တော်မတော်သိချင်ရင်ထည့်ကြည့်မယ်လေ

ကျွန်တော့်အဖေ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတော့ ကျွန်တော်ရှစ်နှစ်သားလောက်ပဲရှိပါသေးတယ်။ကျွန်တော့်မိထွေး မှာ သမီးတစ်ယောက်ပါလာပါတယ်။သူကလည်း ကျွန်တော်နဲ့ရွယ်တူပါပဲ။မေမေ့နေရာကိုအစားဝင်လာတဲ့သူ ဖြစ်လို့ သူတို့ သားအမိနှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်လုံးဝကြည့်လို့မရပါဘူး။နည်းနည်းအရွယ်ရောက်လာတော့မှ မေမေလေးရဲ့စေတနာ တွေ၊မေတ္တာတွေကိုနားလည်လာခဲ့ပါတယ်။ဟိုကောင်မလေးသီရိနဲ့ကတော့ တစောင်းစေးနဲ့မျက်ချေးပေါ့။ကျွန်တော်က ကိစ္စတော်တော်များများမှာအလျှော့ပေးခဲ့ပေမယ့် သူကတော့ကျွန်တော့်ကိုဘယ်လိုမှကြည့်မရပါဘူး။သူ့အမေက ကျွန် တော့်ကိုအရေးပေးလို့လားမသိပါ။

ထားပါတော့လေ..ဒါတွေကငယ်ငယ်တုန်းကပါ။ အခုတော့ကျွန်တော်ရောသူပါ ဒဂုံတက္ကသိုလ်မှာတက်နေကြပါတယ်။ကျွန်တော်ကဒုတိယနှစ်၊သူကပထမနှစ်ပေါ့ ကျွန်တော့်မှာလည်းရည်းစားလေးဘာလေးနဲ့ပေါ့။သူကတော့ရှိသလိုလိုပဲ။ခက်တာက ကျွန်တော့်ကောင်မလေးက စာဂျပိုး ဗျ။ရုပ်ရှင်လည်းမကြည့်ရ။ပန်းခြံလည်းခေါ်မရနဲ့တော်တော်လေးတင်းတယ်ဗျာ။ဒါနဲ့ တစ်နေ့…. ‘ချစ် ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရအောင်လေ’ ‘မနက်ဖြန် ကျူတိုရီရယ်ရှိတယ်ကွာ။မကြည့်ချင်ပါဘူး။ပြီးရင်မောင်ကလက်သိပ်သရမ်းတာပဲ’ ‘မဟုတ်တာကွာ။ကျူတိုရီရယ်ကဘာအရေးလဲ။လိုက်မှာလားမလိုက်ဘူးလားပြော’ ‘မလိုက်ချင်လို့မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ကြောက်လို့ပါ။’ ‘ဒါဆို ကန်တင်း သွားမယ်လေ’ ‘မောင်ကလည်းကွာ ဟိုဟာတွေလာနေလို့ နောက်မှနော်အခုစာကျက်လိုက်အုံးမယ်နော်’ ‘အေးပါကွာ၊ပြန်ရင်ကောလိုက်ပို့ရမလား’ ‘မပို့နဲ့ ဖေဖေဝင်ကြိုလိမ့်မယ်’ ‘သွားပြီ။ဒီနေ့တော့ဘူပိတ်ပြီ ‘လို့စိတ်ထဲကနေရေရွတ်ရင်း ဖဲရှုံးလာတဲ့မျက်နှာနဲ့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်းစိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်တက်ပြီးဆေးလိပ်သောက်မယ်ဆိုပြီး တက်လာရာ အပေါ်မှာလူရှင်းနေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ ဖြတ်လျှောက်လာရင်း အသံကြားလို့အသာလေးချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အတွဲတစ်တွဲကိုတွေ့ရပါတယ်။ အောင်မယ်..ဒင်းကပေါက်စီစားနေပါလား။ကောင်မလေးမျက်နှာကိုတော့မမြင်ရဘူးပေါ့။ဟိုကောင့်လက်ကလည်း အငြိမ်ကိုမနေဘူးကောင်မလေးပေါင်ကြားထဲမှာ။ဆော်လေးကလည်းအလိုက်သိပါ့ ဒုတ်ကိုကိုင်ပေးနေပါလား။ရုတ်တရက် ကောင်မလေးက ဟိုကောင့်ရင်ခွင်ထဲကထလိုက်တော့ ကျွန်တော့်ဒေါသတွေ ထောင်းခနဲဖြစ်လာပါတော့တယ်။ဘယ်သူ များ လဲမှတ်တယ်။ဒေါ်သီရိကိုး ဒင်းတောင်မှအမြီးပေါက်နေပြီပဲ။ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်နဲ့မတည့်ပေမယ့် ဒီလိုမျိုးကျွန်တော့်ရှေ့မှာမြင်ရတော့ သနားလည်းသနားတယ်။ဒေါသစိတ်နဲ့ အတင်းဝင်ကာဆောင့်ခေါ်ချင်တဲ့စိတ်တွေလည်း ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။လွန်လွန်ကျူးကျူးမဖြစ်ခင်ပေါ့။တော်သေးတာပေါ့ ဟို ကောင်တွေသာတွေ့သွားရင် ကျွန်တော့်မျက်ခွက်ကြီး ဘယ်သွားထားရပါ့မလဲ။ကင်မရာသာပါလာခဲ့ရင် ဒင်းတို့ရုပ်တွေ နက်ထဲမှာ ပလူပျံနေလောက်ပြီ။ဟာဟာ..ဒင်းကလေးကဟိုကောင့်ကို ပလွေတောင်မှုတ်ပေးနေပါလား။

ကျွန်တော်လည်းကိုယ့်ညီမလိုဖြစ်နေပေမယ့်ကြည့်နေရင်းလီးကတောင်လာပါတယ်။လီးတောင်နေရင်းကမကောင်းတဲ့အတွေးတွေပါဝင် လာပြီး ဆင်ကြံ ကြံနေမိပါတယ်။ဟာ..ဟုတ်ပြီ။… တစ်ယောက်တည်းကျိတ်ပြုံးလိုက်ရင်း ဆက်ကြည့်နေမိပါတယ်။အတော်ကြာတော့ အောက်ကတက်လာတဲ့အသံ တွေကြားတော့သူ့အကောင် ခပ်သုပ်သုပ်လေးထွက်သွားတာကိုတွေ့လိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်းအခန်းဝမှာစောင့်နေပါ တယ်။ဟော..လာပါပြီမရွှေချော။ကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ သူတော်တော်လေးကိုထိတ်လန့်သွားပါတယ်။ ‘ကဲ..ဘယ်လိုလဲ တော်တော်လေးမှပျော်ကြရဲ့လား။’ ‘ကိုမိုး..နင်ဘယ်တုန်းကတည်းကရောက်နေတာလဲ’ ‘ငါ့ကိုဘာမှလာရှင်းပြမနေနဲ့၊ငါအကုန်မြင်ပြီးပြီ။အိမ်ကျမှနင့်အမေနဲ့ရှင်းကြပေတော့’ သူဘာမှပြန်မပြောနိုင်ပဲ မျက်နှာကိုလက်ဝါးအုပ်ကာ ငိုချလိုက်ပါတယ်။

နောက်မှ ကိုမိုးရယ်ငါတောင်းပန်ပါတယ်။မေမေသိရင်သတ်လိုက်မယ်။ပြန်တော့မပြောပါနဲ့နော်’ ‘နင့်ကိုယ်နင် နိုင်ငံခြားရောက်နေတယ်များမှတ်နေလားဟင် ဒါမြန်မာပြည်ဟဲ့’ ‘တော်ပါတော့..ကိုမိုးရယ် ငါတောင်းပန်ပါတယ်ဟာ..ငါ့ကိုသနားပါ။’ ‘တော်ပြီ ငိုမနေနဲ့တော့ ပြန်ကြမယ် ၊ အိမ်ကျမှငါစဉ်းစားလိုက်အုံးမယ် ပြောသင့်မပြောသင့်’ ‘လုပ်ပါဟယ်။ငါကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ငါနင့်ကျေးဇူးကိုမမေ့ပါဘူး’ ‘အေး နင့်စကားတည်ပါစေနော်၊ ညဖက် လူကြီးတွေအိပ်ရင် ကားဂိုဒေါင်ဘက်ကိုလာခဲ့ ၊နင်နဲ့ငါဆွေးနွေးမယ်’ ‘ဟုတ်’ ‘ကဲပြန်ကြစို့၊အော်နေအုံး..ငါ့မှာပိုက်ဆံပြတ်နေတယ် နင့်မှာရှိရင် ၅၀၀၀ လောက်ပေးအုံး’ လို့ဆိုကာ ခပ်တည်တည်နဲ့ငွေညှစ်လိုက်တော့ ပြာပြာသလဲ ပိုက်ဆံအိတ်ကိုဖွင့်ကာ ပိုက်ဆံတစ်ထပ်ကိုမရေတော့ပဲ လက်ထဲအတင်းထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်။

‘အေး..နင်ကောင်းကောင်းပြန်နော်၊ဟိုဝင်ဒီဝင်လုပ်မနေနဲ့’ ‘စိတ်ချပါ’ ဆိုကာကျွန်တော့်ရှေ့ကနေထွက်သွားပါတော့တယ်။ ညနေဖက်အိမ်ပြန်ရောက်တော့ သူကျွန်တော့်အပေါ်မှာ လိုတာထက်ကိုပိုပြီး ဂရုတစိုက်လုပ်ပေးနေပါတယ်။မျက်လုံး လေးတွေကတော့ ကျွန်တော့်ကိုအသနားခံတဲ့မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ပေါ့။မေမေလေးကတောင် ‘သားနဲ့သမီးအခုလို ချစ်ချစ်ခင်ခင်တွေ့ရတာ အရမ်းဝမ်းသာတယ်ကွယ်’ လို့တောင်ချီးမွမ်းပါတယ်။ ညစာစားပြီး ကျွန်တော်သူ့နားကိုကပ်ပြီး မေမေအိပ်ရင်ငါ့ကိုလာခေါ် လို့ပြောခဲ့ကာ အခန်းထဲဝင်ပြီးစာဖတ်နေပါတယ်။ ဆယ်နာရီကျော်ကျော်လောက်ကျတော့ ကျွန်တော့်အခန်းတံခါးကိုလာခေါက်ပါတယ်။ ‘ကဲလာ ကားဂိုဒေါင်ဘက်ကိုသွားရအောင်’ ‘ဒီမှာပဲပြောပါလားကိုမိုးရယ်’ ‘ဟဲ့..ဒီမှာဆို နည်းနညး်လေးအသံကျယ်တာနဲ့ လူကြီးတွေနိုးကုန်မှာပေါ့’ လို့ပြောကာ သူ့လက်ကိုဆွဲကာ နောက်ဖေးပေါက်ကတဆင့် ကားဂိုဒေါင်ထဲကိုခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ကားဂိုဒေါင်ထဲကကွစ်ပျစ်လေးမှာ ထိုင်ကြရင်း ‘ကိုမိုး..ဘာပြောမှာလည်းဟင်’ ‘မပူပါနဲ့ နင့်ကိစ္စကိုဆွေးနွေးပေးမှာပါ’ ‘မေမေ့ကိုတော့မတိုင်ပါနဲ့နော်’ ‘အေးလေ ဒါနင့်အပေါ်မူတည်တာပဲ၊ကဲရှင်းစမ်းပါအုံးနင့်ကိစ္စ၊နင့်အကောင်ကဘယ်သူလဲ၊ဘယ်ကလဲ’ ‘ဟို..ဟို..ဇူးကပါ။တာမွေမှာနေပါတယ်။

ဟုတ်ပြီ..နင်တို့ဒီလိုချိန်းတွေ့တာဘယ်နှစ်ခါရှိပြီလဲ’ ‘သုံးခါလောက်ရှိပါပြီ’ ‘နင့်ကောင်ကနင့်ကိုဘာတွေလုပ်လဲသေချာပြောစမး်’ ‘ဟာ..ကိုမိုးကလညး်ရှက်စရာ’ ‘အော်ဒါကျတော့ရှက်တယ်လား။ငါလုပ်လိုက်ရသေတော့မယ်။အေးမပြောရင်လည်းရတယ်’ လို့ပြောလိုက်တော့သူက ပြာပြာသလဲနဲ့ ‘စိတ်ညစ်ပါတယ်။ပြောပါ့မယ်။မေမေ့ကိုတော့ပြန်မတိုင်ပါနဲ့နော်’ ‘ဟုတ်ပြီ..ငါမေးတာကိုအစအဆုံးဖြေပေတော့’ ‘ဟုတ်’ ‘နင့်ကောင်ကနင့်ကိုချိန်းတွေ့ရင်ဘာလုပ်သလဲ။ငါလည်းပညာယူမလို့’ ‘နမ်းပါတယ်။နှုတ်ခမ်းကိုပါ’ ‘နောက်တော့ရော’ ‘ငါမဖြေချင်ဘူးဟာတော်ပါတော့’ ‘မရှည်နဲ့၊ဒါဆိုငါသွားမယ်’ လို့ပြောလိုက်ရင်းလှည့်ထွက်လိုက်တော့ သူကလက်မောင်းလေးကိုဆွဲကာ ‘နေပါအုံး။ပြောပါ့မယ်။ပြောပါ့မယ်။ပြန်ထိုင်ပါ’ လို့တောင်းပန်ပါတယ်။ ‘ကဲပြောလေ’ ‘နို့ကိုကိုင်ပါတယ်’ လို့ပြောကာမျက်နှာနီမြန်းပြီးခေါင်းငုံ့သွားပါတယ်။ ‘ဆက်ပြောလေ၊နောက်ကော စို့ရောမစို့ဘူးလား’ ‘စို့ပေးပါတယ်။

‘နင်ကရောအသာတကြည်အစို့ခံတာပဲလား’ ‘ကိုမိုးနင်တော်တော်ဆိုးတယ်နော်၊ငါ့ကိုအကြပ်ကိုင်တယ်’ ‘မဖြေချင်ဘူးလား’ ‘ဟို..ဟို..ငါလည်းထူပူနေတော့ မရုန်းမိဘူးဟာ’ ‘နောက်ကော..စောက်ဖုတ်ကိုနှိုက်သေးလား’ ‘အင်း’ ‘သေချာပြောလေဟာ’ ‘နှိုက်ပါတယ်။’ ‘နှိုက်တယ်ဆိုတာဘယ်လိုလဲ။ဘောင်းဘီပေါ်ကနေပွတ်ပေးတာလား၊အထဲကိုနှိုက်တာလား’ ‘၂ ခုစလုံး’ ‘နင်ကမရုန်းဘူးလား။’ ‘ရုန်းတော့ရုန်းတာပဲငါ.ငါမပြောတတ်ဘူးဟာ၊နင်ကလည်းဘာတွေမေးနေမှန်းမသိဘူး’ ‘အဲဒီလိုအနှိုက်ခံရတော့ကော ကောင်းလား၊နောက်ကောဘာလုပ်သေးလဲ’ ‘နင်အကုန်မြင်ပြီးသားမဟုတ်လား’ ‘အေး…ဒါပေမယ့်ငါကြားချင်လို့’ ‘နောက်တော့ သူ့ဟာကြီးကိုလက်နဲ့ကိုင်ခိုင်းတယ်’ ‘နင်ကကိုင်တာပဲလား’ ‘ငါလည်းငြင်းပါတယ်ဟာ…

ဒါပမေယျ့အောကျကနကေလိနတေော့ဘယျကနဘေယျလိုလုပျပေးမှနျးတောငျမသိဘူး’ ‘နောကျကောဘာလုပျခိုငျးသေးလဲ’ ‘ပါးစပျနဲ့စုပျခိုငျးတယျ’ ‘နငျကစုပျတတျလို့လား’ ‘ငါလညျးဖီးတှအေရမျးတကျနလေို့ သူချိုငျးသမြှမငွငျးမိပါဘူး’ ‘နငျ့ကို အပွီးအထိစုပျခိုငျးလား’ ‘ပထမတခါတော့ လကျနဲ့လုပျပေးတာနဲ့ပွီးသှားတယျ နောကျတစျခါကတြော့ပါးစပျထဲမှာပွီးတယျ’ ‘နငျထှေးပစျလိုကျလား’ ‘ဟငျ့အငျးငါကထှေးမလို့သူကငါ့ကို မြိုခခြိုငျးတယျ။’ ‘အယျတယျဟုတျပါလား။နငျ့ဇာတျလမျးနားထောငျရတာ ငါတောငျလီးတောငျလာပွီ ဒီမှာကွညျ့စမျး’ လို့ပွောက တောငျမတျနတေဲ့ကြှနျတောျ့လီးတနျကို သူမွငျရအောငျလုံခွညျလေးအသာလြှောပွလိုကျပါတယျ။

‘အိုး..နင်နော်နင်’ ‘သေချာကြည့်စမး်..နင့်ကောင်နဲ့ငါဘယ်သူကပိုကြီးလဲ’ ‘ဟာ…သေချင်တာပဲဟာ..နင်ကပိုကြီးတယ် ငါသွားလို့ရပြီလား’ ‘နေအုံး..ငါတစ်ခုစဉ်းစားမိတယ်။နင်ငါ့ဟာကြီးကိုလာကိုင်ကြည့်စမ်း’ ‘အိုး..မဟုတ်တာဟယ်၊နင်မကြံကောင်းမစည်ရာတွေဟာ’ ‘ကြံကောင်းပါတယ်။နင်တောင်ဟိုကောင့်ကိုလုပ်ပေးနေကျပဲ၊နင့်ကောင်လို့စိတ်ထဲထားလိုက်ပေါ့’ ‘ငါမလုပ်ပါရစေနဲ့ဟာ၊ငါနင့်ကိုရှိခိုးပါတယ်’ ‘အခုမှမရတော့ဘူး သီရိ ငါဖီးတွေအရမး်တက်နေပြီ’ ‘ငါ့ကိုလည်းသနားပါဟယ်။

နငျနဲ့ငါနဲ့မောငျနှမလေ’ ‘ဘာမောငျနှမလညျး..ဘာမှမတောျဘူး’ ‘ဟို..ဟို..မသငျ့တောျလို့ပါနောျ’ ‘တောျ မတောျသိခငြျရငျ ထညျ့ကွညျ့မယျလေ’ ‘ကိုမိုးရယျ နငျသိပျရကျစကျတာပဲ..နငျငါ့ကိုအနိုငျကငြျ့တယျ’ ‘ငါဘာမှ မနှိပျစကျပါဘူး။နငျတောငျမှဟိုကောငျ့ခိုငျးသမြှလုပျပေးနတောပဲ’ ‘ကိုမိုး..ငါငိုခငြျလာပွီဟာ’ လို့ပွောကာုငိုခလြိုကျပါတယျ။ ‘ဒီမယျ..သီရိ နငျငိုနလေညျးအလကားပဲ နငျ့ကိုငါတစျခုပွောမယျငါ့ကိုကွညျ့စမျး’ ‘ပွော..ဘာပွောမှာလညျး’ ‘ငါပွောသလို လုပျရငျ ငါနငျ့ကိစ်စတှကေိုမသိခငြျယောငျဆောငျနလေိုကျမယျ။ကဲအခုတော့ဒီကိုကွှ’ လို့ပွောလိုကျရငျး သူ့ကိုယျလုံးလေးကိုထူလိုကျပါတယျ နောကျတော့မကြျနှာခငြျးဆိုငျလိုကျရငျး ‘ဒီမယျ..ငါ့ကိုကွညျ့စမျး’ လို့မကြျနှာကိုလှညျ့လိုကျတော့ သူမကြျနှာလှှဲသှားပါတယျ။ ‘သီရိ..ဒီဖကျလှညျ့စမျး’ လို့ပွောရငျးမကြျနှာကိုခပျကွမျးကွမျးေးလလှညျ့လိုကျတော့..အံကိုကြျိတျကာကြှနျတောျ့ကို ကွညျ့ပါတယျ။

မကြျရညျတှအေရှှဲသားနဲ့ပေါ့။‘ဘယျလိုလဲငါပွောတာဖွစျမလား’ ‘အေးပေါ့လေ..နငျကနိုငျကှကျရထားတာကိုး’ လို့ပွောကာမကြျစိမှိတျထားပါတယျ။ ‘သခြောပွီနောျ’ လို့မေးလျိုကျတော့ ခေါငျးလေးကိုညိတျပွပါတယျ။ ‘အေးဒါဆိုရငျ ငါ့လီးကိုလာကိုငျပတေော့’ လို့ပွောလိုကျတော့ ဆောငျ့ကွီးအောငျ့ကွီးနဲ့လာကိုငျပါတယျ။ ‘ဖွညျးဖွညျးလုပျပါဟ..တောျကွာပွုတျထှကျသှားမယျ’ ‘သလေညျးအေးတာပဲ’ ‘သီရိ နငျအသားနာခငြျလို့လား သခြောလုပျပေးလေ’ လို့ပွောလိုကျတော့ ‘ကိုငျထားတာလေ နငျမသိဘူးလား’ ‘ကိုငျထားမှနျးတော့ငါလညျးသိတာပေါ့ နညျးနညျးပါးပါးပှတျပေးလေ နငျ့ကောငျကိုလုပျပေးသလိုမြိုးလေ’ လို့ပွောလိုကျတော့မှ လကျကိုရှေ့တိုးနောကျငငျလုပျပေးပါတော့တယျ။ ‘ဘယျလိုလဲ နငျ့ကောငျဟာနဲ့ငါ့ဟာဘယျဟာကကိုငျလို့ကောငျးလဲ’ လို့မေးလိုကျရာ ‘တခွားစီ’ လို့မဲ့ကာရှဲ့ကာပွောလိုကျပါတယျ။လုပျပေးနရေငျးကြှနျတောျက သူ့ကိုဆှဲဖကျလိုကျရငျးပါးလေးကိုနမျး လိုကျပါတယျ။

သူကတွန့်သွားရင်းရုန်းလိုက်ပါတယ်။ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်မလွှတ်ပေးပါဘူး။ ‘နင်ကငါနမး်တာတောင်ဘာဖြစ်ရတာလဲ ဒီလောက်တောင်ဖြစ်လှတာ’ လို့ပြောကာသူ့နှုတ်ခမ်းကိုအတင်းစုပ်လိုက် ပါတယ်။သူကလည်း အပြင်းအထန်ရုန်းပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း သူ့စောက်ဖုတ်နေရာကို စမ်းလိုက်တော့ စိုရွှဲနေတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။ဒီတော့မှ ‘သီရိ..နင်လိမ်မနေနဲ့တော့ နင်လည်းဖီးတက်နေပြီမဟုတ်လား။’ လို့ပြောလိုက်တော့သူလည်းသူခိုးလူမိ ဖြစ်သွားပြီး ကြောင်နေပါတယ်။ကျွန်တော်လည်းနှုတ်ခမ်းကို ပြန်နမ်းရင်း ညဝတ်ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်ပေးလိုက်ရာ ပေါင်လေးမသိမသာကားလာပြီး ကျွန်တော့်အနမ်းကိုပါပြန်ပြီးတုံ့ပြန်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီထဲကိုထိုး သွင်းလိုက်ရင်း အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ သီရိခမျာ မျက်တောင်လေးပါစင်းကျလာပါတယ်။ ‘သီရိ..လာကွာ ဟိုမှာအိပ်လိုက်နော်’ လို့ပြောကာကွစ်ပျစ်ပေါ် အသာလှဲချလိုက်ရင်း အင်္ကျီကိုချွတ်လိုက်ရာ အလိုက်သင့်လေးချွတ်ပေးပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်းသီရိ နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်လိုက်ရင်း ကော့ထောင်နေတဲ့ သူ့နို့သီးလေးတွေကို လက်နဲ့ခြေပေးလိုက်ရာ သီရိမှာကော့တက်လာပါတယ်။နောက်တော့ကျွန်တော်လည်း လည်တိုင်လေးကို ယက်ပေးနေရင်း အောက်ကိုဆင်းလာကာ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို အားနဲ့စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ ‘အား..ကျွတ်ကျွတ်..ကိုကို ဖြည်းဖြညး်..’ လက်တစ်ဖက်က ဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်ပေးလိုက်ရင်း စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဝါးလေးနဲ့အုပ်ကာ ပွတ်ပေးလိုက် ရင်း ပေါင်တွင်းသားလေးတွေကို လက်ဖျားလေးနဲ့ဆွဲပေးလိုက်ရာ ပေါင်လေးပါကားလာပြီး မရိုးမရွနဲ့ဖြစ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း နို့စို့နေရာမှ အောက်ကိုဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းလာပြီး စောက်ဖုတ်နားရောက်တော့ အမွှေးလေးတွေကို သွား နဲ့ကိုက်ပေးလိုက်ရာ သီရိလည်း ခါးလေးပါကော့တက်လာပါတယ်။ ‘ကိုကို..ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ သီရိငရဲကြီးကုန်ပါ့မယ် ပြောလို့လဲမရဘူး.စိတ်ညစ်ပါတယ်’ ပါးစပ်ကသာငြင်းနေတာ လူကတော့ စောက်ဖုတ်နဲ့နှုတ်ခမ်း မနီး နီးအောင် နေရာလိုက်ရွှေ့ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တမင်စောက်ဖုတ်ကိုမထိအောင် ဘေးနားတစ်ဝိုက်လျှောက်ယက်ပေးနေရာ တော်တော်ကြာတော့ ‘ကိုရယ် လုပ်မှာဖြင့် လုပ်တော့ကွာ မနေတတ်တော့ဘူး’ လို့ပြောကာ ခေါင်းလေးကိုလက်နဲ့ကိုင်ကာ တည့်ပေးလိုက် ကျွန်တော်လည်း သနားသွားပြီး စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် လျှာစောင်းလေးနဲ့ အောက်ကနေပင့်ကာတင် ပေးလိုက်ပါတယ်။

‘အား..လား..လား..ရှီး..ကိုကိုရယ် ..ချစ်လိုက်တာ’ လို့ပြောကာ ခေါင်းလေးပါထောင်တက်လာပါတယ်။ကျွန်တော်လည်းစောက်ခေါင်းထဲကို လျှာထိုးထည့်လိုက်ပြီး အထဲမှာလျှာ ကိုဝေ့ပတ်ကာ ကစားပေးလိုက်ရာ ‘အား..ကိုကိုရယ်..ကောင်းလိုက်တာ..’ လို့ပြောပြီး စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို သူ့လက်နဲ့ဖြဲပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အထဲကလျှာကိုပြန်ထုတ်ပြီး စောက်စေ့လေးကိုပဲ ယက်ပေးလိုက်ရင်း လက်ခလယ်ကို စောက်ခေါင်းထဲထိုး သွင်းကာ အပေါ်နံရံလေးကို သေချာပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။သီရိခမျာ အဖျားတက်သလို တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီနေကာ ခေါင်း လေးပါ ဘယ်ညာရမ်းနေပါတယ်။ ‘ကိုကိုရယ်..အရမး်ကောင်းတာပဲ ညီမလေးကိုဆက်လုပ်ပေးပါ။

မရပ်လိုက်ပါနဲ့’ ကျွန်တော်လည်း ငါးမိနစ်လောက် ဆက်တိုက်လုပ်ပေးလိုက်ရာ သီရိတစ်ယောက် အထဲကလက်ခလယ်ကို အတွင်းထဲက ကြွက်သားတွေနဲ့ ညှစ်ပေးနေရင်း ကော့ပြန်လန်ကာ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။ ဒီတော့မှ ကျွန်တော်လည်း မျက်နှာအပေါ်ကိုတက်လာတော့ သီရိက အတင်းဖက်ကာ ကျွန်တော့်ကိုအငမ်းမရနမ်းပါ တော့တယ်။ကျွန်တော်လည်း အလိုက်သင့်လေးပြန်နမ်းပေးလိုက်ရင်း ပက်လက်လေးလှန်ချလိုက်ပါတယ်။သီရိကလည်း ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကိုနမး်နေရင်း အောက်ကိုဆင်းသွားကာ ကျွန်တော်လီးတန်ကြီးကို သူ့နှုတ်ခမ်းထူထူလေးနဲ့ငုံကာစုပ်ပေး လိုက်ပါတယ်။လက်တစ်ဖက်ကလည်း ဂွေးဥတွေကိုနယ်ကာ ကစားပေးနေတာမို့ ကျွန်တော်လည်း တော်တော်လေးကို အရသာတွေ့နေပါတယ်။ အထဲမှာ လျှာကလေး လီးတန်အောက်ပိုင်းတွေကို ကလိပေးနေတာမို့ ‘အား..ကျွတ်..ကျွတ်..ညီမလေးရယ်။

အရမျးခစြျတယျကှာ’ လို့ပွောကာ ကြှနျတောျလညျး သူ့ခါးလေးကိုဆှဲကာ နောကျကနစေအိုဝလေးကို ယကျပေးလိုကျပါတော့တယျ။သီရိလညျး ခါးလေးတစျခကြျကော့သှားကာလီးစုပျတာတှပေိုမွနျလာပါတယျ။နညျးနညျးကွာတော့မှ ‘သီရိလေး တောျတော့နောျ ကိုကိုသီရိကို လိုးပေးတော့မယျနောျ’ လို့ပွောကာ သီရိကိုပကျလကျအိပျခိုငျးလိုကျရငျး ပေါငျကွားထဲဝငျလို့ သခြောထိုငျကာ လီးတနျကိုအရငျးကနလေကျကကိုငျရငျး စောကျပတျအဝလေးဒစျဖြားလေးတေ့ကာ နညျးနညျးလေးသှငျးလိုကျပါတယျ။ ‘နာလိုကျတာ ကိုကိုရယျ ဖွညျးဖွညျးလုပျပါ’ ‘ညီမလေး.ခဏလေးနောျ’ လို့ပွောကာ စောကျစေ့လေးကိုလကျမလေးနဲ့ပှတျပေးလိုကျ နညျးနညျးခငြျးသှငျးလိုကျ နဲ့လုပျပေးလိုကျပါတယျ။လကျတစျဖကျကလညျး အာရုံလှဲသှားအောငျလို့ နို့သီးခေါငျးလေးကို လကျညှိုးလကျမညှပျကာ ခွပေေးလိုကျ နို့အုံလေးကိုညှစျပေးလိုကျနဲ့လုပျပေးလိုကျပါတယျ။ သီရိခမြာ သူ့စောကျခေါငျးကဉြျးကဉြျးလေးထဲ လီးတနျကွီးကိုမဆနျ့မပွဲ အထညျ့ခံထားရတာမို့ နာလှသောျလညျး ကိုကို့ရဲ့ ကလိခကြျတှကွေောငျ့ နာကငြျတာတှတေောငျပြောကျသလိုဖွစျလာပါတယျ။ ‘သီရိလေး..ကိုနညျးနညျးသှငျးကွညျ့မယျနောျ’ ‘သှငျးလကေို..ညီမလေးခံနိုငျမယျထငျတာပဲ’ ကြှနျတောျလညျး လီးတနျကို အဝပွနျထုတျလိုကျရငျး သီရိခါးလေးကိုလကျကကိုငျကာ နညျးနညျးအားစိုကျကာ ထိုးသှငျးလျိုကျ ရာ စောကျခေါငျးထဲတနျးတနျးမတျမတျ တစျဝကျကြောျကြောျလောကျကိုဝငျသှားပါတော့တယျ။

‘အား..နာလိုက်တာကိုကိုရယ်..သေပါပြီ..မရဘူးထင်တယ်’ ‘ရပါတယ်..ညီမလေးရဲ့ အစမို့ပါ။တဖြညး်ဖြည်းနဲ့ကောင်းလာလိမ့်မယ်’ ‘နာတယ်ကိုရဲ့..နာတယ်’ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောတော့ပဲ အော်နေတဲ့သီရိပါးစပ်ကို ကျွန်တော့်နှုတ်ခမး်တွေနဲ့ပိတ်ကာ ဖိနမ်းပေးလိုက်ရင်း အောက်ကလည်း ဆက်တိုက်ညှောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သီရိလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရသာတွေ့လာကာ ကျွန်တော့်ကျောကို သူ့လက်နဲ့တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးကို ဖက်ထားပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း နှုတ်ခမ်းလေးကိုပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရင်း ‘ညီမလေး..ကောင်းလားဟင်’ ‘ဟုတ်..ကိုကို..ကောင်းတယ်..အထဲကတော့နည်းနည်း အောင့်တယ်..စပ်လည်းစပ်တယ်’ ‘စပ်တာက အပျိုမြေးပေါက်သွားလို့ပါ။အောင့်တာကတော့ နောက်တစ်ချီလောက်လုပ်လိုက်ရင်ကောင်းသွားမှာ’ ‘ဟွန်းနော်..ကိုလူလည်..ဘယ်သူကနောက်တစ်ခါခံမယ်လို့ပြောလို့လဲ’ ‘အေးပါ နောက်မှ လာချွဲမနေနဲ့ မလုပ်ပေးဘူး’ ‘စတာပါကိုကိုရဲ့ ဒီညတော့ကိုကို့သဘောရှိလုပ်’ ‘နောက်ညတွေရော’ ‘အောင်မလေး သေးပေါက်ဖို့တောင် အချိန်မပေးတော့ဘူးထင်တယ်’ လို့ပြောကာ ကျွန်တော့်နှာခေါင်းကိုလိမ်ဆွဲ လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း သီရိလက်မောင်းအောက်ကနေ ပခုံးလေးကိုလျှိုကိုင်ကာ အားလေးထည့်ကာလိုးပေးလိုက်ပါတယ်။သီရိကလညး် တော်တော်လေးကောင်းလာတာမို့ အတွင်းသားလေးတွေက ကျွန်တော့်လီးတန်ကိုညှစ်ပေးနေရာ ကောင်းလွန်းတာကြောင့် တစ်ချက်တစ်ချက် ဆောင့်နေတာတောင်ရပ်သွားပါတယ်။ ‘ဆောင့်ပါကိုကိုရယ် သီရိကိုမညှာနဲ့နော် အားရှိပါးရှိသာလုပ်ပါတော့နော်’ လို့ပြောလာပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း အားသွန်ကာလိုးပေးနေရင်း သီရိတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကိုအတင်းဖက်ကာ တအီးအီးနဲ့အသံထွက်ကာ ပြီးသွားပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း သူနဲ့အတူတူပြီးချင်တာကြောင့် ထိန်းထားတာကိုလျှော့ချ လိုက်ရင်း သီရိစောက်ခေါင်းထဲ သုက်ရည်တွေပန်းထည့်ကာ သီရိနှုတ်ခမ်းလေးကိုစုပ်ရင်း တစ်ချီပြီးသွားခဲ့ပါတယ်။လီးတန်ကိုမချွတ်သေးပဲ သီရိဗိုက်ပေါ်မှာ မှိန်းနေလိုက်ပါတယ်။

သီရိလည်း ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကိုဖက်ထားကာ ဆံပင်တွေကို လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ဖွပေးနေပါတယ်။ ‘ကောင်းလိုက်တာ..ကိုကိုရယ်..ညီမလေးကိုနေ့တိုင်းလုပ်ပေးရမယ်နော်’ ‘ဒါဆို နင့်ကောင်နဲ့ဖြတ်ရမယ်နော်’ ‘ဖြတ်မှာပေါ့ကိုကိုရယ်။ညီမလေးထင်တယ်။သူ့ဟာက ကိုကို့လောက်ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး’ ‘လုပ်ပေးမှာပေါ့ ညီမလေးရယ်၊ကိုကိုကထင်နေတာ ကိုကိုလုပ်ပြီးရင် ညီမလေးမုန်းသွားမလားလို့’ ‘အမှန်ပြောရရင် အစကတော့မုန်းတယ်’ ‘အခုရော’ ‘အခုတော့..အင်း..မလိုးပေးရင်မုန်းပစ်လိုက်မှာ’ လို့ပြောကာ ရှက်ပြုံးလေးတစ်ပွင့်နဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲအတင်း ထိုးဝင်လာပါတော့တယ်ခင်ဗျား။