မယုံရင်ပုံပြင်မှတ်

စပါယ်ရေညီမလေး” “ရှင်..မမ” “ဘာလုပ်နေလဲဟေ့” “စာကျက်နေတယ်.မမ” “အေးငါအဝတ်လျှော်နေလို့.ထမင်းအိုးလေးထကြည့်ပါဦး” “ဟုတ်ကဲ့မမ” သင်းသင်းနှင့်စပါယ်ဖြူတို့ညီအမ နှင့်အဖေကြီးတို့အိမ်မှာနေရတယ်၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘတွေမရှိကြလို့ အဖိုးဖြစ်သူနှင့်လာနေတာလေ။ အခုသင်းသင်းအိမ်ထောက်ကျပြီ။ ဆယ်တန်းမအောင်လို့ညီမဖြစ်သူကို ဆယ်တန်းအောင်စေချင်လို့သာ စာကျက်ခိုင်းနေရတာ။ကျောင်းသာ ထားပေးရတယ်စီးပွားရေးကမပြည့်စုံဘူးလေ။ စပါယ်တောင်ဆယ့် ခြောက်နှစ်ဖြစ်ပြီ၊ ကျမအသက်ကဆယ့်ရှစ်နှစ် ကျမကစပါယ်လောက်မလှပေမယ့်စပါယ်ထက်အသားဖြူတယ်။

ဒီအရွယ်ရောက်တော့ကျမမှာရည်းစားရှိတယ်။ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်ကကိုလူအေးလေးမောင်မောင်လေ။ရိုးသားလို့ကိုချစ်တာရှင့်။ သူက လည်းလက်ထပ်မယ်ချည်းပြောနေတာ။သူလည်းအဒေါ်အိမ်မှာနေ တယ်။ ကုမ္ပဏီကားမောင်းတယ်လေ။ လူကဖြူနွဲ့နွဲ့နှင့် စကားပြောက ယဉ်ကျေးတယ်လေ။ အဲဒါနှင့်ကျမနှင့်သူလက်ထပ်လိုက် ကြတယ်။ ညီမလေးနှင့်အဖေကြီးကတခန်းကျမတို့ကတခန်းပေါ့၊ အိမ်ထောင်ကျတော့ အခန်းခွဲအိပ် တာလေ။ စပါယ်ကကြောက်တတ်တယ်။ တစ်ယောက်တည်းမအိပ်ရဲဘူး။အိမ်ထောင်ကျတော့ကျမတို့ လင်မယားက ထုံးစံအတိုင်းလိုးဖြစ်တာပေါ့ “သင်းးသင်းးအိပ်ရအောင်”” “အဖေကြီးတို့မအိပ်သေးဘူး”

“မအိပ်သေးလည်းဘာဖြစ်လဲ၊ကိုအရမ်းပင်ပန်းနေလို့အိပ်ချင်နေပြီ” “အင်းပါကိုမောင်” “စပါယ်ရယ်မမတို့အိပ်တော့မယ်၊ညီမလေးတို့အိပ်ကြတော့” “ဟုတ်မမ” “လာလေသင်းသင်း”” “လာပါပြီ၊ဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းကိုမသိဘူး” “ဟီးဟီး.မင်္ဂလာဦးညလေသင်း သင်း” “အဲဒါဘာလုပ်ရမှာလဲလို့” ကျမလည်းသိရက်သားနှင့်မေး လိုက်တယ် “အေး.ဟေ့လိုးမလို့ဟေ့လိုးမလိုး”အသံတိုးတိုးလေးလုပ်ပြီး ကျမကိုပြောတယ် “ခစ်..ခစ်..ခစ်” ကျမသူ့ပုံကိုကြည့်ပြီးရယ်မိတယ် လေ၊လင်မယားဖြစ်ပြီဆိုတော့လိုးလို့ရနေပြီလေ “ဟင်းနှော်ညီမလေးကြားမယ်” “ကြားကြားကွာ” “ကဲအိပ်တော့ဆိုပြီးကျမသူ့ဘေးနားအိပ်တယ်။

သူကကျမကိုဖက်တော့ကျမလည်းပြန်ဖက်လိုက်တယ်။ ရင်တွေကတော့တဒိန်းဒိန်းခုန်နေတာ ပေါ့၊သူကနမ်းပြန်တယ်သူ့အနမ်းကိုပဲ ကျမကသာသာယာယာလေးခံယူလိုက်ရတယ်လေ။ ရင်ထဲမှာကုလားဘုရားပွဲလှည့်နေသလိုပဲ ။ နှုတ်ခမ်းလေးတွေ နမ်းရတာအရမ်းကောင်းပြီး ပိပိထဲမှာရွစိကိုထိုးလို့ပေါ့။ ကိုယ့်ချစ်သူရဲ့အကြင်နာ တွေလေ။ “အင်းးဟင်းးဟင်းးကိုမောင်” “ကျမကမဆွတ်ခင်က ညွတ်ချင်နေတာလေ၊ ချစ်ရတဲ့သူအတွက်က တော့လာမဆိုလုပ်ပေးချင်တာပေါ့” “သင်းသင်း” “ဟင်.ဘာလဲအကို” “အားလုံးချွတ်ကွာ” “ချွတ်ပေးမယ်လေ” ကျမအဝတ်အစားတွေချွတ်တော့သူလည်းချွတ်တယ်” သူကကျမနို့ကိုစို့တယ်။

ယားလည်းယားခံလို့လည်းကောင်းတယ်လေ၊သူတပြွတ်ြွတ်စို့တဲ့အခါကျမပိပိထဲကအရည်တွေစိမ့်ထွက်လာတယ်။ ကျမကခံချင်နေပြီ၊သူ့လီးကိုစမ်း ကြည့်တော့လီးကမာနေပြီ “သင်းသင်းကိုလိုးတော့မယ်” “လိုးပေါ့ သူလိုးတော့မယ်ဆိုပြီး ကျမကိုပေါင်ကားခိုင်းပြီး သူကဒူးထောက်ဝင်လာတယ်။ ပြီးတော့ပိပိထဲကိုထိုးထည့် တယ်။ တချက်တော့စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းနှင့် အောင့်သွားတာပဲရှင်” “ဗျစ်..ဗျစ်…..ဗျစ်..ဗျစ်” “အာ့!..အင့်.. ဟင်းးဟင်းးး” “”ဗျစ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်” “အင့် ..ဟင်းးးဟင်းးအင့်” “ကျမကခံလို့ကောင်းနေတုန်းးး ရှိသေးလီးထဲကအရည်တွေပန်း ထွက်သွားတယ်။လိုးချိန်ကငါးမိနစ်တောင်မပြည့်ဘူး၊

ကိုမောင်ကရှူးရှဲ ရူးရှဲအော်ပြီးပြီးသွားတယ်၊လိုးရ တာအရသာရှိပေမယ့်ကျမဆန္ဒက မပြည့်ဝခဲ့ဘူး။ကျမလိုချင်သေးတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း အခုမှညားခါစဆိုတော့ပြောရမှာရှက်တယ်ရှင့် “သင်းးသင်းကိုမောင်ပြီးသွားပြီ” “အင်းးး” ဆိုပြီးကျမသူ့လီးကို ကိုင်ကြည့်တော့ ပျော့နေပြီ သူမဟုတ်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ညားခါစမို့လားမသိဘူးသူကခဏ လေးနှင့်ပြီးသွားတယ်ထင်တာလေ “သင်းသင်းကို မောင်လိုးချင်သေးတယ်ကွာ” “အဟင်းးလိုးချင်သေးရင်လိုးပေါ့” “ကိုယ်လီးကိုစုပ်ပေးပါလား” “အင်းစုပ်ပေးမယ်လေ” ဆိုပြီး သူ့လီးကို ကိုင်ပြီး တုတ်ထိုးသကြားလုံး စုပ်သလိုစုပ်လိုက်တယ်။

သူ့လီးကပြန်မာလာတယ်။ကျမ လည်းအားတက်သရောစုပ်ပစ် လိုက်တော့သူ့လီးကတောင့်တောင့် မာမာကြီးဖြစ်လာတယ်လေ။ ကျမဝမ်းသာသွားတယ်။ သူကုန်းခိုင်းလို့ ကုန်းပေးလိုက်တော့ နောက်ကနေလိုးသေးတယ် သူလိုးတဲ့အချိန်ငါးမိနစ်ကျော်ကျော် လောက်မှာကျမလည်းစိတ်ကျေနပ် ပြီးပြီးအားရသွားတော့တယ်။သူ လည်းကျမပြီးပြီးသုံးမိနစ်လောက် ကြာမှပြီးသွားတယ်လေ။ နောက်ရက်များမှလည်းကိုမောင်ကအဲဒီအတိုင်းပဲဖြစ်တယ်။ ကြာတော့လည်း သူသင်ပေးတော့ အဖုတ်ပွတ်တတ်လာပြီး၊သူ့ကိုအားကိုးလို့မ ရတော့ဘူးကိုယ့်လက်ကိုကိုယ်အ သုံးချရတယ်။

သူလည်းဖုန်းထဲက ဗီဒီယိုကားတွေကြည့်ပြီးကျမကိုလိုးပေမယ့်ခဏပဲလီးတောင်တယ်။ ဒီလိုနှင့်ခြေက်လလောက်ကြာတော့ မလိုးတစ်ချီလိုးတစ်ချီနှင့်ဖြစ်လာတော့မှ။ “ကိုမောင်ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဟင်၊ကျမကိုရင်မခုန်တော့ဘူးလား” “မိန်းမရယ်ကိုယ့်ဖက်က ကာမဆန္ဒအားနည်းတယ်၊ ကိုယ်ကသူများ လိုးနေတာမြင်မှ အရမ်းလိုးချင်တာလေ။ အခုတော့ကိုယ်အားနာပါတယ်” ဒီလိုနှင့်ကျမတို့အဖေကြီးကလေ သင်ဓုန်းဖြတ်ပြီးဆုံးပါးသွားတယ်ရှင်၊ ကျမတို့ ဘဝရွှေတောင်ကြီး ပြိုလဲသလိုပါပဲ ရက်လည်အထိဆွေမျိုးသားချင်းတွေရှိလိူ့ ညီမလေးစပါယ်ကပြသနာမရှိပေမယ့်။

ရက်လည်ပြီးတော့ကြောက်လို့တစ်ယောက် တည်းမအိပ်ရဲဘူးတဲ့လေ။ အဲဒါ ကြောင့် ကျမတို့အခန်းကို ခေါ်သိပ်ရတော့တယ်။ ညီမလေးကို ကျမဘေးက နေရာချပြီးအိပ်ရတာပေါ့။ အဖေကြီးဆုံးကတည်းကရက်လည်အထိကျမတို့လင်မယားမလိုးဖြစ်ဘူး၊ ဒီရက်တွေရောက်တော့ ကျမကလိုချင်လာပြန်ရော။ ညီမလေးရှိ တော့ကျမမလုပ်ရဲဘူးလေ။ ကိုမောင်လည်းကျမကိုမလုပ်ပါဘူး။တပါတ်လောက်ကြာတော့ ကိုမောင်ကလိုးချင်လာတယ်။ ကျမလည်းညီမလေးအိပ်ပြီဆိုပြီးကျမကနည်းနည်းရွှေ့ပြီးကိုမောင့်လီးကိုစုပ်ပေးတယ်။ ကိုမောင့်လီးက အရင်ကထက် ပိုတောင်လာသလိုခံစားမိတယ်။

“သင်းသင်း” “ကိုမောင်လည်းသင်းသင်းကိုယက်ပေးချင်တယ်” “တကယ်လားကိုမောင်” ကျမတို့လင်မယားဖြစ်ကတည်းက ကျမကပဲမှုတ်ပေးနေတာ၊ အခုသူက ပြန်လုပ်ပေးမယ်ဆိုလို့ ဝမ်းသာသွားတာပေါ့။ သူကကျမ အဖုတ်ကို စိတ်ပါလက်ပါ ယက်ပေးတာ။ အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်လျှာနှင့်ယက်ပေးပြီးအစေ့ကိုတပြွတ်ပြွတ် နှင့်စုပ်တယ်။တချက်တချက်အသံ တွေတော်တော်ထွက်လို့ “ကိုမောင်အသံမထွက်စေနှင့် ညီမလေးနိုးမယ်” “အေး.ပါ” ဆိုပြီးတပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပ်ြန်တယ် ကျမမှာညီမလေး နိုးသွားမှာစိုးရိမ်ရတာတဖက်၊ အဖုတ်အယက်ခံရ လို့ကောင်းရတာတဖက်နှင့်မို့ရင်တွေခုန်နေမိတယ်ရှင်

“အာ့..အင်းးဟင်းးးဟင်းး” ကျမအသံတိုးလေးနှင့်ညည်းမိတယ် “ပလပ်..ပလပ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အားးကျွတ်..ကျွတ်..အမလေး ကောင်းတယ်” “ပြွတ်..ပြွတ်..” “အားးရှီးးရှီးးးးအားး” ကျမမှာကောင်းလွန်းလို့.တချက် ချက်.. ညည်းရင်း ဘေးကညီမလေးကို တောင်မေ့သွားတယ်၊၊ ကျမဒီတစ်ခါပဲအဖုတ်အယက်ခံဖူးတာလေ။ ကျမပြီးချင်လာတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကိုမောင့်ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး အတင်းဖိယက်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ကျမတကယ်လည်းစိတ်ကကြွနေတာ။အံဩ လောက်တယ်ရှင်ဘေးမှာညီမလေးတစ်ယောက်လုံးရှိနေတာကိုကာမ စိတ်တွေတအားဖြစ်နေတာကို။

ကျမမှမဟုတ်ဘူးကိုမောင်လည်း ဖြစ်နေပုံရတယ်ရှင်။ ခဏကြာတော့ ကျမစိတ်တွေအရမ်းကြွပြီးပြီးသွားတော့တယ်။ “သင်းသင်းးပြီးသွားလားး” “အင်းးး” ကိုမောင်လိုးမယ်နှော်” “လိုးလေ” ကိုမောင်ကကျမပေါင်ကြီးကိုအပေါ်မြှောက်ပြီး ကျမကိုလိုးတာကျမ လည်း ခုဏတုန်းကဖီလင်တွေ ပြန်ထလာတယ်။ ညီမလေးကိုလှမ်းကြည့်တော့ငြိမ်နေပြီး အသက်မှန်မှန်ရှူနေတာကြောင့်ကျမလည်းညီမလေး အိပ်နေတာသိုးနေတာပဲဆိုပြီးနည်း နည်းအသံပိုထွက်အော်ညည်းလိုက်တယ် “ဗျစ်..ဗျစ်..ဘွတ်” “အားးကိုမောင်ရှီးးရှီးး” “ဖုန်းးဖန်းးဖန်းးဖုန်းးဖန်းးး” “ဇွပ်..ဗျိဗြိ…ဗျစ်..ဗျစ်” ကိုမောင့်ဆောင်သံပိုထွက်သလိုလိုးချက်ကလည်းဇိမ်ကိုရှိတယ်ရှင်။

“အာ.ကိုမောင်.အာ့..အားးအရမ်း ကောင်းတယ် လိုးချိန်လည်းဒီတစ်ခါရှစ်မိနစ် လောက်ကြာတယ်ရှင် နောက်တော့သူလည်းတဖြေးဖြေး နှင့်ကြမ်းပြီးသုတ်တွေပန်းထွက် တယ်။သူပြီးပေမယ့်ကျမမပြီးသေးဘူးရှင့် ခုဏကတကြိမ်ပြီးပြီမို့လားမသိဘူး နောက်တကြိမ် နည်းနည်းကြာနေတာပေါ့ “သင်းသင်းစုပ်ပေးဦးကွာ” “အင်းး” ကျမလည်းကိုမောင့်လီးကိုစုပ်လိုက်တယ်။ သုတ်တွေရှိနေပေမယ့်ကာမဆိပ်တက်နေတဲ့ကျမအဲဒါတွေဂရုမစိုက်အားဘူး။မြန်မြန်ပြန်လိုးနိုင် အောင်မြန်မြန်စုပ်ပေးလိုက်တယ် ကိုမောင်လည်းချက်ချင်းတောင်လာတယ်။

ကျမကိုကုန်းခိုင်းလို့ထပြီး ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ကိုမောင်ထပ်လိုးတော့သိပ်မကြာခင်မှာပဲပြီးသွားတယ်။ ကျမပြီးပြီးကိုယ်မောင်လည်းပြီး သွားတယ်။ယောက်ျားရကတည်းကကာမကြောင့်စိတ်ကျေနပ်ရတာဒီတစ်ခါပထမဆုံးပါပဲ” ကျမတို့နှစ်ယောက်အဝတ်အစား ဝတ်ပြီးအိပ်ကြတယ်။ငါးမိနစ်ကျော်လောက်လည်းကြာရော ညီမလေးကတချက်လောက်တွန့်လာပြီး “မမရှူးပေါက်ချင်လို့.လိုက်ပို့ဦး” ကျမလည်းလူးလဲထပြီးညီမလေးကိုအိမ်သာကိုလိုက်ပို့တယ်လေ။ ကျမစိတ်ထဲမှာမလုံမလဲဖြစ်ပြီညီမလေးများသိသွားသလားလို့ထင်မိ ပြီး “ညီမလေးဘယ်တုန်းကနိုးနေတာလဲ”

“ကြာပေါ့မမရှက်သွားမှာစိုးလို့ငြိမ် နေရတာ၊အခုသေးကမအောင့်နိုင် တော့လို့မမကိုနှိုးတာ” “ဟယ်.ရှက်လိုက်တာညီမလေးရယ်” “ရပါတယ်.မမရယ်လင်မယားတွေပဲ၊ညီမလေးနားလည်ပါတယ်” “အေးဟယ်..ငါလည်းဒီနေ့မှဘယ်လိုဖြစ်တယ်မသိဘူး” “မြင်သားပဲ တအားအသံထွက်တာ၊ ဟီုကလည်းညီမလေးဘေးနားရှိနေတာကိုအားမနာခါတိုင်းထက်ပိုလုပ်တယ်” “ညီမလေးနောက် မမတို့နှင့်မအိပ်နှင့်တော့” “အာ.ညီမလေးတစ်ယောက်ထဲမ အိပ်ရဲဘူးကြောက်တယ်” “သရဲကြောက်တာ အရေးမကြီးဘူး၊နောက်မှငါတို့ညီအမအရှက်ကွဲနေမယ်” “မကွဲပါဘူးမမရယ်၊ညီမလေးနေ တတ်အောင်နေပါ့မယ်”

“အေးးအေးသိရင်လည်းအိပ်ချင် ယောင်သာဆောင်နေလိုက်တော့၊သိလား” “ဟုတ်ကဲ့ပါမမ” ပြောပြီးအိမ်ထဲပြန်လာခဲ့တယ်။ ယောက်ျားကပင်ပင်ပန်းပန်းနှင့်အိပ်ပျော်နေတာသိုးလို့” “ဟိုမှာအိပ်ပျော်နေတာသိုးလို့ခစ်ခစ်ခစ်” “ဟေ့..အော်နိုးသွားအုံးမယ်” ကျမတို့လည်းအိပ်လိုက်ကြတယ်။ မနက်ကျအစောကြီးထပြီးကျမကထမင်းချက်ညီမလေးကစာကျက်၊ မိုးလင်းတော့ ကိုမောင်အလုပ်သွား၊ ညီမလေးကကျောင်းသွားပေါ့။ ကျမကတရေးအိပ်ပြီးထမင်းထစားလေ။ ကျမတားဆေးမသောက်ဘူး၊ ဒါပေမယ့်အခုထိ ကိုယ်ဝန်အရိပ်အယောင်က မပြဘူးလေ၊ နောက်တော့ရ လာမှာပေါ့လို့တွေးလိုက်တယ်ရှင်

ညနေရောက်တော့ညီမလေးရောကိုမောင်တို့ပြန်ရောက်လာတယ်။ ညီမလေးစာကျက်နေတုန်းအိပ်ခန်းဖက်ကိုမောင်ကိုခေါ်ပြီး “ကိုမောင်ညကဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ၊ထူးထူးခြားခြား” “အေးးမိန်းမစိတ်မဆိုးနှင့်ကိုမောင် ပြောပြမယ်” “ပြောပြ” “ကိုမောင့်စိတ်ထဲမှာကိုမောင်တို့လုပ်နေတုန်း တစ်ယောက်ယောက်က ကြည့်နေတယ်ဆိုတဲ့အသိကစိတ် ပိုကြွတာ” “ဘာလဲကိုမောင်ညီမလေးကကြည့်နေတယ်ထင်လို့လား” “သူကအိပ်နေပေမယ့်ကိုမောင်ကသူရှိနေရင် ကိုမောင်စိတ်ပိုကြွတယ်လေ” “ကိုမောင်ညီမလေးကိုကြံနေတာ လား” “အာမကြံပါဘူး၊သူကငယ်သေး တယ်”

“အော်..သူကြီးရင်ရှင်ကကြံမယ်လို့ပြောတာလား” “မကြံပါဘူးကွာမင်းကလည်း” “ကျမ.မယုံဘူးရှင်ကျိန်ပြ” “ကျိန်ပါတယ်မိန်းမရာကျိန်ပါတယ်။ဆိုပြီးကိုမောင်ကကျိန်ပြတယ်။ “ရှင်နှော်ညီမလေးကိုလုံးဝမလုပ်ရဘူး၊လုပ်ရင်ရှင်အသိပဲ” “အေးပါဟ” “မဟုတ်ရင်ညီမလေးကိုအဒေါ်တို့ဆီပို့လိုက်မယ်” “မလုပ်နှင့်လေ.တော်ကြာသူများ တွေကခဲအိုကကြံတယ်ပြောနေပါ အုံးမယ်” ကျမလည်းညီမလေးကိုသူများအိမ်မပို့ချင်ပါဘူး၊ ကိုယ့်မျက်စိအောက်ပဲထားချင်တာလေ၊အခုကိုမောင်ပုံ ကြည့်ရတာစိတ္တဇရှိပုံရတယ်။ ကိုယ်လုပ်တာကိုသူများကို မြင်စေချင်တဲ့စိတ်ပေါ့။ ညီမလေးကိုလည်းပြောထားရမယ်၊၊

ကိုယ်ယူမယ့်ယောက်ျားနှင့်သာကိုယ့်အပျိုရည်ပျက်ပါစေလို့” “ရှင်အဲဒီလိုလုပ်နေရင် ညီမလေးသိသွားရင် ကျမသောက်ရှက်ကွဲပြီ” “သူသိရင်လည်းသူများတွေကိုမသိ စေနှင့်ပေါ့၊နင်မသိမသာပြောထားပါလား” “ကျမကစိုးရိမ်တယ်။သူ့ကိုအဒေါ် အိမ်ပို့ရမလားလွို” “မပို့ပါနှင့်မိန်းမရယ်နှော်” “မပို့ရင်ရှင်ဘာလုပ်ပေးမလဲ” “မိန်းမကြိုက်တာအကုန်လုပ်ပေးမယ်။ “ပြီးရောဂတိနှော်ဂတိ” “အေးပါဟ” ကျမကကိုမောင်ကျိန်လည်းကျိန် တယ်၊မလုပ်ဖို့လည်းဂတိပေးတယ်၊ကျမအကြိုက်လည်းဖြစ်ရမယ် ဆိုတော့အတိုင်းထက်အလွန်တံခွန် နှင့်ကုက္ကားပေါ့ရှင်။ဒီအခြေအနေကိုအသုံးချပြီးကျမရဲ့စိတ်မပြေတာကိုပြေအောင်လုပ်ရမယ်လေ။

ညီမလေးစာကျက်ပြီးဆယ်နာရီခွဲ မှာအိပ်ရာဝင်ခဲ့ကြတယ်။ ကိုမောင်ကအရင်လိုမဟုတ်ဘူး၊အိပ်ရာထဲမှာမအိပ်ပဲကျမအဖုတ်ကိုလာကိုင် တယ်၊ပြီးတော့လက်ကိုနမ်းကြည့် တယ်။ကျမကဆပ်ပြာနှင့်အသေအချာဆေးထားတာ၊ဘယ်နံမလဲ၊ သိတယ်လေ ဒီပုံအတိုသ်းဆိုရင် ကျမအကြိုက် ဖြစ်ရမှာပေါ့ ကိုမောင်သူ့လက်သု့နမ်းကြည့်တဲ့အခါ ဆပ်ပြာမွှေးနံသင်းသင်းလေး ရတယ်။ သူပျော်သွားတယ်။ ဒီနေ့လည်းလုပ်ရတော့မယ် ဆိုပြီးတော့ပေါ့ စပါယ်မှာမနေ့ကကြုံပြီးကတည်းကဒီနေ့ပုံစံမြင်ရမှာကြိုသိတယ်။ အဲဒါကြောင့်အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်တယ်။ မနေ့ကလည်းမမတို့လင်မယားလုပ်နေတာကြည့်ပြီးရေဆာသလိုသေးပေါက်ချင်လာသလိုဖြစ်တာ။

အနီးကပ်ဆိုတော့ မလှုပ်ရဲဘူး၊ မနေ့က သေးအရမ်းပေါက်ချင်လို့ သူ့တို့ပြီးအောင်မနည်းအောင့် အည်းသည်းခံပြီးစောင့်ရတယ်။ ဒီနေ့တော့သေးအရင်ပေါက်ထားတယ်။ ကိုမောင်မမအဖုတ်ကို ယက်နေတာ မနေ့ကအံ့အားသင့်သလို မမကလည်း သူ့ကိုလိုးထားတဲ့ လီးကိုစုပ်ပေးနေတာ မရွံမရှာပဲ။ ကိုးတန်းကတည်းကဘိုင်အိုမှာ မျိုးပွားတာသင်ထားတာ။ သုတ်ရည်ဆိုတာလည်းသိတယ်။ လိုးရင်သုတ်ထွက်တယ်။ မမကအဲဒီသုတ်တွေကိုမရွံမရှာစုပ်ပေးနေတော့စပါယ်မှာတံတွေးတွေပဲကြိတ်မြိုနေမိတာ။ အခုလည်းကိုမောင်ကမမနှင့်လုပ်ဖို့အစပျိုးနေပြီ စပါယ်အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ စောင်ခြုံပြီးသူတို့ဘက်ကိုလှည့်အိပ်တယ်။

ခဏနေတော့ကိုမောင်က လုပ်ငန်းစပြန်တယ်။ ကိုမောင်ကမမအဖုတ်ကို ယက်နေတာတော်တော် လေးကြာတယ်မမလည်းမနေ့က ထက်အသံပိုကျယ်လာတယ်။ ကိုမောင်ကကျမဖက်ကိုလှည့်ကြည့် ပြီးမမအဖုတ်ကိုအပီအပြင်ယက်နေတာလေ၊ခဏနေတော့မမအလှည့် ရောက်လာတယ်။မမကလည်း ကိုမောင့်လီးကိုစုပ်ပေးနေတာလေ။တပြွတ်ပြွတ်နှင့်ရေခဲချောင်းစုပ်သလို၊ထုတ်ထိုးသကြားလုံးစုပ်သလို နှင့်ပဲ။ကိုမောင်ကမျက်လုံးလေး မှေးပြီးဇိမ်ခဲနေတာပါးစ်ကတဟင်း နှင့်ပေါ့ကျမလည်းသူတို့ကိုကြည့်ပြီးဖီလ်းတက်လာတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျမက ကိုယ့်အဖုတ်ကို လက်ထိုးထည့်ပြီး ဇိမ်ယူရတာပေါ့။ သူတို့နှစ်ယောက်အပြန်အလှန်စုပ် ပြီးယက်ပြီးနောက်မှာလိုးကြတယ်။

သူတို့လိုးတာကိုကြည့်ပြီးကျမ လည်းလက်နှင့်ကရိုင်းလိုက်တာကျမလည်းပြီးသွားတာပေါ့။ သူတို့က နှစ်ကြိမ်တောင်လုပ်ကြတာ။ ကျမကလည်းစောင့်ကြည့်ပြီးမှ အိပ်တာ ဒီလိုနှင့်ကျမစာမေးပွဲဖြေပြီးတော့ တရက်ကျတော့သူတို့လိုးနေချိန်မှာ ရှူးကအရမ်းပေါက်ချင်လာတယ်၊၊အဲဒါနှင့်ထပြီးမမသေးပေါက်ချင် တယ် “အယ်.ညီမလေးး” “ဟင်.စံပါယ်၊ဒုက္ခပါပဲ” “အခုမှဒုက္ခလုပ်မနေနှင့်၊မမထဦး ဒီမှာထွက်ကျတော့မယ်” “ညည်းတော့လုပ်ပြီ” ဆိုပြီးအိပ်ရာကထပြီးလိုက်လာ တယ်၊လမ်းမှာ “စံပါယ်ညည်းတော့ဟယ်” “မမဒီကမရတော့ဘူးထွက်ကျတော့မယ်” ကျမလည်း အိမ်သာထဲ ရှူးဝင်ပေါက်ပြီး အဖုတ်ရေဆေးထွက်ခဲ့တယ်။ မဆေးလို့လည်းမဖြစ်ဘူးအဖုတ်ကရွှဲနေပြီလေ”

အိမ်သာကထွက်လာတော့မမက “ဘာလဲစပါယ်ညီမလေးညည်း လည်းခံချင်နေတာလား၊ငါပြော ထားရက်နှင့်ခံချင်ရင်လည်းပြော” “အာ.မမကလည်း၊ မမပဲမှာထားတာယူတဲ့ယောက်ျားပဲပေးရမယ်ဆိုပြီ တော့” “အေးလေ.သိပါဘူးနင်လည်း အပျိုဖြစ်ပြီပဲ၊ နောက်ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်အိပ်တော့” “ရတယ်မနက်ဖြန်အိပ်မယ်” ကျမတို့နှစ်ယောက်အထဲရောက်လာတော့ ကိုမောင်က လီးကိုကိုင်ပြီး ပက်လက်လှန်ကာ ဂွင်းတိုက်နေတယ်။ “ရှင်ကလည်းနည်းနည်းပါးပါးအ ရှက်ရှိအုံးလေ” “ဟညီမလေး သိသွားပြီလေ ဘာရှက်စရာရှိဦးမလဲဟ” “ဟင်းးးနှော် ငါသေသာသေလိုက်ချင်တယ်။

“မသေလိုက်ပါနှင့်မိန်းမရေကဲပါငါ့ကိုမှုတ်ပေးအုံး” “အာ.ဒီမှာညီမလေးရှိတယ်” “အမယ်..မမသမီးမမြင်ဘူးတာမရှိဘူးနှော် အခုမှရှက်မနေနှင့်နောက် ရက်အလုပ်လုပ်ပြီးအိပ်ရာခွဲအိပ် မယ်၊ဒီနေ့တော့ဒီမှာပဲအိပ်မှာ” “အေးအိပ်အိပ်” သင်းသင်းလည်းမပြီးဆုံးသေးသော ဇာတ်လမ်းပြန်စကြရတော့တယ်။ ကျမကစုပ်ပေးပြီးသူကလိုးလိုက် တာအဖုတ်ကွဲသွားမလားထင်ရတယ်။ကောင်းလိုက်တာလည်းလွန် ပါလေရော။ နောက်နေ့ကစပြီးစံပါယ်အိပ်ရာ ပြောင်းအိပ်တယ်။တချိန်လုံးလည်းမမတို့လင်မယားလုပ်နေတာပဲမြင် နေတယ်။ အလုပ်ထွက်လုပ်ရင်း ချစ်သူရတယ်။ မမပြောထားလို့ချစ်သူဘဝမှာဘာမလုပ်ဖြစ်ဘူး။

သူက စည်းရုံးနေတာ၊မနည်းရှောင်နေရ တယ်။သူ့ကိုမြင်တိုင်းမမကိုသတိရတယ်လေ ၊ နောက်တော့ကျမချစ်သူက လက်ထပ်မယ်ပြောတာနှင့် မမကိုဖွင့်ပြောလိုက်တယ်။ မမကလည်း ကျမချစ်သူနှင့်တွေ့တယ်။ လူကအကောင်ထွားပြီး ရုပ်ရည်သန့်တော့မမကသဘောကျတယ်။ပြောတာဆို တာလည်းယဉ်ကျေးတော့ချက်ချင်းသဘောတူတယ်။ ဟိုကလည်းမမ. မမနှင့် အရမ်းကို မျက်နှာလုပ်တယ်လေ။ ကျမနှင့်မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် အသင့်နေဖို့အိမ်ရှိတာလည်းပါ တာပေါ့။ ကျမအိမ်ထောင် စောစောကျတာ မမတို့ လင်မယားကြောင့်ပါပဲ။ မမတို့အိမ်မှာပဲအကျဉ်းရုံးပြီး လက်ထပ်လိုက်ကြတယ်။

အဲဒီနေ့ပဲ အိမ်ပြောင်းခဲ့တယ်လေ တကယ်တမ်း အိမ်ထောင်ကျတဲ့အခါမှာ စံပါယ်တစ်ယောက်စိတ်ညစ် ရလောက်အောင်မင်္ဂလာဦးညက ခံစားလိုက်ရတယ်။ စပါယ်ယူတဲ့ ထွန်းထွန်းဟာ တကယ့်ကိုကာမစိတ်လွန်ကဲသူဖြစ်နေတယ်။ စပါယ်တို့ အိမ်ကိုရောက်ပြီးတော့ ညနေစောင်းနေပြီ၊ ညတောင်မရောက်သေးပါဘူး။ “စပါယ်” “ပြောလေကိုထွန်း” “လုပ်ရအောင်ကွယ်” “ဟယ်ညတောင်မရောက်သေးဘူး” “ဒီဟာမျိုးက စောလေကောင်းလေပဲလေ” “ဟင်..ကြောက်စရာကြီး” “ပြောသာပြောပြီးစံပါယ်လည်းအိပ်ရာပေါ်လိုက်ခဲ့တယ်။ “ကိုထွန်းခဏနေအုံးနှော် ရေဆေးလိုက်ဦးမယ်” “အင်းပါ” စံပါယ်လည်းရေဆေးပြီးပြန်လာ တော့ ကိုထွန်းက လီးတောင်ပြီး မျက်နှာက ပြုံးနေတာလေ။

“ချစ်..လာလေ”ဆိုပြီးကျမကိုဖက် နမ်းတယ်။ကျမမှာတော့ငယ်ရွယ်သူလည်းဖြစ်ပြန်၊ဒါကိုမမတို့တုန်းက မြင်ဖူးနေလို့အရမ်းလည်းလုပ် ကြည့်ချင်တာကြောင့် စိတ်ထဲမှာ မရိုးမရွဖြစ်နေတာ။ ပိပိထဲကအရည်တွေတောင်ထွက်လာတယ်။ ကိုထွန်းကစုပ်နမ်းပြီးတော့ကျမနို့ တွေကိုစို့တယ်၊နို့သိပ်မကြီးတဲ့အ တွက်ကိုဖွန်းအတွက်အာသာမပြေ လောက်ဘူး၊ကျမအတွက်ကတော့ ဖီလ်းတကယ်ရှိတယ်၊အရည်တွေ များစိမ့်ထွက်နေတာရွဲနေပြီလေ။ ကိုထွန်းကနို့တွေစို့ပြီးပိပိကိုယက်တယ်။ မမတို့လုပ်တာမြင်ဖူးတာမို့လို့အ ရမ်းလုပ်ချင်ခဲ့တာ။အရမ်းလည်း ကောင်းတယ်။

လူမရှိတဲ့အိမ်မှာလင်မယားနှစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ လွတ်လပ်လွတ်လပ်အော်ညည်းလို့ရတဲ့အတွက် စံပါယ်လည်းအော် ညည်းမိတယ် “ပလပ်..ပလပ်” “အီး.ကျွတ်..ကျွတ်.ကိုထွန်းရေ ကောင်းလိုက်တာအင်းဟင်းးဟင်းး” ကိုထွန်းလည်းစံပါယ်ဆီကအသံ ကြားတော့စိတ်ပိုကြွလာတယ်၊အဲဒါကြောင့်လည်းပိပိကိုအားရပါးရ ယက်မိတယ်လေ။ အစေ့ကလေးကိုစုပ်ပစ်တာ၊စံပါယ်တစ်ယောက် ကော့နေအောင်ခံစားလိုက်ရတယ် လေ။ကိုထွန်းမှုတ်တာစံပါယ် တစ်ယောက်အရည်တွေထွက်ပြီးပြီးသွားရတယ်။ “စံပါယ်.ကိုထွန်းကိုလည်း လုပ်ပေး ဦးလေ” “အင်းပါကိုထွန်းလုပ်ပေးမှာပေါ့”

စံပါယ်ကမမလုက်သည့် အတိုင်း စုပ်လိုက်ယက်လိုက် ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက် လုပ်တဲ့အခါ ကိုထွန်းတစ်ယောက် မျက်လုံးပြူးသွားရတယ်။ “အားးကျွမ်းလှချည်လားစံပါယ်” စိတ်ထဲမှာ ကိုထွန်းတစ်ယောက် တွေးမိပြီး စံပါယ်ကိုမယုံသင်္ကာဖြစ်မိတယ်၊လိုးလိုက်ရင်အဖြေပေါ်မှာပဲလို့ တွေးကာ လိုးမယ်ဆုံးဖြတ်ပြီး စံပယ်ပေါင်ကြားကို ဝင်ကာလိုးလိုက်တယ် “ဗျစ်…ဗျစ်..ဖောက်..” “အားးအမလေးသေပါပြီ၊အားး အရမ်းလုပ်တယ်” ကိုထွန်းလီးကို အပြင်ပြန်ထုတ်လိုက်တယ်။ လီးမှာသွေးတွေပေနေတယ်၊ခုဏတုန်းကလိုးတုန်းကလည်းအ ဖုတ်ထဲမှာ တင်းကနဲခံစားရပြီး သွေးလည်း ထွက်တယ်ဆိုတော့ စံပါယ်အပျိုစစ်တယ်ဆိုတာသေချာတယ်လေ

ကိုထွန်းလည်းဝမ်းသာသွားပြီးအ ဖုတ်ထဲလီးသွင်းလိုက်ပြီးဖြေးဖြေး လေးလိုးလိုက်တယ်။လီးကပုံမှန်အဝင်အထွက်ကလေးဖြစ်နေတယ်။ ဥရိုက်သံပေါင်ချင်းထိသံတွေကမှန်မှန်လေးမြည်နေတယ်” “ဗျစ်.ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်” “အာ့ကိုထွန်းကောင်းတယ်.အာ့.. အင့်.ဟင့်” ကိုထွန်းလည်းကောင်းလာတာ ကြောင့် နည်းနည်း အရှိန်မြှင့်လိုက် ပြီးအားပါးတရဆောင့်လိုးတော့ “ဇွိ့…..ဗျိ..ဗျစ်.ဖန်းးးဖန်း” “အားးဟင့်အာ့ရှီးးရှီးးအားးပြီးပြီ အားး” စံပါယ်ပြီးသွားပေမယ့် ကိုထွန်းက မရပ်ပစ်ဘဲနောက်ထပ်ရှစ်မိနစ် ထပ်လိုးပြီးမှပြီးသွားတယ်။ ကိုထွန်းဟာတကြိမ်နှင့် အားမရဘူး၊ စံပါယ်မှာ ကျိမ်းစပ်နေသော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်အလိုးခံရတယ်။

ကိုထွန်းဟာတဏှာစိတ်ပြင်းတယ်။ ရတဲ့နေ့ကစလို့ တနေ့မှအလိုးမပျက်ပဲ တနေ့နှစ်ကြိမ်ပုံမှန် လိုးတယ်။စံပါယ်ကလည်းငယ်သေးတယ် ကလေးမယူသေးဘူးဆိုပြီးတား ဆေးသောက်နေရတယ်။ မမကတော့ ကလေးမရသေးဘူး၊ တစ်လလောက်ကြာပြီးတဲ့အခါ စံပါယ်ကမမကိုသတိရလာလို့ ကိုထွန်းကိုပြောပြီးနှစ်ရက်လောက် ပြန်တယ်။ ထွန်းထွန်းကလည်း အလုပ်မအားလို့မလိုက်ဖြစ်ဘူး သင်းသင်းတို့ လင်မယားမှာလည်း စံပါယ်အခန်းပြောင်းပြီး အိပ်ကတည်းက သိပ်ပြီး အဆင်မပြေတော့ဘူး၊ ကိုမောင်လည်း လိုးတရက်မလိုးတရက်နှင့် စိတ်လာမှလိုးဖြစ်တယ်။ ဒါတောင်မှ စံပါယ်သူတို့နှင့် အိပ်တုန်းကလို ဖီလ်းမလာတော့ဘူး။

ကိုထွန်းလည်းသင်းသင်းကိုမမှုတ်ပေးတာ ကြာပြီ၊သင်းသင်းလည်းကာမဆန္ဒမပြည့်ဝတော့ပေ။ ရက်တွေကြာလာ တော စံပါယ်ကိုလည်းသတိရလာ တယ်။မျှော်နေတုန်းမှာစံပါယ် ရောက်လာမှာမို့ ကိုမောင်ရောသင်းသင်းပါပျော်နေကြတယ်။ စီးပွားရေးလည်း အဆင်ပြေစပြုလာပြီလေ၊ အဆင်မပြေတာတော့ တားဆေးမသောက်ပဲ ကိုယ်ဝန်မရတာတစ်ခုပဲ။သားသမီးမရှိတော့ညီမလေးကိုပဲ သတိရတော့တယ် “ဟောပြောနေရင်း ညီမလေးရောက်လာပြီ” “ညီမလေးစံပါယ်၊အဆင်ပြေရဲ့လား” “ပြေတယ်မမ” “နင့်ယောက်ျားကရောနင့်အပေါ်ဂရုစိုက်ရဲ့လား” “စိုက်တာပေါ့ မမရဲ့၊စိုက်လွန်းလို့ ကြောက်တောင်နေတာ” “ကိုမောင်ရောမမကိုဂရုစိုက်ဖြစ်ရဲ့လား”

“ဟင်းးးညီမလေးရှိတုန်းကလိုမ ဟုတ်တော့ပါဘူးဟယ်” “ဟင် .ကိုမောင်ကနောက်တစ်ယောက် ထားတာလား” “မဟုတ်ပါဘူးညီမရယ်” “သူကဆိုက်ကိုဖြစ်နေတာလေ၊အ နားလူတစ်ယောက်ရှိရင်ပိုလုပ်ဖြစ်တယ်။ အပြင်လူလည်းဘယ်ခေါ် ရဲမလဲ” “ဟီး..ဟီးးကိုမောင်ကတော့” “ဒီည..ညီမလေး မမတို့နှင့် အတူတူ အိပ်ကွာ ညီမလေးကိုလွမ်းလို့” “ဟင်းနှော်..မမ မသိတာကြလို့” “ညီမကအပျိုမဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒီနေ့တော့ညီမလေးလည်း ကြည့်ရမှာ ပေါ့” “နင်ကြည့်ချင်ကြည့်ပေါ့၊ ကိုမောင် လည်းအရမ်းဝမ်းသာနေတာ၊ နင့်အတွက်စားစရာတွေ ကိုယ်တိုင်ချက်နေတာကြည့်ပေါ့” “ဟားးးဟားးး” ညဘက်လည်းရောက်တော့မမဘေးနားကျမအိပ်တယ်။

အိပ်လို့မပျော် ပါဘူး ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်ပြောနေတာလေ။ အဲဒီအချိန်ပဲ ကိုမောင်က မမနို့ကို ကိုင်နေတာတွေ့တယ်။ “အာ.ကိုမောင် အစောကြီးရှိသေး တယ်နှော်” “ဟီးးဟီးးစံပါယ်ကလည်း” “ကဲမမရာကို မောင်ငြိမ်သွားအောင်သာ လုပ်ပေးလိုက်တော့ညီမ အိပ်တော့မယ်” “ဟဲ့..အော်” ကျမခေါင်းမြီးခြုံပြီးအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်တယ်။ကိုမောင်ကနို့စို့ပြီး မမအဖုတ်ကို ယက်ပေးတာမမ လည်းတအင်းးအင်းနှင့် ကိုအော် ညည်းနေတယ်။ ငတ်ပြတ်နေတဲ့အတိုင်းပဲ၊မမအလှည့်ကျတော့ လီးတောင်မက ဂွေးဥတွေပါ တပြွတ်ပြွတ်စုပ်လို့၊ နောက်တော့လည်း တယောက်တလှည့်အပေါ် တက်ပြီးလိုးကြတယ်။နောက်တော့မမရောကိုမောင်ရောပြီးသွားတာ၊

ပြီးသွား ပြီးထပ်မကြာဘူး မမကကိုမောင်လီးပြန်စုပ်ပြီး ထပ်လိုးကြတယ်။သူတို့ ပြီးသွားမှကျမလည်းစောင်ခေါင်း မြီးခြုံတာကနေ ရင်ဘတ်အထိ ပြန်ချလိုက်တော့ “ညီမလေးအိပ်မပျော်ဘူးလား” “အဲလောက်ကြီးလုပ်နေတော့ဘယ်အိပ်လို့ရမလဲ” “အေးပါ.ငါတောင်းပန်ပါတယ်” “တောင်းပန်မနေနှင့် အရင်လည်းဒီလိုပဲ မမြင်ချင်လည်း အကုန်မြင်နေရတာ” “အေးပါဟယ်ဆောရီးပါပဲဟယ်” အဲဒီနေ့ညအိပ်ပြီး နောက်တနေ့ပြန်လာခဲ့တယ်။ “မမ.အားရင်လည်းညီမတို့ဆီလာ အုံး”ဆိုပြီးလည်းခေါ်ခဲ့တယ် နောက်တစ်လမှာ မမတို့လင်မယားအိမ်ကို လာတယ်။ အိမ်ကိုလာတော့ကိုထွန်းကပျူပျူငှာငှာပဲဧည့်ခံတယ်။

တော်တော်လေးကြာတော့ မယားညီအကိုနှစ်ယောက်က ရင်းနီးသွားတယ်။ ညနေဘီယာတွေ သောက်ပြီးငယ်ပေါင်းကြီးဖော်လို ဖြစ်သွားကြတာလေ။ ညရောက်တော့ ကျမတို့အခန်းဘေးမှာပဲသူတို့ကိုအိပ်ခိုင်းတာ။ကျမ တို့နှင့်ဟိုဘက်ခန်းဒီဘက်ခန်းစကားပြောနေရင်း လီးစုပ်သံကြားလိုက်ရတယ်။ကိုထွန်းကအိပ်ရာထပြီး အပေါက်ကနေချောင်းကြည့်တယ်။ “မိန်းမ..ထ.ထဟိုဘက်ခန်းကလုပ် ငန်းစနေပြီလာကြည့်ဥိး” “မကြည့်တော့ဘူးမြင်ဘူးတယ်” “ဟေ” သူကကချောင်းကြည့်ပြီး ဟိုက လိုးကြတဲ့အချိန် ကိုထွန်းလည်းမနေနိုင်လို့ ကျမကိုလီးစုပ်ခိုင်းပြီး လိုးတော့တာပဲ။

နောက်နေ့သူတို့ပြန်တောကိုထွန်းက “မိန်းမ.နင့်အမတို့ လင်မယားကမ လွယ်ဘူးနှော်၊လူရှိနေရင်တော့လုပ်တယ်” “ကိုမောင်ကဆိုက်ကိုဖြစ်နေတာ၊လူမရှိရင်မလုပ်ဖြစ်ဘူး၊လူရှိမှပိုလုပ် ချင်တာ” “အေးဖြစ်နိုင်တယ်ငါတောင်မနေ့ကတော်တော်ဖီလ်းရှိတာ” “ဘာလဲရှင်ရောအဲလိုဖြစ်နေပြီလားး” “မဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ပိုဖီလ်းရှိတယ် မှတ်တာပါ” ဒီလိုနှင့်ကျမတို့လင်မယားဆီ သူတို့ဆီကျမသွားလိုက်နှင့် တနှစ်နီးပါး ကြာတော့ ကျမကိုယ်ဝန်ရလာပါ ရော၊ကျမယောက်ကျားသာမက မမတို့လင်မယားပါဝမ်းသာကြ တယ်။ သူတို့ကကလေးမရကြဘူး၊ ကိုမောင်ဆို ကျမကလေးသူတို့ မွေးစားမယ်နှင့်ခဏခဏတောင်းနေတာ။

သူတို့ကအခုဆိုစီးပွားရေး တော်တော်ပြေလည်လာပြီ၊ မမကကလေးမမွေးတော့ လှလာတယ် ပိုပြီးပြည့်လာတာပေါ့လေ။ အိမ်ကကိုထွန်းကလည်းမနိုင်စိန်၊မလိုးရရင်မနေနိုင်ဘူး၊ ကိုယ်ဝန်ရှိတာတောင်လိုးတုန်း၊မှုတ်ပေးလို့လည်းအာသာမပြေဘူးတဲ့။ အဲဒါနှင့်က လေးမွေးမယ့်လကနီးလာပြီ၊ဗိုက် ဖြင့်ခုနှစ်လရောက်နေပြီ၊ ကျမလည်းအလိုးမခံဘူး၊သူ့ကိုမှုတ်ပေးတယ်၊သူကမနေနိုင်တော့ဂွင်းထုတယ်။ ပြီးတဲ့အခါပြီးမပြီးတဲ့အခါမပြီးတော့ကျမလည်းသွုကိုသနားမိတယ်။ သူကတောင်းဆိုလည်းခလေးထိခိုက် မှာ စိုးတော့မလုပ်ခိုင်းရဲပါဘူး။ အဲလိုနှင့်ဗိုက်က ကိုးလလောက်ရောက် လာတယ်လေ၊ “မမကိုလှမ်းခေါ်ရတော့တယ်။

တချို့ကိစ္စကိုကိုယ်တိုင်မလုပ်နိုင် တော့ဘူး။ မမလည်းလိုက်လာတယ်၊ ကိုမောင်ကကျန်ခဲ့တယ်လေ။ မမကိုအနားပဲခေါ်အိပ်ဖြစ်တယ်၊ နောက်လည်းခလေးမွေးလာရင်သူ့ကိုပဲ အခန်းထဲသိပ်ရမှာဆိုတော့လေ၊ အဲလိုနှင့်တပတ်လောက်ကြာတော့ မမအိပ်နေတုန်းကိုထွန်းက လီးတောင်နေလို့ခဏစုပ်ပေးဦးဆိုပြီးတောင်းဆိုတယ်။ ကျမမှာသနားလို့စုပ်ပေးရတယ်။အဲဒီအချိန်ပဲမမကနိုးလာပြီး “ဟေ့ထွန်းထွန်းနင့်မှာလည်း မနေနိုင်မထိုင်နိုင်အောင်ဖြစ်နေတာလား” “ဟာမမ” “ကျနော်တကယ်တင်းနေလို့ပါ” “နင်ကလွန်လွန်းတယ်” “ဟုတ်တယ်မမ သူကနေ့တိုင်းလုပ်ရမှ၊ အခုမနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်နေတာ၊ ကျမလည်းသူ့ကိုသနားလို့လုပ်ပေးနေတာ”

“ညီမလေးရယ်ဗိုက်ကြီးနှင့်မို့ လို့ပြောနေတာ” “မမလုပ်ပေးလိုက်ပါလား” “ဟေ့..ဟေ့. အမလေးငါ့ယောက်ျားသိရင် ပြသနာတက်ပါ့မယ်၊မလုပ် နှင့်” “ကဲကိုထွန်းမမယောက်ျားသိရင်ပြသနာတက်မှာ၊ တကယ်လို့သာရှင့်အနေနှင့် ကိုမောင်ကျမကိုလုပ်ရင်ရှင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” “ဟီးဟီးလူလဲတဲ့သဘောလား” “ရှင့်ကိုသနားလို့ပြောနေတာ၊ ရှင်ကကိုမောင်ကျမနှင့်ဖြစ်ရင်ရှင်က ရောခွင့်လွှတ်နိုင်ပါ့မလား” “ကိုယ့်အချင်းချင်းပဲရပါတယ်” “ကိုမောင်ကရှင့်လိုမဟုတ်ဘူး၊သူကကျမငယ်ငယ်တုန်းကလည်းကျမကိုမထိပါးဘူး” “ငါသိပါတယ်၊နက်နှင့်ရတော့နင်ကအပျိုစစ်ပဲရှိသေးတာလေ”

“အေးဟုတ်တယ် ငါကိုယ်တိုင် ကတိတောင်းခဲ့တာ ၊အခုနင်ရော ညီမလေးကိုမ ပစ်ပါဘူးဆိုရင် ငါပေးမယ်” “ပေးပါတယ်ဗျ” “ညီမလေးရောကြည်ဖြူသလား” “ရပါတယ်ကိုထွန်းသဘောပါ” “ကိုထွန်းသာမမကို ရှယ်ပြုစုလိုက်ပါ။ ကျမကြည့်မယ်၊ကျမလိုပဲလုပ်ပေါ့” “ဟီးးဟီးးငါလည်းပစ်မှားနေတာ ကြာပြီ” “ကဲမမရေသူကိုသာမှုတ်ခိုင်းလိုက် တော့” “အေးလာထွန်းထွန်း ငါလည်းအမှုတ်ခံချင်နေတာ” “အာလုပ်ပေးရမှာပေါ့ဟီးဟီးး” ထွန်းထွန်းလည်း အသားဖြူပြီး မိန်းမထက်ကိတ်တဲ့ မရီးကို စိတ်နှင့်ပစ်မှားနေတာ ကြာပြီ၊ အခုလိုတရားဝင် ရပြီဆိုတော့ အမုန်းဆွဲဗုံးကြဲဖို့ကြံ စည်ရတော့တယ်။

အဲဒါကြောင့် “မမ..မောင်လေး ရှယ်ယက်ပေးမယ်ဆိုပြီး ယက်ပေးတယ်၊ ငတ်နေတာလဲ ကြာပြီဆိုတော့ အဖုတ်အကွဲတ လျှောက်လျှာအပြားကြီးလုပ်ကာ ယက်လိုက်တယ် “ရှလွတ်..ပလပ်” “အားးကောင်းတယ်မောင်လေး” သင်းသင်းလည်း ရေငတ်တုန်း တွင်းထဲကျဆိုသလို ဇိမ်ရှိရှိခံမယ် ဆုံးဖြတ်ပြီး ထွန်းထွန်း မှုတ်ပေးတာခံလိုက်။ တယ်ထွန်းထွန်းက သင်းသင်းပေါင်ကိုကားပြီး လျှာကိုစုချွန်ပြီးအထဲကို သွင်းပြီးပြန်အထုတ်မှာမှာ အစေ့ကို ကလော်ထုတ်လိုက် တယ်လေ၊ “ဟင်းးးဟင်းးးးးးး” သင်းသင်းတစ်ယောက် ငှက်ဖျားတက်သလို တဟင်းဟင်းနှင့်တုန်တက်သွားတယ်၊

“အီးကောင်းလိုက်တာ မောင်လေးရာဟင်းးဟင်းး” “ပလပ်…ပလပ်..” “အင့်..ဟင့်..အင်းးးဟင်းးဟင်းးး” သင်းသင်းတစ်ယောက်ထွန်းထွန်း မှုတ်ချက်မှာ ပြီးချင်သလိုဖြစ်လာတယ်။ :”အာ့ရှီးးးရှီး.အား” ထွန်းထွန်းလည်းသင်းသင်းအစေ့ကိုစုပ်ဆွဲလိုက်တယ်” ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အားးမောင်းလေးးပြီးပြီ..ပြီးပြီ.မမ.ပြီးပြီးအားး” ဘယ်လိုလည်းမမ သမီးယောက်ျားနှင့်ကိုမောင်ဘယ်သူကပိုကောင်းလဲ” “တစ်ယောက်တမျိုးစီပါပဲဟယ်” “ကဲ.မောင်လေးမမတလှည့်စုပ်ပေးမယ်” “ဟုတ်..မမ” သင်းသင်းလည်းကိုမောင့်လီးကိုစုပ်ပေးလိုက်တယ်” “အရမ်းကောင်းတာပဲမမရယ်၊” “မမမောင်လေးလိုးချင်ပြီ” “အေးးအေးးမမဘယ်လိုနေရမလဲ” “ပက်လက်လိုးမယ်မမ”

“အင်းးးအင်း” ဆိုပြီး သင်းသင်း လှဲချလိုက်တယ်။ ထွန်းထွန်းလည်းမမကိအရင်မလိုး သေးပဲ၊အစေ့ကိုလီးနှင့်ပွတ်တိုက်ပစ်လိုက်တယ်၊၊ သင်းသင်းမှာအဖုတ်ထဲကကျင်ကနဲတွေ့ပြီးညည်းလိုက်မိတယ်။ ကိုမောင်နှင့်တုန်းကသွူအသားထိ လည်းရင်မခုန်တော့ပေမယ့်ထွန်း ထွန်းနှင့်တွေ့တော့ရင်ခုန်သလိုရင်ဖိုသလိုခံစားရပြီး စိတ်ကျေနပ်နေသလိုခံစားရပြီး၊ဖီလ်းတွေတက်လာ တယ်လေ။ “ပြွတ်.ပလွတ်” “အားးအင်းးဟင်းးဟင်းး” လီးကသင်းသင်းအဖုတ်ထဲကိုတိုး ဝင်သွားပြီးသင်းသင်းမှာ လီးအသစ်ရဲ့အတွေ့အကြုံကို ရလိုက်တယ်။ အရမ်းကိုကောင်းလွန်းနေတယ်။ ထွန်းထွန်းကအလိုးသန်သူဖြစ်တော့သင်းသင်းမှာဆယ်မိနစ်လောက်နှင့် ပြီးသွားရပြန်တယ်။

ထွန်းထွန်း လည်းနောက်ထပ်ဆယ်မိနစ် လောက်မှာသုတ်ထွေထွက်ပြီးသွား ပြီးတော့တယ်လေ။ ထွန်းထွန်းလည်းပြီးသွားတော့စံ ပါယ်က “ကိုထွန်း..မမကိုဘယ်လောက် တောင်မှလုပ်ချင်နေလဲမသိဘူး၊လိုးနေလိုက်တာကျမရှိနေတာတောင် မေ့နေတယ်” “အာ..မိန်းမကလဲ ကိုငတ်နေလို့ပါ ကြာ” “မမလည်းသိပ်ဟော့နေတာပဲ” “ဟယ်..ညီမလေးမမရှက်တယ်ဟ၊ မပြောနှင့်တော့” “ကဲအိပ်ကြမယ်” “ဒီလိုနှင့်ကျမသားလေးမွေးတယ်၊ မမကဆေးရုံလာစောင့်ပေးတယ်။ ကိုမောင်လည်းကလေးလာကြည့် တယ်။ မီးထွက်ပြီးတပတ်လောက် မမနေသွားတယ်။

တပတျအတှငျးသုံးခါလောကျမမနှငျ့ကိုထှနျးတို့လိုးကွတယျလေ ။နောကျလညျးမမကတ ပတျတစျခါ လောကျ အိမျကိုလာတယျ။ လေးဆယျ့ငါးရငျပွညျ့တော့ ကမြ နှငျ့ကိုထှနျးတို့လိုးဖွစျတာကမြ လညျးအသစျဖွစျနတောပေါ့၊ မလုပျရတာကွာတော့ ရငျတှခေုနျနတော။ မီးကုနျယမျးကုနျဆှဲလိုကျတယျ။ အိပျခနျးကကဉြျးလို့ကလေးပုခကျလညျးအထဲဆငျခငြျတာမို့အခနျးနှစျခနျး အလယျကခနျးဆီးဖကြျပွီးပေါငျး လိုကျတယျ။အခနျးကယြျသှားတယျလေ။ သားလေးရကျတစျာမှေးနေ့ လုပျတယျ။ အိမျနားကလူတှဖေိတျတယျ။ မမတို့လငျမယားလညျး ညကတညျးကကူလုပျတယျ။နေ့ခငျးပိုငျး တော့အေးဆေးပါပဲ။ညနဘေကျ ရောကျမှ “မိနျးမဘယျလိုလဲ၊ ဒီညလူလဲလုပျမလား”

“ရှင်ကလည်းကျမကိုရိုးသွားပြီလား” “ငါကိုမောင့်ကိုအားနာလို့ပါ” “အေးပါ..ရပါတယ်” ညရောက်တော့ ကလေးကို အလယ်က ပုခက်ပေါ်သိပ်ပြီး တဖက်တချက်ကျမတို့အိပ်ကျတာပေါ့။ကလေး ရှိတော့ ညဘက်မီးထွန်းထားတယ်။ ကိုထွန်းက ကျမကိုနမ်းပြီးလာဆွတယ်။ ဒီမှာကရင်ခုန်နေတာလေ၊တော် ကြာကိုမောင်နှင့်လိုးရတော့မယ်ဆိုတဲ့အသိကခေါင်းထဲရောက်နေ တာလေ။ ကိုထွန်းကအဝတ်အစားတွေချွတ် ခိုင်းလို့ထိုင်လျက်ပဲချွတ်ပေးလိုက်တယ်။ကျမအဝတ်အစားချွတ်တာကိုမမတို့လင်မယားကသိတယ်။ ကိုထွန်းလည်း ကျမခါးအောက် ခေါင်းအုံးခုပြီး မှုတ်တော့တာပဲ။

“ပြွတ်..ပြွတ်” “အာ့..ကိုထွန်းးအားးကျမပိုပြီး ဖီလင်တွေဖြစ်လို့အသံထွက်ပြီး ညည်းလိုက်တော့၊ ကိုမောင်အိပ်ရာက ခေါင်းထောင်ပြီး ကြည့်တယ်။ သူ့မိန်းမကိုအဝတ်အစားချွတ်ပေးပြီးသူလည်းကျမတို့လိုမှုတ်တော့တာပဲ” မမဆီကညည်းသံတွေထွက်လာ တယ်။ စုပ်သံယက်သံ ညည်းသံတွေက ကျမတို့အခန်းဆူံတာပေါ့၊ မမ ညည်းသံကြားရင် ကျမကစိတ် ပိုကြွသလို မမလည်းကျမလိုပဲ စိတ်ပိုကြွတယ်လေ။ ကိုထွန်းက မှုတ်ပေးတာ ရပ်ပြီးမတ်တပ်အမှုတ်ခံတယ် ကျမကဒူးထောက်ပြီးမှုတ်ပေးရ တယ်။ ကိုမောင်လည်းကိုထွန်းလိုပဲမတ် တပ်ရပ်အမှုတ်ခံတော့ သူတို့က ပုခက်ကိုကျော်ပြီးတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောင်မြင်နေရတယ်။

“ကိုမောင်.လဲမလား” “ဟေ..မင်းအမမေးလိုက်မယ်၊ ညီမလေးကရောရမလား” “ရတယိကိုမောင်” “သင်းသင်းဘယ်လိုလဲ ညီမလေးက ရတယ်တဲ့” “ရှင့်သဘောတော်ကြာမှကျမကို စိတ်မပျက်နှင့်” “မပျက်ပါဘူးသင်းသင်း” “ဒါဆိုလည်းရှင့်သဘော” “ထွန်းထွန်းရေလဲမယ်တဲ့ဟေ့” “အဲဒါဆိုလာခဲ့” “အေးအေးလာပြီ” ကိုမောင်အနားလာတော့ “မိန်းမသူ့ကိုမှုတ်ပေးလိုက်အုံးငါ သွားလိုက်မယ်ဆိုပြီးမမဆီကိုလစ်သွားတယ် ကျမလည်းကိုမောင့်လီးကိုကိုင်ပြီး စုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ကျမနည်းတူပဲမမကကိုထွန်းလီးကိုစုပ်ပေးနေတယ်။ ကိုမောင်က “ရပြီညီမလေး ပက်လက်အိပ်လိုက်တော့” ကျမလည်းအိပ်ရာပေါ်ပက်လက်ကလေးနေပေးလိုက်တယ်။

ကိုမောင်ကကျမခါးအောက်ခေါင်းအုံးခံတော့ လည်းကြွပေးလိုက်တယ်။ကိုမောင်ကျမပေါင်ကြားဒူးထောက်ဝင်လာ ပြီး ကျမပေါင်ကို အပေါ်ကို တင်တွန်းလိုက်တယ်။ ကျမကလိုးတော့မယ် ထင်တာမလိုးပဲ ကျအဖုတ်ကိုဖြဲပြီး ယက်တော့တာပါပဲ။ ကျမအားနားသွားတယ်။ သူကလည်း ငယ်ရွယ်တဲ့ကျမကို ဘယ်လောက်တောင်လုပ် ချင်နေလဲမသိဘူး၊ စုပ်ယက်ချက်ကအသံတွေတောင်တော်တော်ထွက် တယ်။ မမနှင့် ကိုထွန်းက လိုးနေပြီ။ ဒီမှာကမုတ်လို့ကောင်းတုန်း။ တော်တော်လေးကြာတော့ကျမ တောင်ပြီးသွားတယ်။ကိုမောင်က ကျမအရည်တွေမြိုချလို့ အား တောင်နာတယ်။

အခုတော့ ကိုမောင် ကျမကိုလိုးနေပြီ၊ သူကဖြေးဖြေးနှင့်မှန်မှန်လိုးတယ်။ ကျမလည်းတခြားသောယောက်ျားနှင့်လိုးရတာရင်အရမ်းခုန်တယ်။ထူး လည်းထူးခြားတယ်။ ကျမလည်းတအအင်းအသံထွက်ပြီးညည်းတယ်။ ကိုမောင်လီးဝင်တာလည်း တဇွိဇွိတဇွပ်ဇွပ်နှင့်ဗျစ်ဗျစ်မည်နေတာလေ၊ ကိုမောင်လည်း စိတ်ထိန်းပြီးလိုးနေတာလားမသိဘူးတော်တော်လေး ကြာတယ်။ဟိုဘက်မှာမမနှင့်ကို ထွန်းကပြီးသွားလို့မမက ကိုထွန်း လီးကိုတောင် စုပ်နေပြီ။ သူတို့ကအရင်လိုးတာကြောင့်လဲ ပါတယ်။ အခုတော့ကိုမောင် တအားအားအော်ပြီး သုတ်တွေပန်းထွက်တယ်။ ကိုမောင်တော်တော် မောသွားပုံလည်းရတယ်။ ကိုမောင်ပြီးတော့မတ်တပ်ရပ် လိုက်တာကြောင့် ကျမလည်းထပြီး မမလိုစုပ်ပေးလိုက်တယ်။

ကိုမောင့်လီးထဲက သုတ်လက်ကျန်တွေ တောင်ပါးစပ်ထဲဝင်လာလို့မြိုချ လိုက်ရတယ်။ ကျလီးစုပ်ပေးနေတုန်း ကျမယောက်ကျား ကိုထွန်း ရောက်လာတယ်။ “ကိုကြီးအိုကေလား” “မိုက်တယ်ကွ” “မမကလည်းမိုက်တယ်လိုးရတာအီဆိမ့်နေတာပဲ “အေးဒီကလည်းစမောလေးဆို တော့အရမ်းမိုက်တယ်” “အိုကေနောက်မှထပ်လုပ်၊ညီလေးကညီလေးမိန်းမကိုလိုးအုံးမယ်၊ ကိုကြီးလည်းမမကိုသွားလုပ်” “အေးအေး.ရပါပြီကွာ” ဆိုပြီးကိုမောင်ထွက်သွားတော့ကျမကိုကိုထွန်းကကုန်းခိုင်းလို့ကျမကုန်းပေးလိုက်တယ်။ ဒီလိုပဲမမလည်းသူ့ယောက်ျားကိုကုန်းပေးနေတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်စီလိုးပြီးကျမတို့ အိပ်ကြတာပေါ့။

ကျမတို့က နှစ်ပတ်တကြိမ် အိမ်မှာပဲချိန်းပြီး လိုးကြတယ်။ ကျမတို့အားလုံးက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပါပဲ။ နောက်တော့ကိုမောင်ကအလုပ် ပြောင်းတယ်။သူ့တို့အိမ်ကိုပိတ်ပြီးကျမတို့အိမ်မှာပဲနေတယ်။ ကျမတို့အိမ်စရိတ်ကလေး ရအောင်မမနှင့် ဆိုင်လေးဖွင့်တယ်။ တရက်တရက်အမြတ်ကအိမ်စရိတ်ဖူလုံရုံမက ပိုတောင်နေသေးတယ်။ ကလေးကြီးလာရင်ဆိုတဲ့ အတွေးနှင့်ကျမတို့ ရှာကြတာ။ နောက်တော့ကျမဒုတိယကိုယ်ဝန်ရတယ်။ အဲ..ဘယ်သူနှင့် ရလည်းကျမမသိဘူး။ရတာကိုယ့်သားသမီးပဲလေ။ ဒီမှာတော့မမခမျာမလွယ်ဘူး၊ ဆိုင်ကကျမကူရောင်းလို့ရပေမယ့် ကူခံလို့မရဘူး။

မမကိုတစ်ယောက်လိုးချိန်တစ်ယောက်ကိုလီးစုပ်ပေးရတယ် .အားလုံးအဆင်ပြေပေမယ့် ကြာတော့ပတ်ဝန်းကျင်က ရိပ်မိတော့ ကလေးတွေနောင်ရေးအတွက်ဆိုပြီး ကျမတို့အိမ်ရောင်းပြီး မမအိမ်မှာ လိုက်နေရတော့တယ်။ မမကဈေးရောင်း ကျမက ကလေးထိန်းကျောင်းပို့ပေါ့။ ကျမတို့အား လုံးအဆင်ပြေပါတယ်။ ပတ်ဝန်း ကျင်ကသာ လူမှု့ရေးဖောက်ဖျက် တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နှင့် သာဖယ်ရှောင်ကြတာပါ။ ကလေး တွေကြီးလာရင် မကောင်းဘူးဆိုပြီး နောက်တော့လည်း အတူမနေဖြစ်တော့ပါဘူး။ အကြီးသားလေးက မမတို့နှင့်အတူနေပြီးသားငယ်ကကျမတို့နှင့်နေပါတယ်။မမတို့ကလည်းသူ့ သားနှင့်မခြား ကျွေးမွေးပြုစုလို့ စိတ်ချမ်းသာရပါတယ် …