ရှင်လူယုတ်မာကယ်ကြပါဦးရှင်

စုစု က ခုမှကျောင်းပြီးကာစ အလုပ်သင်ဆရာဝန်မလေး.. အေမျဖစ်သူ မုဆိုးမ ဒေါ်ခင်နု နှင့်အတူ ညီမငယ်နှစ်ယောက်ဖြစ်သူ မူမူ နဲ့ သူသူ တို့ မိန်းမသား လေးယောက်သာရှိသည်… ဒေါ်ခင်နုက မုဆိုးမဆိုပေမယ့် လင်ယောင်္ကျားမဆုံးခင်ကချန်ခဲ့သော စည်းစိမ်များကို အရင်းနှီးပြုပြီး ရတနာပြဲစားလုပ္ကာ ရွှေဆိုင်ဖွင့်ထားသဖြင့် နောက်အိမ်ထောင်မပြုဘဲ သမီးသုံးယောက်စလုံးကို သင့်တောင့်သင့်တယ်ထားနိုင်သည်… ဒေါ်ခင်နုက အရွယ်တင်သလို လှလည်းလှသည်.. အားကစားလိုက်စားတော့ ကိုယ္လုံးက အလတ်ကြီးကျန်သေးသည်…ပွဲစားလောကထဲတွက် မေသန်းနုဟု နာမည်ကြီးသည်.. ဒေါ်ခင်နုကတော့ စီးပွားရေးနဲ့ သမီးသုံးယောက်ရှေ့ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်သူဖြစ်သည်..

ခုလည်း သမီးကြီးစုစု ကျောင်းပြီးလို့ ပုဂ္ဂလိကဆေးရုံတစ်ခုမှာ အလုပ်သင် အနေနဲ့စဆင်းရသည်… စုစုတို့ ညီအစ်မသုံးယောက်စလုံးကလည်း အမေအတိုင်းပဲ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး လုံးကြီးပေါက်လှလေးတွေဖြစ်သည်.. စုစုကေတာ့ သမီးအကြီးပီပီ မျက်နာတည်သည်.. ဆရာဝန်လောင်းဆိုတဲ့ပညာမာနရှိသည်.. ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကတော့ အိချောပိုလိုမျိုး.. မျက်နှာကျကတော့ မင်းသမီးပန်းဖြူလိုမျိုး နှစ်လိုဖွယ်ဖြစ်သည်…စုစု အလုပ်စဝင်ပြီး သုံးလလောက်နေတော့ တစ္မိသားစုလုံး မြို့ထဲကတိုက်ခန်းကိုရောင်းပြီး ဖော့ကန်ဘက်တွက် လုံးချင်းအိမ်လေးတစ်လုံးဝယ်ကာ ပြောင်းနေကြသည်.. မြို့ထဲနှင့်အနည်းငယ်အလှမ်းဝေးပေမယ့် ဒေါ်နုကအေးဆေးနေချင်သောကြောင့် ပြောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်…

ဒီနေ့စုစု ညဂျူတီကျသည်.. နေလည်းသိပ်မကောင်းချင်တော့.. ခွင့်ယူပြီး အိမ်စောစောပြန်ဖို့ လုပ်သည်.. အိမ်ကိုဖုန်းဆက်ဖို့ လုပ်တော့ဖုန်းတိုင်ကပျောက်နေသည်… ပြန်နေကျပဲလေ ကိစ္စမရှိဘူးဟုတွေးပြီး ဒညင်းကုန်းထိပြန်မည့် ဆေးရုံကကားနှင့် လှမ်းကြုံစီးပြန်လိုက်သည်… စုစုတို့လမ်းထိပ်ရောက်တော့ ကားရပ္ကာ စုစုဆင်းသည်… အချိန်က ည ၉နာရီခန့်… ခုထိဖုန်းလိုင်းကမမိသေး.. မီးကပျက်နေသည်… မိုးဖွဲများကျနေပြီး လေအနည်းငယ်ပါသည်.. လမ်းထိပ်ကနေ အိမ္ထိဆို အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်လျှောက်ရမည်..စုစု စိတ်ညစ်သွားပေမယ့် ဖုန်းမီးလေးဖွင့်ကာ မှောင်မဲနေတဲ့လမ်းကြားထဲတစ်ယောက်တည်းပြန်လာသည်..အနည်းငယ်ကြောက်ပေမယ့်လည်း ပုံမှန်ပြန်နေကျဖြစ်သောကြောင့် စိတ်အေးအေးထားကာ ပြန်သည်.. လျှပ်စီးလက်သံနှင့်အတူ လေးပြင်းပြင်းလေးတိုးဝေ့လိုက်တိုင်း စုစု ထဘီပေါင်ပေါ်ထိလှန်သောကြောင့် ထဘီကိုလည်း မနည်းထိန်းကိုင်ကာလျှောက်ရသည်.. မိမိနောက်တွင်အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ခုပါလာသည်ကိုတော့ စုစု ကြိုသတိမထားမိခဲ့… ခြေသံသဲ့သဲ့လေးကြားမှ အနောက်လှည့်ကြည့်မယ်လုပ်တုန်း..

“အွန့်…”စုစုပါးစပ္ကိုပိတ္ကာလည်မြိုကိုအချွန်တစ်ခုနှင့်ထောက်ထားသည်.. “မင်းနည်းနည်းလေး လှုပ်တာနဲ့ မင်းသေပြီသာမှတ်.. ငါ့နောက်ငြိမ်ငြိမ်လေးလိုက်ခဲ့…” ဟုဆိုကာ.. စုစုလည်း သေမှာကြောက်တော့ အသာတကြည်လိုက်သွားရသည်…ရပ်ကွက်နှင့် အလှမ်းဝေးသော အိမ်အိုတစ်လုံးထဲ.. အင်ဗာတာ မီးသီးမှိန်မှိန်လေး ထွန်းထားသည်.. သင်ဖျူးဖြာ အနွမ်းပေါ်မှ စုစုက လက်နောက်ပြန်ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး ဘေးစောင်းလှဲနေသည်… ခြေသံကြားရာဆီလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မင်းဒင်…မင်းဒင်ကား တခြားသူမဟုတ် ရပ်ကွက်ထဲနာမည်ပျက် မှုဒိမ်းကောင်ထောင်ထွက်ကားသမားပင်.. ပြီးခဲ့တဲ့တလော စုစုတို့အိမ္နား မင်းဒင်ဖြတ်လျှောက်နေတုန်းဘေးအိမ်က အဒေါ်ကြီးပြောပြလို့ မင်းဒင်မျက်နှာကို ကောင်းကောင်းမှတ်မိသည်… မုဒိမ်းကောင်ဆိုပေမယ့် မင်းဒင်က ရုပ်သန့်သည်.. အသားညိုညို ဘော်ဒီတောင့်ပြီးရင်အုပ်ကျယ်သည်.. ပါးသိုင်းမွေးရေးရေးလေနဲ့ ယောင်္ကျားပီသသည်.. ပုံမှန်စော်ကြွေလောက်တဲ့ ရုပ်ရည်ဆိုပေမယ့် ဝါသနာကြောင့်သာ မုဒိမ်းကောင်ဖြစ်နေခြင်းပင်.. အလိုတူတူ မတူတူ မင်းဒင်လိုးခဲ့သည့် မိန်းမများမှာ ဘဝပျက်ခဲ့ရတာကြီးပင်.. ဒါကိုလည်း မင်းဒင်ကဂုဏ်ယူနေခြင်းပင်..

မင်းဒင်ကိုမြင်တော့ စုစုအခြေနေကို သဘောပေါက်သည်.. ဘဝပျက်တော့မည်.. တစ်သက်လုံးရည်းစားမထားဘဲ မိသားစုအရေးနှင့် ပညာရေးကိုသာ ဥိးစားပေးခဲ့သမျှ ခုတော့ မုဒိမ်းကောင်ကြောင့် ဘဝပျက်ရတော့မည်… ” ကျမတောင်းပန်ပါတယ်ရှင်.. ပြန်လွတ်ပေးပါနော်.. ရှင်လိုချင်တာ ပေးပါ့မယ်.. ဟင့်” ငိုသံနှင့်အသနားခံလေပြီ… မိုးကသည်းသထက်ပိုသည်းလာပြီး မိုးခြိမ်းသံတွေက စကားသံကိုပါမကြား.. မင်းဒင်က ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မောလိုက်ပြီး.. ” ဟားဟား.. အေး.. ငါ လိုချင်တာကလည်း မင်းပေါင်ကြားထဲက စောက်ပတ်ဖောင်းဖေားင်းလေးကိုကွ…ဟားဟား…” ရိုင်းစိုင်းရင့်သီးလွန်းတဲ့စကားကြောင့် စုစုလည်း ပူထူသွားပြီး “ရှင် လူယုတ်မာ.. ကယ်ကြပါဦးရှင်…..” သံကုန်ခြစ်အော်သော်လည်း မိုးသံကိုတော့ မလွမ်းမိုးနိုင်…”ဟား ဟား အော်စမ်းပါ ဆရာမေလးရဲ့…ဘယ်လောက်အော်အော်ထူးမှာမဟုတ်… စိတ္ခ်ပါ မင်းကိုတစ်ခါပဲလိုးပြီး ပြန်လွတ်ပေးမှာပါ… ” ပြောရင်း ရမ္မက် အပြည့်နှင့် စုစုနားတိုးလာပြီး ထဘီစကပ်အကွဲအတိုင်း ပေါင်သားဖွေးဖွေးကို ဖိပွတ်လိုက်သည်…

စုစုရုန်းသည်..မင်းဒင်ကို ခြေတောက်ဖြင့်ကန်တော့ မင်းဒင်က ခြေတစ်ဖက်ကိုဖိထိုင်ပြီး တစ္ဖက္ကို ဘယ်ဘက်ချိုင်းအောက်ထည့်ကာချုပ်လိုက်တော့ ပေါင်ကားပြီးသားဖြစ်သွားသည်.. ထဘီအကွဲဝတ်ထားတော့ ပေါင်ဖြူဖြူကြားက ပင်တီအနီလေးပါပေါ်လာသည်… မင်းဒင်က အကြမ်းကြိုက်သူမို့ ပင်တီပေါ်ကနေ စောက်ပတ်ကို ဖိညစ်သည်…”အား..” နာကျင်လွန်းလို့အော်သံက အခန်းထဲတွင်ပျှံ့လွင့်နေသည်… ပြီးမှ ပင်တီကိုဆွဲချွတ်ပြီး ချွေးဆို့နေတဲ့ စောက်ပတ်ကျဉ်းလေးထဲ လက်နှစ်ချောင်းပူးကာ ကြမ်းကြမ်းလေး ထိုးကလော်လိုက်သည်… ” အား မလုပ်ပါနဲ့ရှင် တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်..” နာကျင်လွန်းလို့ စုစု မျက်ရည်ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျတော့ မင်းဒင်ပိုကျေနပ်သွားကာ စုစုရဲ့ရင်ဖုံးအင်္ကျီကြယ်သီးတွေကိုဆွဲဖြုတ်ပြီး ဘော်လီအနက်ရောင်ကို ဆွဲဖြဲကာ တင်းရင်းနေတဲ့ နို့ဖြူဖြူနှစ်လုံးကို အငမ်းမရဆွဲစို့သည်.. စုစု ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး တံတွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲသွားသည်… ပြီးမှ မင်းဒင်က ပုဆိုးချွတ်ချလိုက်တော့ ခုနှစ်လက်မလောက်ရှည်တဲ့ လီးက မြင်ရသူစုစုအဖို့ အသက်ရှူရပ်လောက်အောင်ထိတ်လန့်စေသည်.. လုံးပတ္က ရေသန့်ဘူး အသေးဆိုဒ်လောက်ရှိသည်..

မပြောမဆိုနဲ့ စုစုပေါင်ကိုဖြဲပြီးစောက်ပတ်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲလီးတေ့ကာစလိုးတော့သည်.. လက်ချောင်းနှင့်ထိုးကတည်းက နာပြီးသွေးထွက်နေတဲ့စောက်ပတ်က အခုပိုနာရသည်.. မင်းဒင် မညာမတာဘဲ နို့ညစ်ပြီး အသားကုန်စောင့်လိုးသည်.. စုစုမှာတော့ နာလွန်းလို့ အော်ရသည်.. အမေမွေးကတည်းက ဒီအရွယ်အထိ ရေချိုးဆပ်ပြာတိုက်ရင်တောင် နာမွာဆိုးလို့ ဖြဖြေလး လုပ်ပြီး ယုယုယယထားခဲ့တဲ့ စောက်ပတ်နုနုလေး.. ခုတော့ မုဒိမ်းကောင် စိတ်ကြိုက် အကြမ်းပတမ်းလိုးတာခံနေရသည်.. “ဖွတ် ဖွတ် ဘုတ် ဗြစ် ဗြစ်…” လိုးသံက တစ်ခန်းလုံး ပွက်ပွက်ညံနေသည်… အိမ်ပြင် တံစက်မြိတ်ကရေကျသံထက် မင်းဒင်ရဲ့ လိုးခ်က္က စည်းချက်ပိုကျသည်… ဆယ့်ငါးမိနှစ်ခန့် အားရပါးရစောင့်လိုးပြီး.. စုစုစောက်ပတ်ပူနွေးသွားတဲ့အထိ လရည်တွေပန်းထည့်လိုက်သည်.. မင်းဒင် ပုဆိုးပြန်ဝတ်ပြီး စီးကရက်မီးညိကာ.. သွေးထွက်နေတဲ့ ဆရာဝန်လောင်း စောက်ပတ်လေးကိုကြည့်ရင်း ပီတိဖြစ်ရသည်… စုစုကေတာ့ ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုနေဆဲ.. အိမ်ပြင်မှာမိုးကလည်း အဆက်မပြတ်ရွာနေသေးသည်….

“သမီးသူ့ကို တစျသကျတစျကြှနျးထောငျခနြိုငျရငျ တောငျ ကမာ်ဘမကွနေိုငျဘူး မမေေ..” စုစု ရဲ့မကြနေပျနိုငျလောကျတဲ့စကားကို ဒေါျခငျနုက လူကွီးပီပီ အခြိနျယူပွီးစဉျးစားသညျ…ပွီးမှ..”ကဲ သမီး အမေ့ကိုပွော.. မနေ့ညကကိစ်စကို ဘယျသူတှသေိသေးလဲ…” ဒေါျစုရဲ့ မေးခှနျးကို စုစုက ရှကျရှကျနှငျ့.. “မမေရေယျ.. သမီးရယျ.. အဲ့ လူယုတျမာ မုဒိမျးကောငျရယျ.. သုံးယောကျတညျးပါ…” စုစုရဲ့ ဒေါသသံပါတဲ့ ဖွပေုံကို ဒေါျနုသခြောနားထောငျပွီး မကြျခုံးပငျ့ကာ..”ကဲ ပွောပါဦး.. အဲ့ကောငျက ဘာအလုပျလုပျလဲ…” ဒေါျနုရဲ့ အမေးအမွနျးကို စုစုက စိတျမရှညျပမေယျ့ ပွနျဖွလေိုကျသညျ…” ဘေးအိမျက အဒေါျကွီးကတော့ အဲ့ကောငျက ညဘကျတက်ကစီမောငျးတယျတော့ ပွောတာပဲ…” ဒေါျနု ဆယျမိနစျလောကျ သခြောစဉျးစားပွီးမှ သကျပွငျးရှညျခကြာ…”ဟူး…. ဒီမှာသမီး… သမီးအတှကျ နှစျနာပွီး တစျဖကျသတျဆနျနမှောကိုတော့ မမေသေိတယျ.. အမေ့သမီးကို စောျကားတဲ့ သူ့ကို အမကေပိုလို့တောငျစိတျနာသေးတယျ…

ဒါပမေယျ့ သူ့ကိုလကျထပျလိုကျပါသမီး…” အံသွလောကျတဲ့ ဒေါျခငျနုစကားက စုစုနားထဲ သံရညျပူလောငျးသလိုဖွစျသှားသညျ.. မဖွစျနိုငျတာ ကျိုယျ့ကိုစောျကားတဲ့ မုဒိမျးကောငျကိုလကျထပျ ဖို့ဆိုတာ… “အမေ… ဘယျလိုဖွစျလို့.. ဒီစကားထွက်တာလဲ ” စုစု မယုံကွညျနိုငျဘူး… ဒေါျခငျနုကဆကျပွီး..”အငျး သမီး.. မဖွစျနိုငျဘူးဆိုတာဟုတျတယျ.. ဒါပမေယျ့ သမီးဖွစျအောငျလုပျပေးရမယျ.. အဲ့ကောငျကို တရားစှဲထောငျခပြွီပဲ ထားပါဥိး.. သမီးက အပြိုမဟုတျတော့မှနျး သူမြားသိတော့ လူတှကေသမီးကို ဘယျလိုမွငျကွမလဲ.. သမီးကိုကော လိပျပွာသနျ့သနျ့နဲ့ လကျထပျယူကွမယျ ထငျလား.. သမီးရဲ့ အသိုငျးအဝိုငျး အမေ့ရဲ့အသိုငျးအဝိုငျး နောကျဆုံး မငျးညီမလေးနှစျယောကျ ကြောငျးမှာ မကြျနှာ ဘယျလိုပွမလဲ…ဘဝမှာအမဲစကျအနနေဲ့ ကနြျနခေဲ့မှာ.. ပွီးတော့ မွနျမာမိနျးမသိက်ခာ.. အမကေိုယျတိုငျကလညျး သမီး အဖနေဲ့ကလှဲပွီး ဘယျယောငျ်ကြားနဲ့ မှ လိငျမဆကျဆံခဲ့ဘူး… သမီးကိုလညျး အမေ့လိုပဲဖွစျစခေငြျတယျ…

သူများနဲ့ ဆက်ဆံပြီးမှ နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို လက်ထပ်မယူစေချင်ဘူး.. ဒါ အမေ့ဆန္ဒပဲ.. အမေလည်း သူ့ကိုရွံပေမယ့် မိသားစုသိက္ခာအတွက် သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ပါသမီး…” ဒေါ်ခင်နု စကားလည်းဆုံးရော စုစု အော်ငိုတော့သည်.. မလွဲသာသည့်အဆုံး မုဒိမ်းကောင်ကို လက်ထပ်ရန် သဘောတူလိုက်ရသည်….မင်းဒင် အဖို့တော့ ဘယ်လိုမှမယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ အခြေအနေ.. ကြည့်လေ.. ညဖက်တက္ကစီ ခိုးဆြဲ တဲ့ မုဒိမ်းကောင်ဘဝကနေ.. ဆရာဝန္မ လင် သူဌေးသားမက် ဘဝသို့ ရောက်နေပြီတကား…လက်ထပ်ပွဲကိုတော့ ပုံမှန်အလှူလေးလုပ်လိုက်သည်…ဒီည.. မင်္ဂလာဦးည….ဟို တစ်ခေါက်က အတင်းရုန်းလို့ အတင်းမုဒိမ်းကျင့်ခဲ့ရတော့ စုစုရဲ့ အလှအပကိုသေချာမခံစားမိခဲ့.. ခုတော့ ကံတရားရဲမ်က္နာသာက ဆရာဝန်မချောချောလေးကို ဇနီးအဖြစ် တရားဝင် လိုးခွင့်ရပြီလေ… စုစုမှာတော့ မင်းဒင်ကို ရွံတဲ့စိတ်က ဖျောက်လို့မရ…အိပ်ခန်းထဲ မင်းဒင်ရောက်တော့.. စုစုက ဂရုမစိုက်ဘဲ စားပွဲပေါ်က ဖိုင်တွဲတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေသည်..

ညလည်း ဆယ်နာရီကျော်ပြီမို့ မင်းဒင်က စိတ်မရှည်ဘဲ စုစုအေနာက္ကေန လှမ်းဖက်ပြီး နို့နှစ်လုံးကို ညဝတ်ဂါဝန်ပေါ်က ဖွဖွလေးကိုင်ကာ လည်တိုင်ဖြူဖြူလေးကို နမ်းပြီး..” ချစ်လေး အိပ်တော့မယ်လေကွာ.. ကိုကဂစောင့်နေတာချစ်လေးကို ဟဲဟဲ…” စုစုကလည်း.. “ဒီမွာ အလုပ်လုပ်နေတာ နားမလည်ဘူးလား.. ရှင့်ဖာသာအိပ်ချင်အိပ် မနိုးလေကောင်းလေပဲ..” သူစိမ်းဆန်လွန်းတဲ့ စုစု စကားကို မင်းဒင်စိတ်မဆိုးဘဲ.. ချိုင်းအောက်က လက်လျှိုကာ ဘော်လီမဝတ်ထားတဲ့ ရင်နှစ်မွာကိုညစ်ပြီး နို့သီးခေါင်း လေးတွေကိုချေပေးလိုက်သည်.. စုစုရဲ့ ခါးကိုလည်း လီးဖြင့်ထောက်ထားသေးသည်.. စုစုကရုန်းသော်လည်း.. မင်းဒင်ရဲ့ ဆရာကျလွန်းသော နို့ကလိမှုကြောင့် ငြိမ်သွားသည်.. ပြီးမှ စုစု ကိုမျက်နာချင်းဆိုင်ရပ်စေပြီး.. နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းပြီး.. ဂါဝန္မကာ ဖင်နှစ်ခြမ်းကို ပွတ်သည်.. စုစုကို စားပွဲပေါ်ထိုင်စေပြီး.. ဂါဝန္ကို အပေါ်လှန်ကာ ပေါင်ဖြဲလိုက်တော့ အနာပင်မကျက်သေးတဲ့ စောက်ပတ်လေးက ပြူးထွက်လာသည်.. မင်းဒင်စိတ်မထိန်းဘဲ စောက်စိကို စုပ္ကာ လျှာနဲ့လျှက်တော့သည်..

“ရွှတ် အား အင်း ရှင်ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ.. ညစ်ပတ်တယ်…” စုစု မနေနိုင်တော့ဘဲ မင်းဒင်ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ပေါင်ကြားထဲ အတင်းထိုးကပ်သည်.. စောက်ရည်ကြည်များထွက်လာတော့ မင်းဒင်မြိုချပြီး ဖင်ညစ်ကာ စောက်ပတ်ခေါင်းထဲထိလျှာနဲ့ထိုး ကလိသည်…”ပလပ် ရွီး အား…..” ခန နေတော့ စောက်ခေါင်းထဲမှအရည်များထွက်လာပြီး စုစု တစ်ချီပြီးသွားသည်… “ဘယ္လိုလဲ ကောင်းလား သဲလေး…” မ်က္နာမွာ စောက်ရည်ပေပွနေတဲ့ မင်းဒင်အမေးကြောင့် စုစုနေရခက်သွားသည်.. တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတာမို့ အရသာထူးကဲနေသည်.. ခေါင်းလေးသာငြိမ်းလိုက်သည်… မင်းဒင်က ပြုံးပြီး စုစုကို ကုတင်ပေါ်ပွေ့ကာ.. တစ်ကိုယ်လုံးချွတ်လိုက်တော့ အားပါး.. နတ်မိမယ်လေးလိုပင်.. လိုးဖူးသမျှမိန်းမတွေထဲ ဒီမိန်းမအလှဆုံးပင်.. ကိုယ္လုံးတီးအလွ နဲ့ စုစုကိုကြည်ပြီး မင်းဒင် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ လီးထိတ် တံတွေးစွတ်ပြီး စောက်ပတ်ဝတေ့ ကာဖြည်းဖြည်းချင်းလိုးသည်..”ဗြိ ဗြစ် အင့် အား…” တစ်ခါကြမ်းကြမ်းခံဖူးတော့ ဒီတစ်ခါ စုစုသိပ္မနာဘဲ မင်းဒင် လိုးချက်တိုင်းကို ကော့ကော့ပေးသည်…

ပွီးမှစုစုကိုဖငျကုနျးခိုငျးကာအနောက်က စောငျ့လိုးသညျ…လကျညိုးကလညျးစအိုဝကိုထိုးကလိသညျ..ခါးကိုငျလိုးလိုကျ ဆံပငျစောငျ့ဆှဲပွီးလိုးလိုကျလုပျသညျ….”အား ကောငျးလိုကျတာ သဲလေးရာ စောကျပတျက စီးနတောပဲ… ဘှတျဘှတျ” စောကျ့လိုးခကြျနဲ့ အတူ နို့နှစျလုံးက ပွုတျထှကျမတတျခါရမျးနသေညျ… မငျးဒငျလညျး အားရပါးရ ဆကျတိုကျစောငျ့လိုးပွီး သုတျရညျမြား ပနျးထညျ့ကာ ပွီးသှားတော့သညျ.. ထို မငျ်ဂလာဦးညမှ စပွီး စုစုလညျး မငျးဒငျကိုအမွငျကွညျသှားသညျ.. တစျရကျဂအနညျးဆုံး နှစျခါလောကျတော့ အလိုးခံပေးသညျ.. စောကျပတျကော ပါးစပျကော ဖငျကော နေ့တိုငျး အလိုးခံရသညျ…မငျးဒငျက ကားမောငျးရုံကလှဲပွီးဘာမှ မလုပျတတျသောကွောငျ့ အိမျကားမောငျးရသညျ.. ဒေါျခငျနုကတော့ မငျးဒငျကို ဒရိုကာ်ဘ တစျယောကျလိုသာ ဆကျဆံသောျလညျး အလတျမနှငျ့ အငယ်မကမူ မငျးဒငျကို ခစြျကွသညျ အစ်ကို တစျယောကျလို အားကိုးသညျ.. အိမျမှာ ယောငျ်ကြားသားမရှိခဲ့လို့လညျးဖွစျမညျ.. ဒီနှစျယောကျတညျးမှာမှ အငယ်မ သူသူ ကပိုကဲသညျ.. မငျးဒငျနှငျ့ ဖငျပုတျခေါငျးပုတျနသေညျ..

တစ်ခါတလေ ဧည့်ခန်းထဲ tv ကြည့်ရက်း မင်းဒင်ပေါင်ပေါ်မှာ ကလေးလိုပင် အိပ်ပျော်တတ်သည်.. စုစုက တော့ ညီမလေးနှစ်ယောက် မိမိအမျိုးသားကို အားကိုးသောကြောင့် ပီတိဖြာရသည်.. ဒေါ်ခင်နုကတော့ ဂရုကိုမစိုက် ခပ်တန်းတန်းပင်နေသည်… မင်းဒင်မူကား.. စားနေကျကြောင်ပါးပီပီ.. တစ်အိမ်လုံးကို သိမ်းချင်သည်.. သိမ်းချင်တယ်ဆိုတာ ပစ္စည်းဥစ္စာမဟုတ်.. သိမ်းကျုံးလိုး ချင်တာကိုပြောတာ.. ဒါကြောင့်လည်း အခွင့်ရေးတွေဖန်နေခြင်းဖြစ်သည်…တစ်နေ့… မင်းဒင်နှင့် သူသူတို့နှစ်ယောက်တည်း ဧည့်ခန်းမှာ tv ကြည့်သည်.. ထုံးစံအတိုင်း သူသူက မင်းဒင်ပေါင်ပါ်အိပ်ကြည့်ရင်း မှေးကနဲအိပ်ပျော်သွားသည်… သူသူက ခုမွ ကိုးတန်းဆိုပေမယ့် မင်းသမီးငယ်လေး ယွန်ယွန်းနှင့်ပုံစံတူ.. နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေး နို့မကြီးဖင်မကြီးဆိုပေမယ့် အပျိုတော့ဖြစ်နေပြီ.. မင်းဒင်အဖို့တော့ မိန်းမမှန်လျှင် ရာသီလာကတည်းက စလိုးမယ့် အရွယ်ဟု ခံယူထားခြင်းပင်..

ခုလည်းကြည့် အငယ္မ မိသူ့ ပေါင်ပါ်အိပ်နေပုံ.. အပြစ်ကင်းစင်လွန်းလှသည်.. မင်းဒင်က သူသူ ညဝတ်အင်္ကျီအာက်လက်လျှိုကာ ဗိုက်သားမှတဆင့် ဘရာမဝတ္ထားတဲ့ နို့သေးသေးလေးနှစ်လုံးကို ပွတ်သည်.. သူသူ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာတော့ မင်းဒင်လှန့်သွားသေးသော်လည်း ပြန်ငြိမ်သွားမှ မင်းဒင်စိတ်သက်သာပြီး ပြုံးလိုက်သည်.. ပြီးမှ ညဝတ်ဘောင်းဘီပါးအောက်ကနေ စောက်ပတ်ကို စမ်းကြည့်တော့ အရည်ချွဲများဆိုနေသည်.. ဒီကောင်မလေး အိပ်ချင်ဟန်ဆောင်နေမှန်း မင်းဒင်ရိပ်မိသွားသည်… ထို့ကြောင့် သူသူ့လက်တစ်ဖက်ကို ယူကာ ပုဆိုးအောက်ထည့်ပြီး လီးကိုင်ခိုင်းတော့ သူသူလည်း ဖြဖြေလး ကိုင်ထားသည်.. ဇာတ်လမ်းကတော့ အဆင်ပြေနေပြီ..“ကို မင်းဂ.. မအိပ်သေးဘူးလား မိုးချုပ်နေပြီ…” ရုတ်တရက် အခန်းထဲမှ စုစု ခေါ်သံကြောင့် မင်းဒင်ကော သူသူကောဂလှန့်ပြီးငြိမ်သွားသည်.. မင်းဒင် အိပ်ခန်းထဲ ဝင်သည်အထိ သူသူကေတာ့ ဆိုဖာပေါ်မှာ အိပ်ဟန်ဆောင်နေဆဲ….

ဒီနေ့ အလတ်မကို ကျောင်းအရင်ပို့ရမည်.. ပြီးယောက္ခမ.. ပြီးမိန်းမစုစု ကို ဆေးရုံရှေ့ချပေးလိုက်သည်… သူသူကိုကျောင်းပို့ဖို့ပဲကျန်သည်.. ကျောင်းက ၉ နာရီမှတက်မှာ ခုမွ ၈နာရီကျော်ကျော်.. ဆေးရုံနှင့်ကျောင်းက သိပ်မဝေးတာမို့ဂဆယ်မိနစ်လောက်သာမောင်းရမည်….” ဟဲ့ မိသု အရှေ့ခန်းလာထိုင်စမ်း လာ…” မင်းဒင်ကခေါ်တော့ သူသူလည်း အရှေ့ခန်းဝင်ထိုင်သည်…ဆံပင်ကိုငါးရိုးပုံစည်းထားပြီး သနပ်ခါးပါးကွက်ကြား ရင်ဖုံးကျောင်းဖြူလေးနဲ့ ခယ်မငယ်လေး သူသူ လှပြီးချစ်စရာကောင်းလွန်းလှသည်..ကျောင်းစိမ်းချိတ်ထဘီစကပ်နှင့် ကားပေါ်တက်တော့ ပေါင်သားဖွေးဖွေးလေးကို တွေ့ရသည်.. မင်းဒင် ငပဲကို မနည်းထိန်းပြီး ဆေးရုံမှ စမောင်းထွက်တော့သည်.. ကျောင်းမရောက်ခင် လမ်းတစ်ဝက်လောက် မီးပွိုင့်မိသည်.. ရုံးတက်ကျောင်းတက်ချိန်မို့ တော်တော်ကြာမည်ကို သိသည်..

ထိုစဉ် မင်းဒင်လက်က သူသူပေါင်ပေါ်ကနေစပံတ်တော့သည်.. သူသူလည်းဘာမှမတုံ့ပြန်ဘဲငြိမ်ခံနေသည်.. စိတ်ကစားတတ်တဲ့အရွယ်ဖြစ်တော့ မင်းဒင်က အထာနပ်သည်.. လက်ကအရဲစွန့်ကာ ထဘီကြားထဲဝင်ပြီး ပေါင်သားလေးကိုပွတ်နေတုန်း မီးပွိုင့်စိမ်းသွားသည်… ကျောင်းရှေ့ရောက်တော့.. “ပေးစမ်း မင်းလွယ်အိတ်..” ဟုပြောကာ သူသူလွယ်အိတ်ထဲမှ ခွင့်စာကဒ်ယူဖြည့်ပြီး “ဘယ် မသွားနဲ့ ..ကားပေါ်ကစောင့်နေ..” ဟုဆိုကာ ကားတံခါးပိတ်ပြီး ကျောင်းထဲဝင် ခွင့်စာသွားပေးပြီး ပြန်ရောက်လာကာ “မင်း ဒီနေ့ ကျောင်းမတက်နဲ့.. ခွင့်တိုင်ပြီးပြီ..” ဟုပြောပြီး ကားမောင်းကာ အိမ်ပြန်သည်.. သူသူက ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြော စိတ်ကစားတဲ့အရွယ်ဖြစ်သလို မင်းဒင်နဲ့ စုစု လိုးတာကိုလည်း မြင်ဖူးသောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ မင်းဒင်အပေါ်စိတ်ယိုင်မိခြင်းပင်… “ကျွိ….” အိမ်ရှေ့ကားထိုးရပ်ပြီး… ဧည့်ခန်းထဲဝင်ထိုင်ကာ… မင်းဒင်က.. “လာ မိသု.. ငါ့ပေါ်ထိုင်” ပြောပြီ.. သူသူကို ဆြဲကာ ပေါင်ပေါ်ထိုင်ခိုင်းသည်..

ပြီးမှ သနပ်ခါးတင်ထားတဲ့ ပါးပြင်ကို အနမ်းပေးပြီး နုတ်ခမ်းကိုလျှာနဲ့ အတင်းထိုးထည့်ကာ စုပ်နမ်းတော့သည်.. လက်ကလည်း ကျောင်ဖြူအင်္ကျီပေါ်ကနေ နို့လေးကိုင်လိုက် ဖင်လေးပွတ်လိုက်လုပ်သည်.. သူသူ ကေတာ့ မင်းဒင်ပြုသမျှ ငြိမ်ခံနေသည်.. မင်းဒင်က ဆက်ပြီး သူသူ့ရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ချွတ်ပြီး ဘရာဇီယာကိုပါ ချိတ်ဖြုတ်လိုက်တော့ ရေနွေးခွက်အရွယ် နို့လေးနှစ်လုံးက ထွက်လာသည်.. နို့သီးခေါင်းလေးတောင် သေးနေသေးသည်.. မင်းဒင်က နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆွဲချေလိုက် စို့လိုက်လုပ်တော့ သူသူ ခါးကော့သွားသည်.. “အင်း အား ကို့ကြီး ရယ် ဟင့်…” ကျောင်းစိမ်းထဘီ ချိတ်ကိုပါဖြုတ်ချွတ်ပြီး ပင်တီအပန်းရောင်လေးကိုပါချွတ်လိုက်တော့ သူသူတစ္ကိုယ္လုံး အဝတ်ဗလာဖြစ်သွားသည်.. ငယ်သော်လည်း ထြားတဲ့ အလှကိုကြည့်ရင်း မင်းဒင်တံတွေးမြိုချသည်.. စောက်ပတ်ဆိုလျှင် အမွေးနုရေးရေး လေးသာပေါက်သေးသည်.. ပေါင်ဖြဲပြီး စောက်ပတ်ကို ဆယ်မိနှစ်ခန့်လျှက်ပေးလိုက်သည်…

”အားကိုးကြီးရယ်..ဟင့်….”ကောင်းလွန်းတော့ သူသူ စညည်းတော့သည်… ပြီးမှ ပုဆိုးချွတ်ကာ လီးကို သူသူမျက်နာနားတေ့ပေးလိုက်သည်.. အစ္မစုစု လုပ်နေကျကို တွေ့ဖူးတော့ ဘာလုပ်ရမယ်မှန်း သူသူ သိသည်.. မင်းဒင်ရဲ့ မာတောက်နေတဲ့ လီးဒစ်ပြဲကြီးကို ကိုင်ကာ နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့ စစုပ်တော့သည်.. လီးကကြီးလွန်းတော့ သူသူ့ပါးစပ်ကအပြည့်ဖြစ်နေသည်…”စုပ်စမ်းကွာ ကောင်မ.. စုပ် .. လျှာနဲ့လျှက်ပြီးစုပ်…အား .. စုပ်စမ်းကွာ…” မင်းဒင်ပြောရင်း သူသူ ခေါ်င်းကိုင်ကာ ပါးစပ္ကို လိုးတော့သည်…”ပလွတ် ပလွတ်.. အား…စုပ်စမ်း ဖာသည်မလေး.. မင်းအစ်မထက် မင်းက ပိုမိုက္တာ.. မင်းအစ်မကိုလိုးတာထက် ပိုကောင်းအောင်လိုးပေးမယ် စုပ်စမ်း စောက်ဖာသည်မ.. အား ကောင်းလိုက်တာ .. ” ခက်ထန်သော စကားလုံးတွေနဲ့အတူ သူသူပါးစပ္ကို အဆက်မပြတ်လိုးတော့သည်.. သူသူ့မေးစေ့ကို ဂွေးစေ့နှစ်လုံးက ဆက်တိုက်ရိုက်နေသည်.. လီးက အာခေါင်ထဲထိ စောင့်နေပြီး.. ခဏကြာတော့ ပါးစပ်ထဲ ညှီစို့စို့ အရည်များဝင်လာသည်..

တစျအောငျ့လောကျနမှေမငျးဒငျကသူသူ့ပါးစပျထဲမှလီးဆွဲထုတ်ကာ…”ပလှတျ… မထှေးထုတျနဲ့ မြွိုခစြမျး စောကျကာငျမ…”သူသူလညျး နုတျခမျးမှာပါပေးနတေဲ့ လရညျတှကေိုပါလြှာနဲ့သပျပွီးမွိုခလြိုကျသညျ.. အပွုံးတော့မပကြျသေး…”အလိုးခံခငြျနတောမလား…” ပကျလကျလှနျပွီး ပေါငျကားထား..” သူသူလညျး လကျနှစျဖကျနှငျ့ ပေါငျဖွဲလိုကျတော့ စောကျပတျသေးသေးလေးကပွဲထှကျလာသညျ.. မငျးဒငျလညျး တံတှေးစှတျပွီး ဖိလိုးတော့သညျ “ဗွစျ ဗွစျ ဒုတျ.. အ…” အပြိုမှေးပေါကျသှားပွီး သှေးထှကျလာပမေယျ့ သူသူတစျခကြျတညျးမှဲ့ပွီး ကွိတျခံနသေညျ… တောျတောျထနျတဲ့ ကလေးမပဲဟုတှေးပွီး ခပျကွမျးကွမျးလေး ဆကျတိုကျစောငျ့လိုးတော့သညျ…”ဖှနျ ဖှတျ အ အငျ့ အား….” စောကျပတျကကဉြျးလှနျးတော့ မငျးဒငျအဖို့ အရသာတှေ့လှနျးလှသညျ… သူသူ လညျးမနနေိုငျဘဲ…” အား.. ကိုကွီး ကောငျးတယျ.. ဘယ်လိုလဲမသိဘူး.. လုပျဥိး… ဒီထကျပိုကွမျးဦးကှာ… ပွဲသှားပါစေ….” ဒီလောကျဖွစျနတော “ကဲကွာ… ငါလိုးမလေး… ဖှတျ ဖှတျ ဗွစျ ဗွစျ….”

အချက်ငါးဆယ်လောက်လိုးလိုက်တော့မှ သူသူပြီးလို့ငြိမ်သွားသည်… မင်းဒင်ကတော့ မပြီးသေး…“ဖင်ကုန်းပေးစမ်း…” သူသူလည်း ဖင်ကုန်းပေးတော့ မင်းဒင်က လက်ကိုတံတွေးစွတ်ပြီး အပန်းရောင်စအိုဝကိုစချဲ့သည်.. စစချင်းတော့ သူသူ နည်းနည်းရုန်းသည်.. နောက်မှ ငြိမ်ခံကာ.. မင်းဒင်လည်းဂလက်အဆုံးထိထိုးထည့်ကာ မွေတော့သည်… ပြီးမှ မပြောမဆိုနဲ့ ဖင်ဖြဲကာ လီးတေ့ပြီးဖိသွင်းတော့ ဖင်ပြဲသွားကာ သွေးထွက်လာသည်..” ဗြိ.. အား နာတယ်”….”ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း ဖြန်းဖြန်း…” မင်းဒင်ကဂမညာဘဲ ဖင်ကို ရိုက္ကာ ဆက်ဖိလိုးတော့သည်… “ဗြိ ဗြိ အာ အ….” နာလွန်းလို့ သူသူမျက်ရည်ပင်ကျသည်… မင်းဒင်ကတော့ ကိုးတန်းကျောင်းသူအငုံးလေးကို ပါကင်ကော ခရေပါခြွေခွင့်ရတော့ ဖီးတက်လွန်းနေပြီ… ” မှတ်ပြီလား .. ဖြန်း ဖြန်း ဘွတ် ဘွတ်..” တင်ပါးရိုက်ပြီး အချက်ငါးဆယ်လောက် ဆက်တိုက် စောင့်လိုးကာ စအိုထဲ လရည်ပူတွေပန်းထည့်လိုက်သည်.. ဤသို့ဖြင့် မင်းဒင်အဖို့တော့ ခယ်မငယ်လေးသူသူကို အိမ်ကလူလစ်တိုင်းလိုးတော့သည်.. ကျောင်းမသွားခင် ကျောင်းဆင်းအပြီး အမြဲလိုးကြလေတော့သည်..
ပြီးပါပြီ