ဈေးကြီးအဖိုးတန်

“မေလေး” “ရှင့်” “မောင်တို့လက်ထပ်ရအောင်၊မောင်အလုပ်ရပြီ” “မောင်ဖေဖေနှင့်မေမေကိုပြောလေ” “အေးပါကွာယောက်ခမကြီးတွေကသလောတူပြီးသားပါ” မေလေးမှာအသားဖြူပြီးအရပ်ငါးပေလေးလက်မလောက်ရှိပြီးလှပသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပါတယ်။မျက်နာချိုပြီးအသားအရေဝင်းပဖြူစင်တဲ့အသားအရေရှိတယ်။မြန်မာဝတ်စုံလိုကိုယ်လုံးပေါ်လွှင်စေသောအဝတ်အစားဝတ်ကမြင်သူတိုင်းနှစ်ခါလောက်ပြန်ကြည့်ရတဲ့သူမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာအဓိကနှင့်ဘွဲ့ရတယ်။ကိုမင်းသူနှင့်တက္ကသိုလ်ကတည်းကချစ်ခဲ့ရပြီး၊ကိုယ်မင်းသူအလုပ်ရရင်လက်ထပ်မယ်ရည်စူးခဲ့ကြတဲ့ချစ်သူတွေဖြစ်ကြတယ်။ကိုမင်းသူကအနေအေးတဲ့သူဖြစ်တော့မိဘတွေကလည်းသဘောတူပြီးသားဖြစ်တော့သိပ်မကြာခင်မှာပဲရုံးတက်လက်မှတ်ထိုးကြပြီးအိမ်မှာပဲ မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်ကြတော့တယ်။

“မင်္ဂလာဆောင်တော့လည်းအရင်ကစည်းရှိကြတော့တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးမလွန်ကျူးခဲ့ကြပါဘူး” “မေလေး” “ရှင်..မောင်” “မင်္ဂလက်ဖွဲ့တွေလည်းဖောက်ကြည့်ပြီးပြီမဟုတ်လား” “အင်း.လေမောင်” “မပင်ပန်းဘူးလား” “အင်း.ပင်ပန်းတာတော့ပင်ပန်းပါတယ်” “အဲဒါဆိုအိပ်ကြရအောင်ကွာ၊မောင့်အချစ်ကလေးကိုကြင်နာချင်ပြီ” “ရှူးတိုးတိုး.မေမေတို့ကြားပါ့မယ်” “သူတို့နားလည်ပါတယ်မေလေးရယ်” “အော်သိတာသိစေမမြင်စေနှင့်တဲ့မောင်” “လုပ်ပါကွာအိပ်ရအောင်” “မောင်ကလည်း..သိပ်ကဲတာပဲ၊ဒီပစ္စည်းတွေသိမ်းလိုက်ပါဦးမယ်” အမှန်တော့မေလေးတစ်ယောက်ရင်တွေခုန်နေပြီး၊ရှက်နေလို့ဒီအလုပ်တွေလုပ်နေတာပါ၊အခုတော့အဲဒါတွေသိမ်းရင်းအချိန်ကဆယ်နာရီကျော်နေပြီ။မေလေးကပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီးဍှက်နှာသစ်ခြေဆေး၊သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးမှအိပ်ခန်းထဲဝင်လာလိုက်တယ်။ပြီးတော့ညဝတ်အင်္ကျီလေးဝတ်မလို့လုပ်တော့.မောင်ကကြည့်နေလို့နည်းနည်းရှက်သွားတယ်။

“မောင်..ဘာလို့ကြည့်နေတာလဲ၊ဟိုဘက်လှည့်ကွာ၊မေလေးရှက်တယ်” “မင်းသူလည်း “အေးပါကွာ”ဆိုပြီးတဖက်လှည့်ဟန်ပြုပြီးမေလေးမပြီးခင်လှည့်ကြည့်တယ်” “ဟင်းမောင်နှော်”ဆိုပြီးအဝတ်ဟောင်းတွေကိုကုတင်ခြေရင်းကအဝတ်စင်ပေါ်ခေါက်တင်လိုက်တယ်။ပြီးတော့မှချစ်သူလင်ကိုကန်တော့ပြီးကုတင်ပေါ်လှမ်းတက်လိုက်တယ်။မင်းသူလည်းကုတင်ပေါ်တက်လာသောမေလေးအားကြင်နာစွာပွေ့ဖက်ပြီးပါးနှစ်ဖက်ကိုမွေးကြူရင်း “သိပ်လိမ္မာတဲ့မိန်းမလေးရယ်”။လို့ပြောလိုက်ပြီးကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်တော့တယ် “အမယ်နဂိုကတည်းကလိမ္မာပြီးသားပါနှော်” “အေးပါကွာ” ကိုမင်းသူကမေလေးနှုတ်ခမ်းအားစုပ်ယူနမ်းရှိုက်တဲ့အခါမေလေးလည်းပြန်လည်နမ်းလိုက်တယ်။မေလေးရောမင်းသူပါရင်ခုန်မှု့တွေနှင့်တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြင်နာစွာပွေ့ဖက်နမ်းရှိုက်နေကြရင်းမင်းသူကကျော့ရှင်းပြီးသွေးစိမ်းကြောမြမြလေးပေါ်နေတဲ့မေလေးရဲ့လည်တိုင်ကလေးကိုငုံခဲပြီးစုပ်ယူလိုက်တယ်။ “အို..မောင်ရယ်” မေလေးမှာအလိုးခံရမည်ကိုကြိုသိပြီးပိုပြီးရင်ခုန်မှု့တွေနှင့်အတူ၊မိန်းမောစပြုလာပါတော့တယ်။

“မင်းသူလည်းမေလေးအင်္ကျီကိုအပေါ်တွန်းတင်ကာ၊ဘရာအားချွတ်ရင်မေလေးနောက်ကျောသို့လက်လှမ်းလိုက်ပြီးအင်္ကျီချိတ်အားဖြုတ်ရာမေလေးပဲအိပ်ရာမှထပြီးဖြုတ်လိုက်ရတယ်။မေလေးဘရာချိတ်ဖြုတ်တုန်းမှာပဲမေလေးအကျီကိုခေါင်းကနေချွတ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်တယ်။ဘရာချိတ်ဖြုတ်လိုက်တဲ့မေလေးအကျီၤပါတစ်ခါတည်းချွတ်လိုက်တော့၊ဖြူးဖွေးဝင်းပတဲ့လုံးကျစ်ကျစ်ရင်နှစ်မွှာဟာအပြင်သို့ထွက်လာတော့မင်းသူလည်းထိုထိုသောနို့နှစ်လုံးအားသေသေချာချာကြည့်ပြီးစို့လိုက်တယ်” “ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အာ့မောင်ရယ်..ကျွတ်..ကျွတ်” “မေလေးတစ်ယောက်စုပ်သတ်ပြီးညည်းညူမိတယ်။အပျိုစင်နို့ပီသစွာပဲစုချွန်နေတဲ့နို့သီးတွေကစူထွက်လာရင်းတသိမ့်သိမ့်တလှိုက်လှိုက်တက်လာသောကာမစိတ်ကြောင့်ညည်းညူမိရလေသည်။ “ပြွတ်..ပြွတ်…ပြွတ်” “အင့်..ဟင်းးဟင်းးးးး” မင်းသူလည်းမေလေးချိုချိုကိုလျှာနှင့်ယက်လိုက်စို့လိုက်နို့အုံလိုက်ငုံလိုက်ခဲလိုက်လုပ်နေသဖြင့်မေလေးမှာပိပိထဲအရည်တွေစိမ့်ထွက်လာမှန်းသိပြီးရှက်သွေးဖြာသွားလေသည်။ မင်းသူလည်းမေလေးလုံချည်ကိုအသာဖြေကာချွတ်သောကြောင့်မေလေးလည်းခါးကိုကြွပေးလိုက်ရပြီး။

မင်းသူကမေလေးအဖုတ်ကိုအတွင်းခံဘောင်းဘီထဲလက်သွင်းပြီးအမွေးနုလေးများကိုပွတ်သတ်ပေးရာ။မေလေးမှာဓာတ်လိုက်သကဲ့သို့တချက်တွန့်သွားပြီးပိပိထဲမှအရည်ကြည်ချောဆီလေးစိမ့်ထွက်သွားသည်။ပိပိအကွဲကြားလက်သွင်းပြီးမင်းသူမှာမေးလေးနို့ကိုစို့လိုက်သည်။မေလေးလည်းဖီလင်တက်သထက်တက်လာပြီး”အော်ညည်းသံလေးပေးမိလေသည်။ မင်းသူကမေလေးအတွင်းခံကိုချွတ်လိုက်သဖြင့်မေးလေးဒုတိယအကြိမ်..ဖင်ကိုကြွပေးရပြန်သည်။ပိပိမှာလည်းဖြူဖွေးဝင်းဝါနေပြီးနှုတ်ခမ်းသားများမှာပန်းနုရောင်ပြေးနေလေသည်။မင်းသူမာချစ်ရ၏ပိပိလှလှလေးကိုမြင်ပြီးယက်ပေးချင်သောစိတ်တဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် “မေလေးပိကိုနမ်းချင်တယ်ကွာ” “မလုပ်ပါနှင့်မောင်” “မေလေးပြန်မလုပ်ပေးချင်ဘူးမောင်” “မေလေးကလည်းကွာလင်မယားတွေဖြစ်ပြီးမှကွာ” “မလုပ်ပါနှင့်မောင်ရယ်၊မောင်လည်းဘုန်းနိမ့်မယ်၊မေလည်းလည်းငရဲကြီးပါ့မယ်” “လုပ်ပါကွာ” “မေလေးမလုပ်ပါရစေနှင့်မောင်ရယ်” “မေလေးမလုပ်ချင်လည်းမောင်အတင်းမတိုက်တွန်းချင်ပါဘူးလေ၊မောင်တော့လုပ်ပါရစေ”

“အာ.မောင်မေလေးကိုငရဲမပေးပါနှင့်မောင်” မင်းသူလည်းမေလည်းအားမပြောတော့ပဲမေလေးပိပိအားအတင်းယက်လိုက်သည်” “မလုပ်ပါနှင့်မောင်မေလေးတကယ်စိတ်ဆိုးမှာနှော်” မင်းသူလည်းဆက်မလုပ်ရဲတော့ပဲ၊မေလေးပေါင်ကြားထဲဝင်ကာမေလေးပိပိအားလိုးချလိုကိသည် “ဗျစ်..ဗျစ်…ဗျိ.ဗြစ်..ဗြစ်” “အားဖြေးဖြေးလုပ်ပါမောင်” “ဗျစ်…ဖျစ်..ဖောက်” “အိုး..မောင်ရယ်နာလိုက်တာ” “ခဏလေးပါစလုပ်ရင်ဒီလိုပဲနာတယ်လေ၊အပျိုစစ်အမှေးပါးကိုဖောက်တာလေ” “သွေးတွေများထွက်ကုန်ပလားမောင်” မင်းသူလီးကိုအပြင်ဆွဲထုတ်ပြီးကြည့်လိုက်တယ်။ “သွေးစလေးလောက်ပါကွာ” “အများကြီးထွက်လာသလား” “စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူးမေလေးရာ” ဆိုပြပီးမင်းသူတစ်ယောက်ဆက်တိုက်ပဲလိုးလိုက်တယ် “ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဘွတ်” “အင့်ဟင့်အင့်” “မင်းသူးလည်းဆက်တိုက်ဆိုသလိုလိုးလိုက်ရာသိပ်မကြာခင်မှာပဲနှစ်ဦးသားပြိုင်တူပြီးသွားကြလေသည်။

“ ခစြျခငျစကွငျနာစဆိုတော့စိတျတူကိုးယျတူနှစျဦးသဘောတူ လိုကျကွရာ။မလေေးမစုပျပေးသညျမှအပကနြျသညျ့ပုံစံမြိုးစုံဖွငျ့လုပျဖွစျကွလသေညျ။အိမျထောငျသကျကွာလသေံယောဇဉျတှခေိုငျမွဲပွီးလေးလလောကျတှငျမလေေးတစျယောကျကိုဝနျရရှိလသေညျ။နားလညျမှု့အပွညျ့ပေးနိုငျသောမငျးသူအားမလေေးမှာအခစြျတှပေိုခဲ့သညျ။ကိုယျဝနျရလာပွီဖွစျသောကွောငျ့အနာဂတျအတှကျမြှောျတှေးပွီးပြောျခဲ့ကွသညျ။သားလေးဖွစျဖွစျဖွစျသမီးလေးဖွစျဖွစျလိုခငြျကွသညျမှာဓမ်မတာပငျဖွစျသညျ့အလြောကျအနာဂတျစီမံကိနျးမြားခမြှတျရငျးနှစျဦးသားပြောျခဲ့ကွလသေညျ။ ကလေးလေးမှေးသောအခါကတြော့သားယောကျကြားလေးဖွစျပွီး၊မလေေးမှာနို့ခြိုတိုကျကြှေးရနျအခှငျ့မသာပဲဖွစျရသညျ။မလေေးမှာနို့မထှကျပေ။သိုေ့သာျလညျးမလေေးကလေးအတှကျကိုယျတိုငျနို့ဘူးဖြောျပွီးပွုစုခဲ့ရာယခုဆိုလြှငျကလေးလေးမှာမူကွိုပငျတကျရတော့မညျ့အနအေထားပငျဖွစျသညျ။မလေေးအသကျမှာနှစျဆယျ့လေးခနျ့ဖွစျလရော။တသားမှေးတသှေးလှဖွငျ့စိုစိုပွပွေပေငျလှလာသညျ။

နို့တိုက်ကျွေးရခြင်းမရှိသဖြင့်နို့မှာလည်းအပျိုကတည်းကလိုဖြစ်နေသည်။မင်းသူမှာလည်းရာထူးတိုးဖြင့်နောင်ချိုသို့ပြောင်းသွားသဖြင့်မေလေးမှာမိဘနှင့်အတူသားလေးအားမူကြိုထားပြီးရန်ကုန်တွင်သာကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။တနေ့တော့ ခေါင်းလျော်ရင်းလည်ပင်းဆံစအားကုတ်ခြစ်ရာမှဘုသေးသေးနှစ်လုံးအားတွေ့ရသဖြင့်ဆေးခန်းပြရာတွင်၊ဆရာဝန်မှ “ညီမလေး.ဆရာကဒါလေးကိုဘိုင်အိုစီလုပ်ချင်တယ်” “ရှင်စိုးရိမ်ရလို့လားဆရာမ” “အင်းညီမလေးအဆီကျိတ်ကလေးဆိုရင်တော့ပြသနာမရှိဘူးပေါ့” “ကဲညီမလေးဂျိုင်းအောက်ခဏကြည့်ရအောင်” “ဟုတ်ကဲ့ဆရာမ” ဆရာဝန်လည်းစမ်းပြီးနောက် “ညီမလေး.ဒီမှာလည်းတွေ့တယ်” “ရှင်” “ညီလေးအမပေါင်ခြံကိုစမ်းကြည့်မယ်သိလား” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “ပေါင်ခြံလည်းစမ်းပြီးနောက်” “ညီမလေးသေချာတယ်၊ဘိုင်အိုဆီပဲလုပ်လိုက်ပါညီမ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့် ဒီလိုနှင့်နောက်တရက်ခွဲစိတ်ခန်းဝင်ပြီးပေါင်ခြံနေရာအားခွဲစိပ်ကာအသားစယူပြီးဓာတ်ခွဲခန်းသို့ပို့ရာအဖြေလွှာများရလေသည်။

အဖြေလွှာအားဆရာမဆီပြရာ “ညီမလေးစိတ်မကောင်းပါဘူးညီမလေး” “ရှင်” “အမဆရာဆီစာရေးလိုက်ပါ့မယ်သွားလိုက်နှော်” ဆရာပေးသောစာနှင့်ဆရာမညွှန်ပြသောဆရာဝန်ကြီးနှင့်တွေ့ရာ။ကင်ဆာရောဂါကုသောဆရာဝန်ကြီးဒေါက်တာစိုးအောင်ဖြစ်နေသောကြောင့်စိုးရိမ်စိတ်ဝင်ရလေပြီ။ ဆရာဝန်ကြီးက “သမီးအဖြေလွှာမှာကင်ဆာလို့ရေးထားတယ်သမီး” “ရှင်” “ဒါဆိုကျမသေရတော့မယ်ပေါ့ဆရာကြီးရယ်” “အဲလိုချည်းပဲမဟုတ်ဘူးသမီးဒီကင်ဆာကသငံရည်အကျိတ်ကင်ဆာလို့ခေါ်တယ်။ဖြစ်တာနည်းနည်းကြာပြီ၊မကုရင်တောင်လေးငါးနှစ်လောက်နေရပါတယ်။ကုသရင်ပျောက်လိမ့်မယ်လိုထင်တယ် “ရှင်” မေလေးတစ်ယောက်မြင်းမိုရ်တောင်ပြိုလဲသကဲ့သို့ဖြစ်ရပြီ။ကလေးမျက်နှာမြင်ယောင်ရင်း “သားလေးရယ်၊အမေသေတာအရေးမကြီးပါဘူး၊ငါးသားတစ်ယောက်အမိမဲ့သားရေနည်းငါးဖြစ်ရတော့မယ်သားသားရယ်”လို့တွေးရင်းအိမ်အပြန်လမ်းတလျောက်အားရအောင်ငိုရင်း၊အိမ်အခြေအနေကလည်းဒီရောဂါဆိုးကုရလောက်အောင်ငွေကမရှိ၊ကုသရရင်ရောပျောက်မယ်လို့အာမမခံနိုင်၊မေလေးမှာမိမိအတွက်မပူပဲသားလေးအတွက်သာပူပင်ရလေသည်။

အိမ်ရောက်ကလည်းမိဘနှစ်ပါးစိတ်ဆင်းရဲရမည်ဖြစ်၍မပြောပဲဘာလုပ်ရမလဲစဉ်းစားကာ၊အပူရုပ်ကိုဟန်လုပ်နေရတော့သည်။ မေလေးတစ်ယောက်မှာစဉ်းစားရခက်နေပြီ။ “အင်း..ငါ့ဘဝကလည်းဆိုးလိုက်တာ၊သားလေးအနာဂတ်အတွက်ရော၊ဖေဖေနှင့်မေမေတို့အတွက်ရော၊ဟူး..ငါဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ၊ငါသေသွားရင်ငါ့သားလေးဒုက္ခရောက်ရမယ်။အင်းမိခင်သောကဆိုတာဒါပဲဖြစ်မယ်၊..ငါဘာလုပ်သင့်သလဲ၊ငါအသက်မရှင်တော့ရင်သားလေးနှင့်ငါ့မိဘတွေဒုကခရောက်မကျန်ရအောင်ငါကြံစည်မှဖြစ်တော့မယ်၊ဘာလုပ်ရမလဲ………။ကိုမင်းသူရေကျမကိုခွင့်လွှတ်ပါရှင်၊ကျမမောင့်ကိုမချစ်လို့မဟုတ်ပါဘူး၊မောင့်အပေါ်သစ္စာမရှိလို့မဟုတ်ပါဘူးရှင်၊ကျမဘဝကရှင်နှင့်ရိုးမြေကျပေါင်းရဖို့ကံကပါမလာဘူးလေ။.

.မေလေးဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်တယ် ‘”မေမေ” ဘာလည်းမေလေး” “သမီးအလုပ်တစ်ခုလုပ်မလို့” “ဘာလုပ်မလို့လည်းသမီး” “ပွဲစားအလုပ်ပါမေမေ” “သမီးရေဟိုတလောကမှဆေးခန်းမှာခွဲစိတ်ရသေးတယ်မဟုတ်လား” “ဟုတ်တယ်မေမေ.ကုန်ကျစရိတ်တွေများလို့၊သားလေးကအခုဆိုမူကြိုတောသ်တက်နေပြီလေ၊အဲဒါကြောင့်ပါမေမေ” “ သမီးသဘောပါကွယ်” မေလေးကျောင်းတုန်းကသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုသတိရလိုက်တယ်။သူကဟိုတယ်မှာမန်နေဂျာဖြစ်နေပြီ၊သူ့ဆီပဲအကူအာီတောင်းရမယ်၊ဆိုပြီးဖုန်းဆက်တော့အဆက်အသွယ်ရတာနှင့်သွားလိုက်တယ် “လာဟေ့မေလေး၊နင်လည်းအခုမှပေါ်လာတယ်” “အေးလေ.ငါလည်းကလေးမွေးနေတာနှင့်ဟ” “နင်ကကလေးမွေးတယ်သာပြောတယ်အရင်ကထက်ကိုလှလာပါလား” “ဟင်းးးးဟင်းးးး” “ဒါနှင့်ဘာကိစ္စရှိလဲ” “ငါပြောတာခဏနးထောင်၊ဘယ်သူ့ကိုမှပြန်မပြောရဘူး” “အေးပါပြောပါ” “ငါဒုက္ခရောက်နေတယ်၊အခုငါသိပ်မနေရတော့ဘူး၊ငါမသေခင်ငါ့မိသားစုအတွက်ငွေရှာခဲ့မှရတော့မယ်၊အဲဒါကြောင့်နင့်ဆီလာခဲ့တာ

“ဟင်..သူငယ်ချင်းနင့်အဖြစ်ကဆိုးလိုက်တာဟာ” “အေးလေ.နင်ကူညီမှရမယ်” “အင်းးးကူညီတာကရတယ်၊ဒီမှာကနိုင်ငံခြားသားပဲရှိတယ်” “အင်း”တစ်ခါတလေလည်းမြန်မာတွေလာပါတယ်” “မြန်မာတွေဆိုတော့ငါစိတ်ပူတယ်ဟ” “အင်းစိတ်တော့ပူစရာသိပ်မရှိဘူး၊ဒီမှာတည်းတာဆိုတော့လူကြီးပိုင်းပါပဲ၊ဗရုတ်သုက္ခတော့သိပ်မလာဘူး” “ငါဈေးကောင်းကောင်းလိုချင်တာ၊အဲဒါမှအဆင်ပြေမယ်” “ဝန်ဆောင်မှု့ကောင်းရင်ရပါတယ်ဟာ” “ငါလည်းမလုပ်ဖူးဘူး” “နင်လည်းယောက်ျားရပြီးသားပဲ” “အင်းပါဟာ” “အော်ငါနင်ပြောမှသတိရတယ်၊ငါမှာဘောစိတစ်ယောက်မှာထားတာရှိတယ်၊သူကအမှန်တွေပဲလက်ခံတာ၊ငါပြောလိုက်မယ်၊မနက်ဖြန်ကိုးနာရီလောက်လာခဲ့ပေါ့၊ငါပိုက်ဆံများများတောင်းလိုက်ပါ့မယ်၊” “အေးလေ.နင်လည်းရာခိုင်နှုန်းနှင့်ယူပေါ့” “မယူရက်ပါဘူးသူငယ်ချင်းရယ်” “နင်ဖုန်းနံပါတ်ပေးခဲ့၊အလုပ်ဖြစ်ရင်ပွဲဖြစ်တယ်လို့ပြောမယ်” “အေးပါကျေးဇူးပါဟာ” “အေးနေအုံးဟိုတစ်ကောင်ရှိသေးတယ်၊ရန်နိုင်မင်းလေ၊သူကတိုးဂိုက်လုပ်နေတာ၊သူ့ဆီကအများအားဖြင့်အော်ဒါတက်တယ်၊သူနှင့်လည်းငါဆက်သွယ်ပါ့မယ်” “အေးကျေးဇူးသူငယ်ချင်း” မေလေးအိမ်သို့အပြန်မှာလမ်းမှာရွှေအတုနည်းနည်းဝယ်ပြီးပြန်လာခဲ့လိုက်တယ်။

နောက်ရက်သားလေးကိုကျောင်းကားပေါ်တင်ပြီး၊မြန်မာဝတ်စုံဝတ်ပြီးရွှေဆင်ကာတက်စီငှားပြီးဟိုတယ်ရောက်ခဲ့တော့။သူငယ်ချင်းကအခန်းထဲလိုက်ပို့တယ်။အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိလူကြီးတစ်ယောက်ကာတံခါးလာဖွင့်ပေးတယ်လေ။သူငယ်ချင်းကတံခါးပိတ်ပြီးပြန်သွားတော့ “ဟ..ဒီတစ်ခါတစ်မျိုးပဲ၊မြန်မာဝတ်စုံနှင့်ထူးထူးဆန်းဆန်း” မေလေးအခန်းထဲသာဝင်လာရတယ်ခြေဖျားလက်ဖျားတွေအေးစက်ပြီးဒူးတုန်ချင်သလိုဖြစ်နေတယ်လေ၊ဒီအလုပ်ကပထမဆုံးလက်ခံထားတာဆိုတော့စိတ်မှာမရဲဘူးလေ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “အင်းငါလည်းဒါမျိုးမှသဘောကျတာ” “ဘယ်လိုလဲအရင်ကလုပ်ဖူးလား” “အရင်တော့မလုပ်ဖူးဘူး၊ဒါပေမယ့်အိမ်ထောင်ရှိဖူးတယ်” “အော..၊နင့်ပုံကသိသာပါတယ်။မလုပ်ဖူးမှန်း” “နင့်ပုံကမြန်မာဆန်ပြီးလှတယ်ဟ။ဘာလို့ဒီအလုပ်လုပ်လဲ” “ကျမလည်းအခက်အခဲရှိလို့ပါရှင်” “အေးလေဒီနေ့တနေ့လုံးငါနေမှာ၊အေးအေးဆေးဆေးပေါ့။

ဝန်ဆောင်မှု့ကောင်းရင်မုန်ဘိုးပေးပါမယ်။” “ကျမကြိုးစားပါ့မယ်” “ဒါနှင့်လီးစုပ်ဖူးတယ်မဟုတ်လား” “ရှင်..မလုပ်ဖူးဘူး” “ဟေအိမ်ထောင်ကျဖူးတယ်ဆို” “ဟုတ်..ဒါပေမယ့်မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး” “ငါကအဲဒါကိုသဘောကျတာ” “ကျမကြိုးစားပြီးလုပ်ပါ့မယ်” “အေးလေ.နင်လုပ်ပေးရင်မုန်ဘိုးသပ်သပ်ပေးပါ့မယ်” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “ကဲအဝတ်အစားတွေချွတ်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်တော့၊ငါအရမ်းလုပ်ချင်နေပြီ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” မေလေးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်ရေချိုးခန်းဝင်လိုက်တယ်။စိတ်ထဲမှာဝမ်းနည်းမှု့တွေနှင့်ပေါ့။အဝတ်အစားချွတ်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။ပြီးတော့သဘက်တစ်ထည်ပတ်ပြီးအိပ်ခန်းဖက်ထွက်ခဲ့ရတော့တယ် မေလေးမှာစိတ်လှုပ်ရှားပြီးအခန်းထဲသို့ဝင်လာခဲ့တယ်။

အပြင်ရောက်တော့ဟိုလူကြီးကအဝတ်အစားတွေချွတ်ပြီးကုတင်မှာကျော်မှီပြီးထိုင်နေတယ်။မေလေးလည်းစိတ်ထဲအားမွေးပြီးကုတင်အနားကိုသွားလိုက်တယ် “လာလေညီမ..ညီမလေးနာမည်ဘယ်သူလဲညီမ” “မေလေးပါရှင်” “မေလေးမှတ်ထားနှော်အကိုကဦးကိုကိုအောင်ပါ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင်” “လာပါဦးကွာ၊မင်းသဘက်ကြီးချွတ်လိုက်ပါအုံး” “ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့”မေလေးလည်းရှက်ရွှံစွာပင်သဘက်အားချွတ်လိုက်ရတော့သည်။ “အားးးမေလေး.ညီမကယောက်ျားသာရထားတာ၊နို့တွေကအပျိုအတိုင်းပါလား။ခလေးမရဘူးလား” “ရဖူးပါတယ်၊နို့မတိုက်ရလို့ပါ” “လာလေအနားကိုခဏလောက်နို့စို့ပေးမယ်” “မေလေးရှက်သွားတယ်၊ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လုပ်ပေးရမှာမို့အနားကိုကပ်လိုက်တယ်။

“အားးးအရမ်းမိုက်တယ်ကွာလုံးကျစ်ကျစ်ကလေးနှင့်မာနေတာပဲ” “အဟင်းးး” “ပြွတ်..ပြွတ်.ပြွတ်” “အမလေးးးအိုးးးး.ကျွတ်..ကျွတ်..” မေလေးမှာယောက်ျားနှင့်ဝေးနေတော့နို့စို့ခံရတာနှင့်ကာမစိတ်ကလေးဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ကိုယ်ဘာသာ.ဒီအလုပ်မှာသာယာစိတ်မမွေးလည်း.ယောက်ျားမိန်းမဆုံတွေ့ပြီးဒီလိုလုပ်ရမှာတော့စိတ်ကလှုပ်ရှားမိတယ်လေ။စိတ်ထဲမှာတော့ “ခွင့်လွှတ်ပါမောင်၊မေလေးမတတ်သာလို့ပါလို့တောင်းပန်ရင်းဦးကိုကိုအောင်ကိုဝန်ဆောင်မှု့ပေးနိုင်ရန်သာစိတ်ထည့်ရလေသည်။ဦးကိုကိုအောင်းဒီလိုဟာမျိုးကိုကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့အတွက်မေလေးစိတ်ပိုကြွလာဖို့သာကြံဆောင်ပါတော့တယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်နှစ်ဦးသားစိတ်တူကိုယ်သူလိုးနီုင်ရင်ကာမအရသာကိုအပြည့်အဝခံစားရရင်အကောင်းဆုံးလေ

“ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အက့်..ဟင့်..ဟင့်..” မိမိစိတ်ကိုမသာယာအောင်လုပ်ပေမယ့်ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံဖြစ်၍စိတ်ကိုထိန်းချုပ်မရနိုင်တဲ့အတွက်ထိန်းထားသည့်ကြားကမေလေးညည်းညူမိတယ် “ကိုကိုအောင်ကတော့.နို့စိုွရတာဝါသနာပေါတော့စို့လိုက်ခဲလျှာနှင့်ယက်လိုက်မို့မေလေးတစ်ယောက်ကာမနောက်ကိုပါသထက်ပါလာခဲ့ရပြီးခေါင်းမော့ရင်းတဟင်းဟင်းးညည်းလေသည်။ဦးကိုကိုအောင်စိတ်မှာလည်းဒီလိုအရိုင်းမလေးအားမိမိလိုရာဆွဲခေါ်နိုင်အောင်ကြံစင်္ညအားထုတ်ရန်ဆုံဖြတ်လိုက်သည်။နို့စို့ရင်းပင်မေလေးအဖုတ်ထဲလက်နှီုက်၍ပိပ်အားပွတ်ပေးလိုက်သည်။ “အာ့..အကို…..အင့်ဟင့်..ဟင့်” ပိပိထဲမှအရည်များထွက်သောအခါမှဦးကိုကိုအောင်ကရပ်လိုက်ပြီး “မေလေးစုပ်ပေးတော့ကွာ” “ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့ပါ” မေလေးယောက်ျားလီးကိုတောင်ရွံလို့မစုပ်ခဲ့ဖူးတာ၊အခုတစိမ်းလီးဆိုတော့ပိုဆိုးတာပေါ့။

ချီတုံချတုံစဉ်းစားရင်း ယောက်ျားရေခွင့်လွှတ်ပါလို့တောင်းပန်ရင်းဦးကိုကိုအောင်လီးကိုငုံစုပ်ရလေသည်။ဦးကိုအောင်လီးမှာမောင့်လီးထက်ကြီးသည်ကိုသတိထားမိပြီးအံချင်သောစိတ်အားထိန်းချုပ်ပြီးလီးအားငုံစုပ်ရင်း၊ဒါလည်းအသားချင်းပါပဲလေလို့တွေးလိုက်ရတယ်။စုပ်ရုံနှင့်လီးထဲကအရည်တွေလျှာပေါ်ရောက်လာတယ်။အရသာကငံပြပြနှင့်အနံမရတာကြောင့်ဆက်ပြီးစုပ်လိုက်တယ် “အားကောင်းတယ်မေလေး၊ဒစ်လေးကိုပါယက်ပေးပါ” ဦးကိုကိုအောင်ပြောသည့်အတိုင်းဒစ်ပတ်လည်လျှာနှင့်ယက်ပေးလိုက်ရတာပေါ့ “အားးကောင်းတယ်.လီးထိပ်ဝကိုလည်းလျှာနှင့်ထိုးပေးပါ” မေလေးသူပြောတဲ့အတိုင်းအဝကိုလျှာဖျားလေးနှင့်ထိုးပေးလိုက်တော့” “အား.ကောင်းလိုက်တာမေလေးရာ၊လိုးတော့မယ်မေလေး” “ဟုတ်.ဟုတ်ကဲ့” တကယ်တန်းအလိုးခံရမယ်ဆိုတော့စိတ်ထဲမှာတမျိုးလေးခံစားရပြန်တယ်ရှင်” “မေလေးဒီနေရာမှာအိပ်လိုက်” “မေလေးသဘောပေါက်ပါတယ်သူပြကတည်းကကုတင်ကန့်လန့်အိပ်ပြီးခြေထောက်ကားလိုးမယ်ဆိုတာအဲဒါကြောင့်ပုံစံကျအောင်လုပ်ပေးလိုက်ရပါတော့တယ်။

မေလေးကအိပ်ရာပေါ်လှလိုက်တော့ဦးကိုအောင်ကမေလေးအဖုတ်ကိုကြည့်တဲ့အခါအရမ်းလည်းလှနေသလိုမြင်ရတယ်။ဖောင်းမို့နေတဲ့ဆီးခုံနှင့်အမွေးပါးလေးရယ်။အရွတ်မပေါ်တဲ့နှုတ်ခမ်းသားကြီးတွေမြင်တော့တဏှာစိတ်ပြင်းတဲ့ဦးကိုအောင်ဟာမနေနိုင်တော့ပဲကုတင်အောက်ကနေပြီးလီးကိုကွနဒွန်စွပ်ကာမေလေးအဖုတ်ကိုလီးသွင်းလိုက်တယ်။ အလိုးမခံရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့အဖုတ်ထဲလီးကပြည့်ကြပ်ပြီးဝင်လာတယ်၊မေလေးလည်းတချက်တော့တွန့်သွားတာပေါ့ “အာ့..” ကိုကိုအောင်လည်းပြည့်ကျပ်နေတဲ့အတွက်သဘောအတော်ကျသွားပြီးလီးကိုဆောင့်သွင်းလိုက်တယ် “ဗျစ် .ဗျစ်..ဘွတ်. “ “အာ့…အမလေးူူ” မေလေး.ကအမလေးတတော့ဦးကိုကိုအောင်ပိုပြီးသဘောကျတာကြောင့်။ဆက်တိုက်လိုပဲဆက်လိုးလိုက်တော့တယ်။

‘”ဗျစ်..ဗျစ်..ဘွတ်..ဘွတ်” “အာ့..အိုးးးရှီးးရှီးးအာ့ “ သုံးမိနစ်လောက်မနားတမ်းဆောင့်လိုက်တယိ။မေလေးလည်းတဖြေးဖြေး..ကာမစိတ်တွေထလာပြီးတပသ့်အင့်ညည်းလာတော့တယ်။လီးကြီးကဝင်ချည်ထွက်ချည်နှင့်ဖီလင်တွေဖြစ်ပေါ်လာပြီးမေလေးညည်းလာတယ်၊ချစ်သူမဟုတ်ပေမယ့်အဖုတ်ကတောွသူ့အလုပ်ကိုသူလုပ်တာပါပဲ။လုပ်တာကောင်းရင်ကောင်းသလိုတုန့်ပြန်တာဆိုတော့တဖြေးဖြေးနှင့်ခံစားချက်ကမြင့်တက်လာရတော့မေလေးမှာအိပ်ရာခင်းကိုသာတသယင်းတင်းလေဆုပ်ကိုင်ပြီးနေရတယ်။ “ဘွတ်..ဖန်းးးဖန်းးး” “ဇွိ..ဗျိ…ဗျိ..ဗျစ်.” “အင့်..ဟင်းးဟင်းးးးအာ့” ကိုကိုအောင်လိုးရင်းနို့စို့တယ်။မေလေးဒီတစ်ခါတော့နို့လည်းအစို့ခံရသလိုအလိုးလည်းခံရတဲ့အတွက်ပြီးချင်လာတော့တယ်။

“အာ့..အင့်အာ့…ရှီးးးရှီးးးးးးး” “ဇွပ်ပ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး” “အိုး…..အာ့..ရှီးးရှီးးးးးအားးးး” လိုးချိန်ဆယ်မိနစ်လောက်မှာမေလေးမထိန်းနိုင်တော့ပဲပြီးသွားပါတယ်။ဒါပေမယ့်ဦးကိုကိုအောင်ကမပြီးသေးတဲ့အတွက်မေလေးမှာဖင်ဘူးတောင်းထောင်ပေးရတယ်။ ဦးကိုကိုအောင်ဟာ..တဏှာစိတ်ကြီးသူမို့မေလေးဖင်ဘူးတောင်းထောင်နေတာကိုကြည့်ပြီးလိုးရင်းမေလေးဖင်ကိုတံတွေးထွေးလိုက်တယ်။မေလေးလန့်သွားပြီး “ဖင်တော့အလုပ်မခံနိုင်ဘူးအကို” “အေးပါ” ဆိုပြီးဖင်ဝနားလက်မထားကာတင်သားအားဆုပ်ကိုင်ပြီးတဗျင်းဗျင်းလိုးပါတယ် “ခုဏတုန်းကမေလေးပြီးထားလို့အရည်တွေထွက်နေတာကြောင့်အဖုတ်အဝမှာရွဲနေတော့တယ်။

ကိုကိုအာင်းလည်းလက်မနှင့်သုတ်ပြီးမေလေးဖင်ဝကိုလာပွတ်ပါတယ်။အရည်နှင့်တံတွေးပေါင်းပြီးဖင်ဝကချောမွတ်လာတယ်။ဖင်ပြတိပြီးအလိုးခံရတော့ပိုယားသလိုပိုပြီးညည်းလာမိတယ်။ကိုကိုအောင်းလိုးရင့်နှင့်မေလေးဖင်ထဲလက်မထည့်တော့ “အာ့..အကိုမလုပ်နှင့်ရှင့်ကျမနာလို့ပါ။ကိုကိုအောသ်ကလက်မပြန်မနှုတပဲဆက်တိုက်လိုးလိုက်တယ် “ပ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး “အင့်..ဟင်းးဟင်းးးးအာ့” “ဇွပ်ပ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး” “အိုး…..အာ့..ရှီးးရှီးးးးးအားးးး” ဆယ်မိနစ်လောက်လိုးပြီးသောအခါဦးကိုကိုအောင်ပြီးသွားပါရတော့တယ်” ဦးကိုကိုအောင်ရောမေလေးပါရေချိုးခန်းဝင်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပပြီး၊နေ့လည်စာကိုဟိုတယ်မှာပြီးစားသောက်လိုက်ကာနေ့လည်ထမင်းစားကာတရေးအိပ်လိုက်ကြပြီးညနေရောက်မှနှစ်ကြိဆက်လိုးလိုက်ကြပြီးအိမ်ကိုပြနခဲ့တော့တယ်။

နောက်တရက်နှစ်ရက်အကြာမှာသူငယ်ချင်းဆီကဖုန်းလာတယ်။ “မေလေးပွဲဖြစ်တယ်” “ဟုတ်လား၊နင်ဟိုတနေ့ကတော်တောရလိုက်တယ်မလား” “အေး.ရလိုက်တယ်” “ဦးကိုကိုအောင်ကသူသာမကသူွရဲ့ပါတနာတွေပါခေါ်လာတတ်တယ်၊လူကြီးပိုင်းတွေ၊ဂွင်ရိုကိရင်းဧည့်ခံတာ။သူကပိုက်ဆံပိုပေးတတ်ပါတယ်” “ဟုတ်လား” “အေးတစ်ခါတခါနိုင်ငံခြားသားလည်းပါတယ်” “ေဩာ်…” “အေးဒီတစ်ခါနိုင်ငံခြားသားပဲ၊ငါ.ငါးရာတောင်းထားတယ်၊သုကလည်းပေးမယ်တဲ့၊မြန်မာပြည်ရောက်တုန်းမြန်မာမကိုလုပ်ကြည့်ချင်တာတဲ့၊မြန်မာဆန်တဲ့မိန်းကလေးမျိုးလိုချင်တဲ့ဟဲ့”

“အေးလေငါလာခဲ့မယ်၊အချိန်က” “မနက်ကတည်းကပဲ” “အေးအေး” မေလေးမရှက်နိုင်တော့ပါ၊မရရအောင်ငွေရှာရတော့မယ်။တနေ့ကအလုပ်လက်ခံပြီးကတည်းကစိတ်ရဲရဲနှင့်လုပ်တော့မယ်ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်” နောက်နေ့စောစောပဲဟိုတယ်ကိုသွားလိုက်တယ် “သူငယ်ချင်းကအခန်းနံပါတ်ပြောထားလို့တစ်ခါတည်းသွားလိုက်တာပါ။စိတ်ထဲမှာတော့ကြောက်မိတယ်၊နိုင်ငံခြားသားဆိုတော့လူကောင်ထွားတယ်လေ။ “အခန်းတံခါးကိုခေါက်လိုက်တော့လာဖွင့်တယ်” “မင်းမေလေးဟုတ်တယ်မလား” အင်္ဂလိပ်လိုပဲပြောတာပါ။

လူကအရပ်ခြောက်ပေနီးပါးလောက်ရှိတယ်။ “ဟုတ်တယ်၊မစ္စတာ” “မင်းသိပ်လှတာပဲ” ကျမရယ်ပြလိုက်တယ်၊အီးမေဂျာနှင့်ကျောက်းပြီးပေမယ့်နားလည်တာတော့နားလည်ပါတယ်၊ပြန်ပြောဖို့ခက်နေတာကြောင့်ရယ်ပဲပြလိုက်တယ်။နားလည်ရင်Yesပေါ့။ “ငါမင်းလိုမျိုးကိုကြိုက်တယ် “အင်း” “မင်းလိုမြန်မာဝတ်စုံနှင့်ဆိုတော့ငါအရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားတယ်၊ငါမင်းအဝတ်တွေချွတ်လိုက်မယ်နှော်” “အင်း “နိုင်ငံခြားသားကအဝတ်တွေကိုတလွှာချင်းချွတ်ချပြီး” “သိပ်ကောင်းတာပဲ” “ငါစိတ်အရမ်းလှုပ်ရှားလာပြီ” “လာပါ.မေလေး” မေလေးမှာအဝတ်အစားမရှိတော့ပဲ၊သူခေါ်ရာအိပ်ရာထဲကိုရောက်ခဲ့ပြီးအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်တယ်။

အဲဒီလူကမေလေးခါးအောက်ခေါင်းအုံးခုလို့မေလေးခါးကြွပေးလိုက်ရတယ်” သူလိုးတော့မယ်ထင်တယ်၊မမှုတ်ခိုင်းတော့ဘူးလားမေလေးတွေးမိတာ။ ဟင်အထင်နှင့်အမြင်လွဲသွားပါလား” “အာ့…” ဟိုကမေလေးပိပိကိုယက်လိုက်ခြင်းပါ။လျှာကြမ်းကြီးနှင့်ယက်တာခံလိုက်ရတဲ့ကျမခါးပါကော့သွားတယ် “ပလပ်..ပလပ်.” “အင့်…အင်းးဟင့်..အာ့.” အရသ်ကယောက်ျားကိုဘုန့်မှာစိုးလို့မလုပ်ခိုင်းခဲ့တာ၊အခုတောမေလေးတစ်ယောက်အိပ်ရာခင်းကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးအော်နေရပြီလေ၊

ဟိုကပိပိထဲလက်ကလေးထိုးပြီးအစေ့ကိုစုပ်လိုက်တာ “ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အာ့..အမလေး…..ထွက်ကုန်ပါပြီ..အား” မေလေးစိတ်မထိန်းနိုင်ပဲအော်ညည်းလိုက်ပါတော့တယ်။တစ်သက်မှာဒီတစ်ခါပဲအယက်ခံဖူးလို့အရင်ကအယက်မခံဖူးတာတောင်နောင်တရချင်သွားတယ်လေ။ “မေလေးငါ့ကိုစုပ်ပေးပါ” “အင်းး” မေလေးကသူ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ပြီးကြည့်လိုက်တော့လီးကဦးကိုကိုအောင်လောက်ပါပဲ။

ဒါပေမယ့်ရှည်တယ်အ ကြီးကြီးမဟုတ်ဘူး။ ကျမလည်းဦးကိုကိုအောင်သင်ပေးတဲ့ပုံတွေအတိုင်းလုပ်ပေးလိုက်တာပေါ့။ရွံတော့ရွံတယ်၊ဒါပေမယ့်သူ့လီးကဦးကိုအောင်လိုညိုညိုကြီးမဟုတ်ဘူး၊ဖြူဖြူဖွေးဖွေးပါပဲ၊နောက်တော့သူကကျမကိုလိုးဖို့လုပ်ပါတယ်။ “မေလေး.ငါ့အပေါ်ကလုပ်ပေးပါ” ကျမလည်းဒီလိုမျိုးလုပ်ဖူးပါတယ်။အဲဒီတော့ကျမလည်း သူ့အပေါ်ကခွပြီးလီးကိုကိုင်ထည့်လိုက်လိုက်တယ်” “ဗျစ်….ဗျစ်…ဗျစ်” “အာ့..ကျမအဆုံးအထိမထိုင်ရဲဘူး၊ကြောက်တယ်လေ၊ “ကျမကသူ့ရင်ဘတ်ပေါ်လက်ထောက်ပြီးအဆုံးအထိမဝင်အောင်လုပ်သေးတယ်။ “ဗျစ်..ဗျစ်….ဗျစ်” “အာ့..အင့်.” အောက်ကနေပြီးတော့ကျမထိုင်အချမှာအပေါ်ကိုပင့်ပြီးလိုးတော့ကျမတချက်အောင့်သွားတယ်လေ။သားအိမ်များထိသွားသလားမသိဘူး” “နောက်တော့သူကအောက်ကနေပင့်ပြီးလိုးတော့တယ်။ကြာတော့လည်းခံနိုင်သွားပြီးကာမအရသာကတွေ့လာတော့တယ်။

ကျမလည်းမြန်မြန်ပဲအပေါ်ကဆောင့်ချပေးလိုက်တယ်။ပိပိထဲလီးဝင်သံတွေကတဘွတ်ဘွတ်တဇွပ်..ဇွပ်နှင့်ပေါ့ “ဗျိ..ဗြိ.ဗျစ်..ဗျစ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်း” “အင့်..ဟင့်..ဟင့်.” သူကကျမကိုကျမကိုရပ်ခိုင်းပြီးခါးကိုဖက်ကာ၊ကုတင်အောက်ကိုဆင်းတယ်။လီးကျွတ်မှာစိုးလို့ခါးကိုတင်းတင်းဖက်ထားတာပါ။ရှည်လျားတဲ့လီးကအပြင်ကိုကျွတ်မထွက်ပါဘူး” ကုတင်ပေါ်ကနေအောက်ကိုဆင်းတော့ကျမကသူ့လည်ပင်းကိုဖက်ထားတယ်။သူကကျမပေါင်အောက်ကလက်ဝင်လျှိုကာကျမကိုမပြီးပင့်လိုးရောကျမဖင်ကိုအတင်အချလုပ်ပြီးလိုးပါတော့တယ်။ကျမစိုးရိမ်တာကွန်ဒွန်ပေါက်ငွားမှာကိုပါ။ဒီအလုပ်ကရောဂါရဖို့လွယ်တယ်။ကျမကြောက်တယ်လေ။သူကကျမကိုချီပြီးရှစ်မိနစ်ခန့်လိုးလိုက်တော့ကျမလည်း ပြီးသွားပါတော့တယ်။

သူကတော့မပြီးသေးတော့ကျမကိုကုတင်ပေါ်ပက်လက်တင်လိုက်ပြီးပေါင်ကားကာနို့စို့ရင်းထပ်လိုးပါတယ်။လီးအဝင်အထွက်ကပိုမြန်သလိုကျမပိပိထဲကအရသာလည်းတွေ့ရဲ့အတွက်ကျမဒုတိယအကြိမ်ပြီးရပြနတယ်ရှင်။သူကလည်းနောက်ထပ်ငါးမိနစ်လောက်မှပြီးသွားတယ်။သူတစ်ကြိမ်မှာကျဖြင့်နှစ်ကြိမ်တောင်ပြီးသွားရတယ်၊လုပချိနကနာရီဝက်ကျော်ပါတယ်။အဲဒီနေ့ကနောက်ထပ်သုံးကြိမ်တောင်ပုံစံအမျိုးမျိုးလိုးလို့ကျမမှာအားအင်တွေကုန်ခမ်းလို့လှုပ်တောင်မလှုပ်နိုင်တော့ပါဘူးရှင်” ဒီလိုနှင့်နောက်တပတ်လောင်နားလိုက်ရတယ်။

မနားလို့လည်းမဖြစ်ဘူး၊မိန်းမဓမ္မတာလာနေတယ်လေ၊လာပြီးသုံးရင်လောက်ကြာတော့ဦးကိုကိုအောင်ဆီကဖုန်းလာတယ် “ဟလို” “ဟုတ်ကဲ့ပြောပါရှင့်” “မေလေး.ငါကိုကိုအောင်” “ဟုတ်ကဲ့” “ငါအရမ်းအရေးကြီးတယ်၊နေပြည်တော်ခဏလာခဲ့” “ဟင်းးးကျမနယ်ကိုမလိုက်ချင်ဘူး” “တပတ်လောက်ပါဟ” “အိမ်ကထွက်ဖို့အဆင်မပြေလို့” “လာခဲ့စမ်းပါ.ကြိုက်ဈေးတောင်းဟာ” “ငါလူတစ်ယောက်ဧည့်ခံစရာရှိတယ်” “အင်းးးး” “ငါဆယ်သိန်းပေးမယ်.သုံးရက်ပဲ” “နည်းတယ်” “အရေးကြီးပါတယ်ဆိုမှဆယ့်ငါးသိန်းဟာ” “ဒါဆိုလည်းပြီးရော” ကျမနေပြည်တော်သွားတော့ဘောဂသီရိမှာဦးကျိုကိုအောင်ကိုယ်တိုင်ကားနှင့်လာခေါ်ပြီးမောင့်ပလဲစင့်ဟိုတယ်ခေါ်သွားတယ်။အဲဒီကလူရှင်းတော့သူကအဲဒီမှာလူကြီးတစ်ယောက်ဧည့်ခံမှာပေါ့ “ကျမရောက်သွားတော့”

“အား.ခင်များရွေးတတ်သားပဲကိုအောင်’” “ဆရာသမားအကြိုက်သိတယ်လေ” “စိတ်ကောချရရဲ့လား” “ဟိုတပတ်ကမှသူကစလုပ်တာဗျ။ကျနော်ပထမဆုံးပဲ” “ဟုတ်လား” “ဗမာဆန်ဆန်ဆိုတော့ရှယ်ပဲဗျ” “ကဲပါဆရာသမားပဲသုံးပါ။ကျနော်သိတ်ချရလို့ခေါ်ထားတာ။ဈေးကြီးအဖိုးကောင်းတယ်” “ဟင်းးးဟင်းးး” “မေလေးငါသွားတော့မယ်၊ငါ့ဆရာကိုသေချာပြုစုလိုက်” “ဟုတ်ကဲ့” “မေလေးဟုတ်လားညီမ..ဟုတ်တယ်ရှင့်” “အေး..ငါ့ကိုလည်းမှတ်ထညးထား၊ကိုမြင့်မောင်တဲ့” “ဟုတ်ကဲ့” ညရောက်တော့ကိုမြင့်မောင်မူးမူးလေးနှင့်ရောက်လာပြီး “မေလေး.စရအောင်” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “လာကွာငါ့အဝတ်တွေချွတ်ပေးစမ်းပါ။” “မေလေးလည်းထျွတိပေးလိုက်တယ်၊ဒီလူတွေကအစိုးလုပ်ငန်းတွေကိခြွင်ယူတဲ့လူတွေ၊ငွေပေါတယ်လေ၊ “မေလေးငါ့ကိုစုပ်ပေးစမ်းပါအုံးဟာ” ကျမလည်းတဖြေးဖြေးနှင့်လီးကိုမရွံတော့ဘူး၊ယောက်ျားတွေတဏှာထမှပိုက်ဆံများများရမှာလေ၊ဒီတော့လည်းသူတို့လီးအမြဲတောင်နိုင်ပါစေလို့ပဲဆုတောင်းရတယ်။

ကျမလည်းသူကျေနပ်သည်အထိလီးစုပ်ပေးရတယ်။ “မေလေး’” “ရှင်.” “နင်ဖင်ခံဖူးလား” “မခံဖူးပါဘူးရှင့်” “ငါကသူများမလုပ်ဖူးတာပဲလုပ်ချင်တာ” “မလုပ်ပါနှင့်ရှင်၊ကျမကြောက်လို့ပါ’ “အေး.ငါပိုက်ဆံငါးသိန်းပေးမယ်၊နင်ဖင်ခံမလား” “အမလေး.တွေးပြီးကြောက်မိတယ်၊ဒါပေမယ့်တဖက်ကလည်းငါးသိန်းတဲ့၊ပိုက်ဆံပေါတဲ့လူတွေမိုွသာပေးနိုင်တာ။ “တကယ်ပေးရင်.လုပ်ပေးပါ့မယ်” “ရော့ငါ့ပိုက်ဆံအိပိငါသိန်းယူလိုက်” “ငါမေးပြီးပြီကိုအောင်ကို နင်ဖငိမခံဖူးဘူးဆိုလို့လုပ်ချင်တာနင့်ဖ၊င်ကအပျိုပဲရှိသေးတာ” “ဟုတ်ကဲ့.” “ဒီလိုမှပေါ့” ကျမသားရှေ့ရေးအတွက်ဖင်မခံဖူးပေမယ့်ခံလိုက်မယ်လို့ဆုံဖြတ်လိုက်တယ်။သူ့ကိုသူကျေနပ်တဲ့အထိစုပ်ပေးလိုက်တယ်၊ “မေလေးနင့်ဖင်ကိုကုန်းချမှာနှောိ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”ကျမလည်းကုန်းပေးလိုက်တယ်” ကိုမြင့်မောင်တစ်ယောက်နောက်ကနေပြီးကုန်းကာလီးကိုသွင်းမယ့်ဟန်ပြင်နေတယ်။

ကျမလည်းဖင်ထဲလီးဝင်မဲ့အချိန်ကိုသာကျမရင်တထိတ်ထိတ်နှငိ့စောင့်နေမိတယ်၊ သူကကျမဖင်ဝကိုတံတွေးထွေးလိုက်ကာလီးကိုစအိုဝအားဖြတ်ပြီးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေတာ၊လေ။နောက်ကျတော့လီးကိုင်ပြီးကျမဖင်အအိုဝကိုလီးကိုတော့ပြီးသွင်းတယ်။ ပြွတ်” ပွတ်” “အားးးးနာတယ်..အားးး” ကိုမြင့်မောင်ကမညှာတော့ဘူူးမရမကအထဲကိုလီးအဆုံးထိသွင်းတော့တယ် ကိုမြင့်မောင်လိုးလိုက်တော့ကျမဖင်ထဲမှာပူကနဲမီးစနှင့်ထိုးသလိုခံစားလိုက်ရတယ်။အဝမှာစပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းခံစားရပြီးအထဲရောက်တော့အောင့်ပြီးခံစားရတယ် “အာ့အကို..ခဏ” “ဗျစ်…ဗျစ်..ဘွတ်..ဘွတ်” “အာ့အမလေး..အင့်..အိုး” “ခဏနေပါအုံး….အ.အား” ကျမမျက်ရည်တွေပါထွက်တယ်ရှင်။နောင်တော့လည်ူတဖြေးဖြေးသက်သာလာတယ်။

ဒါပေမယ့်အိမ်သာအရမ်းတက်ချင်တယ်။ကိုမြင့်မောင်ဖင်လိုးတာကို.အောင့်ပြီးသာသည်းခံရတော့တယ်။ပိုက်ဆံငါးသိန်းရထားတာဆိုတောွလေ ဆယ်မနစ်လောက်ပြင်းပြငိးလိုးပြီးကိုမြင့်မောင်ပြီးသွားတယ်။ကိုမြင့်မောင်လီးကိုထုတ်ပြီးတာနှသ့်ကျမအိမ်သာကိုပြေးလိုက်ရတယ်လေ။

အိမ်သာထိုင်တော့လည်းအီးကပါချင်သလိုမပါချင်သလိုဖြစ်နေတာကြောငိ့နာရွီက်လောက်အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရတယ်လေ၊နောက်တကြိမ်လိုးတော့ကျမခံနိုင်ရည်ရှိသွားပါပြီ။နာလည်းမနာတော့ပါဘူး” ဒီလိုနှင့်ကျမအထက်တန်းလွှာတွေကြားဈေးကြီးတဲ့ဖာသည်တစ်ယောက်လိုငွေရှာရင်းနှင့်အိမ်မှာစတိုးဆိုင်လေးဖွင့်ထားလိုက်တယ်။သူကအိမ်စရိတ်ကာမိတယ်လေ။နောက်တော့နှစ်နှစ်လောက်ငွေရှာတော့ငွေသိန်းသုံးရာလောက်စုနိုင်သလိုကျန်းမာရေးကတဖြေးဖြေးညံ့လာပြီးတကိုယ်လုံးဘုသေးသေးလေးတွေအကျိတ်သေးသေးလေးတွေပေါ်လာပြီးနောက်တော့ကျမဆေးရုံတက်ရတယ်။

ရောဂါကကျွမ်းသွားပါပြီ၊ယောက်ျားပြောင်းလာတဲ့အခါကျမကဆေးရုံမှာပက်လက်ကလေးနှင့်ပေါ့ “မေလေး” ကျနော့်တို့သားအဖထားခဲ့ပြီဗျာ”အီးဟီးးးးး ‘”မေ..မေ..” “သမီး..” ကဲအားလုံးပြန်ရအောင်” ကိုမင်းသူလည်းပူဆွေးသောကရောက်ရတယ်။ရက်လည်ပြီးမှမေလေးသေတ္တာရှာတော့မှသားအတွက်ငွေတွေဘဏ်မှာအပ်ခဲ့ကြောင်းသိရပါတော့တယ်။

Zawgyi

ဈေးကြီးအဖိုးတန်

“မေလေး” “ရှင့်” “မောင်တို့လက်ထပ်ရအောင်၊မောင်အလုပ်ရပြီ” “မောင်ဖေဖေနှင့်မေမေကိုပြောလေ” “အေးပါကွာယောက်ခမကြီးတွေကသလောတူပြီးသားပါ” မေလေးမှာအသားဖြူပြီးအရပ်ငါးပေလေးလက်မလောက်ရှိပြီးလှပသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပါတယ်။မျက်နာချိုပြီးအသားအရေဝင်းပဖြူစင်တဲ့အသားအရေရှိတယ်။မြန်မာဝတ်စုံလိုကိုယ်လုံးပေါ်လွှင်စေသောအဝတ်အစားဝတ်ကမြင်သူတိုင်းနှစ်ခါလောက်ပြန်ကြည့်ရတဲ့သူမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာအဓိကနှင့်ဘွဲ့ရတယ်။ကိုမင်းသူနှင့်တက္ကသိုလ်ကတည်းကချစ်ခဲ့ရပြီး၊ကိုယ်မင်းသူအလုပ်ရရင်လက်ထပ်မယ်ရည်စူးခဲ့ကြတဲ့ချစ်သူတွေဖြစ်ကြတယ်။ကိုမင်းသူကအနေအေးတဲ့သူဖြစ်တော့မိဘတွေကလည်းသဘောတူပြီးသားဖြစ်တော့သိပ်မကြာခင်မှာပဲရုံးတက်လက်မှတ်ထိုးကြပြီးအိမ်မှာပဲ မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်ကြတော့တယ်။

“မင်္ဂလာဆောင်တော့လည်းအရင်ကစည်းရှိကြတော့တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးမလွန်ကျူးခဲ့ကြပါဘူး” “မေလေး” “ရှင်..မောင်” “မင်္ဂလက်ဖွဲ့တွေလည်းဖောက်ကြည့်ပြီးပြီမဟုတ်လား” “အင်း.လေမောင်” “မပင်ပန်းဘူးလား” “အင်း.ပင်ပန်းတာတော့ပင်ပန်းပါတယ်” “အဲဒါဆိုအိပ်ကြရအောင်ကွာ၊မောင့်အချစ်ကလေးကိုကြင်နာချင်ပြီ” “ရှူးတိုးတိုး.မေမေတို့ကြားပါ့မယ်” “သူတို့နားလည်ပါတယ်မေလေးရယ်” “အော်သိတာသိစေမမြင်စေနှင့်တဲ့မောင်” “လုပ်ပါကွာအိပ်ရအောင်” “မောင်ကလည်း..သိပ်ကဲတာပဲ၊ဒီပစ္စည်းတွေသိမ်းလိုက်ပါဦးမယ်” အမှန်တော့မေလေးတစ်ယောက်ရင်တွေခုန်နေပြီး၊ရှက်နေလို့ဒီအလုပ်တွေလုပ်နေတာပါ၊အခုတော့အဲဒါတွေသိမ်းရင်းအချိန်ကဆယ်နာရီကျော်နေပြီ။မေလေးကပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီးဍှက်နှာသစ်ခြေဆေး၊သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးမှအိပ်ခန်းထဲဝင်လာလိုက်တယ်။ပြီးတော့ညဝတ်အကျႌလေးဝတ်မလို့လုပ်တော့.မောင်ကကြည့်နေလို့နည်းနည်းရှက်သွားတယ်။

“မောင်..ဘာလို့ကြည့်နေတာလဲ၊ဟိုဘက်လှည့်ကွာ၊မေလေးရှက်တယ်” “မင်းသူလည်း “အေးပါကွာ”ဆိုပြီးတဖက်လှည့်ဟန်ပြုပြီးမေလေးမပြီးခင်လှည့်ကြည့်တယ်” “ဟင်းမောင်နှော်”ဆိုပြီးအဝတ်ဟောင်းတွေကိုကုတင်ခြေရင်းကအဝတ်စင်ပေါ်ခေါက်တင်လိုက်တယ်။ပြီးတော့မှချစ်သူလင်ကိုကန်တော့ပြီးကုတင်ပေါ်လှမ်းတက်လိုက်တယ်။မင်းသူလည်းကုတင်ပေါ်တက်လာသောမေလေးအားကြင်နာစွာပွေ့ဖက်ပြီးပါးနှစ်ဖက်ကိုမွေးကြူရင်း “သိပ်လိမ္မာတဲ့မိန်းမလေးရယ်”။လို့ပြောလိုက်ပြီးကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်တော့တယ် “အမယ်နဂိုကတည်းကလိမ္မာပြီးသားပါနှော်” “အေးပါကွာ” ကိုမင်းသူကမေလေးနှုတ်ခမ်းအားစုပ်ယူနမ်းရှိုက်တဲ့အခါမေလေးလည်းပြန်လည်နမ်းလိုက်တယ်။မေလေးရောမင်းသူပါရင်ခုန်မှု့တွေနှင့်တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြင်နာစွာပွေ့ဖက်နမ်းရှိုက်နေကြရင်းမင်းသူကကျော့ရှင်းပြီးသွေးစိမ်းကြောမြမြလေးပေါ်နေတဲ့မေလေးရဲ့လည်တိုင်ကလေးကိုငုံခဲပြီးစုပ်ယူလိုက်တယ်။ “အို..မောင်ရယ်” မေလေးမှာအလိုးခံရမည်ကိုကြိုသိပြီးပိုပြီးရင်ခုန်မှု့တွေနှင့်အတူ၊မိန်းမောစပြုလာပါတော့တယ်။

“မင်းသူလည်းမေလေးအကျႌကိုအပေါ်တွန်းတင်ကာ၊ဘရာအားချွတ်ရင်မေလေးနောက်ကျောသို့လက်လှမ်းလိုက်ပြီးအကျႌချိတ်အားဖြုတ်ရာမေလေးပဲအိပ်ရာမှထပြီးဖြုတ်လိုက်ရတယ်။မေလေးဘရာချိတ်ဖြုတ်တုန်းမှာပဲမေလေးအကျီကိုခေါင်းကနေချွတ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်တယ်။ဘရာချိတ်ဖြုတ်လိုက်တဲ့မေလေးအကျီင်္ပါတစ်ခါတည်းချွတ်လိုက်တော့၊ဖြူးဖွေးဝင်းပတဲ့လုံးကျစ်ကျစ်ရင်နှစ်မွှာဟာအပြင်သို့ထွက်လာတော့မင်းသူလည်းထိုထိုသောနို့နှစ်လုံးအားသေသေချာချာကြည့်ပြီးစို့လိုက်တယ်” “ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အာ့မောင်ရယ်..ကျွတ်..ကျွတ်” “မေလေးတစ်ယောက်စုပ်သတ်ပြီးညည်းညူမိတယ်။အပျိုစင်နို့ပီသစွာပဲစုချွန်နေတဲ့နို့သီးတွေကစူထွက်လာရင်းတသိမ့်သိမ့်တလှိုက်လှိုက်တက်လာသောကာမစိတ်ကြောင့်ညည်းညူမိရလေသည်။ “ပြွတ်..ပြွတ်…ပြွတ်” “အင့်..ဟင်းးဟင်းးးးး” မင်းသူလည်းမေလေးချိုချိုကိုလျှာနှင့်ယက်လိုက်စို့လိုက်နို့အုံလိုက်ငုံလိုက်ခဲလိုက်လုပ်နေသဖြင့်မေလေးမှာပိပိထဲအရည်တွေစိမ့်ထွက်လာမှန်းသိပြီးရှက်သွေးဖြာသွားလေသည်။ မင်းသူလည်းမေလေးလုံချည်ကိုအသာဖြေကာချွတ်သောကြောင့်မေလေးလည်းခါးကိုကြွပေးလိုက်ရပြီး။

မင်းသူကမေလေးအဖုတ်ကိုအတွင်းခံဘောင်းဘီထဲလက်သွင်းပြီးအမွေးနုလေးများကိုပွတ်သတ်ပေးရာ။မေလေးမှာဓာတ်လိုက်သကဲ့သို့တချက်တွန့်သွားပြီးပိပိထဲမှအရည်ကြည်ချောဆီလေးစိမ့်ထွက်သွားသည်။ပိပိအကွဲကြားလက်သွင်းပြီးမင်းသူမှာမေးလေးနို့ကိုစို့လိုက်သည်။မေလေးလည်းဖီလင်တက်သထက်တက်လာပြီး”အော်ညည်းသံလေးပေးမိလေသည်။ မင်းသူကမေလေးအတွင်းခံကိုချွတ်လိုက်သဖြင့်မေးလေးဒုတိယအကြိမ်..ဖင်ကိုကြွပေးရပြန်သည်။ပိပိမှာလည်းဖြူဖွေးဝင်းဝါနေပြီးနှုတ်ခမ်းသားများမှာပန်းနုရောင်ပြေးနေလေသည်။မင်းသူမာချစ်ရ၏ပိပိလှလှလေးကိုမြင်ပြီးယက်ပေးချင်သောစိတ်တဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် “မေလေးပိကိုနမ်းချင်တယ်ကွာ” “မလုပ်ပါနှင့်မောင်” “မေလေးပြန်မလုပ်ပေးချင်ဘူးမောင်” “မေလေးကလည်းကွာလင်မယားတွေဖြစ်ပြီးမှကွာ” “မလုပ်ပါနှင့်မောင်ရယ်၊မောင်လည်းဘုန်းနိမ့်မယ်၊မေလည်းလည်းငရဲကြီးပါ့မယ်” “လုပ်ပါကွာ” “မေလေးမလုပ်ပါရစေနှင့်မောင်ရယ်” “မေလေးမလုပ်ချင်လည်းမောင်အတင်းမတိုက်တွန်းချင်ပါဘူးလေ၊မောင်တော့လုပ်ပါရစေ”

“အာ.မောင်မေလေးကိုငရဲမပေးပါနှင့်မောင်” မင်းသူလည်းမေလည်းအားမပြောတော့ပဲမေလေးပိပိအားအတင်းယက်လိုက်သည်” “မလုပ်ပါနှင့်မောင်မေလေးတကယ်စိတ်ဆိုးမှာနှော်” မင်းသူလည်းဆက်မလုပ်ရဲတော့ပဲ၊မေလေးပေါင်ကြားထဲဝင်ကာမေလေးပိပိအားလိုးချလိုကိသည် “ဗျစ်..ဗျစ်…ဗျိ.ဗြစ်..ဗြစ်” “အားဖြေးဖြေးလုပ်ပါမောင်” “ဗျစ်…ဖျစ်..ဖောက်” “အိုး..မောင်ရယ်နာလိုက်တာ” “ခဏလေးပါစလုပ်ရင်ဒီလိုပဲနာတယ်လေ၊အပျိုစစ်အမှေးပါးကိုဖောက်တာလေ” “သွေးတွေများထွက်ကုန်ပလားမောင်” မင်းသူလီးကိုအပြင်ဆွဲထုတ်ပြီးကြည့်လိုက်တယ်။ “သွေးစလေးလောက်ပါကွာ” “အများကြီးထွက်လာသလား” “စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူးမေလေးရာ” ဆိုပြပီးမင်းသူတစ်ယောက်ဆက်တိုက်ပဲလိုးလိုက်တယ် “ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဘွတ်” “အင့်ဟင့်အင့်” “မင်းသူးလည်းဆက်တိုက်ဆိုသလိုလိုးလိုက်ရာသိပ်မကြာခင်မှာပဲနှစ်ဦးသားပြိုင်တူပြီးသွားကြလေသည်။

“ ချစ်ခင်စကြင်နာစဆိုတော့စိတ်တူကိုးယ်တူနှစ်ဦးသဘောတူ လိုက်ကြရာ။မေလေးမစုပ်ပေးသည်မှအပကျန်သည့်ပုံစံမျိုးစုံဖြင့်လုပ်ဖြစ်ကြလေသည်။အိမ်ထောင်သက်ကြာလေသံယောဇဉ်တွေခိုင်မြဲပြီးလေးလလောက်တွင်မေလေးတစ်ယောက်ကိုဝန်ရရှိလေသည်။နားလည်မှု့အပြည့်ပေးနိုင်သောမင်းသူအားမေလေးမှာအချစ်တွေပိုခဲ့သည်။ကိုယ်ဝန်ရလာပြီဖြစ်သောကြောင့်အနာဂတ်အတွက်မျှော်တွေးပြီးပျော်ခဲ့ကြသည်။သားလေးဖြစ်ဖြစ်ဖြစ်သမီးလေးဖြစ်ဖြစ်လိုချင်ကြသည်မှာဓမ္မတာပင်ဖြစ်သည့်အလျောက်အနာဂတ်စီမံကိန်းများချမှတ်ရင်းနှစ်ဦးသားပျော်ခဲ့ကြလေသည်။ ကလေးလေးမွေးသောအခါကျတော့သားယောက်ကျားလေးဖြစ်ပြီး၊မေလေးမှာနို့ချိုတိုက်ကျွေးရန်အခွင့်မသာပဲဖြစ်ရသည်။မေလေးမှာနို့မထွက်ပေ။သိုေ့သာ်လည်းမေလေးကလေးအတွက်ကိုယ်တိုင်နို့ဘူးဖျော်ပြီးပြုစုခဲ့ရာယခုဆိုလျှင်ကလေးလေးမှာမူကြိုပင်တက်ရတော့မည့်အနေအထားပင်ဖြစ်သည်။မေလေးအသက်မှာနှစ်ဆယ့်လေးခန့်ဖြစ်လေရာ။တသားမွေးတသွေးလှဖြင့်စိုစိုပြေပြေပင်လှလာသည်။

နို့တိုက်ကျွေးရခြင်းမရှိသဖြင့်နို့မှာလည်းအပျိုကတည်းကလိုဖြစ်နေသည်။မင်းသူမှာလည်းရာထူးတိုးဖြင့်နောင်ချိုသို့ပြောင်းသွားသဖြင့်မေလေးမှာမိဘနှင့်အတူသားလေးအားမူကြိုထားပြီးရန်ကုန်တွင်သာကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။တနေ့တော့ ခေါင်းလျော်ရင်းလည်ပင်းဆံစအားကုတ်ခြစ်ရာမှဘုသေးသေးနှစ်လုံးအားတွေ့ရသဖြင့်ဆေးခန်းပြရာတွင်၊ဆရာဝန်မှ “ညီမလေး.ဆရာကဒါလေးကိုဘိုင်အိုစီလုပ်ချင်တယ်” “ရှင်စိုးရိမ်ရလို့လားဆရာမ” “အင်းညီမလေးအဆီကျိတ်ကလေးဆိုရင်တော့ပြသနာမရှိဘူးပေါ့” “ကဲညီမလေးဂျိုင်းအောက်ခဏကြည့်ရအောင်” “ဟုတ်ကဲ့ဆရာမ” ဆရာဝန်လည်းစမ်းပြီးနောက် “ညီမလေး.ဒီမှာလည်းတွေ့တယ်” “ရှင်” “ညီလေးအမပေါင်ခြံကိုစမ်းကြည့်မယ်သိလား” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “ပေါင်ခြံလည်းစမ်းပြီးနောက်” “ညီမလေးသေချာတယ်၊ဘိုင်အိုဆီပဲလုပ်လိုက်ပါညီမ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့် ဒီလိုနှင့်နောက်တရက်ခွဲစိတ်ခန်းဝင်ပြီးပေါင်ခြံနေရာအားခွဲစိပ်ကာအသားစယူပြီးဓာတ်ခွဲခန်းသို့ပို့ရာအဖြေလွှာများရလေသည်။

အဖြေလွှာအားဆရာမဆီပြရာ “ညီမလေးစိတ်မကောင်းပါဘူးညီမလေး” “ရှင်” “အမဆရာဆီစာရေးလိုက်ပါ့မယ်သွားလိုက်နှော်” ဆရာပေးသောစာနှင့်ဆရာမညွှန်ပြသောဆရာဝန်ကြီးနှင့်တွေ့ရာ။ကင်ဆာရောဂါကုသောဆရာဝန်ကြီးဒေါက်တာစိုးအောင်ဖြစ်နေသောကြောင့်စိုးရိမ်စိတ်ဝင်ရလေပြီ။ ဆရာဝန်ကြီးက “သမီးအဖြေလွှာမှာကင်ဆာလို့ရေးထားတယ်သမီး” “ရှင်” “ဒါဆိုကျမသေရတော့မယ်ပေါ့ဆရာကြီးရယ်” “အဲလိုချည်းပဲမဟုတ်ဘူးသမီးဒီကင်ဆာကသငံရည်အကျိတ်ကင်ဆာလို့ခေါ်တယ်။ဖြစ်တာနည်းနည်းကြာပြီ၊မကုရင်တောင်လေးငါးနှစ်လောက်နေရပါတယ်။ကုသရင်ပျောက်လိမ့်မယ်လိုထင်တယ် “ရှင်” မေလေးတစ်ယောက်မြင်းမိုရ်တောင်ပြိုလဲသကဲ့သို့ဖြစ်ရပြီ။ကလေးမျက်နှာမြင်ယောင်ရင်း “သားလေးရယ်၊အမေသေတာအရေးမကြီးပါဘူး၊ငါးသားတစ်ယောက်အမိမဲ့သားရေနည်းငါးဖြစ်ရတော့မယ်သားသားရယ်”လို့တွေးရင်းအိမ်အပြန်လမ်းတလျောက်အားရအောင်ငိုရင်း၊အိမ်အခြေအနေကလည်းဒီရောဂါဆိုးကုရလောက်အောင်ငွေကမရှိ၊ကုသရရင်ရောပျောက်မယ်လို့အာမမခံနိုင်၊မေလေးမှာမိမိအတွက်မပူပဲသားလေးအတွက်သာပူပင်ရလေသည်။

အိမ်ရောက်ကလည်းမိဘနှစ်ပါးစိတ်ဆင်းရဲရမည်ဖြစ်၍မပြောပဲဘာလုပ်ရမလဲစဉ်းစားကာ၊အပူရုပ်ကိုဟန်လုပ်နေရတော့သည်။ မေလေးတစ်ယောက်မှာစဉ်းစားရခက်နေပြီ။ “အင်း..ငါ့ဘဝကလည်းဆိုးလိုက်တာ၊သားလေးအနာဂတ်အတွက်ရော၊ဖေဖေနှင့်မေမေတို့အတွက်ရော၊ဟူး..ငါဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ၊ငါသေသွားရင်ငါ့သားလေးဒုက္ခရောက်ရမယ်။အင်းမိခင်သောကဆိုတာဒါပဲဖြစ်မယ်၊..ငါဘာလုပ်သင့်သလဲ၊ငါအသက်မရှင်တော့ရင်သားလေးနှင့်ငါ့မိဘတွေဒုကခရောက်မကျန်ရအောင်ငါကြံစည်မှဖြစ်တော့မယ်၊ဘာလုပ်ရမလဲ………။ကိုမင်းသူရေကျမကိုခွင့်လွှတ်ပါရှင်၊ကျမမောင့်ကိုမချစ်လို့မဟုတ်ပါဘူး၊မောင့်အပေါ်သစ္စာမရှိလို့မဟုတ်ပါဘူးရှင်၊ကျမဘဝကရှင်နှင့်ရိုးမြေကျပေါင်းရဖို့ကံကပါမလာဘူးလေ။.

.မေလေးဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်တယ် ‘”မေမေ” ဘာလည်းမေလေး” “သမီးအလုပ်တစ်ခုလုပ်မလို့” “ဘာလုပ်မလို့လည်းသမီး” “ပွဲစားအလုပ်ပါမေမေ” “သမီးရေဟိုတလောကမှဆေးခန်းမှာခွဲစိတ်ရသေးတယ်မဟုတ်လား” “ဟုတ်တယ်မေမေ.ကုန်ကျစရိတ်တွေများလို့၊သားလေးကအခုဆိုမူကြိုတောသ်တက်နေပြီလေ၊အဲဒါကြောင့်ပါမေမေ” “ သမီးသဘောပါကွယ်” မေလေးကျောင်းတုန်းကသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုသတိရလိုက်တယ်။သူကဟိုတယ်မှာမန်နေဂျာဖြစ်နေပြီ၊သူ့ဆီပဲအကူအာီတောင်းရမယ်၊ဆိုပြီးဖုန်းဆက်တော့အဆက်အသွယ်ရတာနှင့်သွားလိုက်တယ် “လာဟေ့မေလေး၊နင်လည်းအခုမှပေါ်လာတယ်” “အေးလေ.ငါလည်းကလေးမွေးနေတာနှင့်ဟ” “နင်ကကလေးမွေးတယ်သာပြောတယ်အရင်ကထက်ကိုလှလာပါလား” “ဟင်းးးးဟင်းးးး” “ဒါနှင့်ဘာကိစ္စရှိလဲ” “ငါပြောတာခဏနးထောင်၊ဘယ်သူ့ကိုမှပြန်မပြောရဘူး” “အေးပါပြောပါ” “ငါဒုက္ခရောက်နေတယ်၊အခုငါသိပ်မနေရတော့ဘူး၊ငါမသေခင်ငါ့မိသားစုအတွက်ငွေရှာခဲ့မှရတော့မယ်၊အဲဒါကြောင့်နင့်ဆီလာခဲ့တာ

“ဟင်..သူငယ်ချင်းနင့်အဖြစ်ကဆိုးလိုက်တာဟာ” “အေးလေ.နင်ကူညီမှရမယ်” “အင်းးးကူညီတာကရတယ်၊ဒီမှာကနိုင်ငံခြားသားပဲရှိတယ်” “အင်း”တစ်ခါတလေလည်းမြန်မာတွေလာပါတယ်” “မြန်မာတွေဆိုတော့ငါစိတ်ပူတယ်ဟ” “အင်းစိတ်တော့ပူစရာသိပ်မရှိဘူး၊ဒီမှာတည်းတာဆိုတော့လူကြီးပိုင်းပါပဲ၊ဗရုတ်သုက္ခတော့သိပ်မလာဘူး” “ငါဈေးကောင်းကောင်းလိုချင်တာ၊အဲဒါမှအဆင်ပြေမယ်” “ဝန်ဆောင်မှု့ကောင်းရင်ရပါတယ်ဟာ” “ငါလည်းမလုပ်ဖူးဘူး” “နင်လည်းယောက်ျားရပြီးသားပဲ” “အင်းပါဟာ” “အော်ငါနင်ပြောမှသတိရတယ်၊ငါမှာဘောစိတစ်ယောက်မှာထားတာရှိတယ်၊သူကအမှန်တွေပဲလက်ခံတာ၊ငါပြောလိုက်မယ်၊မနက်ဖြန်ကိုးနာရီလောက်လာခဲ့ပေါ့၊ငါပိုက်ဆံများများတောင်းလိုက်ပါ့မယ်၊” “အေးလေ.နင်လည်းရာခိုင်နှုန်းနှင့်ယူပေါ့” “မယူရက်ပါဘူးသူငယ်ချင်းရယ်” “နင်ဖုန်းနံပါတ်ပေးခဲ့၊အလုပ်ဖြစ်ရင်ပွဲဖြစ်တယ်လို့ပြောမယ်” “အေးပါကျေးဇူးပါဟာ” “အေးနေအုံးဟိုတစ်ကောင်ရှိသေးတယ်၊ရန်နိုင်မင်းလေ၊သူကတိုးဂိုက်လုပ်နေတာ၊သူ့ဆီကအများအားဖြင့်အော်ဒါတက်တယ်၊သူနှင့်လည်းငါဆက်သွယ်ပါ့မယ်” “အေးကျေးဇူးသူငယ်ချင်း” မေလေးအိမ်သို့အပြန်မှာလမ်းမှာရွှေအတုနည်းနည်းဝယ်ပြီးပြန်လာခဲ့လိုက်တယ်။

နောက်ရက်သားလေးကိုကျောင်းကားပေါ်တင်ပြီး၊မြန်မာဝတ်စုံဝတ်ပြီးရွှေဆင်ကာတက်စီငှားပြီးဟိုတယ်ရောက်ခဲ့တော့။သူငယ်ချင်းကအခန်းထဲလိုက်ပို့တယ်။အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိလူကြီးတစ်ယောက်ကာတံခါးလာဖွင့်ပေးတယ်လေ။သူငယ်ချင်းကတံခါးပိတ်ပြီးပြန်သွားတော့ “ဟ..ဒီတစ်ခါတစ်မျိုးပဲ၊မြန်မာဝတ်စုံနှင့်ထူးထူးဆန်းဆန်း” မေလေးအခန်းထဲသာဝင်လာရတယ်ခြေဖျားလက်ဖျားတွေအေးစက်ပြီးဒူးတုန်ချင်သလိုဖြစ်နေတယ်လေ၊ဒီအလုပ်ကပထမဆုံးလက်ခံထားတာဆိုတော့စိတ်မှာမရဲဘူးလေ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “အင်းငါလည်းဒါမျိုးမှသဘောကျတာ” “ဘယ်လိုလဲအရင်ကလုပ်ဖူးလား” “အရင်တော့မလုပ်ဖူးဘူး၊ဒါပေမယ့်အိမ်ထောင်ရှိဖူးတယ်” “အော..၊နင့်ပုံကသိသာပါတယ်။မလုပ်ဖူးမှန်း” “နင့်ပုံကမြန်မာဆန်ပြီးလှတယ်ဟ။ဘာလို့ဒီအလုပ်လုပ်လဲ” “ကျမလည်းအခက်အခဲရှိလို့ပါရှင်” “အေးလေဒီနေ့တနေ့လုံးငါနေမှာ၊အေးအေးဆေးဆေးပေါ့။

ဝန်ဆောင်မှု့ကောင်းရင်မုန်ဘိုးပေးပါမယ်။” “ကျမကြိုးစားပါ့မယ်” “ဒါနှင့်လီးစုပ်ဖူးတယ်မဟုတ်လား” “ရှင်..မလုပ်ဖူးဘူး” “ဟေအိမ်ထောင်ကျဖူးတယ်ဆို” “ဟုတ်..ဒါပေမယ့်မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး” “ငါကအဲဒါကိုသဘောကျတာ” “ကျမကြိုးစားပြီးလုပ်ပါ့မယ်” “အေးလေ.နင်လုပ်ပေးရင်မုန်ဘိုးသပ်သပ်ပေးပါ့မယ်” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “ကဲအဝတ်အစားတွေချွတ်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်တော့၊ငါအရမ်းလုပ်ချင်နေပြီ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” မေလေးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်ရေချိုးခန်းဝင်လိုက်တယ်။စိတ်ထဲမှာဝမ်းနည်းမှု့တွေနှင့်ပေါ့။အဝတ်အစားချွတ်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။ပြီးတော့သဘက်တစ်ထည်ပတ်ပြီးအိပ်ခန်းဖက်ထွက်ခဲ့ရတော့တယ် မေလေးမှာစိတ်လှုပ်ရှားပြီးအခန်းထဲသို့ဝင်လာခဲ့တယ်။

အပြင်ရောက်တော့ဟိုလူကြီးကအဝတ်အစားတွေချွတ်ပြီးကုတင်မှာကျော်မှီပြီးထိုင်နေတယ်။မေလေးလည်းစိတ်ထဲအားမွေးပြီးကုတင်အနားကိုသွားလိုက်တယ် “လာလေညီမ..ညီမလေးနာမည်ဘယ်သူလဲညီမ” “မေလေးပါရှင်” “မေလေးမှတ်ထားနှော်အကိုကဦးကိုကိုအောင်ပါ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင်” “လာပါဦးကွာ၊မင်းသဘက်ကြီးချွတ်လိုက်ပါအုံး” “ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့”မေလေးလည်းရှက်ရွှံစွာပင်သဘက်အားချွတ်လိုက်ရတော့သည်။ “အားးးမေလေး.ညီမကယောက်ျားသာရထားတာ၊နို့တွေကအပျိုအတိုင်းပါလား။ခလေးမရဘူးလား” “ရဖူးပါတယ်၊နို့မတိုက်ရလို့ပါ” “လာလေအနားကိုခဏလောက်နို့စို့ပေးမယ်” “မေလေးရှက်သွားတယ်၊ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လုပ်ပေးရမှာမို့အနားကိုကပ်လိုက်တယ်။

“အားးးအရမ်းမိုက်တယ်ကွာလုံးကျစ်ကျစ်ကလေးနှင့်မာနေတာပဲ” “အဟင်းးး” “ပြွတ်..ပြွတ်.ပြွတ်” “အမလေးးးအိုးးးး.ကျွတ်..ကျွတ်..” မေလေးမှာယောက်ျားနှင့်ဝေးနေတော့နို့စို့ခံရတာနှင့်ကာမစိတ်ကလေးဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ကိုယ်ဘာသာ.ဒီအလုပ်မှာသာယာစိတ်မမွေးလည်း.ယောက်ျားမိန်းမဆုံတွေ့ပြီးဒီလိုလုပ်ရမှာတော့စိတ်ကလှုပ်ရှားမိတယ်လေ။စိတ်ထဲမှာတော့ “ခွင့်လွှတ်ပါမောင်၊မေလေးမတတ်သာလို့ပါလို့တောင်းပန်ရင်းဦးကိုကိုအောင်ကိုဝန်ဆောင်မှု့ပေးနိုင်ရန်သာစိတ်ထည့်ရလေသည်။ဦးကိုကိုအောင်းဒီလိုဟာမျိုးကိုကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့အတွက်မေလေးစိတ်ပိုကြွလာဖို့သာကြံဆောင်ပါတော့တယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်နှစ်ဦးသားစိတ်တူကိုယ်သူလိုးနီုင်ရင်ကာမအရသာကိုအပြည့်အဝခံစားရရင်အကောင်းဆုံးလေ

“ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အက့်..ဟင့်..ဟင့်..” မိမိစိတ်ကိုမသာယာအောင်လုပ်ပေမယ့်ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံဖြစ်၍စိတ်ကိုထိန်းချုပ်မရနိုင်တဲ့အတွက်ထိန်းထားသည့်ကြားကမေလေးညည်းညူမိတယ် “ကိုကိုအောင်ကတော့.နို့စိုွရတာဝါသနာပေါတော့စို့လိုက်ခဲလျှာနှင့်ယက်လိုက်မို့မေလေးတစ်ယောက်ကာမနောက်ကိုပါသထက်ပါလာခဲ့ရပြီးခေါင်းမော့ရင်းတဟင်းဟင်းးညည်းလေသည်။ဦးကိုကိုအောင်စိတ်မှာလည်းဒီလိုအရိုင်းမလေးအားမိမိလိုရာဆွဲခေါ်နိုင်အောင်ကြံစင်္ညအားထုတ်ရန်ဆုံဖြတ်လိုက်သည်။နို့စို့ရင်းပင်မေလေးအဖုတ်ထဲလက်နှီုက်၍ပိပ်အားပွတ်ပေးလိုက်သည်။ “အာ့..အကို…..အင့်ဟင့်..ဟင့်” ပိပိထဲမှအရည်များထွက်သောအခါမှဦးကိုကိုအောင်ကရပ်လိုက်ပြီး “မေလေးစုပ်ပေးတော့ကွာ” “ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့ပါ” မေလေးယောက်ျားလီးကိုတောင်ရွံလို့မစုပ်ခဲ့ဖူးတာ၊အခုတစိမ်းလီးဆိုတော့ပိုဆိုးတာပေါ့။

ချီတုံချတုံစဉ်းစားရင်း ယောက်ျားရေခွင့်လွှတ်ပါလို့တောင်းပန်ရင်းဦးကိုကိုအောင်လီးကိုငုံစုပ်ရလေသည်။ဦးကိုအောင်လီးမှာမောင့်လီးထက်ကြီးသည်ကိုသတိထားမိပြီးအံချင်သောစိတ်အားထိန်းချုပ်ပြီးလီးအားငုံစုပ်ရင်း၊ဒါလည်းအသားချင်းပါပဲလေလို့တွေးလိုက်ရတယ်။စုပ်ရုံနှင့်လီးထဲကအရည်တွေလျှာပေါ်ရောက်လာတယ်။အရသာကငံပြပြနှင့်အနံမရတာကြောင့်ဆက်ပြီးစုပ်လိုက်တယ် “အားကောင်းတယ်မေလေး၊ဒစ်လေးကိုပါယက်ပေးပါ” ဦးကိုကိုအောင်ပြောသည့်အတိုင်းဒစ်ပတ်လည်လျှာနှင့်ယက်ပေးလိုက်ရတာပေါ့ “အားးကောင်းတယ်.လီးထိပ်ဝကိုလည်းလျှာနှင့်ထိုးပေးပါ” မေလေးသူပြောတဲ့အတိုင်းအဝကိုလျှာဖျားလေးနှင့်ထိုးပေးလိုက်တော့” “အား.ကောင်းလိုက်တာမေလေးရာ၊လိုးတော့မယ်မေလေး” “ဟုတ်.ဟုတ်ကဲ့” တကယ်တန်းအလိုးခံရမယ်ဆိုတော့စိတ်ထဲမှာတမျိုးလေးခံစားရပြန်တယ်ရှင်” “မေလေးဒီနေရာမှာအိပ်လိုက်” “မေလေးသဘောပေါက်ပါတယ်သူပြကတည်းကကုတင်ကန့်လန့်အိပ်ပြီးခြေထောက်ကားလိုးမယ်ဆိုတာအဲဒါကြောင့်ပုံစံကျအောင်လုပ်ပေးလိုက်ရပါတော့တယ်။

မေလေးကအိပ်ရာပေါ်လှလိုက်တော့ဦးကိုအောင်ကမေလေးအဖုတ်ကိုကြည့်တဲ့အခါအရမ်းလည်းလှနေသလိုမြင်ရတယ်။ဖောင်းမို့နေတဲ့ဆီးခုံနှင့်အမွေးပါးလေးရယ်။အရွတ်မပေါ်တဲ့နှုတ်ခမ်းသားကြီးတွေမြင်တော့တဏှာစိတ်ပြင်းတဲ့ဦးကိုအောင်ဟာမနေနိုင်တော့ပဲကုတင်အောက်ကနေပြီးလီးကိုကွနဒွန်စွပ်ကာမေလေးအဖုတ်ကိုလီးသွင်းလိုက်တယ်။ အလိုးမခံရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့အဖုတ်ထဲလီးကပြည့်ကြပ်ပြီးဝင်လာတယ်၊မေလေးလည်းတချက်တော့တွန့်သွားတာပေါ့ “အာ့..” ကိုကိုအောင်လည်းပြည့်ကျပ်နေတဲ့အတွက်သဘောအတော်ကျသွားပြီးလီးကိုဆောင့်သွင်းလိုက်တယ် “ဗျစ် .ဗျစ်..ဘွတ်. “ “အာ့…အမလေူးူ” မေလေး.ကအမလေးတတော့ဦးကိုကိုအောင်ပိုပြီးသဘောကျတာကြောင့်။ဆက်တိုက်လိုပဲဆက်လိုးလိုက်တော့တယ်။

‘”ဗျစ်..ဗျစ်..ဘွတ်..ဘွတ်” “အာ့..အိုးးးရှီးးရှီးးအာ့ “ သုံးမိနစ်လောက်မနားတမ်းဆောင့်လိုက်တယိ။မေလေးလည်းတဖြေးဖြေး..ကာမစိတ်တွေထလာပြီးတပသ့်အင့်ညည်းလာတော့တယ်။လီးကြီးကဝင်ချည်ထွက်ချည်နှင့်ဖီလင်တွေဖြစ်ပေါ်လာပြီးမေလေးညည်းလာတယ်၊ချစ်သူမဟုတ်ပေမယ့်အဖုတ်ကတောွသူ့အလုပ်ကိုသူလုပ်တာပါပဲ။လုပ်တာကောင်းရင်ကောင်းသလိုတုန့်ပြန်တာဆိုတော့တဖြေးဖြေးနှင့်ခံစားချက်ကမြင့်တက်လာရတော့မေလေးမှာအိပ်ရာခင်းကိုသာတသယင်းတင်းလေဆုပ်ကိုင်ပြီးနေရတယ်။ “ဘွတ်..ဖန်းးးဖန်းးး” “ဇွိ..ဗျိ…ဗျိ..ဗျစ်.” “အင့်..ဟင်းးဟင်းးးးအာ့” ကိုကိုအောင်လိုးရင်းနို့စို့တယ်။မေလေးဒီတစ်ခါတော့နို့လည်းအစို့ခံရသလိုအလိုးလည်းခံရတဲ့အတွက်ပြီးချင်လာတော့တယ်။

“အာ့..အင့်အာ့…ရှီးးးရှီးးးးးးး” “ဇွပ်ပ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး” “အိုး…..အာ့..ရှီးးရှီးးးးးအားးးး” လိုးချိန်ဆယ်မိနစ်လောက်မှာမေလေးမထိန်းနိုင်တော့ပဲပြီးသွားပါတယ်။ဒါပေမယ့်ဦးကိုကိုအောင်ကမပြီးသေးတဲ့အတွက်မေလေးမှာဖင်ဘူးတောင်းထောင်ပေးရတယ်။ ဦးကိုကိုအောင်ဟာ..တဏှာစိတ်ကြီးသူမို့မေလေးဖင်ဘူးတောင်းထောင်နေတာကိုကြည့်ပြီးလိုးရင်းမေလေးဖင်ကိုတံတွေးထွေးလိုက်တယ်။မေလေးလန့်သွားပြီး “ဖင်တော့အလုပ်မခံနိုင်ဘူးအကို” “အေးပါ” ဆိုပြီးဖင်ဝနားလက်မထားကာတင်သားအားဆုပ်ကိုင်ပြီးတဗျင်းဗျင်းလိုးပါတယ် “ခုဏတုန်းကမေလေးပြီးထားလို့အရည်တွေထွက်နေတာကြောင့်အဖုတ်အဝမှာရွဲနေတော့တယ်။

ကိုကိုအာင်းလည်းလက်မနှင့်သုတ်ပြီးမေလေးဖင်ဝကိုလာပွတ်ပါတယ်။အရည်နှင့်တံတွေးပေါင်းပြီးဖင်ဝကချောမွတ်လာတယ်။ဖင်ပြတိပြီးအလိုးခံရတော့ပိုယားသလိုပိုပြီးညည်းလာမိတယ်။ကိုကိုအောင်းလိုးရင့်နှင့်မေလေးဖင်ထဲလက်မထည့်တော့ “အာ့..အကိုမလုပ်နှင့်ရှင့်ကျမနာလို့ပါ။ကိုကိုအောသ်ကလက်မပြန်မနှုတပဲဆက်တိုက်လိုးလိုက်တယ် “ပ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး “အင့်..ဟင်းးဟင်းးးးအာ့” “ဇွပ်ပ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး” “အိုး…..အာ့..ရှီးးရှီးးးးးအားးးး” ဆယ်မိနစ်လောက်လိုးပြီးသောအခါဦးကိုကိုအောင်ပြီးသွားပါရတော့တယ်” ဦးကိုကိုအောင်ရောမေလေးပါရေချိုးခန်းဝင်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပပြီး၊နေ့လည်စာကိုဟိုတယ်မှာပြီးစားသောက်လိုက်ကာနေ့လည်ထမင်းစားကာတရေးအိပ်လိုက်ကြပြီးညနေရောက်မှနှစ်ကြိဆက်လိုးလိုက်ကြပြီးအိမ်ကိုပြနခဲ့တော့တယ်။

နောက်တရက်နှစ်ရက်အကြာမှာသူငယ်ချင်းဆီကဖုန်းလာတယ်။ “မေလေးပွဲဖြစ်တယ်” “ဟုတ်လား၊နင်ဟိုတနေ့ကတော်တောရလိုက်တယ်မလား” “အေး.ရလိုက်တယ်” “ဦးကိုကိုအောင်ကသူသာမကသူွရဲ့ပါတနာတွေပါခေါ်လာတတ်တယ်၊လူကြီးပိုင်းတွေ၊ဂွင်ရိုကိရင်းဧည့်ခံတာ။သူကပိုက်ဆံပိုပေးတတ်ပါတယ်” “ဟုတ်လား” “အေးတစ်ခါတခါနိုင်ငံခြားသားလည်းပါတယ်” “ေဩာ်…” “အေးဒီတစ်ခါနိုင်ငံခြားသားပဲ၊ငါ.ငါးရာတောင်းထားတယ်၊သုကလည်းပေးမယ်တဲ့၊မြန်မာပြည်ရောက်တုန်းမြန်မာမကိုလုပ်ကြည့်ချင်တာတဲ့၊မြန်မာဆန်တဲ့မိန်းကလေးမျိုးလိုချင်တဲ့ဟဲ့”

“အေးလေငါလာခဲ့မယ်၊အချိန်က” “မနက်ကတည်းကပဲ” “အေးအေး” မေလေးမရှက်နိုင်တော့ပါ၊မရရအောင်ငွေရှာရတော့မယ်။တနေ့ကအလုပ်လက်ခံပြီးကတည်းကစိတ်ရဲရဲနှင့်လုပ်တော့မယ်ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်” နောက်နေ့စောစောပဲဟိုတယ်ကိုသွားလိုက်တယ် “သူငယ်ချင်းကအခန်းနံပါတ်ပြောထားလို့တစ်ခါတည်းသွားလိုက်တာပါ။စိတ်ထဲမှာတော့ကြောက်မိတယ်၊နိုင်ငံခြားသားဆိုတော့လူကောင်ထွားတယ်လေ။ “အခန်းတံခါးကိုခေါက်လိုက်တော့လာဖွင့်တယ်” “မင်းမေလေးဟုတ်တယ်မလား” အင်္ဂလိပ်လိုပဲပြောတာပါ။

လူကအရပ်ခြောက်ပေနီးပါးလောက်ရှိတယ်။ “ဟုတ်တယ်၊မစ္စတာ” “မင်းသိပ်လှတာပဲ” ကျမရယ်ပြလိုက်တယ်၊အီးမေဂျာနှင့်ကျောက်းပြီးပေမယ့်နားလည်တာတော့နားလည်ပါတယ်၊ပြန်ပြောဖို့ခက်နေတာကြောင့်ရယ်ပဲပြလိုက်တယ်။နားလည်ရင်Yesပေါ့။ “ငါမင်းလိုမျိုးကိုကြိုက်တယ် “အင်း” “မင်းလိုမြန်မာဝတ်စုံနှင့်ဆိုတော့ငါအရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားတယ်၊ငါမင်းအဝတ်တွေချွတ်လိုက်မယ်နှော်” “အင်း “နိုင်ငံခြားသားကအဝတ်တွေကိုတလွှာချင်းချွတ်ချပြီး” “သိပ်ကောင်းတာပဲ” “ငါစိတ်အရမ်းလှုပ်ရှားလာပြီ” “လာပါ.မေလေး” မေလေးမှာအဝတ်အစားမရှိတော့ပဲ၊သူခေါ်ရာအိပ်ရာထဲကိုရောက်ခဲ့ပြီးအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်တယ်။

အဲဒီလူကမေလေးခါးအောက်ခေါင်းအုံးခုလို့မေလေးခါးကြွပေးလိုက်ရတယ်” သူလိုးတော့မယ်ထင်တယ်၊မမှုတ်ခိုင်းတော့ဘူးလားမေလေးတွေးမိတာ။ ဟင်အထင်နှင့်အမြင်လွဲသွားပါလား” “အာ့…” ဟိုကမေလေးပိပိကိုယက်လိုက်ခြင်းပါ။လျှာကြမ်းကြီးနှင့်ယက်တာခံလိုက်ရတဲ့ကျမခါးပါကော့သွားတယ် “ပလပ်..ပလပ်.” “အင့်…အင်းးဟင့်..အာ့.” အရသ်ကယောက်ျားကိုဘုန့်မှာစိုးလို့မလုပ်ခိုင်းခဲ့တာ၊အခုတောမေလေးတစ်ယောက်အိပ်ရာခင်းကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးအော်နေရပြီလေ၊

ဟိုကပိပိထဲလက်ကလေးထိုးပြီးအစေ့ကိုစုပ်လိုက်တာ “ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်” “အာ့..အမလေး…..ထွက်ကုန်ပါပြီ..အား” မေလေးစိတ်မထိန်းနိုင်ပဲအော်ညည်းလိုက်ပါတော့တယ်။တစ်သက်မှာဒီတစ်ခါပဲအယက်ခံဖူးလို့အရင်ကအယက်မခံဖူးတာတောင်နောင်တရချင်သွားတယ်လေ။ “မေလေးငါ့ကိုစုပ်ပေးပါ” “အင်းး” မေလေးကသူ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ပြီးကြည့်လိုက်တော့လီးကဦးကိုကိုအောင်လောက်ပါပဲ။

ဒါပေမယ့်ရှည်တယ်အ ကြီးကြီးမဟုတ်ဘူး။ ကျမလည်းဦးကိုကိုအောင်သင်ပေးတဲ့ပုံတွေအတိုင်းလုပ်ပေးလိုက်တာပေါ့။ရွံတော့ရွံတယ်၊ဒါပေမယ့်သူ့လီးကဦးကိုအောင်လိုညိုညိုကြီးမဟုတ်ဘူး၊ဖြူဖြူဖွေးဖွေးပါပဲ၊နောက်တော့သူကကျမကိုလိုးဖို့လုပ်ပါတယ်။ “မေလေး.ငါ့အပေါ်ကလုပ်ပေးပါ” ကျမလည်းဒီလိုမျိုးလုပ်ဖူးပါတယ်။အဲဒီတော့ကျမလည်း သူ့အပေါ်ကခွပြီးလီးကိုကိုင်ထည့်လိုက်လိုက်တယ်” “ဗျစ်….ဗျစ်…ဗျစ်” “အာ့..ကျမအဆုံးအထိမထိုင်ရဲဘူး၊ကြောက်တယ်လေ၊ “ကျမကသူ့ရင်ဘတ်ပေါ်လက်ထောက်ပြီးအဆုံးအထိမဝင်အောင်လုပ်သေးတယ်။ “ဗျစ်..ဗျစ်….ဗျစ်” “အာ့..အင့်.” အောက်ကနေပြီးတော့ကျမထိုင်အချမှာအပေါ်ကိုပင့်ပြီးလိုးတော့ကျမတချက်အောင့်သွားတယ်လေ။သားအိမ်များထိသွားသလားမသိဘူး” “နောက်တော့သူကအောက်ကနေပင့်ပြီးလိုးတော့တယ်။ကြာတော့လည်းခံနိုင်သွားပြီးကာမအရသာကတွေ့လာတော့တယ်။

ကျမလည်းမြန်မြန်ပဲအပေါ်ကဆောင့်ချပေးလိုက်တယ်။ပိပိထဲလီးဝင်သံတွေကတဘွတ်ဘွတ်တဇွပ်..ဇွပ်နှင့်ပေါ့ “ဗျိ..ဗြိ.ဗျစ်..ဗျစ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်း” “အင့်..ဟင့်..ဟင့်.” သူကကျမကိုကျမကိုရပ်ခိုင်းပြီးခါးကိုဖက်ကာ၊ကုတင်အောက်ကိုဆင်းတယ်။လီးကျွတ်မှာစိုးလို့ခါးကိုတင်းတင်းဖက်ထားတာပါ။ရှည်လျားတဲ့လီးကအပြင်ကိုကျွတ်မထွက်ပါဘူး” ကုတင်ပေါ်ကနေအောက်ကိုဆင်းတော့ကျမကသူ့လည်ပင်းကိုဖက်ထားတယ်။သူကကျမပေါင်အောက်ကလက်ဝင်လျှိုကာကျမကိုမပြီးပင့်လိုးရောကျမဖင်ကိုအတင်အချလုပ်ပြီးလိုးပါတော့တယ်။ကျမစိုးရိမ်တာကွန်ဒွန်ပေါက်ငွားမှာကိုပါ။ဒီအလုပ်ကရောဂါရဖို့လွယ်တယ်။ကျမကြောက်တယ်လေ။သူကကျမကိုချီပြီးရှစ်မိနစ်ခန့်လိုးလိုက်တော့ကျမလည်း ပြီးသွားပါတော့တယ်။

သူကတော့မပြီးသေးတော့ကျမကိုကုတင်ပေါ်ပက်လက်တင်လိုက်ပြီးပေါင်ကားကာနို့စို့ရင်းထပ်လိုးပါတယ်။လီးအဝင်အထွက်ကပိုမြန်သလိုကျမပိပိထဲကအရသာလည်းတွေ့ရဲ့အတွက်ကျမဒုတိယအကြိမ်ပြီးရပြနတယ်ရှင်။သူကလည်းနောက်ထပ်ငါးမိနစ်လောက်မှပြီးသွားတယ်။သူတစ်ကြိမ်မှာကျဖြင့်နှစ်ကြိမ်တောင်ပြီးသွားရတယ်၊လုပချိနကနာရီဝက်ကျော်ပါတယ်။အဲဒီနေ့ကနောက်ထပ်သုံးကြိမ်တောင်ပုံစံအမျိုးမျိုးလိုးလို့ကျမမှာအားအင်တွေကုန်ခမ်းလို့လှုပ်တောင်မလှုပ်နိုင်တော့ပါဘူးရှင်” ဒီလိုနှင့်နောက်တပတ်လောင်နားလိုက်ရတယ်။

မနားလို့လည်းမဖြစ်ဘူး၊မိန်းမဓမ္မတာလာနေတယ်လေ၊လာပြီးသုံးရင်လောက်ကြာတော့ဦးကိုကိုအောင်ဆီကဖုန်းလာတယ် “ဟလို” “ဟုတ်ကဲ့ပြောပါရှင့်” “မေလေး.ငါကိုကိုအောင်” “ဟုတ်ကဲ့” “ငါအရမ်းအရေးကြီးတယ်၊နေပြည်တော်ခဏလာခဲ့” “ဟင်းးးကျမနယ်ကိုမလိုက်ချင်ဘူး” “တပတ်လောက်ပါဟ” “အိမ်ကထွက်ဖို့အဆင်မပြေလို့” “လာခဲ့စမ်းပါ.ကြိုက်ဈေးတောင်းဟာ” “ငါလူတစ်ယောက်ဧည့်ခံစရာရှိတယ်” “အင်းးးး” “ငါဆယ်သိန်းပေးမယ်.သုံးရက်ပဲ” “နည်းတယ်” “အရေးကြီးပါတယ်ဆိုမှဆယ့်ငါးသိန်းဟာ” “ဒါဆိုလည်းပြီးရော” ကျမနေပြည်တော်သွားတော့ဘောဂသီရိမှာဦးကျိုကိုအောင်ကိုယ်တိုင်ကားနှင့်လာခေါ်ပြီးမောင့်ပလဲစင့်ဟိုတယ်ခေါ်သွားတယ်။အဲဒီကလူရှင်းတော့သူကအဲဒီမှာလူကြီးတစ်ယောက်ဧည့်ခံမှာပေါ့ “ကျမရောက်သွားတော့”

“အား.ခင်များရွေးတတ်သားပဲကိုအောင်’” “ဆရာသမားအကြိုက်သိတယ်လေ” “စိတ်ကောချရရဲ့လား” “ဟိုတပတ်ကမှသူကစလုပ်တာဗျ။ကျနော်ပထမဆုံးပဲ” “ဟုတ်လား” “ဗမာဆန်ဆန်ဆိုတော့ရှယ်ပဲဗျ” “ကဲပါဆရာသမားပဲသုံးပါ။ကျနော်သိတ်ချရလို့ခေါ်ထားတာ။ဈေးကြီးအဖိုးကောင်းတယ်” “ဟင်းးးဟင်းးး” “မေလေးငါသွားတော့မယ်၊ငါ့ဆရာကိုသေချာပြုစုလိုက်” “ဟုတ်ကဲ့” “မေလေးဟုတ်လားညီမ..ဟုတ်တယ်ရှင့်” “အေး..ငါ့ကိုလည်းမှတ်ထညးထား၊ကိုမြင့်မောင်တဲ့” “ဟုတ်ကဲ့” ညရောက်တော့ကိုမြင့်မောင်မူးမူးလေးနှင့်ရောက်လာပြီး “မေလေး.စရအောင်” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်” “လာကွာငါ့အဝတ်တွေချွတ်ပေးစမ်းပါ။” “မေလေးလည်းထျွတိပေးလိုက်တယ်၊ဒီလူတွေကအစိုးလုပ်ငန်းတွေကိခြွင်ယူတဲ့လူတွေ၊ငွေပေါတယ်လေ၊ “မေလေးငါ့ကိုစုပ်ပေးစမ်းပါအုံးဟာ” ကျမလည်းတဖြေးဖြေးနှင့်လီးကိုမရွံတော့ဘူး၊ယောက်ျားတွေတဏှာထမှပိုက်ဆံများများရမှာလေ၊ဒီတော့လည်းသူတို့လီးအမြဲတောင်နိုင်ပါစေလို့ပဲဆုတောင်းရတယ်။

ကျမလည်းသူကျေနပ်သည်အထိလီးစုပ်ပေးရတယ်။ “မေလေး’” “ရှင်.” “နင်ဖင်ခံဖူးလား” “မခံဖူးပါဘူးရှင့်” “ငါကသူများမလုပ်ဖူးတာပဲလုပ်ချင်တာ” “မလုပ်ပါနှင့်ရှင်၊ကျမကြောက်လို့ပါ’ “အေး.ငါပိုက်ဆံငါးသိန်းပေးမယ်၊နင်ဖင်ခံမလား” “အမလေး.တွေးပြီးကြောက်မိတယ်၊ဒါပေမယ့်တဖက်ကလည်းငါးသိန်းတဲ့၊ပိုက်ဆံပေါတဲ့လူတွေမိုွသာပေးနိုင်တာ။ “တကယ်ပေးရင်.လုပ်ပေးပါ့မယ်” “ရော့ငါ့ပိုက်ဆံအိပိငါသိန်းယူလိုက်” “ငါမေးပြီးပြီကိုအောင်ကို နင်ဖငိမခံဖူးဘူးဆိုလို့လုပ်ချင်တာနင့်ဖ၊င်ကအပျိုပဲရှိသေးတာ” “ဟုတ်ကဲ့.” “ဒီလိုမှပေါ့” ကျမသားရှေ့ရေးအတွက်ဖင်မခံဖူးပေမယ့်ခံလိုက်မယ်လို့ဆုံဖြတ်လိုက်တယ်။သူ့ကိုသူကျေနပ်တဲ့အထိစုပ်ပေးလိုက်တယ်၊ “မေလေးနင့်ဖင်ကိုကုန်းချမှာနှောိ” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”ကျမလည်းကုန်းပေးလိုက်တယ်” ကိုမြင့်မောင်တစ်ယောက်နောက်ကနေပြီးကုန်းကာလီးကိုသွင်းမယ့်ဟန်ပြင်နေတယ်။

ကျမလည်းဖင်ထဲလီးဝင်မဲ့အချိန်ကိုသာကျမရင်တထိတ်ထိတ်နှငိ့စောင့်နေမိတယ်၊ သူကကျမဖင်ဝကိုတံတွေးထွေးလိုက်ကာလီးကိုစအိုဝအားဖြတ်ပြီးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေတာ၊လေ။နောက်ကျတော့လီးကိုင်ပြီးကျမဖင်အအိုဝကိုလီးကိုတော့ပြီးသွင်းတယ်။ ပြွတ်” ပွတ်” “အားးးးနာတယ်..အားးး” ကိုမြင့်မောင်ကမညှာတော့ဘူူးမရမကအထဲကိုလီးအဆုံးထိသွင်းတော့တယ် ကိုမြင့်မောင်လိုးလိုက်တော့ကျမဖင်ထဲမှာပူကနဲမီးစနှင့်ထိုးသလိုခံစားလိုက်ရတယ်။အဝမှာစပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းခံစားရပြီးအထဲရောက်တော့အောင့်ပြီးခံစားရတယ် “အာ့အကို..ခဏ” “ဗျစ်…ဗျစ်..ဘွတ်..ဘွတ်” “အာ့အမလေး..အင့်..အိုး” “ခဏနေပါအုံး….အ.အား” ကျမမျက်ရည်တွေပါထွက်တယ်ရှင်။နောင်တော့လည်ူတဖြေးဖြေးသက်သာလာတယ်။

ဒါပေမယ့်အိမ်သာအရမ်းတက်ချင်တယ်။ကိုမြင့်မောင်ဖင်လိုးတာကို.အောင့်ပြီးသာသည်းခံရတော့တယ်။ပိုက်ဆံငါးသိန်းရထားတာဆိုတောွလေ ဆယ်မနစ်လောက်ပြင်းပြငိးလိုးပြီးကိုမြင့်မောင်ပြီးသွားတယ်။ကိုမြင့်မောင်လီးကိုထုတ်ပြီးတာနှသ့်ကျမအိမ်သာကိုပြေးလိုက်ရတယ်လေ။

အိမ်သာထိုင်တော့လည်းအီးကပါချင်သလိုမပါချင်သလိုဖြစ်နေတာကြောငိ့နာရွီက်လောက်အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရတယ်လေ၊နောက်တကြိမ်လိုးတော့ကျမခံနိုင်ရည်ရှိသွားပါပြီ။နာလည်းမနာတော့ပါဘူး” ဒီလိုနှင့်ကျမအထက်တန်းလွှာတွေကြားဈေးကြီးတဲ့ဖာသည်တစ်ယောက်လိုငွေရှာရင်းနှင့်အိမ်မှာစတိုးဆိုင်လေးဖွင့်ထားလိုက်တယ်။သူကအိမ်စရိတ်ကာမိတယ်လေ။နောက်တော့နှစ်နှစ်လောက်ငွေရှာတော့ငွေသိန်းသုံးရာလောက်စုနိုင်သလိုကျန်းမာရေးကတဖြေးဖြေးညံ့လာပြီးတကိုယ်လုံးဘုသေးသေးလေးတွေအကျိတ်သေးသေးလေးတွေပေါ်လာပြီးနောက်တော့ကျမဆေးရုံတက်ရတယ်။

ရောဂါကကျွမ်းသွားပါပြီ၊ယောက်ျားပြောင်းလာတဲ့အခါကျမကဆေးရုံမှာပက်လက်ကလေးနှင့်ပေါ့ “မေလေး” ကျနော့်တို့သားအဖထားခဲ့ပြီဗျာ”အီးဟီးးးးး ‘”မေ..မေ..” “သမီး..” ကဲအားလုံးပြန်ရအောင်” ကိုမင်းသူလည်းပူဆွေးသောကရောက်ရတယ်။ရက်လည်ပြီးမှမေလေးသေတ္တာရှာတော့မှသားအတွက်ငွေတွေဘဏ်မှာအပ်ခဲ့ကြောင်းသိရပါတော့တယ်။

ဆာနေရော့ပေါ့

ကျွီ … ပွမ်ပွမ်…ပွမ်ပွမ် “ ” ဦးစိုင်းလုံ … တံခါးလာဖွင့်ပါဦး “ ” လာပြီ လာပြီ ဆရာ “ စကားသံနှင့် အတူ ခြံဝင်းအတွင်း လေးထပ်တိုက်ကြီးရှေ့ဘယ်ဘက်ပန်းခြံလေးထဲ အလုပ်ရှုပ်နေသော အသက်၆၀ခန့် လူကြီးတဦးပြေးထွက်လာပြီး ခြံတံခါး လာဖွင့်ပေးလိုက်သည်။အနက်ရောင်ဇိမ်ခံကားကြီးမှာ ခြံထဲ မောင်းဝင်လာရင်း တိုက်ကြီး၏ ဆင်ဝင်အောက်၌ ထိုးရပ်လိုက်သည်။ကားရပ်ပြီး ခဏအတွင်း ဦးစိုင်းမှာ ကားနားရောက်ရှိနေတော့သည်။အသက်ကြီးပေမယ့် ကျမ်မာရေးလိုက်စားသဖြင့် အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် ခန္ဓာကိုယ် ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နှင့် ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။

ဤတိုက်ကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော လူယုံ ခြံစောင့်ကြီးဖြစ်သည်။ဦးစိုင်းလုံ ကားနားအရောက် ကားပေါ်မှ ခြေသလုံးဖြူဖြူတုတ်တုတ်လေးတဖက်ထွက်လာပြီး အသက်၄၀အရွယ် မိန်းမချောတစ်ယောက်ဆင်းလာတော့သည်။ ” ချယ်လေး … မင်္ဂလာပါ “ ” ဟုတ် … ဦးစိုင်း … မင်္ဂလာပါရှင့် “ ဦးစိုင်းလုံ၏ ဆရာကတော်လေး ဒေါ်မြသွေးချယ်ပါ။ဂုဏ်သိက္ခာအရ ဒေါ်တပ်ခေါ်ရပေမယ့်…မျက်ခုံးထူထူ မျက်တောင်ကော့ကော့လေးတွေရယ် နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးရယ် နှာတံချွန်ချွန်လေးက တခါမြင်ဖူးရုံနဲ့ တသက်မမေ့နိုင်တဲ့ ရုပ်ရည်မျိုးပါ။ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် သူမမျက်နာလေးက အပစ်ကင်းစင်ပြီး ရှိရှင်းစွဲအသက်ထက် နုနယ်နေတဲ့ အလှတရားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်။

ရင်သားထွားထွား အကျၤ ီကိုယ်ကျပ်နှင့် ဒူးဖုံးဂါဝန်အတိုလေးအောက်ကဝိုင်းစက်ကော့ထွက်တဲ့ဖင်သားအိအိလေး ထိနေသော ဆံနွယ်တွေကို တချက်ရမ်းရင်း ဦးစိုင်းလုံအား ပြန်လည်နုတ်ဆက်နေသည်။ ” ဆရာ ပစ္စည်းတွေ ချရတော့မလား “ ” ဟုတ် ဦးစိုင်လုံ … ကျနော်တို့ လင်မယား အဝတ်တွေပဲ ဘာမှတော့ မပါဘူး … အဲ ခင်ဗျားဖို့ ဝိုင်တွေတော့ ပါတယ်ဗျ … ဟဲဟဲ “ ဒေါ်မြသွေးချယ်ရဲ့ ခင်ပွန်း ဦးကျော်ဇောမှ ကားပေါ်မှဆင်းရင်း ဆွေမျိုးလို ဖြစ်နေသော ဦးစိုင်းလုံအား ရယ်ရယ်မောမော ပြောဆိုနေတော့သည်။ဦးကျော်ဇောမှာ ဒေါ်မြသွေးချယ်ထက် ၂နှစ်ခန့်ကြီးပြီး အသားညိုညို ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် လူချောစာရင်းဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ယခုအခါ အသက်၄၂နှစ်ထဲဝင်လာခဲပြီ း မြန်မာပြည်၏ ထိပ်တန်းစီးပွားရေးပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။

ကျောက်လုပ်ငန်းအား အဓိက ထားလုပ်ကိုင်ရင်း မိုုးကုတ်သို့အသွား လမ်းတွေ ဒမြတိုက်ခံရစဉ် ဦးစိုင်းလုံမှ ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် သူနေထိုင်သော မြို့သို့ ခေါ်လာကာ လူယုံသဘော မွေးထားလိုက်တော့သည်။ဦးစိုင်းလုံရောက်ပြီး ၅နှစ်အကြာမှ မိုးကုတ်မြို့ရွှေဆိုင်ပိုင်ရှင်၏သမီး မြသွေးချယ်နှင့်တွေ့ကာ အိမ်ထောင်ပြုဖြစ်တော့သည်။ ” ဦးစိုင်း … နီကီကြီးကို သမီးအခန်းထဲ ခဏနေ လာပို့ပေးပါနော် “ ” အေးအေး ချယ်လေး လာပို့ပေးပါ့မယ် ခုနကမှ ဦးစိုင်းနဲ့ လမ်းလျှောက်ထွက်ရင်း ရေချိုးပေးထားတာ “ နီကီဆိုတာက ဂျာမာန်သိုးထိန်းခွေးမျိုးဖြစ်ပြီး ဦးကျောဇောတို့၏ လေးနှစ်မြှောက် မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်တွင် မိတ်ဆွေတစ်ဦးမှ ကလေးမရသော ဒေါ်မြသွေးချယ်တို့ ဇနီးမောင်နှံအတွက် နိုင်ငံခြားမှ မှာယူကာ လက်ဆောင်ပေးထားသော ခွေးကြီးဖြစ်သည်။ရောက်ကာစ မြန်မာပြည်ရာသီဥတုနှင့် မကိုက်ညီသဖြင့် ခဏတိုင်းဆေးကုခဲ့ရသည်။လေးလကျော်နောက်ပိုင်း ကျမ်းမာရေးပြန်ကောင်းလာကာ ခုဆို တစ်နှစ်ကျော်ပြီမို့ မတ်တပ်ရပ်လျင် လူတရပ်နီးပါး အမြင့်ရှိသည်။

သခင့်စကား နားလည်လွယ်ပြီး အမိန့်နာခံတတ်လေသည်။အထူးသဖြင့် နီကီကြီးမှာ ဒေါ်မြသွေးချယ် အပေါ်တွင် သံယောစဉ် ကြီးမားလှသည်။ ” ဦးစိုင်းရေ … ကားရေဆေးပြီး တခါတည်း ခြံတံခါး သော့ခတ်လိုက်တော့ဗျာ … ရော့ ကားသော့ “ ဦးကျော်ဇောမှာ ကားသော့ပေးပြီး ဇနီးဖြစ်သူနောက်မှ လိုက်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ တက်ခဲ့လိုက်သည်။လေးထပ်တိုက်ဆိုပေမယ့် ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ်သာ အသုံးပြုပြီး တတိယထပ်မှာ အိမ်ပါတီပွဲကျင်းပချိန်နှင့် ဒေါ်မြသွေးချယ်အတွက် သီးသန့်ပွဲလေးများ အတွက်သာ အသုံးပြုသည်။စတုတ္ထထပ်တွင် ရေကူးကန်အသေးစားလေးနှင့် နွေရာသီ အိမ်တွင်အပန်းဖြေရန် စီစဉ်ထားရှိသည်။အိမ်၏ ဒုတိယထပ် ဦးကျော်ဇောတို့ အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့် မြသွေးချယ်မှာ အခန်းတံခါးများဖွင့်ကာ လိုက်ကာများ ဘေးသို့ ဆွဲကပ်လိုက်သည်။ပြတင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်လာသော လေနုအေးလေးနှင့် နေရောင်ခြည်ကြောင့် အခန်းတွင်း အလင်းရောင်ရရှိကာ အနံ့သက်လေးများ ကင်းစင်သွားတော့သည်။

လှပအိစက်သော မွေ့ယာကုတင်ကြီးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဘဲဥပုံ ဆိုဖာခုံကြီးရှိပြီး ဆိုဖာခုံရှေ့တွင် ကျွန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲခုံတစ်လုံးရှိလေသည်။ဆိုဖာခုံကြီး နှင့် ကုတင်ကြားတွင် မှန်တင်ခုံအဝိုင်းကြီးရှိပြီး နောက်ကျောဖက်တွင် နံရံကပ် ရေတခွန် ပန်ချီပုံများ ဖန်တီးထားကာ အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် စိတ်ထဲလန်းဆန်းကြည်နူးသွားရသည်မှာ အသေချာပင်။မြသွေးချယ်မှာ မှန်တင်ခုံဘေး ရေခဲသေတ္တာအတွင်းမှ အချိုရည်တစ်ဗူးယူသောက်ကာ ဘဲဥပုံဆိုဖာခုံကြီးပေါ်ထိုင်လိုက်စဉ် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ” ဒေါက် … ဒေါက် “ ” ဦးစိုင်းလား … တံခါးလော့ချမထားပါဘူး ဝင်ခဲ့လေ “ ” နီကီကြီး လာပို့တာ ချယ်လေးရေ … လာပြီ “ စကားသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်လာပြီး ဦးစိုင်းမှာ နီကီလည်ပတ်မှ သံကြိုးအားဖြုတ်ပေးပြီး တံခါးပြန်ပိတ်ပေးကာ အောက်ထပ်ပြန်ဆင်း သွားတော့သည်။

” ဟော့ … သားလေး … လာလာ မာမီဆီ “ ” ဝု … ဝု အီ အီ အီ “ နီကီမှာ လည်ဆံမွေး ဖွားဖွားကြီးအား ခါရင်း အမှီးလေးနံ့ကာ မြသွေးချယ်ဆီ တအီအီနှင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ၂ညအိပ် ၃ရက်ခရီး အလည်ပတ်သွားက ခုမှ ပြန်ရောက်သဖြင့် နီကီမှာလည်း မြသွေးချယ်ကို လွမ်းနေသည်ပုံပင်။ဆိုဖာခုံပေါ်ထိုင်နေသော မြသွေးချယ်ပုခုံးပေါ် လက်နှစ်ဖက်မြောက်တင်ကာ မျက်နှာ အနှံ့ လျှာရဲရဲကြီးဖြင့် ယက်ပေးနေသည်။ ” အံမယ် … သားလေးက … မင်း မာမီကို ရောက်တာနဲ့ ချွဲပြီပေါ့ “ ဦးကျော်ဇောမှာ မြသွေးချယ်ပုခုံးပေါ် လက်နှစ်ဖက်တင်ရင်း မျက်နှာအားလျှာဖြင့်ရက်နေသော ဂျာမာန်သိုးထိန်းခွေးကြီးအားလှမ်းပြောပြီး မြသွေးချယ်တို့ဘေး ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။ထိုစဉ် နီကီမှာ မြသွေးချယ်ပုခုံးပေါ်လက်နှစ်ဖက် တင်ထားရာမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြန်ချကာ မြသွေးချယ် ဂါဝန်ထဲ ခေါင်းတိုးလိုက်တော့သည်။

” ခ်ခ် … ကြည့်ကြည့် … မောင် … သားလေး ဆာနေရှာပြီ နေမှာ “ ” ဟုတ်တယ် … ချယ်ရေ … ပေါင်လေး ဖြဲပေးလိုက်ပါကွာ “ မြသွေးချယ်မှာ ဂါဝန်အတိုဝတ်ထားသည်မို့ သူမပေါင်လေး ဟပေးလိုက်ရာ နီကီမှာ ပေါင်ဂွထဲထိ ခေါင်းတိုးကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးအား နှာခေါင်းဖြင့် တချက်နမ်းကာ လျှာဖြင့် ထိုးယက်နေတော့သည်။ ” အားဟားးး … သားလေးရယ် … ချစ်လိုက်တာ … တော်တော်တတ်နေပါလားကွာ “ ဒီလိုဖြစ်အောင်လည်း သူမကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးထားခဲ့သည်။အစပိုင်းတွင် သူမစောက်ပတ်လေးအား နို့ဆီလောင်းကာ ယက်ခိုင်းခဲ့သည်။တဖြည်းဖြည်း နို့ဆီနဲနဲလေးသာ သုတ်ပြီးယက်ခိုင်းရင်း စောက်ရည်ကြည်များကိုပါ နီကီ ကြိုက်နှစ်သက်သွားရသည်။မျိုးရိုးဗီဇ မြင့်ခွေးမျိုးမို့ တတ်သိနားလည် နေတော့သည်။ခုလည်း မြသွေးချယ် ပေါင်ကြားထဲ စောက်ရည်မထွက်မချင်း တပြတ်ပြတ်နှင့် ထိုးယက်နေရာ မြသွေးချယ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ထောက်ထားသေား ခြေဖျားလေးများ ကုတ်ထားရတော့သည်။ဦးကျော်ဇောမှာလည်း နီကီကြီးအား စောက်ပတ်အယက်ခံနေသော ဇနီးဖြစ်သူအား ဘေးမှ ကြည့်ရင်း ကာမစိတ်များ ထကြွလာရသည်။

ဂါဝန်အတို အောက်နားစလေးအား လှန်ကြည့်ရာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ အတွင်းခံဂွကြားလေးမှာ အရည်များရွှဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြန်သည်။ ” အားးး … မောင်ရယ် … သားလေးက ဒီတခါ တော်တော်ကို ဆာနေတာ မရပ်တော့ဘူး … ချယ်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ “ ” အင်းပါ ချယ်ရယ် … အတွင်းခံ ချွတ်ပေးလိုက်ပါ့လား “ ” ချွတ်တာနဲ့ … အရည်တွေ တန်းထွက်မယ် ထင်တယ် မောင် “ ” အာ ကွာ … ချယ်လေးရယ် “ ဦးကျော်ဇောမှာ ဇနီးဖြစ်သူ စကားကြောင့် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်ကာ နို့အုံလေးများအား ဆုပ်ကိုင်ညှစ်ပေးလိုက်မိသည်။ ” အားးး ရှီးးး … ညှစ်ပေး မောင် … နာနာလေး ညှစ်ထားပေးနော် “

” မထူးပါဘူး ချယ်ရာ … ဘောင်ဘီးလေး ချွတ်ပေးလိုက်တော့ကွာ မောင်လည်း ချယ်ပြီးတာလေး ကြည့်ချင်နေပြီ “ ” အာ … မောင်ကလည်း … ဒါဆို နီကီခေါင်းကို ဖမ်းထိန်းထားပေး “ ဦးကျော်ဇောမှ နီကီခေါင်းအား ဖိကိုင်ကာ နောက်သို့တွန်းထားချိန် မြသွေးချယ်မှာ ဖင်လေးကြွကာ စောက်ရည်ရွှဲနေသော အတွင်းခံလေးအား ခပ်မြန်မြန်ချွတ်ချလိုက်တော့သည်။ဘောင်းဘီကျွတ်သွားသည်နှင့် စောက်မွှေးရိတ်ထားသော မြသွေးချယ်အဖုတ်လေးမှာ ပန်းရောင်သန်းနေပြီး ဖေါင်းကြွနေကာ စောက်ခေါင်းလေးထဲမှာ အရည်ကြည်လေးများ ဖင်ကြားထဲစီးဝင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ” ရပြီ မောင် … သားလေးကို ယက်ခိုင်းလိုက်တော့ “ နီကီမှာ ဦးကျော်ဇော လက်က လွတ်ပေးသည်နှင့် မြသွေးချယ်စောက်ပတ်လေးအား အငမ်းမရ ပြန်ယက်နေတော့သည်။

ဒီတကြိမ် စောက်ပတ်လေးနှင့် ဒါရိုက်ထိတွေ့ခွင့်ရသဖြင့် စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ စီးကျလာသော အရည်ကြည်လေးများအားဖိယက်တော့သည်။မြသွေးချယ်မှာလည်း ဦးကျော်ဇော လည်ပင်းအား ဆွဲပြီး နူတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်ကာ နီကီ၏ လျှာဒဏ်ကို ကြိတ်မှိတ်ခံနေရတော့သည်။စောက်ရည်များထွက်လေ နီကီမှာ စောက်ခေါင်းပေါက်လေးအားထိုးထိုးယက်နေသဖြင့် နီကီ၏ နှာခေါင်းထိပ်နှင့် မြသွေးချယ်စောက်စိလေး ဒက်ကနဲ့ဒက်ကနဲ့ ထိုးမိရာ ပေါင်သားလေးများ တဇပ်ဇပ်တုန်လာပြီး မြသွေးချယ်မှာ စောက်ရည်များ ထောင်ပန်းနေရတော့သည်။ ” အားးးး းးးးး … သားလေးရယ် … ကောင်းလိုက်တာ … ထွက် ထွက် … ထွက်ပြီ … သားရဲ့ … အမလေးးးး ကွာ “ အသံကျယ်လောင်စွာညည်းရင်း နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်နေသော ဦးကျော်ဇော အောက်နူတ်ခမ်းအား ဖိကိုက်ပစ်တော့သည်။

နီကီကြီးမှာ စောက်ရည်များပြောင်စင်သည်အထိယက်ပေးနေသဖြင့် မြသွေးချယ်မှာ အစိလေးကျင်လာကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းအား စိရင်း နီကီခေါင်းအား တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။သူမခင်ပွန်းအောက်နူတ်ခမ်းအား ဖိကိုက်ထားသည်ကို ခွာ၍ နီကီကြီးအား စကားလှည့်ပြောနေတော့သည်။ ” သားလေး … မာမီပြီးပြီလေ … ခဏ နားဦးနော် … လိမ္မာပါတယ် သားက “ နီကီခေါင်းအား ပွတ်သပ်ပေးကာ စကားပြောနေလိုက်သည်။သို့သော် နီကီကြီးမှာ ရုတ်တရက် သူမပုခုံးပေါ်မျက်နှာချင်းဆိုင် လက်နှစ်ဖက်တင်လိုက်ပြီး သူမမျက်နှာအား ယက်ပေးရာ နီကီနူတ်သီးမှ စောက်ရည်နံ့ငြီစို့စို့လေး ရရှိနေရသည်။

ပုခုံးပေါ်လက်တင်ထားလျက် ဆိုဖာခုံတွင် ပေါင်လေး စိကာထိုင်နေသော သူမ ဒူးခေါင်းအတွင်းဘက် ကြားအား နီကီမှာ သူ့လီးထိပ်လေးနှင်စမ်းထိုးက ဖင်လေးကျူံ့နေအောင် လိုးတော့သည်။ ” သားလေးက လုပ်ချင်တာထင်တယ် မောင်ရယ် “ ” မောင်လည်း လိုးချင်တာပေါ့ ချယ်ရာ “ ” ဟွန့် မောင်နော် … သားလေးနဲ့ ပြိုင်ပြီး မနာလိုနေတာ “ ” တကယ်ပါ ချယ်ရဲ့ … ဒီမှာ “ ဦးကျော်ဇောမှာ စီးပွားရေးလိုင်းဘက် အောင်မြင်သလောက် အိမ်ထောင်ရေးသုခလိုင်းဘက် အားနည်းနေရသည်။

လီးမှာလုံးပတ်သေးသည်အပြင် အရှည်မှာ ၅လက္မခန့်သာရှိသည်။ရာဂစိတ်ကြီးသော မြသွေးချယ်၏ ကာမဆန္ဒများအား မဖြည့်စီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ” ဟယ် … မောင့်ဟာလေးက ထောင်နေပြီပေါ့ “ ” ဟုတ်တယ် ချယ်ရယ် … လုပ်ကွာ ကုတင်ပေါ်သွားရအောင် “ ” အင်းပါ … ခဏ နေပါဦး မောင်ရယ် … သားလေးက ချယ့် ဒူးခေါင်းကြားထဲ လိုးနေရှာတာ “ ” ဒီလို လုပ်ကွာ ချယ်ကလည်း မောင်လိုးနေတဲ့အချိန် သားလေးကို ချယ့်လက်လေးနဲ့ လုပ်ပေးလိုက်လေ “ ” မယ့်လေး … အဲလောက်ဖြစ်နေလည်း … လာ “ မြသွေးချယ်မှာ သူမဒူးခေါင်းကြားလေးအား မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုးနေသော နီကီအား ချိုင်းမှပွေ့ချီကာ ကုတင်ဘက် လျှောက်သွားတော့သည်။

ကုတင်ပေါ်ရောက်သည်နှင့် နီကီအားကုတင်ပေါ်ပြီး ဂါဝန် အတိုလေးအား ချွတ်ကာ ပက်လက်လှန်လိုက်တော့သည်။ဦးကျော်ဇောမှာ ကပ်လိုက်လာရင်း ကုတင်ပေါ်မတက်ခင် သူဝတ်ထားသော ဘောင်းဘီအား ချွတ်ကာ မြသွေးချယ် ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက်နေရာယူလိုက်တော့သည်။နီကီကြီးမှာ မြသွေးချယ်ဒူးခေါင်းအား ညှောင့်ထားသဖြင့် လီးအရည်ပြားနီတာရဲကြီးမှာ အပြင်ထွက်နေတော့သည်။နူတ်သီးမှ တဟဲဟဲ မြည်နေကာ မြသွေးချယ်အား ဒူးထောက်လိုးနေသော ဦးကျော်ဇောအား ကြည့်လိုက် ဘေးပတ်ပတ်လည်အားကြည့်လိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။

မြသွေးချယ်မှာ သူမခေါင်းရင်းဘက် နီကီပေါင်အားဆွဲကာ လီးအရည်ပြားနီတာရဲကြီးအား သူမလက်ကလေးများဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တော့သည်။ချက်ခြင်း တဟဲဟဲ အသံများ ဆူညံကာ နီကီခါးမှာ ညွတ်ကြလာရသည်။မြသွေးချယ် လက်လေးအား အားမလို အားမရ လိုးနေရင်း ခေါင်းက ကိုယ်လုံးလေးမှဝိုက်ပြီး ဗိုက်အောက်ဝင်ကာ သူ့လီးထိပ်လေးအား လျှာဖြင့် လှမ်းယက်နေတော့သည်။မြသွေးချယ်မှာလည်း လင်ဖြစ်သူလီးထက် လုံးပတ်ရော အရှည်ရော သာသော နီကီ၏ လီးကြီးအား ဂွင်းတိုက်ပေးရင်း ရမ္မက်စိတ်များ ပြန်လည် ထကြွလာတော့သည်။

” မောင် … သားလေး လီးကြီး ကြည့်ပါဦး … တဖြည်းဖြည်း ထွားလာလိုက်တာ … မောင်ထက် ကြီးလာပြီ “ ဦးကျော်ဇောမှာ မြသွေးချယ် အဖုတ်လေး လိုးနေရာမှ လှမ်းကြည့်ရာ အမှန်တကယ်ပင် နီကီ လီးကြီးမှာ သူ့ထက် သာလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ဇနီးဖြစ်သူမှ သူ့လီးသည် ခွေးလီးလောက်ပင် မရှိကြောင်းပြောသဖြင့် စိတ်ထဲတမျိုးကြီး ခံစားရကာ လိုးချက်များ မြန်လာတော့သည်။သို့သော် မြသွေးချယ်မှာ အားမရသဖြင့် ဦးကျောဇောအား ပက်လက်လှန် လှဲခိုင်းလိုက်သည်။ခါးပေါ်တက်ခွကာ လီးအား စောက်ပတ်လေးထဲ သွင်းပြီး သူမခန္ဓာကိုယ်ရှေ့ပိုင်းအား ဦးကျောဇော ရင်ဘတ်ပေါ်မှောက်ချရင်း ဖင်လေးအား ကော့ပစ်လိုက်သည်။

” သားလေး … လာလာ … မာမီဖင်ပေါ်ခွလိုက် “ မြသွေးချယ်မှာ သူမဖင်ကြီးအား ပုတ်ပြရင်း နီကီကြီးအား ခေါ်လိုက်တော့သည်။နီကီကြီးမှာ မြသွေးချယ် စကားအဆုံး ပက်လက်လှန်လှဲနေသော ဦးကျော်ဇော ပေါင်ကြား တအီအီနှင့် တိုးဝင်လာတော့သည်။မြသွေးချယ် ခါးသေးလေးအား ရှေ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲချိတ်ကာ ခါးလေးညွတ်ပြီး တဇပ်ဇပ်လိုးတော့သည်။သို့သော် နီကီ၏ လီးထိပ်မှာ မြသွေးချယ်အဖုတ်ထဲ ဦးကျော်ဇောလီးဝင်နေသဖြင့် ပိတ်ထားသလိုဖြစ်ကာ ဘေးပတ်ပတ်လည်အား စမ်းထိုးနေတော့သည်။ ” သားလေးရာ … မာမီ အဖုတ်က မင်းဒယ်ဒီသွင်းထားတာလေ … သားလေးလီးက မာမီ့ဖင်ပဲ လိုးလို့ရတော့မှာ “ နီကီလီးကြီးအား လက်နောက်ပြန်ကိုင်ရင်း သူမ ဖင်ပေါက်လေးထဲ တေ့ပေးလိုက်ရာ နီကီမှာ တဇပ်ဇပ်လိုးနေသဖြင့် ဖင်ပေါက်ထဲမဝင်ပဲ ဖင်သား တဝှိုက်နှင့် ပေါင်ခြံများကိုသာ ထိုးမိတော့သည်။

ဦးကျော်ဇောမှာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ လင်ရော မွေးထားသောခွေးရော တပြိုင်ထဲ အလိုးခံချင်ကာ ကာမမီးတောက်လောင်နေသည့်ပုံစံအားကြည့်ရင်း လရည်များထွက်ကုန်တော့သည်။ ” အာ … မောင်ကလည်း … သားလေးလီးတောင် ချယ့်ဖင်ထဲ မဝင်သေးဘူး … လုပ်ပြီကွာ ဟွန့် “ မြသွေးချယ်မှာ နီကီလီးကြီးအား သူမဖင်ထဲဝင်ရန် ကြိုးစားနေချိန် စောက်ခေါင်းထဲ ပူကနဲ့ခံစားမိသဖြင့် လင်ဖြစ်သူ ပြီးသွားမှန်း သိရှိကာ ပြောနေတော့သည်။တဆက်ထဲ သူမဖင်အားကြွကာ နံရံကပ်ထားသော ကုတင်ခေါင်းရင်းဘက် တိုးကပ်ရင်း နံရံအားကျောကပ်ကာ ပေါင်သားဖွေးဖွေးလေးအား ဖြဲထားလိုက်တော့သည်။

” လာ … သားလေး … မာမီ့ဟာလေး ယက်ပေးပါဦးကွာ “ စကားသံဆုံးသည်နှင့် နီကီမှာ အမှီးလေးနံ့ရင်း မြသွေးချယ်ဖြဲထားသော ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းတိုးကာ စောက်ပတ်လေးအား တပြတ်ပြတ် ယက်ပေးတော့သည်။မြသွေးချယ်မှာ တဟင်းဟင်းညည်းရင်း ဦးကျော်ဇော လရည်များပါ ညှစ်ထုတ်နေမိသည်။နီကီကြီးမှာ စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ ထွက်ကျလာသော အကျိအချွဲများ ပြောင်စင်အောင် ယက်ပေးနေရာ မြသွေးချယ်မှာ ဒုတိယအကြိမ် စောက်ရည်များပန်းထွက်ကာ ခါးလေး ကော့ကော့ထိုးရင်း နီကီခေါင်းလေးအား ခပ်တင်းတင်း ဆွဲညှစ်မိရပြန်သည်။စောက်ရည်ကုန်သည်နှင့် ချက်ချင်းကုန်းထကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လေးဖက်ထောက်ရင်း သူမခန္ဓာကိုယ်ရှေ့ပိုင်းအား အိပ်ယာခင်းဖြင့်ကပ်ထားလိုက်တော့သည်။နီကီကြီးမှာ ဒီတကြိမ် ခေါ်စရာ မလိုတော့ပေ။ကိုယ်လုံးရှေ့ပိုင်းမှာ အိပ်ယာခင်ဖြင့်ကပ်ကာ ဖင်ဗူးတောင်း ထောင်ပေးသလို ဖြစ်နေသော မြသွေးချယ်၏ ခါးလေးအား ခွကာ တဟဲဟဲဖြင့် လိုးတော့သည်။

” အ … သားလေးရာ … လိုးတတ်လိုက်တာ … အင့်ဟာ “ မြသွေးချယ်မှာ ဖင်ကြီးအား နောက်သို့ပစ်ကော့ရင်း သူမစောက်ပတ်လေးထဲ ဝင်လာသော နီကီကြီး၏ လီးအရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝလေး ခံစားနေလိုက်သည်။တဖြည်းဖြည်း သူမကျော်ပြင်ပေါ် နီကီကြီး၏ နူတ်သီးမှ သွားရည်များကျလာကာ စောက်ခေါင်းတွင်း သေးပန်းသလို သုတ်ရည်များဝင်လာသည်ကို ခံစားသိရှိလိုက်ရပြန်သည်။သုတ်ရည်များကုန်မှ နီကီကြီးမှာ မြသွေးချယ်ခါးအား ချိတ်ထားသော ရှေ့လက်နှစ်ဖက်အား ဘေးသို့လွဲချကာ အမောဖြည်နေလိုက်သည်။

နီကီသုတ်ရည်ထွက်ချိန် လီးတန်အနောက်မှ ဘုလုံးကြီးမှာ မြသွေးချယ်စောက်ခေါင်းထဲဝင်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းလီးအား ပြန်မထုတ်နိုင်ပဲ တအီအီဖြင့် ညည်းနေရှာသည်။ ” မောင်ရေ … သားလေး လီးကြီး ထုတ်ပေးပါဦး သူ့ဟာသူဆို ကြာနေလိမ့်မယ် “ ဘေးမှ တချိန်လုံး လှဲကြည့်နေသော ဦးကျော်ဇောမှာ ဇနီးသည် အသံကြားမှ သတိဝင်လာပြီး နီကီလီးကြီးအား ခါးမှဆွဲကာ ထုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။ အီကနဲ့ သံရှည်ညည်းရင်း နီကီကြီးမှာ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ဝတ်ကာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်……ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

ဆာနေရော့ပေါ့

” ကျွီ … ပွမ်ပွမ်…ပွမ်ပွမ် “ ” ဦးစိုင်းလုံ … တံခါးလာဖွင့်ပါဦး “ ” လာပြီ လာပြီ ဆရာ “ စကားသံနှင့် အတူ ခြံဝင်းအတွင်း လေးထပ်တိုက်ကြီးရှေ့ဘယ်ဘက်ပန်းခြံလေးထဲ အလုပ်ရှုပ်နေသော အသက်၆၀ခန့် လူကြီးတဦးပြေးထွက်လာပြီး ခြံတံခါး လာဖွင့်ပေးလိုက်သည်။အနက်ရောင်ဇိမ်ခံကားကြီးမှာ ခြံထဲ မောင်းဝင်လာရင်း တိုက်ကြီး၏ ဆင်ဝင်အောက်၌ ထိုးရပ်လိုက်သည်။ကားရပ်ပြီး ခဏအတွင်း ဦးစိုင်းမှာ ကားနားရောက်ရှိနေတော့သည်။အသက်ကြီးပေမယ့် ကျမ်မာရေးလိုက်စားသဖြင့် အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် ခန္ဓာကိုယ် ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နှင့် ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။

ဤတိုက်ကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော လူယုံ ခြံစောင့်ကြီးဖြစ်သည်။ဦးစိုင်းလုံ ကားနားအရောက် ကားပေါ်မှ ခြေသလုံးဖြူဖြူတုတ်တုတ်လေးတဖက်ထွက်လာပြီး အသက်၄၀အရွယ် မိန်းမချောတစ်ယောက်ဆင်းလာတော့သည်။ ” ချယ်လေး … မင်္ဂလာပါ “ ” ဟုတ် … ဦးစိုင်း … မင်္ဂလာပါရှင့် “ ဦးစိုင်းလုံ၏ ဆရာကတော်လေး ဒေါ်မြသွေးချယ်ပါ။ဂုဏ်သိက္ခာအရ ဒေါ်တပ်ခေါ်ရပေမယ့်…မျက်ခုံးထူထူ မျက်တောင်ကော့ကော့လေးတွေရယ် နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးရယ် နှာတံချွန်ချွန်လေးက တခါမြင်ဖူးရုံနဲ့ တသက်မမေ့နိုင်တဲ့ ရုပ်ရည်မျိုးပါ။ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် သူမမျက်နာလေးက အပစ်ကင်းစင်ပြီး ရှိရှင်းစွဲအသက်ထက် နုနယ်နေတဲ့ အလှတရားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်။

ရင်သားထွားထွား အကျင်္ ီကိုယ်ကျပ်နှင့် ဒူးဖုံးဂါဝန်အတိုလေးအောက်ကဝိုင်းစက်ကော့ထွက်တဲ့ဖင်သားအိအိလေး ထိနေသော ဆံနွယ်တွေကို တချက်ရမ်းရင်း ဦးစိုင်းလုံအား ပြန်လည်နုတ်ဆက်နေသည်။ ” ဆရာ ပစ္စည်းတွေ ချရတော့မလား “ ” ဟုတ် ဦးစိုင်လုံ … ကျနော်တို့ လင်မယား အဝတ်တွေပဲ ဘာမှတော့ မပါဘူး … အဲ ခင်ဗျားဖို့ ဝိုင်တွေတော့ ပါတယ်ဗျ … ဟဲဟဲ “ ဒေါ်မြသွေးချယ်ရဲ့ ခင်ပွန်း ဦးကျော်ဇောမှ ကားပေါ်မှဆင်းရင်း ဆွေမျိုးလို ဖြစ်နေသော ဦးစိုင်းလုံအား ရယ်ရယ်မောမော ပြောဆိုနေတော့သည်။ဦးကျော်ဇောမှာ ဒေါ်မြသွေးချယ်ထက် ၂နှစ်ခန့်ကြီးပြီး အသားညိုညို ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် လူချောစာရင်းဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ယခုအခါ အသက်၄၂နှစ်ထဲဝင်လာခဲပြီ း မြန်မာပြည်၏ ထိပ်တန်းစီးပွားရေးပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။

ကျောက်လုပ်ငန်းအား အဓိက ထားလုပ်ကိုင်ရင်း မိုးကုတ်သို့အသွား လမ်းတွေ ဒမြတိုက်ခံရစဉ် ဦးစိုင်းလုံမှ ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် သူနေထိုင်သော မြို့သို့ ခေါ်လာကာ လူယုံသဘော မွေးထားလိုက်တော့သည်။ဦးစိုင်းလုံရောက်ပြီး ၅နှစ်အကြာမှ မိုးကုတ်မြို့ရွှေဆိုင်ပိုင်ရှင်၏သမီး မြသွေးချယ်နှင့်တွေ့ကာ အိမ်ထောင်ပြုဖြစ်တော့သည်။ ” ဦးစိုင်း … နီကီကြီးကို သမီးအခန်းထဲ ခဏနေ လာပို့ပေးပါနော် “ ” အေးအေး ချယ်လေး လာပို့ပေးပါ့မယ် ခုနကမှ ဦးစိုင်းနဲ့ လမ်းလျှောက်ထွက်ရင်း ရေချိုးပေးထားတာ “ နီကီဆိုတာက ဂျာမာန်သိုးထိန်းခွေးမျိုးဖြစ်ပြီး ဦးကျောဇောတို့၏ လေးနှစ်မြှောက် မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်တွင် မိတ်ဆွေတစ်ဦးမှ ကလေးမရသော ဒေါ်မြသွေးချယ်တို့ ဇနီးမောင်နှံအတွက် နိုင်ငံခြားမှ မှာယူကာ လက်ဆောင်ပေးထားသော ခွေးကြီးဖြစ်သည်။ရောက်ကာစ မြန်မာပြည်ရာသီဥတုနှင့် မကိုက်ညီသဖြင့် ခဏတိုင်းဆေးကုခဲ့ရသည်။လေးလကျော်နောက်ပိုင်း ကျမ်းမာရေးပြန်ကောင်းလာကာ ခုဆို တစ်နှစ်ကျော်ပြီမို့ မတ်တပ်ရပ်လျင် လူတရပ်နီးပါး အမြင့်ရှိသည်။

သခင့်စကား နားလည်လွယ်ပြီး အမိန့်နာခံတတ်လေသည်။အထူးသဖြင့် နီကီကြီးမှာ ဒေါ်မြသွေးချယ် အပေါ်တွင် သံယောစဉ် ကြီးမားလှသည်။ ” ဦးစိုင်းရေ … ကားရေဆေးပြီး တခါတည်း ခြံတံခါး သော့ခတ်လိုက်တော့ဗျာ … ရော့ ကားသော့ “ ဦးကျော်ဇောမှာ ကားသော့ပေးပြီး ဇနီးဖြစ်သူနောက်မှ လိုက်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ တက်ခဲ့လိုက်သည်။လေးထပ်တိုက်ဆိုပေမယ့် ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ်သာ အသုံးပြုပြီး တတိယထပ်မှာ အိမ်ပါတီပွဲကျင်းပချိန်နှင့် ဒေါ်မြသွေးချယ်အတွက် သီးသန့်ပွဲလေးများ အတွက်သာ အသုံးပြုသည်။စတုတ္ထထပ်တွင် ရေကူးကန်အသေးစားလေးနှင့် နွေရာသီ အိမ်တွင်အပန်းဖြေရန် စီစဉ်ထားရှိသည်။အိမ်၏ ဒုတိယထပ် ဦးကျော်ဇောတို့ အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့် မြသွေးချယ်မှာ အခန်းတံခါးများဖွင့်ကာ လိုက်ကာများ ဘေးသို့ ဆွဲကပ်လိုက်သည်။ပြတင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်လာသော လေနုအေးလေးနှင့် နေရောင်ခြည်ကြောင့် အခန်းတွင်း အလင်းရောင်ရရှိကာ အနံ့သက်လေးများ ကင်းစင်သွားတော့သည်။

လှပအိစက်သော မွေ့ယာကုတင်ကြီးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဘဲဥပုံ ဆိုဖာခုံကြီးရှိပြီး ဆိုဖာခုံရှေ့တွင် ကျွန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲခုံတစ်လုံးရှိလေသည်။ဆိုဖာခုံကြီး နှင့် ကုတင်ကြားတွင် မှန်တင်ခုံအဝိုင်းကြီးရှိပြီး နောက်ကျောဖက်တွင် နံရံကပ် ရေတခွန် ပန်ချီပုံများ ဖန်တီးထားကာ အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် စိတ်ထဲလန်းဆန်းကြည်နူးသွားရသည်မှာ အသေချာပင်။မြသွေးချယ်မှာ မှန်တင်ခုံဘေး ရေခဲသေတ္တာအတွင်းမှ အချိုရည်တစ်ဗူးယူသောက်ကာ ဘဲဥပုံဆိုဖာခုံကြီးပေါ်ထိုင်လိုက်စဉ် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ” ဒေါက် … ဒေါက် “ ” ဦးစိုင်းလား … တံခါးလော့ချမထားပါဘူး ဝင်ခဲ့လေ “ ” နီကီကြီး လာပို့တာ ချယ်လေးရေ … လာပြီ “ စကားသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်လာပြီး ဦးစိုင်းမှာ နီကီလည်ပတ်မှ သံကြိုးအားဖြုတ်ပေးပြီး တံခါးပြန်ပိတ်ပေးကာ အောက်ထပ်ပြန်ဆင်း သွားတော့သည်။

” ဟော့ … သားလေး … လာလာ မာမီဆီ “ ” ဝု … ဝု အီ အီ အီ “ နီကီမှာ လည်ဆံမွေး ဖွားဖွားကြီးအား ခါရင်း အမှီးလေးနံ့ကာ မြသွေးချယ်ဆီ တအီအီနှင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ၂ညအိပ် ၃ရက်ခရီး အလည်ပတ်သွားက ခုမှ ပြန်ရောက်သဖြင့် နီကီမှာလည်း မြသွေးချယ်ကို လွမ်းနေသည်ပုံပင်။ဆိုဖာခုံပေါ်ထိုင်နေသော မြသွေးချယ်ပုခုံးပေါ် လက်နှစ်ဖက်မြောက်တင်ကာ မျက်နှာ အနှံ့ လျှာရဲရဲကြီးဖြင့် ယက်ပေးနေသည်။ ” အံမယ် … သားလေးက … မင်း မာမီကို ရောက်တာနဲ့ ချွဲပြီပေါ့ “ ဦးကျော်ဇောမှာ မြသွေးချယ်ပုခုံးပေါ် လက်နှစ်ဖက်တင်ရင်း မျက်နှာအားလျှာဖြင့်ရက်နေသော ဂျာမာန်သိုးထိန်းခွေးကြီးအားလှမ်းပြောပြီး မြသွေးချယ်တို့ဘေး ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။ထိုစဉ် နီကီမှာ မြသွေးချယ်ပုခုံးပေါ်လက်နှစ်ဖက် တင်ထားရာမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြန်ချကာ မြသွေးချယ် ဂါဝန်ထဲ ခေါင်းတိုးလိုက်တော့သည်။

” ခ်ခ် … ကြည့်ကြည့် … မောင် … သားလေး ဆာနေရှာပြီ နေမှာ “ ” ဟုတ်တယ် … ချယ်ရေ … ပေါင်လေး ဖြဲပေးလိုက်ပါကွာ “ မြသွေးချယ်မှာ ဂါဝန်အတိုဝတ်ထားသည်မို့ သူမပေါင်လေး ဟပေးလိုက်ရာ နီကီမှာ ပေါင်ဂွထဲထိ ခေါင်းတိုးကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးအား နှာခေါင်းဖြင့် တချက်နမ်းကာ လျှာဖြင့် ထိုးယက်နေတော့သည်။ ” အားဟားးး … သားလေးရယ် … ချစ်လိုက်တာ … တော်တော်တတ်နေပါလားကွာ “ ဒီလိုဖြစ်အောင်လည်း သူမကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးထားခဲ့သည်။အစပိုင်းတွင် သူမစောက်ပတ်လေးအား နို့ဆီလောင်းကာ ယက်ခိုင်းခဲ့သည်။တဖြည်းဖြည်း နို့ဆီနဲနဲလေးသာ သုတ်ပြီးယက်ခိုင်းရင်း စောက်ရည်ကြည်များကိုပါ နီကီ ကြိုက်နှစ်သက်သွားရသည်။မျိုးရိုးဗီဇ မြင့်ခွေးမျိုးမို့ တတ်သိနားလည် နေတော့သည်။ခုလည်း မြသွေးချယ် ပေါင်ကြားထဲ စောက်ရည်မထွက်မချင်း တပြတ်ပြတ်နှင့် ထိုးယက်နေရာ မြသွေးချယ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ထောက်ထားသေား ခြေဖျားလေးများ ကုတ်ထားရတော့သည်။ဦးကျော်ဇောမှာလည်း နီကီကြီးအား စောက်ပတ်အယက်ခံနေသော ဇနီးဖြစ်သူအား ဘေးမှ ကြည့်ရင်း ကာမစိတ်များ ထကြွလာရသည်။

ဂါဝန်အတို အောက်နားစလေးအား လှန်ကြည့်ရာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ အတွင်းခံဂွကြားလေးမှာ အရည်များရွှဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြန်သည်။ ” အားးး … မောင်ရယ် … သားလေးက ဒီတခါ တော်တော်ကို ဆာနေတာ မရပ်တော့ဘူး … ချယ်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူးကွာ “ ” အင်းပါ ချယ်ရယ် … အတွင်းခံ ချွတ်ပေးလိုက်ပါ့လား “ ” ချွတ်တာနဲ့ … အရည်တွေ တန်းထွက်မယ် ထင်တယ် မောင် “ ” အာ ကွာ … ချယ်လေးရယ် “ ဦးကျော်ဇောမှာ ဇနီးဖြစ်သူ စကားကြောင့် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်ကာ နို့အုံလေးများအား ဆုပ်ကိုင်ညှစ်ပေးလိုက်မိသည်။ ” အားးး ရှီးးး … ညှစ်ပေး မောင် … နာနာလေး ညှစ်ထားပေးနော် “

” မထူးပါဘူး ချယ်ရာ … ဘောင်ဘီးလေး ချွတ်ပေးလိုက်တော့ကွာ မောင်လည်း ချယ်ပြီးတာလေး ကြည့်ချင်နေပြီ “ ” အာ … မောင်ကလည်း … ဒါဆို နီကီခေါင်းကို ဖမ်းထိန်းထားပေး “ ဦးကျော်ဇောမှ နီကီခေါင်းအား ဖိကိုင်ကာ နောက်သို့တွန်းထားချိန် မြသွေးချယ်မှာ ဖင်လေးကြွကာ စောက်ရည်ရွှဲနေသော အတွင်းခံလေးအား ခပ်မြန်မြန်ချွတ်ချလိုက်တော့သည်။ဘောင်းဘီကျွတ်သွားသည်နှင့် စောက်မွှေးရိတ်ထားသော မြသွေးချယ်အဖုတ်လေးမှာ ပန်းရောင်သန်းနေပြီး ဖေါင်းကြွနေကာ စောက်ခေါင်းလေးထဲမှာ အရည်ကြည်လေးများ ဖင်ကြားထဲစီးဝင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ” ရပြီ မောင် … သားလေးကို ယက်ခိုင်းလိုက်တော့ “ နီကီမှာ ဦးကျော်ဇော လက်က လွတ်ပေးသည်နှင့် မြသွေးချယ်စောက်ပတ်လေးအား အငမ်းမရ ပြန်ယက်နေတော့သည်။

ဒီတကြိမ် စောက်ပတ်လေးနှင့် ဒါရိုက်ထိတွေ့ခွင့်ရသဖြင့် စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ စီးကျလာသော အရည်ကြည်လေးများအားဖိယက်တော့သည်။မြသွေးချယ်မှာလည်း ဦးကျော်ဇော လည်ပင်းအား ဆွဲပြီး နူတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်ကာ နီကီ၏ လျှာဒဏ်ကို ကြိတ်မှိတ်ခံနေရတော့သည်။စောက်ရည်များထွက်လေ နီကီမှာ စောက်ခေါင်းပေါက်လေးအားထိုးထိုးယက်နေသဖြင့် နီကီ၏ နှာခေါင်းထိပ်နှင့် မြသွေးချယ်စောက်စိလေး ဒက်ကနဲ့ဒက်ကနဲ့ ထိုးမိရာ ပေါင်သားလေးများ တဇပ်ဇပ်တုန်လာပြီး မြသွေးချယ်မှာ စောက်ရည်များ ထောင်ပန်းနေရတော့သည်။ ” အားးးး းးးးး … သားလေးရယ် … ကောင်းလိုက်တာ … ထွက် ထွက် … ထွက်ပြီ … သားရဲ့ … အမလေးးးး ကွာ “ အသံကျယ်လောင်စွာညည်းရင်း နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်နေသော ဦးကျော်ဇော အောက်နူတ်ခမ်းအား ဖိကိုက်ပစ်တော့သည်။

နီကီကြီးမှာ စောက်ရည်များပြောင်စင်သည်အထိယက်ပေးနေသဖြင့် မြသွေးချယ်မှာ အစိလေးကျင်လာကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းအား စိရင်း နီကီခေါင်းအား တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။သူမခင်ပွန်းအောက်နူတ်ခမ်းအား ဖိကိုက်ထားသည်ကို ခွာ၍ နီကီကြီးအား စကားလှည့်ပြောနေတော့သည်။ ” သားလေး … မာမီပြီးပြီလေ … ခဏ နားဦးနော် … လိမ္မာပါတယ် သားက “ နီကီခေါင်းအား ပွတ်သပ်ပေးကာ စကားပြောနေလိုက်သည်။သို့သော် နီကီကြီးမှာ ရုတ်တရက် သူမပုခုံးပေါ်မျက်နှာချင်းဆိုင် လက်နှစ်ဖက်တင်လိုက်ပြီး သူမမျက်နှာအား ယက်ပေးရာ နီကီနူတ်သီးမှ စောက်ရည်နံ့ငြီစို့စို့လေး ရရှိနေရသည်။

ပုခုံးပေါ်လက်တင်ထားလျက် ဆိုဖာခုံတွင် ပေါင်လေး စိကာထိုင်နေသော သူမ ဒူးခေါင်းအတွင်းဘက် ကြားအား နီကီမှာ သူ့လီးထိပ်လေးနှင်စမ်းထိုးက ဖင်လေးကျူံ့နေအောင် လိုးတော့သည်။ ” သားလေးက လုပ်ချင်တာထင်တယ် မောင်ရယ် “ ” မောင်လည်း လိုးချင်တာပေါ့ ချယ်ရာ “ ” ဟွန့် မောင်နော် … သားလေးနဲ့ ပြိုင်ပြီး မနာလိုနေတာ “ ” တကယ်ပါ ချယ်ရဲ့ … ဒီမှာ “ ဦးကျော်ဇောမှာ စီးပွားရေးလိုင်းဘက် အောင်မြင်သလောက် အိမ်ထောင်ရေးသုခလိုင်းဘက် အားနည်းနေရသည်။

လီးမှာလုံးပတ်သေးသည်အပြင် အရှည်မှာ ၅လက္မခန့်သာရှိသည်။ရာဂစိတ်ကြီးသော မြသွေးချယ်၏ ကာမဆန္ဒများအား မဖြည့်စီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ” ဟယ် … မောင့်ဟာလေးက ထောင်နေပြီပေါ့ “ ” ဟုတ်တယ် ချယ်ရယ် … လုပ်ကွာ ကုတင်ပေါ်သွားရအောင် “ ” အင်းပါ … ခဏ နေပါဦး မောင်ရယ် … သားလေးက ချယ့် ဒူးခေါင်းကြားထဲ လိုးနေရှာတာ “ ” ဒီလို လုပ်ကွာ ချယ်ကလည်း မောင်လိုးနေတဲ့အချိန် သားလေးကို ချယ့်လက်လေးနဲ့ လုပ်ပေးလိုက်လေ “ ” မယ့်လေး … အဲလောက်ဖြစ်နေလည်း … လာ “ မြသွေးချယ်မှာ သူမဒူးခေါင်းကြားလေးအား မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုးနေသော နီကီအား ချိုင်းမှပွေ့ချီကာ ကုတင်ဘက် လျှောက်သွားတော့သည်။

ကုတင်ပေါ်ရောက်သည်နှင့် နီကီအားကုတင်ပေါ်ပြီး ဂါဝန် အတိုလေးအား ချွတ်ကာ ပက်လက်လှန်လိုက်တော့သည်။ဦးကျော်ဇောမှာ ကပ်လိုက်လာရင်း ကုတင်ပေါ်မတက်ခင် သူဝတ်ထားသော ဘောင်းဘီအား ချွတ်ကာ မြသွေးချယ် ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက်နေရာယူလိုက်တော့သည်။နီကီကြီးမှာ မြသွေးချယ်ဒူးခေါင်းအား ညှောင့်ထားသဖြင့် လီးအရည်ပြားနီတာရဲကြီးမှာ အပြင်ထွက်နေတော့သည်။နူတ်သီးမှ တဟဲဟဲ မြည်နေကာ မြသွေးချယ်အား ဒူးထောက်လိုးနေသော ဦးကျော်ဇောအား ကြည့်လိုက် ဘေးပတ်ပတ်လည်အားကြည့်လိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။

မြသွေးချယ်မှာ သူမခေါင်းရင်းဘက် နီကီပေါင်အားဆွဲကာ လီးအရည်ပြားနီတာရဲကြီးအား သူမလက်ကလေးများဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တော့သည်။ချက်ခြင်း တဟဲဟဲ အသံများ ဆူညံကာ နီကီခါးမှာ ညွတ်ကြလာရသည်။မြသွေးချယ် လက်လေးအား အားမလို အားမရ လိုးနေရင်း ခေါင်းက ကိုယ်လုံးလေးမှဝိုက်ပြီး ဗိုက်အောက်ဝင်ကာ သူ့လီးထိပ်လေးအား လျှာဖြင့် လှမ်းယက်နေတော့သည်။မြသွေးချယ်မှာလည်း လင်ဖြစ်သူလီးထက် လုံးပတ်ရော အရှည်ရော သာသော နီကီ၏ လီးကြီးအား ဂွင်းတိုက်ပေးရင်း ရမ္မက်စိတ်များ ပြန်လည် ထကြွလာတော့သည်။

” မောင် … သားလေး လီးကြီး ကြည့်ပါဦး … တဖြည်းဖြည်း ထွားလာလိုက်တာ … မောင်ထက် ကြီးလာပြီ “ ဦးကျော်ဇောမှာ မြသွေးချယ် အဖုတ်လေး လိုးနေရာမှ လှမ်းကြည့်ရာ အမှန်တကယ်ပင် နီကီ လီးကြီးမှာ သူ့ထက် သာလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ဇနီးဖြစ်သူမှ သူ့လီးသည် ခွေးလီးလောက်ပင် မရှိကြောင်းပြောသဖြင့် စိတ်ထဲတမျိုးကြီး ခံစားရကာ လိုးချက်များ မြန်လာတော့သည်။သို့သော် မြသွေးချယ်မှာ အားမရသဖြင့် ဦးကျောဇောအား ပက်လက်လှန် လှဲခိုင်းလိုက်သည်။ခါးပေါ်တက်ခွကာ လီးအား စောက်ပတ်လေးထဲ သွင်းပြီး သူမခန္ဓာကိုယ်ရှေ့ပိုင်းအား ဦးကျောဇော ရင်ဘတ်ပေါ်မှောက်ချရင်း ဖင်လေးအား ကော့ပစ်လိုက်သည်။

” သားလေး … လာလာ … မာမီဖင်ပေါ်ခွလိုက် “ မြသွေးချယ်မှာ သူမဖင်ကြီးအား ပုတ်ပြရင်း နီကီကြီးအား ခေါ်လိုက်တော့သည်။နီကီကြီးမှာ မြသွေးချယ် စကားအဆုံး ပက်လက်လှန်လှဲနေသော ဦးကျော်ဇော ပေါင်ကြား တအီအီနှင့် တိုးဝင်လာတော့သည်။မြသွေးချယ် ခါးသေးလေးအား ရှေ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲချိတ်ကာ ခါးလေးညွတ်ပြီး တဇပ်ဇပ်လိုးတော့သည်။သို့သော် နီကီ၏ လီးထိပ်မှာ မြသွေးချယ်အဖုတ်ထဲ ဦးကျော်ဇောလီးဝင်နေသဖြင့် ပိတ်ထားသလိုဖြစ်ကာ ဘေးပတ်ပတ်လည်အား စမ်းထိုးနေတော့သည်။ ” သားလေးရာ … မာမီ အဖုတ်က မင်းဒယ်ဒီသွင်းထားတာလေ … သားလေးလီးက မာမီ့ဖင်ပဲ လိုးလို့ရတော့မှာ “ နီကီလီးကြီးအား လက်နောက်ပြန်ကိုင်ရင်း သူမ ဖင်ပေါက်လေးထဲ တေ့ပေးလိုက်ရာ နီကီမှာ တဇပ်ဇပ်လိုးနေသဖြင့် ဖင်ပေါက်ထဲမဝင်ပဲ ဖင်သား တဝှိုက်နှင့် ပေါင်ခြံများကိုသာ ထိုးမိတော့သည်။

ဦးကျော်ဇောမှာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ လင်ရော မွေးထားသောခွေးရော တပြိုင်ထဲ အလိုးခံချင်ကာ ကာမမီးတောက်လောင်နေသည့်ပုံစံအားကြည့်ရင်း လရည်များထွက်ကုန်တော့သည်။ ” အာ … မောင်ကလည်း … သားလေးလီးတောင် ချယ့်ဖင်ထဲ မဝင်သေးဘူး … လုပ်ပြီကွာ ဟွန့် “ မြသွေးချယ်မှာ နီကီလီးကြီးအား သူမဖင်ထဲဝင်ရန် ကြိုးစားနေချိန် စောက်ခေါင်းထဲ ပူကနဲ့ခံစားမိသဖြင့် လင်ဖြစ်သူ ပြီးသွားမှန်း သိရှိကာ ပြောနေတော့သည်။တဆက်ထဲ သူမဖင်အားကြွကာ နံရံကပ်ထားသော ကုတင်ခေါင်းရင်းဘက် တိုးကပ်ရင်း နံရံအားကျောကပ်ကာ ပေါင်သားဖွေးဖွေးလေးအား ဖြဲထားလိုက်တော့သည်။

” လာ … သားလေး … မာမီ့ဟာလေး ယက်ပေးပါဦးကွာ “ စကားသံဆုံးသည်နှင့် နီကီမှာ အမှီးလေးနံ့ရင်း မြသွေးချယ်ဖြဲထားသော ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းတိုးကာ စောက်ပတ်လေးအား တပြတ်ပြတ် ယက်ပေးတော့သည်။မြသွေးချယ်မှာ တဟင်းဟင်းညည်းရင်း ဦးကျော်ဇော လရည်များပါ ညှစ်ထုတ်နေမိသည်။နီကီကြီးမှာ စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ ထွက်ကျလာသော အကျိအချွဲများ ပြောင်စင်အောင် ယက်ပေးနေရာ မြသွေးချယ်မှာ ဒုတိယအကြိမ် စောက်ရည်များပန်းထွက်ကာ ခါးလေး ကော့ကော့ထိုးရင်း နီကီခေါင်းလေးအား ခပ်တင်းတင်း ဆွဲညှစ်မိရပြန်သည်။စောက်ရည်ကုန်သည်နှင့် ချက်ချင်းကုန်းထကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လေးဖက်ထောက်ရင်း သူမခန္ဓာကိုယ်ရှေ့ပိုင်းအား အိပ်ယာခင်းဖြင့်ကပ်ထားလိုက်တော့သည်။နီကီကြီးမှာ ဒီတကြိမ် ခေါ်စရာ မလိုတော့ပေ။ကိုယ်လုံးရှေ့ပိုင်းမှာ အိပ်ယာခင်ဖြင့်ကပ်ကာ ဖင်ဗူးတောင်း ထောင်ပေးသလို ဖြစ်နေသော မြသွေးချယ်၏ ခါးလေးအား ခွကာ တဟဲဟဲဖြင့် လိုးတော့သည်။

” အ … သားလေးရာ … လိုးတတ်လိုက်တာ … အင့်ဟာ “ မြသွေးချယ်မှာ ဖင်ကြီးအား နောက်သို့ပစ်ကော့ရင်း သူမစောက်ပတ်လေးထဲ ဝင်လာသော နီကီကြီး၏ လီးအရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝလေး ခံစားနေလိုက်သည်။တဖြည်းဖြည်း သူမကျော်ပြင်ပေါ် နီကီကြီး၏ နူတ်သီးမှ သွားရည်များကျလာကာ စောက်ခေါင်းတွင်း သေးပန်းသလို သုတ်ရည်များဝင်လာသည်ကို ခံစားသိရှိလိုက်ရပြန်သည်။သုတ်ရည်များကုန်မှ နီကီကြီးမှာ မြသွေးချယ်ခါးအား ချိတ်ထားသော ရှေ့လက်နှစ်ဖက်အား ဘေးသို့လွဲချကာ အမောဖြည်နေလိုက်သည်။

နီကီသုတ်ရည်ထွက်ချိန် လီးတန်အနောက်မှ ဘုလုံးကြီးမှာ မြသွေးချယ်စောက်ခေါင်းထဲဝင်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းလီးအား ပြန်မထုတ်နိုင်ပဲ တအီအီဖြင့် ညည်းနေရှာသည်။ ” မောင်ရေ … သားလေး လီးကြီး ထုတ်ပေးပါဦး သူ့ဟာသူဆို ကြာနေလိမ့်မယ် “ ဘေးမှ တချိန်လုံး လှဲကြည့်နေသော ဦးကျော်ဇောမှာ ဇနီးသည် အသံကြားမှ သတိဝင်လာပြီး နီကီလီးကြီးအား ခါးမှဆွဲကာ ထုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။ အီကနဲ့ သံရှည်ညည်းရင်း နီကီကြီးမှာ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ဝတ်ကာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်……ပြီးပါပြီ။

ခရေခြွေ

နေမျိုးတို့အိမ်သွားတော့ တီဌေးက ရှောင်နေတုန်းပါပဲ။ ၃၄ နှစ်ထိ စောင့်စည်းလာတဲ့ အပျိုကြီး ခုတော့ ရှက်နေရှာမှာ။ နေမျိုးက တီဌေးကို ကြည့်ပြီး မျက်စိမှိတ်ပြတယ်။ သိပ်မကြာဘူး သားအမိနှစ်ယောက် ဈေးဝယ်ထွက်သွားတယ်။ တီဌေးကို ဖန်လို့ရအောင် နေမျိုးက ရှောင်ပေးတာပဲ။ တီဌေးနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့တယ်။“တီဌေး ဟိုညက ပျော်ရဲ့လား” မဖြေပါဘူး။ မျက်နှာကြီးနီပြီး တီဗီထဲ စိတ်ဝင်စားသလို လုပ်နေတယ်။ “တီဌေး မဖြေရင် ဗီဒီရို တွေ အင်တာနက်ပေါ်တင်မှာနော်” “ဆေးခပ်ပြီး မဟုတ်တာ ဝိုင်းလုပ်တာ ဘာလို့ပျော်ရမှာလဲ” တီဌေးက မျက်စောင်းထိုးရင်း ဖြေတယ်။ “ဒါဆို နေမျိုး လုပ်ပေးတုန်းက ပျော်တယ်ပေါ့” တီဌေး ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းငုံ့နေတယ်။ တူအရင်းလိုးတာခံရတော့ ရှက်နေတယ်ထင်တာပဲ။ တီဌေးဘေးကို သွားထိုင်လိုက်တယ်။

တီဌေးက အိမ်နေရင်းမို့ တီရှပ်အဟောင်းနဲ့ စပန့်သားဘောင်းဘီရှည်ဝတ်ထားတယ်။ ပေါင်တွေကို ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ရွရွလေးပွတ်ပေးတယ်။ တီဌေးလက်ကလာဖယ်တယ်။ ပါးလေးကို နမ်းပြီး “ပျော်ကြရအောင် တီဌေးရာ” ငြိမ်နေတာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းပြီး လျှာထိုးထည့်တယ်။ အသက်မပါသလို တီဌေးကနေနေတယ်။ နမ်းနေရင်း တီရှပ်ထဲ လက်လျှိုပြီး ဘရာချိတ်ကို ဖြုတ်တယ်။ နို့သီးခေါင်းတွေကို လက်နဲ့ချေတယ်။ နည်းနည်းကြာအောင် နှှုးပြီး တီဌေးဘောင်းဘီကို နှိုက်လိုက်တော့ အရည်တွေရွှဲနေပြီ။ “အခန်းထဲသွားရအောင်” တီဌေးကို ဆွဲထူခေါ်ရင်း ကျွန်တော်ပြောလိုက်တယ်။ မလိုက်ချင် လိုက်ချင်နဲ့ပါလာတယ်။ အခန်းတံခါးကို လော့သေချာချပြီး ပိတ်တယ်။ တီဌေးက ကုတင်ပေါ်မှာ မျက်နှာပေါ် ခေါင်းအုံးကြီးနဲ့ ကာထားတယ်။ ခွင့်ပြုတဲ့သဘောပဲ။ အဝတ်တွေ အကုန်ချွတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်တက်လိုက်တယ်။ တီဌေးရဲ့စပန့်သား ဘောင်းဘီကို ချွတ်တယ်။ ခြေထောက်ကိုကားပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပင်တီက အနီရင့်ရင့်နဲ့ အရည်တွေရွှဲနေပြီ။ ပင်တီပေါ်ကနေ နမ်းပေးတယ်။

အစေ့ရှိမဲ့နေရာ မှန်းပြီး လျှာနဲ့ထိုးတယ်။ တီဌေးကတော့ ဘာမှမတုန့်ပြန်သေးဘူး။ ပင်တီကို မချွတ်ဘဲ ဘေးကိုဖယ်ပြီး ဘာဂျာစကိုင်တယ်။ အရည်တွေက စိမ့်စိမ့်ပြီးထွက်လာတယ်။ ပင်တီကို ချွတ်တော့ တီဌေးက ဖင်ကို ကြွပေးတယ်။ အရည်တွေက ဖင်ဝအထိ စီးကျနေတယ်။ ဘာဂျာဆွဲရင်း ဖင်ဝကို လက်ခလယ်ထည့်မွှေတယ်။ နေမျိုး ချပြီးသားမို့ ခရေဝက လက်ခလယ်ဝင်လာတာကို ဖွင့်ပေးတယ်။ တီဌေးက မျက်နှာကို ခေါင်းအုံးနဲ့ ကွယ်ထားတယ်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အပေါ်တွန်းတင်လိုက်တယ်။ ဖင်ဝပေါ်လာအောင်လို့ပါ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တီဌေးကို ကြည့်ရင်း ခရေခြွေချင်တာ။ဂျယ်ဘူးအဆင်သင့်မရှိဘူး။ တီဌေးရဲ့ ကုတင်ဘေး မှန်တင်ခုံမှာတော့ သံလွင်ဆီဘူးလေးတွေ့တယ်။ ကွန်ဒုံးစွပ်တယ်။ သံလွင်ဆီလေး သုံးပြီး ဒစ်စထည့်တယ်။ တီဌေးဖင်က နေမျိုးရဲ့ ဂေါ်လီတောင် ခံထားဖူးတော့ အခု သိပ်မနာဘူးထင်တယ်။

တထစ်ချင်းချော့သွင်းပြီး ဆုံးသွားတော့ ခဏစိမ်ထားတယ်။ စောက်စေ့လေးကို ကလိတယ်။ တီဌေးက ရှက်တာလား စိတ်ဆိုးတာလား မသိ လုံးဝမလှုပ်မယှက်နဲ့။ နည်းနည်းလေး ထုတ်လိုက် ပြန်သွင်းလိုက် စလုပ်တယ်။ အစပိုင်းတော့ ခပ်ဖြေးဖြေးပဲ။ ခြေထောက်တွေကို လိုးနေရင်း ရင်ဘတ်ထိကပ်အောင် တွန်းထားလိုက်တယ်။ အရှိန်တင်ပြီး ဆောင့်တယ်။ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်တော့ တီဌေး အောက်ကပင့်လာတယ်။ မျက်နှာကွယ်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးကို အတင်းလုယူတယ်။ ခေါင်းအုံးပါသွားတော့ မျက်စိမှတ်ပြီး အံကြိတ်ထားတယ်။ ဖင်ထဲလီးထည့်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းတယ်။

လည်ပင်းနားကို မာကင်ရာပေါ်အောင် ဆွဲစုပ်လိုက်တယ်။ တီရှပ်ကို ဆွဲလှန်ပြီး နို့စို့တယ်။ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ အချက်ငါးဆယ်လောက်ဆောင့်ပြီး လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ ကွန်ဒုံးကို ချွတ်တယ်။ ဂေါ်လီပါတဲ့ ကွန်ဒုံးပြောင်းစွပ်တယ်။ တီဌေး စောက်စေ့ကို တချက် နှစ်ချက်ပွတ်ဆွဲပြီး အဝမှာတေ့ တချက်တည်း ဆောင့်ထည့်လိုက်တယ်။ “အား ကျွတ် ကျွတ် သေပါပြီ အရမ်းလုပ်ရလား ပြည့်စုံရယ်” “တီဌေး ကောင်းအောင်လို့ပါ နာရင် ခဏသည်းခံနော် ကောင်းလာလိမ့်မယ်” တီဌေး စောက်ဖုတ်က တင်းကျပ်နေဆဲဆိုတော့ သိပ်ကြာကြာဆွဲမလိုးနိုင်ဘူး။

သုက်တွေထွက်ချင်လာတာနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲထိုးထည့်ပြီး စိမ်ထားလိုက်တယ်။ သုက်တွေကုန်မှ လီးမပျော့ခင် ဆွဲထုတ်ပြီး ကွန်ဒုံးကို ချွတ်တယ်။ ပြီးတော့ တီဌေးကို ဂျာပေးလိုက်တယ်။ တီဌေးလဲ ပြီးထားပုံတော့ရတယ်။ တီဌေးဘေးမှာ ဝင်အိပ်ပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်။ “ချစ်လိုက်တာ တီဌေးရယ်” “ချစ်ရင် အဲလိုလုပ်ရတာလား။ နေမျိုးကိုလဲ လုပ်နေတာ တွေ့ဖူးတယ်နော်။ နေမျိုးကိုလဲ ချစ်တယ်ပေါ့” မြတ်စွာဘုရား တီခိုင်တင်မက တီဌေးပါ သိနေတယ်။ “တီဌေး ဘယ်လိုသိတာလဲ” “ပက်ပင်းကြီး မြင်တာလေ။ မခိုင်နဲ့ လေပြေတောင်ပါသေး” တီခိုင်က ကျန်တဲ့သူတွေပါ သိတာ မပြောဘဲ ထားတာကို။ စကားပြောရင်း လက်က တီဌေးနို့တွေကို ဆုပ်နယ်ပေးနေတယ်။ စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းချင်တာနဲ့ “မရှက်နဲ့တော့နော် တီဌေး” လို့ပြောရင်း နောက်တချီစဖို့ အစပျိုးတယ်။ လက်က စောက်ဖုတ်ကို ရွရွလေးပွတ်ရင်း နို့စို့ပေးနေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အိမ်ရှေ့က ဘဲလ်တီးသံကြားလိုက်ရတယ်။

ကျွန်တော်လဲ အဝတ်အစားအမြန်ဝတ်ပြီး တံခါးသွားဖွင့်ရတယ်။ တီခိုင်တို့သားအမိ ပြန်လာတာပါ။ တီဌေးက နေသိပ်မကောင်းလို့ အိပ်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။ နေမျိုးက ငါသိပါတယ်ကွာဆိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်တယ်။ တီခိုင် နေမျိုးတို့နဲ့ ခဏစကားစမြည်ပြောပြီးတော့ အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်။ ညကျတော့ တီခိုင် ဖုန်းဆက်လာတယ်။ “ပြည့်စုံ ဒီနေ့ ကျင်ဌေးကို လိုးလိုက်လား” “ဟာ မလုပ်ရဲပါဘူး မမခိုင်။ မမကိုတောင် ချစ်လွန်းလို့ စွန့်စားပြီး လုပ်လိုက်ရတာပါ” “ဒါဆို နင်တို့ ငါမရှိတုန်း ဘာလုပ်နေကြလဲ” “ကျွန်တော်က တီဗွီကြည့်တယ်။ တီဌေးက နေမကောင်းလို့ဆိုပြီး အခန်းထဲ ဝင်အိပ်နေတယ်” “ဟုတ်လို့လား ကျင်ဌေးအခန်းထဲ ညနေကစကားသွားပြောတော့ နင်သုံးနေကြ ကွန်ဒုံးတွေ့တယ်နော်။ အပျိုကြီးရဲ့ အခန်းထဲ အဲဒါ ရှိနေစရာလား။ ပြီးတော့ လိုးထားတဲ့ အနံ့လဲ ရသလိုပဲ” “မမခိုင် အခန်းကနေ တီဌေးအခန်းကို ချောင်းလို့ရအောင် လုပ်ထား။

မနက်ဖြန် ဘယ်သူလိုးနေလဲ ကျွန်တော်ပြမယ်။ အိမ်က ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ့ ထွက်လာခဲ့။ သော့အပိုယူလာခဲ့” တီခိုင်လစ်ရင် နေမျိုးက တီဌေးကို ဖြုတ်မှာပဲ။ အဲဒါ တီခိုင်ကို ပြရမယ်။ သူ့ညီမကို ကျွန်တော် အလွတ်မပေးဘူးဆိုတာ သူသိရင် စားပေါက်ပိတ်မှာစိုးလို့။ တီဌေးက အပျိုမို့ စောက်ဖုတ်က အလတ်ကြီး ရှိသေးပေမဲ့ အိမ်ထောင်သည် တီခိုင်က ပုလွေရော အောက်ပေးပါကောင်းတယ်။ တီခိုင်နဲ့က လိုးနေကြဆိုတော့ အပေးအယူမျှပြီး အရှက်လဲ ကုန်နေပြီလေ။ နောက်နေ့ တီခိုင်နဲ့ သူ့အိမ်နားမှာ ချိန်းလိုက်တယ်။ နာရီဝက်လောက် အချိန်ဖြုန်းပြီးမှ သူ့အိမ်ကို ပြန်သွားတယ်။ နေမျိုး ဇာတ်လမ်းစနေလောက်မဲ့ အချိန်ပေါ့။ တံခါးကို အသံမမြည်အောင်ဖွင့်ပြီး တီခိုင့်အခန်းထဲဝင်တယ်။ ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး တီခိုင်ဖောက်ထားတဲ့ အပေါက်ကနေချောင်းတယ်။ အခန်းနှစ်ခန်းကို ဖော်မီကာပြားနဲ့ခြားထားတယ်။ တီခိုင်က ဖောက်ပြီး ပြက္ခဒိန်နဲ့ ကာထားတာ။ ကုတင်ပေါ်မှာ ကုန်းပြီး ကြည့်ရတယ်။

တီဌေး အခန်းမှာ ကောင်းခန်းရောက်နေပြီ။ ကုတင်ဘေးမှာ နေမျိုးက အဝတ်ဗလာနဲ့ လီးစုပ်ခံနေတယ်။ တီဌေးရဲ့ ပုလွေပညာက တိုးတက်လာပုံပဲ။ နေမျိုးက တီဌေးခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ကို တခါတခါဆောင့်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ တီခိုင့်ကို “မမခိုင် ဒီမှာလာကြည့်” တီခိုင်လဲ အပြေးအလွှား လေးဘက်ထောက်ပြီး ကြည့်တယ်။ သူ့သားကို သူ့ညီမက ပုလွေအမှန်အကန်ပေးနေတာမြင်တော့ “ဘုရား ဘုရား ဘယ်လိုတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ အမျိုးအရင်းတွေကို။ မိဌေးကလည်း ကလေးကိုမတားဘူး။ ခက်တော့တာပါပဲ” ရင်ဘတ်ကိုဖိပြီး ပက်လက်လှဲချလိုက်တယ်။ “မမခိုင် အသံမထွက်နဲ့” ကျွန်တော်ထပ်ချောင်းတော့ နေမျိုးက တီဌေးကို ဆော်နေပြီ။ လီးကလည်း တောင်လာပြီ။ တီခိုင်ကို လိုးလိုက်ရင် ကောင်းမလား စဉ်းစားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသံထွက်ရင် ပြဿနာတက်မှာ။ ဒါနဲ့ တီခိုင့်ကို အတင်းခေါ်ပြီး အနီးအနားက တည်းခိုခန်းမှာ ဖြုတ်လိုက်ရတယ်။ စောက်ဖုတ်တချီ ခရေတချီ။ “ငါ့ကိုယ်ငါ နင်နဲ့ လိုးနေလို့ ဆိုးလှပြီ ထင်နေတာ။

မိဌေးက တူအရင်းနဲ့တောင် လိုးနေရက်တယ်” “ဒီလိုပါပဲ မမခိုင် သွေးသားဆန္ဒက တောင့်တလို့ နေမှာပါ” “ဘာဆိုင်လဲ လုပ်စရာမှ အများကြီးကို။ အရင်းအချာ မှ လိုးလို့ရတာ မဟုတ်တာ” တီခိုင်ကတော့ တော်တော်မကျေနပ်နေပုံပါပဲ။ ကျွန်တော်မှားသွားလားမသိ။ “ဘာပြဿနာမှ မတက်ရင် လွှတ်ထားပေးလိုက်ပါလား မမခိုင်” ချွေးသိပ်ရုံကလွဲလို့ ကျွန်တော်လဲ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ နောက်ရက်တွေကျ လေပြေလည်း ပြန်ရောက်လာတော့ တီဌေးကို ဖြုတ်ဖို့ လှုပ်ရှားရတာ အဆင်မပြေဘူး။ တီခိုင်နဲ့ပဲ အပြင်မှာ ဆွဲဖြစ်တယ်။ နေမျိုးကလည်း အိမ်သိပ်မကပ်ဘူး။ လေပြေကျတော့ မလှုပ်ရှားရဲဘူး။ အခန့်မသင့်ရင် ဂျေးအောင်းသွားနိုင်တယ်။ သတိနဲ့ ကိုင်တွယ်မှ ရမယ်။ နေမျိုး ===== လေပြေပြန်လာတော့ တီဌေးနဲ့က သိပ်မဆွဲဖြစ်။

အခုတလော ငတ်နေတယ်။ ရေငတ်တုန်း ရေတွင်းထဲကျ ဆိုသလို အိမ်နားက ဘောပြားတယောက် စာလာပေးတယ်။နာမည်က “အေးမြတ်သန္တာ”။ သူက ဘောပြားဆိုပေမဲ့ ဘော်ဒီက မိုက်တယ်။ ယောက်ျားလိုပဲ ဝတ်တယ်။ကျွန်တော့်ပုံကလဲ ဖြူဖြူနွဲ့နွဲ့ဆိုတော့ သူ့စိတ်ဝင်စားတယ် ထင်တယ်။ သူ့ကို ဖြုတ်ဖို့ ဖန်ရမယ်။ သူက ကျွန်တော် ဆိုတာ သိပုံမရဘူး။ အတော်ပါပဲ။ သူ့အိမ်မှာ ချိန်းဖြစ်တယ်။ အရင်က သူ့အိမ်မှာလဲ ယောကျ်ားတွေ တရုန်းရုန်းနဲ့ဆိုတော့ သူ့မိသားစုက သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ သူ့အခန်းထဲ နှစ်ယောက်တည်း။ သူက စနမ်းတယ်။ သေချာပြန်နမ်းပေးလိုက်တယ်။ ဟိုကိုင် ဒီကိုင်နဲ့ လီးကိုတော့ မကိုင်ဘူး။ အကျီၤတွေ ချွတ်တယ်။ တကိုယ်လုံး လိုက်နမ်းတယ်။ သူက တီရှပ်အောက်မှာ စွပ်ကျယ်ခံထားတယ်။ နို့ကိုင်တော့ အကိုင်မခံဘူး။ ဘောင်းဘီအောက်မှာ ယောကျ်ားဝတ် နဲ့။ အေးမြတ် ပါ ချွတ်ချလိုက်တယ်။

စောက်ဖုတ်များပေါ်လာမလားလို့ သေချာကြည့်တယ်။ ဘယ်ဟုတ်မလဲ။ ခါးပတ်နက်နဲ့ လီးတု ဖြောင်းခနဲ ထောင်ထွက်လာတယ်။ လီးတုက အရှည်မသေး။ ခုနစ်လက်မ ရှစ်လက်မ လောက်ရှိမယ်။ “အချစ် ကိုယ့်လီး စုပ်ပေးမလား” အေးမြတ်က မေးလိုက်တော့ စိတ်ထဲ ရယ်ချင်သွားတယ်။ ဘဝက ဘောပြားရဲ့ လီးတုတောင် စုပ်ပေးရမဲ့ ဘဝ။ တေးထားတယ်။ အေးမြတ်ကို အပေါက်စုံအောင် လိုးမယ်လို့။ အေးမြတ် ကျေနပ်အောင် သူ့လီးတုကို စုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ငါးမိနစ်လောက် စုပ်ပေးပြီးတော့ သူက ကျွန်တော့်ကို ကုတင်ပေါ်တွန်းချလိုက်တယ်။ သူ့လီးတုကို ကွန်ဒုံးစွတ်တယ်။ ကွန်ဒုံးကို ဘယ်လို ဝယ်ထားတာလဲ မသိဘူး။ ဂျယ် လူးနေတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဖင်ကို ဂျယ် တွေ သုတ်တယ်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ကနေ လီးတုကို ထည့်တယ်။

ခါးကို ညောင့်တယ်။ မိန်းကလေးမို့ ဆောင့်အားက သိပ်မပြင်းဘူး။ ကျွန်တော်လည်း သူ့တင်ပါးတွေကို ညှစ်နယ်နေလိုက်တယ်။ ဆယ်မိနစ် ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ဆောင့်ပြီး တော့ ကျွန်တော့်ဘေးမှာ လှဲနေတယ်။ ကျွန်တော်က မပြီးသေးဘူး။ ဒါနဲ့ အေးမြတ်ကို “ငါ မပြီးသေးဘူး။ စုပ်ပေးပါလား” “ယောက်ျားချင်း မစုပ်ဘူးကွာ” “ချစ်ရင် လုပ်ပေးပါကွာ။ ငါမပြီးသေးလို့” အေးမြတ် စိတ်ကမပါ့တပါ ဖြစ်နေပုံရတယ်။ သူက ဘောပြားဆိုပေမဲ့ မိန်းမပဲလေ။ “လာပါ အချစ်ရာ။ ငါလဲ စုပ်ပေးတာပဲကို” ကျွန်တော့်လီးကို လာကိုင်တယ်။ ဖွဖွလေး ဂွင်းတိုက်သလို လုပ်တယ်။ တဖြေးဖြေး ကျွန်တော့်လီးကလည်း ပြန်မာလာတယ်။ သူ သဘောကျနေတယ်။ အရှိန်မြင့်ပြီး ဆက်ထုတယ်။ ပြီးတော့ လီးကို တချက်ပဲ ရွှတ်ခနဲ နမ်းတယ်။ သူ့ အသက်ရှူသံ ခပ်ပြင်းပြင်းက လီးကို လာထိတွေ့နေတယ်။ ကျွန်တော်လဲ သူလုပ်သမျှ အစအဆုံးကြည့်နေတယ်။ အေးမြတ် နှုတ်ခမ်းကို မဟတဟ လုပ်ပြီး ဒစ်ကို ငုံတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အားမရတာနဲ့ ကော့ပေးလိုက်တယ်။

တဝက်လောက် ဝင်သွားတယ်။ အေးမြတ်က မစုပ်ဘဲ ငုံရုံလေး ငုံထားတယ်။ “စုပ်ပေးလေကွာ အချစ်ကလဲ။ ဒစ်ပတ်လည်နဲ့ ကိုယ်ထည်ကို လျှာနဲ့ လျက်ပေး။ ပါးစပ်ဆန့်သလောက် ငုံပြီး သကြားလုံး စုပ်သလို စုပ်ပေး၊ ဥတွေကိုလည်း ခပ်ဖွဖွ စုပ်ပေး” အေးမြတ်လဲ ကျွန်တော်ပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်လုပ်တယ်။ ဒစ်ဖျားလေးကို သူ့သွားနဲ့ ထိမိတော့ နာသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မပြောရဲဘူး။ ဆက်မစုပ်ပေးရင် ဒုက္ခ။ အေးမြတ်က သင်လွယ်တတ်လွယ်ဆိုတော့ မဆိုးပါဘူး။ စုပ်ပေးနေရင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲမဝင်တဲ့ လီးရဲ့ အပိုင်းကို ထုပေးနေတယ်။ သိပ်မကြာဘူး။ ကျွန်တော် သုက်ထွက်ချင်လာတယ်။ အေးမြတ်က စုပ်နေတုန်းပဲ။ သူ့ပါးစပ်ထဲပဲ ထုတ်လိုက်တယ်။ စစချင်း နှစ်ချက်လောက်တော့ ပါးစပ်ထဲဝင်ပြီး သီးမလို ဖြစ်သွားတယ်။ သုက်တွေ ထွက်လာတော့ သူလဲ လီးကို ပါးစပ်က ထုတ်လိုက်တယ်။ ဆက်ထွက်တဲ့ သုက်တွေက သူ့မျက်နှာကို ပန်းမိတယ်။

အေးမြတ် စိတ်ဆိုးသွားတယ်ထင်တယ်။ “မင်းကွာ ညစ်ပတ်တယ်” “ဆောရီး မင်းစုပ်ပေးတာ ကောင်းလို့ပါကွာ” အေးမြတ် မျက်နှာပေါ်က ကျွန်တော့်သုက်တွေကို တစ်သျှူးနဲ့ ကြင်ကြင်နာနာ သုတ်ပေးလိုက်တယ်။ အေးမြတ်က မိန်းမဆန်ဆန် ပြုံးတယ်။ မိန်းမဟူသမျှ အနုအရွတော့ ကြိုက်ကြတာပဲလေ။ သူ့ခေါင်းကို အသာဆွဲပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းလိုက်တယ်။ နမ်းနေရင်းနဲ့ သူ့ရင်ဘတ်တွေ တင်ပါးတွေကို ကိုင်ဆော့နေတယ်။ အေးမြတ်က ဘာမှ မပြောဘဲ ငြိမ်နေတယ်။ စွပ်ကျယ်အောက် လက်ထည့်ပြီး နို့နေရာကို စမ်းတော့ ဘရာကို စမ်းမိတယ်။ အေးမြတ်ကလည်း ပစ္စည်းရှိ လူတန်းစားပါပဲ။ ဘရာချိတ်လေးကို အသာအယာဖြုတ်တယ်။ တီချယ်ချိုရဲ့ ကျေးဇူးနဲ့ ဘရာချိတ်မျိုးစုံကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ဖြုတ်တတ်ခဲ့တာပါ။ အေးမြတ်လဲ ကစ်ဆင်ဆွဲနေတာကို ဖီးလ်တက်နေပုံပါပဲ။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ လက်ညှိုး လက်မနဲ့ သွေးတိုးစမ်းပြီး ချေပေးတယ်။ အေးမြတ်က ဘာမှ မတုန့်ပြန်ဘူး။ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဟာ ဝန်ခံခြင်းပဲ။

နမ်းနေရင်း သူ့စွပ်ကျယ်ကို လှန်တင်လိုက်တယ်။ ကျွတ်နေတဲ့ ဘရာကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တယ်။ နို့သီးခေါင်းကို စို့ရင်း တဖက်ကို လက်နဲ့ ချေတယ်။ အေးမြတ်ပါးစပ်ကလည်း တဟင်းဟင်း ညည်းနေတယ်။ သူ ဇိမ်ခံတတ်နေပြီ။ သူ့ခါးကို စမ်းပြီး လီးတုခါးပတ်ရဲ့ ချိတ်တွေကို ဖြုတ်တယ်။ မရဘူး။ အေးမြတ်လဲ စိတ်မရှည်တဲ့ပုံနဲ့ သူကိုယ်တိုင် ဖြုတ်ပေးတယ်။ လီးတုကြီး ပြုတ်သွားတာနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ကုတင်ဘေးကို ပစ်ချလိုက်တယ်။ ဘောပြားတယောက်ရဲ့ သိုဝှက်ထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ဟာ အမွေးခပ်ပါးပါးနဲ့ ပနံရ လှပနေတယ်။ ကာမအရည်ကြည်လေးတွေက တလဲ့လဲ့နဲ့ပေါ့။ “လှှလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကွာ” ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲကားပြီး မျက်နှာကို အေးမြတ်စောက်ဖုတ်ဆီ ထိုးအပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်တယ်။ အေးမြတ်ရဲ့ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက စေ့ကပ်နေတယ်။ ဘောပြားဆိုတော့ အပျိုစင်ပါကင် စောက်ဖုတ်ရနံ့က သင်းနေတာပါပဲ။

နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး အထဲကို ကြည့်တယ်။ စောက်စိကို လျှာနဲ့ ကစားပေးတယ်။လျှာကို တောင့်နေအောင် လုပ်ပြီး စောက်ခေါင်းထဲကို ထိုးမွှေတယ်။ ဖင်ဝကနေ စောက်စိအထိ လျှာနဲ့ အပြားလိုက်လျက်တယ်။ အေးမြတ်ဆီက စောက်ရည်တွေ ဖင်ဝအထိစီးကျလာတယ်။ အဲဒီတော့မှ ဘာဂျာမှုတ်နေရင်း ခရေအဝလေးကို လက်မနဲ့ ဖိပွတ်နေတယ်။ အေးမြတ်က ညည်းသံခပ်တိုးတိုးလေးပေးတယ်။ သူ့အိမ်မှာဆိုတော့ မအော်ရဲဘူးလေ။ စောက်စိကို လျှာနဲ့ လျက်လိုက် ထိုးလိုက်လုပ်နေရင်း စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ထည့်ဖို့ လုပ်တယ်။ အဝက တင်းကျပ်နေတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အပျိုမြှေးကို လက်နဲ့ ဖောက်မိသွားမှာစိုးလို့ ဖင်ထဲပဲ ထည့်လိုက်တယ်။ ဖင်ကို ကလိ စောက်ဖုတ်ကို ဂျာပေးနေရင်း အေးမြတ်တချီပြီးသွားတယ်။ အဖြူရောင် အရည်ခပ်ပျစ်ပျစ်တွေ စီးကျလာတယ်။ ကျွန်တော့်ပါးစပ်မှာလဲ အေးမြတ်ရဲ့ စောက်ရည်တွေနဲ့ ပေပွနေတာပါပဲ။ အပေါ်ပိုင်းကို ပြန်တက်ပြီး ကစ်ဆင်ပြန်ဆွဲတယ်။

စောက်ဖုတ်ကို လီးနဲ့ တေ့ထားတယ်။ စောက်စိနဲ့ နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဒစ်နဲ့ ပွတ်ဆွဲတယ်။ လီးကို စောက်ဖုတ်အမြောင်းလိုက် တွန်းတင်တယ်။ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို ဆွဲဖြဲပြီး ဒစ်ကို စသွင်းတယ်။ တင်းကျပ်နေတာပါပဲ။ တီချယ်ချို တီဌေးတို့က ပါကင်ဖွင့်ခံထားရပြီးသားဆိုတော့ အေးမြတ်လောက် မကျပ်ဘူး။ ပထမဆုံး အပျိုစင် စောက်ဖုတ်ကို ပါကင်ဖွင့်ရမှာဆိုတော့ အတင်းမထည့်ရဲဘူး။ ဒစ်ကို ထုတ်လိုက် နည်းနည်းပိုသွင်းလိုက် လုပ်နေတယ်။ လီးတဝက်လောက် ဝင်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဆက်သွင်းလို့ မရဘူး။ အပျိုမြှေး ခံနေတယ်။ အပျိုမြှေးကို ထိုးခွဲလိုက်တဲ့အချိန် နာလို့ အေးမြတ်ထအော်ရင် ဒုက္ခရောက်မယ်။ ကစ်ဆင်ပြန်ဆွဲရင်း အထုတ်အသွင်းကို ရသလောက်လုပ်နေတယ်။ လုပ်နေရင်း စိတ်က မထိန်းနိုင်တာနဲ့ ဆောင့်သွင်းလိုက်တယ်။ အေးမြတ်မျက်နှာ ရှုံ့သွားပြီး အုခနဲ အော်တယ်။ ရုန်းတော့ မရုန်းဘူး။ လီးကို အဆုံးထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

အေးမြတ်ရဲ့ စောက်မွေးတွေနဲ့ ကျွန်တော့်လီးအရင်း ထိကပ်နေတယ်။ “အချစ် ခဏသည်းခံ။ နောက်ကျရင် ကောင်းသွားမှာပါ” ဖတ်ဖူးတဲ့ အောစာအုပ်တွေ ကြည့်ဖူးတဲ့ ဇာတ်ကားတွေထဲကလို ပြောလိုက်တယ်။ အေးမြတ်ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်။ အေးမြတ်ရဲ့ လည်ပင်းတွေ ဂုတ်သားလေးတွေကို လိုက်နမ်းတယ်။ နို့စို့တယ်။ ထောင်မတ်နေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို သွားနဲ့ ကိုက်ပေးတယ်။ အောက်မှာလည်း လီးအဝင်အထွက်ကို ဖြေးဖြေးလေး လုပ်ပေးနေတယ်။ လီးမှာ သွေးစသွေးနလေးတွေ ကပ်နေတယ်။ အေးမြတ်ခံနိုင်လောက်ပြီဆိုမှ ခပ်မြန်မြန်ဆောင့်ပေးနေတယ်။ အခန်းထဲမှာ လီးအဝင်အထွက် အသားချည်း ထိတဲ့အသံနဲ့ အေးမြတ်ရဲ့ ညည်းသံခပ်တိုးတိုး လွင့်ပျံနေတယ်။ တင်းကျပ်စေးပိုင်နေတဲ့ အပျိုစောက်ဖုတ်ကို လိုးနေရတော့ ကြာကြာမလိုးနိုင်ဘူး။ သုက်ထွက်ချင်လာတာနဲ့ လီးကို အပြင်ဆွဲထုတ်ပြီး အေးမြတ်ဗိုက်ပေါ် ပန်းလိုက်တယ်။

အပျိုပါကင်ဖောက်တာဆိုတော့ အရသာမသိမှာစိုးလို့ ကွန်ဒုံးလဲ မစွပ်ထားဘူးလေ။ သုက်တွေကုန်အောင် ထုတ်ပြီးတာနဲ့ အေးမြတ်ကို ဂျာပေးနေလိုက်တယ်။ သိပ်မကြာဘူး။ သူလဲ ထပ်ပြီးသွားတယ်။ အေးမြတ်ဘေးမှာ ဝင်လှဲပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်။ “ကောင်းလိုက်တာ အချစ်ရော ကောင်းရဲ့လား” “အင်းးးးးးကောင်းတယ်” အေးမြတ်က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ “အော် ငါ့အဖြစ်က မိန်းမကနေ ယောက်ျားလျာဖြစ်ပြီး ပြန်ခြောက်ရတဲ့ ဘဝပါလား အေးမြတ်တယောက် ကျွန်တော်ပါကင်ဖွင့်လိုက်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်း မိန်းမဆန်လာပါတော့တယ်။ ရုပ်ချော ကျန်းမာရေးကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းရှိလူတန်းစား အေးမြတ်ကို ကျွန်တော်လက်မလွှတ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့အိမ်မှာသာမက တည်းခိုခန်းမှာပါ ခဏ ခဏလိုးဖြစ်တော့ အပေးအယူလည်းမျှလာပါတယ်။

နောက်ပေါက်တော့ မဖွင့်ဖြစ်သေးဘူး။ မင်္ဂလာဦးညအတွက် ချန်ထားမလို့လေ။ တခါတခါ အေးမြတ်က ယောက်ျားစိတ်ဝင်လာရင်တော့ လီးတုနဲ့ ဆော်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ သူလဲ မလုပ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လဲ ပြည့်စုံနဲ့ ဖင်မခံဖြစ်တော့ပါဘူး။ တီဌေးနဲ့လဲ မလိုးဖြစ်တော့ဘူး။ တကယ်ချစ် တကယ်မြတ်နိုးရတဲ့ အေးမြတ် ရှိနေပြီလေ။ ချစ်သူနဲ့ အတူတူ အချိန်ဖြုန်းတဲ့ကာလတွေဟာ တကယ်ပျော်စရာ ကောင်းပါတယ်။ တယောက်နဲ့ တယောက် အပြန်အလှန်နားလည်ပြီး သစ္စာရှိရှိ ချစ်ကြတယ်။ ဆေးကျောင်းသူ တယောက်ဖြစ်တဲ့ အေးမြတ် ဆရာဝန် ဖြစ်ရင် စေ့စပ်ပြီး နှစ်နှစ်လောက်ကြာရင် လက်ထပ်ဖို့ တိုင်ပင်ထားကြတယ်။ နှစ်ဖက်မိဘတွေကလည်း သဘောတူတယ်။ ဘယ်လောက်သာယာတဲ့ ဘဝကြီးပါလဲ။ ပြည့်စုံ နေမျိုးက ရည်းစားရသွားတော့ အိမ်သိပ်မကပ်ဘူး။ တီဌေးကို ကျွန်တော်တယောက်တည်း မူပိုင်လို ဖြစ်လာတယ်။

တီခိုင် အပြင်သွားရင် တီဌေးကို ဖြုတ်တယ်။ လေပြေလဲ သင်တန်းတွေတက်နေတဲ့ အချိန်ပေါ့။ တီဌေးလဲ အရှက်ကုန်နေပြီ။ သူက အပေါ်မှာနေပြီး ဖင်ထဲ လီးသွင်းတတ်နေပြီ။ တီဌေးကို အထူးကုဆေးခန်းတခုမှာ ကလေးမရအောင် လက်မောင်းထဲ ထည့်တဲ့ ကိရိယာလေး ထည့်ထားပေးလိုက်တယ်။ ၅ နှစ်လောက် စိတ်ချလက်ချကဲလို့ ရအောင်လို့ပါ။ တီခိုင်ကတော့ အပြင်မှာပဲ အဖြုတ်ခံပါတယ်။ ဘော်ဒီတောင့်တောင့် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်ကို ဖြုတ်နေရပေမဲ့ ကြာတော့ ရိုးလာတယ်။ လေပြေကလည်း တနေ့တခြား အတောင်အလက်စုံပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာတယ်။ ယောကျ်ားသဘာဝအရ လေပြေကို ဖြုတ်ဖို့ စဉ်းစားတယ်။ လေပြေက ကျွန်တော့်ကို မြင်ရင် ရှက်သလို ကြောက်သလိုနဲ့။ ဖြုတ်ပြီးရင်တော့ ရှက်ချင်မှ ရှက်မှာ။

တီဌေးတုန်းက သုံးတဲ့ ဆက်စီအတုလေး တော့ ကျန်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မုဒိန်းမှု ဖြစ်မှာကြောက်ရတယ်။ တီခိုင်လိုလဲ မကြမ်းရဲ။ သူ့ဟာသူ စိတ်ပါလာအောင် မြှူဆွယ်ပြီးလိုးရမယ်။ တီဌေးကို လိုးနေတဲ့အချိန် လေပြေရောက်လာရင် ချောင်းကြည့်မယ်။ ချောင်းကြည့်ဖန်များလာရင် သူလည်း စိတ်ပါလာမှာပဲ။ ကျွန်တော့်စိတ်ကူးပေါ့လေ။ တကယ်တမ်းကျတော့ စိတ်ကူးကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့က မလွယ်လှ။ တီဌေးက လေပြေသင်တန်းက ပြန်လာချိန်နီးရင် အဖြုတ်မခံဘူး။ အခန်းတံခါးကိုလဲ သတိထားပြီး လော့ပုံမှန်ချတယ်။ တီခိုင်ကျတော့လည်း အပြင်မှာ ဖြုတ်ရတာဆိုတော့ ဘာမှကြံစည်လို့မရဘူး။ နေမျိုးကို စည်းရုံးပြီး လေပြေကို ဖြုတ်ဖို့ ပြောလည်းမရ။ သူ့မှာ အေးမြတ်ရှိနေပြီးသား ဖြစ်နေတယ်။ အေးမြတ်က ဘောပြားဘဝက သိပ်မသိသာပေမဲ့ မိန်းမလိုဝတ်တော့ ရုပ်ထွက်တယ်။ နေမျိုး ဘယ်လောက်တောင် ဖြုတ်ထားလဲမသိဘူး။ တင်ပါးက ရမ်းခါနေတာ။ အေးမြတ်အိုးကို မြင်တိုင်း အပျိုစစ် မစစ်ခွဲတဲ့ စာချိုးလေးကို သွားသတိရတယ်။

“အပျိုစစ်တုံ တင်ပါးဆုံ နိမ့်တုံ မြင့်တုံ ခုန်လိမ့်မည်” “အပျိုမစစ် ထိုကာတစ် တင်ဆစ်ရမ်း၍ ခါလိမ့်မည်” အေးမြတ်ကိုလဲ ဖြုတ်ချင်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်းအရင်းကြီးမို့ သစ္စာဖောက်ရာကျမယ်။ သူ၊ သူ့အမေနဲ့ သူအဒေါ်ကို စိတ်ကြိုက်လိုးနေခဲ့ပြီးပြီ။ သူ့ချစ်သူတော့ ရှောင်သင့်ပါတယ်။ အခုရက်ပိုင်းတော့ တီခိုင်လဲ သူ့အမျိုးသား ပြန်လာလို့ နေမျိုးတောင် မခေါ်ဘဲ ခရီးထွက်သွားတယ်။ နေမျိုးကလဲ အိမ်မကပ်ဘူး။ အေးမြတ်နဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတယ် ထင်ပါရဲ့။ တနေ့တော့ မနက်စောစော တီဌေးကို စောက်ဖုတ် တချီ ဖင် တချီလိုးပြီး အိမ်ကို ပြန်လာတယ်။ ဖွင့်ရက်မို့ အဖေရော အမေပါ ရုံးသွားနေကြပုံရတယ်။

အိမ်သော့ဖွင့်ပြီး ဝင်လာတော့ အမေ့ ဖိနပ်နဲ့ တခြားဖိနပ် တရံ တွေ့တယ်။ ဘယ်လိုပါလိမ့်လို့ စိတ်ဝင်စားပြီး အမေတို့ အိပ်ခန်းနားသွားချောင်းတယ်။ အခန်း မရောက်ခင်က အမေရဲ့ ညည်းသံ ယောက်ျားတယောက်ရဲ့ မာန်သွင်းသံ အသားချင်း ရိုက်သံတွေက ဆူညံနေတယ်။ အခန်းတံခါးက မဟတဟလေး။ ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ အမေက လေးဘက်ထောက်လျက်သား။ နောက်က လူက အမေ့ ခါးကို ကိုင်ပြီး လီးကို ဆောင့်ဆောင့်သွင်းနေတယ်။ သူ့လီးက အမေ့ခရေထဲ ဝင်ချည် ထွက်ချည်။ သူ့မျက်နှာကို မြင်တော့ ကျွန်တော့်ခေါင်းတခုလုံး ချာချာလည် သွားတယ်။ အမေ့ကို ဖင်လိုးနေတဲ့သူကတော့ … ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

ခရေခြွေ

နေမျိုးတို့အိမ်သွားတော့ တီဌေးက ရှောင်နေတုန်းပါပဲ။ ၃၄ နှစ်ထိ စောင့်စည်းလာတဲ့ အပျိုကြီး ခုတော့ ရှက်နေရှာမှာ။ နေမျိုးက တီဌေးကို ကြည့်ပြီး မျက်စိမှိတ်ပြတယ်။ သိပ်မကြာဘူး သားအမိနှစ်ယောက် ဈေးဝယ်ထွက်သွားတယ်။ တီဌေးကို ဖန်လို့ရအောင် နေမျိုးက ရှောင်ပေးတာပဲ။ တီဌေးနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့တယ်။“တီဌေး ဟိုညက ပျော်ရဲ့လား” မဖြေပါဘူး။ မျက်နှာကြီးနီပြီး တီဗီထဲ စိတ်ဝင်စားသလို လုပ်နေတယ်။ “တီဌေး မဖြေရင် ဗီဒီရို တွေ အင်တာနက်ပေါ်တင်မှာနော်” “ဆေးခပ်ပြီး မဟုတ်တာ ဝိုင်းလုပ်တာ ဘာလို့ပျော်ရမှာလဲ” တီဌေးက မျက်စောင်းထိုးရင်း ဖြေတယ်။ “ဒါဆို နေမျိုး လုပ်ပေးတုန်းက ပျော်တယ်ပေါ့” တီဌေး ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းငုံ့နေတယ်။ တူအရင်းလိုးတာခံရတော့ ရှက်နေတယ်ထင်တာပဲ။ တီဌေးဘေးကို သွားထိုင်လိုက်တယ်။

တီဌေးက အိမ်နေရင်းမို့ တီရှပ်အဟောင်းနဲ့ စပန့်သားဘောင်းဘီရှည်ဝတ်ထားတယ်။ ပေါင်တွေကို ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ရွရွလေးပွတ်ပေးတယ်။ တီဌေးလက်ကလာဖယ်တယ်။ ပါးလေးကို နမ်းပြီး “ပျော်ကြရအောင် တီဌေးရာ” ငြိမ်နေတာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းပြီး လျှာထိုးထည့်တယ်။ အသက်မပါသလို တီဌေးကနေနေတယ်။ နမ်းနေရင်း တီရှပ်ထဲ လက်လျှိုပြီး ဘရာချိတ်ကို ဖြုတ်တယ်။ နို့သီးခေါင်းတွေကို လက်နဲ့ချေတယ်။ နည်းနည်းကြာအောင် နှှုးပြီး တီဌေးဘောင်းဘီကို နှိုက်လိုက်တော့ အရည်တွေရွှဲနေပြီ။ “အခန်းထဲသွားရအောင်” တီဌေးကို ဆွဲထူခေါ်ရင်း ကျွန်တော်ပြောလိုက်တယ်။ မလိုက်ချင် လိုက်ချင်နဲ့ပါလာတယ်။ အခန်းတံခါးကို လော့သေချာချပြီး ပိတ်တယ်။ တီဌေးက ကုတင်ပေါ်မှာ မျက်နှာပေါ် ခေါင်းအုံးကြီးနဲ့ ကာထားတယ်။ ခွင့်ပြုတဲ့သဘောပဲ။ အဝတ်တွေ အကုန်ချွတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်တက်လိုက်တယ်။ တီဌေးရဲ့စပန့်သား ဘောင်းဘီကို ချွတ်တယ်။ ခြေထောက်ကိုကားပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပင်တီက အနီရင့်ရင့်နဲ့ အရည်တွေရွှဲနေပြီ။ ပင်တီပေါ်ကနေ နမ်းပေးတယ်။

အစေ့ရှိမဲ့နေရာ မှန်းပြီး လျှာနဲ့ထိုးတယ်။ တီဌေးကတော့ ဘာမှမတုန့်ပြန်သေးဘူး။ ပင်တီကို မချွတ်ဘဲ ဘေးကိုဖယ်ပြီး ဘာဂျာစကိုင်တယ်။ အရည်တွေက စိမ့်စိမ့်ပြီးထွက်လာတယ်။ ပင်တီကို ချွတ်တော့ တီဌေးက ဖင်ကို ကြွပေးတယ်။ အရည်တွေက ဖင်ဝအထိ စီးကျနေတယ်။ ဘာဂျာဆွဲရင်း ဖင်ဝကို လက်ခလယ်ထည့်မွှေတယ်။ နေမျိုး ချပြီးသားမို့ ခရေဝက လက်ခလယ်ဝင်လာတာကို ဖွင့်ပေးတယ်။ တီဌေးက မျက်နှာကို ခေါင်းအုံးနဲ့ ကွယ်ထားတယ်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အပေါ်တွန်းတင်လိုက်တယ်။ ဖင်ဝပေါ်လာအောင်လို့ပါ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တီဌေးကို ကြည့်ရင်း ခရေခြွေချင်တာ။ဂျယ်ဘူးအဆင်သင့်မရှိဘူး။ တီဌေးရဲ့ ကုတင်ဘေး မှန်တင်ခုံမှာတော့ သံလွင်ဆီဘူးလေးတွေ့တယ်။ ကွန်ဒုံးစွပ်တယ်။ သံလွင်ဆီလေး သုံးပြီး ဒစ်စထည့်တယ်။ တီဌေးဖင်က နေမျိုးရဲ့ ဂေါ်လီတောင် ခံထားဖူးတော့ အခု သိပ်မနာဘူးထင်တယ်။

တထစ်ချင်းချော့သွင်းပြီး ဆုံးသွားတော့ ခဏစိမ်ထားတယ်။ စောက်စေ့လေးကို ကလိတယ်။ တီဌေးက ရှက်တာလား စိတ်ဆိုးတာလား မသိ လုံးဝမလှုပ်မယှက်နဲ့။ နည်းနည်းလေး ထုတ်လိုက် ပြန်သွင်းလိုက် စလုပ်တယ်။ အစပိုင်းတော့ ခပ်ဖြေးဖြေးပဲ။ ခြေထောက်တွေကို လိုးနေရင်း ရင်ဘတ်ထိကပ်အောင် တွန်းထားလိုက်တယ်။ အရှိန်တင်ပြီး ဆောင့်တယ်။ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်တော့ တီဌေး အောက်ကပင့်လာတယ်။ မျက်နှာကွယ်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးကို အတင်းလုယူတယ်။ ခေါင်းအုံးပါသွားတော့ မျက်စိမှတ်ပြီး အံကြိတ်ထားတယ်။ ဖင်ထဲလီးထည့်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းတယ်။

လည်ပင်းနားကို မာကင်ရာပေါ်အောင် ဆွဲစုပ်လိုက်တယ်။ တီရှပ်ကို ဆွဲလှန်ပြီး နို့စို့တယ်။ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ အချက်ငါးဆယ်လောက်ဆောင့်ပြီး လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ ကွန်ဒုံးကို ချွတ်တယ်။ ဂေါ်လီပါတဲ့ ကွန်ဒုံးပြောင်းစွပ်တယ်။ တီဌေး စောက်စေ့ကို တချက် နှစ်ချက်ပွတ်ဆွဲပြီး အဝမှာတေ့ တချက်တည်း ဆောင့်ထည့်လိုက်တယ်။ “အား ကျွတ် ကျွတ် သေပါပြီ အရမ်းလုပ်ရလား ပြည့်စုံရယ်” “တီဌေး ကောင်းအောင်လို့ပါ နာရင် ခဏသည်းခံနော် ကောင်းလာလိမ့်မယ်” တီဌေး စောက်ဖုတ်က တင်းကျပ်နေဆဲဆိုတော့ သိပ်ကြာကြာဆွဲမလိုးနိုင်ဘူး။

သုက်တွေထွက်ချင်လာတာနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲထိုးထည့်ပြီး စိမ်ထားလိုက်တယ်။ သုက်တွေကုန်မှ လီးမပျော့ခင် ဆွဲထုတ်ပြီး ကွန်ဒုံးကို ချွတ်တယ်။ ပြီးတော့ တီဌေးကို ဂျာပေးလိုက်တယ်။ တီဌေးလဲ ပြီးထားပုံတော့ရတယ်။ တီဌေးဘေးမှာ ဝင်အိပ်ပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်။ “ချစ်လိုက်တာ တီဌေးရယ်” “ချစ်ရင် အဲလိုလုပ်ရတာလား။ နေမျိုးကိုလဲ လုပ်နေတာ တွေ့ဖူးတယ်နော်။ နေမျိုးကိုလဲ ချစ်တယ်ပေါ့” မြတ်စွာဘုရား တီခိုင်တင်မက တီဌေးပါ သိနေတယ်။ “တီဌေး ဘယ်လိုသိတာလဲ” “ပက်ပင်းကြီး မြင်တာလေ။ မခိုင်နဲ့ လေပြေတောင်ပါသေး” တီခိုင်က ကျန်တဲ့သူတွေပါ သိတာ မပြောဘဲ ထားတာကို။ စကားပြောရင်း လက်က တီဌေးနို့တွေကို ဆုပ်နယ်ပေးနေတယ်။ စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းချင်တာနဲ့ “မရှက်နဲ့တော့နော် တီဌေး” လို့ပြောရင်း နောက်တချီစဖို့ အစပျိုးတယ်။ လက်က စောက်ဖုတ်ကို ရွရွလေးပွတ်ရင်း နို့စို့ပေးနေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အိမ်ရှေ့က ဘဲလ်တီးသံကြားလိုက်ရတယ်။

ကျွန်တော်လဲ အဝတ်အစားအမြန်ဝတ်ပြီး တံခါးသွားဖွင့်ရတယ်။ တီခိုင်တို့သားအမိ ပြန်လာတာပါ။ တီဌေးက နေသိပ်မကောင်းလို့ အိပ်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။ နေမျိုးက ငါသိပါတယ်ကွာဆိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်တယ်။ တီခိုင် နေမျိုးတို့နဲ့ ခဏစကားစမြည်ပြောပြီးတော့ အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်။ ညကျတော့ တီခိုင် ဖုန်းဆက်လာတယ်။ “ပြည့်စုံ ဒီနေ့ ကျင်ဌေးကို လိုးလိုက်လား” “ဟာ မလုပ်ရဲပါဘူး မမခိုင်။ မမကိုတောင် ချစ်လွန်းလို့ စွန့်စားပြီး လုပ်လိုက်ရတာပါ” “ဒါဆို နင်တို့ ငါမရှိတုန်း ဘာလုပ်နေကြလဲ” “ကျွန်တော်က တီဗွီကြည့်တယ်။ တီဌေးက နေမကောင်းလို့ဆိုပြီး အခန်းထဲ ဝင်အိပ်နေတယ်” “ဟုတ်လို့လား ကျင်ဌေးအခန်းထဲ ညနေကစကားသွားပြောတော့ နင်သုံးနေကြ ကွန်ဒုံးတွေ့တယ်နော်။ အပျိုကြီးရဲ့ အခန်းထဲ အဲဒါ ရှိနေစရာလား။ ပြီးတော့ လိုးထားတဲ့ အနံ့လဲ ရသလိုပဲ” “မမခိုင် အခန်းကနေ တီဌေးအခန်းကို ချောင်းလို့ရအောင် လုပ်ထား။

မနက်ဖြန် ဘယ်သူလိုးနေလဲ ကျွန်တော်ပြမယ်။ အိမ်က ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ့ ထွက်လာခဲ့။ သော့အပိုယူလာခဲ့” တီခိုင်လစ်ရင် နေမျိုးက တီဌေးကို ဖြုတ်မှာပဲ။ အဲဒါ တီခိုင်ကို ပြရမယ်။ သူ့ညီမကို ကျွန်တော် အလွတ်မပေးဘူးဆိုတာ သူသိရင် စားပေါက်ပိတ်မှာစိုးလို့။ တီဌေးက အပျိုမို့ စောက်ဖုတ်က အလတ်ကြီး ရှိသေးပေမဲ့ အိမ်ထောင်သည် တီခိုင်က ပုလွေရော အောက်ပေးပါကောင်းတယ်။ တီခိုင်နဲ့က လိုးနေကြဆိုတော့ အပေးအယူမျှပြီး အရှက်လဲ ကုန်နေပြီလေ။ နောက်နေ့ တီခိုင်နဲ့ သူ့အိမ်နားမှာ ချိန်းလိုက်တယ်။ နာရီဝက်လောက် အချိန်ဖြုန်းပြီးမှ သူ့အိမ်ကို ပြန်သွားတယ်။ နေမျိုး ဇာတ်လမ်းစနေလောက်မဲ့ အချိန်ပေါ့။ တံခါးကို အသံမမြည်အောင်ဖွင့်ပြီး တီခိုင့်အခန်းထဲဝင်တယ်။ ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး တီခိုင်ဖောက်ထားတဲ့ အပေါက်ကနေချောင်းတယ်။ အခန်းနှစ်ခန်းကို ဖော်မီကာပြားနဲ့ခြားထားတယ်။ တီခိုင်က ဖောက်ပြီး ပြက္ခဒိန်နဲ့ ကာထားတာ။ ကုတင်ပေါ်မှာ ကုန်းပြီး ကြည့်ရတယ်။

တီဌေး အခန်းမှာ ကောင်းခန်းရောက်နေပြီ။ ကုတင်ဘေးမှာ နေမျိုးက အဝတ်ဗလာနဲ့ လီးစုပ်ခံနေတယ်။ တီဌေးရဲ့ ပုလွေပညာက တိုးတက်လာပုံပဲ။ နေမျိုးက တီဌေးခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ကို တခါတခါဆောင့်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ တီခိုင့်ကို “မမခိုင် ဒီမှာလာကြည့်” တီခိုင်လဲ အပြေးအလွှား လေးဘက်ထောက်ပြီး ကြည့်တယ်။ သူ့သားကို သူ့ညီမက ပုလွေအမှန်အကန်ပေးနေတာမြင်တော့ “ဘုရား ဘုရား ဘယ်လိုတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ အမျိုးအရင်းတွေကို။ မိဌေးကလည်း ကလေးကိုမတားဘူး။ ခက်တော့တာပါပဲ” ရင်ဘတ်ကိုဖိပြီး ပက်လက်လှဲချလိုက်တယ်။ “မမခိုင် အသံမထွက်နဲ့” ကျွန်တော်ထပ်ချောင်းတော့ နေမျိုးက တီဌေးကို ဆော်နေပြီ။ လီးကလည်း တောင်လာပြီ။ တီခိုင်ကို လိုးလိုက်ရင် ကောင်းမလား စဉ်းစားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသံထွက်ရင် ပြဿနာတက်မှာ။ ဒါနဲ့ တီခိုင့်ကို အတင်းခေါ်ပြီး အနီးအနားက တည်းခိုခန်းမှာ ဖြုတ်လိုက်ရတယ်။ စောက်ဖုတ်တချီ ခရေတချီ။ “ငါ့ကိုယ်ငါ နင်နဲ့ လိုးနေလို့ ဆိုးလှပြီ ထင်နေတာ။

မိဌေးက တူအရင်းနဲ့တောင် လိုးနေရက်တယ်” “ဒီလိုပါပဲ မမခိုင် သွေးသားဆန္ဒက တောင့်တလို့ နေမှာပါ” “ဘာဆိုင်လဲ လုပ်စရာမှ အများကြီးကို။ အရင်းအချာ မှ လိုးလို့ရတာ မဟုတ်တာ” တီခိုင်ကတော့ တော်တော်မကျေနပ်နေပုံပါပဲ။ ကျွန်တော်မှားသွားလားမသိ။ “ဘာပြဿနာမှ မတက်ရင် လွှတ်ထားပေးလိုက်ပါလား မမခိုင်” ချွေးသိပ်ရုံကလွဲလို့ ကျွန်တော်လဲ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ နောက်ရက်တွေကျ လေပြေလည်း ပြန်ရောက်လာတော့ တီဌေးကို ဖြုတ်ဖို့ လှုပ်ရှားရတာ အဆင်မပြေဘူး။ တီခိုင်နဲ့ပဲ အပြင်မှာ ဆွဲဖြစ်တယ်။ နေမျိုးကလည်း အိမ်သိပ်မကပ်ဘူး။ လေပြေကျတော့ မလှုပ်ရှားရဲဘူး။ အခန့်မသင့်ရင် ဂျေးအောင်းသွားနိုင်တယ်။ သတိနဲ့ ကိုင်တွယ်မှ ရမယ်။ နေမျိုး ===== လေပြေပြန်လာတော့ တီဌေးနဲ့က သိပ်မဆွဲဖြစ်။

အခုတလော ငတ်နေတယ်။ ရေငတ်တုန်း ရေတွင်းထဲကျ ဆိုသလို အိမ်နားက ဘောပြားတယောက် စာလာပေးတယ်။နာမည်က “အေးမြတ်သန္တာ”။ သူက ဘောပြားဆိုပေမဲ့ ဘော်ဒီက မိုက်တယ်။ ယောက်ျားလိုပဲ ဝတ်တယ်။ကျွန်တော့်ပုံကလဲ ဖြူဖြူနွဲ့နွဲ့ဆိုတော့ သူ့စိတ်ဝင်စားတယ် ထင်တယ်။ သူ့ကို ဖြုတ်ဖို့ ဖန်ရမယ်။ သူက ကျွန်တော် ဆိုတာ သိပုံမရဘူး။ အတော်ပါပဲ။ သူ့အိမ်မှာ ချိန်းဖြစ်တယ်။ အရင်က သူ့အိမ်မှာလဲ ယောကျ်ားတွေ တရုန်းရုန်းနဲ့ဆိုတော့ သူ့မိသားစုက သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ သူ့အခန်းထဲ နှစ်ယောက်တည်း။ သူက စနမ်းတယ်။ သေချာပြန်နမ်းပေးလိုက်တယ်။ ဟိုကိုင် ဒီကိုင်နဲ့ လီးကိုတော့ မကိုင်ဘူး။ အကျီင်္တွေ ချွတ်တယ်။ တကိုယ်လုံး လိုက်နမ်းတယ်။ သူက တီရှပ်အောက်မှာ စွပ်ကျယ်ခံထားတယ်။ နို့ကိုင်တော့ အကိုင်မခံဘူး။ ဘောင်းဘီအောက်မှာ ယောကျ်ားဝတ် နဲ့။ အေးမြတ် ပါ ချွတ်ချလိုက်တယ်။

စောက်ဖုတ်များပေါ်လာမလားလို့ သေချာကြည့်တယ်။ ဘယ်ဟုတ်မလဲ။ ခါးပတ်နက်နဲ့ လီးတု ဖြောင်းခနဲ ထောင်ထွက်လာတယ်။ လီးတုက အရှည်မသေး။ ခုနစ်လက်မ ရှစ်လက်မ လောက်ရှိမယ်။ “အချစ် ကိုယ့်လီး စုပ်ပေးမလား” အေးမြတ်က မေးလိုက်တော့ စိတ်ထဲ ရယ်ချင်သွားတယ်။ ဘဝက ဘောပြားရဲ့ လီးတုတောင် စုပ်ပေးရမဲ့ ဘဝ။ တေးထားတယ်။ အေးမြတ်ကို အပေါက်စုံအောင် လိုးမယ်လို့။ အေးမြတ် ကျေနပ်အောင် သူ့လီးတုကို စုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ငါးမိနစ်လောက် စုပ်ပေးပြီးတော့ သူက ကျွန်တော့်ကို ကုတင်ပေါ်တွန်းချလိုက်တယ်။ သူ့လီးတုကို ကွန်ဒုံးစွတ်တယ်။ ကွန်ဒုံးကို ဘယ်လို ဝယ်ထားတာလဲ မသိဘူး။ ဂျယ် လူးနေတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဖင်ကို ဂျယ် တွေ သုတ်တယ်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ကနေ လီးတုကို ထည့်တယ်။

ခါးကို ညောင့်တယ်။ မိန်းကလေးမို့ ဆောင့်အားက သိပ်မပြင်းဘူး။ ကျွန်တော်လည်း သူ့တင်ပါးတွေကို ညှစ်နယ်နေလိုက်တယ်။ ဆယ်မိနစ် ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ဆောင့်ပြီး တော့ ကျွန်တော့်ဘေးမှာ လှဲနေတယ်။ ကျွန်တော်က မပြီးသေးဘူး။ ဒါနဲ့ အေးမြတ်ကို “ငါ မပြီးသေးဘူး။ စုပ်ပေးပါလား” “ယောက်ျားချင်း မစုပ်ဘူးကွာ” “ချစ်ရင် လုပ်ပေးပါကွာ။ ငါမပြီးသေးလို့” အေးမြတ် စိတ်ကမပါ့တပါ ဖြစ်နေပုံရတယ်။ သူက ဘောပြားဆိုပေမဲ့ မိန်းမပဲလေ။ “လာပါ အချစ်ရာ။ ငါလဲ စုပ်ပေးတာပဲကို” ကျွန်တော့်လီးကို လာကိုင်တယ်။ ဖွဖွလေး ဂွင်းတိုက်သလို လုပ်တယ်။ တဖြေးဖြေး ကျွန်တော့်လီးကလည်း ပြန်မာလာတယ်။ သူ သဘောကျနေတယ်။ အရှိန်မြင့်ပြီး ဆက်ထုတယ်။ ပြီးတော့ လီးကို တချက်ပဲ ရွှတ်ခနဲ နမ်းတယ်။ သူ့ အသက်ရှူသံ ခပ်ပြင်းပြင်းက လီးကို လာထိတွေ့နေတယ်။ ကျွန်တော်လဲ သူလုပ်သမျှ အစအဆုံးကြည့်နေတယ်။ အေးမြတ် နှုတ်ခမ်းကို မဟတဟ လုပ်ပြီး ဒစ်ကို ငုံတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အားမရတာနဲ့ ကော့ပေးလိုက်တယ်။

တဝက်လောက် ဝင်သွားတယ်။ အေးမြတ်က မစုပ်ဘဲ ငုံရုံလေး ငုံထားတယ်။ “စုပ်ပေးလေကွာ အချစ်ကလဲ။ ဒစ်ပတ်လည်နဲ့ ကိုယ်ထည်ကို လျှာနဲ့ လျက်ပေး။ ပါးစပ်ဆန့်သလောက် ငုံပြီး သကြားလုံး စုပ်သလို စုပ်ပေး၊ ဥတွေကိုလည်း ခပ်ဖွဖွ စုပ်ပေး” အေးမြတ်လဲ ကျွန်တော်ပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်လုပ်တယ်။ ဒစ်ဖျားလေးကို သူ့သွားနဲ့ ထိမိတော့ နာသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မပြောရဲဘူး။ ဆက်မစုပ်ပေးရင် ဒုက္ခ။ အေးမြတ်က သင်လွယ်တတ်လွယ်ဆိုတော့ မဆိုးပါဘူး။ စုပ်ပေးနေရင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲမဝင်တဲ့ လီးရဲ့ အပိုင်းကို ထုပေးနေတယ်။ သိပ်မကြာဘူး။ ကျွန်တော် သုက်ထွက်ချင်လာတယ်။ အေးမြတ်က စုပ်နေတုန်းပဲ။ သူ့ပါးစပ်ထဲပဲ ထုတ်လိုက်တယ်။ စစချင်း နှစ်ချက်လောက်တော့ ပါးစပ်ထဲဝင်ပြီး သီးမလို ဖြစ်သွားတယ်။ သုက်တွေ ထွက်လာတော့ သူလဲ လီးကို ပါးစပ်က ထုတ်လိုက်တယ်။ ဆက်ထွက်တဲ့ သုက်တွေက သူ့မျက်နှာကို ပန်းမိတယ်။

အေးမြတ် စိတ်ဆိုးသွားတယ်ထင်တယ်။ “မင်းကွာ ညစ်ပတ်တယ်” “ဆောရီး မင်းစုပ်ပေးတာ ကောင်းလို့ပါကွာ” အေးမြတ် မျက်နှာပေါ်က ကျွန်တော့်သုက်တွေကို တစ်သျှူးနဲ့ ကြင်ကြင်နာနာ သုတ်ပေးလိုက်တယ်။ အေးမြတ်က မိန်းမဆန်ဆန် ပြုံးတယ်။ မိန်းမဟူသမျှ အနုအရွတော့ ကြိုက်ကြတာပဲလေ။ သူ့ခေါင်းကို အသာဆွဲပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းလိုက်တယ်။ နမ်းနေရင်းနဲ့ သူ့ရင်ဘတ်တွေ တင်ပါးတွေကို ကိုင်ဆော့နေတယ်။ အေးမြတ်က ဘာမှ မပြောဘဲ ငြိမ်နေတယ်။ စွပ်ကျယ်အောက် လက်ထည့်ပြီး နို့နေရာကို စမ်းတော့ ဘရာကို စမ်းမိတယ်။ အေးမြတ်ကလည်း ပစ္စည်းရှိ လူတန်းစားပါပဲ။ ဘရာချိတ်လေးကို အသာအယာဖြုတ်တယ်။ တီချယ်ချိုရဲ့ ကျေးဇူးနဲ့ ဘရာချိတ်မျိုးစုံကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ဖြုတ်တတ်ခဲ့တာပါ။ အေးမြတ်လဲ ကစ်ဆင်ဆွဲနေတာကို ဖီးလ်တက်နေပုံပါပဲ။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ လက်ညှိုး လက်မနဲ့ သွေးတိုးစမ်းပြီး ချေပေးတယ်။ အေးမြတ်က ဘာမှ မတုန့်ပြန်ဘူး။ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဟာ ဝန်ခံခြင်းပဲ။

နမ်းနေရင်း သူ့စွပ်ကျယ်ကို လှန်တင်လိုက်တယ်။ ကျွတ်နေတဲ့ ဘရာကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တယ်။ နို့သီးခေါင်းကို စို့ရင်း တဖက်ကို လက်နဲ့ ချေတယ်။ အေးမြတ်ပါးစပ်ကလည်း တဟင်းဟင်း ညည်းနေတယ်။ သူ ဇိမ်ခံတတ်နေပြီ။ သူ့ခါးကို စမ်းပြီး လီးတုခါးပတ်ရဲ့ ချိတ်တွေကို ဖြုတ်တယ်။ မရဘူး။ အေးမြတ်လဲ စိတ်မရှည်တဲ့ပုံနဲ့ သူကိုယ်တိုင် ဖြုတ်ပေးတယ်။ လီးတုကြီး ပြုတ်သွားတာနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ကုတင်ဘေးကို ပစ်ချလိုက်တယ်။ ဘောပြားတယောက်ရဲ့ သိုဝှက်ထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ဟာ အမွေးခပ်ပါးပါးနဲ့ ပနံရ လှပနေတယ်။ ကာမအရည်ကြည်လေးတွေက တလဲ့လဲ့နဲ့ပေါ့။ “လှှလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကွာ” ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲကားပြီး မျက်နှာကို အေးမြတ်စောက်ဖုတ်ဆီ ထိုးအပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်တယ်။ အေးမြတ်ရဲ့ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက စေ့ကပ်နေတယ်။ ဘောပြားဆိုတော့ အပျိုစင်ပါကင် စောက်ဖုတ်ရနံ့က သင်းနေတာပါပဲ။

နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး အထဲကို ကြည့်တယ်။ စောက်စိကို လျှာနဲ့ ကစားပေးတယ်။လျှာကို တောင့်နေအောင် လုပ်ပြီး စောက်ခေါင်းထဲကို ထိုးမွှေတယ်။ ဖင်ဝကနေ စောက်စိအထိ လျှာနဲ့ အပြားလိုက်လျက်တယ်။ အေးမြတ်ဆီက စောက်ရည်တွေ ဖင်ဝအထိစီးကျလာတယ်။ အဲဒီတော့မှ ဘာဂျာမှုတ်နေရင်း ခရေအဝလေးကို လက်မနဲ့ ဖိပွတ်နေတယ်။ အေးမြတ်က ညည်းသံခပ်တိုးတိုးလေးပေးတယ်။ သူ့အိမ်မှာဆိုတော့ မအော်ရဲဘူးလေ။ စောက်စိကို လျှာနဲ့ လျက်လိုက် ထိုးလိုက်လုပ်နေရင်း စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ထည့်ဖို့ လုပ်တယ်။ အဝက တင်းကျပ်နေတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အပျိုမြှေးကို လက်နဲ့ ဖောက်မိသွားမှာစိုးလို့ ဖင်ထဲပဲ ထည့်လိုက်တယ်။ ဖင်ကို ကလိ စောက်ဖုတ်ကို ဂျာပေးနေရင်း အေးမြတ်တချီပြီးသွားတယ်။ အဖြူရောင် အရည်ခပ်ပျစ်ပျစ်တွေ စီးကျလာတယ်။ ကျွန်တော့်ပါးစပ်မှာလဲ အေးမြတ်ရဲ့ စောက်ရည်တွေနဲ့ ပေပွနေတာပါပဲ။ အပေါ်ပိုင်းကို ပြန်တက်ပြီး ကစ်ဆင်ပြန်ဆွဲတယ်။

စောက်ဖုတ်ကို လီးနဲ့ တေ့ထားတယ်။ စောက်စိနဲ့ နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ဒစ်နဲ့ ပွတ်ဆွဲတယ်။ လီးကို စောက်ဖုတ်အမြောင်းလိုက် တွန်းတင်တယ်။ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို ဆွဲဖြဲပြီး ဒစ်ကို စသွင်းတယ်။ တင်းကျပ်နေတာပါပဲ။ တီချယ်ချို တီဌေးတို့က ပါကင်ဖွင့်ခံထားရပြီးသားဆိုတော့ အေးမြတ်လောက် မကျပ်ဘူး။ ပထမဆုံး အပျိုစင် စောက်ဖုတ်ကို ပါကင်ဖွင့်ရမှာဆိုတော့ အတင်းမထည့်ရဲဘူး။ ဒစ်ကို ထုတ်လိုက် နည်းနည်းပိုသွင်းလိုက် လုပ်နေတယ်။ လီးတဝက်လောက် ဝင်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဆက်သွင်းလို့ မရဘူး။ အပျိုမြှေး ခံနေတယ်။ အပျိုမြှေးကို ထိုးခွဲလိုက်တဲ့အချိန် နာလို့ အေးမြတ်ထအော်ရင် ဒုက္ခရောက်မယ်။ ကစ်ဆင်ပြန်ဆွဲရင်း အထုတ်အသွင်းကို ရသလောက်လုပ်နေတယ်။ လုပ်နေရင်း စိတ်က မထိန်းနိုင်တာနဲ့ ဆောင့်သွင်းလိုက်တယ်။ အေးမြတ်မျက်နှာ ရှုံ့သွားပြီး အုခနဲ အော်တယ်။ ရုန်းတော့ မရုန်းဘူး။ လီးကို အဆုံးထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

အေးမြတ်ရဲ့ စောက်မွေးတွေနဲ့ ကျွန်တော့်လီးအရင်း ထိကပ်နေတယ်။ “အချစ် ခဏသည်းခံ။ နောက်ကျရင် ကောင်းသွားမှာပါ” ဖတ်ဖူးတဲ့ အောစာအုပ်တွေ ကြည့်ဖူးတဲ့ ဇာတ်ကားတွေထဲကလို ပြောလိုက်တယ်။ အေးမြတ်ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်။ အေးမြတ်ရဲ့ လည်ပင်းတွေ ဂုတ်သားလေးတွေကို လိုက်နမ်းတယ်။ နို့စို့တယ်။ ထောင်မတ်နေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို သွားနဲ့ ကိုက်ပေးတယ်။ အောက်မှာလည်း လီးအဝင်အထွက်ကို ဖြေးဖြေးလေး လုပ်ပေးနေတယ်။ လီးမှာ သွေးစသွေးနလေးတွေ ကပ်နေတယ်။ အေးမြတ်ခံနိုင်လောက်ပြီဆိုမှ ခပ်မြန်မြန်ဆောင့်ပေးနေတယ်။ အခန်းထဲမှာ လီးအဝင်အထွက် အသားချည်း ထိတဲ့အသံနဲ့ အေးမြတ်ရဲ့ ညည်းသံခပ်တိုးတိုး လွင့်ပျံနေတယ်။ တင်းကျပ်စေးပိုင်နေတဲ့ အပျိုစောက်ဖုတ်ကို လိုးနေရတော့ ကြာကြာမလိုးနိုင်ဘူး။ သုက်ထွက်ချင်လာတာနဲ့ လီးကို အပြင်ဆွဲထုတ်ပြီး အေးမြတ်ဗိုက်ပေါ် ပန်းလိုက်တယ်။

အပျိုပါကင်ဖောက်တာဆိုတော့ အရသာမသိမှာစိုးလို့ ကွန်ဒုံးလဲ မစွပ်ထားဘူးလေ။ သုက်တွေကုန်အောင် ထုတ်ပြီးတာနဲ့ အေးမြတ်ကို ဂျာပေးနေလိုက်တယ်။ သိပ်မကြာဘူး။ သူလဲ ထပ်ပြီးသွားတယ်။ အေးမြတ်ဘေးမှာ ဝင်လှဲပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်။ “ကောင်းလိုက်တာ အချစ်ရော ကောင်းရဲ့လား” “အင်းးးးးးကောင်းတယ်” အေးမြတ်က တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ “အော် ငါ့အဖြစ်က မိန်းမကနေ ယောက်ျားလျာဖြစ်ပြီး ပြန်ခြောက်ရတဲ့ ဘဝပါလား အေးမြတ်တယောက် ကျွန်တော်ပါကင်ဖွင့်လိုက်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်း မိန်းမဆန်လာပါတော့တယ်။ ရုပ်ချော ကျန်းမာရေးကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းရှိလူတန်းစား အေးမြတ်ကို ကျွန်တော်လက်မလွှတ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့အိမ်မှာသာမက တည်းခိုခန်းမှာပါ ခဏ ခဏလိုးဖြစ်တော့ အပေးအယူလည်းမျှလာပါတယ်။

နောက်ပေါက်တော့ မဖွင့်ဖြစ်သေးဘူး။ မင်္ဂလာဦးညအတွက် ချန်ထားမလို့လေ။ တခါတခါ အေးမြတ်က ယောက်ျားစိတ်ဝင်လာရင်တော့ လီးတုနဲ့ ဆော်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ သူလဲ မလုပ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လဲ ပြည့်စုံနဲ့ ဖင်မခံဖြစ်တော့ပါဘူး။ တီဌေးနဲ့လဲ မလိုးဖြစ်တော့ဘူး။ တကယ်ချစ် တကယ်မြတ်နိုးရတဲ့ အေးမြတ် ရှိနေပြီလေ။ ချစ်သူနဲ့ အတူတူ အချိန်ဖြုန်းတဲ့ကာလတွေဟာ တကယ်ပျော်စရာ ကောင်းပါတယ်။ တယောက်နဲ့ တယောက် အပြန်အလှန်နားလည်ပြီး သစ္စာရှိရှိ ချစ်ကြတယ်။ ဆေးကျောင်းသူ တယောက်ဖြစ်တဲ့ အေးမြတ် ဆရာဝန် ဖြစ်ရင် စေ့စပ်ပြီး နှစ်နှစ်လောက်ကြာရင် လက်ထပ်ဖို့ တိုင်ပင်ထားကြတယ်။ နှစ်ဖက်မိဘတွေကလည်း သဘောတူတယ်။ ဘယ်လောက်သာယာတဲ့ ဘဝကြီးပါလဲ။ ပြည့်စုံ နေမျိုးက ရည်းစားရသွားတော့ အိမ်သိပ်မကပ်ဘူး။ တီဌေးကို ကျွန်တော်တယောက်တည်း မူပိုင်လို ဖြစ်လာတယ်။

တီခိုင် အပြင်သွားရင် တီဌေးကို ဖြုတ်တယ်။ လေပြေလဲ သင်တန်းတွေတက်နေတဲ့ အချိန်ပေါ့။ တီဌေးလဲ အရှက်ကုန်နေပြီ။ သူက အပေါ်မှာနေပြီး ဖင်ထဲ လီးသွင်းတတ်နေပြီ။ တီဌေးကို အထူးကုဆေးခန်းတခုမှာ ကလေးမရအောင် လက်မောင်းထဲ ထည့်တဲ့ ကိရိယာလေး ထည့်ထားပေးလိုက်တယ်။ ၅ နှစ်လောက် စိတ်ချလက်ချကဲလို့ ရအောင်လို့ပါ။ တီခိုင်ကတော့ အပြင်မှာပဲ အဖြုတ်ခံပါတယ်။ ဘော်ဒီတောင့်တောင့် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်ကို ဖြုတ်နေရပေမဲ့ ကြာတော့ ရိုးလာတယ်။ လေပြေကလည်း တနေ့တခြား အတောင်အလက်စုံပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာတယ်။ ယောကျ်ားသဘာဝအရ လေပြေကို ဖြုတ်ဖို့ စဉ်းစားတယ်။ လေပြေက ကျွန်တော့်ကို မြင်ရင် ရှက်သလို ကြောက်သလိုနဲ့။ ဖြုတ်ပြီးရင်တော့ ရှက်ချင်မှ ရှက်မှာ။

တီဌေးတုန်းက သုံးတဲ့ ဆက်စီအတုလေး တော့ ကျန်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မုဒိန်းမှု ဖြစ်မှာကြောက်ရတယ်။ တီခိုင်လိုလဲ မကြမ်းရဲ။ သူ့ဟာသူ စိတ်ပါလာအောင် မြှူဆွယ်ပြီးလိုးရမယ်။ တီဌေးကို လိုးနေတဲ့အချိန် လေပြေရောက်လာရင် ချောင်းကြည့်မယ်။ ချောင်းကြည့်ဖန်များလာရင် သူလည်း စိတ်ပါလာမှာပဲ။ ကျွန်တော့်စိတ်ကူးပေါ့လေ။ တကယ်တမ်းကျတော့ စိတ်ကူးကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့က မလွယ်လှ။ တီဌေးက လေပြေသင်တန်းက ပြန်လာချိန်နီးရင် အဖြုတ်မခံဘူး။ အခန်းတံခါးကိုလဲ သတိထားပြီး လော့ပုံမှန်ချတယ်။ တီခိုင်ကျတော့လည်း အပြင်မှာ ဖြုတ်ရတာဆိုတော့ ဘာမှကြံစည်လို့မရဘူး။ နေမျိုးကို စည်းရုံးပြီး လေပြေကို ဖြုတ်ဖို့ ပြောလည်းမရ။ သူ့မှာ အေးမြတ်ရှိနေပြီးသား ဖြစ်နေတယ်။ အေးမြတ်က ဘောပြားဘဝက သိပ်မသိသာပေမဲ့ မိန်းမလိုဝတ်တော့ ရုပ်ထွက်တယ်။ နေမျိုး ဘယ်လောက်တောင် ဖြုတ်ထားလဲမသိဘူး။ တင်ပါးက ရမ်းခါနေတာ။ အေးမြတ်အိုးကို မြင်တိုင်း အပျိုစစ် မစစ်ခွဲတဲ့ စာချိုးလေးကို သွားသတိရတယ်။

“အပျိုစစ်တုံ တင်ပါးဆုံ နိမ့်တုံ မြင့်တုံ ခုန်လိမ့်မည်” “အပျိုမစစ် ထိုကာတစ် တင်ဆစ်ရမ်း၍ ခါလိမ့်မည်” အေးမြတ်ကိုလဲ ဖြုတ်ချင်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်းအရင်းကြီးမို့ သစ္စာဖောက်ရာကျမယ်။ သူ၊ သူ့အမေနဲ့ သူအဒေါ်ကို စိတ်ကြိုက်လိုးနေခဲ့ပြီးပြီ။ သူ့ချစ်သူတော့ ရှောင်သင့်ပါတယ်။ အခုရက်ပိုင်းတော့ တီခိုင်လဲ သူ့အမျိုးသား ပြန်လာလို့ နေမျိုးတောင် မခေါ်ဘဲ ခရီးထွက်သွားတယ်။ နေမျိုးကလဲ အိမ်မကပ်ဘူး။ အေးမြတ်နဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတယ် ထင်ပါရဲ့။ တနေ့တော့ မနက်စောစော တီဌေးကို စောက်ဖုတ် တချီ ဖင် တချီလိုးပြီး အိမ်ကို ပြန်လာတယ်။ ဖွင့်ရက်မို့ အဖေရော အမေပါ ရုံးသွားနေကြပုံရတယ်။

အိမ်သော့ဖွင့်ပြီး ဝင်လာတော့ အမေ့ ဖိနပ်နဲ့ တခြားဖိနပ် တရံ တွေ့တယ်။ ဘယ်လိုပါလိမ့်လို့ စိတ်ဝင်စားပြီး အမေတို့ အိပ်ခန်းနားသွားချောင်းတယ်။ အခန်း မရောက်ခင်က အမေရဲ့ ညည်းသံ ယောက်ျားတယောက်ရဲ့ မာန်သွင်းသံ အသားချင်း ရိုက်သံတွေက ဆူညံနေတယ်။ အခန်းတံခါးက မဟတဟလေး။ ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ အမေက လေးဘက်ထောက်လျက်သား။ နောက်က လူက အမေ့ ခါးကို ကိုင်ပြီး လီးကို ဆောင့်ဆောင့်သွင်းနေတယ်။ သူ့လီးက အမေ့ခရေထဲ ဝင်ချည် ထွက်ချည်။ သူ့မျက်နှာကို မြင်တော့ ကျွန်တော့်ခေါင်းတခုလုံး ချာချာလည် သွားတယ်။ အမေ့ကို ဖင်လိုးနေတဲ့သူကတော့ … ပြီးပါပြီ။

မမဘဲဒါရိုက်တာ

ဒါ အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်သွားတာဘဲ….အောင် ..မင်းနဲ့ငါ ထပ်တွေ့စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး….” မမရိန်ရဲ့စကားလုံးတွေက ကျနော့်ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်သွားစေပါတယ် ။ “ မမ…ကျနော့်ကို ဒင်နာစားဖို့ ခေါ်တာကကော အက်ဆီးဒင့်ဘဲလားဟင်……” “ အိုကွယ်…မင်း ထင်ချင်ရာထင်….မတော်တဆဖြစ်သွားတာ..အက်ဆီးဒင့်.ဖြစ်သွားတာ…..လူဆိုတာ အမှားမကင်းဘူး… တသက်တခါ မှားသွားတာလေးတွေ ရှိကြတာပေါ့…ကဲ…မင်း…မမ ကို မေ့လိုက်တော့….” မမရိန် သည် အောင့်ကို ကျောခိုင်းပြီး အပြေးကလေး ထွက်သွားတယ် ။ အောင် တပ်မက်ခဲ့ရတဲ့ ထွာဆိုင်ခါးလေးဲ့ အောက်က လှလွန်းတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက တုန်ခါသွားတာ ကို အောင် ရင်နာနာနဲ့ ငေးရင်း ကျန်ခဲ့တယ် ။

မမနဲ့ အောင်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုလေးမှာ မမဘဲ ဇာတ်ညွှန်းရေး..မမဘဲ ဒါရိုက်တာ..မမဘဲ သရုပ်ဆောင် သွားတာပါ….အောင့်မှာတော့ အရူးကို အမဲသား ကျွေးမိလိုက်တာမျိုး….မမ….မမ….နဲ့ အရူးအမူး ဖြစ်ပြီး ကျန်ခဲ့ရတယ် ..။ မမ နဲ့ စတွေ့တာက မယ်လိုဒီတို့ အိမ်မှာ မယ်လိုဒီရဲ့ ညီမလေး ခရစ်တီးနာရဲ့ မွေးနေ့ပွဲ လုပ်တော့ မယ်လိုဒီက ဖိတ်တာနဲ့ အောင် ရောက်သွားတယ်…လူရင်းတွေချည်း ဖိတ်တာမို့ ညနေပိုင်းမှာ ရေကူး ကန်ထဲ ရေကူးရေဆော့တဲ့လူ ရှိသလို ဘာဘီကျူး ကင်နဲ့ ဘီယာနဲ့ ထိုင်စားတဲ့လူက စား….လုပ်နေကြ တဲ့အချိန် နတ်သမီးလေးတပါး နတ်သက်ကြွေကျလာသလို မမသည် တလှမ်းချင်း ကြွကြွရွရွလေး လှမ်း ရင်း အောင်တို့ ရှိတဲ့ ရေကူးကန်ဆီကို ရောက်လာပါတယ် ။

မမကို အောင် တခါမှ မတွေ့ဖူး မဆုံဖူးသေးဘူး ။ မယ်လိုဒီ့ကို မမ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မေးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်နေတယ် ။ လူလစ်ရင်တော့ မမအကြောင်းကို မေးမယ်လို့ စိတ်ကူးနေတယ် ။ လှလွန်း တဲ့ မမကို ရေကူးကန်ထဲကနေ ခိုးကြည့်နေမိတာ တချိန်လုံး ။ ရေကို ကန်ထဲမှာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ကူးနေမိရင်း မမလှလွန်းတာကို စိတ်ထဲမှာ မယုံနိုင်သလို အံ့သြ နေမိတယ် ။

မမက မျက်နှာလေးတင် လှတာ မဟုတ်ဘူး ။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း တကယ့်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် အစစ လှနေတာ ။ မမ အသားဖြူ ပုံက ဝင်းဝါတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဖြူ ဆွတ်နေတာမို့ မမဟာ ဥရောပသွေး ( အဖြူ ) များ နှောလေသလား လို့ အောင် ရေကူးရင်း စဉ်းစားနေမိတယ် ။ ရေကူးကန်ထဲက တက်လာတဲ့အခါ မမက အောင့်ကို ပြုံးပြီး စိုက်ကြည့်နေလို့ အောင်လည်း မလုံမလဲ ဖြစ်မိတယ် ။ မယ်လိုဒီက မမကို အောင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတယ် ။ “ မမရိန်…ဒါ မယ်လိုဒီ့သူငယ်ချင်း…ဂျော့ချ်မေဆင်မှာတုံးက အတူတူ တက်ခဲ့ကြတဲ့ အတန်းဖေါ်ပေါ့.. အောင်….နံမည်အပြည့်အစုံက …အောင်မြတ်မော်…တဲ့..အောင်ရေ..ဒါ …ငါတိုု့မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးလို ခင် မင်ရင်းနှီးကြတဲ့ မမရိန်….မမရိန်မှာ အမတယောက် ရှိသေးတယ်….မမထိန်…တဲ့….မမထိန်က ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ…..” မမက ပြုံးပြရင်း..“ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာတယ်…အောင်…” လို့ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ် ။

မမ မျက်လုံးတွေက အောင့်ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သလိုဘဲမို့ အောင်လည်း အဝတ်လဲဖို့ မယ်လိုဒီတို့ အိမ်ထဲကို ခပ်သွက်သွက်ဘဲ ပြေးသွားလိုက်တယ် ။ မမကို မမပြန်သွားတဲ့အထိ အောင် ခိုးခိုးကြည့်မိနေတယ် ။ မမရဲ့ ခါးသေးသေးလေး အောက်ဖက်က တင်ပါးလှလှတွေက အောင် တခါမှ ဒီလောက် အချိုးကျတာ မတွေ့ဖူးသေးလို့ ခိုးကြည့်မိနေတာပါ ။ တခါမှာ မမက အောင့်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အောင့်ရဲ့ မျက်လုံးရိုင်းတွေကို မမ တွေ့သွား တယ် ။ အောင်လည်း မျက်စိလွှဲလိုက်ရတယ် ။ မမ ပြန်တော့ ငွေမှင်ရောင် တောက်နေတဲ့ လက်ဇက်စ်ကားကြီးထဲကို လှမ်းဝင်ထိုင်လိုက်တဲ့အချိန် ပေါ် သွားတဲ့ မမရဲ့ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေတဲ့ ခြေသလုံးသားလေးတွေကြောင့် အောင်တယောက် ရင်တွေ တုန် ပြီး ကျန်ခဲ့တယ် ဆိုရင် မမ ယုံပါ့မလား ။ မမအကြောင်းကို အသေးစိတ် မေးမလို့ ဥစ္စာ..မယ်လိုဒီကလည်း ဧည့်သည် မပြတ်လို့ မမေးလိုက်ရ ဘူး ။ အခုအောင်က မြို့ထဲက ရုံးကြီးတရုံးမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်နေတယ် ။ မြေအောက် မက်ထရိုရထားနဲ့ အလုပ်ကိုသွားတယ်..ပြန်တယ် ။

ဒီနေ့ အလုပ်က အပြန်မှာ မြေအောက် ရထားဘူတာကနေ စက်လှေခါး ( အက်စ်ကလေတာ ) နဲ့ အပေါ်ကို တက်လာပြီး လမ်းတဖက်ကို ဖြတ်ကူးဖို့ လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကားကြီးတစီး အောင့်အရှေ့ကို ထိုးဆိုက်လာတယ် ။ ငွေမှင်ရောင် စီဒင်ကားကြီးရဲ့ မှန်လေး နိမ့်ဆင်းလာပြီး ပေါ်လာတာက တအားလှတဲ့ မမရိန် ရဲ့ မျက် နှာ ပြုံးပြုံးလေး ။ “ အောင်…မဟုတ်လား….” “ ဟုတ်ပါတယ်…..မမ….” “ လာလေ အောင်…မမ နဲ့ လိုက်ခဲ့..အောင်သွားချင်တဲ့နေရာ ပို့ပေးမယ်….” “ ကျနော် အိမ်ပြန်မလို့ပါ…..အိမ်က သိပ် မဝေးပါဘူး….” “ ဝေးဝေးနီးနီးကွယ်…လာ…..မမ.လိုက်ပို့မယ်….တက်….တက်….” မမက အောင့်ကို အိမ်လိုက်ပို့ပေးတယ်..။ အိမ်ကို အသွား လမ်းမှာ မမ က အောင့်အကြောင်းတွေ မေးတယ် ။

မမနဲ့ အောင် ဖုန်းနံပါတ်ချင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ် ။ အလုပ်မှာ နည်းနည်း အားတဲ့ အချိန် မမကို အောင် ဖုန်းဆက်မယ်လို့ ချိန်ဆနေတဲ့အချိန် အောင် အလုပ်မှာ ရှိနေတုံး မမ ဖုန်းဆက်တယ် ။ ရင်ထဲမှာ အရမ်းပျော်မိရတယ် ။ မမအသံလေးကလည်း မမလိုဘဲ လှနေတယ် ။ ချိုနေတယ် လို့ ပြောချင်တာ ။ မမက “ အောင့်ကို မမ ညနေစာ ကျွေးချင်တယ်ကွယ်…” လို့ အသံတိုးဖျော့ဖျော့လေးနဲ့ ပြောလာ တယ် ။ အောင်ကလည်း မမနဲ့ ထပ်တွေ့ချင်နေတာ ဆိုတော့ မမ ခေါ်တာကို လက်ခံလိုက်တယ် ။ မမ ကျွေးမယ့်နေရာက ဘုန်းဖစ်ရှ် ဆိုတဲ့ စားသောက်ဆိုင်လေး ။ မမက အောင့်ကို အိမ်မှာ လာခေါ်တယ် ။

မမနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဖယောင်းတိုင်လေး ထွန်းပေးထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင် စားပွဲလေးမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အတူတူထိုင်စားနေရတာက အိပ်မက်တခုကို မက်နေ သလို ခံစားမိရတယ် ။ ဝိုင် တပုလင်း မှာပြီး အောင်နဲ့မမ သောက်ကြတယ် ။ အောင်စားဖို့ မမမှာပေးတဲ့ အမဲသားကင်ကလည်းမွှေးပျံ့ နူးညံ့နေတယ် ။ သူစားဖို့ မှာတဲ့ ဆယ်မွန်ငါးကင်လေး ကို မမက အောင့်ပုဂံပြားထဲကို ထည့်ပေးတယ် ။ ဝိုင်ပုလင်းလည်း ဗလာဖြစ် ဘိုက်လဲတင်း မူးရိပ်ရိပ်လည်း ဖြစ်..မမက အောင့်ကို သူ့အိမ်လိုက်ပြမယ် ဆိုပြီး ခေါ်သွားတယ် ။ မမရဲ့ အိမ်က ဘုန်းဖစ်ရှ် စားသောက်ဆိုင်နဲ့ သိပ် မဝေးလှဘူး ။

မမရဲ့ အိမ်က တော်တော် သစ်တယ် ။ လှတယ် ။ မြေလည်း အကျယ်ကြီးဘဲ ။ ကားဂိုဒေါင် နှစ်လုံးနဲ့ ။ ကားဂိုဒေါင်ထဲမှာ အမိုးဖွင့် ပြိုင်ကားလေး တစီးကိုလည်း အောင်တွေ့တယ် ။ မမက သူ့အိမ်ကိုလည်း ရောက်ရော ကားထဲကနေ ခလုပ်လေး နှိပ်ပြီး ကားဂိုဒေါင် တံခါးကို ဖွင့်လိုက် တယ် ။ ပွင့်သွားတဲ့ ကားဂိုဒေါင်ထဲကို ကားထိုးဝင်လိုက်တယ် ။ ပြိုင်ကားလေးကို အောင်က ငေးကြည့်နေတာကို မမ တွေ့သွားတယ် ။ “ အောင်..သဘောကျလားဟင်….မောင်းကြည့်ချင်လား..မမ….ဝိအင်းတွေမှာ မြို့ပြင်တွေကို ကားလျောက်မောင်းတာ ကြိုက်တယ်….” “ ကောင်းတယ် ….မမ….” “ လာ..အောင်..အိမ်ထဲ ဝင်ကြရအောင်….” မမ က တန်းကလေးတခုပေါ် တင်ထားတဲ့ အိမ်သော့လေးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဂိုဒေါင်ကနေ အိမ်ထဲကို ဝင်တဲ့ တံခါးလေးကို ဖွင့်လိုက်တယ် ။ အိမ်ထဲကို ရောက်သွားတာနဲ့ ဧည့်ခန်းက မီးတွေက အလိုလို ပွင့်လာတယ် ။

နီညိုရောင် အီတလီ ဆိုဖါကြီးတွေနဲ့ ဧည့်ခန်းက ပါးရှားကော်ဇော အနီရောင်နဲ့ လိုက် ဖက်နေတယ်။ တီဗီပြား ဧရာမကြီးနဲ့ စတီရီယိုစက်တွေနဲ့ မမရဲ့ ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးဟာ အရက်မျိုးစုံ စီတန်းပြ ထားတဲ့ အရက်ဘားနဲ့လည်း ကပ်ရက် ။ “ လာထိုင်…အောင်…အေးဆေးပေါ့..ဘာသောက်အုံးမလဲ…အစုံရှိတယ် . . ” “ မသောက်နိုင်တော့ပါဘူး….မမ….” အောင်လည်း ဝိုင်မူးသလား..အချစ်မူးသလားတော့မသိဘူး ။ ကတုန်ကရင် ဖြစ်နေတယ် ။ အိမ်ထဲမှာ မမနဲ့ အောင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဆိုတဲ့အသိကြောင့်လား…။ စိတ်တွေ လှုပ်ရှား ရင်တွေ ခုံ နေတယ် ။ မမက အောင့်ဘေးမှာ လာထိုင်တယ် ။

“ အောင်..မမနဲ့ ညစာစားရတာ ပျော်လားဟင်…” “ ပျော်တယ်….မမ……ကျနော်..ကျနော် အိပ်မက်…မက်နေသလိုပါဘဲ…..” မမ ရယ်လိုက်တာ အရမ်းဘဲ ။ “ ဒီလောက်တောင် ဘဲလားကွယ်…..” အိမ်ထဲမှာ အောင်နဲ့မမ နှစ်ယောက်ထဲ ။ “ မမ က တယောက်ထဲ နေတာလားဟင်…..” “ အင်း….” အိမ်က အကြီးစားကြီး ။ အနည်းဆုံး အိပ်ခန်းလေးခန်းလောက် ပါမယ့် အိမ်ကြီး ။ မမ တယောက်ထဲ နေနေတာတဲ့…။

“ မင်းကိုလေ..မမက..တွေ့တွေ့ချင်း တအား ခင်မိသွားတယ်…..အောင်က မမရဲ့ အကိုတယောက်နဲ့ ချွတ် စွပ်ဘဲ..သိလား….နောက် ကြုံရင် ..သူ့ဓါတ်ပုံကို အောင့်ကို မမ ပြမယ်….” “ အောင်ကလည်း…မမကို မြင်မြင်ချင်းထဲက……” မမ က အောင့်စကား ဆုံးအောင် ဆက်ပြောတာကို စောင့်နေတယ် ။ အောင်က မပြောဘဲ ရပ်လိုက် တော့ “ ဘာဖြစ်လဲ…ပြောလေ…..အောင်….” လို့ မေးလိုက်တယ် ။ “ အရမ်း ခင်မင်သွားမိတယ် ..မမရယ်…..” လို့ အောင် ပြောလိုက်တယ် ။ တကယ် ပြောချင်တာက မမကို အောင် စွဲလန်းသွားမိတယ်လို့ ။ မမကို မယ်လိုဒီတို့ ညီအမတွေရဲ့ အိမ်မှာ စတွေ့တဲ့နေ့က အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အချိန် ရေချိုးလည်း သတိ ရ အိပ်ရင်ထဲလည်း သတိရ ..မမရဲ့ အလှအပတွေကို မြင်ယောင်မိတော့လည်း အောင့် ပေါင်ကြားက ညီလေးက မတ်တင်းနေတာ အောင်လည်း လက်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် လျော့ပစ်ခဲ့ရတယ်လေ ။

ဒါတွေကို မမက သိမှာ မဟုတ်ဘူး ။ “ အောင်….မင်း….မမကို သဘောကျလားဟင်….” မမက အောင့်ဘေးနား ကို ကပ်ရက်လေး လာထိုင်လိုက်၇င်း မေးတယ် ။ “ ကျ…ကျတယ်….မ….မမ…..” မမ နဲ့ လူချင်း ထိမိသလို မမရဲ့ သင်းပျံ့တဲ့ အနံ့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်လို့ အောင့်စိတ်တွေ ခြောက်ခြား သွားရတယ် ။ စကားတွေ ထစ်ကုန်တယ် ။ “ ချစ်မိလား….” “ အင်း…..ချစ်မိတယ်….မမရယ်…အရမ်းကို ချစ်မိတာ…..” “ ချစ်ရင် နမ်းကွယ်…..မမကို နမ်း…” မမပြောလိုက်တဲ့ ဒီ စကားစုလေးက အရမ်းတိုးတယ် ။ အောင် ကြားလိုက်မိတယ် ထင်တာဘဲ ။ အောင့်နှုတ်ခမ်းတွေက မမနှုတ်ခမ်းအိအိတွေကို စထိကပ်လိုက်သလား..မမ နှုတ်ခမ်းအိအိတွေက စပြီး လာထိလိုက်လေသလား မသဲကွဲဘူး ။ အောင်နဲ့မမတို့ နှုတ်ခမ်းစုတ်မိကြတယ် ။

ငြင်ငြင်သာသာ ဖွဖွ လေး စုတ်လိုက်ကြတယ် ။ မမက အောင့်ကို သိုင်းဖက်တယ် ။ အောင်ကလည်း မမကို တအားဖက် လိုက်တယ် ။ မမနှုတ်ခမ်းတွေက ဖေါင်းဖေါင်းလေးတွေ ။ စုတ်ရင်း အငမ်းမရ ဖြစ်လာတယ် ။ ဖြစ်လာကြ တယ် ။ မမရောဘဲ ။ ကြမ်းတမ်းလာတဲ့ အနမ်းတွေနဲ့အတူ တယောက်နဲ့တယောက် ပွတ်သပ်မိလာ ကြတယ် ။

တဆင့်ပြီးတဆင့်ပေါ့ ။ ပွတ်သပ် ဆုပ်နယ်မိလာကြရာကနေ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေ အပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်တာထက် အသားချင်းထိချင်စိတ်တွေက ပေါက်လာတော့ အဝတ်တွေကို ချွတ်ပစ် ဖို့ ကြိုးစားလာကြတယ် ။ မမ က “ အိပ်ခန်းထဲကို သွားကြရအောင်ကွယ်….” လို့ ပြောပြီး အောင့်ကို ဖက်ထားတာကို လွှတ်လိုက် ပြီး အောင့်ကို အရှေ့ကနေ ဦးဆောင် ခေါ်သွားတယ်… ။ မမရဲ့ အိပ်ခန်းထဲကို ။ ခန်းနားသန့်ပြန့်တဲ့ မမရဲ့ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ စောစောက ရပ်သွားခဲ့တဲ့ အနမ်းတွေကို မမကဘဲ ပြန်စလိုက်လို့ အောင်တို့ အနမ်းတွေ သဲသဲမဲမဲ နမ်းနေကြတဲ့အချိန် လျာချင်းပါ လုံးထွေးစုတ်ယူလာမိ ကြတယ် ။

ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကိုလည်း စချွတ်ကြပြီ ။ မမ က “ အောင့်ကိုယ်လုံးက တကယ် ယောကျ်ားပီသတယ်ကွာ…ဆက်ဆီ ဖြစ်တယ်…” လို့ အသံတုန်တုန်လေးနဲ့ ပြောလိုက်ရင်း အဝတ်မဲ့ အောင့်ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း…“ အိုကွယ်….မမ ထင်တဲ့အတိုင်းဘဲ…” လို့ တီးတိုးလေး ရေ ရွတ်လိုက်လို့ အောင်လည်း “ ဘာထင်တာလဲဟင်….မမ…” လို့ မေးလိုက်မိတယ် ။ မမ က “ အောင် ရေကူးကန်ထဲက တက်လာတဲ့အချိန်လေ…မမ…အောင့်ပေါင်ကြားကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်မိခဲ့တာ အောင့်ပစ္စည်းကြီးက ရေစိုပြီး အမြောင်းလိုက်ကြီး ပေါ်နေခဲ့တယ်လေ….အဲ့ထဲက မမက အောင်က အကြီးစားဆိုက်နဲ့ ဆိုတာ သိလိုက်တာ….” လို့ပြောလိုက်ပြီး အောင့် ပစ္စည်းကို လက်ကလေးနဲ့ အသာ ကိုင်လိုက်တယ် ။

အိပ်မက် မက်နေသလိုပါဘဲလား…မမ၇ယ် …။ မမရဲ့ လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာကြောင့် အောင့်ရဲ့ ပစ္စည်းက ပိုထွားလာသလို ပိုမာတောင့် မတ်ထောင်လာသည်လို့ ထင်မိသည် ။ မမရဲ့ အဝတ်တွေကို တုန်ရီတဲ့ လက်တွေနဲ့ ချွတ်နေမိသည် ။ တခုပြီးတခု ကွာကျကုန်သည် ။ ဘယ် လိုမှမထင်ထားမိတဲ့ အတွေ့အကြုံ အဖြစ်ပါ မမရယ်…။ မမနဲ့ ကျနော် အဝတ်မပါ ဗလာကိုယ်တွေနဲ့ တ ယောက်နဲ့တယောက် ဖက်ပွေ့နမ်းစုတ် ကိုင်တွယ်နေမိကြတယ် ။ မမရဲ့ ပေါင်ကြားက မို့ဖေါင်းတဲ့ အ ကွဲကြောင်းကို လျာနဲ့ အောင် ယက်နေတဲ့အချိန် မမကလည်း အောင့်ပစ္စည်းကို စုတ်ပေးနေတယ် ။

မမ စုတ်တာ သိပ်ကောင်းတယ် ..။ မမ အောင့်ထိပ်ဖူး ဒစ်လုံး အထစ်ကို လျာလေးနဲ့ လှည့်ပတ် ထိုး ကလိတာတွေက ပညာပါလွန်းတယ် ။ အောင့်ရဲ့ သုတ်တွေ လွှတ်ထုတ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားတယ် ။ စစ်စတီနိုင်း ဆွဲတယ် ဆိုတာ အပြာဇာတ်ထုပ်တွေမှာဘဲ ကြည့်ခဲ့ဘူးတယ် ။ အခု မမနဲ့ လုပ်တာ အောင့်အတွက် ပထမဆုံးပါဘဲ ။ တွေ့ဖူးမြင်ဖူးတာတွေနဲ့ မမ ကောင်းအောင် တတ်သမျှ မှတ်သမျှ လုပ်ပေးမိတယ် ။ မမရဲ့ ညည်းသံတွေက ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ကြားနေရတယ် ။ အောင့်လျာကို မမအထဲကိုု ထိုးသွင်းပြီး ပတ်ခြာလှည့် မွှေနှောက်မိတယ် ။ မမရဲ့ ပေါင်ခြံတွေက မွှေးနေတယ် ။

မမ သူ့ပစ္စည်းနားကို ရေမွှေးတွေ ဆွတ်ထားတယ် ဆိုတာ အောင် သိလိုက်တယ် ။ “ အို…အို….အိုး…..အား……အား…အား….” မမ အနောက်ကို ဆုတ်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတယ် ။ အောင်က တင်ပါးကြီးတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖမ်းဆုပ် ထားပြီး အစိလေးကိုပါ စုတ်ပစ်လိုက်တယ် ။ “ အိုး…အောင်ရယ်…အောင်ရယ်….အား…..အား…..မမ….မမ……မခံနိုင်တော့ဘူး…..မမ တအား လိုချင်နေ ပြီ…မမ…..လိုချင်နေပြီကွယ်……မမ..ကို……မမ..ကို…..ချစ်ပေးတော့ အောင်….” မမရဲ့ သွေးရူးသွေးတန်း တတွတ်တွတ် ပြောနေတဲ့ စကားသံလေးတွေက တုန်နေတယ် ။ မမက အောင့်နဖူးကို အတင်း တွန်းလွှတ်တာမို့ အောင်လည်း ပေါင်ကြားက ခေါင်း ခွာလိုက်ပြီး မမရဲ့ အပေါ်ကို တက်လိုက်ပြီး ပေါင်တန်လှလှတွေကို ဖြဲကားရင်း အောင့်ပစ္စည်းကို မမရဲ့ ပစ္စည်း အဝမှာ တေ့လိုက်ရတယ် ။

မမရဲ့ စောက်ဖုတ်က စိုနေတယ် ။ အရည်တွေ တအား ရွှဲနေတယ် ။ မမ စိတ်တွေ တအား လာနေပုံရတယ် ။ မမရဲ့ ရင်စိုင်ကြီးတွေက တင်းမာဖီထနေကြတယ် ။ ရင်သီးလုံး ( နို့သီး ) အဖုလေးတွေကို စို့လိုက်ရင်း အောင့် ပစ္စည်းကို မမအထဲကို ဖိသွင်းထည့်လိုက်တယ် ။ “ အိုးရှီး……ဟင်း……..အားအား……” စိုအိ တင်းကြပ်တဲ့ မမပစ္စည်းထဲကို အောင့် ပစ္စည်း အောင်းလိုက်လို့ မမ တအားသဘောကျ ကြိုက် တဲ့ လေသံ ရှိတယ် ။

အစမို့ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှန်မှန် လုပ်တာကို မမက အားမရဘူး ။ အောင်…လုပ်..လုပ် လေ…မမကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လုပ်ပေးကွာ…..လို့ မမက အောင့်ကို တွန်းအားပေးတယ် ။ တောင်းဆိုတယ် ။ အောင်လည်း မမရဲ့ ရင်စိုင်ကြီးတွေကို ဆုပ်ညှစ်ပြီး ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေ ပေးလိုက်တယ် ။ မမက သူ့ရင်သားတွေကို ညှစ်တာ ဆုပ်နယ်တာတွေကို ကြိုက်ပုံပေါ်တယ် ။ “ တအား..တအား….အောင်…ဆောင့်…ဆောင့်….တအားဆောင့်…” မမရိန်သည် ဘယ်အချိန် ဘယ်အခါထဲက ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြနေသလဲ မသိဘူး ။ အောင်ဆောင့်တာတွေကို အားမရဘဲ တင်ပါးကြီးတွေကို ကော့ပင့်ပြီး တအားဆောင့်ပေးဖို့ တောင်းခံနေတယ် ။ အောင်လည်း မမ ကျေနပ်စေဖို့ အားပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေကို ဆက်တိုက် မရပ်မနား ပေးလိုက်တယ် ။

တကိုယ် လုံး ချွေးတွေ သီးစီးနေတဲ့အထိ တအား လုပ်ပေးလိုက်တယ် ။ မမ ပြီးသွားတာက သိသာတယ်။ အို အာဟာ….ဆိုတဲ့ မပီမသ ညည်းအော်သံတွေနဲ့ အောင့်ပုခုံး လက်မောင်းတွေကို အတင်းကြီး ဆွဲကုတ် ပြီး ကော့လန်သွားတယ်. . ။ “ အရမ်းကောင်းသွားတယ်….အောင်ရယ်….” လို့ ပြောလိုက်တဲ့အချိန် မပြီးသေးတဲ့ အောင်က ဆက်ဆောင့်ထည့်နေတယ် ။ “ ပုံစံပြောင်းချင်လားအောင်..မမ ဘယ်လိုနေပေးရမလဲဟင်…..ကုန်းပေးရမလား…..” လို့ မောဟိုက်နေတဲ့ အသံလေးနဲ့ မေးတယ် ။ အောင်လည်း မမကို ဖင်ပူတောင်းထောင် ကုန်းခိုင်းလိုက်တယ် ။

မမရဲ့ ဝိုင်းစက် အချိုးကျတဲ့ တင်ပါး ကြီးတွေက ဖင်ပတောင်း ထောင်လိုက်တဲ့အခါ ပိုလှပြီး တပ်မက်စရာ ကောင်းလွန်းနေတယ် ။ တင်ပါးကြီးတွေ ကြားက ပြူးထွက်နေတဲ့ မမရဲ့ ပစ္စည်ကြီးကို ဆက်တိုက် ထိုးညှောင့်ပစ်လိုက်တာ ပြီး တဲ့အချိန် ပန်းထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်တွေကို မမရဲ့ တင်ပါး ဖွေးဖွေးကြီးတွေ အပေါ်ကို ထုတ်လွှတ် လိုက်မိတယ် ။ ကောင်းလွန်းတဲ့ ကာမ အရသာထူးကြောင့် နုတ်ကလည်း..“ အားအား…..အူး….အင်း….” လို့ ညည်းလိုက် မိတယ် ။ ဒါက ပထမဆုံး အချီပါ ။ မမက အောင့်ကို ကြက်ဥနဲ့ နွားနို့ ဖျော်တိုက်သလို လိင်တန်ကို ချက်ချင်း ပြန်မတ်စေတဲ့ ဆေးပြားလေး တပြားကို တိုက်တယ် ။

မမပေးတဲ့ဆေး အစွမ်းနဲ့ မမကို နောက်ထပ် နှစ်ချီ ထပ်ဆွဲပေးနိုင်လိုက်တယ် ။ မောနွမ်းနေတဲ့ မမက “ အောင်..ဒီမှာ မမနဲ့ဘဲ အိပ်လိုက်ကွာ…မ နက်ကျမှ မမ လိုက်ပို့ပေးမယ်….” လို့ ပြောတယ် ။ တကယ့်ကို အိပ်မက်တခုလိုပါဘဲ မမရယ်။ မမကလည်း ကိုယ်တုံးလုံး..ကျနော်ကလည်း ကိုယ်တုံးလုံး ..။ အင်မတန် သားနား သစ်လွင်တဲ့ အဖိုးတန် ကုတင်ကြီးပေါ်က မွေ့ယာထူထူကြီးပေါ် အတူတူ တညလုံး အိပ်ရတာ မဟုတ်လား ။ တကယ်တမ်း ဖြောင့်ဖြောင့် မအိပ်ဖြစ်ကြပါဘူး ။ အိပ်ပျော်သွားလိုက်..ပြန်နိုးလာပြီး မမနဲ့ နမ်းလိုက်ကြ ကိုင်ပွတ်လိုက်ကြနဲ့ စိတ်တွေ ပြန်နိုးကြွလာကြပြန်တော့ ထပ်ဆွဲဖြစ်ကြပြန်ရော ။

မမနဲ့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ အစားသွား စားဖြစ်ကြတယ် ။ ညသန်းကောင်ယံကြီး ။ မနက် အစောကြီး အောင် ရေချိုးနေတဲ့အချိန် မမ ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်လာတယ် ။မ အောင့်ကို လာဖက်တယ် ။ မမလည်း ကိုယ်တုံးလုံး..အောင်လည်း ကိုယ်တုံးလုံး…။ မမ က အောင့်ကို ဆပ်ပြာရည်တွေနဲ့ ပွတ်ပေးတယ် ။ ရေမြုပ်တုံးကြီးနဲ့ ကျောကုန်းကို တိုက်ပေးတယ် ။ မမ ရင်စိုင်ကြီးတွေက အောင့်ကို ဟိုထိဒီထိနဲ့ ။ မမကလည်း အောင့်ပေါင်ကြားက အတန်ကို ကိုင် အောင်ကလည်း မမရဲ့ ပေါင်ကြားက အကွဲကြောင်းကို ကိုင်တယ် ။ ဆွတယ် ။ စိတ်တွေ ကြွထလာပြန်တယ် ။ တညလုံး မနက်လင်းအားကြီးရော မမနဲ့ အောင် အတောမသတ်နိုင်ကြဘူး ။ မနက်ကျတော့ မမ ပင်ပန်းနေပြီး အောင့်ကို လိုက်မပို့နိုင်တော့ဘူး ။ အောင့်ဖါသာ အူးဘား တက်ဆီ ခေါ်ပြီး ပြန်လိုက်တယ် ။

အောင်လည်း မမ နဲ့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့မိတာ မမရယ် ။ အောင် ထင်တာ မှားလို့လား ။ မမဘဲ အောင့်ကို ချစ်တယ် လို့ တညလုံး တဖွဖွ ပြောခဲ့တာလေ ။ ဒါပေမယ့် နောက်နေ့တွေမှာ ဖုန်းလည်းမကိုင်တော့လို့ အောင်လည်း မမ အိမ်ကို ပြေးသွားလိုက်တော့ မမ မရှိဘူး ။မယ်လိုဒီတို့ကို မေးကြည့်တော့ မမ မြန်မာပြည်ကို သွားတာ နေမယ် လို့ မယ်လိုဒီတို့က ပြောတယ် ။ မယ်လိုဒီက “ အောင်..နင် နဲ့ မမ ဘာတွေ ဖြစ်ကြလို့လဲ..” လို့ မေးတဲ့အခါ အောင်လည်း ရေရေရာရာ တိတိကျကျ မဖြေလိုက်ဘူး ။ မမနဲ့ အောင်တို့ ဇာတ်လမ်းကို မမ က ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ကွာ လို့ အောင့်ကို ပြောခဲ့တယ်လေ ။

တနေ့ အောင် မမကို မော တခုထဲမှာ တွေ့လို့ မမ အနောက်ကို ပြေးလိုက်သွားမိပြီး..“ မမရယ် လွမ်းလိုက်တာဗျာ….မမ ရက်စက်တယ်ဗျာ..ဖုန်းလေးတောင် မဆက်ဘူး..အောင် သိပ် လွမ်းနေတယ် ” လို့ ပြောလိုက်မိတော့ မမရဲ့ တင်းမာတဲ့ မျက်နှာနဲ့ တုံ့ပြန်တာက “ ဒါ အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်သွားတာဘဲ….အောင် ..မင်းနဲ့ငါ ထပ်တွေ့စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး….” တဲ့ ။ မမ ထွက်သွားတော့ အောင် ရင်ထဲမှာ တအား နာနေသလို ထိန်းလို့ မရတဲ့ အောင့် မျက်ရည်တွေက တပေါက်ပေါက်နဲ့ ကျလာတယ် ။ သိပ် ရက်စက်တာဘဲ ….မမ ရယ်…ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

မမဘဲဒါရိုက်တာ

ဒါ အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်သွားတာဘဲ….အောင် ..မင်းနဲ့ငါ ထပ်တွေ့စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး….” မမရိန်ရဲ့စကားလုံးတွေက ကျနော့်ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်သွားစေပါတယ် ။ “ မမ…ကျနော့်ကို ဒင်နာစားဖို့ ခေါ်တာကကော အက်ဆီးဒင့်ဘဲလားဟင်……” “ အိုကွယ်…မင်း ထင်ချင်ရာထင်….မတော်တဆဖြစ်သွားတာ..အက်ဆီးဒင့်.ဖြစ်သွားတာ…..လူဆိုတာ အမှားမကင်းဘူး… တသက်တခါ မှားသွားတာလေးတွေ ရှိကြတာပေါ့…ကဲ…မင်း…မမ ကို မေ့လိုက်တော့….” မမရိန် သည် အောင့်ကို ကျောခိုင်းပြီး အပြေးကလေး ထွက်သွားတယ် ။ အောင် တပ်မက်ခဲ့ရတဲ့ ထွာဆိုင်ခါးလေဲး့ အောက်က လှလွန်းတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက တုန်ခါသွားတာ ကို အောင် ရင်နာနာနဲ့ ငေးရင်း ကျန်ခဲ့တယ် ။

မမနဲ့ အောင်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုလေးမှာ မမဘဲ ဇာတ်ညွှန်းရေး..မမဘဲ ဒါရိုက်တာ..မမဘဲ သရုပ်ဆောင် သွားတာပါ….အောင့်မှာတော့ အရူးကို အမဲသား ကျွေးမိလိုက်တာမျိုး….မမ….မမ….နဲ့ အရူးအမူး ဖြစ်ပြီး ကျန်ခဲ့ရတယ် ..။ မမ နဲ့ စတွေ့တာက မယ်လိုဒီတို့ အိမ်မှာ မယ်လိုဒီရဲ့ ညီမလေး ခရစ်တီးနာရဲ့ မွေးနေ့ပွဲ လုပ်တော့ မယ်လိုဒီက ဖိတ်တာနဲ့ အောင် ရောက်သွားတယ်…လူရင်းတွေချည်း ဖိတ်တာမို့ ညနေပိုင်းမှာ ရေကူး ကန်ထဲ ရေကူးရေဆော့တဲ့လူ ရှိသလို ဘာဘီကျူး ကင်နဲ့ ဘီယာနဲ့ ထိုင်စားတဲ့လူက စား….လုပ်နေကြ တဲ့အချိန် နတ်သမီးလေးတပါး နတ်သက်ကြွေကျလာသလို မမသည် တလှမ်းချင်း ကြွကြွရွရွလေး လှမ်း ရင်း အောင်တို့ ရှိတဲ့ ရေကူးကန်ဆီကို ရောက်လာပါတယ် ။

မမကို အောင် တခါမှ မတွေ့ဖူး မဆုံဖူးသေးဘူး ။ မယ်လိုဒီ့ကို မမ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မေးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်နေတယ် ။ လူလစ်ရင်တော့ မမအကြောင်းကို မေးမယ်လို့ စိတ်ကူးနေတယ် ။ လှလွန်း တဲ့ မမကို ရေကူးကန်ထဲကနေ ခိုးကြည့်နေမိတာ တချိန်လုံး ။ ရေကို ကန်ထဲမှာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ကူးနေမိရင်း မမလှလွန်းတာကို စိတ်ထဲမှာ မယုံနိုင်သလို အံ့သြ နေမိတယ် ။

မမက မျက်နှာလေးတင် လှတာ မဟုတ်ဘူး ။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း တကယ့်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် အစစ လှနေတာ ။ မမ အသားဖြူ ပုံက ဝင်းဝါတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဖြူ ဆွတ်နေတာမို့ မမဟာ ဥရောပသွေး ( အဖြူ ) များ နှောလေသလား လို့ အောင် ရေကူးရင်း စဉ်းစားနေမိတယ် ။ ရေကူးကန်ထဲက တက်လာတဲ့အခါ မမက အောင့်ကို ပြုံးပြီး စိုက်ကြည့်နေလို့ အောင်လည်း မလုံမလဲ ဖြစ်မိတယ် ။ မယ်လိုဒီက မမကို အောင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတယ် ။ “ မမရိန်…ဒါ မယ်လိုဒီ့သူငယ်ချင်း…ဂျော့ချ်မေဆင်မှာတုံးက အတူတူ တက်ခဲ့ကြတဲ့ အတန်းဖေါ်ပေါ့.. အောင်….နံမည်အပြည့်အစုံက …အောင်မြတ်မော်…တဲ့..အောင်ရေ..ဒါ …ငါတို့မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးလို ခင် မင်ရင်းနှီးကြတဲ့ မမရိန်….မမရိန်မှာ အမတယောက် ရှိသေးတယ်….မမထိန်…တဲ့….မမထိန်က ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ…..” မမက ပြုံးပြရင်း..“ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာတယ်…အောင်…” လို့ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ် ။

မမ မျက်လုံးတွေက အောင့်ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သလိုဘဲမို့ အောင်လည်း အဝတ်လဲဖို့ မယ်လိုဒီတို့ အိမ်ထဲကို ခပ်သွက်သွက်ဘဲ ပြေးသွားလိုက်တယ် ။ မမကို မမပြန်သွားတဲ့အထိ အောင် ခိုးခိုးကြည့်မိနေတယ် ။ မမရဲ့ ခါးသေးသေးလေး အောက်ဖက်က တင်ပါးလှလှတွေက အောင် တခါမှ ဒီလောက် အချိုးကျတာ မတွေ့ဖူးသေးလို့ ခိုးကြည့်မိနေတာပါ ။ တခါမှာ မမက အောင့်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အောင့်ရဲ့ မျက်လုံးရိုင်းတွေကို မမ တွေ့သွား တယ် ။ အောင်လည်း မျက်စိလွှဲလိုက်ရတယ် ။ မမ ပြန်တော့ ငွေမှင်ရောင် တောက်နေတဲ့ လက်ဇက်စ်ကားကြီးထဲကို လှမ်းဝင်ထိုင်လိုက်တဲ့အချိန် ပေါ် သွားတဲ့ မမရဲ့ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေတဲ့ ခြေသလုံးသားလေးတွေကြောင့် အောင်တယောက် ရင်တွေ တုန် ပြီး ကျန်ခဲ့တယ် ဆိုရင် မမ ယုံပါ့မလား ။ မမအကြောင်းကို အသေးစိတ် မေးမလို့ ဥစ္စာ..မယ်လိုဒီကလည်း ဧည့်သည် မပြတ်လို့ မမေးလိုက်ရ ဘူး ။ အခုအောင်က မြို့ထဲက ရုံးကြီးတရုံးမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်နေတယ် ။ မြေအောက် မက်ထရိုရထားနဲ့ အလုပ်ကိုသွားတယ်..ပြန်တယ် ။

ဒီနေ့ အလုပ်က အပြန်မှာ မြေအောက် ရထားဘူတာကနေ စက်လှေခါး ( အက်စ်ကလေတာ ) နဲ့ အပေါ်ကို တက်လာပြီး လမ်းတဖက်ကို ဖြတ်ကူးဖို့ လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကားကြီးတစီး အောင့်အရှေ့ကို ထိုးဆိုက်လာတယ် ။ ငွေမှင်ရောင် စီဒင်ကားကြီးရဲ့ မှန်လေး နိမ့်ဆင်းလာပြီး ပေါ်လာတာက တအားလှတဲ့ မမရိန် ရဲ့ မျက် နှာ ပြုံးပြုံးလေး ။ “ အောင်…မဟုတ်လား….” “ ဟုတ်ပါတယ်…..မမ….” “ လာလေ အောင်…မမ နဲ့ လိုက်ခဲ့..အောင်သွားချင်တဲ့နေရာ ပို့ပေးမယ်….” “ ကျနော် အိမ်ပြန်မလို့ပါ…..အိမ်က သိပ် မဝေးပါဘူး….” “ ဝေးဝေးနီးနီးကွယ်…လာ…..မမ.လိုက်ပို့မယ်….တက်….တက်….” မမက အောင့်ကို အိမ်လိုက်ပို့ပေးတယ်..။ အိမ်ကို အသွား လမ်းမှာ မမ က အောင့်အကြောင်းတွေ မေးတယ် ။

မမနဲ့ အောင် ဖုန်းနံပါတ်ချင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ် ။ အလုပ်မှာ နည်းနည်း အားတဲ့ အချိန် မမကို အောင် ဖုန်းဆက်မယ်လို့ ချိန်ဆနေတဲ့အချိန် အောင် အလုပ်မှာ ရှိနေတုံး မမ ဖုန်းဆက်တယ် ။ ရင်ထဲမှာ အရမ်းပျော်မိရတယ် ။ မမအသံလေးကလည်း မမလိုဘဲ လှနေတယ် ။ ချိုနေတယ် လို့ ပြောချင်တာ ။ မမက “ အောင့်ကို မမ ညနေစာ ကျွေးချင်တယ်ကွယ်…” လို့ အသံတိုးဖျော့ဖျော့လေးနဲ့ ပြောလာ တယ် ။ အောင်ကလည်း မမနဲ့ ထပ်တွေ့ချင်နေတာ ဆိုတော့ မမ ခေါ်တာကို လက်ခံလိုက်တယ် ။ မမ ကျွေးမယ့်နေရာက ဘုန်းဖစ်ရှ် ဆိုတဲ့ စားသောက်ဆိုင်လေး ။ မမက အောင့်ကို အိမ်မှာ လာခေါ်တယ် ။

မမနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဖယောင်းတိုင်လေး ထွန်းပေးထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင် စားပွဲလေးမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အတူတူထိုင်စားနေရတာက အိပ်မက်တခုကို မက်နေ သလို ခံစားမိရတယ် ။ ဝိုင် တပုလင်း မှာပြီး အောင်နဲ့မမ သောက်ကြတယ် ။ အောင်စားဖို့ မမမှာပေးတဲ့ အမဲသားကင်ကလည်းမွှေးပျံ့ နူးညံ့နေတယ် ။ သူစားဖို့ မှာတဲ့ ဆယ်မွန်ငါးကင်လေး ကို မမက အောင့်ပုဂံပြားထဲကို ထည့်ပေးတယ် ။ ဝိုင်ပုလင်းလည်း ဗလာဖြစ် ဘိုက်လဲတင်း မူးရိပ်ရိပ်လည်း ဖြစ်..မမက အောင့်ကို သူ့အိမ်လိုက်ပြမယ် ဆိုပြီး ခေါ်သွားတယ် ။ မမရဲ့ အိမ်က ဘုန်းဖစ်ရှ် စားသောက်ဆိုင်နဲ့ သိပ် မဝေးလှဘူး ။

မမရဲ့ အိမ်က တော်တော် သစ်တယ် ။ လှတယ် ။ မြေလည်း အကျယ်ကြီးဘဲ ။ ကားဂိုဒေါင် နှစ်လုံးနဲ့ ။ ကားဂိုဒေါင်ထဲမှာ အမိုးဖွင့် ပြိုင်ကားလေး တစီးကိုလည်း အောင်တွေ့တယ် ။ မမက သူ့အိမ်ကိုလည်း ရောက်ရော ကားထဲကနေ ခလုပ်လေး နှိပ်ပြီး ကားဂိုဒေါင် တံခါးကို ဖွင့်လိုက် တယ် ။ ပွင့်သွားတဲ့ ကားဂိုဒေါင်ထဲကို ကားထိုးဝင်လိုက်တယ် ။ ပြိုင်ကားလေးကို အောင်က ငေးကြည့်နေတာကို မမ တွေ့သွားတယ် ။ “ အောင်..သဘောကျလားဟင်….မောင်းကြည့်ချင်လား..မမ….ဝိအင်းတွေမှာ မြို့ပြင်တွေကို ကားလျောက်မောင်းတာ ကြိုက်တယ်….” “ ကောင်းတယ် ….မမ….” “ လာ..အောင်..အိမ်ထဲ ဝင်ကြရအောင်….” မမ က တန်းကလေးတခုပေါ် တင်ထားတဲ့ အိမ်သော့လေးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဂိုဒေါင်ကနေ အိမ်ထဲကို ဝင်တဲ့ တံခါးလေးကို ဖွင့်လိုက်တယ် ။ အိမ်ထဲကို ရောက်သွားတာနဲ့ ဧည့်ခန်းက မီးတွေက အလိုလို ပွင့်လာတယ် ။

နီညိုရောင် အီတလီ ဆိုဖါကြီးတွေနဲ့ ဧည့်ခန်းက ပါးရှားကော်ဇော အနီရောင်နဲ့ လိုက် ဖက်နေတယ်။ တီဗီပြား ဧရာမကြီးနဲ့ စတီရီယိုစက်တွေနဲ့ မမရဲ့ ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးဟာ အရက်မျိုးစုံ စီတန်းပြ ထားတဲ့ အရက်ဘားနဲ့လည်း ကပ်ရက် ။ “ လာထိုင်…အောင်…အေးဆေးပေါ့..ဘာသောက်အုံးမလဲ…အစုံရှိတယ် . . ” “ မသောက်နိုင်တော့ပါဘူး….မမ….” အောင်လည်း ဝိုင်မူးသလား..အချစ်မူးသလားတော့မသိဘူး ။ ကတုန်ကရင် ဖြစ်နေတယ် ။ အိမ်ထဲမှာ မမနဲ့ အောင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဆိုတဲ့အသိကြောင့်လား…။ စိတ်တွေ လှုပ်ရှား ရင်တွေ ခုံ နေတယ် ။ မမက အောင့်ဘေးမှာ လာထိုင်တယ် ။

“ အောင်..မမနဲ့ ညစာစားရတာ ပျော်လားဟင်…” “ ပျော်တယ်….မမ……ကျနော်..ကျနော် အိပ်မက်…မက်နေသလိုပါဘဲ…..” မမ ရယ်လိုက်တာ အရမ်းဘဲ ။ “ ဒီလောက်တောင် ဘဲလားကွယ်…..” အိမ်ထဲမှာ အောင်နဲ့မမ နှစ်ယောက်ထဲ ။ “ မမ က တယောက်ထဲ နေတာလားဟင်…..” “ အင်း….” အိမ်က အကြီးစားကြီး ။ အနည်းဆုံး အိပ်ခန်းလေးခန်းလောက် ပါမယ့် အိမ်ကြီး ။ မမ တယောက်ထဲ နေနေတာတဲ့…။

“ မင်းကိုလေ..မမက..တွေ့တွေ့ချင်း တအား ခင်မိသွားတယ်…..အောင်က မမရဲ့ အကိုတယောက်နဲ့ ချွတ် စွပ်ဘဲ..သိလား….နောက် ကြုံရင် ..သူ့ဓါတ်ပုံကို အောင့်ကို မမ ပြမယ်….” “ အောင်ကလည်း…မမကို မြင်မြင်ချင်းထဲက……” မမ က အောင့်စကား ဆုံးအောင် ဆက်ပြောတာကို စောင့်နေတယ် ။ အောင်က မပြောဘဲ ရပ်လိုက် တော့ “ ဘာဖြစ်လဲ…ပြောလေ…..အောင်….” လို့ မေးလိုက်တယ် ။ “ အရမ်း ခင်မင်သွားမိတယ် ..မမရယ်…..” လို့ အောင် ပြောလိုက်တယ် ။ တကယ် ပြောချင်တာက မမကို အောင် စွဲလန်းသွားမိတယ်လို့ ။ မမကို မယ်လိုဒီတို့ ညီအမတွေရဲ့ အိမ်မှာ စတွေ့တဲ့နေ့က အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အချိန် ရေချိုးလည်း သတိ ရ အိပ်ရင်ထဲလည်း သတိရ ..မမရဲ့ အလှအပတွေကို မြင်ယောင်မိတော့လည်း အောင့် ပေါင်ကြားက ညီလေးက မတ်တင်းနေတာ အောင်လည်း လက်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် လျော့ပစ်ခဲ့ရတယ်လေ ။

ဒါတွေကို မမက သိမှာ မဟုတ်ဘူး ။ “ အောင်….မင်း….မမကို သဘောကျလားဟင်….” မမက အောင့်ဘေးနား ကို ကပ်ရက်လေး လာထိုင်လိုက်ရင်း မေးတယ် ။ “ ကျ…ကျတယ်….မ….မမ…..” မမ နဲ့ လူချင်း ထိမိသလို မမရဲ့ သင်းပျံ့တဲ့ အနံ့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်လို့ အောင့်စိတ်တွေ ခြောက်ခြား သွားရတယ် ။ စကားတွေ ထစ်ကုန်တယ် ။ “ ချစ်မိလား….” “ အင်း…..ချစ်မိတယ်….မမရယ်…အရမ်းကို ချစ်မိတာ…..” “ ချစ်ရင် နမ်းကွယ်…..မမကို နမ်း…” မမပြောလိုက်တဲ့ ဒီ စကားစုလေးက အရမ်းတိုးတယ် ။ အောင် ကြားလိုက်မိတယ် ထင်တာဘဲ ။ အောင့်နှုတ်ခမ်းတွေက မမနှုတ်ခမ်းအိအိတွေကို စထိကပ်လိုက်သလား..မမ နှုတ်ခမ်းအိအိတွေက စပြီး လာထိလိုက်လေသလား မသဲကွဲဘူး ။ အောင်နဲ့မမတို့ နှုတ်ခမ်းစုတ်မိကြတယ် ။

ငြင်ငြင်သာသာ ဖွဖွ လေး စုတ်လိုက်ကြတယ် ။ မမက အောင့်ကို သိုင်းဖက်တယ် ။ အောင်ကလည်း မမကို တအားဖက် လိုက်တယ် ။ မမနှုတ်ခမ်းတွေက ဖေါင်းဖေါင်းလေးတွေ ။ စုတ်ရင်း အငမ်းမရ ဖြစ်လာတယ် ။ ဖြစ်လာကြ တယ် ။ မမရောဘဲ ။ ကြမ်းတမ်းလာတဲ့ အနမ်းတွေနဲ့အတူ တယောက်နဲ့တယောက် ပွတ်သပ်မိလာ ကြတယ် ။

တဆင့်ပြီးတဆင့်ပေါ့ ။ ပွတ်သပ် ဆုပ်နယ်မိလာကြရာကနေ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေ အပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်တာထက် အသားချင်းထိချင်စိတ်တွေက ပေါက်လာတော့ အဝတ်တွေကို ချွတ်ပစ် ဖို့ ကြိုးစားလာကြတယ် ။ မမ က “ အိပ်ခန်းထဲကို သွားကြရအောင်ကွယ်….” လို့ ပြောပြီး အောင့်ကို ဖက်ထားတာကို လွှတ်လိုက် ပြီး အောင့်ကို အရှေ့ကနေ ဦးဆောင် ခေါ်သွားတယ်… ။ မမရဲ့ အိပ်ခန်းထဲကို ။ ခန်းနားသန့်ပြန့်တဲ့ မမရဲ့ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ စောစောက ရပ်သွားခဲ့တဲ့ အနမ်းတွေကို မမကဘဲ ပြန်စလိုက်လို့ အောင်တို့ အနမ်းတွေ သဲသဲမဲမဲ နမ်းနေကြတဲ့အချိန် လျာချင်းပါ လုံးထွေးစုတ်ယူလာမိ ကြတယ် ။

ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကိုလည်း စချွတ်ကြပြီ ။ မမ က “ အောင့်ကိုယ်လုံးက တကယ် ယောကျ်ားပီသတယ်ကွာ…ဆက်ဆီ ဖြစ်တယ်…” လို့ အသံတုန်တုန်လေးနဲ့ ပြောလိုက်ရင်း အဝတ်မဲ့ အောင့်ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း…“ အိုကွယ်….မမ ထင်တဲ့အတိုင်းဘဲ…” လို့ တီးတိုးလေး ရေ ရွတ်လိုက်လို့ အောင်လည်း “ ဘာထင်တာလဲဟင်….မမ…” လို့ မေးလိုက်မိတယ် ။ မမ က “ အောင် ရေကူးကန်ထဲက တက်လာတဲ့အချိန်လေ…မမ…အောင့်ပေါင်ကြားကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်မိခဲ့တာ အောင့်ပစ္စည်းကြီးက ရေစိုပြီး အမြောင်းလိုက်ကြီး ပေါ်နေခဲ့တယ်လေ….အဲ့ထဲက မမက အောင်က အကြီးစားဆိုက်နဲ့ ဆိုတာ သိလိုက်တာ….” လို့ပြောလိုက်ပြီး အောင့် ပစ္စည်းကို လက်ကလေးနဲ့ အသာ ကိုင်လိုက်တယ် ။

အိပ်မက် မက်နေသလိုပါဘဲလား…မမရယ် …။ မမရဲ့ လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာကြောင့် အောင့်ရဲ့ ပစ္စည်းက ပိုထွားလာသလို ပိုမာတောင့် မတ်ထောင်လာသည်လို့ ထင်မိသည် ။ မမရဲ့ အဝတ်တွေကို တုန်ရီတဲ့ လက်တွေနဲ့ ချွတ်နေမိသည် ။ တခုပြီးတခု ကွာကျကုန်သည် ။ ဘယ် လိုမှမထင်ထားမိတဲ့ အတွေ့အကြုံ အဖြစ်ပါ မမရယ်…။ မမနဲ့ ကျနော် အဝတ်မပါ ဗလာကိုယ်တွေနဲ့ တ ယောက်နဲ့တယောက် ဖက်ပွေ့နမ်းစုတ် ကိုင်တွယ်နေမိကြတယ် ။ မမရဲ့ ပေါင်ကြားက မို့ဖေါင်းတဲ့ အ ကွဲကြောင်းကို လျာနဲ့ အောင် ယက်နေတဲ့အချိန် မမကလည်း အောင့်ပစ္စည်းကို စုတ်ပေးနေတယ် ။

မမ စုတ်တာ သိပ်ကောင်းတယ် ..။ မမ အောင့်ထိပ်ဖူး ဒစ်လုံး အထစ်ကို လျာလေးနဲ့ လှည့်ပတ် ထိုး ကလိတာတွေက ပညာပါလွန်းတယ် ။ အောင့်ရဲ့ သုတ်တွေ လွှတ်ထုတ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားတယ် ။ စစ်စတီနိုင်း ဆွဲတယ် ဆိုတာ အပြာဇာတ်ထုပ်တွေမှာဘဲ ကြည့်ခဲ့ဘူးတယ် ။ အခု မမနဲ့ လုပ်တာ အောင့်အတွက် ပထမဆုံးပါဘဲ ။ တွေ့ဖူးမြင်ဖူးတာတွေနဲ့ မမ ကောင်းအောင် တတ်သမျှ မှတ်သမျှ လုပ်ပေးမိတယ် ။ မမရဲ့ ညည်းသံတွေက ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ကြားနေရတယ် ။ အောင့်လျာကို မမအထဲကို ထိုးသွင်းပြီး ပတ်ခြာလှည့် မွှေနှောက်မိတယ် ။ မမရဲ့ ပေါင်ခြံတွေက မွှေးနေတယ် ။

မမ သူ့ပစ္စည်းနားကို ရေမွှေးတွေ ဆွတ်ထားတယ် ဆိုတာ အောင် သိလိုက်တယ် ။ “ အို…အို….အိုး…..အား……အား…အား….” မမ အနောက်ကို ဆုတ်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတယ် ။ အောင်က တင်ပါးကြီးတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖမ်းဆုပ် ထားပြီး အစိလေးကိုပါ စုတ်ပစ်လိုက်တယ် ။ “ အိုး…အောင်ရယ်…အောင်ရယ်….အား…..အား…..မမ….မမ……မခံနိုင်တော့ဘူး…..မမ တအား လိုချင်နေ ပြီ…မမ…..လိုချင်နေပြီကွယ်……မမ..ကို……မမ..ကို…..ချစ်ပေးတော့ အောင်….” မမရဲ့ သွေးရူးသွေးတန်း တတွတ်တွတ် ပြောနေတဲ့ စကားသံလေးတွေက တုန်နေတယ် ။ မမက အောင့်နဖူးကို အတင်း တွန်းလွှတ်တာမို့ အောင်လည်း ပေါင်ကြားက ခေါင်း ခွာလိုက်ပြီး မမရဲ့ အပေါ်ကို တက်လိုက်ပြီး ပေါင်တန်လှလှတွေကို ဖြဲကားရင်း အောင့်ပစ္စည်းကို မမရဲ့ ပစ္စည်း အဝမှာ တေ့လိုက်ရတယ် ။

မမရဲ့ စောက်ဖုတ်က စိုနေတယ် ။ အရည်တွေ တအား ရွှဲနေတယ် ။ မမ စိတ်တွေ တအား လာနေပုံရတယ် ။ မမရဲ့ ရင်စိုင်ကြီးတွေက တင်းမာဖီထနေကြတယ် ။ ရင်သီးလုံး ( နို့သီး ) အဖုလေးတွေကို စို့လိုက်ရင်း အောင့် ပစ္စည်းကို မမအထဲကို ဖိသွင်းထည့်လိုက်တယ် ။ “ အိုးရှီး……ဟင်း……..အားအား……” စိုအိ တင်းကြပ်တဲ့ မမပစ္စည်းထဲကို အောင့် ပစ္စည်း အောင်းလိုက်လို့ မမ တအားသဘောကျ ကြိုက် တဲ့ လေသံ ရှိတယ် ။

အစမို့ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှန်မှန် လုပ်တာကို မမက အားမရဘူး ။ အောင်…လုပ်..လုပ် လေ…မမကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လုပ်ပေးကွာ…..လို့ မမက အောင့်ကို တွန်းအားပေးတယ် ။ တောင်းဆိုတယ် ။ အောင်လည်း မမရဲ့ ရင်စိုင်ကြီးတွေကို ဆုပ်ညှစ်ပြီး ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေ ပေးလိုက်တယ် ။ မမက သူ့ရင်သားတွေကို ညှစ်တာ ဆုပ်နယ်တာတွေကို ကြိုက်ပုံပေါ်တယ် ။ “ တအား..တအား….အောင်…ဆောင့်…ဆောင့်….တအားဆောင့်…” မမရိန်သည် ဘယ်အချိန် ဘယ်အခါထဲက ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြနေသလဲ မသိဘူး ။ အောင်ဆောင့်တာတွေကို အားမရဘဲ တင်ပါးကြီးတွေကို ကော့ပင့်ပြီး တအားဆောင့်ပေးဖို့ တောင်းခံနေတယ် ။ အောင်လည်း မမ ကျေနပ်စေဖို့ အားပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေကို ဆက်တိုက် မရပ်မနား ပေးလိုက်တယ် ။

တကိုယ် လုံး ချွေးတွေ သီးစီးနေတဲ့အထိ တအား လုပ်ပေးလိုက်တယ် ။ မမ ပြီးသွားတာက သိသာတယ်။ အို အာဟာ….ဆိုတဲ့ မပီမသ ညည်းအော်သံတွေနဲ့ အောင့်ပုခုံး လက်မောင်းတွေကို အတင်းကြီး ဆွဲကုတ် ပြီး ကော့လန်သွားတယ်. . ။ “ အရမ်းကောင်းသွားတယ်….အောင်ရယ်….” လို့ ပြောလိုက်တဲ့အချိန် မပြီးသေးတဲ့ အောင်က ဆက်ဆောင့်ထည့်နေတယ် ။ “ ပုံစံပြောင်းချင်လားအောင်..မမ ဘယ်လိုနေပေးရမလဲဟင်…..ကုန်းပေးရမလား…..” လို့ မောဟိုက်နေတဲ့ အသံလေးနဲ့ မေးတယ် ။ အောင်လည်း မမကို ဖင်ပူတောင်းထောင် ကုန်းခိုင်းလိုက်တယ် ။

မမရဲ့ ဝိုင်းစက် အချိုးကျတဲ့ တင်ပါး ကြီးတွေက ဖင်ပတောင်း ထောင်လိုက်တဲ့အခါ ပိုလှပြီး တပ်မက်စရာ ကောင်းလွန်းနေတယ် ။ တင်ပါးကြီးတွေ ကြားက ပြူးထွက်နေတဲ့ မမရဲ့ ပစ္စည်ကြီးကို ဆက်တိုက် ထိုးညှောင့်ပစ်လိုက်တာ ပြီး တဲ့အချိန် ပန်းထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်တွေကို မမရဲ့ တင်ပါး ဖွေးဖွေးကြီးတွေ အပေါ်ကို ထုတ်လွှတ် လိုက်မိတယ် ။ ကောင်းလွန်းတဲ့ ကာမ အရသာထူးကြောင့် နုတ်ကလည်း..“ အားအား…..အူး….အင်း….” လို့ ညည်းလိုက် မိတယ် ။ ဒါက ပထမဆုံး အချီပါ ။ မမက အောင့်ကို ကြက်ဥနဲ့ နွားနို့ ဖျော်တိုက်သလို လိင်တန်ကို ချက်ချင်း ပြန်မတ်စေတဲ့ ဆေးပြားလေး တပြားကို တိုက်တယ် ။

မမပေးတဲ့ဆေး အစွမ်းနဲ့ မမကို နောက်ထပ် နှစ်ချီ ထပ်ဆွဲပေးနိုင်လိုက်တယ် ။ မောနွမ်းနေတဲ့ မမက “ အောင်..ဒီမှာ မမနဲ့ဘဲ အိပ်လိုက်ကွာ…မ နက်ကျမှ မမ လိုက်ပို့ပေးမယ်….” လို့ ပြောတယ် ။ တကယ့်ကို အိပ်မက်တခုလိုပါဘဲ မမရယ်။ မမကလည်း ကိုယ်တုံးလုံး..ကျနော်ကလည်း ကိုယ်တုံးလုံး ..။ အင်မတန် သားနား သစ်လွင်တဲ့ အဖိုးတန် ကုတင်ကြီးပေါ်က မွေ့ယာထူထူကြီးပေါ် အတူတူ တညလုံး အိပ်ရတာ မဟုတ်လား ။ တကယ်တမ်း ဖြောင့်ဖြောင့် မအိပ်ဖြစ်ကြပါဘူး ။ အိပ်ပျော်သွားလိုက်..ပြန်နိုးလာပြီး မမနဲ့ နမ်းလိုက်ကြ ကိုင်ပွတ်လိုက်ကြနဲ့ စိတ်တွေ ပြန်နိုးကြွလာကြပြန်တော့ ထပ်ဆွဲဖြစ်ကြပြန်ရော ။

မမနဲ့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ အစားသွား စားဖြစ်ကြတယ် ။ ညသန်းကောင်ယံကြီး ။ မနက် အစောကြီး အောင် ရေချိုးနေတဲ့အချိန် မမ ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်လာတယ် ။မ အောင့်ကို လာဖက်တယ် ။ မမလည်း ကိုယ်တုံးလုံး..အောင်လည်း ကိုယ်တုံးလုံး…။ မမ က အောင့်ကို ဆပ်ပြာရည်တွေနဲ့ ပွတ်ပေးတယ် ။ ရေမြုပ်တုံးကြီးနဲ့ ကျောကုန်းကို တိုက်ပေးတယ် ။ မမ ရင်စိုင်ကြီးတွေက အောင့်ကို ဟိုထိဒီထိနဲ့ ။ မမကလည်း အောင့်ပေါင်ကြားက အတန်ကို ကိုင် အောင်ကလည်း မမရဲ့ ပေါင်ကြားက အကွဲကြောင်းကို ကိုင်တယ် ။ ဆွတယ် ။ စိတ်တွေ ကြွထလာပြန်တယ် ။ တညလုံး မနက်လင်းအားကြီးရော မမနဲ့ အောင် အတောမသတ်နိုင်ကြဘူး ။ မနက်ကျတော့ မမ ပင်ပန်းနေပြီး အောင့်ကို လိုက်မပို့နိုင်တော့ဘူး ။ အောင့်ဖါသာ အူးဘား တက်ဆီ ခေါ်ပြီး ပြန်လိုက်တယ် ။

အောင်လည်း မမ နဲ့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့မိတာ မမရယ် ။ အောင် ထင်တာ မှားလို့လား ။ မမဘဲ အောင့်ကို ချစ်တယ် လို့ တညလုံး တဖွဖွ ပြောခဲ့တာလေ ။ ဒါပေမယ့် နောက်နေ့တွေမှာ ဖုန်းလည်းမကိုင်တော့လို့ အောင်လည်း မမ အိမ်ကို ပြေးသွားလိုက်တော့ မမ မရှိဘူး ။မယ်လိုဒီတို့ကို မေးကြည့်တော့ မမ မြန်မာပြည်ကို သွားတာ နေမယ် လို့ မယ်လိုဒီတို့က ပြောတယ် ။ မယ်လိုဒီက “ အောင်..နင် နဲ့ မမ ဘာတွေ ဖြစ်ကြလို့လဲ..” လို့ မေးတဲ့အခါ အောင်လည်း ရေရေရာရာ တိတိကျကျ မဖြေလိုက်ဘူး ။ မမနဲ့ အောင်တို့ ဇာတ်လမ်းကို မမ က ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ကွာ လို့ အောင့်ကို ပြောခဲ့တယ်လေ ။

တနေ့ အောင် မမကို မော တခုထဲမှာ တွေ့လို့ မမ အနောက်ကို ပြေးလိုက်သွားမိပြီး..“ မမရယ် လွမ်းလိုက်တာဗျာ….မမ ရက်စက်တယ်ဗျာ..ဖုန်းလေးတောင် မဆက်ဘူး..အောင် သိပ် လွမ်းနေတယ် ” လို့ ပြောလိုက်မိတော့ မမရဲ့ တင်းမာတဲ့ မျက်နှာနဲ့ တုံ့ပြန်တာက “ ဒါ အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်သွားတာဘဲ….အောင် ..မင်းနဲ့ငါ ထပ်တွေ့စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး….” တဲ့ ။ မမ ထွက်သွားတော့ အောင် ရင်ထဲမှာ တအား နာနေသလို ထိန်းလို့ မရတဲ့ အောင့် မျက်ရည်တွေက တပေါက်ပေါက်နဲ့ ကျလာတယ် ။ သိပ် ရက်စက်တာဘဲ ….မမ ရယ်…ပြီးပါပြီ။

အရိုင်းပန်းအဖူးလေး

မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းလေးတစ်ခုပါ။ စိမ်းစိုနေတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေကို လေနုအေးက ညင်ညင်သာသာ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်နေတယ်။ ကောင်းကင်ပြာပေါ်မှာ ရောင်စုံသက်တန့်နဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေတဲ့ နေရောင်ခြည်ရဲ့ အလှက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမို သစ်လွင်စေပါတယ်။ လေညှင်းရဲ့အေးမြတဲ့ ထိတွေ့မှုကလည်း စိတ်ကို ကြည်နူးစေတာ အမှန်ပါ။ သာယာအေးမြတဲ့ ညနေလေးကို ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေတာကတော့ ချစ်သူရဲ့အပြုံးလို့ ပြောရမှာပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့သူ စ တွေ့ဖြစ်တာ မွေးနေ့ပွဲ တစ်ခုမှာပေါ့။ ညမီး အလင်းရောင်အောက်မှာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့ ထင်းနေအောင်လှပတဲ့မိန်းကလေးကို ကျနော်မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိခဲ့တာ။ သူကလည်း ကျွန်တော့် အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်ခဲ့ပါတယ်။

ရှေးရေစက်ကောင်းမှုကြောင့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အများကြီး ငယ်တယ်ဗျ။ ကလေးပီပီ ချွဲလိုက်၊ နွဲ့လိုက် ကျွန်တော် စိတ်ညစ် နေတဲ့ အချိန် ရီစရာလေးတွေ ပြောလိုက်။ အလိုက်သိပြီး ချစ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ချစ်သူလေးပါ။ အချိန်စက်ဝန်းရဲ့ သယ်ဆောင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့ချစ်သူသက်တမ်း တစ်နှစ်နီးပါးကြာခဲ့ပြီ။ သူရဲ့ဖြူစင်မှု ကလေးကို ကျွန်တော် အခွင့်ရေး မယူရက်ခဲ့ဘူးဗျာ။ မနက် အလုပ်မသွားခင် သူ့အိမ်ရှေ့ဖြတ်လျှောက်၊ ညနေရုံးဆင်း တော့ တစ်ခါဆုံ။ ပိတ်ရက်ကလေးတွေမှာ သူတက်နေတဲ့ သင်တန်းလေးတွေ လိုက်ပို့၊ ပြန်ကြို။ အေးချမ်းပြီး အပူပင် မရှိတဲ့ ချစ်သူဘဝလေးပါ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တွယ်တာမှုကလည်း နက်ရှိုင်းလာသလို တနေ့ထက်တနေ့ ဆူဖြိုးဖွံ့ထွားလာနေတဲ့ ချစ်သူလေးကို ယခုထက်ပိုမို ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ် လောဘတွေ တက်လာမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ မတောင်းဆိုရက်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပါ။ ဒီညနေကတော့ ကျွန်တော်တို့ဘဝ အတွက် အမှတ်တရ ဆိုတာထက် ပိုပါတယ်။ မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းကလေး တွေကို သူသဘောကျတယ်လေ။ ဒီလိုနေ့မျိုးဆို ကျွန်တော်တို့အမြဲ အပြင်သွားဖြစ်တယ်။ လမ်းလျှောက်ထွက်တာတို့၊ စက်ဘီးစီးတာတို့ပေါ့။ ခုလည်း မြို့စွန်က လယ်ကွင်းပြင်တွေဘက် စက်ဘီးစီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကနင်း၊ သူကစက်ဘီး ဘားတန်းပေါ်မှာထိုင်လို့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ သူ့ကိုယ်လုံးကလေးတိုးဝင်ပြီး တီတီတာတာ စကားလေး တွေပြောလိုက်၊ အသံလွင်လွင်လေး ရယ်လိုက်နဲ့။ တင်ပါးကျော်ကျော်ရှည်တဲ့ သူ့ဆံပင်တွေကို ဖဲပြားကြိုးနဲ့ ဖွဖွလေးချည်ပြီး ပခုံးရှေ့တစ်ဘက်တည်းကို သိမ်းချထားတယ်။ မွှေးရနံ့တစ်မျိုးလေး သင်းပျံ့နေတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးက ကျနော့်မေးဖျားအောက်မှာ။ သူရဲ့ ကိုယ်သင်းနံလေးက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ရိုင်းတွေ မွေးဖွားစေတာ အခါခါပါပဲ။

စက်ဘီးနင်းရင်း သူ့ဆံပင်လေးပွနေလို့ တချက်ပြန်အသိမ်း၊ သွေးကြောစိမ်းလေးတွေ သမ်းနေတဲ့ သူ့ လည် ဂုတ်ကလေးကို အနမ်းလေးတချက်ပေးရင်း မနာအောင် ကိုက်လိုက်တယ်။ “ ကို.. လုပ်နဲ့..ယားလို့.. ခိခိ..” ကျွန်တော်ကပဲ ချစ်တတ်လွန်းတာလား၊ သူကလေးကပဲ ချစ်စရာ ကောင်းလွန်းတာလား။ ဘာရယ်မဟုတ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားသံကလေးကအစ ကျွန်တော့်အတွက် နှလုံးသွေးတွေ ပေါက်ထွက်သွားစေသလိုပဲ။ “ ကို မောပြီလား.. လမ်းလျှောက် ကြမယ်လေ..” “ မောပါဘူး..ငယ်ရယ်။ ငယ်လေး လျှောက်ချင်ရင်တော့ လျှောက်မယ်လေ ကိုက မိုးရွာမှာစိုးလို့ကွ..၊ ထီးလည်း ပါမလာဘူးကော” “ ရွာတော့ ဘာဖြစ်လဲ ကိုရ..၊ မိုးရေချိုးပြန်မှာပေါ့.. လျှောက်မယ်လို့..နော်..” “ ခဏ လျှောက်ချင် လျှောက်လေငယ်၊ မိုးရေတော့ မချိုးရဘူး။

ငယ်လေး မိုးမိတိုင်း ဖျားတတ်တယ်.. ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ စက်ဘီးကို လက်တစ်ဘက်က တွန်း၊ တစ်ဘက်က ချစ်သူရဲ့နူးညံ့တဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖြစ်ကြတယ်။ သူက ကျွန်တော့် လက်မောင်းကို ခိုထားပြီး တချက်တချက် ခေါင်းလေးငဲ့မှီလိုက်တိုင်း သူ့ရင်သား ပြည့်ပြည့်လေးတွေက ကျွန်တော့် လက်မောင်းနဲ့ လာလာထိနေတာပေါ့။ တခါတခါ ရှေ့ကို ကလေး တယောက်လို့ ခုန်ပေါက်ပြေးထွက်ချိန်များ တသိမ့်သိမ့်တုန်ခါသွားတဲ့ သူရဲ့တင်သားစိုင်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် တော့ မီးလောင်ရာ လေပင့်နေသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ခါတိုင်းထက် ပိုထိန်းရ ခက်နေတယ်ဗျာ။ တကယ်က သူနဲ့လက်ထပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ လုံလောက်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေရှိနှင့်ပြီးပါပြီ။ မိဘတွေကို ဖွင့်ပြောဖို့ မရဲသေးတဲ့သူ့ကို ကျွန်တော် စောင့်ပေးနေရတာ။

သူနဲ့ဆုံလိုက်တိုင်း ရေကုန်ရေခန်း ချစ်ပစ်လိုက်ချင်တဲ့ ကျွန်တော်၊ လက်မထပ်ခင် အခွင့်ရေးယူဖို့ ကျတော့လည်း သူလေး စိတ်အနှောက်ယှက် ဖြစ်သွားမလား၊ ကျွန်တော့်အချစ်ကို သူအထင်သေးသွားမလားဆိုတဲ့ လားပေါင်း များစွာအတွေးနဲ့ ရှေ့တိုးဖို့မရဲခဲ့ဘူး။ နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်က မိဘအုပ်ထိန်းသူတွေ မရှိတော့ဘဲ ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေတဲ့သူလေ။ ပြောပလောက်တဲ့ အားနည်းချက်မျိုးမရှိပေမဲ့ သမီးရှင်တွေ မျက်စိကျလောက်အောင် မချမ်းသာတာတော့ အမှန်ပဲ။ အတူနေရဖို့အချိန် ထပ်မဆွဲချင်တော့ဘူး။ ဒီညနေတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ထပ်ကြဖို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ “ ငယ်လေး.. ကိုတို့လက်ထပ်ကြရအောင်လေ၊ ကို ငယ်နဲ့ တူတူနေချင်ပြီကွာ၊ ငယ့်ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ကိုလာ ပြောမယ်လေ..နော် ” မျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးနဲ့ သူ ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တယ်။

“နော်..ငယ်၊ ကိုလေ တခါတခါ ပင်ပန်းလာရင် ငယ်လေးကို ကို့နားမှာ အချိန်ပြည့် ရှိနေစေချင်တယ်..” “ကို့ဘဝတစ်ခုလုံး ငယ်လေးကို အပိုင်ပေးချင်တယ်ကွာ၊ ငယ့်ကိုလည်း ကိုပိုင်ဆိုင်ချင်ပြီ…နော်” အနူးညံ့ဆုံးဖြစ်မဲ့ စကားလုံးလေးတွေရွေးပြီး တောင်းဆိုလိုက်မိတယ်။ “ငယ်မှ ကျောင်းမပြီးသေးတာ ကိုရဲ့ မေမေတို့ခွင့်ပြုမယ်မထင်ဘူး၊ ငယ်ကြောက်တယ်၊ ဘယ်ကဘယ်လို စ ပြောရမှန်းလည်း မသိဘူးလေ..” အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ မိုးဖွဲလေးတွေ ကျလာပါတယ်။ “ ပြန်ရအောင်နော်.. ငယ်လေး။ မိုးမိနေမယ်…လာ စက်ဘီးပေါ်ပြန်တက်” ချစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲထားပြီး ခပ်သွက်သွက်လေး နင်းလာလိုက်ပါတယ်။ မိုးနတ်မင်းက အခွင့်ရေးပေးတယ်ပဲ ပြောရမလား၊ ကျွန်တော့်အိမ်ရှေ့နားအရောက် မိုးကဝုန်းကနဲ ရွာချလိုက်ပါရော။ သူတို့အိမ်ကနဲနဲ ဆက်သွားရဦးမယ် လေ။ ကျွန်တော်လည်းစက်ဘီးကို အိမ်ခြံဝင်းထဲ ကွေ့ဝင်လိုက်ပါတယ်။

“ ခဏဝင်မိုးခိုရအောင် ငယ်” ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ထဲ အရောက် မိုးကလည်း သည်းကြီးမဲကြီးရွာပါလေရော။ နဲနဲစိုသွားတဲ့ သူ့ကိုကြည့် ပြီး… “ ငယ်လေး အဝတ်လဲချင်လား” လို့ မေးတော့ “ ရတယ် ကို..သိပ်မစိုပါဘူး။ နေပါဦး.. ကို့မှာ မိန်းကလေး အဝတ်စား ရှိလို့လား။ ငယ်လဲရအောင်.. ခိခိ..” “ အယ်.. ကို့အကျႌနဲ့ ဘောင်းဘီတစ်ထည် ယူဝတ်လိုက်လို့ ရတယ်ကော။ လာ ကိုယူပေးမယ်” အဲဒီလိုပြောရင်း သူ့ခါးကျင်ကျင်လေးကို နောက်ကနေ လက်နှစ်ဘက်နဲ့ အသာတွန်းပြီး ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားလိုက်တယ်။ အဆင်ပြေမယ်ထင်တဲ့ ဝတ်စုံတစ်စုံ လိုက်ရှာထုတ်ပေးရင်း စိတ်ထဲကျိတ်ပြီး နောက်တဆင့် တက်ဖို့ အလျှင်အမြန်စဉ်းစားနေတုန်း… “အကျီလဲဝတ်လိုက်တော့ မေမေ မေးရင်ဘယ်လို ပြောမလည်း ကိုရဲ့..” “မိုးတိတ်လို့ပြန်တော့ ငယ့်အကျႌပြန်ဝတ်ပေါ့..။

ခုတော့ ခဏ လဲဝတ်ထားလေကွာ” “အာ့ဆို ကို အပြင်ထွက်ပေး..” “ကောင်းပါပြီ သခင်မလေးရယ်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လဲတော်မူပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး အခန်းပေါက်ဝက စောင့် နေပါ့မယ်” ကျွန်တော် သူ့ကိုပြုံးကြည့်ရင်း အလိုက်သင့် ပြန်ပြောပြီး သူအဝတ်လဲတာကို လှမ်းကြည့်လို့ မြင်နိုင်မဲ့ တံခါး ကြားနားမှာ နေရာယူလိုက်မိတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ အပြစ်မကြီးလောက်ဘူး ထင်တာပဲ။ ကိုယ့်ချစ်သူပဲလေ။ သူဝတ်ထားတာက ရှေ့ကြယ်သီးလှလှလေးတွေပါတဲ့ ဂါဝန်ရှည်ရှည် ပျော့ပျော့လေးဗျ။ မိုးရေနဲနဲစိုထားလို့ လုံးဝန်းတဲ့ နောက်ပိုင်းအလှက အထင်းသား ပေါ်လွင်လို့။ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။ ကလေးမက အပေါ်ပိုင်း ကြယ်သီးလေးတွေကို ဖြုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ရှပ်အကျႌကို အရင်ဝတ်ဖို့ပြင်တယ်။

ပြီးမှ အောက်က ဘောင်းဘီ ကို စွတ်ပြီး သူ့ဂါဝန်တစ်ထည်လုံးကို လျှောချမယ်ထင်ပါရဲ့။ သူရပ်နေတာက အပေါက်ဝကို ကျောပေးထားတော့ ကျွန်တော်လည်း နောက်ကျောလေးပဲ မြင်ခွင့်ရတာပေါ့။ ကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပြီး အကျႌကို ပခုံးကနေ အသာချွတ်ချလိုက်တယ်။ ကိုယ့်မျက်လုံးတောင် ကိုယ်မယုံနိုင်အောင်ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားမိတယ်။ ဝင်းဝါတဲ့ အသားရေနဲ့ တင်းတင်းရစ်ရစ် ကျောပြင်ကလေးကို ဖျတ်ခနဲ လက် သွားတဲ့ လျှပ်စီးရောင်ကြောင့် ဖွေးကနဲမြင်လိုက်ရတာ ကျွန်တော့်အသက်ရှုသံတွေ ကမောက်ကမကို ဖြစ်ကရော။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်အရမ်းကို ကံကောင်းသွားတယ်။ သည်းသည်းမဲမဲ ရွာချနေတဲ့မိုးက ချစ်သူကို ပြန်ချောင်းနေရတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကို သနားသွားတယ်ထင်ပါရဲ့..။ မျက်စိကျိန်းလုမတတ် လျှပ်ပြက်ပြီး ဂျိန်း… ဂျလိန်းဆို မိုးကြိုးပါ ပစ်ချလိုက်ပါရော။ ရုတ်တရက် လန့်သွားတဲ့ ချစ်သူလည်း အခန်းထဲက ယောင်ယမ်းလန့်ဖြန့် ပြေးထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ အပြေးလေး တိုးဝင်လာပါတယ်။

အဲ့အချိန် သူ့ကိုယ်လုံးကလေးပေါ်မှာ ချွတ် လက်စ ဂါဝန်လေးက တစ်ဝက်တန်းလန်း။ အပေါ်ပိုင်းမှာ အတွင်းခံဘော်လီလေးနဲ့၊ အောက်ပိုင်းက ကြယ်သီးတွေ ကုန်အောင်မဖြုတ်ရသေးတော့ ဂါဝန်လေးက သူ့တင်ပါးကားကားစွင့်စွင့်လေးပေါ်မှာ ကပိုကရို ချိတ်တင်နေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မိုးနတ်မင်းပေးတဲ့ မဟာအခွင့်အရေးကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာပေါ့။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးလည်း လေသံမိုးသံတွေနဲ့ ဆူညံနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလေသံမိုးသံတွေဟာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲက ဆာလောင်မှု တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ပေါက်ထွက်မတတ် ခုန်နေတဲ့ နှလုံးသားရဲ့ ဟစ်ကြွေးသံ တွေကို မမီတာအမှန်ပဲ။ ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှ မစောင့်စည်းနိုင်တော့ဘူးဗျာ။ သူ့ကိုယ်လုံးအိအိကလေးကို တင်းကျပ်နေအောင် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း သူ့ကျောပြင်ကလေးကို ညင်ညင်သာသာလေး ပွတ်သပ်ပေးနေမိ တယ်။

သူလည်း အသက်ရှုသံတွေမြန်ပြီး နှလုံးသားရဲ့ခုန်ပေါက်လှုပ်ရှားနေမှုက ရွှေရင်အစုံကို နိမ့်တုံမြင့်တုံ ဖြစ် လာတဲ့အထိပါပဲ။ ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထနေတဲ့ အရိုင်းပန်းကလေးကို အသက်ရှုမှားအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကျွန်တော် ခြေလှမ်း စလိုက်တယ်။ ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားတာကို နည်းနည်းဖြေလျှော့ပြီး ငုံ့ထားတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးကို မေးဖျားကနေ အသာဆွဲမော့ယူလိုက်တယ်။ ဆံနုလေးတွေ ကပိုကယိုကျနေတဲ့ နဖူးပြင်၊ စိမ်းညို့နေတဲ့ မျက်ခုံးထူထူအောက်က မျက်တောင်ကော့ကော့တွေနဲ့ ချစ်ရည်ရွှမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေ၊ အဖျားလုံးလုံးကလေးနဲ့ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံကလေး၊ သွေးကြောကလေးတွေ ယှက်ဖြာနေတဲ့ ပန်းနုရောင်ပါးပြင်ပေါ်မှာ သနပ်ခါး ပါးကွက်လေးက မထိ တထိ စိုသွားတဲ့ မိုးစက်တွေကြောင့် တဝက်တပျက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ချစ်စရာ မေးချိုင့်ကလေးအပေါ်က ထူထူ ပြည့်ပြည့် နှုတ်ခမ်းလေးတွေ ရင်ခုန်သံစည်းချက်ကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးက ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။

အရင်ဆုံး သူ့နဖူးပြင်လေးကို အနမ်းဖွဖွလေး ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အသာပြန်မတ်လိုက်တော့ သူ ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့မော့ကြည့်တယ်လေ။ ကျွန်တော် အသာ ပြန်ပြုံးပြပြီး နှာခေါင်းချင်းထိတို့ ကျီစယ်လိုက်တယ်။ သူသဘောကျတတ်တဲ့အပြုအမူလေးပေါ့ဗျာ။ “ငယ်..ချစ်လား” “ဟုတ်..” မေးစေ့လေးကို ပင့်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ တိုးတိုးလေပြောရင်း ခေါင်းလေးအသာငြိမ့်ပြတယ်။ “ရဝူး..ပါးစပ်ကပြောကွာ.. ချစ်တယ်လို့” “ကိုကလည်း အမြဲပဲ မေးနေတာကို..။ ခေါင်းငြိမ့်ပြတာလည်း ဖြေတာပဲလေ..” “ငယ်ရယ်..ကြားချင်လို့ မေးတာလေကွာ..၊ ကို့ငယ်လေး ပါးစပ်ကပြောတာ ကြားချင်တာပေါ့..၊ ဘာလဲ.. မပြောချင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား..ရပါတယ်၊ မဖြေချင်လည်းနေပါ” “အယ်..တွေ့လား သူ့ကျ စတာလေးတောင် မခံနိုင်ဘူး..။

ဦးကောက်တေးကြီး.. ချစ်တယ် ချစ်တယ် အခါတစ်ရာ ချစ်တယ်..ကဲ..” “ချစ်တယ် ငယ်ရယ်.. အတူနေချင်ပြီကွာ” အဲဒီလို ကလေးဆန်ဆန် ပြောဟန်လေးတွေက ကျွန်တော့်သွေးသားတွေကို ပိုမိုဆူပွက်လာအောင် တွန်းအားပေးနေသလိုပဲ။ သူ့နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းလေး၊ ချစ်စရာ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ကျွန်တော် အသာအယာ စုပ်နမ်းမိတော့တယ်။ လက်တစ်ဘက်က သူ့ခေါင်းကလေးကို ထိန်းကိုင်ထားရင်း ကျန်တစ်ဘက်က သူ့ခါးလေးကို ကိုင်ထားရာကတဆင့် ကျောပြင်တစ်လျှောက် စုံဆန်ပွတ်သပ် ပေးနေမိတယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရင်း တချက်တချက် သူ့ပါးစပ်ထဲလျှာကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို သူ့နှုတ်ခမ်းကခွာပြီး လည်တိုင်ဆီကို ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။ သိုင်းဖက်ထားတဲ့လက်တွေကလည်း ခါးကျင်ကျင်ကလေးအောက်က ဖွံ့ထွားတဲ့ တင်သားစိုင်တွေပေါ် တရွေ့ရွေ့ ပွတ်သပ်လို့ပေါ့။ “အို..ကို ဘာတွေ..” စကားဆက်ခွင့်မပေးတော့ဘဲ အနမ်းကြမ်းကြမ်းတွေ တရစပ်ပေးလိုက်တယ်။

လက်တစ်ဘက်က သူ့ရင်သား မို့မို့လေးတွေကို ဘော်လီအကျႌပေါ်ကတဆင့် ဆုပ်နယ်လိုက်တော့ ချစ်သူရဲ့တုန်ရီနေတဲ့ ညည်းသံသဲ့သဲ့ကို ကြား လိုက်ရတယ်လေ။ “ကို..ဘာလုပ်မလို့လည်းဟင်..” “ငယ်ကြောက်တယ်.. မလုပ်ပါနဲ့နော်..၊ ငယ့်ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပါ ကိုရယ်..နော်..” ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲက ရုန်းထွက်ပြီး ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာလေးနဲ့ တောင်းပန်သလို သူပြောတော့ ကျွန်တော် တကယ် စိတ်ထိခိုက်မိတယ်ဗျာ။ “ငယ်ရယ်..ကို အခွင့်ရေးသမားမဟုတ်တာ ငယ်သိပါတယ် ချစ်လို့ပါကွာ။ ငယ့်ကို ချစ်လို့ပါ.. ငယ်လေး မကြိုက်ရင် ကိုဘာမှ မလုပ်ပါဘူး..၊ ငိုတော့မငိုပါနဲ့ ငယ်ရယ်..၊ ကို့ဘက်ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် နားလည် ပေးစေချင်တယ်..နော်” ကျွန်တော် သူ့ကို အပျော့ဆွဲနဲ့သိမ်းသွင်းစကား ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ရင်ထဲက ခံစားရတဲ့အတိုင်း ပြော လိုက်တာပါ။ ဒါကို သူလည်း နားလည်သွားတယ် ထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို အလိုက်သင့်လေး ပြန်တိုး ဝင်လာပါတယ်။

“ငယ်နဲ့ ကို့ကြားမှာ စည်းလေးတစ်ခုခြားနေသလို ကို ခံစားမိတယ်..။ ငယ်နဲ့တစ်သားတည်း ထပ်တူကျတဲ့ ဘဝမျိုးလိုချင်မိတယ် ငယ်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်ကွာ” “ဒါပေမဲ့ ငယ်ရယ်.. ငယ်လေးသဘောမတူဘဲ ကို ဘာမှ ဇွတ်အတင်း မတောင်းဆိုပါဘူး..။ တကယ်လို့ ပြောမိတယ်ဆိုရင်တောင် ကို့ စိတ်သက်သက်ပါ..၊ ငယ့်ဆီက တစ်ခုခု တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..နော်” ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့ ကျွန်တော့် ခံစားချက်တွေကို သူ့ကို ပြောပြမိပါတော့တယ်။ မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမပါတဲ့ကျွန်တော့်စကားတွေက သူ့ကြောက်စိတ်ကို အနိုင်ယူသွားတယ်ထင်ရဲ့။ “ကို..မျက်စိမှိတ်၊ ခေါင်းနဲနဲငုံ့..” ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ပြန်သိုင်းဖက်ပြီး သူပြောတယ်။ သခင်မလေးရဲ့အမိန့်ကို ရင်ခုန်စွာနဲ့ နာခံလိုက်မိတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းတွေကို သူနမ်းလိုက်တယ်လေ။ “ငယ်ရယ်.. ကို့ကို စိတ်ဆိုးမယ်ဆိုလည်း ဆိုးလိုက်တော့ကွာ” ရင်ထဲက တီးတိုးရေရွတ်ရင်း သူ့ကို ဆတ်ကနဲ တင်းတင်းဆွဲဖက်..၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ဗုံးကြဲသလို အငမ်းမရ နမ်းပစ်လိုက်မိတော့တယ်။

သူလည်း ကျွန်တော့်ကို အလိုက်သင့်ပြန်နမ်းရင်း တုန့်ပြန်ရှာ ပါတယ်။ ရာသီဥတုက ကိုယ့်ဘက်ပါလာတော့လည်း ယောကျ်ားပဲဗျာ။ နောက်မဆုတ်တမ်းပေါ့။ “ငယ်.. အခန်းထဲ သွားရအောင်.. နော်” “ကို.. ငယ်နဲနဲတော့ ကြောက်တယ်နော်..” သူအသာအယာပဲ ခေါင်းလေးညိမ့်ပြပြီး ကတုန်ကရီပြောလာပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ငြင်းဆန်တဲ့ အရိပ် အယောင် မပါတာတော့ သေချာပါတယ်။ “ ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မှ မလိုဘဲ ငယ်ရဲ့..။ ကြောက်စရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငယ့်ကို သက်သေပြမယ် လေ.. ဘယ်လိုလဲ” ပြုံးစိစိနဲ့ ကျွန်တော်ပြောတော့ သူ မျက်စောင်းလေး ထိုးတယ်ဗျ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လုံး လေးကို စွေ့ကနဲ ပွေ့ချီပြီး အချစ်နန်းတော်သို့ ပထမဆုံး အလည်တစ်ခေါက် ခရီးကို စတင်ချီတက်လိုက်တယ် ဆိုပါ တော့။

ရင်ခုန်သံတွေ ရထားတစ်စင်းလို မရပ်မနားခုတ်မောင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ချစ်သူဟာ ပန်းလေး တစ်ပွင့်လို အလိုက်သင့်ပါလာပါတယ်။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့လက်ကလေးတွေက ကျွန်တော့်အကျႌကို ဆုပ်ကိုင် ထားတယ်။ မျက်နှာလေးကိုလည်း ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်နဲ့ တိုးကပ်ပြီး ဖွက်ထားလိုက်သေးတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ သူ့ကို ကုတင်ပေါ်အသာလေး ချလိုက်တယ်။ ပက်လက်အနေထားရှိနေတဲ့ သူ့ကိုယ် လေးပေါ်ကို ကျွန်တော် အသာအယာ အုပ်မိုးပြီး နေရာယူလိုက်တယ်။ ပါးနှစ်ဘက်ကို တစ်ချက်စီ အနမ်းပေးပြီး မေးဖျားလေးကို ဖွဖွလေး ကိုက်လိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်က နဖူးပေါ်က ဆံပင်တွေကို သပ်တင်ရင်း ကျန်တစ် ဘက်က ရင်သားဖုဖုတင်းတင်းလေးတွေကို ဘော်လီအကျႌပေါ်ကနေ အသာအယာပွတ်သပ်ဆုပ်နယ် ချေမွနေမိ တယ်။ ချစ်သူရဲ့ ပြင်းပြင်းပျပျ အသက်ရှုသံတွေက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပိုမိုတွန်းအား ပေးနေပါတော့တယ်။

ကျွန်တော် တစ်ဆင့်တက်ပြီး သူ့ဘော်လီအကျႌကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ အထိအတွေ့မှာ ခဏတာနစ်မြောနေတဲ့ သူ့ဆီက… “ကို.. ဘာလုပ်မို့လဲဟင်.. ငယ်ကြောက်တယ်နော်..” “ငယ်ရယ်.. ကိုပြောပြီးပြီကော..ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မဟုတ်ဘူးလေ..၊ ငယ်လေး စိတ်ကိုလျှော့ထား.. နော်” ကျွန်တော် ချော့ပြောတော့ ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြရှာတယ်လေ။ မျက်စိကိုစုံမှိတ် အံကြိတ်လို့ပေါ့။ ကျွန်တော် ရိုးသားစွာ ဝန်ခံပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်အတွက် ပထမဆုံးမိန်းကလေး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ ကျွန်တော်က ပထမဆုံးပါ။ ဒါကြောင့် ချစ်သူရဲ့တုန့်ပြန်မှုတွေကို အကဲခတ်မိတဲ့ ကျွန်တော်လည်း အချိန်သိပ်ဆွဲ မနေတော့ဘဲ သူ့ကျောအောက်ကို လက်လျှိုသွင်းပြီး ဘော်လီချိတ်တွေကို ခပ်သွက်သွက်ပဲ ဖြုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။

လည်ပင်းတစ်လျှောက်နဲ့ မျက်နှာအနှံ့ကို အဆက်မပြတ် အနမ်းတွေပေးရင်းပေါ့။ ဘော်လီလေးဖယ်ထုတ်လိုက်မှ အိကနဲ ထွက်လာတဲ့ ရင်သားမို့မို့လေးတွေက မကြီးလွန်း မသေးလွန်း၊ ပန်းနုသွေးရောင် သီးလုံးလေးတွေက လုံးဝန်းပြီး ချစ်စရာလေးတွေပါ။ ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို နေရာရွှေ့လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ လှပညီညာတဲ့ ရင်နှစ်မွှာ ကိုပေါ့။ လက်နဲ့ အသာအယာ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း သီးလုံးကလေးတွေကို လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက်၊ တချက်တချက် အသာစုပ်လိုက်၊ သွားနဲ့ မနာရုံလောက်လေး ဖွဖွကိုက်ပေးလိုက်ပေါ့။ အဲဒီမှာ သူက လေးလည်း ညည်းညူသံ သဲ့သဲ့လေးနဲ့ ခါးလေးကို ကော့ပေးလာပါရော။ ကျွန်တော်ခေါ်ဆောင်ရာ အချစ်ရပ်ဝန်းကို သူအလိုက်သင့် ပါလာပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိလိုက်တယ်။

နို့ကလေးတွေစို့ ပေးနေရင်းတစ်ဘက်က ကျန်နေသေးတဲ့ သူ့ဂါဝန်အောက်ပိုင်းကို ချွတ်ဖို့ ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လိုက တယ်။ ကိုယ်ကို အောက်ဘက် လျှောချပြီး နူးညံ့တဲ့ အနမ်းတွေနဲ့ သူ့ဗိုက်သားအိအိလေးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက် လိုက်တယ်။ ပူနွေးနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဝင်သက်ထွက်သက်တွေက ချစ်သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြက်သီးမွှေးညင်း ထစေခဲ့ပြီလေ။ ကြယ်သီးလေးတွေ ခပ်သွက်သွက် ဖြုတ်အပြီးမှာတော့ ကျွန်တော့် အသက်ရှုသံ တွေကို ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားစေတဲ့ အသားရောင် ပင်တီကလေးကို မြင်ခွင့် ရလိုက်ပါပြီ။ ပင်တီလေးအောက်က ဖုဖုဖောင်းဖောင်း ဖြစ်နေတဲ့ ချစ်သူရဲ့ရတနာလေးက ကျွန်တော့် ချစ်ခြင်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေပြီ။ ဗိုက်သားလေးတွေကို နမ်းရင်း သူ့ရဲ့ ပင်တီကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားစဉ်မှာပဲ ကျွန်တော့်လက်ကို သူလှမ်း ဆွဲတယ်။ ကျွန်တော် အသာပြန်မော့ကြည့်တော့ လက်ကို ပြန်လွှတ်ပေးရှာပါတယ်။ ပင်တီလေးကို ညင်ညင်သာသာ ချွတ်ချလိုက်တယ်။

အဲဒီမှာ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာနောက်ကို သူကလေး အသေ အချာ လွင့်မြောလိုက်ပါလာတယ် ဆိုတာကိုပါ။ ပင်တီကလေးမှာ ချစ်ဝတ်ရည်လေးတွေ စိုကွက်နေတယ်လေ။ သူ့ပေါင်တံဖြူဖြူကလေး နှစ်ဘက်ကို အသာ ဆွဲထောင်ကား လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေတဲ့ ဖောင်းဖောင်း မို့မို့ ရတနာကလေးကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထိတွေ့ခွင့်ရလိုက်ပြီပေါ့။ အက်ကွဲကြောင်းလေးက ပန်ချီဆေးချက်တစ်ခုလို ပိရိသေသပ်နေတယ်။ ကျစ်လစ်နေတဲ့ အရိုင်းပန်း အဖူး လေးတစ်ပွင့်လိုပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော့်လက်နဲ့အသာအယာ တို့ထိပွတ်သပ်လိုက်တော့ သူ့ဆီက ညည်းသံသဲ့သဲ့ကလေး ထွက်လာတယ်လေ။ ခါးကလေးလည်း အသာကော့တက်လာပြီ။

အခြေအနေကောင်းနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်တဲ့ကျွန်တော် သူ့ပိပိကလေးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ချွေဖို့ ကျွန်တော်မျက်နှာ အပ်လိုက်စဉ်မှာပဲ သူအတင်းကုန်းရုန်းထပြီး… “ကို.. ဟင့်အင်း မလုပ်နဲ့..နော်..” “ဘာလို့လဲ..ငယ်ရယ်.. ကို့ကိုချစ်တယ်ဆို… ခွင့်ပြုမယ်မှတ်လားဟင်” “အွန်းလေ.. ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုကြီး မဟုတ်ဘူးလေ ကို..” “ဘာကို အဲ့လိုကြီးမဟုတ်တာလဲ ငယ်လေးရဲ့။ ကို မနမ်းရဘူးလား” “ဟင့်အင်း မနမ်းရဘူး နမ်းရမဲ့နေရာမှ မဟုတ်ဘဲ..၊ ငယ်ငရဲကြီးမှာပေါ့လို့.. ကိုလည်း ဘုန်းနိမ့်လိမ့်မယ်..နော်.. လုပ်နဲ့..” “ငယ်ကလည်းကွာ ကြံကြံဖန်ဖန်၊ ချစ်တဲ့အချိန်မှာ ဘုန်းနိမ့်တာတွေ၊ မြင့်တာတွေ မရှိပါဘူးကလေးရဲ့..၊ ပြီးတော့ ငရဲလည်း မရှိဘူး အိုကေ..?” ကျွန်တော် ပြောလည်းပြော၊ လက်ကလည်း သူ့ကို ပက်လက်အနေထား ပြန်ရောက်အောင် အသာ ဖိချလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဘက်ကို တဖန်ပြန် ဆွဲကားလိုက်တယ်။

ငြင်းဆန်ဖို့အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးတော့ဘဲ ချစ်သူ ကောင်းစားရေးစီမံကိန်းကို လက်တွေ့အကောင်ထည်ဖော်လိုက်တော့တာပေါ့။ စောစောက စစ်ဆင်ရေးတွေကြောင့် စိုစွတ်နေတဲ့ သူ့ညီမလေးကို အနမ်းတစ်ချက် အရင်ဆုံးပေးလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး လက်တစ်ဘက်နဲ့ ပန်းကလေးရဲ့ ပွင့်ချပ်လွှာနှစ်ဘက်ကို အသာဟလိုက်ပြီး ပန်းသွေးရောင် အတွင်းသားတွေကို လျှာနဲ့ တစ်ချက် သပ်တင်လိုက်တယ်။ ခဲတံခဲဖျက်သာသာ အဖုလေးကိုလည်း သွက်သွက်လေး ကလိပေးလိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့လေးတွေကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၊ သီးလုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးကို လက်ညိုးလက်မနဲ့ ညှပ်ချေပေး လိုက်ပေါ့။

ပန်းဖူးလေးအတွင်းက ပွင့်ချပ်လွှာလေးနှစ်ဖတ်ကို ဆွဲစုပ်လိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ… “အ..အ ကို ရှီးးး..တော်ပြီ.. တော်ပြီ..အာာာ…ကို့…ကိုရေ..” “ဟင့် အင့် ကို..တော်ပါတော့ နော်.. ငယ်မနေတတ်တော့ဘူး..” “ကို…ငို မှာ နော်…ငယ် ရှုရှုးပေါက်ချင်လာပြီ.. ဖယ်ပေးပါလို့..နော်..” “ငယ်..ပေါက်ချင် ပေါက်ချလိုက်လေ” “အာာာ..ကို နော်.. ဖယ် ပေး ပါ အင့် ဟင့် ဟင့်..” “ငယ်လေး မသိလို့ကွ.. အာ့ ရှုရှုးပေါက်ချင်တာ ဟုတ်ဘူး” “ဟင့် အင်း.. သိဘူး တော်ပြီ..လို့ အာာ…အ..အ..ကိုးးး..” ပြောနေရင်း သူ့ခါးလေး အရမ်းကော့တက်လာပြီး တကိုယ်လုံးလည်း ဓါတ်လိုက်သလို တဆတ်ဆတ် တုန် သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ သူ့ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားမှန်း သိလိုက်တယ်…။

“မောသွားလား..ငယ် ဟင်.. ကြောက်စရာကောင်းလား ကလေးလေး” “ဟင့်အင်း သိဘူး..” “ဟ..ဟ ဘာလေးလဲကွ” ကျွန်တော် သူ့ဘေးမှာ အသာလေး လှဲချလိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်လုံး အိအိကလေးကို ထွေးပွေ့ရင်းပေါ့။ ချစ်သူလေးခမျာ ခုထိ ကြက်သီးမွှေးညင်းလေးတွေ ထနေတုန်း။ သူ့ကို တင်းတင်းလေး ဖက်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းနေလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့တွေကို ပွတ်သပ် ဆုပ်ချေပေးရင်း၊ တစ်ချက်တစ်ချက် ကျောပြင်ကို လက်သည်းထိပ်လေးနဲ့ ဖိဆိတ် ပေးလိုက်တော့ သူ တွန့်သွားပြီး… “အာ..ကို့.. ယားတယ် မလုပ်နဲ့..” “ဘယ်နားက ယားတာလဲ..ငယ်၊ ပြောကြည့်” “သိဘူး.. ကိုနော် ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေမှန်း မသိဘူး..သွား..” “ဟ..ဟ ငယ်လေး.. ကို ဘာမှ မလုပ်ရ သေးဘူးကော..။ ခုမှ လုပ်မယ် ကြံကာရှိသေး.. ဟင်.. ငယ်လေး ကိုလုပ်ရတော့မလား” “သိ ဘူး..”…. ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

အရိုင်းပန်းအဖူးလေး

မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းလေးတစ်ခုပါ။ စိမ်းစိုနေတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေကို လေနုအေးက ညင်ညင်သာသာ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်နေတယ်။ ကောင်းကင်ပြာပေါ်မှာ ရောင်စုံသက်တန့်နဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေတဲ့ နေရောင်ခြည်ရဲ့ အလှက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမို သစ်လွင်စေပါတယ်။ လေညှင်းရဲ့အေးမြတဲ့ ထိတွေ့မှုကလည်း စိတ်ကို ကြည်နူးစေတာ အမှန်ပါ။ သာယာအေးမြတဲ့ ညနေလေးကို ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေတာကတော့ ချစ်သူရဲ့အပြုံးလို့ ပြောရမှာပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့သူ စ တွေ့ဖြစ်တာ မွေးနေ့ပွဲ တစ်ခုမှာပေါ့။ ညမီး အလင်းရောင်အောက်မှာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့ ထင်းနေအောင်လှပတဲ့မိန်းကလေးကို ကျနော်မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိခဲ့တာ။ သူကလည်း ကျွန်တော့် အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်ခဲ့ပါတယ်။

ရှေးရေစက်ကောင်းမှုကြောင့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အများကြီး ငယ်တယ်ဗျ။ ကလေးပီပီ ချွဲလိုက်၊ နွဲ့လိုက် ကျွန်တော် စိတ်ညစ် နေတဲ့ အချိန် ရီစရာလေးတွေ ပြောလိုက်။ အလိုက်သိပြီး ချစ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ချစ်သူလေးပါ။ အချိန်စက်ဝန်းရဲ့ သယ်ဆောင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့ချစ်သူသက်တမ်း တစ်နှစ်နီးပါးကြာခဲ့ပြီ။ သူရဲ့ဖြူစင်မှု ကလေးကို ကျွန်တော် အခွင့်ရေး မယူရက်ခဲ့ဘူးဗျာ။ မနက် အလုပ်မသွားခင် သူ့အိမ်ရှေ့ဖြတ်လျှောက်၊ ညနေရုံးဆင်း တော့ တစ်ခါဆုံ။ ပိတ်ရက်ကလေးတွေမှာ သူတက်နေတဲ့ သင်တန်းလေးတွေ လိုက်ပို့၊ ပြန်ကြို။ အေးချမ်းပြီး အပူပင် မရှိတဲ့ ချစ်သူဘဝလေးပါ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တွယ်တာမှုကလည်း နက်ရှိုင်းလာသလို တနေ့ထက်တနေ့ ဆူဖြိုးဖွံ့ထွားလာနေတဲ့ ချစ်သူလေးကို ယခုထက်ပိုမို ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ် လောဘတွေ တက်လာမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ မတောင်းဆိုရက်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပါ။ ဒီညနေကတော့ ကျွန်တော်တို့ဘဝ အတွက် အမှတ်တရ ဆိုတာထက် ပိုပါတယ်။ မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းကလေး တွေကို သူသဘောကျတယ်လေ။ ဒီလိုနေ့မျိုးဆို ကျွန်တော်တို့အမြဲ အပြင်သွားဖြစ်တယ်။ လမ်းလျှောက်ထွက်တာတို့၊ စက်ဘီးစီးတာတို့ပေါ့။ ခုလည်း မြို့စွန်က လယ်ကွင်းပြင်တွေဘက် စက်ဘီးစီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကနင်း၊ သူကစက်ဘီး ဘားတန်းပေါ်မှာထိုင်လို့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ သူ့ကိုယ်လုံးကလေးတိုးဝင်ပြီး တီတီတာတာ စကားလေး တွေပြောလိုက်၊ အသံလွင်လွင်လေး ရယ်လိုက်နဲ့။ တင်ပါးကျော်ကျော်ရှည်တဲ့ သူ့ဆံပင်တွေကို ဖဲပြားကြိုးနဲ့ ဖွဖွလေးချည်ပြီး ပခုံးရှေ့တစ်ဘက်တည်းကို သိမ်းချထားတယ်။ မွှေးရနံ့တစ်မျိုးလေး သင်းပျံ့နေတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးက ကျနော့်မေးဖျားအောက်မှာ။ သူရဲ့ ကိုယ်သင်းနံလေးက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ရိုင်းတွေ မွေးဖွားစေတာ အခါခါပါပဲ။

စက်ဘီးနင်းရင်း သူ့ဆံပင်လေးပွနေလို့ တချက်ပြန်အသိမ်း၊ သွေးကြောစိမ်းလေးတွေ သမ်းနေတဲ့ သူ့ လည် ဂုတ်ကလေးကို အနမ်းလေးတချက်ပေးရင်း မနာအောင် ကိုက်လိုက်တယ်။ “ ကို.. လုပ်နဲ့..ယားလို့.. ခိခိ..” ကျွန်တော်ကပဲ ချစ်တတ်လွန်းတာလား၊ သူကလေးကပဲ ချစ်စရာ ကောင်းလွန်းတာလား။ ဘာရယ်မဟုတ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားသံကလေးကအစ ကျွန်တော့်အတွက် နှလုံးသွေးတွေ ပေါက်ထွက်သွားစေသလိုပဲ။ “ ကို မောပြီလား.. လမ်းလျှောက် ကြမယ်လေ..” “ မောပါဘူး..ငယ်ရယ်။ ငယ်လေး လျှောက်ချင်ရင်တော့ လျှောက်မယ်လေ ကိုက မိုးရွာမှာစိုးလို့ကွ..၊ ထီးလည်း ပါမလာဘူးကော” “ ရွာတော့ ဘာဖြစ်လဲ ကိုရ..၊ မိုးရေချိုးပြန်မှာပေါ့.. လျှောက်မယ်လို့..နော်..” “ ခဏ လျှောက်ချင် လျှောက်လေငယ်၊ မိုးရေတော့ မချိုးရဘူး။

ငယ်လေး မိုးမိတိုင်း ဖျားတတ်တယ်.. ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ စက်ဘီးကို လက်တစ်ဘက်က တွန်း၊ တစ်ဘက်က ချစ်သူရဲ့နူးညံ့တဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖြစ်ကြတယ်။ သူက ကျွန်တော့် လက်မောင်းကို ခိုထားပြီး တချက်တချက် ခေါင်းလေးငဲ့မှီလိုက်တိုင်း သူ့ရင်သား ပြည့်ပြည့်လေးတွေက ကျွန်တော့် လက်မောင်းနဲ့ လာလာထိနေတာပေါ့။ တခါတခါ ရှေ့ကို ကလေး တယောက်လို့ ခုန်ပေါက်ပြေးထွက်ချိန်များ တသိမ့်သိမ့်တုန်ခါသွားတဲ့ သူရဲ့တင်သားစိုင်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် တော့ မီးလောင်ရာ လေပင့်နေသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ခါတိုင်းထက် ပိုထိန်းရ ခက်နေတယ်ဗျာ။ တကယ်က သူနဲ့လက်ထပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ လုံလောက်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေရှိနှင့်ပြီးပါပြီ။ မိဘတွေကို ဖွင့်ပြောဖို့ မရဲသေးတဲ့သူ့ကို ကျွန်တော် စောင့်ပေးနေရတာ။

သူနဲ့ဆုံလိုက်တိုင်း ရေကုန်ရေခန်း ချစ်ပစ်လိုက်ချင်တဲ့ ကျွန်တော်၊ လက်မထပ်ခင် အခွင့်ရေးယူဖို့ ကျတော့လည်း သူလေး စိတ်အနှောက်ယှက် ဖြစ်သွားမလား၊ ကျွန်တော့်အချစ်ကို သူအထင်သေးသွားမလားဆိုတဲ့ လားပေါင်း များစွာအတွေးနဲ့ ရှေ့တိုးဖို့မရဲခဲ့ဘူး။ နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်က မိဘအုပ်ထိန်းသူတွေ မရှိတော့ဘဲ ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေတဲ့သူလေ။ ပြောပလောက်တဲ့ အားနည်းချက်မျိုးမရှိပေမဲ့ သမီးရှင်တွေ မျက်စိကျလောက်အောင် မချမ်းသာတာတော့ အမှန်ပဲ။ အတူနေရဖို့အချိန် ထပ်မဆွဲချင်တော့ဘူး။ ဒီညနေတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ထပ်ကြဖို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ “ ငယ်လေး.. ကိုတို့လက်ထပ်ကြရအောင်လေ၊ ကို ငယ်နဲ့ တူတူနေချင်ပြီကွာ၊ ငယ့်ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ကိုလာ ပြောမယ်လေ..နော် ” မျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးနဲ့ သူ ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တယ်။

“နော်..ငယ်၊ ကိုလေ တခါတခါ ပင်ပန်းလာရင် ငယ်လေးကို ကို့နားမှာ အချိန်ပြည့် ရှိနေစေချင်တယ်..” “ကို့ဘဝတစ်ခုလုံး ငယ်လေးကို အပိုင်ပေးချင်တယ်ကွာ၊ ငယ့်ကိုလည်း ကိုပိုင်ဆိုင်ချင်ပြီ…နော်” အနူးညံ့ဆုံးဖြစ်မဲ့ စကားလုံးလေးတွေရွေးပြီး တောင်းဆိုလိုက်မိတယ်။ “ငယ်မှ ကျောင်းမပြီးသေးတာ ကိုရဲ့ မေမေတို့ခွင့်ပြုမယ်မထင်ဘူး၊ ငယ်ကြောက်တယ်၊ ဘယ်ကဘယ်လို စ ပြောရမှန်းလည်း မသိဘူးလေ..” အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ မိုးဖွဲလေးတွေ ကျလာပါတယ်။ “ ပြန်ရအောင်နော်.. ငယ်လေး။ မိုးမိနေမယ်…လာ စက်ဘီးပေါ်ပြန်တက်” ချစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲထားပြီး ခပ်သွက်သွက်လေး နင်းလာလိုက်ပါတယ်။ မိုးနတ်မင်းက အခွင့်ရေးပေးတယ်ပဲ ပြောရမလား၊ ကျွန်တော့်အိမ်ရှေ့နားအရောက် မိုးကဝုန်းကနဲ ရွာချလိုက်ပါရော။ သူတို့အိမ်ကနဲနဲ ဆက်သွားရဦးမယ် လေ။ ကျွန်တော်လည်းစက်ဘီးကို အိမ်ခြံဝင်းထဲ ကွေ့ဝင်လိုက်ပါတယ်။

“ ခဏဝင်မိုးခိုရအောင် ငယ်” ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ထဲ အရောက် မိုးကလည်း သည်းကြီးမဲကြီးရွာပါလေရော။ နဲနဲစိုသွားတဲ့ သူ့ကိုကြည့် ပြီး… “ ငယ်လေး အဝတ်လဲချင်လား” လို့ မေးတော့ “ ရတယ် ကို..သိပ်မစိုပါဘူး။ နေပါဦး.. ကို့မှာ မိန်းကလေး အဝတ်စား ရှိလို့လား။ ငယ်လဲရအောင်.. ခိခိ..” “ အယ်.. ကို့အကျႌနဲ့ ဘောင်းဘီတစ်ထည် ယူဝတ်လိုက်လို့ ရတယ်ကော။ လာ ကိုယူပေးမယ်” အဲဒီလိုပြောရင်း သူ့ခါးကျင်ကျင်လေးကို နောက်ကနေ လက်နှစ်ဘက်နဲ့ အသာတွန်းပြီး ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားလိုက်တယ်။ အဆင်ပြေမယ်ထင်တဲ့ ဝတ်စုံတစ်စုံ လိုက်ရှာထုတ်ပေးရင်း စိတ်ထဲကျိတ်ပြီး နောက်တဆင့် တက်ဖို့ အလျှင်အမြန်စဉ်းစားနေတုန်း… “အကျီလဲဝတ်လိုက်တော့ မေမေ မေးရင်ဘယ်လို ပြောမလည်း ကိုရဲ့..” “မိုးတိတ်လို့ပြန်တော့ ငယ့်အကျႌပြန်ဝတ်ပေါ့..။

ခုတော့ ခဏ လဲဝတ်ထားလေကွာ” “အာ့ဆို ကို အပြင်ထွက်ပေး..” “ကောင်းပါပြီ သခင်မလေးရယ်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လဲတော်မူပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး အခန်းပေါက်ဝက စောင့် နေပါ့မယ်” ကျွန်တော် သူ့ကိုပြုံးကြည့်ရင်း အလိုက်သင့် ပြန်ပြောပြီး သူအဝတ်လဲတာကို လှမ်းကြည့်လို့ မြင်နိုင်မဲ့ တံခါး ကြားနားမှာ နေရာယူလိုက်မိတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ အပြစ်မကြီးလောက်ဘူး ထင်တာပဲ။ ကိုယ့်ချစ်သူပဲလေ။ သူဝတ်ထားတာက ရှေ့ကြယ်သီးလှလှလေးတွေပါတဲ့ ဂါဝန်ရှည်ရှည် ပျော့ပျော့လေးဗျ။ မိုးရေနဲနဲစိုထားလို့ လုံးဝန်းတဲ့ နောက်ပိုင်းအလှက အထင်းသား ပေါ်လွင်လို့။ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။ ကလေးမက အပေါ်ပိုင်း ကြယ်သီးလေးတွေကို ဖြုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ရှပ်အကျႌကို အရင်ဝတ်ဖို့ပြင်တယ်။

ပြီးမှ အောက်က ဘောင်းဘီ ကို စွတ်ပြီး သူ့ဂါဝန်တစ်ထည်လုံးကို လျှောချမယ်ထင်ပါရဲ့။ သူရပ်နေတာက အပေါက်ဝကို ကျောပေးထားတော့ ကျွန်တော်လည်း နောက်ကျောလေးပဲ မြင်ခွင့်ရတာပေါ့။ ကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပြီး အကျႌကို ပခုံးကနေ အသာချွတ်ချလိုက်တယ်။ ကိုယ့်မျက်လုံးတောင် ကိုယ်မယုံနိုင်အောင်ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားမိတယ်။ ဝင်းဝါတဲ့ အသားရေနဲ့ တင်းတင်းရစ်ရစ် ကျောပြင်ကလေးကို ဖျတ်ခနဲ လက် သွားတဲ့ လျှပ်စီးရောင်ကြောင့် ဖွေးကနဲမြင်လိုက်ရတာ ကျွန်တော့်အသက်ရှုသံတွေ ကမောက်ကမကို ဖြစ်ကရော။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်အရမ်းကို ကံကောင်းသွားတယ်။ သည်းသည်းမဲမဲ ရွာချနေတဲ့မိုးက ချစ်သူကို ပြန်ချောင်းနေရတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကို သနားသွားတယ်ထင်ပါရဲ့..။ မျက်စိကျိန်းလုမတတ် လျှပ်ပြက်ပြီး ဂျိန်း… ဂျလိန်းဆို မိုးကြိုးပါ ပစ်ချလိုက်ပါရော။ ရုတ်တရက် လန့်သွားတဲ့ ချစ်သူလည်း အခန်းထဲက ယောင်ယမ်းလန့်ဖြန့် ပြေးထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ အပြေးလေး တိုးဝင်လာပါတယ်။

အဲ့အချိန် သူ့ကိုယ်လုံးကလေးပေါ်မှာ ချွတ် လက်စ ဂါဝန်လေးက တစ်ဝက်တန်းလန်း။ အပေါ်ပိုင်းမှာ အတွင်းခံဘော်လီလေးနဲ့၊ အောက်ပိုင်းက ကြယ်သီးတွေ ကုန်အောင်မဖြုတ်ရသေးတော့ ဂါဝန်လေးက သူ့တင်ပါးကားကားစွင့်စွင့်လေးပေါ်မှာ ကပိုကရို ချိတ်တင်နေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မိုးနတ်မင်းပေးတဲ့ မဟာအခွင့်အရေးကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာပေါ့။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးလည်း လေသံမိုးသံတွေနဲ့ ဆူညံနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလေသံမိုးသံတွေဟာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲက ဆာလောင်မှု တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ပေါက်ထွက်မတတ် ခုန်နေတဲ့ နှလုံးသားရဲ့ ဟစ်ကြွေးသံ တွေကို မမီတာအမှန်ပဲ။ ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှ မစောင့်စည်းနိုင်တော့ဘူးဗျာ။ သူ့ကိုယ်လုံးအိအိကလေးကို တင်းကျပ်နေအောင် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း သူ့ကျောပြင်ကလေးကို ညင်ညင်သာသာလေး ပွတ်သပ်ပေးနေမိ တယ်။

သူလည်း အသက်ရှုသံတွေမြန်ပြီး နှလုံးသားရဲ့ခုန်ပေါက်လှုပ်ရှားနေမှုက ရွှေရင်အစုံကို နိမ့်တုံမြင့်တုံ ဖြစ် လာတဲ့အထိပါပဲ။ ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထနေတဲ့ အရိုင်းပန်းကလေးကို အသက်ရှုမှားအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကျွန်တော် ခြေလှမ်း စလိုက်တယ်။ ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားတာကို နည်းနည်းဖြေလျှော့ပြီး ငုံ့ထားတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးကို မေးဖျားကနေ အသာဆွဲမော့ယူလိုက်တယ်။ ဆံနုလေးတွေ ကပိုကယိုကျနေတဲ့ နဖူးပြင်၊ စိမ်းညို့နေတဲ့ မျက်ခုံးထူထူအောက်က မျက်တောင်ကော့ကော့တွေနဲ့ ချစ်ရည်ရွှမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေ၊ အဖျားလုံးလုံးကလေးနဲ့ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံကလေး၊ သွေးကြောကလေးတွေ ယှက်ဖြာနေတဲ့ ပန်းနုရောင်ပါးပြင်ပေါ်မှာ သနပ်ခါး ပါးကွက်လေးက မထိ တထိ စိုသွားတဲ့ မိုးစက်တွေကြောင့် တဝက်တပျက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ချစ်စရာ မေးချိုင့်ကလေးအပေါ်က ထူထူ ပြည့်ပြည့် နှုတ်ခမ်းလေးတွေ ရင်ခုန်သံစည်းချက်ကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးက ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။

အရင်ဆုံး သူ့နဖူးပြင်လေးကို အနမ်းဖွဖွလေး ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အသာပြန်မတ်လိုက်တော့ သူ ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့မော့ကြည့်တယ်လေ။ ကျွန်တော် အသာ ပြန်ပြုံးပြပြီး နှာခေါင်းချင်းထိတို့ ကျီစယ်လိုက်တယ်။ သူသဘောကျတတ်တဲ့အပြုအမူလေးပေါ့ဗျာ။ “ငယ်..ချစ်လား” “ဟုတ်..” မေးစေ့လေးကို ပင့်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ တိုးတိုးလေပြောရင်း ခေါင်းလေးအသာငြိမ့်ပြတယ်။ “ရဝူး..ပါးစပ်ကပြောကွာ.. ချစ်တယ်လို့” “ကိုကလည်း အမြဲပဲ မေးနေတာကို..။ ခေါင်းငြိမ့်ပြတာလည်း ဖြေတာပဲလေ..” “ငယ်ရယ်..ကြားချင်လို့ မေးတာလေကွာ..၊ ကို့ငယ်လေး ပါးစပ်ကပြောတာ ကြားချင်တာပေါ့..၊ ဘာလဲ.. မပြောချင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား..ရပါတယ်၊ မဖြေချင်လည်းနေပါ” “အယ်..တွေ့လား သူ့ကျ စတာလေးတောင် မခံနိုင်ဘူး..။

ဦးကောက်တေးကြီး.. ချစ်တယ် ချစ်တယ် အခါတစ်ရာ ချစ်တယ်..ကဲ..” “ချစ်တယ် ငယ်ရယ်.. အတူနေချင်ပြီကွာ” အဲဒီလို ကလေးဆန်ဆန် ပြောဟန်လေးတွေက ကျွန်တော့်သွေးသားတွေကို ပိုမိုဆူပွက်လာအောင် တွန်းအားပေးနေသလိုပဲ။ သူ့နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းလေး၊ ချစ်စရာ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ကျွန်တော် အသာအယာ စုပ်နမ်းမိတော့တယ်။ လက်တစ်ဘက်က သူ့ခေါင်းကလေးကို ထိန်းကိုင်ထားရင်း ကျန်တစ်ဘက်က သူ့ခါးလေးကို ကိုင်ထားရာကတဆင့် ကျောပြင်တစ်လျှောက် စုံဆန်ပွတ်သပ် ပေးနေမိတယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရင်း တချက်တချက် သူ့ပါးစပ်ထဲလျှာကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို သူ့နှုတ်ခမ်းကခွာပြီး လည်တိုင်ဆီကို ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။ သိုင်းဖက်ထားတဲ့လက်တွေကလည်း ခါးကျင်ကျင်ကလေးအောက်က ဖွံ့ထွားတဲ့ တင်သားစိုင်တွေပေါ် တရွေ့ရွေ့ ပွတ်သပ်လို့ပေါ့။ “အို..ကို ဘာတွေ..” စကားဆက်ခွင့်မပေးတော့ဘဲ အနမ်းကြမ်းကြမ်းတွေ တရစပ်ပေးလိုက်တယ်။

လက်တစ်ဘက်က သူ့ရင်သား မို့မို့လေးတွေကို ဘော်လီအကျႌပေါ်ကတဆင့် ဆုပ်နယ်လိုက်တော့ ချစ်သူရဲ့တုန်ရီနေတဲ့ ညည်းသံသဲ့သဲ့ကို ကြား လိုက်ရတယ်လေ။ “ကို..ဘာလုပ်မလို့လည်းဟင်..” “ငယ်ကြောက်တယ်.. မလုပ်ပါနဲ့နော်..၊ ငယ့်ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပါ ကိုရယ်..နော်..” ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲက ရုန်းထွက်ပြီး ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာလေးနဲ့ တောင်းပန်သလို သူပြောတော့ ကျွန်တော် တကယ် စိတ်ထိခိုက်မိတယ်ဗျာ။ “ငယ်ရယ်..ကို အခွင့်ရေးသမားမဟုတ်တာ ငယ်သိပါတယ် ချစ်လို့ပါကွာ။ ငယ့်ကို ချစ်လို့ပါ.. ငယ်လေး မကြိုက်ရင် ကိုဘာမှ မလုပ်ပါဘူး..၊ ငိုတော့မငိုပါနဲ့ ငယ်ရယ်..၊ ကို့ဘက်ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် နားလည် ပေးစေချင်တယ်..နော်” ကျွန်တော် သူ့ကို အပျော့ဆွဲနဲ့သိမ်းသွင်းစကား ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ရင်ထဲက ခံစားရတဲ့အတိုင်း ပြော လိုက်တာပါ။ ဒါကို သူလည်း နားလည်သွားတယ် ထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို အလိုက်သင့်လေး ပြန်တိုး ဝင်လာပါတယ်။

“ငယ်နဲ့ ကို့ကြားမှာ စည်းလေးတစ်ခုခြားနေသလို ကို ခံစားမိတယ်..။ ငယ်နဲ့တစ်သားတည်း ထပ်တူကျတဲ့ ဘဝမျိုးလိုချင်မိတယ် ငယ်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်ကွာ” “ဒါပေမဲ့ ငယ်ရယ်.. ငယ်လေးသဘောမတူဘဲ ကို ဘာမှ ဇွတ်အတင်း မတောင်းဆိုပါဘူး..။ တကယ်လို့ ပြောမိတယ်ဆိုရင်တောင် ကို့ စိတ်သက်သက်ပါ..၊ ငယ့်ဆီက တစ်ခုခု တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..နော်” ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့ ကျွန်တော့် ခံစားချက်တွေကို သူ့ကို ပြောပြမိပါတော့တယ်။ မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမပါတဲ့ကျွန်တော့်စကားတွေက သူ့ကြောက်စိတ်ကို အနိုင်ယူသွားတယ်ထင်ရဲ့။ “ကို..မျက်စိမှိတ်၊ ခေါင်းနဲနဲငုံ့..” ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ပြန်သိုင်းဖက်ပြီး သူပြောတယ်။ သခင်မလေးရဲ့အမိန့်ကို ရင်ခုန်စွာနဲ့ နာခံလိုက်မိတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းတွေကို သူနမ်းလိုက်တယ်လေ။ “ငယ်ရယ်.. ကို့ကို စိတ်ဆိုးမယ်ဆိုလည်း ဆိုးလိုက်တော့ကွာ” ရင်ထဲက တီးတိုးရေရွတ်ရင်း သူ့ကို ဆတ်ကနဲ တင်းတင်းဆွဲဖက်..၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ဗုံးကြဲသလို အငမ်းမရ နမ်းပစ်လိုက်မိတော့တယ်။

သူလည်း ကျွန်တော့်ကို အလိုက်သင့်ပြန်နမ်းရင်း တုန့်ပြန်ရှာ ပါတယ်။ ရာသီဥတုက ကိုယ့်ဘက်ပါလာတော့လည်း ယောကျ်ားပဲဗျာ။ နောက်မဆုတ်တမ်းပေါ့။ “ငယ်.. အခန်းထဲ သွားရအောင်.. နော်” “ကို.. ငယ်နဲနဲတော့ ကြောက်တယ်နော်..” သူအသာအယာပဲ ခေါင်းလေးညိမ့်ပြပြီး ကတုန်ကရီပြောလာပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ငြင်းဆန်တဲ့ အရိပ် အယောင် မပါတာတော့ သေချာပါတယ်။ “ ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မှ မလိုဘဲ ငယ်ရဲ့..။ ကြောက်စရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငယ့်ကို သက်သေပြမယ် လေ.. ဘယ်လိုလဲ” ပြုံးစိစိနဲ့ ကျွန်တော်ပြောတော့ သူ မျက်စောင်းလေး ထိုးတယ်ဗျ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လုံး လေးကို စွေ့ကနဲ ပွေ့ချီပြီး အချစ်နန်းတော်သို့ ပထမဆုံး အလည်တစ်ခေါက် ခရီးကို စတင်ချီတက်လိုက်တယ် ဆိုပါ တော့။

ရင်ခုန်သံတွေ ရထားတစ်စင်းလို မရပ်မနားခုတ်မောင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ချစ်သူဟာ ပန်းလေး တစ်ပွင့်လို အလိုက်သင့်ပါလာပါတယ်။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့လက်ကလေးတွေက ကျွန်တော့်အကျႌကို ဆုပ်ကိုင် ထားတယ်။ မျက်နှာလေးကိုလည်း ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်နဲ့ တိုးကပ်ပြီး ဖွက်ထားလိုက်သေးတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ သူ့ကို ကုတင်ပေါ်အသာလေး ချလိုက်တယ်။ ပက်လက်အနေထားရှိနေတဲ့ သူ့ကိုယ် လေးပေါ်ကို ကျွန်တော် အသာအယာ အုပ်မိုးပြီး နေရာယူလိုက်တယ်။ ပါးနှစ်ဘက်ကို တစ်ချက်စီ အနမ်းပေးပြီး မေးဖျားလေးကို ဖွဖွလေး ကိုက်လိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်က နဖူးပေါ်က ဆံပင်တွေကို သပ်တင်ရင်း ကျန်တစ် ဘက်က ရင်သားဖုဖုတင်းတင်းလေးတွေကို ဘော်လီအကျႌပေါ်ကနေ အသာအယာပွတ်သပ်ဆုပ်နယ် ချေမွနေမိ တယ်။ ချစ်သူရဲ့ ပြင်းပြင်းပျပျ အသက်ရှုသံတွေက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပိုမိုတွန်းအား ပေးနေပါတော့တယ်။

ကျွန်တော် တစ်ဆင့်တက်ပြီး သူ့ဘော်လီအကျႌကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ အထိအတွေ့မှာ ခဏတာနစ်မြောနေတဲ့ သူ့ဆီက… “ကို.. ဘာလုပ်မို့လဲဟင်.. ငယ်ကြောက်တယ်နော်..” “ငယ်ရယ်.. ကိုပြောပြီးပြီကော..ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မဟုတ်ဘူးလေ..၊ ငယ်လေး စိတ်ကိုလျှော့ထား.. နော်” ကျွန်တော် ချော့ပြောတော့ ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြရှာတယ်လေ။ မျက်စိကိုစုံမှိတ် အံကြိတ်လို့ပေါ့။ ကျွန်တော် ရိုးသားစွာ ဝန်ခံပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်အတွက် ပထမဆုံးမိန်းကလေး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ ကျွန်တော်က ပထမဆုံးပါ။ ဒါကြောင့် ချစ်သူရဲ့တုန့်ပြန်မှုတွေကို အကဲခတ်မိတဲ့ ကျွန်တော်လည်း အချိန်သိပ်ဆွဲ မနေတော့ဘဲ သူ့ကျောအောက်ကို လက်လျှိုသွင်းပြီး ဘော်လီချိတ်တွေကို ခပ်သွက်သွက်ပဲ ဖြုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။

လည်ပင်းတစ်လျှောက်နဲ့ မျက်နှာအနှံ့ကို အဆက်မပြတ် အနမ်းတွေပေးရင်းပေါ့။ ဘော်လီလေးဖယ်ထုတ်လိုက်မှ အိကနဲ ထွက်လာတဲ့ ရင်သားမို့မို့လေးတွေက မကြီးလွန်း မသေးလွန်း၊ ပန်းနုသွေးရောင် သီးလုံးလေးတွေက လုံးဝန်းပြီး ချစ်စရာလေးတွေပါ။ ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို နေရာရွှေ့လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ လှပညီညာတဲ့ ရင်နှစ်မွှာ ကိုပေါ့။ လက်နဲ့ အသာအယာ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း သီးလုံးကလေးတွေကို လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက်၊ တချက်တချက် အသာစုပ်လိုက်၊ သွားနဲ့ မနာရုံလောက်လေး ဖွဖွကိုက်ပေးလိုက်ပေါ့။ အဲဒီမှာ သူက လေးလည်း ညည်းညူသံ သဲ့သဲ့လေးနဲ့ ခါးလေးကို ကော့ပေးလာပါရော။ ကျွန်တော်ခေါ်ဆောင်ရာ အချစ်ရပ်ဝန်းကို သူအလိုက်သင့် ပါလာပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိလိုက်တယ်။

နို့ကလေးတွေစို့ ပေးနေရင်းတစ်ဘက်က ကျန်နေသေးတဲ့ သူ့ဂါဝန်အောက်ပိုင်းကို ချွတ်ဖို့ ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လိုက တယ်။ ကိုယ်ကို အောက်ဘက် လျှောချပြီး နူးညံ့တဲ့ အနမ်းတွေနဲ့ သူ့ဗိုက်သားအိအိလေးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက် လိုက်တယ်။ ပူနွေးနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဝင်သက်ထွက်သက်တွေက ချစ်သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြက်သီးမွှေးညင်း ထစေခဲ့ပြီလေ။ ကြယ်သီးလေးတွေ ခပ်သွက်သွက် ဖြုတ်အပြီးမှာတော့ ကျွန်တော့် အသက်ရှုသံ တွေကို ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားစေတဲ့ အသားရောင် ပင်တီကလေးကို မြင်ခွင့် ရလိုက်ပါပြီ။ ပင်တီလေးအောက်က ဖုဖုဖောင်းဖောင်း ဖြစ်နေတဲ့ ချစ်သူရဲ့ရတနာလေးက ကျွန်တော့် ချစ်ခြင်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေပြီ။ ဗိုက်သားလေးတွေကို နမ်းရင်း သူ့ရဲ့ ပင်တီကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားစဉ်မှာပဲ ကျွန်တော့်လက်ကို သူလှမ်း ဆွဲတယ်။ ကျွန်တော် အသာပြန်မော့ကြည့်တော့ လက်ကို ပြန်လွှတ်ပေးရှာပါတယ်။ ပင်တီလေးကို ညင်ညင်သာသာ ချွတ်ချလိုက်တယ်။

အဲဒီမှာ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာနောက်ကို သူကလေး အသေ အချာ လွင့်မြောလိုက်ပါလာတယ် ဆိုတာကိုပါ။ ပင်တီကလေးမှာ ချစ်ဝတ်ရည်လေးတွေ စိုကွက်နေတယ်လေ။ သူ့ပေါင်တံဖြူဖြူကလေး နှစ်ဘက်ကို အသာ ဆွဲထောင်ကား လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေတဲ့ ဖောင်းဖောင်း မို့မို့ ရတနာကလေးကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထိတွေ့ခွင့်ရလိုက်ပြီပေါ့။ အက်ကွဲကြောင်းလေးက ပန်ချီဆေးချက်တစ်ခုလို ပိရိသေသပ်နေတယ်။ ကျစ်လစ်နေတဲ့ အရိုင်းပန်း အဖူး လေးတစ်ပွင့်လိုပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော့်လက်နဲ့အသာအယာ တို့ထိပွတ်သပ်လိုက်တော့ သူ့ဆီက ညည်းသံသဲ့သဲ့ကလေး ထွက်လာတယ်လေ။ ခါးကလေးလည်း အသာကော့တက်လာပြီ။

အခြေအနေကောင်းနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်တဲ့ကျွန်တော် သူ့ပိပိကလေးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ချွေဖို့ ကျွန်တော်မျက်နှာ အပ်လိုက်စဉ်မှာပဲ သူအတင်းကုန်းရုန်းထပြီး… “ကို.. ဟင့်အင်း မလုပ်နဲ့..နော်..” “ဘာလို့လဲ..ငယ်ရယ်.. ကို့ကိုချစ်တယ်ဆို… ခွင့်ပြုမယ်မှတ်လားဟင်” “အွန်းလေ.. ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုကြီး မဟုတ်ဘူးလေ ကို..” “ဘာကို အဲ့လိုကြီးမဟုတ်တာလဲ ငယ်လေးရဲ့။ ကို မနမ်းရဘူးလား” “ဟင့်အင်း မနမ်းရဘူး နမ်းရမဲ့နေရာမှ မဟုတ်ဘဲ..၊ ငယ်ငရဲကြီးမှာပေါ့လို့.. ကိုလည်း ဘုန်းနိမ့်လိမ့်မယ်..နော်.. လုပ်နဲ့..” “ငယ်ကလည်းကွာ ကြံကြံဖန်ဖန်၊ ချစ်တဲ့အချိန်မှာ ဘုန်းနိမ့်တာတွေ၊ မြင့်တာတွေ မရှိပါဘူးကလေးရဲ့..၊ ပြီးတော့ ငရဲလည်း မရှိဘူး အိုကေ..?” ကျွန်တော် ပြောလည်းပြော၊ လက်ကလည်း သူ့ကို ပက်လက်အနေထား ပြန်ရောက်အောင် အသာ ဖိချလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဘက်ကို တဖန်ပြန် ဆွဲကားလိုက်တယ်။

ငြင်းဆန်ဖို့အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးတော့ဘဲ ချစ်သူ ကောင်းစားရေးစီမံကိန်းကို လက်တွေ့အကောင်ထည်ဖော်လိုက်တော့တာပေါ့။ စောစောက စစ်ဆင်ရေးတွေကြောင့် စိုစွတ်နေတဲ့ သူ့ညီမလေးကို အနမ်းတစ်ချက် အရင်ဆုံးပေးလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး လက်တစ်ဘက်နဲ့ ပန်းကလေးရဲ့ ပွင့်ချပ်လွှာနှစ်ဘက်ကို အသာဟလိုက်ပြီး ပန်းသွေးရောင် အတွင်းသားတွေကို လျှာနဲ့ တစ်ချက် သပ်တင်လိုက်တယ်။ ခဲတံခဲဖျက်သာသာ အဖုလေးကိုလည်း သွက်သွက်လေး ကလိပေးလိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့လေးတွေကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၊ သီးလုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးကို လက်ညိုးလက်မနဲ့ ညှပ်ချေပေး လိုက်ပေါ့။

ပန်းဖူးလေးအတွင်းက ပွင့်ချပ်လွှာလေးနှစ်ဖတ်ကို ဆွဲစုပ်လိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ… “အ..အ ကို ရှီးးး..တော်ပြီ.. တော်ပြီ..အာာာ…ကို့…ကိုရေ..” “ဟင့် အင့် ကို..တော်ပါတော့ နော်.. ငယ်မနေတတ်တော့ဘူး..” “ကို…ငို မှာ နော်…ငယ် ရှုရှုးပေါက်ချင်လာပြီ.. ဖယ်ပေးပါလို့..နော်..” “ငယ်..ပေါက်ချင် ပေါက်ချလိုက်လေ” “အာာာ..ကို နော်.. ဖယ် ပေး ပါ အင့် ဟင့် ဟင့်..” “ငယ်လေး မသိလို့ကွ.. အာ့ ရှုရှုးပေါက်ချင်တာ ဟုတ်ဘူး” “ဟင့် အင်း.. သိဘူး တော်ပြီ..လို့ အာာ…အ..အ..ကိုးးး..” ပြောနေရင်း သူ့ခါးလေး အရမ်းကော့တက်လာပြီး တကိုယ်လုံးလည်း ဓါတ်လိုက်သလို တဆတ်ဆတ် တုန် သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ သူ့ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားမှန်း သိလိုက်တယ်…။

“မောသွားလား..ငယ် ဟင်.. ကြောက်စရာကောင်းလား ကလေးလေး” “ဟင့်အင်း သိဘူး..” “ဟ..ဟ ဘာလေးလဲကွ” ကျွန်တော် သူ့ဘေးမှာ အသာလေး လှဲချလိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်လုံး အိအိကလေးကို ထွေးပွေ့ရင်းပေါ့။ ချစ်သူလေးခမျာ ခုထိ ကြက်သီးမွှေးညင်းလေးတွေ ထနေတုန်း။ သူ့ကို တင်းတင်းလေး ဖက်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းနေလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့တွေကို ပွတ်သပ် ဆုပ်ချေပေးရင်း၊ တစ်ချက်တစ်ချက် ကျောပြင်ကို လက်သည်းထိပ်လေးနဲ့ ဖိဆိတ် ပေးလိုက်တော့ သူ တွန့်သွားပြီး… “အာ..ကို့.. ယားတယ် မလုပ်နဲ့..” “ဘယ်နားက ယားတာလဲ..ငယ်၊ ပြောကြည့်” “သိဘူး.. ကိုနော် ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေမှန်း မသိဘူး..သွား..” “ဟ..ဟ ငယ်လေး.. ကို ဘာမှ မလုပ်ရ သေးဘူးကော..။ ခုမှ လုပ်မယ် ကြံကာရှိသေး.. ဟင်.. ငယ်လေး ကိုလုပ်ရတော့မလား” “သိ ဘူး..”…. ပြီးပါပြီ။

စည်းချက်ညီညီ

လွန်ခဲ့ တဲ့ ၂၀၀၅/၂၀၀၆ လောက် ကျွန်တော်ဆယ်တန်းအောင်တယ် ဗျ နယ်မှာပဲအောင်တာပါ..ဆ.ယ်တန်းအော င်တော့ ရန်ကုန် မှာ ကျောင်းတက်ခွင့်လေးရတယ် ….. မေဂျာက ကျောက်တွေအကြောင်းသင်တာပေါ့ဗျာ..ကျွန်နော်က ကျောက်တွေအကြောင်း အဲ့လောက်စိတ်မဝင်စားဘူးဗျာ…တကယ်တန်း မိန်းမတွေ အကြောင်းသင်ရတဲ့ ဘာသာတွေဘာတွေရှိရင် ကောင်းမယ်လို့ စဉ်းစားဖူးတယ်…ကျွန်နော်က ဆော်ဖြောင့်ဖြောင့်လေး မြင်လိုက်ရရင် ဘယ်လို မှ မကြည့်ပဲ မနေနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်လေ … ရှင်းရှင်းပြောရင်ဘူးတယ်ဗျာ …ယောကျၤားဆိုတော့ ဘူးချင်ဘူးမယ် …မဘူးရင်တော့ ထူးနေပီဗျာ… ထားလိုက်ပါတော့

အဲ့ဒါက ကျွန်နော် စိတ်အကြောင်းပြောတာပါ ..ဇာတ်လမ်းလေး ပြန်စလိုက်ဦးမယ်.. ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော်ကျောင်းတော်ကြီးကိုရောက်လာခဲ့တယ် …ရောက်စကတော့ အူလည်လည်ပေါ့ဗျာ ..ဘယ်မှမသွားမလာတက်သေးတာကိုပြောတာပါ.. ဟိုဘက်ကိစ္စမှာတော့ လေ့လာထားတာတေမွ ျားတော့ မခေဘူးကွန်တော် အဲဒီဘာသာကို ပထမ ဆုံး တက် ခွင့် ၇အောင် ကျွန်တော်တို ကျောင်းသားတွေ က လမ်းလျှောက်ရတယ်ဗျ…….အဲဒီနေ့ ကပေါ့ ကျွန်တော်ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို တွေခဲ့တယ်…..ကောင်မလေးတွေကတော့ အများကြီးပါ …အဲ့ဒီအများကြီးထဲက မှ တစ်ယောက်သောသူကိုပြောတာပါ … သူနာမည်ကနှင်းအိဖြူတဲ့(အမည်လွဲပေါ)့… ကျွန်တော်က COOL လို့ခေါ်တယ်ဗျ…။

သူ တော့ မသိလောက်ဘူးပေါ..ကျွန်နော့် စိတ်ထဲက နေချစ်စနိုးနဲ့ ခေါ်တဲ့နာမည်ပါ… ကျွန်နော် သူ့ ကို မြင်မြင်ချင်းပဲ စိတ်ဝင်စားသွားတယ် ဒါနဲ့ သူ့အကြောင်းတွေ လိုက်စုံစမ်းတယ် ..ဟုတ်တယ်လေ ..ေ.ကာင်မလေးတစ်ယောက်ကိုလိုက်တော့မယ်ဆို သူရဲ့ အကြောင်းကို အရင်စုံစမ်းထားရမယ်လေ…တစ်ချို့ က အဲ့လိုမဟုတ်ဘူးဗျ…ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ကောင်းမလေး ကိုအရင်ခင်အောင်လုပ်ကြတယ် ..ပီးတော့ ခင်သွားပီဆိုရင်သူ့အကြောင်းတွေမေးတယ် … အဲ့လိုဇာတ်လမ်းခင်းကြတာ ကျွန်နော် တက်ကနစ်က တော့ ကောင်မလေး အကြောင်းကို အရင်စုံစမ်းမယ် …သူရဲ့ အကြောင်းသိရင်လိုက်ရလွယ်သွားမယ်လေ… ခင်ဗျားတို့တော့ ကြိုက်သလိုပေါ့ဗျာ ကျွန်နော် ရဲ့ တက္ကနစ် ကိုပြောတာပါ.. ထားပါတော့ …

ကျွန်နော် ကောင်မလေး အကြောင်းစုံစမ်းလိုက်တော့ ..လားးလားးးးး(စကားချီး) သူက ကျွန်နော် တို့ မြို့ မှာ နေသွားဖူးတယ်လို့ သိရတယ် …ဘယ်လိုစုံစမ်းတယ်ဆိုတာတော့ မပြောတော့ဘူးဗျာ … သူကနယ်စပ်ဘက်က လာ တာ ဗျ…..သူ ကအရင်က နယ်မှာကျွန်တော်တို့ နယ်မှာနေခဲ့တာ..သူကလဲကျွန်တော်ကိုမသိခဲ့ဘူးကျွန်တော်က လဲ မသိခဲ့ဘူး………အခုတော့ သူက လားရှိုးကိုပြောင်းသွားတယ်လို့ သိလိုက်ရတယ် …ကျွန်နော့် အတွက်က တော့ဂွင်ပေါ့ဗျာ … စလို့ရပီလေ ကျွန်နော့် အကြောင်းတွေချည်းပြောနေတာ ..သူ.့အကြောင်းလည်းပြောရဦးမယ် ..သူက ရှမ်းစပ်တယ် .. ဗမာလည်း ရောတယ်ထင်တယ် … အသားကတော့ ဖွေးနေတာပဲဗျာ …ပါးလေးတွေဆို ရဲနေတာ … အရပ်ကတော့ ငါးပေ လေးလောက်တော့ ရှိမယ် .. ဆံပင်မတိုမရှည်လေး နဲ့ … စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဘို့ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေး ဗျာ … ခန္ဒာကိုယ်လေး က ငါးရံကိုယ်လုံးလေးလို့ ခေါ်မလား…လုံးချောလေး ( လက်ဝှေ့ သမားကိုပြောတာမဟုတ်ပါ) လုံးဝန်းတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ် အကျပ်လေးများဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင် တိုးထွက်နေတာ… ။

သူ့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေက နောက်ကို ဖောင်းဖောင်လေးဖြစ်နေတယ် …လုံချည်ဝတ်ထားရင်မသိသာဘူး … ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန်မကြည့်မနေနိုင်ဘူး … ကျွန်နော် ပြောတာ ကို မျက်လုံးထဲ မြင်ကြရဲ့လားမသိဘူးဗျာ …အနီးစပ်ဆုံးပြောရရင် အဆိုတော် ရှင်ဖုန်းလို့ ခန္ဒာကိုယ် မျက်နှာပေးမျိုးပေါ့ …. သူ့ကိုစတွေ့လိုက်ပီးကတည်းက ကျွန်နော်ရင်ထဲမှာ cool ဆိုတဲ့ကောင်မလေး က အမြဲလိုလို နေရာယူထားလိုက်ပီပေါ့…ကျွန်နော့် နှလုံးသားတွေ cool နဲ့တွေ့တော့စတင်လှုပ်ရှားလာတယ်ဗျာ … …..သူကပွင့်လင်းတယ်.ရဲတယ်.ဖော်ရွေတယ် ..ဒါတွေကိုတော့နောက်မှသိခဲ့ရတာပေါ့……အဲ့တုန်းကသူကို ကျွန်တော် အလူးအလဲချစ်မိတာပေါ့… ကျွန်တော့် သူ့အကြောင်းတွေစုံစမ်းတာ တစ်လ ကျော်ကျော်လောက်ကြာသွားတယ် … သူနဲ့ မခင်သေးဘူး ..ခင်အောင်အစမပျိုးနိုင်သေးဘူးလေ …

ကျွန်တော် ပဲ ကံကောင်းတာလားမသိဘူး သူ က ကျွန်တော်စာသင်ရတဲ့အခန်းမှာပဲသူလဲ၇ှိနေပြန်တယ်..သူနဲ့ ကျွန်နော် စာသင်ခန်းတစ်ခန်းတည်းချပေးတဲ့ ဆရာ/ဆရာမတွေကို ကျွန်နော် ကျိတ်ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်…. တစ်နေ့ ကျောင်းက အပြန်မှာ ကျွန်တော် လိုက်စကားပြောတယ် …သူက အဆောင်မှာနေတာလေ …ကျွန်နော် စ စကားပြောဘိုလိုက်လိုက်ချင်းတော့ ရင်တုန်နေမိတယ် …သူရှေ့က ထွက်သွားတာ မြင်တော့ ကျွန်နော် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲက အပြေးလေးလိုက်သွားလိုက်တာလေ (လက်ဖက်ရည်ဘိုးမရှင်းသွားလို့ ..နောက်နေ့ စားပွဲထိုးက ဟောက်တာ တောင်ခံလိုက်ရသေးတယ် ) သူ့နားရောက်ခါနီးတော့ ကျွန်နော့် ရဲ့ ကျွန်နော် အချိန်လျော့လိုက်ပီးသူ့ကိုကြည့်လိုက်တယ် …။

ကျွန်နော် တံတွေးတောင် မျိုချလိုက်ရတယ် … သူသာကြားနိုင်မယ်ဆို ကျွန်နော့် လည်ချောင်းထဲ က “ဂလု” ဆိုတဲ့အသံကိုကြားနိုင်လောက်တယ် … မဂလုပဲနေနိုင်ရိုးလား သူရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို နီးနီး ကပ်ကပ် ကြည့်လိုက်ရတာကို …ကျွန်နော်နေရာမှာ ကိုယ့်လူတို့ဆိုရင်လည်း ဘယ်လိုနေမလဲ တွေးကြည့်လိုက်ပေါ့ … လုံးဝန်းတဲ့ တင်နှစ်လုံးဟာ …တစ်လုံးစီ အပေါ်တက်လိုက် အောက်ကျလိုက်နဲ့ စည်းချက်ညီညီ ကနေကြတယ်လေ .. ကျွန်နော် ငယ်ငယ်က စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ..ဆီးဆော့ ကိုတောင်အမှတ်ရလိုက်မိတယ်… “နှင်းအိဖြူ” ကျွန်နော့်ခေါ်သံကြားတော့ သမင်မလေးက လည်ပြန်လှည့်ကြည့်တယ်. ..ပီးတော့ သူမသိတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတော့ အံသြတဲ့ဟန်လေးနဲ့ “နှင်းအိဖြူ …ကျွန်နော် ဘူမိ ဆက်ရှင် ဒီက ..လေ.. ”

“ဟုတ် …ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲမသိဘူးနော် ” “ဟို..အဲ့…ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး …ကျွန်နော် လာနူတ်ဆက်တာပါ ..ပီးတော့ နှင်းအိဖြူက ကျွန်နော်တို့ မြို့မှာနေဖူးတယ်လို့သိလိုက်ရလို့ လာနူတ်ဆက်တာပါ” “အော် ..သူက ဘယ်မြို့ကလဲ” “ကျွန်နော်က တောင်ကြီးကပါ … သစ်တောရက်ကွက်မှာနေတယ်လေ …” “အော် ..ဟုတ် ..ကျမလည်း ရှစ်တန်း အထိ တောင်ကြီးမှာနေခဲ့တာလေ …ဒါနဲ့ တို့ တောင်ကြီးမှာနေခဲ့ဖူးတယ်ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ” “အော် …ကျွန်နော် သိချင်လို့ တကူးတက လိုက်စုံစမ်းထားတာပါ” “အော်…” “ကျွန်နော့် နာမည် နေမင်း ပါ … ” “ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော် cool ရဲ့ အဆောင် ရောက်တဲ့အထိ စကားတွေပြောပီးလိုက်သွားတယ် …cool က ဖော်ဖော်ရွေရွေပါပဲ …စကားပြောရတာလဲ အဆင်ပြေတယ် ..ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော် နဲ့ခင်သွားကြတယ်ဆိုပါတော့ဗျာ … ။

ကျွန်နော် သူ့အဆောင်ကို သွားလည်းနိုင်တဲ့အထိ အဆင်ပြေလာတယ် အဆင်ပြေလာတယ်ဆို လို့ ခင်ခင်မင်မင်နေလို့ရရုံလောက်ပါ..သူကို ပထမနှစ်မှာနည်းလမ်းနဲ့အမျူးိမျိူးကိုလုံးတယ်..ဗျ..ကျွန်တော်လေ တော်တော်ကို ရူးခဲ့တယ်……..လက်ဆောင်တွေဘာတွေကလည်း ဘာပေးရမှန်းမသိတဲ့အချိန်ပေါ့ ..နောက်တော့ ကျွန်နော် စဉ်းစားမိလိုက်တာ ကျွန်နော်က ကွန်ပျူတာ နဲနဲ ရတော့ video တွေ ကို edit လုပ် သူ နာမည်တွေရေးနောက်ခံသီချင်းတွေထည့်ပေါ့….သီချင်းရည်းစားစာပေါ့…အခုခေတ်စားနေတဲ့ သီချင်းပုံစံလေးတွေပေါ့ ..အခုတော့ တော်တော်ခေတ်ထလာပါပီ … video နောက်ခံသီချင်းလေးတွေနဲ့ စာသားလေးတွေ ရေးပီး ထည့်တာလေးတွေပါ … အဲ့လိုတွေလုပ်ပေးတယ်မရဘူး….ဘယ်လို့ပဲလုပ်လုပ်………..

သူက လှတော့ လိုက်တဲ့ ငနဲ့တွေ က များတယ်..နဲနဲ ဖြေလို့ရတာ တစ်ခုက သူ့ကိုလိုက်နေတဲ့သူတွေထဲက မှကျွန်နော် တစ်ယောက်ကို သာခင်ခင်မင်မင်အရှိဆုံးလို့ထင်ရတယ် …အဲဒါန့ ဲ ကျွန်တော် အမြဲတမ်းလိုက်ခဲ့တယ် လုံးတယ်လိုက်စကားပြောတယ်.မရဘူး ဒီလို့ နဲ့ ကျွန်တော် အဝေးကချစ်မယ်ပေါ့ဗျ.အချစ်သူရဲ့ကောင်းပေါ့..ဟ.ဟ…ဟ…အဲတုန်း က ရီ၇တယ်ဗျ..ဒီလို့နဲ့ နောက်ဒုတိယနှစ်လဲကြတော့ ကျွန်တော် နဲ့ သူနဲ ပို အစဉ်ပြေလာတယ်ဗျ………အဲချိန်မှာကျွန်တော် မန်နေဂျာကလဲ တော်တော် ကို ဆရာဖြစ်နေခဲ့ပါပီ……သူနဲကျွန်တော် နဲ့ က အီတဲ့အဆင့်ကိုရောက်သွားတယ် ကျွန်တော်မှာလဲအဲအဆင့်လေးနဲ့ပဲကြေနပ်ခဲ၇တာပေါ့………သူနဲ့တော့ကျောင်းသွားကျောင်းပြန်ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းလေး ကို ရခဲ့တယ် သူ့အဆောင်ကလှည်းတန်းနားမှာ အဓိပတိကလဲကူညီတယ်ကျွန်တော်နဲ့သူကိုလေ နေတိုင်း သူနဲ့ကျွန်တော်ကို နေရာလေးတွေပေးခဲ့တယ်…….။

ဒီလိုလေးနဲ့ ပဲကျွန်တော် ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဗျ… သူကနယ်စပ်ဘက်က ဆို တော့ ဗျ သောက်တာစားတာရှိတယ် …သူ မှာအဲအကျင့် က ၇ှိနေပြန်တယ်.ကျွန်တော် ကလဲ မန်နေဂျာဖြစ်တဲ့အတိုင်း ပဲသောက်တဲ့နေရာမှာ က တော့ သိတယ် မလားသောက်ခံတွင်းလိုက်လို့ က တော့ အမုန်းဆွဲမယ်ဗုန်းကြဲမယ်ဆိုတဲ့လူစား အဲမှာစတွေတာပဲ ဇာတ်လမ်းက…………. ဇာတ်လမ်းအစ က ကျွန်တော် က ကျောင်းပိတ်လို့နယ်ပြန်သွားခဲ့တယ်..သူကတော့ ရန်ကုန်မှာပဲကျန်ခဲ့တယ်….ကျွန်နော်လည်းနယ်မှာ 2ရက်လောက်ပဲနေခဲ့တယ် ပြီးတော့ ရန်ကုန် ပြန်လာ ခဲ့တယ်…..ရန်ကုန်မှာက ကျွန်နော် စိတ်ကြိုက်ကဲလို့ရတယ်လေ…သူနဲ့ ပြန်တွေချင်တာလဲပါတာပေါ့ …နယ်မှာကမလွတ်လပ်ဘူး…..ကျွန်နော် ရန်ကုန်ပြန်လာတဲ့နေ့မှာ ပဲ ကျွန်တော် သူကိုဖုန်းဆက်ခဲ့တယ်…………. သူ ပြောတယ် ဗျ “ဟဲ့ ဒီနေ့ ငါ လေ နင်ကို လာကြို မယ်တဲ့

“ ကျွန်တော် က လဲ ဂွင် ပေါ့..အေးပေါ့ လာကြို ပေါ့ ရန်ကုန် ကို 3း00လောက်မှရောက်တယ် သူ က အောင်မင်္ဂလာမှလာကြိုတယ် သူဘောင်ဘီတိုလေးနဲ့…ခြေသလုံးသားဖွေးဖွေးလေးတွေကို အခုထိပြန်မြင်ယောင်နေတုန်း ဒါနဲ့ ကျွန်တော်နေတဲ့အိမ် ကို သူ ကိုခေါ်သွားခဲ့တယ် ….အဲအချိန် မှာ ဘာ မှမဖြစ်သေးဘူး. ဖြစ်ချင်တော့ ဒီလို့ ဗျ………… သူညနေလဲစောင်းရောကျွန်တော် ပြောတယ် “ဟဲ့ ညနေ ဘီယာသောက်မယ်ဟာ ငါဒီနေ့ သောက်ချင်လို့ နင်တိုက်ရမယ်…….” “အေးသောက်တာပေါ့…ငါလည်း မသောက်ဖြစ်တာတော်တော်ကြာနေပီ” ကျွန်တော် က လဲတိုက်မယ်ပေါ့..အဲဒါနဲ့ကျွန်တော် လမ်းထိပ်မှာ ဘီယာသာွ းခဲ့တယ် ဒဂုံအနီဘီယာတဲ့ဗျ ၄လုံးဝယ်ခဲ့တယ်………သူကကန်ဘောင်မှာသွားသောက်ချင်တယ်ပြောတာနဲ့….ကျွန်တော် ကန်ဘောင်ကိုခြေဦးလှည့်လိုက်ကြတယ် ..သောက်တယ်။

သူ၂လုံးကိုယ်၂လုံးသောက်တယ်မူးပီး စိမ်းလန်းကိုလစ်ခဲ့တယ်ဗျ.အဲမှာစတွေတာပေါ့အဲအချိန်မှာကျွန်တော် နဲ့သူ စကားပြောရင်းမူးပီခဏလောက်အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်……..ကျွန်တော် နိုးလာခဲ့တဲ့အချိန် မှာ သူ က ကျွန်တော် ပေါ်ကို ရောက်နေတယ် အချိန် က လဲလွန်နေတယ်11း00နာရီလောက်ပေါ့…….အဲအချိန် မှာသူလဲအဆောင်ပြန်လို့မရတော့ဘူး…..ဒါနဲ့ မေးတယ်ဗျ .. သူကိုလေယုံလားဘာညာပေါ့….ကျားမာယာတွေလေ…ဟဟ…….သူလက်ခံတာနဲ့ ကျွန်တော် မ…လာတယ် ကိုရီးယာကားထဲကလို့ပေါ့…. ကုန်းပိုးပီးလမ်းမကိုထွက်လာတယ်………..ကားငှားပီးမြေနီကုန်းက ဟိုတယ်ကိုမလာတယ်ဗျ..အဲမှာပြဿာနာကတက်ပါလေရော……အဲ့အချိန်တုန်းကပေါ့ဗျ ဘုန်းကြီးတွေကလဲတန်းစီလျှောက်နေတဲ့အချိန်လေ ဟို တယ်မှာ က မှတ်ပုံတင် မပါရင် အိပ်လို့မရဘူးတဲ့ ကျွန်တော်ကလဲထန်နေတဲ့အချိန်ပေါ့..

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ နဲနဲ အကြပ်ရိုက်သွားတယ်..နောက်ဆုံးမထူးတော့ဘူးဆိုပီး အိမ်မှာ မှတ်ပုံတင်ပြန်ယူဘိုပြန်ထွက်လာခဲ့ရတော့တယ်..အိမ်ကိုသူကိုခေါ်လာတယ်.ကကငှားပီအိမ်ပြန်လာတယ်….. ကားပေါ်မှာ သူက အိပ်ပီးလိုက်လာတယ် နောက်ခန်းထဲမှာ သူက ကျွန်နော် ပေါင်ကို ခေါင်းဦးအုံးပီးတော့ပေါ့ ကျွန်နော် က သူ့ခါးလေးပေါ်လက်ကလေး တင်ပီးမျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်တယ် အမှန်ပြောရရင် မျက်နှာလေး က တော်တော်ဖြူဖြူစင်စင် ချစ်စရာလေးဗျာ …ပါးလေးတွေက ရဲနေတာပဲ ဘီယာအရှိနဲ့ ဆိုတော့ ပိုဆိုးသေး …သူ တော်တော် မူးနေပုံရတယ် .. သူ့ခန္ဒာကိုယ်လေး ကိုကြည့်လိုက်တော့ သူရဲ့ ဘောင်းဘီတိုအောက် က သလုံးသားလှလှနေ့ နဲ့ပေါင်တံစင်းစင်းလေး က ကွေးလို့ ..ကားနောက်ခန်းထဲမှာဆိုတော့ ခြေထောက်က ဆန့်မရတော့ ကွေးထားရတယ်လေ …ခြေထောက်က ကွေးထားတော့ တင်ပါးတွေက ပိုပီးနောက်ကို ထွက်နေတာပေါ့ …ကျွန်နော် လည်း ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘူး …ငပဲကလည်းဇွတ်ကိုထနေပီ ..တော်တော်အောင့်အီးထားရတယ် …ဘောင်းဘီအောက်ကငပဲက အတင်းရုန်းနေတာ အောင့်တောင်အောင့်လာတယ်။

ကျွန်နော်လည်း သူ့ရဲ့ပေါင်တံလေးတွေပေါ်လက်ကလေးနဲ့ မရဲတရဲ ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် …ရှေ့ က ကားဆရာ ရဲ့ အလစ်ကိုလည်းကြည့်ရသေးတယ် … ကားဆရာကလည်းနောက်ကို ဘက်မှန်ထဲက နေလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်လုပ်နေတယ်လေ….ပေါင်သားလေးတွေက ချောနေတာပဲဗျာ …ဘာအနာအဆာမှမတွေရဘူး … သူလည်း သိတော့ သိတယ်ထင်ပါတယ် ..ကျွန်နော့် ရဲ့အထိအတွေ့ကို .. မှိန်းနေတာဖြစ်လောက်တယ်..နောက်တော့ သူ့ရဲ့တင်ပါးလေးတွေကို စမ်းကြည့်လိုက်တယ် ..ဘောင်းဘီပေါ်ကနေစမ်းရတာဆိုတော့ အရသာတော့ သိပ်မရှိလှဘူး …ခြေထောက်ကွေးထားတော့ ဖင်လေးကတော့ တင်းနေတယ် … ကျွန်နော်လည်း အဲ့လောက်လေးပဲကိုင်လို့ရတယ် … ကားက အိမ်ရှေ့မှာထိုးစိုက်သွားတယ်..အိမ်ဆိုလို့ ကျွန်နော့် ဦးလေး အိမ်ပါ ..ကျနွ ်နော် က ဒီမှာကျောင်းတက်တုန်းခဏလာနေတာ …ဦးလေးကလည်းအေးဆေးပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ထားတယ် ..

ဘာမှမရှုပ်ရှယ်တော့ အဆင်ပြေတာပေါ့ …ထားပါတော့ ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်းအိမ်ပေါ်ကမန်းကတန်းတက်ပီး မှတ်ပုံတင်ယူလိုက်တယ် …အရေးထဲမှ မှတ်ပုံတင်က တော်တော်ရှာလိုက်ရသေးတယ် …တောင်နေတဲ့ ငပဲတောင် ပြန်အိပ်ပျော်သွားတယ်….နောက်ဆုံးတော့ ကိုရွှေမှတ်ပုံတင်က ကုတင်အောက်ရောက်နေတာဗျာ …ကျွန်နော် လည်း မှတ်ပုံတင်ယူပီး ပြန်ဆင်း ကားဆရာကို နီးစပ်ရာတည်းခိုခန်းကို ပဲမောင်းခိုင်းလိုက်တော့တယ် …ခုန က ဟိုတည်ကို ပြန်နေရင်ကြာနေမယ် တည်းခိုခန်းရောက်တော့ အဲကွန်းခန်း တစ်ခန်းယူလိုက်တယ် အဆင်ပြေပါတယ် ..ရေချိုးခန်းအိမ်သာတွဲလျက်ခန်းနဲ့ တီဗီလဲပါတယ် ကျွန်နော်လည်းရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကို ကုတင်ပေါ်တင်ပေးပီးတော့ .ရေချိူးလိုက်တယ်……ရေကိုလန်းသွားအောင်ချိုး ပီးတော့ ကျွန်နော့် အောက်ပိုင်းကိုတဘက်ပတ်ပီးပြန်ထွက်လာလိုက်တယ် …သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကွေးကွေးလေးအိပ်နေတယ်။

သူအကျၤေီ လးကလန်နေပီး ဘောင်းဘီတိုလေး ကလည်းအောက်မှာ ဟနေတယ်… သူ့ရဲ့အတွင်းခံ အမဲရောင်မျှော့ကြိုးလေးကပေါ်နေတယ် ကျွန်တော် ငပဲက လဲ သိတယ်မလား ချက်ချင်းကိုပြန်မတ်လာတယ်ဒီကောင်တော်တော်သစ္စာ၇ှိတယ်….. ကျွန်နော်လည်း ကုတင်ကိုတန်းသွားလိုက်တယ် ..ရေတောင် ကောင်းကောင်းပြောင်အောင်မသုတ်နိုင်သေးဘူး အခန်းထဲက အဲကွန်းလေအေးနေတာတောင် ကျွန်နော် ဂရုမစိုက်နိုင်အားတော့ဘူး … ကုတင်ပေါ်ရောက်တော့ သူ့ကို ကျွန်နော့ဘက်ဆွဲလှည့်လိုက်တယ် …အလိုက်သင့်ပဲ သူခန္ဒာကိုယ်လေး ပါလာတယ် ..ကျွန်နော်လည်း ချက်ချင်း သူ့နုတ်ခမ်းတွေကို ဆွဲစုပ်ပစ်လိုက်တယ် …ပထမတော့မသူမသိဘူး…နောက်တော့ မှ သူနိုးလာတယ်ထင်တယ် …

ကျွန်နော့်ကိုလည်းပြန်ဖက်လာတယ် …ကျွန်နော့် ပါးစပ်ထဲကိုလဲ သူလျာလေးထိုးသွင်းလာတယ် ..သူလည်းဖီးတက်လာတယ်ထင်တယ် …ကျွန်နော့်လက်တွေကလည်း အငြိမ်မနေပါဘူး …cool ရဲ့ပေါင်လေးတွေပေါ်မှာ ကစားနေလိုက်တယ် …တဖြည်းဖြည်း ကျွန်နော့်လက်က ်ပါးလေးတွေပေါ်ကိုပွတ်လိုက်တယ် …ဘောင်းဘီတိုပေါ်ကနေပွတ်ရတော့အားတော့မရဘူး … ဘောင်းဘီတိုဆိုလို့ ပြောဘို့မေ့နေတယ် …cool ရဲ့ ဘောင်းဘီက ဂျင်းပြာနုလေး sky-blue color ပေါ့ဗျာ ..ပေါင်လည်လောက်ထိပဲရှည်တယ် …cool ရဲ့ပေါင်တံလှလှလေးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေး ဖုံးအုပ်ပေးထားတယ်…နောက်လက်တစ်ဖက်ကတော့ cool ရဲ့ခါးကို သိုင်းဖက်ထားရတာပေါ့ …တဖြည်းဖြည်း နဲ့ သူနဲ့ ကျွန်နော့် ရဲ့ အနမ်းတွေက ကြမ်းလာတယ် …။

သူရဲ့ အသက်ရှုသံတွေလည်းပြင်းလာတာ ကျွန်နော်ကြားနေရတယ် …သူလည်းဖီးတက်နေတာ ကျွန်နော်သိလိုက်ပီလေ….သူက ကျွန်နော့် ကို ပြန်သာနမ်းနေတာ မျက်လုံးတွေက မဖွင့်သေးဘူး …သောက်ထားတဲ့ဘီယာအရှိန်ကတော့ ပြေချင်နေလောက်ပီ.. ဘီယာရှိန်ပြေကာစမှာပဲ ကာမစိတ်တွေက ပြန်တက်လာတာ ဘီယာထက်ပြင်းတဲ့ ကာမလှိုင်းကြားမှာ သူရော ကျွန်နော်ရော မူးဝေနေပီ …ဘာကိုမှမမြင်တော့ဘူး ….အခန်းထဲက အဲကွန်းရဲ့ အအေးဒဏ်လည်းမသိတော့ဘူး …ကျွန်နော့် လက်တစ်ဖက်က တင်ပါးတွေကို ပွတ်နေတာကနေ သူ့ရဲ့ နို့တွေပေါ်ကိုတင်လိုက်ပီးဆုတ်နယ်လိုက်တယ် …အောက်က ဘော်လီခံထားပေမယ် သူ့ရဲ့နို့တွေက တင်းနေမှန်း ကျွန်နော်ခံစားလိုက်ရတယ် …သူ့ရဲအနမ်းတွေကလည်းပြင်းလာပီး ကျွန်နော့်လျာကို အတင်းဆွဲစုတ်နေတော့တယ်…

ခနနေတော့ ကျွန်နော့်လက်တွေကိုနေရာပြောင်းလိုက်တယ် cool ရဲ့ ဘောင်းဘီဇစ်နားကိုရွှေ့လိုက်တယ် …ပီးတော့ကျွန်နော် ကျွမ်းကျင်စွားပဲ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဘောင်းဘီ အပေါ်ကျယ်သီးလေးကိုဖြုတ်လိုက်တယ် … ကျယ်သီးပြုတ်သွားတော့ ကျွန်နော်ချက်ချင်းဘောင်းဘီဇစ်ကို မဆွဲချသေးဘဲ ဇစ်အပေါ်နားကနေ သူ့ ရဲ့ အဖုတ်လေး ရှိရာကို ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် .. cool ရဲ့လက်တွေဟာ ကျွန်နော့် ကို တင်းကြပ်စွားဆွဲဖက်နေတယ် …သူ့အဖုတ်လေးရှိရာနေရာလေးကို ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ခပ်ဖိဖိ လေးပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ သူ့ မျက်လုံးလေးတွေပငွ့်လာတယ် …ရီဝေတဲ့မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ ကျွန်နော် ကိုကြည့်နေတာတွေ့လိုက်ရတယ်….ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို အသာလှဲပေးလိုက်ပီး သူ့အပေါ်ကနေ တက်လိုက်တယ်..ပီးတော့ cool ရဲ့ တီရှပ်လေးကို ခါးနားကနေမ ပီး ချွတ်လိုက်တယ် …။

သူ့ရဲ့ဘော်လီ အမဲရောင်လေးက ကျွန်နော့်ကိုကြိုဆိုနေတယ်… ဘော်လီချိတ်ကို ဖြုတ်မယ်လုပ်တော့ သူက ခါးလေးကော့ပေးလိုက်တယ်…ဘော်လီကြိုးလေးကို ကျွန်နော်ကပဲဆွဲချွတ်လိုက်တယ် cool ရဲ့ ရင်နှမွှာကို ကျွန်နော်စတွေ့လိုက်ရတယ် …ပက်လက်လှန်အနေအထားနဲ့အိပ်နေတာတောင်း cool ရဲ့ ရင်နှစ်မွှာ က တင်းပီး ဖောင်းကားနေတယ် …နို့သီးခေါင်းလေးတွေက နီညိုညိုလေးနဲ့ အတွင်းဘက်ကိုချိုင့်ဝင်နေတယ် ..ကျွန်နော်လည်းဘယ်လို မှ မနေနိုင်တော့ဘူး…နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆွဲစုတ်လိုက်တာပေါ့…cool က ကျွန်နော့် ခေါင်းကိုဆွဲကိုင်ပီး ဆံပင်တွေကို ဖွနေတယ် …လက်တဖက်က လည်း ကျန်တဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေး ဖိချေပေးလိုက်တယ် … “အင်းးးးဟင်းးးး ကိုရယ်…. ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ …ဖြူမနေနိုင်တော့ဘူး” cool ရဲ့ညည်းသံလေး ပထမဆုံးထွက်လာတယ်….

သူ့ရဲ့ညည်းသံလေးကြားရတော့ ကျွန်နော်နို့တွေကို ပိုပီးတအားစုတ်ပေးလိုက်တယ် …ငါးမိနစ်လောက်နို့တွေစို့ပေးလိုက်ပီးတော့ ကျနွ ်နော် အောက်ကို လျောချလိုက်တယ် …ပီးတော့ ကျယ်သီးလေးသာဖြုတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီလေး ကိုဇစ်ကိုအောက်ကိုဆွဲချလိုက်တယ် …ဘောင်းဘီခါးစလေးကိုကိုင်ပီး ချွတ်မယ်လုပ်တော့ သူက ဖင်လေးကိုအသာလေးကြွပေးလိုက်တယ် …ဖင်လေးကြွပေးတာတောင် ဘောင်းဘီက ကြပ်နေတယ်…သူ့ရဲ့တင်ပါးတွေကို ဂျင်းဘောင်းဘီက ဆွဲယူနေတယ် …နောက်တော့ သူကပါ…လက်ကလေးနဲ့ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချပေးလိုက်တယ်…. အောက်ခံဘောင်းဘီလေးက ဘော်လီနဲ့ ဆင်တူစွာပဲ အနက်ရောင်လေး…တံဆိပ်တောင်တူမယ်ထင်တယ် …အောက်ခံလေးကို မချွတ်သေးပဲ အပေါ်ကနေစမ်းကြည့်လိုက်တယ် …အရည်လေးတွေစေးစေးလေး စို့နေပီ…. ကျနွ ်နော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး..အောက်ခံလေးကိုအသာလေးလိပ်ပီးဆွဲချွတ်လိုက်တယ် ..ခုန ကလိုပဲ ကြပ်နေလို့သူက ဖင်လေးကြွပေးလိုက်မှ အဆင်ပြေသွားတယ် …။

အမွှေးရေးရေးလေးနဲ့ ဖောင်းကားနေတဲ့အဖုတ်လေးပါ တော်တော်လေးချစ်ဘို့ကောင်းတယ်ဗျာ …အမွှေးလေးတွေက မတိုမရှည်လေးပေါက်နေတယ်ဗျာ …ရှမ်းစပ်ကလေး အသားကဖြူတော့ အဖုတ်လေး က လည်းသိပ်မမဲဘူး …နိုင်ငံခြားမတွေလိုတော့ဖြူပီးရဲမနေဘူး …. နုတ်ခမ်းသားလေးတွေက နဲနဲ ညိုတာလောက်ပဲရှိတယ်ဗျာ … ကျွန်နော် လျှာဖျားလေးနဲ့ အဖုတ်လေးပေါ်အုပ်လိုက်တယ် ..နှာခေါင်းဝမှာ အဖုတ်နံလေးဝင်လာတယ်.. အဖုတ်နံဆိုတာရေးပြလို့တော့မတက်ဘူးဗျာ …နမ်းဖူးတဲ့သူတိုင်းတော့သိလိမ့်မယ်…အီသလိုလိုလေး ကျွန်နော်လည်း အကွဲကြောင်းလေးတလျောက်ကွဲကို လျှာနဲ့ စုန်ဆန်ဆွဲပစ်လိုက်တယ်… “အားးး..ကို ရယ်….ကျင်လိုက်တာ …ဖြူမနေတက်တော့ဘူး….” “ဖြူ့ ကိုကောင်းအောင်လို့လုပ်ပေးတာပါ …ကောင်းတယ်မလားး” cool လို့တော့မခေါ်တော့ဘူး..သူမှမသိတာ ..ကျွန်နော့်စိတ်ထဲက ပဲခေါ်နေခဲ့တာလေ …

နောက်မှပဲ သူ့ကိုပြောပြပီး ပြောင်းခေါ်တော့မယ် …အခုတော့ သူ့ကိုယ်သူပြောသလိုပဲ “ဖြူ” လို့ပဲခေါ်လိုက်တော့မယ်… “ကောင်းတာလားတော့မသိဘူး ..ကျင်လိုက်တာ …ရင်တွေလည်းတုန်တယ် ကို ရယ်” “အဲ့ဒါ ကောင်းတာလေ… ” ကျွန်နော်ပြောပီး အဖုတ်ကို ဆက်ယက်ပေးနေလိုက်တယ် …ဖြူ့ပေါင်တွေက ကားလားပီးတော့လက်တွေက ကျွန်နော့် ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ထားတယ် “အင်းဟင်းရှီးအား” “အားကောင်းလိုက်တာ” ဖြူ့အဖုတ်တလျောက်လျာကိုစုန်ဆန်ဆွဲလိုက် …အစိလေးကို လျှာနဲ ထိုးလိုက်နဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လုပ်ပစ်လိုက်တယ်…ဖြူ့ ရဲ့ အဖုတ်အရည်ကြည်လေးတွေလည်းထွက်လာတယ် …ပါးစပ်ထဲမှာတော့ ငံကျိကျိ နဲ့ပါ… ဒါပေမယ့် ဆက်ယက်နေလိုက်တယ် …ဖြူ့ဆီက ညည်းသံကြားလေလေ ယက်လို့ကောင်းလေလေဖြစ်နေတယ်…. ။

“အားရှီးကိုရယ်ကောင်းလိုက်တာ မနေနိုင်တော့ဘူး…အား” ဖြူအဖုတ် အဖတ်လေးနှစ်ဖက်ကိုလက်နဲ့ အသာလေးဟလိုက်ပီး လျှာကိုအတွင်းထဲထိ ထိုးထဲလိုက်တယ် …ကျွန်နော့် သွားရည်တွေကလည်း အဖုတ်မှာ ပေကျံလာပီး ..အောက်ကိုစီးကျကာ ဖြူ့ဖင်ပေါက်လေးထိစိုသွားတယ် “အား…ကောင်းလိုက်တာကိုရယ်…လုပ်ပါ မြန်မြန်လေးကြမ်းကြမ်းလေးယက်ပါနော်…အားးးးရှီးးးးကောင်းလိုက်တာ” ကျွန်နော်သိလိုက်ပီ …သူပီးတော့မယ်လို့…ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်းယက်နေတာကိုရပ်လိုက်တယ်…သူ့ကိုစပ်တငင်ငင် ဖြစ်သွားအောင်လို့ ဒါမှ အမုန်းကျဲ လို့ရမှာလေ… “အားးးးကိုရယ် ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ ” ကျွန်နော် ကုတင်ဘေးမှ မက်တပ်ရပ်လိုက်တယ် …“ “ဖြူ့အလှည့်လေ…” “ဟင်…ဘာကိုလဲ….ဖြူကဘာလုပ်ရမှာလဲ”

“ကို့လီးကိုစုပ်ပေးလေ…ကိုယ်လည်းစုတ်တာခံချင်တာပေါ့…ဖြူ့ကိုလည်းကိုစုတ်ပေးယက်ပေးတာလေ အခုဖြူ့အလှည့်ပေါ့ ” ကျွန်နော်ပြောလိုက်တော့ cool က အင်တင်တင် ဖြစ်သွားတယ် …ကျွန်နော့်လီးကို လှမ်းကြည့်နေတာ …ငပဲကလည်းထောင်နေတာမှမတ်လို့ …ကျွန်နော့်လီးက အရမ်းအကြီးကြီးတော့လည်းးမဟုတ်ပါဘူး … နဲနဲတော့ရှည်တယ်… “ဖြူ…မလုပ်ရဲဘူး…ကို ရှက်တယ် …ကြောက်လည်းကြောက်တယ်…” “ဘာကိုရှက်တာလည်း …ဖြူကိုတောင် ကို ယက်ပေးသေးတာပဲ…ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ ” “ဖြူရှက်တယ် ကိုရယ် …ဖြူကို လိုးပဲလိုးပါနော်”

“တော်ပီကွာ…ဖြူမစုတ်ချင်ရင် ကို လည်း ပြန်တော့မယ် …ဖြူ့ကိုတော့ ကောင်းအောင်လုပ်ပေးခဲ့တာ ကိုယ့်ကိုတော့ မလုပ်ပေးချင်ဘူး…ဖြူက မချစ်တာပေါ့” “မဟုတ်ပါဘူးကိုရယ်…ဖြူချစ်ပါတယ် …ကိုခံချင်နေတယ်ဆိုရင်လည်းလုပ်ပေးပါမယ် …လုပ်တော့မလုပ်တက်ဘူးနော် …ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲပြောပြ” ကျွန်နော် အကြပ်ကိုင်လိုက်တော့မှ အဆင်ပြေသွားတယ်..ကျွန်နော်ပြန်မှာကိုတော့မလိုလားဘူးလေ…သူလည်းထန်နေပီ…အလိုးခံချင်နေပီလေ.. ဖြူက ကျွန်နော့်လီးကို မရဲတရဲ ကိုင်လာတယ်..ကျွန်နော်လည်း ရှေ့ကိုတိုးပေးလိုက်တယ် ..။

ကျွန်နော်က ကုတင်ဘေးကနေမက်တပ်ရပ်..သူက ကုတင်ပေါ်မှ ထိုင်ပီးတော့ပေါ့.. ကျွန်နော့် ဥနှစ်လုံးကိုလာကိုင်တယ် …ပီးတော့ ပွတ်နေတယ်..ကျွန်နော့်လီးက လည်းစောက်ရမ်းကို တောင်နေပီ “ဖြူ…လီးဒစ်လေးကို ဖြဲလိုက်ပီးစုတ်လိုက်လေ… ပီးတော့လီးထိပ်ကိုလျှာနဲ့ယက်လိုက် နော် ” “အင်….ကို့ကို ချစ်လို့နော်…လုပ်ပေးမယ်” “အင်းပါ…သိပါတယ်ဖြူရယ်…” ဖြူက ရှေ့မှာဝဲကျနေတဲ့ သူ့ဆံပင်လေးတွေကိုသပ်တင်လိုက်ပီး ကျန်တဲ့လက်နဲ့ ကျွန်နော့်လီးကိုဖြဲလိုက်တယ်…ပီးတော့နူတ်ခမ်းလေးဆူပီး တစ်ချက်နမ်းလိုက်တယ်…ကျွန်နော် အသည်းတွေယားသွားတယ် …လီးကလည်းတဆက်ဆက်တုန်လို့ …ဖြူရဲ့ချစ်စရာ နုတ်ခမ်းလေးနဲ့ အနမ်းခံရတော့မယ်ဆိုတာ သိတော့ ရင်တွေတောင်ခုန်လာတယ်…

အစက ကျွန်နော် ဒီလိုတွေလုပ်ဘို့ မစဉ်းစားထားဘူး…လိုးရုံလိုးဘို့လုပ်တာ …အခုမှစိတ်ပါလာပီးတောင်းဆိုကြည့်လိုက်တာ အဆင်ပြေသွားတယ် ဖြူက လျှာလေးထုတ်လာပီး ကျွန်နော့လီး အပေါက်လေးကိုလာတို့လာတယ်..ပီးတော့ အပေါ်ကိုမော့ပီး ကျွန်နော့် ကိုပြုံးပြနေပြန်တယ် “လုပ်တော့လေဖြူ…ကို လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး…လီးကိုပါးစပ်ထဲထည့်ပီးစုတ်လိုက်တော့နော်” “အင်း…” ဖြူက ကျွန်နော်ပြောလိုက်တော့မှ ပါးစပ်လေးဟပီး လီးဒစ်လေးမြုပ်ရုံငုံလိုက်တယ် ..ပီးတော့လဒစ်ကို စုတ်ယူနေတယ် …မလုပ်တက်လုပ်တက်နဲ့လုပ်နေတော့ ကျွန်နော် မှာ ပို ထန်လာတ.ယ် “ဖြူ..လီးကိုပါးစပ်ထဲမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်လိုက်နော် …လျှာနဲ့လီးထိပ်ကို ကလိပေး” “ဟုတ်” ပါးစပ်ထဲက လီးကိုချွတ်လိုက်ပီး ..ဟုတ် တစ်လုံးပြောကာ ပြန်ငုံနေတယ်…ပီးတော့မှ ကျနွ ်နေပြောသလို လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်နဲ့မှုတ်တော့တယ်.. ။

“အားးးဟုတ်တယ်ဖြူ…အားးးကောင်းလိုက်တာ” ကျွန်နော်လည်း ဖြူခေါင်းကိုကိုင်ပီး ပါးစပ်ကိုလိုးသလို လုပ်တော့တယ်…နဲနဲ ကြာလာတော့ အရှိန်ရလာတယ်ထင်တယ် ဖြူရဲ့ ပါးစပ်ကလည်းမြန်လာတယ်…ကျွန်နော်ကလည်း ပါးစပ်ကို စောင့်စောင့်လိုးတာ..တချက်တချက် ..အာခေါင်ကိုရောက်ရောက်သွားတယ် ဖြူက လက်တစ်ဖက်က လီးကိုကိုင်ထားပီး ကျန်တစ်ဖက်က ကျွန်နော့် ဥတွေကို ပွတ်နေတယ် …ကောင်းလိုက်တာပြောမနေနဲ့ဗျာ… “အားးးးကောင်းလိုက်တာဖြူရယ်…ကိုယ်ပီးသွားလိမ့်မယ်…လိုးကြရအောင်နော်….” ကျွန်နော်ပြောတာ ကို မကြားသလိုနဲ့ လီးကို သဲကြီးမဲကြီးစုတ်နေတော့တယ် …ကျွန်နော် က ပါးစပ်ထဲမှာ မပီးချင်သေးဘူး…လိုးချင်သေးတာ…ခနနေတော့ ကျွန်နော်က နောက်ကိုဆုတ်လိုက်တော့မှာ ပါစပ်ထဲက လီးက ထွက်လာတော့တယ် “ကိုကလည်း စုတ်ခိုင်းတော့လည်းသူပဲ…တော်ချင်တော့လည်းသူပဲ..ဖြူက စုတ်လို့ ကောင်းနေပီကို….”

“ဒီထက်ကောင်းတာလုပ်ရအောင်လို့ အခုက ကောင်းလွန်းအားကြီးသွားရင် ဖြူ့ပါးစပ်ထဲမှာ ကို့သုတ်ရည်တွေထွက်ကုန်တော့မယ်…” “ထွက်ထွက်ပေါ့..ကိုကလည်း…ထွက်ရင်ဖြူသောက်လိုက်မှာပေါ့လို့” “အင်းပါ…ပီးရင်တိုက်မယ်…အခုလိုးရအောင်နော် ” မိန်းမတွေများ မစခင်ကသာ အင်နေကြတာ စလိုက်ပီးရင်သူတို့ကချည်းဦးဆောင်နေတော့တယ်… “ဟူုတ် …ဒါဆိုလည်းလိုးလေ…အရမ်းကြီးတော့မလုပ်နဲ့နော်…ဖြူက တစ်ခါမှခံဖူးတာမဟုတ်ဘူး…ပီးတော့ ကို့လီးကြီးက ရှည်လိုက်တာ …ဖြူကြောက်တယ်” “အင်းပါဖြူရယ်…ဖြူ့ကို ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမှာပါ…ခုန က စောက်ပတ်အယက်ခံရတာထက်ကောင်းစေရမယ် ” “ဟုတ်..ဖြူ ဘယ်လိုနေရမလဲဟင်…လှဲလိုက်မယ်နော်” “ဖြူ လေးဘက်ကုန်းလိုက်လေ….ကိုဒီအောက်ကနေလိုးမယ်နော်”

“ဟူတ်…” ဖြူက လေးဘက်ထောက်ကုန်းလိုက်တယ်..ဖင်သားလေးတွေကလည်းဖွေးဥနေတယ်…ဖင်ဝလေးနဲ့စောက်ဖုတ်နေရာ လေးက ပဲညိုညိုလေးဖြစ်နေတယ်…လေးဘက်ထောက်လိုက်တော့ စောက်ဖုတ်လေးက နောက်ကိုပြူထွက်လာတယ် … လက်တဖက်က လီးကိုကိုင်လိုက်ပီး ..ဖြူတင်ပါးလေးကိုနောက်တဖက်နဲ့ ပွတ်လိုက်တယ် …တင်းတင်းလေး….တင်သားလေးတွေကို ပွတ်ရင်း စောက်ပတ်ကိုနှိုက်လိုက်တယ် …လီးစုပ်နေတုန်းအချိန်နဲနဲ ကြာသွားတော့ …သူစောက်ပတ်လေးက နဲနဲ ပြန်ခြောက်နေတယ်…။

ဒါနဲ့ ကြှနျနောျလညျး ..စောကျခေါငျးထဲကိုလကျခလယျလေးနှိုကျပီး ကလိပေးလိုကျတယျ…ဖွူက ဖငျလေး ရမျးခါသှားအောငျလှုပျသှားတယျ…စောကျပတျတပွငျလုံးကိုလညျး လကျနဲ့ ပှတျဆဲေှ ပးလိုကျတယျ “အားးးးရှီးးးးးးကောငျးလိုကျတာကိုရယျ…လုပျပါတော့နောျ..ဖွူ မနနေိုငျတော့ဘူး” ဖွူ့ဆီက အသံကွားလိုကျရတယျ…အတောျထနျနပေီလေ…ကြှနျနောျလညျး လီးကိုတစျခကြျနှစျခကြျလောကျဂှငျးတိုကျလိုကျပီး…ဖွူစောကျပတျဝမှာတေ့လိုကျတယျ…ကနြှ ျနော့ျလီးဆို တဆကျဆကျ ကို တုနျနတေယျ …ပီးတော့စောကျပတျလေးကိုလီးနဲ့ နှစျခကြျသုံးခကြျလောကျဆှဲပှတျလိုကျပီးစောကျခေါငျးထဲ ထိုးထညျ့လိုကျတယျ။ “အားးးနာတယျကို ..ဖွေးဖွေးလုပျပါ…အားးးး”

“ခန ပါ ဖြူရယ် ပီးရင်ကောင်းလာမယ်နော်…” ကျွန်နော်လည်းဖြေးဖြေးချင်းထိုးထည့်လိုက်တယ်…စောက်ပတ်က ကြပ်နေတာပဲဗျာ …တော်တော်သွင်းယူရတယ်..လီးတစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားတော့ဖြေးဖြေးချင်းအထုတ်အသွင်းလုပ်ကြည့်လိုက် တယ်…တဖြေးဖြေးနဲ့ သူလည်းကောင်းလာတယ်ထင်တယ်…အရည်တွေလည်းထွက်လာတယ်…ကျွန်နော်လည်း တိုးလို့ရသလောက်ရှေ့တိုးပီးလိုးတယ် “အားးးးးရှီးးးးးကောင်းလာပီ ကို မနာတော့ဘူး…လိုးနော်ကို ….မြန်မြန်လေးလိုးပေးတော့နော်” နောက်ဆူံးကျွန်နော့်လီးက အဆုံးထိဝင်သွားတယ် …အရည်တွေက လည်းထွက်နေတော့လျောလျောလေးဖြစ်လာတယ် …လီးနဲ့ အဖုတ်ကြားမှာ ဖြူဖြူတွေဖြစ်လာတယ်…စီးတွဲတွဲနဲ့ အရှိန်ရလာကြတယ်…။

သူကောကျွန်နော်ကော ကောင်းလာကြပီ “ဘွတ်…ဘွတ်…ဘွတ်…” “ဖုတ်…ဖုတ်…ဖက်…ဖက်…” ကျွန်နော့် ပေါင်နဲ့ ဖြူ့ တင်ပါးနဲ့ ရိုက်သံတွေဆူညံ့ထွက်လာတယ်..တည်းခိုခန်းက လုံတော့မကြားရလောက်ဘူးအပြင်က ..ကျွန်နော်လည်း အသားကုန်ဆော်တော့တယ်….ဖြူ့ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပီးနောက်က နေညှောင့်လိုက်တာ ဖြူကလည်း ရှေ့ကနေ ဖင်ကြီးကို နောက်ကို တွန်းတွန်းပေးနေတယ်… နှစ်ယောက်သားစည်းချက်ညီလာတော့တယ်… “အားးးးးးးးးကောင်းတယ်ကို…လုပ်နော် ….မြန်မြန်လေး လိုးပေးနော်…ဖြူကောင်းနေပီ” “အင်းးးးကိုလည်းကောင်းနေပီ…“ “ဖက်…ဖက်…ဖက်…” “ဘွတ်..ဘွတ်..ဘွတ်…”

“အားးးးးရှီးးးးးးးးးကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်ကို …လုပ်လုပ်” ဖြူစောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းသားတွေက ကျွန်နော့်လီးကို ဆွဲဆွဲယူနေသလိုခံစားနေရတယ်… တင်ပါးကြီးတွေကလည်းနောက်ကို စောင့်စောင့်ပေးနေတော့တယ်….အရှိန်ရလာတော့ ကျွန်နော်လည်း ဖြူ့ကို ကုတင်ပေါ်ကနေဆွဲချလိုက်ပီး အောက်မှာ မက်တပ်ရပ်ခိုင်းလိုက်တယ်…ပီးတော့လက်ကို ကုတင်မှာထောက်ခိုင်းလိုက်ပီးနောက်ကနေ စောင့်လိုးနေမိတော့တယ်….လက်တဖက်က နို့တွေကိုလှမ်းကိုင်လိုက်ပီး … ကျန်တစ်ဖက်က ခါးကိုကိုင်ထားပီး နောက်ကနေစောင့်လိုးတယ်..ဖြူရဲဖင်ဆုံကြီးတွေကလည်း ကျွန်နော့် ပေါင်ကိုပြေးပြေးစောင့်နေတယ်.. “ဖက်…ဖက်…ဖက်…” “အားးးးကောင်းတယ်ကို…လိုးနော်” လက်တွေကို နို့ပေါ်ကနေလွှတ်လိုက်ပီး …ဖြူ့တင်ပါးကြီးတွေကိုညှစ်ကိုင်လိုက်တယ်… တင်ပါးတွေကို ညှစ်ကိုင်ထားပီးတအားစောင့်လိုးပေးနေမိတယ်…ဖြူ့တင်ပါးမှာ ကျွန်နော်ညှစ်လိုက်လို့ ရဲတက်လာတယ် …။

အသားဖြူနေတော့ ပိုပီးသိသာလာတယ်..ဖြူကလည်း ထန်နေတော့ ဘယ်လောက်ညှစ်ညှစ် ခံနေတယ်….စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းသားတွေက လီးဝင်လိုက်ရင်လိပ်ပီးစောက်ခေါင်းထဲပါပါသွားပီး ..လီးပြန်ထုတ်လိုက်ရင် ..အပြင်ကို ပြန်ပါပါလာတယ်…ကျွန်နော့်လီးက ရှည်တော့ အတွင်းက သားအိမ်နံရံကိုထိုးထိုးစောင့်နေတာကိုခံစားနေရတယ်… “အား…..ကောင်းတယ်..လိုးးလိုးးး..ကောင်းတယ်ကိုရယ်…“ “ဖတ်..ဖတ်…ဖတ်…” မိနစ် ၂၀ လောက်ဆက်တိုက်စောင့်လိုက်တာ ကျွန်နော်လည်းပီးချင်လာပါတယ်..ဖြူကတော့ ဘယ်နှစ်ခါပီးပီလဲတော့ မသိဘူး…စောက်ဖုတ်ကတော့ တော်တော်လျောနေပီ..အရည်ကြည်တွေလည်းထွက်နေတာသိတယ်…လီးသွင်းလိုက်တိုင်းအရည်တွေကြောင့် လျောလျောလေးဖြစ်နေတာသိနေတယ်…

ကျွန်နော် အားရပါးရ ဆယ်ငါးချက်လောက်စောင့်လိုက်ပီးတော့ လီးကို အပြင်ထုတ်လိုက်ပီး ဂွင်းတိုက်လိုက်တယ် …ဖြူ့ ရဲ့ဖွေးဖွေးဥဥ တင်ပါးပေါ်ကို လရည်တွေ အပြစ်လိုက်အခဲလိုက်ပန်းထုတ်လိုက်တယ်…ဖြူ့စောက်ဖုတ်ထဲမှာ မထုတ်ရဲဘူးလေ…တော်ကြာဘိုက်ကြီးလာရင် စောက်ပြဿနာ ရှင်းရတော့မှာ …ဖြူလည်း ကုတင်ပေါ်ကို မှောက်ကျသွားတယ်…ကျွန်နော်လည်း ဖြူ့ဘေးမှာဝင်လှဲလိုက်ပီး နုတ်ခမ်းလေးကို အသာလေးဆွဲစုပ်လိုက်တယ်… ကျွန်နော်တို့ခဏလောက်တော့ အနားယူမှဖြစ်မယ်လေ…ပီးရင်တော့ဆက်ကဲရဦးမယ်…ကျွန်နော်နာရီကြည့်လိုက်တော့ ည နှစ်နာရီကျော်နေပီ….အဲ့ဒီညက ကျွန်နော်တို့ လေးချီလောက်ဆွဲလိုက်ကြတယ်… ညပိုင်းမှာသုံးချီဆွဲလိုက်တယ်

မနက်မိုးလင်းတော့ တစ်ချီဆွဲလိုက်တယ်…ဖြူ့ပါးစပ်ထဲမှာ တစ်ကြိမ်ပီးလိုက်တယ်..ဖြူကလည်း ကျွန်နော့်သုတ်ရည်တွေကို မျိုချလိုက်တယ် …သူလည်း ကာမ ကြောမှာ နစ်မျောသွားပီလေ…ကျန်တဲ့အချီတွေတော့ ဖြူ့ရဲ့တင်ပါးပေါ်နဲ့ ဆီးစပ်ပေါ်မှာပဲထုတ်လိုက်တယ် …ဖြူလည်းနားလည်တယ် …သူ့အတွက် ကျွန်နော် အပြင်မှာထုတ်ရတယ်ဆိုတာ နားလည်တယ်လေ….ဒါကြောင့်တစ်ကြိမ်ကို ပါးစပ်ထဲမှာ ထုတ်ရအောင်လုပ်ပေးတာထင်ပါတယ်… အဲ့ဒီညက မနက်ငါးနာရီလောက်မှ မှေးခနဲ နှစ်ယောက်သားအိပ်ပျော်သွားကြတယ် …နှစ်ယောက်လုံးကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ပဲအိပ်လိုက်ကြတယ်…ပြီး။

Zawgyi

စည်းချက်ညီညီ

လွန်ခဲ့ တဲ့ ၂၀၀၅/၂၀၀၆ လောက် ကျွန်တော်ဆယ်တန်းအောင်တယ် ဗျ နယ်မှာပဲအောင်တာပါ..ဆ.ယ်တန်းအော င်တော့ ရန်ကုန် မှာ ကျောင်းတက်ခွင့်လေးရတယ် ….. မေဂျာက ကျောက်တွေအကြောင်းသင်တာပေါ့ဗျာ..ကျွန်နော်က ကျောက်တွေအကြောင်း အဲ့လောက်စိတ်မဝင်စားဘူးဗျာ…တကယ်တန်း မိန်းမတွေ အကြောင်းသင်ရတဲ့ ဘာသာတွေဘာတွေရှိရင် ကောင်းမယ်လို့ စဉ်းစားဖူးတယ်…ကျွန်နော်က ဆော်ဖြောင့်ဖြောင့်လေး မြင်လိုက်ရရင် ဘယ်လို မှ မကြည့်ပဲ မနေနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်လေ … ရှင်းရှင်းပြောရင်ဘူးတယ်ဗျာ …ယောကျင်္ားဆိုတော့ ဘူးချင်ဘူးမယ် …မဘူးရင်တော့ ထူးနေပီဗျာ… ထားလိုက်ပါတော့

အဲ့ဒါက ကျွန်နော် စိတ်အကြောင်းပြောတာပါ ..ဇာတ်လမ်းလေး ပြန်စလိုက်ဦးမယ်.. ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော်ကျောင်းတော်ကြီးကိုရောက်လာခဲ့တယ် …ရောက်စကတော့ အူလည်လည်ပေါ့ဗျာ ..ဘယ်မှမသွားမလာတက်သေးတာကိုပြောတာပါ.. ဟိုဘက်ကိစ္စမှာတော့ လေ့လာထားတာတေမွ ျားတော့ မခေဘူးကွန်တော် အဲဒီဘာသာကို ပထမ ဆုံး တက် ခွင့် ၇အောင် ကျွန်တော်တို ကျောင်းသားတွေ က လမ်းလျှောက်ရတယ်ဗျ…….အဲဒီနေ့ ကပေါ့ ကျွန်တော်ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို တွေခဲ့တယ်…..ကောင်မလေးတွေကတော့ အများကြီးပါ …အဲ့ဒီအများကြီးထဲက မှ တစ်ယောက်သောသူကိုပြောတာပါ … သူနာမည်ကနှင်းအိဖြူတဲ့(အမည်လွဲပေါ)့… ကျွန်တော်က COOL လို့ခေါ်တယ်ဗျ…။

သူ တော့ မသိလောက်ဘူးပေါ..ကျွန်နော့် စိတ်ထဲက နေချစ်စနိုးနဲ့ ခေါ်တဲ့နာမည်ပါ… ကျွန်နော် သူ့ ကို မြင်မြင်ချင်းပဲ စိတ်ဝင်စားသွားတယ် ဒါနဲ့ သူ့အကြောင်းတွေ လိုက်စုံစမ်းတယ် ..ဟုတ်တယ်လေ ..ေ.ကာင်မလေးတစ်ယောက်ကိုလိုက်တော့မယ်ဆို သူရဲ့ အကြောင်းကို အရင်စုံစမ်းထားရမယ်လေ…တစ်ချို့ က အဲ့လိုမဟုတ်ဘူးဗျ…ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ကောင်းမလေး ကိုအရင်ခင်အောင်လုပ်ကြတယ် ..ပီးတော့ ခင်သွားပီဆိုရင်သူ့အကြောင်းတွေမေးတယ် … အဲ့လိုဇာတ်လမ်းခင်းကြတာ ကျွန်နော် တက်ကနစ်က တော့ ကောင်မလေး အကြောင်းကို အရင်စုံစမ်းမယ် …သူရဲ့ အကြောင်းသိရင်လိုက်ရလွယ်သွားမယ်လေ… ခင်ဗျားတို့တော့ ကြိုက်သလိုပေါ့ဗျာ ကျွန်နော် ရဲ့ တက္ကနစ် ကိုပြောတာပါ.. ထားပါတော့ …

ကျွန်နော် ကောင်မလေး အကြောင်းစုံစမ်းလိုက်တော့ ..လားးလားးးးး(စကားချီး) သူက ကျွန်နော် တို့ မြို့ မှာ နေသွားဖူးတယ်လို့ သိရတယ် …ဘယ်လိုစုံစမ်းတယ်ဆိုတာတော့ မပြောတော့ဘူးဗျာ … သူကနယ်စပ်ဘက်က လာ တာ ဗျ…..သူ ကအရင်က နယ်မှာကျွန်တော်တို့ နယ်မှာနေခဲ့တာ..သူကလဲကျွန်တော်ကိုမသိခဲ့ဘူးကျွန်တော်က လဲ မသိခဲ့ဘူး………အခုတော့ သူက လားရှိုးကိုပြောင်းသွားတယ်လို့ သိလိုက်ရတယ် …ကျွန်နော့် အတွက်က တော့ဂွင်ပေါ့ဗျာ … စလို့ရပီလေ ကျွန်နော့် အကြောင်းတွေချည်းပြောနေတာ ..သူ.့အကြောင်းလည်းပြောရဦးမယ် ..သူက ရှမ်းစပ်တယ် .. ဗမာလည်း ရောတယ်ထင်တယ် … အသားကတော့ ဖွေးနေတာပဲဗျာ …ပါးလေးတွေဆို ရဲနေတာ … အရပ်ကတော့ ငါးပေ လေးလောက်တော့ ရှိမယ် .. ဆံပင်မတိုမရှည်လေး နဲ့ … စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဘို့ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေး ဗျာ … ခန္ဒာကိုယ်လေး က ငါးရံကိုယ်လုံးလေးလို့ ခေါ်မလား…လုံးချောလေး ( လက်ဝှေ့ သမားကိုပြောတာမဟုတ်ပါ) လုံးဝန်းတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ် အကျပ်လေးများဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင် တိုးထွက်နေတာ… ။

သူ့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေက နောက်ကို ဖောင်းဖောင်လေးဖြစ်နေတယ် …လုံချည်ဝတ်ထားရင်မသိသာဘူး … ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန်မကြည့်မနေနိုင်ဘူး … ကျွန်နော် ပြောတာ ကို မျက်လုံးထဲ မြင်ကြရဲ့လားမသိဘူးဗျာ …အနီးစပ်ဆုံးပြောရရင် အဆိုတော် ရှင်ဖုန်းလို့ ခန္ဒာကိုယ် မျက်နှာပေးမျိုးပေါ့ …. သူ့ကိုစတွေ့လိုက်ပီးကတည်းက ကျွန်နော်ရင်ထဲမှာ cool ဆိုတဲ့ကောင်မလေး က အမြဲလိုလို နေရာယူထားလိုက်ပီပေါ့…ကျွန်နော့် နှလုံးသားတွေ cool နဲ့တွေ့တော့စတင်လှုပ်ရှားလာတယ်ဗျာ … …..သူကပွင့်လင်းတယ်.ရဲတယ်.ဖော်ရွေတယ် ..ဒါတွေကိုတော့နောက်မှသိခဲ့ရတာပေါ့……အဲ့တုန်းကသူကို ကျွန်တော် အလူးအလဲချစ်မိတာပေါ့… ကျွန်တော့် သူ့အကြောင်းတွေစုံစမ်းတာ တစ်လ ကျော်ကျော်လောက်ကြာသွားတယ် … သူနဲ့ မခင်သေးဘူး ..ခင်အောင်အစမပျိုးနိုင်သေးဘူးလေ …

ကျွန်တော် ပဲ ကံကောင်းတာလားမသိဘူး သူ က ကျွန်တော်စာသင်ရတဲ့အခန်းမှာပဲသူလဲရှိနေပြန်တယ်..သူနဲ့ ကျွန်နော် စာသင်ခန်းတစ်ခန်းတည်းချပေးတဲ့ ဆရာ/ဆရာမတွေကို ကျွန်နော် ကျိတ်ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်…. တစ်နေ့ ကျောင်းက အပြန်မှာ ကျွန်တော် လိုက်စကားပြောတယ် …သူက အဆောင်မှာနေတာလေ …ကျွန်နော် စ စကားပြောဘိုလိုက်လိုက်ချင်းတော့ ရင်တုန်နေမိတယ် …သူရှေ့က ထွက်သွားတာ မြင်တော့ ကျွန်နော် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲက အပြေးလေးလိုက်သွားလိုက်တာလေ (လက်ဖက်ရည်ဘိုးမရှင်းသွားလို့ ..နောက်နေ့ စားပွဲထိုးက ဟောက်တာ တောင်ခံလိုက်ရသေးတယ် ) သူ့နားရောက်ခါနီးတော့ ကျွန်နော့် ရဲ့ ကျွန်နော် အချိန်လျော့လိုက်ပီးသူ့ကိုကြည့်လိုက်တယ် …။

ကျွန်နော် တံတွေးတောင် မျိုချလိုက်ရတယ် … သူသာကြားနိုင်မယ်ဆို ကျွန်နော့် လည်ချောင်းထဲ က “ဂလု” ဆိုတဲ့အသံကိုကြားနိုင်လောက်တယ် … မဂလုပဲနေနိုင်ရိုးလား သူရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို နီးနီး ကပ်ကပ် ကြည့်လိုက်ရတာကို …ကျွန်နော်နေရာမှာ ကိုယ့်လူတို့ဆိုရင်လည်း ဘယ်လိုနေမလဲ တွေးကြည့်လိုက်ပေါ့ … လုံးဝန်းတဲ့ တင်နှစ်လုံးဟာ …တစ်လုံးစီ အပေါ်တက်လိုက် အောက်ကျလိုက်နဲ့ စည်းချက်ညီညီ ကနေကြတယ်လေ .. ကျွန်နော် ငယ်ငယ်က စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ..ဆီးဆော့ ကိုတောင်အမှတ်ရလိုက်မိတယ်… “နှင်းအိဖြူ” ကျွန်နော့်ခေါ်သံကြားတော့ သမင်မလေးက လည်ပြန်လှည့်ကြည့်တယ်. ..ပီးတော့ သူမသိတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတော့ အံသြတဲ့ဟန်လေးနဲ့ “နှင်းအိဖြူ …ကျွန်နော် ဘူမိ ဆက်ရှင် ဒီက ..လေ.. ”

“ဟုတ် …ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲမသိဘူးနော် ” “ဟို..အဲ့…ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး …ကျွန်နော် လာနူတ်ဆက်တာပါ ..ပီးတော့ နှင်းအိဖြူက ကျွန်နော်တို့ မြို့မှာနေဖူးတယ်လို့သိလိုက်ရလို့ လာနူတ်ဆက်တာပါ” “အော် ..သူက ဘယ်မြို့ကလဲ” “ကျွန်နော်က တောင်ကြီးကပါ … သစ်တောရက်ကွက်မှာနေတယ်လေ …” “အော် ..ဟုတ် ..ကျမလည်း ရှစ်တန်း အထိ တောင်ကြီးမှာနေခဲ့တာလေ …ဒါနဲ့ တို့ တောင်ကြီးမှာနေခဲ့ဖူးတယ်ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ” “အော် …ကျွန်နော် သိချင်လို့ တကူးတက လိုက်စုံစမ်းထားတာပါ” “အော်…” “ကျွန်နော့် နာမည် နေမင်း ပါ … ” “ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော် cool ရဲ့ အဆောင် ရောက်တဲ့အထိ စကားတွေပြောပီးလိုက်သွားတယ် …cool က ဖော်ဖော်ရွေရွေပါပဲ …စကားပြောရတာလဲ အဆင်ပြေတယ် ..ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော် နဲ့ခင်သွားကြတယ်ဆိုပါတော့ဗျာ … ။

ကျွန်နော် သူ့အဆောင်ကို သွားလည်းနိုင်တဲ့အထိ အဆင်ပြေလာတယ် အဆင်ပြေလာတယ်ဆို လို့ ခင်ခင်မင်မင်နေလို့ရရုံလောက်ပါ..သူကို ပထမနှစ်မှာနည်းလမ်းနဲ့အမျိူးမျိူးကိုလုံးတယ်..ဗျ..ကျွန်တော်လေ တော်တော်ကို ရူးခဲ့တယ်……..လက်ဆောင်တွေဘာတွေကလည်း ဘာပေးရမှန်းမသိတဲ့အချိန်ပေါ့ ..နောက်တော့ ကျွန်နော် စဉ်းစားမိလိုက်တာ ကျွန်နော်က ကွန်ပျူတာ နဲနဲ ရတော့ video တွေ ကို edit လုပ် သူ နာမည်တွေရေးနောက်ခံသီချင်းတွေထည့်ပေါ့….သီချင်းရည်းစားစာပေါ့…အခုခေတ်စားနေတဲ့ သီချင်းပုံစံလေးတွေပေါ့ ..အခုတော့ တော်တော်ခေတ်ထလာပါပီ … video နောက်ခံသီချင်းလေးတွေနဲ့ စာသားလေးတွေ ရေးပီး ထည့်တာလေးတွေပါ … အဲ့လိုတွေလုပ်ပေးတယ်မရဘူး….ဘယ်လို့ပဲလုပ်လုပ်………..

သူက လှတော့ လိုက်တဲ့ ငနဲ့တွေ က များတယ်..နဲနဲ ဖြေလို့ရတာ တစ်ခုက သူ့ကိုလိုက်နေတဲ့သူတွေထဲက မှကျွန်နော် တစ်ယောက်ကို သာခင်ခင်မင်မင်အရှိဆုံးလို့ထင်ရတယ် …အဲဒါန့ ဲ ကျွန်တော် အမြဲတမ်းလိုက်ခဲ့တယ် လုံးတယ်လိုက်စကားပြောတယ်.မရဘူး ဒီလို့ နဲ့ ကျွန်တော် အဝေးကချစ်မယ်ပေါ့ဗျ.အချစ်သူရဲ့ကောင်းပေါ့..ဟ.ဟ…ဟ…အဲတုန်း က ရီရတယ်ဗျ..ဒီလို့နဲ့ နောက်ဒုတိယနှစ်လဲကြတော့ ကျွန်တော် နဲ့ သူနဲ ပို အစဉ်ပြေလာတယ်ဗျ………အဲချိန်မှာကျွန်တော် မန်နေဂျာကလဲ တော်တော် ကို ဆရာဖြစ်နေခဲ့ပါပီ……သူနဲကျွန်တော် နဲ့ က အီတဲ့အဆင့်ကိုရောက်သွားတယ် ကျွန်တော်မှာလဲအဲအဆင့်လေးနဲ့ပဲကြေနပ်ခဲရတာပေါ့………သူနဲ့တော့ကျောင်းသွားကျောင်းပြန်ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းလေး ကို ရခဲ့တယ် သူ့အဆောင်ကလှည်းတန်းနားမှာ အဓိပတိကလဲကူညီတယ်ကျွန်တော်နဲ့သူကိုလေ နေတိုင်း သူနဲ့ကျွန်တော်ကို နေရာလေးတွေပေးခဲ့တယ်…….။

ဒီလိုလေးနဲ့ ပဲကျွန်တော် ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဗျ… သူကနယ်စပ်ဘက်က ဆို တော့ ဗျ သောက်တာစားတာရှိတယ် …သူ မှာအဲအကျင့် က ရှိနေပြန်တယ်.ကျွန်တော် ကလဲ မန်နေဂျာဖြစ်တဲ့အတိုင်း ပဲသောက်တဲ့နေရာမှာ က တော့ သိတယ် မလားသောက်ခံတွင်းလိုက်လို့ က တော့ အမုန်းဆွဲမယ်ဗုန်းကြဲမယ်ဆိုတဲ့လူစား အဲမှာစတွေတာပဲ ဇာတ်လမ်းက…………. ဇာတ်လမ်းအစ က ကျွန်တော် က ကျောင်းပိတ်လို့နယ်ပြန်သွားခဲ့တယ်..သူကတော့ ရန်ကုန်မှာပဲကျန်ခဲ့တယ်….ကျွန်နော်လည်းနယ်မှာ 2ရက်လောက်ပဲနေခဲ့တယ် ပြီးတော့ ရန်ကုန် ပြန်လာ ခဲ့တယ်…..ရန်ကုန်မှာက ကျွန်နော် စိတ်ကြိုက်ကဲလို့ရတယ်လေ…သူနဲ့ ပြန်တွေချင်တာလဲပါတာပေါ့ …နယ်မှာကမလွတ်လပ်ဘူး…..ကျွန်နော် ရန်ကုန်ပြန်လာတဲ့နေ့မှာ ပဲ ကျွန်တော် သူကိုဖုန်းဆက်ခဲ့တယ်…………. သူ ပြောတယ် ဗျ “ဟဲ့ ဒီနေ့ ငါ လေ နင်ကို လာကြို မယ်တဲ့

“ ကျွန်တော် က လဲ ဂွင် ပေါ့..အေးပေါ့ လာကြို ပေါ့ ရန်ကုန် ကို 3း00လောက်မှရောက်တယ် သူ က အောင်မင်္ဂလာမှလာကြိုတယ် သူဘောင်ဘီတိုလေးနဲ့…ခြေသလုံးသားဖွေးဖွေးလေးတွေကို အခုထိပြန်မြင်ယောင်နေတုန်း ဒါနဲ့ ကျွန်တော်နေတဲ့အိမ် ကို သူ ကိုခေါ်သွားခဲ့တယ် ….အဲအချိန် မှာ ဘာ မှမဖြစ်သေးဘူး. ဖြစ်ချင်တော့ ဒီလို့ ဗျ………… သူညနေလဲစောင်းရောကျွန်တော် ပြောတယ် “ဟဲ့ ညနေ ဘီယာသောက်မယ်ဟာ ငါဒီနေ့ သောက်ချင်လို့ နင်တိုက်ရမယ်…….” “အေးသောက်တာပေါ့…ငါလည်း မသောက်ဖြစ်တာတော်တော်ကြာနေပီ” ကျွန်တော် က လဲတိုက်မယ်ပေါ့..အဲဒါနဲ့ကျွန်တော် လမ်းထိပ်မှာ ဘီယာသာွ းခဲ့တယ် ဒဂုံအနီဘီယာတဲ့ဗျ ၄လုံးဝယ်ခဲ့တယ်………သူကကန်ဘောင်မှာသွားသောက်ချင်တယ်ပြောတာနဲ့….ကျွန်တော် ကန်ဘောင်ကိုခြေဦးလှည့်လိုက်ကြတယ် ..သောက်တယ်။

သူ၂လုံးကိုယ်၂လုံးသောက်တယ်မူးပီး စိမ်းလန်းကိုလစ်ခဲ့တယ်ဗျ.အဲမှာစတွေတာပေါ့အဲအချိန်မှာကျွန်တော် နဲ့သူ စကားပြောရင်းမူးပီခဏလောက်အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်……..ကျွန်တော် နိုးလာခဲ့တဲ့အချိန် မှာ သူ က ကျွန်တော် ပေါ်ကို ရောက်နေတယ် အချိန် က လဲလွန်နေတယ်11း00နာရီလောက်ပေါ့…….အဲအချိန် မှာသူလဲအဆောင်ပြန်လို့မရတော့ဘူး…..ဒါနဲ့ မေးတယ်ဗျ .. သူကိုလေယုံလားဘာညာပေါ့….ကျားမာယာတွေလေ…ဟဟ…….သူလက်ခံတာနဲ့ ကျွန်တော် မ…လာတယ် ကိုရီးယာကားထဲကလို့ပေါ့…. ကုန်းပိုးပီးလမ်းမကိုထွက်လာတယ်………..ကားငှားပီးမြေနီကုန်းက ဟိုတယ်ကိုမလာတယ်ဗျ..အဲမှာပြဿာနာကတက်ပါလေရော……အဲ့အချိန်တုန်းကပေါ့ဗျ ဘုန်းကြီးတွေကလဲတန်းစီလျှောက်နေတဲ့အချိန်လေ ဟို တယ်မှာ က မှတ်ပုံတင် မပါရင် အိပ်လို့မရဘူးတဲ့ ကျွန်တော်ကလဲထန်နေတဲ့အချိန်ပေါ့..

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ နဲနဲ အကြပ်ရိုက်သွားတယ်..နောက်ဆုံးမထူးတော့ဘူးဆိုပီး အိမ်မှာ မှတ်ပုံတင်ပြန်ယူဘိုပြန်ထွက်လာခဲ့ရတော့တယ်..အိမ်ကိုသူကိုခေါ်လာတယ်.ကကငှားပီအိမ်ပြန်လာတယ်….. ကားပေါ်မှာ သူက အိပ်ပီးလိုက်လာတယ် နောက်ခန်းထဲမှာ သူက ကျွန်နော် ပေါင်ကို ခေါင်းဦးအုံးပီးတော့ပေါ့ ကျွန်နော် က သူ့ခါးလေးပေါ်လက်ကလေး တင်ပီးမျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်တယ် အမှန်ပြောရရင် မျက်နှာလေး က တော်တော်ဖြူဖြူစင်စင် ချစ်စရာလေးဗျာ …ပါးလေးတွေက ရဲနေတာပဲ ဘီယာအရှိနဲ့ ဆိုတော့ ပိုဆိုးသေး …သူ တော်တော် မူးနေပုံရတယ် .. သူ့ခန္ဒာကိုယ်လေး ကိုကြည့်လိုက်တော့ သူရဲ့ ဘောင်းဘီတိုအောက် က သလုံးသားလှလှနေ့ နဲ့ပေါင်တံစင်းစင်းလေး က ကွေးလို့ ..ကားနောက်ခန်းထဲမှာဆိုတော့ ခြေထောက်က ဆန့်မရတော့ ကွေးထားရတယ်လေ …ခြေထောက်က ကွေးထားတော့ တင်ပါးတွေက ပိုပီးနောက်ကို ထွက်နေတာပေါ့ …ကျွန်နော် လည်း ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘူး …ငပဲကလည်းဇွတ်ကိုထနေပီ ..တော်တော်အောင့်အီးထားရတယ် …ဘောင်းဘီအောက်ကငပဲက အတင်းရုန်းနေတာ အောင့်တောင်အောင့်လာတယ်။

ကျွန်နော်လည်း သူ့ရဲ့ပေါင်တံလေးတွေပေါ်လက်ကလေးနဲ့ မရဲတရဲ ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် …ရှေ့ က ကားဆရာ ရဲ့ အလစ်ကိုလည်းကြည့်ရသေးတယ် … ကားဆရာကလည်းနောက်ကို ဘက်မှန်ထဲက နေလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်လုပ်နေတယ်လေ….ပေါင်သားလေးတွေက ချောနေတာပဲဗျာ …ဘာအနာအဆာမှမတွေရဘူး … သူလည်း သိတော့ သိတယ်ထင်ပါတယ် ..ကျွန်နော့် ရဲ့အထိအတွေ့ကို .. မှိန်းနေတာဖြစ်လောက်တယ်..နောက်တော့ သူ့ရဲ့တင်ပါးလေးတွေကို စမ်းကြည့်လိုက်တယ် ..ဘောင်းဘီပေါ်ကနေစမ်းရတာဆိုတော့ အရသာတော့ သိပ်မရှိလှဘူး …ခြေထောက်ကွေးထားတော့ ဖင်လေးကတော့ တင်းနေတယ် … ကျွန်နော်လည်း အဲ့လောက်လေးပဲကိုင်လို့ရတယ် … ကားက အိမ်ရှေ့မှာထိုးစိုက်သွားတယ်..အိမ်ဆိုလို့ ကျွန်နော့် ဦးလေး အိမ်ပါ ..ကျနွ ်နော် က ဒီမှာကျောင်းတက်တုန်းခဏလာနေတာ …ဦးလေးကလည်းအေးဆေးပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ထားတယ် ..

ဘာမှမရှုပ်ရှယ်တော့ အဆင်ပြေတာပေါ့ …ထားပါတော့ ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်းအိမ်ပေါ်ကမန်းကတန်းတက်ပီး မှတ်ပုံတင်ယူလိုက်တယ် …အရေးထဲမှ မှတ်ပုံတင်က တော်တော်ရှာလိုက်ရသေးတယ် …တောင်နေတဲ့ ငပဲတောင် ပြန်အိပ်ပျော်သွားတယ်….နောက်ဆုံးတော့ ကိုရွှေမှတ်ပုံတင်က ကုတင်အောက်ရောက်နေတာဗျာ …ကျွန်နော် လည်း မှတ်ပုံတင်ယူပီး ပြန်ဆင်း ကားဆရာကို နီးစပ်ရာတည်းခိုခန်းကို ပဲမောင်းခိုင်းလိုက်တော့တယ် …ခုန က ဟိုတည်ကို ပြန်နေရင်ကြာနေမယ် တည်းခိုခန်းရောက်တော့ အဲကွန်းခန်း တစ်ခန်းယူလိုက်တယ် အဆင်ပြေပါတယ် ..ရေချိုးခန်းအိမ်သာတွဲလျက်ခန်းနဲ့ တီဗီလဲပါတယ် ကျွန်နော်လည်းရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကို ကုတင်ပေါ်တင်ပေးပီးတော့ .ရေချိူးလိုက်တယ်……ရေကိုလန်းသွားအောင်ချိုး ပီးတော့ ကျွန်နော့် အောက်ပိုင်းကိုတဘက်ပတ်ပီးပြန်ထွက်လာလိုက်တယ် …သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကွေးကွေးလေးအိပ်နေတယ်။

သူအကျင်္ေီ လးကလန်နေပီး ဘောင်းဘီတိုလေး ကလည်းအောက်မှာ ဟနေတယ်… သူ့ရဲ့အတွင်းခံ အမဲရောင်မျှော့ကြိုးလေးကပေါ်နေတယ် ကျွန်တော် ငပဲက လဲ သိတယ်မလား ချက်ချင်းကိုပြန်မတ်လာတယ်ဒီကောင်တော်တော်သစ္စာရှိတယ်….. ကျွန်နော်လည်း ကုတင်ကိုတန်းသွားလိုက်တယ် ..ရေတောင် ကောင်းကောင်းပြောင်အောင်မသုတ်နိုင်သေးဘူး အခန်းထဲက အဲကွန်းလေအေးနေတာတောင် ကျွန်နော် ဂရုမစိုက်နိုင်အားတော့ဘူး … ကုတင်ပေါ်ရောက်တော့ သူ့ကို ကျွန်နော့ဘက်ဆွဲလှည့်လိုက်တယ် …အလိုက်သင့်ပဲ သူခန္ဒာကိုယ်လေး ပါလာတယ် ..ကျွန်နော်လည်း ချက်ချင်း သူ့နုတ်ခမ်းတွေကို ဆွဲစုပ်ပစ်လိုက်တယ် …ပထမတော့မသူမသိဘူး…နောက်တော့ မှ သူနိုးလာတယ်ထင်တယ် …

ကျွန်နော့်ကိုလည်းပြန်ဖက်လာတယ် …ကျွန်နော့် ပါးစပ်ထဲကိုလဲ သူလျာလေးထိုးသွင်းလာတယ် ..သူလည်းဖီးတက်လာတယ်ထင်တယ် …ကျွန်နော့်လက်တွေကလည်း အငြိမ်မနေပါဘူး …cool ရဲ့ပေါင်လေးတွေပေါ်မှာ ကစားနေလိုက်တယ် …တဖြည်းဖြည်း ကျွန်နော့်လက်က ်ပါးလေးတွေပေါ်ကိုပွတ်လိုက်တယ် …ဘောင်းဘီတိုပေါ်ကနေပွတ်ရတော့အားတော့မရဘူး … ဘောင်းဘီတိုဆိုလို့ ပြောဘို့မေ့နေတယ် …cool ရဲ့ ဘောင်းဘီက ဂျင်းပြာနုလေး sky-blue color ပေါ့ဗျာ ..ပေါင်လည်လောက်ထိပဲရှည်တယ် …cool ရဲ့ပေါင်တံလှလှလေးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေး ဖုံးအုပ်ပေးထားတယ်…နောက်လက်တစ်ဖက်ကတော့ cool ရဲ့ခါးကို သိုင်းဖက်ထားရတာပေါ့ …တဖြည်းဖြည်း နဲ့ သူနဲ့ ကျွန်နော့် ရဲ့ အနမ်းတွေက ကြမ်းလာတယ် …။

သူရဲ့ အသက်ရှုသံတွေလည်းပြင်းလာတာ ကျွန်နော်ကြားနေရတယ် …သူလည်းဖီးတက်နေတာ ကျွန်နော်သိလိုက်ပီလေ….သူက ကျွန်နော့် ကို ပြန်သာနမ်းနေတာ မျက်လုံးတွေက မဖွင့်သေးဘူး …သောက်ထားတဲ့ဘီယာအရှိန်ကတော့ ပြေချင်နေလောက်ပီ.. ဘီယာရှိန်ပြေကာစမှာပဲ ကာမစိတ်တွေက ပြန်တက်လာတာ ဘီယာထက်ပြင်းတဲ့ ကာမလှိုင်းကြားမှာ သူရော ကျွန်နော်ရော မူးဝေနေပီ …ဘာကိုမှမမြင်တော့ဘူး ….အခန်းထဲက အဲကွန်းရဲ့ အအေးဒဏ်လည်းမသိတော့ဘူး …ကျွန်နော့် လက်တစ်ဖက်က တင်ပါးတွေကို ပွတ်နေတာကနေ သူ့ရဲ့ နို့တွေပေါ်ကိုတင်လိုက်ပီးဆုတ်နယ်လိုက်တယ် …အောက်က ဘော်လီခံထားပေမယ် သူ့ရဲ့နို့တွေက တင်းနေမှန်း ကျွန်နော်ခံစားလိုက်ရတယ် …သူ့ရဲအနမ်းတွေကလည်းပြင်းလာပီး ကျွန်နော့်လျာကို အတင်းဆွဲစုတ်နေတော့တယ်…

ခနနေတော့ ကျွန်နော့်လက်တွေကိုနေရာပြောင်းလိုက်တယ် cool ရဲ့ ဘောင်းဘီဇစ်နားကိုရွှေ့လိုက်တယ် …ပီးတော့ကျွန်နော် ကျွမ်းကျင်စွားပဲ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဘောင်းဘီ အပေါ်ကျယ်သီးလေးကိုဖြုတ်လိုက်တယ် … ကျယ်သီးပြုတ်သွားတော့ ကျွန်နော်ချက်ချင်းဘောင်းဘီဇစ်ကို မဆွဲချသေးဘဲ ဇစ်အပေါ်နားကနေ သူ့ ရဲ့ အဖုတ်လေး ရှိရာကို ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် .. cool ရဲ့လက်တွေဟာ ကျွန်နော့် ကို တင်းကြပ်စွားဆွဲဖက်နေတယ် …သူ့အဖုတ်လေးရှိရာနေရာလေးကို ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ခပ်ဖိဖိ လေးပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ သူ့ မျက်လုံးလေးတွေပငွ့်လာတယ် …ရီဝေတဲ့မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ ကျွန်နော် ကိုကြည့်နေတာတွေ့လိုက်ရတယ်….ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို အသာလှဲပေးလိုက်ပီး သူ့အပေါ်ကနေ တက်လိုက်တယ်..ပီးတော့ cool ရဲ့ တီရှပ်လေးကို ခါးနားကနေမ ပီး ချွတ်လိုက်တယ် …။

သူ့ရဲ့ဘော်လီ အမဲရောင်လေးက ကျွန်နော့်ကိုကြိုဆိုနေတယ်… ဘော်လီချိတ်ကို ဖြုတ်မယ်လုပ်တော့ သူက ခါးလေးကော့ပေးလိုက်တယ်…ဘော်လီကြိုးလေးကို ကျွန်နော်ကပဲဆွဲချွတ်လိုက်တယ် cool ရဲ့ ရင်နှမွှာကို ကျွန်နော်စတွေ့လိုက်ရတယ် …ပက်လက်လှန်အနေအထားနဲ့အိပ်နေတာတောင်း cool ရဲ့ ရင်နှစ်မွှာ က တင်းပီး ဖောင်းကားနေတယ် …နို့သီးခေါင်းလေးတွေက နီညိုညိုလေးနဲ့ အတွင်းဘက်ကိုချိုင့်ဝင်နေတယ် ..ကျွန်နော်လည်းဘယ်လို မှ မနေနိုင်တော့ဘူး…နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆွဲစုတ်လိုက်တာပေါ့…cool က ကျွန်နော့် ခေါင်းကိုဆွဲကိုင်ပီး ဆံပင်တွေကို ဖွနေတယ် …လက်တဖက်က လည်း ကျန်တဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေး ဖိချေပေးလိုက်တယ် … “အင်းးးးဟင်းးးး ကိုရယ်…. ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ …ဖြူမနေနိုင်တော့ဘူး” cool ရဲ့ညည်းသံလေး ပထမဆုံးထွက်လာတယ်….

သူ့ရဲ့ညည်းသံလေးကြားရတော့ ကျွန်နော်နို့တွေကို ပိုပီးတအားစုတ်ပေးလိုက်တယ် …ငါးမိနစ်လောက်နို့တွေစို့ပေးလိုက်ပီးတော့ ကျနွ ်နော် အောက်ကို လျောချလိုက်တယ် …ပီးတော့ ကျယ်သီးလေးသာဖြုတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီလေး ကိုဇစ်ကိုအောက်ကိုဆွဲချလိုက်တယ် …ဘောင်းဘီခါးစလေးကိုကိုင်ပီး ချွတ်မယ်လုပ်တော့ သူက ဖင်လေးကိုအသာလေးကြွပေးလိုက်တယ် …ဖင်လေးကြွပေးတာတောင် ဘောင်းဘီက ကြပ်နေတယ်…သူ့ရဲ့တင်ပါးတွေကို ဂျင်းဘောင်းဘီက ဆွဲယူနေတယ် …နောက်တော့ သူကပါ…လက်ကလေးနဲ့ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချပေးလိုက်တယ်…. အောက်ခံဘောင်းဘီလေးက ဘော်လီနဲ့ ဆင်တူစွာပဲ အနက်ရောင်လေး…တံဆိပ်တောင်တူမယ်ထင်တယ် …အောက်ခံလေးကို မချွတ်သေးပဲ အပေါ်ကနေစမ်းကြည့်လိုက်တယ် …အရည်လေးတွေစေးစေးလေး စို့နေပီ…. ကျနွ ်နော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး..အောက်ခံလေးကိုအသာလေးလိပ်ပီးဆွဲချွတ်လိုက်တယ် ..ခုန ကလိုပဲ ကြပ်နေလို့သူက ဖင်လေးကြွပေးလိုက်မှ အဆင်ပြေသွားတယ် …။

အမွှေးရေးရေးလေးနဲ့ ဖောင်းကားနေတဲ့အဖုတ်လေးပါ တော်တော်လေးချစ်ဘို့ကောင်းတယ်ဗျာ …အမွှေးလေးတွေက မတိုမရှည်လေးပေါက်နေတယ်ဗျာ …ရှမ်းစပ်ကလေး အသားကဖြူတော့ အဖုတ်လေး က လည်းသိပ်မမဲဘူး …နိုင်ငံခြားမတွေလိုတော့ဖြူပီးရဲမနေဘူး …. နုတ်ခမ်းသားလေးတွေက နဲနဲ ညိုတာလောက်ပဲရှိတယ်ဗျာ … ကျွန်နော် လျှာဖျားလေးနဲ့ အဖုတ်လေးပေါ်အုပ်လိုက်တယ် ..နှာခေါင်းဝမှာ အဖုတ်နံလေးဝင်လာတယ်.. အဖုတ်နံဆိုတာရေးပြလို့တော့မတက်ဘူးဗျာ …နမ်းဖူးတဲ့သူတိုင်းတော့သိလိမ့်မယ်…အီသလိုလိုလေး ကျွန်နော်လည်း အကွဲကြောင်းလေးတလျောက်ကွဲကို လျှာနဲ့ စုန်ဆန်ဆွဲပစ်လိုက်တယ်… “အားးး..ကို ရယ်….ကျင်လိုက်တာ …ဖြူမနေတက်တော့ဘူး….” “ဖြူ့ ကိုကောင်းအောင်လို့လုပ်ပေးတာပါ …ကောင်းတယ်မလားး” cool လို့တော့မခေါ်တော့ဘူး..သူမှမသိတာ ..ကျွန်နော့်စိတ်ထဲက ပဲခေါ်နေခဲ့တာလေ …

နောက်မှပဲ သူ့ကိုပြောပြပီး ပြောင်းခေါ်တော့မယ် …အခုတော့ သူ့ကိုယ်သူပြောသလိုပဲ “ဖြူ” လို့ပဲခေါ်လိုက်တော့မယ်… “ကောင်းတာလားတော့မသိဘူး ..ကျင်လိုက်တာ …ရင်တွေလည်းတုန်တယ် ကို ရယ်” “အဲ့ဒါ ကောင်းတာလေ… ” ကျွန်နော်ပြောပီး အဖုတ်ကို ဆက်ယက်ပေးနေလိုက်တယ် …ဖြူ့ပေါင်တွေက ကားလားပီးတော့လက်တွေက ကျွန်နော့် ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ထားတယ် “အင်းဟင်းရှီးအား” “အားကောင်းလိုက်တာ” ဖြူ့အဖုတ်တလျောက်လျာကိုစုန်ဆန်ဆွဲလိုက် …အစိလေးကို လျှာနဲ ထိုးလိုက်နဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လုပ်ပစ်လိုက်တယ်…ဖြူ့ ရဲ့ အဖုတ်အရည်ကြည်လေးတွေလည်းထွက်လာတယ် …ပါးစပ်ထဲမှာတော့ ငံကျိကျိ နဲ့ပါ… ဒါပေမယ့် ဆက်ယက်နေလိုက်တယ် …ဖြူ့ဆီက ညည်းသံကြားလေလေ ယက်လို့ကောင်းလေလေဖြစ်နေတယ်…. ။

“အားရှီးကိုရယ်ကောင်းလိုက်တာ မနေနိုင်တော့ဘူး…အား” ဖြူအဖုတ် အဖတ်လေးနှစ်ဖက်ကိုလက်နဲ့ အသာလေးဟလိုက်ပီး လျှာကိုအတွင်းထဲထိ ထိုးထဲလိုက်တယ် …ကျွန်နော့် သွားရည်တွေကလည်း အဖုတ်မှာ ပေကျံလာပီး ..အောက်ကိုစီးကျကာ ဖြူ့ဖင်ပေါက်လေးထိစိုသွားတယ် “အား…ကောင်းလိုက်တာကိုရယ်…လုပ်ပါ မြန်မြန်လေးကြမ်းကြမ်းလေးယက်ပါနော်…အားးးးရှီးးးးကောင်းလိုက်တာ” ကျွန်နော်သိလိုက်ပီ …သူပီးတော့မယ်လို့…ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်းယက်နေတာကိုရပ်လိုက်တယ်…သူ့ကိုစပ်တငင်ငင် ဖြစ်သွားအောင်လို့ ဒါမှ အမုန်းကျဲ လို့ရမှာလေ… “အားးးးကိုရယ် ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ ” ကျွန်နော် ကုတင်ဘေးမှ မက်တပ်ရပ်လိုက်တယ် …“ “ဖြူ့အလှည့်လေ…” “ဟင်…ဘာကိုလဲ….ဖြူကဘာလုပ်ရမှာလဲ”

“ကို့လီးကိုစုပ်ပေးလေ…ကိုယ်လည်းစုတ်တာခံချင်တာပေါ့…ဖြူ့ကိုလည်းကိုစုတ်ပေးယက်ပေးတာလေ အခုဖြူ့အလှည့်ပေါ့ ” ကျွန်နော်ပြောလိုက်တော့ cool က အင်တင်တင် ဖြစ်သွားတယ် …ကျွန်နော့်လီးကို လှမ်းကြည့်နေတာ …ငပဲကလည်းထောင်နေတာမှမတ်လို့ …ကျွန်နော့်လီးက အရမ်းအကြီးကြီးတော့လည်းးမဟုတ်ပါဘူး … နဲနဲတော့ရှည်တယ်… “ဖြူ…မလုပ်ရဲဘူး…ကို ရှက်တယ် …ကြောက်လည်းကြောက်တယ်…” “ဘာကိုရှက်တာလည်း …ဖြူကိုတောင် ကို ယက်ပေးသေးတာပဲ…ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ ” “ဖြူရှက်တယ် ကိုရယ် …ဖြူကို လိုးပဲလိုးပါနော်”

“တော်ပီကွာ…ဖြူမစုတ်ချင်ရင် ကို လည်း ပြန်တော့မယ် …ဖြူ့ကိုတော့ ကောင်းအောင်လုပ်ပေးခဲ့တာ ကိုယ့်ကိုတော့ မလုပ်ပေးချင်ဘူး…ဖြူက မချစ်တာပေါ့” “မဟုတ်ပါဘူးကိုရယ်…ဖြူချစ်ပါတယ် …ကိုခံချင်နေတယ်ဆိုရင်လည်းလုပ်ပေးပါမယ် …လုပ်တော့မလုပ်တက်ဘူးနော် …ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲပြောပြ” ကျွန်နော် အကြပ်ကိုင်လိုက်တော့မှ အဆင်ပြေသွားတယ်..ကျွန်နော်ပြန်မှာကိုတော့မလိုလားဘူးလေ…သူလည်းထန်နေပီ…အလိုးခံချင်နေပီလေ.. ဖြူက ကျွန်နော့်လီးကို မရဲတရဲ ကိုင်လာတယ်..ကျွန်နော်လည်း ရှေ့ကိုတိုးပေးလိုက်တယ် ..။

ကျွန်နော်က ကုတင်ဘေးကနေမက်တပ်ရပ်..သူက ကုတင်ပေါ်မှ ထိုင်ပီးတော့ပေါ့.. ကျွန်နော့် ဥနှစ်လုံးကိုလာကိုင်တယ် …ပီးတော့ ပွတ်နေတယ်..ကျွန်နော့်လီးက လည်းစောက်ရမ်းကို တောင်နေပီ “ဖြူ…လီးဒစ်လေးကို ဖြဲလိုက်ပီးစုတ်လိုက်လေ… ပီးတော့လီးထိပ်ကိုလျှာနဲ့ယက်လိုက် နော် ” “အင်….ကို့ကို ချစ်လို့နော်…လုပ်ပေးမယ်” “အင်းပါ…သိပါတယ်ဖြူရယ်…” ဖြူက ရှေ့မှာဝဲကျနေတဲ့ သူ့ဆံပင်လေးတွေကိုသပ်တင်လိုက်ပီး ကျန်တဲ့လက်နဲ့ ကျွန်နော့်လီးကိုဖြဲလိုက်တယ်…ပီးတော့နူတ်ခမ်းလေးဆူပီး တစ်ချက်နမ်းလိုက်တယ်…ကျွန်နော် အသည်းတွေယားသွားတယ် …လီးကလည်းတဆက်ဆက်တုန်လို့ …ဖြူရဲ့ချစ်စရာ နုတ်ခမ်းလေးနဲ့ အနမ်းခံရတော့မယ်ဆိုတာ သိတော့ ရင်တွေတောင်ခုန်လာတယ်…

အစက ကျွန်နော် ဒီလိုတွေလုပ်ဘို့ မစဉ်းစားထားဘူး…လိုးရုံလိုးဘို့လုပ်တာ …အခုမှစိတ်ပါလာပီးတောင်းဆိုကြည့်လိုက်တာ အဆင်ပြေသွားတယ် ဖြူက လျှာလေးထုတ်လာပီး ကျွန်နော့လီး အပေါက်လေးကိုလာတို့လာတယ်..ပီးတော့ အပေါ်ကိုမော့ပီး ကျွန်နော့် ကိုပြုံးပြနေပြန်တယ် “လုပ်တော့လေဖြူ…ကို လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး…လီးကိုပါးစပ်ထဲထည့်ပီးစုတ်လိုက်တော့နော်” “အင်း…” ဖြူက ကျွန်နော်ပြောလိုက်တော့မှ ပါးစပ်လေးဟပီး လီးဒစ်လေးမြုပ်ရုံငုံလိုက်တယ် ..ပီးတော့လဒစ်ကို စုတ်ယူနေတယ် …မလုပ်တက်လုပ်တက်နဲ့လုပ်နေတော့ ကျွန်နော် မှာ ပို ထန်လာတ.ယ် “ဖြူ..လီးကိုပါးစပ်ထဲမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်လိုက်နော် …လျှာနဲ့လီးထိပ်ကို ကလိပေး” “ဟုတ်” ပါးစပ်ထဲက လီးကိုချွတ်လိုက်ပီး ..ဟုတ် တစ်လုံးပြောကာ ပြန်ငုံနေတယ်…ပီးတော့မှ ကျနွ ်နေပြောသလို လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်နဲ့မှုတ်တော့တယ်.. ။

“အားးးဟုတ်တယ်ဖြူ…အားးးကောင်းလိုက်တာ” ကျွန်နော်လည်း ဖြူခေါင်းကိုကိုင်ပီး ပါးစပ်ကိုလိုးသလို လုပ်တော့တယ်…နဲနဲ ကြာလာတော့ အရှိန်ရလာတယ်ထင်တယ် ဖြူရဲ့ ပါးစပ်ကလည်းမြန်လာတယ်…ကျွန်နော်ကလည်း ပါးစပ်ကို စောင့်စောင့်လိုးတာ..တချက်တချက် ..အာခေါင်ကိုရောက်ရောက်သွားတယ် ဖြူက လက်တစ်ဖက်က လီးကိုကိုင်ထားပီး ကျန်တစ်ဖက်က ကျွန်နော့် ဥတွေကို ပွတ်နေတယ် …ကောင်းလိုက်တာပြောမနေနဲ့ဗျာ… “အားးးးကောင်းလိုက်တာဖြူရယ်…ကိုယ်ပီးသွားလိမ့်မယ်…လိုးကြရအောင်နော်….” ကျွန်နော်ပြောတာ ကို မကြားသလိုနဲ့ လီးကို သဲကြီးမဲကြီးစုတ်နေတော့တယ် …ကျွန်နော် က ပါးစပ်ထဲမှာ မပီးချင်သေးဘူး…လိုးချင်သေးတာ…ခနနေတော့ ကျွန်နော်က နောက်ကိုဆုတ်လိုက်တော့မှာ ပါစပ်ထဲက လီးက ထွက်လာတော့တယ် “ကိုကလည်း စုတ်ခိုင်းတော့လည်းသူပဲ…တော်ချင်တော့လည်းသူပဲ..ဖြူက စုတ်လို့ ကောင်းနေပီကို….”

“ဒီထက်ကောင်းတာလုပ်ရအောင်လို့ အခုက ကောင်းလွန်းအားကြီးသွားရင် ဖြူ့ပါးစပ်ထဲမှာ ကို့သုတ်ရည်တွေထွက်ကုန်တော့မယ်…” “ထွက်ထွက်ပေါ့..ကိုကလည်း…ထွက်ရင်ဖြူသောက်လိုက်မှာပေါ့လို့” “အင်းပါ…ပီးရင်တိုက်မယ်…အခုလိုးရအောင်နော် ” မိန်းမတွေများ မစခင်ကသာ အင်နေကြတာ စလိုက်ပီးရင်သူတို့ကချည်းဦးဆောင်နေတော့တယ်… “ဟူုတ် …ဒါဆိုလည်းလိုးလေ…အရမ်းကြီးတော့မလုပ်နဲ့နော်…ဖြူက တစ်ခါမှခံဖူးတာမဟုတ်ဘူး…ပီးတော့ ကို့လီးကြီးက ရှည်လိုက်တာ …ဖြူကြောက်တယ်” “အင်းပါဖြူရယ်…ဖြူ့ကို ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမှာပါ…ခုန က စောက်ပတ်အယက်ခံရတာထက်ကောင်းစေရမယ် ” “ဟုတ်..ဖြူ ဘယ်လိုနေရမလဲဟင်…လှဲလိုက်မယ်နော်” “ဖြူ လေးဘက်ကုန်းလိုက်လေ….ကိုဒီအောက်ကနေလိုးမယ်နော်”

“ဟူတ်…” ဖြူက လေးဘက်ထောက်ကုန်းလိုက်တယ်..ဖင်သားလေးတွေကလည်းဖွေးဥနေတယ်…ဖင်ဝလေးနဲ့စောက်ဖုတ်နေရာ လေးက ပဲညိုညိုလေးဖြစ်နေတယ်…လေးဘက်ထောက်လိုက်တော့ စောက်ဖုတ်လေးက နောက်ကိုပြူထွက်လာတယ် … လက်တဖက်က လီးကိုကိုင်လိုက်ပီး ..ဖြူတင်ပါးလေးကိုနောက်တဖက်နဲ့ ပွတ်လိုက်တယ် …တင်းတင်းလေး….တင်သားလေးတွေကို ပွတ်ရင်း စောက်ပတ်ကိုနှိုက်လိုက်တယ် …လီးစုပ်နေတုန်းအချိန်နဲနဲ ကြာသွားတော့ …သူစောက်ပတ်လေးက နဲနဲ ပြန်ခြောက်နေတယ်…။

ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်း ..စောက်ခေါင်းထဲကိုလက်ခလယ်လေးနှိုက်ပီး ကလိပေးလိုက်တယ်…ဖြူက ဖင်လေး ရမ်းခါသွားအောင်လှုပ်သွားတယ်…စောက်ပတ်တပြင်လုံးကိုလည်း လက်နဲ့ ပွတ်ဆဲေွ ပးလိုက်တယ် “အားးးးရှီးးးးးးကောင်းလိုက်တာကိုရယ်…လုပ်ပါတော့နော်..ဖြူ မနေနိုင်တော့ဘူး” ဖြူ့ဆီက အသံကြားလိုက်ရတယ်…အတော်ထန်နေပီလေ…ကျွန်နော်လည်း လီးကိုတစ်ချက်နှစ်ချက်လောက်ဂွင်းတိုက်လိုက်ပီး…ဖြူစောက်ပတ်ဝမှာတေ့လိုက်တယ်…ကျနွ ်နော့်လီးဆို တဆက်ဆက် ကို တုန်နေတယ် …ပီးတော့စောက်ပတ်လေးကိုလီးနဲ့ နှစ်ချက်သုံးချက်လောက်ဆွဲပွတ်လိုက်ပီးစောက်ခေါင်းထဲ ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ “အားးးနာတယ်ကို ..ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ…အားးးး”

“ခန ပါ ဖြူရယ် ပီးရင်ကောင်းလာမယ်နော်…” ကျွန်နော်လည်းဖြေးဖြေးချင်းထိုးထည့်လိုက်တယ်…စောက်ပတ်က ကြပ်နေတာပဲဗျာ …တော်တော်သွင်းယူရတယ်..လီးတစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားတော့ဖြေးဖြေးချင်းအထုတ်အသွင်းလုပ်ကြည့်လိုက် တယ်…တဖြေးဖြေးနဲ့ သူလည်းကောင်းလာတယ်ထင်တယ်…အရည်တွေလည်းထွက်လာတယ်…ကျွန်နော်လည်း တိုးလို့ရသလောက်ရှေ့တိုးပီးလိုးတယ် “အားးးးးရှီးးးးးကောင်းလာပီ ကို မနာတော့ဘူး…လိုးနော်ကို ….မြန်မြန်လေးလိုးပေးတော့နော်” နောက်ဆူံးကျွန်နော့်လီးက အဆုံးထိဝင်သွားတယ် …အရည်တွေက လည်းထွက်နေတော့လျောလျောလေးဖြစ်လာတယ် …လီးနဲ့ အဖုတ်ကြားမှာ ဖြူဖြူတွေဖြစ်လာတယ်…စီးတွဲတွဲနဲ့ အရှိန်ရလာကြတယ်…။

သူကောကျွန်နော်ကော ကောင်းလာကြပီ “ဘွတ်…ဘွတ်…ဘွတ်…” “ဖုတ်…ဖုတ်…ဖက်…ဖက်…” ကျွန်နော့် ပေါင်နဲ့ ဖြူ့ တင်ပါးနဲ့ ရိုက်သံတွေဆူညံ့ထွက်လာတယ်..တည်းခိုခန်းက လုံတော့မကြားရလောက်ဘူးအပြင်က ..ကျွန်နော်လည်း အသားကုန်ဆော်တော့တယ်….ဖြူ့ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပီးနောက်က နေညှောင့်လိုက်တာ ဖြူကလည်း ရှေ့ကနေ ဖင်ကြီးကို နောက်ကို တွန်းတွန်းပေးနေတယ်… နှစ်ယောက်သားစည်းချက်ညီလာတော့တယ်… “အားးးးးးးးးကောင်းတယ်ကို…လုပ်နော် ….မြန်မြန်လေး လိုးပေးနော်…ဖြူကောင်းနေပီ” “အင်းးးးကိုလည်းကောင်းနေပီ…“ “ဖက်…ဖက်…ဖက်…” “ဘွတ်..ဘွတ်..ဘွတ်…”

“အားးးးးရှီးးးးးးးးးကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်ကို …လုပ်လုပ်” ဖြူစောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းသားတွေက ကျွန်နော့်လီးကို ဆွဲဆွဲယူနေသလိုခံစားနေရတယ်… တင်ပါးကြီးတွေကလည်းနောက်ကို စောင့်စောင့်ပေးနေတော့တယ်….အရှိန်ရလာတော့ ကျွန်နော်လည်း ဖြူ့ကို ကုတင်ပေါ်ကနေဆွဲချလိုက်ပီး အောက်မှာ မက်တပ်ရပ်ခိုင်းလိုက်တယ်…ပီးတော့လက်ကို ကုတင်မှာထောက်ခိုင်းလိုက်ပီးနောက်ကနေ စောင့်လိုးနေမိတော့တယ်….လက်တဖက်က နို့တွေကိုလှမ်းကိုင်လိုက်ပီး … ကျန်တစ်ဖက်က ခါးကိုကိုင်ထားပီး နောက်ကနေစောင့်လိုးတယ်..ဖြူရဲဖင်ဆုံကြီးတွေကလည်း ကျွန်နော့် ပေါင်ကိုပြေးပြေးစောင့်နေတယ်.. “ဖက်…ဖက်…ဖက်…” “အားးးးကောင်းတယ်ကို…လိုးနော်” လက်တွေကို နို့ပေါ်ကနေလွှတ်လိုက်ပီး …ဖြူ့တင်ပါးကြီးတွေကိုညှစ်ကိုင်လိုက်တယ်… တင်ပါးတွေကို ညှစ်ကိုင်ထားပီးတအားစောင့်လိုးပေးနေမိတယ်…ဖြူ့တင်ပါးမှာ ကျွန်နော်ညှစ်လိုက်လို့ ရဲတက်လာတယ် …။

အသားဖြူနေတော့ ပိုပီးသိသာလာတယ်..ဖြူကလည်း ထန်နေတော့ ဘယ်လောက်ညှစ်ညှစ် ခံနေတယ်….စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းသားတွေက လီးဝင်လိုက်ရင်လိပ်ပီးစောက်ခေါင်းထဲပါပါသွားပီး ..လီးပြန်ထုတ်လိုက်ရင် ..အပြင်ကို ပြန်ပါပါလာတယ်…ကျွန်နော့်လီးက ရှည်တော့ အတွင်းက သားအိမ်နံရံကိုထိုးထိုးစောင့်နေတာကိုခံစားနေရတယ်… “အား…..ကောင်းတယ်..လိုးးလိုးးး..ကောင်းတယ်ကိုရယ်…“ “ဖတ်..ဖတ်…ဖတ်…” မိနစ် ၂၀ လောက်ဆက်တိုက်စောင့်လိုက်တာ ကျွန်နော်လည်းပီးချင်လာပါတယ်..ဖြူကတော့ ဘယ်နှစ်ခါပီးပီလဲတော့ မသိဘူး…စောက်ဖုတ်ကတော့ တော်တော်လျောနေပီ..အရည်ကြည်တွေလည်းထွက်နေတာသိတယ်…လီးသွင်းလိုက်တိုင်းအရည်တွေကြောင့် လျောလျောလေးဖြစ်နေတာသိနေတယ်…

ကျွန်နော် အားရပါးရ ဆယ်ငါးချက်လောက်စောင့်လိုက်ပီးတော့ လီးကို အပြင်ထုတ်လိုက်ပီး ဂွင်းတိုက်လိုက်တယ် …ဖြူ့ ရဲ့ဖွေးဖွေးဥဥ တင်ပါးပေါ်ကို လရည်တွေ အပြစ်လိုက်အခဲလိုက်ပန်းထုတ်လိုက်တယ်…ဖြူ့စောက်ဖုတ်ထဲမှာ မထုတ်ရဲဘူးလေ…တော်ကြာဘိုက်ကြီးလာရင် စောက်ပြဿနာ ရှင်းရတော့မှာ …ဖြူလည်း ကုတင်ပေါ်ကို မှောက်ကျသွားတယ်…ကျွန်နော်လည်း ဖြူ့ဘေးမှာဝင်လှဲလိုက်ပီး နုတ်ခမ်းလေးကို အသာလေးဆွဲစုပ်လိုက်တယ်… ကျွန်နော်တို့ခဏလောက်တော့ အနားယူမှဖြစ်မယ်လေ…ပီးရင်တော့ဆက်ကဲရဦးမယ်…ကျွန်နော်နာရီကြည့်လိုက်တော့ ည နှစ်နာရီကျော်နေပီ….အဲ့ဒီညက ကျွန်နော်တို့ လေးချီလောက်ဆွဲလိုက်ကြတယ်… ညပိုင်းမှာသုံးချီဆွဲလိုက်တယ်

မနက်မိုးလင်းတော့ တစ်ချီဆွဲလိုက်တယ်…ဖြူ့ပါးစပ်ထဲမှာ တစ်ကြိမ်ပီးလိုက်တယ်..ဖြူကလည်း ကျွန်နော့်သုတ်ရည်တွေကို မျိုချလိုက်တယ် …သူလည်း ကာမ ကြောမှာ နစ်မျောသွားပီလေ…ကျန်တဲ့အချီတွေတော့ ဖြူ့ရဲ့တင်ပါးပေါ်နဲ့ ဆီးစပ်ပေါ်မှာပဲထုတ်လိုက်တယ် …ဖြူလည်းနားလည်တယ် …သူ့အတွက် ကျွန်နော် အပြင်မှာထုတ်ရတယ်ဆိုတာ နားလည်တယ်လေ….ဒါကြောင့်တစ်ကြိမ်ကို ပါးစပ်ထဲမှာ ထုတ်ရအောင်လုပ်ပေးတာထင်ပါတယ်… အဲ့ဒီညက မနက်ငါးနာရီလောက်မှ မှေးခနဲ နှစ်ယောက်သားအိပ်ပျော်သွားကြတယ် …နှစ်ယောက်လုံးကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ပဲအိပ်လိုက်ကြတယ်…ပြီး။

ပထမဆုံးပါကင်

ရှင်းရှင်းပြောရင် ၁၀ တန်းဖြေပီးတော့ပေါ့ အလုပ်မရှိ လို့ လျှောက်ပတ်လည်စားလုပ်နေတုန်း ဆရာမကခေါ်ပီး ဂိုက်လုပ်ခိုင်းတော သူငယ်ချင်း တျောက်လည်းပါတယ် သူကမလုပ်ခြင်လို့ပြန်ထွက်သွား ကိုတေကတျောက်တည်းပေါ့ အစတည်းက သိပ်လုပ်ခြင်တာ မဟုတ်ဘူး ဆော်ဘေးတေ ဆိလို့သွားတာ ဆရာမကလဲအသေကြမ်းတာ့ လူလဲသိပ်မရှိဘူး ၉ တန်း ၁၀ တန်း ပေါင်းတောင် ၂၀ မပြည့်ဘူး အောင်ချက်ကျတော့ကောင်းပြန်တာပေါ့ ကဲထားပါတော့ အခြေနေလေးပြောရအောင် ဆရာမက ၃၄ လောက်ရှိပီ တော်တော်လေးကျန်သေးတာ

ဒါပေမဲ့မစားရပါဘူး မလွယ်ဘူးလေ ဆရာမ အဖေနဲ့အမေလဲရှိတာကိုး ကျွန်တော်စားတာက တပည့်ဆိုးလေး လင်းလင်းထွေးတဲ့ လင်းထွေးက စာသိပ်ညံ့တာ လင်းက စာမရဘူးလေ ရှိတဲ့လူ ၂၀ ကျော်တည်းမှာ အညံ့ဆုံး ကျောင်းရောက်ရင်အားရင် ဘော်လီဘောကစား စာဖတ်ချိန်ရောက်တော့ ငိုက်ရော ငိုက်တဲ့ချိန် စာမရတဲ့ချိန်ဆို ဆာမက ထိုင်ထ ၅၀ လောက်လုပ်ခိုင်းတာ အဲ့အချိန်တွေဆို လင်းကအိမ်နေရင်း ဘော်လီ သိပ်မဝတ်သေးတော့ နို့ ၂ လုံးက မလှုပ်ဘဲနဲ့ ကိုလှုပ်နေတာ အဲချိန်တေဆို ကိုစိုးက မျက်လုံးကြွပ်မတတ်ကြည့်တာ။

လင်းကအပျိုစစ်လို့ပြောရင်ရမယ်ထင်တယ်နော် ၉ တန်းလောက်တုန်း က ဘဲတစ်ဘွေ ထားပါတယ် ချိန်းတွေ့တော့ အပေါ်ပိုင်းကိုတိုက်စစ်ဆင်တာ ပေးပါတယ် ဘာဖစ်တာမှတ်လို့ ကြာတော့အောက်ပိုင်းပါရန်မူလာတယ် ကိုင်တာစမ်းတာ လုပ်လာတယ် ဒါနဲ့ ၉ တန်းနဲ့ ဗိုက်ကြီး တယ်လို့ နာမည်မထွက်ခြင်တာနဲ့ဖြတ်လိုက်ရတာပေါ့ အစတုန်းကတော့ဗျာအေးဆေးဘဲ မျက်စိအစာကြွေး လိုက် ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းသွားပီဆို ဂွင်းထုလိုက် အောကားကြည့်လိုက်နဲ့ ဟုတ်နေတာ နောက်တော့ လင်းထွေးကိစ္စက ပါလာတယ် သူကစာမရတော့ သူ့ကိုအထူးစောင့်လုပ်ရတာ စာဖတ်ချိန်ဆို ကိုယ်တေက စာဖတ်ခုန်သွားပီး သူ့ရှေ့ ကနေစောင့်ပီးစစ်ပေးရတာ လင်းကစာမရတော့ ကိုစိုးက အထူးစောင့်ပေးတယ် မသိတာအကုန်မေးပေါ့

တစ်ညတော့ စာဖတ်ရင်းမီးပျက်တာနဲ့ နွေရာသီတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေ ကိုစိုးဖုန်းထဲရှိတယ်ပြောလို့ အားလုံးဝိုင်းကြည့်တာ နောက်ကနေကောင်မတေ ဝင်တိုးလို့ ကိုစိုးရဲ့ လက်မောင်းတွေကို နို့လေးတွေနဲ့ ဖိထားတာ မီးလာတဲ့ထိဘဲ ကိုစိုးကတော့မသိတဲ့တိုင်းဘဲ အတွေ့ကြုံကသိပ် မရှိသေးဘူး လေဗျာ ဘလိုနေမှန်းကိုမသိဘူး ရင်ထဲလဲတစ်မျိုးဘဲဗျ ရေဘဲဆာသလိုလို ဗိုက်ပဲဆာတစ်လိုလို ရင်တွေလဲခုန်ချက် 9 လောက်ရှိ တယ် အချစ်ဆိုရမလား အထိအတွေ့ အာရုံဘဲလား မသိပါဘူး ဖုန်းလေးပွတ်ပီး ဓာတ်ပုံတွေပြနေတာ လက်က မမြဲတော့ဘူး လက်မောင်းကို လင်းလင်းထွေး ရဲ့ နို့နဲ့ ဖိထားတာ မိနစ် ၃၀ လောက်မီးပြတ်နေတာ ခဏလေးနဲ့ပီးသွားတာ အဲတည်းက လင်းလင်းထွေးကို ထွေးလို့ဘဲခေါ်တော့တာ ဂွင်းထုနေချိန်မှာသာ စိတ်ကထတာ လက်တွေ့ ကျတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းကိုမသိတာ အပြာစာအုပ်တို့ ဇတ်ကားတွေမှာသာလွယ်သာ လက်တွေ့ကျတော့ ဆော်တစ်ဘွေချဖို့ကမလွယ်ဘူး။

ဇယားတွေမခင်းဘဲ သွားချလို့ကတော့ မုဒိန်းမှု နဲ့ထောင်နန်းစံရမှာ ဒါနဲ့ ဇယာခင်းရအောင်ဆိုပီး စတာပေါ့ဗျာ “လင်းထွေးနင်စာရပီလား” “မရသေးဘူး” ”ဆက်ဖတ် အရူးမ ရတယ်ကိုမရှိဘူး ကျန်တဲ့ကောင် တွေစာစစ်မယ်” စာစစ်ရင်းခြေထောက်က စစ်ဆေးရေး ဝင်တာပေါ့ သူ့ခြေစလုံးကို ကန် မိသလိုလေးလုပ်ပီး ခြေခြင်းကပ်ထားလိုက်တာ စိတ်မပါရင်တော့ခွာထားလိမ့်မယ်ပေါ့ ကောင်မ ကငြိမ်ခံနေတာ ဒါနဲ့တဆင့်တက်ပီး ခြေထောက်ခြင်းပွတ် သလိုလိုလုပ်ကြည့်တာ ပေါ့ မသိမသာလေးပေါ့ ကောင်မက ခြေထောက်ခုံပေါ် တင်ပါလေရော ဒါနဲ့စိတ်လျှော့ထားလိုက်တာပေါ့ မရလောက်ဘူးပေါ့ စာစစ်တာလူတွေလဲ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားမှ လင်းလင်း အလှည့်ရောက်တော့မှာကိုး ကိုစိုးကဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး အထာပေးတယ်ထင်လား မသိပါဘူး

နို့လေးနဲ့တိုက်မိတာကိုပေါ့ ခြေထောက်က စစ်ဆေးရေးဝင်တာလေ စိတ်တိုလို့ ခုံပေါ်ခြေထောက်တင်ထားလိုက်တာ ပေါ့ ဒါပေမဲ့စာကသိပ်မရသေးတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေတာ အကြံတစ်ခုရတာနဲ့ ကိုစိုးကို ခြေထောက်စစ်ဆေးရေးပြန်လုပ်တာပေါ့ ခြေထောက်ခြင်းပွတ်တာပြောတာ ကောင်မ ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး ငါစတုန်းက ငြိမ်မခံဘဲ ခုမှပြန်လာနွယ်နေတာ သိပ်တော့မရိုးဘုးပေါ့ ဒါပေမဲ့ ခြေထောက်ခြင်း ခုံအောက်နေအဆင်ပြေနေတာ အဆင်ပြေချက်က နှစ်ယောက်လုံးက ခုန်ဒေါင့်မှာလေ ခြေထောက် ခြင်းမကဘူးဒူးထိအဆင့်တွေတက်နေတာ စာစစ်တော့သိလိုက်ပီ ကောင်မက စာအကုန်မရဘူးလေ တစ်မျက်နှာဘဲရတာ မျက်နှာကပြုံးစိစိလေးလုပ်ပြတာ ကိုတေကလဲ အားလုံးအဆင်ပြေစေခြင်တော့ အကြံထုတ်ရတာပေါ့။

ထောက်ပေးရင်လဲ ထက် နေမှာ သူဖတ်မဲ့စာကို သူ့ဘက်လှည့်ပေးထားလိုက်တာ တစ်ဖက်ကနေကျတော စာစစ်သလိုဟန်လေးလုပ်ပြ လိုက်တာပေါ့ အဲညတစ်ညလုံးအဆင်ကိုပြေလို့ နောက်ရက်တေပါအဆင်ပြေတာပေါ့ နောက်ဆို စာဖတ်နေတုန်းဆို ခုံအောက်က လက်တစ်ဖက်ကနေ ပေါင်လေးပွတ်ပေး တာပေါ့ ကောင်မလဲစာဖတ်ရင်း ဇိမ်ခံနေတာပေါ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ အသိစိတ်လေးဝင်လာတယ် သူကအူရိုင်း ဆော်ဖို့သီးသန့် တော့မလွယ်လောက် ဘူး နည်းနည်းလိမ့်မှဖြစ်မယ် အရင်ဘဲဟောင်း နဲပြတ်ဖူးတယ်ကြား ထားတယ် ဒါနဲ့ စာစစ်ရင်းဘဲ ရည်းစားစာပေးတယ်ပေါ့ အဆင်ပြေသွားတယ်ဗျ ချစ်မချစ်တော့မသိဘူး ချစ်ရင်ဆိုတဲ့စကားနဲ့ ကိုင်လို့ရနေတာဘဲလေ လင်း ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး

ကိုစိုး လင်းကိုဘယ်လို တွေးတယ်ဆိုတာလဲသိပါရဲ့နဲ့ သိပ်ပီးချစ်လှတာလည်း မဟုတ်ဘဲ အဖြေပေးမိတယ် ကိုစိုး ကလဲမချစ်မှန်းသိ ပါတယ် သူ့လုံးတွေက မြတ်နိုးတဲ့ ချစ်တဲ့အရိပ်ရောင် မတွေ့ရဘူး စားတော့ဝါးတော့မယ့် ပုံစံဘဲ ဒါပေမဲ့ လင်းလဲခုံမင်နေမိတာအမှန်ပါ တစ်ညတော့ စာဖတ်ပီးလို့ အားလုံးဆင်းသွားပီ လင်းဘဲကျန်တောတာ ကိုစိုးက မေးတယ် ”လင်းကိုယ်ကိုချစ်လားတဲ့” ဘယ်လိုဖြေရမယ်မသိဘူး လင်းသိနေတယ် ချစ်ပါတယ်လို့ စာပြန်ထားတာ ပြန်မေးနေတော့ မရိုးတော့ဘူးလေ နောက်တစ်ဆင့် တက်ခြင်တဲ့သဘောဘဲလေ ”ချစ်ပါတယ်” ပေါ့ လွယ်လွယ်လေးဘဲ ဖြေလိုက်တာ။

”ဒီညချိန်းရအောင်လား”တဲ့စလာပီ ”ဘာကိစ္စလဲ” ”မသိပါဘူးကွာ ကိုယ့်ချစ်သူဘဲ တွေ့ခြင်တာပေါ့” ”အပိုတွေဘာ” ”တကယ်ပါ လင်းကိုယ့်ကို မချစ်တာလား” ”ချစ်ပါတယ်” ”ဒါဆို ဘာလို့မတွေ့ခြင်တာလဲ” ”အင်းပါ ဘယ်မှာတွေ့မှာလဲ” ”နောက် ၁ နာရီလောက်ဆိုအပေါ်တက်ခဲ” ”အင်းအင်း” ”အဖော်မခေါ်နဲ့နော် ကိုယ်ကဆရာဆိုတော့ ကလေးတွေသိရင်မကောင်းဘူး” အင်း ကျွန်မသိလိုက်ပီ တစ်ခုတော့လုပ်တော့မှာ ညဘက်ချိန်းပီး တျောက်မှမသိစေခြင်တော့ တစ်ခုခုပေါ့ လုပ်တော့မှာ ဒါနဲ့ အချ မခံဘူး နှိုက်တာလောက်တော့အဆင် ပြေလောက်မယ် ကိုယ်လဲဖီးရှိတာဘဲလေ ကျွန်တော်ချိန်းတာ လင်းလက်ခံတယ် ဒါဆိုအိုကေ တစ်ဆင့်ခြင်း ရသလောက်တော့ယူရမှာဘဲ အောကားတေလို ရောက်တာနဲ ဖင်လှန်ချရအောင် ဖာသည်မလည်း မဟုတ်ဘူးလေ

အတွေ့ကြုံကလဲသိပ်မှမရှိတာ ဒီလိုနဲ့ပြင်ဆင်စရာလေးတွေပြင်ဆင်ပီး စောင့် ည ၁၁ နာရီကစာဖတ်သိမ်းလို့ ဆင်းသွားတာဆိုတော့ ည ၁၂ နာရီလောက်တော့ လာမှာသေခြာတယ် နာရီလေးကြည့်ရငါးစောင့်နေတာ မီးတွေလဲပိတ်ထားတယ်ပေါ့ မကြာပါဘူး သူတက်လာပီလေ လှရောင်အောက်မှာ တော်တော်လှတာဗျာ ချစ်သူဆိုတော့လဲအတူတူထိုင်ပီး လက်တစ်ဖက် ကိုင်တယ်ပေါ့ ကျန်တစ်ဖက်က သူ့ပုခုံးလေး လှမ်းကိုင်ရင်းပေါ့ နို့လေးတေကို ဘယ်လိုစကိုင်ရမှန်းမသိဘူးဖြစ်နေတာ ဘယ်တုန်းကစချစ်တာ ဘာညာ လျှောက်ပြောတာပေါ့ ဒီလိုနဲ့ သူ့အဆက်ဟောင်းအကြောင်းပါလာတယ်ပေါ့ ဘယ်လောက် ခရီးပေါက်လဲ ပေါ့ ချစ်ရင်အမှန်တိုင်းဖြေပေးပေါ့ သူကပြောပါ တယ်နမ်းရုံ လောက်ပဲ လို့ပြောတာဘဲ။

ဒါနဲ့ကိုယ့်ကိုသူ့ထက်ချစ်လားပေါ့ မေးတော့ ချစ်တယ်တဲ့ ကိုယ့်နမ်းခွင့်ပေးမှာလား ဆိုတော့ သဘောဘဲတဲ့ သိပ်တော့သဘောမတူဘူး မနည်းပြောယူရတာ မျက်လုံးလေးမှိတ်ထားတာ အစကတော နမ်းမလို့ဘဲ စနမ်းရင်းကနေ ရင်ဘတ်ခြင်း ထိနေပီလေ နမ်းရင်းနဲ့ကက်ဆင်စဆွဲတာ ပါးစပ်ခြင်းတေ့ပီးစဆွဲဒါဘဲ လက်တစ်ဖက်က ခါးလေးကိုကိုင်ထားတာ တစ်ဖက်ကဂုတ်ဆက်လေးကိုင်ပီးပေါ့ သူလဲပြန်ဖက်ထာားတယ်ဗျ မကြာပါဘူး သူလဲအားကျမခံပြန်ဆွဲတာဘဲ အခြေနေတိုးတက်လာပီ ပြန်ဖက်နေပီဆိုတော့လေ အပေါ်လက်ကို အောက်နည်းနည်းရွေ့ပီး ချိုင့်ကြားထဲလက်ထည့်ပီးအပီဆွဲတာ တဖြည်းဖြည်းလက်ကို နို့နဲ့နီးရာရွှေ့ပီးအပေါ်ကနေ စခြေပေးတာ မငြင်းဘူးဗျ သိသိသာသာလေးကိုင် ပီးခြေပေးတာပေါ့

ပါးစပ်ကလဲ ကစ်ဆင်မလျှော့ဘူးပေါ့ဗျာ နောက်တော့ အပေါ်ပိုင်းအကုန်လှန်ပီးနယ်ပေးတာ အမျိုးမျိုးကိုင်ပေး လိုက်တာ အောက်ပိုင်းကလုံးဝမရဘူး ဒါပေမဲ့ နောင်လာမယ့်ကိစ္စတွေတွက်ပြင် ထားတာပေါ့ဗျာ ညီတော်မောင်ကလဲ ဆက်ထောက် ပေါင်လေးတွေ ကြားထဲဒူးထည့်ထားပီး နံရံကိုမှီခိုင်းပီး အပေါ်ပိုင်းကိုကောင်းကောင်း ကိုင်လိုက်တာ အောက်ပိုင်းကိုလဲ ဒူးနဲ့ ပွတ်လိုက် ညီလေးနဲထောက်လိုက်ပေါ့ အဲညတော်တော်လေးဆွဲ ဖြစ်တယ် နို့တော့မစို့ဘူး ဒီလိုနဲ့ တစ်ပတ်ကို ၃ ရက်လောက်ချိန်းကြတယ်ပေါ့ အခြေနေကတော့ အဲတိုင်းပါဘဲ ခွင့်မပေးဘဲလဲမလုပ်ခြင်ဘူး တော်ကြာရတဲ့အခွင့် ရေးပါဆုံးရရှုံးသွားမှာကြောက်လို့ပေါ့ဗျာ အောက်ပိုင်းတော့မရပါဘူး တစ်မျိုးကြံလဲမရဘူး အခွင့်ရေးလဲမရဘူး တစ်ရက်တော့ လင်းလင်း ဘော်လီဘောရှုံးလာတယ်။

ကျောင်းပေါင်းစုံပွဲမှာတဲ့ အဲညချိန်းတာပေါ့ ကောင်မကတော်တော်ညောင်းနေတာ စိတ်ကပါ လူကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး ညောင်းတယ် ခြေလက်တွေကိုက်တယ်ပြောတော့ အကြေဖြေပေးမယ်ဆိုပီး ကုတင်ပေါ်မှောက်ခိုင်း လိုက်တာ နည်းနည်းလောက်အကြော ဖြေပေးရင်းမှိန်းနေတုန်း ကျောင်းသား ၃ ယောက် အပြင်ခိုးထွက်တယ် ဘောလုံးပွဲထွက်ကြည့်တယ်လို့ ဆရာမကအောက်ကနေပြေားပီးအပြင်ထွက်ရှာခိုင်တာ ကျော်လဲဘယ်လိုမှမရတာနဲ့ ထာခဲ့လိုက်တာ အပြင်တော့မထွက်နဲ့ ဆရာမအောက်မှာရှိတယ် ပြောပီး ဟိုကောင်တွေသွားရှာ ပြန်ရောက်တော့ ဆရာမ ကိုပြောပီး ပြန်အပ်တာ ဆရာမကညတွင်းခြင်းအပြစ်ပေးတာ ပြန်တက်အိပ်တာပေါ့ လင်းလင်းလဲပြန်ဆင်းလောက် ပီထင်တာ အခန်းထဲရောက်မှ လင်းလင်း ကမဆင်းသေးဘူးလေ ကောင်မ မောမောနဲ့အိပ်နေတာ သူ့အိပ်ရာကြနေတာဘဲ

ဒါနဲ့သူ့ကိုကြည့်ရင်းလီးကတောင် လာတာနဲ အိပ်နေတဲ့လူကို စပီးကစ်ဆင်ဆွဲပစ်တာ အပေါ်ပိုင်းကိုလှန်ပီး ဆက်ကစားတာ နောက်တော့ နို့လေးတွေကို ဆက်စုတ်ပေးတာ ကောင်မ မနိုးဘူးထင်နေတာ မှိန်းခံနေမှန်းသိ သားဘဲ နို့လေးစို့ရင်း ဖင်လေးကိုစနယ်ပေးတာ ဖင်ကြတော့ နို့လိုအသာမနယ်ရဘူး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးနယ်ပေးလိုက်တာ နယ်ရင်းနဲ့ ထမိန်ကိုမသိမသာလေးဆွဲချွတ် လိုက်တာ ပေါင်လယ်လောက်ထိပေါ့ အောက်ခံလေးကိုအပေါ်ကနေနည်းနည်းလေးထိကြည့် တာ တွန့်သွားတယ် အိပ်တစ်ဝက်နိုးတဝက်ကနေ နိုးသွားပီထင်ပါရဲ့ နည်းနည်းလေးပွတ်ပီး လက်ဖျှားလေးနဲ့ မွှေ့ကာလေး ကစားပေးတာ နို့လေးကိုစို့ရင်းပေါ့ နောက်တော့အောက်ခံလေးကို သူတော်တော်ကောင်းလောက်ပီဆိုမှ အောက် ခံထဲလက်ထည့်ပီးလုပ်ပေးတာ သူတော်တော်ကောင်းနေပီထင်မှ နို့စို့တာကိုရပ်ပီး အောက်ခံမချွတ်သေးဘဲ ကိုယ့်အဝက်တွေချွတ်လိုက်တာ။

ကိုယ့်အောက်ခံ တော့ကျန်သေးတယ်လေ သူ့လက်ကလေးနဲ့ ဂွင်းတိုက်သလိုလေးကိုင်ပီးလုက်ခိုင်းတာ ရတယ်ဗျ ကောင်မကတော့အိပ်ခြသ်ယောင်ဆောင် နေတော့သိပ်ပီးအသက်မပါဘူးပေါ့ ကိုယ့်ဘောကိုအမြည်းပေးတဲ့သဘောပေါ့ လင်း ကိုစိုးကိုစောင့်ရင်းအိပ်ပျော်သွားတာ သတိရလာတော့ကိုစိုးက နို့အုန်လေးလေးတွေကို ခါတိုင်းလိုမနယ်ဘဲ စို့ပေးနေတာ ဘုရားတရားတရ လောက်အောင်အိုကောင်းတာ စောက်ဖုတ်လေး ကိုလဲအပေါ်ကမွှေပေးတာ တော်တော်လေးကောင်း တာ ပီးခြင်စိတ်တွေပေါ်လာလို့ တော်တော်ထိန်းယူရ တယ် အိပ်နေရင်းပီးသွားရင်ရာဇဝင်ရိုင်းသွားမှာပေါ့ ကိုစိုးကအဝတ်စားတွေချွတ်ပီးကုတင်ပေါ်တက်လာ တယ် တဖက်က ကျမလက်ကို သူဂွေးကို ကိုင်ခိုင်းပါရော သူ့ဂွေးကလဲ ၅ လက်မကျော်ကျော် လောက်ရှည်မယ် နည်းတဲ့ဒုတ်ကြီးမဟုတ်ဘူးလေ ထုထည်က လက်တစ်ဆုတ်တောင်မမှီတမှီလေး တော်တော်မိုက်တာ

ကျမလက်ကိုကိုင်ပီးု ရှေ့တိုးနောက်ဆုပ်လေးလုပ် နေတာ ခဏကြာတော့ ကိုစိုးကနို့လေးတေစို့ရင်း အောက်ဆင်းသွားပီး အောက်ခံလေးကိုအသာချွတ်လိုက်တာ ခွေးအနံခံသလို အဖုတ်လေးကို နမ်းတာ ကျမဖြင့်လန့်လို့သေမတတ် ဘဲ ဘာကြာစကိုင်တာ လက်နှဖက်နဲ့ ပေါင်ကိုဖြဲထား ပီး စောက်ပ ကိုလျှာနဲ့လျှက်လိုက် စုတ်လိုက်လုပ်တာ ကျမဖြင့်အိပ်ခြင်ယောင်မဆောင်တော့ဘဲ ခါလေးကိုကော့ကော့ပေးပီး ကိုစိုးခေါင်းကိုအားနဲ့ ကပ်ထားလိုက်တာ ကိုစိုးကစုတ်တာတင်မကတော့ဘူး စောက်ဖုတ်ကို ပါးစပ်နဲ့ဖွဖွလေး ကိုက်ပေးတာ အယားပြေသွားသလိုဘဲ မျက်နှာကြီးနဲ့ပွတ်ဆွဲလိုက်နဲ့ နှာခေါင်းနဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကော်ထိုးပီး လှုတ်လိုက်တာ နတ်ပြည်ရောက်သွားသလိုပါဘဲ။

တစျခါတညျး့ ”ကိုစိုး ညီမအရမျးဖီး တကျလာပီမနတေတျတော့ဘူးနှောျ” အငျ့……ဟငျ…အ့ ကြှနျတောကွားခွငျတာဒါဘဲ သူကတောငျးဆိုလာ အောငျဆှပေးတာ တစျခြို့ကောငျတကေမဟုတျဘူး ကိုယျတှကျပဲကွညျ့တာ သူကောငျးတာမကောငျး တာအပထား ကိုယျကောငျးရငျပီးရောလုပျတတျ ကွတယျ no မဟုတျဘူး တစျနပျစာညဏျနဲ့မလုပျ ပါနဲ့ နောငျလဲခံခွငျအောငျ ဆှပေးရတယျ ပုံစံအမြိုးမြိုးနဲ့ ပေါ့ဒါမှကိုလိုခွငျသလိုရမှာလေ ”ကိုယျကောငျးအောငျလုပျပေးမယျနှောျ” ဆိုပီးအောကျခံခြှံတျပစျလိုကျတာအားလုံးရှငျးအောငျ ”ကိုစိုးလိုးမှာလား” ”မလိုးပါဘူး ခစြျမှာ ညီမကောငျးအောငျလုပျပေးမှာ” ”ဖွစျပါ့မလား နာမယျထငျတယျ” ”နညျးနညျးပါ ညီမကလိုး ဆိုမှလိုးပေးမှာပါ” ”အကုနျမထညျ့ရဘူးနှောျ” ”အငျးပါ” အဝတျတှအေကုနျခြှတျ လိုကျမှ လငျးလငျးက တောျတောျလှတာ ဖငျလေးကဝိုငျးပီး

အနောက်ကိုလန်နေတာ နို့လေးကလည်း ကျော်လက်ပူမိလို့ တော်တော်ဝိုင်းနေပီ ကိုစိုးက လုပ်မယ်ကောင်းတယ်ပြောလို့တာ ကစားလိုက်ရင်ပီးသွားမှာကို အားနာတာရယ ်စမ်း ခြင်တာရယ်ကြောင့် နို့မို့မခံဘူး ကျွန်မကို ပေါင်ကို ပက်လက်အနေထားနေခိုင်းပီး ပေါင်ကိုဗြဲပီးလှန်ထားတာ အရင်ကစားထားတော့ စောက်ရည်တွေတော်တော် ရွှဲနေပီ ကိုစိုးက သူ့လီးကိုလက်တစ်ဖက်ကကိုင်ပီး လီးနဲ့ပွတ်တော့တာဘဲ ကိုစိုးလီးက မာတောင်နေပီး ပူနွေးနေတာ ပွတ်လိုက်တော့တော်တော် ကောင်းသွားတာ ပွတ်ရင်းပွတ်ရင်း စောက်ခေါင်း ထဲနည်းနည်းထည့် လာတာ လီးကသုံးပုံ တစ်ပုံလောက် ပဲဝင်သေးတာတော်တော်ကောင်းနေပီ တစ်ခုခုခံသလို ဖြစ်နေတာ။

”ကိုစိုးဖြစ်ပါ့မလား” ”နည်းနည်းနာမယ်နှော်ညီမ” ”အင်း တော်တော်နာရင်တော့မလုပ်နဲ့နှော်” ”ပီးရင်ကောင်းသွားမှာပါ” နည်းနည်းနောက်ကို ဆုတ်ပီး သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် ၃ ခေါက်လောက်လုပ်ပီး နည်းနည်းလေး အရှိန်ပြင်းပြင်းလေး ထိန်းပီးဆောင့်လိုက်တာ ”ဖြော့ အင့် ဟီး” ပါကင်ပေါက်သွားပီထင်တယ် ပထမဆုံးပါကင်ဖောက် ဖူးတာပေါ့ ကောင်မနာပေမဲ့ကြိတ်ခံနေတာ ”ညီမနာလား” ”နည်းနည်းနာတယ်” ”ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပေးမယ်နှော်” စောက်ခေါင်းထဲကနေ အရည်နည်းနည်းနဲ့ သွေးစစ် လေးထွက်လာပါတယ် ကျွန်တော်လဲ လီးကိုအရင်းက ကိုင်ပီး မွှေပေးလိုက်တယ် သူမနာလာက်တော့ဘူး ဆိုမှ အထုတ်အသွင်း မှန် မှန် လေးလုပ်ပေးလိုက်တာ ပြွတ် ပြွတ် ဖတ် အား အး းး အင့် အားးးး အင့် း ဟင့် ပြွတ်ပြွတ် ရှီး ဟီး လီးတစ်ဆုံးဝင်သွားပါပီ ကောင်မ စောက်ဖုတ် တော်တော်မိုက်တာ ပြွတ်ကျနေတာဘဲ ညစ်အားကလဲတော်တော်ပျင်းတာ

အား……ရှီး အ ဟင့် ပြွတ် တော်တော်လိုးလို့ကောင်းတယ်မိုက်တယ်ဗျာ လင်းလင်းထွေးလဲ မျက်လုံးလေးကိုမှိန်းပီးခံတာ အား ဟင့် အင့် ရှီး ”အား ကိုစိုး ပီးတော့မယ်” ”အားနဲ့ဆောင့် မြနမြန်လေးဆောင့်” ကောင်မပီးတော့မယ်ထင်တယ် မြန်မြန်လေးအချက် ပေါင်းတော်တော်လေးဆောင့်ပေးလိုက်တာ လင်းလင်းလဲ အောက်ကနေစည်းချက်ညီညီလေး ကော့ပေးနဲ့ လင်းလင်းတစ်ချီပီးသွားတယ် ကျော်လဲမပီးသေးတာနဲ့ ခပ်မြြန်မန် လေးဆောင့် ပေးလိုက်တာကျွန်တော်လည်းပီးသွားပါတယ် အဲညဘဲ မင်္ဂလာဦးညလို ၃ ချီလောက်ဆွဲဖြစ်တယ် နောက်ဆုံးအချီမှာ ခွေးလိုးလေးလိုး ပေးလိုက်ပါတယ် နောက်ပိုင်း ခဏခဏ လိုးဖြစ်ကြပါတယ် လီးလဲစုတ်ပေး တယ် ဖင်တော့နောက်ပိုင်းမှ လိုးဖြစ်တာ ဆေးရမှာမလွယ်လို့ မလိုးတော့တာသူလဲစာမေးပွဲ ပီးသွားတော့ဘယ် ရောက်သွားလဲတော့မသိတော့ပါဘူး ပထမဆုံးဖောက်တဲ့ပါကင်ပေါ့………ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

ပထမဆုံးပါကင်

ရှင်းရှင်းပြောရင် ၁၀ တန်းဖြေပီးတော့ပေါ့ အလုပ်မရှိ လို့ လျှောက်ပတ်လည်စားလုပ်နေတုန်း ဆရာမကခေါ်ပီး ဂိုက်လုပ်ခိုင်းတော သူငယ်ချင်း တျောက်လည်းပါတယ် သူကမလုပ်ခြင်လို့ပြန်ထွက်သွား ကိုတေကတျောက်တည်းပေါ့ အစတည်းက သိပ်လုပ်ခြင်တာ မဟုတ်ဘူး ဆော်ဘေးတေ ဆိလို့သွားတာ ဆရာမကလဲအသေကြမ်းတာ့ လူလဲသိပ်မရှိဘူး ၉ တန်း ၁၀ တန်း ပေါင်းတောင် ၂၀ မပြည့်ဘူး အောင်ချက်ကျတော့ကောင်းပြန်တာပေါ့ ကဲထားပါတော့ အခြေနေလေးပြောရအောင် ဆရာမက ၃၄ လောက်ရှိပီ တော်တော်လေးကျန်သေးတာ

ဒါပေမဲ့မစားရပါဘူး မလွယ်ဘူးလေ ဆရာမ အဖေနဲ့အမေလဲရှိတာကိုး ကျွန်တော်စားတာက တပည့်ဆိုးလေး လင်းလင်းထွေးတဲ့ လင်းထွေးက စာသိပ်ညံ့တာ လင်းက စာမရဘူးလေ ရှိတဲ့လူ ၂၀ ကျော်တည်းမှာ အညံ့ဆုံး ကျောင်းရောက်ရင်အားရင် ဘော်လီဘောကစား စာဖတ်ချိန်ရောက်တော့ ငိုက်ရော ငိုက်တဲ့ချိန် စာမရတဲ့ချိန်ဆို ဆာမက ထိုင်ထ ၅၀ လောက်လုပ်ခိုင်းတာ အဲ့အချိန်တွေဆို လင်းကအိမ်နေရင်း ဘော်လီ သိပ်မဝတ်သေးတော့ နို့ ၂ လုံးက မလှုပ်ဘဲနဲ့ ကိုလှုပ်နေတာ အဲချိန်တေဆို ကိုစိုးက မျက်လုံးကြွပ်မတတ်ကြည့်တာ။

လင်းကအပျိုစစ်လို့ပြောရင်ရမယ်ထင်တယ်နော် ၉ တန်းလောက်တုန်း က ဘဲတစ်ဘွေ ထားပါတယ် ချိန်းတွေ့တော့ အပေါ်ပိုင်းကိုတိုက်စစ်ဆင်တာ ပေးပါတယ် ဘာဖစ်တာမှတ်လို့ ကြာတော့အောက်ပိုင်းပါရန်မူလာတယ် ကိုင်တာစမ်းတာ လုပ်လာတယ် ဒါနဲ့ ၉ တန်းနဲ့ ဗိုက်ကြီး တယ်လို့ နာမည်မထွက်ခြင်တာနဲ့ဖြတ်လိုက်ရတာပေါ့ အစတုန်းကတော့ဗျာအေးဆေးဘဲ မျက်စိအစာကြွေး လိုက် ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းသွားပီဆို ဂွင်းထုလိုက် အောကားကြည့်လိုက်နဲ့ ဟုတ်နေတာ နောက်တော့ လင်းထွေးကိစ္စက ပါလာတယ် သူကစာမရတော့ သူ့ကိုအထူးစောင့်လုပ်ရတာ စာဖတ်ချိန်ဆို ကိုယ်တေက စာဖတ်ခုန်သွားပီး သူ့ရှေ့ ကနေစောင့်ပီးစစ်ပေးရတာ လင်းကစာမရတော့ ကိုစိုးက အထူးစောင့်ပေးတယ် မသိတာအကုန်မေးပေါ့

တစ်ညတော့ စာဖတ်ရင်းမီးပျက်တာနဲ့ နွေရာသီတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေ ကိုစိုးဖုန်းထဲရှိတယ်ပြောလို့ အားလုံးဝိုင်းကြည့်တာ နောက်ကနေကောင်မတေ ဝင်တိုးလို့ ကိုစိုးရဲ့ လက်မောင်းတွေကို နို့လေးတွေနဲ့ ဖိထားတာ မီးလာတဲ့ထိဘဲ ကိုစိုးကတော့မသိတဲ့တိုင်းဘဲ အတွေ့ကြုံကသိပ် မရှိသေးဘူး လေဗျာ ဘလိုနေမှန်းကိုမသိဘူး ရင်ထဲလဲတစ်မျိုးဘဲဗျ ရေဘဲဆာသလိုလို ဗိုက်ပဲဆာတစ်လိုလို ရင်တွေလဲခုန်ချက် 9 လောက်ရှိ တယ် အချစ်ဆိုရမလား အထိအတွေ့ အာရုံဘဲလား မသိပါဘူး ဖုန်းလေးပွတ်ပီး ဓာတ်ပုံတွေပြနေတာ လက်က မမြဲတော့ဘူး လက်မောင်းကို လင်းလင်းထွေး ရဲ့ နို့နဲ့ ဖိထားတာ မိနစ် ၃၀ လောက်မီးပြတ်နေတာ ခဏလေးနဲ့ပီးသွားတာ အဲတည်းက လင်းလင်းထွေးကို ထွေးလို့ဘဲခေါ်တော့တာ ဂွင်းထုနေချိန်မှာသာ စိတ်ကထတာ လက်တွေ့ ကျတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းကိုမသိတာ အပြာစာအုပ်တို့ ဇတ်ကားတွေမှာသာလွယ်သာ လက်တွေ့ကျတော့ ဆော်တစ်ဘွေချဖို့ကမလွယ်ဘူး။

ဇယားတွေမခင်းဘဲ သွားချလို့ကတော့ မုဒိန်းမှု နဲ့ထောင်နန်းစံရမှာ ဒါနဲ့ ဇယာခင်းရအောင်ဆိုပီး စတာပေါ့ဗျာ “လင်းထွေးနင်စာရပီလား” “မရသေးဘူး” ”ဆက်ဖတ် အရူးမ ရတယ်ကိုမရှိဘူး ကျန်တဲ့ကောင် တွေစာစစ်မယ်” စာစစ်ရင်းခြေထောက်က စစ်ဆေးရေး ဝင်တာပေါ့ သူ့ခြေစလုံးကို ကန် မိသလိုလေးလုပ်ပီး ခြေခြင်းကပ်ထားလိုက်တာ စိတ်မပါရင်တော့ခွာထားလိမ့်မယ်ပေါ့ ကောင်မ ကငြိမ်ခံနေတာ ဒါနဲ့တဆင့်တက်ပီး ခြေထောက်ခြင်းပွတ် သလိုလိုလုပ်ကြည့်တာ ပေါ့ မသိမသာလေးပေါ့ ကောင်မက ခြေထောက်ခုံပေါ် တင်ပါလေရော ဒါနဲ့စိတ်လျှော့ထားလိုက်တာပေါ့ မရလောက်ဘူးပေါ့ စာစစ်တာလူတွေလဲ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားမှ လင်းလင်း အလှည့်ရောက်တော့မှာကိုး ကိုစိုးကဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး အထာပေးတယ်ထင်လား မသိပါဘူး

နို့လေးနဲ့တိုက်မိတာကိုပေါ့ ခြေထောက်က စစ်ဆေးရေးဝင်တာလေ စိတ်တိုလို့ ခုံပေါ်ခြေထောက်တင်ထားလိုက်တာ ပေါ့ ဒါပေမဲ့စာကသိပ်မရသေးတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေတာ အကြံတစ်ခုရတာနဲ့ ကိုစိုးကို ခြေထောက်စစ်ဆေးရေးပြန်လုပ်တာပေါ့ ခြေထောက်ခြင်းပွတ်တာပြောတာ ကောင်မ ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး ငါစတုန်းက ငြိမ်မခံဘဲ ခုမှပြန်လာနွယ်နေတာ သိပ်တော့မရိုးဘုးပေါ့ ဒါပေမဲ့ ခြေထောက်ခြင်း ခုံအောက်နေအဆင်ပြေနေတာ အဆင်ပြေချက်က နှစ်ယောက်လုံးက ခုန်ဒေါင့်မှာလေ ခြေထောက် ခြင်းမကဘူးဒူးထိအဆင့်တွေတက်နေတာ စာစစ်တော့သိလိုက်ပီ ကောင်မက စာအကုန်မရဘူးလေ တစ်မျက်နှာဘဲရတာ မျက်နှာကပြုံးစိစိလေးလုပ်ပြတာ ကိုတေကလဲ အားလုံးအဆင်ပြေစေခြင်တော့ အကြံထုတ်ရတာပေါ့။

ထောက်ပေးရင်လဲ ထက် နေမှာ သူဖတ်မဲ့စာကို သူ့ဘက်လှည့်ပေးထားလိုက်တာ တစ်ဖက်ကနေကျတော စာစစ်သလိုဟန်လေးလုပ်ပြ လိုက်တာပေါ့ အဲညတစ်ညလုံးအဆင်ကိုပြေလို့ နောက်ရက်တေပါအဆင်ပြေတာပေါ့ နောက်ဆို စာဖတ်နေတုန်းဆို ခုံအောက်က လက်တစ်ဖက်ကနေ ပေါင်လေးပွတ်ပေး တာပေါ့ ကောင်မလဲစာဖတ်ရင်း ဇိမ်ခံနေတာပေါ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ အသိစိတ်လေးဝင်လာတယ် သူကအူရိုင်း ဆော်ဖို့သီးသန့် တော့မလွယ်လောက် ဘူး နည်းနည်းလိမ့်မှဖြစ်မယ် အရင်ဘဲဟောင်း နဲပြတ်ဖူးတယ်ကြား ထားတယ် ဒါနဲ့ စာစစ်ရင်းဘဲ ရည်းစားစာပေးတယ်ပေါ့ အဆင်ပြေသွားတယ်ဗျ ချစ်မချစ်တော့မသိဘူး ချစ်ရင်ဆိုတဲ့စကားနဲ့ ကိုင်လို့ရနေတာဘဲလေ လင်း ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး

ကိုစိုး လင်းကိုဘယ်လို တွေးတယ်ဆိုတာလဲသိပါရဲ့နဲ့ သိပ်ပီးချစ်လှတာလည်း မဟုတ်ဘဲ အဖြေပေးမိတယ် ကိုစိုး ကလဲမချစ်မှန်းသိ ပါတယ် သူ့လုံးတွေက မြတ်နိုးတဲ့ ချစ်တဲ့အရိပ်ရောင် မတွေ့ရဘူး စားတော့ဝါးတော့မယ့် ပုံစံဘဲ ဒါပေမဲ့ လင်းလဲခုံမင်နေမိတာအမှန်ပါ တစ်ညတော့ စာဖတ်ပီးလို့ အားလုံးဆင်းသွားပီ လင်းဘဲကျန်တောတာ ကိုစိုးက မေးတယ် ”လင်းကိုယ်ကိုချစ်လားတဲ့” ဘယ်လိုဖြေရမယ်မသိဘူး လင်းသိနေတယ် ချစ်ပါတယ်လို့ စာပြန်ထားတာ ပြန်မေးနေတော့ မရိုးတော့ဘူးလေ နောက်တစ်ဆင့် တက်ခြင်တဲ့သဘောဘဲလေ ”ချစ်ပါတယ်” ပေါ့ လွယ်လွယ်လေးဘဲ ဖြေလိုက်တာ။

”ဒီညချိန်းရအောင်လား”တဲ့စလာပီ ”ဘာကိစ္စလဲ” ”မသိပါဘူးကွာ ကိုယ့်ချစ်သူဘဲ တွေ့ခြင်တာပေါ့” ”အပိုတွေဘာ” ”တကယ်ပါ လင်းကိုယ့်ကို မချစ်တာလား” ”ချစ်ပါတယ်” ”ဒါဆို ဘာလို့မတွေ့ခြင်တာလဲ” ”အင်းပါ ဘယ်မှာတွေ့မှာလဲ” ”နောက် ၁ နာရီလောက်ဆိုအပေါ်တက်ခဲ” ”အင်းအင်း” ”အဖော်မခေါ်နဲ့နော် ကိုယ်ကဆရာဆိုတော့ ကလေးတွေသိရင်မကောင်းဘူး” အင်း ကျွန်မသိလိုက်ပီ တစ်ခုတော့လုပ်တော့မှာ ညဘက်ချိန်းပီး တျောက်မှမသိစေခြင်တော့ တစ်ခုခုပေါ့ လုပ်တော့မှာ ဒါနဲ့ အချ မခံဘူး နှိုက်တာလောက်တော့အဆင် ပြေလောက်မယ် ကိုယ်လဲဖီးရှိတာဘဲလေ ကျွန်တော်ချိန်းတာ လင်းလက်ခံတယ် ဒါဆိုအိုကေ တစ်ဆင့်ခြင်း ရသလောက်တော့ယူရမှာဘဲ အောကားတေလို ရောက်တာနဲ ဖင်လှန်ချရအောင် ဖာသည်မလည်း မဟုတ်ဘူးလေ

အတွေ့ကြုံကလဲသိပ်မှမရှိတာ ဒီလိုနဲ့ပြင်ဆင်စရာလေးတွေပြင်ဆင်ပီး စောင့် ည ၁၁ နာရီကစာဖတ်သိမ်းလို့ ဆင်းသွားတာဆိုတော့ ည ၁၂ နာရီလောက်တော့ လာမှာသေခြာတယ် နာရီလေးကြည့်ရငါးစောင့်နေတာ မီးတွေလဲပိတ်ထားတယ်ပေါ့ မကြာပါဘူး သူတက်လာပီလေ လှရောင်အောက်မှာ တော်တော်လှတာဗျာ ချစ်သူဆိုတော့လဲအတူတူထိုင်ပီး လက်တစ်ဖက် ကိုင်တယ်ပေါ့ ကျန်တစ်ဖက်က သူ့ပုခုံးလေး လှမ်းကိုင်ရင်းပေါ့ နို့လေးတေကို ဘယ်လိုစကိုင်ရမှန်းမသိဘူးဖြစ်နေတာ ဘယ်တုန်းကစချစ်တာ ဘာညာ လျှောက်ပြောတာပေါ့ ဒီလိုနဲ့ သူ့အဆက်ဟောင်းအကြောင်းပါလာတယ်ပေါ့ ဘယ်လောက် ခရီးပေါက်လဲ ပေါ့ ချစ်ရင်အမှန်တိုင်းဖြေပေးပေါ့ သူကပြောပါ တယ်နမ်းရုံ လောက်ပဲ လို့ပြောတာဘဲ။

ဒါနဲ့ကိုယ့်ကိုသူ့ထက်ချစ်လားပေါ့ မေးတော့ ချစ်တယ်တဲ့ ကိုယ့်နမ်းခွင့်ပေးမှာလား ဆိုတော့ သဘောဘဲတဲ့ သိပ်တော့သဘောမတူဘူး မနည်းပြောယူရတာ မျက်လုံးလေးမှိတ်ထားတာ အစကတော နမ်းမလို့ဘဲ စနမ်းရင်းကနေ ရင်ဘတ်ခြင်း ထိနေပီလေ နမ်းရင်းနဲ့ကက်ဆင်စဆွဲတာ ပါးစပ်ခြင်းတေ့ပီးစဆွဲဒါဘဲ လက်တစ်ဖက်က ခါးလေးကိုကိုင်ထားတာ တစ်ဖက်ကဂုတ်ဆက်လေးကိုင်ပီးပေါ့ သူလဲပြန်ဖက်ထာားတယ်ဗျ မကြာပါဘူး သူလဲအားကျမခံပြန်ဆွဲတာဘဲ အခြေနေတိုးတက်လာပီ ပြန်ဖက်နေပီဆိုတော့လေ အပေါ်လက်ကို အောက်နည်းနည်းရွေ့ပီး ချိုင့်ကြားထဲလက်ထည့်ပီးအပီဆွဲတာ တဖြည်းဖြည်းလက်ကို နို့နဲ့နီးရာရွှေ့ပီးအပေါ်ကနေ စခြေပေးတာ မငြင်းဘူးဗျ သိသိသာသာလေးကိုင် ပီးခြေပေးတာပေါ့

ပါးစပ်ကလဲ ကစ်ဆင်မလျှော့ဘူးပေါ့ဗျာ နောက်တော့ အပေါ်ပိုင်းအကုန်လှန်ပီးနယ်ပေးတာ အမျိုးမျိုးကိုင်ပေး လိုက်တာ အောက်ပိုင်းကလုံးဝမရဘူး ဒါပေမဲ့ နောင်လာမယ့်ကိစ္စတွေတွက်ပြင် ထားတာပေါ့ဗျာ ညီတော်မောင်ကလဲ ဆက်ထောက် ပေါင်လေးတွေ ကြားထဲဒူးထည့်ထားပီး နံရံကိုမှီခိုင်းပီး အပေါ်ပိုင်းကိုကောင်းကောင်း ကိုင်လိုက်တာ အောက်ပိုင်းကိုလဲ ဒူးနဲ့ ပွတ်လိုက် ညီလေးနဲထောက်လိုက်ပေါ့ အဲညတော်တော်လေးဆွဲ ဖြစ်တယ် နို့တော့မစို့ဘူး ဒီလိုနဲ့ တစ်ပတ်ကို ၃ ရက်လောက်ချိန်းကြတယ်ပေါ့ အခြေနေကတော့ အဲတိုင်းပါဘဲ ခွင့်မပေးဘဲလဲမလုပ်ခြင်ဘူး တော်ကြာရတဲ့အခွင့် ရေးပါဆုံးရရှုံးသွားမှာကြောက်လို့ပေါ့ဗျာ အောက်ပိုင်းတော့မရပါဘူး တစ်မျိုးကြံလဲမရဘူး အခွင့်ရေးလဲမရဘူး တစ်ရက်တော့ လင်းလင်း ဘော်လီဘောရှုံးလာတယ်။

ကျောင်းပေါင်းစုံပွဲမှာတဲ့ အဲညချိန်းတာပေါ့ ကောင်မကတော်တော်ညောင်းနေတာ စိတ်ကပါ လူကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး ညောင်းတယ် ခြေလက်တွေကိုက်တယ်ပြောတော့ အကြေဖြေပေးမယ်ဆိုပီး ကုတင်ပေါ်မှောက်ခိုင်း လိုက်တာ နည်းနည်းလောက်အကြော ဖြေပေးရင်းမှိန်းနေတုန်း ကျောင်းသား ၃ ယောက် အပြင်ခိုးထွက်တယ် ဘောလုံးပွဲထွက်ကြည့်တယ်လို့ ဆရာမကအောက်ကနေပြေားပီးအပြင်ထွက်ရှာခိုင်တာ ကျော်လဲဘယ်လိုမှမရတာနဲ့ ထာခဲ့လိုက်တာ အပြင်တော့မထွက်နဲ့ ဆရာမအောက်မှာရှိတယ် ပြောပီး ဟိုကောင်တွေသွားရှာ ပြန်ရောက်တော့ ဆရာမ ကိုပြောပီး ပြန်အပ်တာ ဆရာမကညတွင်းခြင်းအပြစ်ပေးတာ ပြန်တက်အိပ်တာပေါ့ လင်းလင်းလဲပြန်ဆင်းလောက် ပီထင်တာ အခန်းထဲရောက်မှ လင်းလင်း ကမဆင်းသေးဘူးလေ ကောင်မ မောမောနဲ့အိပ်နေတာ သူ့အိပ်ရာကြနေတာဘဲ

ဒါနဲ့သူ့ကိုကြည့်ရင်းလီးကတောင် လာတာနဲ အိပ်နေတဲ့လူကို စပီးကစ်ဆင်ဆွဲပစ်တာ အပေါ်ပိုင်းကိုလှန်ပီး ဆက်ကစားတာ နောက်တော့ နို့လေးတွေကို ဆက်စုတ်ပေးတာ ကောင်မ မနိုးဘူးထင်နေတာ မှိန်းခံနေမှန်းသိ သားဘဲ နို့လေးစို့ရင်း ဖင်လေးကိုစနယ်ပေးတာ ဖင်ကြတော့ နို့လိုအသာမနယ်ရဘူး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးနယ်ပေးလိုက်တာ နယ်ရင်းနဲ့ ထမိန်ကိုမသိမသာလေးဆွဲချွတ် လိုက်တာ ပေါင်လယ်လောက်ထိပေါ့ အောက်ခံလေးကိုအပေါ်ကနေနည်းနည်းလေးထိကြည့် တာ တွန့်သွားတယ် အိပ်တစ်ဝက်နိုးတဝက်ကနေ နိုးသွားပီထင်ပါရဲ့ နည်းနည်းလေးပွတ်ပီး လက်ဖျှားလေးနဲ့ မွှေ့ကာလေး ကစားပေးတာ နို့လေးကိုစို့ရင်းပေါ့ နောက်တော့အောက်ခံလေးကို သူတော်တော်ကောင်းလောက်ပီဆိုမှ အောက် ခံထဲလက်ထည့်ပီးလုပ်ပေးတာ သူတော်တော်ကောင်းနေပီထင်မှ နို့စို့တာကိုရပ်ပီး အောက်ခံမချွတ်သေးဘဲ ကိုယ့်အဝက်တွေချွတ်လိုက်တာ။

ကိုယ့်အောက်ခံ တော့ကျန်သေးတယ်လေ သူ့လက်ကလေးနဲ့ ဂွင်းတိုက်သလိုလေးကိုင်ပီးလုက်ခိုင်းတာ ရတယ်ဗျ ကောင်မကတော့အိပ်ခြသ်ယောင်ဆောင် နေတော့သိပ်ပီးအသက်မပါဘူးပေါ့ ကိုယ့်ဘောကိုအမြည်းပေးတဲ့သဘောပေါ့ လင်း ကိုစိုးကိုစောင့်ရင်းအိပ်ပျော်သွားတာ သတိရလာတော့ကိုစိုးက နို့အုန်လေးလေးတွေကို ခါတိုင်းလိုမနယ်ဘဲ စို့ပေးနေတာ ဘုရားတရားတရ လောက်အောင်အိုကောင်းတာ စောက်ဖုတ်လေး ကိုလဲအပေါ်ကမွှေပေးတာ တော်တော်လေးကောင်း တာ ပီးခြင်စိတ်တွေပေါ်လာလို့ တော်တော်ထိန်းယူရ တယ် အိပ်နေရင်းပီးသွားရင်ရာဇဝင်ရိုင်းသွားမှာပေါ့ ကိုစိုးကအဝတ်စားတွေချွတ်ပီးကုတင်ပေါ်တက်လာ တယ် တဖက်က ကျမလက်ကို သူဂွေးကို ကိုင်ခိုင်းပါရော သူ့ဂွေးကလဲ ၅ လက်မကျော်ကျော် လောက်ရှည်မယ် နည်းတဲ့ဒုတ်ကြီးမဟုတ်ဘူးလေ ထုထည်က လက်တစ်ဆုတ်တောင်မမှီတမှီလေး တော်တော်မိုက်တာ

ကျမလက်ကိုကိုင်ပီုး ရှေ့တိုးနောက်ဆုပ်လေးလုပ် နေတာ ခဏကြာတော့ ကိုစိုးကနို့လေးတေစို့ရင်း အောက်ဆင်းသွားပီး အောက်ခံလေးကိုအသာချွတ်လိုက်တာ ခွေးအနံခံသလို အဖုတ်လေးကို နမ်းတာ ကျမဖြင့်လန့်လို့သေမတတ် ဘဲ ဘာကြာစကိုင်တာ လက်နှဖက်နဲ့ ပေါင်ကိုဖြဲထား ပီး စောက်ပ ကိုလျှာနဲ့လျှက်လိုက် စုတ်လိုက်လုပ်တာ ကျမဖြင့်အိပ်ခြင်ယောင်မဆောင်တော့ဘဲ ခါလေးကိုကော့ကော့ပေးပီး ကိုစိုးခေါင်းကိုအားနဲ့ ကပ်ထားလိုက်တာ ကိုစိုးကစုတ်တာတင်မကတော့ဘူး စောက်ဖုတ်ကို ပါးစပ်နဲ့ဖွဖွလေး ကိုက်ပေးတာ အယားပြေသွားသလိုဘဲ မျက်နှာကြီးနဲ့ပွတ်ဆွဲလိုက်နဲ့ နှာခေါင်းနဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကော်ထိုးပီး လှုတ်လိုက်တာ နတ်ပြည်ရောက်သွားသလိုပါဘဲ။

တစ်ခါတည်း့ ”ကိုစိုး ညီမအရမ်းဖီး တက်လာပီမနေတတ်တော့ဘူးနှော်” အင့်……ဟင်…အ့ ကျွန်တောကြားခြင်တာဒါဘဲ သူကတောင်းဆိုလာ အောင်ဆွပေးတာ တစ်ချို့ကောင်တေကမဟုတ်ဘူး ကိုယ်တွက်ပဲကြည့်တာ သူကောင်းတာမကောင်း တာအပထား ကိုယ်ကောင်းရင်ပီးရောလုပ်တတ် ကြတယ် no မဟုတ်ဘူး တစ်နပ်စာညဏ်နဲ့မလုပ် ပါနဲ့ နောင်လဲခံခြင်အောင် ဆွပေးရတယ် ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ပေါ့ဒါမှကိုလိုခြင်သလိုရမှာလေ ”ကိုယ်ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမယ်နှော်” ဆိုပီးအောက်ခံချွံတ်ပစ်လိုက်တာအားလုံးရှင်းအောင် ”ကိုစိုးလိုးမှာလား” ”မလိုးပါဘူး ချစ်မှာ ညီမကောင်းအောင်လုပ်ပေးမှာ” ”ဖြစ်ပါ့မလား နာမယ်ထင်တယ်” ”နည်းနည်းပါ ညီမကလိုး ဆိုမှလိုးပေးမှာပါ” ”အကုန်မထည့်ရဘူးနှော်” ”အင်းပါ” အဝတ်တွေအကုန်ချွတ် လိုက်မှ လင်းလင်းက တော်တော်လှတာ ဖင်လေးကဝိုင်းပီး

အနောက်ကိုလန်နေတာ နို့လေးကလည်း ကျော်လက်ပူမိလို့ တော်တော်ဝိုင်းနေပီ ကိုစိုးက လုပ်မယ်ကောင်းတယ်ပြောလို့တာ ကစားလိုက်ရင်ပီးသွားမှာကို အားနာတာရယ ်စမ်း ခြင်တာရယ်ကြောင့် နို့မို့မခံဘူး ကျွန်မကို ပေါင်ကို ပက်လက်အနေထားနေခိုင်းပီး ပေါင်ကိုဗြဲပီးလှန်ထားတာ အရင်ကစားထားတော့ စောက်ရည်တွေတော်တော် ရွှဲနေပီ ကိုစိုးက သူ့လီးကိုလက်တစ်ဖက်ကကိုင်ပီး လီးနဲ့ပွတ်တော့တာဘဲ ကိုစိုးလီးက မာတောင်နေပီး ပူနွေးနေတာ ပွတ်လိုက်တော့တော်တော် ကောင်းသွားတာ ပွတ်ရင်းပွတ်ရင်း စောက်ခေါင်း ထဲနည်းနည်းထည့် လာတာ လီးကသုံးပုံ တစ်ပုံလောက် ပဲဝင်သေးတာတော်တော်ကောင်းနေပီ တစ်ခုခုခံသလို ဖြစ်နေတာ။

”ကိုစိုးဖြစ်ပါ့မလား” ”နည်းနည်းနာမယ်နှော်ညီမ” ”အင်း တော်တော်နာရင်တော့မလုပ်နဲ့နှော်” ”ပီးရင်ကောင်းသွားမှာပါ” နည်းနည်းနောက်ကို ဆုတ်ပီး သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် ၃ ခေါက်လောက်လုပ်ပီး နည်းနည်းလေး အရှိန်ပြင်းပြင်းလေး ထိန်းပီးဆောင့်လိုက်တာ ”ဖြော့ အင့် ဟီး” ပါကင်ပေါက်သွားပီထင်တယ် ပထမဆုံးပါကင်ဖောက် ဖူးတာပေါ့ ကောင်မနာပေမဲ့ကြိတ်ခံနေတာ ”ညီမနာလား” ”နည်းနည်းနာတယ်” ”ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပေးမယ်နှော်” စောက်ခေါင်းထဲကနေ အရည်နည်းနည်းနဲ့ သွေးစစ် လေးထွက်လာပါတယ် ကျွန်တော်လဲ လီးကိုအရင်းက ကိုင်ပီး မွှေပေးလိုက်တယ် သူမနာလာက်တော့ဘူး ဆိုမှ အထုတ်အသွင်း မှန် မှန် လေးလုပ်ပေးလိုက်တာ ပြွတ် ပြွတ် ဖတ် အား အး းး အင့် အားးးး အင့် း ဟင့် ပြွတ်ပြွတ် ရှီး ဟီး လီးတစ်ဆုံးဝင်သွားပါပီ ကောင်မ စောက်ဖုတ် တော်တော်မိုက်တာ ပြွတ်ကျနေတာဘဲ ညစ်အားကလဲတော်တော်ပျင်းတာ

အား……ရှီး အ ဟင့် ပြွတ် တော်တော်လိုးလို့ကောင်းတယ်မိုက်တယ်ဗျာ လင်းလင်းထွေးလဲ မျက်လုံးလေးကိုမှိန်းပီးခံတာ အား ဟင့် အင့် ရှီး ”အား ကိုစိုး ပီးတော့မယ်” ”အားနဲ့ဆောင့် မြနမြန်လေးဆောင့်” ကောင်မပီးတော့မယ်ထင်တယ် မြန်မြန်လေးအချက် ပေါင်းတော်တော်လေးဆောင့်ပေးလိုက်တာ လင်းလင်းလဲ အောက်ကနေစည်းချက်ညီညီလေး ကော့ပေးနဲ့ လင်းလင်းတစ်ချီပီးသွားတယ် ကျော်လဲမပီးသေးတာနဲ့ ခပ်မြနြ်မန် လေးဆောင့် ပေးလိုက်တာကျွန်တော်လည်းပီးသွားပါတယ် အဲညဘဲ မင်္ဂလာဦးညလို ၃ ချီလောက်ဆွဲဖြစ်တယ် နောက်ဆုံးအချီမှာ ခွေးလိုးလေးလိုး ပေးလိုက်ပါတယ် နောက်ပိုင်း ခဏခဏ လိုးဖြစ်ကြပါတယ် လီးလဲစုတ်ပေး တယ် ဖင်တော့နောက်ပိုင်းမှ လိုးဖြစ်တာ ဆေးရမှာမလွယ်လို့ မလိုးတော့တာသူလဲစာမေးပွဲ ပီးသွားတော့ဘယ် ရောက်သွားလဲတော့မသိတော့ပါဘူး ပထမဆုံးဖောက်တဲ့ပါကင်ပေါ့………ပြီးပါပြီ။

မုတ်ဆိတ်ပျားဆွဲ

သူငယ်ချင်း ၃ယောက်.. ဖြူဖွေး.. နှင်းအိ.. ကျော်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့. သူချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာ ဖြူဖွေးနဲ့ နှင်းအိက တခန်း.. ကျော်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့… ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့.. နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး အုန်းရေသောက်ကြ.. ပင်လယ်ထဲဆင်းပြီး ရေဆော့ကြတော့တာပေါ့… အဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆ ဖြူဖွေးက ရေမွမ်းသွားတာကို ကျော်ကြီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့ ဖြူဖွေးကို ကျော်ကြီးက ရေထဲကနေ ပွေ့ပြီး ကမ်းစပ်ပေါ်ခေါ်လာရော.. အရေးပေါ်ကယ်နည်းနဲ့ ကျော်ကြီးက ပြုစုပေးလိုက်တာပေါ့… တော်သေးတာပေါ့..

ဖြူဖွေး ပုံမှန်အသက်ပြန်ရှုလာလို့.. အဲ့အချိန်မှာ ကျော်ကြီးရဲ့လက်က ဖြူဖွေးရဲ့ လုံးအိ နုထွားနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာပေါ်မှာ.. ဖြူဖွေးက ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီး ကျော်ကြီးရဲ့လက်ကို မြန်မြန်ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရော.. ဖြူဖွေးတယောက် ရှက်သွားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြန်သွားတော့တာပေါ့.. ကျော်ကြီးကလည်း အမှတ်မထင် တင်ထားမိလိုက်တာကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့… ကျော်ကြီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမလား… ဖြူဖွေးရော နှင်းအိရော ၂ယောက်လုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန္ဓာကိုယ်က သေးသေးသွယ်သွယ်လေး.. လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ်အကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင်တိုးထွက်နေတာ.. ။

သူတို့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေကလည်း နောက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နေတယ်.. လုံချည်ဝတ်ထားရင် သိပ်မသိသာဘူး.. ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ကို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်.. ကျော်ကြီးလည်း အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီးတဲ့အချိန် ဒေါက်.. ဒေါက်.. ဒေါက်.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောက်.. ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နှင်းအိ.. ရေစိုစိုနဲ့.. “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရေမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတ်ကုန်မှာပေါ့..” “ဟိုဘက်အခန်းမှာ ဒေါ်ဖြူဖွေးတယောက် မပြီးနိုင်သေးဘူးလေ.. ငါလည်း ချမ်းလာတာနဲ့ နင်ပြီးလောက်ပြီထက်ပြီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရေလာချိုးမလို့.. ရမလား” “ရတာပေါ့.. လာ.. “ အဲ့လိုနဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရေချိုးဖြစ်သွားတာပေါ့… တကယ်တော့ နှင်းအိက ဇာတ်လမ်းရှာတာ.. နှင်းအိက ကျော်ကြီးကို ကြိုက်နေတာ..

ဒါပေမယ့် ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးကို ကြိုက်နေရော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိက ကျော်ကြီးကို သူ့ဆီကို စိတ်လည်လာအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျော်ကြီးဆီမှာ ရေလာချိုးတာ.. နှင်းအိ ရေချိုးပြီးလို့ အပြင်ထွက်လာခါနီးမှာ ထမီကို လျော့လျော့လေး ဝတ်ထားခဲ့တာ.. ကျော်ကြီးအရှေ့ကို ရောက်ရင် ချော်လဲအောင် လုပ်လိုက်ပြီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျော်ကြီးကို အပိုင်ကြံမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့.. ခက်တာက သူလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာရော.. ကျော်ကြီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောက် နေမယ့်အခန်းထဲမှာ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးနဲ့ စကားပြောနေကြတာကို ကြားတော့ နှင်းအိခမျာ ဝမ်းနည်းသွားရှာတယ်…. ကျော်ကြီးကတော့ သူချစ်တဲ့ကောင်မလေး ဖြူဖွေးနဲ့ စကားစမြည်တွေ ပြောပြီး ပျော်နေလေရဲ့.. အားလုံးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောက်သား ညစာအတူတူသွားစားကြတာပေါ့…. ။

ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောက်ကြပေါ့.. ကျော်ကြီးကတော့ အရက်လေးနဲ့.. ကျန်တဲ့ ၂ယောက်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ပေါ့.. ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ… ည အိပ်ချိန်ရောက်တော့ ကျော်ကြီးက မူးနေတဲ့ ဖြူဖွေးနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သေသေချာချာ အိပ်ယာပြင်ဆင်ပြီး ၂ယောက်လုံးကို အိပ်ယာပေါ် ချပေးလိုက်တာပေါ့… ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေး အိပ်နေတာလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်က မရိုးမရွတွေ ဖြစ်လာပြန်ရော.. လက်တွေက အငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဖြူဖွေးရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို ပွတ်နေမိလိုက်တယ်… အကျႌကြယ်သီးကလည်း တလုံးက ပြုတ်နေတော့ အကျႌကြားထဲ လက်ထည့်လိုက်တာနဲ့… အိုးးးး… အိနေပါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေး ကျော်ကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြွတ်ဝမှာ လရည်တွေက စို့လာ…

အကျႌကြယ်သီးကို မသိမသာချွတ်ပေးပြီး ဖုံးကွယ်နေတဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘော်လီကြားကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့.. ကျော်ကြီးတယောက် မျက်လုံးအတိုင်းသား ပြူးသွားပြီး.. အိုးးး.. ရက်ရက်စက်စက် လှလှချည်လား ဆိုပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ပန်းရောင်သန်းပြီး ဖြူဖွေးလုံးအိနေတဲ့ ဖြူဖွေးရဲ့ နို့တွေကို ကျော်ကြီးတယောက် လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေမိလိုက်တယ် ဘယ်ဘက်နို့ကို စို့ပေးလိုက်.. ညာဘက်နို့ကို လက်မလေးနဲ့ ချေလိုက် လုပ်ပေးနေတယ်.. အဲ့လိုနဲ့ ညာဘက်လက်က ဖြူဖွေးရဲ့ အောက်ကို ဆင်းသွားရင်း ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို လိုက်စမ်းတော့ ပါးလွှာလှတဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုက်တယ်… စောက်မွှေးတွေကို အသာအယာပွတ်ပေးရင်း ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို စမ်းမိလိုက်တော့… ဟင်းးးး အိနေပြန်ပါရောလား.. ကျော်ကြီးအနေနဲ့က တခါမှ အပြင်မှာ ကြုံဖူးတာ မဟုတ်ဘူး.. အမြဲတမ်း အောကားတွေပဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. ။

အခုတော့ အပြင်မှာ တကယ်အကောင်အထည် ဖော်မိပြီဆိုပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့.. အဲ့လိုနဲ့ ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို သေချာကိုင်ပေးရင်း အကွဲကြောင်းတလျောက်ကို ဖိကာ ပွတ်မိနေတယ်… အရည်တွေ အရမ်းရွှဲပြီး ထွက်လာတာကို ကျော်ကြီး စမ်းမိလိုက်တယ်… ဖီးလ်တက်နေတဲ့ကျော်ကြီးက စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုက်တယ်… အဲ့အချိန် ဖြူဖွေးက အိပ်နေရင်းကနေ အသိဝင်လာပြီး ရွစိရွစိတွေ ဖြစ်လာပါလေရော… ထလိုက်တဲ့အခါကျရင် ကျော်ကြီးလည်း အရှက်ရသွားမယ် အိပ်နေတဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တယ်… ကျော်ကြီးရဲ့ လက်ကတော့ ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်ပေါက်ဝထဲကို ထည့်ပြီး မွှေပေးနေတော့ ဖြူဖွေး နိုးနေတာလား အိပ်နေတာလားဆိုတာကိုတောင် မရိပ်မိနိုင် ဖြစ်သွားလေရဲ့ ဖြူဖွေးကတော့ ပါးစပ်ကနေတော့ တအင်းအင်းးး ပေါ့..

ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးရဲ့ လက်တဖက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောင်ထွက်နေတဲ့ လီးကို ဖြူဖွေးက လာကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှတ်နဲ့ ပွတ်ပြီးကိုင်ခိုင်းနေတယ်… ဖြူဖွေးရဲ့ လက်က ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ကိုင်မိလိုက်တဲ့အချိန် ဖြူဖွေးက မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး… လှုပ်လို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပ်နေမိပြီ… အဲ့လိုနဲ့ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးလက်ကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုက်နေမိလိုက်တာ တချီပြီးသွားလေရဲ့.. ဒါပေမယ့် သူ့ခမျာ စိတ်က မကျေနပ်နိုင်.. ဖြူဖွေးရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ထည့်ချင်နေခဲ့တာ.. ဒါပေမယ့်လည်း ဖြူဖွေးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယ်ဆိုပြီး ကျော်ကြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားလေရဲ့.. ကျော်ကြီး လုပ်သွားတဲ့လုပ်ရပ် အကုန်လုံးကို နှင်းအိက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေလိုက်တာ.. ။

အကုန်မြင် အကုန်ကြားလိုက်ရတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေရွှဲလို့.. ကျော်ကြီး အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး နှင်းအိကလည်း အိပ်နေရာကနေ ထပြီး ကျော်ကြီးနေတဲ့အခန်းကို လိုက်သွားဖြစ်ပြန်ရော.. ကျော်ကြီး တံခါးဖွင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ပစ်လှဲလိုက်ကြတယ်… အဲ့အချိန် နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတယ်… ကျော်ကြီးက အံ့သြသွားပြီး… “နင် ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” လို့ မေးတော့ “ငါက နင့်ကို ချစ်ချင်တာ.. နင်လည်း အရမ်းလုပ်ချင်နေတယ်မလား.. ငါ အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်ဟာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြန်ပြောလိုက်ရော.. အဲ့အချိန် ကျော်ကြီးကလည်း သူ မူးနေလို့ ပြောတာ နေမှာပါ..

ငါ အခုလုပ်လိုက်ရင်လည်း မနက်ကျရင် သူ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာ.. အခုလက်ရှိ ငါ့လီးကလည်း တောင်နေတော့ အတော်ပဲ.. ဆော်လိုက်အုံးမှ.. လို့ စဉ်းစားပြီး ချော်လဲရောထိုင် လုပ်မိလိုက်ရော.. နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အထက်အောက် ပုံမှန်ကစားပေးနေတာပေါ့… ကျော်ကြီးကလည်း အရှိန်ပြန်တက်လာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတ်ပေး ဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်လို့အဆင်ပြေအောင် ထည့်ပေးနေ၏… နှင်းအိကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက် ပွင့်အာနေတဲ့ ဒစ်ကို ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့… ကျော်ကြီးကတော့ အေးဆေး ဇိမ်ခံနေရင်း နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ ခါးအောက်နားကို ဆင်းသွားပြီး ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နေလေ၏.. ။

အဲ့အချိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကို ငုံလိုက်တဲ့အချိန်… ကျော်ကြီးခမျာ ကြက်သီးဖျင်းဖျင်းထသွားပါလေရော…. တခါမှ မရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှ မရဖူးတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တော့ ကျော်ကြီးတယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ.. ကျော်ကြီးကတော့ ပါးစပ်ကနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့ ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်.. ထုတ်လိုက် လုပ်နေတာ.. လီးကို အရင်းက ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အားရပါးရလုပ်ပေးနေသည်.. ဖင်ကြားထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လအုကို အသာအယာ သူမလက်နှင့်ကိုင်ပြီး အု ၂လုံးကို လက်ထဲမှာ ဆုတ်နယ်ကစား၍ နေသည်.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံထည့်လိုက်တော့…

အိုးးးး…. ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသည့်အလား… ကျော်ကြီးတယောက် တကိုယ်လုံး တဖျင်းဖျင်းဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ အစွမ်းကုန်တောင်သွားရာကနေ သုတ်ရည်တွေ သူမ ပါးစပ်ထဲ ပန်း၍ ထွက်သွားလေသည်.. နှင်းအိတာဝန်ကျေတော့ ကျော်ကြီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါ်ကနေ ဖယ်.. ပက်လက်လှန်ချပြီး နှင်းအိ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါင်များနဲ့အတူ စောက်ဖုတ်လေးပါ အသာပြဲ၍ ဟသွားလေသည်.. ကြမ်းရှရှ အမွှေးလေးများ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းလှသည်။ ဖိလိုက်ရင် နစ်သွားပြီး ကြွလိုက်လျှင်လည်း ပြန်ပြီး ဖောင်းလာသည်။ ကြီးမားကားစွင့်သော တင်ပါးကြီးများကြောင့်လည်း စောက်ဖုတ်လေးသည် ကော့ကော့လေး မို့၍နေသည်။ ကျော်ကြီးက ခုနက ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကလိခဲ့ပေမယ့်လည်း ယခုလို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရ။

ထို့ကြောင့်လည်း ကျော်ကြီးရဲ့ နားထင်တွင် သွေးတွေက တဒိတ်ဒိတ်ခုန်၍ လာရသည်။ အမွှေးကြမ်းတွေကြားကနေ မာနေသော နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ကို စမ်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ခုနက ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးကို လုပ်ပေးနေတဲ့အချိန် မြင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့် နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်ရွှဲနေသဖြင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုင်လေးများထဲသို့ လက်ခလယ်သည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သွားသည်။ ပူနွေး၍ နှစ်သက်စရာ အရသာပင်ဖြစ်သည်.. စောက်စိလေးကလည်း မာပြီး တောင်နေလေသည်.. ထို့နောက် အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်ပါတော့သည်.. “အင့်… ဟင်းးးး… ဟင်းးး… ကိုကျော်… အင်းးးး… အိုးးး… ဟင်းးးး…” နှင်းအိကလည်း အရှိန်တွေတက်ပြီး ပေါင်ကို အစွန်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရာ အဖုတ်ကြီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါ်လွင်လာရသည်..

“ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခြားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သွားပြီးမှ ဘာလုပ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သက်ပြင်းများချလိုက်သည် .. “ပြွတ်.. ပလပ်.. ပြွတ်..” “အားးး… ရှီးးး… ပြွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်..” စောက်စေ့က်ု လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်.. အဖုတ်တပြင်လုံး လျှာနဲ့သိမ်းပြီး လျက်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတဲ့ ကျော်ကြီရဲ့ လျှာဒဏ်ကြောင့် နှင်းအိတယောက် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်.. အရည်တွေကလည်း မရပ်မနား ယိုစီးကျလာပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် အကွက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်.. လျှာက စောက်စိကို စုပ်ပေးနေသလို.. လက်ချောင်းတွေကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို ထည့်လိုက်.. မွှေပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်..။

ကျော်ကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် ပြီး၍သွားသည်.. ကျော်ကြီးကတော့ အဆက်မပြတ် စောက်စိကို စုပ်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲထည့်လိုက်…နဲ့ လုပ်လိုက်ရင်း နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်ပြီးသွားပြန်လေသည်.. ဒီတကြိမ်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ရင်း လရည်ဖြူတွေကိုပါ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်.. ကျော်ကြီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ဝင်လိုက်ပြီး စိနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒစ်ဖျားဖြင့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း စိတ်တွေ ထသထက် ထလာအောင် နှိုးဆွပေးနေသည်… ထို့နောက် ကျော်ကြီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝင်သွားရှာသည်.. ကျော်ကြီးရဲ့လက်က နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနေတဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ရင်း စိတ်ကြွအောင် ကစားပေးနေမိသည်.. ကျော်ကြီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လက်နဲ့အတင်း ညှစ်ညှစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်..

ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထင်သလောက် မဝင်သေး.. တခုခုခံနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်.. အာာ.. အပျိုမြှေး.. ဟုတ်ပါသည်.. နှင်းအိရော ဖြူဖွေးရော နှစ်ယောက်လုံး ပါကင်မဖောက်ရသေးတဲ့ အပျိုလေးတွေပါ..ဲ့အချိန် ကျော်ကြီးတယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အတင်းဇွတ်တိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်လေသည်.. “အိုးးးး.. အာာာာ… ပြွတ်… ” လီးတံကြီးတခုလုံး နွေးနေပါရောလားး… ခဏကြာအောင် အသွင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြွက်သားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြေလျှော့၍ကျလာသည်.. “ပြွတ်… အား…. အင့်…. သိပ်ကောင်းတာပဲ… အားးး… “ အခုထိ ကောင်းနေသော နှင်းအိ၏ ခြေထောက်များကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ရှေ့ကို ငိုက်ချလိုက်ပါသည်..။

ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် လီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို မလွဲနိုင် မရှောင်နိုက် ရက်ရက်စက်စက်ကို ခံနေရပါတယ်.. နှင်းအိခမျာ.. နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး လက်က မွေ့ယာကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်း၍နေလေသည်.. သူမ၏ ပေါင်အတွင်းသားတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါ၍နေသလို နို့အုံတွေကလည်း ပြုတ်ထွက်မတတ် လှုပ်ရမ်း၍နေသည်.. စောက်ခေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမျှင်များသည် လီးကို စုပ်ယူ၍ နေကြသည်..

နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ဆောင့်ရာမှ စောက်ဖုတ်ပါ အထဲကို ကျွံဝင်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် လအုတွေပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြား ညပ်ညပ်သွားလေသည်.. မကြာခင်မှာပဲ.. ဗြုံးဆို ပြေလျှော့သွားပြီး အဖုတ်တခုလုံး လရည်တွေ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်.. ကျော်ကြီးလည်း ရွှဲနေသော စောက်ခေါင်းထဲကို ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်အားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သားအိမ်နံရံကို သုတ်ရည်များဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသွားရပါတော့သည်….။

Zawgyi

မုတ်ဆိတ်ပျားဆွဲ

သူငယ်ချင်း ၃ယောက်.. ဖြူဖွေး.. နှင်းအိ.. ကျော်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့. သူချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာ ဖြူဖွေးနဲ့ နှင်းအိက တခန်း.. ကျော်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့… ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့.. နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး အုန်းရေသောက်ကြ.. ပင်လယ်ထဲဆင်းပြီး ရေဆော့ကြတော့တာပေါ့… အဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆ ဖြူဖွေးက ရေမွမ်းသွားတာကို ကျော်ကြီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့ ဖြူဖွေးကို ကျော်ကြီးက ရေထဲကနေ ပွေ့ပြီး ကမ်းစပ်ပေါ်ခေါ်လာရော.. အရေးပေါ်ကယ်နည်းနဲ့ ကျော်ကြီးက ပြုစုပေးလိုက်တာပေါ့… တော်သေးတာပေါ့..

ဖြူဖွေး ပုံမှန်အသက်ပြန်ရှုလာလို့.. အဲ့အချိန်မှာ ကျော်ကြီးရဲ့လက်က ဖြူဖွေးရဲ့ လုံးအိ နုထွားနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာပေါ်မှာ.. ဖြူဖွေးက ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီး ကျော်ကြီးရဲ့လက်ကို မြန်မြန်ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရော.. ဖြူဖွေးတယောက် ရှက်သွားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြန်သွားတော့တာပေါ့.. ကျော်ကြီးကလည်း အမှတ်မထင် တင်ထားမိလိုက်တာကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့… ကျော်ကြီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမလား… ဖြူဖွေးရော နှင်းအိရော ၂ယောက်လုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန္ဓာကိုယ်က သေးသေးသွယ်သွယ်လေး.. လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ်အကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင်တိုးထွက်နေတာ.. ။

သူတို့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေကလည်း နောက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နေတယ်.. လုံချည်ဝတ်ထားရင် သိပ်မသိသာဘူး.. ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ကို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်.. ကျော်ကြီးလည်း အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီးတဲ့အချိန် ဒေါက်.. ဒေါက်.. ဒေါက်.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောက်.. ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နှင်းအိ.. ရေစိုစိုနဲ့.. “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရေမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတ်ကုန်မှာပေါ့..” “ဟိုဘက်အခန်းမှာ ဒေါ်ဖြူဖွေးတယောက် မပြီးနိုင်သေးဘူးလေ.. ငါလည်း ချမ်းလာတာနဲ့ နင်ပြီးလောက်ပြီထက်ပြီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရေလာချိုးမလို့.. ရမလား” “ရတာပေါ့.. လာ.. “ အဲ့လိုနဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရေချိုးဖြစ်သွားတာပေါ့… တကယ်တော့ နှင်းအိက ဇာတ်လမ်းရှာတာ.. နှင်းအိက ကျော်ကြီးကို ကြိုက်နေတာ..

ဒါပေမယ့် ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးကို ကြိုက်နေရော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိက ကျော်ကြီးကို သူ့ဆီကို စိတ်လည်လာအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျော်ကြီးဆီမှာ ရေလာချိုးတာ.. နှင်းအိ ရေချိုးပြီးလို့ အပြင်ထွက်လာခါနီးမှာ ထမီကို လျော့လျော့လေး ဝတ်ထားခဲ့တာ.. ကျော်ကြီးအရှေ့ကို ရောက်ရင် ချော်လဲအောင် လုပ်လိုက်ပြီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျော်ကြီးကို အပိုင်ကြံမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့.. ခက်တာက သူလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာရော.. ကျော်ကြီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောက် နေမယ့်အခန်းထဲမှာ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးနဲ့ စကားပြောနေကြတာကို ကြားတော့ နှင်းအိခမျာ ဝမ်းနည်းသွားရှာတယ်…. ကျော်ကြီးကတော့ သူချစ်တဲ့ကောင်မလေး ဖြူဖွေးနဲ့ စကားစမြည်တွေ ပြောပြီး ပျော်နေလေရဲ့.. အားလုံးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောက်သား ညစာအတူတူသွားစားကြတာပေါ့…. ။

ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောက်ကြပေါ့.. ကျော်ကြီးကတော့ အရက်လေးနဲ့.. ကျန်တဲ့ ၂ယောက်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ပေါ့.. ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ… ည အိပ်ချိန်ရောက်တော့ ကျော်ကြီးက မူးနေတဲ့ ဖြူဖွေးနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သေသေချာချာ အိပ်ယာပြင်ဆင်ပြီး ၂ယောက်လုံးကို အိပ်ယာပေါ် ချပေးလိုက်တာပေါ့… ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေး အိပ်နေတာလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်က မရိုးမရွတွေ ဖြစ်လာပြန်ရော.. လက်တွေက အငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဖြူဖွေးရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို ပွတ်နေမိလိုက်တယ်… အကျႌကြယ်သီးကလည်း တလုံးက ပြုတ်နေတော့ အကျႌကြားထဲ လက်ထည့်လိုက်တာနဲ့… အိုးးးး… အိနေပါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေး ကျော်ကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြွတ်ဝမှာ လရည်တွေက စို့လာ…

အကျႌကြယ်သီးကို မသိမသာချွတ်ပေးပြီး ဖုံးကွယ်နေတဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘော်လီကြားကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့.. ကျော်ကြီးတယောက် မျက်လုံးအတိုင်းသား ပြူးသွားပြီး.. အိုးးး.. ရက်ရက်စက်စက် လှလှချည်လား ဆိုပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ပန်းရောင်သန်းပြီး ဖြူဖွေးလုံးအိနေတဲ့ ဖြူဖွေးရဲ့ နို့တွေကို ကျော်ကြီးတယောက် လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေမိလိုက်တယ် ဘယ်ဘက်နို့ကို စို့ပေးလိုက်.. ညာဘက်နို့ကို လက်မလေးနဲ့ ချေလိုက် လုပ်ပေးနေတယ်.. အဲ့လိုနဲ့ ညာဘက်လက်က ဖြူဖွေးရဲ့ အောက်ကို ဆင်းသွားရင်း ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို လိုက်စမ်းတော့ ပါးလွှာလှတဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုက်တယ်… စောက်မွှေးတွေကို အသာအယာပွတ်ပေးရင်း ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို စမ်းမိလိုက်တော့… ဟင်းးးး အိနေပြန်ပါရောလား.. ကျော်ကြီးအနေနဲ့က တခါမှ အပြင်မှာ ကြုံဖူးတာ မဟုတ်ဘူး.. အမြဲတမ်း အောကားတွေပဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. ။

အခုတော့ အပြင်မှာ တကယ်အကောင်အထည် ဖော်မိပြီဆိုပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့.. အဲ့လိုနဲ့ ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို သေချာကိုင်ပေးရင်း အကွဲကြောင်းတလျောက်ကို ဖိကာ ပွတ်မိနေတယ်… အရည်တွေ အရမ်းရွှဲပြီး ထွက်လာတာကို ကျော်ကြီး စမ်းမိလိုက်တယ်… ဖီးလ်တက်နေတဲ့ကျော်ကြီးက စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုက်တယ်… အဲ့အချိန် ဖြူဖွေးက အိပ်နေရင်းကနေ အသိဝင်လာပြီး ရွစိရွစိတွေ ဖြစ်လာပါလေရော… ထလိုက်တဲ့အခါကျရင် ကျော်ကြီးလည်း အရှက်ရသွားမယ် အိပ်နေတဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တယ်… ကျော်ကြီးရဲ့ လက်ကတော့ ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်ပေါက်ဝထဲကို ထည့်ပြီး မွှေပေးနေတော့ ဖြူဖွေး နိုးနေတာလား အိပ်နေတာလားဆိုတာကိုတောင် မရိပ်မိနိုင် ဖြစ်သွားလေရဲ့ ဖြူဖွေးကတော့ ပါးစပ်ကနေတော့ တအင်းအင်းးး ပေါ့..

ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးရဲ့ လက်တဖက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောင်ထွက်နေတဲ့ လီးကို ဖြူဖွေးက လာကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှတ်နဲ့ ပွတ်ပြီးကိုင်ခိုင်းနေတယ်… ဖြူဖွေးရဲ့ လက်က ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ကိုင်မိလိုက်တဲ့အချိန် ဖြူဖွေးက မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး… လှုပ်လို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပ်နေမိပြီ… အဲ့လိုနဲ့ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးလက်ကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုက်နေမိလိုက်တာ တချီပြီးသွားလေရဲ့.. ဒါပေမယ့် သူ့ခမျာ စိတ်က မကျေနပ်နိုင်.. ဖြူဖွေးရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ထည့်ချင်နေခဲ့တာ.. ဒါပေမယ့်လည်း ဖြူဖွေးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယ်ဆိုပြီး ကျော်ကြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားလေရဲ့.. ကျော်ကြီး လုပ်သွားတဲ့လုပ်ရပ် အကုန်လုံးကို နှင်းအိက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေလိုက်တာ.. ။

အကုန်မြင် အကုန်ကြားလိုက်ရတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေရွှဲလို့.. ကျော်ကြီး အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး နှင်းအိကလည်း အိပ်နေရာကနေ ထပြီး ကျော်ကြီးနေတဲ့အခန်းကို လိုက်သွားဖြစ်ပြန်ရော.. ကျော်ကြီး တံခါးဖွင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ပစ်လှဲလိုက်ကြတယ်… အဲ့အချိန် နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတယ်… ကျော်ကြီးက အံ့သြသွားပြီး… “နင် ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” လို့ မေးတော့ “ငါက နင့်ကို ချစ်ချင်တာ.. နင်လည်း အရမ်းလုပ်ချင်နေတယ်မလား.. ငါ အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်ဟာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြန်ပြောလိုက်ရော.. အဲ့အချိန် ကျော်ကြီးကလည်း သူ မူးနေလို့ ပြောတာ နေမှာပါ..

ငါ အခုလုပ်လိုက်ရင်လည်း မနက်ကျရင် သူ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာ.. အခုလက်ရှိ ငါ့လီးကလည်း တောင်နေတော့ အတော်ပဲ.. ဆော်လိုက်အုံးမှ.. လို့ စဉ်းစားပြီး ချော်လဲရောထိုင် လုပ်မိလိုက်ရော.. နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အထက်အောက် ပုံမှန်ကစားပေးနေတာပေါ့… ကျော်ကြီးကလည်း အရှိန်ပြန်တက်လာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတ်ပေး ဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်လို့အဆင်ပြေအောင် ထည့်ပေးနေ၏… နှင်းအိကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက် ပွင့်အာနေတဲ့ ဒစ်ကို ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့… ကျော်ကြီးကတော့ အေးဆေး ဇိမ်ခံနေရင်း နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ ခါးအောက်နားကို ဆင်းသွားပြီး ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နေလေ၏.. ။

အဲ့အချိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကို ငုံလိုက်တဲ့အချိန်… ကျော်ကြီးခမျာ ကြက်သီးဖျင်းဖျင်းထသွားပါလေရော…. တခါမှ မရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှ မရဖူးတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တော့ ကျော်ကြီးတယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ.. ကျော်ကြီးကတော့ ပါးစပ်ကနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့ ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်.. ထုတ်လိုက် လုပ်နေတာ.. လီးကို အရင်းက ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အားရပါးရလုပ်ပေးနေသည်.. ဖင်ကြားထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လအုကို အသာအယာ သူမလက်နှင့်ကိုင်ပြီး အု ၂လုံးကို လက်ထဲမှာ ဆုတ်နယ်ကစား၍ နေသည်.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံထည့်လိုက်တော့…

အိုးးးး…. ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသည့်အလား… ကျော်ကြီးတယောက် တကိုယ်လုံး တဖျင်းဖျင်းဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ အစွမ်းကုန်တောင်သွားရာကနေ သုတ်ရည်တွေ သူမ ပါးစပ်ထဲ ပန်း၍ ထွက်သွားလေသည်.. နှင်းအိတာဝန်ကျေတော့ ကျော်ကြီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါ်ကနေ ဖယ်.. ပက်လက်လှန်ချပြီး နှင်းအိ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါင်များနဲ့အတူ စောက်ဖုတ်လေးပါ အသာပြဲ၍ ဟသွားလေသည်.. ကြမ်းရှရှ အမွှေးလေးများ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းလှသည်။ ဖိလိုက်ရင် နစ်သွားပြီး ကြွလိုက်လျှင်လည်း ပြန်ပြီး ဖောင်းလာသည်။ ကြီးမားကားစွင့်သော တင်ပါးကြီးများကြောင့်လည်း စောက်ဖုတ်လေးသည် ကော့ကော့လေး မို့၍နေသည်။ ကျော်ကြီးက ခုနက ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကလိခဲ့ပေမယ့်လည်း ယခုလို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရ။

ထို့ကြောင့်လည်း ကျော်ကြီးရဲ့ နားထင်တွင် သွေးတွေက တဒိတ်ဒိတ်ခုန်၍ လာရသည်။ အမွှေးကြမ်းတွေကြားကနေ မာနေသော နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ကို စမ်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ခုနက ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးကို လုပ်ပေးနေတဲ့အချိန် မြင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့် နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်ရွှဲနေသဖြင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုင်လေးများထဲသို့ လက်ခလယ်သည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သွားသည်။ ပူနွေး၍ နှစ်သက်စရာ အရသာပင်ဖြစ်သည်.. စောက်စိလေးကလည်း မာပြီး တောင်နေလေသည်.. ထို့နောက် အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်ပါတော့သည်.. “အင့်… ဟင်းးးး… ဟင်းးး… ကိုကျော်… အင်းးးး… အိုးးး… ဟင်းးးး…” နှင်းအိကလည်း အရှိန်တွေတက်ပြီး ပေါင်ကို အစွန်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရာ အဖုတ်ကြီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါ်လွင်လာရသည်..

“ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခြားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သွားပြီးမှ ဘာလုပ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သက်ပြင်းများချလိုက်သည် .. “ပြွတ်.. ပလပ်.. ပြွတ်..” “အားးး… ရှီးးး… ပြွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်..” စောက်စေ့က်ု လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်.. အဖုတ်တပြင်လုံး လျှာနဲ့သိမ်းပြီး လျက်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတဲ့ ကျော်ကြီရဲ့ လျှာဒဏ်ကြောင့် နှင်းအိတယောက် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်.. အရည်တွေကလည်း မရပ်မနား ယိုစီးကျလာပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် အကွက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်.. လျှာက စောက်စိကို စုပ်ပေးနေသလို.. လက်ချောင်းတွေကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို ထည့်လိုက်.. မွှေပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်..။

ကျော်ကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် ပြီး၍သွားသည်.. ကျော်ကြီးကတော့ အဆက်မပြတ် စောက်စိကို စုပ်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲထည့်လိုက်…နဲ့ လုပ်လိုက်ရင်း နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်ပြီးသွားပြန်လေသည်.. ဒီတကြိမ်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ရင်း လရည်ဖြူတွေကိုပါ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်.. ကျော်ကြီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ဝင်လိုက်ပြီး စိနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒစ်ဖျားဖြင့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း စိတ်တွေ ထသထက် ထလာအောင် နှိုးဆွပေးနေသည်… ထို့နောက် ကျော်ကြီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝင်သွားရှာသည်.. ကျော်ကြီးရဲ့လက်က နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနေတဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ရင်း စိတ်ကြွအောင် ကစားပေးနေမိသည်.. ကျော်ကြီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လက်နဲ့အတင်း ညှစ်ညှစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်..

ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထင်သလောက် မဝင်သေး.. တခုခုခံနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်.. အာာ.. အပျိုမြှေး.. ဟုတ်ပါသည်.. နှင်းအိရော ဖြူဖွေးရော နှစ်ယောက်လုံး ပါကင်မဖောက်ရသေးတဲ့ အပျိုလေးတွေပါ..ဲ့အချိန် ကျော်ကြီးတယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အတင်းဇွတ်တိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်လေသည်.. “အိုးးးး.. အာာာာ… ပြွတ်… ” လီးတံကြီးတခုလုံး နွေးနေပါရောလားး… ခဏကြာအောင် အသွင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြွက်သားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြေလျှော့၍ကျလာသည်.. “ပြွတ်… အား…. အင့်…. သိပ်ကောင်းတာပဲ… အားးး… “ အခုထိ ကောင်းနေသော နှင်းအိ၏ ခြေထောက်များကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ရှေ့ကို ငိုက်ချလိုက်ပါသည်..။

ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် လီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို မလွဲနိုင် မရှောင်နိုက် ရက်ရက်စက်စက်ကို ခံနေရပါတယ်.. နှင်းအိခမျာ.. နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး လက်က မွေ့ယာကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်း၍နေလေသည်.. သူမ၏ ပေါင်အတွင်းသားတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါ၍နေသလို နို့အုံတွေကလည်း ပြုတ်ထွက်မတတ် လှုပ်ရမ်း၍နေသည်.. စောက်ခေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမျှင်များသည် လီးကို စုပ်ယူ၍ နေကြသည်..

နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ဆောင့်ရာမှ စောက်ဖုတ်ပါ အထဲကို ကျွံဝင်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် လအုတွေပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြား ညပ်ညပ်သွားလေသည်.. မကြာခင်မှာပဲ.. ဗြုံးဆို ပြေလျှော့သွားပြီး အဖုတ်တခုလုံး လရည်တွေ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်.. ကျော်ကြီးလည်း ရွှဲနေသော စောက်ခေါင်းထဲကို ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်အားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သားအိမ်နံရံကို သုတ်ရည်များဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသွားရပါတော့သည်….။

ပုံစံမျိုးစုံနဲ့

အထက်တန်းပြဆရာမလေးဒေါ်မိုးမိုးဇင် ကျောင်းကပြန်ရောက်ပြီးဆွဲခြင်းလေးချကာ အဝတ်လဲရန်အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားသည်နှင့် အထပ်ခိုးပေါ်မှအိပ်ခန်းလေးထဲရှိစည်သူကသူ့ဖုန်းကိုဖွင့်လိုက်သည်။အိပ်ခန်းထဲမှာသူလျို့ဝှက်တပ်ဆင်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဗီဒီယိုအနေဖြင့်ပို့ပေးနေသည်။ ဒီနေ့မှကင်မရာတပ်ဖြစ်တာမို့ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်တွေကိုမြင်တွေ့ရတော့မည်ဟူသောအသိကြောင့် ဖုန်းဖွင့်တာတောင်စည်သူလက်တွေတုန်နေသည်။အဒေါ်အရင်းဖြစ်သူ၏ခန္ဒာကိုယ်အလှအပတွေကြောင့် တပ်မက်စိတ်ဝင်နေခဲ့တာကြာပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ့်အဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်ကိုမှန်းပြီးကွင်းထုခဲ့ရပေါင်းလည်းမနည်းတော့။ယောကျ်ားနှင့်ကွဲသွားတာငါးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သောအဒေါ်ဖြစ်သူလည်းဆာလောင်နေလိမ့်မည်ဟုမှန်းမိသည်။ ကျောင်းဆရာမဟူသောဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့်သာဒေါ်တပ်ခေါ်နေရသော်လည်းအသက် ၃၆ နှစ်သာရှိသေးသောဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ခန္ဒာကိုယ်မှာ အမို့အမောက်အစွင့်အကားတွေကပုရိသတို့တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ။ကလေးတယောက်အမေဟုပင်ထင်စရာမရှိ။၂ နှစ်ခန့်သာအလိုးခံထားရသောကြောင့်အလှအပတွေမပျက်သေးသည့်အပြင်တသားမွေးတသွေးလှနေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလိုးချင်စိတ်တွေပြင်းထန်နေခဲ့သည်။fb acc တစ်ခုဖွင့်ကာ သူ့အဒေါ်ထံမက်ဆင်ဂျာမှတဆင့် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့ပေးပြီးကာမစိတ်ကိုနွှေးပေးသည်။သူမကဘာမှတော့ပြန်မပြော။block ခြင်းလည်းမရှိ။ဒီနေ့လည်းဂျပန်အင်းစက်ဇာတ်ကားတခုပို့ထားသည်။ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကတော့ အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့်တံခါးပိတ်ကာ အင်္ကျ ီအဖြူလေး၏နှိပ်ကြယ်သီးတွေကိုစဖြုတ်နေသည်။

စည်သူ့လီးကြီးငေါက်ကနဲဖြစ်လာသည်။ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကအကျၤ ီချွတ်ပြီးချိတ်မှာချိတ်နေစဉ်သူမကျောပြင်ဖွေးဖွေးနှင့်ဘော်လီအဖြူလေးကိုသာမြင်နေရသည်။ထိုအခိုက်သူမက လက်ကလေးနောက်ပြစ်ကာ ဘော်လီချိတ်သုံးခုကိုကျွမ်းကျင်စွာဖြုတ်ပြီးချွတ်ကာအဝတ်ဟောင်းခြင်းထဲထည့်လိုက်သည်။အိမ်နေရင်းဝတ်သောထမီလေးကိုယူရန်လှည့်လိုက်သောအခိုက်မှာ မို့မောက်လုံးအိသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုမြင်လိုက်ရတော့ စည်သူဆယ်ချက်ခန့်ကွင်းဆောင့်ထုလိုက်မိသည်။ဖြစ်ချင်တော့ သူမကလည်း ကျောင်းစိမ်းထမီလေးကိုခါးမှာဝတ်ထားလျက်နှင့်အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းကာ သူမနိ့အုံပေါ်ရှိနို့သီးခေါင်းလေးကိုလက်ညှိုးလက်မတို့ဖြင့်ကိုင်ကာလှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်ကို စည်သူအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကစို့ချင်စရာကောင်းလှသည်။သူမကနို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ခုကိုစစ်ဆေးပြီးခါးမှထမီကိုချွတ်လိုက်သည်။

သူမခန္ဒာကိုယ်ပေါ်တွင်ပင်တီအနက်ကလေးတထည်သာကျန်တော့သည်။ပေါင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးှနှစ်ခု၏ခွဆုံမှာစောက်ဖုတ်ကြီးဖောင်းမို့နေပုံကိုပင်တီပေါ်မှအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ဖြူဖွေးတောင့်တင်းဖွံ့ထွားသောခန္ဒာကိုယ်အလှသည်တပ်မက်ဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။သူမကအခန်းတံခါးပိတ်ထားသည်ဟူသောအသိနှင့်စိတ်ချစွာပင် ပင်တီလေးကိုချွတ်လိုက်ပြန်ရာအမွေးအမြှင်မရှိသောစောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကိုမြင်လိုက်ရတော့စည်သူမှာအခုပင်တက်လိုးပစ်ချင်လာသည်အထိစိတ်တွေထလာသော်လည်း ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်၍မုဒိမ်းကျင့်ရမှာကိုတော့မလုပ်ရဲသဖြင့်အဒေါ်ဖြစ်သူ၏အဝတ်မဲ့ခန္ဒာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်းတချီပြီးအောင်ကွင်းထုလိုက်မိတော့သည်။ သုက်ရည်တွေထွက်သွားပြီးချိန်မှာတော့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သည်အိပ်ခန်းနှင့်တွဲလျက်ရှိသောရေချိုးခန်းထဲသို့ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။တိုက်ခန်းလေးထဲမှာရေချိုးခန်းတခန်းတည်းသာရှိပြီသူမအိပ်ခန်းအတွင်းမှဝင်ထွက်နိုင်ရန်တံခါးတပ်ထားပြီးအသုံးပြုပြီးလျင်အိပ်ခန်းအတွင်းမှချက်ပြန်ထိုးထားလေ့ရှိသည်။

ညဘက်များတွင်တော့ချက်ထိုးလေးမရှိ။သူမရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ရှေ့ဘက်တံခါးကိုအတွင်းမှလော့ချပိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးတီးနှင့်ပင် လက်ကိုဆပ်ပြာဖြင့်အရင်ဆေးသည်။ထို့နောက်ရေပန်းပိုက်ကိုကိုင်ကာပေါင်ကြားထဲရှိစောက်ဖုတ်ကြီးကိုသေချာစွာပွတ်သပ်ဆေးကြောနေပြန်သည်။သူ့အဒေါ်စောက်ဖုတ်ဆေးတာကိုအခုမှမြင်ဖူးသောစည်သူမျက်တောင်မခတ်ကြည့်ရင်းလီးကပြန်တောင်ချင်သလိုဖြစ်လာသည်။ခြေလက်နှင့်စောက်ဖုတ်ကိုဆေးပြီးထမီဟောင်းတထည်နှင့်သုတ်ကာနောက်ထပ်ထမီတထည်ကိုရင်လျားလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းရှေ့တံခါးကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ကာစည်သူရှိရာအထပ်ခိုးလေးဆီမော့လျက် သားရေ တီလေးခဏနားဦးမယ် ထမင်းဆာရင်စားနှင့်နော် –ရတယ်တီလေး သားမဆာသေးပါဘူး ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သူမအိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်ကာရေချိုးခန်းဖက်သို့ကူးသောတံခါးကိုပြန်ပိတ်ကာချက်ထိုးလိုက်သည်။

သူမအိပ်ခန်းနှင့်ရေချိုးခန်းထဲမှာတပ်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို တူအရင်းဖြစ်သူစည်သူထံပို့ပေးနေမှန်းမသိရှာချေ။ ကျွန်မထမီရင်လျားလေးနဲ့ပဲဖုန်းကိုယူပြီးအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်ပါတယ်။ကျောင်းမှာဖုန်းကိုဖွင့်ကြည့်တုန်းကဇာတ်ကားတကားပို့ထားမှန်းသိထားပါတယ်။သုံးလေးရက်တကြိမ်လောက် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့လေ့ရှိပါတယ်။ကျွန်မတင်ထားတဲ့ပုံတွေကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မကိုအားရပါးရလိုးချင်နေကြောင်းလည်းခဏခဏပြောပါတယ်။ပထမတော့စိတ်ဆိုးချင်သလိုဖြစ်မိပေမဲ့ အပြာကားတွေကြည့်ချင်တာကြောင့်သူ့ကိုဘာမှပြန်မပြောပဲဒီအတိုင်းထားလိုက်ပါတယ်။လာမိတ်ဆက်တုန်းက ရှမ်းပြည်ဘက်ကဆိုတော့ရန်ကုန်မှာနေတဲ့ကျွန်မနဲ့အဝေးကြီးမို့လူချင်းဆုံမှာလည်းပူစရာမလိုပါဘူး။

ဖုန်းထဲကဇာတ်ကားလေးကိုစကြည့်လိုက်တော့ ဂျပန်မိသားစုလေးပါ။ဂျပန်စကားကိုနားမလည်ပေမဲ့ဒါရိုက်တာရဲ့တင်ပြမှုတော်တာကြောင့် အဲဒီမိသားစုငါးယောက်ဟာ အကိုနဲ့သူ့ညီမရယ် အကို့ဇနီးရယ် အကိုလင်မယားကမွေးတဲ့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရယ် ဇာတ်အိမ်တည်ထားမှန်းသိရပါတယ်။ပထမဆုံးလိုးခန်းက ညီမဖြစ်သူဟာသူငယ်ချင်းမတယောက်ရဲ့မွေးနေ့ပါတီမှာအရက်မူးလွန်နေတာကြောင့်သူငယ်ချင်းတွေကဖုန်းဆက်လို့အကိုဖြစ်သူသွားကြိုလာရာက အမူးလွန်ပြီးအိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူကို ကားမောင်းရင်းလှည့်လှည့်ကြည့်မိပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူရဲ့ရင်သားကို အသားယူလိုတဲ့စိတ်နဲ့ကိုင်တွယ်နေတာ အဲဒီနောက်တော့ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲလမ်းဘေးတောအုပ်ငယ်လေးဆီမောင်းသွားပြီးညီမဖြစ်သူကိုကားနောက်ခန်းမှာတက်လိုးပါတော့တယ်။

မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်စလိုးတဲ့အခန်းကိုကြည့်ရင်းကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုထမီပေါ်ကပွတ်ပေးနေမိပါတယ်။အလိုးကလည်းသဘာဝကျပါတယ်။လိုးနေရင်းအကျၤ ီနဲ့ဘရာစီယာကိုပင့်တင်ပြီးနို့စို့နေတာတွေ့တော့ယောင်ရမ်းပြီးကိုယ့်နို့ကိုယ်နယ်မိပါသေးတယ်။ တခြားမိန်းကလေးတွေဘယ်လိုရှိမယ်မသိပေမဲ့ကျွန်မကတော့နို့စို့ခံရရင် ကာမစိတ်တွေအပြင်းအထန်ထကြွလာတတ်ပါတယ်။ဇာတ်ကားထံမှာအလိုးကြမ်းလာတော့ညီမဖြစ်သူအသိဝင်လာချိန်မှာ သူမကိုအကိုဖြစ်သူကတက်လိုးနေမှန်းသိလိုက်လို့အလန့်တကြားဖြစ်သွားပုံ တွန်းဖယ်ဖို့ကြိုးစားပုံ နဲ့ အကိုဖြစ်သူရဲ့အလိုးကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်နောက်ဆုံးမှာတော့သူမကိုယ်တိုင်အလိုတူအလိုပါဖြစ်ပြီးအောက်ကနေပြန်ဖက်ကာအလိုးခံနေပုံတို့ဟာ သရုပ်ပါလှပါတယ်။

ကျွန်မလည်းအဲ့ဒါကိုကြည့်ရင်းနို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နဲ့အာသာဖြေနေမိပါတော့တယ်။ကျွန်မထမီလေးဟာလည်းဗိုက်ပေါ်မှာသာရှိပြီးစောက်ဖုတ်နဲ့နို့တွေကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေမိပါတယ်။အလိုးခံချင်လိုက်တာရှင်။ အခုနေသာလာလိုးရင်ဘယ်သူပဲတက်လိုးတက်လိုးအလိုးခံမိတော့မှာပါ။ အဒေါ်ဖြစ်သူမိုးမိုးဇင်ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားကာ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့လျက်နို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နှင့် အာသာဖြေနေပုံကိုကြည့်ရင်းစည်သူလည်းကွင်းထပ်ထုမိပြန်သည်။

သူမအာသာဖြေနေပုံကို တူဖြစ်သူကစပိုင်ကင်မရာအသုံးပြု၍ကြည့်ရင်းကွင်းထုနေမှန်းမသိသောမိုးမိုးဇင်မှာစိတ်လွတ်လက်လွတ်ဖြင့်နို့ကိုနယ်လိုက်lစောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်လုပ်ရင်းအရသာတွေ့လာပြီးစောက်ဖုတိထဲကိုလက်ညှိုးလက်ခလယ်နှစ်ချောင်းပူး၍ထိုးကာအာသာဖြေလျက်ရှိသည်။စည်သူသည်လည်းအဒေါ်ဖြစ်သူ၏ဝတ်လစ်စားလစ်နီးပါးခန္ဓာကိုယ်အလှတွေကိုကြည့်ရင်းစိတ်မှန်းဖြင့်လိုးနေရာမှသုက်တွေပန်းထွက်သွားရပြန်သည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့လီးနဲ့ပါကင်အဖွင့်ခံလိုက်ရတဲ့ဂျပန်မလေးဟာ ပက်လက်ကလေးအလိုးခံရင်း အပျိုမြှေးပေါက်သွားလို့သွေးတွေရဲနေတဲ့စောက်ဖုတ်လေးကိုကော့ကော့ပေးနေပါတယ်။အကိုကအသက်လေးဆယ်လောက်ရှိပြီးညီမဖြစ်သူကကျွန်မလိုသုံးဆယ့်ငါး သုံးဆယ့်ခြောက်လောက်ဆိုတော့အဆောင့်တော့ခံနိုင်နေပါပြီ။

ကျွန်မတို့မိန်းမသားတွေဆိုတာကလည်းလီးဘယ်လောက်ကြီးကြီး စသွင်းတဲ့အချိန်မှာသာနာရင်နာမယ် အလိုးခံရင်းအရသာတွေ့လာပြီဆိုရင်တော့တအားဆောင့်ဆောင့်လိုးတာမျိုးမှအားရတတ်ကြတာလေ။အခုလည်းသူမရဲ့တုန့်ပြန်မှုကိုကြည့်ပြီးအကိုဖြစ်သူကခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပေးနေပါတယ်။သူတို့မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်လိုးနေတာကိုကြည့်ရင်းကျွန်မလည်းခပ်သွက်သွက်ထိုးကာအာသာဖြေရင်းပြီးသွားပါတော့တယ်။ ဖုန်းကိုပိတ်lသုက်ရည်တွေကိုထမီနဲ့သုတ်ပြီးကျွန်မပက်လက်လှန်လျက်နဲ့ပဲမှိန်းနေမိပါတယ်။ ခဏကြာတော့မှထမီလေးကိုရင်လျားပြီးရေချိုးခန်းထဲပြန်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ရေချိုးခန်းရှေ့တံခါးကိုအသာဟပြီး သားရေချဉ်ဟင်းလေးနွှေးထားပြီးထမင်းပြင်လိုက်တော့တီလေးရေချိုးပြီးရင်စားကြမယ် ဟုတ်ကဲ့တီလေး တီလေးရေချိုးနေပုံ အဝတ်လဲနေပုံတို့ကို ဟင်းနွှေးရင်း ထမင်းပွဲပြင်ရင်း ဖုန်းထဲကကြည့်နေမိပါတယ်။ကိုယ့်အဒေါ်အရင်းပေမဲ့လိုးချင်စရာကောင်းလွန်းတော့လည်းတပ်မက်မိတာပါပဲ။

နယ်မှာနေတုန်းကအဖေ့ဘက်ကညီမတစ်ဝမ်းကွဲ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်မနူးမနပ်လေးကို အပေါက်စုံ အကုန်ဖွင့်ခဲ့ဖူးတာကြောင့်ဆွေမျိုးချင်းလိုးရတာကိုအစရနေပြီမို့ တီလေးကိုလည်းရရင်လိုးဖို့ဆုံးဖြတ်ထားတာပါ။ဘယ်လိုကဘယ်လိုစရမယ်မှန်းလည်းမသိသလို စလည်းမ စ ရဲပါဘူး။တော်ကြာပြဿနာတက်ပြီးအရှက်ကွဲမှာလည်းကြောက်ရသေးတာကိုး။ တီလေးအဝတ်လဲပြီးသွားတော့ကျွန်တော်လည်းဖုန်းကိုပိတ်ပြီးချဉ်ဟင်းလေးခပ်ထည့်နေလိုက်ပါတယ်။တူဝရီးနှစ်ယောက်စကားတပြောပြောနဲ့ထမင်းစားနေကြရင်း ခုနကတီလေးအာသာဖြေနေပုံကို ပြန်မြင်ယောင်လာပြန်ပါတယ်။တီလေးကတော့ သူမဟုတ်သလိုပါပဲ။ကျွန်တော်သိနေမှန်းသူမှမသိတာကိုး။ထမင်းစားပြီးတော့ဧည့်ခန်းမှာတီဗီခဏထိုင်ကြည့်ပြီး တီလေးအိပ်လိုက်ဦးမယ်သားကိုသွားကြိုလိုက်နော် လို့မှာပြီးအိပ်ခန်းထဲဝင်သွားပြန်ပါတယ်။ကျွန်တော်လည်းဖုန်းလေးဖွင့်လိုက်တာပေါ့။ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။

သူတို့မောင်နှစ်မဟာအစရသွားပြီးတဲ့နောက် မကြာမကြာလိုးကြပါတယ်။တနေ့မှာတော့သူတို့မောင်နှစ်မလိုးနေကြတာကို သားအကြီးဖြစ်သူကတွေ့သွားပြီး သူ့အဒေါ်ကိုအကျပ်ကိုင်ပြီးလိုးပါတော့တယ်။အဒေါ်နဲ့တူနဲ့လိုးတဲ့အခန်းရောက်တော့ တူလေးစည်သူကိုအလိုလိုတွေးမိသွားပါတယ်။အိမ်မှာလည်းအခုကနှစ်ယောက်တည်းရှိတာလေ။သားလေးကလည်းသူငယ်တန်းတက်တုန်း။ကျွန်မတင်တွေရင်တွေကိုစည်သူကမသိမသာခိုးခိုးကြည့်တာကိုအခုမှသတိထားမိသလိုပဲ။ဒီကောင်လေးက ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်လိုးချင်နေလားမသိဘူး။ပြောလို့ရတာမဟုတ်ဘူးလေ။

ဒီခေတ်က အဖေနဲ့သမီးလိုးကြပြီးဗိုက်ကြီးလာမှလူသိတာတွေတောင် သတင်းစာတွေမှာခဏခဏဖတ်နေရတာ။မောင်နှစ်မချင်းလိုးကြတာတွေလည်းအဲဒီလိုပဲ ဗိုက်ကြီးမှလူသိတာ။အဲလိုလူတွေတောင်လိုးနေကြတာဆိုတော့အဒေါ်ဖြစ်တဲ့ကျွန်မကို တူဖြစ်သူကလိုးရင်လည်းလိုးချင်နေမှာပေါ့။ဇာတ်လမ်းလေးထဲမှာတော့အဒေါ်နဲ့တူ အားရပါးရလိုးနေကြပြီ။အိမ်ထောင်ကျကာစတုန်းကလင်မယားနှစ်ယောက်အပြာကားတွေအတူကြည့်ပြီးလိုးခဲ့ကြတာတွေသတိရမိတော့စောက်ဖုတ်ကအရည်တွေရွှဲလာပြန်ပါတယ်။

တီလေးနောက်တကြိမ်အာသာဖြေနေတာကိုကြည့်ရင်းကျွန်တော်လည်းသုံးချီမြောက်ကွင်းထပ်ထုလိုက်ပြီး တီလေးရဲ့သား ကျွန်တော့်ညီဝမ်းကွဲလေးကိုကျောင်းသွားကြိုဖို့ဆင်းခဲ့ပါတယ်။ကျွန်တော်တို့ကပထမထပ်မှာတင်နေတာမို့လှေကားတဆစ်ချိုးဆင်းလိုက်တာနဲ့မြေညီထပ်ရောက်သွားပါပြီ။အောက်ကိုအရောက်မှာကျွန်တော်တို့အခန်းနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာနေတဲ့ကိုသက်အောင်စိုးနဲ့မဟေမာစိုးတို့မောင်နှစ်မအပြင်ကပြန်လာတာတွေ့လို့နှုတ်ဆက်ပြီး ကျောင်းကိုထွက်ခဲ့ပါတယ်။မဟေမာစိုးကလည်းတောင့်တောင့်တင်းတင်းဖွံ့ဖွံ့ထွားထွားနဲ့လိုးချင်စရာခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ပါ။

အသက် ၂၇ လောက်ရှိတဲ့သူနာပြုဆရာမအပျိုကြီးပါ။ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ်ကူးယဉ်လိုးကမ္ဘာထဲက မင်းသမီးတယောက်ပေါ့။သူတို့အိမ်ကတော့မိသားစု ၆ ယောက်ရှိတယ်။ထားပါတော့ဗျာ။ အဲဒီလိုနဲ့တပတ်လောက်အတွင်းမှာကျွန်တော်လည်း တီလေးဆီ ဇာတ်ကားတွေပို့မြဲ lတူဝရီးနှစ်ယောက်အာသာဖြေမြဲပေါ့ဗျာ။နောက်ပိုင်းမှာတော့အင်းစက်ဇာတ်လမ်းလေးတွေအဓိကပို့ဖြစ်တယ်။တီလေးကိုလိုးချင်စိတ်တွေကလည်းပိုပြီးပြင်းထန်လာတယ်။တပတ်လောက်အကြာမှာပဲတီလေးက သန်လျင်ကျိုက်ခေါက်စေတီမှာသူ့ကိုယ်စားရွှေသင်္ကန်းကပ်ခိုင်းပါတယ်။တီလေးကျောင်းက မနက် ၇ နာရီကနေ့လည် ၁၂ နာရီမို့အချိန်မရလို့ပါ။

အဲ့ဒါနဲ့ညီလေးကိုမနက်ကိုးနာရီထိုးကာနီးမှာကျောင်းပို့ပြီးကျွန်တော်သန်လျင်ကိုထွက်ခဲ့ပါတယ်။ရွှေသင်္ကန်းကပ်ပြီးတော့သန်လျင်ကသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီသွားဖို့ဆိုင်ကယ်ကယ်ရီနဲ့ထွက်လာရင်း တည်းခိုခန်းတခုထဲကိုအမျိုးသားနဲ့အမျိုးသမီးအတွဲတတွဲဝင်သွားတာတွေ့လိုက်ပါတယ်။ဒီခေတ်မှာအတွဲတွေတည်းခိုခန်းမှာသွားလိုးတာဘာမှမထူးဆန်းပါဘူး။အခုထူးဆန်းတာက ကိုသက်အောင်စိုးနဲ့မဟေမာစိုးတို့မောင်နှစ်မဖြစ်နေတာပါပဲ။

အစ်မဖြစ်သူမဟေမာစိုးနဲ့မောင်ဖြစ်တဲ့ကိုသက်အောင်စိုးတို့လာလိုးကြမှန်းရိပ်မိလိုက်တာမို့ကျွန်တော်ကဆိုင်ကယ်ကိုပြန်ကွေ့ခိုင်းပြီးတည်းခိုခန်းရှေ့ကအအေးဆိုင်ကိုဝင်ထိုင်ပြီးသံဗူးဘီယာလည်းရတာကြောင့်ဘီယာတစ်ဗူးနဲ့အာလူးကြော်မှာပြီးဘီယာသောက်ရင်း ကျွန်တော့်ဖုန်းကိုအသင့်ပြင်ထားလိုက်ပါတယ်။ထိုင်စောင့်နေရင်းနဲ့ ဒီအချိန်လောက်ဆိုမဟေမာစိုးကို ကိုသက်အောင်ကဘယ်လိုလိုးနေမလဲလို့တွေးရင်းလီးကတောင်လာပါတယ်။အတွင်းခံဘောင်းဘီပါလို့တော်သေးတာပေါ့ဗျာ။နှစ်နာရီနီးပါးလောက်ကြာမှသူတို့မောင်နှစ်မထွက်လာပါတယ်။ကျွန်တော့်ဖုန်းကင်မရာနဲ့ဗီဒီယိုရိုက်နေတာကိုသူတို့မသိပါဘူး။မဟေမာစိုးအဝတ်အစားတွေကခေါက်ရိုးတောင်မပျက်ဘူးဗျ။ကိုယ်လုံးတီးချွတ်လိုးတာဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။သုံးလေးချီတော့လိုးခဲ့မယ်ထင်ပါတယ်။သူတို့တက္ကစီတစီးငှားပြီးကားအထွက်မှာကိုသက်အောင်စိုးကကျွန်တော့်ကိုမြင်သွားပြီးမျက်လုံးမျက်ဆန်ပြူးသွားပါတယ်။

ကားကတော့ဆက်ထွက်သွားပါပြီ။ကျွန်တော့်ဘေးကစားပွဲအလွတ်မှာထိုင်နေတဲ့စားပွဲထိုးကောင်လေးတယောက်က အဲဒီအတွဲကတပတ်တခါတော့လာတယ်နော် လို့ပြောတော့နောက်တယောက်က အေးကွ ရုပ်ချင်းကလည်းဆင်ဆင်လေးတွေမသိရင်မောင်နှစ်မလိုပဲလို့ပြန်ပြောနေတုန်းဆိုင်ရှင်မိန်းမကြီးက ဟဲ့ သူများကိစ္စစိတ်ဝင်စားမနေနဲ့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်လို့လှမ်းအော်လိုက်တော့ သူတို့လည်းတိတ်သွားပါတယ်။ မောင်နှစ်မလိုပဲမဟုတ်ဘူးဟေ့ အဲ့ဒါမောင်နှစ်မအရင်းဟလို့စိတ်ထဲကပြောရင်းငွေရှင်းပြီးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။သူတို့မောင်နှစ်မကိုဒီနေ့တွေ့လိုက်တာဟာ မနက်ဖြန်မှာတီလေးကိုကျွန်တော်လိုးဖို့အခွင့်အရေးမှန်းကျွန်တေ်မသိခဲ့သေးပါဘူး။ကျွန်တော့်စိတ်ကူးက မဟေမာစိုးကိုအကျပ်ကိုင်ပြီးလိုးဖို့ပါ။ (နောက်တော့တကယ်လည်းလိုးရပါတယ် အဲ့ဒါကိုသပ်သပ်ရေးပါဦးမယ်) လမ်းထိပ်ရောက်တော့ကိုသက်အောင်စိုးကလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲကနေပြီးကျွန်တော့်ကိုလှမ်းခေါ်ပါတယ်။နှုတ်ပိတ်ဖို့ဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။

စည်သူလည်းလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲဝင်လိုက်သည်။ကိုသက်အောင်စိုးကအပြုံးလေးဖြင့် ထိုင် ညီလေး ဘာသောက်မလဲ အချိုရည်တဗူးမှာလိုက်ပြီးနောက် ခုနကညီလေးကိုသန်လျင်မှာတွေ့ခဲ့သလိုပဲ ဟုတ်တယ်လေအကို ကျွန်တော်လည်းတွေ့လိုက်တယ် အေး အဲ့ အဲ့ဒါကွာ ဟို ဟာ ရတယ်အကို ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် ဘာမှမပူနဲ့ အေးဆေးပါ ကျေးဇူးတင်တယ်ကွာ တကယ်ပါ မဟေမာစိုးရောကျွန်တော့်ကိုတွေ့သွားသေးလား မတွေ့ဘူး သူအခုဆေးရုံမှာဂျူတီဝင်နေတယ် အကိုတခုလောက်ပြောပြနိုင်မလား ဘာကိုလဲညီလေး အကိုတို့ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာအကြမ်းဖျင်းပေါ့ အသေးစိတ်မဟုတ်ပါဘူး သက်အောင်စိုးနှုတ်တွန့်နေသည်မို့ -တခြားမဟုတ်ဘူးအကို ကျွန်တော်လည်းတီလေးကိုဖြုတ်ချင်နေတာ ဘယ်လိုစရမှန်းမသိလို့ ထိုအခါမှသက်အောင်စိုးမျက်နှာဝင်းကနဲဖြစ်သွားပြီး

ဟား ရတယ်ညီလေး ကိုယ်ပြောမယ် စော်ဖီးဆေးသုံးလိုက်တာကွ အဲ့ဒါဘာဆေးလဲ အဲ့ဆေးသောက်မိသွားရင် စော်တွေမနေနိုင်အောင်ထန်လာတဲ့ဆေးပေါ့ကွာ အိမ်မှာလူရှင်းတဲ့နေ့ မမကိုအဲ့ဆေးခတ်လိုက်တာ အဲ့ဒီမှာရသွားတာပဲ ဟာ မိုက်တယ် အဲ့ဒါဘယ်မှာဝယ်ရလဲအကို ဘယ်လောက်ပေးရလဲ ညီလေးကိုကျေးဇူးတင်လို့အကိုပေးပါ့မယ် သုံးရက်လောက်အဲ့ဆေးနဲ့ဖန်လိုက်ကွာ အစရသွားရင်နောက်ရက်တွေမလိုတော့ပါဘူး အကိုတကယ်ပေးမှာနော် အေးပါ ဒီနေ့တော့မရှိဘူး မနက်ဖြန်မနက်ရမယ်ကွာ စိတ်ချ မင်းလည်းမနက်ဖြန်ကျရင်အားဆေးလေးဘာလေးကြိုသောက်ထားလိုက် မင်းတီလေးကိုရရစေ့မယ် နောက်နေ့မနက်ကျတော့ဆေးထုပ်သုံးထုပ်ပေးသည်။တထုပ်ကိုနှစ်ခါခွဲသုံးဖို့မှာသည်။

ဆေးတောင့်လေး သုံးတောင့်ပေးပြီး အဲဒါကညီလေးတနေ့တလုံးပဲသောက်ဟုမှာသည်။ ဒါကဘာဆေးလဲအကို ကာဗာတာလို့ခေါ်တယ် အမျိုးသားအရေးပေါ်အားဆေးပေါ့ကွာ ကောင်းကောင်းသာတွယ်ပေတော့ စည်သူမှာအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလိုးရတော့မည်ဟူသောအသိကြောင့်တမနက်လုံးလီးတောင်နေခဲ့သည်။သို့သော်ကွင်းမထုပဲစိတ်ထိန်းနေခဲ့သည်။ဘယ်လိုလိုးလိုက်မယ် ဘယ်လိုဆောင့်လိုက်မယ် ဟုကြို၍ပင်တွေးထားသေးသည်။ထုံးစံအတိုင်း အင်းစက်ဇာတ်ကားတကားလည်းပို့လိုက်သည်။

နေ့လယ် ၁၂ နာရီထိုးမှာတီလေးပြန်ရောက်လာပါတယ်။ရောက်ရောက်ချင်းပဲ သားရေ ထမင်းပြင်ထားလိုက်တော့ တီလေးရေချိုးုပီးရင်စားတော့မယ် ဟုတ်ကဲ့တီလေး ကျွနိတော်ဟန်မပျက်ပြန်ပြောပြီးတီလေးရေချိုးတုန်းထမင်းပွဲပြင်နေလိုက်ပါတယ်။ဟင်းတွေကတော့တီလေးချက်ပြီးသားမို့နွှေးရုံပါပဲ။တီလေးအတွက်ြက်ဥမွှေကြော်လေးထပ်လုပ်ရင်း ဆေးမှုန့်တဝက်ထည့်လိုက်ပါတယ်။ခဏနေတော့တီလေးရောက်လာပါတယ်။ထမီအနက်ရောင်လေးနဲ့ ရင်စေ့အကျၤ ီအဝါလေးဝတ်ပြီးသနပ်ခါးရေကြဲလိမ်းထားတဲ့တီလေးဟာ စကားတပြောပြောနဲ့ထမင်းစားနေရင်းကြက်ဥမွှေကြော်လေးကိုယူစားလိုက်ချိန်မှာကျွန်တော့လီးကမတ်ကနဲတောင်လာပါတယ်။ကာမစိတ်ထကြွစေတဲ့ဆေးတွေခတ်ထားတဲ့ကြက်ဥကြော်ကိုစားနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်ထောင်ချောက်ထဲရောက်လာပြီလေ။

သားလည်းစားလေ မစားတော့ဘူးတီလေး အဲ့ဒါတီလေးအတွက်ပဲကြော်ထားတာ အကုန်စားလိုက်တော့ ညနေကျရင်အေးစက်ပြီးစားလို့ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး ကျွန်တော့်စကားကိုခေါင်းညိတ်ပြပြီးဆက်စားနေပါတယ်။ကိုသက်အောင်စိုးပြောသလိုသာစွမ်းရင်ကျွန်တော်တီလေးကိုလိုးရတော့မယ် ထမင်းစားပြီးအိမ်ရှေ့မှာတီဗီခဏထိုင်ကြည့်နေတုန်းကျွန်မစိတ်တွေလှုပ်ရှားလာပါတယ်။မနက်ကကျောင်းမှာအင်းစက်ဇာတ်လမ်းလေးကိုခဏကြည့်လာ တာကြောင့်ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ဆက်ပြီးထိုင်နေရင်းစောက်ဖုတ်ထဲကစိုစိစိဖြစ်လာတာကြောင့်ကျွန်မထလာခဲ့ပါတော့တယ်။ထမီမှာများကွက်နေမလားလို့လှည့်အကြည့်မှာ စည်သူကကျွန်မတင်ပါးကြီးတွေကိုစူးစိုက်ကြည့်နေတာသိလိုက်ရပါတယ်။သူလည်းမျက်နှာအလွှဲ ကျွန်မလည်းအိပ်ခန်းထဲဝင်လာခဲ့လိုက်ပါတယ်။အထဲရောက်မှထမီကိုလှည့်ကြည့်တော့ ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲရှင်။ထမီမှာအကွက်လိုက်ကြီး။ကျွန်မရှက်လိုက်တာရှင်။၂၂နှစ်အရွယ်ရောက်နေတဲ့စည်သူကကျွန်မဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာမသိပဲနေပါ့မလား။

အရင်ရက်က လည်းကျွန်မကိုခိုးခိုးကြည့်နေသလိုပဲ။တော်ကြာလာတက်လိုးရင်ဘယ်လိုလုပ်ပါ့မလဲ။ကျွန်မအိပ်ခန်းတံခါးကိုသေချာလော့ပြန်ချလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းဘက်ကူးကာအရေရွှဲနေတဲ့စောက်ဖုတ်ကိုရေသွားဆေးလိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့ကုတင်ပေါ်လှဲပြီးဖုန်းထဲက ဇာတ်ကားလေးကိုကြည့်နေမိရင်းစိတ်ကပိုပြီးထလာတာကြောင့်ထမီကိုလှန်တင်ကာစောက်ဖုတ် ကိုပွတ်နေမိပါတယ်။ဒီနေ့ဇာတ်လမ်းလေးကပိုကောင်းနေလို့လားမသိပါဘူး။အရင်နေ့တွေထက်စိတ်ပိုထနေပါတယ်။ဟိုတနေ့ကဇာတ်လမ်းလေးရဲ့အဆက်ပါ။မောင်နှစ်မချင်းကာ မဆက်ဆံမိတဲ့အဒေါ်ဖြစ်သူကို တူနှစ်ယောက်ကဝိုင်းလိုးနေကြတာပါ။အဒေါ်ဖြစ်သူခမျာတူနှစ်ယောက်ရဲ့လီးတွေနဲ့စောက်ဖုတ် ဖင် ပါးစပ် အကုန်အလိုးခံနေရပါတယ်။သူလည်းကောင်းနေပုံပါပဲ။

ဖင်လိုးမခံဖူးတဲ့ကျွန်မတောင်အားကျလာမိပါတယ်။စောက်ဖုတ်ကိုလက်နဲ့သွက်သွက်လေးပွတ်ရင်းအာသာဖြေနေပေမဲ့လီးအစစ်တချောင်းကိုသာတမ်းတနေမိပါတယ်။အနီးဆုံးကစည်သူပဲရှိတာလေ။ကျွန်မကသာလိုးခွင့်ပြုရင်သူက တက်လိုးမလားမသိပါဘူး။ဒါပေမဲ့ကိုယ့်တူအရင်းကတက်လိုးတာကိုအလိုးခံဖို့မရဲပါဘူးရှင်။စောက်ဖုတ်ကလည်းပိုပြီးယားလာနေပါပြီ။အခုနေသာအလိုးခံလိုက်ရရင် တီလေးအာသာဖြေနေပုံဟာအရင်နေ့တွေထက်ပိုပြီးထန်မှန်းသိသာနေပါတယ်။တီလေးလည်းထန်နေပြီ ကာဗာတာဆေးသောက်ထားတဲ့ကျွန်တော့်လီးကြီးက လည်းတောင်နေပြီမို့ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တီလေးကိုလိုးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးအခန်းတံခါးလော့ကိုသွားလှည့်ကြည့်တယ်။

မရတာနဲ့ရေချိုးခန်းဘက်ကဝင်လိုက်တော့တီလေးအခန်းထဲကိုကူးတဲ့တံခါးကဟနေတာကိုတွေ့လိုက်ပါတယ်။ကျွန်တော်အခန်းထဲဝင်သွားချိန်မှာတီလေးကပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားပြီးဖုန်းကိုတောင်မကြည့်နိုင်ပဲမျက်စေ့မှိတ်လျက် သားစောက်ဖုတ်ထဲကိုလက်ခလယ်နဲ့ထိုးပြီးအာသာဖြေရင်းဖီးတွေတက်နေပါတယ်။ကျွန်တော်လည်းမထိန်းနိုင်တော့ပဲတီလေးပေါင်နှစ်လုံးကြားကိုဝမ်းလျားမှောက်ဝင်ပြီးတီလေး လက်ကိုဆတ်ကနဲဆွဲဖယ်ကာ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုပါးစပ်နဲ့ငုံလိုက်ပါတယ်။

တီလေးဟာရုတ်တရက်လန့်သွားပြီးကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ အိုအိုဟဲ့ နင် နင်ဘာလုပ်တာလဲ အာ ပြောလည်းပြော ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုတွန်းထုတ်ဖို့လည်းကြိုးစားပါတယ်။စမိမှတော့လျှော့လို့မရတော့ပါဘူး။ဒီအခြေအနေရောက်မှလွှတ်ပေး လိုက်ရင်ရှက်ရမ်းရမ်းမှာသေချာပါတယ်။ဘာမှပြန်မပြောပဲနို့နှစ်လုံးကိုလှမ်းနယ်ပြီးစောက်ဖုတ်ကြီးကိုဆက်ပြီးလျက်ပေးနေလိုက်ပါတယ်။တီလေးဟာအတင်းထထိုင်ဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ ကျွန်တော့်လက်ကသူမနို့ကိုနယ်ရင်းဖိချထားတာကြောင့်ထလို့မရပဲပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုစုလိုက်ကားလိုက် ဒူးကိုကွေးလိုက်ဆန့်လိုက်နဲ့ရုန်းပြန်ပါတယ်။ အနံ့အသက်မရှိ အမွေးအမြှင်ကင်းမဲ့တဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကအရည်တွေထပ်ထွက်လာနေတာကြောင့်တီလေးပိုပြီး ထန်နေပြီမှန်းသိလိုက်ပြီမို့တီလေးပေါင်ကြားမှာဒူးထောက်ထိုင်ပြီးပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်ပါတယ်။ စည်သူ့လီးကြီးကိုမြင်လိုက်ရတော့ကျွန်မလန့်ဖြန့်သွားရပါတယ်။

အမျိုးသားနဲ့တုန်းကငါးလက်မလောက်ပဲရှိတဲ့လီးနဲ့သာ အလိုးခံခဲ့ဖူးတဲ့ကျွန်မဟာ ခုနစ်လက်မလောကရှည်ပြီးလုံးပတ်ကလည်းကျန်မလက်တကိုင်စာမကတဲ့လီးချောင်းကြီးမို့ ဒီလီးကြီးနဲ့သာစောက်ဖုတ်ထဲအသွင်းခံလိုက်ရရင်ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ကြက်သီးတွေထသွားပြီး မင်းမင်းမယုတ်မာနဲ့နော် ငါရဲတိုင်မှာ လွှတ်အခုလွှတ် စည်သူ လွှတ်လို့ပြောနေတယ်နော် အို အို ဟဲ့ အာ သူကကျွန်မအပေါ်မှောက်ချပြီးပါးတွေ လည်ပင်းတွေ နားရွက်တွေကိုနမ်းရင်းကျွန်မအကျၤ ီကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်နေပါတယ်။ကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုလည်းသူ့လီးကြီးအမြှောင်းလိုက်ဖိကပ်ပြီးပွတ်နေပါတယ်။စိတ်ထနေပေမဲ့တူအရင်းနဲ့အလိုးမခံချင်တာကြောင့်ကျွန်မရုန်းကန်နေရင်းကပဲအကျၤ ီကြယ်သီးတွေပြုတ်သွားပြီးဘရာစီယာလေးကိုပါပင့်တင်လိုက်ပါတယ်။အလိုမတူတဲ့အဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်ကိုကိုမုဒိမ်းကျင့်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့စည်သူဟာကျွန်မနို့အုံကြီးတွေကိုမြင်လိုက်ရတော့ပိုပြီးသန်မာလာပါတယ်။ရုန်းကန်ရင်းအားပျော့လာတဲ့ကျွန်မဟာတူအရင်းရဲ့မုဒိမ်းကျင့်ခံရတော့မှာမို့မျက်ရည်တွေအလိုလိုကျလာပါတယ်။

စည်သူဟာကျွန်မကိုဖိထားပြီးနို့တွေကိုစို့ပြန်ပါတယ်။ သွားပြီကျွန်မမတတ်နိုင်တော့ဘူး။သူ့အလိုးကိုခံရတော့မယ်။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ကျွန်မဟာနို့စို့ခံရရင်စိတ်မထိန်းနိုင်ပါဘူး။ခုနကစောက်ဖုတ်ကိုလည်းအလျက်ခံထားရပြီးအ ခုတခါနို့ကိုပါအစို့ခံရပြန်တော့ကျွန်မရုန်းကန်မှုတွေအလိုလိုရပ်တန့်ပြီး သားတီလေးကိုမလုပ်ပါနဲ့သားရယ်အဒေါ်နဲ့တူအရင်းဆိုတာမဖြစ်သင့်ပါဘူးမလုပ်ပါနဲ့နော် တီလေးတောင်းပန်ပါတယ် ခဏလေးပါတီလေးရယ် သားတီလေးကိုအရမ်းလိုးချင်နေလို့ပါ ဟင့်အင်းတီလေးကြောက် ကြောက်တယ် ဘာကိုကြောက်တာလဲတီလေးရဲ့ သားသားဟာကြီးကအကြီးကြီးပဲ လီးကြီးမှပိုပြီးအားရတာတီလေးရဲ့ တီလေးအလိုးခံကြည့် သားကောင်းကောင်းလိုးပေးမယ်

ပြောရင်းနဲ့သူ့လီးကိုကိုင်ပြီးကျွန်မစောက်ဖုတ်အဝမှာတေ့လိုက်ပါတယ် ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း တီလေးခွင့်မပြုဘူး မလုပ်ပါနဲ့သားရယ် တီလေးကိုမလုပ် ပြွတ် အ ဗြစ်ဗြစ် အား အို ပြွတ်ဗြစ်ဗြစ်ဗြစ် အားအား သားရယ်အဟင့်ဟင့် ခဏလေးနော်တီလေး တီလေးစောက်ဖုတ်ထဲကိုသားလီးဝင်နေပြီ စောက်ဖုတ်နဲ့လီးနဲ့တစ်လစ်ကြီးဖြစ်နေပြီ ထပ်သွင်းလိုက်မယ်နော် ဗြစ်ဗြစ်ဗြစ်အနာနာတယ် မသွင်းပါနဲ့တော့ ပြန်ထုတ်လိုက်ပါအားအား အမလေး အဟင့်ဟင့် အား အာ့ စောက်ဖုတ်ကအလိုးမခံဖြစ်တာလည်းကြာနေတာရယ် စည်သူ့လီးကကြီးတာရယ်ကြောင့်နာလွန်းလို့ဆက်မသွင်းဖို့ပြောပေမဲ့ကာမစိတ်ပြင်းထန်နေတဲ့စည်သူဟာကျွန်မနို့နှစ်လုံးကိုစုံကိုင်ပြီးဆောင့်ဆောင့်သွင်းလိုက်တာကြောင့်စောက်ဖုတ်ထဲကိုလီးတဆုံးဝင်သွားပါတော့တယ်။အရေတွေရွှဲနေတာတောင်စောက်ဖုတ်ထဲမှာပြည့်သိပ်နေတာပဲရှင်။လီးတဆုံးသွင်းပြီးတာနဲ့စပြီးလိုးပါတော့တယ်။

တူအရင်းကမုဒိမ်းကျင့်တာကိုခံနေရတဲ့ကျွန်မဟာဝမ်းနည်းတာရှက်တာနာကျင်တာတွေရောပြီးမျက်ရည်တွေကျနေရင်း အားကနဲအင့်ကနဲငြီးတွားကာအလိုးခံနေရပါတယ်။ ကောင်းလိုက်တာတီလေးရယ် တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကလိုးလို့ကောင်းလိုက်တာ တီလေးကိုလိုးချင်နေတာကြာပြီအခုမှပဲလိုးရတော့တယ် ပြောလည်းပြောလိုးလည်းလိုးနဲ့လုပ်ရင်းနို့ကိုစို့ပြန်ပါတယ်။မုဒိမ်းအကျင့်ခံနေရတယ်ဆိုပေမဲ့စကတည်းကစိတ်ထနေတဲ့ကျွန်မဟာစောက် ဖုတ်အတွင်းသားနုနုလေးတွေကိုပူနွေးမာကြောတဲ့လီးချောင်းကြီးနဲ့ပွတ်တိုက်ခံနေရတာမို့အရသာကတော့ရှိလာပါတယ်။တူနဲ့အဒေါ်လိုးကြတာဆိုပေမဲ့စောက်ဖုတ်နဲ့လီးကတော့သူ့အလုပ်သူလုပ်နေတာပါပဲ။ကြီးလိုက်တဲ့လီး ကြမ်းလိုက်တဲ့ဆောင့်ချက် ကောင်းလိုက်တဲ့အရသာ။

ကျွန်မတောင့်တနေတဲ့လီးအစစ်နဲ့အလိုးခံနေရပြီမို့ကာမအရသာတရှိန်ရှိန်တက် လာတဲ့ကျွန်မဟာသတိတောင်မထားမိပဲကျွန်မအပေါ်ကအသားကုန်ဆောင့်လိုးမုဒိမ်းကျင့်နေတဲ့တူတော်မောင်ကိုပြန်ဖက်ပြီးကော့ကော့ပေးနေမိပါတော့တယ်။ မုဒိမ်းကျင့်တယ်ဆိုတာကိုသတင်းစာဂျာနယ်ထဲမှာသာဖတ်ဖူးတဲ့ကျွန်မဟာကိုယ်တိုင်မုဒိမ်းကျင့်ခံရချိန်မှာတော့တူအရင်းခေါက်ခေါက်က မုဒိမ်းတက်ကျင့်တာကိုခံနေရပေမဲ့အရသာကအရမ်းကောင်းနေတာကြောင့် အား အားအင့်အအ သားရယ် ဟင့် အာ့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်တယောက်ကာမအထိအတွေ့မှာနစ်မြောသွားခဲ့ရပြီမို့အင့်ကနဲအားကနဲငြီးတွားရင်းကျေနပ်စွာပင်မုဒိမ်းကျင့်ခံနေလေတော့သည်။

စည်သူမှာလည်းစိတ်ကူးနှင့်ပြစ်မှားကာအကြိမ်ကြိမ်ကွင်းထုခဲ့ရသောအဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်၏စောက်ဖုတ်ကြီးကိုလက်တွေ့လိုးနေရပြီမို့စိတ်ထဲကဝမ်းသာနေမိသည်။လူးလွန့်ကော့ပျံကာငြီးသံလေးတွေထွက်နေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုနောက်ထပ်လိုးနိုင်ဖို့အတွက်သူမရမ္မက်ထန်နေခိုက်မှာလီးအဖျားလေးဝင်ရုံအသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီးနို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကိုစို့ပေးကာဆွလိုး လိုးနေလိုက်သည်။

အလိုးခံရတာအရှိန်တက်နေတုန်းမို့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်မချိတရိဖြစ်သွားပြီးစည်သူလီးပြန်အသွင်းမှာလီးပိုဝင်စေရန်သူမစောက်ဖုတ်ကြီးကိုကော့ကော့ပေးသည်။သို့သော်မရ။သူမဖက်တွယ်ပွတ်သပ်မှုတွေလုပ်ပေးသည်။တဟင်းဟင်းငြီးငြူပြသည်။မရသည့်အဆုံးမှာတော့ သားလုပ်မှာဖြင့်လုပ်ပါသားရယ်တီလေးရှက်လို့ပါမျက်နှာပူစရာကြီးမြန်မြန်လုပ်ကွာ တီလေးလည်းအလိုးခံဖူးတာပဲရှက်စရာလား အာစကားများမနေနဲ့ လုပ် စည်သူကဆယ်ချက်ခန့်ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ပြန်ရာ အား အင်းဟင်းဟင်း သားရယ် အား အို အို လီးတဆုံးထိုးသွင်းပြီးမဆောင့်သေးပဲမွှေပေးနေပြန်ရာ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်တွန့်လိမ်သွားပြန်သည် ဟင့် လုပ်ပါလို့ဆို ဘယ်နှစ်ချီလိုးရမလဲဟင်တီလေး အခုမှတော့မထူးတော့ပါဘူးကွာ ကြိုက်သလောက်သာလိုးတော့ ညကျရင်လည်းထပ်လိုးမယ်နော် ပြောရင်းခပ်သွက်သွက်လိုးလေရာ

အင်း အင်းပါကွာ အအ အမလေး အားရှီး ဟား အိုး အင့်အင့်အင့် အား အာ့ သားရယ် အား တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကကျပ်နေတာပဲ လိုးလို့ကောင်းလိုက်တာ တီလေးရောကောင်းလား ကောင်းအင့်အင့်ကောင်းတယ်သားရယ်ဆောင့် တအားဆောင့်စမ်းပါ တီလေးပြီးတော့မယ် အားအား အား ကောင်းလိုက်တာ အာ့အင့်အင့် ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ခမျာပက်လက်လှန်ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကားပြီးစည်သူကိုပြန်ဖက်ကာလူးလွန့်ကော့ပျံအလိုးခံရင်း ပြီးသွားလေတော့သည်။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားများ၏ဖျစ်ညှစ်မှုကြောင့်စည်သူလည်းမထိန်းနိုင်တော့ပဲမညှာမတာကြမ်းတမ်းစွာအချက်သုံးဆယ်ခန့်ဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီးအဒေါ်ဖြစ်သူ၏စောက်ဖုတ်ထဲသို့လရေတွေပန်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။အရသာအကောင်းဆုံးရောက်ချိန်မှာခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးခံရပြီးပူနွေးသောသုက်ရည်များပန်းဝင်လာမှုကြောင့်ဒေါ်မိုးမိုးဇင်လည်းအသံမျိုးစုံငြီးငြူကာအကောင်းပေါ်အကောင်းဆင့်သွားရလေတော့သည်။

ကျွန်တော်လည်းတီလေးခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှောက်ချပြီးပါးချင်းကပ်အမောဖြေရင်းမှိန်းနေလိုက်ပါတယ်။ တီလေးစောက်ဖုတ်ထံအဆုံးသွင်းထားတဲ့လီးကိုတော့မထုတ်သေးပဲစိမ်ထားလိုက်ပါတယ်။လရေထွက်သွားပေမဲ့လီးကတောင်နေတုန်းပါပဲ။ကာဗာတာဆေးအစွမ်းကြောင့်ထင်ပါတယ်။ခဏအကြာမှာ ပြီးရင်လည်းဆင်းတော့လေ လိုးလို့မဝသေးဘူး ထပ်လိုးဦးမှာ ဟင့်အင်းတော်ပြီ မလုပ်နဲ့တော့ ဘာဖြစ်လို့လဲတီလေးရဲ့ တူအရီး အရင်းခေါက်ခေါက်ကြီးမတော်ပါဘူး တော်ပါတယ် တော်လို့အဆုံးတောင်ဝင်နေပြီ ပြောရင်းနှင့်သုံးချက်ခန့်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ် အိုမကောင်းဘူးလို့ပြောတာ ခုနကတော့ ကောင်းလိုက်တာဆို မသင့်တော်ပါဘူးသားရယ် နော် အခုလိုဖြစ်တာလူသိရင်ရှက်စရာကြီး ဘယ်သူမှမသိပါဘူးတီလေးရယ် သူမနှုတ်ခမ်းကိုစုပ်မလို့လုပ်တော့အစုပ်မခံပါဘူး

အဲ့ဒါနဲ့နို့စို့ပေးလိုက်ပါတယ် အာ လုပ်ပြန်ပြီ ဟင့် ဘာဖြစ်လို့လဲတီလေးရဲ့ အဲ့လိုလုပ်ရင်တီလေးမနေနိုင်ဘူး မလုပ်နဲ့ ဘယ်ရမလဲံဗျာ စို့တော့တာပေါ့။တီလေးဟာကျွန်တော့ဆံပင်တွေကိုဆုပ်ချေရင်းတဟင်းဟင်းငြီးကာလူးလွန့်လာပြန်ပါတယ်။ခဏအကြာမှာတော့ တော်ပါတော့သားရယ် တီလေးကိုလုပ်ချင်လည်းလုပ်ပါတော့ တီလေးမနေနိုင်တော့လို့ပါ အဲ့ဒါဆို သား လိုးတော့မယ်နော် ဘယ်သူ့မှလျှောက်မပြောရဘူးနော်သား ဘာလို့ပြောရမှာလဲတီလေးရဲ့ ကျွန်တော့်လီးကြီးနဲ့အလိုးခံပြီးလရေဝင်သွားပြီးတဲ့နောက် တီလေးကကျေကျေနပ်နပ်လိုးခွင့်ပြုလိုက်ပြီမို့ ကျွန်တော်ကတီလေးရဲ့ခြေသလုံးလေးနှစ်ဖက်ကိုပုခုန်းပေါ်ထမ်းတင်လိုက်ပြီးအသာအယာစလိုးနေပါတယ်။တီလေးကအလိုးခံနေရင်း

ဟင်း သားကမုဒိမ်းတောင်ကျင့်တတ်နေပြီပေါ့လေ မတတ်ပါဘူး ဘာမတတ်ရမှာလဲ ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်မုဒိမ်းကျင့်တာလေ ခုနက အင့် တီလေးကအရမ်းတောင့်တော့သားမနေနိုင်လို့ပါ ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်လုပ်တာတောင်အာ့မညှာဘူး သားကခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးရမှအားရတာ ကြည့်ပါလား ကိုယ့်အဒေါ်ကိုများပြောအားနေလိုက်တာ, အာ့ လိုးတယ်လိုးတယ်နဲ့အင့် လိုးတာမို့လိုးတယ်ပြောတာပေါ့ ဟုတ်ပါတယ် လိုး အင့် လိုးပါ အဲ့ဒီနောက်တော့နှစ်ယောက်လုံးမီးကုန်ယမ်းကုန်လိုးနေကြပါတော့တယ်။

အင်မတန်လိုးချင်လွန်းလှတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို လိုးခွင့်ရပြီဆိုတော့ကျွန်တော်လည်းအသားကုန်ဆောင့်ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်တယ်။ လိုးလို့ကောင်းလိုက်တာတီလေးရယ် တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကအိနေတာပဲ တီလေးလည်း အကောင်းကောင်းတယ်သားရယ် ဆောင့်ဆောင့်စမ်းပါ အား နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးကိုစုံကိုင်ဖျစ်ညှစ်ပြီးအောက်ပိုင်းကစောက်ဖုတ်ကြီးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်လိုးရတာကောင်းလိုက်တဲ့အရသာဗျာ ကျွန်မလည်းမထူးဇာတ်ခင်းပြီးသူလိုးသမျှအလိုးခံနေမိပါတယ်။ဘယ်လောက်တောင်လိုးချင်နေလဲမသိပါဘူးရှင်။မနားတမ်းဆောင့်ဆောင့်လိုးနေတာပါ။အရှိန်နဲ့ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်းကျွန်မ အင့် ကနဲ အင့် ကနဲဖြစ်သွားရပါတယ်။သူဆောင့်လိုက်တဲ့အရှိန်ကြောင့်ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ဟာလည်းရမ်းခါနေပါတယ်။

သူ့လီးကလုံးပတ်ကြီးတော့လီးအဝင်အထွက်တိုင်းမှာကျွန်မစောက်စေ့ကိုလီးချောင်းကြီးနဲ့ပွတ်တိုက်နေတာကြောင့်သူမပြီးခင်ကျွန်မပြီးသွားရပါတယ်။သူကတော့ဆက်ပြီးလိုးနေသေးတာမို့သူပြီးအောင်အလိုးခံပေးနေရင်းကျွန်မအရသာရှိလာပြီးစိတ်တွေပြန်ထလာပြန်ပါတယ်။တဟင်းဟင်းငြီးရင်းသူ့နှုတ်ခမ်းကိုကျွန်မကစပြီးအငမ်းမရစုပ်ယူမိတဲ့အထိထန်လာပါတယ်။နှုတ်ခမ်းချင်းအပြန်အလှန်စုပ်ပြီးတယောက်ကိုတယောက်တင်းတက်းကျပ်ကျပ်ဖက်လိုးနေကြရာက သူ့အလိုးတွေကြမ်းသထက်ကြမ်းလာပြီးအချက်ငါးဆယ်လောက်စိတ်ရှိလက်ရှိဆောင့်ဆောင့်လိုးရင်းတချီစီထပ်ပြီးသွားကြပြန်ပါတယ်။အချိန် ၂ နာရီအတွင်းမှာတီလေးကိုသုံးချီလိုးလိုက်ပြီးကလေးကျောင်းသွားကြိုကာအိမ်ပြန်ရောက်တော့ကလေးကိုကာတွန်းကားပြထားလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းထဲမှာတချီထပ်ဆွဲလိုက်သည်။ဒေါ်မိုးမိုးဇင်မှာလည်းကာမစိတ်ကြွဆေးအရှိန်ကမကုန်သေးသလို စည်သူကလည်းကာဗာတာဆေးအစွမ်းကပြနေဆဲမို့နှစ်ယောက်လုံးမနေနိုင်ပဲထပ်လိုးဖြစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက်ကိုယ့်အခန်းကိုယ်ဝင်ကာနားနေရင်းအိပ်ပျော်သွားကြပြီးညနေခြောက်နာရီခန့်ကျမှနိုးလာကြသည်။ရေမိုးချိုးထမင်းစားကြပြီးနောက်ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကမနက်အတွက်ဟင်းချက်ရန်ပြင်ဆင်နေသည်။အလိုးခံပြီးမောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားသဖြင့်ဈေးမသွားလိုက်ရသောကြောင့်အိမ်မှာရှိတာပဲချက်တော့မည်ဟုတွေးကာဘဲဥပြုတ်ထားရင်းအာလူးအခွံနွှာကာရေစိမ်ထားလိုက်သည်။ဘဲဥပြုတ်ကျက်တော့ ငါးနီတူခြောက်လေးကြော်ထားလိုက်သည်။စည်သူကလည်းငရုတ်သီးထောင်း ကြက်သွန်ခွာဝိုင်းကူရင်း နို့ကိုနယ်လိုက် တင်ပါးကြီးကိုဖျစ်ညှစ်လိုက်လုပ်နေသေးသည်။နေ့လည်ကကိစ္စကိုလည်းပြုံးစိစိနှင့်ပြောဖြစ်ကြသည်။ “ဟင်းကိုယ့်အဒေါ်ကိုများဘယ်တုန်းကတည်းကလုပ်ချင်နေလဲမသိဘူး”

“ကြာလှပြီတီလေးရဲ့ကွင်းပဲမှန်းထုခဲ့ရတာ” “အဲ့ဒါနဲ့ပဲ လူကိုမုဒိမ်းကျင့်တာပေါ့လေ” “တီလေးကိုပဲကျင့်ဖူးတာပါ” “ကိုယ့်တူနဲ့ကျမှပဲ လူလည်းမုဒိမ်းကျင့်ခံရတော့တယ်” “ညကျရင်ထပ်လိုးမယ်နော်” “အိုးတော်ရောပေါ့” “လိုးလို့မဝသေးဘူးတီလေးရဲ့” “နေ့လည်ကလည်းသုံးခါတောင်လုပ်ပြီးပြီထပ်လုပ်နိုင်သေးလို့လား” “တညလုံးလိုးမယ်လေ” “တီလေးတော့အရူးအမဲသားကျွေးမိသလိုဖြစ်ပြီထင်တယ်” ပြုံးစေ့စေ့လုပ်နေသောမိုးမိုးဇင်ကိုတင်းတင်းဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းအစုံကိုအငမ်းမရစုပ်ယူရင်း နို့အုံအိအိကြီးကိုလေးငါးချက်ခန့်ဆုပ်နယ်ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး လမ်းထိပ်နွားနို့ဆိုင်သို့ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။နေ့စဉ်ဝယ်နေကျမို့နွားနို့ဆိုင်ကချန်ထားပေးသောနွားနို့ကိုယူကာပြန်လာလိုက်သည်။အိမ်ပြန်ရောက်တော့တီဗီထိုင်ကြည့်နေကြရင်း ညရှစ်နာရီလောက်မှာနွားနို့တခွက်စီသောက်ကြသည်။

မိုးမိုးဇင်အတွက်နွားနို့ခွက်ထဲမှာကာမစိတ်ကြွဆေးတွေထည့်လိုက်ပြန်ရာ ကလေးအိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် သူမကစ၍ စည်သူ့လီးကိုလာကိုင်ပြီး “ကြည့်စမ်းပါဦး မာတောင်နေလိုက်တာ” “တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကိုလိုးချင်လို့လေ” နှစ်ယောက်သားပူးကပ်သွားပြီးနှုတ်ခမ်းစုပ်ခြင်းဖြင့်စတင်လိုက်ကြသည်။အပြန်အလှန်ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေကြရင်း ပင်ကိုယ်ကပင်ရမ္မက်ကြီးသောမိုးမိုးဇင်မှာ ကာမစိတ်ကြွဆေးအာနိသင်ကြောင့်ရော ဖိုမအထိအတွေ့ကြောင့်ရော အလိုးခံချင်စိတ်တွေအပြင်းအထန်ထကြွလာလေတော့သည်။ “သားသားတော်ပြီကွာ တီလေးကိုလိုးချင်လည်းလိုးတော့” “ဘယ်လိုလိုးရမလဲ” “ကြိုက်သလိုသာလိုး” “တကယ်ကြိုက်သလိုလိုးရမှာလား” “အင်းပါဆို” ဧည့်သည်အတွက်ထားသောလေမွေ့ရာကို အိမ်ရှေ့ခန်းမှာပင်ချခင်းကာ အဒေါ်နှင့်တူတို့၏ကြမ်းတမ်းသောလိုးပွဲကြီးကိုမီးကုန်ယမ်းကုန်နွှဲကြလေတော့သည်။

ပထမအချီလိုးနေရင်း မိုးမိုးဇင်မပြီးသေးခင် တအားထန်လာချိန်မှာ စည်သူကတမင်ပြီးအောင်လိုးလိုက်ပြီးသူ့အဒေါ်၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့လရေများပန်းထည့်လိုက်လေရာ အလိုးခံ၍ကောင်းနေဆဲဖြစ်သောမိုးမိုးဇင်မှာ “ဟင်သားပြီးသွားတော့တီလေးကဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲတီလေးမပြီးသေးဘူး” “သားလည်းလိုးလို့ကောင်းလွန်းလို့မတိန်းနိုင်တော့တာပါလီးပြန်တောင်လာရင်ထပ်လိုးမယ်လေ” နှစ်ယောက်သားစောက်ဖုတ်နှင့်လီးမချွတ်သေးပဲတစ်လစ်ကြီးသွင်းပြီးစိမ်ထားရင်းထပ်လျက်သားအနေအထားမို့ သူမနို့အုံဖွေးဖွေးကြီးကိုစို့ပြီးထပ်ဆွပေးလိုက်ပြန်ရာ “အင်းဟင်းအဟင့်သားရယ်လီးကမတောင်သေးဘူးလား” “မြန်မြန်တောင်အောင် တီလေးစုပ်ပေးပါလား” လီးဆာနေသောမိုးမိုးဇင်မှာဟန်ပင်မဆောင်နိုင်ပဲ “ရေသွားဆေးလိုက် စုပ်ပေးမယ်” လီးတောင်မှအလိုးခံရမည်မို့ သူမစောက်ဖုတ်ကိုလိုးပြီးကာစလီးကြီးကိုပါးစပ်ထဲမှာငုံလိုက်ပြီးလျှာလေးဖြင့်လှည့်ပတ်ထိုးကာစုပ်လေတော့သည်။

စည်သူကဆက်တီပေါ်မှာထိုင်နေပြီးမိုးမိုးဇင်ကကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်လျက်သားဖြင့်စည်သူ့လီးကိုအားရပါးရစုပ်နေရာ ခဏအတွင်းမှာပင် လီးကြီးသူမပါးစပ်အတွင်းမှာပြန်၍မာတောင်လာလေတော့သည်။အာသာငမ်းငမ်းလီးစုပ်နေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုကြည့်ရင်း စည်သူလည်းထကြွလာပြီး မိုးမိုးဇင်၏ခေါင်းကိုကိုင်ကာ ပါးစပ်ကိုလိုးနေမိသည်။လီးချောင်းကြီးက နှုတ်ခမ်းလှလှလေးကိုပွတ်တိုက်ကာပါးစပ်ထဲသို့ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေတာကိုကြည့်နေဆဲမှာပင် မိုးမိုးဇင်ကပါးစပ်ထဲမှလီးကိုပြွတ်ကနဲချွတ်လိုက်ပြီး “တော်ပြီသားသားရယ်တီလေးကိုလိုးတော့ကွာ” လေမွေ့ရာကြီးပေါ်မှာလေးဘက်ကုန်းခိုင်းလိုက်တော့ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလေးဖြင့်လေးဘက်ကုန်းပေးသောအဒေါ်ဖြစ်သူ၏အနောက်မှဒူးထောက်ကာအရေတွေရွှဲနစ်နေသောစောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့လီးချောင်းကြီးကိုထိုးသွင်းကာစွင့်ကားနေသောတင်ပါးကြီးကိုကိုင်ပြီးလိုးပြန်တော့သည်။

“ပြွတ်ပြွတ် အင်းဟင်း ပြွတ်ဒုတ် အင့် ဘွတ်ပြွတ်ဒုတ် အားအား အဟင့် သားသားရယ် အား ပြွတ်ဒုတ်ဒုတ် အမလေး အာ့ အောင့်တယ်ကွာ အား “ “တီလေးမခံနိုင်ရင်ပြောနော်” “သားသားလီးကရှည်တော့သားအိမ်ကိုထိရင်အောင့်တယ် ဒါပေမဲ့ရပါတယ် လိုး အားအား လိုးပါ” စည်သူလည်း ထန်နေပြီမို့ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင်ဆောင့်ဆောင့်လိုးလေတော့သည်။မချိမဆန့်အော်နေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလည်းမညှာနိုင်တော့ချေ။လီးနှင့်ကင်းကွာနေသောမိုးမိုးဇင်မှာလည်းတူအရင်းဖြစ်သူ၏ကြီးထွားရှည်လျားသောလီးချောင်းကြီးဖြင့်အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးတာကိုခံရတော့ ကာမအရသာကိုဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့်ခံစားရင်း “ကောင်းလိုက်တာသားသားရယ် အအ ဆောင့်အင့် အား အားကျွတ်ကျွတ် ရှီး အားအာ့” “တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကကျပ်နေတုန်းပဲ” “သားသားလီးကကြီးအင့်ကြီးတာကိုး အား” ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အတွင်းမှာမိုးမိုးဇင် ၂ ချီဆက်တိုက်ပြီးသွားခိုက်စည်သူ့လရေတွေလည်းထပ်ပြီးပန်းထည့်ကာ ကိုင်ထားသောတင်ပါးကြီးကိုလွှတ်ပေးလိုက်တော့မိုးမိုးဇင် မဟန်နိုင်ပဲမွေ့ရာပေါ်ခွေကျသွားရသည်။

ည ၁၂ နာရီခန့်အထိ စောက်ဖုတ်လျက်လိုက် လီးစုပ်လိုက် လိုးလိုက်နှင့် အဒေါ်ဖြစ်သူမိုးမိုးဇင်ကိုစိတ်ရှိလက်ရှိတချီပြီးတချီလိုးပစ်လိုက်လေသည်။ ကျွန်မကိုလိုးလိုက်တာမှ ဘယ်နှစ်ချီမှန်းတောင်မမှတ်မိတော့ပါဘူးရှင်။လီးကလည်းတောင်ပဲတောင်နိုင်လွန်းတယ်။အလိုးကလည်းကြမ်း လီးကလည်းကြီး အိုးအလိုးခံလို့ကောင်းလိုက်တာမှ။စောက်ဖုတ်လည်းကျိန်းစပ်နေသလို နို့နှစ်လုံးလည်းပူထူနေပါပြီ။ နို့ကိုင်ပြီးဆောင့်တာကိုတော်တော်ဝါသနာပါပုံရတယ်။

ကျွန်မတို့မိန်းကလေးတွေအများစုကလည်း အလိုးခံရင်းဖီးတက်လာချိန်မှာ နို့အနယ်ခံရတာကိုသိပ်ကြိုက်ကြတာရှင့်။နို့စို့ခံရရင်စိတ်ထလာတတ်မှန်းသိသွားတော့ တချီပြီးလို့သူအမောပြေတာနဲ့နို့စို့တော့တာပဲ။ “တီလေးနို့အုံကြီးတွေကဖွေးဥတင်းအိနေတာပဲနော်” အဲ့ဒီလိုပြောပြောပြီးနို့အုံသားတွေကိုပါးစပ်ထဲရသလောက်ငုံပြီးအငမ်းမရစို့တာခံရတော့ကျွန်မစိတ်မထပဲနေပါ့မလား။အပေါ်ကတက်ခွပြီးနို့စို့ရင်ပိုဆိုးသေးတယ်။နို့ကိုလည်းစို့သေး စောက်ဖုတ်ကိုလည်းလီးနဲ့ထိုးသေးဆိုတော့ကျွန်မမနေနိုင်တော့ဘူးပေါ့။

အဲ့ဒီအချိန်မှာတော့သူလိုးသမျှခံတော့တာပဲ။ အထက်တန်းပြဆရာမဆိုတဲ့ဂုဏ်နဲ့အညီလူအများရှေ့မှာအိနြေ္ဒသိက္ခာနဲ့နေခဲ့သမျှ သူဆွတာခံရတော့မှပဲကျွန်မလည်းမရှက်နိုင်မကြောက်နိုင် “လိုးပါတော့သားသားရယ်တီလေးကိုလိုးပါတော့” အဲဒီလိုကိုပြောရတဲ့အထိအရှက်ကုန်ခဲ့ပါပြီ။ စိတ်ကြိူက်ပုံစံမျိုးစုံနဲ့လိုးရတာတောင်အားမရလို့ ကျွန်မစအိုလေးကိုလီးနဲ့လာတေ့သေးတယ်။ “သားသားအဲ့ဒါတော့မလုပ်ပါနဲ့သားသားရယ်တီလေးမခံရဲဘူးတခါမှလည်းမခံဖူးဘူး” “ဖင်လိုးခံကြည့်ပါလားတီလေးရဲ့ကြိုက်သွားမယ်”

ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း မခံရဲဘူးသားသားလီးကြီးနဲ့ဖင်ထဲအသွင်းခံရရင်နာလို့သေလိမ့်မယ်” ‘အဲ့ဒါဆိုလည်းမသွင်းဘူးလေခဏလောက်တေ့ပြီးပွတ်ကြည့်မယ်နော်” စအိုဝလေးပေါ်တံတွေးထွေးချပြီးသူ့လီးထိပ်နဲ့ဖိပွတ်နေတာခံရတော အခုနေသာထိုးသွင်းလိုက်ရင် ဝင်သွားတော့မှာပ ဲဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ကြက်သီးတောင်ထမိပါသေးတယ်။ဒါပေမဲ့ငါးမိနစ်လောက်ကြာအောင်ဇိမ်ခံပွတ်နေပြီးစောက်ဖုတ်ကိုပဲလိုးပြန်ပါတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှမထင်ခဲ့မိပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ တူအရင်းခေါက်ခေါက်ရဲ့လီးချောင်းကြီးနဲ့အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးတာကိုခံနေမိပါပြီရှင်။ ပြီးပါပြီ။

Zawgyi

ပုံစံမျိုးစုံနဲ့

အထက်တန်းပြဆရာမလေးဒေါ်မိုးမိုးဇင် ကျောင်းကပြန်ရောက်ပြီးဆွဲခြင်းလေးချကာ အဝတ်လဲရန်အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားသည်နှင့် အထပ်ခိုးပေါ်မှအိပ်ခန်းလေးထဲရှိစည်သူကသူ့ဖုန်းကိုဖွင့်လိုက်သည်။အိပ်ခန်းထဲမှာသူလျို့ဝှက်တပ်ဆင်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဗီဒီယိုအနေဖြင့်ပို့ပေးနေသည်။ ဒီနေ့မှကင်မရာတပ်ဖြစ်တာမို့ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်တွေကိုမြင်တွေ့ရတော့မည်ဟူသောအသိကြောင့် ဖုန်းဖွင့်တာတောင်စည်သူလက်တွေတုန်နေသည်။အဒေါ်အရင်းဖြစ်သူ၏ခန္ဒာကိုယ်အလှအပတွေကြောင့် တပ်မက်စိတ်ဝင်နေခဲ့တာကြာပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ့်အဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်ကိုမှန်းပြီးကွင်းထုခဲ့ရပေါင်းလည်းမနည်းတော့။ယောကျ်ားနှင့်ကွဲသွားတာငါးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သောအဒေါ်ဖြစ်သူလည်းဆာလောင်နေလိမ့်မည်ဟုမှန်းမိသည်။ ကျောင်းဆရာမဟူသောဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့်သာဒေါ်တပ်ခေါ်နေရသော်လည်းအသက် ၃၆ နှစ်သာရှိသေးသောဒေါ်မိုးမိုးဇင်၏ခန္ဒာကိုယ်မှာ အမို့အမောက်အစွင့်အကားတွေကပုရိသတို့တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ။ကလေးတယောက်အမေဟုပင်ထင်စရာမရှိ။၂ နှစ်ခန့်သာအလိုးခံထားရသောကြောင့်အလှအပတွေမပျက်သေးသည့်အပြင်တသားမွေးတသွေးလှနေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလိုးချင်စိတ်တွေပြင်းထန်နေခဲ့သည်။fb acc တစ်ခုဖွင့်ကာ သူ့အဒေါ်ထံမက်ဆင်ဂျာမှတဆင့် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့ပေးပြီးကာမစိတ်ကိုနွှေးပေးသည်။သူမကဘာမှတော့ပြန်မပြော။block ခြင်းလည်းမရှိ။ဒီနေ့လည်းဂျပန်အင်းစက်ဇာတ်ကားတခုပို့ထားသည်။ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကတော့ အိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့်တံခါးပိတ်ကာ အကျင်္ ီအဖြူလေး၏နှိပ်ကြယ်သီးတွေကိုစဖြုတ်နေသည်။

စည်သူ့လီးကြီးငေါက်ကနဲဖြစ်လာသည်။ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကအကျင်္ ီချွတ်ပြီးချိတ်မှာချိတ်နေစဉ်သူမကျောပြင်ဖွေးဖွေးနှင့်ဘော်လီအဖြူလေးကိုသာမြင်နေရသည်။ထိုအခိုက်သူမက လက်ကလေးနောက်ပြစ်ကာ ဘော်လီချိတ်သုံးခုကိုကျွမ်းကျင်စွာဖြုတ်ပြီးချွတ်ကာအဝတ်ဟောင်းခြင်းထဲထည့်လိုက်သည်။အိမ်နေရင်းဝတ်သောထမီလေးကိုယူရန်လှည့်လိုက်သောအခိုက်မှာ မို့မောက်လုံးအိသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုမြင်လိုက်ရတော့ စည်သူဆယ်ချက်ခန့်ကွင်းဆောင့်ထုလိုက်မိသည်။ဖြစ်ချင်တော့ သူမကလည်း ကျောင်းစိမ်းထမီလေးကိုခါးမှာဝတ်ထားလျက်နှင့်အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းကာ သူမနိ့အုံပေါ်ရှိနို့သီးခေါင်းလေးကိုလက်ညှိုးလက်မတို့ဖြင့်ကိုင်ကာလှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်ကို စည်သူအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကစို့ချင်စရာကောင်းလှသည်။သူမကနို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ခုကိုစစ်ဆေးပြီးခါးမှထမီကိုချွတ်လိုက်သည်။

သူမခန္ဒာကိုယ်ပေါ်တွင်ပင်တီအနက်ကလေးတထည်သာကျန်တော့သည်။ပေါင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးှနှစ်ခု၏ခွဆုံမှာစောက်ဖုတ်ကြီးဖောင်းမို့နေပုံကိုပင်တီပေါ်မှအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ဖြူဖွေးတောင့်တင်းဖွံ့ထွားသောခန္ဒာကိုယ်အလှသည်တပ်မက်ဖွယ်ရာကောင်းလှသည်။သူမကအခန်းတံခါးပိတ်ထားသည်ဟူသောအသိနှင့်စိတ်ချစွာပင် ပင်တီလေးကိုချွတ်လိုက်ပြန်ရာအမွေးအမြှင်မရှိသောစောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကိုမြင်လိုက်ရတော့စည်သူမှာအခုပင်တက်လိုးပစ်ချင်လာသည်အထိစိတ်တွေထလာသော်လည်း ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်၍မုဒိမ်းကျင့်ရမှာကိုတော့မလုပ်ရဲသဖြင့်အဒေါ်ဖြစ်သူ၏အဝတ်မဲ့ခန္ဒာကိုယ်ကိုကြည့်ရင်းတချီပြီးအောင်ကွင်းထုလိုက်မိတော့သည်။ သုက်ရည်တွေထွက်သွားပြီးချိန်မှာတော့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သည်အိပ်ခန်းနှင့်တွဲလျက်ရှိသောရေချိုးခန်းထဲသို့ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။တိုက်ခန်းလေးထဲမှာရေချိုးခန်းတခန်းတည်းသာရှိပြီသူမအိပ်ခန်းအတွင်းမှဝင်ထွက်နိုင်ရန်တံခါးတပ်ထားပြီးအသုံးပြုပြီးလျင်အိပ်ခန်းအတွင်းမှချက်ပြန်ထိုးထားလေ့ရှိသည်။

ညဘက်များတွင်တော့ချက်ထိုးလေးမရှိ။သူမရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ရှေ့ဘက်တံခါးကိုအတွင်းမှလော့ချပိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးတီးနှင့်ပင် လက်ကိုဆပ်ပြာဖြင့်အရင်ဆေးသည်။ထို့နောက်ရေပန်းပိုက်ကိုကိုင်ကာပေါင်ကြားထဲရှိစောက်ဖုတ်ကြီးကိုသေချာစွာပွတ်သပ်ဆေးကြောနေပြန်သည်။သူ့အဒေါ်စောက်ဖုတ်ဆေးတာကိုအခုမှမြင်ဖူးသောစည်သူမျက်တောင်မခတ်ကြည့်ရင်းလီးကပြန်တောင်ချင်သလိုဖြစ်လာသည်။ခြေလက်နှင့်စောက်ဖုတ်ကိုဆေးပြီးထမီဟောင်းတထည်နှင့်သုတ်ကာနောက်ထပ်ထမီတထည်ကိုရင်လျားလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းရှေ့တံခါးကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ကာစည်သူရှိရာအထပ်ခိုးလေးဆီမော့လျက် သားရေ တီလေးခဏနားဦးမယ် ထမင်းဆာရင်စားနှင့်နော် –ရတယ်တီလေး သားမဆာသေးပါဘူး ဒေါ်မိုးမိုးဇင်သူမအိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်ကာရေချိုးခန်းဖက်သို့ကူးသောတံခါးကိုပြန်ပိတ်ကာချက်ထိုးလိုက်သည်။

သူမအိပ်ခန်းနှင့်ရေချိုးခန်းထဲမှာတပ်ထားသောစပိုင်ကင်မရာလေးတွေက သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတွေကို တူအရင်းဖြစ်သူစည်သူထံပို့ပေးနေမှန်းမသိရှာချေ။ ကျွန်မထမီရင်လျားလေးနဲ့ပဲဖုန်းကိုယူပြီးအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်ပါတယ်။ကျောင်းမှာဖုန်းကိုဖွင့်ကြည့်တုန်းကဇာတ်ကားတကားပို့ထားမှန်းသိထားပါတယ်။သုံးလေးရက်တကြိမ်လောက် အပြာဝတ္ထုတွေ ဇာတ်ကားတွေပို့လေ့ရှိပါတယ်။ကျွန်မတင်ထားတဲ့ပုံတွေကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မကိုအားရပါးရလိုးချင်နေကြောင်းလည်းခဏခဏပြောပါတယ်။ပထမတော့စိတ်ဆိုးချင်သလိုဖြစ်မိပေမဲ့ အပြာကားတွေကြည့်ချင်တာကြောင့်သူ့ကိုဘာမှပြန်မပြောပဲဒီအတိုင်းထားလိုက်ပါတယ်။လာမိတ်ဆက်တုန်းက ရှမ်းပြည်ဘက်ကဆိုတော့ရန်ကုန်မှာနေတဲ့ကျွန်မနဲ့အဝေးကြီးမို့လူချင်းဆုံမှာလည်းပူစရာမလိုပါဘူး။

ဖုန်းထဲကဇာတ်ကားလေးကိုစကြည့်လိုက်တော့ ဂျပန်မိသားစုလေးပါ။ဂျပန်စကားကိုနားမလည်ပေမဲ့ဒါရိုက်တာရဲ့တင်ပြမှုတော်တာကြောင့် အဲဒီမိသားစုငါးယောက်ဟာ အကိုနဲ့သူ့ညီမရယ် အကို့ဇနီးရယ် အကိုလင်မယားကမွေးတဲ့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရယ် ဇာတ်အိမ်တည်ထားမှန်းသိရပါတယ်။ပထမဆုံးလိုးခန်းက ညီမဖြစ်သူဟာသူငယ်ချင်းမတယောက်ရဲ့မွေးနေ့ပါတီမှာအရက်မူးလွန်နေတာကြောင့်သူငယ်ချင်းတွေကဖုန်းဆက်လို့အကိုဖြစ်သူသွားကြိုလာရာက အမူးလွန်ပြီးအိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူကို ကားမောင်းရင်းလှည့်လှည့်ကြည့်မိပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ညီမဖြစ်သူရဲ့ရင်သားကို အသားယူလိုတဲ့စိတ်နဲ့ကိုင်တွယ်နေတာ အဲဒီနောက်တော့ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲလမ်းဘေးတောအုပ်ငယ်လေးဆီမောင်းသွားပြီးညီမဖြစ်သူကိုကားနောက်ခန်းမှာတက်လိုးပါတော့တယ်။

မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်စလိုးတဲ့အခန်းကိုကြည့်ရင်းကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုထမီပေါ်ကပွတ်ပေးနေမိပါတယ်။အလိုးကလည်းသဘာဝကျပါတယ်။လိုးနေရင်းအကျင်္ ီနဲ့ဘရာစီယာကိုပင့်တင်ပြီးနို့စို့နေတာတွေ့တော့ယောင်ရမ်းပြီးကိုယ့်နို့ကိုယ်နယ်မိပါသေးတယ်။ တခြားမိန်းကလေးတွေဘယ်လိုရှိမယ်မသိပေမဲ့ကျွန်မကတော့နို့စို့ခံရရင် ကာမစိတ်တွေအပြင်းအထန်ထကြွလာတတ်ပါတယ်။ဇာတ်ကားထံမှာအလိုးကြမ်းလာတော့ညီမဖြစ်သူအသိဝင်လာချိန်မှာ သူမကိုအကိုဖြစ်သူကတက်လိုးနေမှန်းသိလိုက်လို့အလန့်တကြားဖြစ်သွားပုံ တွန်းဖယ်ဖို့ကြိုးစားပုံ နဲ့ အကိုဖြစ်သူရဲ့အလိုးကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်နောက်ဆုံးမှာတော့သူမကိုယ်တိုင်အလိုတူအလိုပါဖြစ်ပြီးအောက်ကနေပြန်ဖက်ကာအလိုးခံနေပုံတို့ဟာ သရုပ်ပါလှပါတယ်။

ကျွန်မလည်းအဲ့ဒါကိုကြည့်ရင်းနို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နဲ့အာသာဖြေနေမိပါတော့တယ်။ကျွန်မထမီလေးဟာလည်းဗိုက်ပေါ်မှာသာရှိပြီးစောက်ဖုတ်နဲ့နို့တွေကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေမိပါတယ်။အလိုးခံချင်လိုက်တာရှင်။ အခုနေသာလာလိုးရင်ဘယ်သူပဲတက်လိုးတက်လိုးအလိုးခံမိတော့မှာပါ။ အဒေါ်ဖြစ်သူမိုးမိုးဇင်ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားကာ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့လျက်နို့ကိုညှစ်လိုက် စောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်နှင့် အာသာဖြေနေပုံကိုကြည့်ရင်းစည်သူလည်းကွင်းထပ်ထုမိပြန်သည်။

သူမအာသာဖြေနေပုံကို တူဖြစ်သူကစပိုင်ကင်မရာအသုံးပြု၍ကြည့်ရင်းကွင်းထုနေမှန်းမသိသောမိုးမိုးဇင်မှာစိတ်လွတ်လက်လွတ်ဖြင့်နို့ကိုနယ်လိုက်lစောက်ဖုတ်ကိုပွတ်လိုက်လုပ်ရင်းအရသာတွေ့လာပြီးစောက်ဖုတိထဲကိုလက်ညှိုးလက်ခလယ်နှစ်ချောင်းပူး၍ထိုးကာအာသာဖြေလျက်ရှိသည်။စည်သူသည်လည်းအဒေါ်ဖြစ်သူ၏ဝတ်လစ်စားလစ်နီးပါးခန္ဓာကိုယ်အလှတွေကိုကြည့်ရင်းစိတ်မှန်းဖြင့်လိုးနေရာမှသုက်တွေပန်းထွက်သွားရပြန်သည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့လီးနဲ့ပါကင်အဖွင့်ခံလိုက်ရတဲ့ဂျပန်မလေးဟာ ပက်လက်ကလေးအလိုးခံရင်း အပျိုမြှေးပေါက်သွားလို့သွေးတွေရဲနေတဲ့စောက်ဖုတ်လေးကိုကော့ကော့ပေးနေပါတယ်။အကိုကအသက်လေးဆယ်လောက်ရှိပြီးညီမဖြစ်သူကကျွန်မလိုသုံးဆယ့်ငါး သုံးဆယ့်ခြောက်လောက်ဆိုတော့အဆောင့်တော့ခံနိုင်နေပါပြီ။

ကျွန်မတို့မိန်းမသားတွေဆိုတာကလည်းလီးဘယ်လောက်ကြီးကြီး စသွင်းတဲ့အချိန်မှာသာနာရင်နာမယ် အလိုးခံရင်းအရသာတွေ့လာပြီဆိုရင်တော့တအားဆောင့်ဆောင့်လိုးတာမျိုးမှအားရတတ်ကြတာလေ။အခုလည်းသူမရဲ့တုန့်ပြန်မှုကိုကြည့်ပြီးအကိုဖြစ်သူကခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပေးနေပါတယ်။သူတို့မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်လိုးနေတာကိုကြည့်ရင်းကျွန်မလည်းခပ်သွက်သွက်ထိုးကာအာသာဖြေရင်းပြီးသွားပါတော့တယ်။ ဖုန်းကိုပိတ်lသုက်ရည်တွေကိုထမီနဲ့သုတ်ပြီးကျွန်မပက်လက်လှန်လျက်နဲ့ပဲမှိန်းနေမိပါတယ်။ ခဏကြာတော့မှထမီလေးကိုရင်လျားပြီးရေချိုးခန်းထဲပြန်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ရေချိုးခန်းရှေ့တံခါးကိုအသာဟပြီး သားရေချဉ်ဟင်းလေးနွှေးထားပြီးထမင်းပြင်လိုက်တော့တီလေးရေချိုးပြီးရင်စားကြမယ် ဟုတ်ကဲ့တီလေး တီလေးရေချိုးနေပုံ အဝတ်လဲနေပုံတို့ကို ဟင်းနွှေးရင်း ထမင်းပွဲပြင်ရင်း ဖုန်းထဲကကြည့်နေမိပါတယ်။ကိုယ့်အဒေါ်အရင်းပေမဲ့လိုးချင်စရာကောင်းလွန်းတော့လည်းတပ်မက်မိတာပါပဲ။

နယ်မှာနေတုန်းကအဖေ့ဘက်ကညီမတစ်ဝမ်းကွဲ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်မနူးမနပ်လေးကို အပေါက်စုံ အကုန်ဖွင့်ခဲ့ဖူးတာကြောင့်ဆွေမျိုးချင်းလိုးရတာကိုအစရနေပြီမို့ တီလေးကိုလည်းရရင်လိုးဖို့ဆုံးဖြတ်ထားတာပါ။ဘယ်လိုကဘယ်လိုစရမယ်မှန်းလည်းမသိသလို စလည်းမ စ ရဲပါဘူး။တော်ကြာပြဿနာတက်ပြီးအရှက်ကွဲမှာလည်းကြောက်ရသေးတာကိုး။ တီလေးအဝတ်လဲပြီးသွားတော့ကျွန်တော်လည်းဖုန်းကိုပိတ်ပြီးချဉ်ဟင်းလေးခပ်ထည့်နေလိုက်ပါတယ်။တူဝရီးနှစ်ယောက်စကားတပြောပြောနဲ့ထမင်းစားနေကြရင်း ခုနကတီလေးအာသာဖြေနေပုံကို ပြန်မြင်ယောင်လာပြန်ပါတယ်။တီလေးကတော့ သူမဟုတ်သလိုပါပဲ။ကျွန်တော်သိနေမှန်းသူမှမသိတာကိုး။ထမင်းစားပြီးတော့ဧည့်ခန်းမှာတီဗီခဏထိုင်ကြည့်ပြီး တီလေးအိပ်လိုက်ဦးမယ်သားကိုသွားကြိုလိုက်နော် လို့မှာပြီးအိပ်ခန်းထဲဝင်သွားပြန်ပါတယ်။ကျွန်တော်လည်းဖုန်းလေးဖွင့်လိုက်တာပေါ့။ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။

သူတို့မောင်နှစ်မဟာအစရသွားပြီးတဲ့နောက် မကြာမကြာလိုးကြပါတယ်။တနေ့မှာတော့သူတို့မောင်နှစ်မလိုးနေကြတာကို သားအကြီးဖြစ်သူကတွေ့သွားပြီး သူ့အဒေါ်ကိုအကျပ်ကိုင်ပြီးလိုးပါတော့တယ်။အဒေါ်နဲ့တူနဲ့လိုးတဲ့အခန်းရောက်တော့ တူလေးစည်သူကိုအလိုလိုတွေးမိသွားပါတယ်။အိမ်မှာလည်းအခုကနှစ်ယောက်တည်းရှိတာလေ။သားလေးကလည်းသူငယ်တန်းတက်တုန်း။ကျွန်မတင်တွေရင်တွေကိုစည်သူကမသိမသာခိုးခိုးကြည့်တာကိုအခုမှသတိထားမိသလိုပဲ။ဒီကောင်လေးက ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်လိုးချင်နေလားမသိဘူး။ပြောလို့ရတာမဟုတ်ဘူးလေ။

ဒီခေတ်က အဖေနဲ့သမီးလိုးကြပြီးဗိုက်ကြီးလာမှလူသိတာတွေတောင် သတင်းစာတွေမှာခဏခဏဖတ်နေရတာ။မောင်နှစ်မချင်းလိုးကြတာတွေလည်းအဲဒီလိုပဲ ဗိုက်ကြီးမှလူသိတာ။အဲလိုလူတွေတောင်လိုးနေကြတာဆိုတော့အဒေါ်ဖြစ်တဲ့ကျွန်မကို တူဖြစ်သူကလိုးရင်လည်းလိုးချင်နေမှာပေါ့။ဇာတ်လမ်းလေးထဲမှာတော့အဒေါ်နဲ့တူ အားရပါးရလိုးနေကြပြီ။အိမ်ထောင်ကျကာစတုန်းကလင်မယားနှစ်ယောက်အပြာကားတွေအတူကြည့်ပြီးလိုးခဲ့ကြတာတွေသတိရမိတော့စောက်ဖုတ်ကအရည်တွေရွှဲလာပြန်ပါတယ်။

တီလေးနောက်တကြိမ်အာသာဖြေနေတာကိုကြည့်ရင်းကျွန်တော်လည်းသုံးချီမြောက်ကွင်းထပ်ထုလိုက်ပြီး တီလေးရဲ့သား ကျွန်တော့်ညီဝမ်းကွဲလေးကိုကျောင်းသွားကြိုဖို့ဆင်းခဲ့ပါတယ်။ကျွန်တော်တို့ကပထမထပ်မှာတင်နေတာမို့လှေကားတဆစ်ချိုးဆင်းလိုက်တာနဲ့မြေညီထပ်ရောက်သွားပါပြီ။အောက်ကိုအရောက်မှာကျွန်တော်တို့အခန်းနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာနေတဲ့ကိုသက်အောင်စိုးနဲ့မဟေမာစိုးတို့မောင်နှစ်မအပြင်ကပြန်လာတာတွေ့လို့နှုတ်ဆက်ပြီး ကျောင်းကိုထွက်ခဲ့ပါတယ်။မဟေမာစိုးကလည်းတောင့်တောင့်တင်းတင်းဖွံ့ဖွံ့ထွားထွားနဲ့လိုးချင်စရာခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ပါ။

အသက် ၂၇ လောက်ရှိတဲ့သူနာပြုဆရာမအပျိုကြီးပါ။ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ်ကူးယဉ်လိုးကမ္ဘာထဲက မင်းသမီးတယောက်ပေါ့။သူတို့အိမ်ကတော့မိသားစု ၆ ယောက်ရှိတယ်။ထားပါတော့ဗျာ။ အဲဒီလိုနဲ့တပတ်လောက်အတွင်းမှာကျွန်တော်လည်း တီလေးဆီ ဇာတ်ကားတွေပို့မြဲ lတူဝရီးနှစ်ယောက်အာသာဖြေမြဲပေါ့ဗျာ။နောက်ပိုင်းမှာတော့အင်းစက်ဇာတ်လမ်းလေးတွေအဓိကပို့ဖြစ်တယ်။တီလေးကိုလိုးချင်စိတ်တွေကလည်းပိုပြီးပြင်းထန်လာတယ်။တပတ်လောက်အကြာမှာပဲတီလေးက သန်လျင်ကျိုက်ခေါက်စေတီမှာသူ့ကိုယ်စားရွှေသင်္ကန်းကပ်ခိုင်းပါတယ်။တီလေးကျောင်းက မနက် ၇ နာရီကနေ့လည် ၁၂ နာရီမို့အချိန်မရလို့ပါ။

အဲ့ဒါနဲ့ညီလေးကိုမနက်ကိုးနာရီထိုးကာနီးမှာကျောင်းပို့ပြီးကျွန်တော်သန်လျင်ကိုထွက်ခဲ့ပါတယ်။ရွှေသင်္ကန်းကပ်ပြီးတော့သန်လျင်ကသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီသွားဖို့ဆိုင်ကယ်ကယ်ရီနဲ့ထွက်လာရင်း တည်းခိုခန်းတခုထဲကိုအမျိုးသားနဲ့အမျိုးသမီးအတွဲတတွဲဝင်သွားတာတွေ့လိုက်ပါတယ်။ဒီခေတ်မှာအတွဲတွေတည်းခိုခန်းမှာသွားလိုးတာဘာမှမထူးဆန်းပါဘူး။အခုထူးဆန်းတာက ကိုသက်အောင်စိုးနဲ့မဟေမာစိုးတို့မောင်နှစ်မဖြစ်နေတာပါပဲ။

အစ်မဖြစ်သူမဟေမာစိုးနဲ့မောင်ဖြစ်တဲ့ကိုသက်အောင်စိုးတို့လာလိုးကြမှန်းရိပ်မိလိုက်တာမို့ကျွန်တော်ကဆိုင်ကယ်ကိုပြန်ကွေ့ခိုင်းပြီးတည်းခိုခန်းရှေ့ကအအေးဆိုင်ကိုဝင်ထိုင်ပြီးသံဗူးဘီယာလည်းရတာကြောင့်ဘီယာတစ်ဗူးနဲ့အာလူးကြော်မှာပြီးဘီယာသောက်ရင်း ကျွန်တော့်ဖုန်းကိုအသင့်ပြင်ထားလိုက်ပါတယ်။ထိုင်စောင့်နေရင်းနဲ့ ဒီအချိန်လောက်ဆိုမဟေမာစိုးကို ကိုသက်အောင်ကဘယ်လိုလိုးနေမလဲလို့တွေးရင်းလီးကတောင်လာပါတယ်။အတွင်းခံဘောင်းဘီပါလို့တော်သေးတာပေါ့ဗျာ။နှစ်နာရီနီးပါးလောက်ကြာမှသူတို့မောင်နှစ်မထွက်လာပါတယ်။ကျွန်တော့်ဖုန်းကင်မရာနဲ့ဗီဒီယိုရိုက်နေတာကိုသူတို့မသိပါဘူး။မဟေမာစိုးအဝတ်အစားတွေကခေါက်ရိုးတောင်မပျက်ဘူးဗျ။ကိုယ်လုံးတီးချွတ်လိုးတာဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။သုံးလေးချီတော့လိုးခဲ့မယ်ထင်ပါတယ်။သူတို့တက္ကစီတစီးငှားပြီးကားအထွက်မှာကိုသက်အောင်စိုးကကျွန်တော့်ကိုမြင်သွားပြီးမျက်လုံးမျက်ဆန်ပြူးသွားပါတယ်။

ကားကတော့ဆက်ထွက်သွားပါပြီ။ကျွန်တော့်ဘေးကစားပွဲအလွတ်မှာထိုင်နေတဲ့စားပွဲထိုးကောင်လေးတယောက်က အဲဒီအတွဲကတပတ်တခါတော့လာတယ်နော် လို့ပြောတော့နောက်တယောက်က အေးကွ ရုပ်ချင်းကလည်းဆင်ဆင်လေးတွေမသိရင်မောင်နှစ်မလိုပဲလို့ပြန်ပြောနေတုန်းဆိုင်ရှင်မိန်းမကြီးက ဟဲ့ သူများကိစ္စစိတ်ဝင်စားမနေနဲ့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်လို့လှမ်းအော်လိုက်တော့ သူတို့လည်းတိတ်သွားပါတယ်။ မောင်နှစ်မလိုပဲမဟုတ်ဘူးဟေ့ အဲ့ဒါမောင်နှစ်မအရင်းဟလို့စိတ်ထဲကပြောရင်းငွေရှင်းပြီးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။သူတို့မောင်နှစ်မကိုဒီနေ့တွေ့လိုက်တာဟာ မနက်ဖြန်မှာတီလေးကိုကျွန်တော်လိုးဖို့အခွင့်အရေးမှန်းကျွန်တေ်မသိခဲ့သေးပါဘူး။ကျွန်တော့်စိတ်ကူးက မဟေမာစိုးကိုအကျပ်ကိုင်ပြီးလိုးဖို့ပါ။ (နောက်တော့တကယ်လည်းလိုးရပါတယ် အဲ့ဒါကိုသပ်သပ်ရေးပါဦးမယ်) လမ်းထိပ်ရောက်တော့ကိုသက်အောင်စိုးကလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲကနေပြီးကျွန်တော့်ကိုလှမ်းခေါ်ပါတယ်။နှုတ်ပိတ်ဖို့ဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။

စည်သူလည်းလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲဝင်လိုက်သည်။ကိုသက်အောင်စိုးကအပြုံးလေးဖြင့် ထိုင် ညီလေး ဘာသောက်မလဲ အချိုရည်တဗူးမှာလိုက်ပြီးနောက် ခုနကညီလေးကိုသန်လျင်မှာတွေ့ခဲ့သလိုပဲ ဟုတ်တယ်လေအကို ကျွန်တော်လည်းတွေ့လိုက်တယ် အေး အဲ့ အဲ့ဒါကွာ ဟို ဟာ ရတယ်အကို ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် ဘာမှမပူနဲ့ အေးဆေးပါ ကျေးဇူးတင်တယ်ကွာ တကယ်ပါ မဟေမာစိုးရောကျွန်တော့်ကိုတွေ့သွားသေးလား မတွေ့ဘူး သူအခုဆေးရုံမှာဂျူတီဝင်နေတယ် အကိုတခုလောက်ပြောပြနိုင်မလား ဘာကိုလဲညီလေး အကိုတို့ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာအကြမ်းဖျင်းပေါ့ အသေးစိတ်မဟုတ်ပါဘူး သက်အောင်စိုးနှုတ်တွန့်နေသည်မို့ -တခြားမဟုတ်ဘူးအကို ကျွန်တော်လည်းတီလေးကိုဖြုတ်ချင်နေတာ ဘယ်လိုစရမှန်းမသိလို့ ထိုအခါမှသက်အောင်စိုးမျက်နှာဝင်းကနဲဖြစ်သွားပြီး

ဟား ရတယ်ညီလေး ကိုယ်ပြောမယ် စော်ဖီးဆေးသုံးလိုက်တာကွ အဲ့ဒါဘာဆေးလဲ အဲ့ဆေးသောက်မိသွားရင် စော်တွေမနေနိုင်အောင်ထန်လာတဲ့ဆေးပေါ့ကွာ အိမ်မှာလူရှင်းတဲ့နေ့ မမကိုအဲ့ဆေးခတ်လိုက်တာ အဲ့ဒီမှာရသွားတာပဲ ဟာ မိုက်တယ် အဲ့ဒါဘယ်မှာဝယ်ရလဲအကို ဘယ်လောက်ပေးရလဲ ညီလေးကိုကျေးဇူးတင်လို့အကိုပေးပါ့မယ် သုံးရက်လောက်အဲ့ဆေးနဲ့ဖန်လိုက်ကွာ အစရသွားရင်နောက်ရက်တွေမလိုတော့ပါဘူး အကိုတကယ်ပေးမှာနော် အေးပါ ဒီနေ့တော့မရှိဘူး မနက်ဖြန်မနက်ရမယ်ကွာ စိတ်ချ မင်းလည်းမနက်ဖြန်ကျရင်အားဆေးလေးဘာလေးကြိုသောက်ထားလိုက် မင်းတီလေးကိုရရစေ့မယ် နောက်နေ့မနက်ကျတော့ဆေးထုပ်သုံးထုပ်ပေးသည်။တထုပ်ကိုနှစ်ခါခွဲသုံးဖို့မှာသည်။

ဆေးတောင့်လေး သုံးတောင့်ပေးပြီး အဲဒါကညီလေးတနေ့တလုံးပဲသောက်ဟုမှာသည်။ ဒါကဘာဆေးလဲအကို ကာဗာတာလို့ခေါ်တယ် အမျိုးသားအရေးပေါ်အားဆေးပေါ့ကွာ ကောင်းကောင်းသာတွယ်ပေတော့ စည်သူမှာအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလိုးရတော့မည်ဟူသောအသိကြောင့်တမနက်လုံးလီးတောင်နေခဲ့သည်။သို့သော်ကွင်းမထုပဲစိတ်ထိန်းနေခဲ့သည်။ဘယ်လိုလိုးလိုက်မယ် ဘယ်လိုဆောင့်လိုက်မယ် ဟုကြို၍ပင်တွေးထားသေးသည်။ထုံးစံအတိုင်း အင်းစက်ဇာတ်ကားတကားလည်းပို့လိုက်သည်။

နေ့လယ် ၁၂ နာရီထိုးမှာတီလေးပြန်ရောက်လာပါတယ်။ရောက်ရောက်ချင်းပဲ သားရေ ထမင်းပြင်ထားလိုက်တော့ တီလေးရေချိုးုပီးရင်စားတော့မယ် ဟုတ်ကဲ့တီလေး ကျွနိတော်ဟန်မပျက်ပြန်ပြောပြီးတီလေးရေချိုးတုန်းထမင်းပွဲပြင်နေလိုက်ပါတယ်။ဟင်းတွေကတော့တီလေးချက်ပြီးသားမို့နွှေးရုံပါပဲ။တီလေးအတွက်ကြ်ဥမွှေကြော်လေးထပ်လုပ်ရင်း ဆေးမှုန့်တဝက်ထည့်လိုက်ပါတယ်။ခဏနေတော့တီလေးရောက်လာပါတယ်။ထမီအနက်ရောင်လေးနဲ့ ရင်စေ့အကျင်္ ီအဝါလေးဝတ်ပြီးသနပ်ခါးရေကြဲလိမ်းထားတဲ့တီလေးဟာ စကားတပြောပြောနဲ့ထမင်းစားနေရင်းကြက်ဥမွှေကြော်လေးကိုယူစားလိုက်ချိန်မှာကျွန်တော့လီးကမတ်ကနဲတောင်လာပါတယ်။ကာမစိတ်ထကြွစေတဲ့ဆေးတွေခတ်ထားတဲ့ကြက်ဥကြော်ကိုစားနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်ထောင်ချောက်ထဲရောက်လာပြီလေ။

သားလည်းစားလေ မစားတော့ဘူးတီလေး အဲ့ဒါတီလေးအတွက်ပဲကြော်ထားတာ အကုန်စားလိုက်တော့ ညနေကျရင်အေးစက်ပြီးစားလို့ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး ကျွန်တော့်စကားကိုခေါင်းညိတ်ပြပြီးဆက်စားနေပါတယ်။ကိုသက်အောင်စိုးပြောသလိုသာစွမ်းရင်ကျွန်တော်တီလေးကိုလိုးရတော့မယ် ထမင်းစားပြီးအိမ်ရှေ့မှာတီဗီခဏထိုင်ကြည့်နေတုန်းကျွန်မစိတ်တွေလှုပ်ရှားလာပါတယ်။မနက်ကကျောင်းမှာအင်းစက်ဇာတ်လမ်းလေးကိုခဏကြည့်လာ တာကြောင့်ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ဆက်ပြီးထိုင်နေရင်းစောက်ဖုတ်ထဲကစိုစိစိဖြစ်လာတာကြောင့်ကျွန်မထလာခဲ့ပါတော့တယ်။ထမီမှာများကွက်နေမလားလို့လှည့်အကြည့်မှာ စည်သူကကျွန်မတင်ပါးကြီးတွေကိုစူးစိုက်ကြည့်နေတာသိလိုက်ရပါတယ်။သူလည်းမျက်နှာအလွှဲ ကျွန်မလည်းအိပ်ခန်းထဲဝင်လာခဲ့လိုက်ပါတယ်။အထဲရောက်မှထမီကိုလှည့်ကြည့်တော့ ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲရှင်။ထမီမှာအကွက်လိုက်ကြီး။ကျွန်မရှက်လိုက်တာရှင်။၂၂နှစ်အရွယ်ရောက်နေတဲ့စည်သူကကျွန်မဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာမသိပဲနေပါ့မလား။

အရင်ရက်က လည်းကျွန်မကိုခိုးခိုးကြည့်နေသလိုပဲ။တော်ကြာလာတက်လိုးရင်ဘယ်လိုလုပ်ပါ့မလဲ။ကျွန်မအိပ်ခန်းတံခါးကိုသေချာလော့ပြန်ချလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းဘက်ကူးကာအရေရွှဲနေတဲ့စောက်ဖုတ်ကိုရေသွားဆေးလိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့ကုတင်ပေါ်လှဲပြီးဖုန်းထဲက ဇာတ်ကားလေးကိုကြည့်နေမိရင်းစိတ်ကပိုပြီးထလာတာကြောင့်ထမီကိုလှန်တင်ကာစောက်ဖုတ် ကိုပွတ်နေမိပါတယ်။ဒီနေ့ဇာတ်လမ်းလေးကပိုကောင်းနေလို့လားမသိပါဘူး။အရင်နေ့တွေထက်စိတ်ပိုထနေပါတယ်။ဟိုတနေ့ကဇာတ်လမ်းလေးရဲ့အဆက်ပါ။မောင်နှစ်မချင်းကာ မဆက်ဆံမိတဲ့အဒေါ်ဖြစ်သူကို တူနှစ်ယောက်ကဝိုင်းလိုးနေကြတာပါ။အဒေါ်ဖြစ်သူခမျာတူနှစ်ယောက်ရဲ့လီးတွေနဲ့စောက်ဖုတ် ဖင် ပါးစပ် အကုန်အလိုးခံနေရပါတယ်။သူလည်းကောင်းနေပုံပါပဲ။

ဖင်လိုးမခံဖူးတဲ့ကျွန်မတောင်အားကျလာမိပါတယ်။စောက်ဖုတ်ကိုလက်နဲ့သွက်သွက်လေးပွတ်ရင်းအာသာဖြေနေပေမဲ့လီးအစစ်တချောင်းကိုသာတမ်းတနေမိပါတယ်။အနီးဆုံးကစည်သူပဲရှိတာလေ။ကျွန်မကသာလိုးခွင့်ပြုရင်သူက တက်လိုးမလားမသိပါဘူး။ဒါပေမဲ့ကိုယ့်တူအရင်းကတက်လိုးတာကိုအလိုးခံဖို့မရဲပါဘူးရှင်။စောက်ဖုတ်ကလည်းပိုပြီးယားလာနေပါပြီ။အခုနေသာအလိုးခံလိုက်ရရင် တီလေးအာသာဖြေနေပုံဟာအရင်နေ့တွေထက်ပိုပြီးထန်မှန်းသိသာနေပါတယ်။တီလေးလည်းထန်နေပြီ ကာဗာတာဆေးသောက်ထားတဲ့ကျွန်တော့်လီးကြီးက လည်းတောင်နေပြီမို့ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တီလေးကိုလိုးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးအခန်းတံခါးလော့ကိုသွားလှည့်ကြည့်တယ်။

မရတာနဲ့ရေချိုးခန်းဘက်ကဝင်လိုက်တော့တီလေးအခန်းထဲကိုကူးတဲ့တံခါးကဟနေတာကိုတွေ့လိုက်ပါတယ်။ကျွန်တော်အခန်းထဲဝင်သွားချိန်မှာတီလေးကပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုကားပြီးဖုန်းကိုတောင်မကြည့်နိုင်ပဲမျက်စေ့မှိတ်လျက် သားစောက်ဖုတ်ထဲကိုလက်ခလယ်နဲ့ထိုးပြီးအာသာဖြေရင်းဖီးတွေတက်နေပါတယ်။ကျွန်တော်လည်းမထိန်းနိုင်တော့ပဲတီလေးပေါင်နှစ်လုံးကြားကိုဝမ်းလျားမှောက်ဝင်ပြီးတီလေး လက်ကိုဆတ်ကနဲဆွဲဖယ်ကာ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုပါးစပ်နဲ့ငုံလိုက်ပါတယ်။

တီလေးဟာရုတ်တရက်လန့်သွားပြီးကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ အိုအိုဟဲ့ နင် နင်ဘာလုပ်တာလဲ အာ ပြောလည်းပြော ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုတွန်းထုတ်ဖို့လည်းကြိုးစားပါတယ်။စမိမှတော့လျှော့လို့မရတော့ပါဘူး။ဒီအခြေအနေရောက်မှလွှတ်ပေး လိုက်ရင်ရှက်ရမ်းရမ်းမှာသေချာပါတယ်။ဘာမှပြန်မပြောပဲနို့နှစ်လုံးကိုလှမ်းနယ်ပြီးစောက်ဖုတ်ကြီးကိုဆက်ပြီးလျက်ပေးနေလိုက်ပါတယ်။တီလေးဟာအတင်းထထိုင်ဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ ကျွန်တော့်လက်ကသူမနို့ကိုနယ်ရင်းဖိချထားတာကြောင့်ထလို့မရပဲပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကိုစုလိုက်ကားလိုက် ဒူးကိုကွေးလိုက်ဆန့်လိုက်နဲ့ရုန်းပြန်ပါတယ်။ အနံ့အသက်မရှိ အမွေးအမြှင်ကင်းမဲ့တဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကအရည်တွေထပ်ထွက်လာနေတာကြောင့်တီလေးပိုပြီး ထန်နေပြီမှန်းသိလိုက်ပြီမို့တီလေးပေါင်ကြားမှာဒူးထောက်ထိုင်ပြီးပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်ပါတယ်။ စည်သူ့လီးကြီးကိုမြင်လိုက်ရတော့ကျွန်မလန့်ဖြန့်သွားရပါတယ်။

အမျိုးသားနဲ့တုန်းကငါးလက်မလောက်ပဲရှိတဲ့လီးနဲ့သာ အလိုးခံခဲ့ဖူးတဲ့ကျွန်မဟာ ခုနစ်လက်မလောကရှည်ပြီးလုံးပတ်ကလည်းကျန်မလက်တကိုင်စာမကတဲ့လီးချောင်းကြီးမို့ ဒီလီးကြီးနဲ့သာစောက်ဖုတ်ထဲအသွင်းခံလိုက်ရရင်ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ကြက်သီးတွေထသွားပြီး မင်းမင်းမယုတ်မာနဲ့နော် ငါရဲတိုင်မှာ လွှတ်အခုလွှတ် စည်သူ လွှတ်လို့ပြောနေတယ်နော် အို အို ဟဲ့ အာ သူကကျွန်မအပေါ်မှောက်ချပြီးပါးတွေ လည်ပင်းတွေ နားရွက်တွေကိုနမ်းရင်းကျွန်မအကျင်္ ီကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်နေပါတယ်။ကျွန်မစောက်ဖုတ်ကိုလည်းသူ့လီးကြီးအမြှောင်းလိုက်ဖိကပ်ပြီးပွတ်နေပါတယ်။စိတ်ထနေပေမဲ့တူအရင်းနဲ့အလိုးမခံချင်တာကြောင့်ကျွန်မရုန်းကန်နေရင်းကပဲအကျင်္ ီကြယ်သီးတွေပြုတ်သွားပြီးဘရာစီယာလေးကိုပါပင့်တင်လိုက်ပါတယ်။အလိုမတူတဲ့အဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်ကိုကိုမုဒိမ်းကျင့်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့စည်သူဟာကျွန်မနို့အုံကြီးတွေကိုမြင်လိုက်ရတော့ပိုပြီးသန်မာလာပါတယ်။ရုန်းကန်ရင်းအားပျော့လာတဲ့ကျွန်မဟာတူအရင်းရဲ့မုဒိမ်းကျင့်ခံရတော့မှာမို့မျက်ရည်တွေအလိုလိုကျလာပါတယ်။

စည်သူဟာကျွန်မကိုဖိထားပြီးနို့တွေကိုစို့ပြန်ပါတယ်။ သွားပြီကျွန်မမတတ်နိုင်တော့ဘူး။သူ့အလိုးကိုခံရတော့မယ်။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ကျွန်မဟာနို့စို့ခံရရင်စိတ်မထိန်းနိုင်ပါဘူး။ခုနကစောက်ဖုတ်ကိုလည်းအလျက်ခံထားရပြီးအ ခုတခါနို့ကိုပါအစို့ခံရပြန်တော့ကျွန်မရုန်းကန်မှုတွေအလိုလိုရပ်တန့်ပြီး သားတီလေးကိုမလုပ်ပါနဲ့သားရယ်အဒေါ်နဲ့တူအရင်းဆိုတာမဖြစ်သင့်ပါဘူးမလုပ်ပါနဲ့နော် တီလေးတောင်းပန်ပါတယ် ခဏလေးပါတီလေးရယ် သားတီလေးကိုအရမ်းလိုးချင်နေလို့ပါ ဟင့်အင်းတီလေးကြောက် ကြောက်တယ် ဘာကိုကြောက်တာလဲတီလေးရဲ့ သားသားဟာကြီးကအကြီးကြီးပဲ လီးကြီးမှပိုပြီးအားရတာတီလေးရဲ့ တီလေးအလိုးခံကြည့် သားကောင်းကောင်းလိုးပေးမယ်

ပြောရင်းနဲ့သူ့လီးကိုကိုင်ပြီးကျွန်မစောက်ဖုတ်အဝမှာတေ့လိုက်ပါတယ် ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း တီလေးခွင့်မပြုဘူး မလုပ်ပါနဲ့သားရယ် တီလေးကိုမလုပ် ပြွတ် အ ဗြစ်ဗြစ် အား အို ပြွတ်ဗြစ်ဗြစ်ဗြစ် အားအား သားရယ်အဟင့်ဟင့် ခဏလေးနော်တီလေး တီလေးစောက်ဖုတ်ထဲကိုသားလီးဝင်နေပြီ စောက်ဖုတ်နဲ့လီးနဲ့တစ်လစ်ကြီးဖြစ်နေပြီ ထပ်သွင်းလိုက်မယ်နော် ဗြစ်ဗြစ်ဗြစ်အနာနာတယ် မသွင်းပါနဲ့တော့ ပြန်ထုတ်လိုက်ပါအားအား အမလေး အဟင့်ဟင့် အား အာ့ စောက်ဖုတ်ကအလိုးမခံဖြစ်တာလည်းကြာနေတာရယ် စည်သူ့လီးကကြီးတာရယ်ကြောင့်နာလွန်းလို့ဆက်မသွင်းဖို့ပြောပေမဲ့ကာမစိတ်ပြင်းထန်နေတဲ့စည်သူဟာကျွန်မနို့နှစ်လုံးကိုစုံကိုင်ပြီးဆောင့်ဆောင့်သွင်းလိုက်တာကြောင့်စောက်ဖုတ်ထဲကိုလီးတဆုံးဝင်သွားပါတော့တယ်။အရေတွေရွှဲနေတာတောင်စောက်ဖုတ်ထဲမှာပြည့်သိပ်နေတာပဲရှင်။လီးတဆုံးသွင်းပြီးတာနဲ့စပြီးလိုးပါတော့တယ်။

တူအရင်းကမုဒိမ်းကျင့်တာကိုခံနေရတဲ့ကျွန်မဟာဝမ်းနည်းတာရှက်တာနာကျင်တာတွေရောပြီးမျက်ရည်တွေကျနေရင်း အားကနဲအင့်ကနဲငြီးတွားကာအလိုးခံနေရပါတယ်။ ကောင်းလိုက်တာတီလေးရယ် တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကလိုးလို့ကောင်းလိုက်တာ တီလေးကိုလိုးချင်နေတာကြာပြီအခုမှပဲလိုးရတော့တယ် ပြောလည်းပြောလိုးလည်းလိုးနဲ့လုပ်ရင်းနို့ကိုစို့ပြန်ပါတယ်။မုဒိမ်းအကျင့်ခံနေရတယ်ဆိုပေမဲ့စကတည်းကစိတ်ထနေတဲ့ကျွန်မဟာစောက် ဖုတ်အတွင်းသားနုနုလေးတွေကိုပူနွေးမာကြောတဲ့လီးချောင်းကြီးနဲ့ပွတ်တိုက်ခံနေရတာမို့အရသာကတော့ရှိလာပါတယ်။တူနဲ့အဒေါ်လိုးကြတာဆိုပေမဲ့စောက်ဖုတ်နဲ့လီးကတော့သူ့အလုပ်သူလုပ်နေတာပါပဲ။ကြီးလိုက်တဲ့လီး ကြမ်းလိုက်တဲ့ဆောင့်ချက် ကောင်းလိုက်တဲ့အရသာ။

ကျွန်မတောင့်တနေတဲ့လီးအစစ်နဲ့အလိုးခံနေရပြီမို့ကာမအရသာတရှိန်ရှိန်တက် လာတဲ့ကျွန်မဟာသတိတောင်မထားမိပဲကျွန်မအပေါ်ကအသားကုန်ဆောင့်လိုးမုဒိမ်းကျင့်နေတဲ့တူတော်မောင်ကိုပြန်ဖက်ပြီးကော့ကော့ပေးနေမိပါတော့တယ်။ မုဒိမ်းကျင့်တယ်ဆိုတာကိုသတင်းစာဂျာနယ်ထဲမှာသာဖတ်ဖူးတဲ့ကျွန်မဟာကိုယ်တိုင်မုဒိမ်းကျင့်ခံရချိန်မှာတော့တူအရင်းခေါက်ခေါက်က မုဒိမ်းတက်ကျင့်တာကိုခံနေရပေမဲ့အရသာကအရမ်းကောင်းနေတာကြောင့် အား အားအင့်အအ သားရယ် ဟင့် အာ့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်တယောက်ကာမအထိအတွေ့မှာနစ်မြောသွားခဲ့ရပြီမို့အင့်ကနဲအားကနဲငြီးတွားရင်းကျေနပ်စွာပင်မုဒိမ်းကျင့်ခံနေလေတော့သည်။

စည်သူမှာလည်းစိတ်ကူးနှင့်ပြစ်မှားကာအကြိမ်ကြိမ်ကွင်းထုခဲ့ရသောအဒေါ်အရင်းခေါက်ခေါက်၏စောက်ဖုတ်ကြီးကိုလက်တွေ့လိုးနေရပြီမို့စိတ်ထဲကဝမ်းသာနေမိသည်။လူးလွန့်ကော့ပျံကာငြီးသံလေးတွေထွက်နေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုနောက်ထပ်လိုးနိုင်ဖို့အတွက်သူမရမ္မက်ထန်နေခိုက်မှာလီးအဖျားလေးဝင်ရုံအသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီးနို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကိုစို့ပေးကာဆွလိုး လိုးနေလိုက်သည်။

အလိုးခံရတာအရှိန်တက်နေတုန်းမို့ဒေါ်မိုးမိုးဇင်မချိတရိဖြစ်သွားပြီးစည်သူလီးပြန်အသွင်းမှာလီးပိုဝင်စေရန်သူမစောက်ဖုတ်ကြီးကိုကော့ကော့ပေးသည်။သို့သော်မရ။သူမဖက်တွယ်ပွတ်သပ်မှုတွေလုပ်ပေးသည်။တဟင်းဟင်းငြီးငြူပြသည်။မရသည့်အဆုံးမှာတော့ သားလုပ်မှာဖြင့်လုပ်ပါသားရယ်တီလေးရှက်လို့ပါမျက်နှာပူစရာကြီးမြန်မြန်လုပ်ကွာ တီလေးလည်းအလိုးခံဖူးတာပဲရှက်စရာလား အာစကားများမနေနဲ့ လုပ် စည်သူကဆယ်ချက်ခန့်ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ပြန်ရာ အား အင်းဟင်းဟင်း သားရယ် အား အို အို လီးတဆုံးထိုးသွင်းပြီးမဆောင့်သေးပဲမွှေပေးနေပြန်ရာ ဒေါ်မိုးမိုးဇင်တွန့်လိမ်သွားပြန်သည် ဟင့် လုပ်ပါလို့ဆို ဘယ်နှစ်ချီလိုးရမလဲဟင်တီလေး အခုမှတော့မထူးတော့ပါဘူးကွာ ကြိုက်သလောက်သာလိုးတော့ ညကျရင်လည်းထပ်လိုးမယ်နော် ပြောရင်းခပ်သွက်သွက်လိုးလေရာ

အင်း အင်းပါကွာ အအ အမလေး အားရှီး ဟား အိုး အင့်အင့်အင့် အား အာ့ သားရယ် အား တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကကျပ်နေတာပဲ လိုးလို့ကောင်းလိုက်တာ တီလေးရောကောင်းလား ကောင်းအင့်အင့်ကောင်းတယ်သားရယ်ဆောင့် တအားဆောင့်စမ်းပါ တီလေးပြီးတော့မယ် အားအား အား ကောင်းလိုက်တာ အာ့အင့်အင့် ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ခမျာပက်လက်လှန်ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကားပြီးစည်သူကိုပြန်ဖက်ကာလူးလွန့်ကော့ပျံအလိုးခံရင်း ပြီးသွားလေတော့သည်။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားများ၏ဖျစ်ညှစ်မှုကြောင့်စည်သူလည်းမထိန်းနိုင်တော့ပဲမညှာမတာကြမ်းတမ်းစွာအချက်သုံးဆယ်ခန့်ဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီးအဒေါ်ဖြစ်သူ၏စောက်ဖုတ်ထဲသို့လရေတွေပန်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။အရသာအကောင်းဆုံးရောက်ချိန်မှာခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးခံရပြီးပူနွေးသောသုက်ရည်များပန်းဝင်လာမှုကြောင့်ဒေါ်မိုးမိုးဇင်လည်းအသံမျိုးစုံငြီးငြူကာအကောင်းပေါ်အကောင်းဆင့်သွားရလေတော့သည်။

ကျွန်တော်လည်းတီလေးခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှောက်ချပြီးပါးချင်းကပ်အမောဖြေရင်းမှိန်းနေလိုက်ပါတယ်။ တီလေးစောက်ဖုတ်ထံအဆုံးသွင်းထားတဲ့လီးကိုတော့မထုတ်သေးပဲစိမ်ထားလိုက်ပါတယ်။လရေထွက်သွားပေမဲ့လီးကတောင်နေတုန်းပါပဲ။ကာဗာတာဆေးအစွမ်းကြောင့်ထင်ပါတယ်။ခဏအကြာမှာ ပြီးရင်လည်းဆင်းတော့လေ လိုးလို့မဝသေးဘူး ထပ်လိုးဦးမှာ ဟင့်အင်းတော်ပြီ မလုပ်နဲ့တော့ ဘာဖြစ်လို့လဲတီလေးရဲ့ တူအရီး အရင်းခေါက်ခေါက်ကြီးမတော်ပါဘူး တော်ပါတယ် တော်လို့အဆုံးတောင်ဝင်နေပြီ ပြောရင်းနှင့်သုံးချက်ခန့်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ် အိုမကောင်းဘူးလို့ပြောတာ ခုနကတော့ ကောင်းလိုက်တာဆို မသင့်တော်ပါဘူးသားရယ် နော် အခုလိုဖြစ်တာလူသိရင်ရှက်စရာကြီး ဘယ်သူမှမသိပါဘူးတီလေးရယ် သူမနှုတ်ခမ်းကိုစုပ်မလို့လုပ်တော့အစုပ်မခံပါဘူး

အဲ့ဒါနဲ့နို့စို့ပေးလိုက်ပါတယ် အာ လုပ်ပြန်ပြီ ဟင့် ဘာဖြစ်လို့လဲတီလေးရဲ့ အဲ့လိုလုပ်ရင်တီလေးမနေနိုင်ဘူး မလုပ်နဲ့ ဘယ်ရမလဲံဗျာ စို့တော့တာပေါ့။တီလေးဟာကျွန်တော့ဆံပင်တွေကိုဆုပ်ချေရင်းတဟင်းဟင်းငြီးကာလူးလွန့်လာပြန်ပါတယ်။ခဏအကြာမှာတော့ တော်ပါတော့သားရယ် တီလေးကိုလုပ်ချင်လည်းလုပ်ပါတော့ တီလေးမနေနိုင်တော့လို့ပါ အဲ့ဒါဆို သား လိုးတော့မယ်နော် ဘယ်သူ့မှလျှောက်မပြောရဘူးနော်သား ဘာလို့ပြောရမှာလဲတီလေးရဲ့ ကျွန်တော့်လီးကြီးနဲ့အလိုးခံပြီးလရေဝင်သွားပြီးတဲ့နောက် တီလေးကကျေကျေနပ်နပ်လိုးခွင့်ပြုလိုက်ပြီမို့ ကျွန်တော်ကတီလေးရဲ့ခြေသလုံးလေးနှစ်ဖက်ကိုပုခုန်းပေါ်ထမ်းတင်လိုက်ပြီးအသာအယာစလိုးနေပါတယ်။တီလေးကအလိုးခံနေရင်း

ဟင်း သားကမုဒိမ်းတောင်ကျင့်တတ်နေပြီပေါ့လေ မတတ်ပါဘူး ဘာမတတ်ရမှာလဲ ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်ပြန်မုဒိမ်းကျင့်တာလေ ခုနက အင့် တီလေးကအရမ်းတောင့်တော့သားမနေနိုင်လို့ပါ ကိုယ့်အဒေါ်ကိုယ်လုပ်တာတောင်အာ့မညှာဘူး သားကခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးရမှအားရတာ ကြည့်ပါလား ကိုယ့်အဒေါ်ကိုများပြောအားနေလိုက်တာ, အာ့ လိုးတယ်လိုးတယ်နဲ့အင့် လိုးတာမို့လိုးတယ်ပြောတာပေါ့ ဟုတ်ပါတယ် လိုး အင့် လိုးပါ အဲ့ဒီနောက်တော့နှစ်ယောက်လုံးမီးကုန်ယမ်းကုန်လိုးနေကြပါတော့တယ်။

အင်မတန်လိုးချင်လွန်းလှတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို လိုးခွင့်ရပြီဆိုတော့ကျွန်တော်လည်းအသားကုန်ဆောင့်ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်တယ်။ လိုးလို့ကောင်းလိုက်တာတီလေးရယ် တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကအိနေတာပဲ တီလေးလည်း အကောင်းကောင်းတယ်သားရယ် ဆောင့်ဆောင့်စမ်းပါ အား နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးကိုစုံကိုင်ဖျစ်ညှစ်ပြီးအောက်ပိုင်းကစောက်ဖုတ်ကြီးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်လိုးရတာကောင်းလိုက်တဲ့အရသာဗျာ ကျွန်မလည်းမထူးဇာတ်ခင်းပြီးသူလိုးသမျှအလိုးခံနေမိပါတယ်။ဘယ်လောက်တောင်လိုးချင်နေလဲမသိပါဘူးရှင်။မနားတမ်းဆောင့်ဆောင့်လိုးနေတာပါ။အရှိန်နဲ့ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်းကျွန်မ အင့် ကနဲ အင့် ကနဲဖြစ်သွားရပါတယ်။သူဆောင့်လိုက်တဲ့အရှိန်ကြောင့်ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ဟာလည်းရမ်းခါနေပါတယ်။

သူ့လီးကလုံးပတ်ကြီးတော့လီးအဝင်အထွက်တိုင်းမှာကျွန်မစောက်စေ့ကိုလီးချောင်းကြီးနဲ့ပွတ်တိုက်နေတာကြောင့်သူမပြီးခင်ကျွန်မပြီးသွားရပါတယ်။သူကတော့ဆက်ပြီးလိုးနေသေးတာမို့သူပြီးအောင်အလိုးခံပေးနေရင်းကျွန်မအရသာရှိလာပြီးစိတ်တွေပြန်ထလာပြန်ပါတယ်။တဟင်းဟင်းငြီးရင်းသူ့နှုတ်ခမ်းကိုကျွန်မကစပြီးအငမ်းမရစုပ်ယူမိတဲ့အထိထန်လာပါတယ်။နှုတ်ခမ်းချင်းအပြန်အလှန်စုပ်ပြီးတယောက်ကိုတယောက်တင်းတက်းကျပ်ကျပ်ဖက်လိုးနေကြရာက သူ့အလိုးတွေကြမ်းသထက်ကြမ်းလာပြီးအချက်ငါးဆယ်လောက်စိတ်ရှိလက်ရှိဆောင့်ဆောင့်လိုးရင်းတချီစီထပ်ပြီးသွားကြပြန်ပါတယ်။အချိန် ၂ နာရီအတွင်းမှာတီလေးကိုသုံးချီလိုးလိုက်ပြီးကလေးကျောင်းသွားကြိုကာအိမ်ပြန်ရောက်တော့ကလေးကိုကာတွန်းကားပြထားလိုက်ပြီးရေချိုးခန်းထဲမှာတချီထပ်ဆွဲလိုက်သည်။ဒေါ်မိုးမိုးဇင်မှာလည်းကာမစိတ်ကြွဆေးအရှိန်ကမကုန်သေးသလို စည်သူကလည်းကာဗာတာဆေးအစွမ်းကပြနေဆဲမို့နှစ်ယောက်လုံးမနေနိုင်ပဲထပ်လိုးဖြစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက်ကိုယ့်အခန်းကိုယ်ဝင်ကာနားနေရင်းအိပ်ပျော်သွားကြပြီးညနေခြောက်နာရီခန့်ကျမှနိုးလာကြသည်။ရေမိုးချိုးထမင်းစားကြပြီးနောက်ဒေါ်မိုးမိုးဇင်ကမနက်အတွက်ဟင်းချက်ရန်ပြင်ဆင်နေသည်။အလိုးခံပြီးမောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားသဖြင့်ဈေးမသွားလိုက်ရသောကြောင့်အိမ်မှာရှိတာပဲချက်တော့မည်ဟုတွေးကာဘဲဥပြုတ်ထားရင်းအာလူးအခွံနွှာကာရေစိမ်ထားလိုက်သည်။ဘဲဥပြုတ်ကျက်တော့ ငါးနီတူခြောက်လေးကြော်ထားလိုက်သည်။စည်သူကလည်းငရုတ်သီးထောင်း ကြက်သွန်ခွာဝိုင်းကူရင်း နို့ကိုနယ်လိုက် တင်ပါးကြီးကိုဖျစ်ညှစ်လိုက်လုပ်နေသေးသည်။နေ့လည်ကကိစ္စကိုလည်းပြုံးစိစိနှင့်ပြောဖြစ်ကြသည်။ “ဟင်းကိုယ့်အဒေါ်ကိုများဘယ်တုန်းကတည်းကလုပ်ချင်နေလဲမသိဘူး”

“ကြာလှပြီတီလေးရဲ့ကွင်းပဲမှန်းထုခဲ့ရတာ” “အဲ့ဒါနဲ့ပဲ လူကိုမုဒိမ်းကျင့်တာပေါ့လေ” “တီလေးကိုပဲကျင့်ဖူးတာပါ” “ကိုယ့်တူနဲ့ကျမှပဲ လူလည်းမုဒိမ်းကျင့်ခံရတော့တယ်” “ညကျရင်ထပ်လိုးမယ်နော်” “အိုးတော်ရောပေါ့” “လိုးလို့မဝသေးဘူးတီလေးရဲ့” “နေ့လည်ကလည်းသုံးခါတောင်လုပ်ပြီးပြီထပ်လုပ်နိုင်သေးလို့လား” “တညလုံးလိုးမယ်လေ” “တီလေးတော့အရူးအမဲသားကျွေးမိသလိုဖြစ်ပြီထင်တယ်” ပြုံးစေ့စေ့လုပ်နေသောမိုးမိုးဇင်ကိုတင်းတင်းဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းအစုံကိုအငမ်းမရစုပ်ယူရင်း နို့အုံအိအိကြီးကိုလေးငါးချက်ခန့်ဆုပ်နယ်ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး လမ်းထိပ်နွားနို့ဆိုင်သို့ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။နေ့စဉ်ဝယ်နေကျမို့နွားနို့ဆိုင်ကချန်ထားပေးသောနွားနို့ကိုယူကာပြန်လာလိုက်သည်။အိမ်ပြန်ရောက်တော့တီဗီထိုင်ကြည့်နေကြရင်း ညရှစ်နာရီလောက်မှာနွားနို့တခွက်စီသောက်ကြသည်။

မိုးမိုးဇင်အတွက်နွားနို့ခွက်ထဲမှာကာမစိတ်ကြွဆေးတွေထည့်လိုက်ပြန်ရာ ကလေးအိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် သူမကစ၍ စည်သူ့လီးကိုလာကိုင်ပြီး “ကြည့်စမ်းပါဦး မာတောင်နေလိုက်တာ” “တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကိုလိုးချင်လို့လေ” နှစ်ယောက်သားပူးကပ်သွားပြီးနှုတ်ခမ်းစုပ်ခြင်းဖြင့်စတင်လိုက်ကြသည်။အပြန်အလှန်ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေကြရင်း ပင်ကိုယ်ကပင်ရမ္မက်ကြီးသောမိုးမိုးဇင်မှာ ကာမစိတ်ကြွဆေးအာနိသင်ကြောင့်ရော ဖိုမအထိအတွေ့ကြောင့်ရော အလိုးခံချင်စိတ်တွေအပြင်းအထန်ထကြွလာလေတော့သည်။ “သားသားတော်ပြီကွာ တီလေးကိုလိုးချင်လည်းလိုးတော့” “ဘယ်လိုလိုးရမလဲ” “ကြိုက်သလိုသာလိုး” “တကယ်ကြိုက်သလိုလိုးရမှာလား” “အင်းပါဆို” ဧည့်သည်အတွက်ထားသောလေမွေ့ရာကို အိမ်ရှေ့ခန်းမှာပင်ချခင်းကာ အဒေါ်နှင့်တူတို့၏ကြမ်းတမ်းသောလိုးပွဲကြီးကိုမီးကုန်ယမ်းကုန်နွှဲကြလေတော့သည်။

ပထမအချီလိုးနေရင်း မိုးမိုးဇင်မပြီးသေးခင် တအားထန်လာချိန်မှာ စည်သူကတမင်ပြီးအောင်လိုးလိုက်ပြီးသူ့အဒေါ်၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့လရေများပန်းထည့်လိုက်လေရာ အလိုးခံ၍ကောင်းနေဆဲဖြစ်သောမိုးမိုးဇင်မှာ “ဟင်သားပြီးသွားတော့တီလေးကဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲတီလေးမပြီးသေးဘူး” “သားလည်းလိုးလို့ကောင်းလွန်းလို့မတိန်းနိုင်တော့တာပါလီးပြန်တောင်လာရင်ထပ်လိုးမယ်လေ” နှစ်ယောက်သားစောက်ဖုတ်နှင့်လီးမချွတ်သေးပဲတစ်လစ်ကြီးသွင်းပြီးစိမ်ထားရင်းထပ်လျက်သားအနေအထားမို့ သူမနို့အုံဖွေးဖွေးကြီးကိုစို့ပြီးထပ်ဆွပေးလိုက်ပြန်ရာ “အင်းဟင်းအဟင့်သားရယ်လီးကမတောင်သေးဘူးလား” “မြန်မြန်တောင်အောင် တီလေးစုပ်ပေးပါလား” လီးဆာနေသောမိုးမိုးဇင်မှာဟန်ပင်မဆောင်နိုင်ပဲ “ရေသွားဆေးလိုက် စုပ်ပေးမယ်” လီးတောင်မှအလိုးခံရမည်မို့ သူမစောက်ဖုတ်ကိုလိုးပြီးကာစလီးကြီးကိုပါးစပ်ထဲမှာငုံလိုက်ပြီးလျှာလေးဖြင့်လှည့်ပတ်ထိုးကာစုပ်လေတော့သည်။

စည်သူကဆက်တီပေါ်မှာထိုင်နေပြီးမိုးမိုးဇင်ကကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်လျက်သားဖြင့်စည်သူ့လီးကိုအားရပါးရစုပ်နေရာ ခဏအတွင်းမှာပင် လီးကြီးသူမပါးစပ်အတွင်းမှာပြန်၍မာတောင်လာလေတော့သည်။အာသာငမ်းငမ်းလီးစုပ်နေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုကြည့်ရင်း စည်သူလည်းထကြွလာပြီး မိုးမိုးဇင်၏ခေါင်းကိုကိုင်ကာ ပါးစပ်ကိုလိုးနေမိသည်။လီးချောင်းကြီးက နှုတ်ခမ်းလှလှလေးကိုပွတ်တိုက်ကာပါးစပ်ထဲသို့ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေတာကိုကြည့်နေဆဲမှာပင် မိုးမိုးဇင်ကပါးစပ်ထဲမှလီးကိုပြွတ်ကနဲချွတ်လိုက်ပြီး “တော်ပြီသားသားရယ်တီလေးကိုလိုးတော့ကွာ” လေမွေ့ရာကြီးပေါ်မှာလေးဘက်ကုန်းခိုင်းလိုက်တော့ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလေးဖြင့်လေးဘက်ကုန်းပေးသောအဒေါ်ဖြစ်သူ၏အနောက်မှဒူးထောက်ကာအရေတွေရွှဲနစ်နေသောစောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့လီးချောင်းကြီးကိုထိုးသွင်းကာစွင့်ကားနေသောတင်ပါးကြီးကိုကိုင်ပြီးလိုးပြန်တော့သည်။

“ပြွတ်ပြွတ် အင်းဟင်း ပြွတ်ဒုတ် အင့် ဘွတ်ပြွတ်ဒုတ် အားအား အဟင့် သားသားရယ် အား ပြွတ်ဒုတ်ဒုတ် အမလေး အာ့ အောင့်တယ်ကွာ အား “ “တီလေးမခံနိုင်ရင်ပြောနော်” “သားသားလီးကရှည်တော့သားအိမ်ကိုထိရင်အောင့်တယ် ဒါပေမဲ့ရပါတယ် လိုး အားအား လိုးပါ” စည်သူလည်း ထန်နေပြီမို့ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင်ဆောင့်ဆောင့်လိုးလေတော့သည်။မချိမဆန့်အော်နေသောအဒေါ်ဖြစ်သူကိုလည်းမညှာနိုင်တော့ချေ။လီးနှင့်ကင်းကွာနေသောမိုးမိုးဇင်မှာလည်းတူအရင်းဖြစ်သူ၏ကြီးထွားရှည်လျားသောလီးချောင်းကြီးဖြင့်အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးတာကိုခံရတော့ ကာမအရသာကိုဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့်ခံစားရင်း “ကောင်းလိုက်တာသားသားရယ် အအ ဆောင့်အင့် အား အားကျွတ်ကျွတ် ရှီး အားအာ့” “တီလေးစောက်ဖုတ်ကြီးကကျပ်နေတုန်းပဲ” “သားသားလီးကကြီးအင့်ကြီးတာကိုး အား” ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အတွင်းမှာမိုးမိုးဇင် ၂ ချီဆက်တိုက်ပြီးသွားခိုက်စည်သူ့လရေတွေလည်းထပ်ပြီးပန်းထည့်ကာ ကိုင်ထားသောတင်ပါးကြီးကိုလွှတ်ပေးလိုက်တော့မိုးမိုးဇင် မဟန်နိုင်ပဲမွေ့ရာပေါ်ခွေကျသွားရသည်။

ည ၁၂ နာရီခန့်အထိ စောက်ဖုတ်လျက်လိုက် လီးစုပ်လိုက် လိုးလိုက်နှင့် အဒေါ်ဖြစ်သူမိုးမိုးဇင်ကိုစိတ်ရှိလက်ရှိတချီပြီးတချီလိုးပစ်လိုက်လေသည်။ ကျွန်မကိုလိုးလိုက်တာမှ ဘယ်နှစ်ချီမှန်းတောင်မမှတ်မိတော့ပါဘူးရှင်။လီးကလည်းတောင်ပဲတောင်နိုင်လွန်းတယ်။အလိုးကလည်းကြမ်း လီးကလည်းကြီး အိုးအလိုးခံလို့ကောင်းလိုက်တာမှ။စောက်ဖုတ်လည်းကျိန်းစပ်နေသလို နို့နှစ်လုံးလည်းပူထူနေပါပြီ။ နို့ကိုင်ပြီးဆောင့်တာကိုတော်တော်ဝါသနာပါပုံရတယ်။

ကျွန်မတို့မိန်းကလေးတွေအများစုကလည်း အလိုးခံရင်းဖီးတက်လာချိန်မှာ နို့အနယ်ခံရတာကိုသိပ်ကြိုက်ကြတာရှင့်။နို့စို့ခံရရင်စိတ်ထလာတတ်မှန်းသိသွားတော့ တချီပြီးလို့သူအမောပြေတာနဲ့နို့စို့တော့တာပဲ။ “တီလေးနို့အုံကြီးတွေကဖွေးဥတင်းအိနေတာပဲနော်” အဲ့ဒီလိုပြောပြောပြီးနို့အုံသားတွေကိုပါးစပ်ထဲရသလောက်ငုံပြီးအငမ်းမရစို့တာခံရတော့ကျွန်မစိတ်မထပဲနေပါ့မလား။အပေါ်ကတက်ခွပြီးနို့စို့ရင်ပိုဆိုးသေးတယ်။နို့ကိုလည်းစို့သေး စောက်ဖုတ်ကိုလည်းလီးနဲ့ထိုးသေးဆိုတော့ကျွန်မမနေနိုင်တော့ဘူးပေါ့။

အဲ့ဒီအချိန်မှာတော့သူလိုးသမျှခံတော့တာပဲ။ အထက်တန်းပြဆရာမဆိုတဲ့ဂုဏ်နဲ့အညီလူအများရှေ့မှာအိန္ဒြေသိက္ခာနဲ့နေခဲ့သမျှ သူဆွတာခံရတော့မှပဲကျွန်မလည်းမရှက်နိုင်မကြောက်နိုင် “လိုးပါတော့သားသားရယ်တီလေးကိုလိုးပါတော့” အဲဒီလိုကိုပြောရတဲ့အထိအရှက်ကုန်ခဲ့ပါပြီ။ စိတ်ကြိူက်ပုံစံမျိုးစုံနဲ့လိုးရတာတောင်အားမရလို့ ကျွန်မစအိုလေးကိုလီးနဲ့လာတေ့သေးတယ်။ “သားသားအဲ့ဒါတော့မလုပ်ပါနဲ့သားသားရယ်တီလေးမခံရဲဘူးတခါမှလည်းမခံဖူးဘူး” “ဖင်လိုးခံကြည့်ပါလားတီလေးရဲ့ကြိုက်သွားမယ်”

ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း မခံရဲဘူးသားသားလီးကြီးနဲ့ဖင်ထဲအသွင်းခံရရင်နာလို့သေလိမ့်မယ်” ‘အဲ့ဒါဆိုလည်းမသွင်းဘူးလေခဏလောက်တေ့ပြီးပွတ်ကြည့်မယ်နော်” စအိုဝလေးပေါ်တံတွေးထွေးချပြီးသူ့လီးထိပ်နဲ့ဖိပွတ်နေတာခံရတော အခုနေသာထိုးသွင်းလိုက်ရင် ဝင်သွားတော့မှာပ ဲဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ကြက်သီးတောင်ထမိပါသေးတယ်။ဒါပေမဲ့ငါးမိနစ်လောက်ကြာအောင်ဇိမ်ခံပွတ်နေပြီးစောက်ဖုတ်ကိုပဲလိုးပြန်ပါတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှမထင်ခဲ့မိပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ တူအရင်းခေါက်ခေါက်ရဲ့လီးချောင်းကြီးနဲ့အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးတာကိုခံနေမိပါပြီရှင်။ ပြီးပါပြီ။

ဝါးရင်းတုတ်

ဇာတ်လမ်းက ဒီလိုစတယ်။ …သေချင်းဆိုး ကာလနာကြီး … ရှင် ဒီ သေရည်တွေ သောက်လာပြန်ပြီလား။ ဒီမိသားစု ဒီလောက်နဲ့မွဲတာကို ကြည့်လို့ အားမရသေးလို့ပေါ့။ ဟုတ်လား။ ခွေးမြီးအိုအကောက်ကြီးရဲ့…..…..ဟာ .. မိန်းမကလည်း သေရည်မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ ဂျက်ဒင်နီယယ်ပါ။ ၁၈ နှစ်အထူး။ ငါ့သူငယ်ချင်း သင်္ဘောသား ကျော်ထွတ် ကမ်းပြန်ကပ်လို့ ပြုစုတာပါဟ။ ဒီမယ် ဂျက်ဒင်နီယယ်သောက်ရင် ကာမအားကောင်းတယ်လို့ ကျော်ထွတ်က… …. တိန်…. ….အမလေးဗျ.. စောက်ကောင်မရဲ့ စောက်ရမ်းလုပ်ရသလား….. စောက်ပတ်ပြဲမရဲ့။ နဖူးကွဲပါပြီဗျ။…. မိရွှေတုတ် လက်မြန်တာကတော့ ပြောမနေနဲ့။

အနားမှာရှိတဲ့ အပွေးတုံး သနပ်ခါးတုံးနဲ့ ကောက်ထုလိုက်တာ ဘမြင့် နဖူးကို သွေးဖြာကနဲ ရဲထွက်သွားတယ်။ …ဒီမယ် ကိုဘမြင့် ဒီအရည်တွေသောက်လာရင် အိမ်ထဲမဝင်ရဘူးဆိုတာ နားမလည်ဘူးလား။ ကျွန်မ တစ်ခါပဲ ခံမယ်။ နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ ရှင်လုပ်သမျှခံမယ့်အစား ဖာပဲထွက်ခံလိုက်မယ်… ဂျိုင်း… ရွှေတုတ် အိမ်ရှေ့တံခါးကို ဂျိုင်းကနဲ ဆွဲပိတ်ပလိုက်တယ်။ ဘမြင့်ခမျာ အိမ်ရှေ့ခွေးကတက်လေးမှာ နဖူးကွဲကို လက်နဲ့ဖိပြီး မြည်တွန်တောက်တီးရင်း ကျန်ခဲ့ရှာတယ်။

ပြောသာပြောရတယ်။ ခွေးမြီးကောက်ကျည်တောက်စွပ် အရက်ဂျိုး ဘမြင့် စီးပွားပြတ်လို့ အရက်ဖြတ်ထားတာ နှစ်ပတ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အခု ခွေးကတက်မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို လေးဘက်မသွားရုံ မူးပြီးယိုင်နေတော့တာပဲ။ … သေနာမ.. ဝက်စုတ်မ..…….. ရတယ်။ နင်မဖွင့်လည်း ငါ့မယားငယ်အိမ်သွားအိပ်မယ်။ ဘမြင့်တဲ့ နာမည် နှစ်လုံးနဲ့နေတာ။ ငါ့ကို စောက်ပတ်ကား ပေါင်ကားစောင့်နေတဲ့ ကောင်မတွေ အများကြီး…. ပြောရင်း ပြောရင်းနဲ့ စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်လေးချွတ်ပြီး နဖူးက ဒဏ်ရာကို အုပ်ထားရတယ်။ ဘယ်က မယားငယ်ရှိမှာလဲ။ အရက်သမား ငမွဲ ပုံမလာ ပန်းမလာ ဘမြင့်ကို ရွှေတုတ်တောင် ရိုးအလွန်းလို့ ယူထားတာ။ ဆဲဆိုရင်း အပေါ်ပိုင်းကိုယ်တုန်းလုံးနဲ့ ဆောင်းတွင်းလေတိုက်ခံရလို့ ချမ်းပြီးတုန်လာတယ်။ အရက်သောက်ထားလို့ နည်းနည်းတော်သေးတယ်။

ဘမြင့် ဒီညတော့ အိမ်ထဲဝင်လို့မရတော့တာ သေချာပြီ။ အကြံထုတ်စမ်း။ အရေးထဲ အရက်က မူးပြီး ဘာမှစဉ်းစားလို့ကို မရဘူး။ အော်ဟုတ်ပြီ။ အိမ်နောက်ဖေးအဖီလေးမှာ ခနသွားခွ