တံတစ်လျောက်တွင် နှစ်ဦးသားအပျော်ကြူးပြီးအံထွက်ခဲ့သော အရည်တို. ပေပွလျက်ရှိနေသေးလျက်ပင်။ သူက ခင်ဖုဏ်းကို ဖွဖွနမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ပြီးသော်အိအိမို.မို. ဖြင့် ကားကားစွင့်ရှိလှသော တင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုဖြစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ကာ စိတ်ဆန်္ဒမကုန်သေးကြောင်းပြသနေပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း စိတ်တွေပြန်လည်နိူးကြား လာရပြီကောရှင်..တဏှာမီးလျှံက ပြန်လည်ထကြွလာချေပြီ။ ခင်ဖုဏ်းကို ပြန်ခွင့်ပြုပါတော့…ဟု ဆိုလိုက်ရသော်လည်း အမှန်မတော့ သူပြုသမျှကိုနုချင်ပါသေးသည်။

အိမ်း….ဟုတ်ပါသကော်….မောင်ကြီးမတရားကျနေပြီ….သို.ပေမဲ့လည်း မပြန်ခင်လေး တစ်ကြိမ်လောက်တော့ လွန်ချင်ပါသေးသည်နှမငယ်… မောင်ကြီးစိတ်တော်မကုန်သေးရင်လည်း ခပ်သွက်သွက်ကလေးသာ လွန်လိုက်ပါတော့… နှစ်မတော်မှာ အချိန်ကိုငဲ့ရသူမို.ပါ….. ခင်ဖုဏ်းပြောပြောဆိုဆို ဗလမင်းထင် ၏လိင်တံထိပ်ဖူးဝကိုကိုယ်တိုင်ကိုင်ကာ သူမ၏ပန်းငုံအဖူးဝနှင့် တေ့ဆိုင်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဗလမင်းထင်၏ထိပ်ဖုူးကား ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်တွင်းသို. အရှိန်ဖြင့်ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ချေပြီ။ ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးလေးသည် ဗလ၏အားပါ လှသော်ပြုချက်ကြောင့် ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုန်ကာနေလေတော့သည်။

အတန်ကြာမျှ မတ်တတ်ရပ်ကာ သံဝါသ ပြုနေကြသော်လည်း ဗလမင်းထင် ကားအဆုံးမသတ်နိူင်သေး… ထို.ကြောင့်ပင် ဗလမင်းထင်သည် ခင်ဖုဏ်းကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ကျောပေးအနေအထားဖြစ်အောင်ပြုလိုက်လေသည်။ ခင်ဖုဏ်း ကခါးကိုညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ဖြိုးအိသောဖင်အိုးကြီး နှစ်လုံးမှာမို.ခုန်းကာတက်လာလေသည်။

ဗလသည် ဝင်းမွှတ်နေသော ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ ပြူမို.နုအက်နေသော အရည်ရွှမ်းရွှမ်းပန်းဖူးထဲသို. ထိပ်ဖူးကို အားကုန်ထိုးပြီး နှစ်မြှုပ်လိုက်လေတော့သည်။ ပြီးသော် ခင်ဖုဏ်း၏သွယ်နုသော ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဖြစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး အညှာတာမဲ.စွာထင်တိုင်းပြုပါလေတော့သည်။ ခင်ဖုဏ်းလည်းအတိုင်းထက်အလွန် ခံစားနေရပါသည်။ သို.ပေမဲ. ခင်ဖုဏ်းပြောမပြနိူင်လောက်အောင် ကျေနပ်ကာနေ၏။ စိတ်ထဲမှာ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲ၍ မရနိူင်လောက်အောင်ဖြစ်ရပြန်ချေပြီ။ မောင်ကြီး၏လုပ်ဆောင်ချက်များကား အပြီးတိုင်ပြုမူတော့မည့်အလား မနားတမ်းပင်အားပါလှချေ၏၊ လျင်မြန်လွန်းလှချေ၏။

ခင်ဖုဏ်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ လေဟာနယ်ထဲသို.မျောပါသွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မောင်ကြီးသည်လည်းနွေးထွေးလှသော်ဝတ်ရည်တို.ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်လေရာ ခင်ဖုဏ်းလည်း နောက်တစ်ကြိမ်သောက်သုံးလိုက်ရပြန်လေသည်။ အီဆိမ့်ချိုမြိန်လှပါသည် မောင်ကြီးရှင့်…. ဟုခင်ဖုဏ်းစိတ်တွင်းမှမြည်တမ်းနေမိတော့သည်၊ ပြီးပါပြီ ။

ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်

ဖြိုးငယ်ငယ်က ဖဲဝိုင်းမှထကာ ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။တော်ပြီ မစုရေ ဒီနေ့တော့ နားတော့မယ်။ လုပ်စရာလေးရှိသေးလို့။ဖြိုးငယ် ထပြီလား ငါဝင်လိုက်တော့မယ်လေ အဲ့နေရာ။ ဖြိုးငယ်ငယ်နောက်မှ လိုက်ထိုးနေသော မို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်ထသွားသောနေရာကိုဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ မို့မို့လည်းလည်းဖြိုးငယ်ငယ်ထိုင်သောနေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ဖဲကဆက်တိုက်ပင်ကောင်းနေသေူသည်။ လေးငါးလှည့်လောက်တဆက်တိုက်အလျော်ရသည်။ အဟင်းဟင်း ဖြိုးငယ်မနေရာက ခုချိန်ထိကောင်းနေတုန်း။ ခါတိုင်းဒီလိုဖဲကောင်းနေရင် ဒီကောင်မကထတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ထသွားမှန်းမသိဘူး။ မို့မို့စကားကို မစုကြားတော့ပြုံးမိသွားသည်။ ဘာတွေ သဘောကျနေတာလဲမစုရဲ့ ။ ခစ်ခစ် နင်တို့မှအဲ့အကြောင်းမသိတာ ကောင်မကဖဲစိတ်မဝင်စားနိုင်ဘူးလေ။

ဖဲထက်ကောင်းတာရှိတယ်။ ဘာများလဲမစုရဲ့ ဖဲဆိုအသေစွဲတဲ့ ဖြိုးငယ် ဖဲကောင်းတာတောင် စိတ်မဝင်စားနိုင်အောင်။ မပြောပါဘူးဟယ် သူများအတွင်းရေးတွေ။မသိချင်သောအရာကိုမှ သိချင်တတ်ကြတာလူ့သဘာဝ။ အတူတူရိုက်နေသောဝိုင်းထဲမှ အမျိုးသမီးတွေကလဲ ဖဲပင်စိတ်မဝင်စားတော့။မစုကိုဝိုင်းအစ်ကြတော့သည်။ ခစ်ခစ် မစုရယ်ပြောစမ်းပါ။ ဖြိုးငယ်ရှေ့ပြန်မပြောပါဘူးဟဲ့။ ဒေါ်တင်တင်ဝင်ထောက်လိုက်တော့ မစုကလဲနဂိုကတည်းကပြောချင်နေတာနဲ့ကွက်တိပင်။ အခုသူ့ယောင်္ကျားဇော်ထွန်းကမရှိပြန်ဘူးလေ။ ခရီးထွက်သွားတယ်မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါနဲ့ သူစောစောပြန်တာနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ညဉ်းတို့တွေအဲ့ဒါကြောင့်ညံ့တယ်ပြောတာ။ သူ့ယောင်္ကျားညီလင်းသူရောက်နေတယ်လေ။ ချက်ဆိုဝိုင်းထဲက မိန်းမတွေကလဲ နားခွက်မီးတောက်သည်။ပုလင်းတူ ဘူးဆို့ဝါသနာတူစရိုက်တူတွေလေ။ဟို ကောင်လေး ချောချောလေးဟာလားဟဲ့ နယ်ကနေခဏခဏလာတယ်လေ။ခစ်ခစ် မတင်တင်က သဘောပေါက်မြန်လှချည်လား။ အဟင်းဟင်း မိစုနော် အချင်းချင်းလာဖဲ့နေတယ် ကြည့်စမ်း။ ဆက်ပါဦးဟဲ့ အဲ့ဇာတ်လမ်း စိတ်ဝင်စားလာပြီ။ ကျွန်မလဲ မထင်မှတ်ပဲသိရတာပါ။

ဒီလိုဒီလို…….ကြုံးချက်ကတော့ရက်စက်တယ် မတင်တင်ရေ။ နားကိုမနားတာ။ ဖြိုးငယ်စွဲနေတာလဲမပြောနဲ့ ဟိုကောင်က မလိုးခင် စောက်ပတ်ကို လျှာနဲ့သေချာကိုယက်တာဟိုကောင်မကလဲမျက်လုံးလေးကိုစင်းလို့တဟင်းဟင်းနဲ့။ဖင်ပေါက်ပါယက်တာ။ဟင် တကယ် မရွံဘူးလားမသိဘူးနော်။ မို့မို့ကအံ့အားသင့်သလိုမေးလိုက်သည်။ခစ်ခစ်ကောင်းလို့နေမှာပေါ့ ဖြိုးငယ်ကလဲ အိမ်ထောင်သည်သာဆိုတယ် ဖွေးဥနေတာကိုးဟ။ကြားရသည့် စကားနှင့်ပင် ဝိုင်းထဲကမိန်းမများအဖို့ စောက်ပတ်ကအရည်တွေ ရွဲကုန်သည်။ဒါမျိုးတွေကို အပြာကားတွေထဲမှာသာမြင်ဖူးကြတာလေ။ အိမ်ကယောင်္ကျားတွေနဲ့ကွာပလို့တွေးနေမိကြသည်။ ဒါကြောင့်ဖြိုးငယ်အခုတလော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တွေတောင့်ပြီး ဖင်ကြီးလာတယ် အောင့်မေ့တာ သူ့လင်ငယ်ကို အပီကျွေးနေလို့ အိုးတောင့်လာတာကိုး။ ပြီးတော့ ဆံပင်တွေ ဘာတွေဖြောင့်နေတာအလှတွေပြင်တာကလဲ အပျိုတွေတောင်အရှုံးပေးရမတတ်ဖြစ်နေတာဟု မို့မို့စိတ်ထဲကတွေးမိလိုက်သည်။

အချိန်က ည(၁၀)နာရီ။ မို့မို့အိပ်ယာမှ ထလိုက်သည်။ ယောင်္ကျားကတော့မူးပြီးအိပ်နေပြီ။ အရက်သောက်ဖို့ကလွဲရင်ဘာမှစိတ်မဝင်စားတဲ့သူတောင်းစား။ ယူမိတာမှားတယ်လို့ တွေးမိသည်။ငွေရှိလို့သာယူခဲ့ရတာ အခုမှမှားမှန်းသိသည်။ တစ်ဖက်ခြံကဖြိုးငယ်ငယ်တို့ခြံ။ မီးရောင်ခပ်မှိန်မှိန်လေးမြင်ရသည်။ အရင်တုန်းကတော့ စိတ်မဝင်စားပေမဲ့ အခုတော့နေ့လည်က မစုပြောထားသောစကားကိုကြားယောင်လာသည်။ ဒီအချိန်ဆိုပွဲကောင်းနေလောက်ပြီဟုသူမတွေးမိလိုက်သည်။ ခြံစည်းရိုးပျက်နေသောနေရာကနေအသာခိုးဝင်သွားလိုက်သည်။ အိမ်အနားရောက်လေ သူမရင်ခုန်သံတွေပိုမြန်လာလေ။ဖိနပ်ကိုချွတ်ထားလိုက်သည်။ အသံမကြားရအောင်။ သူမကံကောင်းသည်။ ဖြိုးငယ်ငယ် အခန်းဘေးက အခန်းက ပြူတင်းတံခါးပွင့်နေတာနဲ့အဆင်သင့်။ အခန်းထဲကိုချောင်းလိုက်တော့ သူမရင်ခုန်သံတဒုန်းဒုန်းကိုဖြစ်သွားသည်။ အခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ဖြိုးငယ်ငယ် ထိုင်နေသည်။

အဝတ်ဗလာဖြင့်။ ဖြိုးငယ်ငယ်ရှေ့မှာ မတ်ဖြစ်သူလည်းဖြစ် လင်ငယ်လဲဖြစ်သောလင်းသူ။ ဆိုဖာပေါ်မှာ ဒူးကိုကွေးပြီး ဖင်ကိုမြောက်ပေးထားသော ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့ ဖင်ဝမှ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းအထိကို လျှာပြားကြီးထုတ်ပြီး မရွံမရှာကို လက်ဖြင့်ဖြဲကာယက်နေသည်။ ပြတ်ရှုး ပြတ်ပြတ် ပြွတ်ပြွတ် အ အ မောင်လေး မောင်လေးအဟင့်ဟင့် ဘယ်လာက်ကောင်းနေလဲတော့မသိ။ ဖြိုးငယ်ငယ်လည်ပင်းမှ အကြောစိမ်းတွေထောင်နေသည်။ ပေါင်တံတွေပါတုန်နေသည်။ ပြွတ်ပြွတ် ပြတ်ပြတ် ရှီး ပြတ် ပြတ် လင်းသူဆိူတဲ့ ကောင်ကိုဒါကြောင့် စွဲနေတာနေမှာ။မို့မို့ကြည့်ရင်းနဲ့ပင် ဖီးလ်တက်လာသည်။ရှီး ပြတ် ပြတ် အိုး အိုး မမ တစ်ချီပြီးတော့မယ် သွက်သွက်လေးယက်ပါမောင်လေးရဲ့။ ဖြိုးငယ်ငယ် ဖင်ကြီးမြောက် ခါးကော့ကာတွန့်လိမ်သွားတာတွေ့ရသည်လင်းသူဆိုတဲ့ကောင်ကလဲ ဖြိုးငယ်စောက်ရည်တွေကို မရွံမရှာကို လိုက်ယက်ပြီး မြိုချနေတာတွေ့ရသည်။ကဲချစ် မောင်လေး မမ အပေါ်ကတက်ဖိုက်မှာနော် ဟင်းဟင်း။ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့ညုတုတုပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။လင်းသူကအောက်ကပက်လက် ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့နို့တွေကို လက်နဲ့ဆုပ်ညှစ်နေတာတွေ့ရသည်။

လီးကို မြင်လိုက်ရသောမို့မို့ ဖင်တွေပင်ကျိန်းသည်။ နည်းသောအရှည်မဟုတ်။ ၆ လက်မလောက်ရှိမည်။အိမ်က ယောင်္ကျားပဲမြစ်နဲ့တော့ကွာသည်။ နေရာချင်းပင်လဲချင်လာသည်။ဖြိုးငယ်ငယ်က ထိုလီးကြီးကိုကိုင်ပြီး စောက်ပတ်နှင့်တေ့နေပြီ။ဖွတ်ဖွတ် ဘတ်ဘတ် ဘောက်ဘောက် စွပ်စွပ် ပြွတ်ပြွတ်။အစွမ်းကုန်ဆောင့်နေသောဖြိူးငယ်ငယ်မှာ မြင်းရိုင်းလေးပမာပင်။ဆောင့်ချက်က အောက်ကကောင်ဥကွဲမတတတ်ပင်။ ကုတင်ပင် တကျီကျီမြည်နေသည်။ မို့မို့လည်း ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း ထမိန်အောက်ကိုလက်နှိုက်ပြီး သူမစောက်စိလေးကို လက်ညိုးဖြင့်ပွတ်နေမိသည်။ လင်းသူ လင်းသူ လုပ်ပါမောင်လေးရဲ့ အင်းအင်း သူမနှုတ်ဖျားမှ တိုးတိုးလေးလဲခိုညဉ်းသလိုညဉ်းနေသည်။ဖြိုးငယ်ငယ်ရော လင်းသူရော တစ်ချီလဲပြီးရော တစ်ဖက်အခန်းမှ ချောင်းကြည့်နေတဲ့ မို့မို့လဲ တစ်ချီကိုပြီးရောဖြစ်သွားသည်။ မောင်လေး လိုက်မလားမြို့ထဲမှ ပြန်လာသောလင်းသူ သူ့ဘေးနားမှာကားရပ်ပြီး မေးသံကြားလိုက်သဖြင့် ကြည့်လိုက်တော့မရီးဖြစ်သူဖဲသွားရိုက်နေကျအိမ်က အိမ်ရှင်ဖြစ်သူ မစုစုအောင်။ပြန်ရမှာလဲ ဝေးသေးသဖြင့် သူလဲကားပေါ် တက်လိုက်ခဲ့သည်။

ငါ့မောင် ဒီတစ်ခါ ရက်ကြာတယ်နော် နေတာ။ ဟုတ်တယ်အမ အလုပ်တွေ မပြတ်သေးတာနဲ့။ ဒါနဲ့အမက ဘယ်ကပြန်လာတာ။ သြော် ဒီနေ့အမယောင်္ကျား နိုင်ငံခြားကငွေလှမ်းပို့လို့သွားထုတ်တာလေ။ ငါ့မောင်ဘာစားချင်လဲပြော။ရပါတယ် အမ အားနားစရာကြီး။နင်ကလဲ အားနာစရာမရှိတာအားနားနေပြန်ပြီ။ ကြုံတုန်းကျွေးရတာ အားတယ်မဟုတ်လား။ဟုတ် အားပါတယ် အမ။ ကားကို စားတော်ဆက် တစ်ခုဆီမှာရပ်လိုက်သည်။ဒီဆိုင်မျိုးတွေ လင်းသူရောက်ဖူးတယ်။ တိတ်ဆိတ်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်းထိုင်ချင်သောသူများအတွက်နေရာ။သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲဝင်လိုက်သည်။ ဝိတ်တာလေးရောက်လာတော့ မစုစုအောင်သူမသောက်ဖို့ဝိုင်မှာသည်။ငါ့မောင်သောက်တတ်တယ်မဟုတ်လား နည်းနည်းပါးပါး။ အားနာစရာ မစုရာ။ကဲပြောပြန်ပြီ အားနာရမဲ့သူတွေမှမဟုတ်တာ။ ကောင်လေးရေ ဒီက မောင်လေးအတွက် ဘလက်တစ်လုံး။အမြည်းများကို အစုံအလင်မှာပေးသည်။ အမြည်းတွေရောက်လာတော့ ဝိုင်တစ်ခွက်စငှဲ့ပြီး သူ့ထဲသို့ ဘလက်လေဘယ်ကို ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

အရက်ခွက့်လှမ်းအငဲ့မှာ မစုစုအောင်ရဲ့ အနက်ရောင် လည်ဟိုက်အင်္ကျ ီအောက်က ရင်နှမွာကို မြင်လိုက်ရတော့ လင်းသူ ရင်တွေပင်ခုန်သွားသည်။ တကယ်တော့ စုစုအောင်က လင်းသူမမြင်မြင်အောင်ပြခြင်းဖြစ်သည်။မစုစုအောင်တ်ထားသော ထမိန်စကပ်ကလဲ ကျစ်ထုပ်နေတော့ ကိုယ်လုံးအလှကပေါ်နေသည်။ငွေရှိသောသူဌေးမပီပီ နုဖတ်နေတာလို့ လင်းမောင်တွေးမိသည်။ ၃၅ လောက်ရှိပေမဲ့ တင်တွေရင်တွေကတင်းကားနေတုန်းပင်။ မဖြိုးထက်ပင် တောင့်သည်။ကဲ ချီးယားစ်။ မစုစုအောင်က သူ့ကိုတစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက်ငှဲ့ပေးသည်။သူလဲတော်တော်မူးလာသည်။ စကားတွေတပြောပြောနှင့် သောက်လာလိုက်တာ သူလဲတော်တော်မူးနေပြီ။မစုစုအောင် သူ့ခုံဘက်ပြောင်းပြီး ဘေးနားလာထိုင်တာကို သတိထားမိပေမဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားလိုက်သည်။ မစုစုအောင်ရဲ့ လက်ကသူ့ပေါင်ပေါ်တင်လာသည်။သူလဲမူးနေပြီလေ။ ငါ့မောင်ကအချောပဲဟ ဒါကြောင့်ဆော်တွေကြွေတာကိုး။အမကလဲ မြောက်နေပြန်ပြီဗျာ။ ဆော်မကြည်လို့ မိန်းမမရသေးတာပေါ့မစု။ ဟင်း ဟင်း သိပါတယ်နော် နင်နဲ့ဖြိုးငယ်နဲ့ အကြောင်းကို။ မစိုးပြောလိုက်တာက တိုးတိုးလေးပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ဒိန်းခနဲဖြစ်သွားပြီး လန့်ဖျက်သွားသည်။ ဒုက္ခရောက်ပြီ။ မစုဘယ်လိုသိ။ခစ်ခစ်သိတာပေါ့ဟ ။ နင့်အကိုကိုငါပြောလိုက်ရမလား။ဟာ မလုပ်ပါနဲ့ မပြောပါနဲ့ သူမျက်နှာငယ်လေးဖြစ်သွားသည်။

အမူးတွေဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိတော့။ခစ်ခစ် နင်ကလဲ ဒီလောက်ထိကြောက်မနေပါနဲ့။ အမကနားလည်ပြီးသားပါ။နင်မသိစေချင်ရင် ငါ့ကိုနှုတ်ပိတ်ခပေးရမယ်။ဒီဝိုင်းရှင်းရမှာလား ။ရှုး မစုစုအောင်ကသူ့နှုတ်ခမ်းကို သူမလက်ညိုးဖြင့်ပိတ်လိုက်သည်။ နိုးနိုး အမကိုနှုတ်ပိတ်စေချင်ရင် လွယ်လွယ်လေးပါ။ ဖြိုးငယ်ကိုလုပ်သလိုလူပ်လိုက်လေ ခစ်ခစ်။မစုစုအောင်ပြောတာကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။ဟိုက်ရော သူမလဲ မဖြိုးလို အထန်ပင်။ သူမစုခါးကိုလှမ်းဖက်လိုက်သည်။မစုစုကလဲသူ့ကိုပြန်ဖက်ကာ အပြန်အလှန် ကစ်ဆင်ဆွဲတော့သည်။စားရကံကြုံတော့လင်းသူတို့ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲပြီ။မစုစု ယင်းတွေထလာပြီ။ သူ့ကိုတိုးတိုးလေးပြောလာတယ်။မောင်လေး ဒီနေရာက သိပ်မလွတ်လပ်ဘူး။ စိတ်အေးလက်အေးလုပ်လို့ရတဲ့နေရာသွားရအောင်။မစုစုကား သူမအေးအေးဆေးဆေး တစ်ခါတစ်လေသွားနားရအောင် ဝယ်ထားသောခြံဆီကို လင်းသူကိုခေါ်သွားတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ဝိတ်တာလေးကိုလှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူမပိုက်ဆံရှင်းပေးလိုက်သည်။ဖြိုးငယ်ငယ်ကို လုပ်တာမြင်ကတည်းက ခံချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော မစုစုအောင်သူမ ဆန္ဒပြည့်ဝခါနီးပြီဖြစ်သဖြင့် သွက်လက်တက်ကြွနေသည်။ စုစုအောင်မောင်းလာသောကားက မြို့ကွက်သစ်တွေဘက်ရောက်လာသည်။

လမ်းကြားတစ်ခုထဲရောက်လာတော့ ခြံတစ်ခုထဲမောင်းဝင်လာသည်။တီတီ ကားကိုဟွန်းတီးလိုက်တော့ ခြံထဲမှ အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးထွက်လာပြီး တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ကားကိုမောင်းဝင်လိုက်ပြီး ခဏရပ်ကာ။ ဒေါ်အေး ကိုမောင်တင့်ဘယ်သွားလဲ။ နယ်ခဏပြန်သွားတယ်မမလေး။ ရော့ ဒေါ်အေး ကျွန်မ ဒီမှာ တစ်ပတ် လောက်နေမယ်။ စားစရာသောက်စရာတွေဝယ်ထည့်ထားလာ။ထည့်ထားပါတယ်မမလေး။ ရော့ဒေါ်အေး မုန့်ဖိုး ။ စုစုအောင်အိတ်ထဲမှ တစ်သောင်းတန် ၁၀ ရွက်လောက်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး။ရပြီဒါဆို အိမ်ပြန်ချင်ပြန်တော့လေ။ ကျွန်မလာတာ ဘယ်သူမှမပြောနဲ့။ ပြောတဲ့နေ့ အလုပ်ပြုတ်ပြီသာမှတ်။ ဒေါ်အေးက ငွေကိုယူလိုက်သည်။မပြောပါဘူးမမလေး။ ဒါဆိုလဲပြန်တော့။ ဒေါ်အေးတို့လင်မယားအိမ်က ဒီနဲ့သိပ်မဝေး။တစ်မိုင်လောက်သာဝေးတော့လမ်းလျှောက်ပြန်လို့ရသည်။

သူဌေးမကငွေနင့်နေအောင်ပေးထားတော့ ဒေါ်အေးတို့ကလဲ ဘာမှမပြောရဲ။ဒီနေရာမှာ ဒေါ်အေးသတိထားမိသည်က ဒီရပ်ကွက်က သူဌေးကတော်အရာရှိကတော်တွေ ဝယ်ထားတဲ့ခြံတွေချည်း။ဒီလိုဘဲ ကောင်လေးတွေနဲ့ပလူးနေကျဆိုတော့မထူးဆန်း။ သူမသူဌေးမ စုစုအောင်လဲ သေချာသည်။ ကားပေါ်မှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပါလာသည်။ တစ်ပတ်လုံး အပြင်မထွက်ဘူးဆိုတော့ဟင်းဟင်း လိုးခိုင်းတော့မှာသေချာနေသည်လို့ ဒေါ်အေးခြံတံခါးကိုသော့ခတ်ရင်း တွေးမိသည်။ယောင်္ကျားကတော့နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေသည်။မိန်းမဖြစ်သူကတော့ ဒီမှာ ကောင်လေးနဲ့ စိတ်တိုင်းကျပလူးနေသည်ဟုတွေးမိသည်။ဒါကလဲ ငါ့အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး သူ့ဟာသူဆာလို့ အလိုးခံတာဘဲလို့ပဲ ဒေါ်အေးသဘောထားလိုက်တော့သည်။အရေးကြီးတာက ဒီလို ဘောက်ဆူးများများရဖို့ဘဲလေ။ မောင် မြန်မြန်လုပ်တော့ကွာ။ မမစောင့်နေတာကြာလှပြီ။ကုတင်ပေါ်မှာ လေးဖက်ကုန်းထားသော စုစုအောင်ကဘလင်းသူကို လှမ်းခေါ်နေပါပြီ။သူမအခေါ်မှာလင်းသူစားပွဲပေါ်မှ သောက်လက်စဝိုင်ပုလင်းကိုကြည့်ပြီးစိတ်ကူးတစ်ခုရသွားသည်။

မစိုးကိုဖြိုနိုင်ဖို့တော့မလွယ်။ နည်းသော အိုးကြီးမဟုတ်သည့်အပြင် မဖြိုးငယ်ငယ်ထက် ထန်သောမိန်းမဖြစ်မှန်းသူသဘောပေါက်သည်။ဝိုင်ပုလင်းကိုယူကာ ကုတင်ပေါ် တက်လိုက်သည်။ကိုယ်လုံးတီးလင်းသူက လီးကြီးတယမ်းယမ်းနဲ့တက်လာတာမြင်တော့ စုစုအောင်စိတ်တွေပိုကြွလာသည်။သူမမြင်ဖူးသမျှထဲအရှည်ဆုံးအကြီးဆုံးပင်။ လင်းသူက့မမ ခဏပက်လက်လှန်လိုက်ပါလား။ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်ရဲ့ မခံချင်လှပြီ ဟင်း။ စုစုအောင်အနည်းငယ် မကျေနပ်သလိုပြောလိုက်ပြီး။လေးဖက်ထောက်နေရမှ ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။မ ဒူးထောင်ပြီးပေါင်ကားလိုက်။ လင်းသူအလိုအတိုင်းမစိုး ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။စောက်မွေးတွေရိပ်သင်ထားတာမကြာသေးသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက ပေါင်ခွဆုံမှာ အမြောင်းလိုက်ကြီး ပေါ်လွင်နေသည်။ လင်းသူက ဝိုင်ပုလင်းစောင်း၍ စုစုအောင်ကေ်ဖုတ်ပေါ် လောင်းချလိုက်သည်။

ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်။ လင်းသူက မဖြေ ။ဝိုင်တွေက သူမစောက်ဖုတ်မှ ဖင်ကြားထဲစီးကျကုန်ပြီလေ။ လင်းသူဘာလုပ်မည်ကို သူမသိလိုက်ပြီ။သူမကို အပီအပြင်မှုတ်တော့မှာ။ ဒါမျိုးဆို သူမကလဲဝါရင့်သူပင်။နေဦးမောင်လေး။ အောက်ကနေလိုက်။ အပြန်အလှန်လုပ်မယ်။လင်းသူကား သူ့ထက်ဝါရင့်သူကိုတွ့ချေပြီ။ စုစုအောင်အပေါ် သူကအောက်က ပြောင်းပြန်အနေအထားတက်ယူလိုက်သည်။ ပေါင်နှစ် ချောင်းကြားမှာသူ့မျက်နှာ ရောက်သွားသည်။စုစုအောင်ကလဲလင်းသူ ပေါင်ကြားမျက်နှာအပ်ပြီး လီးကို ကောင်းကောင်း ပလွေပေးတော့သည်။လင်းသူလီးဒစ်ကိုသွားလေးတွေနဲ့ခြစ်ခြစ်ပြီးဆွဲပေးကာ လီးတစ်ချောင်းလုံးကိုငုံပြီး အပီအပြင် စုပ်သည်။လင်းသူခါးကြီးပင်ကော့လာသည်။လွယ်တော့မလွယ်။ ကြာလျှင်သူရှုံးလိမ့်မည်။ ပြန်ပညာပြမှရမည်ဟုတွေးပြီး စောက်ပတ်ကိုဖြဲကာ လျှာဖျားကိုထိုးသွင်းလိုက်လိုက်သည်။ ပြတ် ပြတ် ရှုး ရှုး အအ ဘယ်လိူတွေလုပ်နေတာလဲမောင် အအ အင်းအင်း စာက်စိလေးကို လင်းသူလျာဖျားနဲ့ အသေအချာကလိတော့ စုစုအောင်တုန်သွားသည်။

လီးပင်သေချာမစုပ်နိုင်တော့။ အ အ ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ မောင်ရယ် အင်းအင်း။ကုန်းပေးထားသောစုစုအာင်ရဲ့ခါးကို ဘယ်လက်ဖြင်ကိုင်ပြီး နောက်မှလင်းသူက စောက်ဖုတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းညှောင့်သည်။ ဆောင့်ချလိုက်တိုင်းခါးကို နွဲ့နွဲ့ပြီး လိုးနေသလို။ လီးတစ်ဆုံးမြုပ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် စိမ်ထားပြီးနို့တွေကို ဆုပ်ညှစ်ကာ ဆွပေးတော့ မစုစုအောင် ဖင်ကိုပိုကော့ပေးလာသည်။ လုပ်ပါတော့မောင်လေးရဲ့ ဟင့်ဟင့် မကိုမနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့။ ငိုသံမူနွဲ့နွဲ့လေးထွက်လာချိန်မှာတော့ လင်းသူလိုချင်သော အတိုင်းအတာရောက်သွားပြီ။ မစုစုအောင်ရဲ့ နောက်မှာစုစီးထားတဲ့ဆံပင်တွေကို လက်ဖြင့်ဖမ်းလိမ်ကာ။ အသားကုန်စိုက်ချလိုက်သည်။ ဖောင်း ဖောင်း ဒုတ် စွပ် အမေ့သေပါပြီ မောင်လေးရဲ့။ လင်းသူကား မြင်းစီးသလိုပင်။ စုစုအောင်ရဲ့ ဖင်ကြီးတွေက လင်းသူဆောင့်ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း တုန်တုန်နေသည်။ ဖြန်းဖြန်း လင်းသူက အားနေသော ညာဖက်လက်ဖဝါးဖြင့် တင်ပါးကိုတဖြန်းဖြန်းရိုက်သည်။

မစုစုအောင်ကား နာကျင်တာကိုသာယာတတ်သူမှန်းသူသတိထားမိသွားသည်။ ဖြန်း ပါးကိုပါပိတ်ရိုက်သည်။ အမေ့ ။ မအော်နဲ့ ကောင်မ။ နင်ဒါမျိုးကြိုက်တာမဟုတ်လား။ ကြိုက်တယ် အအ။ အဆက်မပြတ်လိုးရင်း လင်းသူမေးနေတာကို စုစုအောင်ကျေကျေနပ်ကြီးဖြေသည်။ စွပ်စွပ်ဒုတ် ဒုတ် အမေရေ သေပါပြီ။ စုစုအောင်ကား ယောင်္ကျားရှိသော်လည်းကလေးကမရသေးတော့ သူမအဖုတ်ကိုလိုးရတာ စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် လင်းသူအဖို့ကောင်းလှသည်။ ကောင်မ နင့်လင်လီးနဲ့ ငါ့လီးဘယ်ဟာပိုကြိုက်လဲ။ မောင့်လီးကိုပိုကြိုက်ပါတယ်ရှင့် အအ။ စုစုအောင်ကား လင်းသူမေးလေပိုစိတ်ထန်လာလေပင်။ လင်းသူလဲ အစွမ်းကုန်ဆောင့်ရင်း လရေတွေကို စုစုအောင် စောက်ခေါင်းနံရံတွေကို ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ လီးကိုဆွဲအထုတ်မှာတော့ မစုစုအောင်စောက်ရေတွေနဲ့ သူ့လရေတွေက သူမစောက်ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ကျလာပြီး မွေ့ယာပေါ်သို့ တွဲလဲ စီးကျနေလေတော့သည်။

တော်တော်လိုးလို့ကောင်းသောမိန်းမဟုတွေးမိလိုက်သည်။ နောက် ၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာမှာတော့။ စုစုအောင်အဖုတ်ကားအရည်တွေ ရွဲနေချေပြီ။ လိုးပေးပါတော့ မောင်လေးရဲ့ ဟင့်ဟင့်။ သူမမျက်လုံးမှာ မျက်ရည်လေးဝိုင်းနေသည်။ သူမလက်များကို လင်းသူက ကုတင်တိုင်များမှာကြိုးနဲ့တွဲချည်ထားသည်။ သူမစောက်ပတ်အမြောင်းအတိုင်းလင်းသူကလီးကိုတေ့ထားပြီး စောက်စိကိုလီးထိပ်ဖြင့် ပွတ်ဆွဲနေသည်။ စုစုအောင်ကား ကော့တက်နေချေပြီ။ မောင်လေး မမကိုသတ်နေတာလား ဟင့်ဟင့် လိုးပါတော့ တောင်းပန်ပါတယ်။ လင်းသူက လီးဖြင့်ပွတ်နေရာမှာ ပြောင်းကာ လက်ညိုးလေးဖြင့် စောက်စိကိုလခပ်ဖိဖိလေးပွတ်ပေးပါတယ်။

အ အ မောင်လေး မမကိုသနားပါဦး။ ဟင့်ဟင့် စုစုအောင် သေးပင်ထွက်ချင်စိတ်ပေါက်အောင်ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ဆုံးလင်းသူဆွတာမခံနိုင်တော့ ငယ်သံပါအောင်အော်ဟစ်ရင်း တစ်ချီပြီးသွားမှ လင်းသူက သူမပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲကာ အသားကုန်လိုးတော့သည်။ စွပ်စွပ် ဘတ်ဘတ် ရှီးရှိး စွပ်စွက် ဘတ်ဘတ် စောက်ရေတွေရွဲနေသည့် စောက်ပတ်ထဲ လိုးတော့ အသံမျိုးစုံကိုထွက်နေသည်။ စုစုအောင်ရဲ့ဆံပင်ကိုဖြေထားပြီး သူမရဲ့ဖွံ့ထွားလှတဲ့နို့နှစ်လုံးပေါ်မှာ ဆံနွယ်တွေဝဲကျနေသည်။ ဆောင့်ချက်နှင့်အတူ လင်းသူလက်နှစ်ဖက်ကလဲနို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ စုစုအောင်ကလဲ အောက်မှ သူမခါးကိုကော့ပြီး အစွမ်းကုန်ခံတော့သည်။ ထိုနေ့အဖို့တော့ လင်းသူကား မစုစုအောင်ကို ပက်လက်လိုး မှောက်ခုံလိုးလိုက် အပေါ်ကနေခွပြီးဆောင့်ခိုင်းလိုက်နှင့် အပီအပြင်ကိုလိုးတော့သည်။ နောက်ဆုံးလီးချောင်းနာကျင်၍လရေမထွက်နိုင်တော့မှဘဲ လိုးပွဲကိုနားလိုက်သည်။

စုစုအောင်နှင့်သူလဲ မောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားသည်။ နောက်နေ့တွေ အတွက်ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား။ တစ်ပတ်လုံးလုံးပျော်ချင်တိုင်းပျော်ပြီးလင်းသူပြန်လာတော့ သူ့အကိုအိမ်ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဖြိုးငယ်ငယ်ကလဲ သူမယောင်္ကျားလင်းသူအကိုပြန်လာတော့ ငြိမ်ပြနေသည်။ မစုစုအောင်ကလဲ သူ့အိမ်သူပြန်သွားပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဟဲ့ လင်းသူ နင့်ကို သတင်းတစ်ခုပြောရအုံးမယ်သိလား။ ငါတို့ခေါင်းရင်းအိမ်က မို့မို့လေ နင်ခရီးသွားတဲ့ နေ့ကသူ့ယောင်္ကျားနဲ့ကွာလိုက်ပြီဟဲ့။ ဟင် ဟုတ်လား ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နင်ကလဲ မို့မို့က သူ့ယောင်္ကျားကိုချစ်လို့ယူတာမှမဟုတ်တာ။ ရသမျှငွေ ဝင်းခြံတွေ ရပြီးတော့ ကန်ထုတ်လိုက်တာ။ ကောင်မတစ်ယောက်ကို စည်းရုံးပြီးသူ့ယောင်္ကျားကိုဂွင်ဆင်ပြီးထောင်ဖမ်းတာ။ ပြီးတော့ အားလုံးသိမ်းပြီးကန်ချလိုက်တာ။ကောင်မက လူလည်မဟဲ့ နင်ရောသတိထားအုံးနော်။ ဒီလိုဟာမျိုးတွေနဲ့မတွေ့စေနဲ့။ ဟုတ်တယ်ဟ ညီလေးရ အခုခေတ်မိန်းမတွေကလွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ငါတောင် မင်းအမလိုသစ္စာရှိတဲ့မိန်းမမျိုးရထားလို့ ဟားဟား။ ဟင်း ဖြိုးငယ်တို့က ကိုယ့်ယောင်္ကျားကလွဲပြီး ဘယ်ယောင်္ကျားကိုမှစိတ်ထဲကပစ်မှားတာမဟုတ်ဘူး။ လင်းသူစိတ်ထဲမှာပင် မလုံမလဲဖြစ်သွားသည်။သစ္စာရှိလို့ပေဘဲ ဘုရားဘုရားလို့တွေးမိလိုက်သည်။

ကျွန်တော်ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်ဗျာ။ သူ့ဖုန်းကိုအခန်းထဲမှာအားသွင်းထားပြီး ရေချိုးနေလိုက်တာ နာရီဝက်လောက်ကြာသွားသည်။ ရေချိုးပြီး ပြန်လာတော့ သူ့ဖုန်းကို ခေါ်ထားတာတွေ့ရသည်။ နံပါတ်တော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး။ ဘယ်သူဘာလိမ့်။ သူ့ဆီကိုဆက်တာဆိုလို့ လုပ်ငန်းကိစ္စဘဲဖြစ်လိမ့်မည်။ပြန်ခေါ်အုံးမှပါလို့ တွေးမိရင်း ထိုနံပါတ်ကိုကောက်နှိပ်လိုက်သည်။ ထိုဖုန်းသည် သူ့ကိုကံဆိုးခြင်းများ သယ်ဆောင်လာသောဖုန်းတစ်လုံးဖြစ်မည်ဆိုတာ လင်းသူသိခဲ့လျှင်။ မို့မို့တစ်ယောက် ဝင်လာသောဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ နင်ကတော့ငါ့ဂွင်ထဲရောက်ပြီ လို့စိတ်ထဲကပြောလိုက်ပြီး။

ဟဲလို–ဟုတ်ဒီဖုန်းကိုဆက်ထားလို့ ကျွန်တော်လင်းသူပါ။ ဘယ်သူလဲမသိ။သြော် သိပြီ ကိုယ့်အကိုမိန်းမကိုလဲလိုး ယောင်္ကျားနိုင်ငံခြားသွားနေတဲ့မိန်းမကိုလဲလိုးနေတဲ့လင်းသူဆိုတဲ့ကောင်လား။ ဟာ ခင်ဗျားမဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့ ကျုပ်ဒါမျိုးမလုပ်ဖူးဘူးဗျ။ ခင်ဗျားဘယ်သူလဲ။ ဟင်းဟင်း ငါမို့မို့လေ လင်းသူ။ နင့်အကြောင်းကါအကုန်သိတယ်။ဘယ်လိုလဲ နင်စိတ်တိုင်းကျလိုးခဲ့တဲ့ မစုစုယောင်္ကျားကိုရော နင်လိုးနေကျ နင့်မယားလား မရီးလားမသိတဲ့ဖြိုးငယ်ငယ်ယောင်္ကျား နင့်အကိုအရင်းခေါက်ခေါက်ကြီးကိုပြောလိုက်ရမလား။ခင်ဗျား ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိနေတာလဲ မမို့။ ဟင်းဟင်း ဘယ်လိုသိနေတယ်ဆိုတာကအရေးမကြီးဘူး လင်းသူ။ငါ့ဆီမှာ နင့်အကြောင်းကို သက်သေပြစရာဗွီဒီယိုဖိုင်တောင်ရှိတယ်။

အဲ့ အဲ့ လိုမလုပ်ပါနဲ့ မမို့ ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်။ မပြောပါနဲ့ဗျာ။ကျွန်တော် အရှက်ကွဲလိမ့်မယ်။ ဘဝပျက်လိမ့်မယ်ဗျ။ လင်းသူရဲ့အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ကိုကြားရတာ မို့မို့အတွက်အရသာပင်။ နင် ငါလိုချင်တာ လုပ်ပေးရင်တော့ အဲ့အကြောင်းငါမပြောဘူး။ ငွေလိုတာလား မမို့ ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ။ဟင်းဟင်း ငွေကမလိုဘူး။ နင့်ကိုတောင်ပြန်ပေးလို့ရတယ်သိလား။ နင်အဲ့အကြောင်းမသိစေချင်ရင်တော့ * မို့မို့ကသူမဖြစ်ချင်သောအရာကို လင်းသူကိုပြောလိုက်သည်။ လင်းသူရဲ့အသံခဏတိတ်သွားသည်။ ကဲကဲ နင်စဉ်းစားပေါ့ မနက်ဖြန်ညနေအထိဘဲနော်။ စဉ်းစားခွင့်က မင်းမလုပ်ရင်တော့ မနက်ဖြန် မင်းအကိုဆီခွေပို့မယ်။ မစုစုယောင်္ကျားဆီခွေပို့မယ်။ မင်းမိသားစုနဲ့ တစ်သက်လုံးပြတ်မယ် မင်းကိုရွံသွားကြမယ်။ ပြီးတော့ မစိုးယောင်္ကျားကလဲ မင်းကိုမယားခိုးမ့နဲ့ သိတယ်နော်။ ငါခြိမ်းခြောက်တာမဟုတ်ဖူး။ မို့မို့က ပြောပြီးဖုန်းကိုချလိုက်သည်။

လင်းသူကတော့ဒီညအိက်ပျော်တော့မှာ မဟုတ်တာသေချာနေသည်။ သူမတောင်းဆိုခဲ့သောအရာကတော့။ နောက်တစ်လလောက်အကြာမှာတော့ ရှေ့မှာချထားသော လက်ထပ်စာချုပ်မှာ မို့မို့လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။ ဟင်း ဟင်း မောင် ထိုးလိုက်တော့လေ။ မမတော့ထိုးပြီးပြီ။ မို့မို့ကအောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် လင်းသူရှေ့သို့လက်ထပ်စာချုပ်ကို တွန်းပို့လိုက်သည်။ ဘေးမှာ သက်သေလိုက်လာသော ဒေါ်တင်တင်ကတော့ လင်းသူကိုကြည့်ပြီးတစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။ ကောင်လေးကရှက်နေတာလား ဘာလားတော့မသိ။ လက်တွေတုန်နေသလိုလိုပင်။ ဒီလိုပဲ မမတင်ရဲ့ ကျွန်မချစ်မောင်လေးကရှက်နေတာ။ ကဲပါ မောင်လေးထိုးလိုက်တော လူကြီးတွေကိုအားနာစရာ။ ဒီနေ့ပွဲကို လင်းသူအကိုနဲ့အမတွေမလာ။ မို့မို့လို တစ်လင်ကွာကိုမှယူရမလားဆိုပြီးတော့လေ။ ဘယ်အချိန်ကဘယ်လိုပေးလိုက်သည်မသိ။ မိူ့မို့ကလဲ လင်းသူတို့အိမ်နားက သူမအိမ်ကိုရောင်းပြီးတော်တော်ဝေးသည့်နေရာမှာ တိုက်အသစ်ဝယ်ထားတာတွေ့ရသည်။

ယခုယူသည့် လင်းသူကလဲ ခေသူမဟုတ်တာ ဒေါ်တင်တင် စုစုအောင် ယခင်ကဖဲဝိုင်းမှာပြောဖူးလို့သိသည်။ ကြည့်ရတာ မို့မို့ကလဲ တဏှာကြီးမည့်ပုံ။ မိန်းမချင်းဆိုတော့သိသည်။ ဒေါ်တင်တင်အားကျနေသည်။ ယောင်္ကျားကိုကွာတာတစ်လမပြည့်သေး။ လင်းသူလို ငယ်ငယ်ချောချောကောင်လေးကို မို့မို့ယူလိုက်တာကို။ ကဲ မမတင် သက်သေနေရာမှာထိုးပေး။ မို့မို့က သက်သေနေရာမှာ ဒေါ်တင်တင်နဲ့ ရပ်ကွက်ထဲမှသူမခေါ်လာသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုထိုးခိုင်းလိုက်သည်။ ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ ဒီညတော့နင့်ကို ငါစပိုင်ပြီဟဲ့လို့ စိတ်ထဲကတွေးရင်းပေါ့။ သူမကို မစုစုအောင်ကလဲ ဒီသတင်းကြားကတည်းကစကားမပြော။သိနေတယ်လေ မို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်တို့ စုစုအောင်တို့လိုခိုးစားတာမဟုတ် အပီကိုင်လိုက်တာကိုး။ သူမလဲ လင်းသူကိုကြံစည်နေတာကြာပြီ။ မမတင်ရေ ကျွန်မ မမတင်ဆိုင်မှာ ကြိုးဝင်ဝယ်ဦးမယ်နော်။ အပြန်ကျရင်။ ဘာလုပ်မလို့လဲ မို့မို့ရဲ့။ ခစ်ခစ်ဘာမဟုတ်ပါဘူး မမတင်ရဲ့ ကိုယ့်ယောင်္ကျားကို စိတ်မချရင်ကြိုးတုပ်ထားရအောင်လို့။ ဟား ဟား မို့မို့ကတော့နောက်ပြီ။ နင့်မမက နင့်ကို အရမ်ူချစ်တယ်နဲ့တူတယ်။ ကြိုးတုပ်ထားမယ်တဲ့ ။ ဒေါ်တင်တင်ကတော့ မို့မို့စနောက်နေတာကို လင်းသူကို ပြန်စနေသည်။

တကယ်ကျတော့ နောက်တာမဟုတ်မှန်း ဒေါ်တင်တင်မသိပါ။ အချိန်ကားည(၈)နာရီခန့်မှာ ဖြစ်သည်။ လူရှင်းသော ဆိတ်ငြိမ်ရပ်ကွက်မို့ လမ်းမပေါ်မှာလူသွားလူလာကရှင်းနေပြီ။ ထိုရပ်ကွက်ထဲကခြံတစ်ခြံက နှစ်ထပ်တိုက်တစ်လုံးရဲ့အပေါ်မှာတော့ မီးလင်းနေသည်။ ထိုတိုက်ကတော့ မို့မို့ရဲ့တိုက်ဖြစ်ပါတယ်။ တိုက်အပေါ်ထပ်က ရေချိုးခန်းထဲမှာ မို့မို့တစ်ယောက်ရေချိုးနေပါတယ်။ ဒီနေ့မှ သူမကိုယူလိုက်ရတဲ့ လင်အသစ်စက်စက်ကလေးလင်းသူကတော့ရေချိုးနေတဲ့ မို့မို့ရဲ့နောက်မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူမ ဖင်ကို လျှာနဲ့လိုက်ယက်ပေးနေရပါတယ်။သူ့ဗိုက်ထဲမှာတော့ ခုနက စောက်ပတ်ယက်ပေးရတုန်းက မို့မို့ပြီးသွားတဲ့စောက်ရည်တွေပြည့်နေပါတယ်။

သေချာပြောင်နေအောင်ယက်လင်းသူ။ နင်ဖြိုးငယ်ငယ် ဖင်ယက်တုန်းကအဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ မို့မို့ကအမှန်အကန်ကိုနိုင်စားနေတာပါ။ နေ့တိုင်းငါ့စောက်ပတ်နဲ့ဖင်ကိုနင့်လျာနဲ့သန့်ရှင်းပေးရမယ် ကြားလား။ ဟုတ် ဟုတ် မမို့။ အခုတော့ မမို့ခိုင်းတာကို လင်းသူမငြင်းရဲပါ။ ရပြီနင်အခန်းထဲကထွက် ကုတင်ပေါ်ကစောင့်နေ။ မို့မို့ကလင်းသူကို အနားပေးလိုက်ပါတယ်။ လင်းသူလဲ စိုနေတဲ့ရေတွေကိုသုတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကနေတထိတ်ထိတ်နဲ့စောင့်နေပါတယ်။မို့မို့လဲ သူမကိုယ်ကို သဘက်ပတ်ပြီးထွက်လာပါတယ်။ကဲလင်းသူ နင့်ကို ငါဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကြိုပြောပြီးသားမဟုတ်လား။မို့မို့ကဘီရိုထဲမှာထည့်ထား သောကြိုးခွေများကိုထုတ်လိုက်သည်။

ပက်လက်လှန် ခြေတွေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်တွေမှာသေချာကပ်ထား။နင်ကငါ့ကျွန် နေ့တိုင်းမင်းကို ကြိုးတုပ်ပြီးဆော်မှာ နားလည်ထား။ မို့မို့က လင်းသူရဲ့ ခြေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်မှာ ကြိုးတွေနဲ့ တင်းတင်းပူးချည်လိုက်ပါတယ်။လင်းသူမအော်နိုင်အောင်ပါးစပ်ကို သူမချွတ်ထားတဲ့ ပင်တီကို ယူပြီး ဆို့လိုက်ပါတော့တယ်။လင်းသူကတော့မျက်ရည်လေးတွေဝိုင်းလို့။မို့မို့ကလငိးသူလီးကို သူမအဖုတ်ထဲမြုပ်ဝင်သွားအောင် ဖိချလိုက်ပြီးအားရပါးရဆောင့်ပါတော့တယ်။ ကြိုးတုပ်ခံထားရတဲ့လင်းသူအဖို့အော်လဲ မအော်နိုင် လှုပ်လဲမလှုပ်နိုင်နဲ့ မိန်းမဖြစ်သူ မမို့မို့ရဲ့အကျဉ်းသားသဖွယ်ပင်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လင်းသူကို မို့မို့က အကျဉ်းသားတစ်ယောက်သဖွယ်ဆက်ဆံပြီး ဖင်ယက်ခိုင်း စောက်ပတ်ယက်ခိုင်းလို့လျှင် ကြိုးတုပ်ပြီး စားတော့သည်။ လင်းသူကား သူ့အားနည်းချက်ရှိသဖြင့် မိန်းမဖြစ်သူမို့မို့ရဲ့ အလိုတော်ကျအတိုင်း ဘဝတစ်လျောက်လုံး ဖျော်ဖြေရပေတော့မည်ဖ။ …ပြီးပါပြီ

Zawgyi
ဖြိုးငယ်ငယ်က ဖဲဝိုင်းမှထကာ ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။တော်ပြီ မစုရေ ဒီနေ့တော့ နားတော့မယ်။ လုပ်စရာလေးရှိသေးလို့။ဖြိုးငယ် ထပြီလား ငါဝင်လိုက်တော့မယ်လေ အဲ့နေရာ။ ဖြိုးငယ်ငယ်နောက်မှ လိုက်ထိုးနေသော မို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်ထသွားသောနေရာကိုဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ မို့မို့လည်းလည်းဖြိုးငယ်ငယ်ထိုင်သောနေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ဖဲကဆက်တိုက်ပင်ကောင်းနေသေူသည်။ လေးငါးလှည့်လောက်တဆက်တိုက်အလျော်ရသည်။ အဟင်းဟင်း ဖြိုးငယ်မနေရာက ခုချိန်ထိကောင်းနေတုန်း။ ခါတိုင်းဒီလိုဖဲကောင်းနေရင် ဒီကောင်မကထတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ထသွားမှန်းမသိဘူး။ မို့မို့စကားကို မစုကြားတော့ပြုံးမိသွားသည်။ ဘာတွေ သဘောကျနေတာလဲမစုရဲ့ ။ ခစ်ခစ် နင်တို့မှအဲ့အကြောင်းမသိတာ ကောင်မကဖဲစိတ်မဝင်စားနိုင်ဘူးလေ။

ဖဲထက်ကောင်းတာရှိတယ်။ ဘာများလဲမစုရဲ့ ဖဲဆိုအသေစွဲတဲ့ ဖြိုးငယ် ဖဲကောင်းတာတောင် စိတ်မဝင်စားနိုင်အောင်။ မပြောပါဘူးဟယ် သူများအတွင်းရေးတွေ။မသိချင်သောအရာကိုမှ သိချင်တတ်ကြတာလူ့သဘာဝ။ အတူတူရိုက်နေသောဝိုင်းထဲမှ အမျိုးသမီးတွေကလဲ ဖဲပင်စိတ်မဝင်စားတော့။မစုကိုဝိုင်းအစ်ကြတော့သည်။ ခစ်ခစ် မစုရယ်ပြောစမ်းပါ။ ဖြိုးငယ်ရှေ့ပြန်မပြောပါဘူးဟဲ့။ ဒေါ်တင်တင်ဝင်ထောက်လိုက်တော့ မစုကလဲနဂိုကတည်းကပြောချင်နေတာနဲ့ကွက်တိပင်။ အခုသူ့ယောကျင်္ားဇော်ထွန်းကမရှိပြန်ဘူးလေ။ ခရီးထွက်သွားတယ်မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါနဲ့ သူစောစောပြန်တာနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ညဉ်းတို့တွေအဲ့ဒါကြောင့်ညံ့တယ်ပြောတာ။ သူ့ယောကျင်္ားညီလင်းသူရောက်နေတယ်လေ။ ချက်ဆိုဝိုင်းထဲက မိန်းမတွေကလဲ နားခွက်မီးတောက်သည်။ပုလင်းတူ ဘူးဆို့ဝါသနာတူစရိုက်တူတွေလေ။ဟို ကောင်လေး ချောချောလေးဟာလားဟဲ့ နယ်ကနေခဏခဏလာတယ်လေ။ခစ်ခစ် မတင်တင်က သဘောပေါက်မြန်လှချည်လား။ အဟင်းဟင်း မိစုနော် အချင်းချင်းလာဖဲ့နေတယ် ကြည့်စမ်း။ ဆက်ပါဦးဟဲ့ အဲ့ဇာတ်လမ်း စိတ်ဝင်စားလာပြီ။ ကျွန်မလဲ မထင်မှတ်ပဲသိရတာပါ။

ဒီလိုဒီလို…….ကြုံးချက်ကတော့ရက်စက်တယ် မတင်တင်ရေ။ နားကိုမနားတာ။ ဖြိုးငယ်စွဲနေတာလဲမပြောနဲ့ ဟိုကောင်က မလိုးခင် စောက်ပတ်ကို လျှာနဲ့သေချာကိုယက်တာဟိုကောင်မကလဲမျက်လုံးလေးကိုစင်းလို့တဟင်းဟင်းနဲ့။ဖင်ပေါက်ပါယက်တာ။ဟင် တကယ် မရွံဘူးလားမသိဘူးနော်။ မို့မို့ကအံ့အားသင့်သလိုမေးလိုက်သည်။ခစ်ခစ်ကောင်းလို့နေမှာပေါ့ ဖြိုးငယ်ကလဲ အိမ်ထောင်သည်သာဆိုတယ် ဖွေးဥနေတာကိုးဟ။ကြားရသည့် စကားနှင့်ပင် ဝိုင်းထဲကမိန်းမများအဖို့ စောက်ပတ်ကအရည်တွေ ရွဲကုန်သည်။ဒါမျိုးတွေကို အပြာကားတွေထဲမှာသာမြင်ဖူးကြတာလေ။ အိမ်ကယောကျင်္ားတွေနဲ့ကွာပလို့တွေးနေမိကြသည်။ ဒါကြောင့်ဖြိုးငယ်အခုတလော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တွေတောင့်ပြီး ဖင်ကြီးလာတယ် အောင့်မေ့တာ သူ့လင်ငယ်ကို အပီကျွေးနေလို့ အိုးတောင့်လာတာကိုး။ ပြီးတော့ ဆံပင်တွေ ဘာတွေဖြောင့်နေတာအလှတွေပြင်တာကလဲ အပျိုတွေတောင်အရှုံးပေးရမတတ်ဖြစ်နေတာဟု မို့မို့စိတ်ထဲကတွေးမိလိုက်သည်။

အချိန်က ည(၁၀)နာရီ။ မို့မို့အိပ်ယာမှ ထလိုက်သည်။ ယောကျင်္ားကတော့မူးပြီးအိပ်နေပြီ။ အရက်သောက်ဖို့ကလွဲရင်ဘာမှစိတ်မဝင်စားတဲ့သူတောင်းစား။ ယူမိတာမှားတယ်လို့ တွေးမိသည်။ငွေရှိလို့သာယူခဲ့ရတာ အခုမှမှားမှန်းသိသည်။ တစ်ဖက်ခြံကဖြိုးငယ်ငယ်တို့ခြံ။ မီးရောင်ခပ်မှိန်မှိန်လေးမြင်ရသည်။ အရင်တုန်းကတော့ စိတ်မဝင်စားပေမဲ့ အခုတော့နေ့လည်က မစုပြောထားသောစကားကိုကြားယောင်လာသည်။ ဒီအချိန်ဆိုပွဲကောင်းနေလောက်ပြီဟုသူမတွေးမိလိုက်သည်။ ခြံစည်းရိုးပျက်နေသောနေရာကနေအသာခိုးဝင်သွားလိုက်သည်။ အိမ်အနားရောက်လေ သူမရင်ခုန်သံတွေပိုမြန်လာလေ။ဖိနပ်ကိုချွတ်ထားလိုက်သည်။ အသံမကြားရအောင်။ သူမကံကောင်းသည်။ ဖြိုးငယ်ငယ် အခန်းဘေးက အခန်းက ပြူတင်းတံခါးပွင့်နေတာနဲ့အဆင်သင့်။ အခန်းထဲကိုချောင်းလိုက်တော့ သူမရင်ခုန်သံတဒုန်းဒုန်းကိုဖြစ်သွားသည်။ အခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ဖြိုးငယ်ငယ် ထိုင်နေသည်။

အဝတ်ဗလာဖြင့်။ ဖြိုးငယ်ငယ်ရှေ့မှာ မတ်ဖြစ်သူလည်းဖြစ် လင်ငယ်လဲဖြစ်သောလင်းသူ။ ဆိုဖာပေါ်မှာ ဒူးကိုကွေးပြီး ဖင်ကိုမြောက်ပေးထားသော ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့ ဖင်ဝမှ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းအထိကို လျှာပြားကြီးထုတ်ပြီး မရွံမရှာကို လက်ဖြင့်ဖြဲကာယက်နေသည်။ ပြတ်ရှုး ပြတ်ပြတ် ပြွတ်ပြွတ် အ အ မောင်လေး မောင်လေးအဟင့်ဟင့် ဘယ်လာက်ကောင်းနေလဲတော့မသိ။ ဖြိုးငယ်ငယ်လည်ပင်းမှ အကြောစိမ်းတွေထောင်နေသည်။ ပေါင်တံတွေပါတုန်နေသည်။ ပြွတ်ပြွတ် ပြတ်ပြတ် ရှီး ပြတ် ပြတ် လင်းသူဆိူတဲ့ ကောင်ကိုဒါကြောင့် စွဲနေတာနေမှာ။မို့မို့ကြည့်ရင်းနဲ့ပင် ဖီးလ်တက်လာသည်။ရှီး ပြတ် ပြတ် အိုး အိုး မမ တစ်ချီပြီးတော့မယ် သွက်သွက်လေးယက်ပါမောင်လေးရဲ့။ ဖြိုးငယ်ငယ် ဖင်ကြီးမြောက် ခါးကော့ကာတွန့်လိမ်သွားတာတွေ့ရသည်လင်းသူဆိုတဲ့ကောင်ကလဲ ဖြိုးငယ်စောက်ရည်တွေကို မရွံမရှာကို လိုက်ယက်ပြီး မြိုချနေတာတွေ့ရသည်။ကဲချစ် မောင်လေး မမ အပေါ်ကတက်ဖိုက်မှာနော် ဟင်းဟင်း။ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့ညုတုတုပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။လင်းသူကအောက်ကပက်လက် ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့နို့တွေကို လက်နဲ့ဆုပ်ညှစ်နေတာတွေ့ရသည်။

လီးကို မြင်လိုက်ရသောမို့မို့ ဖင်တွေပင်ကျိန်းသည်။ နည်းသောအရှည်မဟုတ်။ ၆ လက်မလောက်ရှိမည်။အိမ်က ယောကျင်္ားပဲမြစ်နဲ့တော့ကွာသည်။ နေရာချင်းပင်လဲချင်လာသည်။ဖြိုးငယ်ငယ်က ထိုလီးကြီးကိုကိုင်ပြီး စောက်ပတ်နှင့်တေ့နေပြီ။ဖွတ်ဖွတ် ဘတ်ဘတ် ဘောက်ဘောက် စွပ်စွပ် ပြွတ်ပြွတ်။အစွမ်းကုန်ဆောင့်နေသောဖြိူးငယ်ငယ်မှာ မြင်းရိုင်းလေးပမာပင်။ဆောင့်ချက်က အောက်ကကောင်ဥကွဲမတတတ်ပင်။ ကုတင်ပင် တကျီကျီမြည်နေသည်။ မို့မို့လည်း ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း ထမိန်အောက်ကိုလက်နှိုက်ပြီး သူမစောက်စိလေးကို လက်ညိုးဖြင့်ပွတ်နေမိသည်။ လင်းသူ လင်းသူ လုပ်ပါမောင်လေးရဲ့ အင်းအင်း သူမနှုတ်ဖျားမှ တိုးတိုးလေးလဲခိုညဉ်းသလိုညဉ်းနေသည်။ဖြိုးငယ်ငယ်ရော လင်းသူရော တစ်ချီလဲပြီးရော တစ်ဖက်အခန်းမှ ချောင်းကြည့်နေတဲ့ မို့မို့လဲ တစ်ချီကိုပြီးရောဖြစ်သွားသည်။ မောင်လေး လိုက်မလားမြို့ထဲမှ ပြန်လာသောလင်းသူ သူ့ဘေးနားမှာကားရပ်ပြီး မေးသံကြားလိုက်သဖြင့် ကြည့်လိုက်တော့မရီးဖြစ်သူဖဲသွားရိုက်နေကျအိမ်က အိမ်ရှင်ဖြစ်သူ မစုစုအောင်။ပြန်ရမှာလဲ ဝေးသေးသဖြင့် သူလဲကားပေါ် တက်လိုက်ခဲ့သည်။

ငါ့မောင် ဒီတစ်ခါ ရက်ကြာတယ်နော် နေတာ။ ဟုတ်တယ်အမ အလုပ်တွေ မပြတ်သေးတာနဲ့။ ဒါနဲ့အမက ဘယ်ကပြန်လာတာ။ သြော် ဒီနေ့အမယောကျင်္ား နိုင်ငံခြားကငွေလှမ်းပို့လို့သွားထုတ်တာလေ။ ငါ့မောင်ဘာစားချင်လဲပြော။ရပါတယ် အမ အားနားစရာကြီး။နင်ကလဲ အားနာစရာမရှိတာအားနားနေပြန်ပြီ။ ကြုံတုန်းကျွေးရတာ အားတယ်မဟုတ်လား။ဟုတ် အားပါတယ် အမ။ ကားကို စားတော်ဆက် တစ်ခုဆီမှာရပ်လိုက်သည်။ဒီဆိုင်မျိုးတွေ လင်းသူရောက်ဖူးတယ်။ တိတ်ဆိတ်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်းထိုင်ချင်သောသူများအတွက်နေရာ။သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲဝင်လိုက်သည်။ ဝိတ်တာလေးရောက်လာတော့ မစုစုအောင်သူမသောက်ဖို့ဝိုင်မှာသည်။ငါ့မောင်သောက်တတ်တယ်မဟုတ်လား နည်းနည်းပါးပါး။ အားနာစရာ မစုရာ။ကဲပြောပြန်ပြီ အားနာရမဲ့သူတွေမှမဟုတ်တာ။ ကောင်လေးရေ ဒီက မောင်လေးအတွက် ဘလက်တစ်လုံး။အမြည်းများကို အစုံအလင်မှာပေးသည်။ အမြည်းတွေရောက်လာတော့ ဝိုင်တစ်ခွက်စငှဲ့ပြီး သူ့ထဲသို့ ဘလက်လေဘယ်ကို ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

အရက်ခွက့်လှမ်းအငဲ့မှာ မစုစုအောင်ရဲ့ အနက်ရောင် လည်ဟိုက်အကျင်္ ီအောက်က ရင်နှမွာကို မြင်လိုက်ရတော့ လင်းသူ ရင်တွေပင်ခုန်သွားသည်။ တကယ်တော့ စုစုအောင်က လင်းသူမမြင်မြင်အောင်ပြခြင်းဖြစ်သည်။မစုစုအောင်တ်ထားသော ထမိန်စကပ်ကလဲ ကျစ်ထုပ်နေတော့ ကိုယ်လုံးအလှကပေါ်နေသည်။ငွေရှိသောသူဌေးမပီပီ နုဖတ်နေတာလို့ လင်းမောင်တွေးမိသည်။ ၃၅ လောက်ရှိပေမဲ့ တင်တွေရင်တွေကတင်းကားနေတုန်းပင်။ မဖြိုးထက်ပင် တောင့်သည်။ကဲ ချီးယားစ်။ မစုစုအောင်က သူ့ကိုတစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက်ငှဲ့ပေးသည်။သူလဲတော်တော်မူးလာသည်။ စကားတွေတပြောပြောနှင့် သောက်လာလိုက်တာ သူလဲတော်တော်မူးနေပြီ။မစုစုအောင် သူ့ခုံဘက်ပြောင်းပြီး ဘေးနားလာထိုင်တာကို သတိထားမိပေမဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားလိုက်သည်။ မစုစုအောင်ရဲ့ လက်ကသူ့ပေါင်ပေါ်တင်လာသည်။သူလဲမူးနေပြီလေ။ ငါ့မောင်ကအချောပဲဟ ဒါကြောင့်ဆော်တွေကြွေတာကိုး။အမကလဲ မြောက်နေပြန်ပြီဗျာ။ ဆော်မကြည်လို့ မိန်းမမရသေးတာပေါ့မစု။ ဟင်း ဟင်း သိပါတယ်နော် နင်နဲ့ဖြိုးငယ်နဲ့ အကြောင်းကို။ မစိုးပြောလိုက်တာက တိုးတိုးလေးပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ဒိန်းခနဲဖြစ်သွားပြီး လန့်ဖျက်သွားသည်။ ဒုက္ခရောက်ပြီ။ မစုဘယ်လိုသိ။ခစ်ခစ်သိတာပေါ့ဟ ။ နင့်အကိုကိုငါပြောလိုက်ရမလား။ဟာ မလုပ်ပါနဲ့ မပြောပါနဲ့ သူမျက်နှာငယ်လေးဖြစ်သွားသည်။

အမူးတွေဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိတော့။ခစ်ခစ် နင်ကလဲ ဒီလောက်ထိကြောက်မနေပါနဲ့။ အမကနားလည်ပြီးသားပါ။နင်မသိစေချင်ရင် ငါ့ကိုနှုတ်ပိတ်ခပေးရမယ်။ဒီဝိုင်းရှင်းရမှာလား ။ရှုး မစုစုအောင်ကသူ့နှုတ်ခမ်းကို သူမလက်ညိုးဖြင့်ပိတ်လိုက်သည်။ နိုးနိုး အမကိုနှုတ်ပိတ်စေချင်ရင် လွယ်လွယ်လေးပါ။ ဖြိုးငယ်ကိုလုပ်သလိုလူပ်လိုက်လေ ခစ်ခစ်။မစုစုအောင်ပြောတာကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။ဟိုက်ရော သူမလဲ မဖြိုးလို အထန်ပင်။ သူမစုခါးကိုလှမ်းဖက်လိုက်သည်။မစုစုကလဲသူ့ကိုပြန်ဖက်ကာ အပြန်အလှန် ကစ်ဆင်ဆွဲတော့သည်။စားရကံကြုံတော့လင်းသူတို့ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲပြီ။မစုစု ယင်းတွေထလာပြီ။ သူ့ကိုတိုးတိုးလေးပြောလာတယ်။မောင်လေး ဒီနေရာက သိပ်မလွတ်လပ်ဘူး။ စိတ်အေးလက်အေးလုပ်လို့ရတဲ့နေရာသွားရအောင်။မစုစုကား သူမအေးအေးဆေးဆေး တစ်ခါတစ်လေသွားနားရအောင် ဝယ်ထားသောခြံဆီကို လင်းသူကိုခေါ်သွားတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ဝိတ်တာလေးကိုလှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူမပိုက်ဆံရှင်းပေးလိုက်သည်။ဖြိုးငယ်ငယ်ကို လုပ်တာမြင်ကတည်းက ခံချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော မစုစုအောင်သူမ ဆန္ဒပြည့်ဝခါနီးပြီဖြစ်သဖြင့် သွက်လက်တက်ကြွနေသည်။ စုစုအောင်မောင်းလာသောကားက မြို့ကွက်သစ်တွေဘက်ရောက်လာသည်။

လမ်းကြားတစ်ခုထဲရောက်လာတော့ ခြံတစ်ခုထဲမောင်းဝင်လာသည်။တီတီ ကားကိုဟွန်းတီးလိုက်တော့ ခြံထဲမှ အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးထွက်လာပြီး တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ကားကိုမောင်းဝင်လိုက်ပြီး ခဏရပ်ကာ။ ဒေါ်အေး ကိုမောင်တင့်ဘယ်သွားလဲ။ နယ်ခဏပြန်သွားတယ်မမလေး။ ရော့ ဒေါ်အေး ကျွန်မ ဒီမှာ တစ်ပတ် လောက်နေမယ်။ စားစရာသောက်စရာတွေဝယ်ထည့်ထားလာ။ထည့်ထားပါတယ်မမလေး။ ရော့ဒေါ်အေး မုန့်ဖိုး ။ စုစုအောင်အိတ်ထဲမှ တစ်သောင်းတန် ၁၀ ရွက်လောက်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး။ရပြီဒါဆို အိမ်ပြန်ချင်ပြန်တော့လေ။ ကျွန်မလာတာ ဘယ်သူမှမပြောနဲ့။ ပြောတဲ့နေ့ အလုပ်ပြုတ်ပြီသာမှတ်။ ဒေါ်အေးက ငွေကိုယူလိုက်သည်။မပြောပါဘူးမမလေး။ ဒါဆိုလဲပြန်တော့။ ဒေါ်အေးတို့လင်မယားအိမ်က ဒီနဲ့သိပ်မဝေး။တစ်မိုင်လောက်သာဝေးတော့လမ်းလျှောက်ပြန်လို့ရသည်။

သူဌေးမကငွေနင့်နေအောင်ပေးထားတော့ ဒေါ်အေးတို့ကလဲ ဘာမှမပြောရဲ။ဒီနေရာမှာ ဒေါ်အေးသတိထားမိသည်က ဒီရပ်ကွက်က သူဌေးကတော်အရာရှိကတော်တွေ ဝယ်ထားတဲ့ခြံတွေချည်း။ဒီလိုဘဲ ကောင်လေးတွေနဲ့ပလူးနေကျဆိုတော့မထူးဆန်း။ သူမသူဌေးမ စုစုအောင်လဲ သေချာသည်။ ကားပေါ်မှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပါလာသည်။ တစ်ပတ်လုံး အပြင်မထွက်ဘူးဆိုတော့ဟင်းဟင်း လိုးခိုင်းတော့မှာသေချာနေသည်လို့ ဒေါ်အေးခြံတံခါးကိုသော့ခတ်ရင်း တွေးမိသည်။ယောကျင်္ားကတော့နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေသည်။မိန်းမဖြစ်သူကတော့ ဒီမှာ ကောင်လေးနဲ့ စိတ်တိုင်းကျပလူးနေသည်ဟုတွေးမိသည်။ဒါကလဲ ငါ့အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး သူ့ဟာသူဆာလို့ အလိုးခံတာဘဲလို့ပဲ ဒေါ်အေးသဘောထားလိုက်တော့သည်။အရေးကြီးတာက ဒီလို ဘောက်ဆူးများများရဖို့ဘဲလေ။ မောင် မြန်မြန်လုပ်တော့ကွာ။ မမစောင့်နေတာကြာလှပြီ။ကုတင်ပေါ်မှာ လေးဖက်ကုန်းထားသော စုစုအောင်ကဘလင်းသူကို လှမ်းခေါ်နေပါပြီ။သူမအခေါ်မှာလင်းသူစားပွဲပေါ်မှ သောက်လက်စဝိုင်ပုလင်းကိုကြည့်ပြီးစိတ်ကူးတစ်ခုရသွားသည်။

မစိုးကိုဖြိုနိုင်ဖို့တော့မလွယ်။ နည်းသော အိုးကြီးမဟုတ်သည့်အပြင် မဖြိုးငယ်ငယ်ထက် ထန်သောမိန်းမဖြစ်မှန်းသူသဘောပေါက်သည်။ဝိုင်ပုလင်းကိုယူကာ ကုတင်ပေါ် တက်လိုက်သည်။ကိုယ်လုံးတီးလင်းသူက လီးကြီးတယမ်းယမ်းနဲ့တက်လာတာမြင်တော့ စုစုအောင်စိတ်တွေပိုကြွလာသည်။သူမမြင်ဖူးသမျှထဲအရှည်ဆုံးအကြီးဆုံးပင်။ လင်းသူက့မမ ခဏပက်လက်လှန်လိုက်ပါလား။ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်ရဲ့ မခံချင်လှပြီ ဟင်း။ စုစုအောင်အနည်းငယ် မကျေနပ်သလိုပြောလိုက်ပြီး။လေးဖက်ထောက်နေရမှ ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။မ ဒူးထောင်ပြီးပေါင်ကားလိုက်။ လင်းသူအလိုအတိုင်းမစိုး ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။စောက်မွေးတွေရိပ်သင်ထားတာမကြာသေးသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက ပေါင်ခွဆုံမှာ အမြောင်းလိုက်ကြီး ပေါ်လွင်နေသည်။ လင်းသူက ဝိုင်ပုလင်းစောင်း၍ စုစုအောင်ကေ်ဖုတ်ပေါ် လောင်းချလိုက်သည်။

ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်။ လင်းသူက မဖြေ ။ဝိုင်တွေက သူမစောက်ဖုတ်မှ ဖင်ကြားထဲစီးကျကုန်ပြီလေ။ လင်းသူဘာလုပ်မည်ကို သူမသိလိုက်ပြီ။သူမကို အပီအပြင်မှုတ်တော့မှာ။ ဒါမျိုးဆို သူမကလဲဝါရင့်သူပင်။နေဦးမောင်လေး။ အောက်ကနေလိုက်။ အပြန်အလှန်လုပ်မယ်။လင်းသူကား သူ့ထက်ဝါရင့်သူကိုတွ့ချေပြီ။ စုစုအောင်အပေါ် သူကအောက်က ပြောင်းပြန်အနေအထားတက်ယူလိုက်သည်။ ပေါင်နှစ် ချောင်းကြားမှာသူ့မျက်နှာ ရောက်သွားသည်။စုစုအောင်ကလဲလင်းသူ ပေါင်ကြားမျက်နှာအပ်ပြီး လီးကို ကောင်းကောင်း ပလွေပေးတော့သည်။လင်းသူလီးဒစ်ကိုသွားလေးတွေနဲ့ခြစ်ခြစ်ပြီးဆွဲပေးကာ လီးတစ်ချောင်းလုံးကိုငုံပြီး အပီအပြင် စုပ်သည်။လင်းသူခါးကြီးပင်ကော့လာသည်။လွယ်တော့မလွယ်။ ကြာလျှင်သူရှုံးလိမ့်မည်။ ပြန်ပညာပြမှရမည်ဟုတွေးပြီး စောက်ပတ်ကိုဖြဲကာ လျှာဖျားကိုထိုးသွင်းလိုက်လိုက်သည်။ ပြတ် ပြတ် ရှုး ရှုး အအ ဘယ်လိူတွေလုပ်နေတာလဲမောင် အအ အင်းအင်း စာက်စိလေးကို လင်းသူလျာဖျားနဲ့ အသေအချာကလိတော့ စုစုအောင်တုန်သွားသည်။

လီးပင်သေချာမစုပ်နိုင်တော့။ အ အ ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ မောင်ရယ် အင်းအင်း။ကုန်းပေးထားသောစုစုအာင်ရဲ့ခါးကို ဘယ်လက်ဖြင်ကိုင်ပြီး နောက်မှလင်းသူက စောက်ဖုတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းညှောင့်သည်။ ဆောင့်ချလိုက်တိုင်းခါးကို နွဲ့နွဲ့ပြီး လိုးနေသလို။ လီးတစ်ဆုံးမြုပ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် စိမ်ထားပြီးနို့တွေကို ဆုပ်ညှစ်ကာ ဆွပေးတော့ မစုစုအောင် ဖင်ကိုပိုကော့ပေးလာသည်။ လုပ်ပါတော့မောင်လေးရဲ့ ဟင့်ဟင့် မကိုမနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့။ ငိုသံမူနွဲ့နွဲ့လေးထွက်လာချိန်မှာတော့ လင်းသူလိုချင်သော အတိုင်းအတာရောက်သွားပြီ။ မစုစုအောင်ရဲ့ နောက်မှာစုစီးထားတဲ့ဆံပင်တွေကို လက်ဖြင့်ဖမ်းလိမ်ကာ။ အသားကုန်စိုက်ချလိုက်သည်။ ဖောင်း ဖောင်း ဒုတ် စွပ် အမေ့သေပါပြီ မောင်လေးရဲ့။ လင်းသူကား မြင်းစီးသလိုပင်။ စုစုအောင်ရဲ့ ဖင်ကြီးတွေက လင်းသူဆောင့်ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း တုန်တုန်နေသည်။ ဖြန်းဖြန်း လင်းသူက အားနေသော ညာဖက်လက်ဖဝါးဖြင့် တင်ပါးကိုတဖြန်းဖြန်းရိုက်သည်။

မစုစုအောင်ကား နာကျင်တာကိုသာယာတတ်သူမှန်းသူသတိထားမိသွားသည်။ ဖြန်း ပါးကိုပါပိတ်ရိုက်သည်။ အမေ့ ။ မအော်နဲ့ ကောင်မ။ နင်ဒါမျိုးကြိုက်တာမဟုတ်လား။ ကြိုက်တယ် အအ။ အဆက်မပြတ်လိုးရင်း လင်းသူမေးနေတာကို စုစုအောင်ကျေကျေနပ်ကြီးဖြေသည်။ စွပ်စွပ်ဒုတ် ဒုတ် အမေရေ သေပါပြီ။ စုစုအောင်ကား ယောကျင်္ားရှိသော်လည်းကလေးကမရသေးတော့ သူမအဖုတ်ကိုလိုးရတာ စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် လင်းသူအဖို့ကောင်းလှသည်။ ကောင်မ နင့်လင်လီးနဲ့ ငါ့လီးဘယ်ဟာပိုကြိုက်လဲ။ မောင့်လီးကိုပိုကြိုက်ပါတယ်ရှင့် အအ။ စုစုအောင်ကား လင်းသူမေးလေပိုစိတ်ထန်လာလေပင်။ လင်းသူလဲ အစွမ်းကုန်ဆောင့်ရင်း လရေတွေကို စုစုအောင် စောက်ခေါင်းနံရံတွေကို ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ လီးကိုဆွဲအထုတ်မှာတော့ မစုစုအောင်စောက်ရေတွေနဲ့ သူ့လရေတွေက သူမစောက်ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ကျလာပြီး မွေ့ယာပေါ်သို့ တွဲလဲ စီးကျနေလေတော့သည်။

တော်တော်လိုးလို့ကောင်းသောမိန်းမဟုတွေးမိလိုက်သည်။ နောက် ၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာမှာတော့။ စုစုအောင်အဖုတ်ကားအရည်တွေ ရွဲနေချေပြီ။ လိုးပေးပါတော့ မောင်လေးရဲ့ ဟင့်ဟင့်။ သူမမျက်လုံးမှာ မျက်ရည်လေးဝိုင်းနေသည်။ သူမလက်များကို လင်းသူက ကုတင်တိုင်များမှာကြိုးနဲ့တွဲချည်ထားသည်။ သူမစောက်ပတ်အမြောင်းအတိုင်းလင်းသူကလီးကိုတေ့ထားပြီး စောက်စိကိုလီးထိပ်ဖြင့် ပွတ်ဆွဲနေသည်။ စုစုအောင်ကား ကော့တက်နေချေပြီ။ မောင်လေး မမကိုသတ်နေတာလား ဟင့်ဟင့် လိုးပါတော့ တောင်းပန်ပါတယ်။ လင်းသူက လီးဖြင့်ပွတ်နေရာမှာ ပြောင်းကာ လက်ညိုးလေးဖြင့် စောက်စိကိုလခပ်ဖိဖိလေးပွတ်ပေးပါတယ်။

အ အ မောင်လေး မမကိုသနားပါဦး။ ဟင့်ဟင့် စုစုအောင် သေးပင်ထွက်ချင်စိတ်ပေါက်အောင်ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ဆုံးလင်းသူဆွတာမခံနိုင်တော့ ငယ်သံပါအောင်အော်ဟစ်ရင်း တစ်ချီပြီးသွားမှ လင်းသူက သူမပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲကာ အသားကုန်လိုးတော့သည်။ စွပ်စွပ် ဘတ်ဘတ် ရှီးရှိး စွပ်စွက် ဘတ်ဘတ် စောက်ရေတွေရွဲနေသည့် စောက်ပတ်ထဲ လိုးတော့ အသံမျိုးစုံကိုထွက်နေသည်။ စုစုအောင်ရဲ့ဆံပင်ကိုဖြေထားပြီး သူမရဲ့ဖွံ့ထွားလှတဲ့နို့နှစ်လုံးပေါ်မှာ ဆံနွယ်တွေဝဲကျနေသည်။ ဆောင့်ချက်နှင့်အတူ လင်းသူလက်နှစ်ဖက်ကလဲနို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ စုစုအောင်ကလဲ အောက်မှ သူမခါးကိုကော့ပြီး အစွမ်းကုန်ခံတော့သည်။ ထိုနေ့အဖို့တော့ လင်းသူကား မစုစုအောင်ကို ပက်လက်လိုး မှောက်ခုံလိုးလိုက် အပေါ်ကနေခွပြီးဆောင့်ခိုင်းလိုက်နှင့် အပီအပြင်ကိုလိုးတော့သည်။ နောက်ဆုံးလီးချောင်းနာကျင်၍လရေမထွက်နိုင်တော့မှဘဲ လိုးပွဲကိုနားလိုက်သည်။

စုစုအောင်နှင့်သူလဲ မောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားသည်။ နောက်နေ့တွေ အတွက်ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား။ တစ်ပတ်လုံးလုံးပျော်ချင်တိုင်းပျော်ပြီးလင်းသူပြန်လာတော့ သူ့အကိုအိမ်ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဖြိုးငယ်ငယ်ကလဲ သူမယောကျင်္ားလင်းသူအကိုပြန်လာတော့ ငြိမ်ပြနေသည်။ မစုစုအောင်ကလဲ သူ့အိမ်သူပြန်သွားပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဟဲ့ လင်းသူ နင့်ကို သတင်းတစ်ခုပြောရအုံးမယ်သိလား။ ငါတို့ခေါင်းရင်းအိမ်က မို့မို့လေ နင်ခရီးသွားတဲ့ နေ့ကသူ့ယောကျင်္ားနဲ့ကွာလိုက်ပြီဟဲ့။ ဟင် ဟုတ်လား ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နင်ကလဲ မို့မို့က သူ့ယောကျင်္ားကိုချစ်လို့ယူတာမှမဟုတ်တာ။ ရသမျှငွေ ဝင်းခြံတွေ ရပြီးတော့ ကန်ထုတ်လိုက်တာ။ ကောင်မတစ်ယောက်ကို စည်းရုံးပြီးသူ့ယောကျင်္ားကိုဂွင်ဆင်ပြီးထောင်ဖမ်းတာ။ ပြီးတော့ အားလုံးသိမ်းပြီးကန်ချလိုက်တာ။ကောင်မက လူလည်မဟဲ့ နင်ရောသတိထားအုံးနော်။ ဒီလိုဟာမျိုးတွေနဲ့မတွေ့စေနဲ့။ ဟုတ်တယ်ဟ ညီလေးရ အခုခေတ်မိန်းမတွေကလွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ငါတောင် မင်းအမလိုသစ္စာရှိတဲ့မိန်းမမျိုးရထားလို့ ဟားဟား။ ဟင်း ဖြိုးငယ်တို့က ကိုယ့်ယောကျင်္ားကလွဲပြီး ဘယ်ယောကျင်္ားကိုမှစိတ်ထဲကပစ်မှားတာမဟုတ်ဘူး။ လင်းသူစိတ်ထဲမှာပင် မလုံမလဲဖြစ်သွားသည်။သစ္စာရှိလို့ပေဘဲ ဘုရားဘုရားလို့တွေးမိလိုက်သည်။

ကျွန်တော်ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်ဗျာ။ သူ့ဖုန်းကိုအခန်းထဲမှာအားသွင်းထားပြီး ရေချိုးနေလိုက်တာ နာရီဝက်လောက်ကြာသွားသည်။ ရေချိုးပြီး ပြန်လာတော့ သူ့ဖုန်းကို ခေါ်ထားတာတွေ့ရသည်။ နံပါတ်တော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး။ ဘယ်သူဘာလိမ့်။ သူ့ဆီကိုဆက်တာဆိုလို့ လုပ်ငန်းကိစ္စဘဲဖြစ်လိမ့်မည်။ပြန်ခေါ်အုံးမှပါလို့ တွေးမိရင်း ထိုနံပါတ်ကိုကောက်နှိပ်လိုက်သည်။ ထိုဖုန်းသည် သူ့ကိုကံဆိုးခြင်းများ သယ်ဆောင်လာသောဖုန်းတစ်လုံးဖြစ်မည်ဆိုတာ လင်းသူသိခဲ့လျှင်။ မို့မို့တစ်ယောက် ဝင်လာသောဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ နင်ကတော့ငါ့ဂွင်ထဲရောက်ပြီ လို့စိတ်ထဲကပြောလိုက်ပြီး။

ဟဲလို–ဟုတ်ဒီဖုန်းကိုဆက်ထားလို့ ကျွန်တော်လင်းသူပါ။ ဘယ်သူလဲမသိ။သြော် သိပြီ ကိုယ့်အကိုမိန်းမကိုလဲလိုး ယောကျင်္ားနိုင်ငံခြားသွားနေတဲ့မိန်းမကိုလဲလိုးနေတဲ့လင်းသူဆိုတဲ့ကောင်လား။ ဟာ ခင်ဗျားမဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့ ကျုပ်ဒါမျိုးမလုပ်ဖူးဘူးဗျ။ ခင်ဗျားဘယ်သူလဲ။ ဟင်းဟင်း ငါမို့မို့လေ လင်းသူ။ နင့်အကြောင်းကါအကုန်သိတယ်။ဘယ်လိုလဲ နင်စိတ်တိုင်းကျလိုးခဲ့တဲ့ မစုစုယောကျင်္ားကိုရော နင်လိုးနေကျ နင့်မယားလား မရီးလားမသိတဲ့ဖြိုးငယ်ငယ်ယောကျင်္ား နင့်အကိုအရင်းခေါက်ခေါက်ကြီးကိုပြောလိုက်ရမလား။ခင်ဗျား ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိနေတာလဲ မမို့။ ဟင်းဟင်း ဘယ်လိုသိနေတယ်ဆိုတာကအရေးမကြီးဘူး လင်းသူ။ငါ့ဆီမှာ နင့်အကြောင်းကို သက်သေပြစရာဗွီဒီယိုဖိုင်တောင်ရှိတယ်။

အဲ့ အဲ့ လိုမလုပ်ပါနဲ့ မမို့ ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်။ မပြောပါနဲ့ဗျာ။ကျွန်တော် အရှက်ကွဲလိမ့်မယ်။ ဘဝပျက်လိမ့်မယ်ဗျ။ လင်းသူရဲ့အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ကိုကြားရတာ မို့မို့အတွက်အရသာပင်။ နင် ငါလိုချင်တာ လုပ်ပေးရင်တော့ အဲ့အကြောင်းငါမပြောဘူး။ ငွေလိုတာလား မမို့ ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ။ဟင်းဟင်း ငွေကမလိုဘူး။ နင့်ကိုတောင်ပြန်ပေးလို့ရတယ်သိလား။ နင်အဲ့အကြောင်းမသိစေချင်ရင်တော့ * မို့မို့ကသူမဖြစ်ချင်သောအရာကို လင်းသူကိုပြောလိုက်သည်။ လင်းသူရဲ့အသံခဏတိတ်သွားသည်။ ကဲကဲ နင်စဉ်းစားပေါ့ မနက်ဖြန်ညနေအထိဘဲနော်။ စဉ်းစားခွင့်က မင်းမလုပ်ရင်တော့ မနက်ဖြန် မင်းအကိုဆီခွေပို့မယ်။ မစုစုယောကျင်္ားဆီခွေပို့မယ်။ မင်းမိသားစုနဲ့ တစ်သက်လုံးပြတ်မယ် မင်းကိုရွံသွားကြမယ်။ ပြီးတော့ မစိုးယောကျင်္ားကလဲ မင်းကိုမယားခိုးမ့နဲ့ သိတယ်နော်။ ငါခြိမ်းခြောက်တာမဟုတ်ဖူး။ မို့မို့က ပြောပြီးဖုန်းကိုချလိုက်သည်။

လင်းသူကတော့ဒီညအိက်ပျော်တော့မှာ မဟုတ်တာသေချာနေသည်။ သူမတောင်းဆိုခဲ့သောအရာကတော့။ နောက်တစ်လလောက်အကြာမှာတော့ ရှေ့မှာချထားသော လက်ထပ်စာချုပ်မှာ မို့မို့လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။ ဟင်း ဟင်း မောင် ထိုးလိုက်တော့လေ။ မမတော့ထိုးပြီးပြီ။ မို့မို့ကအောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် လင်းသူရှေ့သို့လက်ထပ်စာချုပ်ကို တွန်းပို့လိုက်သည်။ ဘေးမှာ သက်သေလိုက်လာသော ဒေါ်တင်တင်ကတော့ လင်းသူကိုကြည့်ပြီးတစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။ ကောင်လေးကရှက်နေတာလား ဘာလားတော့မသိ။ လက်တွေတုန်နေသလိုလိုပင်။ ဒီလိုပဲ မမတင်ရဲ့ ကျွန်မချစ်မောင်လေးကရှက်နေတာ။ ကဲပါ မောင်လေးထိုးလိုက်တော လူကြီးတွေကိုအားနာစရာ။ ဒီနေ့ပွဲကို လင်းသူအကိုနဲ့အမတွေမလာ။ မို့မို့လို တစ်လင်ကွာကိုမှယူရမလားဆိုပြီးတော့လေ။ ဘယ်အချိန်ကဘယ်လိုပေးလိုက်သည်မသိ။ မိူ့မို့ကလဲ လင်းသူတို့အိမ်နားက သူမအိမ်ကိုရောင်းပြီးတော်တော်ဝေးသည့်နေရာမှာ တိုက်အသစ်ဝယ်ထားတာတွေ့ရသည်။

ယခုယူသည့် လင်းသူကလဲ ခေသူမဟုတ်တာ ဒေါ်တင်တင် စုစုအောင် ယခင်ကဖဲဝိုင်းမှာပြောဖူးလို့သိသည်။ ကြည့်ရတာ မို့မို့ကလဲ တဏှာကြီးမည့်ပုံ။ မိန်းမချင်းဆိုတော့သိသည်။ ဒေါ်တင်တင်အားကျနေသည်။ ယောကျင်္ားကိုကွာတာတစ်လမပြည့်သေး။ လင်းသူလို ငယ်ငယ်ချောချောကောင်လေးကို မို့မို့ယူလိုက်တာကို။ ကဲ မမတင် သက်သေနေရာမှာထိုးပေး။ မို့မို့က သက်သေနေရာမှာ ဒေါ်တင်တင်နဲ့ ရပ်ကွက်ထဲမှသူမခေါ်လာသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုထိုးခိုင်းလိုက်သည်။ ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ ဒီညတော့နင့်ကို ငါစပိုင်ပြီဟဲ့လို့ စိတ်ထဲကတွေးရင်းပေါ့။ သူမကို မစုစုအောင်ကလဲ ဒီသတင်းကြားကတည်းကစကားမပြော။သိနေတယ်လေ မို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်တို့ စုစုအောင်တို့လိုခိုးစားတာမဟုတ် အပီကိုင်လိုက်တာကိုး။ သူမလဲ လင်းသူကိုကြံစည်နေတာကြာပြီ။ မမတင်ရေ ကျွန်မ မမတင်ဆိုင်မှာ ကြိုးဝင်ဝယ်ဦးမယ်နော်။ အပြန်ကျရင်။ ဘာလုပ်မလို့လဲ မို့မို့ရဲ့။ ခစ်ခစ်ဘာမဟုတ်ပါဘူး မမတင်ရဲ့ ကိုယ့်ယောကျင်္ားကို စိတ်မချရင်ကြိုးတုပ်ထားရအောင်လို့။ ဟား ဟား မို့မို့ကတော့နောက်ပြီ။ နင့်မမက နင့်ကို အရမ်ူချစ်တယ်နဲ့တူတယ်။ ကြိုးတုပ်ထားမယ်တဲ့ ။ ဒေါ်တင်တင်ကတော့ မို့မို့စနောက်နေတာကို လင်းသူကို ပြန်စနေသည်။

တကယ်ကျတော့ နောက်တာမဟုတ်မှန်း ဒေါ်တင်တင်မသိပါ။ အချိန်ကားည(၈)နာရီခန့်မှာ ဖြစ်သည်။ လူရှင်းသော ဆိတ်ငြိမ်ရပ်ကွက်မို့ လမ်းမပေါ်မှာလူသွားလူလာကရှင်းနေပြီ။ ထိုရပ်ကွက်ထဲကခြံတစ်ခြံက နှစ်ထပ်တိုက်တစ်လုံးရဲ့အပေါ်မှာတော့ မီးလင်းနေသည်။ ထိုတိုက်ကတော့ မို့မို့ရဲ့တိုက်ဖြစ်ပါတယ်။ တိုက်အပေါ်ထပ်က ရေချိုးခန်းထဲမှာ မို့မို့တစ်ယောက်ရေချိုးနေပါတယ်။ ဒီနေ့မှ သူမကိုယူလိုက်ရတဲ့ လင်အသစ်စက်စက်ကလေးလင်းသူကတော့ရေချိုးနေတဲ့ မို့မို့ရဲ့နောက်မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူမ ဖင်ကို လျှာနဲ့လိုက်ယက်ပေးနေရပါတယ်။သူ့ဗိုက်ထဲမှာတော့ ခုနက စောက်ပတ်ယက်ပေးရတုန်းက မို့မို့ပြီးသွားတဲ့စောက်ရည်တွေပြည့်နေပါတယ်။

သေချာပြောင်နေအောင်ယက်လင်းသူ။ နင်ဖြိုးငယ်ငယ် ဖင်ယက်တုန်းကအဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ မို့မို့ကအမှန်အကန်ကိုနိုင်စားနေတာပါ။ နေ့တိုင်းငါ့စောက်ပတ်နဲ့ဖင်ကိုနင့်လျာနဲ့သန့်ရှင်းပေးရမယ် ကြားလား။ ဟုတ် ဟုတ် မမို့။ အခုတော့ မမို့ခိုင်းတာကို လင်းသူမငြင်းရဲပါ။ ရပြီနင်အခန်းထဲကထွက် ကုတင်ပေါ်ကစောင့်နေ။ မို့မို့ကလင်းသူကို အနားပေးလိုက်ပါတယ်။ လင်းသူလဲ စိုနေတဲ့ရေတွေကိုသုတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကနေတထိတ်ထိတ်နဲ့စောင့်နေပါတယ်။မို့မို့လဲ သူမကိုယ်ကို သဘက်ပတ်ပြီးထွက်လာပါတယ်။ကဲလင်းသူ နင့်ကို ငါဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကြိုပြောပြီးသားမဟုတ်လား။မို့မို့ကဘီရိုထဲမှာထည့်ထား သောကြိုးခွေများကိုထုတ်လိုက်သည်။

ပက်လက်လှန် ခြေတွေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်တွေမှာသေချာကပ်ထား။နင်ကငါ့ကျွန် နေ့တိုင်းမင်းကို ကြိုးတုပ်ပြီးဆော်မှာ နားလည်ထား။ မို့မို့က လင်းသူရဲ့ ခြေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်မှာ ကြိုးတွေနဲ့ တင်းတင်းပူးချည်လိုက်ပါတယ်။လင်းသူမအော်နိုင်အောင်ပါးစပ်ကို သူမချွတ်ထားတဲ့ ပင်တီကို ယူပြီး ဆို့လိုက်ပါတော့တယ်။လင်းသူကတော့မျက်ရည်လေးတွေဝိုင်းလို့။မို့မို့ကလငိးသူလီးကို သူမအဖုတ်ထဲမြုပ်ဝင်သွားအောင် ဖိချလိုက်ပြီးအားရပါးရဆောင့်ပါတော့တယ်။ ကြိုးတုပ်ခံထားရတဲ့လင်းသူအဖို့အော်လဲ မအော်နိုင် လှုပ်လဲမလှုပ်နိုင်နဲ့ မိန်းမဖြစ်သူ မမို့မို့ရဲ့အကျဉ်းသားသဖွယ်ပင်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လင်းသူကို မို့မို့က အကျဉ်းသားတစ်ယောက်သဖွယ်ဆက်ဆံပြီး ဖင်ယက်ခိုင်း စောက်ပတ်ယက်ခိုင်းလို့လျှင် ကြိုးတုပ်ပြီး စားတော့သည်။ လင်းသူကား သူ့အားနည်းချက်ရှိသဖြင့် မိန်းမဖြစ်သူမို့မို့ရဲ့ အလိုတော်ကျအတိုင်း ဘဝတစ်လျောက်လုံး ဖျော်ဖြေရပေတော့မည်ဖ။ …ပြီးပါပြီ

နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အချစ်

ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ရှမ်းပြည်နယ်က တောရွာလေးတရွာသို့ ကိုယ်တတ်ထားတဲ့ဆေးပညာနဲ့ပရဟိတအဖြစ်ဆေးကုပေးရန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာတစ်လပြည့်ခဲ့လေပြီ တောင်ယာလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေကြတဲ့တောသူတောင်သားတွေက ဖော်ရွေစွာကြိုဆိုကြတော့ အလုပ်မှာပိုစိတ်အားတက်ကြွနေမိတာအမှန်ပါ သက်ငြိမ်ကလူပျိုလူလွတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းတဲ့သူတယောက်ဖြစ်သည် သူပရဟိတလုပ်တဲ့ဆေးခန်းမှာ နေဇော်ဆိုတဲ့ကျန်းမာရေးမှူးတယောက်နဲ့ အသက်၂၃နှစ်ဝန်းကျင်နပ်စ်မလေးတယောက်ပါအရင်ကတည်းကဆေးခန်းမှာအလုပ်လုပ်တာဖြစ်ပြီး ထူးခြားတာက နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကရုပ်ရည်ချောမောပြီး လုံးကြီးပေါက်လှဖြစ်သည်

ဒါကိုသက်ငြိမ်တယောက်ဒီရွာကိုရောက်စကတည်းက သတိထားမိတာ နပ်စ်မလေးရဲ့အကြည့်စူးစူးနဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ပြုံးဟန်လေးကလည်း သက်ငြိမ်ကိုရင်ခုန်စေသလို ရင်တုန်စေသလိုပါဘဲ ရွာလူကြီးကသက်ငြိမ်နေဖို့သူပိုင်ခြံဝန်းအကျယ်ကြီးထဲမှာဆောက်ထားတဲ့နှစ်ထပ်အိမ်မဲကြီးမှာ တည်းခိုဖို့နေရာပေးထားတယ်လေ အဲ့ဒီပျဉ်ထောင်သွပ်မိုးအိမ်အပေါ်ထပ်မှာဘဲ ကိုယ်ကတခန်း ကျန်းမာရေးမှူးကိုနေဇော်ကတခန်းနေတယ် အောက်ထပ်မှာတော့ နပ်စ်မလေးသက်နှင်းနဲ့အတူ ဒီရွာစာသင်ကျောင်းမှာ တာဝန်ကျတဲ့ မူလတန်းပြဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုတို့နေကြတာ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုဟာလည်း နပ်စ်မလေးလောက်ရုပ်လှတာကို မမှီပေမယ့် ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းတာတော့ နင်လားငါလားပေါ့

ရင်သားတွေကလည်း ယူနီဖောင်းအင်္ကျီအဖြူရင်ဖုံးလေးအောက်မှာ ငွားငွားစွင့်လို့ တင်သားစိုင်တွေဆို လုံချည်အစိမ်းအောက်မှာ လမ်းလျှောက်တိုင်းလှုပ်လီလှုပ်လဲ့နဲ့ မဟာဆန်သူလေ ဆေးခန်းက သူတို့တည်းခိုတဲ့ခြံဝန်းထဲမှာဆိုတော့ ဆေးခန်းလာပြတဲ့လူနာမရှိရင် သက်ငြိမ်တယောက်အိပ်ခန်းထဲမှာ စာဖတ်နေတတ်တာ ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့နပ်စ်မလေးကတော့ဆေးခန်းထိုင်ပေါ့ ဒီနေ့ ကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုလည်းနားရက်ရလို့အဝတ်လျှော်နေတယ်ထင်တယ် အောက်ဖက်မှာ ရေသံတွေကြားနေရတယ် ရေတွင်းက သက်ငြိမ်နေတဲ့အခန်းရဲ့ခေါင်းရင်းဘက်မှာပေါ့

ရေတွင်းနဲ့ရေချိုးတဲ့နေရာကိုတော့ ဝါးကပ်တွေနဲ့ဝင်ပေါက်တစ်ခုချန်ပြီးပတ်ပတ်လည်ကာထားတာလေ ကျောင်းဆရာမလေးလည်း အဝတ်လျှော်ရေချိုးလုပ်နေတဲ့ပုံဘဲ ရေချိုးဆိုမှမျက်လုံးထဲမှာ ကျောင်းဆရာမလေးကို ရင်လျားရက်နဲ့ရေစိုထဘီနဲ့စိတ်ကူးထဲမြင်မိတော့ သက်ငြိမ်တယောက်တဏှာစိတ်တွေဖြစ်လာမိတယ် ဆရာဝန်ဆိုပေမယ့် ကျောင်းပြီးတာမကြာသေးတော့ အတွေ့အကြုနုနယ်သေးတယ်လေ တက်ကြွဖျတ်တဲ့အရွယ်ဆိုတော့ မျက်လုံးထဲမှာ ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အလှအပကို အပြင်မှာခံစားကြည့်ချင်လာတယ်

ရေချိုးချိန်လည်း နီးလာပြီလေ အရင်ကတော့ တယောက်ပြီးမှတယောက်ရေချိုးကြတာများတယ်ရေချိုးဖို့အတွက်က ရေစည်လေးခုလုပ်ပေးထားပြီး မနက်ဆိုသူကြီးအိမ်က အလုပ်သမားတစ်ဦးက ရေဖြည့်ပေးပြီးသားလေ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် အဝတ်လျှော်အဝတ်လှန်းပြီးလို့ ရေချိုးနေတာ အတော်ကြာနေပြီ ခု ထိ ရင်ဖိုတောင်မနားဖူးသေးတဲ့အပျိုရိုင်းလေးကောလိပ်ကျောင်းသူဘဝတည်းက မိမိကိုပိုးပန်းတဲ့သူတွေအများကြီး ဒါတောင်အကြိုက်မတွေ့လို့ ရည်းစားမရခဲ့ ခုတော့ဆရာဝန်ပေါက်စလေးသက်ငြိမ်ဒီရွာဆေးခန်းကိုရောက်လာတဲ့နေ့ကတည်းက မြင်မြင်ချင်းရင်ခုန်သလိုဖြစ်ခဲ့တာ ဒါကြောင့်တသက်လုံးစောင့်ထိန်းလာတဲ့သိက္ခာနဲ့မာနက အရည်ပျော်ချင်လာပြီလေ

ရေချိုးနေရင်းနဲ့စိတ်ကူးထဲမှာ ဆရာဝန်လေးများ သူမရေချိုးနေတာကို အိမ်အပေါ်ထပ်ကချောင်းကြည့်နေမလားလို့ ဘာမဆိုင်စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်မိတာ မိမိကိုယ်ကိုတအံ့တသြဖြစ်မိ ဒါမှမဟုတ်သူမရေချိုးနေတာသိရက်နဲ့ဆရာဝန်လေးများရေချိုးဆင်းလာမလားတွေးရင်ရေချိုးနေလိုက်တာ တစ်နာရီပြည့်တောမယ်လေ ဒါပေမယ့်သူမရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုကိုထိန်းချုပ်ရင်း ရေစိုထဘီကို လဲဖို့ လုံချည်တထည်ကိုကွင်းလိုက်ခေါင်းပေါ်မှစွပ်ချလိုက်ပြီး အတွင်းကရေစိုထဘီကို ရင်ဘတ်ကနေအတွင်းလက်တဖက်နှုက်ပြီးချွတ်ချလိုက်တယ် ပြီးတော့ရေလဲထဘီကို ရင်လျားဝတ်မလို့ကိုင်ရင်းနောက်အလှည့် ဘယ်အချိန်ကတည်းက နောက်မှာရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ဆရာဝန်လေးသက်ငြိမ် အို အမေ့ ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်မှုနဲ့လက်နှစ်ဖက်က ထဘီကို ရင်မလျားမိသေးဘဲ တန်လန်းကြီး ဒါကြောင့် သူမထက်အရပ်ပိုမြင့်တဲ့ဆရာဝန်လေးက မိမိရဲ့ဆူဖြိုးတဲ့ရင်သားနှစ်မွှာကို အပေါ်စီးက အတိုင်းသားမြင်နေရတာ ဆရာဝန်လေးကလည်းရုတ်တရက်သူမရဲ့ဖွံ့ထွားလုံးဝန်းနေတဲ့ရင်သားအစုံကိုမှင်တက်ရင်းကြည့်နေတာ

အို ဆရာဝန်လေးကို စိမ်းလဲ့ညိုစိတ်ဝင်စားပေမယ့် အခုလိုတစိမ်းယောင်္ကျားတယောက်ရဲ့ရှေ့မှာမိမိရဲ့အလှကို ပြသ သလိုဖြစ်မိတဲ့အတွက် ကျောင်းဆရာမလေးမျက်နှာမှာ ရှက်သွေးတွေဖြာနေမိ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ရေငတ်တုန်းရေတွင်းထဲကျသလိုဖြစ်မိတဲ့အတွက် စိတ်ထဲကာမစိတ်တွေတက်လာပြီး ပေါင်ကြားထဲကညီတော်မောင်ကပုဆိုးကြားက မာန်တက်ကာခေါင်းထောင်နေတာ ဒါကိုကျောင်းဆရာမလေးစမ်းလဲ့ညိုက အမှတ်မထင်မြင်သွားတော့ အို တရှက်ကနှစ်ရှက်ဖြစ်ပြီးရေစိုထဘီတောင် ပြန်မကောက်တော့ဘဲအိမ်ဖက်ကိုပြေးပါလေရော

ဒေါက်တာသက်ငြိမ် မနက်ဆေးခန်းထိုင်မလို့အိမ်ပေါ်ကအဆင်းကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုလည်း အဖြူအစိမ်းဝတ်စုံနဲ့လက်ဆွဲခြင်းလေးဆွဲလို့ နှစ်ဦးမျက်လုံးချင်းအဆုံဆရာမလေးရဲ့ပါးမို့မို့မှာရှက်ေ သွးတွေဖြာနေတာ သက်ငြိမ်တယောက်သတိထားခဲ့မိတယ်ဆရာမကျောင်းသွားတော့မလို့လားနှုတ်ဆက်တော့ ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ဆိုပြီးရှေ့ကဖြတ်လျှောက်သွားလိုက်တာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်မျက်လုံးတွေက ဆရာမလေးရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို တဝကြီးရှုစားနေလိုက်တာ ဘေးနားရောက်လာတဲ့နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကိုတောင် သတိမထားမိလိုက်တဲ့အဖြစ် ဟိုင်း မောနင်းဒေါက်တာကြီးဆိုမှ အသိပြန်ဝင်လာတယ် မခို့တရို့ပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်နေတဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့မျက်နှာမှာ ရှင်ကြီးဆရာမလေးရဲ့ဘယ်နေရာကိုလိုက်ငမ်းနေတယ်ဆိုတာကျမသိနေတယ်ဆိုတဲ့အပြုံးမျိုးနဲ့ သက်ငြိမ်လည်းရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ သြော်ဆရာမ ကျွန်တော်တို့ကျန်းမာရေးမှူးရော ခွင့်ကပြန်မလာသေးဘူးလားလို့မေးတော့ ဟာဒေါက်တာကလည်း သူ့ခွင့်ပြည့်ဖို့ ၃ရက်လိုသေးတယ်လေ သြော် ဟုတ်သားဘဲလို့ဆိုတော့ ဒေါက်တာ ကျမကရော ကြည့်မကောင်းဘူးလားဟု နပ်စ်မလေးက စ သလို နောက်သလိုနှင့်မေးလေသည်

ဒေါက်တာရယ်ကျမတို့ကဆေးပညာဗဟုသုတရှိပြီးသားလူတွေဆိုတော့ ဆက်ကိစ္စကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆွေးနွေးလို့ရပါတယ် ကဲ ဆရာမရယ် ဆွေးနွေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဆေးခန်းရောက်မှ ထိုင်ဆွေးနွေးပေတော့ဗျာ ဟုပြောပြီး ဆေးခန်းဘက်ဦးတည်နေတော့လေသည် ခခ်..ကနဲ ရယ်သံနဲ့အတူ နပ်စ်မလေး ခင်နှင်းလည်း ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နောက်မှ လိုက်ခဲ့လေသည် အင်း ဒီလိုသန်သန်မာမာ ချောမောတဲ့ဒေါက်တာပေါက်စလေးနဲ့ အတူနေရရင် ဘယ်လိုနေမလဲဟု နပ်စ်မလေးစိတ်ကူးထဲအတွေးဝင်ရင်း လမ်းလျှောက်လာရာ ရှေ့ကရပ်ပြီးဆေးခန်းတံခါးဖွင့်နေတဲ့ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တည့်တည့်ဝင်တိုက်မိရာ ဟန်ချက်ပျက်သွား၍ ဆရာဝန်လေးမှလှမ်းအဆွဲ…

အို….. အင့်.. နပ်စ်မလေးမှာကျောပေးလျက် ကုန်းကုန်းကွကွဖြစ်နေတာကို သက်ငြိမ်ကနောက်ကလှမ်းဖက်လိုက်သလိုဖြစိသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်က ခင်နှင်းရဲ့ ရင်သားနှစ်မွှာကို ဆုပ်ကိုင်မိသလိုဖြစ်ပြီး တင်ပါးအိအိကြီးတွေက သက်ငြိမ်ရဲ့ ပုဆိုးကြားက ဖွားဖက်တော်နဲ့ထောက်မိသွားလေသည် နှစ်ဦးစလုံးမှင်တက်မိသွားပြီး ဒေါက်တာရဲ့လွှတ်ပါဦး နောက်ကလည်းဘာကြီးနဲ့ထိထားမှန်းမသိဘူးဆိုမှ သက်ငြိမ်အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို လွှတ်ကာနောက်ဆုတ်လိုက်လေသည် ညဘက်ရေမိုးချိုးထမင်းစားပြီးသက်ငြိမ်တယောက်အိပ်ရာပေါ်တွင် မနက်ကအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးပြီးပြုံးနေလေသည် ဒေါက်တာ ဒေါက်တာ အိပ်ပြီလားဒေါက်တာဆိုတဲ့ အခန်းအပြင်ကခေါ်နေတဲ့နပ်စ်မလေး ခင်နှင်းအသံကြားတော့ အခန်းတခါးဖွင့်လိုက်ရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် အနီးကပ်ဖြစ်နေတော့ သူမရဲ့သနပ်ခါးရနံ့လေးတွေက သင်းပျံ့နေတော့သည်

ဟုတ်ကဲ့ဆရာမ အရေးပေါ်လူနာရောက်လာလို့လားဟုမေးတော့ မဟုတ်ပါဘူးဒေါက်တာ မနက်ကဆေးခန်းမှာ ဒေါက်တာနဲ့တိုက်မိလို့ လဲမလိုဖြစ်သွားတာ အဲ့ဒီအချိန်ကဘာမှမဖြစ်ပဲ အခုမှ ကျမခါးနာသလိုဖြစ်နေလို့ သြော် ဟုတ်လားဆရာမ ဒါဆိုကျနော် ကြည့်ပေးရမလား ဟုတ်ကဲ့ဒေါက်တာ ဒေါက်တာက အရိုးအကြောလည်းနားလည်တယ်ဆိုတော့ စမ်းသပ်ပေးပါဦး ဒါဆိုကျနော့်အခန်းထဲက ခုတင်ပေါ်ခဏလှဲလိုက်ပါလား စမ်းသပ်ကြည့်မယ် လာဗျာ နပ်စ်မလေးသက်နှင်းလည်း ကုတင်ပေါ်ထိုက်လျက် သက်ငြိမ်ကိုမော့ကြည့်လေသည် တစိမ်းယောက်ျားတယောက်ရဲ့အိပ်ရာပေါ် နှစ်ဦးတည်းရှိတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ရင်တုန်မိသလို တဖက်ကလည်းသူမစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ ဒေါက်တာလေးနဲ့ဆိုတော့ပျော်သလို ခံစားမိတာပေါ…

ဆရာမ မှောက်အိပ်လိုက် ဘယ်နေရာကနာနေလဲ စမ်းကြည့်မယ်.. ဟူး သက်ငြိမ်မှောက်လှဲလိုက်တဲ့ ခင်နှင်းရဲ့နောက်ပိုင်းကောက်ကြောင်းတွေကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမရိုးမရွဖြစ်လာလေသည် ခုတင်ဘေးကနေ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ နပ်စ်မလေးရဲ့ခါးကို ဖွဖွလေးစမ်းနေမိတာ ကျနော်ခါးနေရာတဝိုက်စမ်းကြည့်မယ် နာတဲ့နေရာရောက်ရင်ပြောဆိုတော့ ခင်နှင်းခမျာ ဘယ်နေရာကနာမှန်းမသိတော့ဘဲ ဒေါက်တာရဲ့အထိတွေမှာ မိန်းမောသွားခဲ့လေသည် ဒါကိုသက်ငြိမ်လည်း နပ်စ်မလေးမျက်လုံးတွေ စင်းနေတာကိုကြည့်ပြီး သဘောပေါက်လေရာ စိတ်ရိုင်းတွေပေါ်ပေါက်လာပြီး လက်ကခါးနေရာမှအပေါ်ဘက်တိုးသွားပြီး နပ်စ်မလေးရဲ့နို့အုံတွေကို ပွတ်ပေးနေမိတော့သည် ခင်နှင်းရဲ့တိုးညှင်းစွာ ညည်းညူသံကို ကြားရတော့ မနေနိုင်တော့ ခင်နှင်းရဲ့ပုခုံးလေးကိုဆွဲထူလိုက်ရင်းနှုတ်ခမ်းတွေကိုအငမ်းမရနမ်းလိုက်လေသည်

နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကလည်းမျက်လုံးတွေစင်းနေပြီး သက်ငြိမ်ရဲ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ပြန်နမ်းလေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက်အရဲစွန့်ပြီးခင်နှင်းရဲ့တီရှပ်အင်္ကျီလေးကို ချွတ်ပေးတော့ အလိုက်သင့်လက်ကလေးမြှောက်ကာကူချွတ်ပေးရင်း ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေနဲ့ယစ်မူးနေတော့လေသည် နောက်တဆင့် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့လက်တွေကခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားကို ထဘီပျော့ပျော့လေးပေါ်မှ စမ်းနှိုက်လိုက်ရာ နပ်စ်မလေးခင်းနှင်းခမျာ ခါးကော့သွားလေတော့သည် ခင်နှင်းရဲ့ထဘီမှာလည်းပြေလျော့နေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အလိုက်သင့်ဆွဲချွတ်ရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မီးအိမ်အလင်းရောင်နဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှ မွေးညှင်းနုနုလေးတွေ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေသလိုလို လက်တွေက အလိုလိုခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးပေါ်မှာ အထက်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ တိုးညှင်းတဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ ခါးတွေပါကော့သွားလေရဲ့ သက်ငြိမ်လည်း စိတ်ကထန်လာပြီမို့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက လှုပ်ရမ်းကာမာန်ဖီနေတော့သည် ဒါကိုပွင့်လင်းရဲတင်းလှတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကမြင်တော့……

အို ဒေါက်တာ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဘဲ ခင်နှင်းက ခုချိန်ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့်အင်းဒေါက်တာရဲ့ ကျမက ကိုယ့်လက်တွေနဲ့ဘဲ တကိုယ်ရေအာသာဖြေဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်အလိုးခံရမှာပဲ ဒေါက်တာ ဖြည်းဖြည်းနော် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ကျွန်တော့ ဟာကြီးကို ကိုင်ကြည့်ပါလား ခင်နှင်းလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့လီးကြီးကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိအဖုတ်မှ အရည်တွေစို့လာလေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကြီးကို နပ်စ်မလေးက လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဂွင်းထုပေးနေလေရာ … အိုး အားး..ဆိုတဲ့ဖီးအပြည့်နဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ညည်းညူသံထွက်လာ လေတော့သည်

စိတ်အရမ်းထန်နေပြီ ဖြစ်ရာ နပ်စ်မလေးကို ချိုင်းနှစ်ဖက်မှ မ ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်အနေအထား ထားလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနမ်းတွေပေးတော့ ခင်နှင်းလက်နှစ်ဖက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ကျေုာပြင်ကို ဆွဲဖက်ကာ လုပ်ပါတော့ဟု ပြောနေသလိုလို ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ထားပြီး တဖက်ကမိမိရဲ့လီးကိုကိုင်၍ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလေတော့သည် အ နာတယ် ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် ဒေါက်တာ အင်းပါ ခင်နှင်းရဲ့ ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာဟုဆိုကာ အသွင်းအထုတ် မှန်မှန်လုပ် လိုးပေးနေရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ ဖီးတွေတက်လာပြီး အောက်ကနေ ခါးလေးပင်ကော့ပေးကော့ပေးနေလေတာ့သည်

အား အ အိုး အင့် သက်ငြိမ်လည်း ခင်နှင်းရဲ့နို့အုံတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်နယ်ရင်း ခပ်မြန်မြန်လေးဆောင့်လိုးပေးနေလေရာ ဒေါက်တာမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေး ခင်နှင်းပြီးခါနီးနေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးရှိတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးကိုလိုးပေးနေရတော့ နောက်ထပ်အချက်သုံးဆယ်လောက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ လရည်တွေထွက်လာကာ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးထဲ ပန်းထည့်မိလိုက်လေသည် ကောင်းလိုက်တာ ဒေါက်တာရယ် လက်ရဲ့အရသာနဲ့ လီးရဲ့အရသာ ကွာတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ် ခိ ခိ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အလိုက်သင့်ဆွဲချွတ်ရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မီးအိမ်အလင်းရောင်နဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှ မွေးညှင်းနုနုလေးတွေ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေသလိုလို လက်တွေက အလိုလိုခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးပေါ်မှာ အထက်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ တိုးညှင်းတဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ ခါးတွေပါကော့သွားလေရဲ့ သက်ငြိမ်လည်း စိတ်ကထန်လာပြီမို့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက လှုပ်ရမ်းကာမာန်ဖီနေတော့သည်

ဒါကိုပွင့်လင်းရဲတင်းလှတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကမြင်တော့ အို ဒေါက်တာ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဘဲ ခင်နှင်းက ခုချိန်ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့်အင်းဒေါက်တာရဲ့ ကျမက ကိုယ့်လက်တွေနဲ့ဘဲ တကိုယ်ရေအာသာဖြေဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်အလိုးခံရမှာပဲ ဒေါက်တာ ဖြည်းဖြည်းနော် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ကျွန်တော့ ဟာကြီးကို ကိုင်ကြည့်ပါလား ခင်နှင်းလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့လီးကြီးကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိအဖုတ်မှ အရည်တွေစို့လာလေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကြီးကို နပ်စ်မလေးက လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဂွင်းထုပေးနေလေရာ အိုး အားး ဆိုတဲ့ဖီးအပြည့်နဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ညည်းညူသံထွက်လာလေသည် စိတ်အရမ်းထန်နေပြီ ဖြစ်ရာ နပ်စ်မလေးကို ချိုင်းနှစ်ဖက်မှ မ ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်အနေအထား ထားလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနမ်းတွေပေးတော့ ခင်နှင်းလက်နှစ်ဖက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ကျေုာပြင်ကို ဆွဲဖက်ကာ လုပ်ပါတော့ဟု ပြောနေသလိုလိုဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ထားပြီး တဖက်ကမိမိရဲ့လီးကိုကိုင်၍ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလေတော့သည်

အ နာတယ် ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် ဒေါက်တာအင်းပါ ခင်နှင်းရဲ့ ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာဟုဆိုကာအသွင်းအထုတ် မှန်မှန်လုပ် လိုးပေးနေရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ ဖီးတွေတက်လာပြီး အောက်ကနေခါးလေးပင်ကော့ပေးကော့ပေးနေလေတာ့သည် ..အား.. အ ..အိုး.. အင့် .. သက်ငြိမ်လည်း ခင်နှင်းရဲ့နို့အုံတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်နယ်ရင်း ခပ်မြန်မြန်လေးဆောင့်လိုးပေးနေလေရာ ဒေါက်တာမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေး ခင်နှင်းပြီးခါနီးနေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးရှိတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးကိုလိုးပေးနေရတော့ နောက်ထပ်အချက်သုံးဆယ်လောက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ လရည်တွေထွက်လာကာ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးထဲ ပန်းထည့်မိလိုက်လေသည် ကောင်းလိုက်တာ ဒေါက်တာရယ် လက်ရဲ့အရသာနဲ့ လီးရဲ့အရသာ ကွာတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ်

ခခ်…. ခခ် ဒီနေ့ ဆေးခန်းနဲ့ ငါးမိုင်လောက်ဝေးတဲ့ ရွာလေးကလူနာတွေဆေးကုပေပြီး မိုဒေါက်တာသက်ငြိမ်ပြန်လာခဲ့ရာ…မိုးချုပ်စပင်ရှိနေလေပြီ ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့နပ်စ်မလေခင်နှင်းကတော့ မွေးလူနာတယောက်ရှိ၍ ထိုရွာလေးမှာပင် ညအိပ်ကျန်ခဲ့လေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်းရေချိုးထမင်းစား၍ အနားယူကာဟိုနေ့ကနပ်စ်မလေးနဲ့အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားရင်း ငါ ဒီလိုအခွင့်အရေးယူခဲ့တာ မှားသွားလား……… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်သုံးသပ်နေလေသည် အမှန်တော့သက်ငြိမ် ခင်နှင်းအပေါ် အရင်ကမရိုးသားတဲ့စိတ် မရှိခဲ့တာအမှန်ပါ သက်ငြိမ်စိတ်ဝင်စားနေတာက ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုဖြစ်သည် စ ရောက်စကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပြီး ဟိုဘက်နေ့က ရေချိုးတဲ့နေရာမှာ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ဖွံ့ထွားလှတဲ့ ရွှေရင်အစုံကို မြင်တွေ့ရတော့ ပိုပြီးရင်ခုန်နေလိုလို ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်ပေမယ့် အိပ်မပျော်ဘဲ…..အတွေးနယ်ချဲ့နေလေသည်

အပေါ့အပါးသွားချင်လာ၍ အိမ်အောက်ခပ်လှမ်းလှမ်းက အိမ်သာဆီသို့ အပေါ့သွားခဲ့ပြီး အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ရန်အလုပ်မှာ အိမ်အောက်ထပ်က ကျောင်းဆရာမလေးအခန်းထဲမှ ညည်းသံလိုလို အသံကို ကြားမိလာလေသည် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ သူကြီးအိမ်ကလည်း မီရောင်မမြင်တော့ အိပ်ကြပြီထင်တယ် ဒါဆိုခုန အသံက ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုအခန်းက ဖြစ်မယ် နပ်စ်မလေးကလည်း ဟိုဘက်ရွာရောက်နေတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက်တည်းပေါ့ တစ်ခုခုဖြစ်နေသလားဘဲ ….. ခြေလှမ်းတွေကစိမ်းလဲ့ညိုအခန်းရှေ့ရောက်လာပြအခန်းတံခါးခေါက်ကာ…… ဆရာမ… ဆရာမစိမ်းလဲ့ညို…. ဟုအသံပေးကာခေါ်ကြည့်လေသည် ခဏနေတော့ ခြေသံကြားလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးလာဖွင့်ပေးတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညို ဆရာမ ဘာဖြစ်လို့လဲလို့မေးတော့ ဒေါက်တာ ကျမ မိုးချုပ်မှခေါင်းလျှော်ရေချိုးလိုက်တာ ဖျားပြီထင်တယ်

သြော် ဆရာမရယ် ကျွန်တော့ကိုလာခေါ်ရောပေါ့ ညည့်နက်နေပြီဆိုတော့ ဒေါက်တာ့ကို အားနာလို့ပါ ဟာ မဟုတ်တာ ကျွန်တော်တို့ဆရာဝန်တွေက လူနာတွေအတွက် နေရာမရွေးအချိန်မရွေးပါဘူးဆရာမရယ် ဆရာမအခန်းထဲ နားနေလိုက် ကျွန်တော်ဆေးအိတ်တက်ယူပြီး ပြန်လာခဲ့မယ် ဟုတ် ကျေးဇူးပါဒေါက်တာ ရပါတယ်ဗျာ ခဏနော် ဆေးအိပ်ယူပြီးပြန်လာတော့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုက ညဝတ်အင်္ကျီပါးပါးလေးနဲ့ ကုတင်ပေါ်ခြေထောက်နှစ်ချောင်းအောက်ချပြီး ထိုင်နေလေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ဆေးအိတ်ကို ဘေးကခုံပေါ်ချလိုက်ပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့နဖူးကို စမ်းကြည့်လေသည်

ကိုယ်တော့ နဲနဲပူနေတယ် သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းကြည့်မယ် အမှန်တော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ခုနကဖျားသလိုရှိခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နဲ့ ညည့်နက်သန်းခေါင် တခန်းတည်းမှာနှစ်ယောက်တည်းရှိနေတော့ ဖျားနေတာတွေမရှိတော့ဘဲ ရင်တွေဘဲခုန်နေမိ သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းပြီး ကျွန်တော်ဆေးထိုးပေးခဲ့မယ်ဟုဆိုကာ ဆေးထိုးပြွန်မှာဆေးစပ်နေလေသည် .ကဲ•••ဆရာမ ဘေးတစောင်းလှဲနေလိုက်. ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က မိမိဝင်လာကတည်းက ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညို ညဝတ်ဂါဝန်ကိုဝတ်ထားတာ မြင်ပြီးသား ဆေးစပ်နေကတည်းက ဆရာမလေးရဲ့အပေါ်ပိုင်းကို မြင်ပြီးနောက်ပိုက်မှာ အောက်ပိုင်းဆို ပိုလှမယ်လို့တွေးနေခဲ့ပြီး ဒီတခါအခွင့်အရေးပဲလို့စိတ်ကူးကာ စိတ်တွေမရိုးမရွဖြစ်နေလေသည်

ဆေးထိုးအပ်ကို ဂါဝန်ပေါ်က စိုက်လို့ရနိုင်ပေမယ့် ဆရာမ ရှင် ဒေါက်တာ တင်ပါးမြင်ရအောင် ဂါဝန်ကိုလှန်လိုက်ပါလား အို ရှက်သွေးဖျာနေတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညို မရှက်ပါနဲ့ဆရာမရယ် အနားမှာဘယ်သူမှမရှိပါဘူး စိမ်းလဲ့ညိုလည်း မထူးပါဘူးဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ ဂါဝန်ကို ဒေါက်တာဘက်မျက်နှာမူ အနေအထားနဲ့အောက်ကနေ အပေါ်ဖက် စ လှန်နေရာ ခြေသလုံးနဲ့ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ဖွေးဖွေးတွေကို မြက်လိုက်ရတဲ့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ဆေးထိုးအပ်ကိုင်နေရင်း ရင်တုန်နေကာ တံတွေးတွေမျိုချမိနေတော့သည် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်တဝက် ရင်ခုန်တဝက်နဲ့ ဂါဝန်ကိုလှန်တင်ထားရာ တင်ပါးထိမရောက်နိုင်သေးဘဲ ပေါင်ရင်းထိသာ လှန်ထားမိလေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ရှေ့နားတိုးလာကာ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ခါးအထိဆွဲလှန်လိုက်လေသည်

.အို••••. ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုတယောက် မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ရှက်သွေးဖျာနေတော့သည် ဟာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်မှာလည်း ခါးအထိလှန်လိုက်တော့ ဘေးတစောင်းအနေအထား စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ တင်သားအကြီးကြီးတွေရယ် မိမိနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားကြောင့်ပေါင်နှစ်ဖက်အထက်အောက်ပူးထားပေမယ့် စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်လေးကိုမမြင်ရပေမယ့်ဆီးခုံအောက်ကအမွှေးနက်နက်လေးတွေကို မြင်ပြီး လက်တွေတုန်နေလေတော့သည် .ဆ ..ဆရာမ .. ဟိုဖက်လှည့်ပေးပါလား. စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိပဲ ရင်တွေသာခုန်နေတော့သည် ဘေးစောင်းအနေအထားနဲ့ ဟိုဘက်အလှည့်မှာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ခပ်ဟဟ ကားလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီး အမွေးနက်နက်တွေဖုံးထားတဲ့ အဖုတ်လေးကို လျက်တပြတ်ဖွင့်ဟ သွားသလိုဖြစ်ကာ ဒါကိုသက်ငြိမ်တယောက် မြင်ဖြစ်အောင်မြင်လိုက်သေးသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပြီး ဆေးထိုးလို့ပြီးသွားတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့တင်ပါးလုံးလုံးကြီးကို လက်ဖဝါးနဲ့ပွတ်ပေးနေပြန်သည် အစကတော့ လက်ဝါးနဲ့ဖိပွတ်နေပြီးနောက်မှာတော့ ဖွဖွလေးဆက်ပွတ်ပေးနေတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် သူမစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ဒေါက်တာလေးရဲ့အတွေ့အထိမှာသာယာမိန်းမောနေမိတာအမှန်ပါ

ဒါပေမယ့်မ မိမိရဲ့ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းတဲ့အနေနဲ့ ဂါဝန်ကိုခြေဖျားထိပြန်ဖုံးပြီး ထထိုင်လိုက်တယ် သက်ငြိမ်ကတော့ ဆရာမလေးရဲ့သဘာဝအလှအပတွေကို မျက်မြင်ခံစားခဲ့ရပြီး အပြည့်အဝ ချစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေ တားမရ ဆီးမရဖြစ်နေခဲ့တယ် ခြေနှစ်ဖက်ချပြီး တင်ပါးလေးလွှဲထိုင်နေတဲ့ စိမ်းလဲ့ညိုမျက်နှာလေးကို ဆွဲယူပြီးနှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်တယ် ရုတ်တရက်ဆိုတော့ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလည်းညိုလည်း ရှောင်ဖို့အချိန်မရလိုက်ဘဲ သက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းတွေမှာ တဒင်္ဂမိန်းမောနေမိတာ ထို့နောက် သက်ငြိမ်ရဲ့လက်တွေက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ နို့အုံတွေပေါ်မှာ ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ရင်း အနမ်းမိုးတွေစွေလို့နေတော့တယ် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲယူရင်း မိမိပေါင်ကြားထဲမှာ ထောင်မတ်ထိုးထွက်လာတဲ့ လီးကြီးပေါ် အုပ်ကိုင်စေလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အို ပူနွေးမာထောင်နေတဲ့ ဒေါက်တာရဲ့လိင်တံကြီးကို အမိအရစမ်းမိလိုက်တဲ့ အပျိုရိုင်းလေး စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် အသိစိတ်တွေပြန်ဝင်လာရင်း သက်ငြိမ်ရင်ဘတ်ကို တွန်းလွှတ်လိုက်ကာ “ဟင့်အင်း ဒေါက်တာ အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်

´´ သက်ငြိမ်လည်း စားရခါနီးမှ ငတ်ရဆိုသလို အပျိုရိုင်းလေး စိမ်းလဲ့ညိုက လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်နေတော့လည်း မတတ်သာပဲ လက်လျှော့ရလေသည် “ ဆောရီးပါ..ဆရာမရယ်..´´ “ကျွန်တော်စိတ်လွတ်သွားတယ် ´´…ဒါပေမယ့် “ဆရာမကို မြင်ကတည်းက စွဲစွဲလန်းလန်း စိတ်ဝင်စားခဲ့တာပါ´´ “ဒါဆိုလည်း ကျနော်အခန်းပြန်တော့မယ် ဆေးထိုးထားတာဆိုတော့ နေကောင်းသွားမှာပါ´´ “ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါ ဒေါက်တာ´´ သက်ငြိမ်းလည်း သက်ပြင်းချကာ ဆေးအိတ်ကို ဆွဲယူပြီး ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုအခန်းက ထွက်ခဲ့လေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ထွက်သွားတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ရင်ထဲမှာ ဟာသလိုဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ခုန ဒေါက်တာရဲ့အပြုအစု အယုယတွေကို ပြန်တွေးမိရင်း ရင်ခုန်သလိုလို မိမိအဖုတ်လေးက ယားလာသလိုလိုဖြစ်နေပြီး လက်နဲ့စမ်းကြည့်တော့ အဖုတ်ဝမှာ အရည်လေးတွေ စို့နေတာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ကိုင်ကြည့်ရင်းနဲ့ မထူးပါဘူးဆိုပြီး အမွေးတွေဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အစိလေးကို ပွတ်ရင်းနဲ့ မျက်လုံံးတွေစင်းပြီး တစ်ခုခုကို လိုလားတောင့်တသလို ဖြစ်မိလာတယ်

လက်တဖက်က မိမိရဲ့အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနဲ့အစိလေးကိုပွတ်ပြီး ကျန်လက်တဖက်နဲ့ နို့အုံတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သတ်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားနေမိတယ် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အခန်းထဲပြန်ရောက်မှ ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုကို သောက်ဆေးပေးခဲ့ဖို့ အခုမှသတိရကာ သောက်ရမည့်ဆေးတွေကို ရွေးယူခဲ့ပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ အခန်းတံခါးရှေ့ရောက်လာခဲ့တယ် တံခါးခေါက်ဖို့ လက်ရွယ်လိုက်တော့ အခန်းတံခါးက မိမိထွက်လာကတည်းက စေ့ထားတဲ့အတိုင်းသာ ရှိနေသေးတယ် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်စိတ်တွေနဲ့ ထူပူပြီး အခန်းတံခါးမပိတ်မိတာဖြစ်လောက်မယ်ဆိုပြီးနဲနဲလေး ဟ နေတဲ့တံခါးကြားက မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ် စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ကုတင်အထက်မှာ ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ရင်ဘတ်အထိ ပင့်တင်ပြီး လက်တဖက်က နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ပွတ်ချေနေပြီး ကျန်လက်တဖက်က သူမရဲ့အဖုတ်လေးကို ပွတ်နေကာ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားနေတော့သည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ် အခန်းတံခါးကို အသံမြည်အောင် တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ အို ရုတ်တရက် စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး အခန်းတံခါးမပိတ်ရသေးတဲ့အဖြစ်ကို ခုမှပြန်အမှတ်ရလေသည်

ဂါဝန်ကို ချက်ချင်း ဒူးအောက်ထိ ကပျာကယာဆွဲချလိုက်ပြီး “ဒေါက် ဒေါက်တာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက …´´ “ဟို ကျွန်တော်လည်း စိမ်းလဲ့ညိုအတွက် သောက်ဆေးတွေကျန်နေခဲ့လို့ လာပို့တာပါ´´ “သြော် ဟုတ်ကဲ့ ဒေါက်တာ ဒါနဲ့ ခုနမြင်ခဲ့တာတွေကို ဒေါက်တာ့ရင်ထဲမှာဘဲ ထားပါနော်´´ “ ဆရာမရယ်´´ ဆိုပြီး သက်ငြိမ်လက်တွေက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ခါးသိမ်သိမ်လေးကို ရောက်နေတာလဲလှမ်းဖက်လိုက်ရာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲ အလိုက်သင့် လေး ပါလာလေတော့သည် “ စိမ်းလဲ့ညိုကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း ချစ်နေမိပြီဗျာ ´´ ပြောပြောဆိုဆို…….“ကျွန်တော်လေ´´ သက်ငြိမ်ကစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့နှုတ်ခမ်းအစုံကို တက်မက်စွာ အနမ်းမိုးတွေရွာချပစ်ခဲ့တာ ဒီတခါတော့ ရင်ဘတ်ချင်းနီးစပ်နေ၍ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ပြန်မရုန်းထွက်မိတော့ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းတွေမှာ စီးမျောရင်း မိမိရဲ့လျှာလေးကို သက်ငြိမ်ရဲ့လျှာနဲ့ထိတွေ့စေကာ လက်ခံကြောင်း သက်သေပြလိုက်မိတော့သည်

ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းမိုးတွေကြာလာတာနဲ့အမျှ လက်တွေကလည်း ဇယ်ဆက်သလိုစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာအထက်အောက်လှုပ်ရှားနေတော့ကာ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် တီကောင်ဆားနဲ့တို့မိသလို ထွန့်ထွန့်လူးလာကာ သက်ငြိမ်ရဲ့ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ထားရင်း ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေ ဖန်တီးနေလေတော့သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို သက်ငြိမ်က မိမိဂါဝန်ကို သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ချွတ်ချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ပုဆိုးကိုလည်း ကွင်းလုံးပုံချွတ်ချလိုက်ရာ ပူနွေးနွေးအရာတစ်ခုက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ဝမ်းဗိုက်ကို လာထောက်မိသလို ဖြစ်၍ လက်နဲ့စမ်းကြည့်ရာတုတ်ခိုင်ထောင်မတ်နေတဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ လီးကြီး ရင်ထဲ ထိတ်လန့်မှုဖြစ်ပေါ်ပေမယ့်လည်း မိမိလက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ လိင်တံကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ထားမိနေဆဲ သက်ငြိမ်က သူမဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်အပေါ်မှ သူ့၏လက်နှင့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်စေလေသည် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း သက်ငြိမ်က သူမရဲ့နို့တွေကို အငမ်းမရ စို့ပေးနေတာ့ သူမရဲ့လက်ကလည်း အလိုလို သက်ငြိမ်ရဲ့ လီးတံကြီးကို ဂွင်းတိုက်သလို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးနေတော့သည်

အင်း အား ဟင်း နှစ်ဦးစလုံးမှ ကာမအရသာ ခံစားနေမိပြီး ပြိုင်တူ ညည်းသံတွေ ထွက်နေမိတော့သည် သက်ငြိမ်က စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ ကိုယ်လေးကို ကုတင်ပေါ်ပက်လက်လှန်စေကာ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကားစေလိုက်ရာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်ရှက်နှင့် ပေါင်နှစ်လုံးကိုပြန်စုလေသည် မျက်လုံးတွေကိုတော့ ခုထိမှိတ်ထားပြီး ရင်တွေလှိုက်ဖိုကာ လှစ်ဟာနေတော့သည် သက်ငြိမ်က မရမက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲကားလိုက်ပြီး တခဏ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်လေးမှာ နူးညံ့ စိုစွတ်တဲ့ထိတွေ့မှု တခုခံစားမိလို မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိတော့ “အို ..ဒေါက် .. ဒေါက်တာ .. အ.. အားး´´ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ဦးခေါင်းက မိမိပေါင်ကြားထဲ ရောက်နေပြီး မိမိရဲ့အဖုတ်တစ်ခုလုံးကို လျှာနဲ့အထက်အောက် လျက်ပေးနေတာ စိမ်းလဲ့ညို တားချိန်တောင်မရလိုက်ဘဲ ခံစားမှုသာ အထွတ်အထိတ်ရောက်နေကာ သက်ငြိမ်ရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခါးလေးကော့ကော့သွားလေသည်

အင်း …ဟင်း ….ဟင်း ရုတ်တရက် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ကထလာပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့မျက်နှာအနီး သူရဲ့လီးကြီးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေရင်း ဆရာမ ကျွန်တော့်လီးကို စုပ်ပေးပါလား စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ကာမစိတ်အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ကာရှက်စိတ်တွေပျောက်ကွယ်ခဲ့ပြီး သက်ငြိမ်ရဲ့ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီးကိုကြည့်ကာ လက်ချောင်းတွေနှင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းဝမှာ တေ့လိုက်လေသည် စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ နှင်းဆီလွှာ နှုတ်ခမ်းတွေက ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး လီးကြီးကို ငုံကာရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးနေမိတော့သည် အိုး ….အား ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်းခံစားမှု အထွတ်အထိပ်ရောက်လာလေပြီ ဆရာမ လိုးကြရအောင်ဗျာ စိမ်းလဲ့ညိုကို အရမ်းလိုးချင်နေပြီ စိမ်းလဲ့ညိုကမိမိဆန္ဒတွေကလည်းလိုလားတောင့်တနေပြီဖြစ်ရာ အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်လှန်ပေါင်ကားပေးနေလိုက်တော့သည်

ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က သူမ၏ပေါင်ကြားတွင်ဒူးထောက်နေရာယူကာ သူ၏လီးကြီးကို စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်ဝမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထောက်လိုက်လေသည် အ ….အ….အာ စိမ်းလဲ့ညိုနှုတ်မှ အနည်းငယ်နာကျင်မှုရှိ၍ ညည်းတွားသ ံတခဏသာထွက်ခဲ့ပြီး နောက်မှာတော့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ အသွင်းအထုတ် ညင်သာမှုနဲ့စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်မှ ကာမစိတ်ကြောင့်ထွက်လာတဲ့ အရည်လေးတွေကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး နာကျင်မှုမရှိတော့ပဲ စည်းစိမ်ရနေကြလေပြီ အား …..အား…. အင့် ….ဟင်း ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ရောက်၍ ညည်းတွားသံများနှင့်အတူ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နှင့် စိမ်းလဲ့ညိုတို့ရဲ့ ချစ်ပွဲဝင်ခန်းလေးမှာ နွှဲရင်း နွှဲရင်း မိုးလင်းခဲ့လေတော့သည်။ ..ပြီးပါပြီ။ ။

Zawgyi
ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ရှမ်းပြည်နယ်က တောရွာလေးတရွာသို့ ကိုယ်တတ်ထားတဲ့ဆေးပညာနဲ့ပရဟိတအဖြစ်ဆေးကုပေးရန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာတစ်လပြည့်ခဲ့လေပြီ တောင်ယာလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေကြတဲ့တောသူတောင်သားတွေက ဖော်ရွေစွာကြိုဆိုကြတော့ အလုပ်မှာပိုစိတ်အားတက်ကြွနေမိတာအမှန်ပါ သက်ငြိမ်ကလူပျိုလူလွတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းတဲ့သူတယောက်ဖြစ်သည် သူပရဟိတလုပ်တဲ့ဆေးခန်းမှာ နေဇော်ဆိုတဲ့ကျန်းမာရေးမှူးတယောက်နဲ့ အသက်၂၃နှစ်ဝန်းကျင်နပ်စ်မလေးတယောက်ပါအရင်ကတည်းကဆေးခန်းမှာအလုပ်လုပ်တာဖြစ်ပြီး ထူးခြားတာက နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကရုပ်ရည်ချောမောပြီး လုံးကြီးပေါက်လှဖြစ်သည်

ဒါကိုသက်ငြိမ်တယောက်ဒီရွာကိုရောက်စကတည်းက သတိထားမိတာ နပ်စ်မလေးရဲ့အကြည့်စူးစူးနဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ပြုံးဟန်လေးကလည်း သက်ငြိမ်ကိုရင်ခုန်စေသလို ရင်တုန်စေသလိုပါဘဲ ရွာလူကြီးကသက်ငြိမ်နေဖို့သူပိုင်ခြံဝန်းအကျယ်ကြီးထဲမှာဆောက်ထားတဲ့နှစ်ထပ်အိမ်မဲကြီးမှာ တည်းခိုဖို့နေရာပေးထားတယ်လေ အဲ့ဒီပျဉ်ထောင်သွပ်မိုးအိမ်အပေါ်ထပ်မှာဘဲ ကိုယ်ကတခန်း ကျန်းမာရေးမှူးကိုနေဇော်ကတခန်းနေတယ် အောက်ထပ်မှာတော့ နပ်စ်မလေးသက်နှင်းနဲ့အတူ ဒီရွာစာသင်ကျောင်းမှာ တာဝန်ကျတဲ့ မူလတန်းပြဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုတို့နေကြတာ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုဟာလည်း နပ်စ်မလေးလောက်ရုပ်လှတာကို မမှီပေမယ့် ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းတာတော့ နင်လားငါလားပေါ့

ရင်သားတွေကလည်း ယူနီဖောင်းအကျႌအဖြူရင်ဖုံးလေးအောက်မှာ ငွားငွားစွင့်လို့ တင်သားစိုင်တွေဆို လုံချည်အစိမ်းအောက်မှာ လမ်းလျှောက်တိုင်းလှုပ်လီလှုပ်လဲ့နဲ့ မဟာဆန်သူလေ ဆေးခန်းက သူတို့တည်းခိုတဲ့ခြံဝန်းထဲမှာဆိုတော့ ဆေးခန်းလာပြတဲ့လူနာမရှိရင် သက်ငြိမ်တယောက်အိပ်ခန်းထဲမှာ စာဖတ်နေတတ်တာ ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့နပ်စ်မလေးကတော့ဆေးခန်းထိုင်ပေါ့ ဒီနေ့ ကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုလည်းနားရက်ရလို့အဝတ်လျှော်နေတယ်ထင်တယ် အောက်ဖက်မှာ ရေသံတွေကြားနေရတယ် ရေတွင်းက သက်ငြိမ်နေတဲ့အခန်းရဲ့ခေါင်းရင်းဘက်မှာပေါ့

ရေတွင်းနဲ့ရေချိုးတဲ့နေရာကိုတော့ ဝါးကပ်တွေနဲ့ဝင်ပေါက်တစ်ခုချန်ပြီးပတ်ပတ်လည်ကာထားတာလေ ကျောင်းဆရာမလေးလည်း အဝတ်လျှော်ရေချိုးလုပ်နေတဲ့ပုံဘဲ ရေချိုးဆိုမှမျက်လုံးထဲမှာ ကျောင်းဆရာမလေးကို ရင်လျားရက်နဲ့ရေစိုထဘီနဲ့စိတ်ကူးထဲမြင်မိတော့ သက်ငြိမ်တယောက်တဏှာစိတ်တွေဖြစ်လာမိတယ် ဆရာဝန်ဆိုပေမယ့် ကျောင်းပြီးတာမကြာသေးတော့ အတွေ့အကြုနုနယ်သေးတယ်လေ တက်ကြွဖျတ်တဲ့အရွယ်ဆိုတော့ မျက်လုံးထဲမှာ ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အလှအပကို အပြင်မှာခံစားကြည့်ချင်လာတယ်

ရေချိုးချိန်လည်း နီးလာပြီလေ အရင်ကတော့ တယောက်ပြီးမှတယောက်ရေချိုးကြတာများတယ်ရေချိုးဖို့အတွက်က ရေစည်လေးခုလုပ်ပေးထားပြီး မနက်ဆိုသူကြီးအိမ်က အလုပ်သမားတစ်ဦးက ရေဖြည့်ပေးပြီးသားလေ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် အဝတ်လျှော်အဝတ်လှန်းပြီးလို့ ရေချိုးနေတာ အတော်ကြာနေပြီ ခု ထိ ရင်ဖိုတောင်မနားဖူးသေးတဲ့အပျိုရိုင်းလေးကောလိပ်ကျောင်းသူဘဝတည်းက မိမိကိုပိုးပန်းတဲ့သူတွေအများကြီး ဒါတောင်အကြိုက်မတွေ့လို့ ရည်းစားမရခဲ့ ခုတော့ဆရာဝန်ပေါက်စလေးသက်ငြိမ်ဒီရွာဆေးခန်းကိုရောက်လာတဲ့နေ့ကတည်းက မြင်မြင်ချင်းရင်ခုန်သလိုဖြစ်ခဲ့တာ ဒါကြောင့်တသက်လုံးစောင့်ထိန်းလာတဲ့သိက္ခာနဲ့မာနက အရည်ပျော်ချင်လာပြီလေ

ရေချိုးနေရင်းနဲ့စိတ်ကူးထဲမှာ ဆရာဝန်လေးများ သူမရေချိုးနေတာကို အိမ်အပေါ်ထပ်ကချောင်းကြည့်နေမလားလို့ ဘာမဆိုင်စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်မိတာ မိမိကိုယ်ကိုတအံ့တသြဖြစ်မိ ဒါမှမဟုတ်သူမရေချိုးနေတာသိရက်နဲ့ဆရာဝန်လေးများရေချိုးဆင်းလာမလားတွေးရင်ရေချိုးနေလိုက်တာ တစ်နာရီပြည့်တောမယ်လေ ဒါပေမယ့်သူမရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုကိုထိန်းချုပ်ရင်း ရေစိုထဘီကို လဲဖို့ လုံချည်တထည်ကိုကွင်းလိုက်ခေါင်းပေါ်မှစွပ်ချလိုက်ပြီး အတွင်းကရေစိုထဘီကို ရင်ဘတ်ကနေအတွင်းလက်တဖက်နှုက်ပြီးချွတ်ချလိုက်တယ် ပြီးတော့ရေလဲထဘီကို ရင်လျားဝတ်မလို့ကိုင်ရင်းနောက်အလှည့် ဘယ်အချိန်ကတည်းက နောက်မှာရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ဆရာဝန်လေးသက်ငြိမ် အို အမေ့ ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်မှုနဲ့လက်နှစ်ဖက်က ထဘီကို ရင်မလျားမိသေးဘဲ တန်လန်းကြီး ဒါကြောင့် သူမထက်အရပ်ပိုမြင့်တဲ့ဆရာဝန်လေးက မိမိရဲ့ဆူဖြိုးတဲ့ရင်သားနှစ်မွှာကို အပေါ်စီးက အတိုင်းသားမြင်နေရတာ ဆရာဝန်လေးကလည်းရုတ်တရက်သူမရဲ့ဖွံ့ထွားလုံးဝန်းနေတဲ့ရင်သားအစုံကိုမှင်တက်ရင်းကြည့်နေတာ

အို ဆရာဝန်လေးကို စိမ်းလဲ့ညိုစိတ်ဝင်စားပေမယ့် အခုလိုတစိမ်းယောကျင်္ားတယောက်ရဲ့ရှေ့မှာမိမိရဲ့အလှကို ပြသ သလိုဖြစ်မိတဲ့အတွက် ကျောင်းဆရာမလေးမျက်နှာမှာ ရှက်သွေးတွေဖြာနေမိ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ရေငတ်တုန်းရေတွင်းထဲကျသလိုဖြစ်မိတဲ့အတွက် စိတ်ထဲကာမစိတ်တွေတက်လာပြီး ပေါင်ကြားထဲကညီတော်မောင်ကပုဆိုးကြားက မာန်တက်ကာခေါင်းထောင်နေတာ ဒါကိုကျောင်းဆရာမလေးစမ်းလဲ့ညိုက အမှတ်မထင်မြင်သွားတော့ အို တရှက်ကနှစ်ရှက်ဖြစ်ပြီးရေစိုထဘီတောင် ပြန်မကောက်တော့ဘဲအိမ်ဖက်ကိုပြေးပါလေရော

ဒေါက်တာသက်ငြိမ် မနက်ဆေးခန်းထိုင်မလို့အိမ်ပေါ်ကအဆင်းကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုလည်း အဖြူအစိမ်းဝတ်စုံနဲ့လက်ဆွဲခြင်းလေးဆွဲလို့ နှစ်ဦးမျက်လုံးချင်းအဆုံဆရာမလေးရဲ့ပါးမို့မို့မှာရှကေ် သွးတွေဖြာနေတာ သက်ငြိမ်တယောက်သတိထားခဲ့မိတယ်ဆရာမကျောင်းသွားတော့မလို့လားနှုတ်ဆက်တော့ ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ဆိုပြီးရှေ့ကဖြတ်လျှောက်သွားလိုက်တာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်မျက်လုံးတွေက ဆရာမလေးရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို တဝကြီးရှုစားနေလိုက်တာ ဘေးနားရောက်လာတဲ့နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကိုတောင် သတိမထားမိလိုက်တဲ့အဖြစ် ဟိုင်း မောနင်းဒေါက်တာကြီးဆိုမှ အသိပြန်ဝင်လာတယ် မခို့တရို့ပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်နေတဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့မျက်နှာမှာ ရှင်ကြီးဆရာမလေးရဲ့ဘယ်နေရာကိုလိုက်ငမ်းနေတယ်ဆိုတာကျမသိနေတယ်ဆိုတဲ့အပြုံးမျိုးနဲ့ သက်ငြိမ်လည်းရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ သြော်ဆရာမ ကျွန်တော်တို့ကျန်းမာရေးမှူးရော ခွင့်ကပြန်မလာသေးဘူးလားလို့မေးတော့ ဟာဒေါက်တာကလည်း သူ့ခွင့်ပြည့်ဖို့ ၃ရက်လိုသေးတယ်လေ သြော် ဟုတ်သားဘဲလို့ဆိုတော့ ဒေါက်တာ ကျမကရော ကြည့်မကောင်းဘူးလားဟု နပ်စ်မလေးက စ သလို နောက်သလိုနှင့်မေးလေသည်

ဒေါက်တာရယ်ကျမတို့ကဆေးပညာဗဟုသုတရှိပြီးသားလူတွေဆိုတော့ ဆက်ကိစ္စကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆွေးနွေးလို့ရပါတယ် ကဲ ဆရာမရယ် ဆွေးနွေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဆေးခန်းရောက်မှ ထိုင်ဆွေးနွေးပေတော့ဗျာ ဟုပြောပြီး ဆေးခန်းဘက်ဦးတည်နေတော့လေသည် ခခ်..ကနဲ ရယ်သံနဲ့အတူ နပ်စ်မလေး ခင်နှင်းလည်း ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နောက်မှ လိုက်ခဲ့လေသည် အင်း ဒီလိုသန်သန်မာမာ ချောမောတဲ့ဒေါက်တာပေါက်စလေးနဲ့ အတူနေရရင် ဘယ်လိုနေမလဲဟု နပ်စ်မလေးစိတ်ကူးထဲအတွေးဝင်ရင်း လမ်းလျှောက်လာရာ ရှေ့ကရပ်ပြီးဆေးခန်းတံခါးဖွင့်နေတဲ့ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တည့်တည့်ဝင်တိုက်မိရာ ဟန်ချက်ပျက်သွား၍ ဆရာဝန်လေးမှလှမ်းအဆွဲ…

အို….. အင့်.. နပ်စ်မလေးမှာကျောပေးလျက် ကုန်းကုန်းကွကွဖြစ်နေတာကို သက်ငြိမ်ကနောက်ကလှမ်းဖက်လိုက်သလိုဖြစိသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်က ခင်နှင်းရဲ့ ရင်သားနှစ်မွှာကို ဆုပ်ကိုင်မိသလိုဖြစ်ပြီး တင်ပါးအိအိကြီးတွေက သက်ငြိမ်ရဲ့ ပုဆိုးကြားက ဖွားဖက်တော်နဲ့ထောက်မိသွားလေသည် နှစ်ဦးစလုံးမှင်တက်မိသွားပြီး ဒေါက်တာရဲ့လွှတ်ပါဦး နောက်ကလည်းဘာကြီးနဲ့ထိထားမှန်းမသိဘူးဆိုမှ သက်ငြိမ်အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို လွှတ်ကာနောက်ဆုတ်လိုက်လေသည် ညဘက်ရေမိုးချိုးထမင်းစားပြီးသက်ငြိမ်တယောက်အိပ်ရာပေါ်တွင် မနက်ကအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးပြီးပြုံးနေလေသည် ဒေါက်တာ ဒေါက်တာ အိပ်ပြီလားဒေါက်တာဆိုတဲ့ အခန်းအပြင်ကခေါ်နေတဲ့နပ်စ်မလေး ခင်နှင်းအသံကြားတော့ အခန်းတခါးဖွင့်လိုက်ရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် အနီးကပ်ဖြစ်နေတော့ သူမရဲ့သနပ်ခါးရနံ့လေးတွေက သင်းပျံ့နေတော့သည်

ဟုတ်ကဲ့ဆရာမ အရေးပေါ်လူနာရောက်လာလို့လားဟုမေးတော့ မဟုတ်ပါဘူးဒေါက်တာ မနက်ကဆေးခန်းမှာ ဒေါက်တာနဲ့တိုက်မိလို့ လဲမလိုဖြစ်သွားတာ အဲ့ဒီအချိန်ကဘာမှမဖြစ်ပဲ အခုမှ ကျမခါးနာသလိုဖြစ်နေလို့ သြော် ဟုတ်လားဆရာမ ဒါဆိုကျနော် ကြည့်ပေးရမလား ဟုတ်ကဲ့ဒေါက်တာ ဒေါက်တာက အရိုးအကြောလည်းနားလည်တယ်ဆိုတော့ စမ်းသပ်ပေးပါဦး ဒါဆိုကျနော့်အခန်းထဲက ခုတင်ပေါ်ခဏလှဲလိုက်ပါလား စမ်းသပ်ကြည့်မယ် လာဗျာ နပ်စ်မလေးသက်နှင်းလည်း ကုတင်ပေါ်ထိုက်လျက် သက်ငြိမ်ကိုမော့ကြည့်လေသည် တစိမ်းယောကျ်ားတယောက်ရဲ့အိပ်ရာပေါ် နှစ်ဦးတည်းရှိတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ရင်တုန်မိသလို တဖက်ကလည်းသူမစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ ဒေါက်တာလေးနဲ့ဆိုတော့ပျော်သလို ခံစားမိတာပေါ…

ဆရာမ မှောက်အိပ်လိုက် ဘယ်နေရာကနာနေလဲ စမ်းကြည့်မယ်.. ဟူး သက်ငြိမ်မှောက်လှဲလိုက်တဲ့ ခင်နှင်းရဲ့နောက်ပိုင်းကောက်ကြောင်းတွေကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမရိုးမရွဖြစ်လာလေသည် ခုတင်ဘေးကနေ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ နပ်စ်မလေးရဲ့ခါးကို ဖွဖွလေးစမ်းနေမိတာ ကျနော်ခါးနေရာတဝိုက်စမ်းကြည့်မယ် နာတဲ့နေရာရောက်ရင်ပြောဆိုတော့ ခင်နှင်းခမျာ ဘယ်နေရာကနာမှန်းမသိတော့ဘဲ ဒေါက်တာရဲ့အထိတွေမှာ မိန်းမောသွားခဲ့လေသည် ဒါကိုသက်ငြိမ်လည်း နပ်စ်မလေးမျက်လုံးတွေ စင်းနေတာကိုကြည့်ပြီး သဘောပေါက်လေရာ စိတ်ရိုင်းတွေပေါ်ပေါက်လာပြီး လက်ကခါးနေရာမှအပေါ်ဘက်တိုးသွားပြီး နပ်စ်မလေးရဲ့နို့အုံတွေကို ပွတ်ပေးနေမိတော့သည် ခင်နှင်းရဲ့တိုးညှင်းစွာ ညည်းညူသံကို ကြားရတော့ မနေနိုင်တော့ ခင်နှင်းရဲ့ပုခုံးလေးကိုဆွဲထူလိုက်ရင်းနှုတ်ခမ်းတွေကိုအငမ်းမရနမ်းလိုက်လေသည်

နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကလည်းမျက်လုံးတွေစင်းနေပြီး သက်ငြိမ်ရဲ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ပြန်နမ်းလေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက်အရဲစွန့်ပြီးခင်နှင်းရဲ့တီရှပ်အကျႌလေးကို ချွတ်ပေးတော့ အလိုက်သင့်လက်ကလေးမြှောက်ကာကူချွတ်ပေးရင်း ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေနဲ့ယစ်မူးနေတော့လေသည် နောက်တဆင့် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့လက်တွေကခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားကို ထဘီပျော့ပျော့လေးပေါ်မှ စမ်းနှိုက်လိုက်ရာ နပ်စ်မလေးခင်းနှင်းခမျာ ခါးကော့သွားလေတော့သည် ခင်နှင်းရဲ့ထဘီမှာလည်းပြေလျော့နေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အလိုက်သင့်ဆွဲချွတ်ရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မီးအိမ်အလင်းရောင်နဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှ မွေးညှင်းနုနုလေးတွေ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေသလိုလို လက်တွေက အလိုလိုခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးပေါ်မှာ အထက်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ တိုးညှင်းတဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ ခါးတွေပါကော့သွားလေရဲ့ သက်ငြိမ်လည်း စိတ်ကထန်လာပြီမို့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက လှုပ်ရမ်းကာမာန်ဖီနေတော့သည် ဒါကိုပွင့်လင်းရဲတင်းလှတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကမြင်တော့……

အို ဒေါက်တာ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဘဲ ခင်နှင်းက ခုချိန်ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့်အင်းဒေါက်တာရဲ့ ကျမက ကိုယ့်လက်တွေနဲ့ဘဲ တကိုယ်ရေအာသာဖြေဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်အလိုးခံရမှာပဲ ဒေါက်တာ ဖြည်းဖြည်းနော် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ကျွန်တော့ ဟာကြီးကို ကိုင်ကြည့်ပါလား ခင်နှင်းလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့လီးကြီးကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိအဖုတ်မှ အရည်တွေစို့လာလေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကြီးကို နပ်စ်မလေးက လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဂွင်းထုပေးနေလေရာ … အိုး အားး..ဆိုတဲ့ဖီးအပြည့်နဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ညည်းညူသံထွက်လာ လေတော့သည်

စိတ်အရမ်းထန်နေပြီ ဖြစ်ရာ နပ်စ်မလေးကို ချိုင်းနှစ်ဖက်မှ မ ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်အနေအထား ထားလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနမ်းတွေပေးတော့ ခင်နှင်းလက်နှစ်ဖက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ကျေုာပြင်ကို ဆွဲဖက်ကာ လုပ်ပါတော့ဟု ပြောနေသလိုလို ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ထားပြီး တဖက်ကမိမိရဲ့လီးကိုကိုင်၍ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလေတော့သည် အ နာတယ် ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် ဒေါက်တာ အင်းပါ ခင်နှင်းရဲ့ ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာဟုဆိုကာ အသွင်းအထုတ် မှန်မှန်လုပ် လိုးပေးနေရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ ဖီးတွေတက်လာပြီး အောက်ကနေ ခါးလေးပင်ကော့ပေးကော့ပေးနေလေတာ့သည်

အား အ အိုး အင့် သက်ငြိမ်လည်း ခင်နှင်းရဲ့နို့အုံတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်နယ်ရင်း ခပ်မြန်မြန်လေးဆောင့်လိုးပေးနေလေရာ ဒေါက်တာမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေး ခင်နှင်းပြီးခါနီးနေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးရှိတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးကိုလိုးပေးနေရတော့ နောက်ထပ်အချက်သုံးဆယ်လောက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ လရည်တွေထွက်လာကာ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးထဲ ပန်းထည့်မိလိုက်လေသည် ကောင်းလိုက်တာ ဒေါက်တာရယ် လက်ရဲ့အရသာနဲ့ လီးရဲ့အရသာ ကွာတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ် ခိ ခိ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အလိုက်သင့်ဆွဲချွတ်ရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မီးအိမ်အလင်းရောင်နဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှ မွေးညှင်းနုနုလေးတွေ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေသလိုလို လက်တွေက အလိုလိုခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးပေါ်မှာ အထက်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ တိုးညှင်းတဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ ခါးတွေပါကော့သွားလေရဲ့ သက်ငြိမ်လည်း စိတ်ကထန်လာပြီမို့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက လှုပ်ရမ်းကာမာန်ဖီနေတော့သည်

ဒါကိုပွင့်လင်းရဲတင်းလှတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကမြင်တော့ အို ဒေါက်တာ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဘဲ ခင်နှင်းက ခုချိန်ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့်အင်းဒေါက်တာရဲ့ ကျမက ကိုယ့်လက်တွေနဲ့ဘဲ တကိုယ်ရေအာသာဖြေဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်အလိုးခံရမှာပဲ ဒေါက်တာ ဖြည်းဖြည်းနော် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ကျွန်တော့ ဟာကြီးကို ကိုင်ကြည့်ပါလား ခင်နှင်းလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့လီးကြီးကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိအဖုတ်မှ အရည်တွေစို့လာလေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကြီးကို နပ်စ်မလေးက လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဂွင်းထုပေးနေလေရာ အိုး အားး ဆိုတဲ့ဖီးအပြည့်နဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ညည်းညူသံထွက်လာလေသည် စိတ်အရမ်းထန်နေပြီ ဖြစ်ရာ နပ်စ်မလေးကို ချိုင်းနှစ်ဖက်မှ မ ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်အနေအထား ထားလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနမ်းတွေပေးတော့ ခင်နှင်းလက်နှစ်ဖက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ကျေုာပြင်ကို ဆွဲဖက်ကာ လုပ်ပါတော့ဟု ပြောနေသလိုလိုဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ထားပြီး တဖက်ကမိမိရဲ့လီးကိုကိုင်၍ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလေတော့သည်

အ နာတယ် ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် ဒေါက်တာအင်းပါ ခင်နှင်းရဲ့ ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာဟုဆိုကာအသွင်းအထုတ် မှန်မှန်လုပ် လိုးပေးနေရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ ဖီးတွေတက်လာပြီး အောက်ကနေခါးလေးပင်ကော့ပေးကော့ပေးနေလေတာ့သည် ..အား.. အ ..အိုး.. အင့် .. သက်ငြိမ်လည်း ခင်နှင်းရဲ့နို့အုံတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်နယ်ရင်း ခပ်မြန်မြန်လေးဆောင့်လိုးပေးနေလေရာ ဒေါက်တာမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေး ခင်နှင်းပြီးခါနီးနေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးရှိတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးကိုလိုးပေးနေရတော့ နောက်ထပ်အချက်သုံးဆယ်လောက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ လရည်တွေထွက်လာကာ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးထဲ ပန်းထည့်မိလိုက်လေသည် ကောင်းလိုက်တာ ဒေါက်တာရယ် လက်ရဲ့အရသာနဲ့ လီးရဲ့အရသာ ကွာတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ်

ခခ်…. ခခ် ဒီနေ့ ဆေးခန်းနဲ့ ငါးမိုင်လောက်ဝေးတဲ့ ရွာလေးကလူနာတွေဆေးကုပေပြီး မိုဒေါက်တာသက်ငြိမ်ပြန်လာခဲ့ရာ…မိုးချုပ်စပင်ရှိနေလေပြီ ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့နပ်စ်မလေခင်နှင်းကတော့ မွေးလူနာတယောက်ရှိ၍ ထိုရွာလေးမှာပင် ညအိပ်ကျန်ခဲ့လေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်းရေချိုးထမင်းစား၍ အနားယူကာဟိုနေ့ကနပ်စ်မလေးနဲ့အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားရင်း ငါ ဒီလိုအခွင့်အရေးယူခဲ့တာ မှားသွားလား……… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်သုံးသပ်နေလေသည် အမှန်တော့သက်ငြိမ် ခင်နှင်းအပေါ် အရင်ကမရိုးသားတဲ့စိတ် မရှိခဲ့တာအမှန်ပါ သက်ငြိမ်စိတ်ဝင်စားနေတာက ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုဖြစ်သည် စ ရောက်စကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပြီး ဟိုဘက်နေ့က ရေချိုးတဲ့နေရာမှာ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ဖွံ့ထွားလှတဲ့ ရွှေရင်အစုံကို မြင်တွေ့ရတော့ ပိုပြီးရင်ခုန်နေလိုလို ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်ပေမယ့် အိပ်မပျော်ဘဲ…..အတွေးနယ်ချဲ့နေလေသည်

အပေါ့အပါးသွားချင်လာ၍ အိမ်အောက်ခပ်လှမ်းလှမ်းက အိမ်သာဆီသို့ အပေါ့သွားခဲ့ပြီး အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ရန်အလုပ်မှာ အိမ်အောက်ထပ်က ကျောင်းဆရာမလေးအခန်းထဲမှ ညည်းသံလိုလို အသံကို ကြားမိလာလေသည် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ သူကြီးအိမ်ကလည်း မီရောင်မမြင်တော့ အိပ်ကြပြီထင်တယ် ဒါဆိုခုန အသံက ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုအခန်းက ဖြစ်မယ် နပ်စ်မလေးကလည်း ဟိုဘက်ရွာရောက်နေတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက်တည်းပေါ့ တစ်ခုခုဖြစ်နေသလားဘဲ ….. ခြေလှမ်းတွေကစိမ်းလဲ့ညိုအခန်းရှေ့ရောက်လာပြအခန်းတံခါးခေါက်ကာ…… ဆရာမ… ဆရာမစိမ်းလဲ့ညို…. ဟုအသံပေးကာခေါ်ကြည့်လေသည် ခဏနေတော့ ခြေသံကြားလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးလာဖွင့်ပေးတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညို ဆရာမ ဘာဖြစ်လို့လဲလို့မေးတော့ ဒေါက်တာ ကျမ မိုးချုပ်မှခေါင်းလျှော်ရေချိုးလိုက်တာ ဖျားပြီထင်တယ်

သြော် ဆရာမရယ် ကျွန်တော့ကိုလာခေါ်ရောပေါ့ ညည့်နက်နေပြီဆိုတော့ ဒေါက်တာ့ကို အားနာလို့ပါ ဟာ မဟုတ်တာ ကျွန်တော်တို့ဆရာဝန်တွေက လူနာတွေအတွက် နေရာမရွေးအချိန်မရွေးပါဘူးဆရာမရယ် ဆရာမအခန်းထဲ နားနေလိုက် ကျွန်တော်ဆေးအိတ်တက်ယူပြီး ပြန်လာခဲ့မယ် ဟုတ် ကျေးဇူးပါဒေါက်တာ ရပါတယ်ဗျာ ခဏနော် ဆေးအိပ်ယူပြီးပြန်လာတော့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုက ညဝတ်အကျႌပါးပါးလေးနဲ့ ကုတင်ပေါ်ခြေထောက်နှစ်ချောင်းအောက်ချပြီး ထိုင်နေလေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ဆေးအိတ်ကို ဘေးကခုံပေါ်ချလိုက်ပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့နဖူးကို စမ်းကြည့်လေသည်

ကိုယ်တော့ နဲနဲပူနေတယ် သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းကြည့်မယ် အမှန်တော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ခုနကဖျားသလိုရှိခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နဲ့ ညည့်နက်သန်းခေါင် တခန်းတည်းမှာနှစ်ယောက်တည်းရှိနေတော့ ဖျားနေတာတွေမရှိတော့ဘဲ ရင်တွေဘဲခုန်နေမိ သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းပြီး ကျွန်တော်ဆေးထိုးပေးခဲ့မယ်ဟုဆိုကာ ဆေးထိုးပြွန်မှာဆေးစပ်နေလေသည် .ကဲ•••ဆရာမ ဘေးတစောင်းလှဲနေလိုက်. ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က မိမိဝင်လာကတည်းက ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညို ညဝတ်ဂါဝန်ကိုဝတ်ထားတာ မြင်ပြီးသား ဆေးစပ်နေကတည်းက ဆရာမလေးရဲ့အပေါ်ပိုင်းကို မြင်ပြီးနောက်ပိုက်မှာ အောက်ပိုင်းဆို ပိုလှမယ်လို့တွေးနေခဲ့ပြီး ဒီတခါအခွင့်အရေးပဲလို့စိတ်ကူးကာ စိတ်တွေမရိုးမရွဖြစ်နေလေသည်

ဆေးထိုးအပ်ကို ဂါဝန်ပေါ်က စိုက်လို့ရနိုင်ပေမယ့် ဆရာမ ရှင် ဒေါက်တာ တင်ပါးမြင်ရအောင် ဂါဝန်ကိုလှန်လိုက်ပါလား အို ရှက်သွေးဖျာနေတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညို မရှက်ပါနဲ့ဆရာမရယ် အနားမှာဘယ်သူမှမရှိပါဘူး စိမ်းလဲ့ညိုလည်း မထူးပါဘူးဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ ဂါဝန်ကို ဒေါက်တာဘက်မျက်နှာမူ အနေအထားနဲ့အောက်ကနေ အပေါ်ဖက် စ လှန်နေရာ ခြေသလုံးနဲ့ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ဖွေးဖွေးတွေကို မြက်လိုက်ရတဲ့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ဆေးထိုးအပ်ကိုင်နေရင်း ရင်တုန်နေကာ တံတွေးတွေမျိုချမိနေတော့သည် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်တဝက် ရင်ခုန်တဝက်နဲ့ ဂါဝန်ကိုလှန်တင်ထားရာ တင်ပါးထိမရောက်နိုင်သေးဘဲ ပေါင်ရင်းထိသာ လှန်ထားမိလေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ရှေ့နားတိုးလာကာ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ခါးအထိဆွဲလှန်လိုက်လေသည်

.အို••••. ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုတယောက် မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ရှက်သွေးဖျာနေတော့သည် ဟာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်မှာလည်း ခါးအထိလှန်လိုက်တော့ ဘေးတစောင်းအနေအထား စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ တင်သားအကြီးကြီးတွေရယ် မိမိနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားကြောင့်ပေါင်နှစ်ဖက်အထက်အောက်ပူးထားပေမယ့် စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်လေးကိုမမြင်ရပေမယ့်ဆီးခုံအောက်ကအမွှေးနက်နက်လေးတွေကို မြင်ပြီး လက်တွေတုန်နေလေတော့သည် .ဆ ..ဆရာမ .. ဟိုဖက်လှည့်ပေးပါလား. စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိပဲ ရင်တွေသာခုန်နေတော့သည် ဘေးစောင်းအနေအထားနဲ့ ဟိုဘက်အလှည့်မှာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ခပ်ဟဟ ကားလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီး အမွေးနက်နက်တွေဖုံးထားတဲ့ အဖုတ်လေးကို လျက်တပြတ်ဖွင့်ဟ သွားသလိုဖြစ်ကာ ဒါကိုသက်ငြိမ်တယောက် မြင်ဖြစ်အောင်မြင်လိုက်သေးသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပြီး ဆေးထိုးလို့ပြီးသွားတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့တင်ပါးလုံးလုံးကြီးကို လက်ဖဝါးနဲ့ပွတ်ပေးနေပြန်သည် အစကတော့ လက်ဝါးနဲ့ဖိပွတ်နေပြီးနောက်မှာတော့ ဖွဖွလေးဆက်ပွတ်ပေးနေတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် သူမစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ဒေါက်တာလေးရဲ့အတွေ့အထိမှာသာယာမိန်းမောနေမိတာအမှန်ပါ

ဒါပေမယ့်မ မိမိရဲ့ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းတဲ့အနေနဲ့ ဂါဝန်ကိုခြေဖျားထိပြန်ဖုံးပြီး ထထိုင်လိုက်တယ် သက်ငြိမ်ကတော့ ဆရာမလေးရဲ့သဘာဝအလှအပတွေကို မျက်မြင်ခံစားခဲ့ရပြီး အပြည့်အဝ ချစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေ တားမရ ဆီးမရဖြစ်နေခဲ့တယ် ခြေနှစ်ဖက်ချပြီး တင်ပါးလေးလွှဲထိုင်နေတဲ့ စိမ်းလဲ့ညိုမျက်နှာလေးကို ဆွဲယူပြီးနှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်တယ် ရုတ်တရက်ဆိုတော့ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလည်းညိုလည်း ရှောင်ဖို့အချိန်မရလိုက်ဘဲ သက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းတွေမှာ တဒင်္ဂမိန်းမောနေမိတာ ထို့နောက် သက်ငြိမ်ရဲ့လက်တွေက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ နို့အုံတွေပေါ်မှာ ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ရင်း အနမ်းမိုးတွေစွေလို့နေတော့တယ် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲယူရင်း မိမိပေါင်ကြားထဲမှာ ထောင်မတ်ထိုးထွက်လာတဲ့ လီးကြီးပေါ် အုပ်ကိုင်စေလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အို ပူနွေးမာထောင်နေတဲ့ ဒေါက်တာရဲ့လိင်တံကြီးကို အမိအရစမ်းမိလိုက်တဲ့ အပျိုရိုင်းလေး စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် အသိစိတ်တွေပြန်ဝင်လာရင်း သက်ငြိမ်ရင်ဘတ်ကို တွန်းလွှတ်လိုက်ကာ “ဟင့်အင်း ဒေါက်တာ အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်

´´ သက်ငြိမ်လည်း စားရခါနီးမှ ငတ်ရဆိုသလို အပျိုရိုင်းလေး စိမ်းလဲ့ညိုက လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်နေတော့လည်း မတတ်သာပဲ လက်လျှော့ရလေသည် “ ဆောရီးပါ..ဆရာမရယ်..´´ “ကျွန်တော်စိတ်လွတ်သွားတယ် ´´…ဒါပေမယ့် “ဆရာမကို မြင်ကတည်းက စွဲစွဲလန်းလန်း စိတ်ဝင်စားခဲ့တာပါ´´ “ဒါဆိုလည်း ကျနော်အခန်းပြန်တော့မယ် ဆေးထိုးထားတာဆိုတော့ နေကောင်းသွားမှာပါ´´ “ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါ ဒေါက်တာ´´ သက်ငြိမ်းလည်း သက်ပြင်းချကာ ဆေးအိတ်ကို ဆွဲယူပြီး ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုအခန်းက ထွက်ခဲ့လေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ထွက်သွားတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ရင်ထဲမှာ ဟာသလိုဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ခုန ဒေါက်တာရဲ့အပြုအစု အယုယတွေကို ပြန်တွေးမိရင်း ရင်ခုန်သလိုလို မိမိအဖုတ်လေးက ယားလာသလိုလိုဖြစ်နေပြီး လက်နဲ့စမ်းကြည့်တော့ အဖုတ်ဝမှာ အရည်လေးတွေ စို့နေတာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ကိုင်ကြည့်ရင်းနဲ့ မထူးပါဘူးဆိုပြီး အမွေးတွေဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အစိလေးကို ပွတ်ရင်းနဲ့ မျက်လုံံးတွေစင်းပြီး တစ်ခုခုကို လိုလားတောင့်တသလို ဖြစ်မိလာတယ်

လက်တဖက်က မိမိရဲ့အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနဲ့အစိလေးကိုပွတ်ပြီး ကျန်လက်တဖက်နဲ့ နို့အုံတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သတ်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားနေမိတယ် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အခန်းထဲပြန်ရောက်မှ ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုကို သောက်ဆေးပေးခဲ့ဖို့ အခုမှသတိရကာ သောက်ရမည့်ဆေးတွေကို ရွေးယူခဲ့ပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ အခန်းတံခါးရှေ့ရောက်လာခဲ့တယ် တံခါးခေါက်ဖို့ လက်ရွယ်လိုက်တော့ အခန်းတံခါးက မိမိထွက်လာကတည်းက စေ့ထားတဲ့အတိုင်းသာ ရှိနေသေးတယ် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်စိတ်တွေနဲ့ ထူပူပြီး အခန်းတံခါးမပိတ်မိတာဖြစ်လောက်မယ်ဆိုပြီးနဲနဲလေး ဟ နေတဲ့တံခါးကြားက မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ် စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ကုတင်အထက်မှာ ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ရင်ဘတ်အထိ ပင့်တင်ပြီး လက်တဖက်က နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ပွတ်ချေနေပြီး ကျန်လက်တဖက်က သူမရဲ့အဖုတ်လေးကို ပွတ်နေကာ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားနေတော့သည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ် အခန်းတံခါးကို အသံမြည်အောင် တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ အို ရုတ်တရက် စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး အခန်းတံခါးမပိတ်ရသေးတဲ့အဖြစ်ကို ခုမှပြန်အမှတ်ရလေသည်

ဂါဝန်ကို ချက်ချင်း ဒူးအောက်ထိ ကပျာကယာဆွဲချလိုက်ပြီး “ဒေါက် ဒေါက်တာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက …´´ “ဟို ကျွန်တော်လည်း စိမ်းလဲ့ညိုအတွက် သောက်ဆေးတွေကျန်နေခဲ့လို့ လာပို့တာပါ´´ “သြော် ဟုတ်ကဲ့ ဒေါက်တာ ဒါနဲ့ ခုနမြင်ခဲ့တာတွေကို ဒေါက်တာ့ရင်ထဲမှာဘဲ ထားပါနော်´´ “ ဆရာမရယ်´´ ဆိုပြီး သက်ငြိမ်လက်တွေက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ခါးသိမ်သိမ်လေးကို ရောက်နေတာလဲလှမ်းဖက်လိုက်ရာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲ အလိုက်သင့် လေး ပါလာလေတော့သည် “ စိမ်းလဲ့ညိုကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း ချစ်နေမိပြီဗျာ ´´ ပြောပြောဆိုဆို…….“ကျွန်တော်လေ´´ သက်ငြိမ်ကစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့နှုတ်ခမ်းအစုံကို တက်မက်စွာ အနမ်းမိုးတွေရွာချပစ်ခဲ့တာ ဒီတခါတော့ ရင်ဘတ်ချင်းနီးစပ်နေ၍ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ပြန်မရုန်းထွက်မိတော့ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းတွေမှာ စီးမျောရင်း မိမိရဲ့လျှာလေးကို သက်ငြိမ်ရဲ့လျှာနဲ့ထိတွေ့စေကာ လက်ခံကြောင်း သက်သေပြလိုက်မိတော့သည်

ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းမိုးတွေကြာလာတာနဲ့အမျှ လက်တွေကလည်း ဇယ်ဆက်သလိုစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာအထက်အောက်လှုပ်ရှားနေတော့ကာ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် တီကောင်ဆားနဲ့တို့မိသလို ထွန့်ထွန့်လူးလာကာ သက်ငြိမ်ရဲ့ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ထားရင်း ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေ ဖန်တီးနေလေတော့သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို သက်ငြိမ်က မိမိဂါဝန်ကို သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ချွတ်ချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ပုဆိုးကိုလည်း ကွင်းလုံးပုံချွတ်ချလိုက်ရာ ပူနွေးနွေးအရာတစ်ခုက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ဝမ်းဗိုက်ကို လာထောက်မိသလို ဖြစ်၍ လက်နဲ့စမ်းကြည့်ရာတုတ်ခိုင်ထောင်မတ်နေတဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ လီးကြီး ရင်ထဲ ထိတ်လန့်မှုဖြစ်ပေါ်ပေမယ့်လည်း မိမိလက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ လိင်တံကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ထားမိနေဆဲ သက်ငြိမ်က သူမဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်အပေါ်မှ သူ့၏လက်နှင့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်စေလေသည် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း သက်ငြိမ်က သူမရဲ့နို့တွေကို အငမ်းမရ စို့ပေးနေတာ့ သူမရဲ့လက်ကလည်း အလိုလို သက်ငြိမ်ရဲ့ လီးတံကြီးကို ဂွင်းတိုက်သလို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးနေတော့သည်

အင်း အား ဟင်း နှစ်ဦးစလုံးမှ ကာမအရသာ ခံစားနေမိပြီး ပြိုင်တူ ညည်းသံတွေ ထွက်နေမိတော့သည် သက်ငြိမ်က စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ ကိုယ်လေးကို ကုတင်ပေါ်ပက်လက်လှန်စေကာ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကားစေလိုက်ရာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်ရှက်နှင့် ပေါင်နှစ်လုံးကိုပြန်စုလေသည် မျက်လုံးတွေကိုတော့ ခုထိမှိတ်ထားပြီး ရင်တွေလှိုက်ဖိုကာ လှစ်ဟာနေတော့သည် သက်ငြိမ်က မရမက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲကားလိုက်ပြီး တခဏ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်လေးမှာ နူးညံ့ စိုစွတ်တဲ့ထိတွေ့မှု တခုခံစားမိလို မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိတော့ “အို ..ဒေါက် .. ဒေါက်တာ .. အ.. အားး´´ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ဦးခေါင်းက မိမိပေါင်ကြားထဲ ရောက်နေပြီး မိမိရဲ့အဖုတ်တစ်ခုလုံးကို လျှာနဲ့အထက်အောက် လျက်ပေးနေတာ စိမ်းလဲ့ညို တားချိန်တောင်မရလိုက်ဘဲ ခံစားမှုသာ အထွတ်အထိတ်ရောက်နေကာ သက်ငြိမ်ရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခါးလေးကော့ကော့သွားလေသည်

အင်း …ဟင်း ….ဟင်း ရုတ်တရက် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ကထလာပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့မျက်နှာအနီး သူရဲ့လီးကြီးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေရင်း ဆရာမ ကျွန်တော့်လီးကို စုပ်ပေးပါလား စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ကာမစိတ်အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ကာရှက်စိတ်တွေပျောက်ကွယ်ခဲ့ပြီး သက်ငြိမ်ရဲ့ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီးကိုကြည့်ကာ လက်ချောင်းတွေနှင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းဝမှာ တေ့လိုက်လေသည် စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ နှင်းဆီလွှာ နှုတ်ခမ်းတွေက ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး လီးကြီးကို ငုံကာရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးနေမိတော့သည် အိုး ….အား ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်းခံစားမှု အထွတ်အထိပ်ရောက်လာလေပြီ ဆရာမ လိုးကြရအောင်ဗျာ စိမ်းလဲ့ညိုကို အရမ်းလိုးချင်နေပြီ စိမ်းလဲ့ညိုကမိမိဆန္ဒတွေကလည်းလိုလားတောင့်တနေပြီဖြစ်ရာ အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်လှန်ပေါင်ကားပေးနေလိုက်တော့သည်

ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က သူမ၏ပေါင်ကြားတွင်ဒူးထောက်နေရာယူကာ သူ၏လီးကြီးကို စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်ဝမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထောက်လိုက်လေသည် အ ….အ….အာ စိမ်းလဲ့ညိုနှုတ်မှ အနည်းငယ်နာကျင်မှုရှိ၍ ညည်းတွားသ ံတခဏသာထွက်ခဲ့ပြီး နောက်မှာတော့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ အသွင်းအထုတ် ညင်သာမှုနဲ့စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်မှ ကာမစိတ်ကြောင့်ထွက်လာတဲ့ အရည်လေးတွေကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး နာကျင်မှုမရှိတော့ပဲ စည်းစိမ်ရနေကြလေပြီ အား …..အား…. အင့် ….ဟင်း ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ရောက်၍ ညည်းတွားသံများနှင့်အတူ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နှင့် စိမ်းလဲ့ညိုတို့ရဲ့ ချစ်ပွဲဝင်ခန်းလေးမှာ နွှဲရင်း နွှဲရင်း မိုးလင်းခဲ့လေတော့သည်။ ..ပြီးပါပြီ။ ။

ရင်တုန် ပန်းတုန်ဖြင့်

အလုပမှအငြိမ်းစားယူပြီး…စား ဝတ်/နေရေး အစဉ်မပြေသော… ဦးသောင်းခန့်သည်… မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် (စေတီ)တစ်ဆူတွင်… (လုံခြုံရေး)ဝန်ထမ်း အလုပ်ရှိလေသည်။ လုပ်ငန်းခွင်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင် စဉ်…စိတ်တူ ကိုယ်တူ ပြောဆိုမှုအဆင်ပြေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် တွေ့ဆုံရသလို… အထက်ဖါး/အောက်ဖိ… ဂုန်းဆင်းဘီးတပ်… နောက်ကျော(ဓါး) ဖြစ်ထိုးသည့်သူများနှင့်လည်း… တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ကြည်စရာကြည်ပြာလေးများဖြစ်သော… ချု ိချို၊ ခက်မာနွေး၊ အေးသီတာသိမ့်တို့ဖြစ်လည်း… ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအလုပ်တွင်… ဦးသောင်းခန့် မမြဲခဲ့ချေ ။ အောက်ခြေဝန်ထမ်းအချင်းချင်း… ညီညွှတ်မျှတမှု မရှိသဖြင့်… (၄ ၅)လ,အကြာတွင်… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်ထွက်လိုက်လေတော့သည်။ ဦးသောင်းခန့် လင်မယားတွင် ငိုစား ရယ်စား… ရတာနာလေးများ လည်းမရှိသည့်အတွက်…ရရှိသည့်… (ပင်စင်)လစာလေးဖြင့်… ဘဝကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းကြသည်။ များမကြာမီ… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည့်… စေတီတွင်ဘုရားပွဲ တော်ကျင်းပလေသည်။ လင်မယားနှစ်ဦးတည်းသာနေထိုင်… ဦးသောင်းခန့်၏ နေအိမ်တွင်… ဦးသောင်းခန့်တစ်ဦးတည်း… အထီးကျန်နေသည်။ ဦးသောင်းခန့်၏ ဇနီးဖြစ်သူသည်… ဇာတိကျေးရွာတွင်… အမွေကိစ္စ လုပ်ဆောင်စရာရှိသည့်အတွက်… ဇာတိမြေသို့ ပြန်သွားသောကြောင့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည်။

တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည့်… ဦးသောင်းခန့်သည်… နံနက်နိုးသည်နှင့် တစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ပြီး (ဘုရား)ဝတ်ပြုသည်။ ပြီးသည်နှင့် စားသောက်ချက်ပြုတ်သည်။ (တီဗီ)မှ သတင်းများနားထောင်သည်။ ကိုရီယားဇာတ်လမ်းတွဲများကြည့်သည်။ သီချင်းနားထောင်သည်။ တရား(စီဒီ)များဖြင့်… တရားနာသည်။ ပြီး… မျက်ခွံလေးလာသည့်အခါ အိပ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူရွာပြန်သွားသည်မှာ (၈)ရက်ခန့်ကြာပြီဖြစ်သည်။ အတူရှိနေစဉ်လည်း… အသက်အရွယ်ကြီးမြင့်လာသည်ကို… အကြောင်းပြလျက်…ဖို မ ဆက်ဆံရေးမရှိခဲ့ချေ ။ ယနေ့…ဦးသောင်းခန့်… အိပ်ယာအဝင်စောခဲ့သည်။ အိပ်မက် မက်သည်။ မကိုးမကား… အမျိုးသ္မီးတစ်ဦးနှင့် ကာမ ဆက်ဆံသည်… ဟုမက်သည်။ လန့်နိုးလာသည့်အခါ… ဆီးကြောများ တင်းပြီးဆီးသွားချင်လာသည်။ သို့ဖြစ်၍… ဦးသောင်းခန့်သည် ရေအိမ်သို့သွားကာ ဆီးသွားသည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာသို့ပြန်ကာ… ဝင်အိပ်သည်။ ဟိုလှိမ့် ဒီလှိမ့် ဖြင့်… အိပ်မပျော်ပေ။ အိပ်မက်ထဲမှ အမျိုးသမီးကိုမျက်နှာ မသဲကွဲသော်လည်း… တဏှာစိတ်ဆိုသည်က… ပူးကပ်လာပြီဆိုလျှင်… ဖယ်ထုတ်လို့ မရချင်။ ထို့ကြောင့်ဦးသောင်းခန့်…အိပ်ရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ (အပြာ)ကားကြည့်ပြီး လက်သမားလုပ်ရန်လည်း… နှမြောနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ အိမ်တံခါးလုံခြုံစွာ သော့ခတ်ပြီး… အပြင်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတော့သည်။

အတန်ကြာ လမ်းလျှောက်မိသည့်အခါ… မီးရောင်ထိန်ထိန်ကို လှမ်းမြင်ရသဖြင့်… ဘုရားပွဲမှ မီးဖြစ်မည်ဟု… တွေးမိလေသည်။ အတွေးနှင့်အတူ ခြေဦးသည်လည်း ဘုရားပွဲဆီသို့… ဦးတည်သွားလေတော့သည်။ ပွဲဈေးတန်းနှင့်နီးလာသဖြင့်…လူသွား လူလာ စိပ်လာသည်။ ဈေးတန်းအတွင်း စဝင်မိသည်နှင့်… ဝဲ/ယာ မုန့်ဆိုင်များနှင့် ပစ္စည်းမျိုးစုံရောင်းသည့် ဈေးဆိုင်များကို ငေးယင်း ကြည့်ယင်းဖြင့်… လူရေစီးချောင်းအတွင်း… စီးမျောသွားလေ၏။ အိုးကြီး အိုးလတ် အိုးငယ်များကိုလည်း ရှာဖွေကြည့်ရှု့မျက်စိကျွေးယင်း… လျှောက်လာခဲ့ရာ… နံမည်ကြီးဇာတ်ပွဲရုံတွေအနီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆက်၍လျှောက်လာခဲ့ရာ… ဗလာပွဲနှင့် စတိတ်ရှိုးစင်များအနီးသို့… ရောက်လာပြန်သည်။ ရှေ့မှလျှောက်နေသည့်တောင့်တင်းသည့်… အိုးလတ်(နှစ်)လုံးသည်… ကြိတ်ကြိတ်တိုးနေသည့်… စတိတ်ရှိုးလူအုပ်ကြားအတွင်းသို့… တိုးခွေ့ဝင်သွားကြသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်(ပစ်မှတ်) ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ရပ်ကြည့်ရန်လည်း အတန်ငယ်ဝေးနေ… စကားပြောသလိုလို သံချပ်ထိုးသလိုလို… မပီမသသီချင်းသံများကြောင့် (စင်)နှင့်နီးရာသို့ထပ်ရွှေ့မိ၏။ တင်မာနွေးသည် စတိတ်ရှိုးကို စိတ်ပါဝင်စားနေစဉ် မိမိတင်ပါးကို လက်လာသရမ်းသဖြင့်… မသိမသာ နောက်သို့ငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ… မိမိနှင့်အသက်အရွယ် မတိမ်းမယိမ်းရှိမည့် အမျိုသားနှစ်ဦးဖြစ်နေသည်။

မသိဟန်ဆောင်လျက် ဆက်ကြည့်နေစဉ်… ပူပူနွေးနွေး အချောင်းဖြင့်… အထောက်ခံရလေသည်။ တင်မာနွေးသည်… အိမ်ထောင်ကျသည်မှာ (၂)နှစ် မပြည့်သေးချေ ။ ဖို မ ဆက်ဆံရေးတွင်… ဘွဲ့ရတစ်ဦးအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့… အထက်တန်းအောင်ပြီး အဆင့်လောက်… အတွေ့အကြုံ ရှိသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မှထောက်နေသည့်… ပူနွေးနွေး အချောင်းကြီးသည်… ဘာဖြစ်သည်ဆိုတာကို သိသည့်အပြင်… ယခုထက် အဆင့်ကျော်လာနိုင်သည်ကိုလည်း… ရိပ်စားမိသဖြင့်… မိမိလည်း အန္တရာယ်မဖြစ်အောင်… ရှောင်ထွက်နိုင်ရန်အတွက်… မသိမသာ မျက်လုံးကစားလျက် ထွက်ပေါက်ရှာနေ၏။ ထိုအချိန်မှာပင်… လက်တစ်ဖက်သည် မိမိဆီးခုံကို ထမိန်ပေါ်ကပင် လာစမ်းသဖြင့်… လက်သည်းဖြင့် ဆိတ်လိုက်ရသည်။ လူအုပ်၏အပြင်ဖက်တွင်… ဦးသောင်းခန့်ကို လှမ်းမြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်… “အဘရေ…အဘ… သမီးဒီမှာ… ထွက်လာခဲ့မယ်…” ထွက်ဖို့ပြင်သည့်အခါ…အနောက်မှနေ… လက်မောင်းကို ဆွဲထားသြဖြင့်… “ဘယ်လိုဖြစ်နေကြတာလဲ…ဟိုမှာ ငါ့(ဘကြီး) လာခေါ်နေပြီ… နင်တို့မလွှတ်ယင် ပြဿနာတက်သွားမယ်နော်…” ဦးသောင်းခန့်သည်(အဘ)ဟုခေါ်သံကို ကြားသော်လည်း… မိမိကိုခေါ်သည်ဟုမထင်ပေ။ သို့သော် အသံကိုကြားဖူးသလိုရှိသဖြင့် လှမ်းကြည့်ရာ… တင်မာနွေးကိုမြင်မိသွားသည်။

တင်မာနွေး၏ အခက်အခဲကိုလည်း ရိပ်မိလိုက်သဖြင့်… လူအုပ်အနီးတိုးကပ်သွားကာ… “ထွက်ခဲ့လေ…သမီး…အဘရှာလိုက်တာ…” ထိုအခါမှ…လူငယ်နှစ်ယောက်သည်… မလွှတ်ချင်/လွှတ်ချင်ဖြစ်…လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ တင်မာနွေးလည်း ရင်တုန်/ပန်းတုန်ဖြင့်… ကောက်ရိုးတစ်မျှင်… ကယ်တင်ရှင် ဦးသောင်းခန့်ရှိရာသို့… ထွက်လာနိ ုင်တော့၏။ “လာ…အဘ သွားမယ်…” ဟု…ပြောကာ…ဦးသောင်းခန့်၏ ညာလက်မောင်းကို ကိုင်လျက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ အတန်ငယ် လျှောက်လာသည့်အခါ … “ဟင်…အဘ,ဒီသီချင်း…သမီးကြိုက်တယ်… ခဏနားထောင်ကြည့်မယ်နော်…” ပြောလည်းပြော… ဦးသောင်းခန့်ကိုလည်း… ဆွဲခေါ်ကာ လူကြားအတွင်းသို့ တိုးဝင်လေသည်။ စင်နားနီးသဖြင့်… အတွင်းသို့ သိပ်မတိုးနိုင်ချေ ။ ရောက်သည့်နေရာ၌ပင် စင်ပေါ်ကို ကြည့်ဖြစ်ကြသည်။ တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်ကို… အနောက်ဖက်တွင် ထားကာ… စင်ပေါ်ကိုငေးမောကြည့်ရှု့ယင်း… မိမိရှေ့တွင် လူကွယ်သည့်အခါ… ခြေဖျားထောက်ကာ ထောက်ကာ ကြည့်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာခဏ တင်မာနွေး၏တင်ပါးနှင့် ဦးသောင်းခန့်၏ဆီးခုံတို့ ပွတ်တိုက်မိကြလေသည်။

ပွတ်တိုက်မှုများလာသည့်အခါ တာဝန်အရ… (လီး)ရမည်ဖြစ်သော်… အသက်အရွယ် ကြီးရင့်သူဖြစ်သည့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တောင်သော်လည်း လူငယ်ကဲ့သို့… ထောင်မတ်မနေပေ။ မာမာတင်းတင်းတော့ ဖြစ်လာသည်။ တင်မာနွေးမှာ မကြာမီက ရွယ်သူလူငယ်နှစ်၏ ကိုင်တွယ်ခံရမှု… အထောက်ခံရမှုတို့ကို တွေ့ ကြုံခဲ့သော်လည်း… ကြောက်စိတ်ကြောင့် မည်သည့်ခံစားမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ ။ သို့သော်… ယခုအခါ… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီးဖြစ် မိမိတင်ပါး ပွတ်တိုက်မိသည့်အခါ… စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။ ခြေဖျားထောက်ကာ ထောက်ကာ ကြည့်ရသည့် အတွက်လည်း… တင်ပါးနှင့် မာမာအချောင်း ကြီးတို့၏ အထိအတွေ့ကိုနှစ်သက်လာသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် အသက်ကြီးလာသဖြင့်… အတွင်းဘောင်းဘီဝတ်လေ့ဝတ်ထ… မရှိတော့ချေ။ တင်မာနွေးကိုလည်း…စတင်တွေ့မိ… ခင်မင်စအချိန်ကတည်းက… တင်မာနွေး၏ စွင့်ကားလှပသော အိုးကြီးကိုကြည့်ပြီး… ပြစ်မှားနေသူ ဖြစ်သည်။ တင်မာနွေးသည်လည်း ဦးသောင်းခန့်နှင့် စတင်ခင်မင်မိကတည်းက… မိမိအပေါ် မရိုးမသားအကြည့်တို့ကို… သတိပြုခဲ့မိသော်လည်း… စိတ်ကထူးဆန်းစွာ သဒ္ဓါကြည်ဖြူနေမိသည်။ မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသည့်… ချိုချိုနှင့် အေးသီတာသိမ့်တို့ထံမှ ကြားသိရသည့်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် ချိုချိုတို့ သန့်စင်ခန်းတွင်… ကာမဆက်ဆံမှု… အေးသီတာသိမ့်ပါ… ထိုသန့်စင်ခန်း၌ပင်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် တဏှာလွန်ကျူးကြသည်များကို… ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ… ပြောပြခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ်ကတည်းက… ဦးသောင်းခန့်ကို တင်မာနွေး မသိစိတ်ကနေ သဒ္ဓါလွန်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုလိုမိမိတင်ပါးကို… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီး အမြှောင်းလိုက် ကပ်နေသိအခါ… လိုလိုချင်ချင်ပင် ဖင်ကိုမသိမသာ နောက်ပစ်ပေးထားမိသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် အခြေအနေအစဉ်ပြေနေသဖြင့် တင်မာနွေး၏ပုခုံးကိုကိုင်ကာ မိမိဆီးခုံဖြစ် တင်ပါးကို ဖိကပ်ထားသည်။ တင်မာနွေးလည်း လက်နောက်ပစ်၍ ဦးသောင်းခန့်ခါးကို ကိုင်ထားသည်။ ကြာလာသည့်အခါ တင်မာနွေး၏ ပိပိအတွင်းဝယ် ကာမရှေ့ပြေးအရည်ကြည်တို့ ယိုဖိတ်လာလေတော့သည်။ “အဘ လူသိပ်ကြပ်လာပြီ…ပြန်ကြရအောင်နော်..” တင်မာနွေးသည်ပြောဆိုပြီးနှင့် လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်နေသဖြင့်.. တင်မာနွေး လူအုပ်ကြားအတွင်းမှ တိုးထွက်သွားသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း နောက်ကနေ လိုက်သွားရလေ၏။ “အဘ ဗိုက်ဆာတယ်…တစ်ခုခုသွားဝယ်ရအောင်…” တင်မာနွေးမုန့်ဈေးတန်းသို့… သွားသဖြင့် လိုက်ရပြန်သည်။ တင်မာနွေးသည် (ရေမုန့်)ဆိုင်တွင်… (ရေမုန့်)အနည်းငယ်ဝယ်ပြီး… ကောက်ညှင်းကျည်တောက်ဆိုင်တွင်… ကောက်ညှင်းကျည်တောက် ဝယ်ပြန်သည်။

ထို့နောက်…ရေသန့်(၄)ဗူးနှင့် (တစ်ရှုး) (၂)လိပ်ဝယ်ပြီး… “လာလေ…အဘ…သွားကြရအောင်……” တင်မာနွေး ခေါ်ရာနောက်သို့ ကောက်ကောက်ပါအောင်… ဦးသောင်းခန့် တစ်ယောက်လိုက်မိချေပြီ။ အတန်ငယ်သွားပြီးနောက်… ကတ္တရာလမ်းမှ သွေဖည်ကာ… အနီးရှိစက်ရုံကြီး တစ်ခုသွားရာလမ်းကို… တင်မာနွေး ဦးတည်လိုက်သဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း… သို့လော/သို့လော တွေးရချေပြီ။ ထိုလမ်းသည် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ… နေထိုင်သူများ အချို့သာ အသုံးပြုသောလမ်းဖြစ်လေသည်။ အန္တ ရာယ်မရှိသော်ငြားလည်း… လူသွား/ လူလာ ကြဲ သောလမ်းဖြစ်လေသည်။ ကားမှတ်တိုင် (၂)တိုင်လောက်အကွာ အဝေးရှိမည့် နေရာအရောက်တွင်… ပိတောက်ပင်ကြီး တစ်ပင်ရှိလေသည်။ ထိုပိတောက် ပင်စည်ပတ်လည်ကို… သစ်သားခုံပတ်လည်း ရိုက်ထား၏။ “အဘ…ဒီမှာခဏအမောဖြေယင်း… မုန့်စားကြရအောင်နော်…” ဦးသောင်းခန့်လည်း…အိမ်မှ စထွက်ကတည်းက… မထိုင်ရသေးသဖြင့်… ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်… ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ချလိုက်သည်။ “အဘ တော်တော်မောသွားလား?” “မောတာပေါ့ သမီးရယ်…အိမ်ကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့တာလေ… ပွဲခင်းထဲလဲ မတ်တပ် မတ်တပ်နဲ့… ဒီရောက်မှပဲ ထိုင်ရတော့တာ…” အဘက လူကသာမောတာနော်… အခုနက အဘ ပစ္စည်းကြီးက…အဟင်းဟင်း..” “အေးကွယ်…သမီးတင်ပါးကြီးကလဲ အိနေတာပဲ ဆိုတော့…” “သိပါတယ်နော်…အဘအလုပ်ဝင်ကတည်းက… သမီးကိုရှိုးနေတာ…” “အေးကွယ်…သမီးက ခါးလေးသိမ်ပြီး… ရင်ရော/တင်ကော လှတဲ့အပြင်… မျက်နှာလေးကပါ ချစ်စရာကောင်းနေတာကိုး…” “အဘသိပ်မြှောက်မနေနဲ့…ဒီမှာဝယ်လာခဲ့တဲ့ မုန့်တွေစား…” တင်မာနွေးသည်စားဦးစားဖျား (ရေမုန့်)ကို… ဦးသောင်းခန့် အား လှမ်းပေးသည်။

တင်မာနွေး ကိုယ်တိုင်လည်း… (ရေမုန့်)စားလေသည်။ (ရေမုန့်)မှာ အရသာရှိသော်လည်း… ဗိုက်မပြည့်သည့်အတွက်… ကောက်ညှင်းကျည်တောက်ကို… ဆက်စားကြသည်။ တင်မာနွေးမှာ အစားစားစဉ်… နင်မှာစိုးရိမ်၍… ရေ တစ်ကြိမ်… နှစ်ကြိမ်သောက်သော်လည်း ဦးသောင်းခန့်ကတော့… အစာစားပြီးမှ… ရေသောက်လေသည်။ “အဘ ဗိုက်ပြည့်ပြီး…ဗိုက်လေးသွားပြီ… အဘပေါင်ပေါ်မှာ… ခဏ လှဲမယ်နော်… အဘဟာကြီး တောင်နေသေးလား…” တင်မာနွေး သည် ဦးသောင်းခန့်၏ ပေါင်ပေါ် လှဲအိပ်ယင်း… လီး ကိုလှမ်းကိုင်ကြည့်သည်။ “ဟင်…အခုကျတော့…သူမဟုတ်သလိုပဲ…” ပုဆိုးပေါ်ကနေ…လီးကိုကိုင်ယင်းပြောနေသည်။ “အာငွေ့ပေးလိုက်မယ်နော်…အဘ” ပြောလည်းပြော… ပုဆိုးကိုလည်း ဆွဲလှန်လိုက်၏။ တင်မာနွေး၏အာငွေ့ကြောင့်လည်းကောင်း ပုလွေမှုတ်မှုကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်လည်းကောင်း အဖိုးကြီး ဦးသောင်းခန့်၏လီးသည် မယုံနိုင်စရာ တောင့်တင်းမာကြောလာလေသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည်လည်း တင်မာနွေး မိမိပေါင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် မိမိလီးကိုပုလွေမှုတ်နေစဉ်ကပင် တင်မာနွေး၏ နို့အုံနှင့်တင်သားအစိုင်အခဲကြီးများကို ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်နေခဲ့သည်။ “နွေးရယ်..ဘာဂျာမှုတ်ချင်လိုက်တာ……” ဟု..ဦးသောင်းခန့်က တင်မာနွေးကို တိုးတိုလေး ကပ်ပြောလေသည်။

“အူး..အဘ သဘောပဲလေ….” လီးကိုငုံလျက်ပုလွေပေးမပျက် တင်မာနွေးက ဖြေလိုက်သည်။ ဦးသောင်းလည်း တင်မာနွေး၏ ထမိန်စကိုခါးပေါ်ထိဆွဲလှန်တင်လိုက်ပြီး တင်သားတင်းတင်းရင်းရင်းများကို၊ လျှောက်နမ်းလျှောက်စုပ်ယင်း၊ ပေါင်နှစ်လုံးကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ဖွဖွလေးလက်ပူတိုက်နေ၏။ တင်မာနွေးလည်း ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုမသိမသာ ကားပေးလိုက်သည်။ ဦးသောင်းခန့်ကလည်း ပွင့်အာလာသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများကို၊ လျှာဖြင့် လျှက်လေတော့သည်။ ဖင်တုံးကြီးများကိုလည်း၊ ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်လျက်ရှိသည်။ ပုလွေကောင်းမှုကြောင့် မာတောင်တောင့်တင်းလာသည့် လီးကြီးဖြင့်၊ တင်မာနွေး၏စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို လိုးချင်လာသလို၊ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနှင့် စောက်စိတို့ကိုစုပ်/မှုတ်/ လျက် လုပ်ပေးမှုကြောင့် ထွက်ရှိလာသည့် စောက်ရည်များကိုလည်း တပြတ်ပြတ်လျှက်ကာ၊ အလိုးကြီးလိုးကြရန်၊ နှစ်ဦစလုံးထန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ “ကလေး….အဘ..လိုးတော့မယ်ကွာ….. ဒီ ခုံပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီးအဘ ဖက်ကိုဖင်ပေးထား……” တင်မာနွေးသည်.. ဦသောင်းခန့်နေခိုင်းသည့်အတိုင်း.. ပိတောက်ပင်ကိုမျက်နှာပြကာ ဦးသောင်းခန့်ကို ကျောပေးလျက်.. ထမိန်ကို ခါးထိဆွဲတင်ထားသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည်မတ်တပ်ရပ်လျက် ခုံပေါ်တွင် မိမိကိုကျောပေးလျက် အလိုးခံရန်အစဉ်သင့်ဖြစ်နေသည့် စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ မိမိလီးကိုလျှောကနဲ ထိုးသွင်းလိုက်လေတော့သည်။ ” ဗြစ်…..ဗြွတ်..,ဗြွတ်…..” အသံနှင့်အတူ….လီးကြီးသည် စောက်ဖုတ်အတွင်းနှုတ်ခမ်းသားကို.. ပွတ်တိုက်ချိတ်ဆွဲကာ.. အဆုံးဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရကိုင်ကာ.. ခပ်သွက်သွက်ကလေးဆောင့်လိုးမှုကြောင့်…. ” ဖွတ်…ဖတ်….ဖတ်…ဗြွတ်….ဖွတ်…..” စည်းချက်သံနှင့်အတူ… ” အား….အင့်..အင့်..အဟင့်ဟင့်…အူး….” ဖီးလ်..တက်သံထွက်လာသည်။ “အင်း..အု…အု…ဆောင့်..အဘ….ဆောင့်..ဆောင့်.. မီးပြီးတော့မယ်…. အိုး…ကောင်းလိုက်တာရှင်….” တင်ပါးကိုနောက်သို့ အစွမ်းကုန်တိုးကပ်ထားယင်း… တင်မာနွေး.. တစ်ချီပြီးလေပြီ။ ဦသောင်းခန့်ကလည်း လီးကိုအဖုတ်အတွင်းသို့.. တင်းကြပ်စွာ ဖိကပ်လျက်.. မွှေပေးနေ၏။ တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကိုလည်း ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်ယင်း.. လီးကိုဖြေးညှင်း စွာအထုတ်/ အသွင်းပြန်လုပ်လေသည်။ တဏှာစိတ်တက်နေသည့်တင်မာနွေးက “အဘ….သမီးကိုနမ်းပါအုန်း….” အရှိန်ဖြေးစွာထိန်းလိုးနေယင်း…တင်မာနွေး၏နှုတ်ခမ်းကို ဆွဲယူစုပ်နမ်းလေတော့သည်။ နှစ်ဦးသား အားရအောင်ကစ်ဆင်ဆွဲပြီးနောက်.. နိ ု့နှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လျက် အရှိန်ပြင်းစွာ လိုးလေတော့သည်။ “အား…လိုး…လိုး..အဘ….အဘ..လရည်တွေ ထွက်လာအောင်.. နာနာတာဆောင့်လိုးပါအဘရယ်…..” “ဗြစ်…ဖွတ်..ဖတ်ဖတ်……….” လိုးသံများနှင့်အတူ. တင်မာနွေး.စောက်ခေါင်းအတွင်း၌ ပူကနဲ..ပူကနဲဖြစ်ကာ.. သုတ်ရည်များဝင်ရောက်လာတော့သည်။ “အင့်…ဟင့်ဟင့်…သ..သမီးလဲ..ထပ်..ထပ်ပြီးပြန်ပြီတော့….” ဦးသငေ်းခန့်နင့်တင်မာနွေးတို့သည် ပန်းတိုင်သို့ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဝက်မှိန်း မှိန်းနေကြကာ အဖုတ်အတွင်းလီးကိုစိမ်လျက် တစိမ့်စိမ့်အရသာခံစားနသေလို လီးကို အစိမ်ခံလျက် စောက်ဖုတ်ကလည်း လီးအရသာကို တ‌မြေ့‌မြေ့ခံစားနေကြလေသည်။ အတန်ငယ် အမော‌ပြေ၍ လီးကပျော့ခွေထွက်ကျလာမှသာ “အဘ ရေဆေးကြရအောင်နော်” အေးလေ ဆေးကြတာပေါ့” နှစ်ဦးသားရသေန့်တစ်ဗူးစီကိုင်လျက် ပိတောက်ပင်အနီးဝန်းကျင်တွင် သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ကြလေတော့သည်။

ရေဆေးပြီးသွားသည့်အခါ မူလခုံပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကြလေသည်။ “ချိုချိုပြောတာမှန်တယ် အဘရဲ့” “ဘာလဲဟ နင်ကလဲ အရင်းမရှိ အဖျားမရှိ” “ဟီး ဟီး အဘကလဲ ချိုချိုက‌ သမီးကို ‌ပြောပြတယ် အဘက အသက်ကြီးပေမဲ့ လိုးနိုင်တုန်းပဲတဲ့” “အော် သမီးရယ် မလိုးရတာ နဲနြဲကာသွားပြီလေ သမီးကလဲ အစစအရာရာ စွဲဆောင်မှု ကောင်းနေတော့ နောက်တစ်ချီတောင် လိုးချင်သေးတယ်” “အောင်မယ် အောင်မယ် ကြိုတင်စရံ ချိတ်နေပြန်ပါပြီနော်” “အဟုတ်‌ပြောတာသမီးရဲ့ သမီး တင်တွေ ရင်တွေကတင်း တင်းရင်းရင်းနဲ့ အချိုးကျကျလေး ဖြစ်နေတော့ အဘလေ သမီးကို လိုးပြီးယင်း လိုးချင်ပဲကွာ” ဦးသောင်းခန့်သည် စကားတ‌ပြော‌ပြောနှင့် ဘယ်ဖက်ဘေးတွင် ကပ်ထိုင်နသေည့် တင်မာနွေး ၏နို့အုံကို အင်္ကျီအပေါ်ကနေ ဆုပ်နယ်နေတော့သည် ။ “အဘ ချိုချိုနဲ့ ဘယ်နှယ်ခါတောင် လိုးပြီးပြီလဲ” “ဟာ ညည်းကလဲ လစ်ယင်လစ်သလို တွေ့နေကြတာ ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိမှာလဲ” “ဒါဆို အေးသီတာသိမ့်ကို လိုးတာလဲ မရေတွက်နိင်တော့ဘူးပေါ့ တော်တော်ဆိုးတဲ့ အဘ” တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏လီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ ဆွဲကိုင်ကာ ညှစ်ဆွဲ ဆွဲလိုက်သဖြင့် “အ–အ–‌ဖြေး‌ဖြေးလုပ်ပါဟ” ဦးသောင်းခန့်သည် ချော်လဲ လဲထိုင်လုပ်၍ တင်မာနွေးအဖုတ်ကို ညာလက်ဖြစ်နှိုက်လိုက်သည်။ ထမိန်အပေါ်ကနေ အဖုတ်ကို လျောတိုက် ပွတ်တိုက်နသေည့်အပြင် ဘယ်လက်ကလည်း တင်မာနွေး ၏ ဘယ်နိ ု့အုံကို ဖျစ်ညှစ်နယ်ဖတ်နေသည်။ “အို အဘ နော် သမီး အဝတ်အစားတွေ ‌ကြေမွကုန်ပါပြီ… ဟာ မရဘူး မရဘူး အဘ လဲ အဝတ်အစားတွေချွတ် သမီးလဲ ချွတ်မယ်” တင်မာနွေးသည်ဦးသောင်ခန့်လက်များကို တွန်းဖယ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားကို ချွတ်လသေည်။ ဦးသောင်းခန့်လည်း တင်မာနွေး၏ ကိုယ်လုံးတီးအလှကို ရင်သပ်ရှုမောစွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။

“ဟာ–အဘ ခွှတလြကှော သူမွားဟာကို လာငမြးနသေေးတယြ” ဦးသောငြးခနြ့လညြး ပုဆိုးကိုခွှတကြာ ခုံေါတြငလြိုကသြညြ။ ” ကှညြ့ လူလညကြှီး အငြျကွီကတွော့ မခွှတဘြူး” “လာပါ သမီး ရယြ အဘ ဂွာခငွနြပှေီ ” ” အဘ နောြ သမီး ကို ငရဲမပေးနဲ့” ” ငရဲမပေးဘူး လွှာပေးမှာ ဟ ” တငမြာနှေးခုံပေါထြိုငသြညနြှငြ့ ဦးသောငြးခနြ့သညြ‌ မှပေေါဒြူးထောကကြာ ပေါငနြှဈလုံးကှားသို ခေါငြးဝငရြလောကလြေးတော့သညြ။ ” အိုး—ဘယလြိုမှလဲ ‌ပှောမရ ဆိုမရ အငြ့_အ.အ–အိုး—” လကမြ နှဈဖကဖြှငြ့ အဖုတနြှ ုတခြမြးသားမွားကို ဖှဲကာ လွှာဖှငြ့ အထကြ/အောကြ စုနြ/ဆနြ ဂွာလတေော့သညြ။ ” အိုး–စုပြ–စုပြ–အစိကိုပါ သိမြးကှုံးစုပလြိုကစြမြးပါ အဘ ရယြ ” တငမြာနှေးသညြ ဦးသောငြးခနြ့၏ ဆံပငမြွားကို ဆုပကြိုငယြငြး ဖငကြှီး‌မှှောကကြှှ‌မှှောကကြှှဖငြ့ ကာမ အရညမြွားထှကရြနြ တာစူနပှေီဖဈသညြ။ ဦးသောငြးခနြ့က အစိကိုစုပယြငြး နို့သီးခေါငြးလေးမွားကို ပှ‌တြ‌ခှသေောအခါ တငမြာနှေးမှာ ထှနြ့ထှန့လြူးလကြွ ” အီး–ဟ,ဟ–ပှီးပှီ အဘ‌ရေ ပှီးပှီ ” အဖုတအြတှငြးမှထှကကြလွာသညြ့ သုတရြညမြွား ဦးသောငြးခနြ့လွာဖှငြ့ ကှုံးလွှကလြတေော့သညြ။ စောကရြညမြွားမစငတြစငြ အခွိနတြှငြ ဦးသောငြးခန့သြညြ မတတြပထြရပပြှီး သုတရြညအြရသာ‌ကှောငြ့ အနညြးငယမြာလာသညြ့ လီးကို ဂှငြးထုခိုငြးလသညြေ။ တငမြာနှေးလညြး ဂှငြးထုပေးယငြး (ကဈဆငြ)ဆှှဲကလသညြေ။ ငယရြှယတြောင့တြငြးသညြ့ ဆန့ကြငွဖြကလြိငကြို ထပမြံလိုးရတော့ မညဆြိုသော အသိစိတြ‌ကှောငြ့ လီးသညြ မကှာခငြ မာ‌ကှောလာလသညြေ။ တငမြာနှးလညြး (ကဈဆငြ)ဆှဲနစဉြေ အဘပါးစပမြှ မိမိစောကရြညနြံ့တှကေို ရနေ၏။ ခဏ အကှာတှငြ (ကဈဆငြ)ဆှှဲခငြးကို နားလိုကကြှပှီး လိုးရနပြှငြ ကှတော့သညြ။ ဦးသောငြးခနြ့သညြ တငမြာနှေး ၏ညာ‌ခှကေို မိမိဘယပြုခုံးပေါြ ထမြးလိုကသြညြ။

မိမိညာ‌ခြေကို ခုံပေါ်အားပြုလိုက်သည်။ ဟ,ပြဲဖြစ်သော စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့လီးထည့်ရန်ကြိုးစားစဉ် တင်မာနွေးက အလိုက်သိစွာ လီးကိုလှမ်းကိုင်ပြီး အဖုတ် ဝတေ့ပေေးလေသည်။ ပွင့်အာနသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ဇွပ် –ဗြွတ် အသံနှင့်အတူ လီးက ‌ဖြောင့်တန်းစွာ ဝင်ရောက်လေတော့သည်။ အရှိန်ပြင်းစွာ တစ်ချက် အဆောင့်တွင် ” အွတ်–အင့် အင့် အ ဘ ချိုချိုနဲ့ အေးသီတာသိမ့်တို့ကိုရော ဒီလိုပဲ ဆောင့်လိုးသလား ” “အင်း တခါတလေတော့ ဆောင့်လိုးဖြစ်တာပေါ့ ” “ဟုတ်–အင်း–သမီး လဲ အဘ တချက်တချက် ဆောင့် ဆောင့် လိုးတာ– အ– ခံ ခံ လို့ကောင်းတယ်ရှင့်—” ဦးသောင်းခန့်သည် နို့ကိုပါ ကုန်းစို့လိုက်သဖြင့် “အိုး—-သ သ မီး ပြီ ပြီး ပြန်ပြီတော့—” တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်ခါးကို မမှီတမှီ လှမ်းဖက်ကာ နောက်ပေါင်တစ်ချောင်းကိုပါ ညာပုခုံးပေါ်တင်လိုက်သဖြင့် ဦးသောင်းခန့်လည်း ညာ‌ခြေကို အောက်ချလိုက်ရလေသည်။ အတင်းကာရော ဆွဲဖက်ထားကြသဖြင့် ဆီးခြုံခင်း ထိကပ်နေတော့၏။ နှစ်ဦးစလုံးစည်းချက်ညီညီ ဖင်ဝှေ့နေကြတော့သည်။ ထို့နောက် ဦးသောင်းခန့်က ‌ဖြေး‌ဖြေးမှန်မှန်လေး ပြန်လိုးယင်း စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့သုတ်ရည်ပူများ ပန်းထုတ်နိုင်ရန် ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်လိုးရပြန်သည်။ ” အိုး—အင့် အင့် အ အင်း ဟင်း ပြီး ပြီး လိုက်တော့ အဘ—-” ပူကနဲ ပူကနဲ သုတ်ရည်များ အဖုတ်အတွင်းဝင်ချိန်နှင့် မရှေးမနှောင်းမှာတင် တင်မာနွေးလည်း တစ်ချီထပ်ပြီးပြန်သည်။ အတော်ကြာကြာ အနားယူကြပြီးနောက် တင်မာနွေးကို ခုံပေါ်တွင် ပုဇွန်ထုပ်ကွေးခိုင်းလျက် စိမ်လိုးကြပြန်လေပြီ။ ဦးသောင်းခန့်သည် ဤကဲ့သို့ သုံးဦးအား လိုးခဲ့ရခြင်း‌ကြောင့် ကောင်းမွန်သော အရသာထူးကိုရရှိခဲ့ရလေသည်။ ပြီးပါပြီ

Zawgyi
အလုပမှအငြိမ်းစားယူပြီး…စား ဝတ်/နေရေး အစဉ်မပြေသော… ဦးသောင်းခန့်သည်… မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် (စေတီ)တစ်ဆူတွင်… (လုံခြုံရေး)ဝန်ထမ်း အလုပ်ရှိလေသည်။ လုပ်ငန်းခွင်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင် စဉ်…စိတ်တူ ကိုယ်တူ ပြောဆိုမှုအဆင်ပြေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် တွေ့ဆုံရသလို… အထက်ဖါး/အောက်ဖိ… ဂုန်းဆင်းဘီးတပ်… နောက်ကျော(ဓါး) ဖြစ်ထိုးသည့်သူများနှင့်လည်း… တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ကြည်စရာကြည်ပြာလေးများဖြစ်သော… ချု ိချို၊ ခက်မာနွေး၊ အေးသီတာသိမ့်တို့ဖြစ်လည်း… ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအလုပ်တွင်… ဦးသောင်းခန့် မမြဲခဲ့ချေ ။ အောက်ခြေဝန်ထမ်းအချင်းချင်း… ညီညွှတ်မျှတမှု မရှိသဖြင့်… (၄ ၅)လ,အကြာတွင်… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်ထွက်လိုက်လေတော့သည်။ ဦးသောင်းခန့် လင်မယားတွင် ငိုစား ရယ်စား… ရတာနာလေးများ လည်းမရှိသည့်အတွက်…ရရှိသည့်… (ပင်စင်)လစာလေးဖြင့်… ဘဝကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းကြသည်။ များမကြာမီ… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည့်… စေတီတွင်ဘုရားပွဲ တော်ကျင်းပလေသည်။ လင်မယားနှစ်ဦးတည်းသာနေထိုင်… ဦးသောင်းခန့်၏ နေအိမ်တွင်… ဦးသောင်းခန့်တစ်ဦးတည်း… အထီးကျန်နေသည်။ ဦးသောင်းခန့်၏ ဇနီးဖြစ်သူသည်… ဇာတိကျေးရွာတွင်… အမွေကိစ္စ လုပ်ဆောင်စရာရှိသည့်အတွက်… ဇာတိမြေသို့ ပြန်သွားသောကြောင့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည်။

တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသည့်… ဦးသောင်းခန့်သည်… နံနက်နိုးသည်နှင့် တစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ပြီး (ဘုရား)ဝတ်ပြုသည်။ ပြီးသည်နှင့် စားသောက်ချက်ပြုတ်သည်။ (တီဗီ)မှ သတင်းများနားထောင်သည်။ ကိုရီယားဇာတ်လမ်းတွဲများကြည့်သည်။ သီချင်းနားထောင်သည်။ တရား(စီဒီ)များဖြင့်… တရားနာသည်။ ပြီး… မျက်ခွံလေးလာသည့်အခါ အိပ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူရွာပြန်သွားသည်မှာ (၈)ရက်ခန့်ကြာပြီဖြစ်သည်။ အတူရှိနေစဉ်လည်း… အသက်အရွယ်ကြီးမြင့်လာသည်ကို… အကြောင်းပြလျက်…ဖို မ ဆက်ဆံရေးမရှိခဲ့ချေ ။ ယနေ့…ဦးသောင်းခန့်… အိပ်ယာအဝင်စောခဲ့သည်။ အိပ်မက် မက်သည်။ မကိုးမကား… အမျိုးသ္မီးတစ်ဦးနှင့် ကာမ ဆက်ဆံသည်… ဟုမက်သည်။ လန့်နိုးလာသည့်အခါ… ဆီးကြောများ တင်းပြီးဆီးသွားချင်လာသည်။ သို့ဖြစ်၍… ဦးသောင်းခန့်သည် ရေအိမ်သို့သွားကာ ဆီးသွားသည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာသို့ပြန်ကာ… ဝင်အိပ်သည်။ ဟိုလှိမ့် ဒီလှိမ့် ဖြင့်… အိပ်မပျော်ပေ။ အိပ်မက်ထဲမှ အမျိုးသမီးကိုမျက်နှာ မသဲကွဲသော်လည်း… တဏှာစိတ်ဆိုသည်က… ပူးကပ်လာပြီဆိုလျှင်… ဖယ်ထုတ်လို့ မရချင်။ ထို့ကြောင့်ဦးသောင်းခန့်…အိပ်ရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ (အပြာ)ကားကြည့်ပြီး လက်သမားလုပ်ရန်လည်း… နှမြောနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ အိမ်တံခါးလုံခြုံစွာ သော့ခတ်ပြီး… အပြင်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတော့သည်။

အတန်ကြာ လမ်းလျှောက်မိသည့်အခါ… မီးရောင်ထိန်ထိန်ကို လှမ်းမြင်ရသဖြင့်… ဘုရားပွဲမှ မီးဖြစ်မည်ဟု… တွေးမိလေသည်။ အတွေးနှင့်အတူ ခြေဦးသည်လည်း ဘုရားပွဲဆီသို့… ဦးတည်သွားလေတော့သည်။ ပွဲဈေးတန်းနှင့်နီးလာသဖြင့်…လူသွား လူလာ စိပ်လာသည်။ ဈေးတန်းအတွင်း စဝင်မိသည်နှင့်… ဝဲ/ယာ မုန့်ဆိုင်များနှင့် ပစ္စည်းမျိုးစုံရောင်းသည့် ဈေးဆိုင်များကို ငေးယင်း ကြည့်ယင်းဖြင့်… လူရေစီးချောင်းအတွင်း… စီးမျောသွားလေ၏။ အိုးကြီး အိုးလတ် အိုးငယ်များကိုလည်း ရှာဖွေကြည့်ရှု့မျက်စိကျွေးယင်း… လျှောက်လာခဲ့ရာ… နံမည်ကြီးဇာတ်ပွဲရုံတွေအနီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆက်၍လျှောက်လာခဲ့ရာ… ဗလာပွဲနှင့် စတိတ်ရှိုးစင်များအနီးသို့… ရောက်လာပြန်သည်။ ရှေ့မှလျှောက်နေသည့်တောင့်တင်းသည့်… အိုးလတ်(နှစ်)လုံးသည်… ကြိတ်ကြိတ်တိုးနေသည့်… စတိတ်ရှိုးလူအုပ်ကြားအတွင်းသို့… တိုးခွေ့ဝင်သွားကြသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်(ပစ်မှတ်) ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ရပ်ကြည့်ရန်လည်း အတန်ငယ်ဝေးနေ… စကားပြောသလိုလို သံချပ်ထိုးသလိုလို… မပီမသသီချင်းသံများကြောင့် (စင်)နှင့်နီးရာသို့ထပ်ရွှေ့မိ၏။ တင်မာနွေးသည် စတိတ်ရှိုးကို စိတ်ပါဝင်စားနေစဉ် မိမိတင်ပါးကို လက်လာသရမ်းသဖြင့်… မသိမသာ နောက်သို့ငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ… မိမိနှင့်အသက်အရွယ် မတိမ်းမယိမ်းရှိမည့် အမျိုသားနှစ်ဦးဖြစ်နေသည်။

မသိဟန်ဆောင်လျက် ဆက်ကြည့်နေစဉ်… ပူပူနွေးနွေး အချောင်းဖြင့်… အထောက်ခံရလေသည်။ တင်မာနွေးသည်… အိမ်ထောင်ကျသည်မှာ (၂)နှစ် မပြည့်သေးချေ ။ ဖို မ ဆက်ဆံရေးတွင်… ဘွဲ့ရတစ်ဦးအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့… အထက်တန်းအောင်ပြီး အဆင့်လောက်… အတွေ့အကြုံ ရှိသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မှထောက်နေသည့်… ပူနွေးနွေး အချောင်းကြီးသည်… ဘာဖြစ်သည်ဆိုတာကို သိသည့်အပြင်… ယခုထက် အဆင့်ကျော်လာနိုင်သည်ကိုလည်း… ရိပ်စားမိသဖြင့်… မိမိလည်း အန္တရာယ်မဖြစ်အောင်… ရှောင်ထွက်နိုင်ရန်အတွက်… မသိမသာ မျက်လုံးကစားလျက် ထွက်ပေါက်ရှာနေ၏။ ထိုအချိန်မှာပင်… လက်တစ်ဖက်သည် မိမိဆီးခုံကို ထမိန်ပေါ်ကပင် လာစမ်းသဖြင့်… လက်သည်းဖြင့် ဆိတ်လိုက်ရသည်။ လူအုပ်၏အပြင်ဖက်တွင်… ဦးသောင်းခန့်ကို လှမ်းမြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်… “အဘရေ…အဘ… သမီးဒီမှာ… ထွက်လာခဲ့မယ်…” ထွက်ဖို့ပြင်သည့်အခါ…အနောက်မှနေ… လက်မောင်းကို ဆွဲထားသြဖြင့်… “ဘယ်လိုဖြစ်နေကြတာလဲ…ဟိုမှာ ငါ့(ဘကြီး) လာခေါ်နေပြီ… နင်တို့မလွှတ်ယင် ပြဿနာတက်သွားမယ်နော်…” ဦးသောင်းခန့်သည်(အဘ)ဟုခေါ်သံကို ကြားသော်လည်း… မိမိကိုခေါ်သည်ဟုမထင်ပေ။ သို့သော် အသံကိုကြားဖူးသလိုရှိသဖြင့် လှမ်းကြည့်ရာ… တင်မာနွေးကိုမြင်မိသွားသည်။

တင်မာနွေး၏ အခက်အခဲကိုလည်း ရိပ်မိလိုက်သဖြင့်… လူအုပ်အနီးတိုးကပ်သွားကာ… “ထွက်ခဲ့လေ…သမီး…အဘရှာလိုက်တာ…” ထိုအခါမှ…လူငယ်နှစ်ယောက်သည်… မလွှတ်ချင်/လွှတ်ချင်ဖြစ်…လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ တင်မာနွေးလည်း ရင်တုန်/ပန်းတုန်ဖြင့်… ကောက်ရိုးတစ်မျှင်… ကယ်တင်ရှင် ဦးသောင်းခန့်ရှိရာသို့… ထွက်လာနိ ုင်တော့၏။ “လာ…အဘ သွားမယ်…” ဟု…ပြောကာ…ဦးသောင်းခန့်၏ ညာလက်မောင်းကို ကိုင်လျက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ အတန်ငယ် လျှောက်လာသည့်အခါ … “ဟင်…အဘ,ဒီသီချင်း…သမီးကြိုက်တယ်… ခဏနားထောင်ကြည့်မယ်နော်…” ပြောလည်းပြော… ဦးသောင်းခန့်ကိုလည်း… ဆွဲခေါ်ကာ လူကြားအတွင်းသို့ တိုးဝင်လေသည်။ စင်နားနီးသဖြင့်… အတွင်းသို့ သိပ်မတိုးနိုင်ချေ ။ ရောက်သည့်နေရာ၌ပင် စင်ပေါ်ကို ကြည့်ဖြစ်ကြသည်။ တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်ကို… အနောက်ဖက်တွင် ထားကာ… စင်ပေါ်ကိုငေးမောကြည့်ရှု့ယင်း… မိမိရှေ့တွင် လူကွယ်သည့်အခါ… ခြေဖျားထောက်ကာ ထောက်ကာ ကြည့်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာခဏ တင်မာနွေး၏တင်ပါးနှင့် ဦးသောင်းခန့်၏ဆီးခုံတို့ ပွတ်တိုက်မိကြလေသည်။

ပွတ်တိုက်မှုများလာသည့်အခါ တာဝန်အရ… (လီး)ရမည်ဖြစ်သော်… အသက်အရွယ် ကြီးရင့်သူဖြစ်သည့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တောင်သော်လည်း လူငယ်ကဲ့သို့… ထောင်မတ်မနေပေ။ မာမာတင်းတင်းတော့ ဖြစ်လာသည်။ တင်မာနွေးမှာ မကြာမီက ရွယ်သူလူငယ်နှစ်၏ ကိုင်တွယ်ခံရမှု… အထောက်ခံရမှုတို့ကို တွေ့ ကြုံခဲ့သော်လည်း… ကြောက်စိတ်ကြောင့် မည်သည့်ခံစားမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ ။ သို့သော်… ယခုအခါ… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီးဖြစ် မိမိတင်ပါး ပွတ်တိုက်မိသည့်အခါ… စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။ ခြေဖျားထောက်ကာ ထောက်ကာ ကြည့်ရသည့် အတွက်လည်း… တင်ပါးနှင့် မာမာအချောင်း ကြီးတို့၏ အထိအတွေ့ကိုနှစ်သက်လာသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် အသက်ကြီးလာသဖြင့်… အတွင်းဘောင်းဘီဝတ်လေ့ဝတ်ထ… မရှိတော့ချေ။ တင်မာနွေးကိုလည်း…စတင်တွေ့မိ… ခင်မင်စအချိန်ကတည်းက… တင်မာနွေး၏ စွင့်ကားလှပသော အိုးကြီးကိုကြည့်ပြီး… ပြစ်မှားနေသူ ဖြစ်သည်။ တင်မာနွေးသည်လည်း ဦးသောင်းခန့်နှင့် စတင်ခင်မင်မိကတည်းက… မိမိအပေါ် မရိုးမသားအကြည့်တို့ကို… သတိပြုခဲ့မိသော်လည်း… စိတ်ကထူးဆန်းစွာ သဒ္ဓါကြည်ဖြူနေမိသည်။ မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသည့်… ချိုချိုနှင့် အေးသီတာသိမ့်တို့ထံမှ ကြားသိရသည့်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် ချိုချိုတို့ သန့်စင်ခန်းတွင်… ကာမဆက်ဆံမှု… အေးသီတာသိမ့်ပါ… ထိုသန့်စင်ခန်း၌ပင်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် တဏှာလွန်ကျူးကြသည်များကို… ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ… ပြောပြခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ်ကတည်းက… ဦးသောင်းခန့်ကို တင်မာနွေး မသိစိတ်ကနေ သဒ္ဓါလွန်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုလိုမိမိတင်ပါးကို… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီး အမြှောင်းလိုက် ကပ်နေသိအခါ… လိုလိုချင်ချင်ပင် ဖင်ကိုမသိမသာ နောက်ပစ်ပေးထားမိသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် အခြေအနေအစဉ်ပြေနေသဖြင့် တင်မာနွေး၏ပုခုံးကိုကိုင်ကာ မိမိဆီးခုံဖြစ် တင်ပါးကို ဖိကပ်ထားသည်။ တင်မာနွေးလည်း လက်နောက်ပစ်၍ ဦးသောင်းခန့်ခါးကို ကိုင်ထားသည်။ ကြာလာသည့်အခါ တင်မာနွေး၏ ပိပိအတွင်းဝယ် ကာမရှေ့ပြေးအရည်ကြည်တို့ ယိုဖိတ်လာလေတော့သည်။ “အဘ လူသိပ်ကြပ်လာပြီ…ပြန်ကြရအောင်နော်..” တင်မာနွေးသည်ပြောဆိုပြီးနှင့် လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်နေသဖြင့်.. တင်မာနွေး လူအုပ်ကြားအတွင်းမှ တိုးထွက်သွားသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း နောက်ကနေ လိုက်သွားရလေ၏။ “အဘ ဗိုက်ဆာတယ်…တစ်ခုခုသွားဝယ်ရအောင်…” တင်မာနွေးမုန့်ဈေးတန်းသို့… သွားသဖြင့် လိုက်ရပြန်သည်။ တင်မာနွေးသည် (ရေမုန့်)ဆိုင်တွင်… (ရေမုန့်)အနည်းငယ်ဝယ်ပြီး… ကောက်ညှင်းကျည်တောက်ဆိုင်တွင်… ကောက်ညှင်းကျည်တောက် ဝယ်ပြန်သည်။

ထို့နောက်…ရေသန့်(၄)ဗူးနှင့် (တစ်ရှုး) (၂)လိပ်ဝယ်ပြီး… “လာလေ…အဘ…သွားကြရအောင်……” တင်မာနွေး ခေါ်ရာနောက်သို့ ကောက်ကောက်ပါအောင်… ဦးသောင်းခန့် တစ်ယောက်လိုက်မိချေပြီ။ အတန်ငယ်သွားပြီးနောက်… ကတ္တရာလမ်းမှ သွေဖည်ကာ… အနီးရှိစက်ရုံကြီး တစ်ခုသွားရာလမ်းကို… တင်မာနွေး ဦးတည်လိုက်သဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း… သို့လော/သို့လော တွေးရချေပြီ။ ထိုလမ်းသည် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ… နေထိုင်သူများ အချို့သာ အသုံးပြုသောလမ်းဖြစ်လေသည်။ အန္တ ရာယ်မရှိသော်ငြားလည်း… လူသွား/ လူလာ ကြဲ သောလမ်းဖြစ်လေသည်။ ကားမှတ်တိုင် (၂)တိုင်လောက်အကွာ အဝေးရှိမည့် နေရာအရောက်တွင်… ပိတောက်ပင်ကြီး တစ်ပင်ရှိလေသည်။ ထိုပိတောက် ပင်စည်ပတ်လည်ကို… သစ်သားခုံပတ်လည်း ရိုက်ထား၏။ “အဘ…ဒီမှာခဏအမောဖြေယင်း… မုန့်စားကြရအောင်နော်…” ဦးသောင်းခန့်လည်း…အိမ်မှ စထွက်ကတည်းက… မထိုင်ရသေးသဖြင့်… ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်… ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ချလိုက်သည်။ “အဘ တော်တော်မောသွားလား?” “မောတာပေါ့ သမီးရယ်…အိမ်ကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့တာလေ… ပွဲခင်းထဲလဲ မတ်တပ် မတ်တပ်နဲ့… ဒီရောက်မှပဲ ထိုင်ရတော့တာ…” အဘက လူကသာမောတာနော်… အခုနက အဘ ပစ္စည်းကြီးက…အဟင်းဟင်း..” “အေးကွယ်…သမီးတင်ပါးကြီးကလဲ အိနေတာပဲ ဆိုတော့…” “သိပါတယ်နော်…အဘအလုပ်ဝင်ကတည်းက… သမီးကိုရှိုးနေတာ…” “အေးကွယ်…သမီးက ခါးလေးသိမ်ပြီး… ရင်ရော/တင်ကော လှတဲ့အပြင်… မျက်နှာလေးကပါ ချစ်စရာကောင်းနေတာကိုး…” “အဘသိပ်မြှောက်မနေနဲ့…ဒီမှာဝယ်လာခဲ့တဲ့ မုန့်တွေစား…” တင်မာနွေးသည်စားဦးစားဖျား (ရေမုန့်)ကို… ဦးသောင်းခန့် အား လှမ်းပေးသည်။

တင်မာနွေး ကိုယ်တိုင်လည်း… (ရေမုန့်)စားလေသည်။ (ရေမုန့်)မှာ အရသာရှိသော်လည်း… ဗိုက်မပြည့်သည့်အတွက်… ကောက်ညှင်းကျည်တောက်ကို… ဆက်စားကြသည်။ တင်မာနွေးမှာ အစားစားစဉ်… နင်မှာစိုးရိမ်၍… ရေ တစ်ကြိမ်… နှစ်ကြိမ်သောက်သော်လည်း ဦးသောင်းခန့်ကတော့… အစာစားပြီးမှ… ရေသောက်လေသည်။ “အဘ ဗိုက်ပြည့်ပြီး…ဗိုက်လေးသွားပြီ… အဘပေါင်ပေါ်မှာ… ခဏ လှဲမယ်နော်… အဘဟာကြီး တောင်နေသေးလား…” တင်မာနွေး သည် ဦးသောင်းခန့်၏ ပေါင်ပေါ် လှဲအိပ်ယင်း… လီး ကိုလှမ်းကိုင်ကြည့်သည်။ “ဟင်…အခုကျတော့…သူမဟုတ်သလိုပဲ…” ပုဆိုးပေါ်ကနေ…လီးကိုကိုင်ယင်းပြောနေသည်။ “အာငွေ့ပေးလိုက်မယ်နော်…အဘ” ပြောလည်းပြော… ပုဆိုးကိုလည်း ဆွဲလှန်လိုက်၏။ တင်မာနွေး၏အာငွေ့ကြောင့်လည်းကောင်း ပုလွေမှုတ်မှုကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်လည်းကောင်း အဖိုးကြီး ဦးသောင်းခန့်၏လီးသည် မယုံနိုင်စရာ တောင့်တင်းမာကြောလာလေသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည်လည်း တင်မာနွေး မိမိပေါင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် မိမိလီးကိုပုလွေမှုတ်နေစဉ်ကပင် တင်မာနွေး၏ နို့အုံနှင့်တင်သားအစိုင်အခဲကြီးများကို ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်နေခဲ့သည်။ “နွေးရယ်..ဘာဂျာမှုတ်ချင်လိုက်တာ……” ဟု..ဦးသောင်းခန့်က တင်မာနွေးကို တိုးတိုလေး ကပ်ပြောလေသည်။

“အူး..အဘ သဘောပဲလေ….” လီးကိုငုံလျက်ပုလွေပေးမပျက် တင်မာနွေးက ဖြေလိုက်သည်။ ဦးသောင်းလည်း တင်မာနွေး၏ ထမိန်စကိုခါးပေါ်ထိဆွဲလှန်တင်လိုက်ပြီး တင်သားတင်းတင်းရင်းရင်းများကို၊ လျှောက်နမ်းလျှောက်စုပ်ယင်း၊ ပေါင်နှစ်လုံးကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း ဖွဖွလေးလက်ပူတိုက်နေ၏။ တင်မာနွေးလည်း ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုမသိမသာ ကားပေးလိုက်သည်။ ဦးသောင်းခန့်ကလည်း ပွင့်အာလာသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများကို၊ လျှာဖြင့် လျှက်လေတော့သည်။ ဖင်တုံးကြီးများကိုလည်း၊ ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်လျက်ရှိသည်။ ပုလွေကောင်းမှုကြောင့် မာတောင်တောင့်တင်းလာသည့် လီးကြီးဖြင့်၊ တင်မာနွေး၏စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို လိုးချင်လာသလို၊ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနှင့် စောက်စိတို့ကိုစုပ်/မှုတ်/ လျက် လုပ်ပေးမှုကြောင့် ထွက်ရှိလာသည့် စောက်ရည်များကိုလည်း တပြတ်ပြတ်လျှက်ကာ၊ အလိုးကြီးလိုးကြရန်၊ နှစ်ဦစလုံးထန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ “ကလေး….အဘ..လိုးတော့မယ်ကွာ….. ဒီ ခုံပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီးအဘ ဖက်ကိုဖင်ပေးထား……” တင်မာနွေးသည်.. ဦသောင်းခန့်နေခိုင်းသည့်အတိုင်း.. ပိတောက်ပင်ကိုမျက်နှာပြကာ ဦးသောင်းခန့်ကို ကျောပေးလျက်.. ထမိန်ကို ခါးထိဆွဲတင်ထားသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည်မတ်တပ်ရပ်လျက် ခုံပေါ်တွင် မိမိကိုကျောပေးလျက် အလိုးခံရန်အစဉ်သင့်ဖြစ်နေသည့် စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ မိမိလီးကိုလျှောကနဲ ထိုးသွင်းလိုက်လေတော့သည်။ ” ဗြစ်…..ဗြွတ်..,ဗြွတ်…..” အသံနှင့်အတူ….လီးကြီးသည် စောက်ဖုတ်အတွင်းနှုတ်ခမ်းသားကို.. ပွတ်တိုက်ချိတ်ဆွဲကာ.. အဆုံးဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရကိုင်ကာ.. ခပ်သွက်သွက်ကလေးဆောင့်လိုးမှုကြောင့်…. ” ဖွတ်…ဖတ်….ဖတ်…ဗြွတ်….ဖွတ်…..” စည်းချက်သံနှင့်အတူ… ” အား….အင့်..အင့်..အဟင့်ဟင့်…အူး….” ဖီးလ်..တက်သံထွက်လာသည်။ “အင်း..အု…အု…ဆောင့်..အဘ….ဆောင့်..ဆောင့်.. မီးပြီးတော့မယ်…. အိုး…ကောင်းလိုက်တာရှင်….” တင်ပါးကိုနောက်သို့ အစွမ်းကုန်တိုးကပ်ထားယင်း… တင်မာနွေး.. တစ်ချီပြီးလေပြီ။ ဦသောင်းခန့်ကလည်း လီးကိုအဖုတ်အတွင်းသို့.. တင်းကြပ်စွာ ဖိကပ်လျက်.. မွှေပေးနေ၏။ တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကိုလည်း ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်ယင်း.. လီးကိုဖြေးညှင်း စွာအထုတ်/ အသွင်းပြန်လုပ်လေသည်။ တဏှာစိတ်တက်နေသည့်တင်မာနွေးက “အဘ….သမီးကိုနမ်းပါအုန်း….” အရှိန်ဖြေးစွာထိန်းလိုးနေယင်း…တင်မာနွေး၏နှုတ်ခမ်းကို ဆွဲယူစုပ်နမ်းလေတော့သည်။ နှစ်ဦးသား အားရအောင်ကစ်ဆင်ဆွဲပြီးနောက်.. နိ ု့နှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လျက် အရှိန်ပြင်းစွာ လိုးလေတော့သည်။ “အား…လိုး…လိုး..အဘ….အဘ..လရည်တွေ ထွက်လာအောင်.. နာနာတာဆောင့်လိုးပါအဘရယ်…..” “ဗြစ်…ဖွတ်..ဖတ်ဖတ်……….” လိုးသံများနှင့်အတူ. တင်မာနွေး.စောက်ခေါင်းအတွင်း၌ ပူကနဲ..ပူကနဲဖြစ်ကာ.. သုတ်ရည်များဝင်ရောက်လာတော့သည်။ “အင့်…ဟင့်ဟင့်…သ..သမီးလဲ..ထပ်..ထပ်ပြီးပြန်ပြီတော့….” ဦးသငေ်းခန့်နင့်တင်မာနွေးတို့သည် ပန်းတိုင်သို့ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဝက်မှိန်း မှိန်းနေကြကာ အဖုတ်အတွင်းလီးကိုစိမ်လျက် တစိမ့်စိမ့်အရသာခံစားနသေလို လီးကို အစိမ်ခံလျက် စောက်ဖုတ်ကလည်း လီးအရသာကို တ‌မြေ့‌မြေ့ခံစားနေကြလေသည်။ အတန်ငယ် အမော‌ပြေ၍ လီးကပျော့ခွေထွက်ကျလာမှသာ “အဘ ရေဆေးကြရအောင်နော်” အေးလေ ဆေးကြတာပေါ့” နှစ်ဦးသားရသေန့်တစ်ဗူးစီကိုင်လျက် ပိတောက်ပင်အနီးဝန်းကျင်တွင် သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ကြလေတော့သည်။

ရေဆေးပြီးသွားသည့်အခါ မူလခုံပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကြလေသည်။ “ချိုချိုပြောတာမှန်တယ် အဘရဲ့” “ဘာလဲဟ နင်ကလဲ အရင်းမရှိ အဖျားမရှိ” “ဟီး ဟီး အဘကလဲ ချိုချိုက‌ သမီးကို ‌ပြောပြတယ် အဘက အသက်ကြီးပေမဲ့ လိုးနိုင်တုန်းပဲတဲ့” “အော် သမီးရယ် မလိုးရတာ နဲနြဲကာသွားပြီလေ သမီးကလဲ အစစအရာရာ စွဲဆောင်မှု ကောင်းနေတော့ နောက်တစ်ချီတောင် လိုးချင်သေးတယ်” “အောင်မယ် အောင်မယ် ကြိုတင်စရံ ချိတ်နေပြန်ပါပြီနော်” “အဟုတ်‌ပြောတာသမီးရဲ့ သမီး တင်တွေ ရင်တွေကတင်း တင်းရင်းရင်းနဲ့ အချိုးကျကျလေး ဖြစ်နေတော့ အဘလေ သမီးကို လိုးပြီးယင်း လိုးချင်ပဲကွာ” ဦးသောင်းခန့်သည် စကားတ‌ပြော‌ပြောနှင့် ဘယ်ဖက်ဘေးတွင် ကပ်ထိုင်နသေည့် တင်မာနွေး ၏နို့အုံကို အကျႌအပေါ်ကနေ ဆုပ်နယ်နေတော့သည် ။ “အဘ ချိုချိုနဲ့ ဘယ်နှယ်ခါတောင် လိုးပြီးပြီလဲ” “ဟာ ညည်းကလဲ လစ်ယင်လစ်သလို တွေ့နေကြတာ ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိမှာလဲ” “ဒါဆို အေးသီတာသိမ့်ကို လိုးတာလဲ မရေတွက်နိင်တော့ဘူးပေါ့ တော်တော်ဆိုးတဲ့ အဘ” တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏လီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ ဆွဲကိုင်ကာ ညှစ်ဆွဲ ဆွဲလိုက်သဖြင့် “အ–အ–‌ဖြေး‌ဖြေးလုပ်ပါဟ” ဦးသောင်းခန့်သည် ချော်လဲ လဲထိုင်လုပ်၍ တင်မာနွေးအဖုတ်ကို ညာလက်ဖြစ်နှိုက်လိုက်သည်။ ထမိန်အပေါ်ကနေ အဖုတ်ကို လျောတိုက် ပွတ်တိုက်နသေည့်အပြင် ဘယ်လက်ကလည်း တင်မာနွေး ၏ ဘယ်နိ ု့အုံကို ဖျစ်ညှစ်နယ်ဖတ်နေသည်။ “အို အဘ နော် သမီး အဝတ်အစားတွေ ‌ကြေမွကုန်ပါပြီ… ဟာ မရဘူး မရဘူး အဘ လဲ အဝတ်အစားတွေချွတ် သမီးလဲ ချွတ်မယ်” တင်မာနွေးသည်ဦးသောင်ခန့်လက်များကို တွန်းဖယ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားကို ချွတ်လသေည်။ ဦးသောင်းခန့်လည်း တင်မာနွေး၏ ကိုယ်လုံးတီးအလှကို ရင်သပ်ရှုမောစွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။

“ဟာ–အဘ ခြှတျလကှော သူမြားဟာကို လာငမျးနသေေးတယျ” ဦးသောငျးခနျ့လညျး ပုဆိုးကိုခြှတျကာ ခုံေါျတငျလိုကျသညျ။ ” ကွညျ့ လူလညျကွီး အငျ်ကြီကတြော့ မခြှတျဘူး” “လာပါ သမီး ရယျ အဘ ဂြာခငြျနပွေီ ” ” အဘ နောျ သမီး ကို ငရဲမပေးနဲ့” ” ငရဲမပေးဘူး လြှာပေးမှာ ဟ ” တငျမာနှေးခုံပေါျထိုငျသညျနှငျ့ ဦးသောငျးခနျ့သညျ‌ မွပေေါျဒူးထောကျကာ ပေါငျနှဈလုံးကွားသို ခေါငျးဝငျရလောကျလေးတော့သညျ။ ” အိုး—ဘယျလိုမှလဲ ‌ပွောမရ ဆိုမရ အငျ့_အ.အ–အိုး—” လကျမ နှဈဖကျဖွငျ့ အဖုတျနှ ုတျခမျးသားမြားကို ဖွဲကာ လြှာဖွငျ့ အထကျ/အောကျ စုနျ/ဆနျ ဂြာလတေော့သညျ။ ” အိုး–စုပျ–စုပျ–အစိကိုပါ သိမျးကွုံးစုပျလိုကျစမျးပါ အဘ ရယျ ” တငျမာနှေးသညျ ဦးသောငျးခနျ့၏ ဆံပငျမြားကို ဆုပျကိုငျယငျး ဖငျကွီး‌မွှောကျကွှ‌မွှောကျကွှဖငျ့ ကာမ အရညျမြားထှကျရနျ တာစူနပွေီဖဈသညျ။ ဦးသောငျးခနျ့က အစိကိုစုပျယငျး နို့သီးခေါငျးလေးမြားကို ပှ‌တျ‌ခွသေောအခါ တငျမာနှေးမှာ ထှနျ့ထှနျ့လူးလကြျ ” အီး–ဟ,ဟ–ပွီးပွီ အဘ‌ရေ ပွီးပွီ ” အဖုတျအတှငျးမှထှကျကလြာသညျ့ သုတျရညျမြား ဦးသောငျးခနျ့လြာဖွငျ့ ကွံုးလြှကျလတေော့သညျ။ စောကျရညျမြားမစငျတစငျ အခြိနျတှငျ ဦးသောငျးခနျ့သညျ မတျတပျထရပျပွီး သုတျရညျအရသာ‌ကွောငျ့ အနညျးငယျမာလာသညျ့ လီးကို ဂှငျးထုခိုငျးလသညျေ။ တငျမာနှေးလညျး ဂှငျးထုပေးယငျး (ကဈဆငျ)ဆွှဲကလသညျေ။ ငယျရှယျတောငျ့တငျးသညျ့ ဆနျ့ကငြျဖကျလိငျကို ထပျမံလိုးရတော့ မညျဆိုသော အသိစိတျ‌ကွောငျ့ လီးသညျ မကွာခငျ မာ‌ကွောလာလသေညျ။ တငျမာနှးလညျး (ကဈဆငျ)ဆှဲနစေ ဉျ အဘပါးစပျမှ မိမိစောကျရညျနံ့တှကေို ရနေ၏။ ခဏ အကွာတှငျ (ကဈဆငျ)ဆွှဲခငျးကို နားလိုကျကွပွီး လိုးရနျပွငျ ကွတော့သညျ။ ဦးသောငျးခနျ့သညျ တငျမာနှေး ၏ညာ‌ခွကေို မိမိဘယျပုခုံးပေါျ ထမျးလိုကျသညျ။

မိမိညာ‌ခြေကို ခုံပေါ်အားပြုလိုက်သည်။ ဟ,ပြဲဖြစ်သော စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့လီးထည့်ရန်ကြိုးစားစဉ် တင်မာနွေးက အလိုက်သိစွာ လီးကိုလှမ်းကိုင်ပြီး အဖုတ် ဝတေ့ပေေးလေသည်။ ပွင့်အာနသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့ဇွပ် –ဗြွတ် အသံနှင့်အတူ လီးက ‌ဖြောင့်တန်းစွာ ဝင်ရောက်လေတော့သည်။ အရှိန်ပြင်းစွာ တစ်ချက် အဆောင့်တွင် ” အွတ်–အင့် အင့် အ ဘ ချိုချိုနဲ့ အေးသီတာသိမ့်တို့ကိုရော ဒီလိုပဲ ဆောင့်လိုးသလား ” “အင်း တခါတလေတော့ ဆောင့်လိုးဖြစ်တာပေါ့ ” “ဟုတ်–အင်း–သမီး လဲ အဘ တချက်တချက် ဆောင့် ဆောင့် လိုးတာ– အ– ခံ ခံ လို့ကောင်းတယ်ရှင့်—” ဦးသောင်းခန့်သည် နို့ကိုပါ ကုန်းစို့လိုက်သဖြင့် “အိုး—-သ သ မီး ပြီ ပြီး ပြန်ပြီတော့—” တင်မာနွေးသည် ဦးသောင်းခန့်ခါးကို မမှီတမှီ လှမ်းဖက်ကာ နောက်ပေါင်တစ်ချောင်းကိုပါ ညာပုခုံးပေါ်တင်လိုက်သဖြင့် ဦးသောင်းခန့်လည်း ညာ‌ခြေကို အောက်ချလိုက်ရလေသည်။ အတင်းကာရော ဆွဲဖက်ထားကြသဖြင့် ဆီးခြုံခင်း ထိကပ်နေတော့၏။ နှစ်ဦးစလုံးစည်းချက်ညီညီ ဖင်ဝှေ့နေကြတော့သည်။ ထို့နောက် ဦးသောင်းခန့်က ‌ဖြေး‌ဖြေးမှန်မှန်လေး ပြန်လိုးယင်း စောက်ဖုတ်အတွင်းသို့သုတ်ရည်ပူများ ပန်းထုတ်နိုင်ရန် ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်လိုးရပြန်သည်။ ” အိုး—အင့် အင့် အ အင်း ဟင်း ပြီး ပြီး လိုက်တော့ အဘ—-” ပူကနဲ ပူကနဲ သုတ်ရည်များ အဖုတ်အတွင်းဝင်ချိန်နှင့် မရှေးမနှောင်းမှာတင် တင်မာနွေးလည်း တစ်ချီထပ်ပြီးပြန်သည်။ အတော်ကြာကြာ အနားယူကြပြီးနောက် တင်မာနွေးကို ခုံပေါ်တွင် ပုဇွန်ထုပ်ကွေးခိုင်းလျက် စိမ်လိုးကြပြန်လေပြီ။ ဦးသောင်းခန့်သည် ဤကဲ့သို့ သုံးဦးအား လိုးခဲ့ရခြင်း‌ကြောင့် ကောင်းမွန်သော အရသာထူးကိုရရှိခဲ့ရလေသည်။ ပြီးပါပြီ

တကယ်မမြင်ဘူးဖူးလား

ကျနော်ဆယ်တန်းလောက်က အမေကအိမ်မှာထမင်းချက်အဝတ်လျှော်လုပ်ပေးဖို့ ရပ်ကွက်ထဲက အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းလိုက်တယ် ပိုက်ဆံချေးငှါးထားတော့ လာကူလုပ်ပေးတယ် အိမ်ဖော်တော့မဟုတ်ဘူး အမေနဲ့အဖေကဈေးထဲမှာ ကုန်ခြောက်ရောင်းတော့ မနက်သွား ညနေပြန်နဲ့ အိမ်ကိစ္စလှည့်မကြည့်နိုင်ဘူး ကျနော့်အမတွေက တက္ကသိုလ်တက်နေကြပြီ အိမ်မှာကျနော်တစ်ယောက်တည်းပေါ့ စာလုပ်တာနဲ့အချိန်ကုန်နေတာပဲ အဲဒိအဒေါ်ကြီးရောက်လာတော့ …အဒေါ်ကြီးနာမည်က ဒေါ်မြင့်ရီ တစ်ရက်တစ်ရက်နဲ့ရင်းနှီးလာတော့ စကားပြောတာတွေက ပွင့်လင်းလာတယ်

“ကောင်လေးက လူပျိုလေးဆိုပြီး အတော်ညစ်ပတ်တာပဲ အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေကနံဟောင်နေတာပဲ” တဲ့ “ဒေါ်ကြီးနမ်းကြည့်လို့လား” “အေးပေါ့” “ဒေါ်ကြီးဘောင်းဘီကြတော့ရော” “ငါက အတွင်းခံမဝတ်ဘူးဟဲ့” “အတွင်းခံမဝတ်ရင် အောက်စလွတ်တော့ ပေါ်မှာပေါ့” “ပေါ်ပါစေ” အဲ့လို့ ကျနော်တို့အပြောအဆို တခါတလေကျတော့ “ကောင်လေးငါ့လက်မှာဆပ်ပြာတွေနဲ့မို့ ကျောကုန်းထဲဘာဝင်သွားလည်းမသိဘူး “ဆိုပြီးကြည့်ခိုင်းတယ် ဝတယ်ဆိုပေမဲ့ အဆီမရှိ အသားတွေကတင်းရင်းနေတာပဲ

ကျနော်လည်းဟိုပွတ်ဒီပွတ်လုပ်ရင်း တင်ပါးကြီးတွေကိုကိုငိခြင်လာမိတဲ့အထိလစိတ်ပြောင်းလာတယ် တရက်တော့ သူ့ယောကျ်ားအကြောင်းပြောနေတယ် “အိမ်ကမသာ စောက်ပတ်ရေတွေသောက်လာလို့ ငါဒီညအိမ်ပြန်မအိပ်ဘူး”လို့ပြောခဲ့တယ် “ငါ့စောက်ပတ်ရေသာသောက်လို့ ဟုတ်တယ်ဒီမသာကို ပညာပေးရမယ်” သူ့ဘာသူပြောသလိုနဲ့ ကျနော့်ကိုပြောတယ် “ဒေါ်မြင့်ရီ စောက်ပတ်ရေကမူးလို့လား” “မူးတာပေါ့ နံလွန်းလို့ နှာခေါင်းပါပိတ်သွားမယ်” အဲ့လို သူ့အိမ်ပြန်မအိပ်ဖူးဗျာ အဖေနဲ့အမေကညဘက်ဆို အစောကြီးအိပ်တာ အပေါ်ထပ်မှာ ဒေါ်မြင့်ရီက

ကျနော်နဲ့မျက်နှာခြင်းဆိုင်အမတွေနေတဲ့အခန်းမှာ ကျနော်စာကျက်နေတုန်း ကျနော့်အခန်းထဲဝင်လာပြီး “ဘယ်လိုမှန်းမသိဘူး အကြောတက်တာအိပ်မရဘူး” “ဆေးသောက်ပါလား” “ဆေးသောက်လို့မပျောဘူးနှိပ်မှ” ဆိုတော့ ကျနော် နှိပ်ပေးရမလားပေါ့ ကုတင်ပေါ်မှာတက်သလောက်မှတ်သလောက်နှိပ်ပေးတယ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကျနော့ထက်ကြီးတော့ မနည်းနှိပ်ရတယ် ကောင်းလိုက်တာ အား ကောင်းတယ်ဆိုတာကြီးပဲ ကုတင်ပေါ်မှာနှိပ်ရတာဆိုတော့ ဖီးကတက်နေတယ် လီးကိုတောင်လို့ပေါ့ တင်ပါးတွေကအစနှိပ်သလိုနဲ့ကိုင်ရတာအရသာ ပေါင်တွေကို ထမိန်ပေါ်ကနေနှိပ်ပေးတော့ အဖုတ်ကြီးကိုကိုငိခြင်တာမနည်းထိန်းထားရတယ် ကျနော့်လည်းပြန်နှိပ်ပေးတယ်

နို့ကြီးတွေနဲ့ထိလိုက် အတွေ့အထိကြောင့် ကျနော့်မှာ ဒုက္ခရောက်နေတယ် ပက်လက်လှန်လိုက်တဲ့ ပြီးမှ ဒုက္ခတွေ့တော့တယ် ငပဲက ပုဆိုးကြားကထောင်ထွက်လာတယ် ဒေါ်မြငိ့ရီကပေါင်တွင်းကြောလျှော့မယ်ဆိုပြီး လက်နဲ့ထိထိသွားတော့ ပိုဆိုးကုန်ရော “အားတော်ပြီ ” “နာလို့လား” “မဟုတ်ဘူး” “မဟုတ်ရင် ဆက်နှိပ်မယ်” ကျနော့်ဟာ ထနေတာ သိသိရက်နဲ့ လုပ်နေတာ ကျနော်လည်းမထူးတော့ဘူးဆိုပြီး ငြိမ်နေလိုက်တယ် တင်ပါးကြီးတွေကို လက်နဲ့ထိထားရတာရယ် ဒေါ်မြင့်ရီလက်က လာလာထိတာရယ်ကြောင့် အစွမ်းကုန်တောင်တက်လာတယ်

ကျနော်ကုန်းထတော့ “ဘာဖြစ်တာလဲ ” “ဆီးအောင့်လို့” ဆိုပြီးအိမ်သာထဲပြေးဝင်ထုပလိုက်တယ် နောက်နေ့ကျတော့ အထုပ်အပိုးနဲ့ အိမ်ရောက်လာတယ် “ဒီမသာကို တလလောက်ပညာပြရမယ် ခလေးတွေတော့ အမေ့အိမ်ပို့လိုက်ပြီ” ညဘက်ဒေါ်မြင့်ရီမလာရင် ကျနော်သူ့အခန်းကူးပြီး သွားအပြန်အလှန်နှိပ်ကြတယ် “ဆီးအောင့်သေးလား” “ဟင့်အင်းမအောင့်ပါဘူး ဒေါ်မြင့်ရီပေါင်ကြားကိုနှိပ်ရင် ကျနော့်ဟာတောင်လာလို့ အားနာတာနဲ့” “ယောကျ်ားပဲ ဒီလိုဖြစ်မှာပေါ့တဲ့” ကျနော်လည်းသွေးတိုးစမ်းကြည့်တယ် “ဒေါ်မြင့်ရီကျတော့ ကျနော့်လိုမဖြစ်ဘူးလား” “ဖြစ်တာပေါ့” တဲ့ တညတော့ ကျနော့်အခန်းမှာ လာလှဲနေရင်း အိပ်ပျော်နေတယ် အဖေနဲ့အမေကလည်း ညဘက်မရှိတဲ့ရက် ကျနော်နှိုးသေးတယ် နောက်တော့ ခြင်ထောင်ချပြီးဝင်အိပ်လိုက်တယ်

အိမ်သာကအိမ်ထဲမှာ မီးထွန်းထားရင်အပြင်ကသစ်ကြားကနေခြောင်းလို့ရတယ် ကျနော်အသာလိုက်ခြောင်းတော့ သူ့စောက်ပတ်ထဲကို လက်ညိုးနဲ့နိုက်လိုက် ကျနော့်လရည်တွေကို ကြည့်လိုက် နမ်းကြည့်လိုက်သေး ပြီးတော့ရေသေသေချာချာဆေးနေတယ် ကျနော်ကုတင်ပေါ်ပြန်လှဲနေရင်း တံခါးကဖွင့်ထားတော့ သူ့အခန်းထဲဝင်သွားတာတွေ့တယိ သူ့အခန်းထဲမှာပြန်အိပ်တာဖြစ်မှာလို့တွေးတော့ရင်ထဲဟာသွားသလိုပဲ ပြီးတော့မှ ထမိန်လဲနေတာတွေ့တယ် အခန်းတံခါးပိတ်သံကြားရပြီး ကုတင်ကသိမ့်ခနဲ လှုပ်သွားပြီး ဒေါ်မြင့်ရီတက်လာတယ် ဒီတခါတော့ ဖင်ပေးမအိပ်တော့ဘူး

မျက်နှာခြင်းဆိုင် ကျနော်လိုးတာအိပ်ခြင်ယောင်ဆောင်ပြီး ငြိမ်ခံနေတာကို တွေးမိတော့ လီးကပြန်မာလာတယ် ဒေါ်မြင့်ရီလက်ကလည်းကျနော့်ပေါင်ကြားနဲ့ကပ်နေတော့ လီးနဲ့သူ့လက်ကိုထိထားလိုက်တယ် လက်ထဲမရောက်ရောက်အောင်ကျနော်ကလည်းကျန်တယ် ဒေါ်မြင့်ရီလည်း မဝံ့မရဲကိုင်ထားတယ် ကျနော်လည်းပုဆိုးကိုလှန်ပြီး လီးကိုဒေါ်မြင့်ရီလက်ထဲကိုင်ထည့်ပေးလိုက်တယ် ပြီးတော့ပါးကို ရွှတ်ခနဲနမ်းရင်း နုတ်ခမ်းကိုပါစုပ်လိုက်တယ် ဒေါ်မြင့်ရီသက်ပြင်းချလိုက်တယ်“ဟင်းအိပ်မပျော်ဘူးလား.”အိပ်ပျော်နေရာကနိုးလာသလိုလိုနဲ့ “ကောင်လေး အတတ်ကောင်းတွေတက်နေတယ် ဒီကခလေးထင်တာ” “အိပ်တော့ ” “မအိပ်ခြင်တာဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ” “အဲတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ” ကျနော်လည်းဒဲ့ပြောလိုက်တယ် “လုပ်ခြင်သေးတယ်” “စောစောကလည်းလုပ်သေးတယ် လုပ်ခြင်သေးတာပဲလား”

“စောစောက သေသေချာချာမကြည့်လိုက်ရဘဲလုပ်ရလို့” “ဘာကြည့်ခြင်တာလဲ” ဒေါ်မြင့်ရီ စောက်ဖုတ်ကို” “တကတည်း .စောက်ဖုတ်များအထူးအဆန်းလုပ်လို့” “တခါမှမမြင်ဘူးလို့ပါဗျာ” “တကယ်မမြင်ဘူးဖူးလား” “တကယ်မမြင်ဘူးဖူးသာဆိုတယ် ဆရာကြီးကျနေတာပဲနော်ကောင်လေးမလွယ်ဘူး ပေါင်ကြီးကိုဖြဲပေးတယ် ထမိန်တော့မလှန်ပေးဘူး ထမိန်လှန်ပေးလေဆိုတော့ ရှက်စရာကြီးတဲ့ ကျနော်လည်းထမိန်ထဲခေါင်းထိုးဝင်ပြီး စောက်ဖုတ်ကြီးကိုကြည့်နေမိတယ် အမွှေးတွေကထူတော့ မနည်းကြည့်ရတယ် စောက်ဖုတ်နံကလည်းရင်တွေခုန်စေတယ်

ကြည့်ဖူးတဲ့အပြာကားကိုသတိရသွားပြီး လျှာနဲ့ထိုးကြည့်လိုက် စောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းပြာပြာကြီးထဲလျှာကိုထိုးသွားပြီး ယက်တော့ “အမလေး ကောင်လေးဘာလုပ်နေတာလဲထွက် ငရဲတွေကြီးတော့မယ်အတင်းတွန်းတယ် ကျနော်ကလည်း အရှိန်တက်နေတော့ တငိပါးကိုဖက်ပြီး ကပ်ထားလိုက်တယ် ကျနော်ဖိယက်ပလိုက်တယ် အရှူံးပေးလိုက်တာလား ကြိုက်သွားတာလားမသိဘူး ခြေနှစ်လုံးလျှော့ချပြီးငြိမ်သွားတော့မှ အစကပြန်ယက်ပေးတယ် နူးနူးညံညံကလေး အစိကြီးကလည်းပြူးနေတာပဲ ဒေါ်မြင့်ရီထမိန်ကို ဆွဲလှန်လိုက်ပြီး ကျနော့်ခေါင်းကိုကိုင်လာတယ် ပြီးတော့ ပွတ်လာတယ် “ဟင်း ဟင်း ဟင်း .” ငြီးသံတွေထွက်လာတော့ ယက်ရတာပိုကောင်းလာတယ်

“လူကို မြောက်အောင်မလုပ်နဲ့ မောင်ရယ်” “တကယ်ပြောတာ” ညဖက်ရောက်တော့ ဒေါ်မြင့်ရီနဲ့ကျနော်လိုးကြတယ် နေ့ဘက်လူရှင်းရင် အိမ်ပေါ်မှာတက်လိုးတယ် လင်မယားလိုပဲ အမေတို့အဖေတို့ရှေ့မှာအနေအထိုင်ဆင်ခြင်တော့ မရိပ်မိဘူး တလလောက်သူ့အိမ်မပြန်ဘူး အိမ်ပြန်ပြီးတစ်ပတ်လောက်ထိ သူ့ယောကျ်ားကိုမပေးဘူး သူ့ယောကျ်ားအရက်မသောက်ဘဲ သူ့စိတ်တိုင်းကျနေတော့မှ ပေးသတဲ့ ကျနော့်ကိုတော့ နေ့ခင်းဘက်ပေးတယ် မကြာဘူး ကျနော့်ကိုပြောတယ် “ယောကျ်ား ကျမရာသီမလာတော့ဘူး ဗိုက်ကြီးပြီနဲ့တူတယ် ရှင်တာဝန်ယူရမယ်” တဲ့ “အာ့ဆို ခိုးပြေးကြမယ်” ဆိုတော့ ကျနော့်ကိုနမ်းတယ် “နောက်တာပါ ဒီကလင်လေးလို ခလေးချောချောလေးလိုခြင်လို့ ဆေးမသောက်ဘဲနေတာတဲ့” ဗိုက်ကြီးပြီးကိုယ်ဝန်ရင့်လာတော့ အိမ်ကိုမလာတော့ဘူး

ခလေးမွေးတာတောင်ကျနော်မသိရ သူ့အမေရှိရာ ရွာပြောင်းသွားတယ်တဲ့ ကျနော်မိန်းမရပြီး ခလေး၂ယောက်လောက်ရတော့မှ ပြန်တွေ့တယ် ဝပြီးတောင့်လာတာကလွဲလို့ အရင်အတိုင်းပဲ သူ့ယောကျ်ားသေသွားပြီတဲ့ အသားဖြူဖြူနဲ့ကျောင်းကပြန်လာတဲ့ ဆယ်နှစ်အရွယ်ခလေးကို မေးငေါ့ပြတယ် “တော့်ဟာ” “တော့်လက်ချက်”တဲ့ ကျနော်ခလေးအတွက်ငွေထောက်ပံ့ပေးတယ် ကျနော်ခရီးသွားစရာနဲ့ကြုံတဲ့အခိုက်မှာ ဒေါ်မြင့်ရီကို ချိန်းပြီးခေါ်သွားတယ် ဟိုတယ်မှာ ၁ပတ်လောက်တည်းပြီးဆော်ကြတယ်သူ့အိမ်မှာတော့ တစ်ပတ်မှတခါလောက် ဒီတခါတော့ ဗိုက်ကြီးလို့မဖြစ်တော့ ၂ယောက်စလုံးဆင်ခြင်ရတော့တယ်။…ပြီးပါပြီ

Zawgyi
ကျနော်ဆယ်တန်းလောက်က အမေကအိမ်မှာထမင်းချက်အဝတ်လျှော်လုပ်ပေးဖို့ ရပ်ကွက်ထဲက အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းလိုက်တယ် ပိုက်ဆံချေးငှါးထားတော့ လာကူလုပ်ပေးတယ် အိမ်ဖော်တော့မဟုတ်ဘူး အမေနဲ့အဖေကဈေးထဲမှာ ကုန်ခြောက်ရောင်းတော့ မနက်သွား ညနေပြန်နဲ့ အိမ်ကိစ္စလှည့်မကြည့်နိုင်ဘူး ကျနော့်အမတွေက တက္ကသိုလ်တက်နေကြပြီ အိမ်မှာကျနော်တစ်ယောက်တည်းပေါ့ စာလုပ်တာနဲ့အချိန်ကုန်နေတာပဲ အဲဒိအဒေါ်ကြီးရောက်လာတော့ …အဒေါ်ကြီးနာမည်က ဒေါ်မြင့်ရီ တစ်ရက်တစ်ရက်နဲ့ရင်းနှီးလာတော့ စကားပြောတာတွေက ပွင့်လင်းလာတယ်

“ကောင်လေးက လူပျိုလေးဆိုပြီး အတော်ညစ်ပတ်တာပဲ အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေကနံဟောင်နေတာပဲ” တဲ့ “ဒေါ်ကြီးနမ်းကြည့်လို့လား” “အေးပေါ့” “ဒေါ်ကြီးဘောင်းဘီကြတော့ရော” “ငါက အတွင်းခံမဝတ်ဘူးဟဲ့” “အတွင်းခံမဝတ်ရင် အောက်စလွတ်တော့ ပေါ်မှာပေါ့” “ပေါ်ပါစေ” အဲ့လို့ ကျနော်တို့အပြောအဆို တခါတလေကျတော့ “ကောင်လေးငါ့လက်မှာဆပ်ပြာတွေနဲ့မို့ ကျောကုန်းထဲဘာဝင်သွားလည်းမသိဘူး “ဆိုပြီးကြည့်ခိုင်းတယ် ဝတယ်ဆိုပေမဲ့ အဆီမရှိ အသားတွေကတင်းရင်းနေတာပဲ

ကျနော်လည်းဟိုပွတ်ဒီပွတ်လုပ်ရင်း တင်ပါးကြီးတွေကိုကိုငိခြင်လာမိတဲ့အထိလစိတ်ပြောင်းလာတယ် တရက်တော့ သူ့ယောကျ်ားအကြောင်းပြောနေတယ် “အိမ်ကမသာ စောက်ပတ်ရေတွေသောက်လာလို့ ငါဒီညအိမ်ပြန်မအိပ်ဘူး”လို့ပြောခဲ့တယ် “ငါ့စောက်ပတ်ရေသာသောက်လို့ ဟုတ်တယ်ဒီမသာကို ပညာပေးရမယ်” သူ့ဘာသူပြောသလိုနဲ့ ကျနော့်ကိုပြောတယ် “ဒေါ်မြင့်ရီ စောက်ပတ်ရေကမူးလို့လား” “မူးတာပေါ့ နံလွန်းလို့ နှာခေါင်းပါပိတ်သွားမယ်” အဲ့လို သူ့အိမ်ပြန်မအိပ်ဖူးဗျာ အဖေနဲ့အမေကညဘက်ဆို အစောကြီးအိပ်တာ အပေါ်ထပ်မှာ ဒေါ်မြင့်ရီက

ကျနော်နဲ့မျက်နှာခြင်းဆိုင်အမတွေနေတဲ့အခန်းမှာ ကျနော်စာကျက်နေတုန်း ကျနော့်အခန်းထဲဝင်လာပြီး “ဘယ်လိုမှန်းမသိဘူး အကြောတက်တာအိပ်မရဘူး” “ဆေးသောက်ပါလား” “ဆေးသောက်လို့မပျောဘူးနှိပ်မှ” ဆိုတော့ ကျနော် နှိပ်ပေးရမလားပေါ့ ကုတင်ပေါ်မှာတက်သလောက်မှတ်သလောက်နှိပ်ပေးတယ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကျနော့ထက်ကြီးတော့ မနည်းနှိပ်ရတယ် ကောင်းလိုက်တာ အား ကောင်းတယ်ဆိုတာကြီးပဲ ကုတင်ပေါ်မှာနှိပ်ရတာဆိုတော့ ဖီးကတက်နေတယ် လီးကိုတောင်လို့ပေါ့ တင်ပါးတွေကအစနှိပ်သလိုနဲ့ကိုင်ရတာအရသာ ပေါင်တွေကို ထမိန်ပေါ်ကနေနှိပ်ပေးတော့ အဖုတ်ကြီးကိုကိုငိခြင်တာမနည်းထိန်းထားရတယ် ကျနော့်လည်းပြန်နှိပ်ပေးတယ်

နို့ကြီးတွေနဲ့ထိလိုက် အတွေ့အထိကြောင့် ကျနော့်မှာ ဒုက္ခရောက်နေတယ် ပက်လက်လှန်လိုက်တဲ့ ပြီးမှ ဒုက္ခတွေ့တော့တယ် ငပဲက ပုဆိုးကြားကထောင်ထွက်လာတယ် ဒေါ်မြငိ့ရီကပေါင်တွင်းကြောလျှော့မယ်ဆိုပြီး လက်နဲ့ထိထိသွားတော့ ပိုဆိုးကုန်ရော “အားတော်ပြီ ” “နာလို့လား” “မဟုတ်ဘူး” “မဟုတ်ရင် ဆက်နှိပ်မယ်” ကျနော့်ဟာ ထနေတာ သိသိရက်နဲ့ လုပ်နေတာ ကျနော်လည်းမထူးတော့ဘူးဆိုပြီး ငြိမ်နေလိုက်တယ် တင်ပါးကြီးတွေကို လက်နဲ့ထိထားရတာရယ် ဒေါ်မြင့်ရီလက်က လာလာထိတာရယ်ကြောင့် အစွမ်းကုန်တောင်တက်လာတယ်

ကျနော်ကုန်းထတော့ “ဘာဖြစ်တာလဲ ” “ဆီးအောင့်လို့” ဆိုပြီးအိမ်သာထဲပြေးဝင်ထုပလိုက်တယ် နောက်နေ့ကျတော့ အထုပ်အပိုးနဲ့ အိမ်ရောက်လာတယ် “ဒီမသာကို တလလောက်ပညာပြရမယ် ခလေးတွေတော့ အမေ့အိမ်ပို့လိုက်ပြီ” ညဘက်ဒေါ်မြင့်ရီမလာရင် ကျနော်သူ့အခန်းကူးပြီး သွားအပြန်အလှန်နှိပ်ကြတယ် “ဆီးအောင့်သေးလား” “ဟင့်အင်းမအောင့်ပါဘူး ဒေါ်မြင့်ရီပေါင်ကြားကိုနှိပ်ရင် ကျနော့်ဟာတောင်လာလို့ အားနာတာနဲ့” “ယောကျ်ားပဲ ဒီလိုဖြစ်မှာပေါ့တဲ့” ကျနော်လည်းသွေးတိုးစမ်းကြည့်တယ် “ဒေါ်မြင့်ရီကျတော့ ကျနော့်လိုမဖြစ်ဘူးလား” “ဖြစ်တာပေါ့” တဲ့ တညတော့ ကျနော့်အခန်းမှာ လာလှဲနေရင်း အိပ်ပျော်နေတယ် အဖေနဲ့အမေကလည်း ညဘက်မရှိတဲ့ရက် ကျနော်နှိုးသေးတယ် နောက်တော့ ခြင်ထောင်ချပြီးဝင်အိပ်လိုက်တယ်

အိမ်သာကအိမ်ထဲမှာ မီးထွန်းထားရင်အပြင်ကသစ်ကြားကနေခြောင်းလို့ရတယ် ကျနော်အသာလိုက်ခြောင်းတော့ သူ့စောက်ပတ်ထဲကို လက်ညိုးနဲ့နိုက်လိုက် ကျနော့်လရည်တွေကို ကြည့်လိုက် နမ်းကြည့်လိုက်သေး ပြီးတော့ရေသေသေချာချာဆေးနေတယ် ကျနော်ကုတင်ပေါ်ပြန်လှဲနေရင်း တံခါးကဖွင့်ထားတော့ သူ့အခန်းထဲဝင်သွားတာတွေ့တယိ သူ့အခန်းထဲမှာပြန်အိပ်တာဖြစ်မှာလို့တွေးတော့ရင်ထဲဟာသွားသလိုပဲ ပြီးတော့မှ ထမိန်လဲနေတာတွေ့တယ် အခန်းတံခါးပိတ်သံကြားရပြီး ကုတင်ကသိမ့်ခနဲ လှုပ်သွားပြီး ဒေါ်မြင့်ရီတက်လာတယ် ဒီတခါတော့ ဖင်ပေးမအိပ်တော့ဘူး

မျက်နှာခြင်းဆိုင် ကျနော်လိုးတာအိပ်ခြင်ယောင်ဆောင်ပြီး ငြိမ်ခံနေတာကို တွေးမိတော့ လီးကပြန်မာလာတယ် ဒေါ်မြင့်ရီလက်ကလည်းကျနော့်ပေါင်ကြားနဲ့ကပ်နေတော့ လီးနဲ့သူ့လက်ကိုထိထားလိုက်တယ် လက်ထဲမရောက်ရောက်အောင်ကျနော်ကလည်းကျန်တယ် ဒေါ်မြင့်ရီလည်း မဝံ့မရဲကိုင်ထားတယ် ကျနော်လည်းပုဆိုးကိုလှန်ပြီး လီးကိုဒေါ်မြင့်ရီလက်ထဲကိုင်ထည့်ပေးလိုက်တယ် ပြီးတော့ပါးကို ရွှတ်ခနဲနမ်းရင်း နုတ်ခမ်းကိုပါစုပ်လိုက်တယ် ဒေါ်မြင့်ရီသက်ပြင်းချလိုက်တယ်“ဟင်းအိပ်မပျော်ဘူးလား.”အိပ်ပျော်နေရာကနိုးလာသလိုလိုနဲ့ “ကောင်လေး အတတ်ကောင်းတွေတက်နေတယ် ဒီကခလေးထင်တာ” “အိပ်တော့ ” “မအိပ်ခြင်တာဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ” “အဲတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ” ကျနော်လည်းဒဲ့ပြောလိုက်တယ် “လုပ်ခြင်သေးတယ်” “စောစောကလည်းလုပ်သေးတယ် လုပ်ခြင်သေးတာပဲလား”

“စောစောက သေသေချာချာမကြည့်လိုက်ရဘဲလုပ်ရလို့” “ဘာကြည့်ခြင်တာလဲ” ဒေါ်မြင့်ရီ စောက်ဖုတ်ကို” “တကတည်း .စောက်ဖုတ်များအထူးအဆန်းလုပ်လို့” “တခါမှမမြင်ဘူးလို့ပါဗျာ” “တကယ်မမြင်ဘူးဖူးလား” “တကယ်မမြင်ဘူးဖူးသာဆိုတယ် ဆရာကြီးကျနေတာပဲနော်ကောင်လေးမလွယ်ဘူး ပေါင်ကြီးကိုဖြဲပေးတယ် ထမိန်တော့မလှန်ပေးဘူး ထမိန်လှန်ပေးလေဆိုတော့ ရှက်စရာကြီးတဲ့ ကျနော်လည်းထမိန်ထဲခေါင်းထိုးဝင်ပြီး စောက်ဖုတ်ကြီးကိုကြည့်နေမိတယ် အမွှေးတွေကထူတော့ မနည်းကြည့်ရတယ် စောက်ဖုတ်နံကလည်းရင်တွေခုန်စေတယ်

ကြည့်ဖူးတဲ့အပြာကားကိုသတိရသွားပြီး လျှာနဲ့ထိုးကြည့်လိုက် စောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းပြာပြာကြီးထဲလျှာကိုထိုးသွားပြီး ယက်တော့ “အမလေး ကောင်လေးဘာလုပ်နေတာလဲထွက် ငရဲတွေကြီးတော့မယ်အတင်းတွန်းတယ် ကျနော်ကလည်း အရှိန်တက်နေတော့ တငိပါးကိုဖက်ပြီး ကပ်ထားလိုက်တယ် ကျနော်ဖိယက်ပလိုက်တယ် အရှူံးပေးလိုက်တာလား ကြိုက်သွားတာလားမသိဘူး ခြေနှစ်လုံးလျှော့ချပြီးငြိမ်သွားတော့မှ အစကပြန်ယက်ပေးတယ် နူးနူးညံညံကလေး အစိကြီးကလည်းပြူးနေတာပဲ ဒေါ်မြင့်ရီထမိန်ကို ဆွဲလှန်လိုက်ပြီး ကျနော့်ခေါင်းကိုကိုင်လာတယ် ပြီးတော့ ပွတ်လာတယ် “ဟင်း ဟင်း ဟင်း .” ငြီးသံတွေထွက်လာတော့ ယက်ရတာပိုကောင်းလာတယ်

“လူကို မြောက်အောင်မလုပ်နဲ့ မောင်ရယ်” “တကယ်ပြောတာ” ညဖက်ရောက်တော့ ဒေါ်မြင့်ရီနဲ့ကျနော်လိုးကြတယ် နေ့ဘက်လူရှင်းရင် အိမ်ပေါ်မှာတက်လိုးတယ် လင်မယားလိုပဲ အမေတို့အဖေတို့ရှေ့မှာအနေအထိုင်ဆင်ခြင်တော့ မရိပ်မိဘူး တလလောက်သူ့အိမ်မပြန်ဘူး အိမ်ပြန်ပြီးတစ်ပတ်လောက်ထိ သူ့ယောကျ်ားကိုမပေးဘူး သူ့ယောကျ်ားအရက်မသောက်ဘဲ သူ့စိတ်တိုင်းကျနေတော့မှ ပေးသတဲ့ ကျနော့်ကိုတော့ နေ့ခင်းဘက်ပေးတယ် မကြာဘူး ကျနော့်ကိုပြောတယ် “ယောကျ်ား ကျမရာသီမလာတော့ဘူး ဗိုက်ကြီးပြီနဲ့တူတယ် ရှင်တာဝန်ယူရမယ်” တဲ့ “အာ့ဆို ခိုးပြေးကြမယ်” ဆိုတော့ ကျနော့်ကိုနမ်းတယ် “နောက်တာပါ ဒီကလင်လေးလို ခလေးချောချောလေးလိုခြင်လို့ ဆေးမသောက်ဘဲနေတာတဲ့” ဗိုက်ကြီးပြီးကိုယ်ဝန်ရင့်လာတော့ အိမ်ကိုမလာတော့ဘူး

ခလေးမွေးတာတောင်ကျနော်မသိရ သူ့အမေရှိရာ ရွာပြောင်းသွားတယ်တဲ့ ကျနော်မိန်းမရပြီး ခလေး၂ယောက်လောက်ရတော့မှ ပြန်တွေ့တယ် ဝပြီးတောင့်လာတာကလွဲလို့ အရင်အတိုင်းပဲ သူ့ယောကျ်ားသေသွားပြီတဲ့ အသားဖြူဖြူနဲ့ကျောင်းကပြန်လာတဲ့ ဆယ်နှစ်အရွယ်ခလေးကို မေးငေါ့ပြတယ် “တော့်ဟာ” “တော့်လက်ချက်”တဲ့ ကျနော်ခလေးအတွက်ငွေထောက်ပံ့ပေးတယ် ကျနော်ခရီးသွားစရာနဲ့ကြုံတဲ့အခိုက်မှာ ဒေါ်မြင့်ရီကို ချိန်းပြီးခေါ်သွားတယ် ဟိုတယ်မှာ ၁ပတ်လောက်တည်းပြီးဆော်ကြတယ်သူ့အိမ်မှာတော့ တစ်ပတ်မှတခါလောက် ဒီတခါတော့ ဗိုက်ကြီးလို့မဖြစ်တော့ ၂ယောက်စလုံးဆင်ခြင်ရတော့တယ်။…ပြီးပါပြီ

မယားချောလေးထားထား

အားးးးးးးကောင်းလိုက်တာ ဆောင့်ပါ နာနာလေးဆောင့်ပေးပါ” ဒီအသံဟာ လိင်ဆက်ဆံတဲ့နေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားမှုရသတေးသွားတစ်ခု အသံပိုင်ရှင်ကတော့ ”မိုးထပ်မြင့် ကုမ္ပဏီ”ပိုင်ရှင် ဦးစောမိုးရဲ့ဇနီး ဒေါ်ထားထားဆိုတဲ့ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင် မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အသံပါ ဒေါ်ထားထားဟာ အသက်ကြီးတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ယူရခြင်းအကြောင်းကတော့ အဓိက ပိုက်ဆံကြောင့်ပေါ့ သူတို့အိမ်ထောင်သက်က အခုဆို ၁၀ နှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ ဒီညပေါ့ ဦးစောမိုးက မိုးထပ်မြင့်ရဲ့အ ကြီးကဲ တစ်ယောက်ပါ အသက်ကတော့ ၆၀ နားကပ်နေပီးပေါ့ သူ့ဇနီးထားထားနဲ့ သူနဲ့ က အသက်အတော်ကွာတဲ့အတွက် ဇနီးချောကို မျက်နှာမငယ်ရအောင်ထားတဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့ ဘာဖြစ်ချင်သလဲ ဘာလုပ်ချင်သလဲ ဘာမဆိုလိုက်လျောဖို့အသင့်ပြင်ထားတဲ့သူ ဦးစောမိုးဟာ ဒေါ်ထားထားကို အရမ်းချစ်တယ် အရမ်းချစ်သလို အရမ်းလည်း ကာမစိတ်ထန်တဲ့သူတစ်ယောက် ဒေါ်ထားထားကလည်း ကာမနဲ့ပက်သတ်ရင် အရမ်းကြိုက် အရမ်းနှစ်သက်တယ် စညားတဲ့အချိန်တုန်းကဆို မနားတမ်းမိုးလင်းပေါက်ဆွဲတဲ့နေ့တွေတောင်ပါတယ်

ဒေါ်ထားထားက ဏှာထန်တဲ့မိန်းမလို့ခေါ်ရင်ပိုမှန်တယ်လေ ဦးစောမိုးနဲ့ မညားခင် ရည်းစား ၃ ယောက်လောက်နဲ့ ဖြစ်ဖူးတဲ့အတွက် ယောက်ျားအထာနပ်သလို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ ကောင်းကောင်းသိတယ်လေ ဒေါ်ထားထားရဲ့ ပုံစံလေးကို မြင်ယောင်ကြည့်ချင်နေပီထင်တယ် အသက်က ၄၀ နားကပ်ပီဆိုပေမယ့် ဘော်ဒီက ၃၀ စွန်းရုံလောက်ပဲ ထင်ရတာလေ သူမလမ်းလျှောက်တိုင်း ဘယ်ညာယိမ်းနွဲ့တဲ့ တင်လုံးလုံးတွေ နှစ်မွှာအသဲလို့တင်စားလောက်တဲ့ ရင်သားတွေ စိုပြည်ကျစ်လစ်တဲ့ အသားအရည်နဲ့ ပုရိသတွေကို ဆွဲငင်နိုင်တဲ့ ခါးသေးရင်ချည် မိန်းမတစ်ယောက်ပေါ့ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက တစ်ကျောင်းလုံးရဲ့ မယ်ဘွဲ့ ကွင်း ဘွဲ့အပ်နှင်းခံရတဲ့ သူမ မာနကြီးသလောက် တဏှာထန်တဲ့သူမက ကျောင်းမှာတင်မက အပြင်မှာပါ ထည်လဲတွဲခဲ့တာလေ ဒါပေမယ့် တော်ရုံယောက်ျားတော့ အနားကပ်ခံခဲ့သူမဟုတ်ဖူး ချမ်းသာတဲ့ သားတွေ အာဏာပိုင်တဲ့ သူတွေမှ ရွေးတွဲခဲ့တာလေ နောက်ဆုံး အိမ်ထောင်ပြုတော့လဲ သူမ အလိုကို လိုက်လျောနိုင်သူ နိုင်ချင်တိုင်း နိုင်လို့ရသူ အသက်ကြီးကြီး ဘောစိဦးစောမိုးမှ ရွေးချယ်ခဲ့တာလေ ဦးစောမိုးက အသက်ကြီးတယ်လို့ ပြောရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ အသက်က ၅၀ ကျော်လောက်ပဲ ထင်ရတာလေ သူရဲ့လိင်ဆက်ဆံပုံကလည်း သူများနဲ့မတူ တမူထူးခြားတယ်လေ

ဒေါ်ထားထားခိုက်တဲ့အချက်ကလည်း အလိုးသန်းတဲ့အချက်ပါပဲ သူမကို အပီးဆွဲတဲ့အချိန်ဆို စောက်ရည်တွေ ထွက်တာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းတောင် မရည်တွက်နိုင်ဘူးလေ။ ဒါ့ကြောင့်လဲ ဦးစောမိုးကို စွဲလမ်းနေခဲ့တာပေါ့ ဦးစောမိုးကလည်း မယားငယ်ငယ်လေးယူထားတဲ့သူဆိုတော့ ဆေးဝါးတွေ မှီဝဲနေရတာပေါ့ ကျန်းမာရေးလည်းလိုက်စားခဲ့တော့ ၁၀ နှစ်ကြာပေမယ့် အလိုးမပျက်ခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် ဒီညတော့…… ”အအ ဦး လိုးလေကွာ မနားနဲ့ နာနာလေး ထားကို ဆောင့်လိုးပေးကွာ” ”ကလေးရယ် ဦးလည်း လိုးနေတာပဲကွာ အားးးးရွှီးးးး” ”ဦးနော် မနားနဲ့ ဒီည ထား တအားစိတ်လာနေတာ ဒီညက အထိမ်းမှတ်ညလေ ဦးရဲ့” ”အင်းပါ ကလေးရယ် ဦး ကလေးကို တအားလိုးပါ့မယ် ” ”အာ့ကြောင့် ဦးကို ထားအရမ်းချစ် အရမ်းစွဲနေမိတာပေါ့လို့ အအ ဦးးးးရွှီးးးးကောင်းလိုက်တာ ထိတယ် ဟုတ်ပြီ” ”အားးးးးဦးရေ အားးးးးကောင်းတယ် တအားကောင်းတယ်ကွာ ဦးလီးကြီးကို မထုတ်ပဲ နှစ်ပေးပီးညှောင့်ကွာ ”

”ကလေး ကောင်းလားးးးအားးး” ”ဟုတ် ထား အရမ်းကောင်းနေပီး ပီးခါနီးလာပြီ ဦးးး ဆောင့်ပါ အားးးရွှီးးးး” ဦးစောမိုးလည်း မယားချောလေးကောင်းဖို့ အတွက် အမောဆို့မတက်ဖြစ်နေပေမယ့် ဟန်ကိုယ့်ပြီး ပြီးအောင်လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ ပြင်ရတော့တာပေါ့ အချက် ၃၀ လောက်မနားတမ်း အဆက်မပြတ် လိုးပေးလိုက်တာ မယားချောလေး ဖင်ကော့လာတယ် ဆိုရင်ပဲ သုမ ပြီးတော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်ပြီလေ ဒါ့ကြောင့် အရှိန်ကိုထပ်ပြီး လိုးပေးလိုက်တာ အိပ်ယာပေါ်ကို ဖင်ပြန်ကျတယ် ဆိုရင်ပဲ ”အားးးးရွှီးးးကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ် အရမ်းကောင်းတာပဲ ထားလေ ဦးကို အရမ်းချစ်တယ် သိလားးး”ဆိုပီး ဦးစောမိုးရဲ့ ကိုယ်ကြီးကို ဖက်ပီး အနမ်းတွေ ပေးနေတဲ့ မယားချောလေးထားထားကို ကြည့်ပြီး ပြုံးမိတယ်လေ ”အော် ငါလည်း ဇရာထောင်းလာပြီပဲ အရင်လို အမောမခံနိုင်တော့ ဘူးးး”လို့ စဉ်းစားရင်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်လေ……

ဒေါ်ထားထား မနက်အိပ်ယာနိုးတော့ မနက် ၉ နာရီထိုးနေပီး ဘေးဘီလှည့်ကြည့်တော့ ဦးကမရှိတော့ဘူး ဒါနဲ့ အိပ်ယာပေါ်က ဆင်း ရေချိုးခန်းထဲ မျက်နှာသစ် ညက ရေမဆေးပဲ အိပ်ခဲ့မိတဲ့အတွက် စောက်ဖုတ်ကို ရေနဲ့ စင် အောင်ဆေးလိုက်တယ် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးတော့မှ အောက်ထပ်ကို မနက်စာစားဖို့ ဆင်းလာလိုက်တယ်လေ အိမ်မှာက လူပို သိပ်မထားဘူးလေ ထမင်းချက် အဒေါ်ကြီး မတင့်နဲ့ အိမ်ဖော်မလေး မိယွန်း ဒေါ်ထားထားရဲ့ ဒရိုက်ဘာ ဦးဘကျော် ခြံစောင့် ဖိုးတာပဲ ရှိတယ်လေ … ”မမကြီး မိယွန်း ဘာလုပ်ပေးရမလဲဟင်” ”အော် အေး ဘာမှ မလုပ်ပေးနဲ့တော့ မိယွန်း လုပ်စရာရှိတာသာ သွားလုပ် ” ”ဟုတ်ကဲ့ မမကြီး” မိယွန်းတစ်ယောက်ထွက်သွားမှ စားစရာရှိတာ စားပြီး ခြံထဲ ဆင်းပြီးလမ်းလျှောက်ဦးမှပဲ ဆိုပီး ခြံထဲ ဆင်းလာခဲ့တယ် ခြံထဲ လမ်းလျှောက်နေရင်းနဲ့ မျက်စိက ဟိုဘက်ခြံကို လှမ်းကြည့်မိလိုက်တယ်

ဟင် ဟိုဘက်ခြံမှာ လူတွေပါလားးလူသစ်တွေထင်တယ် ဒီလိုနဲ့ ဆက်မကြည့်တော့ပဲ အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာပြီး ဖုန်းဖွင့်ပြီး သတင်းလျှောက်ဖတ်နေခဲ့မိတယ် ဒေါ်ထားထား က ဖေ့ဘွတ်အကောင့် တစ်ခုကို ယောက်ျားမသိခင် ခိုးဖွင့်ထားတယ် ဦးစောမိုး သိသားလည်း ဘာမှမဖြစ်တာသိပေမယ့် ယခုဖွင့် ထားတဲ့ အကောင့်က ဆက်စ် အကောင့် စာအုပ်နဲ့ တင်သမျှ အောကားတွေကြည့်ဖို့ သက်သက် ဖွင့်ထားတာလေ ဒါ့ကြောင့် ဦးစောမိုးကို မသိစေချင်ဘူးလေ အကောင့်ထဲမှာလည်း မိန်းကလေးထပ် ယောက်ျားလေးတွေက ပိုများတယ်လေ တစ်ခါတလေ မိတ်ဖွဲ့လွှာတွေ ရောက်ပေမယ့် တစ်ခုကိုမှ စကားပြန်မပြောခဲ့ဘူး ဒါ့ကြောင့် တချို့က မာနကြီးတယ် မခင်တာလားနဲ့ အမျိုးမျိုးပြောကြတယ်လေ ဒေါ်ထားထားကလည်း ဂရုမစိုက်ပေါင် ဒီအကောင့်ကို သုံးတာဟာ စာအုပ်နဲ့ အောကား ကြည့်ဖို့လေ တစ်ခါတလေ ဖီးလ်ဖြစ်နေတဲ့အခါ စာအုပ်ဖတ်ရင်း အောကား ကြည့်ရင်း လက်သုံးလိုက်တယ်လေ ဒီလောက်ပဲပေါ့ မဟုတ်ဖူးလားးး

ညက လိုသလောက်ပန်းတိုင်မရောက်ခဲ့တော့ အခု စာအုပ်ဖတ်ပြီး ဖီးလ်ဖြစ်ဖို့ လက်သုံးဖို့ အခန်းတံခါးပိတ်ပြီး အိပ်ယာပေါ်မှာ စာအုပ်ကောင်းတစ်ပုဒ်ရှာပြီး ဖတ်ဖို့ ဖုန်းကို လိုင်းဖွင့်ပြီး စာအုပ်တွေကို ရှာနေမိတယ်လေ စာအုပ်ဖတ်ဖို့ ရှာပုံတော် ဖွင့်ခဲ့တာပေါ့ နာရီဝတ်လောက် စာအုပ်ဖတ်ပီးတော့ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း လက်နဲ့ဆွနေတာလေ အပြင်က တံခါးခေါက်ပြီး ”မမကြီး နေ့လည်စာ စားလို့ရပါပြီရှင့်”ဆိုတဲ့ မိယွန်းရဲ့အသံကြောင့်လာသမျှဖီးလ်တွေ အကုန်ပျောက်သွားလို့ စိတ်တိုလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း ဒါနဲ့ ”အေး လာပြီဟေ့ ” ဒေါ်ထားထားလည်း အရည်စိုနေတဲ့ ထမီကိုချွတ်ပြီး ခြင်းထဲထည့် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ပြီး ရေဆေးကြောပြီး အဝတ်စားလဲပြီး ထမင်းစားခန်းထဲ ထွက်လာခဲ့တယ်လေ မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ ဖီးလိမ်းပြင်ဆင်နေတဲ့ ဇနီးချောကို ပွေ့ဖက်ပီး မှန်ထဲက သူမရဲ့ မျက်နှာလေးကြည့်ပြီး ဦးစောမိုး ပီတိဖြစ်နေမိတယ်

သူမလို အသက်ကွာတဲ့ မိန်းမကို ရခဲ့တဲ့သူ့ရဲ့ကံကိုလည်း အတော်အံ့သြမိတယ် သူလို့ ကလေးတစ်ယောက်အဖေ မုဆိုးဖိုနဲ့မှ ဖူးစာဆုံတဲ့ သူမကိုလည်း တစ်ခါတလေ သနားမိတယ် တစ်ခါတလေလည်း အတော်ကံကောင်းတဲ့ငါပါလားလို့ အပေါင်းအသင်းလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကြားထဲမှာ လက်မထောင်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိတယ်လေ သူမနဲ့ မတွေ့ခင် သမီးလေးရဲ့မေမေနဲ့တုန်းက အရမ်းပျော်ခဲ့ဖူးတာတွေ ရှိတယ် ပထမမိန်းမနာမည်က သက်ထားမေ တဲ့ နာမည်နဲ့လူနဲ့ အရမ်းလိုက်တာလေ သူငယ်ပြန်တယ်လို့ပဲ ပြောရတော့မလားးးဒီအကြောင်းပြီးရင်ဆက်မယ် အခု ဇနီးချောလေးနဲ့ အခန်းပြန်ဆက်မယ် သူမကိုကြည့်ပြီးးးး ”ထားလေး ဘယ်သွားမလို့လဲ” ”ငယ်သူငယ်ချင်းရဲ့ ဘုရားကိုးဆူ အလှူသွားမလို့လေ ဦး” ”အော် ဘယ်အချိန်ပြန်လာမလဲ ထားလေး” ”မပြောတက်ဖူး ဦးရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းဆိုတော့ ဝိုင်းလုပ်ပေးရင်း ပီးမှ ပြန်ဖြစ်မယ် ထင်တာပဲ ဘာလို့လဲဟင်” ”ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဦးက မေးကြည့်တာပါ” ”ဒါနဲ့ ကားက ကိုယ်တိုင်ပဲ မောင်းသွားမှာလားးး” ”အင်း ထားကိုယ်တိုင်ပဲမောင်းသွားတော့မယ် ပြန်ရင် အဆင်ပြေအောင်လေ” ”အော် အေးအေး အာ့ဆိုလည်း သတိထားမောင်းနော်” ”အင်းပါ ဦးရဲ့ အရမ်းပိုတာပဲ ဟွန့်”ဦးစောမိုးကို လည်ပြန်ဖက်ပြီး ဆိုးနွဲ့နေတဲ့ ဇနီးချောလေးးး ဦးစောမိုးလည်း ဇနီးချောရဲ့ပါးလေးကို နမ်းရင်းနဲ့ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ် ”ပြန်ရောက်ရင် အဝကျွေးနော် သိလားးး” ”ဟွန့် လူက မစွမ်းတော့ဘူး အခုထိ ဟွာကထတုန်း တကထဲ မပြောချင်ဘူးးး”လို့ မူနွဲ့နွဲ့လေးနဲ့ ပြုံးပြီး ဦးစောမိုးကို အနမ်းခြွေပြီး ပိုက်ဆံအိတ်နဲ့ ကားသော့ယူပြီးတော့ ”ဦး ထား သွားတော့မယ်နော် ” ”အင်း ဂရုစိုက်မောင်းနော် ထားလေးးး” ”ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်”ဆိုပြီး အခန်းထဲကနေထွက်သွားတဲ့ ဇနီးချောရဲ့ နောက်ပိုင်း တင်ပါးဆုံအလှကို ငေးရင်းနဲ့ အတိတ်ဆီကို အတွေး နယ်ချဲ့မိနေတာ ဦးစောမိုးရယ်ပါ…

ပူပှငြးတဲ့ နှရောသီတဈနေ့ အပူဒါဏကြို မခံနိုငတြော့ပဲ ပငယြံထပကြ သဈရှကလြေးတှေ တဖှုတဖြှုတနြဲ့ မှပေေါသြကဆြငြးနတယြေ သဈပငခြှရငြေး ခုံတနြးလွားလေးမှာ ခစွသြူနှဈဦး ပှေ့ဖကလြို့ ပူဆှေးသောကမွားနရတေယြ ဒီစုံတှဲက ကွောငြးမှာ အထငပြေါဆြုံး ပေါပြှူလာအဖှဈဆုံး အီးမဂွော ကှငြးနဲ့ မဟာတနြးက ကငြးဖှဈတဲ့ စောမိုးနဲ့သကထြားမတေို့ စုံတှဲပါပဲ သကထြားမေ ရငထြဲ အရမြးပူလောငနြတယေလြေ အိမကြ မိမိကို သူတို့သဘောတူတဲ့ လူတဈယောကနြဲ့ ပေးစားဖို့ လုပနြကှတေယလြေ မိမိကလဲ အခစွကြိုပဲ ကိုးကှယခြငွသြူ အိမထြောငတြဈခုထူထောငတြာနဲ့ အခစွကြို အုပမြှဈခပွှီး မတေျတာ ဂရုဏာတှနေဲ့ တညဆြောကတြဲ့ အိမတြဈလုံးဖှဈခငွခြဲ့တာလေ သူမ အခု နောကဆြုံး အခွိနြ ခစွသြူနဲ့ နှဈဦးထဲ ကနတြောကြှီးစောငြးက ခုံတနြးလေးပေါထြိုငရြငြး အနာဂါတကြို အကောငြးဆုံးဖှတသြနြးဖို့ ဆုးံဖှတခြကွခြဖွို့ ဆှေးနှေးဖို့ ခွိနြးဆိုလိုကတြာပဲ ဖှဈပါတယြ ”ကိုကို သကထြားတို့ ဘယလြိုလုပကြှမလဲဟငြ” ”ဒီအတိုငြးဆို ကိုကိုနဲ့သကထြား တဈသကလြုံးဝေးရတော့မယြ” ”ကိုကို တဈခုခုပှောပါကှာ သကထြား ကိုကိုနဲ့မခှဲနိုငဘြူး ပီးတော့ မခစွတြဲ့သူကိုလညြးမယူခငွဘြူးးး” ”ကိုကို သကထြားပှောတာ ကှားရဲ့လားကှာ ဘာမှလဲပှနမြပှောဘူး ဘာလဲ ကိုကိုက သကထြားနဲ့ ခှဲနိုငတြယပြေါ့ ဟုတလြားးး” ”သကထြား ကိုကို သကထြားနဲ့ မခှဲနိုငပြါဘူးကှာ ”

”အဲ့တာဆို ကိုကို ကြံဦးလေ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ဆိုတာ” အဲ့အချိန်မှာပဲ စောမိုးတစ်ယောက်အခက်တွေ့လေပြီး အရမ်းချစ်ရတဲ့ ချစ်သူကိုလဲ မပစ်ခဲ့နိုင် မရှိတဲ့ကြားက ကျောင်းထားနေတဲ့ မိသားစုကိုလဲ ရင်ဆိုင်ဖို့မရဲ ဒီလိုနဲ့ နောက်ဆုံး အဖြေတစ်ခုကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ဆုံးဖြတ်ဖို့ လိုအပ်လာတဲ့ အသံကြောင့် စောမိုးတစ်ယောက် ပျာယာခတ်သွားခဲ့တယ် ”ဘာလဲ ကိုကို ကိုကိုက သက်ထားကို ထားခဲ့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချင်တာလားးး” ”အာ့လိုမဟုတ်ပါဘူး သက်ထားရယ် ကိုကိုပြောချင်တာက……” ”တော်တော့ ကိုကို ” ”ကိုကို သတ္တိမရှိဘူး သက်ထားက မိန်းကလေးတန်မဲ့ အချစ်နောက်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ခိုင်မာခဲ့တယ် ကိုကိုက ”ဆိုပြီး မျက်ရည်တွေ ကျလာတော့တာပဲ စောမိုးလည်း ချစ်သူလေးကို အတင်းရင်ခွင်ထဲ ထွေးပွေ့ပြီးနောက် ”သက်ထား ကိုကိုတစ်ခုပြောမယ် သက်ထား လက်ခံမလားးး” ”ဘာလဲ ကိုကို သက်ထားကို အချိန်စောင့်ခိုင်းမလို့လား” ”တော်ပါတော့ ကိုကိုရယ် သက်ထား ထပ်စောင့်လိုရှိရင် သူများရင်ခွင်ထဲ ရောက်သွားတော့မှာလေ ကိုကိုရဲ့”ဆိုပီး ရှုံးပွဲချ ငိုပါလေရောဗျာ အဲ့တာနဲ့ ချစ်သူကို ချော့ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘာမှမကြည့်ပဲ ရှေ့ကိုပဲ ကြည့်ပြီး ဖြစ်လာသမျှ ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုပြီး ”သက်ထား ကိုကိုတို့ ခိုးပြေးကြရအောင်ကွာ”ဒီလိုပြောလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ရင်ခွင်ထဲကနေ အတင်းတိုးထွက်ပြီး ”တကယ်လား ကိုကို အဲ့တာဆို အခုထွက်ပြေးကြရအောင်နော်” ”သက်ထားမှာ လက်ဝတ်လက်စားတွေတော့ပါပါတယ် ”

”သက်ထားရယ်”လို့ပဲ ပြောနိုင်တယ် နောက်ဆုံး အဖြေကလည်းထွက်သွားပြီး ဒီလိုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆီဆက်သွယ် တရားရုံးမှာ လက်မှတ်ထိုးပြီး ချောင်ကျတဲ့ နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပေါ့ ”မင်္ဂလာဦးည”လူနှစ်ဦးရဲ့ဘဝလမ်းမှာ ပေါင်းဖက်ကြဖို့ရန် ပထမဆုံးလျှောက်လှမ်းရမယ့် အကွေ့ အကောက်တွေနဲ့ လမ်းတစ်ခု ဒီလမ်းကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ကို ယောက်ျားလေးအများစုရဲ့စိတ်ထဲမှာ လိုလိုလားလားရှိနှင့်နေပေမယ့် မိန်းကလေး အများစုကတော့ မင်္ဂလာဦးညဆိုတာနဲ့ နှလုံးခုန်ရင်တုန်နဲ့ ကြောက်ရွံ့နေတက်ကြတာ သဘာဝပါပဲ။ ဒီည စောမိုးတစ်ယောက် လူပျိုဘဝကို အပြီးတိုင် နှုတ်ဆက်ရပီဆိုသောကြောင့် သူငယ်ချင်းများရဲ့ အလိုကို လိုက်ပေးရမှာ ရှေးကထဲက ပါလာတဲ့ ဓလေ့တစ်ခုဆိုလည်း မမှားဘူးပေါ့ဗျာ။ ဒါ့ကြောင့် လက်မှတ်ထိုးပြီးလို့ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ”ဟျောင့် စောမိုး ဒီည ငါတို့ကို လိုက်ပြုစုနော်” ”အေးပါကွာ မင်းတို့ပဲသွားလေ ငါမလိုက်တော့ဘူးး” ”ဟ ဟကောင်ရ မင်းမပါပဲနဲ့တော့ ငါတို့က သီးသီးမသွားဘူး ဒီညမင်းအိမ်မှာပဲ အိပ်တော့မယ်လေ ဖြစ်တယ်မလားးး” စောမိုးတစ်ယောက် ကျဉ်းထဲကြပ်ထဲရောက်ပီလေ အသစ်စက်စက် ချစ်သူဇနီးချောနဲ့ ဖြတ်သန်းဖို့ကို အနှောက်ယှက်က မိသားစုလိုက်လာနေပီလေ ဒါ့ကြောင့် အိမ်ထဲပေးမဝင်ပဲ အပြင်ခေါ်သွားဖို့ရာ ရှိတော့တယ်လေ ”သက်ထားရေ ကိုကို ဒီကောင်တွေ လိုက်ပြုစုဦးမယ် မကြာဘူး ပြန်လာခဲ့မယ် သိလားးး” ”ဟုတ် ကိုကို တအားညမနက်နဲ့နော် ” ”အင်းပါ ဒါဆို ကိုကို ခဏလိုက်သွားဦးမယ်နော်”ဆိုပြီး အိတ်ထဲ ပိုက်ဆံတစ်ချို့ထည့်ပြီး သူတို့အတွက် စားတော်တည်မဲ့ လမ်းထိပ်က ဘီယာဆိုင်ကို သွားလိုက်တယ်လေ။

ဟိုရောက်ပြီးဆိုရင်ပဲ အမြည်းထပ် သောက်ဖို့ကို အားသန်ကြသူတွေမို့ ဘီယာတွေမှာ အရက်တွေမှာပီး သောက်ကြစားကြတာပေါ့။ မသောက်ဖူးလို့ အတန်တန်ငြင်းနေပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေက ”ဟျောင့် ဒီညတော့ သောက်ကွာနော် ” ”ဟာ ငါမှမသောက်တက်တာကွာ” ”မရဘူး စောမိုး မင်းမသောက်ရင် ငါတို့ မင်းအိပ်မှာလိုက်အိပ်မှာနော်” ”လခွမ်းပဲ မူးပြီးဆိုရစ်ပီပဲ ဘောပဲကွာ” ”ရော့”ဆိုပြီး အရက်နဲ့ဘီယာရောစပ်ထားတဲ့ ဖန်ခွက်ကို ကမ်းပေးတော့ ပီးပီးရော မော့သောက်လိုက်တာ ရင်ထဲကို ပူဆင်းသွားတာပဲ ”အားးးပူလိုက်တာကွာ ရေပေးပါဦးကွ လခွီးးး” ”’ဟားးးးးးးးစောမိုးရယ် နုပါ့ကွာ ဟားးးး”သူတို့အားလုံး ဝိုင်းဟားရင်းနဲ့ နောက်ထပ်ခွက်ကမ်းပေးပြန်တယ် ကျနော်လည်း ပထမအရသာကို ဘာမှန်းမသိပဲ ခါးသက်သက်နဲ့မို့ နောက်တစ်ခွက်ထပ်စမ်းကြည့်တယ် နောက်ပိုင်း သောက်ရင်းနဲ့ ခွက်အတော်များသွားတယ် ”ငါတော်ပြီကွာ မရတော့ဘူးးးပြန်တော့မယ်” ”ဟ ငါတို့လိုက်ပို့ပါ့မယ်ကွာ ဖြစ်ပါ့မလားး” ”ဖြစ်တယ် ဖြစ်တယ် မင်းတို့မလိုက်နဲ့ ငါဟာငါပြန်မယ်” ”ပြန်ပြီကွာ ဒါပဲ အေ့”ပိုက်ဆံကို အလုံလောက်ပေးပြီးပြီးမို့ ကျနော် ကိုယ်တိုင်ရှင်းစရာမလိုတာကြောင့် စားပွဲကနေထပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်။ လမ်းကလည်း လျှောက်ရတာ ဟိုရွေ့ဒီရွေ့နဲ့ အဆင်မပြေတာကွာ ခြေထောက်ကလဲ သာခွေယိုင်ချင်နေပီ ဒါ့ကြောင့် ဖြတ်သွားတဲ့ ဆိုက်ကားကို လှမ်းတားလိုက်တယ် ”ဟိုးဆရာ ဟိုးးဟိုးးး” အသက်ကြီးကြီး ဆိုက်ကားဆရာက ”ညီလေး ဘယ်သွားမလဲ ဘယ်ပို့ပေးရမလဲ”မေးတော့ ကျနော်လည်း ကျနော်အသစ်ပြောင်းလာတဲ့ အိမ်ကို ပြောပြလိုက်တယ်။

ကျနော့်စီးနင်းလာတဲ့ ဆိုက်ကားက အိမ်ရှေ့ရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ”ညီလေး ရောက်ပီး” ”ကျေးဇူးပဲ အကို ”ဆိုပြီး လက်ထဲက ပိုက်ဆံတစ်ထောင်ထုတ်ပြီး ပေးလိုက်တယ် သူကပြန်အမ်းငွေပေးတော့ ”မပေးတော့နဲ့ အကို ဒီညက ကျနော့် မင်္ဂလာဦးည ဒါ့ကြောင့် အကို့ကို လှူတယ်ဗျာ ကျေနပ်လားးးအေ့” ”ကျေးဇူးပါ ညီလေးရာ ကျေးဇူးပါကွာနော် ညီလေးတို့ အိမ်ထောင်ရေး အဆင်ပြေကြပါစေကွာ” ”ဟ ဟ အေ့ ကျေးဇူးတင်ရမှာ ကျနော်ဖြစ်သွားပြီး ဒါပဲဗျာ” ”မိန်းမရေ မိန်းမ သက်ထားရေ လာပါဦးကွ ကိုကို့ကို လာတွဲပါဦးးး” ”ဟိုကောင်တွေ သမလို့ ကိုကို့ ခြေထောက်တွေ သိပ်သယ်လို့မရတော့ဘူးးး အေ့ ”ကျနော်လည်း အိမ်ခြံပေါက်ကနေ လှမ်းခေါ်တော့ အပြေးလေးထွက်လာတဲ့ သက်ထား အရမ်းလှတယ်ဗျာ အိမ်နေရင်းဝတ်တဲ့ စပန့်သားဝမ်းဆက်လေးနဲ့ ဆံပင်လေးကို မြင့်မြင့်စည်းပြီး အပြေးလေးထွက်လာတဲ့ ဇနီးချော အသစ်စက်စက်ကလေးးး ”ဟာ ကိုကိုလည်း ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ တစ်ခါမှ အရက်မသောက်ပဲနဲ့ကွာ”

”ဟုတ်တယ် ဟိုကောင်တွေ ဟိုကောင်တွေ အေ့ ကိုကိုမသောက်ရင် အိမ်လိုက်မယ်ဆိုလို့ နဲနဲသောက်လာတာပါ သက်ထားလေးရဲ့အေ့ ဖူးးးးး” ”အမလေး ကိုကိုရယ် နဲနဲသာပြောတယ် လူက ခြေမထောက်နိုင်တော့ဘူးးး”ဆိုပီး သူ့ကျောပေါ် ကျနော့်လက်တင်ပြီး အိမ်ထဲကို တွဲခေါ်လာခဲ့တယ်လေ အခန်းထဲ တစ်ခါထဲ ဝင်လိုက်ပြီး ”ကိုကို ခနလေးနေဦး မအိပ်နဲ့နော် ”ဆိုပီး အပြင်ပြန်ထွက်သွားတယ် တအောင့်လောက်ကြာတော့ သံပုရာရည်တစ်ခွက်ဖျော်လာပြီး ကျနော့်ကို ကမ်းပေးတယ် ”ရော့ ကိုကို သောက်လိုက် ခေါင်းကြည်သွားအောင်”တဲ့ ကျနော်လည်း သံပုရာရည်ခွက်ကို တစ်ခါထဲမော့ချပလိုက်တယ် ပီးလည်းပီးရော သူမကို ဆွဲဖက်ပြီး အိပ်ရာပေါ် လှဲချလိုက်တာပေါ့ ”ကိုကို အရက်စော်နံတယ်ကွာ သက်ထားမနေတက်ဖူးးး” ”ဒီတစ်ခါပဲ သောက်ပါ့မယ်ကွာ နောက် သက်ထားမကြိုက်တာ မသောက်တော့ဘူးနော်”ဆိုတော့ ပြုံးရွှင်သွားတဲ့ သူမမျက်နှာလေးကို ဒီနေ့ထိ မမေ့တာအမှန်ပါ။

ကျနော်လည်း ချစ်သူဘဝမှာ စောင့်ထိန်းခဲ့သမျှ အတိုးချပြီး ချစ်ဖို့အတွက် သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ စုပ်ယူနေမိတယ်လေ လက်တွေကလည်း အကီၤျပေါ်ကနေ နို့အုံ တင်းတင်းလေးကို ခြေမွပေးနေခဲ့တယ် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သက်ထားရဲ့ တန်ပြန်အနမ်းတွေနဲ့အတူ ရမက်အသံ လှိုင်းထန်လာတဲ့ မောဟိုက်သံတွေပါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်လေ ညီတော်မောက်ငပဲကလဲ ပုဆိုးကြားက ခေါင်းထောင်နေလေတော့ သက်ထားလက်လေးကို ဆွဲပြီး ငပဲပေါ်တင်ပေးလိုက်တယ် ပထမတော့ လက်ကိုပြန်ဆုတ်လိုက်တယ် နောက်တစ်ခါထပ်တင်ပေးတော့မှ အသာလေး ညှစ်ဆုတ်ပေးလာတယ် ကျနော်လည်း သက်ထားရဲ့လည်တိုင်လေးကနေတဆင့် ရင်ညွန့်လေးကို နမ်းပေးလိုက်တယ် သက်ထားဝတ်ထားတဲ့ အကီၤျ ကြယ်သီးတွေလည်း အကုန်ပြုတ်လို့ ဘော်လီးချိတ်ပါဖြုတ်လိုက်တယ် ဒီအချိန်မှာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ရင်သားစိုင်တွေက နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းလွန်းလို့ မျက်လုံးအကြည့်တွေက ၂၀ စက္ကန့်လောက် ရင်သက်ရှုမော ကြည့်နေမိတယ်

နောက်ဆုံး မနေနိုင်တော့လို့ နို့တွေကို လျှာပြားနဲ့ စုပ်ပေး စို့ပေးနေမိတော့တယ် သက်ထားရဲ့ ညဉ်းညူသံတွေက သံစဉ်ကျတဲ့ သီးချင်းတစ်ပုဒ်ကို အသံတိုးတိုးလေးဖွင့်ထားသလို နားထောင်လို့ ကောင်းလွန်းလှတယ်လေ နောက် ကျနော်လည်း သက်ထားရဲ့ရွှေကြုတ်လေးကို ကျူးကျော်စစ်ခင်းတဲ့ အချိန်မှာ သက်ထားရဲ့ ရွှေကြုတ်လေးကလဲ ကျမဆီလာပါတော့လို့ ခေါ်နေသယောင် အရည်ကြည်လေးတွေ ရွှဲနစ်နေခဲ့တာပေါ့ လက်လေးနဲ့ အစိလေးကို ခြေပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ”အ ကိုကို နာတယ် ဖြည်းဖြည်းကွာ” ”အင်းပါ သက်ထားလေးရဲ့ ” ကျနော်လည်း လက်ခလည်လေးကို သက်ထားရဲ့ရွှေကြုတ်ထဲ ထိုးသွင်းရင်းနဲ့ အထဲက အသားနုလေးတွေကို ထိခက်ပုတ်ခက်ပေးလိုက်တော့ သက်ထားလည်း ကော့ပျံပြီး ကိုကိုရေ အားးးဆိုတာပဲ ပြောနိုင်တယ် ကျနော်လည်း သက်ထားကို ဒီ့ထပ်ကောင်းတဲ့ အရသာတွေ ပေးစွမ်းဖို့ အတွက် သက်ထားရဲ့ပေါင်းကြားကို ခေါင်းထိုးဝင်လို့ လျှာလေးနဲ့ အဖုတ်လေးကို လျက်ပေးလိုက်တယ်လေ

”အားးးးအမလေးးကိုကိုရေ ဘယ်လိုတွေလဲကွာ အားးးအအ” ”ကိုကို သက်ထားယားနေပီ အားးးဘဟ်လိုခံစားမှုကြီးလဲကွာ အားးအီးးးးအိုးးးအမေ့ အားးးး” ”ကိုကိုရယ် သက်ထားကို သတ်နေတာလားကွားးူအားးးရွှီးးးး ကောင်းတယ်အားးးကိုကို့”အသံမျိုးစုံထွက်ပီး မိနစ်အနဲငယ်ကြာတဲ့ အချိန်မှာပဲ သက်ထားရဲ့ အဖုတ်ထဲက အရည်တွေစိမ့်ထွက်လာခဲ့တယ်လေ သက်ထားလည်း ကော့ပျံနေအောင် ခံစားမှုရသတွေ ရခဲ့တော့ မျက်လုံးတောင် မဖွင့်နိုင်ပဲ ”ကိုကို သက်ထားကို လုပ်ပေးတော့နော်” ”ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ သက်ထားရဲ့” ”ကိုကိုနော် သိရဲ့သားနဲ့” ”မသိလို့မေးတာလေ ဘာလုပ်ပေူရမှာလဲဟင်” ”လူယုတ်မာကိုကို သက်ထားကို ကိုကို့ဟာနဲ့လုပ်ပေးလို့” ”အင်းပါ ပေါင်လေးကားထားနော် သက်ထားလေးးး” ”ဟုတ် ကိုကို ”ဆိုပြီး ပေါင်လေးကားပေးထားတယ်လေ ဇနီးချောရဲ့ အဖုတ်လေးကို ကျနော့်လီးနဲ့ ထိုးထည့်တယ်ဆိုရင်ပဲ ”အ ကိုကို ရပါ့မလားဟင် ကြပ်နေသလိုပဲ ” ”အစမို့ပါ နောက်ဆို မနာတော့ဘူးးး”

”ဟုတ် ကိုကို ဖြည်းဖြည်းနော်” ”အင်းပါ သက်ထားရဲ့ အင့် အင့် အားးး”ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ အသစ်စက်စက်ပါကင် အဖုတ်ထဲကို ၆ လက်မလနီးနီးရှိတဲ့ ကျနော့လီး ဝင်သွားတဲ့အသံ ”ပြွ