အကြောများထဲထိစိမ့်အောင်

သက်နွယ်မှာခုတစ်လောပိုင်းသန့်ဇင့်ရဲ့မစွတ်မပွတ်လိုးချက်များကို အားမရတော့ပဲ ဆွပေးသလိုဖြစ်ကာ ပိုပိုပြီး အလိုးခံချင်လာသည်။ သန့်ဇင်မွေးနေ့တွင် သက်နွယ် အရက်များသောက်ကာ နဲနဲမူးလာချိန်တွင် သန့်ဇင်သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ ဖောင်းကြွနေသော နေရာများကိုကြည့်ကာ ကာမစိတ်များကြွလာသည်။ ထို့ကြောင့် အရက်များကို ဖိသောက်ပြီး မူးပြစ်လိုက်သည်။ အခန်းထဲ ဒိဂျေ များဖွင့်ကာ တစ်ခန်းလုံး ကချိန်တွင် သက်နွယ်လဲ အလိုက်သင့်လိုက်ကလိုက်သည်။ထိုချိန် ကိုနှင့်အလုပ်တူလုပ်သည့် ငထူးရဲ့ အကြည့်များကို သက်နွယ်မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ဇင်ရဲ့ သူငယ်ချင်း သန်းဇော်ဘေးတွင် ဝင်ကာ က လိုက်သည်။ သန်းဇော်က အတူတူတွဲကရင်း သက်နွယ်ရဲ့ အိုးကြီးအား တစ်ချက်တစ်ချက် လာကာပွတ်သည်။ သက်နွယ်က သိသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ နေလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သန်းဖေထာ်က အတင့်ရဲလာပြီး သူ့လီးနှင့် သက်နွယ်အိုးကို ပွတ်ကာပွတ်ကာ ကနေသည် သန့်ဇင်ကတော့ အရက်ကို စွတ်သောက်ကာ တော်တော်မူးကာ မှောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုနောက်ပွဲကို သိမ်းကာ လွမ်းခွဲလိုက်သည်။ သန့်ဇင်က အရမ်းမူးနေပြီမို့ သန်းဇော်က သက်နွယ်နှင့် သန့်ဇင်ကို လိုက်ပို့သည်။ အိမ်ရောက်တော့ သန့်ဇင်ကို အိမ့်ခန်းထဲသို့ တွဲပို့ပြီး နှစ်ယောက်သား ဧည့်ခန်းထဲကို ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ “ခဏထိုင်းဦး နော် သန်းဇော်….. ငါသံမရာရည် ဖျော်ခဲ့မယ် နင်က အိမ်ပြန်ရဦးမှာဆိုတော့” “အေး…… အေး…….” ထိုနောက်သက်နွယ်ကမီးဖိုခန်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်နောက်ပိုင်းအလှကို ကြည့်ရင်း ကျန်ခဲ့သည်။ထိုနောက် ကေတီဗွီ တွင် စထားသော ဇာတ်လမ်းမှာ အခြေနေကောင်းနေသည်မို့ မီးဖိုခန်းထဲကို လိုက်သွားသည်။ ထို့နောက်သက်နွယ်ကို နောက်မှဖက်ရင်း လည်ပင်းသားလေးကို နမ်းလိုက်သည်။ “သန်းဇော် နင်မညစ်ပတ်နဲ့လေဟာ ငါက နင့်သူငယ်ချင်းရဲ့ မိန်းမလေ” “သက်နွယ်ကလဲဟာ ငါကနင့်ယောက်ျား အကြောင်းကို ငါအသိဆုံးပါဟ……… နင်ခုချိန်လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်” “တော်စမ်းပါဟာ နင်ထင်ချင်တာတွေ လျောက်ထင်မနေနဲ့” သန်းဇော်က သက်နွယ်ကို ဆွဲလည့်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးအား နမ်းကာ စုပ်လိုက်သည်။

သက်နွယ်က ကတော့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေပြီးမှ သန်းဇော်နှုတ်ခမ်းတွေကို ပြန်ကာ စုပ်နမ်းလာသည်။ ထိုနေရာရောက်ပြီးမို့ သန်းဇော်လည်း အတင့်ရဲလာပြီး သက်နွယ်အိုးများကို ဖျစ်ညှစ်လာသည်။ သက်နွယ်မှာ အသားကပ်အင်္ကျီအရှည် ဝတ်ထားသည်မို့ တင်လေးက ကောက်ကာ ရင်သားများက တင်းထွားနေသည်မို့ ဆက်ဆီ ဖြစ်လွန်းလှသည်။ သန်းဇော်က နှုတ်လမ်းများကို နမ်းတာ ရပ်လိုက်ပြီး လည်ပင်းသားများကို နမ်းကာ နို့များကို ကိုင်ကာချေပေးလိုက်သည်။

သက်နွယ်လည်း သန့်ဇင်ကျောကို ပွတ်ကာ နှုတ်ခမ်းများကို ဟကာမျက်လုံးကို မှိတ်ပြီး အရသာ ခံနေသည်။ အလှအပကို တန်ဖိုးထားလှသော သက်နွယ်မှာ ယခုခါမှာတော့ ဘာမှသတိမရတော့။ “အား…….. အား………… သန်းဇော်……… ဘာတွေလုပ်နေတာလဲဟာ……..” သန်းဇော်က သက်နွယ်ကို ချီပြီး ဧည့်ခန်းထဲကို ခေါ်လာသည်။ မီးဖိုခန်းမှထွက်ရင်း သန့်ဇင်အိပ့်နေသော အခန်းတံခါးကို တွန်းကာ ပိတ်ထားခဲ့သည်။

ထိုနောက် ဆိုဖာပေါ်တွင်သက်နွယ်ကိုလဲကာသက်နွယ်နို့များကိုအင်္ကျီပေါ်မှနို့များကိုနှုတ်ခမ်းနှင့်ပွတ်ကာစုပ်ပေးလိုက်သည်။ သက်နွယ်ကတော့ သန်းဇော် ခေါင်းကိုပွတ်ကာ လူးလွင့်နေသည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်ရဲ့ ပေါင်ကြားလေးကို နှိက်ကာ စောက်ဖုတ်လေးကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ စောက်ရည်များ ထွက်ကာ စိုနေပြီဖြစ်သည်။ . . . အထိအတွေ့ကိုမလွန်ဆန်နိုင်သော သက်နွယ်မှာ အရာရာအားလုံးကို မေ့ကာ ကာမစိတ်များ တစ်ဟုန်ထိုးတတ်နေသည်။

သန်းဇော်ကတော့သက်နွယ်ရဲ့ပင်တီလေးကိုကိုနှိက်ကာစောက်စိလေးကို ပွတ်ကာချေပေးရင်း နှုတ်လမ်းကို နမ်းနေသည်။ စောက်စိလေးကို နိုးဆွမှုကြောင့် သက်နွယ်မှာ သန်းဇော်ရဲ့ လက်ကိုဖမ်းကိုင်ကာ စောက်စိလေး သူမကိုယ်တိုင် ပွတ်ပေးနေသည်။ သန်းဇော်ကဘအနမ်းများကို ရပ်လိုက်ပြီး သက်နွယ်ပင်တီလေးကို ချွတ်ကာ ပေါင်းကားလေးထဲသို့ဝင်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို လျှာဖျားလေးနှင့် ယက်ကာပေးလိုက်သည်။ ကာမစိတ်များအလွန်တတ်နေပြီမို့ သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ စောက်ရည်များရွဲစိုကာနေသည်။

သန်းဇော်ကလဲစောက်ဖုတ်လေးကိုလက်နှင့်ဖြဲကာစောက်စိလေးကို ထိထိမိမိယက်ပေးလိုက်သည်။ သန်းဇော်ရဲ့စောက်ဖုတ်ယက်ပိုင်နိုင်မှုကြောင့် သက်နွယ်မှာ ခါးကို ကော့ကာ ကော့ကာ ပေးလာသည်။ “သန်းဇော်….. ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲဟာ……. ငါမရတော့ဘူး……. ထွက်ကုန်တော့မယ်……” “အား… အား…. အား…” သန်းဇော်ကတော့ သက်နွယ်ရဲ့စကားကို နားမထောင်ပဲ စောက်စိလေးကို ယက်ကာပြီး စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ လက်နှစ်ချောင်းကိုထည့်ကာ ဆွပေးလိုက်သည်။

အား…အား…..အား….အား….သက်နွယ်မှာခါးကို ဆက်တိုက်ကော့ကာ သန်းဇော်ခေါင်းကို ပေါင်နှင့်ညှပ်ရင်း ကာမပန်းတိုင် အဆုံးသို့ရောက်ကာ ပြီးသွားတော့သည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်ပြီးသွားတော့မှာ သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို စောက်ရည်များပေနေသော နှုတ်ခမ်းဖြင့်လာနမ်းသည်။ သက်န်လဲ သူမစောက်ရည်များနှင့် စိုနေသောနှုတ်ခမ်းကို စုပ်ကာနမ်းလိုက်သည်။ သန်းဇော်က ဘောင်းဘီရှည်ကို ချွတ်ကာ သက်နွယ်နှုတ်ခမ်းနားသို့ သူ့လီးကို တေ့ပေးလိုက်သည်။

သက်နွယ်မှာတစ်ခါမှမစုပ်ပေးဘူးသောကြောင့်မျက်နာကို လွဲကာ ရှောင်လိုက်သည်။ သန်းဇော်က ခေါင်းကို ကိုင်ကာ လီးကို နှုတ်ခမ်းလေးနှင့် ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ သက်နွယ်လဲ ကာမစိတ်ဆူပွတ်နေသူမို့ နှ်တ်ခမ်းလေးကို ဟကာ သန်းဇော်ရဲ့ လီးကို စတင်စုပ်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ဖြေဖြေနှင့် သန်းဇော်ရဲ့လီးကို အာခေါင်ထဲထိရောက်အောင် စုပ်ပေးလိုက်သည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်အဆင်ပြေနေပြီမို့ စုပ်ပေးတာကို မစောင့်တော့ပဲ ခေါင်းကိုကိုင်ကာ သက်နွယ်နှုတ်ခမ်းလေးကို စတင်လိုးတော့သည်။

သက်နွယ်ကတော့ ဘာမှငြင်းဆန်ခွင့်မရှိဘဲ သန်းဇော်လုပ်သမျှကို ခံနေရသည်။သန်းဇော်က လီးကို သက်နွယ်ပါးစပ်ထဲတွင်အဆုံးထိဝင်အောင် စောင့်ထည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ဖိထားလိုက်သည်။ သက်နွယ် မျက်နာတစ်ခုလုံးနီရဲလာမှ လီးကို ထုပ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုမှသက်နွယ်လဲ အသက်ကို ကောင်းကောင်းရှုရတော့သည်။ သက်နွယ်အဆင်ပြေလောက်ချိန်တွင် နောက်တစ်ခါထပ်ထည့်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတွင်တော့ လီးကအရင်က ထက်ပိုပြီးဝင်သွားသည်။

ထိုနောက်သန်းဇော်က သက်နွယ်ရဲ့ အင်္ကျီကို ချွတ်ပေးလိုက်ပြီးဘရာကို ပါတစ်ခါထဲချွတ်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးမှာသက်နွယ်ပေါင်ကားကို ဝင်ကာ လီးကြီးဖြင့် သက်နွယ်စောက်စိလေးအားပွတ်ကာ ပေးလိုက်သည်။ “အား…. အား…. သန်း..ဇော်…… အား……. အား……” သက်နွယ်မှာ ခါးကို ကော့ကာကော့ကာ ပေးလာသည်။ထိုမှသန်းဇော်လဲ သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ လီးတစ်ချောင်းလုံး ထိုးထည့်ကာ လိုက်လိုက်သည်။ သက်နွယ်မှာ အအိုဆိုပေမဲ့ အပျိုစောက်ဖုတ်လေးလို တင်းကြပ်ကာနေသည်။

သန်းဇော်လီးစောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ဝင်လာချိန်တွင်သက်နွယ်မှာခါးကို ကောကာ အံကြိတ်ထားရသည်။ သန်းဇော်ကတော့ လီးဝင်သည်နှင့် သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို ပုံမှန်လေး စောင့်ကာလိုးတော့သည်။ သက်နွယ်မျိာ လက်သီးစုပ်ပြီး ခေါင်းကို ဘယ်ညာရမ်းကို ခံနေရသည်။ “အား…..အား…..အား…..အား….” သန်းဇော်ကတော့ သက်န်ဖြစ်နေပုံလေးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေသည်။ သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ လီးကို ညှစ်ညှစ်ပေးနေသောကြောင့် အကြောများထဲထိစိမ့်အောင်ကောင်းနေသည်။

သက်နွယ်…နင့်ယောက်ျား နိုးလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”ဟင်…. အား……အား……..” သက်နွယ်က ခုမှသတိရသွားပြီး သန်းဇော်ရင်ဘက်ကို တန်းကာ ရုန်းလာသည်။ ထိုသို့ ရုန်းလာမှ သန်းဇော်က အချက်စိပ်စိပ်လေး ဆောင့်ကာ လိုးပေးလိုက်သည်။ . . . သန်းဇော်လိုးချက်များတွင် သက်နွယ်ဘယ်လိုမှရုန်းကန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပဲ ငြိမ်နေလိုက်ရသည်။ အား……. အား… “ဘယ်လိုလဲသက်နွယ် နင်လိုချင်တာ ဒါမျိုးမို့လား ဟင်” “ဖြန်း…. ဖြန်း….” သန်းဇော်က တင်းရင်းနေသောနို့လေးနှစ်လုံးကို တစ်ဖက် တစ်ချက်စီ ရဲနေအောင်ရိုက်ကာ စို့လိုက်သည်။ကာမစိတ်များအလွန်တတ်နေသောကြောင့် သက်နွယ်ရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးမှာ ထောင်နေသည်။

သန့်ဇင်နဲမတူသောလိုးချက်များကြောင့်သက်နွယ်မှာဝမ်းနဲစိတ်နှင့်စွဲလမ်းစိတ်များ ကြီးစိုးလာသည်။ အလှပျက်မှာကြောက်သော သက်နွယ်မှာ ခုချိန်တွင်တော့ အလှအပမျာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ “အား…အင်း….အင်း….အား….” သန့်ဇင်လိုးနေချိန်တွင် အသံထွက်ရမှာရှက်သော သက်နွယ်မှာ သန်းဇော်ရဲ့ လိုးချက်များအောက်တွင် ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံး ဟိန်းနေအောင် အော်ညည်းနေရတော့သည်။

သန့်ဇင်မှာတော့သူ့မယားလေးရဲ့ရမက်အော်သံများကိုပင် မကြားရပဲ လောကကြီးနှင့် အဆက်သွယ်ပျက်နေသည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်အား ဆိုဖာပေါ်တွင် မှောက်ခိုင်းလိုက်ပြီး နောက်မှနေ၍ သက်နွယ်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးထဲအား အကြောပြိုင်းပြိုင်းထနေသော လီးကြီးကို ထိုးထည့်ပြီး ခါးလေးကို ကိုင်ကာ ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။ သက်နွယ်မှာ သန့်ဇင်ကဲ့သို့ မဟုတ်ပဲ ​ကြမ်းကြမ်းတန်းတန်း လိုးနေသော သန်းဇော်ရဲ့လိုးချက်များကို သာယာနေသည်။

နောကျမှာaဆာငျ့ကာလိုးနသေောသနျးဇောျရီဲ့းမှာသားအိမျသို့လာကာ ထောကျမိနသေောကွောငျ့ သကျနှယျမှာမခံစားဖူးသော အရသာကို ခံရစားနရေသညျ။အား…အား…….သနျးဇောျ…..သနျးဇောျ……ဘာလဲ သကျနှယျ ငါရပျလိုကျရတော့မှာလား……ဟငျ…. ဖွနျး….. သနျးဇောျက ဆပျမလိုးပဲ သကျနှယျအိုးကွီးကို လကျဝါးဖွငျ့ ရိုကျလိုကျပွီး ရပျထားလိုကျသညျ။အား…….အလိုမဟုတျဘူးလေ…ဆကျလုပျလေ….ဘာလုပျရမှာလဲဟ……..နငျကလဲဟာ ဆကျလုပျပါဆို…ထိုခါမှ သနျးဇောျက သကျနှယျရဲ့ ခါးလညျလောကျထိရှိသော ဆံပငျကို စုပျကိုငျကာ နောကျမှနပွေီးအသာကုနျ ဆောငျ့လိုးတော့သညျ။

သက်နွယ်မှာသန်းဇော်ရဲ့လိုးချက်များကြောင့်ရှေ့သို့ဆိုက်ကာဆိုက်ကာ ကျသွားသည်။ “အား….. အင်း…..အင်း……လိုးသံများ က သန့်ဇင်နှင့် သက်နွယ်တို့အိမ်လေးထဲတွင် ကျယ်လောင်စွာ ပျံနှံနေသည်။ သက်နွယ်ကတော့ သန်းဇော်ရဲ့ ဆောင့် ချက်များတွင် တချီပြီးကာ စောက်ရည်များစီကျလာသည်။ သန်းဇော်လဲ သက်နွယ်ပြီးသွားသောကြောင့် စောက်ဖုတ်လေးမှ ညှစ်လာသော ညှစ်အားကို မခံနိုင်တော့ပဲ အသာကုန်ဆောင့်ပြီး သက်နွယ်၏ အိုးလေးပေါ်တွင် လရည်များကို ထုချလိုက်တော့သည်။

အား….အား….အား…..သန်းဇော်ပြီးသွားမှ သက်နွယ်လဲ မှောက်ကာ ကျသွားတော့သည်။ သန်းဇော်ကတော့ ဆိုဖာပေါ်ထိုင်ကာ သက်နွယ်ခေါင်းမှ ဆံပင်လေးများကို ဖွလိုက်သည်။ “သက်နွယ်…….. နင်ငါနဲ့တွေ့ချင်သေးရင် ငါ့ဆီလာခဲ့နော်….. ငါခုပြန်တော့မယ်……. တော်ကြာ နင့်ယောက်ျားနိုးလာနေဦးမယ်” သန်းဇော် သူ့အဝတ်စားများကို ဝတ်ရင်းသက်နွယ်အား ပြောလိုက်သည်။ သက်နွယ်ကတော့ သန်းဇော့ခပ်လာပေးသော ရေခွက်လေးကို ကိုင်ကာ ခေါင်းကို ငုံ့ထားသည်။

သန်းဇော်ကတော့ သက်နွယ်ကို ထားကာ ပြန်သွားတော့သည်။ သက်နွယ်မှာ သန်းဇော်နဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်တွေးကာ ဝမ်းနည်း နေရသည်။ သို့သော်လဲ သန့်ဇင်ဆီက မရရှိခဲ့သော ကာမအရသာကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ကျေနပ်မှုလဲ ရရှိခဲ့ရသည်။ သက်နွယ်မှာ တွေးရင်း ငေးရင်းနှင့် သူမတကိုယ်လုံးလဲ သန်းဇော်ပယ်ပယ်နယ်နယ်လိုးသွား​​သောကြောင့် ကိုင်ရိုက်ထားသလိုနာကျင်နေသည်။ သက်နွယ်လဲ လန်းဆန်းသွားအောင် ရေချိုးမည်ဟု့တွေးကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ဝင်ပြီး ရေချိုးလိုက်သည်။

ထိုချိန်မှ သန့်ဇင်တစ်ယောက်နိုးလာပြီး သူမရှေ့သို့ရောက်လာသည်။ သန်းဇော်နှင့် သူ့အကြောင်းကိုသိသွားပြီး ဟုထင်ကာ သက်နွယ်မှာ တကိုယ်လုံးတုန်ရီးပြီး လန့်နေသည်။ ထို့နောက် သန့်ဇင်ပြောသော စကားများနှင့် သူမဖြေလိုက်သော စကားများကိုပင် မမှတ်မိပဲ ထိပ်ထိပ်လန့်လန့်နှင့် ရေကို သာ ဆက်ချိုးနေသည်။ သန့်ဇင်ကတော့ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကာ အိပ့်ပျော်သွားသည်။ သက်နွယ်မှာ တကိုယ်လုံးကို ပွတ်သပ်ကာ ဆေးကြောရင်း စောက်ဖုတ်နားလေးသို့ ရောက်သောအခါ။

သူမစောက်ဖုတ်လေးမှာစောစောကလောက်နာမနေတော့ပဲ ခံစားမှု တစ်မျိုးကြောင်းလဲနေသည်။ သက်နွယ်က သူမစောက်ဖုတ်လေးကို ပွတ်သပ်ကာ ဆေးကြောလိုက်ချိန်တွင် တစ်မတကိုယ်လုံး တုန်ရီကာ ကာမမီးများတောက်လောင်လာသည်။ သက်နွယ်မှာ တောက်လောင်လာသော ကာမမီးများကို ငြိမ်းသက်ဖို့မကြိုးစားပဲ ရမက်တဏှာနောက်ကို ဆက်ကာလိုက်သွားသည်။ အား……အင်း….အင်း…..အင်း….သက်နွယ်မှာ စောက်စိလေးကို သူမလက်ချောင်းကလေးများနှင့် ပွတ်လိုက်ပြီး။

သူမနို့များကိုလည်းကျန်လက်တစ်ဖက်နှင့်ချေနေသည်။ သက်နွယ်ရေချိုးခန်းထဲတွင် သူမနောက်တစ်ချီပြီးအောင်ထိ စောက်စိကို ပွတ်လိုက်သည်။ ပြီးမှ သန့်ဇင်ဘေးတွင် ဝင်ကာ အိပ့်လိုက်သည်။ သန့်ဇင်ကတော့ မနက်လင်းတွင် ဘာမှမသိဘဲ အလုပ်ကို သာတန်းသွားလိုက်သည်။ သက်နွယ်ကတော့ နေအတော်မြင့်မှ အိပ့်ယာက နိုးလာသည်။ မနေ့ညက ကိစ္စကို ပျော်သလို ဝမ်းနည်းသလို ခံစားနေရသည်။ သို့သော်လည်း သူမတွင် ငုတ်လျှိုးနေသော ကာမဆန္ဒများမှာ ထိန်းမရအောင်ပင် တတ်ကြွနေသည်။

အိမ်အလုပ်များကို လုပ်နေသော်လည်းသန်းဇော်လီးကိုသာတမ်းတမိနေသည်။ သန်းဇော်အကြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ အရေးလေးများ ချက်ချင်းစိုလာသည်။ “ဟလို…. ” “အေး သက်နွယ် နင်နိုးပြီလား……” “သန်းဇော် နင့်ငါ့ဆီကို ဘာလို့ ဖုန်း ဆက်တာလဲ” “နင်ကလဲဟာ စိမ်းကားလိုက်တာ ငါက နင်မနေညက အရှိန်ကြောင့် အဆင်ပြေရဲ့လားလို့ လှမ်းမေးတာ” “အေး…. ပြေတယ် ဒါပဲမို့လား…..” “နေ….. နေ…. ပါဦးသက်နွယ်ရယ် နင်နဲ့ငါနဲ့ တွေ့ရအောင်လို့ ပြောမလို့ပါဟ” ။

မတွေ့ချင်ဘူး…. ချေပြီ “ငါနေ့လည်ကျရင် လာခေါ်မယ်…..” သက်နွယ်က သန်းဇော်စကားကို ပင် ဆုံးအောင် နားမထောင်ဘဲ ချလိုက်တော့သည်။ သန်းဇော် သူမကို ချိန်းသည်ကို ပျော်မိသော်လည်း သူ့ကို ကြောက်လဲ ကြောက်နေသည်။ တစ်သက်လုံး ပိပိရိရိနေခဲ့သော သက်နွယ်မှာ သန်းဇော်နှင့် နောက်ထပ် အတူတူလိုးဖို့ကို ကြောက်ရွံနေသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ တဏှာရမက်များကတော့ ထွကြွသောင်း ကြမ်းနေလေပြီ။ သက်နွယ် ရေချိုးပြီးချိန်တွင်တော့ သန်းဇော် ရောက်လာသည်။

သန်းဇော်က သက်နွယ်ပို တွေ့သည်နှင့် နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖက်ကာစုပ်နမ်းလိုက်သည်။ သက်နွယ်ကတော့ ရုတ်တရက်မို့လန့်သွားပြီး သန်းဇော်ကို ရိုက်ပုတ်ကာ ရုန်းကန်နေသည်။ သန်းဇော်က ရှေ့တိုးတိုးလာသောကြောင့် သက်နွယ်မှာ နောက်ဆုတ်သွားပြိး အလိုလိုအိမ်ထဲရောက်သွားသည်။ အင်း….. အင်း… အင်း……. သန်းဇော်က အိမ်ထဲရောက်သည်နှင့် သက်နွယ်တင်သားများကို ကိုင်ကာ စုပ်နယ်ရင်း ဆက်ကာ နမ်းနေလိုက်သည်။

သက်နွယ်မှာအိမ်နေရင်းမို့ပင်တီဝတ်မထားမိဘဲ သန်းဇော်စုပ်နယ်လိုက်ချိန်တွင် တင်သားများမှာအတိုင်းသာထိမိနေသည်။ သက်နွယ်မှာ တော့ မရုန်းကန်နိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်ကာကျသွားသည်။ ထိုခါမှ သန်းဇော်က သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို ထဘီအပေါ်ကနေပြီး အုပ်ကာ ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ သက်နွယ်မှာ စောက်ဖုတ်လေးကို လာထိသောကြောင့် ပေါင်လေး နှစ်လုံးစိသွားပြီး သန်းဇော်လက်ကိုချုပ်ထားသလိုဖြစ်သွားသည်။ ထိုနောက် သန်းဇော်က နှုတ်ခမ်းလေးကို လွတ်ပေးလိုက်သည်။

တော်ပြီး သန်းဇော်…… နင်နဲ့ငါ ဆက်မဖြစ်သင့်ဘူး….”အား…… အား……”သက်နွယ်ရယ် နင်ကသာ ငြင်းနေတာ နင့်စောက်ဖုတ်လေးကတော့ အရည်တွေကို စိုလို့” “တော်ပြီး သန်းဇော် နင်သွားတော့ဟာ” “သွားမှာပေါ့ သက်နွယ်ရဲ့…… လာ…..သန်းဇော်က သက်နွယ်ကိုချီပြီး သူမတို့လင်မယား နှစ်ယောက်အိပ့်သော အိပ့်ခန်းထဲသို့ ခေါ်လာသည်။ ပြီးမှ သက်နွယ်ကို ကုတင်ပေါ်တင်ပြီး သက်နွယ်ထဘီလေးကို ဆွဲ ချွတ်လိုက်သည်။ ပြီးမှ သက်နွယ်ပေါင် ကြားလေးထဲဝင်ကာ အရည်တွေစိုရွဲနေသော စောက်ဖုတ်လေးအား ဖြဲကာ စောက်စိလေးကို လျှာနှင့် ယက်ကာပေးလိုက်လေတော့သည် …….ပြီးပါပြီ။

အခွင့်ရေးပေးလျှင်

အန်တီမာဆိုတာ အမေ့ကျောင်းတုန်းကသူငယ်ချင်းပြီး အမေ့ထက် အသက် နှစ် နှစ် ပိုကြီးပါ တယ် ကလေး နှစ် ယောက်အမေ ဖြစ်ပြီး ခန္ခာကိုယ်လုံးက အမေ့ထက်ပိုထွားပါတယ် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပြီး ရာထူးအတွက် သင်တန်းတက်ရတဲ့အတွက် တစ်လကျော် အိမ်မှာ အတူလာနေသွားဖူးတဲ့သူပါ အရင်ကလဲ အိမ်အဝင်အထွက်ရှိဖူးထားတော့ ကျွန်တော်နဲ့လဲ သိနေပြီးသားဖြစ်သလို ကျွန်တော်ကိုလဲ သား တစ်ယောက်လို သဘောထားပုံရပါတယ်။ကျွန်တော်နဲ့ သူ့သားက ရွယ်တူပါ အမေ က ငါ့သားနဲ့ နင့်သမီးကိုပေးစားမယ်လို့ အမြဲ စနောက်တက်ပါတယ် အန်တီမာ ကအေးအေးနေတက်ပုံရပြီး တောဘက်ဇာတိကဆိုတော့ ရိုးအေးပုံရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်ပါအိမ်မှာ အန်တီမာ လာနေတဲ့အချိန်က ကျွန်တော်ကလူပျိုဖြစ်ပြီးစအရွယ်ဖြစ်တော့ ဂွင်းစထုလို့ အားထက်သန်နေတဲ့အချိန်မျိုးပါ တခါအမှတ်တမဲ့ အန်တီမာရေချိုးနေတာကို ထမင်းစားခန်းမှာထမင်းစားနေရင်း မြင်ဖူးလိုက်ထဲကစပြီး။

နောက်ရက်တွေမှာ အန်တီမာရေချိုးတာကို စောင့်ပြီး အမြဲခိုးကြည့်ဖြစ်ပါတယ်။ အိမ်မှာက ရေချိုးဖို့ပေပါစည်နှစ်လုံး အိမ်နောက်ဘက်ဒေါင့်မှာ ထားပြီး အုတ်ခဲခင်းထားတာပဲရှိပါတယ်။ ရေချိုးခန်းဘာညာမရှိပါဘူး မီးဖိုခန်းနဲ့ ထမင်းစားခန်းက ရေစည်နဲ့ကပ်လျက်ပါ လူကြီးလဲဖြစ် တောဘက်ရွာကလဲဖြစ်တော့ ရေချိုးဆပ်ပြာတိုက်တဲ့အခါ သူထမိန်ကို ခါးအထိဖြည်ချထားပြီး တကိုယ်လုံးဆပ်ပြာတိုက်ပွတ်သပ်ပြီးမှ ထမိန်ပြန်ဆွဲပြင်ဝတ်တက်ပါတယ်။နို့ကြီးနှစ်လုံးက အမေ့ထက်တောင်ပိုထွားပါသေးတယ် အသက်ကြီးပေမဲ့ ပျော့တွဲမနေသေးပါဘူး ကလေးမွေးထားသူမလို့သာ ခပ်လျော့လျော့လေးရှိနေတာဖြစ်ပုံရပါတယ် ဖင်အိုးကြီးက အယ်ထွက်နေတော့ ခါးတုတ်တာမသိသာသလို ပေါင်လုံးကလဲအမေ့လိုထွားထွားကြီးပါ ရေချိုးတာချောင်းရင်းဂွင်းထုတိုင်း အန်တီမာ ရေချိုးလက်စသတ်လို့ ထမိန်ရေညစ် ခါးကုန်းလိုက်တိုင်း နောက်ကနေမြင်ရတဲ့ ဖင်အိုးထွားကြီး ကုန်းကုန်းကြီးဖြစ်တာမြင်လိုက်တာနဲ့။

လရည်ကအလိုလိုထိန်းမရဖြစ်ပြီးအမြဲပြီးနေတက်ပါတယ်။ လူပျိပျိုပေါက်အတတ်ကောင်းစချိန်ဆိုကထဲက တစ်နေ့ကို အနဲဆုံး နှစ် ခါ ၃ ခါ ဂွင်းထုနေဖြစ်ပြီး ခုလိုအန်တီမာ ကိုပါမြင်ရတော့ ပိုလို့အကြိမ်ရေများလာပါတယ် ခုလိုကျောင်းပိတ်ထားချိန်ဆိုတော့ နေ့ခင်းနေလယ်ပါအားနေတက်ပါတယ် ညခင်းပိုင်းမှအပြင်ထွက်ဖြစ်ပါတယ် တစ်ရက်ဖြစ်ချင်တော့ အန်တီမာ သင်တန်းနားတဲ့နေ့ပါ အမေက နေ့ခင်းပိုင်ဆို ကျုရှင်ဝိုင်းရှိတဲ့အိမ် စာသွားပြပေးနေကျပါ။

အန်တီမာက သင်တန်းမသွားရတော့ တမနက်လုံး အဝတ်လျော် ချက်ပြုတ်အကုန်တစ်ယောက်ထဲလုပ်နေပြီး ရေချိးတာမရှိသေးတော့ ကျနော်လဲ အဲ့နေ့မနက်ဂွင်းမထုဖြစ်ရသေးဘူးဖြစ်နေပါတယ် အန်တီမာ ကလဲ အိမ်နေရင်းဆိုတော့ အင်္ကျီပါးပါးပွပွ ညအိပ်အကျီအနွမ်းလေး ဝတ်ထားပြီး သင်းတန်းအားကစားလုပ်ရင်ဝတ်တဲ့ ဘယ်တုန်းထဲကရထားမှန်းမသိရနိုင်လောက်တော့တဲ့ဘောင်းဘီအပျော့သားအဟောင်းအနွမ်းလေးနဲ့ပါ။

လူကပိုဝလာတော့ဖင်အိုးကပါထွားလာပြီးခပ်တင်းတင်းလေးဖြစ်နေပုံရပါတယ်ကျနော်ကို” သားရေ မနက်ကအိပ်ယာထနောက်ကျတော့”ဈေးနောက်ကျပြီး ခုလျှော်ဖွတ်သိမ်းဆီးနေရတာနဲ့ “”ချက်ပြုတ်ဖို့နောက်ကျနေပြီ အန်တီကို ဝိုင်းကူပါအုံး “”တော်ကြာ သား ဗိုက်ဆာနေမယ် “”အန်တီအမြန်ချက်ပေးမယ်”လို့ပြောရင်း ကြက်သွန်ခွာ ဟင်းရွက်ကူချွေ စတာကို မီးဖိုခန်းထဲကူလုပ်ပေးဖြစ်ပါတယ်။ အန်တီမာ ကအတွင်းခံဘော်လီလဲဝတ်ထားပုံမရတော့။

လမ်းလျှောက်လိုက် ငါးရုပ်သီးထောင်းလိုက်လုပ်တိုင်းနို့လုံးကြီးက အင်္ကျီအောက်ကနေခါရမ်းနေတာကိုမြင်ပြီး လီးကပါတောင်ချင်လာပါတယ် တခါတခါ ကုန်းနေတုန်း ဖင်အိုးနှစ်ခုကြားက အမြှောင်းခုံးခုံးဖောင်းထထွက်လာတာကိုမြင်ရတော့နောက်ကနေ ထလိုးချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရပါတယ် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ကိုယ့်အမေအရွယ် လောက်ရှိနေတဲ့သူ အမေ့ထက်ပင်ကြီးနေသေးတဲ့ အန်တီမာကို ခုလိုဖြစ်နေမိတာ အံသြနေမိပါတယ်။

ပိုဆိုးတာက အသုတ်သုတ်ဖို့ သဘောသီးခြစ်ခိုင်းလို့ခြစ်ပေးနေတုန်း အနောက်ကနေကြည့်ပြီး။ “ဟဲ့ သား အဲ့လိုမဟုတ်ဘူးလေ ဒီမှာ အန်တီပြမယ်”ဆိုပြီးနောက်ကနေ ကျွန်တော်လုပ်နေတာကိုလှမ်းယူရင်းနောက်ဖက်ကနေ လှမ်းပြီး ဘယ်လိုကိုင် ဘယ်လိုခြစ်ဆိုတာပြပေးပါတယ် နောက်ကနေကျော်ပြပေးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဖိထားသလိုဖြစ်နေပြီး နို့ကြီး နှလုံးကတအိအိနဲ့ ဖိထားတာကိုစိတ်က အလိုလိုသိနေပြီး လီးကမာတောင်ထလာပါတယ်။

ကံကောင်းတာကအတွင်းခံဝတ်ထားမိလို့သာပါ စိတ်ကတဖက်ရောက်နေတော့ အန်တီမာပြပေးတာက ခေါင်းထဲမရောက်ပါဘူး နောက်ဆုံး”ကဲသား အန်တီပဲလုပ်လိုက်တော့မယ် “”ပြီးသလောက်ရှိပါပြီ သားလုပ်စရာရှိတာလုပ်တော့””ရေချိုးလိုက်အုံး ဟုတ်ပြီလား””အန်တီကျက်တာနဲ့ပြောမယ်””သား အခု ဗိုက်ဆာနေပြီလား”ဟုမေးသည် မဆာသေးပါဘူး ဟုပြောရင်း လက်ဆေးကာထွက်လာခဲ့သည် ခဏနေပြီးရေချိုးလိုက်သည်။

ရေချိုးရင်းအန်တီမာနို့ကြီးတွေကိုမျင်လုံးထဲမြင်ယောင်မိသည်။လီးကပါ ချက်ချင်းတောင်လာတော့သည်လီးကိုကိုင်ရင်းဂွင်းထုချင်စိတ်ကိုထိန်းကာ ရေချိုးတာ ရပ်လိုက်သည် တော်ကြာ တခြားသူတွေမြင်ကုန်ရင်ရှက်စရာဖြစ်ကုန်မည် ပုဆိုးကိုရေညစ်လျမ်းရင်းရေသုတ်ပဝါကိုခါးပတ်ခါ အိမ်ထဲပြန်ဝင်းပြီး အခန်းထဲ ခပ်သွက်သွက်ဝင်လိုက်သည်ဒီနေ့ နေ့လည်ရောက်တဲ့အထိ ဂွင်းမထုဖြစ်သေး။ အခန်းထဲရောက်တော့ သိမ်းထားသည့်အောစာအုပ်နဲ့။

အောပုံတချို့ပါသည့်စာအုပ်ကို ထုတ်ခါ အိပ်ယာပေါ်မှာလီးကိုလက်တဖက်နဲ့ ဂွင်းထုရင်း စာဖတ်နေမိသ်ု ဇာတ်လမ်းကကောင်းတော့ စိတ်ကမျောပါရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမေ့နေမိသည် “သားရေ ထမင်းစားလို့ရပြီ”ဆိုတဲ့ အသံကြားရပြီး အို သား ဆိုပြီး ကုတင်ဘေးရောက်နေတဲ့ အန်တီမာကိုမြင်လိုက်ရသည် အသံစကြားထဲက သဘက်နဲ့အမြန်အုပ်လိုက်ပေမဲ့ အန်တီမာ သတိထားမိပုံရသည်။ စာအုပ်ကိုပါသဘက်အောက်ပါရောအုပ်လိုက်လို့ မင်္သကာဖြစ်သွားတာလဲဖြစ်နိုင်သည်။

သား ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟုမေးသည် မလုပ်ပါဘူး လို့ဖြေတော့ ဟိုဟာဘာစာအုပ်မလို့ဖွက်တာလဲ ဟုမေးပြန်သည် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးလို့ဖြေတော့ ဒါဆိုပြ ဟုတောင်းသည် မထုတ်ပေးတော့ ဖျက်ဆို စာအုပ်ကိုလှမ်းဆွဲသည် စာအုပ်နဲ့အတူ ခါးပတ်အုတ်ထားတဲ့ သဘက်စကပါ အန်တီမာလက်ထဲပါသွားပြီးဆွဲလှန်လိုက်သလိုဖြစ်သွားသည် ရေချိုးပြီး ဘာမှမဝတ်ထားရသေးတော့ သဘက်လန်တာနဲ့ လူက ကိုယ်တုံးလုံးလိုဖြစ်သွားသည်။

ပိုဆိုးတာကလမွေးပါးပါးကြားထဲကပိုက်ပေါ်ခပ်လှန်လှန်လဲသလိုဖြစ်နေတဲ့ လီးကြီးကို အန်တီမာ မြင်သွားတာဖြစ်သည် ဟယ်တော့ သား ဆိုတဲ့အသံထွက်လာပြီး ရပ်သွားကာ လီးကြီးကို ကြည့်နေတာမြင်ရသည် ကျနော်လဲရှက်ပြီးမျက်နှာကို တဖက်လွဲထားမိသည် ခဏတိတ်သွားပြီး သား လို့ခေါ်သံကြောင့်မော့ကြည့်တော့ အံသြသလိုမျက်နှာနဲ့ လီးကိုကြည့်နေတဲ့ အန်တီမာ မျက်နှာကိုမြင်လိုက်သည်။ သား သားဟာကြီးက ကြီးလိုက်တာကွယ်။

နည်းတဲ့ဟာကြီးမဟုတ်ဘူး သားအရွယ်နဲ့တောင်မမျှဘူး ဟုပြောသည် ဟာ အန်တီမာ ဟုအရှက်ပြေပြောလိုက်သည် သား ဘာညာမဟုတ်တာတွေလုပ်ထားတာလား သားဟာက သူ့ သဘာဝအတိုင်းပဲလား လို့မေးသည် ဘာမှမလုပ်ထားပါဘူးလို့ဖြေလိုက် ဘဖြစ်လို့လဲ အန်တီမာ ဟုပြန်မေးလိုက်သ်ု အန်တီက ဆေးတွေဘာတွေထိုးထားတယ်ထင်လို့သြားဟာကိုမြင်ပြီး လန့်သွားတယ်ဟုပြောသည် ပြောနေရင်းလက်တဖက်က လီးကိုလာကိုင်သည်။

ဘာလို့လဲ လို့မေးတော့ သား ညာတာလား အမှန်ဖြေတာလားသိချင်လို့ ဟုပြောသည် အန်တီမာ ကိုင်လိုက်မှ ပိုပြီးထွားတုတ်ကာ မာထန်ထလာတော့သည်။ ခုနကပြီးခါနီးမှရောက်လာတာကြောင့် အခုကိုင်လိုက်တာနဲ့ ပြီးတော့မယ်ဆိုတာသိလိုက်သည် ဒါတောင်ဂွင်းထုနေတာမျိုးမဟုတ် အန်တီမာက သူလက်နဲ့လီးကိုဆုတ်ကိုင်ထားရင်း လက်မလေးက လဒစ်အောက်ဖက်ကို အသာပွတ်နေရုံလေးဖြစ်သည် ထိန်းမရတော့ အန်တီမာ ဟု တုန်ခါသံဖြင့်ခေါ်မိသည်။

လူလဲတုန်တက်လာသလိုခံစားရသည် အန်တီမာ သား သား ဟုထပ်ခေါ်တော့ အန်တီသိတယ်သား လို့ တိုးတိုးဖြေသည် တဆက်ထဲလရည်တွေ ထွေးလိုက် ပြစ်ဆိုပန်းထုတ်ပြစ်လိုက်သည် ဆက်ခါဆက်ခါကော့ရင်း ၃ ခါလောက်ပန်းထုတ်ထွက်သွားသည် ဒါတောင် အထဲက ထပ်ပြီး ထွက်ကျလာနေသေးသည် လီးကိုကိုင်ထားတဲအန်တီမာလက်တခုလုံးလရည်တွေပေနေတာမြင်ရသည်။ အင်္ကျရင်ဘက်ပါစင်ကုန်မှန်းခုမှတွေ့မိသည် ကြည့်စမ်း အကုန်ပေကုန်ပြီ ဟုပြောသည်။

သွားရေဆေးလိုက် ပြီးရင်ထမင်းစားမယ် လာခဲ့လို့ပြောပြီး ထွက်သွားသည်ကျန်နော် ထမင်းစားဖို့ အပြင်ထွက်လာတော့ အန်တီမာက အဆင်သင့်ပြင်ပေးထားတာတွေ့ရသည်။ ရှက်စိတ်ကြောင့် ခေါင်းငုံပြီးတိတ်တိတ်လေးစားနေမိသည် အသာမော့ကြည့်ရင်း အန်တီမာမစားသေးဘူးလားလို့ မေးလိုက်သည် ဘယ်လိုစားနိုင်ပါ့မလဲ အန်တီမာက ရင်ထဲတခုခုလန့်သလိုဖြစ်သွားရင်စားလို့မရတော့ဘူး ဟုဖြေသည် ဘာကိုလန့်လို့လဲလို့မေးတော့။

ခုနက လန့်စရာကြီးမြင်လိုက်ရလို့လေ ဟုပြုံးရင်းဖြေသည် လူနဲ့အရွယ်နဲ့ မထင်ရဘူး ဟုတဆက်ထဲပြောသည် စိတ်ထဲရှက်မိပေမဲ့ အမေအရွယ်ဖြစ်နေတာကြောင့် အန်တီကလဲ ဒါပဲ ပြောနေတယ် သားရှက်လာပြီ ဟုပြောလိုက်သည် အမလေး ရှက်တဲ့သားက လရည်တွေအန်တီရှေ့မှာ ပန်းထုတ်တာတော့ မရှက်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား ဟုကိုယ်လုံးနဲ့ ဘေးတိုက်တိုက်ရင်းမေးသည် တဆက်ထဲ ဟင်းပန်းကန်ထဲမှ ရုံးပတေသီးကြော်ကို ခပ်ထည့်ပေးရင်း ဒါများများစား ကိုလူပျိုဟုပြောသည်။

တခုပဲနော် သားမဟုတ်တာလုပ်ထားရင်တော့ သားအမေနဲ့တိုင်ပြောမှာ ဟုဆိုသည် ဘာမဟုတ်တာလဲ သားဘာမှမလုပ်ပါဘူးဆိုတော့ တကယ်သေချာလားဟုထပ်မေးသည် ဘာကလဲအန်တီမာ ဟုပြန်မေးတော့ သားဟာကြီးက သဘာဝကြီးနေတာဟုတ်ရဲ့လား ဆေးထိုးထားတာလားဟုထပ်မေးသည်။ ဒီတိုင်းပါပဲအန်တီကလဲ ဘာလို့လဲ လို့မေးတော့ အန်တီကဆေးထိုးထားတယ်ထင်လို့ မေးတာ ဆေးထိုးတာမကောင်းဘူး ပြန်ခွဲထုတ်ရတာဘာညာဖြစ်တက်လို့ ခုအရွယ်နဲ့သားဟာက အဲ့လောက်ဖြစ်နေတာ။

နောက် လေး ငါးနှစ်ဆိုဘယ်လောက်ထွားလာမလဲမသိဘူး ရှည်တာကလဲ လူထပ်ပိုရှည်သလားမှတ်တယ် ဟုပြောတော့အန်တီမာကလဲ အခုမှ ခြောက် လက်မကျော်ရုံလေးပဲရှိပါသေးတယ် အန်တီ ကလဲ ဟုပြောလိုက်သည်။ အမလေး ဟယ် ဟုရင်ဘက်ဖိပြသည် အတူနေအတူစားရင်း မအားလပ်သည့်အမေဖြစ်သူထက်ပင် အန်တီမာ ကိုပိုခင်တွယ်ရင်းနှီးမိသည်မိမိနဲ့လိုးဖူးခဲ့သမျ ခြောက် လက်မကျော်ဆိုလို့ စာရေးကိုမြမောင်တစ်ယောက်သာရှိသည်။

ဒါကလဲ သူမိန်းမဖြစ်သူ မကြည်မြင့်ကလင်တော်မောင်လီးဘယ်လိုဘယ်မျတဖွဖွပြောတက်လွန်းတာကြောင့် စိတ်ပါမိသွားတာဖြစ်သည် မကြည်မြင့်က ပိန်ပိန် ပါးပါးဖြစ်သည် ငါ့လင်ကနင့်ဖင်နင့်ကိုယ်လုံးမျိုးလိုးချင်နေတာတဲ့ မနေ့ညကပြောလို့ ငါ အငတ်ထားလိုက်တယ် ဒင်းဖာသာဂွင်းထုပြီးတပတ်လောက်ပစ်ထားလိုက်မယ် ဟုလင်ဖြစ်သူအကြောင်းပြောသည် အမရယ်သနားပါတယ်ဆိုတော့ သနားရင် နင်ခံလိုက်ဟုပြောသည် ထိုအချိန် တဖက်ခန်းထဲ ကိုမြမောင်ဝင်သွားတာ မြင်လိုက်သည်။

ကျမကလျာနဲ့ ပြီးအောင်လုပ်ပေးမယ်ဆိုလို့ကတော့ သဘောတူပြစ်လိုက်မှာနော် ဒီကလဲငတ်နေတာ ဟုတမင်ကြားအောင်ပြောလိုက်သည်။ အဲ့လိုနဲ့ စာရေးကိုမြမောင်နဲ့ ဆန်အိတ်တွေကြားထဲ လိုးခဲ့ကြဖူးသည် ကိုမြမောင်ကလီးရှည်ပေမဲ့အလုံးက သာမန်ပဲရှိသည် လိုးအားဆောင့်အားတော့ကောင်းသည် အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးနှစ် ယောက်ရသည့်တိုင် လင်ဖြစ်သူ မရှိသည့်အခါတိုင်း စိတ်ကြိုက်သဘောတွေ့လျင် အလိုးခံဖြစ်သည်။

ငွေကြေးကြောင့်မဟုတ်လီးမြင်လျင်မနေတက်သလိုဖြစ်တာက မိမိအကျင့်ဖြစ်သည်အတွေးစကိုဖြတ်ရင်း ထမင်းစားနေသည့်ကလေးကိုကြည့်တော့ ရုန်းပတေသီးဟင်းခွက်တခုလုံး အကုန်စားထားတာမြင်ရတော့ ပြုံးမိသည် ထမင်းစားပြီး အခန်းထဲဝင်ကာ အန်တီမာ ကိုမှန်းပြီးဂွင်းထုမိသည် အမေအရွယ်ထက်ပင်ကြီးနေသည့် မိန်းမမတစ်ယောက်ကို သားအရွယ်ကောင်လေးကဂွင်းမှန်းထုနေတာကို ကိုယ့်ဖာသာတွေးရင်းရှက်မိသည်။

ကျောင်းမှာသူငယ်ချင်းအချင်း မခံခြင်အောင်ပြောဆိုစကြရင်း မနိုင်သည့်အချိန်တွင် တဖက်နဲ့တဖက် အမေ မိဘ တွေ အမည်တပ်ပြီးပေါက်တက်ကရပြောကြ ဆိုကြ ဆဲကြတာတွေရှိသည် လူကြီးဘာညာစဉ်းစားမနေ ပါးစပ်အရသာခံပြီးပြောနေကြတာဖြစ်သည် အန်တီမာပုံစံက အေးသလိုမျက်နှာမျိုးပေမဲ့ အပေးကောင်းမယ့်ပုံမျိုး ခုဒီအိမ်ရောက်တာ ကြာနေပြီ နေ့ခင်းပိုင်းအဝတ်အစားလျော်ရင်း ရေချိုးနေကျဖြစ်သည် အဝတ်ထလျှမ်းရင်း မျက်လုံးကအိမ်ဘက်မသိမသာလှမ်းဝေ့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထုံးစံအတိုင်း လေးနွယ်ရဲ့ သားဖြစ်သူက မသိမသာချောင်းနေမှန်းသသိချင်လို့ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့စိတ်ထဲ ပေါ့ပါးနေသလိုဖြစ်မိပြီး မတွေ့မြင်တာကြာနေတဲ့ ဟိုကောင်လေးဂွင်းထုတာကို မြင်ပြီးစိတ်ထဲကနေစနောက်ချင်စိတ်ဖြစ်နေမိသည် တဆက်ထဲ မိမိရဲ့ ထွားထွားစွင့်စွင့်နို့အုံကြီးကို ထမိန်ပတ်ထားရာမှ လုံးဝဖြေလျော့ချပြီး ဆပ်ပြာပွတ်တိုက်နေလိုက်သည် တဆက်ထဲ မတ်တပ်ရပ်ခါ အောက်ခံဘောင်းဘီကိုပါချွတ်ပြီး လျော်နေတာမြင်ရသည် ဖင်အိုး ခါးတို့အပြင် ပေါင်လုံးကပါ တောင့်တင်းနေသည်။စောက်မွေးကမထူမပါးနဲ့ဖြစ်သည်။

အသက်သာကြီးတာ ကောင်းတုံးဟုဆိုရမည် မြင်နေရတာကြာတော့ မနေနိုင်ပဲ ပြီးသွားသည် ဒီနေ့ ခဏလေးမှာ ၃ ကြိမ်ရှိပြီဖြစ်သည်ညနေပိုင်း အားအအားယားယားလေ့ကျင့်ခန်းသဘောနဲ့ အိမ်နဲ့လှမ်းလှမ်းရှိကမ်းခြေပတ်လမ်းမှာ ပြေးလိုက် လမ်းလျောက်လိုက်နဲ့ ညနေပိုင်းပင်လယ်ကမ်းခြေကလေကိုရူရင်း တခါတလေ ရေကူးဖြစ်သည် အရင်က သာမန်သဘောလောက်သာမြင်တွေ့ရင်းနှီးပေမဲ့ ခုက ပိုရင်းနှီးသလိုဖြစ်နေမိသည်။

အရင်ကရေကူးသည့်အခါအတွင်းခံမလိုပေမဲ့ အခုဝတ်ထားရသည် အမောဖြေနားသည့်အခါသောင်ပေါ်လှဲအိပ်ရင်း သားဖြစ်သူနဲ့ အတူဆော့ကစားခဲ့တာတွေပြန်သတိရမိသည် အခု သားကမရှိ ဘေးလှမ်းလှမ်းရောက်နေသည့် လေးနွယ်သားကို လှမ်းဖက်လိုက်သည် ပေါင်လုံးက တခုခကိုဖိမိပြီး ဘာဆိုတာသိလိုက်သည် ဒီကလေး လီးတောင်နေပုံရသည် ပေါင်နဲ့ဖိပွတ်နေမိသည် ဖင့်ပြန်ဖို ကမ်းစပ်မှ ချောင်းရိုးအတိုင်းလှေဖြင့်ပြန်နေကြဖြစ်သည်။

ချောင်းရိုးမရောက်ခင် ချောင်းကွေ့က ကျောက်တုံးကြီးတွေဖြင့်သာယာနေတက်သည် ကုန်းမြေမှလာဖို့အဆင်မပြေလို့သာ ဒီနေရာက လူမသိသလောက်ဖြစ်နေတာဖြစ်သည် အန်တီမာ အပေါ့သွားချင်တယ်သား ခဏကမ်းကပ်ပေး မအောင့်နိုင်တော့ဘူးဟုဆိုတာကြောင့် အသာကမ်းကပ်ပေးလိုက်သည် ကမ်းဆိုပေမဲ့ ကျောက်တုံး တွေသာ ထိုးထောင်ထနေတာဖြစ်သည်။ လှေကို ကျောက်ကြားထိုးဝင်ပြီးကပ်လိုက်သည် နေရာကအတော်ကောင်းသည်။

လေကွယ် နေကွယ် မျက်ကွယ်လိုမျိုးဖြစ်နေသည် ကျောက်ကြားဆိုတော့ရေကလဲကြည်စိမ်းနေပြန်သည် ရေချိုးသွားမလား သား ဟုမေးသည် အန်တီတော့ တခါထဲချိုးမယ် ရေကအေးစမ့်ကြည်နေတာပဲ သားလဲ ချိုးလိုက်လေ ဟုပြောသည် ဘောင်းဘီအပိုမပါတော့ဘူး ဆိုတော့ သားက ကလေးပဲ ချွတ်သာချိုးရတာပဲ ဘယ်သူမှမမြင်ဘူး ဘာလဲ အန်တီကိုရှက်လို့လား ဟုမေးသည် တဆက်ထဲ အပေါ်အကျီကိုဆွဲချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။

လေ့ကျင့်ခန်းသဘောပြေးချိန်ဆိုတော့ဘော်လီမဝတ်ထားပဲ ကိုယ်ကျပ်လိုတခုအတွင်းကခံထားသည် အဲ့ဒါပါဆွဲချွတ်လိုက်တော့ ကျွဲကောသီးအလတ်စားအရွယ် နို့ ထွားကြီး နှစ်လုံးက ဘွားဆိုပေါ်လာသည် ခုလိုနီးနီးကပ်ကပ်မြင်တော့ လီးက ချက်ချင်းတင်းမာထလာတော့သည် အန်တီမာမြင်ပေမဲ့ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဝတ်ထားသည့် ဘောင်းဘီကို ချွတ်လိုက်တာတွေ့ရပြန်သည်။ အောက်ခံအတွင်းခံအပါးဆိုတော့။

ရှေ့စောက်ဖုတ်ကြီးကဖေါင်းထပြီးအမွေးတချို့ကဘေးဘက်ကနေမြင်နေရသလို အလယ်တဲ့တဲ့က အကွဲကြောင်းက အရာထင်နေသေးသည် ကြောက်တုံးအစပ်မှာခြေထောက်ချထိုင်ရင်း သား လာလေ ဟုခေါ်သည် လေလေးတဖြူးဖြူးနဲ့ လာထိုင်ဟုခေါ်ရင်း သူပေါင်ပေါ်ဆွဲအိပ်သလို ကိုယ်ကိုဆွဲလှဲချလိုက်သည် ခုမှကလေးလေးပြန်ဖြစ်သွားပြီ လာနို့စို့ ဟုပြောပြီး မျက်နှာပေါ်ကနို့ထွားဖြင့်ဖိထားလိုက်ပြန်သည်။

တကယ့်ကလေးလေးအတိုင်းပဲ သား ကဟုပြောပြီး လက်တဖက်က မာတောင်ထနေသည့် လီး ကိုလာကိုင်သည် ။ ဒါကြီးကသာ ကလေးမဟုတ်တော့တာဟုပြောပြီး ဘောင်းဘီထဲလက်ထိုးထည့်ကာ အတွင်းကလီးကို အပြင်ဘက်သို့ဆွဲထုတ်လိုက်မှန်းသိလိုက်သည် ကြည့်ပါအုံး နည်းတဲ့ဟာကြီးမဟုတ်ဘူး လက်နဲ့ မနည်းဆုပ်ထားရတယ် ပြောရင်း ကိုယ်လုံးကကိုင်းသွားကာ လီးဒစ်ဖူးနွေးသွားသလို သိလိုက်ရသည်။

အားအအအ အန်တီမာငရဲကြီးကုန်မယ်လေ ဟု ပြောလိုက်မိသည် အန်တီမာက အမေထက် ၂ နှစ်ခန့်ပင်အသက်ပိုကြီးသေးသည် ဒါကိုပင် အန်တီမာ က ကျနော် လီးကိုအားရစွာစုတ်ပေးနေတာခံရတော့ အံသြမိသည် ကျနော်လဲအစပိုင်းအားနာမိပေမဲ့ တဖြေးဖြေးလီးကို ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ပေးနေမိသည် တအင့်အင့်နဲ့ပါးစပ်အပြည့် ဖြစ်နေတော့သည် မကြာလိုက် လရည်တွေ ပွက်ခနဲပန်းထုတ်ပြစ်မိသည် …..ပြီးပါပြီ။

ဝေဒနာလေးပါ

အလိုလိုပဲ ထောင်ထားတဲ့ဒူး၂ဖက်ကို ရသလောက်ထပ်ကားရင်းခါးညွတ်ပြီးဖင်အတွင်းကြွက်သားတွေလျော့ထားလိုက်တယ်။ဖင်ကိုထောင်ပေးလိုက်တော့လီးက ထပ်ဝင်မလာပဲ ဖင်ပေါက်ရဲ့ အောက်ဖက် အရည်ကြည်တွေ အိုင်နေတဲ့ စောက်ခေါင်းဝထဲ ရောက်လာပြန်ရော။ ” ဗျစ် … အ … ရှီးး ” ပထမဆုံးလိုးချက်မှာတင် ပြည့် အသဲခိုက်အောင် ကောင်းသွားခဲ့တာပေါ့။ဖင်ထပ်လိုးမယ်ထင်ပြီး အသင့်ပြင်ထားတုန်းစောက်ပတ်လေးအလိုးခံလိုက်ရတာလေ။ ဦးမြတ်မောင်ကို ပြည့် နဲနဲတော့ ဖြုံသွားမိတယ်။ ပြည့် မျက်နှာလေး မော့တက်သွားပြီးစောက်ခေါင်းထဲလီးတဝက်သာသာလောက် ဝင်လာပြီးမှ ဆက်မသွင်းပဲ ရပ်ထားပြန်ပြီ။ ပြည့် သွေးသားတွေ ရုတ်တရက် ဆူဝေလာရတယ်။ ပြည့်အဖုတ်ထဲ ဝင်နေတဲ့လီးကတစ်စို့ကြီးမို့ လန့်လာမိတယ်။ ငေးကြည့်နေတုန်းလီးအရင်းထိ ထပ်သွင်းလိုက်ပြန်ရော။လီး၂ချောင်း ခံဘူးတဲ့ ပြည့်စောက်ပတ်လေးအောင့်တက်သွားတာပေါ့။

ဦးမြတ်မောင်လီးကြီးကပြည့်စောက်ခေါင်းထဲမဆန့်မပြဲအဆုံးထိဝင်လာပြီးလီးထိပ်ကရင်ဝပြေးဆောင့် လိုက်သလိုပဲ။စောက်ပတ်တအုံလုံး ကျင်တက်လာပြီး သေးတောင် ပွက်ကနဲ ထွက်ကျလာတာ။စောက်ခေါင်းထဲ အရင်းထိ ဝင်နေတဲ့ချိန် ဦးမြတ်မောင်က ခါးအားနဲ့ ကြိတ်ဝိုက်နေတော့ လီးအရည်ပြားက စောက်ခေါင်း အတွင်းသားတွေကို ဖိကြိတ်ပြီး ပွတ်ဆွဲသလိုပဲ။ ခုံပေါ် လေးဖက်ထောက် အနေထားနဲ့ နောက်က ဦးမြတ်မောင် လီးကြီး လှုပ်တိုင်း စောက်ပတ်ဝကနေ ထွက်လာတဲ့ စောက်ရည်ကြည်တွေက ပြည့် ပေါင်ခြံထဲ စီးကျလာတယ်။ ခဏကြာတော့ လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြန်ဆောင့်လိုးနေတာပေါ့။ လီးဝင်လာတိုင်း ပြည့်လည်း တအားအား ညည်းရင်း လီးအရသာ ခံယူနေမိတာ။ ဦးမြတ်မောင်က မိန်းမ တယောက်ကို လိုးတဲ့အခါ တကယ်ကို ကျွမ်းကျင် အဆင့်ပါ အစိမ်းသက်သက် လိုးတာတောင် အီစိမ့်နေအောင် ခံစားရတယ်။အရသာရှိတာလဲ မပြောနဲ့ လီးမမြင်ရ သေးပဲနဲ့ကို စောက်ခေါင်းထဲ လီးကြီး တိုးဝင်လာတိုင်း ပြည့် ဖင်ကြီး ကော့ကော့ ပေးနေမိတော့တာ။ခံလို့ကောင်းနေတုန်း ပြည့် ဖင်ကို ဖြန်းကနဲ့ရိုက်ပြီး လေးဘက်ကုန်းပေးနေရာကနေ ခုံပေါ် ပြန်ထိုင်ခိုင်းပြန်ရော။

မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေထားမို့ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ ဦးမြတ်မောင် ပေါင်ကြားကလီးကြီး ပြည့်မြင်လိုက်ရပြီ။ ပြည့် ဇာနည့်လီးကို ကြီးတယ် ထင်နေတာ လုံးပတ်ရော အရွယ်စားရော ဦးမြတ်မောင်လီးက သာတယ် ထူခြားတာက လီးတန်က တဖြောင့်တည်းပဲ။ လမွှေးတွေက လဥတွေပေါ်ပါ ပေါက်နေတာ။ ပြည့်ရှေ့ ဒူးထောက်ထိုင်ရင်း ပေါင်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ဖြဲပြီး စောက်ဖုတ်လေးပေါ် မျက်နှာအပ်လိုက်တယ်။ ပြည့် စောက်ပတ်နှစ်ခြမ်းကို သူ့ပါးစပ်ကြီးနဲ့ စုပ်ယူပြီး စောက်ခေါင်းထဲ လျှာလိပ် ထိုးမွှေပေးနေတာ ” ရှီးး … အ ဟင့် ဟင့် …… ကိုကြီးရာ ” ပူပူနွေးနွေး လိုးထားတဲ့ အဖုတ်လေးကို ချက်ချင်း ယက်ပေးတော့ ပြည့် အဖုတ်လေး ဖြဲပေးရင်း တရှီးရှီး တအီးအီးဖြင့် ညည်းနေရတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲ လျှာနဲ့မွှေရင်း အောက်ဖက်က ဖင်ပေါက်ထဲ လျှာနဲ့ လိုးလိုက် ခေါင်းထောင်နေတဲ့ စောက်စိလေးကို လျှာနဲ့ ကော်ပေးလိုက် ဆိုတော့ ပြည့်တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေတော့တာပေါ့။ ” ရှီး အ အား … ကိုကြီးရာ … ကောင်းလိုက်တာ အီဆိမ့်နေပြီ ” ပြောရင်း ပြည့်လည်း အဖုတ်လေးပေါ် မျက်နှာအပ်ထားတဲ့ ဦးမြတ်မောင် ခေါင်းကိုဆွဲကပ်ပြီး ကော့ပေးထားလိုက်တယ်။

အဲချိန်မာထောင်နေတဲ့ပြည့်စောက်စိလေးကိုသွားနဲ့ ဖိကိုက်တော့ အရည်တွေ ထောင်ပန်းနေတော့တာပေါ့။ ဒါကို အားမရလို့ ဦးမြတ်မောင် မျက်နှာကို စောက်ပတ်နဲ့ ဆွဲပွတ်ပြီး စောက် ရည် တစက်မကျန်အောင် ညှစ်ထုတ် ပစ်လိုက်သေးတာ။ ပြည့်စောက်ရည်တွေ ပန်းထုတ်ပြီး လူကသာ အားပျော့သွားတာ ရမ္မက်စိတ်က မကျသေးဘူး။ ဦးမြတ်မောင် မျက်နှာကို နောက်ဆုံးတချက် စောက်ပတ်နဲ့ ဆွဲပွတ်ပြီးမှ လွတ်ပေးလိုက်တာ။ ဦးမြတ်မောင် ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ပဲ ခါးဆန့်လိုက်တော့ လီးကြီးက ပြည့် ဆီးခုံးလေး လာထောက်နေတယ်။ ဆီးခုံး ထောက်မိနေတဲ့ ဦးမြတ်မောင် လီးကြီးကို ပြည့် မက်မက်မောမောနဲ့ ကိုင်ကြည့်မိလိုက်တာပဲ။ လီးက အကြောတွေ ဖောင်းကြွနေပြီး စွဲမက်စရာကြီး ဒါကြောင့်လည်း သူ့အကို မိန်းမက စွဲနေတာ နေမှာ။ တွေးမိတာနဲ့ ပြည့် စောက်ပတ်လေးက တဆစ်ဆစ်နဲ့ အလိုးခံရတာ မဝတဝ လေးမို့ အလိုးခံချင်တဲ့ စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပြန်ပေါ်လာတယ်။ လီးကြီး ကိုင်ထားပြီး ပြည့်ထိုင်တဲ့ နေရာကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်ရင်း နေရာချိန်းပြီးတာနဲ့ ဦးမြတ်မောင် ပေါင်ကြားက လီးကို ဆွဲစုပ်ပစ်တယ်။လီးစုပ်ရင်း စောက်ခေါင်းထဲ တအားယားလာတာနဲ့ မထိန်းနိုင်တော့လို့ အပေါ်က တက်ခွပြီး လီးထိပ်ကိုတေ့ပြီး ထိုင်ချလိုက်တာပေါ့။

ဆန္ဒတွေ မကုန်သေးတဲ့ပြည့်ဆောင့်ချက်တွေအောက် ဦးမြတ်မောင်လည်း သဘောကျနေပုံပါ ပြည့်နို့တွေ လက်နဲ့ ပင့်ညှစ်ရင်း တရှီးရှီးနဲ့ စုပ်သပ်နေတယ်။ လီးထိပ်က ဒစ်ကြီး အထုတ်အတွင်းသားတွေ ပွတ်ဆွဲမိတိုင်း ဆောင့်ရင်း တန်းလန်း ပြည့် တကိုယ်လုံး ပျော့ခွေမတတ်ပဲ။ အပေါ်က ဆောင့်ရတော့ ကိုယ်လိုချင်သလို လိုးလို့ရနေတာပေါ့။ နို့အုံညှစ်ချေနေတဲ့ လက်တဖက်က အောက်ရွေ့လာပြီး ပြည့် အစိလေးကို ဖိချေတော့ ကာမစိတ်တွေ ပြင်းထန်လာပြီး ပြည့်ဖင်နဲ့ ခုံပေါ်တင်နေတဲ့ ဦးမြတ်မောင် လဥတွေ ထိတဲ့ အထို ဖိဆောင့်နေမိတယ်။ လီးကြီးက ဆောင့်လေ မာလေပါပဲ။ ပြည့် စောက်ပတ်လေးလည်း ပိုပို ဖေါင်းလာတာပဲ။ ပြည့် အပေါ်က စလိုးကာစ လီးက ထွားလို့ ထိန်းဆောင့် နေပေမယ့် လီးအရသာ တွေ့တာနဲ့ စိတ်တွေကြွလာပြီး မနားတမ်းကို ဆောင့်ချနေမိတာပါ။ ” ဗျစ် ဘွတ် …… အ အမလေး … ကောင်းလိုက်တာ … ကိုကြီးရယ် …အင်းဟင်းဟင်း … ရှီး ကျွတ်ကျွတ် ” အပေါ်ကနေ ဆောင့်ရတာ မောပေမယ့် လီးကြီး ပြည့် အဖုတ်ထဲ ဝင်လာတိုင်း အသဲခိုက်အောင် ကောင်းနေရတယ်။

ငယ်သံပါအောင်အော်လိုက်ချင်တာမနဲထိန်းထားရတာ။ အဲချိန် ပြည့် စောက်ခေါင်းထဲ ပူကနဲ့ ပူကနဲ့ လရည်တွေ တိုးဝင်လာတယ်။ ဦးမြတ်မောင်လည်း အံကြိတ်ပြီး အောက်ကနေ ကြိတ်လိုးရင်း ပါးစပ်ကြီး ဟပြီး တအားအား အော်နေပြီ။ ” အားဟား …… အား အား အား … ကောင်းလိုက်တာ … ပြည့်လေးရာ … တအား လိုးတတ်တာပဲ … ကိုကြီး စွဲသွားပြီကွာ … အ … ရှီး ရှီး ” လရည်ပန်းထုတ်ရင်း ပြည့်ခါးကို မြှောက်ပြီး အောက်ကနေ ၅ချက်လောက် ပင့်လိုးနေတာ။ ပြည့် အဖုတ်ထဲ ဒုတ်ကနဲ့ ဒုတ်ကနဲ့ လီးထိပ်က သားအိမ်ဝ ဆောင့်မိတော့ ပြည့်လည်း ခေါင်းတွေဘယ်ညာရမ်းပြီး မနေနိုင်တော့ပါဘူး စောက်ရည် ညှစ်ထုတ်ရင်း လီးအရည်ပြားကို စောက်ခေါင်း အတွင်းသားတွေနဲ့ ညှစ်ထားလိုက်တော့တယ်။ နှစ်ယောက်သား ခပ်တင်းတင်း ဖက်ပြီး နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်ပစ်ကြတာပေါ့။ ” ကဲ … အနားယူရင်း တခုခု သောက်ရအောင် … ပြည့် ” ” အင်း ” ပြည့်လည်း အင်းတလုံးပဲ ဖြေနိုင်တော့တယ်။ လူက နုံးချိနေပြီလေ။ ” တူတူ တူတူ တူ…… ” ” ခဏနော် … ကိုကြီး ဖုန်းလာနေလို့ ” စားပွဲခုံ ပေါ် တင်ထားတဲ့ ဖုန်းကို ယူပြီး ဦးမြတ်မောင် အခန်းထဲ ဝင်သွားရင်း ၁၀မိနစ်လောက်မှ ပြန်ထွက်လာတာ။

ဒီရောက်ခါစ ဖွင့်ထားတဲ့ ရေခဲသေတ္တာ ထဲက ဘီယာဗူးနဲ့ ငါးမုန့်ကြော် ထုပ်တွေ ယူလာပြီး ခုံပေါ် တင်ထားလိုက်တယ်။ ” ကိုကြီး … ပြည့် … သန့်စင်ခန်း ဝင်ချင်တယ် ” ” အော် … ဒီအခန်းရဲ့ … ကပ်လျက်က ရေချိုးခန်းလေ … ပြည့် … လိုပို့ ရမလား ” ” နေ နေ … ရတယ် … ပြည့်ပါသာ သွားလိုက်ပါ့မယ် ” ပြည့်လည်း ဦးမြတ်မောင် ညွှန်ပြတဲ့ အခန်းရဲ့ ထောင်ချိုးလေး ကွေ့တော့ တံခါးစိထားတဲ့ အခန်းလေး တွေ့လိုက်ရတယ်။ အသာဆွဲဖွင့်တော့ ရေချိုးခန်းနဲ့ အိမ်သာ တွဲလျက်လေး မို့ ဝိတ်လျှော့ပြီး ကိုယ်လက် သန့်စင်လိုက်တာ။ ပြီးမှ ပြန်ထွက်လာတော့ ဦးမြတ်ခိုင်က ဘီယာတောင် သောက်နေပြီ။ ပြည့် ခုံပေါ်ထိုင်လိုက်တာနဲ့ ပြည့် အိတ်ထဲက ဖုန်းသံလေး မြည်လာလို့ လန့်မိသေးတယ်။ ကိုမိုးများ ခရီးထွက်ရာက ပြန်ရောက်ပြီး ပြည့် ကုမ္ပဏီမှာ မရှိလို့ ဖုန်းတက်တာ လား လို့ပါ။ ” ပြည့် လား … ငါပါဟ … ဇာနည် ” ” အော် … ဇာနည်လား ပြော … ဖုန်းနံပတ်က အစိမ်းကြီး ” ” အေး ငါ့ဖုန်း … အားကုန်နေလို့ဟ … အမေ ဖုန်းဆက်တယ် … အိမ်ကို နင့်နာမည်နဲ့ ပိုက်ဆံ တွေ … ရောက်လာလို့ နင့် လှမ်းမေးကြည့်တာ … နင် အခု ဘယ်မှာလည်း ” ပြည့်လည်း ဖုန်းပြောရင်း ဦးမြတ်မောင် လှမ်းကြည့်တော့ ဦးမြတ်မောင်က လက်မလေး ထောင်ပြနေတာ။

” အေး … အဲဒါ နင်လိုတဲ့ … ပိုက်ဆံ လေ … ငါ အခု … အလုပ် ကိစ္စနဲ့ အပြင်ရောက်နေတာ ” ” အေးပါ … ကျေးဇူးပဲဟာ … ငါ ရှယ်ယာ အတွက် … လုပ်လိုက်ဦးမယ် … နောက်မှ အေးဆေး တွေ့တာပေါ့ ” “အိုကေ … ဇာနည် … ဒါပဲနော် ” ဇာနည် ဖုံးချသွားမှ ပြည့်လည်း ဖုန်းပြန်သိမ်းရင်း ဦးမြတ်မောင်ကို ပြုုံးပြလိုက်တယ်။ ” ကျေးဇူးပဲ … ကိုကြီး … ပိုက်ဆံတွေ … ပြည့်ပြောတဲ့ လိပ်စာအတိုင်း ရောက်လာပြီတဲ့ ” ” ရပါတယ် … ပြည့်ရယ် … ခု ဘီယာ သောက် … အနားယူကြဦးဆို့ ” ” အင်းပါ … ကိုကြီး ” ဦးမြတ်မောင် က ပြည့်နို့တွေ ကိုင်ရင်း ဘီယာသောက်လိုက် စကားပြောလိုက်ပဲ။ ပြည့်လည်း ဦးမြတ်မောင်နဲ့ အတူ ဘီယာသောက်ရင်း ပေါင်ကြားထဲ ပွတ်သပ်ပေးနေတာပေါ့။ထူးထူးခြားခြား ဘီယာ ၂ဗူးပဲ ရှိသေးတယ် ပြည့် ခေါင်းတွေ မခံမရပ်နိုင်အောင် မူးလာလို့ နံရံဘက်ကြည့်တော့ နံရံပေါ်က အလှချိတ်ထားတဲ့ ပန်ချီးကားတွေက ယိမ်းထိုးနေတာ။ ဦးမြမောင်ကို ကြည့်တော့လည်း မျက်နှာက ၃ထပ်လောက် မြင်နေရတယ်။ ပြည့် ခေါင်းတချက်ခါပြီး ပြန်ကြည့်တော့ ပိုဆိုးသွားရော အမြက်အာရုံတွေ ဝေဝါးလာတာ။ ပေါင်ကြားက လီးကြီး ကိုင်ရင်း ခန္ဓာကိုယ် မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ဦးမြတ်မောင်ဘက် မှီချလိုက်တော့ လောကကြီးနဲ့ အဆက်ပြတ်သွားရောပဲ။

ရိပ်ကနဲ့ ရိပ်ကနဲ့ ပြည့်ကိုယ်လုံး ယိမ်းထိုးနေလို့ မျက်လုံးတွေ အားယူဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဦးမြတ်မောင်နဲ့ ဘီယာအတူ သောက်တဲ့ ဧည့်ခန်းက တိုက်ခန်း အလွတ်ကြီး ဖြစ်နေတာ။ ပရိဘောဂ ပစ္စည်းတွေလည်း တခုမှ မတွေ့ဘူး။ မှန်ကောင်တာ အသေးတခုနဲ့ နံရံမှာ ချိတ်ဆွဲထားတာတွေက သရေပစ္စည်းတွေပါ ခွေးလည်ပတ် ကြိုးတွေရော ကြာပွတ်တွေရောပဲ။ နောက်ပြီး အနံ့တခု ဟုတ်တယ် သုတ်ရည် နံ့လိုလို အညှီနံ့ လိုလိုတွေ။ ထွန်းထားတဲ့ မီးလုံးက အပြာရောင်မို့ တခန်းလုံး ပြာလဲ့လဲ့ လေး။ အအေးဓတ်နဲနဲ ရနေပေမယ့် လက်ရှိမြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ပြည့် စိတ်တွေ လှုပ်ရှားပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့ နှာသီးဝလေး ချွေးစို့လာပြီ။ ပြည့်ကိုယ်ပြည့် ဘာတွေဖြစ်ပြီး ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိလို့ ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား ဦးမြတ်မောင်နဲ့ ဘီယာ အတူသောက်ခဲ့တာပဲ သတိရတော့တာ။ ပြည့် ကုန်းထကြည့်တော့ ချက်ချင်း ပြန်လဲကျသွားရောပဲ လက်ကို နောက်ပြန် ကြိုးတုတ်ထားတယ်။ ဘုရား ဘုရား ဘာတွေလဲ ဘာဖြစ်နေတာပါလိမ့်။ ခပ်ဖြည်းဖြည်း အားယူထပြီး အခန်းတံခါးနား လျှောက်တော့ ခြေ ၅လှမ်း မပြည့်ဘူး ပြည့်လက်ကို ချည်ထားတဲ့ ကြိုးက နံရံပေါ်က ဂွင်းလေးနဲ့ တွဲချိတ်ထားတာ။

သံကြိုးက သေးပေမယ့် လက်နောက်ပြန် တုပ်ထားတာမို့ အားနဲ့ရုန်း ကြည့် တာတောင် လက်ကောက်ဝတ်တွေ နာလာတာပဲ အဖတ်တင်တယ်။ အိပ်မက်လည်း မဟုတ်ဖူး ပြည့် ကြောက်စိတ်တွေ တကိုယ်လုံး ပျံ့နံ့ကုန်ပြီ။ ” လူရှိလား … အဟင့် ဟင့် … ကျမကို ဖမ်းထားကြလို့ … ကယ်ပါဦးရှင် … အဟင့် ဟင့် ဟင့် ” ပြည့် ငယ်သံပါအောင် ကုန်းအော်ပေမယ့် လူမရှိတာနေမယ် ဘာသံမှ ပြန်မကြားရဘူး။ ” ကယ်ကြပါဦး … အဟင့် ဟင့် … ကျမ ကို … ဖမ်း ဖမ်း ……… ” ” ကျွိ ကျွီ …… တိတ်စမ်း … နင့်ကို ဘယ်သူမှ … ကယ်မယ့်သူ မရှိဘူး … စောက်စကား မများနဲ့ … နာမယ်နော် ” အခန်းတံခါး ဖွင့်သံနဲ့ အတူ လူတယောက် ဝင်လာလို့ ပြည့်လည်း လန့်ပြီး နောက်ဆုတ်ရင်း နံရံနဲ့ ကိုယ်လုံးကို ကပ်ထားမိတယ်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားလို့ ဘယ်သူမှန်းလဲ မသိဘူး အသံက ကွဲအက်အက်နဲ့ အသံဖျက် ပြောနေတာတော့ ပြည့်ရိပ်မိနေတယ်။ ” ရှင် ဘယ်သူလည်း … ကျမကို သိလို့လား … ဘာလို ဖမ်းထားတာလည်း … ကျမကို လွတ်ပေးပါနော် ” ပြည့် ဘာပြောပြော စကားသံ ထပ်မကြားရတော့ပါဘူး။ ” ပိုက်ဆံ လိုချင်တာလား … ခုလွတ်ပေးပါ … ရှင် လိုတဲ့ ငွေ အမောက် … တခါတည်းပြော … ၁ နာရီ အတွင်း ရောက်စေရမယ် ” ပြည့် အဆက်မပြတ် စကားတွေ ပြောနေပေမယ့် ဘာမှ ပြန်မပြောပဲ မျက်နှာပဲ စိုက်ကြည့်နေတယ်။

မျက်နှာဖုံးအောက်က မျက်လုံးတွေ ပြည့်ရင်းနှီးသလို ခံစားရပေမယ့် အပြာရောင် မီးလုံးအောက်မို့ မသဲကွဲဘူး။ ခဏနေမှ မျက်နှာဖုံးနဲ့ လူက သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်တယ်။ပြည့် ထိုင်လိုက်တော့ ပုခုံး နှစ်ဖက် ကိုင်တွန်းပစ်တာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပြည့် နောက်ပြန်လဲကျပေမယ့် လက်နောက်ပြန် ကြိုး တုပ်ထားလို့ ကိုယ်တစောင်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ကွေးထားတဲ့ ပြည့် ပေါင်နှစ်ခြမ်းကို ဖြဲပြီး ထမိန်အောက်နားစကို ခါးထိ လိပ်တင်ပစ်တယ်။ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူ လုပ်သမျှ ခံနေရတာ။ ” မလုပ်ပါနဲ့ … ကျမ အိမ်ထောင်သည်ပါရှင် … အဟင့် ဟင့် ” ပြည့် ပေါင်နှစ်ခြမ်းကို ဖြဲပြီး ပေါင်ကြားထဲက အဖုတ်လေးကို ဖြဲကြည့်နေပြန်ရော။ ” အဟင့် ဟင့် … တောင်းပန်ပါတယ် … မကြည့်ပါနဲ့ … မလုပ်ပါနဲ့ ” ပြည့် စကားကို ဂရုမစိုက်ပဲ အဖုတ်လေးကို လက်ချောင်းနဲ့ ထိုးကြည့်နေတော့ ဦးမြတ်မောင်နဲ့ လိုးထားတာ သတိရပြီး စိတ်ထဲ ရှိန်းကနဲ့ ဖြစ်လာခဲ့ရတယ်။ ………… ” နင်က … အတော် ထန်တဲ့ … မိန်းမ တယောက်ပဲ … ဟား ဟား ” ” မဟုတ် … မဟုတ်ရ ပါဘူး ရှင် ” ” ဘာမဟုတ်တာလည်း ……ကောင်မ ……လက်လေးနဲ့ စမ်းတာတောင် … စောက်ရည်က … ထွက်နေပြီ ” ” ဟာ ” ပြည့် မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူရဲ့ စကားကြောင့် ရှက်သွားရတယ်။

တကယ်လည်း ပြည့်အဖုတ်ကအရည်ကြည်တွေအိုင်နေလို့ပါ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ တမျိုးကြီးခံစားလာရတယ်။အဖုတ်နူတ်ခမ်းသား ၂ခြမ်းကို လက်နဲ့ ဖြဲနေတော့ အစိလေးက ခုံးထလာပြီ။ မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူရှေ့ အဖုတ်ကို ဖြဲပြသလိုဖြစ်လို့ ပေါင်တန်တွေ စိပစ်လိုက်တယ်။ ” ဖြန်း ဖြန်း … အ အား … အဟင့် ဟင့် ” ကိုယ်တစောင်း အနေထားနဲ့ ပြည့် ဘယ်ဘက် ဖင်သားစိုင်ကို မျက်နှဖုံးစွက်လူက ပိတ်ရိုက်ပစ်တာ။ ” ကောင်မ … နင်က အသားနာချင်တာလား ” စကားလည်း ဆုံးရော နောက်ထပ် တချက်ထပ်ရိုက်တော့ ပြည့် မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်လာရတယ်။ အောက်နူတ်ခမ်း ပြတ်လုမတတ်ကိုက်ပြီး ပေါင်ကို ခပ်တင်းတင်း ထပ်စိလိုက်တာပေါ့။ ပေါင်ထပ်စိမှ ပိုဆိုးသွားတယ် ပြည့် ပေါင်ကို ဇွတ်ဆွဲဖြဲပြီး စောက်ပတ်ကို လက်ဝါးနဲ့ ပစ်ပစ် ရိုက်ခံလိုက်ရတော့တာပဲ။ သေးပန်းထွက်အောင် အရိုက်ခံရ ပေမယ့် ထူးထူးခြားခြား ပြည့် သွေးသားတွေ ဆူပွက်လာပြီး ရာဂစိတ်တွေ တောက်လောင်လာတာ။ ထပ်ကာ ထပ်ကာ အရိုက်ခံချင် လာပြီး နာကျင်ချင်းနဲ့ တပြိုင်ထဲ ရလိုက်တဲ့ ခံစားမှု့ အသစ်လေး လိုချင်မိနေတယ်။နို့အုံတွေ တင်းလာပြီး ထိပ်က နို့သီးခေါင်းလေးတွေက မာခဲလာပြီ။ အဆိုးဆုံးက စောက်စိလေးပဲ လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်ခံရလို့ မခံမရပ်နိုင်အောင် ကျင်နေတာကို တဖြည်းဖြည်း ယားတက်လာတာ။

ပြည့်မရှက်နိုင်တော့ပါဘူးစောက်ခေါင်းထဲကပါ တဆစ်ဆစ်နဲ့ ဖြစ်လာလို့ အသံထွက် ညည်းမိလိုက်တယ်။ ” အားဟား … အင်း …… ရှီး ” မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူက ပြည့် ကိုယ်လုံးလေး တွန့်လိမ်နေတာ ကြည့်ပြီး အားရကျေနပ်သွားပုံပါပဲ။ ” စောက်ပတ်က နီတာရဲလေး … အစိလေးက … ထောင်ထွက်နေပြီ … အလိုး ခံချင်နေပြီ မလား ” ” ဟာ … အဟင့် ဟင့် … မဟုတ်ဘူး မယားဘူး … အ အား … ရှီး ကျွတ် ” ပြည့် မျက်နှာထူပူလာပြီ ပါးစပ်က ငြင်းနေပေမယ့် အဖုတ်က သိသိသာသာ ကြီး ကော့ပေးနေမိတာလေ။ ” နင့်ပါးစပ်က ငြင်းနေပေမယ့် … နင့်စောက်ပတ်က ကြည့်ဦး ” ပြည့် စောက်ခေါင်းလေးထဲ အရည်တွေ အိုင်လာတာ သိပေမယ့် မျက်နှာဖုံးစွပ် လူရဲ့ စကားကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်တယ်။ အဖုတ်ထဲက အရည်ကို လက်ညိုးနဲ့ ကော်ပြီး ပြည့်မြင်အောင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြနေတော့ မသိမသာ ခိုးကြည့်မိတာပါပဲ။အရည်တွေက စောက်ပတ်လေးထဲကနေ မျက်နှာဖုံးစွပ် လူရဲ့ လက်ချောင်းလေးမှာ အမျှင်တန်း ပါလာတယ်။

”ဒီမှာတွေ့လား…ကြည့်ကြည့်ကောင်မ…နင်စောက်ဖုတ်ကအရည်တွေ…သေချာကြည့်လေ ” ပြည့် အကြည့်လွဲလိုက်ပေမယ့် မျက်နှာ တခုလုံး ရေနွေးပူနဲ့ ပက်ခံရသလိုပါပဲ ပူထူပြီး ရှက်နေမိတယ်။ အကြည့်လွဲနေတုန်း ထမိန်ကို ဆက်ကနဲ့ ဆွဲချွတ်ပြီး အင်္ကျီပါ ချွတ်ချပစ်တာ။ ခဏလေး အတွင်းပဲ ကိုယ်လုံးလေး မိမွေးတိုင်း ဖမွေတိုင်း ဖြစ်သွားရတယ်။ ရှက်စိတ်နဲ့ အောက်နူတ်ခမ်း ကိုက်ပြီး မျက်ရည်ဝဲလာပေမယ့် မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူက အရည်တွေကို လက်ညိုးနဲ့ ပြန်ကော်ပြီး ခေါင်းထောင်နေတဲ့ အစိလေးပေါ် တင်ပြနေတယ်။ ခါးအာက်ပိုင်းကို တွန့်လိမ်ရုန်းပြီး အဖုတ်နဲ့ လက်ကို မထိမိအောင် ကြိုးစားပေမယ့် မရတော့ပါဘူး။ အသိစိတ် လွတ်ပြီး ပြည့် စောက်ပတ်ကို ကော့ပေး ထားလိုက် တော့တယ်။ ” အို … အဟင့် ဟင့် … လုပ်ပြန်ပြီ … ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ … ဟင့် ဟင့် ” ခြေရင်းဘက်ကနေ ပေါင်ကြားထဲ မျက်နှာအပ်ပြီး ဖင်ကြီးကြွအောင် ကော့ထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ယက်ပေးပြန်ပြီ တားနေပေမယ့် မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူက တားမရပါဘူး။ အစိလေးကို လျှာဖျားနဲ့ ထိုးကလော်တော့ လည်ချောင်းဝ ရောက်လာတဲ့ အော်ချင်စိတ်ကို ကြိုးစားမြိုသိပ်နေရတယ်။

ပြည့်အစိကလေးကထိရုံနဲ့ကိုမခံနိုင်တော့တာ။ ပိုဆိုးတာကလျှာနဲ့ပင့်ယက်ပြီးလက်ချောင်းလေးနဲ့အစိကလေး ဖိပွတ်ရင်းစောက်ခေါင်းပေါက်ကို လျှာနဲ့ ထိုးသွင်း မွှေနေပြန်ရောပဲ။ လျှာလေး ပြန်ထုတ်တော့ အစိကို ချေနေတဲ့ လက်ချောင်းက စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ဝင်လာပါပြီ။ ၅ချက်လောက် အထုတ်သွင်းလုပ်ပြီး တစ်ချောင်းကနေ နှစ်ချောင်း ဖိသွင်းပြန်ရော။ ှ၂ချောင်းလုံး အတွင်းထဲ အရင်းထိ ဝင်သွားတော့ အစိရှိတဲ့နေရာရဲ့ အတွင်းဘက်ကို ပင့်ပြီး အတွင်းသားလေးကို ဖိပွတ်ပေးနေတယ်။လက်ချောင်းလေး ၂ချောင်း လှုပ်ရှားတဲ့အတိုင်း ပြည့်ခါးတွေ ကစားပေးနေတာပေါ့။တဖြည်းဖြည်း ပြန်ကော့လာတဲ့ ပြည့် ပေါင်ကြားကို နောက်တစ်ကြိမ် မျက်နှာအပ်ပြီး အစိကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း လျှာနဲ့ ထိုးကလော်ပစ်တယ်။ ထိန်းထားရင်း မရတော့ပါဘူး စောက်ခေါင်း အတွင်းသားတွေနဲ့ လက်ချောင်းတွေကို ဆွဲညှစ်ပြီး စောက်ရည်တွေ ထွက်ကြကုန်တာ။ စောက်ရည် ပန်းထုတ်နေတုန်း မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူက ထရပ်ပြီး မှန်ကောင်တာထဲက ကတီပါဘူးအနက် အရှည်လေး ယူပြီး ပြည့် အနားလေး ပြန်ရောက်လာတယ်။ ဗူးထဲက ပစ္စည်း ထုတ်တော့ ပြည့် အံအော သွားရတယ်။ လီးတု အတော်များများ ဖုန်းထဲ မြင်ဖူးပေမယ့် ဒီလိုလီးတုမျိုး မမြင်ဖူးသေးဘူး။

အရှည်က ၈လက်မလောက်ပါ။လီးထိပ်ကဒစ်အခြေမှာ၁လက်မခန့် နီညိုရောင် အမွှေးလေးတွေထောင်ပြီး လီးပတ်ပတ်လည် ဂေါ်လီအဖုလုံးလေးတွေက အရင်းထိ ပါတယ်။ ” ဒီတခါ … နင့်ကို … နတ်ပြည် ပို့ပေးမှာပါ … ကြည့်ထား ” မျက်နှာဖုံး စွပ်နဲ့ လူက စကားအဆုံး လီးတု အောက်ခြေက ခလုပ်လေး ဖိချလိုက်တာ။ တဂျီဂျီနဲ့ မော်တာသံလေး ပေါ်လာပြီး ၈လက်မလောက်ရှိတဲ့ လီးတုတဝက်နေရာက ရှေ့ ၁လက်မခွဲလောက် ဆန့်ထွက်လာလိုက် မူလအရှည် ပြန်ဖြစ်သွားလိုက်ပဲ။ လီးထိပ် ဒစ်ဖူးအခြေက တလက်မခန့်နီညို အမွေးလေးတွေက ထောင်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်နေတယ်။ အမွှေးတွေလည်တာနဲ့ ဆန့်ကျင့်ဖက် လီးတုအရည်ပြားပေါ်က ဂေါ်လီအဖုလေးတွေက ပတ်ထားတဲ့အတိုင်း ဆန့်ကျင်ဘက် လည်နေတာပေါ့။ သေချာ ကြည့်နေတုန်း မျက်နှာဖုံးစွပ်နဲ့ လူက အရည်ရွှဲနေတဲ့ ပြည့် စောက်ဖုတ်ကို လက်ညိုး လက်မ သုံးပြီး ဆွဲဖြဲပစ်တယ်။ ကြောက်စိတ်တွေ ပြန်ဝင်လာတုန်း ဇွပ်ကနဲ့ ပြည့် စောက်ပတ်လေးထဲ လီးတုကြီး ဝင်ရောက်လာပြီး ထိုးမွှေနေတော့ တာပဲ။လီးတုကြီး ဝင်လာတာနဲ့ ပြည့် စောင်ခေါင်း အတွင်းသားတွေ ဗျောင်းဆန် ကုန်တယ်။

ပေါင်တွေကိုစုလိုက်ဖြဲလိုက်နဲ့လုပ်ကြည့်တော့လဲ ခံစားမှု့က ထိန်းမရတော့တာပေါ့။လီးတုထိပ်က အမွှေးနီညိုလေးတွေက ပြည့် သားအိမ်ဝနား လည်နေပြီး လီးတု အတံပေါ်က ဂေါ်လီ အဖု လေးတွေက ပြောင်းပြန် လည်ပတ်နေတာ။ လီးထိပ်က အမွှေးနီညိုလေးတွေက စောက်ခေါင်း နံရံတွေ စူးကနဲ့ စူးကနဲ့ ထိုးမိတုန်း ဂေါ်လီအဖုလေးတွေက အတွင်းသားတွေကို ကြိတ်ဆွဲနေတယ်။ စောက်ပတ်ထဲ ဘာနဲ့မှ မတူတဲ့ ခံစားမှု့မျိုး ဖြစ်နေတော့ မျက်နှာဖုံးစွပ် လူ ပြောသလို အရှင် လတ်လတ် နတ်ပြည် ရောက်နေသလိုပါပဲ။ ထိန်းရင်း တန်းလန်း ခါးကာ့လာပြီး ဖင်သားစိုင်တွေ ညှစ်ကျူံရင်း စောက်ရည်ကြည်တွေ ပန်း ထွက်လာတယ်။ ” အမလေး … ကောင်းလိုက်တာ … အားဟား အားဟား … အင်းဟင်း … အ … အား ရှီး ” ၅မိနစ်လောက်ပဲ ပြည့် ၂ခါလောက် စောက်ရည်တွေ ထောင်ပန်းနေရတယ်။ ရမ္မက်စိတ်က ကျမသွားပဲ ထပ်ကာထပ်ကာ အထွဋ်ထိပ် ရောင်ချင်နေမိတော့တာ။ ခါတိုင်း ပြည့် ၃ကြိမ် အလွန်ဆုံးပဲ။ ကိုမိုး လိုးမပေးလည်း ပြည့်ဟာပြည့် လက်နဲ့ ဖြေရှင်းပစ်တယ်။ ခုဟာ ပြည့်စိတ်တွေ ကိုယ့်ဟာကိုယ် မယုံနိုင်အောင်ကို ဖြစ်နေမိပြီ။ ဟော ဟော ပြောရင်း ဆိုရင်း ပြည့် စောက်ခေါင်းထဲ ယားလာပြန်ပြီး ဒီလောက် မွှေနောက် နေတဲ့ လီးတုကို စောက်ပတ်က အမှတ်မရှိ ညှစ်မိနေတာ။

ညှစ်မိတာနဲ့လီးတုထိပ်ကအမွှေးနီညိုနဲ့လီးတံပေါ်ကဂေါ်လီအဖုလေးတွေဒဏ်ကြောင့်စောက်ရည်ထွက်မိပြန်ရောပဲ။ ” အမလေး … မ မ … မ ရ တော့ ဘူး … ထွက် ပြန် ပြီ … အဟင့် ဟင့် … ထုတ်ပေးပါတော့ … အ အ … မလုပ်ပါနဲ့တော့ … အ အား … ရပ်ပါတော့ … အားဟား … ရှီးး တော်ပါတော့ရှင် ” လက်နှစ်ဖက် ကြိုးတုတ်ခံထားရလို့ ပြည့် ဆွဲထုတ်လို့လဲ မရဘူး။ စောက်ခေါင်းထဲ ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ်နဲ့ မွှေနေတဲ့ လီးတုကြောင့် နောက်ဆုံး အကြိမ် စောက်ရည် ပန်းထုတ်ရင်း မျက်လုံးတွေ ဝါးလာခဲ့တယ်။ ကြိုးစားဖွင့်ကြည့် ပေမယ့် အမြင် အာရုံတွေ ပျောက်ကွယ်သွာတာ။ သတိပြန်ရတော့ ခြေထောက်တွေကို အပေါ် တွန်းတင်ခံရလို့ အဖုတ်က ကော့ပေးသလိုဖြစ်လာတာနဲ့ ခြေထောက်တွေကို ပြည့်ကိုယ်တိုင် သိုင်းဖက် ထားမိတယ်။ အဖုတ်လေးထဲ အသားစိုင်တခု တိုးဝင်လာပြီး ထိုးမွှေရင်း ဖင်ဝလေးထဲ အရောက် ပြည့် ဖင်သားစိုင်တွေ ရှုံ့ထားပစ်တာ။ မကြုံဖူးတဲ့ ကာမ အရသာတွေ တရိပ်ရိပ် နဲ့ လူကလည်း တိမ်တွေထဲ နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် အသဲထဲ လှပ်ကနဲ့ ဖင်ကြီး အလိုလို ယမ်းနေမိတယ်။ ထူးကဲတဲ့ ကာမအရသာမို့ ယစ်မူးနေရင်း ထိန်းထားတဲ့ ကြားက အသံထွက် ညည်းနေရပြီ။

လက်ကကြိုးကို တင်းအောင်ရုန်းကြည့်တယ် မခံနိူင်အောင် အသားတွေ တစ်ဆက်ဆက် တုန်ပြီး အော်ဟစ်ကြည့်တော့လည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင် က တုံ့ပြန်မှု့မရှိဘူး။ မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ဝေဒနာတွေ သက်သာအောင် အသက်မျှင်းရှုရင်း အိပ်ပျော် သွားခဲ့ရတယ်။ အိပ်ရာကနိုးတော့ ပြည့်လက်တွေ ချည်နှောင်ထားခြင်း မရှိတော့ပါဘူး။ အဝတ်စားတွေ ပြန်ဝတ်ပေးထားတာ။ အခန်းပြင် အားယူ ကုန်းထပြီး ထွက်တော့ နံရံမှာ ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်တချပ်။ ပြည့်ကိုယ်ပြည့် သေချာလေး ပြန်ကြည့်နေတယ်။ မျက်နှာက ချွေစီးတွေနဲ့ ပေပွနေပေမယ့် မျက်ခုံးထူထူများ မဲနက်ကော့နေသော မျက်တောင်များ မျက်လုံးအိမ်အတွင်းမှ မျက်လုံးရွဲကြီးများ နှာတံစင်းစင်း တောက်ပြောင်သော ဆံနွယ်များနဲ့ ပြည့်မျက်နှာလေး ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် လူရုပ် မပီတော့အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီလေ။ မှန်ကြည့်နေရင်း နို့အုံ၂ဖက်က ယွစိယွစိနဲ့ ဖြစ်ပြီးသွားတဲ့ ခံစားမှုတွေ ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီး ပြည့် ဘယ်ဘက် လက်က ဗိုက်ကို ပွတ်ရင်း ညာဘက်လက်က နို့အုံ၂ဖက်ကို ဆုပ်နယ်နေမိတယ်။ ဝမ်းဗိုက်ပေါ် ဘယ်လက်က အောက်ကိုဆင်းသွားပြီး ပေါင်ဂွထဲ အလိုလို ပွတ်လိုက် လက်ညှိုးလေး လျောထိုးလိုက်နဲ့ ထမိန်အပြင်က လုပ်ပေးနေမိတော့တယ်။

တဖြည်းဖြည်း ထမိန် ဘယ်အချိန်က ကျွတ်သွားမှန်း မသိတဲ့ ပြည့်ပေါင်ကြားလေးဟပြီး လက်ညှိုးနဲ့ လက်ခလယ်က အစိကို ပွတ်လိုက် စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ထိုးလိုက်နဲ့ နွေးကနဲ နွေးကနဲ့ အရည်တွေ ထွက်လာပြန်ရောပဲ။ အရည်ထွက်တာ ရပ်မှ အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကားများရှုပ်ထွေးနေသော လမ်းဆုံတစ်ခု ရောက်တော့ ပြည့် ဆာလောင်မှု့ကို သတိရပေမယ့် မေ့ထားလိုက်တာ။ ဘယ်သူမှ မမြင်ခင် ပြည့်အိမ် ရောက်ချင်နေပြီလေ။အာခေါင်တွေ ချောက်လာပြီး ဗိုက်ထဲက တဂွီဂွီ အော်နေပြီ။ ရေတအား ငတ်လာလို့ နီးစပ်ရာ ရေအိုးစင်မှ ရေသောက်ပြီး အမော ဖြေနေတုန်း သူတောင်စား မှတ်ပြီး လူတချို့က ပိုက်ဆံ ရာတန်လေးတွေ ပစ်ချသွားတယ်။ ” သူတောင်းစားမက … အလန်းကွ … သားရီး ” ” အေးကွာ … အုတ်ခုံပေါ်ထိုင်နေတာ … ကာတင်က ကားထွက်နေတာ … ရှယ် ” ရှေ့က ဖြတ်လျှောက်သွားတဲ့ လူငယ်၂ယောက် စကားကြောင့် ပြည့် မျက်ရည်တွေ လှိမ့်ဆင်းလာတာပေါ့။တဖြည်းဖြည်း ညနက်လာပြီး မိုးတွေ ရုတ်တရက် အုံ့ဆိုင်းလာတာ။ မိုးဖွဲလေးတွေကျနေရာက သဲလာတော့ ပြည့်လည်း ချမ်းလာခဲ့တယ်။ မိုးခိုလို့ ရမည့် တနေရာ ရှာမိတော့ ရှေ့နား ဆိုင်တစ်ဆိုင် တွေ့လိုက်ရပြီ။ ရှက်ရှက်နဲ့ ဆိုင်ပိတ်သိမ်းနေတဲ့ ဆိုင်နား လျှောက်သွား ခဲ့တာ။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မို့ ဆိုင်သိမ်းပေမယ့် မုန့်ကြော်တဲ့ မီးဖိုလေးက မီးမငြိမ်းသေးဘူး။ နဲနဲတော့ အချမ်းပြေတာပေါ့။ အနွေးဓတ်ရမလားလို့ မီးဖိုနား တိုးကပ်တော့ လူကြီးတယောက် ထွက်လာပြီး ပြည့်ကို မောင်းထုတ်နေတယ်။” ဟိုလေ … ကျ ကျ … ကျမ ချမ်း လို့ ပါ ရှင် ” ” နင်တို့ လက်တွေက အငြိမ်မနေကြဘူး … မယုံရဘူး … သွားသွား … တခြား သွား ” ပြည့် ရုတ်တရက် မျက်နှာ ထူပူ သွားခဲ့ရတယ် လူကို သူတောင်းစား ထင်နေကြတာလေ။ အံကြိတ်ပြီး လမ်းမပေါ်လျှောက်လိုက်တာ တအားချမ်းလာပြီ မခံနိုင်တော့ဘူး ပုန်းလျိုးကွယ်လျိုးနဲ့ အမှောင်ထုထဲက လမ်းလျှောက်ပြန်လာရင်း ရပ်ကွက်ထိပ်နား အရောက် ပြည့် နာမည် ခေါ်သံကြားလို့ လှည့်ကြည့်မိတယ်။ တစ်လှမ်း နှစ်လှမ်း ခွေကျ သွားရင်း လောကကြီးနဲ့ အဆက်ပြတ်သွားခဲ့တာပေါ့။ ” ပြည့် … သတိရပြီလား ” ” ဟင် … ကိုမိုး … ပြည့် ဘယ်ရောက် … အ ကျွတ်ကျွတ် ” ကိုမိုးနဲ့ စကားပြောရင်း ပြည့် ခေါင်းတွေ ထိုးကိုက်လာလို့ ပြန်မှေးနေရတယ်။ ပထမ ဦးမြတ်မောင်နဲ့ ပိုက်ဆံ ကိစ္စ အပေးယူ လုပ်တာ။ ပြီးတော့ ဘီယာသောက်ရင်း အိပ်ပျော်သွားပြီး တခြားနေရာ ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ပြည့် အိမ်ပြန်လာရင်း လမ်းမှာ ပြန်လဲကျ သွားပြန်ရော။ ခုသတိပြန်ရတော့ အိမ်ပြန်ရောက်နေပြီ။

ဟူး ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာပါလိမ့် ဦးမြတ်မောင်နဲ့ ကိစ္စ ကိုမိုးသိရင် ပြက်သနာက တက်ဦးမယ်။ ပြည့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တွေ ဦးမြတ်မောင်ကို မေးကြည့်ရမယ်။ …… ” ဟဲလို … ကိုကြီးလား … ပြည့်ပါ … စကားပြောစရာလေးရှိလို့ ” ၅ရက်မြှောက်နေ့ကျ ပြည့်သိချင်စိတ်တွေ တအားပြင်းထန်နေတာ အဖြစ်ပျက်တွေ သိချင်လာမိတာပေါ့။ ” အော် … ပြည့်လား ဘာလဲ … ပိုက်ဆံ လိုပြန်ပြီလား … ဟဲဟဲ ” ” မဟုတ်ပါဘူး … တခြား အကြောင်းပါ … ဘယ်လာခဲ့ရမလည်း … ကုမ္ပဏီ ပဲလား ” ” လာခါနီး တခါဆက်လေ … ပြည့် … ခု အပြင်မှာ စာချုပ်ကိစ္စလေး … လုပ်နေလို့ ” ” … ဒါပဲနော် … ကိုကြီး … ပြီးမှ တခါ တက်လိုက်မယ် ” စကားပြောပြီး ပြည့်လည်း ရေချိုးခန်း တန်းဝင်ရင်း မှန်ရှေ့ အင်္ကျီ ကြယ်သီးတွေ ဖြုတ်ပြီး ချွတ်ချပစ်တာ ညက ဘယာစီယာ ခံမအိပ်တော့ နို့အုံတွေက အိကနဲ ထွက်လာတယ်။ မှန်ထဲပေါ်နေတဲ့ ပြည့်နို့အုံကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်မိတာပေါ့။ နို့သီးခေါင်းလေးက ပန်းရောင်လေးပဲ အရင်ထက်တော့ စူထွက်လာပြီ ဟိုနေ့က ညှစ်ချေ ခံလိုက်ရတဲ့ ဒဏ်တွေပါပဲလေ။ ရေပန်းဖွင့်ပြီး မျက်လုံးမိတ် ရေချိုးရင်း တကိုယ်လုံး ရေရွှဲမှ ရေပန်းကို ခဏပိတ်ပြီး နို့အုံတွေ ဆပ်ပြာ တိုက်ရင်း ပွတ်သတ်နေမိတာ။ စိတ်ထဲ တမျိုးလေး ဖြစ်သွားရသေးတယ် ဘာမှန်းသေချာမသိပါဘူး။ ချိုင်းနှစ်ဖက်ကို ပွတ်တိုက်ရင်း ဗိုက်သားလေး တိုက်တော့ လက်က အလိုလို ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲ ရောက်သွားတော့တယ်။

ပေါင်ကားလိုက်တော့အဖုတ်လေးကဟတယ်ဆိုရုံလေးပဲခပ်ဖွဖွ ပွတ်တိုက် ဆေးကြောပြီးမှဖင်သားတွေရော ကြားထဲပါ အကုန်ဆပ်ပြာ တိုက်လိုက်တယ်။ အားလုံးပြီးသွားတော့ ရေပန်းက တဝုန်းဝုန်းကျနေတဲ့ ရေစက်တွေအောက် ပွတ်သပ်ရင်း ရေအဝ ချိုးပစ်လိုက်တာပေါ့။ ရေချိုးခန်းကထွက်ပြီး တကိုယ်လုံး ရေပြောင် အောင်သုတ် ဆံပင်တွေ ဒွိုင်ယာ မှုတ်ပြီး လိုးရှင်း လူးလိုက်တယ် ပြီးမှ အစိမ်းရောင် ဘယာစီယာကို ခါးနောက် ပြောင်းပြန်ပတ်ပြီး ဗိုက်ပေါ်က ချိတ်ကို ဆွဲချိတ်လိုက်တာ။ ချိတ် ချိတ်ပြီးမှ ဘယာစီယာကို ဆွဲလှည့်ပြီး နို့အုံကို ဆွဲဖုံးရင်း ကြိုးသိုင်းထဲ လက်လျှို ပြီး ကြိုးကို ပခုံးပေါ်တင်လိုက်တာပေါ့။ ပြည့်နို့အုံ ဖွေးဖွေးလေးက အစိမ်းရောင် ဘရာစီယာလေး အောက် ရုန်းကြွနေတာ တင်းတင်းလေးပဲ။ ပြီးမှ ဇာအတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အနက်လေးကို ခြေထောက်မြှောက်ပြီး စွပ်ရင်း ခါးထိဆွဲတင် လိုက်တယ်။ ဖောင်းကြွနေတဲ့ ပြည့်အဖုတ်လေးကို အုပ်မိပေမယ့် တင်းပြီးကော့ထွက်နေတဲ့ ဖင်ကိုတော့ မနိုင်တနိုင်လေး ထိန်းနိုင်ရှာတာပေါ့။ အင်္ကျီ ကိုယ်ကျပ် အညိုလေးနဲ့ ထမိန်စကပ် အညို ဝမ်းဆက်လေး သေချာဝတ်ပြီး မှန်ရှေ့ တပတ် လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ဦးမြတ်မောင်ဆီ ဖုန်းတခါ ပြန်ဆက်ပြီး ချိန်းတဲ့နေရာ ထွက်လာ ခဲ့တာပေါ့။ ချိန်းတဲ့ဆိုင်ရှေ့ အရောက် မိတ်ကပ် ပါးပါးလူးထားတဲ့ ပြည့် မျက်နှာလေးပေါ် နှုတ်ခမ်းနီ ဆိုးရင်း နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကို ဖိကပ်ညှိပြီးမှ ကားပေါ်က ဆင်းခဲ့လိုက်တယ်။

ခြံဝင်းကျယ်ကြီးထဲ ရေကူးကန်ရော ပန်းခြံရော အပန်းဖြေချင်စရာ နေရာလေးတခုပဲ။ ဒါပေမယ့် ပြည့်စိတ်ထဲမရှင်းတာတွေ သိချင်စိတ်က ပြင်းထန် နေလို့ ဆိုင်ခန်းတံခါး ဖွင့်ပြီးတာနဲ့ ဦးမြတ်မောင်ရှိရာ လျှောက်လာခဲ့တာပေါ့။ ပြည့်မြင်တာနဲ့ ပြုံးပြနေတဲ့ ဦးမြတ်မောင် ဘေးနား ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ ” လာ … ပြည့် … စားဖို့ တခုခု မှာလိုက် ” ဝိတ်တာလေး လာချပေးတဲ့ မီနုးကို ကြည့်ရင်း မာလာရှမ်းကော တပွဲနဲ့ ကော်ဖီ တခွက် အရင် မှာထားလိုက်တာ ပြီးတာနဲ့ ပြည့်သိချင်တာ ချက်ချင်း မေးကြည့်လိုက်တယ်။ ” ကိုကြီး … ပြည့်တို့ ဆုံပြီးတဲ့ … ဘယ်လိုတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ ” ” ဟမ် ” ပြည့်မေးတော့ ဦးမြတ်မောင် မျက်ခုံးတွေ တွန့်ပြီး နားမလည်တဲ့ ပုံစံဖြစ်နေရှာတာ။ ” ဒီလိုလေ … ပြည့်တို့ ဘီယာ အတူသောက်ပြီး … နောက်ပိုင်း ……… ” ” အော် … ဘီယာ သောက်ရင်း … ကိုကြီး အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်ကိစ္စ ဖုန်းဝင်လာလို့ … အဲဒီခြံ မှာ ပြည့် နေရစ်ခဲ့တာလေ … ခဏနေမှ တက္ကစီ ခေါ်ပြီး ပြန်မယ်ပြောတာ … ဘာလို့လဲ ပြည့်ရဲ့ ” ” ဟူး ” ဦးမြတ်မောင်လည်း သိပုံမပေါ်ဘူး။ ဒါနဲ့ ပြည့်လည်း ရှက်ရှက်နဲ့ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြလိုက်တယ်။ ပြည့်စကားဆုံးတော့ သူလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ပါပဲ။ စကားခဏပြောပြီး ဦးမြတ်မောင်နဲ့ လမ်းခွဲခဲ့လိုက်တာပေါ့။

တနေ့လုံး မြို့အနံ့ ကား လျှောက်မောင်းရင်း လမ်းတွေ့တဲ့ဆိုင် စားလိုက် သောက်လိုက်ပဲ။ မှောင်စပြုတော့ ပြည့် ကားလေး မြို့ပြင် အဝေးပြေးလမ်းမပေါ် ရောက် လာခဲ့တယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အထိ ပြည့် စိတ်နဲ့ကိုယ် မကပ်တော့ပါဘူး။ ” ဟင် … ပြည့် … တနေကုန် ဘယ်သွားနေတာလဲ … ဖုန်းဆက်တာလဲ မကိုင်ဘူး ” ” ဆောရီး … ကိုမိုးရာ … စိတ်တွေရှုပ်နေလို့ ” အိမ်ရောက်တာနဲ့ ပြည့် လင်တော်မောင်က လှမ်းမေးနေလို့ အဆင်ပြေသလို ဖြေလိုက်ရတယ်။ ” ကဲ … လာပါ … ဝိုင်သောက်လိုက်ဦး … အတူ မသောက်ဖြစ်တာ ကြာပြီ ” ပြည့်လည်း ကိုမိုး အသင့်လုပ်ပေးထားတဲ့ ဝိုင်ကို ငှဲ့သောက်လိုက်တာ။ ကိုမိုးကတော့ အရက်ပဲ သောက်နေတာပေါ့။ ဝိုင်တပုလင်း ကုန်တော့ ထူးထူးခြားခြား မူးနေရောပဲ။ စိတ်ထဲ ငိုချင်သလို ရီချင်သလိုနဲ့ ဟိုနေ့က အဖြစ်ပျက်ကို သတိရမိတော့ ပြည့်တကိုယ်လုံး ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်း ထလာရတယ်။ ကိုမိုး ပေါင်ကြားက အမြှောင်းလိုက်ထနေတဲ့ အရာကြီးကို ဘေးချင်းကပ်လျက် မြင်တာနဲ့ ပြည့်အဖုတ်လေးထဲ တဆစ်ဆစ်နဲ့ ယားတက် လာတယ်။ လင်မယား မလိုးရတာ ကြာတော့ ပြည့် သွေးသားတွေ တောင့်တလာရတာပေါ့။ ရုတ်တရက် ဘေးတိုက် အနေထားနဲ့ ပြည့်ကိုနမ်းရင်း ဖင်တွေ ညှစ်ပေးတော့ ခါတိုင်းထက် ခံစားမှု့က ပြင်းထန် လာတယ်။

ပခုံးကို ဆွဲပြီး သူ့ပေါင်ကြားရှေ့ ထိုင်ခိုင်း တော့ ပြည့်လည်ူ ခုံပေါ်က ထရပ်ပြီး အလိုက်သင့်လေး ထိုင်ချပေးလိုက်တယ်။ ကိုမိုး ဘောင်းဘီ ဇစ်ဖွင့်တော့ ပြည့် မျက်နှာရှေ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အနက်လေးထဲ အမြှောင်း လိုက်ထနေတဲ့ အရာကထင်းကနဲ့ မြင်နေရတာ။ ပြည့် ဘောင်းဘီ ဆွဲချွတ်တော့ ကိုမိုးက ဖင်ကြွပေးတယ်။ အတွင်းခံပါ ထပ်ချွတ်ပေးတော့ လီးက ထောင်မတ် နေတာပဲ။တွဲကျနေတဲ့ လဥနှစ်လုံးကို ခေါင်းလေး စောင်းပြီး ဆွဲစုပ် ပေးလိုက်တော့ ကိုမိုးလီးက ပြည့် ပါးပေါ် အမြှောင်းလိုက် ကပ်နေတော့တယ်။ လဥတွေ ဘယ်ညာ စုပ်ပေးပြီးမှ ကိုမိုး လီးအရည်ပြားနဲ့ ပြည့် မျက်နှာအနံ့ ပွတ်သပ်ပစ်တာ။ ထူးခြားတာက ပြည့် ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ပေးနေမိတာပေါ့။ ကိုမိုး မျက်နှာ မော့ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ကို ဖြည်းဖြည်း ချင်း ဟပြီး လီးထိပ်ကို ဆွဲစုပ်လိုက်တယ်။ လျှာဖျားနဲ့ ဒစ်ကို ဝိုက်ပေးပြီးမှ ပါးစပ်ထဲ ဝင်သလောက် ဆွဲသွင်း ပစ်တာ။လက်တဖက်က အလိုလို လီးအရင်းက ထိန်း ကိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းနဲ့ ဂွင်းတိုက်သလိုလေးစုပ် ပေးလိုက် မိတယ်။ ” အား အ … ကောင်းလိုက်တာ ပြည့်ရာ … ရှီး ကျွတ် ” ကိုမိုးက ပြည့် ဆံပင်တွေ စုကိုင်ရင်း ရမ္မက်စိတ်တွေ ပြင်းထန်လာပြီ။ ပြည့်လည်း လီးစုပ်ရင်း ပေါင်ကြားထဲ စိုစိစိုစိနဲ့ စောက်ရည်တွေ စိမ့်ထွက်နေတာ။လီးအရင်း က ဖိချရင်းဘေးတိုက် နှုတ်ခမ်းနဲ့ ပွတ်ဆွဲပေးတော့ ပြည့်ခေါင်းကို ဖမ်းကိုင်ရင်း ခါးကိုကော့ပီး ပါးစပ်ကို လိုးတော့တာပဲ။

ပြည့် အသက်ရှုပ်ကြပ်လာမှလီးကိုဆွဲထုတ်ပြီးအမောဖြေရင်းဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်တယ်။ မော့ကြည့်တော ကိုမိုး မျက်နှာက ရမ္မက်ခိုးတွေ အပြည့်ပဲ။ ” လီးစုပ်ရတာ မောသွားပီလား … ဒီတိုင်းလေးခေါင်းမော့ရင်း … ပါးစပ်ဟထားလိုက်နော် ” လင်မယားချင်းမို့ ကိုမိုး ဘာလုပ်မလဲ ပြည့်သိတာပေါ့။ပါးစပ်ဟပြီး လျှာကို အပြားလိုက် အပြင် ထုတ်ပေး လိုက်တယ်။ ပြည့်လျှာပေါ် လီးကိုအရင်းက ဖိကိုင်ပြီး ဒစ်နဲ့ တဖတ်ဖတ် ရိုက်ချရင်း ပါးနှစ်ဖက်ကို ဘယ်ညာ ပစ်ရိုက်နေတာ။ ပြည့်လည်း ကိုမိုး လုပ်သမျှ မျက်စိ စုံမှိတ် ခေါင်းမော့ရင်း ငြိမ်ခံပေးလိုက်တာပေါ့။ မျက်နှာ အနှံ့ လီးနဲ့ထိုးရင်း နို့အုံကို အင်္ကျီ အပြင်ကနေ ညှစ်ချေနေတယ်။ ပြည့်လည်း ကိုမိုးလီးကို ပြန်ကိုင်ရင်း ဂွင်းထုပေးနေလိုက်တယ်။ တညလုံး အတိုးချ လိုးရင်း မနက် ၃နာရီ လောက်မှ ခြေကုန် လက်ပန်းကျပြီး အိပ်ပျော်သွားကြတာပေါ့။ မနက် ၁၀နာရီ လောက်မှ ပြည့် အိပ်ယာနိုးခဲ့တာ။ ရေချိုး အဝတ်စားလဲပြီး မတွေ့တာ ကြာပြီ ဖြစ်တဲ့ ဇာနည်ဆီ ကားလေးနဲ့ မောင်းထွက်လာတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ဇာနည်က အလုပ်တွေနဲ့ မအားရှာဘူး ပြည့်လည်း ပြည့်အကြောင်းတွေ ပြောပြနေမိတာပေါ့။

” ဟင် … နင့်ဟာ ဘယ်လိုကြီးလဲဟ … ငါ့ကို ငွေချေး ပေးတာနဲ့ ဆိုင်နေလား ” ” မပြောတတ်တော့ဘူးဟာ … ဦးမြတ်မောင်ကလည်း သူမသိဘူး ပြောနေတာ … ကိုမိုးလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး … အဲချိန် သူခရီး ထွက်နေတာဟ ” ဇာနည့် အလုပ်ဖုန်းက တဂွမ်ဂွမ် လာနေတာနဲ့ ပြည့်လည်း နူတ်ဆက်ပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့တာ။ လမ်းတဝက်ကျ စိတ်ကူး ပေါက်တာနဲ့ မြို့ထဲ လျှောက်သွားရင်း အပြင်မှာပဲ ထမင်းစားလိုက်တယ်။ နေ့လည် ၂နာရီ လောက်မှ နေပူရှိန် ပြင်းလာလို့ အိမ်ပြန်လာခဲ့ လိုက်တာပါ။ ပြည့် အင်္ကျီ အဖြူ ကော်လန်နဲ့ လက်ရှည်လေး ဝတ်ထားတော့ စီးကျနေတဲ့ ချွေးက အညိုရောင် ဒူးဖုံး စကပ်အောက် အတွင်းခံလေး တောင် စိုနေပါပြီ။ အိမ်ရောက်တော့ ဧည့်ခန်းထဲ အဲကွန်းဖွင့် အင်္ကျီကြယ်သီးလေး ဖြုတ်ပြီး ရင်ဘတ်လေး ဖွင့်ထားတာပေါ့။ လည်ပင်းက စီးကျ လာတဲ့ ချွေးစက်တွေ တစ်ရှုးနဲ့ သုတ်ပြီး မျက်စိလေး မှေးနေလိုက်တယ်။ ခဏနေတော့ အိမ်တံခါးဖွင့်သံနဲ့ ပြည့်နား လျှောက်လာတဲ့ ခြေသံ ကြားလိုက်ရတယ်။ ” ကိုမိုးလား … ပြည့် နေလည်စာ … အပြင် စားခဲ့လိုက်တယ် … ကိုမိုး စားရင် … ပြည့် … ထမင်းပွဲ … ပြင်လိုက်မယ် လေ ” ပြန်ပြောတဲ့ စကားသံ မကြားရလို့ ပြည့်မျက်လုံးလေး ဖွင့်အကြည့် နှာခေါင်းထဲ စိမ်းရွှေရွှေ အနံ့နဲ့ကြီး ဝင်လာတော့တာပဲ။

ပြည့်နှာခေါင်းကို အဝတ်ဖြူ တခုနဲ့ နောက်ကျောဘက်ကနေ အုပ်ခံ လိုက်ရ တာလေ။ ဆက်ကနဲ့ ရုန်းရင်း ထရပ်တော့ ခေါင်းထဲ မိုက်ခနဲ့ မူးသွားပြီး ခုံပေါ်ပြန်လဲကျသွားတာပေါ့။ ” ဘယ်သူ လဲ … ဘာ လုပ် လုပ် …… ” ပြည့် စကားမဆုံးခင်မှာပဲ တစ်လောကလုံး အမှောင်ဖုံး သွားရတယ်။ ” အ … ကျွတ် ” မျက်လုံးထဲ အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ မြင်နေရပေမယ့် ခေါင်းက တဆစ်ဆစ်နဲ့ ကိုက်ခဲနေတာ။ နားထင် နှစ်ဖက် ကို လက်နဲ့ဖိပြီး မျက်လုံး အားယူ ဖွင့်ကြည့် တော့ အလုံပိတ် အခန်းထဲ ၁ပေ ပတ်လည် လေ ဝင်ပေါက် လေးထဲက ဝင်လာတဲ့ အလင်းရောင် အောက် ကုတင်တလုံးပေါ် ရောက်နေတယ်။ အဖြစ်ပျက်ကို ပြန်တွေးရင်း ရင်ထဲ ဒုန်းကနဲ့ တုန်သွား မိတယ်။ အရင်တခါ လည်း ပြည့် ဒီလို ဖြစ်ဖူးတာလေ။ အထိတ်တလန့်နဲ့ ထထိုင်လိုက်တယ်။ ဝုန်းကနဲ့ ပြန်လဲကျလို့ ပြည့်ကိုပြည့် ပြန်ကြည့်မိတာ လက်တွေ က ဒီတိုင်းပဲ ခြေထောက်တွေ က စတီးကွင်း အဝိုင်း တွေ စွပ်ခံရပြီး ကုတင် ဘောင်တန်းက သံကြိုးတစ်ခု နဲ့ တွဲချည်ထားတယ်။ ” ဟာ … အဟင့် ဟင့် ” ဒုတိယ အကြိမ် လာပြန်ပြီ ကြောက်စိတ်နဲ့ လွတ်ရာ လွတ်ကြောင်း မျက်လုံး ကစားကြည့်တော့ ကုတင် ခြေရင်းဘက် ခုံတလုံးပေါ် ထိုင်နေတဲ့ လူတယောက် မြင်လိုက်ရတယ်။ ” အမလေး … ရှင် ဘယ်သူ ……… ဟင် ” မျက်နှာဖုံး စွပ် အနက်နဲ့ ဟိုတခါ လူပါ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ရော အတူတူပဲ။

မျက်နှာဖုံး စွပ်နဲ့လူက ဘာစကား မှ မပြောပဲ ပြည့် လဲကျနေတဲ့ ကုတင်ပေါ် တင်ပလွဲ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပြည့် ဒူးဖုံး စကပ်ကို ဆွဲချွတ်ပြီး ပေါင်တွေ ဖြဲကြည့်နေတာ။ အတွင်းခံလေး ဟကြည့်တော့ ပြည့် အဖုတ်လေးကို ကော့ပြီး ဖြဲပြ လိုက်တယ်။ မျက်နှာဖုံး စွပ်နဲ့ လူရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက် လာတာပေါ့။ ရုတ်တရက် ပြည့် ကိုယ်လုံးကို အားရှိ သလောက် ထထိုင်ရင်း မျက်နှာဖုံး ကို ဆွဲချွတ်တော့ ပြန်လဲကျ သွားပေမယ့် လက်ထဲ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံး စွပ်လေး ပါလာပါတယ်။ ” ဟင် … နင် နင် … မောင်တိုး … ဟုတ်ပါတယ် … မောင်တိုး … ငါ့ဘက် လှည့်စမ်း ” ရှက်စိတ် ဒေါသစိတ် ကြောင်စိတ်တို့ တပြိုင်ထဲ ဝင်လာပြီး ကုန်းအော်ရင်း လှမ်းပြောလိုက်တာ။ မောင်တိုးက မထင်မှတ်ပဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်ကို ချွတ်ခံ ရတော့ ချက်ချင်း ပြည့် စောက်ပတ်ကို ကြည့်နေရာက မျက်နှာ တဖက်လွဲ ပြစ်ထားတယ်။ ပြည့် အပေါ် နှိပ်စက်တဲ့ တရာခံကို သိလိုက်ရ ပေမယ့် နောက်ကျ သွားပြီ။ ဒီတခါလည်း အလုံပိတ် အခန်းထဲ ခြေနှစ်ဖက် အချုပ်ခံထားရတာလေ။ အော်ဟစ် အကူအညီ တောင်းဖို့ ကျလည်း ပတ်ဝန်းကျင်က ဘာသံမှကို မကြားရတာ။ ” အဟင့် ဟင့် … နင် နင် … ဘာလို့ … ဒီလို လုပ်တာလဲ … မောင်တိုးရယ် … နင့်ဆရာ ကိုမိုး အပေါ် မကျေနပ်တာလား … ငါ့ကို မကျေနပ်တာလား … ပွင့်ပွင့် လင်းလင်း ပြောဟာ ” ပြည့် မောင်တိုးကို ချော့မော့ပြီး အသနားခံတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောရင်း မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်တယ်။

မောင်တိုး ဆီက ဘာသံမှ ထွက်မလာပဲ ခဏ အကြာမှ ဟူးကနဲ့ သက်ပြင်းချသံနဲ့ အတူ ပထမဆုံး စကားသံ ထွက်ပေါ်လာတာ။ ” မကြောက်ပါနဲ့ မမပြည့် … ကျုပ် ဆရာ့ အပေါ်မှာ မကျေနပ်တာ ဘာမှ မရှိပါဘူး … မမပြည့် အပေါ်မှာလည်း မကျေနပ်စရာ မရှိပါဘူး ” မောင်တိုး အပြုမှုနဲ့ လေသံကြောင့် ပြည့် ဘာပြန်ပြော ရမှန်း မသိတော့ပါဘူး။ ” ဟမ် … ဒါဆို … ဒီလို တွေ … ဘာလို့ ဘာအတွက်နဲ့ … လုပ်ရတာလဲကွာ ” ” နောက်မှ … ရှင်းပြမယ်ဗျာ … ခု … ကျုပ် ဆန္ဒတွေ ပြည့်အောင် လုပ်ဦးမယ် ” စကားဆုံးတာနဲ့ ကုတင်တိုင်က သံကြိုးကို သော့ဖွင့် ဖြုတ်ပြီး ပြည့်ကို ပွေ့ချီလိုက်တယ်။ တံခါးပေါက်ဖွင့်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် က အခန်းထဲ ခေါ်လာခဲ့တာ။ အဲချိန် ပြည့် တကိုယ်လုံး နုံးချိနေပြီး အားမရှိသလိုပါပဲ။ တဖက်ခန်းထဲ ရောက်တော့ ပြည့် အံအော ထိတ်လန့် သွားရတယ်။ ဟိုတခါက အခန်းပါပဲ ရင်တွေခုန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ။ စတီးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ လက်ထိပ်တွေ ကြိုးတွေ အပေါ် မျက်နှာချက်က တွဲလောင်းကျနေတဲ့ ချိတ်တွေ အို အရင်ကထက် ပိုများလာတာ။ ပြည့် ငေးကြည့်နေတုန်း ပွေ့ထားရာကနေ အောက်ချပေးလို့ ခြေဖျားထောက် ရပ်တော့ ပြည့် လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်က တွဲလောင်း ကျနေတဲ့ သံကွင်းတွေစွပ်ပြီး ချိတ်တွေနဲ့ ချိတ်ပစ်တော့တယ်။

” မောင်တိုး … မင်း ဘာလုပ်ဦး မလို့လဲ … အဟင့် ဟင့် ” အခြေအနေက တဖြည်းဖြည်း ပိုဆိုးသွားတယ် ပြည့် ထိတ်လန့်နေသလောက် မောင်တိုးက ကျေနပ်အားရ တဲ့ မျက်နှာမျိုးနဲ့ လုပ်နေကျ အလုပ်တခုကို လုပ်နေတဲ့ အတိုင်းပဲ။ အပေါ်က သံကြိုးမှာ စက်သီးလေးပါတော့ မောင်တိုး ဆွဲချတာနဲ့ ပြည့်လက်တွေက အလိုလို မြှောက်ပါသွားတာ။ ပြည့် ကိုယ်လုံးက ခြေဖျားထောက် အနေထားနဲ့ လေထဲ တန်းလန်းကြီးပဲ။ အောက်က ဒူးဖုံးစကပ်လေးက ဟိုဖက်ခန်းထဲ ကျန်နေရစ်ပြီ။ အပေါ်က အင်္ကျီ အဖြူလက်ရှည် ရှိနေပေမယ့် အောက်ပိုင်းက အတွင်းခံ လေးပဲ ကျန်တော့တယ်။ ” ရွှတ် … ရွှမ်း ရွှမ်း ” ” အ ” မနာပေမယ့် ဖင်သားစိုင်လေး ပူကနဲ့ ခံစားမိတော့ လန့်အော်မိ တယ်။ နံရံက သားရည် ကြာပွတ် အမဲတချောင်း မောင်တိုးက ဖြုတ်ပြီး ပြည့်ဖင်ကို ရိုက် လိုက်တာပါ။ အိမ်က ဒါရိုင်ဘာ တယောက်ရှေ့ ကိုယ့်အဖြစ်ကို ပြန်တွေးမိတော့ ပြည့်ရင်ထဲ ရှက်စိတ် အားငယ်စိတ်တွေ ဝင်လာခဲ့တယ်။ တကိုယ်လုံး တုန်ခါလာပြီး ချွေးစေးတွေ ထွက်ကျလာတာ။ ပြီးမှ ပြည့် ခြေချင်းဝတ်က သံကြိုးတွေကို ဘေးတဖက် တချက်မှာ ရှိတဲ့ သံငုတ်ချိတ်လေးတွေနဲ့ ဆွဲချိတ်ပစ်တယ်။ ပြည့်လက်တွေ အပေါ် စုချည် ခံရပြီး ပေါင်တန်တွေက အလိုလို ဖြဲကားနေတဲ့ ပုံစံပေါ့။

အခန်းဒေါင့် မှန်ကောင်တာထဲကမော်တာပါတဲ့လီးအတုကိုခလုပ်ဖွင့်ပြီး ပြည့်နား လျှောက်လာနေပြီ။ စူးစူးဝါးဝါး အော်မိလိုက်တယ် အရင်တခါ မျော့ နေအောင် ခံခဲ့ဖူးတယ်လေ။ မောင်တိုးက ပြည့် အော်သံ ဂရု မစိုက်ပဲ လီးတု ထိပ်နဲ့ အတွင်းခံ အပြင်ကနေ စောက်ပတ်ကို ဖိပွတ်နေတယ်။ မကြာပါဘူး ပြည့် ပေါင်ခြံထဲ စောက်ရည်တွေ စီးကျလာတာ အတွင်းခံ ဂွလေးပါ ရွှဲနှစ်ကုန်တာပေါ့။ အဲချိန် အတွင်းခံ မျော့ကြိုးကနေ ဘောင်းဘီကို ဓါးအသေးနဲ့ ဖြတ်ချပစ်တယ်။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ကျွတ်ကျသွားတော့ အလိုက် ကန်းဆိုး မသိတဲ့ ပြည့်စောက်ပတ်က ဖေါင်းကြွ ထွက်နေတာပေါ့။ မောင်တိုးက ကျေနပ်တဲ့ ပုံစံနဲ့ စောက်ခေါင်းထဲ လီးတုကို ထိုးသွင်းပြီး အောက်ခြေ ဘက်က ခလုပ်လေး နှိပ်လိုက်တော့တယ်။ လီးတု ထိပ်လေးက တိုးလိုက် လျော့လိုက် ဘေးတိုက် လည်လိုက်နဲ့ ပြည့်အဖုတ်ထဲ မွှေနေတာပေါ့။ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးလေ လက်က အပေါ်မြှောက်ချည် ခံထားရပြီး ခြေထောက်တွေက ခြေချင်းဝတ်ကနေ သံကြိုးတွေနဲ့ ဆွဲကား ခံထားရတာ။ စောက်ရည်တွေ တဗြန်းဗြန်း ပန်းထုတ်ရင်း ပြည့်လည်း အားယုတ်ပြီး ခေါင်းစိုက်ကျသွားရတယ်။ ပြည့် သတိပြန်ကပ်တော့ စောက်ခေါင်းထဲ ခပ်စူးစူး အမွှေးလေးတွေ ပွတ်တိုက် ဆွဲနေသလို ခံစား လိုက်ရတယ်။ ပြည့် ဆံနွယ်တွေ ဖရိုဖရဲနဲ့ ချွေးစေးတွေ ကပ်ပြီး မျက်နှာပေါ်ဖုံးနေတယ်။

ညည်းချင်လို့ လည်ချောင်း ရှင်းတော့ ပြည့်ပါးစပ်ထဲ အလုံးလေးက ကိုက်မိလျက်သားဖြစ်နေတာ။ လျှာနဲ့ ထိုးထုတ် ကြည့်တော့ အလုံးလေးက ပြည့်နောက်စေ့ကနေ ကြိုးစနဲ့ မတင်းမလျော့လေး ချိတ်ဆွဲပေးထားတယ်။ ” မမပြည့်ရယ် … ကျုပ် ဒီလို လိုးချင်တာက … အိပ်မက်တွေပါ … မမပြည့်ကို ကလပ် တခုမှာ တွေ့ပြီး ကတည်းက … စွဲလမ်းလာလို့ … ဒါရိုင်ဘာ ဘဝနဲ့ နေလာခဲ့တာ ” ပြည့် မောင်တိုး ပြောသမျှ နားထောင်နေမိတယ်။ လီးကို စွပ်ထားတဲ့ အစွပ်မှာ ဂေါ်လီတွေရော ထိပ်က ဆက်မျက်ကွင်း လို့ခေါ်တဲ့ မြင်းမှီးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ အမွှေးကြမ်းကြမ်းလေးတွေရော ဘာနဲ့မှ မတူတဲ့ အရသာလေး ဟိုးတခါလို ရရှိလိုက်တာပေါ့။ ပြည့် ကို တချီ လိုးပြီးတော့ သံကြိုးတွေ လက်ရော ခြေရော ဖြုတ်ပေးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရပ်တည်ဖို့ အားမရှိ တော့တဲ့ ပြည့် ခွေကနဲ့ လဲကျသွားတာ။ မောင်တိုးက အလိုက်သင့် ထိန်းပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ချထားပေးတယ်။ ပြည့် သတိပြန်ကပ်လာတော့ ပါမုန့်နဲ့ အချိုရည် တဗူး မရှက်တော့ပါဘူး ရှင်သန်ဖို့က အားရှိမှ ဖြစ်မှာလေ။ ပါမုန့် စားလိုက်ပေမယ့် အချိုရည်ဗူးတော့ မသောက် ရဲဘူး တော်ကြာနေ ဆေးခပ်ထားရင်း ပြည့် မျော့နေ အောင် ခံရလိမ့်မယ်။ ဆေးအရှိန်က စောက်ရည် ဘယ်လောက် ထွက်ထွက် ကာမစိတ် ကျတယ်ကို မရှိဘူးလေ။

”အချိုရည် သောက်လေ…မမပြည့်…ကျုပ် ဆေးခပ် မထားပါဘူး … စိတ်ချ လက်ချ သောက်ပါ … ပြီးရင် ကျုပ်ဆီ … လေးဖက်ထောက် လာခဲ့ ” ပြည့် ဘယ်လိုဖြစ်မှန်းမသိဘူး မောင်တိုး ပြောတဲ့ အတိုင်း လိုက်လုပ်နေမိတယ်။ အင်္ကျီ ပါပေမယ့် အောက်ပိုင်း ဗလာနဲ့ လေးဘက်ထောက်ပြီး သူရှိရာ လျှောက်ခဲ့မိတာ။ ကုတင်ပေါ် ထိုင်နေတဲ့ မောင်တိုး ရှေ့ ဒူးခေါင်းနှစ်ဖက်ကို လက်နဲ့ပွေ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြုံ့ထိုင်လိုက်တယ်။ ပြည့် နဖူးကို ငုံ့နမ်းပြီး ပါးပြင်နဲ့ ပွတ်သပ်ပေးနေတာပေါ့။ ” ကျုပ် အပိုင် … သိမ်းထားချင်တာ … မမပြည့်ရယ် … ကျုပ် ချစ်သူ ဖြစ်ရင် … ကောင်းမှာပဲဗျာ ” မောင်တိုး အသံက ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့နဲ့ပါ။ ပြည့် စိတ်ထဲ ခံစားမှု့ တမျိုးလေး ဝင်လာခဲ့ရတယ်။ မိန်းမ တယောက်ကို စွဲလမ်းပြီး သူများအိမ်မှ ဒါရိုင်ဘာ ဘဝနဲ့ ဇတ်မြုပ်နေတဲ့ လူတယောက်။ မောင်တိုး ပြောသမျှ အမိန့်နာခံပြီး အရာရာလိုက်လုပ်ပေးရင်း ဖေါ်မပြနိုင်တဲ့ ဝေဒနာလေး ခံစားမိပြန်တယ်။ ပြည့် ကိုယ်တိုင် စိတ်ပါ လက်ပါနဲ့ ဖြည့်ဆည်းပေးနေမိတာပေါ့။ အဖုတ်ထဲ လီးတု ထည့်ထားပြီး ဖင်လိုးတော့လည်း ပြည့် မျက်နှာ တချက် မပျက်ပဲ ခံယူလိုက်တယ်။

လေးဖက်ထောက်အနေထားနဲ့ ပြည့်ဖင်ထဲလီးတုထည့်ပြီး အခန်းထဲ မတ်တပ်ရပ် လျှောက်သွားနေတဲ့ မောင်တိုး လီးကို မက်မက်မောမောလေး လိုက်စုပ်ပေးရတာလည်း တခါမှ မရဖူးတဲ့ ကာမ ဝေဒနာလေးပါ။အို ပြည့် ဘဝမှာ တခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ကာမအရသာ အသစ်တွေ တထိုင်ထဲ အစုံ ရလိုက် တာပေါ့။ တဖြည်းဖြည်း အမှောင်ထု ကြီးစိုးလာတော့ ကိုယ်လက် သန့်စင်ပြီး ပြည့် ကားသော့ လာပေးရှာတယ်။ ” ပြန်တော့နော် … မမပြည့် … ကျုပ် ဒီကပဲ … နူတ်ဆက်လိုက်တယ် … ဆရာမေးရင် … မွေးရပ်မြေ ပြန်သွားပြီသာ … ပြောပေးပါ ” ” ဟင် … မင်းက … တကယ် ပြန်မှာလား မောင်တိုး ” ” ရောက်ရာပေါက်ရာ … သွားတော့မှာပါ ” ဘာမှပြန်မပြောဘဲ လှည့်ထွက်လာခဲ့မိတယ်။ ခြံဝင်းကြီး ထဲက အထွက် လမ်းမပေါ် မေးတင် မောင်းလာရင်း ပြည့် စိတ်ထဲမှာလည်း အတွေးတွေ ရှုပ်ရှက်ခတ်နေတော့တယ်။ ” က်ြီ … က်ြိ ” ဘရိတ်အုပ်ပြီး စီယာတိုင် ကိုင်ထားတဲ့ လက်တွေက အလိုလို နောက်ပြန် လှည့်မိနေပြီ။ အိမ်ပြန် ရောက်တော့ အခန်းတံခါးစိပြီး အိပ်ပစ်လိုက်တာ လင်ဖြစ်သူ ကိုမိုး ပြန်လာတာတောင် မနိုးတော့ပါဘူး။

မနက် အိပ်ယာ ထတော့ ၉နာရီ ကျော်ပြီ ထုံးစံအတိုင်း မနက်စာ စားပြီး ရေချိုး မှန်တင်ခုံရှေ့ တဘက် သုတ်ရင်း မနေ့က အဖြစ်ပျက်တွေ ပြန်တွေးရင်း ရင်တွေ ခုန်လာရတယ်။မျက်နှာလေး အမ်းလာပြီး ကြက်သီးဖုလေးတွေ တကိုယ်လုံး ထနေတာပေါ့။ မှန်ထဲ ပြည့် ကိုယ်လုံးကို တပတ်လှည့် ကြည့်လိုက် တော့ အနည်းငယ် အိတွဲနေတဲ့ နို့အုံထိပ်က နို့သီးခေါင်းလေးက ရဲနေပြီး ဗိုက်ခေါက် ဖွေးဖွေး လေးနဲ့ ဆီးခုံးလေးက နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် လှုပ် နေတယ်။ ပေါင်ဂွလေးထဲ ရေစိုနေတဲ့ အမွှေးမဲမဲ ကောက်ကောက် လေးတွေအောက် စောက်ပတ် နီတာရဲလေးက ဖေါင်းကြွနေတာ။ ဒါကြောင့်လည်း မောင်တိုး စွဲလမ်းတာ နေမယ်။ သက်ပြင်းရှည် တချက် မူတ်ထုတ်ရင်း ပြည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ချပစ်လိုက်တယ်။ ဆံနွယ်တွေ ရေခြောက်တာနဲ့ ပေါင် လယ်ထိ ဖုံးတဲ့ အင်္ကျီ လက်တကိုင်း အပါးလေးကို အောက်ခံတွေ မပါပဲ စွပ်ချပစ်တာ။ မှန်ရှေ့ ဆံနွယ် တွေ စုချည်ပြီး နောက်ကျော ဘက် ပို့ရင်း မျက်နှာကို အလှဆုံးပြင်ဆင် လိုက်တယ်။ အိမ်တံခါး ဖွင့်ပြီး ပြည့် ခြေလှမ်းတွေက ကားဂိုဒေါင်နဲ့ ကပ်လျက် မောင်တိုး အိပ်ခန်းလေးဆီ ဦးတည် နေတော့ တာပေါ့ရှင် ……ပြီးပါပြီ။

ငံ့လင့်နေသည်မှာကြာပြီ

ရန်ကုန်မြို့လယ်ရှိကွန်ဒိုမီနီယံ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု။ ထိုအဆောက်အဦးကြီး၏ ၁၀ လွှာတွင် ခေါတ်မှီ နောက်ဆုံးပေါ်ကရိယာများဖြင့် လှပခမ်းနားသော အလှပြင် ဆိုင်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ အလှပြင်ဆိုင်က အမျိုးသမီးများသီးသန့်ဟု ဆိုသော်လည်း အလှပြင်ပေးသူများက အသက် နှစ်ဆယ် ကျော်သာရှိသေးသော ကောင်လေးများဖြစ်နေသည်။ အလှပြင်ဆိုင်ဟု ဆိုသော်ငြားလည်း အလှပြုပြင်ပေးသူများမှာ အလှပြင်ဆိုင်အများစုတွင် တွေ့ရသော မိန်းမစိတ်ပေါက်နေသော ကောင်လေးများ မဟုတ်ပါ။ ယောက်ျားစစ်စစ် ကျားဖြစ်ပြီး ဝတ်တာစားတာက အစ ယောက်ျားပီသသော သူများဖြစ်သည်။ အားလုံး တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့်လေးတွေ ချည်းဖြစ်သည်။ အလှပြင်ထိုင်ခုံက ၇ ခုံရှိပြီး ကောင်လေးတွေက အားလုံး စုစုပေါင်း ဆယ် ယောက်ဖြစ်သည်။ အလှပြင်ခန်းကို သီးခြား မှန်လုံခန်းဖြင့်ဖွဲ့ စည်းထားပြီး ထိုအခန်းထဲတွင် ဆိုဖာနောက်မှီ ထိုင်ခုံရှည် သုံး ခုံကို နံရံတွင်ကပ်၍ စီတန်းချထား ပြီး။

အလှပြင်ဆရာ ကောင်လေးများ ထိုင်နေကြသည်။ ဂျာနယ်ဖတ်သူကဖတ်၊မှန်ရှေ့တွင်ခေါင်းဖီးသူကဖီး၊ စကားပြောသူကပြောနှင့် ရှိသော်လည်း ကျယ်လောင်ဆူညံခြင်းမရှိပဲ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းလှသည်။ ထိုအလှပြင်ခန်း၏ အပြင်ဖက်တွင်တော့ တန်ဖိုးကြီးလှသော ဆိုဖာဆက်တီ နှစ်စုံဖြင့် ဧည့်ခန်းကိုဖွဲ့စည်းထား သည်။ ထိုဧည့်ခန်းနှင့် အလှပြင်ခန်းအကြား အလှပြင်ခန်းသို့ ဝင်ပေါက်နားတွင်တော့ ကောင်တာပုံ စားပွဲတစ်ခုဖြင့် အသက် ၃၀ ခန့်အရွယ် တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထိုင်နေလေ၏။ နေ့ လည်ဘက်မို့လားမသိ လူကရှင်းနေလေသည်။ ဧည့်ခန်းဆိုဖာဆက်တီတွင်ဧည့်သည်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ထိုင်နေသည်။အသက်က ၃၀ ကျော်လောက် အသားဖြူဖြူနှင့် ထိုင်နေတာတောင် သူမ၏ကိုယ်လုံး အလှက ပေါ်လွင်လှသည်။ ထိုဧည့်သည် အမျိုးသမီးသည် လက်ထဲမှ အမျိုးသမီး မဂ္ဂဇင်းကိုဖတ်ရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် အလှပြင်ခန်းဖက်ကို လှမ်း၍ကြည့်သည်။

အလှပြင်ခန်း ထဲတွင်တော့ တစ်ယောက်မှ အလှပြင်နေခြင်းမရှိပါ။ သို့သော်ငြားလည်း လှမ်းလှမ်းကြည့်နေသော အမျိုးသမီးက တစ်ယောက်ယောက်ကို လှမ်းမျှော်နေပုံရသည်။ သူမ၏ရှေ့တွင် စားပွဲပေါ်၌ အချိုရည် သံဗူးတစ်ဘူးနှင့် ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ရှိသည်။ ဖန်ခွက်ထဲမှ အချိုရည်က ဖင်ကပ် မျှသာ ကျန်တော့သည်။ အမျိုးသမီးသည် လက်ထဲမှ မဂ္ဂဇင်းစာအုပ်ကို စာပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး အလှပြင်မှန်ခန်း ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “ အင်း… တနာရီတောင် ကျော်လာပြီ ” တိုးတိုးလေးငြီးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ပြီးမှ မျက်နှာက ပြုံးယောင်သန်းသွားပြီး ရှေ့စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ မကြာလိုက်ပါချေ။ စကားပြောသံကြား၍ အမျိုးသမီးသည် စာအုပ်မှမျက်နှာလွှဲကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အသက် ၄၀ ခန့် ခပ်ဝဝ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အလှပြင်မှန်လုံခန်း၏ အတွင်းဖက်ရှိ တံခါးမှ ဝင်လာ၍ အလှပြင်ခန်းကို ဖြတ်လျှောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးသည် လက်ထဲမှ စာအုပ်ကိုချလိုက်သည်။ အလှပြင်ခန်းကို ဖြတ် လျှောက်လာသော အမျိုးသမီးကြီးသည် အလှပြင်ခန်းဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာသောအခါ ကောင်တာတွင် ထိုင်နေ သော ခပ်ဖြောင့်ဖြောင့် အမျိုးသမီးက မတ်တတ်ထ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ “ အဆင်ပြေရဲ့လား…မမ ” “ ပြေပါတယ်ညီမရယ်…ဒါကြောင့်လဲညီမတို့ဆီကို မမက တပတ်တစ်ခေါက်တော့ ရောက်အောင်လာတာပေါ့” ပြောလိုက်ရင်းလျှောက်လာသောအမျိုးသမီးကြီးသည် စောင့်နေသောအမျိုးသမီး၏ဘေး ဆိုဖာပေါ်တွင်ဝင် ၍ ထိုင်ချလိုက်သည်။ “ လူကို နုံးသွားတာပဲ…ဟင်း ဟင်း ဟင်း ” “ မမစန်း ကလဲ ” “ ဟုတ်တယ်…မချိုရ… ကောင်လေးတွေက ဝန်ဆောင်မှု တအားကောင်းတာ… ညီမလဲ ဝင်လိုက်ပါလား” “ ဟာ… မမစန်း ကလဲ ” စောစောက ထိုင်စောင့်နေသော မချိုဆိုသည့် အမျိုးသမီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲသွားလေသည်။

ကောငျတာမှ အမြိုးသမီးက အအေးအခြိုရညျ သံဗူးနှငျ့ဖနျခှကျကျို လငျဗနျးဖွငျ့တငျ၍ကိုငျကာ အနားရောကျလာသညျ။ “ ကဲ…မခြို …မူလကြီ လုပျမနနေဲ့… ထ ထ… ဒီရောကျမှတော့တစျခါလောကျဝငျကွညျလိုကျစမျးပါအေ..” “ အဲဒီ မမစနျးကလဲ… ” “ ဘာလဲ…ဒီက အမလေး လညျး ဝငျဦးမလို့လား…လာလေ…” ကောငျတာမှ အမြိုးသမီးက အအေးဗနျးကို စားပှဲပေါျသို့တငျလိုကျပွီး မခြိုဆိုသော အမြိုးသမီး၏လကျကို လှမျး၍ ကိုငျလိုကျသညျ။ “ ကဲပါ…ထပါအေ…မခြိုကလဲ…ရောကျမှတော့ မထူးပါဘူး ” မမစနျးဆိုသော အမြိုးသမီးကွီးကလညျး မခြိုဆိုသော အမြိုးသမီး၏ လကျတဘကျကို ကိုငျကာ ဆှဲထူလိုကျ သညျ။ “ အာ… မမစနျးကလဲကှာ…လုပျပွီ.. ” မခြို ရှကျကိုရှကျကနျးဖွငျ့ ထ၍ မတျတပျထရပျ လိုကျသညျ။ “ ကဲ…ညီမရေ…ဒီကမခြိုကိုလညျး မမလိုပဲသဘောထားပွီး အဆငျပွအေောငျ လုပျပေးလိုကျပါကှာ ” မမစနျးဆိုသော အမြိုးသမီးကွီးက ပွောလညျးပွော စလငျးဘကျထဲမှ ငှတေစျသောငျးငါးထောငျကိုလညျး ထုတျယူ၍ ပေးလိုကျသညျ။

ပြီးတော့ မမစန်းကပြောလိုက်သေးသည်။ “ စက်ရှင်ပဲ နော် ” “ဟုတ်ကဲ့…မမ” ကောင်တာမှ အမျိုးသမီး ခေါ်ရာနောက်သို့ မချို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပါသွားသည်။ မမစန်းဆိုသော အမျိုး သမီးကြီး၏ အမည်က ဒေါ်စန်းစန်းနွယ်မြင့် ဖြစ်သည်။ မချိုဆိုသော အမျိုးသမီး၏ အမည်က ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ ဖြစ်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက ငွေကြေးသုံဖြုန်းနိုင်သော လုပ်ငန်းရှင်တွေဖြစ်ကြသည်။ မမစန်းက အသက် ၄၂ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ခင်ပွန်းသည်က ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ မုဆိုးမဖြစ်သည်။ မချို က အသက် ၃၈ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ခင်ပွန်းသည်ဖြစ်သူက အမေရိကားတွင် သွားရောက် အလုပ်လုပ်နေသည်မှာ ၃ နှစ် ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဒီတော့နှစ်ဦးစလုံး လိုအပ်ချက် တူညီနေသူတွေဖြစ်သည်။ မမစန်းက ဒီနေရာကို မကြာခဏ လာတတ်ပြီး မချိုကို ရောက်ဖူးအောင် လိုက်ခဲ့ပါလားဟု ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်တာမှ အမျိုးသမီး လက်ဆွဲခေါ်ဆောင်ရာသို့ လိုက်ပါလာသော မချိုသည် အလှပြင်ခန်းအတွင်း ဖြတ်လျှောက်လာပြီး။

တဖက်ရှိ အလှပြင်ခန်းတံခါးပေါက် အနီးသို့ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာတွင် ဆိုဖာထိုင်ခုံရှည် နှစ်ခုဖြင့် ကောင်လေးတွေ ထိုင်နေကြသည်။ ထိုနေရာသို့အရောက် ကောင်တာမှ အမျိုးသမီးက ရပ်၍ မချိုလည်း ရပ်လိုက်သည်။ “ ကဲ…မမ…ဒီမှာအားလုံး ၈ ယောက်ရှိတယ်…မမ အကြိုက်ရွေးပေတော့.. ” ရဲကနဲဖြစ်သွားသော မျက်နှာလေးဖြင့် မချိုက ကောင်လေးတွေကိုကြည့်သည်။ အားလုံး ကိုယ်လုံးတောင့် တောင့်နှင့် ရုပ်ချောချောလေးတွေ။ အားလုံး၏ သန်စွမ်းမှုကလည်း အတူတူလောက်ပင်ဖြစ်နိုင်၍ မချိုဘယ်သူ့ကို ရွေးရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ “ ဒီဖက်က နှစ်ယောက်ကတော့ တပတ်မှတခါပဲလာတဲ့ အချိန်ပိုင်းတွေလေ… ဟိုဖက်က ၆ ယောက်ကတော့ ဒီက ပင်တိုင်တွေပေါ့ ” မချို တခါတလေမှ လာသည်ဆိုသော ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မချို၏စိတ်ထဲတွင် ပင်တိုင် ၆ ယောက်က နောင်လည်း အချိန်မရွေးတွေ့နိုင်သည်။

တခါတလေမှ လာသောနှစ်ယောက်က ကြုံတွေ့ရခဲ၍ ထိုနှစ်ယောက်ထဲမှ ရွေးရန်ကြံစည်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်က အသားလတ်လတ် တယောက်က အသားဖြူဖြူ၊ နှစ်ယောက်စလုံး လုံးတူဒေါက်တူမို့ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ၏ မျက်လုံးက ထိုကောင်လေးနှစ်ယောက်၏ ခြေမများဆီသို့ ရောက် သွားသည်။ “ သူနဲ့ပဲသွားမယ် ” အသားလတ်လတ်ကောင်လေးက မချိုကို ပြုံး၍ကြည့်ရင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ “ ကာစန်မာ စိတ်ချမ်းသာဖို့က အဓိကနော် ” “ ဟုတ်ကဲ့ မမ ” ကောင်တာမှ အမျိုးသမီး၏ သတိပေးစကားကို ကောင်လေးက ခေါင်းညိတ်၍ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ကောင် တာမှ အမျိုးသမီးက နံရံအပေါ်ဖက်တွင် ကပ်ထားသော မှန်ဘီရိုလေး၏ တံခါးကိုလှမ်း၍ ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ နံပါတ်ပြား ချိတ်ဆွဲထားသော သော့တစ်ချောင်းကို ဖြုတ်ကာ ကောင်လေးလက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ “ အခန်း ၇ ကို သွားတော့ ” ကောင်လေးကရှေ့က မချိုကနောက်က အလှပြင်ဆိုင်မှန်လုံခန်း၏ နောက်ဖက်တံခါးမှနေ၍ အထဲသို့ ဝင်လာ ခဲ့သည်။

ကောင်တာမှ အမျိုးသမီးကတော့ နေခဲ့သည်။ အထဲတွင် တည်းခိုခန်းများကဲ့သို့ နံပါတ်တပ်ထားသော အခန်းများ အစီအရီရှိနေသည်။ နံပါတ် ၇ တပ်ထားသော အခန်းကို ကောင်လေးက သော့ဖွင့်လိုက်သည်။ “ ဝင်လေ…မမ ” မချိုကရှေ့က ကောင်လေးက နောက်မှ အခန်းထဲသို့ဝင်လိုက်ပြီး ကောင်လေးက အခန်းတံခါးကို သော့ခတ်၍ ပိတ်လိုက်သည်။ အခန်းက ၁၅ ပေပက်လည်လောက် ရှိမည်ထင်သည်။ အလယ်တွင် တစ်ယောက်အိပ်လည်းမက နှစ်ယောက်အိပ်လည်းမကျသော ဇက ကုတင်တစ်လုံးပေါ်တွင် မွေ့ယာထူကြီးတစ်လုံးနှင့်အိပ်ယာကို ခမ်းခမ်းနားနား ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူက ကုတင်စောင်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကောင်လေးက သူ့အင်္ကျီကိုချွတ်၍ နံရံမှချိတ်တွင် ချိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ မချိုဘေးကုတင်စောင်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ အခန်းထဲရောက်ကထဲက ကောင်လေးကို ငေး၍ကြည့်နေသော မချိုက ကောင်လေးကိုဖက်၍ ပါးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရ နမ်းလိုက်သည်။

ကောင်လေးက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မချို၏ခါးကို ဖက်ထားရင်း တင်သား တစ်ဖက်ကို ဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ “ မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ ” “ ဇော်ဇော် လို့ပဲခေါ်ပါ မမ ” “ အင်းလေ နာမည်ရင်းကိုတော့ ဘယ်ပြောပါ့မလဲ…မမ နံမည်က နံမည်အမှန်နော်… မချိုလို့ခေါ်တယ် ” “ ဟုတ်ကဲ့…မမ…ကျွန်တော် အဝတ်တွေ ချွတ်ပေးမယ်နော်… ” “ ဇော့်…သဘောပဲ… ” ဇော်ဖော်က မချိုကိုအားဖြင့် ညှစ်၍ဖက်ကာ ပါးနှစ်ဖက်ကို နမ်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ မချို၏အင်္ကျီကို ဖြေးဖြေး ချင်း ချွတ်ပေးရင်း ထွက်ပေါ်လာသော အသားစိုင်လေးများ ပခုံးသားလေးတွေက အစ နှုတ်ခမ်းနှင့် ဖိ၍ဖိ၍ စုပ်ကာ နမ်းပေးသည်။ နမ်းရင်း ချွတ်ရင်းဖြင့် နောက်ဆုံး အောက်ခံ ဘရာစီယာပါ ကျွတ်သွားသော အခါတွင်တော့ လုံးဝန်း သော နို့အုံနှစ်လုံးက အိတွဲတွဲလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ နို့အုံသားလေးတွေကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိလိုက် ညှပ်လိုက် စုပ်လိုက်ဖြင့် နမ်းပေးရင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို စို့ ပေးလိုက်သည်။

ထိုသို့နို့သီးလေးတွေကိုစုပ်ပေးနေသောအချိန်တွင်နို့အုံကိုလည်းလက်ဖြင့် အသာဆုပ်ကိုင်ပြီး ချေပေးနေသည်။ မချိုရင်ကိုကော့ပြီး မျက်နှာကိုမော့ကာ မျက်လုံးတွေက စင်းပြီးမှိတ်နေသည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ကလည်း ဇော်ဇော်၏ လည်ပင်းကိုဖက်ကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်တွေကို အတင်းကပ်၍ ပေးနေသည်။ နို့နှစ်လုံးကို စေ့ငှအောင် စို့ပေးပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဇော်ဇော်က မချို၏ခါးကိုပွေ့ကာ ပက်လက်လှန်ပေးရင်း အနည်းငယ်မျှ စူထွက်စပြုနေပြီဖြစ်သော ဗိုက်သားများကို နမ်းရင်း ထဘီကိုအောက်သို့ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ထဘီ က ချက်အောက်ရောက်သွားတော့ အောက်ခံဘောင်းဘီကြိုးက ပေါ်လာသည်။ ဇော်ဇော်က ထဘီကို ချေဖျားဘက် မှနေ၍ ကွင်းလုံးချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး မချို၏ကြိုးတပ် ခွထောက်ပါ ဘောင်းဘီကိုပါ ချွတ်ပစ်လိုက်၏။ အဝတ်တွေ အားလုံး ကျွတ်သွားသောအခါ အမွှေးထူထူဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက ခုံးခုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ သည်။ဆီးခုံမှ အမွှေးစပ်လေးများအထိ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်နမ်းစုတ်ပြီး ပေါင်လုံးကြီးတွေကိုပါ နမ်းသည်။

လက်တစ်ဖက်ကစောက်ဖုတ်ကြီးပေါ်အုပ်၍အမွှေးတွေကိုထိုးဖွရင်း ဖွဖွလေးပွတ်ပေးနေသည်။ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုကြားမှ စောက်ရည်ကြည် ကလေးများ စိမ့်ပြီးထွက်ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “ မမ…ကျွန်တော် မှုတ်ပေးရမလား… ” “ အင်း ” “ မုန့်ဖိုးပေးရမယ် နော် ” “ ပေးမှာပေါ့…ပြီးအောင်တော့ မမှုတ်နဲ့နော် ” “ ဟုတ်ကဲ့ပါ ” ဇော်ဇော်က မချို၏ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကား၍ ထောင်ကာ ပေါင်ကြားသို့ မျက်နှာအပ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ လျှာကိုအပြားလိုက်ထုတ်၍ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကို အောက်မှနေ၍ အပေါ်သို့ပင့်ကာ သုံးလေးကြိမ်မျှ ယက်တင်လိုက်သည်။ “ အ…အ…ဟင်း…ဇော်ဇော်ရယ်…မောင်လေးရယ်… ” မချို အသံထွက်အောင်ပင် ငြီးလိုက်ရသည်။ ပြူးထွက်နေသော စောက်စိက လျှာဖြင့်ဒရွတ်တိုက် ပွတ်တိုက် သည့် ဒဏ်ကိုမခံနိုင်ပေ။

ဇော်ဇော်ကစောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကိုလက်မနှစ်ဘက်ဖြင့် အသာဖိဖြဲလိုက်သည်။ အမှန်ကစောက်စိကို ဆက်၍စုပ်ပေးရန် ဖြစ်သော်လည်း ဒါက မှုတ်တာနှင့် ပြီးချင်သူများ အတွက်သာဖြစ်သည်။ အခု မမက ပြီးအောင် မလုပ်ပေးရန် မှာထားသည်ကို သတိရသောကြောင့် စောက်စိကို ဆက်မစုပ်ပေးတော့ ပဲဖြဲထား၍ ပြဲနေသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုကြားသို့ လျှာကိုထိုးသွင်းကာ ပတ်လည်လှည့် ယက်ပေးလိုက် သည်။ လျှာကိုနက်သ ထက်နက်အောင် အထဲသို့ ထိုးသွင်းခြင်းမျိုး မဟုတ်ပဲ စောက်ပတ်တွင်းဝ အတွင်းနားလေးကို သာ ယက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အံကြိတ်၍ ဝမ်းခေါင်းသံဖြင့် တ အင်း အင်း ငြီးရင်း မချို၏ပေါင်ကြီးတွေက ပေါင်ကြားမှ ဇော်ဇော်၏ခေါင်းကို ညှပ်လိုက်ခွာလိုက် ဖြစ်နေကြသည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် စောက်ပတ်ထဲမှ တဖြေးဖြေး စိမ့်ထွက်လာသော အရည် ကြည့်များမှာ ပျစ်လာသည်ကို လျှာဖျားမှတဆင့် သိရှိလိုက်ရသည်။

ဇော်ဇော်ကစောက်ခေါင်းထဲမှလျှာကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးစောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကိုခပ်ဖွဖွလေး ယက်ပေးကာ သူ၏ခေါင်းကို ကြွလိုက်သည်။ “ အင်းဟင်းဟင်း…မောင်လေးရယ်…မောလိုက်တာကွယ် ” “ နားဦးမလား…မမ ” “ ခဏနားပါရစေဦး မောင်လေးရယ်… နိုမို့ဆို ထည့်လည်းထည့် ပြီးလည်းပြီး ဖြစ်သွားမှာ စိုးလို့ပါ…နော် ” ဇော်ဇော် ကုတင်ပေါ်မှဆင်းကာ အခန်းထောင့်ရှိ ရေခဲသေတ္တာလေးထဲမှ ရေသန့်ဘူးကို ဖောက်၍ ဖန်ခွက်ထဲ ထည့်ကာ ယူလာပေးသည်။ “ မမ…သောက်လိုက်ပါဦး ” “ အင်း…မင်းလဲ သောက်ဦးလေ ” ဇော်ဇော်ဆိုသော ကောင်လေးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မချိုက ရေသောက်ပြီးတော့ ဖန်ခွက်ကို ပြန်ယူသွားပြီး သူလည်း ဖန်ခွက်တစ်ဝက်လောက် ရေထည့်သောက်သည်။ အဝတ်အစားကင်းမဲ့၍ ဝတ်လစ်စလစ် ဖြစ်နေသူက ဒေါ်ချိုချုမိုးသူ။ သူမ၏ ဖြူဖွေးတောင့်တင်းလှပသည့် ခန္ဓာကိုယ်အား ဇော်ဇော့်မျက်လုံးများက သာမန် အကြည့်ဖြင့် သာ ကြည့်သော်လည်း။

မချိုကမူ ယခုအချိန်အထိ ပုဆိုးဝတ်ထားဆဲဖြစ်သော ဇော်ဇော်ဆိုသော ကောင်လေးကို မပြတ်ကြည့်နေမိသည်။ “ မမ…လုပ်ရတော့မလား… ” “ အင်း လေ ” “ မမ က ဘယ်လိုပုံစံမျိုးကို အကြိုက်ဆုံးလဲ… ” “ နေဦး…မင်းဟာကို ကြည့်ချင်သေးတယ် ” ဇော်ဇော် က ခါးမှပုဆိုးကိုချွတ်၍ ကုတင်ခြေရင်းဖက်ရှိ ကုတင်တိုင်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော လီးကြီးက အရွယ်နှင့်တောင် မမျှဟုပြောရမလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ အရှည်က ၆ လက်မအောက် ကျမည့်ပုံမရှိပေ။ လုံးပတ်က လက်တစ်ကိုင် ပြည့်ပြည့်ခန့်။ လီးကြီးက တောင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သိပ်ပြီးတော့ မာသေးပုံမရ။ “ မမ…ကိုင်ချင်ရင် ကိုင်လေ ” ဇော်ဖော်က ပြောရင်း ကုတင်ဘေးသို့ ကပ်ပေးသည်။

မချိုလည်း အိပ်ယာပေါ် ပက်လက်အနေအထားမှ ဇော်ဇော် ရှိရာဘက်သို့ စောင်းပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့်လီးကြီးကို လှမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။လီး၏နွေးထွေးသော အပူငွေ့က သူမလက်ဖဝါးသို့ စီးဝင်သွားခိုက် စောက်ပတ်ဝမှ စစ်ကနဲ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မချိုပေါင်နှစ်လုံးကို လိမ် ထားလိုက်ရလေသည်။ ခပ်ဖြည်းဖြည်း ဂွင်းတိုက်ပေးနေရာမှ လီးက စံချိန်တင်အောင် မာတင်းလာပြီး အကြောကြီး တွေက အပြိုင်းပြိုင်း ခုံး၍ထလာသည်။ “ လာ…မောင်လေးရယ်… မမကို ဒီကုတင်စောင်းမှာပဲ လုပ်ပေးပါ ” မချိုက လီးကိုကိုင်ရင်း စိတ်မထိန်းနိုင်၍ အလုပ်စရန် ပြောလိုက်ပြီး လီးကိုလက်မှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အား ကုတင်ပေါ် ကန့်လန့်ဖြတ်အိပ်ရင်း တင်သားကြီးများကို ကုတင်စောင်းတွင်တင်ကာ ပေါင် ကား၍ ခြေနှစ်ချောင်းကို ကုတင်အောက်သို့ ချလိုက်၏။ ဇော်ဇော်က သူမပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ဝင်ရပ်လိုက်ရင်း စောစောက ရေသောက်စဉ် နံရံတွင်ချိတ်ထားသော အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ ယူလာပုံရသော ကွန်ဒုံးကိုဖောက်၍ လီးတွင်စွပ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ရှေ့သို့တိုးကပ်လိုက်ပြီး လီးတန်တစ်ခုလုံးကို။

မချို၏ အမွှေးထူထူဖြင့် ခုံးထနေသောစောက်ဖုတ်ကြီးပေါ်သို့အလျှားလိုက်တင်ကာရှေ့တိုးနောက်ငင်ဖြင့် အမွှေးတွေကြား ထိုးသွင်း ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ “ ဟင်း…ဟင်း…ဟင်း…ယားတယ်…ဟင်း… ” စောက်ဖုတ်အုံပေါ်မှ လီးတန်ကြီးကို လျှောကနဲ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး စောက်စေ့ ပြူးပြူးကြီးကို လီးထိပ် ဖြင့် နှစ်ချက်မျှထိုးကာ စောက်စေ့ပေါ်သို့ လီးထိပ်ဖျားကိုတင်၍ ပွတ်သပ်ထိုးဆွနေသည်။ တဟင်းဟင်း ငြီးငြူမည် တမ်းရင်း မချိုတစ်ယောက် ဖင်ကြီးတွေ ကော့ကော့တက်လာသည်။ လီးထိပ်ကို စောက်စေ့အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ပြီး စောက်ခေါင်းဝသို့ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိ၍ညင်ညင်သာသာ ဆက်တိုက်သွင်းလိုက်သည်။

မချို၏ မေးဖျားလေး မော့တက်သွားပြီးနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာမှာဟ၍သွားသည်။အလိုးမခံရသည်မှာ ၃ နှစ်ကြာခဲ့ ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူမစောက်ခေါင်းက စေးကပ်ကျဉ်းမြောင်းနေသည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ လီးကြီးက တဖြည်း ဖြည်း ထိုးခွဲဝင်ရောက် လာသောအခါ။လီးကိုငံ့လင့်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော စောက်ပတ်အတွင်းသား ကြွက်သား မျှင်များက အလုအယက် ဝိုင်းဝန်းဆွဲယူကြသည်။ အရည်ကြည်များကလည်း ဆက်တိုက် စိမ့်ထွက်လာကြသည်။ အလိုလိုနေရင်း မချို မောနေလေသည်။ ဇော်ဇော်က လီးကိုတဝက် သာသာလောက်သာ ထုတ်၍ လေးငါး ကြိမ်မျှ ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ဆောင့်လိုးပြီးမှ နို့တစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့်လှမ်း၍ နယ်ရင်း လီးကို တဆုံးတဆုံး ထုတ်၍ ဆောင့်လိုးပေးလိုက်သည်။ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို အတင်းမှိတ်ရင်း မချို၏ဦးခေါင်းမှာ ရမ်းခါနေသည်။ ဇော်ဇော် လိုးတာ က ပညာသားပါသည်။ လီးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ သမားရိုးကျ ပုံမှန်အတိုင်း လိုးသွင်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပဲ ခါးကိုအသုံးချကာ လီးကို ဘေးဘယ်ညာ စောင်း၍တမျိုး အပေါ်သို့ကော့၍တဖုံ အောက်သို့စိုက်၍တခါ လေးဘက်လေးတန် ပြည့်စုံအောင် တဆုံးတဆုံးထုတ်၍ ခပ်နာနာ ဆောင့်လိုးပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူမှာ ရင်ဘတ်ကော့တက်လာလိုက် ကုတင်စောင်းမှဖင်ကြီးတွေ ကြွတက်လာလိုက်ဖြင့် တကိုယ်လုံး ယောက်ယက်ခပ်လျက် တခါဘူးမျှ မကြုံဖူးသည့် အရသာကို ဖြတ်ဖြတ်လူး ခံစားနေရသည်။ “ ဖွတ်…ဇွတ်…ပလွတ်…ကျွတ်…ကျွတ်…ကျွတ်…ဟင်း…ဟင်းဟင်..ကျွတ်ကျွတ် ” ဇော်ဇော်၏လက်က နို့နှစ်လုံးကို အလွတ်မပေး မနားတမ်းညှစ်လျှက် လီးကလည်း အားပါပါဖြင့် ခပ်သွက် သွက် မနားတမ်းဆောင့်လျှက် ဒရစပ်လိုးလိုက် ခပ်ဖြေးဖြေးလေး မှေးဆောင့်လိုက်ဖြင့် သူ၏စိတ်ကို ထိန်းကာ ပညာသားပါပါ လိုးပေးလျှက်ရှိသည်။ မခံရတာကြာပြီဖြစ်သော ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူမှာ ခပ်စောစောကလည်း ဇော်ဇော် ဘာဂျာ မှုတ်ထားသောအရှိန်ဖြင့် ပြီးချင်စိတ်မှာ ပြင်းပြ၍လာသည်။ တကိုယ်လုံးလဲ ဆိမ့်တက်လာလေသည်။ နောက် တစ်ချီကျမှ လေးဖက်ကုန်း၍ အချိန်ကြာကြာလေး အားရှိပါးရှိခံတော့မည်ဟု မချိုတွေးလိုက်သည်။ “ ဇော်… ဇော်…မမပေါ် မှောက်… မှောက်ချလိုက်.. ” ဇော်ဇော်တို့က ကျွမ်းပြီးသားပါ အမျိုးသမီး ပြီးတော့မည်။

သူမအပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်တော့ အမျိုးသမီးက အတင်းကြုံး၍ ဖက်ထားသည်။ ဇော်ဇော်က မချို၏ ဘယ်ဖက်နို့ကိုငုံ့၍ အားဖြင့်စုပ်ကာ စို့ပေးရင်း သူ၏အားပါသော ဆောင့်ချက်များကို အမြင့်ဆုံး အရှိန်သို့တင်ကာ အပြင်းထန်ဆုံး ဆောင့်လိုးပေးလိုက်သည်။ “အီး…အ…အမလေး…အား…ကျွတ်ကျွတ်…ကျွတ်…ဟင်း…” မချို၏ ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်လုံးမှာ တောင့်ကနဲ ကော့တက်သွားပြီး ဆတ်ဆတ်ခါသွားသည်။ ပြီးဟင်းခနဲ သက်ပြင်းချကာ ငြိမ်ကျသွားတော့မှ ဇော်ဇော်က သူ့ဆောင့်အားကိုလျှော့ကာ လီးကိုတစ်ဝက်လောက်သာ ထုတ်၍ ခပ်ဖြေးဖြေးတစ်ချက်ချင်း ဆောင့်ပေးသည်။ မချိုတစ်ယောက် ကြေးစားထံမှရသော ကာမအရသာကို ခုံမင်စွဲလမ်း သွားပေပြီ။ ပြီးတော့ အလိုးကောင်းသော ဇော်ဇော်ဆိုသော ကောင်လေးကိုလည်း ခင်တွယ်သွားမိသည်။ “ တော်ပြီဇော်…ရပြီ ” သူမစကားအဆုံး ဇော်ဇော်က လီးကိုနောက်သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်ကာ သေချာနမ်းပေးသည်။

တို့ခဏနားပြီးတစ်ချီထပ်လုပ်ကြတာပေါ့ “ဟုတ်ကဲ့…မမ” ဇော်ဇော်က ပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် အိပ်ခန်းနှင့် ဆက်လျှက်ရှိသော ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ မချိုကတော့ နောက်ပြီးတော့မှပဲ ရေဆေးတော့မည်ဟု တွေးလျှက် အိပ်ယာထက်တွင်လှဲ၍ ကျန်နေခဲ့လေသည်။ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ တယောက် ထိုနေရာ ထိုဌာနသို့ တပတ်လျှင် တခါရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမရောက်တိုင်း ဇော်ဇော်ကို တွေ့ရသည်မဟုတ်။ ရှိတဲ့သူနဲ့ဘဲ သွားခဲ့သည်။ ဇော်ဇော်နှင့်တော့ နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်လောက် သွားဖြစ်ခ့ြဲပီး နောက်ပိုင်းတွင် ဇော်ဇော်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ မေးမြန်းကြည့်တော့ ကုမ္ပဏီတခုတွင် အလုပ်ဝင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ၏ စိတ်ထဲ တွင်တော့ ဇော်ဇော်ဆိုသော ကောင်လေးကို မကြာခဏတမ်းတ နေမိခဲ့တာတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်တော့သည်။ ရေစက်ရေမွှားများ တဖွားဖွားလွှင့်တက်အောင် လက်နှစ်ဖက်ကို အားနှင့်မာန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကူးခတ်ရင်း။

ဖွေးဖြူသော ခြေထောက်လေး နှစ်ဖက်က ဘယ်ညာခွဲ၍ ထားကာ လှုပ်ရှားနေသည်။ အပြာရောင်သန်းနေသော ရေတွင် အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေး လူးလှိမ့်နေသည့်သဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ ဖွားကနဲ တက်သွားသော ရေစက်ရေမွှာများနှင့် အတူ အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေးက ကန်ဘောင်သို့ တက်သောလှေခါး လက်ရမ်းကို ကိုင်ကာ တဖြေးဖြေး လှေခါးထစ်များကို နင်းရင်း ရေကူးကန်ဘောင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ ပျိုမြစ်နုနယ်သော မိန်းခလေးတယောက် ဝတ်ထားသော ရေကူးဝတ်စုံက ကြည်ပြာရောင်လေး သူမ၏ ဝင်း ဝါသော အသားအရေနှင့် လိုက်ဖတ်လှသည်။ တကိုယ်လုံးတွင် တင်ကျန်နေသော ရေစက်ရေပေါက်လေးများက နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သူမ၏ ဝါရွှေသော အသားအရည်လေးနှင့် လိုက်ဖက်စွာ တန်ဆာဆင်နေကြ သည်။ ရေကူးကန်ဘောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသော မိန်းခလေးက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရေစက်ရေပေါက်များကို လက်ဖြင့် သပ်ချနေသည်။

ဒရင်းဘတ်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ မဂ္ဂဇင်းဖတ်နေသော ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူက လက်ထဲတွင် စာအုပ် ကို ပိတ်၍ ဘေးရှိစားပွဲလေးပေါ် တင်လိုက်ပြီး သမီးဖြစ်သူ မိုးသန္တာမြင့်ကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။ သမီးလေး အတော်ထွားပြီး လှလာတာဘဲ။ အင်းလေ သူ့အသက် ၂၀ ပြည့်ပြီးပြီဘဲ။ ငါတောင်မှ အသက် ၄၀ ထဲဝင်နေပြီ။ သမီးကိုယ်လုံးက ငါငယ်ငယ် တုံးကလိုဘဲ အချိုးကျပြီး လှတာဘဲ။ မျက်နှာက သူအဖေနဲက ဆင်တော့ နှာခေါင်းက ပိုလှတာပေါ့… အတွေးအဆုံး သူမ၏ရှေ့ဖက်သို့ ဖြစ်၍လျှောက်လာသော သမီးဖြစ်သူက လှည့်ကြည့်ပြီးပြုံးပြသည်။ “ မာမီ ဘာကြည့်……’’ “ သမီးလေးကို လှလို့ကြည့်နေတာ… ’’ “ ဟုတ်ပါဘူးနော် သမီးက မာမီလောက် မလှပါဘူး ’’ “ သမီးက ပိုလှပါတယ်ကွယ် .. ကဲကဲ..အဝတ်လဲချည်… အအေးမိအုံးမယ်… ’’ သမီးဖြစ်သူ လျှောက်သွားသောနောက်သို့ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူတယောက် မဂ္ဂဇင်းစာအုပ်ကို ကောက်ယူ၍ လိုက် လာခဲ့မိသည်။

ရေကူးကန်ဘေးနားတွင့် လုပ်ထားသော အဝတ်အစားလဲသည့် နေရာအဆောက်အဦးလေးကို တံခါး မပိတ်ဘဲ မိုးသန္တာမြင့် အဝတ်အစား လဲနေသည်။ ရေကူးကန်က ကိုယ့်ခြံထဲ ကိုယ်အိမ်ရှေ့က ကန်၊ ပြီးတော့ ဒီမှာက မာမီနှင့်သူ နှစ်ယောက်ထဲ။ ဒီတော့ တံခါးကို မပိတ်တော့ပေ။ သမီး အဝတ်အစား လဲနေသည်ကို တံခါးဝမှရပ်၍ ကြည့်နေမိသည်။ “ လှလိုက်တဲ့ သမီးလေးရယ် ’’ “ ဟင်…..’’ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ ခေါင်းနပမ်း ကြီးသွားသည်။ တကိုယ်လုံးချွတ်၍ အဝတ်အစားလဲနေသာ သမီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ လုံးလုံးကျစ်ကျစ် လက်သီးဆုပ်မျှ နို့လေးနှစ်လုံး ထိုနို့လေးများထိပ်မှ နို့သီးလေးများ ရှိသင့်သည်ထက် ပို၍ကြီးနေ သည်။ သူမသမီးကို နေ့စဉ်လို သတိထားကြည့်မိသည့်ကြားက သည်နို့သီးလေးနှစ်လုံးက မျက်စိရှေ့တွင် တဖြေးဖြေး ကြီးလာသည်။ သူ့ဘာသာဘဲ ကိုင်လို့လား… ဒါမှမဟုတ် ယောက်ျားလေး တယောက်ယောက်နဲ့ဘဲ…. “ အင်းလေ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် သမီးက ငယ်သေးတာမှာ မဟုတ်ဘဲ… ဘွဲ့ရလို့ အလုပ်တောင် ဝင်နေပြီဘဲ။

ဒါပေမဲ့ မမှားတန်တာ မမှားရအောင် တနေ့လောက်တော့ ပြောထားအုံးမှဘဲ ’’ ဟု တွေးရင်း သူမတို့နှစ်ထပ်တိုက် ကြီးရှိရာသို့ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ တယောက် ဆက်၍ လျှောက်လာခဲ့ လေတော့သည်။ ကုန်းထားတော ဖင်ကြီးနှစ်လုံးက သာမန်အနေအထားမဟုတ်ဘဲ ကော့တင်းထားသဖြင့် ပို၍ စွဲမက်စရာ ကောင်းနေသည်။ နောက်သို့ ပြူးထွက်နေသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားတွင် တိုးဝင်ညှပ်နေသော လီး တန်းကြီးက ဆက်၍သွင်းလျှင် ရပါလျှက်ဖြင့် မသွင်းဘဲ ဒစ်သာသာ လက်တလုံးမျှဖြင့် စောက်ခေါင်းဝတွင် နဲ့နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကုန်းထား၍ အောက်သို့ ငိုက်ကျနေသော နို့နှစ်လုံးကို လှမ်းဆွဲကာ နို့သီးလေးတွေကို လက်ညှိုး လက်မတို့ဖြင့် ပွတ်နေသည်။ “ အောင်…လုပ်မှာဖြင့် လုပ်ကွာ.. မနေတတ်တော့ဘူး…. ’’ စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း အသံလေးက တုန်တုန်ယင်ယင်လေး ဖြစ်နေသည်။ စောက်ခေါင်းဝတွင် နှဲ့နေသည့် လီးဒစ်ကြီး၏ ဒါဏ်နှင့်။

အချေခံနေရသောနို့သီးနှစ်လုံး၏ရသတို့ပါပေါင်းစပ်လျှက် တကိုယ်လုံးမှ အသွေးအသားတို့က မခံမရပ်နိုင်စွာ လှုပ်ရှားခံစားလျှက် စောက်ရည်ကြည်တို့ကို အတင်းညှစ်ထုတ်ပေးနေသည်။ စောက်ခေါင်းဝတွင် စိုသထက် စိုလာသည်ကို ဒစ်ကြီးက သိနေသည်။ “ မိုး ကလဲကွာ… အောင်က မိုးကို ကောင်းအောင် လုပ်ပေးနေတာ… စိတ်ရှည်မှပေါ့…” “ကျွတ်..လုပ်မှာဖြင့် လုပ်တော့ကွာ…ကဲကဲ…” မိုးသန္တာမြင့် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ ကုန်း၍ကော့တင်ထားသော သူမ၏ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ပစ်ပစ်ပြီး ဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။ နောက်ကနေ ဆောင့်သွင်းသလောက်တော့ လီးကမဝင်။ တဝက်သာသာ လောက်ထိတော့ လီးကြီးက စောက်ခေါင်းထဲ ဝင်သွားသဖြင့် မိုးသန္တာမြင့် နဲနဲတော့ ကျေနပ်သွားသည်။ ကောင်မလေး ဒီလိုဖြစ် ဒီလို လုပ်အောင် တမင်လုပ်နေသော အောင်ကိုမင်းကလည်း စိတ်ထဲကျေနပ်သွားပြီး သူ့လက်တဖက်ကို နို့အုံမှ ဖယ်ကာ ခါးသေးသေးကလေးကို လက်တဖက်ဖြင့် ထိန်းကိုင်ရင်း လီးကိုဖိ၍ သွင်းလိုက်သည်။

မိုးသန္တာမြင့် ခေါင်းလေး ကော့တတ်သွားသည်။ “ မရပ်…မရပ်နဲ့တော့….ဆက်တိုက်လုပ်… ” စောက်ခေါင်း ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ မဆန့်မပြဲ ဝင်နေသော အောင်ကိုမင်း၏ လီးကြီးက သွက်သွက်ကြီး ဝင် လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ လီးက ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း လိုးဝင်ခြင်းမဟုတ်။ လီးထိပ်ကြီးက စောက်ခေါင်း ပတ်လည် အရပ်လေးမျက်နှာကို တလှည့်စီထိုးဆောင့် လိုးဝင်နေသည်။ မိုးသန္တာမြင့် မျက်စိနှစ်လုံးကို စုံမှိတ်ကာ ထိတွေ့မှု အာရုံကိုသာ ခံစားလျှက် ခံစားချက် ပြင်းထန်ရမှုကြောင့် မချိတင်ကဲဖြင့် နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကို တင်းတင်းစေ့ကာ မာန်တင်းထားရသည်။ ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း တလှုပ်လှုပ် ခါဆင်းသွားသော တင်သားလုံးလုံး ကြီးတွေကို ကြည့်ရင်း မချင့်မရဲဖြင့် အောင်ကိုမင်းက တင်သားကြီးတွေကို လက်ဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် ရိုက်ပုတ်ဖြစ်ညှစ် ဆုတ်နယ်လိုက်သေးသည်။ ရှေ့မှ နို့နှစ်လုံးကိုလည်း အလွတ်မပေး။ ပြီးတော့ သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ပြန့်ပြူးပြည့်တင်းသော ကျောသားဖွေးဖွေးလေးကို စုံဆန်ကာ ပွတ်ပေးလိုက်သေးသည်။

မိုးသန္တာမြင့် ရှေ့တွင်ထောက်ထားသော လက်နှစ်ဖက်က ညွတ်၍ကျလာပြီး တံတောင်ဆစ်ကို အားပြု၍ ထောက်လိုက်ရသည်။ သည်အခါမှာတော့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက နိမ့်ဆင်းသွားခြင်းကြောင့် ဖင်ကြီးကပို၍ ကားစွင့် မြှောက်တက်သွားသဖြင့် အားပိုတက်ကာ ဆောင့်အားက ပိုကောင်းလာသည်။ မတရား ထွက်လာသော စောက်ရည် များကြောင့် လီးဝင်လီးထွက် အပြွတ်ပြွတ် မြည်သံနှင့်အတူ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခု တင်းတင်းစေ့ထားသော မိုးသန္တာမြင့်၏ လည်းချောင်းထဲမှ ထွက်လာသော တအင်းအင်းဖြင့် ကြိတ်ညီးသံတို့က လွှမ်းမိုး၍နေသည်။ ဆောင့်ချက်တွေက ပြင်းထန်လှသလို မိုးသန္တာမြင့်ကလည်း သူမ၏ဖင်ကြီးကို တောင့်တောင့်ပြီးခံသည်။ အောင်ကိုမင်းနှင့် မိုးသန္တာမြင့်တို့က တက္ကသိုလ်မှာထဲက ချစ်သူတွေ။ အခုသူတို့ကျောင်းပြီးလို့ နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်ဝင်နေကြပြီ။ ခုလိုမျိုး ဆုံကြတာကတော့ ဒီတခါနှင့်မှ ၄ ကြိမ်ဘဲ ရှိသေးသည်။ နေရာကတော့ အောင်ကိုမင်း၏ သူငယ်ချင်းအိမ်တွင် ဖြစ်သည်။

အင်း..ဟင်း.အာ..ဟား…လုပ်…လုပ်..ဆောင့်.အ.. မိုးသန္တာမြင့်၏ ကိုယ်လုံးလေးတခုလုံး တုံတုံရင်ရင် ဖြစ်လာချေပြီ။ အောင်ကိုမင်း၏ လီးကြီးမှာလည်း ဆိမ့် တက်လာပြီး ဆောင့်ချက်များက အနည်းငယ်မျှ အားပျော့သွားသည်။ ကောင်မလေး ပြီးချင်နေပြီ။ အောင်ကိုမင်း အံကိုကြိတ်၍ ဆောင့်အားကိုမြင့်ကာ အကြမ်းဆုံး လိုးဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။ “ အ..အီး…အးီ…ဟင်း…. ” ကြိတ်၍ညီးရင်း ဖင်ကြီး တဆတ်ဆတ်ခါယမ်း၍ ရှေ့သို့ မှောက်ကျသွားသဖြင့် အောင်ကိုမင်းက သူမ၏ခါးကို အတင်းဆွဲကာ လေးငါးချက်မျှ အားကုန်ဆောင့်ပစ်လိုက်ပြီး သုတ်ရည်တို့ကို ပန်းထုတ်ပစ်ရင်း သူမခါးကို ဆွဲထိမ်း ထားသော လက်ကိုဖယ်ကာ ကိုယ်လုံးကို အသာလှမ်း၍ ဖက်လိုက်ရင် ဝမ်းလျားမှောက်ကျသွားသော မိုးသန္တာမြင့်၏ ကျောပေါ်တွင် မှောက်ရက်သား ပါသွားလေတော့သည်။ “ မာမီကိုသမီးတခု ပြောချင်လို့ ” “ ပြောလေ သမီးရာ…အမလေး…စကားတွေဘာတွေ ခံနေရသေးတယ် ”။

ဟို…လေ.. သမီး..လကျထပျခငြျပွီ… ဘာ..ဘာရယျ…လကျ..လကျထပျမယျ..ဟုတျလား ဒေါျခြိုခြိုမိုးသူ အလနျ့တကွား အံ့သွသှားသညျ။ “ သမီးစကားပွော လောသှားလို့ပါ…. သမီးမှာ ကြောငျးတုံးထဲက ခစြျသူရှိတယျမာမီ…ခုဆို ၄ နှစျလောကျ ရှိပွီပေါ့… အဲဒါ သူက လကျထပျခှငျ့တောငျးလို့… မာမီကို ဖှငျ့ပွောပွီး ခှငျ့တောငျးတာပါ…” မိုးသန်တာမွငျ့ ခုလိုရှငျးပွလိုကျမှာ ဒေါျခြိုခြိုမိုးသူ ဇာတျရညျလညျသှားသညျ။ “ သူက ဘယျသူလဲသမီး… မိဘတှကေ ဘယျသူလညျး…ဘာလုပျလဲ.. ” “ သူ့နာမညျက အောငျကိုမငျးတဲ့ သူက စီးပှားရေးမဟာဘှဲ့ကိုရထားတာ…အခုဌာနမှာ လုပျရငျး Ph.D တကျ ဖို့ လုပျနတေယျ… မိဘတှကေတော့ သူငယျငယျတုံးထဲက မရှိတော့ဘူ…..” “ အို….ဖွစျရလေ… ” “ သူက ကိုယျ့ဒူးကျိုယျခြှနျပွီး ဒီအခွအေနရေောကျအောငျ သူ့ခွထေောကျပေါျ သူရပျခဲ့တာဘဲ… ” “ လူတောျလေး တယောကျလို့ ဆိုရမှာပေါ့…အငျးလေ…သူနဲ့မာမီကို တှေ့ပေးပါအုံး…စကားစမွညျပွောရငျး အကဲခတျကွညျ့အုံးမယျ…။

ဟုတ်ကဲ့ မာမီ…မနက်ဖြန် သမီးခေါ်ခဲ့ပါ့မယ်…မနက်ဖြန်ဆိုတော့ ကုမ္ပဏီရုံးပိတ်တာဘဲ… မာမီအားတယ်…အိမ်ကိုခေါ်လာခဲ့ပေါ့… “ ဟုတ်ကဲ့ မာမီ ” မိုးသန္တာမြင့်၏ မျက်နှာလေး ဝင်းပသွားတော့သည်။ အိမ်ရှေ့မှ ကားရပ်သံကြားလိုက်ရကထဲက သမီးဖြစ်သူ မိုးသန္တာမြင့် ပြန်လာပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည့်နည်းတူ သမီး၏ချစ်သူ အောင်ကိုမင်းဆိုသော ကောင်လေးလည်း ပါလာပြီဆိုတာ အတတ်သိလိုက်သည်။ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ တယောက် အပေါ်ထပ်ရှိ စာကြည့်ခန်းထဲတွင်ရောက်နေသည်။ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းမည်ပြုပြီးမှ မဆင်းတော့ဘဲနေလိုက်သည်။ သမီးတွင်သော့ပိုရှိသည်။ ဖွင့်၍ သူတို့ဝင်လာကြ လိမ့်မည်။ မကြာလိုက် သမီးဖြစ်သူ မိုးသန္တာမြင့် သူမရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ “ မာမီ…သူပါလာပြီ… အောက်ထပ်ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်ခိုင်းထားတယ်…” “ ဒီကိုသာ ခေါ်ခဲ့တော့သမီး…” “ ဟုတ်ကဲ့ ” မိုးသန္တာမြင့် ထွက်သွားပြီး ခဏကြာ အခန်းဝသို့ လူရိပ်ကျလာသဖြင့် ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဟင်… ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ သူ၏ ဦးခေါင်းတခုလုံး ခြားရဟတ်လို လည်ပတ်သွားရသည်။ သမီးနှင့် အတူပါလာသော ကောင်လေး ဇော်ဇော်မှ ဇော်ဇော်အစစ်။ ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူကို တွေ့လိုက်ရသော အောင်ကိုမင်းကလည်း ခြေလှမ်းတုံ့၍ ရပ်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တယောက်ကို တယောက် ကြောင်၍ ကြည့်နေမိသည်။ “ လာကြလေကွယ်… ” ပျက်နေသော မျက်နှာကိုပြင် အသံကိုထိမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ စားပွဲရှေ့မှ ကုလားထိုင်တွင်ဝင်၍ ထိုင်လိုက် ကြသည်။ အောင်ကိုမင်း ခေါင်းကိုငုံ့ထားသည်။ “ သမီး… မာမီ သူနဲ့ နှစ်ယောက်ချင်း စကားပြောချင်တယ်.. သမီးအောက်ထပ်မှာ ခဏဆင်းနေ..မာမီဘဲလ်နဲ့ ခေါ်လိုက်မှ တက်လာခဲ့…” မိုးသန္တာမြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြ၍ ထွက်သွားသည်။ လှေခါးကို ဆင်းသွားသော ခြေသံကြားလိုက်တော့မှ ဒေါ်ချိုချိုမိုး သူ ထုင်ရာမှထာကာ စာကြည့်ခန်းတံခါးကို အတွင်းမှ လော့ချပြီး ပိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ခေါင်းငုံ့၍ ထိုင်နေသော အောင်ကိုမင်း၏ ဘေးသို့ရပ်လိုက်သည်။

ဇော်ဇော် …..သူမအသံက တုန်ခိုက်နေသည်။ လက်တဖက်က ကောင်လေး၏ ပုခုံးကိုဖက်လိုက်သည်။ သူမအား အောင် ကိုမင်း မော့ကြည့်လာတော့ နဖူးကိုငုံ့၍ နမး်လိုက်သည်။ “ ဇော်ကို.. မမမျှော်နေတာ ကြာပြီကွယ်… ” “ ကျွန်…ကျွန်တော်နဲ့ မိုးတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းကို….” ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ၏ လက်က ကောင်လေး၏ ပါးစပ်ကို လှမ်းပိတ်လိုက်သည်။ “ စိတ်ချပါ…ဇော်ရယ်..မမ မကန့်ကွက်ပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ ဇော်က မမကိုလည်း အလှည့်ပေးပေါ့… ” ထိုင်နေသော အောင်ကိုမင်းက သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဒေါ်ချိုချိုမိုးသူ၏ခါးကို ဖက်လိုက်သည်။ “ ထ..ဇော်…မမ မနေနိုင်တော့ဘူး…တချီလောက် မြန်မြန်လေး လုပ်စမ်းကွယ်….” နောက်သို့လှည့်၍ အောင်ကိုမင်းကို ကျောပေးကာ ထဘီကိုခါးအထိ မလိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ လက်ထောက်ကာ ကုန်းလိုက်၏။ ပြူးထွက်လာသော စောက်ပတ်ကြီးက အရည်ကြည်လေးတွေပင် စိမ့်၍ထွက်နေပြီ။ ခံဘူးသော သူကိုတွေ့၍ ခံချင်စိတ်ဖြင့် စိတ်ထလာရသလို လိုးခဲ့ဖူးသော သူကို တွေ့ရ၍ စိတ်ထလာရသော အောင်ကိုမင်း၏ လီးကလည်း စောစောထဲက တောင်နေချေပြီ။ သူမ၏ နောက်သို့ ပုဆိုးကိုချွတ်ကာ တိုးကပ်လိုက်ပြီး လီးကို အရည်ကြည်တို့ ခိုနေရာ စောက်ပတ်သို့တေ့၍ သူမ၏ ပုခုံးကို လှမ်းဆွဲကာ တချက်တည်း ဆောင့်သွင်းလိုက် လေတော့သည် ………… ပြီးပါပြီ။

အရသာပေါင်းစုံ

ကမြလိုမိနျးကလေးတယောကျမှာ အတူနတေဲ့ယောကျြားနှစျယောကျရှိတယျဆို ယုံမလားဟငျ… ထူးခွားတဲ့ကမြဘဝက ဒီလိုစခဲ့ပါတယျ လူတိုငျးကိလသောတဏှာနဲ့မကငျးပါဖူး..ကမြလဲလူတယောကျပဲမို့အပွစျရှိတယျလို့မခံစားရပါဖူး.. ကမြ အသကျ ဆယျ့ကိုးနှစျအရှယျမှာ ကိုကိုနဲ့စတှေ့ခဲ့တယျ ကိုကိုက ကမြထကျခွောကျနှစျကွီးတယျလေ.. ဒီအရှယျထိ ပိပိပွားပွားနလောခဲ့တဲ့ကမြ ကိုကိုရဲ့စူးရဲတဲ့အကွညျ့တှမေခံနိုငျပါဖူး.. တိုတိုပွောရရငျခစြျသူတှဖွေစျသှားကွတယျ နှစျသစျကူး နေ့လေးမှာပေါ့..။ကမြကအဖွပေေးတာနဲ့ကိုကျိုက ကမြကျိုမကြျနှာအနှံ့အနမျးတှပေေးလိုကျတာ ကမြမှာ ရငျထဲမောပွီးနရေောဘဲလေ.. ကိုကိုကတဆငျ့တကျပွီး ကမြအငျ်ကြီအောကျထဲလကျရှိုထညျ့တယျ နို့ကိုပယျပယျနယျနယျစကိုငျပါတော့တယျ….။

အထိအတွေ့ကြောင့်သာယာတာရောကြောက်တာကောပေါင်းပြီးလွုပ်တောင်မလွုပ်နိုင်ပါဖူး လူတွေလဲရှိတယ်ကိုကိုဆိုတော့ ကိုကိုက လူကြားထဲမှာနွိုက်ရတာကြိုက်တာတဲ့လေ.. ကိုကိုအမိန့်တိုင်းပါဘဲ ကျမကသိပ်ချစ်တာကိုး…ကျမက ကိုယ်လုံးလှတဲ့မိန်းမတယောက်ပါ ရင် သုံးဆယ့်ငါး ခါး နှစ်ဆယ့်လေး တင် သုံးဆယ့်ခြောက် နဲ့လုံးကြီးပေါက်လှပေါ့ကိုကိုကသိပ်ကဲတာဘဲ ကျမနို့ကို ကိုင်ရုံအားမရလို့ ဘော်လီကိုပင့်ပြီးအငမ်းမရစို့တယ်လေ နို့သီးခေါင်းလေးကို လျှာနဲ့ထိုးပြီး နို့အုံကြီးတခုလုံးကို စုပ်စွဲပြီးစို့တာ အို ဆွေမျိုးကိုမေ့ရောပဲ။ ကျမလေဖြစ်နိုင်ရင် ကျမနို့နှစ်လုံးကို ကိုကို့ပါးစပ်ထဲခံတွင်းထဲတသက်လုံးသိမ်းထားစေချင်လိုက်တာ ကျမမှ ကောင်းလွန်းလို့ အား..အင်း…နဲ့အသံပေါင်းစုံထွက်နေပါတယ်….။

ဒါနဲ့ကိုကိုက သဲလေးဟိုတယ်သွားရအောင်နော်ဆိုတော့ မငြင်းချင်တော့ပါဖူးလေ.. ဟုတ်ကဲ့ကိုကိုဆိုပြီး ဟိုတယ်ရောက်ခဲ့တယ်ပေါ့… အခန်းထဲလဲရောက်ရော…….။ကိုကိုရဲ့လက်တွေအနမ်းတွေဟာ အရမ်းကိုကြမ်းတမ်းလာပါတယ် .. အိုး..ကျမနို့ကြီးနှစ်ဖက်လုံး ပြုတ်ထွက်မတတ်ညှစ်ခံရတယ် ကျမအတွက်ကအဲဒီနာကျင်တာကပဲ ဖီးလ်တစ်မျိုးလေ.. ကျမနွုတ်ခမ်းကိုနမ်းတယ် လျှာကိုကလိတယ် ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကျမ စပ်ပက်ကို ကလိတယ် နို့သီးခေါင်းလေးကိုချေပေးတာရယ် အစိလေးကိုချေပေးတာရယ် အရမ်းကိုဇိမ်ရှိတာပေါ့ရှင်.. အား ..အသဲကိုခိုက်နေတာဘဲ.. ပြီးတော့ ကိုကိုကပြောတယ် အိမ့်လေး ကိုကိုမနေနိုင်တော့ဘူး ကိုကို့လီးကိုစုပ်ပေးပါလားကွာတဲ့အိုကျမတခါမှဒါမျိုးမလုပ်ဖူးဘူးလေ။

ကိုကို့လီးကအရမ်းကိုကြီးပါတယ်တိုက်ဂါးဘီယာဘူးခွံလောက်ရှိတယ် အရှည်ကလဲ ခုနစ်လက်မရှိတယ်လေ ကျမပါးစပ်နဲ့တောင်မဆန့်ပါဘူး ဒါပေမယ့်ချစ်တော့လဲစုပ်ပေးရတာပေါ့။ ကိုကိုကတော့ကျမပါးစပ်ထဲကို သူ့လီးကြီးညှောင့်ပြ်ိး တအားအားနဲ့ ဖီးတက်နေပါတယ်.. ပြီးတော့ စုပ်တာရပ်ခိုင်းပြီး အိမ့်လေး ဖင်ကုန်းလိုက်ကွာလို့ပြောတယ် ကျမလဲကိုကို့အမိန့်အတိုင်း ကုတင်ပေါ်မှာဖင်ကုန်းပေးရပါတယ် ကိုကိုကသူ့လီးကြီး ကျမ စပ်ပက်အဝမှာတေ့ပြီး အိမ့်လေး အောင့်ခံနော် ကိုကိုလိုးတော့မယ်ပြောတယ်လေ…ကျမမှာ ယွစိတက်ပြီး ကိုကိုမလိုးရင်တောင် စက်ပက်ထဲသခွားသီးကြီးတလုံးလောက်ထိုးထည့်ချင်စိတ်တွေဖြစ်လာပါပြီ.. ကိုကိုရယ် စိတ်ကြိုက်သာလိုးပါတာ့ရှင် ဆိုပြီး စောက်ခေါင်းထဲကိုကို့လီးဝင်အလာကိုငံ့လင့်နေရပါတယ်….။

ကမြကယောကျြားနဲ့ဖငျမခံဖူးပမေယျ့ကိုယျ့ဘာသာအာသာဖွပွေီးလီးတုထညျ့ဖူးတော့ အဝငျမခကျလှပါဘူး ကိုကို့လီးကွီးတရစျခငြျးတငျးတငျးကွပျကွပျကွီးဝငျလာတာကိုခံစားရတယျ.. ပွီးတော့ ကမြဆံပငျရှညျတှကေိုနောကျကနဆှေဲကိုငျပျွိး ခှေးလိုးသလိုဒုနျးစိုငျးလိုးပါတော့တယျ ကမြလေ အလိုးခံရတဲ့အရသာကိုသလေုအောငျစှဲမကျသှားပါတယျရှငျ .. အားကိုကိုရယျ ကမြတကိုယျလုံးကရှိသမြှအပေါကျတှထေဲကိုကို့လီးကွီးထညျ့ပေးပါနောျ..။ ကမြနို့ကွီးတှညှေစျပါဦး စို့ပါဦး ကမြဖငျကျွိးကိုရိုကျပါဦး အား..ကောငျးလိုကျတာ ဆိုပွီးအောျဟစျသောငျးကနြျးပွီး ပိုးစိုးပကျစကျအလိုးခံနမေိပါတော့တယျရှငျ… အဲညက ညလုံးပေါကျအလိုးခံပွီး မနကျအိမျပွနျတော့အရမျးကျိုပငျပနျးနပွေီလေ.. ဒါပမေယျ့ နောကျနေ့လညျမှာကိုကိုကဖုနျးဆကျခေါျတော့။

သူ့သူငယ်ချငး်တွေနဲ့တူတူလည်ကြမယ်ဆိုပြီးသွားတယ်..အဲ့ဒီမှာ..ကိုကိုဘယ်လောက်ဆိုးလဲသိလား သူငယ်ချင်းတွေကြားထဲရောက်ကာမှပဲ ကိုကိုက လူကြားထဲမှာ လိင်ဆက်ဆံရတာကို စွဲလမ်းတဲ့သူမှန်းသိလိုက်ရတယ် သူ့ဘော်ဒါတွေနဲ့ကျမကိုမိတ်ဆက်ပေးပါတယ်. အားလုံးက ကျမကိုသိပ်လှတာပဲလို့ပြောကြတယ်.. သူ့ဘော်ဒါတွေက ကျမနို့ကြီးတွေကိုကြည့်ပြီး မျက်လုံးတောင်မခွာနိုင်ဘူး ကိုကိုက ဒါငါ့ပစ္စည်းတွေကွလို့ပြောပြီး ကျမအင်္ကျီထဲကိုလက်နွိုက်ပြီး နို့ကြီးတွေကိုစကိုင်ပါတော့တယ်.. ကျမလဲရှက်တော့ရှက်ပေမယ့် က်ုယ်ပ်ုင်အခန်းထဲမှာဖြစ်နေတော့ သိပ်လဲထူးထူးထွေထွေပြောမနေတော့ဘူး ကိုကိုကြိုက်သလိုနေပါစေတော့တယ်.. ခဏနေတော့ စားသောက်စရာတွေရောက်လာပြီး စားကြပါတယ် ..။

ကိုကိုက စားသောကျပွီးသူမြားတှအေအေးသောကျကွခြိနျမှာ မငျးတို့အခြိုရညျတှထေကျအားရှိတဲ့ဟာ ငါ့မှာရှိပွီးသားလို့ပွောပွီး ကမြကို နို့လှနျခိုငျးပွီးစို့ပါတယျ.. သူ့ဘောျဒါတှလေဲအားကမြခံသူတို့ဆောျလေးတှကေို ကိုငျကွတယျပေါ့နောျ။ ဒါပမေယျ့ကမြလောကျဘယျသူမှ မကိတျကွဘူးလေ.. အားလုံးကကမြနို့ကွီးတှကေိုပဲကိုငျခငြျနကွေတယျ ကိုကို့ကိုသိပျအားကနြကွေတယျပေါ့ရှငျ ကိုကိုလဲ နို့စို့ရာက လီးတောငျလာပွီး ကမြကိုစကတျဆှဲလှနျ ကမြစပျပကျကျိုအသကုနျလြှာနဲ့လကြျလို့ကမြမှာလူးလိမျ့ကော့ပြံနတောပဲလေ သူ့ဘောျဒါတှကေလဲ လကျခုတျတီးပွီးအားပေးကွတယျ လူရှေ့မှာဖငျခံရတာ တမြိုးပမေယျ့စိတျကိုပိုကွှစတေယျ ပိုပွီးယားလာစတေယျ ကိုကိုက ကမြကိုနံရံမှာမတျတပျရပျလကျထောကျစပွေီး အနောကျကနပေငျ့လိုးပါတော့တယျ…..။

ကိုကို့ရဲ့ကြီးမားတဲ့လီးကြီးကကျမသားအိမ်ကိုဖောက်ပြီးကျမ လည်ချောင်းထဲကထွက်တော့မလိုပါဘဲ.. အား ကိုကိုရယ်ကျမစောက်ပတ်ကွဲအောင်လိုးပါနော် ကျမဖင်ကြီးပြုတ်ကျသွားအောင်လိုးလိုက်စမ်းပါလို့အော်ပြီးနံရံကိုကုတ်ခြစ်ရင်း ခံကောင်းကောင်းနဲ့ခံလိုက်တာ ကိုကို့သုတ်ရည်တွေထွက်တော့မှာမို့ ကျမကိုဒူးထောက်ခိုင်းပြီး လီးကြီးပါးစပ်ထဲထိုးထည့်သုတ်ရည်တွေမြိုချပြီးခါမှ သတိပြန်ဝင်လာပါတယ်…။ဒီအချိန်မှာ ကိုကို့ဘော်ဒါတွေက သားကြီးမင်းဆော်လေး စောက်ရမ်းကောင်းတယ်ကွာ ငါတို့လဲပေးလိုးဦး မငး်တကောင်ထဲလီးပါတာလားကွ ငါတိုအဖွဲ့က ဝေစားမျှစားဆိုတာပြောထားဦးလေလို့အော်ကြပါတယ်..အဲဒါနဲ့ကိုကိုလဲသူ့လီးကသုတ်ရည်တွေကုန်အောင်စုပ်ခိုင်းပြီး ကျမကို ကဲချစ်အိမ့်လေး ကိုကိုတို့ခဏနေ ဂရုဆက် လုပ်ကြမယ်နော်ဆိုပြီးပြောပါတော့တယ်…။

ကိုကိုက ဂရုဆက် လုပ်မယ်ပြောတော့ ကျမသိပ်အံ့သြသွားတယ်… အချစ်ဆိုတာမျှဝေပေးတာမဟုတ်ဘူးမလား..သို့သော်လဲ နိုင်ငံခြားအောကားတွေထဲမှာလိုလူအများကြီးနဲ့မိန်းမတယောက်ထဲခံရတာဘယ်လိုဖီးလ်ရှိလဲ ကျမသိချင်မိပြီလေ..ဒါနဲ့ ကိုကို့သူငယ်ချင်းငါးယောက်ကိုကိုတယောက်ပေါင်းခြောက်ယောက်နဲ့အလိုးခံဖို့ သဘောတူလိုက်ပါတော့တယ် ဒီတခါတော့ကိုကို့ဘော်ဒါရဲ့ကွန်ဒိုအခန်းကျယ်တခုမှာစခန်းသွားရမယ်ပေါ့နော် ရောက်ရောက်ချင်းဘဲယောက်ျားကြီးခြောက်ယောက်ကျမကိုစားမယ့်ဝါးမယ့်အကြည့်နဲ့တင်တကိုယ်လုံးယွစိတက်လာပြီး စောက်ပက်ကတယွယွ ဖြစ်လာပါတယ်..ကိုကိုက မိတ်ဆက်ပေးတယ် ကိုသီဟ ကိုမင်းဇော် ကိုဖြိုးကြီး ကိုစိုးကြီးနဲ့ ကိုရဲတဲ့ အဲ့အချိန်မှာကျမကတော့ရင်တခုံခုံနဲ့ပေါ့…..။

ကိုကိုကပဲစပြီး ကျမအင်္ကျီကိုဆွဲလှန်ပြီးဘော်လီကိုပင့်တင်လိုက်ပါတယ် ကျမရဲ့လုံးတစ်ပြီးဖွင့်ထွားလှတဲ့နို့ကြီးတွေအပြူးလိုက်ထွက်လာတာကိုကြည့်ပြီးကိုမင်းဇော်ကတဖက်ကိုလာကိုင်ပါတယ် ကိုကိုကတဖက်ကိုင်ပြီးကျမရဲ့နီတျာရဲနို့သီးလေးတွေကိုလက်မနဲ့လက်ညှိုးသုံးကာချေပေးတယ် ကိုမင်းဇော်ကတော့ နို့ဆာနေတဲ့ကလေးလိုအငမ်းမရစို့ပါတယ်ကျမမှာကောင်းလွန်းလို့ကိုမင်းဇော်ခေါင်းကိုအတင်းကိုင် ကျမရင်ဘတ်ကိုကော့ပေးပြီးကျမနို့ကြီးတလုံးလုံးသူ့ပါးစပ်ထဲဝင်အောင်စို့ခိုင်းမိတယ်ကိုကို့ကိုလဲခေါင်းကိုဆွဲယူပြီးအတင်းစို့ခိုင်းပါတယ် အားကောင်းလိုက်တာ စဉ်းစားကြည့်ပါရှင်သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ယောက်ျားကြီးနှစ်ယောက်ကကိုယ့်နို့ကြီးကိုအပြိုင်အဆိုင်စို့နေတာဘယ်လောက်ကောင်းသလဲ။

ဒီအခြိနျမှာပဲကိုသီဟကကမြစောကျပကျကိုလကြျဖို့ပွငျပါတယျကမြပေါငျကားပွီးသူ့ခေါငျးကွီးတိုးဝငျလာတာကိုကွိုဆိုလိုကျပါတယျ သူ့လြှာကွီးကကမြစောကျစိလေးကိုကလိလိုကျကမြစောကျခေါငျးထဲတိုးဝငျလိုကျနဲ့အရသာပေါငျးစုံပေးပါတယျ ကိုဖွိုးကွီးကလဲအားကမြခံသူ့လီးကွီးကိုထုတျပွီးကမြပါးစပျထဲထညျ့ပါတယျ သူ့လီးကလဲကိုကိုနဲ့ဆိုဒျတူလောကျရှိမယျသူကတော့ဂေါျလီတှထေညျ့ထားတယျရှငျ့ကိုစိုးကွီးကလဲသူ့လီးကိုထုတျပွီးကမြကိုလကျနဲ့ဂှငျးတိုကျချိုငျးပါတယျ ကမြမှာနို့စို့ခံရတဲ့ဖီးလျရယျစောကျပကျလကြျခံရတဲ့ဖီးလျရယျလီးစုပျရတဲ့ဖီးလျရယျကဂှငျးတိုကျပေးရတဲ့ဖီးလျရယျအို နတျစညျးစိမျဆိုတာဒါမြိုးကိုခေါျတာလားလို့တောငျမှတျရပါတယျ.. ကမြကိုစိတျကွိုကျကိုငျတှယျနရောလဲကွပွီးတဲ့အခါမှာ ကိုကိုက။

ချစ်အိမ့်လေးဖီးလ်တက်နေရင်ကိုကိုတို့လိုးကြရအောင်ဆိုပီးပြောပါတယ် ကိုသီဟက မင်းဆော်လေးဖင်ဖွင့်ပြီးပလားမေးတယ် ကိုကိုကဒီနေ့မှဖွင့်မှာကွလို့ဖြေတယ် အိုကျမကိုဖင်လိုးကြတော့မှာပါလားဒီအတွေ့အကြုံသစ်ကရော ဘယ်လိုများဖြစ်မလဲ ကိုကိုရယ်ကျမဖင်ကိုနှစ်ခြမ်းကွဲသွားအောင်လိုးစမ်းပါလို့ပါးစပ်ကဖွင့်ဟပြီးပြောမိပါတော့တယ် ကိုကိုကစိတ်ချအိမ့်လေးကိုကိုလိုးပေးမယ်နော်ဆိုပြီး လေးဘက်ကုန်းခိုင်းပါတယ် ကျမရဲ့အောက်မှာတော့ ကိုသီဟကပက်လက်နေပြီးလီးကိုထောင်ထားတယ်။ သူ့လီးပေါ်ကျမစောက်ပက်နဲ့တပ်ပြီးဝင်အောင်ထိုးပြီးမှကိုကိုရှိတဲ့ဆီဖင်လေးကိုကုန်းလိုက်ပါတယ်။

အိမ့်ရယ်ဖင်ကြီးတွေကအယ်နေတာပဲကွာလိုးခွဲရမှာအားရလိုက်တာတဲ့ ကိုကိုဆီကဒီအသံကြားတော့ကျမအလှအတွက်မာန်ဝင့်ပြီး ဖင်ခံဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ဖင်ခေါင်းထဲကို ကြီးမားတဲ့လီးကြီးတရစ်ချင်းဝင်လာတာကိုခံစားလိုက်ရတယ် စစချင်းတော့အောင့်မျက်သွားသလိုပဲ.. ကိုကိုကအိမ့်လေးပါးစပ်ဟပြီးအသက်ရှူလိုက်စိတ်လျှော့ပြီးဖင်ပေါက်ဖွင့်ပေးလို့ပြောတယ် လုပ်ကြည့်နေရင်းဖင်ထဲကိုလီးကြီးတဆုံးဝင်ပြီးအပြည့်အသိပ်ဖြစ်သွားပါတယ်အောက်ကတယောက်ကလဲစောက်ပက်ထဲကိုပင့်ဆောင့်လိုးနေတယ်အပေါ်ကကိုကိုကလဲ ဖင်ပေါက်ကိုအနောက်ကနေအားကုန်လိုးနေတယ်နို့ကြီးနှစ်ဖက်ကိုလဲဘေးကနေတယောက်ဆီဝိုင်းဆွဲနေကြတယ်ပါးစပ်ထဲကိုလဲ လီးကြီးတချောင်းထည့်ခံထားရပြီးပါးစပ်ကိုလိုးခံနေရပါတယ်တခြားမိန်းမတယောက်ဆိုရင်ဘယ်လိုနေမယ်မသိပေမယ့် ကျမအတွက်တော့ဒါဟာဘာနဲ့မှမလဲနိုင်တဲ့စည်းစိမ်ပါဘဲ ကုန်းထားတဲ့ဖင်ကြီးကိုလဲလီးတချက်ဝင်တိုင်းတဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ချခံရတာဟာ ကာမစိတ်ကိုပိုပြီးတက်ကြွစေပါတယ်။

အိမ့်လေးရယ်ကောင်းလိုက်တာဖင်ကြီးကအိပြီးစီးနေတာဘဲ တောက် တနေကုန်စိမ်ထားချင်တယ်ကွာလို့ပြောတယ် အောက်ကလူကလဲ စောက်ပက်ကလဲကျဉ်းကျဉ်းလေးနဲ့ရှယ်ဘဲကွာ မျှော့လဲပါတယ်ငါ့လီးကိုစုပ်ဆွဲနေတာဇိမ်ဘဲလို့ပြောတယ် လီးစုပ်ခံနေတဲ့ကိုစိုးကြီးကလဲ ပါးစပ်ပေါက်ကလဲရှယ်ဘဲ ငါလိုးဖူးသမျှစောက်ပတ်တွေထက်တောင်စုပ်နိုင်တယ် မင်းဆော်ကတော့ကွာ မင်းယူပြီးလဲငါတို့လာလာလိုးလို့ရတယ်မလားဟေ့ရောင်လို့ ပြောတာတွေကြားရတယ်..။ ကိုကိုကတော့တအားအားတရှီးရှိးနဲ့ အဲလိုတနာရီလောက်လိုးပြီး သုတ်ရည်တွေကျမပေါ်ကိုပန်းချကြပါတယ် ပြ်ိးတော့ နေရာတွေပြောင်းကြတယ်ပေါ့ အဲ့ဒီနေ့ကအမျိုးစုံပါဘဲ ကျမစောက်ပတ်ထဲကို လီးနှစ်ချောင်းတပြိုင်ထဲထိုးပြီးလဲအလိုးခံခဲ့ရပါတယ်။

ကမြကိုကုတငျမှာကွိုးတုတျပွီးခွတှေလေကျတှအေကုနျကားထားပွီး တယောကျပွီးတယောကျဆကျတျိုကျ လိုးကွပါတယျပျိးတော့သံတနျးတခုမှာကွိုးခညြျပွီး နို့သီးခေါငျးတှကေို ကဉြျစကျနဲ့တို့တယျကွာပှတျနဲ့ရိုကျတယျအဲဒီလိုစပျဖဉြျးဖဉြျးဖွစျနရေတာကိုကကမြအတှကျအရသာရှိနတောပါ တနကေုနျဘယျနှစျခြီပွီးမှနျးတောငျမသိစောကျပတျထဲကအရညျတှကေုနျပွီလို့ထငျရတဲ့အထိအရညျတဝေါဝေါပနျးထှကျရငျးကာမစညျးစိမျခံစားခဲ့ရတယျလေ..ကမြအတှကျတော့ကိုကိုသာကမာ်ဘကွီးလို့ထငျခဲ့ရတယျကိုကို့လီးကျွိးနဲ့ကမြစောကျပတျတစက်ကနျ့လေးတောငျမခြှတျခငြျပါဖူးရှငျ ဒါပမေယျ့ကိုကိုအလုပျကိစ်စနဲ့ စငျကာပူကိုတစျပတျသှားတဲ့အခြိနျမှာ လီးအရမျးဆာနတေဲ့ကမြ ဒုက်ခစတှေ့ပါတော့တယျ.. အလိုးမခံရတာနှစျရကျအထိတော့နနေိုငျပါသေးတယျ။

ကိုယ့်ဖာသာလီးတုတချောင်းဝယ်ပြီးစိတ်ဖြေတာပေါ့။သုံးရက်မြောက်နေ့မှာဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ဘူးကျမစိတ်တွေယောက်ယက်ခတ်ကုန်ပြီအိပ်မပျော်စားမဝင်နဲ့စောက်ပတ်ထဲမှာဟာလာဟင်းလင်းဖင်ခေါင်းထဲမှာယွစိယွစိနဲ့ဒုက္ခအကြီးအကျယ်ရောက်နေပါပြီ… ဒါနဲ့စိတ်ပြေလက်ပျောက်လမ်းထိပ်ကအလှပြင်ဆိုင်မှာခေါင်းလျှော်အနှိပ်ခံဖို့ထွက်လာခဲ့ပါတယ်..အလှပြင်ဆိုင်က မိန်းမလျာတွေစုပြီးဖွင့်ထားတာပါ..။ ကောင်လေးတွေတရုံးရုံးနဲ့ရပ်ကွက်ကအတော်ဘဲမျက်စိနောက်ပါတယ်..ဆိုင်ရောက်တော့ အခြောက်မသုံးယောက်ထဲရှိတယ် အခြောက်ပေမယ့်အကိတ်တွေနော်အရပ်တွေကလဲအမြင့်ကြီး.. ကျမကလဲ ကိုကိုနဲ့ချစ်သူဖြစ်ကထဲကနေ့ရှ်ိသရွေ့ နို့နွိုက်ဖင်နွိုက်အလိုးခံနေရတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကပိုပြီးတောင့်တင်းနေတယ်။

အရငျထဲကကွီးတဲ့နို့တှဟောအခုဆူဖွိုးပွီးအယျနတောဘဲ။ဖငျကွီးတှဆေိုလုံးဝိုငျးပွီးတငျးကားနတေယျ..အပေါျကနဆေောငျ့ပေးလိုးပေးရလို့ခါးကလဲသိမျသိမျလေးပေါ့.. လရညျတှနေေ့တိုငျးမွိုခရြ လူးရလို့အသားအရညျလဲအရမျးလှနတော အခွောကျမတှမေနာလိုအားကနြတေယျထငျပါရဲ့.. ကမြလဲ ခေါငျးလြှောျခုံမှာပကျလကျအနှိပျခံနတေယျ အားနကွေတော့အခွောကျတို့ထုံးစံအတိုငျးအနားလာဟိုထိဒီထိပေါ့ ကမြနို့ကိုလာကိုငျကွညျ့ပွီး ဟယျအိမျ့မရယျ နငျ့နို့ကျွိး ကွီးလိုကျတာငါတို့မှာဆေးထိုးထားရတာနငျ့လောကျမလှဘူးဟယျ ဖငျကွီးကလဲကိတျလိုကျတာနငျ့တော့ဘဲတှဝေိုငျးနမှော ငါတို့လဲမြှပါဦးလျို့ပွောတယျ သူတျို့ကအခွောကျပမေယျ့အထိအတှေ့က ယောကျြားလေးလိုဆိုတော့ကမြ ဖီးလျတကျလာတယျ.. အဲဒီမှာအကွံတခုရလိုကျတယျ..။

အခြောက်လဲလီးပါတာဘဲ။ငါမြှူဆွယ်ပြီးလိုးခိုင်းလို့ရလောက်မယ် ပြီးရင်သူတို့ကအခြောက်ဆိုတော့နွူတ်လုံမှာဘဲဆိုပြီး တွေးမိလိုက်ပါတော့တယ်… အဲဒါနဲ့ သူတို့ကို ငါ့နို့ကိုလှန်ပြီးကိုင်ကြည့်ကြစမ်းနင်တို့မြင်ဖူးတဲ့ စီလီကွန်တွေနဲ့တူလားလို့ဆီုးပြီးလှန်ပြလိုက်တယ် အခြောက်မတွေဝိုင်းကိုင်ကြည့်ကြတယ်. နင်တို့ နို့စို့ဖူးလားမေးကြည့်တော့ သူတို့ကိုဖင်ချတဲ့ကောင်တွေဖီးလ်တက်အောင်တော့စို့ပေးရတယ်တဲ့..ဒါနဲ့…ငါ့ကိုစို့ကြစမ်းဆိုပြီးပေးစို့လိုက်တယ်.. ပြီးတော့ကျမရဲ့ကားအိဝိုင်းစက်တဲ့ဖင်ကြီးကိုလှန်ပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အခြောက်တွေမျက်လုံးအရောင်တောက်လာတာတွေ့ရပါတယ်…သူတို့ဝတ်ထားတဲ့စကဒ်အောက်ပေါင်ကြားမှာဖုဖောင်းလာတာမြင်ရတဲ့အခါမှာကျမအကြံအောငြ်ပီဆိုတာသိလိုက်ပြီပေါ့ အခြောက်မသုံးကောင် လီးတောင်နေတာသေချာပြီဆိုတော့။

ကမြဖငျကွီးနဲ့သူတို့ကိုပှတျကွညျ့လိုကျတယျ..မသိမသာလေးပေါ့၊ အကိတျဆုံးတယောကျကို ငါ့ကိုလဲနငျ့နို့ပွပါဦးဆိုပွီးလှနျကွညျ့လိုကျတယျ သူကဆီလီကှနျထညျ့ထားတာပါ အယျစတုံကွီးပေါ့ ကမြလကျတဖကျနဲ့အားရပါးရနယျပျွိး နို့သီးခေါငျးကိုစို့ပေးတော့သူဖီးလျတှတေကျလာတယျတအငျးအငျးငွီးလို့ ဘေးကနှစျယောကျကလဲသူတို့နို့သူတို့ပှတျလို့အားကနြလေရေဲ့… ကမြလကျတဖကျနဲ့သူ့စကဒျကျိုလှနျပွီးပေါငျကွားထဲကလီးကွီးကိုဆှဲထုတျလိုကျပါတယျ သူလဲခွောကျသာခွောကျတာလီးကခွောကျလကျမလောကျရှိမယျ။ ရုတျတရကျငုံ့ပွီးဒစျထိပျဖြားလေးကိုစုပျလိုကျတယျ သူတျရညျထှကျပေါကျလေးကိုလြှာနဲ့ကလိပေးလိုကျတော့သူမနနေိုငျတော့ဘူးလေ ဘေးကနှစျယောကျကိုလဲလကျတဖကျဆီနဲ့ဂှငျးတိုကျပေးတယျ..။

သူတို့ကတော့သိပ်မကြီးကြဘူး။တယောက်ကလီးတိုတယ်တယောက်ကတော့သေးတယ်ပိန်တယ်ပေါ့ ဒါနဲ့သူတို့အကုန်လီးတွေတောင်လာချိန်မှာ အကိတ်ဆုံးတယောက်ကို တွန်းလှဲပြီးသူ့ပေါ်ကတက်ခွကျမစောက်ပက်ထဲသူ့လီးထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်ဘေးကတယောက်ကိုလဲပါးစပ်ရှေ့လာခိုင်းပြီးလီးစုပ်ပေးလိုက်တယ်သူတို့မှာလဲဖင်ခံတဲ့အတွေ့အကြုံသာရှိတာဒါမျိုးကျ ကျမနဲ့မှ ပြန်ကျားရေးဖြစ်ကုန်တော့အရာရာကျမဘဲဦးဆောင်နေရတယ်ပေါ့.. အောက်ကလီးကြီးကိုအငမ်းမရဆောင့်နေမိတယ်ကျမဖင်သားကြီးတွေတုန်ခါရမ်းနေတဲ့အထိ..ကျမနို့ကြီးတွေလဲရမ်းခါနေတာပေါ့.. အခြောက်ခမျာလဲကျမဆာဆာနဲ့တက်လိုးတဲ့ဒဏ်ကိုအားရပါးရခံနေရရှာပါတယ် အောက်ကအခြောက်မဇွန်သစ္စာကို ကျမစိတ်ရှိလက်ရှိတဖောင်းဖောင်းနဲ့ဆောင့်ချနေပါတယ်…..။

ခုခြိနျမှာကမြကယောကျြားတယောကျလိုတောငျထငျမိတယျ.. သူ့နို့ကျွိးတှကေိုလကျနဲ့အားကုနျဆှဲဆောငျ့တလှညျ့ သူ့နို့သီးခေါငျးတှကေိုလကျနဲ့ဆောငျ့စှဲတလှညျ့ပါးစပျနဲ့စို့ခါတလှညျ့သူ့လညျတိုငျကိုနမျးခါတလှညျ့သူ့လြှာကိုကမြလြှာနဲ့ကလိခါတလှညျ့အလုပျတှရှေုပျနပေါတော့တယျ ဇှနျသစ်စာကလဲ အိမျ့မရယျငါ့နို့တှဆှေဲပေးပါဦးစို့ပေးပါဦးနငျစို့တာခံလို့ကောငျးလိုကျတာငါဖငျခံဖူးတဲ့အကောငျတှဆေယျယောကျဝိုငျးစို့တောငျနငျ့ကျိုမမှီဘူးလို့အောျဟစျငွီးတှားပွီးအလိုးခံနပေါတယျ..။ ဟား..တကယျတော့သူကလီးပိုငျရှငျပမေယျ့အောကျကနတေော့ကမြကလိုးသူ သူကအလိုးခံပေါ့ဟုတျတယျမလားနောျ့ဘေးကပနျးအိပျမကျနဲ့စုလေးငယျဆိုတဲ့အခွောကျနှစျကောငျကတော့ကမြတို့ကိုကွညျ့ပျွိးနှာထနျကာတယောကျနို့တယောကျကိုငျခြနေကွေတယောကျလီးတယောကျကိုငျနကွေပါတယျ။

အချင်းချင်းဖင်ချကြဖို့တော့မဝံ့ရဲသေးဘူးထင်တယ်….ကဲဟိုနှစ်ယောက်ဘာလုပ်နေတာလဲ တယောက်ကငါ့ဖင်ကြီးကိုဆောင့်လိုက်တိုင်းလက်ဝါးနဲ့ဖြောင်းခနဲမြည်အောင်လာချစမ်း နောက်တယောက်က ငါ့ပါးစပ်ထဲနင့်လီးလာတပ်စမ်းလို့အမိန့်ပေးရပါတယ်..ကျမအကြိမ်တစ်ရာလောက်ဆောင့်ပြီးမောဟိုက်နေချိန်မှာဘဲဇွန်သစ္စာဆီကနေ အိမ့်မငါပြီးတော့မယ်ဆိုတဲ့အသံထွက်လာလို့အမြန်ဆောင့်ပြီးကျမအရင်ပြ်ိးလိုက်ရတယ် သူ့လီးကိုကျမစောက်ပက်ကနေချွတ်ပြီးသူ့သုတ်ရည်တွေအမြန်စုပ်ချရပါတယ်ဒီအချိန်မှာပဲကျန်တဲ့အခြောက်မတွေကိုပါ ပါးစပ်ဟခိုင်းပြီးကျမပါးစပ်ထဲကလရည်တွေကိုသူတို့ပါးစပ်ထဲထွေးထည့်ပေးတော့အငမ်းမရသောက်ကြပါတယ်။

ဇွန်သစ္စာကတော့မျော့နေပြီသူတယောက်ပဲကိတ်တာကျန်တဲ့ကောင်မနှစ်ကောင်က။လီးသာပါတာစားမလောက်သောက်မလောက်တွေဆိုတော့ကာကျမအကြံထုတ်ရပါတော့တယ် ကဲ နင်တို့နှစ်ယောက်တယောက်ကပက်လက်လှန်ဆိုတော့ပန်းအိပ်မက်ကပက်လက်လှန်ပြီးလီးထောင်ပေးတယ်ကျမလဲစောက်ပက်ကိုထိုးထည့်ပြ်ိးသုံးလေးချက်ဆောင့်လိုက်တယ်။ ဖီးလ်မရှိလှဘူးအခြောက်အများစုကလီးစံချိန်မမှီလို့ခြောက်ကြတာလေကျန်တဲ့တယောက်ပါခေါ်ပြီးအနောက်ကနေစောက်ပက်ထဲသူ့လီးပါထည့်ခိုင်းလိုက်တယ် အခုကျမစောက်ပက်ထဲလီးနှစ်ချောင်းနဲ့အပြည့်အသိပ်ဖြစ်သွားပါပြီ ဒါပေမယ့်ကျမဆိုတာအပေါက်စုံမှအာသာပြေတာလေအမောဖြေနေတဲ့ဇွန်သစ္စာကိုသူတို့သုံးနေကျလီးတုတချောင်းသွားယူခိုင်းလိုက်တယ် ကောင်မကရွဲ့တာလားဘာလားတော့မသိဘူးရှစ်လက်မဆိုဒ်ဘုတွေဒစ်တွေနဲ့ဟာကြီးယူချလာတယ်မဆိုးပါဘူး။

ဗိုကျဗရတောပါတော့ပြောျပွီလေ။လီးတုကိုကမြဖငျပေါကျထဲထိုးထညျ့ခိုငျးလိုကျတယျ..ဟားအခုမှတကိုယျလုံးပွညျ့ကွပျပွီးအရသာရှိတော့တယျ။အခွောကျမနှစျကောငျအပေါျတယောကျေျအာကတယောကျဆောငျ့နကွေခြိနျဖငျပေါကျမှာလဲဗိုကျဗရတောနဲ့ကမြအပွတျကိုကောငျးနပေါတယျဇှနျသစ်စာကျိုလဲအနားခေါျပွီးသူ့နို့ကွီးတှလှေနျးဆှဲနတေယျ ဟိုနှစျယောကျကဆေးထိုးရုံဆိုတော့သိပျမလနျးဘူးမကွီးလှဘူးလေ အား အမလေးအိမျ့မရယျကောငျးလိုကျတာလိုးပါငါ့လီးကြိးုအောငျလိုးလိုကျစမျးပါ ဒါမြိုးကောငျးမှနျးမသိလို့ဖငျပတျခံနတော နောကျဆိုငါ့ဆီဖငျလာခတြဲ့ကောငျတှကေိုပွနျလိုးပစျမယျအီးရှီးဆိုတဲ့အသံတှဆေူညံနတောပါဘဲ တနာရီနီးပါးလောကျဝကျဝကျကှဲလိုးပွီးခြိနျမှာတော့အခွောကျတှလေဲလရညျထှကျကမြလဲအရညျထှကျပျွိး ပွိုငျတူပွီးသှားကွပါတယျရှငျ….။

အခြောက်တွေဆီကပြန်လာပြ်ိး အဲဒီတနေ့စာပြည့်ဝသွားခဲ့ပေမယ့်နောက်ရက်မှာတော့အစရှိအနောင်နောင်ခံချင်စိန်အိမ့်တယောက် သတင်းလဲမပေါက်ကြားအလိုးလဲကောင်းမယ့်သူတယောက်ကိုထပ်ရှာရပါတော့မယ်..။ ကိုကိုပြန်လာဖိုကလဲလေးရက်လောက်လိုသေးတယ်..ဒါတောင်ညဘက် စကိုက် မှာနို့လှန်ပြဖင်ကုန်းပြစောက်ပက်ဇောင်းတိုက်ပြပြီးအခါခါပြီးခဲ့တာတွေမပါသေးဘူး အိပ်ယာနိုးထဲကတခုခုလိုအပ်နေတဲ့ကျမဟာအိမ်ကရေပိုက်ပျက်လို့ခေါ်ထားတဲ့ရေပိုက်ပြင်မယ့်ကုလားကြ်ိးကိုတွေ့တဲ့အချိန်မှာသိပ်ကိုပျော်သွားပါတယ် အတွင်းခံမဝတ်ထားတဲ့သူ့ပုဆိုးပါးအောက်ကမတောင်သေးတဲ့လီးဟာနေရောင်အောက်မှာမှန်းကြည့်ရတာနဲ့တင်ရလက်မလောက်ရှိပြီးအချိုရည်ပုလင်းခွံလောက်တုတ်မယ်ထင်ရပါတယ်….။

ဒီနေ့တော့ဒီကုလားငါနဲ့တှေ့ပွီလေ အကွံအစညျရှိတဲ့ကမြ ညဝတျအငျ်ကြီအဖွူရောငျအပါးဆုံးတထညျယူဝတျလိုကျတယျ ဂါဝနျအတိုလေးပေါငျရငျးမှာဝဲနတောလေးပေါ့ အောကျကဘရာဇီယာရောစပျစပိုငျဒါရောခြှတျလိုကျတယျ..အိုခေ..ဒီလောကျဆိုကုလားကွီးလီးမတောငျရငျပနျးသနေလေို့ဘဲ..ရပေိုကျပွငျနတေဲ့ကုလားကွီးနားမယောငျမလညျနဲ့သှားပွီးဘာကူပေးရမလဲလို့မေးလိုကျတယျ..လှညျ့ကွညျ့လိုကျတဲ့အခြိနျမှာ ကမြရဲ့ဖောငျးပွီးတငျးနတေဲ့နို့နှစျလုံးရယျအမှေးမဲမဲလေးနဲ့စောကျပတျရယျကိုဂါဝနျပါးအောကျမှာရိပျခနဲတှေ့လိုကျရလို့လညျဇလုတျကွီးဂလုခနဲမွညျအောငျတံတှေးမွိုခလြိုကျတာ မွငျလိုကျရတယျ…သူ့ရငျဘတျကအမှေးကောကျကောကျတှမှောခြှေးတှသေီးနတေယျ.. လြှာနဲ့လကြျပေးခငြျစိတျကဖွစျလာမိတယျ…..။

ဦးလေးလိုအပ်ရင်ခေါ်လိုက်နော်ကျမအခန်းထဲမှာရှိတယ်ဆိုပြီးပြောကာအခန်းထဲဝင်နေလိုက်တယ်..တံခါးကိုတော့ဟစိလေးထားလိုက်တယ်…။ ကုတင်ပေါ်မှာပေါင်နှစ်ချောင်းကားပြီးကိုယ့်စောက်စိကိုယ်ပွတ်ရင်း တအင်းအင်းညီးကာကုလားကြီးလာချောင်းမယ့်အချိန်ကိုစောင့်နေပါတယ်.. ဟော သူလာပါပြီ..ကျမအခန်းတခါးပေါက်ကနေလာချောင်းနေတာ သူပိုပြ်ိးလီးတောင်လာအောင်ကျမနိုု့ကြီးတွေကိုလက်တဖက်ကကိုင်စောက်ပက်ထဲလက်နှစ်ချောင်းထိုးထည့်ပြီး အားအမလေးလိုးပါလိုးပါမနေနိုင်တော့ဘူးလို့ညီးပြီးဖင်ကိုကော့ကော့ပြလိုက်တယ်..ကုလားကြီးလဲဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ဘဲအခန်းထဲပြေးဝင်လာပါတယ်.. ကျမက ဟာ ..ရှင်ဘာလာလုပ်တာလဲအခုထွက်သွားလို့ မူပြီးအော်တော့။

မမလေးရယ်ကျနော်မရတော့ဘူးမမလေးသိပ်လှတာပဲကျနော်လိုးပါရစေဗျာလို့အော်ပြီးကျမပေါင်ကြားခေါင်းထိုးကာ ကျမစောက်ပက်ကိုအတင်းလျက်ပါတော့တယ်..ကုလားကြီးကကွမ်းတွေစားထားတော့လျှာကအတော်ထူပါတယ်သူ့လျှာကြီးကျမစောက်ခေါင်းထဲဝင်လိုက်တိုငး်တဆတ်ဆတ်တုန်အောင်ကောင်းလွန်းတယ်.. အမလေးကောင်းလှချည်လားဦးရယ်စောက်စိလေးလျက်ပေးပါဦး အားပါးပါးမျှင်းပြီးစုပ်ပေးပါဦးဆိုပြီးအော်နေရတယ် ဘာဂျာသိပ်ကျွမ်းတာဘဲ ကျမဖြင့်လူးလှိမ့်နေပါတယ် စုပ်ကောင်းကောင်းနဲ့စုပ်နေတာကျမအရည်တွေထွက်ပြီးတချီပြီးသွားပါပြီ.. ကုလားကြီးခေါင်းကိုတွန်းထုတ်လိုက်တယ် မမလေးရယ်စောက်ပတ်လေးကမွေးပြီးချိုနေတာဘဲကောင်းလိုက်တာလို့ပြောတယ် ပြီးတော့ကျမနို့တွေကိုနယ်ပြ်ိးနွုတ်ခမ်းကိုစုပ်ပါတယ်။

ကမြကျိုပကျလကျထားပွီးအပေါျကနတေကျလိုးပါတော့တယျ.. ကုလားကွီးရဲ့လီးဟာကွီးသလောကျအဝငျကောငျးပွီးအရသာရှိလှပါတယျ..။ အလုပျကွမျးလုပျသူဆိုတော့အားလဲသနျပွီးဆောငျ့ခကြျကပွငျးထနျတယျ မမလေးပကျလကျနရေတာထကျဖငျကုနျးလိုကျပါလားလီးအဝငျနကျတာပေါ့လို့ပွောပါတယျ ကမြကလဲနဂိုထဲကကုနျးခငြျနတောဆိုတော့ခကြျခငြျးလူးလဲထပွီး ဖငျထောငျကုနျးကာခါးကိုခှကျပွီးအကောငျးဆုံးအနအေထားရောကျအောငျနပေေးလိုကျတယျ..ကမြဖငျကျွိးကိုဖွောငျးခနဲခပြွီးဖငျလုံးနှစျလုံးကိုကိုငျပွီးအားရပါးရဆောငျ့ပါတယျ အား ကုလားကွီးရယျရှငျ့လီးကိုတော့ခိုကျသှားပွီဆောငျ့စမျးပါကမြဖငျကွီးကှဲအောငျသာဆောငျ့အမလေးနို့ကွီးတှလေဲဆှဲပေးပါဦးလို့အောျဟစျပီးအိပျယာကိုတဘုနျးဘုနျးထုနပေါတယျ။

ကုလားကြီးကလဲကျမနို့ကြီးတွေကိုဆောင့်စွဲပြီးအားကုန်ကျုန်းလိုးနေတာအချက်ပေါင်းရာချီနေတာဘဲ ကျမလဲအီစိမ့်နေအောင်ခံပြီးချိန်မှာတော့နှစ်ယောက်လုံးပြိုင်တူပြီးသွားပါတော့တယ်… အဲ့ဒီနေ့တနေကုန်ကုလားကြီးကိုရင်ခွင်ထဲထည့်ပြ်ိးနို့တိုက်လိုက် . ကျမစိတ်ရှိလက်ရှိတဖောင်းဖောင်းနဲ့ဆောင့်ချနေပါတယ်..ခုချိန်မှာကျမကယောက်ျားတယောက်လိုတောင်ထင်မိတယ်.. သူ့နို့ကြ်ိးတွေကိုလကသူ့လီးစုပ်ပေးလိုက်သူကကျမစောက်ပက်ကိုကလိလိုက်ဖင်ကိုလျှာနဲ့လျက်လိုက်ဖင်ပေါက်ကိုလိုးလိုက်နဲ့ညမိုးစုန်းစုန်းချုပ်မှဘဲပိုက်ပြငြ်ပီးအိမ်ပြန်သွားပါတော့တယ် ဒီလိုနဲ့ ကိုကိုပြန်လာမယ့်နေ့ကိုရောက်လာခဲ့ပြီ.. လေဆပ်မှာသွားကြိုရမယ်ဆိုတော့ ကိုကို့အကြိုက် ရှယ်ပြင်လိုက်တယ်.. ယောက်ျားတွေရဲ့လိင်စိတ်ကိုကြွစေတဲ့အရောင်က အနီရောင်နဲ့အဝါရောင်တောက်တောက်လေ…။

ကမြကတော့အနီရောငျရငျပွတျအငျ်ကြီဝတျလိုကျပွီး နို့ကိုကွှစတေဲ့ပငျ့ဘရာဝတျလိုကျတယျ။ ကမြနို့အုံတှကေအငျ်ကြီအပွငျကိုကြောျပွီးဖုဖောငျးလြှံကမြတတျဖွစျနတောပေါ့ တဆကျထဲ အိကြီပုံစံမို့ ခပြျရပျနတေဲ့ဗိုကျသားရယျ သေးကဉြျပွီးဖကျခငြျစရာခါးလေးရယျ တောငျပူဆာတခုလိုဖောငျးထှကျနတေဲ့တငျပါးရယျနဲ့ ကမြကိုလဆေိပျကလူတှတေငေးငေးပေါ့နောျ..ကိုကိုလဲဆငျးလာရော ကမြကိုပွေးဖကျတယျ..။နားနားကပျပွီး လှမျးလိုကျရတာခစြျအိမျ့ရယျဆိုပွီး လကျကရငျသားဆီရောကျလာပွနျတယျ ဟိုးဆရာကိုကိုလူကွားထဲမှာလလေို့ပွနျပွောပွီး လှမျးတာကလူကလှမျးတာလားလျီးကလှမျးတာလား လူကိုလှမျးတာလားစောကျပကျကိုလှမျးတာလားလို့မေးတော့လူကလူကိုလှမျးတယျလီးကစောကျပကျကိုလှမျးတယျတဲ့.. ခိခိ..စကားတတျတယျနောျအိမျ့ကိုကိုက….။

ပွီးတော့အိမျ့ကားကိုတခါထဲဗိုလျတထောငျကမျးနးမောငျးကှာကိုကိုမနနေိုငျတော့ဘူးတဲ့..ဟိုတယျသှားမယျဆိုတော့လဲမဟုတျဘူး အပွငျမှာဘဲ ပဲလုပျခငြျတာဆိုတော့ကိုကို့သဘော..ကမျးနားရောကျတော့ညနစေောငျးလူရှုပျခြိနျပေါ့..ကားကိုရပျပျွိးတာနဲ့နောကျခနျးရှေ့ပွီးကိုကိုကအငမျးမရနမျးပါတော့တယျ..ပငျ့ဘရာထဲကနနေို့ကွီးတှကေိုဆှဲထုတျပွီးနယျအောကျကနစေောကျပကျကိုလကျနှိုကျပွီးထိုးလြှာနဲ့လညျတိုငျကိုကလိပါတော့တယျ…အဲ့ဒီအခြိနျကားနားကိုကောငျလေးသုံးယောကျလာခြောငျးတာတှေ့တယျ..ကိုကျို့ကိုပွောပမေယျ့အဲလိုအခြောငျးခံရတာကိုကအရသာရှိတယျဆိုပွီးသူ့အလုပျသူဆကျလုပျနပေါတော့တယျ.. ။

ကိုကိုမောလာတယျအိမျ့လေးအပေါျကတကျဆောငျ့ပေးနောျဆို့လျို့အပေါျကနတေကျခှပွီးဆောငျ့ရတယျ။ဖငျကွီးကိုစကောဝိုငျးပွီးဆောငျ့ခတြာကိုကိုအကွိုကျကိုအိမျ့ကသိပွီးသားလကေိုကိုစိတျပိုကွှအောငျ ကိုယျ့နို့ကွီးတှကေိုယျနယျပွပွီးနှုတျခမျးကိုကိုကျ အားကောငျးလိုကျတာကိုကိုရယျကိုကို့လီးကွီးအိမျ့စောကျပကျထဲမှာသိမျးထားခဲ့ပါလားကိုကို့လီးမရှိရငျမနတေတျတော့ဘူးလို့အောျပွီးဆောငျ့ခနြမေိတယျ။ခြောငျးနတေဲ့ကောငျတှဆေီက ဆောျကွီးမိုကျတယျကှာအပေးကောငျးလိုကျတာအောကျကကောငျဇိမျဘဲအားကတြယျလို့ပွောပွီးဂှငျးထုနတောကိုအတိုငျးသားမွငျနရေတယျ..ပုံစံပွောငျးခငြျတာနဲ့ကိုကိုခဏနောျဆိုပွီးစောကျပကျကနလေီးကိုခြှတျပွီး စုပျပေးလိုကျတယျ ဒစျထိပျကိုစှဲပွီးစုပျလိုကျလီးတခြောငျးလုံးအာခေါငျထဲဝငျအောငျစုပျလိုကျနဲ့အစှမျးကုနျပွုစုလိုကျတယျပွီးတော့ကိုကို့ကိုနောကျကွောပေးပွီးစအိုထဲလီးထညျ့ကာဖငျကွီးရမျးခါပွီးဖငျလျိုးခံနပေါတယျ..အိမျ့တနာရီလောကျဆောငျ့ပွီးတော့ကိုကိုလဲပွီးသှားလို့ရငျခှငျထဲမှာအမောဖွလေိုကျပါတော့တယျ………ကွိုးစားပါဦးမညျ။

ခံနိုင်ရည်မရှိသေးပါလားသမီးလေးရယ်

ညဦးက အဖန်ရည်သောက်တာ များသွားသည်ကတစ်ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်သိပ်ကြိုက်တဲ့ ဘာညာကွိကွလဲ မလုပ်ရတာ ကြာပြီဆိုတော့ စိတ်ဆာလာတာက တစ်ကြောင်းကြောင့် အိပ်ယာကနိုးလာတယ် ။ အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ မိန်းမကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ တရှူးရှူးနဲ့အိပ်နေတာများ ထမီတောင်လန်ပြန်လို့ ။ ဟင်..အမွှေးတွေ ရိတ်ထားပါလား ။ အမြင်တစ်မျိုးထူးနေတဲ့ မီးလောင်ဖုကြီးလို စောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကြီးက ကျုပ်စိတ်ကို မြှူဆွယ်နေသလိုဘဲ ။ ဘယ်လောက်ကောင်းတယ်ဆိုတာ စောက်ဖုတ်မှာမြှော့ပါတဲ့မိန်းမကို လိုးဖူးတဲ့ သူတိုင်းသိကြလိမ့်မယ် ။ ကျုပ်မှာ တန်းတန်းစွဲ ဖြစ်နေရတာပေါ့။ပြီးတော့ ထားခင်က အောက်ပေးလဲကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ မနာလိုဖြစ်မနေပါနဲ့ဗျာ။ကျုပ်တောင် ကံကောင်းလွန်းလို့ ။

ခင်ဗျားတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်းဘဲ မိန်းမအယောက်တစ်ရာမှာ တစ်ယောက်တောင် စောက်ဖုတ်မြှော့ပါဖို့ဆိုတာ အရှားသားမဟုတ်လား။ အဲတာကြောင့် ထားလေးကို ကျုပ်စွဲနေရတာပေါ့ဗျာ။ထားခင်ဟာ ဖင်သရမ်းတယ်လို့ နာမည်ပျက်ရှိပေမယ့် ကျုပ်နဲ့ကျတော့လည်း ငြိမ်လို့ ။ကြင်နာတတ်တာလည်း လွန်ရောဘဲ။ရွာမှာဆို ကျုပ်လည်း ဆရာကြီးတစ်ဆူလို မိန်းမနဲ့ပတ်သက်ရင် နာမည်ကြီးဘဲ ။ ပျိုပျိုအိုအို တွေ့မရှောင် အကုန်စားလို့လေ ။ တကယ်တော့ ကျုပ်ဟာ တကူးတက လိုက်ဖန်တီးနေတာမဟုတ်ပါဘူးဗျာ ။သူတို့မိန်းမတွေက ကျုပ်ကို လိုက်ကပ်နေကြတာဗျ ။သူမတို့ယောက်ျားတွေဟာ တကိုယ်ကောင်းဆန်တယ် မသာကောင်ကြီးတွေဟာ သူတို့ အာသာပြေရင်ပြီးရော တက်ခွပြီးဆော်ဖို့ဘဲ ။သူမတို့ အလိုကို နားမလည်ဘူး ဘာညာဆိုတော့ ကူညီပေးရတာပါဗျာ။

ရိုင်းရိုင်းပြောရယင် ယောက်ျားဖါလို သဘောထားကြတာပါ။တခုရှိတာက ကျုပ်ဟာနဲ့ ထိလိုက်ပြီးရင်တော့ ကျုပ်မှကျုပ်ဖြစ်သွားတာတော့ မတတ်နိုင်ဘူး။ ကျုပ်သား မောင်ခိုင်ကိုလည်းပြောထားရသေးတယ် ။ မင်းမိန်းမယူမယ်ဆိုရင်ရွာက ကလေး မလေးတွေကို မယူနဲ့လို့ တော်ကြာမောင်နှမချင်း ယူမိမှာစိုးလို့လေ။ပြောရရင် မထားခင်နဲ့တွေ့ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ခံရတဲ့အလှည့်ရောက်သွားတယ်။ ထားလေးက ကျုပ်ကိုပြုစားလိုက်တယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတာဘဲ။ တခါတလေ ကျုပ်ကိုယ်တိုင်တောင် သံသယဖြစ်ရတယ် ။နေ့တွေ၊ညတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။ အချိန်ရှိတိုင်း လိုးနေချင်တော့တာဘဲ။ မြှော့ပါတဲ့ စောက်ဖုတ်နဲ့အထိခံရတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ဟာ ဘာညာဖြစ်သွားရောဆိုတဲ့ ငယ်ငယ်က ကာလသားကြီးတွေပြောတဲ့စကားကို ယုံတမ်း စကားလို့ထင်ခဲ့တာ။

ခုတော့ ကျုပ်လည်း ဆရာကြီးကနေ တပည့်ကြီးအဖြစ် ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးပေါ့ဗျာ ။ကျုပ်လည်း ထားခင်ကို ရွတ်ကနဲ တစ်ချက်နမ်းလိုက်တယ် ။ လင်မယားတွေအချက်ပေး နည်းအတိုင်းပေါ့။ တနေကုန် ပင်ပန်းထားလွန်းလို့ ထင်ပါရဲ့။မနိုး။အိပ်ပါစေတော့လေ။ ဆီးသွားမလို့ အိပ်ယာပေါ်က အသာဆင်းပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာခဲ့တယ် ။ အလိုက်မသိတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ကြီးမားရှည်ထွားလှချည်ရဲ့လို့ မိန်းမတွေပြောကြတဲ့ ငပဲကြီးကတော့ ပုဆိုးဖေါင်းနေအောင်ကိုင်းကိုင်းကြီး ထောင်နေတုန်းပင် ။ အိမ်သာသွားရင်းနဲ့ သားမောင်ခိုင်ရဲ့အခန်းကို တစေ့တစောင်းလှမ်းကြည့်တော့ ပြန်မရောက် သေး။ ညဉ့်နက်လှပြီ ။မနက်ကျ ခေါ်ဆုံးမရအုံးမယ် ။သေးပေါက်ပြီးပြန်တက်လာတော့ …”အင်း..အင်း. အိုး. အိုး..အ ”တိုးတိုးလေးကြိတ်ငြီးသံကိုကြားလိုက်ရတယ်။

ကျုပ်ရင်ထဲတမျိုးကြီးဖြစ်သွားတော့တာဘဲ။အသာနားစွင့်ပြီး အသံလာရာကိုကြည့်လိုက်တော့ ထွေးမြအခန်းထဲက။ ကုတင်လှုပ်သံတကြွိကြွိမြည်လို့ ”ပြွတ်..ပလွတ် ဖတ် ဖတ် အင်းအ…””တောက်…”ကျုပ် အခုနက ရင်ထဲ လှုပ်ကနဲဖြစ်သွားတာတွေပျောက်လို့ ဒေါသတွေအလိပ်လိပ် ထွက်လာတယ်။ကျုပ်မှာတော့ မစားလောက်သေးလို့ အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့စောင့်နေတာ။ ဘယ်ကောင် လာဆော်နေပြီလည်း. မသိဘူး..။ခြေသံမကြားအောင်သွားပြီး အခန်းတခါးကို အသာဟကြည့်တော့မှပဲ …..’ဟင်..ခွေးသား အဖေထက်တောင်လျှင်နေပါလား’ပြူတင်းပေါက်က ဝင်လာတဲ့ လရောင်နဲ့သေသေချာချာမြင်ရတာပေါ့ဗျာ။ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲထားတော့ အဖုတ်ကလေးကဖူးဖူးဖေါင်းဖေါင်းနဲ့ ဟိုခွေးသား တအားတွယ်နေလိုက်တာများ လောကကြီး သူတို့နှစ်ယောက်ပဲ ရှိနေသလို။

တပြွတ်ပြွတ်တဖတ်ဖတ်နဲ့။ကုတင်တောင်ပြိုကျမှာစိုးရတယ်။အောက်ကဟာမလေးကလည်း သူ့အမေ အလိုးခံတဲ့ပုံစံအတိုင်း မောင်ခိုင့် တင်ပါးနှစ်ဘက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ဖိချရင်း စကောဝိုင်းသလို ကော့ကော့ပြီးခံနေလိုက်တာများဗျာ ”စောင့် စောင့်…အိုး.အင့်..အင့် မညှာနဲ့တော့ တအားလိုး ဘလွက်..ဗြွတ်..ငါခံနိုင်ပြီ..အ..အင်း….”အောက်ပေးကောင်းလှချည်လားကွယ့် မအေတူသမီးလေးရဲ့ ။ ငါ့သား မင်းကံကောင်းတယ် ။ အေးလေ ငါလည်း တစ်နေ့ ကံကောင်းရအုံးမှာပေါ့ကွာ….ဟင်း။ သက်ပြင်းကြိတ်ချရင်း ဘယ်လိုကြံရမလဲဆိုတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ဘဲ အပေါ်ပြန်တက်လာခဲ့ရတယ်။တံခါးကိုတော့ သေသေချာချာပြန်ပိတ်ခဲ့ရတယ်။

တော်ကြာ ထားခင်ကြားသွားမှဖြင့် ကျုပ်သားငတ်နေအုံးမယ်။ကိုယ်ချင်းစာပါတယ်ဗျာ။ကာမအရသာကိုကျုပ်ကိုယ်တိုင် မြိန်မြိန်ယှက်ယှက်ကြီး ခံစားနေတာဘဲ။မထားခင်ဘေးတွင် အသာဝင်အိပ်ယင်း နှဖူးပေါ်လက်တင်ကာ အကြံထုတ် စဉ်းစားနေရင်း ပေါင်လုံးတုတ် တုတ်လေးခွဆုံက အဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းလေးကို ပြန်ပြီးမြင်လာတော့တယ် ။အရင် သည်ကောင်မလေးရေချိုးလို့ လူလစ်ရင် ကျုပ်ချောင်းချောင်းကြည့်ဖူးပါတယ်။မွှေးညှင်းနုလေးတွေက ဆီးခုံမှာ ပေါက်ကာစမို့ ဖိုကနေချကာစ ပေါင်မုံ့လို တင်းတင်းလေးဗျာ။ မလိုးဘဲနဲ့ လျှာဖျားလေးနဲ့ထိုးထိုးပြီးလျှက်လိုက်ရရင်..တော့လား……”ထားခင် ””ရှင် အင်…ဟင် အကိုကြီးလီးက တအားတောင်နေပါလား”ဦးချစ်ခင်သည် အတူအိပ်နေသော မိန်းမဖြစ်သူ မထားခင်ကိုဖက်ရင်း ခေါ်လိုက်သည်။မထားခင်က သည်လို လင်မယားအတွေ့အကြုံများလို့ အထာကျွမ်းသည်။

သူ့ယောက်ျား ဘာဖြစ်ချင်နေပြီဆိုတာ တန်းသိလိုက်ပြီ။ ပက်လက်အိပ်နေရာမှ လှည့်စောင်းလိုက်ပြီးဘယ်လက်ဖြင့် ပေါင်ကြားထဲမှ ငေါင်းစဉ်းစဉ်းဖြင့်ထောင်ထနေသော လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ်မှပင် လှမ်းကိုင်လိုက်လေသည် ။ ဦးချစ်ခင်လည်း သူ့မိန်းမနိုးလာပြီဖြစ်လို့ သူ၏ပုဆိုးကိုချွတ် ကာခြေထောက်ဖြင့် ကုတင်ခြေရင်းသို့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်ထိုအခါ မထားခင်သည်လီးထစ်ကြီးပြဲလန်နေသော လီးကြီးကို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး လေး၊ငါးချက်ခန့်ထုပေးလိုက်ရာ ထောင်ထနေသောလီးတံကြီးထိပ်မှ လရည်ကြည်များ စိမ့်ထွက်လာလေသည်။”အား..ပါး ပါး ” ဦးချစ်ခင်အတွက်တော့ သူ့မိန်းမ ဘယ်လိုလုပ်ပေးပေး ကောင်းနေတော့တာဘဲ။ အဲတာတောင် သမီးဖြစ်သူကို ဆော်ချင်နေသေးသည် ။လောဘ ကြီးပါပေ့ ဦးချစ်ခင် ။

မထားခင်လီးကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ထားလျှက်ပင်အိပ်နေရာမှထလိုက်သည်။ခြောက်သွေ့နေသော သူမနှုတ်ခမ်းထူအမ်းအမ်းကြီးကို လျှာဖြင့် လျှက်လိုက်ပြီး ဂွေးလပြွတ်ကြီးကို ပြွတ်ကနဲ ပါးစပ်ထဲ စုပ်သွင်းလိုက်သောအခါ အကြောတွေ ဖုဖုဖေါင်းဖေါင်းနှင့် အပြိုင်းပြိုင်းထနေသော လီးတံကြီးမှာ ဆတ်ကနဲ ပိုမိုတင်းတောင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကိုကြီး ဘာအကြိုက်ဆုံးဆိုတာ သူမသိတာပေါ့။လက်တဖက်က ကုတင်ခြေရင်းရောက်နေသော ဖက်လုံးကို ယူလိုက်ရာ ဥိးချစ်ခင် အလိုက်သင့်ပင် ဖင်ကို ကြွပေးလိုက်သည်။ခေါင်းအုံးခုလိုက်သောကြောင့် ကြွတက်လာသော ဖင်စအိုဝကို လျှာဖျားလေးနှင့် ထိုးကလိခံလိုက်ရသော် ဦးချစ်ခင် တအင်းအင်း တဟင်းဟင်းဖြစ်ကာ…”အိုကွယ်…ထားလေးရယ် အကိုကြီးကို စွဲနေအောင် တမင်လုပ်နေတာလား.အ..အိုး….”။

လက်ကလည်းလီးတံကြီးကိုလထစ်ဖျားမှအရင်းတိုင်အောင် တင်းတင်းကြီး ဆုပ်ကိုင်ပြီး တစ်ချက်ချင်းထုပေးနေရာ လီးကြီးထိပ်မှ တစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျလာသော လရည်ကြည်များကြောင့် လီးတံကြီးတစ်ချောင်းလုံး ရွဲရွဲစိုနေရာ လက်ထဲတွင် တကိုင်ကြီးနှင့် စီးပိုင်နေတော့သည် ။လမွှေးလိမ်လိမ်ကောက်ကောက်ကြီးများ ပေါက်နေသော ဆီးခုံကိုမြတ်မြတ်နိုးနိုး ‘ရွှတ်ကနဲ’နမ်းလိုက်ပြီး သူမယောက်ျား၏ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးပေါ်သို့ တိုးဝင်တက်လိုက်သည် ။ ထို့နောက် ချစ်လင်၏ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်လေသည်။”ဟင် ထားလေးငိုနေတယ်..”မျက်ရည်ပူများ သူ့ပါးပေါ်စိုစွတ်သွားရာ ဦးချစ်ခင်လည်းမှိန်းပြီးနေသော မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။”ကျမ အားငယ်လို့ပါ အကိုကြီးရယ်။

အကိုကြီး စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်မပေးနိုင်တော့လို့ ဟင့်..အဟင့်.. ကျမကို ပစ်မသွားပါနဲ့နော် နည်းနည်းတော့ စိတ်တိုရသည် ။ မတတ်နိုင် ။”မင်း သားအိမ်က အောင့်တုန်းလား။ မဖြစ်ဘူး..မဖြစ်ဘူး။ဆေးရုံသွားပြမှ ဖြစ်မယ်။ အင်း..နော်ကူးသာ ကရော ဘာပြောသေးလဲ”မထားခင် ရွာက သားဖွါးဆရာမလေး နော်ကူးသာနှင့် ပြကြည့်ပြီးပြီ။”ထားခင်ကိုမေးတယ် ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဆက်ဆံကြလဲတဲ့””ထားလေးက ဘယ်လိုပြန်ဖြေလိုက်လဲ””အို..အကိုကြီးကလည်း ဘယ်လိုဖြေရမလဲ..မဖြေတတ်ပါဘူး။ အကိုကြီးပဲ သူများကိုနည်းမျိုးစုံနဲ့ လုပ်ခဲ့ပြီးတော့။ပြီးတော့ မထားခင် အပေါ်ကနေပြီး ဆက်ဆံဘူးလားတဲ့။ကျမလည်း အကိုကြီးက အဲသည်လိုနည်းကြိုက်လို့ မကြာမကြာ တက်တက်ဆောင့်ပေးတဲ့အကြောင်း ခပ်ကြွားကြွားပြောလိုက်တာပေါ့””ဟာ ကွာ..””အကိုကြီးဟာမက ဘာပြောတယ်မှတ်လဲ။

အင်း..လေ ဦးဟာကြီးက အရှည်ကြီးဆိုတော့ အမ အဲသလို ဆက်ဆံတာ အရမ်းထိမှာပေါ့နော်တဲ့.. နှမျောတသတဲ့ အသံနဲ့…။ သည်ကောင်မက သူလင်အပြင် ကာလသားတွေနဲ့တရုံးရုံးဖြစ်နေတာတောင် သူများယောက်ျားကို တမ်းတမ်းတတနဲ့ …စိတ်တိုတယ်။””ထားလေးကလဲကွာ မင်းနဲ့ညားပြီးကတည်းက ငါတစ်ခါမှ မတစ်ခါတော့တာ မင်းလည်းသိသားနဲ့ ။ကဲပါ..ဘာ ဖြစ်တာတဲ့လဲ””ကျမလည်း ကောင်မခိုင်းသလို ထမီချွတ်ပြီးပေါင်နှစ်ချောင်းထောင်ပြီး ကားပေးလိုက်တော့ အမွှေးတွေ ရိတ်မယ်နော် ဆိုပြီးရိတ်ပစ်လိုက်တယ်ရှင့်.. ပြီးတော့ လက်အိပ်စွတ်ပြီးကလိတော့တာပဲ။စိတ်မဆိုးနဲ့နော် ။ကျမလဲ မိန်းမအချင်းချင်း လုပ်ပေးတာ တခါမှမခံဘူးတော့ တစ်မျိုးကြီးနဲ့ ခံလို့ကောင်းလာတော့ အကိုကြီးကို လုပ်ပေးသလိုမျိုး ညှစ်ပေးလိုက်မိတယ် ။

အမဟာက မြှော့ပါတာကိုး ..အဲတာကြောင့် ဦးက စွဲနေတာဆိုပြီး ပြောပြောဆိုဆို ကျမအစေ့ကို ကုန်းစုပ်တော့တာဘဲ ။ ဦးဟာကြီးနဲ့ ထိုးထိုးလိုးပြီး ဦးလရေတွေ ပန်းပန်းထည့်ထားတဲ့ အမရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုမှုတ်ရတာ အရမ်းအရသာရှိတာပဲတဲ့။ နောက်တော့ အင်္ကျီကိုလှန်ပြီးသူ့နို့ပျော့တွဲတွဲကြီးနှစ်လုံးကို စုပ်ခိုင်းတယ်။ ကျမလည်း အကိုကြီးလုပ် လုပ်ပေးသလိုမျိုး နို့သီးခေါင်းကလေးကို လျှာနဲ့ထိုးထိုးပြီး နို့အုံကြီးတစ်ခုလုံးကိုပါ စုပ်စုပ်ပေးလိုက်တော့ ကောင်မ ထွန့်ထွန့်ကိုလူးနေတာပဲ။အဲသည်အချိန်မှာပဲ ရွာအလယ်ပိုင်းက ဟိုအရက်သမား ညီအကိုရောက်လာသံကြားရတယ်။သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံးလှန်ရက်တန်းလန်းနဲ့ထွက်သွားပြီး လာ..လာကြ…အတော်ဘဲဆိုပြီး အိပ်ခန်းထဲခေါ်သွားပြီး လိုးကြတော့တာဘဲ အကိုကြီးရယ်။

ကျမရှိနေတဲ့ အခန်းနဲ့ ကပ်လျှက်ဆိုတော့ ကျမလည်း ထရံပေါက်က ချောင်းကြည့်လိုက်မိတယ်။အကိုကြီးကောင်မက မတ်တပ်ရပ်လျှက် အလယ်မှာ။ ဟိုညီအကိုနှစ်ယောက် တစ်ယောက်က စောက်ဖုတ်ထဲ ထည့်ပြီး၊တစ်ယောက်က ဖင်ကို လိုးနေလိုက်ကြတာ ပက်ပက်စက်စက်ကြီး။ နှစ်ယောက်သား တစ်ပြိုင်တည်းစောင့် လိုက်ချိန်ဆို ကောင်မ တစ်ကိုယ်လုံးမြောက်မြောက်တက်သွားပြီး ‘အင့်ကနဲ…အင့်ကနဲ’ နဲ့ အလိုးခံနေတော့တာပဲ။ ကျမလည်း ထမီကောက်စွပ်ပြီး အခန်းထဲက ထွက်လိုက်တော့..ကောင်မယောက်ျားလေ သူ့မိန်းမ တော်သလင်းဇာတ်ခင်းနေတာကိုချောင်းကြည့်ပြီး လီးငေါက်တောက်ကြီး ထောင်ပြီးဂွင်းထုနေတာ တွေ့လိုက်ရတော့တာဘဲ အကိုကြီးရယ်။ အဲသလို တစ်ပြိုင်နက်ထဲမှာ ယောက်ျား သုံးယောက်ကို အာသာဖြေပေးနိုင်တာမြင်ရတော့ ကျမလေ အရမ်းအားငယ်မိတယ် ။

ထားခင် အရမ်းချစ်တဲ့ အကိုကြီးကို ထားခင် ကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ ကျေနပ်အောင်လုပ်မပေး နိုင်တော့ စိုးရိမ်မိတာပေါ့”အင်းလေ အကိုကြီး အာသာပြေအောင် လက်နှင့်ဘဲလုပ်ပေးရတော့မည်။ ဖင်ကိုတော့ပေးမခံရဲတော့။ဟိုအရင် ကဲခဲ့ကြစဉ်က လှေကြီးထိုး၊တပေါင်ကျော်၊စည်တော်ရွမ်း၊ပုဇွန်တုပ်ကွေး၊ခွေးလိုး….အို အများကြီး၊ နည်းမျိုးစုံနှင့်အားမရနိုင်ဘဲ ဖင်ကိုပါ ပေးအလိုးခံခဲ့သည်။ လထစ်ကြီးက ကြီးလွန်းလို့ ဗယ်စလင်(ခေါင်းလိမ်းဆီ) ကိုဖင်ဝကော လီးကြီးကိုပါ သုတ်ပြီး လထစ်ဖျားနှင့် သွေးတိုးစမ်းပြီးထိုးထိုးပေးစဉ်က ခံလို့အကောင်းသား ။ နောက်လထစ်ကြီးမြုပ်သွားအောင် ထိုးချခံလိုက်ရသောအခါ….’အမလေး…အမေရဲ့..’ပြန်တွေးမိရင်တောင် ရင်တုန်တယ်။ဖင်ကွဲသွားပြီး သုံးရက်ခန့်ချီးမပါနိုင်။”မထားခင်ရေ…မင်းဦးကြီးလာဟေ့။

မင်းအမေ နေမကောင်းဖြစ်နေလို့တဲ့ကွာ””ရှင်…လာပြီ လာပြီ”မထားခင် မီးဖိုခန်းတွင် ချက်ပြုတ်နေရာမှ အမေနေမကောင်းဆိုသည့် စကားကြောင့် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အိမ်ရှေ့သို့ထွက်လာသည်။”ဟင်..ဦးကြီး ချွေးတွေသံတွေနဲ့၊ ဟောသည်မှာ ရေအေးအေးလေးသောက်လိုက်ပါအုံး။အမေက သာမန်နေမကောင်းဖြစ်တာပါနော် ။ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဟင်””အေးကွာ နင့်မလဲ ရွာကိုတစ်ခေါက်တစ်ကျင်းတောင် ပြန်ဖေါ်မရဘူး။အခုနင့်အမေ တော်တော်နေမကောင်း ဖြစ်နေလို့ ငါလာပြောတာဘဲ။ကဲကဲ..ငါပြန်တော့မယ်။မြိုု့ပေါ် နည်းနည်းပါးပါးဝယ်စရာရှိတာဝယ်အုံးမှာမို့။ နင့်ဘာသာပဲသွားနှင့်တော့””ဟုတ်ကဲ့”မိခင်အတွက် ပူပန်မှုများပိုနေရသည်။”အေးလေ..ငါတော့ အလုပ်တွေလက်စ မပြတ်သေးလို့မလိုက်နိုင်ဘူးကွာ။

မင့်သမီးသာ အဖေါ်ခေါ်သွားတော့””သမီးရေ..ထွေးမြ ””ရှင်.လာပြီအမေ ””နင့်မလဲ ဈေးဝယ်သူမရှိတာနဲ့ ဂျာနယ်တွေ ကောက်ဖတ်တော့တာပဲ။ သူ့ကိုသူ ယောက်ျားလေးများမှတ်နေသလားမသိဘူး”ဟီ..ဟိ ဂျာနယ်ကြားထဲမှာ မောင်ခိုင်လူဆိုးလေးပေးထားတဲ့ ပုံတွေကြည့်နေတာ သိလဲသိဘဲနဲ့။”နင့်အဖွါး နေမကောင်းလို့ သွားရမယ် လိုက်ခဲ့””မလိုက်ချင်ဘူး အမေရယ်။သမီး အဝှါတွေ ဖြစ်နေလို့။အဖွါးတို့ရွာက အဝေးကြီး လမ်းလျှောက်ရမှာ”ဦးချစ်ခင် မီးစက်ဘေးတွင် ခွတစ်ချောင်းနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေဟန်ဆောင်ရင်း နားစွင့်နေရာ’အင်း..ချဲမထိုးဘဲ ပေါက်တော့မယ်ထင်ရဲ့။စားရကံကြုံ တော့ မုတ်ဆိပ်ပျားစွဲတော့တာဘဲ။”’အကိုကြီးရေ သမီးက မလိုက်နိုင်ဘူးတဲ့။အကိုကြီးဘဲ လိုက်ခဲ့ပါနော်””ခက်တော့တာပဲ။ဟိုကောင်မောင်ခိုင်ဘယ်သွားလဲ။

သမီးရေ..နင့်မောင်ကို သွားလိုက်ခေါ်စမ်း”စိတ်ညစ်လိုက်တာ။တကယ်ဘဲ။ သူများက အလိုးမခံရတော့မှာစိုးလို့ အဝှါဖြစ်နေတယ်လို့ ညာပြောလိုက်တာ။မောင်ခိုင့်ကိုခေါ်သွားတော့ သူများကိုဘယ်သူက အဝှါလုပ်ပေးမှာလဲ။ဟင်း…”ကဲ…ကဲထားခင် အဝတ်အစားတွေ ထုပ်ပိုးတော့လေ။ တော်ကြာနေမြင့်နေအုံးမယ်။ အင်း…ပိုက်ဆံ လုံလုံလောက်လောက်ယူသွား။ပြီးတော့ သိပ်လည်းကြာကြာမနေနဲ့ကွာ။မခွဲဘူးတော့ အကိုကြီးက လွမ်းနေမှာကွယ့်”ကလေးတွေ မရှိတုန်း မထားခင် ကြွေသွားအောင် ခပ်ချွဲချွဲလေးပြောလိုက်သည်။သူ့ပေါ်စိတ်ချ လက်ချနှင့် သံသယကင်းမှ ဟိုမှာကြာကြာနေမှာ မဟုတ်လား။သမီးလေးရေ..ခုတော့ ဖေကြီးကံကောင်းမယ့်အလှည့် ရောက်လာပြီပေါ့။”သမီးရေ ခြံတံခါးပိတ်ပြီးပြီလား’ဟုတ်.’။

အေး..အေး အဲတာဆို.. ဖေကြီး ထမင်းစားချင်ပြီ ခူးတော့ကွယ်””ဟား…ပွတာပဲ ..ကြက်သားဟင်းပါလား။မွှေးကြိုင်နေတာဘဲ””အေးကွာ ကြက်ဖကလေး မှိုင်တိုင်တိုင်ဖြစ်နေလို့ ကြက်နာ မဖြစ်ခင်ချက်လိုက်တာ”ဦးချစ်ခင်မှာ မိန်းမများစွာထဲတွင် အပျိုစစ်စစ်ကလေးများစွာကိုလည်း အမှန်တကယ် စားသုံးခဲ့ဘူးသူဆိုတော့ ဘယ်အနေအထားမှာ ဘယ်လိုစည်းရုံးရမည်ကို အထာကျွမ်းသည်။ခုလည်း…အိမ်တွင် ထွေးမြနှင့် နှစ်ယောက်တည်းရှိပေမယ့် အလျှင်စလို မလုပ် ။ နေရာထိုင်ခင်းလုံခြုံမှုရှိကြောင်း သိနေအောင် ထွေးမြကို ကိုယ်တိုင်ခြံတံခါး၊အိမ်တံခါးများ ပိတ်ခိုင်းလိုက်လေသည် ။ပြီးတော့ သွေးသားဆူဖြိုးစ အရွယ်မို့ သားဖြစ်သူနှင့်နေ့တိုင်း အဲ..ညတိုင်းပေါ့ အလိုးခံနေသည်ကို သိပေမယ့် …သူ့လီးကြီးနဲ့ ခံချင်လာအောင် စည်းရုံးရဦးမည်။

ပထွေးဆိုပေမယ့် ငယ်စဉ်ကတည်းက ‘ဖေကြီး’လို့ခေါ်ခဲ့တော့ လေးစားတာတွေ၊ အရှက်အကြောက်တွေ ဘာမှ မရှိတော့အောင် ကြက်သားဟင်းထဲတွင် ဆေးခြောက်ကို ပိတ်ပါးလေးနှင့်ထုပ်ပြီး ထည့်ချက်ထားသည်။”စားလို့ကောင်းရဲ့လား သမီး၊ဖေကြီးကိုယ်တိုင် ချက်ထားတာ””ကောင်းလိုက်တာ..မွှေးကြိုင်ပြီး၊ ထမင်းမစားဘဲ ဟင်းတွေချည်းသာ ထိုင်စားချင်တော့တာဘဲ။ဖေကြီးကအရမ်းတော်တာပဲ””စားလေကွယ့် ဖေကြီးတို့နှစ်ယောက်ပဲရှိတာ။ ကာလသားချက်လို့ခေါ်တယ် ။ ဟင်းရည်များများသောက်ပေး””ဟီး…ဟီး..””ဘာလဲကွယ့်..သမီးလေးရဲ့”ထမင်းစား စားပွဲအောက်မှဦးချစ်ခင်ခြေထောက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး ။ တဟီဟီနှင့် ရီနေသည်။သိလိုက်ပြီ ထွေးမြ ဆေးခြောက်မူးနေပြီဆိုတာ ။ သူလိုချင်တာ သည်အနေအထားလောက်ပဲ။

”ဖေကြီး..သမီးလေ ရင်ထဲမှာ တလှပ်လှပ်နဲ့ ရီချင်သလိုလို၊ပျော်သလို အို..ဘယ်လိုကြီးလဲမသိဘူး””ကဲ..ကဲ အဲတာဆိုလည်း တော်လိုက်တော့ ”ဦးချစ်ခင်သည် ထွေးမြကို သူကိုယ်တိုင် ချိုင်းနှစ်ဘက်ကြားလက်လျှိုလိုက်ပြီး နို့အုံလေးကို အမှတ်တမဲ့ပုံစံနှင့် မသိမသာဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆွဲထူလိုက်သည်။လက်ကိုဆပ်ပြာနှင့် သေသေချာချာဆေးကြောပေးကာ ပခုံးကိုဖက်ပြီး အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်လာသည်။ ထမင်းစား စားပွဲပေါ်တွင်မတော့ ထွေးမြ လက်တရမ်းရမ်းနှင့် လျှောက်နှိုက်ထား သောကြောင့် စားလက်စများ ပိုးလိုးပက်လက်ကျန်ခဲ့သည် ။နှစ်ယောက်ထိုင် ကုလားထိုင်တွင် အတူယှဉ်တွဲထိုင်လိုက်ရင်း..”သမီးလေး..”ဦးချစ်ခင်သည် ထွေးမြပေါင်တံလေးကို မသိမသာကိုင်ပွတ်ပေးရင်း ခေါ်လိုက်လေသည် ။ခြံတံခါးသာမက အိမ်တံခါးပါပိတ်ထားသောကြောင့်အပြင်မှ ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်။

လက်တဖက်ကလည်း ကုလားထိုင်နောက်မှီပေါ် တွင်တင်ကာ မထိတထိထွေးမြကို ဖက်ထားသလို၊မဖက်သလိုနှင့်။”ဖေကြီး..သမီးလေး””အင်…””သမီး အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ””ဆယ့်ကိုး နှစ်ကျော်ပြီလေ ဖေကြီးရဲ့ ””သမီးလေးမှာ ရည်းစားရှိနေပြီလားဟင် ””အာ…ဖေကြီးကလည်း၊သည်မှာကိုင်ကြည့် ” ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမပေါင်ပေါ်ရောက်နေသော ဦးချစ်ခင်လက်ကို ဆွဲယူကာ သူမနို့ကလေးပေါ် ဖိကပ်ပေးလိုက်သည်။ လုံးလုံးတင်းတင်းလေးနှင့် ရှိနေတုန်းပင်။ အပျိုဖြစ်စတွင် ရှိရမည့် နို့သီးခေါင်းအရင်းမှ အကြိတ်၊အခဲလေးများမှာမူ မရှိတော့။မောင်ခိုင့်လက်စာ မိထားပြီးပြီ မဟုတ်လား။ အပျိုရိုင်းလေးမဟုတ်တော့သောထွေးမြ သူမဘာဖြစ်ချင်နေပြီဆိုတာပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင်။ဦးချစ်ခင်လည်း ရရှိလာသောအချိန်အခါကို အကျိုးရှိရှိ အချိန်မဆိုင်းတော့ဘဲ။

မသိမသာမှ၊သိသိသာသာပင် ထွေးမြ ပေါင်တံတလျှောက် စုံချည်၊ဆန်ချည်ပွတ်သပ်လို့ ပေးနေလေသည်။ တခါတခါ အပေါ်မှဖုံးထားသော ထမီခေါက်ကြားထဲသို့ လက်သွင်းပြီး ပေါင်တွင်းကြောလေးများကိုပါ ရွရွကလေးပွတ်ပေးသောအခါ….ထွေးမြမှာ ဘယ်လိုမှတင်းမခံနိုင်တော့ တလူးလူး တလွန့်လွန့် ထွန့်ထွန့်လူးကာနေလေတော့သည်။သီးချိန်တန်သီး..ပွင့်ချိန်တန်ပွင့်ဆိုပေမယ့် မထွေးလေးတစ်ယောက်မှာမူ သီးချိန်မတန်သေးဘဲ၊ သီးလိုက်တဲ့ မောင်ခိုင်ကြောင့် ပွင့်ချိန်မတန်သေးဘဲ ပွင့်လိုက်ရလို့လားမသိ နည်းနည်းလေးတောင် အထိမခံနိုင်။ ဖေကြီးသော..ဘာသောနားမလည်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်၏ အထိအတွေ့ကို တရှိုက်မက်မက်ခံစားချင်သည် ။ ကာမ၏ကျေးကျွန်ဘဝသို့ ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး သက်ဆင်းရလေပြီ။

ဖေကြီးရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာလေးကို ကွယ်ဝှက်လိုက်ရင်း တရွရွနှင့် သူမကို ကာမအမှောင်ထဲဆွဲခေါ်နေသော ဖေကြီးလက်ချောင်းကလေးများကို သူမလက်နုထွေးလေးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ”ယားပါတယ်..ဖေကြီးရဲ့ ”နှုတ်ခမ်းဖျားလေးမှ မပွင့်တပွင့် ။ ဘယ်သူမှ သင်ပေးစရာမလိုတဲ့ မိန်းမတို့ရဲ့ မွေးရာပါအတတ်ပညာနဲ့ ညုတုတုလေးပြောလိုက်သည်။ ဆေးခြောက်အစွမ်းကြောင့် ရီချင်သလိုလို ၊ပျော်သလိုလို စိတ်လေးမှသည် ရင်ထဲ တွင်ကတုန်ကရီ နှင့် လှိုက်မောလို့လာလေသည်။”သမီးနဲ့မောင်ခိုင် ညတိုင်းလိုးကြတာ ဖေကြီးသိတယ် ”’အို……ရှင် ၊’ ထွေးမြမှာ ညတိုင်းလိုးကြသည်ဆိုသော စကားလုံးရိုင်းရိုင်းကြီးကြောင့် စောက်ခေါင်းလေးထဲမှ စောက်ရည်လေးများ တစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျလာအောင်ပင် ရင်ထဲလှိုက်ခပ်သွားလေသည်။

ဦးချစ်ခင် ထွေးမြဖိထားသောလက်ကို အတင်းမရုန်းဘဲလက်ချောင်းလေးများကို ကာလသားဘဝက မယ်ဒလင် လက်ကွက်နှိပ်သလိုမျိုး ပေါင်တွင်းကြောကလေးများကို အနည်းငယ်အားထည့်ပြီး ကုတ်ပေးလိုက်သည်။”အို…အဟင့်..ဟင့်..”ဖိကိုင်ထားသော လက်များပြေလျှော့သွားလေတော့သည် ။ မျက်နှာဝှက်ထားသော ထွေးမြ၏ပါးပြင်နှင့်နားရွက်ပေါ် သူ၏နှာခေါင်းမှ ထွက်သက်လေပူများကို ထိအောင် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နားသံသီးလေးနှင့် သူ၏နှုတ်ခမ်းကိုမထိ တထိ ၊ ထိကပ်ကာ…”အလိုးခံရတဲ့..အရသာကိုကြိုက်လားဟင်””အို….”ဘယ်သူမှ ကြားမသွားနိုင်ဘူးဆိုတာသိပေမယ့် လေသံတိုးညှင်းညှင်းလေးဖြင့် ပြောနေရင်း လက်ချောင်း ကလေးများက ပေါင်တွင်းကြောကို ပွတ်သတ်နှိုးဆွနေရာမှ ပေါင်ခွဆုံမှစောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းကလေးကိုထမီပေါ်ကပင် အားမထည့်ဘဲ လက်သဲထိပ်ကလေးများနှင့် ပင့်ကူလေးတစ်ကောင် သားကောင်ကိုတိုက်ခိုက်နေသလို စုံချည်ဆန်ချည်ပြေးလွှားနေသည်။

ထွေးမြရင်ထဲတွင်လည်း အာဖရိကလူရိုင်းတွေရဲ့အမဲလိုက် ဗုံသံလို တဒိန်းဒိန်း၊တဒုံးဒုံး ။ကိုယ့်ခြံထဲကကြက် ဘယ်အချိန်ရိုက်ချက်ချက် ရတယ်ဆိုပြီး သမီးလေးကို ကဝေသည်ကြီးလိုပြုစားနေတာလား ဖေကြီးရယ်…တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ပါတော့။”အို…..အဟင့် ”မထွေးလေးခမျာ သနားစရာပင်။ တအိုအိုနှင့် တကယ့်မုဆိုးနှင့် တွေ့တော့ အလူးအလဲခံနေရလေပြီ ။ ကာမကို လိုချင်နေသောအသွေးအသားတောင့်တမှုကြောင့် ခုန်နေသောရင်ပွင့်ထွက်မသွားအောင် ဖေကြီးရဲ့ကျောပြင်ကို တင်းတင်းကြီးဖက်လိုက်လေတော့သည်။ဦးချစ်ခင်တစ်ယောက် မညှာမတာပင် ထွေးမြလည်တိုင်လေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖွဖွကလေးနမ်းနေရာမှ ပြွတ်ကနဲမြည်အောင်ပင်စုပ်လိုက်သည်။”အို…ဖေကြီးရဲ့…အဟင့်ဟင့်….”ထွေးမြလေးမှာ ငရံ့ပြာလူး တလူးလူးတလွန့်လွန့်ဖြင့် အဖုတ်ထဲမှစောက်ရည်များမှာ တစိမ့်စိမ့်မဟုတ် ပွက်ကနဲပွက်ကနဲထွက်ကုန်တော့သည်။

ဦးချစ်ခင်၏ အောင်မြင်မှုအထိမ်းအမှတ်များကတော့ မထွေးလေးရဲ့လည်တိုင်ပေါ်တွင် စွန်းထင်းလို့ကျန်နေခဲ့လေပြီ သူ၏အတွေ့အကြုံများအရ ရွှေရောင်အချိန်ရောက်ပြီ ။ အချိန်မဆိုင်းတော့….. သေသေသပ်သပ်နှင့် သွက်သွက်လေးပင် ထမီကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည် ။ ကျင့်သားရနေသော လက်ကတော့ စောက်ဖုတ် နှစ်ခြမ်းကြား သို့ဝင်ရောက်သွားပြီး ရွှဲကျနေသောစောက်ရည်လေးများနှင့်ပလူးပလဲ စိုစိုရွှဲလို့နေလေပြီ။ စောက်ခေါင်းလေးထဲ ထိုးမထည့်ဘဲ ပြူးထောင်နေသောစောက်စေ့ကလေးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဖိကာ….’တစ်၊နှစ်၊သုံး၊လေး၊……..ထားခင်သမီး မင်းဘယ်လောက်ခံနိုင်ရည်ရှိမလဲ….’ ”အား….အမေ့…အိုး ဖေကြီး..အဟင့်…..ဟင့်”ခပ်ဟဟလေးဖြစ်နေသော ပေါင်နှစ်ချောင်းကို အတင်းပူးကပ်ကာ စောက်ရည်ဖြူပျစ်ပျစ်လေးများ ပူကနဲ၊ပူကနဲ နှင့်တပွက်ပွက်ထွက်ပြီး ထွန့်ထွန့်လူးမျှခံစားပြီးထွေးမြ တစ်ချီပြီးသွားလေတော့သည်။’သြော်..အချက်နှစ်ဆယ်ထိအောင်တောင် ခံနိုင်ရည်မရှိသေးပါလား သမီးလေးရယ် ပြီးပါပြီ။

သူဌေးရဲ့ဒုတိယမယား

လှအောင်က သူဌေးအိမ်က ဒရိုင်ဘာ အသက်က နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် သူဌေး နာမည်က ဦးဘရွေ အသက်က ငါးဆယ့်ငါးနှစ် ဝန်းကျင် သူဌေးမိန်းမနာမယ်က မရိုစီ အသက်က သုံးဆယ့်ငါးဝန်းကျင် သူဌေးထက် ဆယ်နှစ်လောက်ငယ်ပီး လှအောင်ထက်ဆယ်နှစ်လောက်ကြီးတယ် သူဌေးရဲ့ ဒုတိယ မယားပေါ့သူဌေးမှာပထမ မိန်းမနဲ့ သမီးတစ်ယောက်ရှိတယ် နာမည်က ယှဉ်ယှဉ် နာမယ်နဲ့ လူနဲ့မလိုက်ဘုးကဲချက်က သူ့မိထွေးနဲ့ လဲ ခွေနဲ့ကြောင်လိုဘဲ ။ သူဌေးက ကံကောင်းတယ်ဘဲပြောရမလားသူ့ နောက်မိန်းမက လည်း တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်သမီးကလည်း တင်းတင်းရင်းရင်း နှစ်ယောက်စလုံးကလွတ်ချော တာဗျ။ဆိုးတာသူဌေး အသက်ကြီးလာလို့လား မသိ ကာမစိတ်သိပ်မရှိတော့ဘူး မရိုစီကလည်း ခံကောင်းတဲ့ အရွယ်ဆိုတော့် သူတို့လင်မယား အဲ့အကြောင်းနဲ့မကြာခဏရန်ဖြစ်ကြတယ် ရန်ဖြစ်ရင်မရိုစီကဆိုင်သွားပီးသောက်နေကျ ခုလည်းထုံးစမ်တိုင်းရန်ဖြစ်ပီး လှအောင် ဗျာ မရိုစီ ဆိုင်မောင်းကွာ ဟုတ်ဟုတ်ဟုတ်ကဲ့ ဆိုင်ရောက်တော့ လာလှအောင် ငါအဖော်မရှိဘူးမင်းလည်းသောက်ဗျာ

ကျွန်တော်မသောက်တတ်ဘူး ခင်ဗျာ မင်းကလည်းယောက်ျားလုပ်ပီး ငါသင်ပေးမယ်။ဟာခက်ပီ မရိုစီ မသောက်ခင်ကတည်းကရစ်ပီ လာကွာဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲထိုင် ဟုတ်ဟုတ်မရိုစီ ပြောမရသည့်အဆုံး အဖော်လုပ်ပီးဝိုင်းသောက်ပေးလိုက်တယ်။အများကြီးသောက်လို့လည်းမဖြစ်ကားကမောင်းကဦးမယ်လတစ်နာ ရီလောက်ကြာတော့ မရိုစီတော်တော်မူးနေပီလေ သူ့ကိုကားပေါ်တွဲတင်ပီး အိမ်ပြန်မောင်းမို့ပြင်တော့ အိမ်ပြန်မမောင်းနဲ့ ဟော်တယ် မောင်းလှအောင် လှအောင်လည်းအထွန့်မတက်ဘဲ နီးစပ်ရာ အအေးခန်းဟိုတယ်တစ်ခု သိို့မောင်းလိုက်တယ်ကားမောင်းရင်း မရိုစီကိုတွဲတုန်းက လက်နဲ့သူ့နို့တွေမသိမသာ ထိနေတာကိုစဉ်းစားရင်းမောင်းနေတာ ဟော်တယ်တောင်ဘယ်လိုရောက်လာမှန်းမသိ အောက်ကညီတော်မောင်ကလည်းတော်တော်တောင်နေပီလေ။

မရိုစီ ဟော်တယ်ရောက်ပီ ဘာလုပ်ကမှာလည်းလိုမောင်လှအောင်ကမေးလိုက်တော့ မရိုစီကအခန်းတစ်ခန်းငှားလိုက် ပြောတော့ ချက်ချင်းဘဲအခန်းငှားလိုက်တယ် ငှားပီးတော့ အခန်းကိုဟော်တယ် ဝန်ထမ်းကလိုက်ပြတယ် လှအောင်ကမရိုစီ ဒီညဒီမှာ အိပ်မှာနဲ့တူတယ်ဆိုပီးသူဌေးဖုန်းဆက်ပြောလိုက်တယ်

သူဌေးကလည်းသူ့အမှားနဲ့ သူဆိုတော့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်လွတ်ထားလိုက်ပြောပီးဖုန်းချလိုက်တယ်။ ဟော်တယ်အခန်းထဲရောက်တော့ မရိုစီ ဟော်တယ် မှာနေခဲ့လိုက်လေ

ကျွန်တော်မနက်ဖြန်မှလာခေါ်မယ်နော် မရိုစီ ပြောတော့ ခေါင်းလေးထောင်လာပီး မင်းဒီညငါ့နဲ့အိပ်ရမယ် အိမ်မပြန်ရဘူးလို့ မူးနေတဲ့လေသံနဲ့ပြောကာသူ့အင်္ကျီကို ဆွဲ ချွတ်လိုက် တယ် မရိုစီ မကောင်းပါဘူးပြောတော့ မင်ကငါနဲ့မအိပ်ချင်တာလား ဘာလားညာလားနဲ့အကျပ်ကိုင်လေရော

နကိုထဲကမငြင်းချင်တဲ့လူကို အကျပ်ကိုင်တော့လှအောင်စိတ်ထဲမှာကြိတ်ပြောနေတာပေါ့။ ဘာမပြောညာမပြောနဲ့မရိုစီကကျွန်တော့်လီးကိုလှမ်းကိုင်လိုက်တယ် ပီးတော့ အတွင်းခံချွတ်ပီး ထုပေးပီး စုပ်ပါလေရောပြွတ်ပြွတ်နဲ့

ကျွန်တော်လည်းဖီးတွေတက်နေတာမိုးမမြင်လေမမြင်ဘဲစုပ်ပေးတာကောင်းလိုက်တာ မရိုစီရယ် အာ့ရှ် လှအောင်လည်းဖီးတွေတက်ပီးညည်းသံတွေပါထွက်လို့ စုပ်ပေးတာသိပ်တောင်မကြာလိုက်ဘူး သူ့ပါးစပ်ထဲမှာတင်မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်ကုန်တယ်

မကန်တော့နော် ရပါတယ် ပီးတော့သူကမပြောမဆိုနဲ့ပါးစပ်ကိုလာနမ်းရောအစကို ကိုယ့်လရည်ဆိုပေမယ့်ရွံ့သလိုလိုရှိတာပေါ့ ဖီးတက်လာတော့လည်း အာ့တွေတောင်မေ့ကုန်ပီးနှစ်ယောက်သားတုန့်ပြန်မှူတွေအားကောင်းနေတယ်။

ကစ်တွေပေးပီးသိပ်မကြာဘူး ညီတော်မောင်လည်းပြန်ကောင်းလာပီ မမကျွန်တော်ဘာဂျာမှုတ်ပေးမယ်ဆိုပီးထမိန် စကက်ကိုချွတ်လိုက်ပီး အတွင်းခံမချွတ်သေးဘဲလျှာနဲ့ကလိနေတယ်

အတွင့်မချွတ်ဘဲကလိတာတောင် မရိုစီ ဖီးတွေတက်ပီးကော့ကော့ပေးနေတာ ညည်းသံတွေလည်ူထွက်လို့ ကျွန်တောအတွင်း်ခံချွတ်ပီး မှုတ်မယ်ဆိုပီးအတွင်ခံလည်းချွတ်ရော နည်းတာမဟုတ်ဘူး

စိမ့်နေတာစောက်ရည်တွေမရိုစီတော်တော်ဖီးတက်နေပုံရတယ် ကျွန်လည်းဘာဂျာထပ်မမှုတ်တော့ဘဲနဲ့ ဘာမပြောညာမပြောနဲ့
စောက်ပတ်ထဲကို လီးကိုတဆုံးထိုးထည့်လိုက်တယ်။

အား တစ်ချက်ထဲ စောင့်ထည့်လိုက်တော့အော်သံ ပါထွက်ကာ မျကိရည်လေးဝဲနေသည်နင့်သူဌေး နဲ့မလိုးတာကြာပီ ဖြည်းဖြည်းလိုးဟုပြောလေသည် သူဌေး မသုံးတာကြာပီဖြစ်တဲ့ မရိုစီ စောင်ပတ်က တင်းကျပ်ကာလိုးလို့အတော်ကောင်းလှသည်။

လှအောင်လည်းအောက်ကလဲထိုးလက်ကလည်းနို့ကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ချေပေးနေသည် မရိုစီ ပုံစံပြောင်းလိုးကအောင်လေးဘက်ထှောက်ပေး ဟုလှအောင်ပြောတော့ ချက်ချင်းထကလေးဘက်ထှောက်ပေးလေသည်

လေးဘက်ထောက်တော့ မရိုစီတင်ဖြူုဖြူလေးကဝိုင်းစက်ကာ စောက်စိကပိုလို့ပင်ပြူးလာလေသည် လှအောင်အဖို့ ပြူးနေတဲ့စောက်စိကိုကြည့်ရင်း ရမ္မက်စိတ်တွေပိုမို ထကာ လီးပင်ပို၍ ကြီးလာလေသည် ။

လေးဘက်ထောက်ပေးထားတဲ့ မရှိစီရဲ့ နောက်မှ ဒူးနှစ်ချောင်းထောက်ကာ လီးကိုအပေါ်အောက်ဆွဲပီး ကစားလေသည် ။ မရိုစီလည်းဖီးတွေတက်ပီးကော့ကော့ ကော့ညည်းသံများပင်ထွက်နေသည်။ အားအင်းအင်းအားအား လုပ်လိုးပေးတော့ကွာ တော်တော်ယားနေပီ ပြောတော့ လှအောင်လည်း နောက်ကနေ တေ့ကာ ပုံမှန်ပေးအဆက်မပြတ် ဆောင့်ပေးနေသည်

အားအားအားအင်းအင်းအင်းကောင်းနေပီ လုပ်လုပ် ပီးတော့မယ် လှအောင်မြန်မြန်လေး အားမနာနဲ့ ဆောင့်ဆောင့် အား လှအောင် သုတ်ရည်များကို မရိုစီစောက်ခေါင်းထဲပန်းထည့်လိုက်သည် ။ လုပ်လုပ်စောင့်ပေးဦး ဒီမှာတန်းလန်းဂျီးမရိုစီပြောစကားကြောင့်လှအောင် သတိဝင်ကာ ခပ်သွပ်လေး ဆယ် ချက် ဆယ့်ငါး ချက်လောက်စောင့်ပီး မရိုစီ ပီးသွားသည်

ဘီယာသောက်ထားသည့် အရှိန်ပင်ပြယ်ကာ နှစ်ယောက်သားချစ်ရည်လူးနေသည်မှာ ည တစ်နာရီ ပင်ထိုးခဲ့လေသည် ။ မရိုစိ ကောင်းလား ကျွန်တော်လုပ်ပေးတာ မရိုစီရှက်သွေးဖျာကာ ပြုံးစိစိလုပ်နေသည် ။

နှစ်ယောက်သား တူတူအိပ် ပီးမနက်မိုးလင်းတော့ အိပ်ယာဘေး လက်နဲ့စမ်းလိုက်တော့ မရိုစီမရိုဘူး ရေးချိုးခန်းထဲက ရေကျသံတွေကြားနေရတယ် မနက်မိုးလင်းတော့ ညီတော်မောင်ကလည်း နိုးပီလေ အာနဲ့ ဘဲရေချိုးခန်းထဲသွားဟာမောင်လေးနိုးပီလား မရိုစီခေါ်တာ ပထမဆုံးကြားရတော့ နားထဲကန့်လန့်ကြီးပေမယ့်အင်းလို့သာဖြေလိုက်တယ် ။

ပါးနပ်လှတဲ့မရိုစီကကျွန်တော်ဖြင့်ဘာမှမပြောကသေး ရေပိတ်ကာစောင့်ကြောင့်လေးထိုင်ပီး လီးကိုစတင်မှုတ်ပေးတယ် အား မမပီးသွားလိမ့်မယ် လိုးဦးမယ်ဆိုပြီး နရံကိုလက်လေးထှောက်ခိုင်းပီး အနောက်ကနေ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးရင်းပင် စောက်ခေါ်င်းထဲလရည်များပန်းထည့်ကာပြီးသွားလေသည်။

အဲ့နေ့ကစပီး ကျွန်တော်နှင့်မရိုစီ အိပ်မှာတစ်မျိုး လူလစ်ရင်တစ်မျိုး မလစ်ရင်တစ်မျိုး အပြင်မှာတစ်မျိုး ဆက်ဆံကြတာ ခုချိန်ထိပါဘဲ …… ပြီးပါပြီ။

တစ်သွင်သွင်စီးရင်း

ဒီနေ့က ချစ်သူများနေမို့ လမ်းပျော်မှာ လူတွေကိုလဲ အတော်ကိုရှုပ်ရှပ်ခက်ကာနေသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ လမ်းထိပ် တစ်နေရာကနေပဲ ချစ်သူလေး နွယ် ထွက်အလာကို စောင့်နေခဲ့သည်။ နွယ်က ကျောင်းပြီး ခါစမို့ အလုပ်ခွင်ထဲဝင်ကာ အလုပ်လုပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုကပဲ အစပြုခဲ့တယ်လို့ခေါ်မလား ကျွန်တော်နဲ့ နွယ်မှာ ဆန်းပြားတဲ့အချစ်တစ်ခုကို စတင်ထိတွေ့မိသွားသည်။ နွယ်က ကျောင်းတတ်နေစဉ် ကာလတစ်လျောက်လုံးမှာ ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်လေးသာ ဝတ်တတ်စားတတ်သော်လည်း အလုပ်ထဲရောက်တော့ ကောက်ကြောင်းများ ထင်းထင်းပေါ်သော သူမတို့ရုံးရဲ့ ယူနီဖောင်း ကို ဝတ်ဆင်ရတော့သည်။

သူမ ကျောင်းတတ်နေစဉ်က သူမရဲ့ မြန်မာဆန်ဆန် အင်္ကျီလေး ရင်ဟိုက်နေရင်ပင် သဝန်တိုတတ်တဲ့ ကျွန်တော် ခုတော့ သူရဲ့ရုံးအဝတ်အစားနဲ့ ပုံစံလေးကို ရင်ခုန်ကာနေတတ်ခဲ့ပြီး ။ ကျွန်တော်နဲ့ နွယ်က အချစ်ကို တန်ဖိုးထားတတ် သူတွေမို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အရူးမူးကို ချစ်ခဲ့ကြသည်။ ဒါကြောင့်လဲ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူ သက်တမ်း နှစ်နှစ်ပြည့်ခါနီးမှာပဲ အတူတူနေကြာ စည်းကျော်ခဲ့ကြသည်။ နွယ်က လွယ်လွယ်ကူကူနှင့်တော့ လက်ခံခဲ့သည်မဟုတ် သူမနှင့် ကျွန်တော်ရဲ့ အချစ်တွေကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့လို့သာ လက်ခံခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ရိုးရိုး အေးအေး နေတတ်တဲ့ သူမနှင့် အတူတူနေရတာလဲ ကလေးကို မုန့်ပေးကြိုက်ရသလို အားလုံးကို သင်ပြကာနေရသည်။ ထိုအချက်ကလဲ ကျွန်တော့်အတွက် ကံကောင်းသလိုလို။ ကို စောင့်နေရတာ ကြာပြီလား နွယ်ကရေချိုးတာနည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ် ကျွန်တော် စောင့်နေစဉ်မှာပဲ နွယ်တစ်ယောက် ကျွန်တော်ရှိတဲ့ နားသို့ ရောက်လာသည်။ “မကြာသေးပါဘူးကွ ကိုလဲ စောစောလေးကမှ ရောက်တာ” ကျွန်တော်စကားပြောကာပြုံးပြရင်း နွယ်ကို သေချာကြည့်လိုက်မိသည်။ ကျွန်တော်ရဲ့ အလှပဂေးလေးနွယ် ဒီနေ့အရမ်းကို ဆက်စီ ဖြစ်လှသည်။ ကျောင်းတတ်နေတုန်းကနွယ်နဲ့ ခုနွယ်နဲ့ သြော် တစ်ခြားသူကို ပြောပြရင် ယုံပါ့မလားနွယ်ရယ်။

နွယ်က ဒေါက်ဖနပ်အမြင့်လေးနဲ့မို့ နွယ်ရဲ့ တင်သားများ ပင်ထင်ထားသလိုဖြစ်ကာ အရင်ကထက်ပိုကာ ကားထွက်နေသည်။ အင်္ကျီကတော့ ပေါင်လည်လောက်ထိရောက်တဲ့ အသားကပ်အရည်လေးနဲ့ ကျွန်တော်စွဲလမ်းရတဲ့အပြုံးလေးကို ပြုံးလို့ တခြားသူများမြင်ရင် ကျွန်တော်ရဲ့နွယ်ကို မငေးပဲ နေမှာမဟုတ်ဘူးလေ။”ကိုတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ နွယ် ” “ခုခဏလေး ဈေးဝယ် ထွက်မယ် မုန့်စားမယ် ပြီးရင်တော့ ကို့သဘော ” မချိပြုံးလေးပြုံးပြတဲ့နွယ်ကို ကျွန်တော် ကိုက်စားချင်စိတ်ပါပေါက်သွားသည်။ ကျွန်တော်လည်း နွယ်လက်ကို တွဲကား နွယ်လိုအပ်တာလေးများကို လိုက်ဝယ်ပေးရင်း ဘေးကိုလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် လိုကြည့်မိသည်။

အတွဲတော်တော်များများရဲ့ ကောင်းလေးတွေက နွယ့်ကို လိုက်မကြည့်သူမရှိလောက်အောင်ပင်။ ကျွန်တော်နဲ့နွယ်လဲ လုပ်စရာရှိတာတွေလုပ်ပြီး အရင်နေ့ထဲက ကြိုယူထားသော ဟိုတယ်သို့ ခေါ်ခဲ့လိုက်သည်။ အခန်းထဲရောက်တာ နဲ့ ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘဲ နွယ့်ကို ဖက်ကာ နောက်မှနေပြီး စကားကပ်ပြောလိုက်သည်။ “နွယ် ကုတင်ပေါ်ကို လက်ထောက်ပြီး ကုန်းလိုက်” နွယ်က ကျွန်တော့်ကို မျက်စောင်းလေးထိုးကာ ကြည့်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို လက်ထောက်ကာ ကုန်းလိုက်သည်။ ကျွန်တော်လဲ မေသက်နွယ်နောက်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မေသက်နွယ် အင်္ကျီလေးကို ခါးထိလှန်တင်လိုက်သည်။

အောက်တွင်တော့ဘစ်လေးနဲ့ လုံးဝန်းနေသောအိုးလေးက အသင့်ရှိနေသည်။ ဘစ် လေးကို ဒူးလောက်ထိ ချွတ်ချပြီးမှ အိုးလေးကိုဖြဲကာ အရည်လေးများစိမ့်ထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကို ယက်ပေးလိုက်သည်။ နွယ်တစ်ချက်တွန့်သွားပြီးမှာ အိုးကို အရင်ကထက်ပို ကောက်ပေးလာသည်။ “အင်း…… အင်း………” စောက်ရည် နံလေးသင်းပြီး ထန် နေသော နွယ့်ကြောင့် ကျွန်တော့်လီးက ဘောင်းဘီးအတွင်းမှာ တင်းတောင်ကာ နေသည်။ ကျွန်တော်လဲ နွယ် စောက်ဖုတ်လေးကို ယက်ပေးလိုက် စောက်စိလေးကို ရှာနဲ့ ထိုးမွှေလိုက်နှင့် လျှာစွမ်းပြပေးလိုက်သည်။ ထိုချိန် ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီ အိတ်ကပ်ထဲက ဖုန်းက ထမြည်လာသည်။

ရောက်နေပြီလား တတ်ခဲ့လိုက်လေ ကျွန်တော်က ဒုထိယထပ်က အခန်း တူးဇီးရိုး မှာ ဖုန်းပြောအပြီး နွယ့်စောက်ဖုတ်လေးကို ပြန်အယက်မှာ စောစောကထက်ပိုပြီး အရည်များပိုစိမ့်နေသည်။ ဒါကို သိသွားတဲ့နွယ်က ပေါက်နှစ်ချောင်းကိုလိမ်ကာ စောက်ဖုတ်လေးကို ယက်မရတော့အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်လဲ နွယ်ခါးလေးကို ကိုင်ကာ နှိပ့်ချလိုက်ပြီးမှ နောက်သို့ ပြူးထွက်လာသော စောက်ဖုတ်းလေးကို ပြန်ယက်လိုက်သည်။ “ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်” “ဝင်ခဲ့အကိုရေ ပြီးရင်တော့ လော့ ချလိုက်” ကျွန်တော်စကားမဆုံးခင်မှာပဲ အသားညိုညို ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနှင့် လူတစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး ပြုံးနေသော သူ့ကို “အကိုပါ ဝင်နွဲလိုက်တော့လေ” လို့ပြောပြီး နွယ်စောက်ဖုတ်ကို ပြန်ယက်နေလိုက်သည်။ ကျွန်တော့်လီးရော နထင်သွေးတွေရော တစ်ဒုတ်ဒုတ်နှင့် စီးဆင်းနေပြီဖြစ်သည်။ နွယ်ကတော့ ကုတင်ပေါ်တွင် မျက်နာကို အပ်ထားသည်။ဖေ့ဘုတ် အကောင့်နာမည် အရ အောင်ကြီး ဆိုသူက ကျွန်တော်စကား ကြားပြီသည်နှင့် သူရဲ့ဘောင်းဘီခပ်ပွပွကို ချွတ်လိုက်ပြီး အပေါ်ကတော့ တီရှပ် အင်္ကျီလေး ကျန်နေသေးသည်။ ပြီးမှ နွယ့်ရှေ့ကို သွားကာ သူရဲ့ ဂေါ်လီလီးမဲမဲကြီးကို နွယ်နှုတ်ခမ်းနှင့် တေ့ပေးလိုက်သည်။နွယ်က ရုန်းမလို ဟန်ပြင်ချိန်တွင် ကိုအောင်ကြီးက ခေါင်းကိုကိုင်ကာထိန်းပေးလိုက်သည်။

နွယ်နဲ့ကျွန်တော်တူတူနေတဲ့သက်တမ်းကြာလာသည်နှင့်အမျှ အသစ်အဆန်းများကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ကြသည်။ ကျွန်တော်ကအရင်ထဲက ကပ်ကိုးဆိုသော အမှောင်စိတ်အပေါ်ကို စွဲလမ်းခဲ့သည်။ နွယ်နဲ့တွေ့တော့ ထိုအရာက ပျောက်သွားပြီဟုထင်တာ တကယ်တော့မပျောက် ကျွန်တော့်ရဲ့မသိစိတ်ထဲမှာ ထိုအရာကို စွဲလမ်းနေသေးသည်။ နောက်ပိုင်း နွယ်နှင့် တူတူနေလာပြီးတဲ့နောက် နွယ်ကို ပြောင်းလဲကာ ပေးလိုက်မိသည်ပုံမှာ ပုံစံဖြစ်နေပြီဆိုတာ နောက်မှသတိထားမိသည်။ ထိုချိန်မှ စပြီးစည်းရုံးခဲ့တာ ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်စောက်ဖုတ်ယက်ရင်းအတွေးလွန်သွားရာမှပြန်သထိထားမိချိန်တွင် နွယ်က ကိုအောင်ကြီးလီးကို အငမ်းမရ စုပ်ပေးနေပြီဖြစ်သည်။ နွယ်က ပေါင်လေးကို အရင်ကထွက်ပိုကားလာပြီး စောက်ဖုတ်လေးမှာလဲ ပွစိပွစိဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က စောက်ဖုတ်ယက်တာကို ရပ်လိုက်ချိန်တွင်တော့ ကိုအောင်ကြီးက ကုတင်ပေါ်က ဆင်းလာပြီး နွယ်နောက်တွင် နေရာဝင်ယူလိုက်သည်။ နွယ်ကတော့ စောစောက လီးစုပ်ပေးနေသည်မှာ သူမ မဟုတ်တဲ့အတိုင်း ခေါင်းကို မွေ့ယာနှင့်ကပ်ကာ ငုံ့နေသည်။ “ဖြန်း…. ဖြန်း….အာ့….ကိုအောင်ကြီးက နွယ်နောက်မှနေရာယူပြီး အိုးလေးနှစ်ဖက်ကို တစ်ဖက်တစ်ချက်ရိုက်ကာ။

နွယ်စောက်စိလေးကိုလက်နှင့်ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးမှ တောင်ထနေသော ဂေါ်လီအဖူးအဖူးများနှင့်လီးကြီးကို နွယ်စောက်ဖုတ်လေးထဲကို တဖြည်းဖြည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ကျွန်တော်လဲ ချက်ချင်းဘဲ ဘောင်းဘီထဲမှ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဗွိဒိယို ရိုက်လိုက်သည်။ နွယ်ကတော့ အိပ့်ယာခင်းများကို စုပ်ကိုင်ရင်း ခေါင်းထောင်ကာ ညည်းလိုက်ရသည်။ ကိုအောင်ကြီးက လီးအဆုံးထိသွင်းပြီးမှ ဘာမှဆက်မလုပ်ဘဲ နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို လက်နှိုက်ကာ အစိလေးအား ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ နွယ်ကတော့ လီးတစ်ချောင်းလုံးဝင်ပြီး အစိပွတ်ခံရတဲ့ဖီလ်းကတော့ ဘယ်လိုရယ်မသိ ကျွန်တော်မှာတော့ ကြက်သီးမွှေးတွေတောင် ထသွားသည်။

နွယ်စောက်ဖုတ်လေးအရင်ကထက်အရည်ထွက်လာမှနောက်မှတစ်ချက်ချင်းစောင့်ကာလိုးတော့သည်။ နွယ်ကတော့ လီးအရသာ အသစ်ကိုခံစားရင်း ညည်းသံများက အသဲခိုက်လှသည်။ အား……အား…….အား…..ဗြစ်…….. ဗြစ်…..ဒီတိုင်းလိုင်းရင် အသံမထွက်သော နွယ် စောက်ဖုတ်လေးမှာ ဂေါ်လီတွေပါနေသော လီးမဲမဲကြီးကောင် အသံတွေအစိအရီထွက်လာသည်။ ကျွန်တော်လဲ ကိုအောင်ကြီးလိုးနေသော နေရာနောက်မှနေပြီး နွယ် စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ လီးဝင်ထွက်နေပုံများကို မှတ်တမ်းယူငါလိုက်ရိုက်နေလိုက်သည်။ ကိုအောင်ကြီးက နွယ်အင်္ကျီလေးကို ကျောမှဇစ်ဖြုတ်ပြီး အောက်သို့ဆွဲချလိုက်သည်။

ဘော်လီမဝတ်ဘဲတင်းရင်းနေသောနွယ်နို့လေးများကချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာသည်။ နောက်မှ ကပ်လိုးရင်းနို့သီးခေါင်းလေးများကို လှမ်းကာချေပေးနေသည်။အား…….. အား….. အား……ကို မျက်နာမရိုက်နဲ့လေ….. အား……….. အား….နောက်ကျရင် ပြန်ကြည့်ရအောင်လို့ကာကွ” နွယ်ကခေါင်းကို ကုတင်နှင့်အပ်ခါရှောင်သော်လည်း ကိုအောင်ကြီးက နွယ်ကို ဆံပင်ဆဲပြီးနောက်မှ လိုးလိုက်သောကြောင့် ခေါင်းမော့ လာရသည်။ နွယ်မှာ ကာမစိတ်များတတ်ကာ မွန်နေပြီးမှာ မျက်နာတစ်ခုလုံး ရဲတတ်ကာနေသည်။ ထိုနောက်မှာ ကိုအောင်ကြီးက လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲက ချွတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တတ်ကာအိပ့်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်လဲ ကင်မရာ ကို မှတ်တင်ခုံပေါ်တွင်တင်ကာသူတို့လိုးနေပုံများကိုရိုက်ရင်းဘောင်းဘီကို ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။ မချွတ်လို့လဲမရ ကိုအောင်ကြီးနှင့် နွယ် လိုးပုံများကိုကြည့်ရင်း လီးက အသာကုန်တောင်နေသောကြောင့် နာလာသည်။ ပြွတ်…………. ပြွတ်………… ပြွတ်…………. ပြွတ်……….. နွယ်က ကိုအောင်ကြီးပေါ်သို့မတတ်ဘဲ ဘေးမှကုန်းကာ လီးကို စုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုအောင်ကြီးကလဲ မေသက်နွယ်ခေါင်းကို ထိန်းကာ အောင်မှကော့ကော့ပေးနေသည်။ ကျွန်တော်ပြောင်းလဲပေးခဲ့တဲ့နွယ်လေးမှာ ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်လေးမှ ခုတော့ ဘယ်သူမှ လိုက်မမှီတဲ့ ဖြစ်နေချေပြီ။

ခဏအကြာမှ နွယ်က ကိုအောင်ကြီးပေါ်သို့တတ်ကာလီးကို သူမလိုက်နှင့်ကိုင်ပြီးစောက်ဖုတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ပြီးမှ ကိုအောင်ကြီးအပေါ်သို့ လက်ထောက်ကာ ဆောင့်လိုးတော့သည်။ အား………… အား……… အား……. ဗြစ်…….. ဗြစ်……….ဗြစ်……..ဗြစ်…….ဗြစ်…. .. ဖြန်း……… ဖြန်း……… နွယ်လေးနောက်မှနေပြီး ကျွန်တော်လဲ ဗွိဒိယို ရိုက်ရင်း ထုရတော့သည်။ ကိုအောင်ကြီးက နွယ်လေးအရှိန်ကျသွားသည်နှင့် ဖင်လုံးကြီး နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ကာ အရှိန်တင်ကာ လိုးခိုင်းသည်။နွယ်ကတော့ ကိုအောင်ကြီးရိုက်လိုက်တိုင်း ပိုအိကာဆောင့်လိုးသည်။ ကိုအောင်ကြီးက နွယ်နို့သီးခေါင်းလေးများကိုလည်း အနားမနေရအောင ချေနေနေသည်။

ခုမှတကယ့်ကျွန်တော့်ဖာသည်မလေး နွယ်ဖြစ်တော့တာဟုတွေးလိုက်မသည်။ ကျွန်တော်လဲ ဗွိဒိယို ရိုက်ရင်း ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ နွယ့်အိုးလေးပေါ်တွင် လရည်များကို ထုချကာ ပြီးလိုက်တော့သည်။ နွယ်လဲ ကိုအောင်ကြီး ပေါ်တွင် အဆက်မပျက်ဆောင့်ကာ လီးအဖျားထိ ထုတ်ကာ ဆောင့်ရင်း လီးနဲ့ စောက်ဖုတ် ကျွတ်သွားသောချိန်တွင် နွယ်လေးပြီးသွားသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကျွတ်သွားချိန်တွင် ပြီးသွားသောကြောင့် နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ အရင်လိုမဟုတ်တော့ဘဲ အတွင်းသားများပေါ်နေပြီး စောက်ဖုတ်လေးမှာလဲ အခေါင်းပေါက်လေး ဖြစ်ကာနေသည်။

ထိုအခေါင်းပေါက်နှင့်စောက်ဖုတ်လေးညှစ်ကာညှစ်ကာပြီးနေပုံမှာ ကျွန်တော့်လီးပင်ပြန်တောင်လာသည်။ ခဏကြာပြီးမှာ နွယ်ကို ကုတင်ပေါ်သို့လည်းချလိုက်ပြီး နွယ့်ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို တမ်းကာအပေါ်မှ စောင့်လို့းလိုက်သည်။ ကိုအောင်ကြီးလိုးချက်များမှာ လဲ အကြမ်းဆုံးဖြစ်ပြီး နွယ်ရဲ့ ငယ်သံပါအောင်အော်ပုံမှာလဲ အကျယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ အချက်ပေါင်းတော်တော်များများ လိုးပြီးမှ နွယ့်စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ ဆောင့်ဆောင့်ထည်ကာ လရည်များကို ပန်းထည့်လိုက်သည်။ ပြီးမှလီးကို နှုတ်လိုက်ချိန်တွင် နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲမှ လရည်များ အံကာရှုန်ထွက်လာပြီး နွယ်လေးလဲ ဖုတ်လိုက်ဖုတ်လိုက်နှင့် ဖလပ်ပြသွားသည်။

ကျွန်တော်နဲ့ကိုအောင်ကြီးလဲ နွယ်လေးရဲ့ တစ်ဖက်တချက်တွင် ဝင်ကာအိပ့်လိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ ညီလေး အဆင်ပြေရဲ့လား…..” “သိပ့်ပြေတာပေါ့အကိုရာ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ပထမဆုံး အတွေအကြုံကတော့အားအရဆုံးပဲ” “ဟား….. ဟား…….” “ငါ့ညီလိုအပ်သေးရင် အပြင်မှာ နှစ်ယောက်ကျန်သေးတယ် ဘယ်လိုလဲ” “နွယ်လေး အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော်ကတော့ပိုကြိုက်တာပေါ့ဗျာ” “ဘယ်လိုလဲ နွယ်လေး အကိုထပ်ခေါ်ပေးရမလား” “ဒီနေ့တစ်နေ့လုံးကတော့ အဆုံးစွန်ဆုံးထိ သွားချင်တယ် ခေါ်လိုက်လေ…… ဒါပေမဲ့ခဏနော် နွယ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ဦးမယ်” “အိုကေ လေ အတာဆို အကိုခဏ အောက်ဆင်းလိုက်ဦးမယ်”။

ကိုအောင်ကြီးက ပြောပြီးသည်နှင့် အဝတ်အစားများဝတ်ကာ အောက်သို့ဆင်းသွားသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ နွယ်လေးအင်္ကျီတွေကို အကုန်ချွတ်ပေးလိုက်ပြီး နွယ်လေးရဲ့ ကိုအောင်ကြီးလိုးထားသော စောက်ဖုတ်လေးကို ယက်လိုက်သည်။ တစ်ခြားတစ်ယောက်ရဲ့ လရည်နံ့များလှိုင်ထနေသော ကိုယ့်ချစ်သူရဲ့စောက်ဖုတ်လေးကို ယက်ရသည်မှာ ကပ်ကိုးကမ္ဘာမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ပြီးမှရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ နွယ်ကို သန်စင်ပေးရင်း နှစ်ယောက်တူတူနေချိုးလိုက်ကြသည်။ ကိုအောင်ကြီးနှင့် သူ့လူနှစ်ယောက် နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ပြန်ရောက်လာသည်။ နှစ်ယောက်လုံးက ကိုအောင်ကြီး လိုပင် အသားညိုညို ခပ်တောင့်တောင့်တွေချည်းဖြစ်သည်။

ဆောရီးညီကိုတို့တစ်ခွက်တစ်ဖလားလောက် ချနေလို့ “ရပါတယ်အကိုရဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်” နွယ်က ရေချိုးတစ်ဘက်လေးကို ပတ်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲကထွက်လာချိန်တွင် ကိုအောင်ကြီးလူနှစ်ယောက်မှာ စားမတတ်ဝါးမတတ် နွယ်အားကြည့်ကြသည်။ “အကိုမိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် သူတို့ကအကိုရဲ့ စိတ်တူကိုယ်တူ သူငယ်ချင်း တွေ ဒီကောင်က မိုးကြီးတဲ့ ဒီကောင်ကတော့ ဇော်ကြီးတဲ့ နာမည်အရင်းတွေကတော့မလိုအပ်ဘူးထင်တယ် ဟုတ်တယ်မို့လား”။ ကိုအောင်ကြီးက မိုးကြီးဆိုတဲ့အရပ်ခပ်ပျက်ပျက်တစ်ယောက် ဇော်ကြီးဆိုတဲ့ ကိုအောင်ကြီးနဲ့ မိုးကြီးလောက် အသားမညိုတဲ့တစ်ယောက်နှင်​မိတ်ဆက်ပေးသည်။

ကျွန်တော်နဲ့နွယ်လဲ ခေါင်းပဲညိမ့်ပြလိုက်သည်။ “ညီလေး… အကို နွယ့်ကို ဆေးတစ်မျိုးတိုက်ချင်တယ် သူ့အတွက်အဆင်ပြေအောင်လို့ပါ ဘယ်လိုလဲ” ကိုအောင်ကြီးက ကျွန်တော်ပုခုံးကိုလာဖက်ပြီးပြောသည်။ “လူကို အန္တရာယ် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ရပါတယ် ” “အိုကေ အတာဆိုလဲ စလိုက်ကြရအောင် ” ကိုအောင်ကြီးက သူတို့ပါလာသောအိတ်ထဲက အရက်ပုလင်းလိုအရာထဲကရေနှင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးတိုက်လိုက်သည်။ပြီးမှ ကိုအောင်ကြီးတို့က ထိုပုလင်းထဲကအရည်ကို သုံးယောက်မျှသောက်ကြသည်။ နွယ်ကတော့ဆေးသောက်ပြီး ကျွန်တော့်ပေါ်တတ်ထိုင်နေသည်။ ကျွန်တော်လဲ နွယ်ပေါင်လေးအားပွတ်ပေးနေလိုက်သည်။

ကိုအောင်ကြီးတို့အဖွဲ့က လုပ်စရာရှိတာလုပ်ပြီးသည်နှင့် တကိုယ်လုံး ချွတ်ကာ သူတို့ရဲ့ဂေါ်လီလီးကြီးတွေကို ထလာစေရန် ဂွင်စတိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး တူညီတာကတော့ လီးကြီးတွေကမဲနေပြီး အားလုံး ဂေါ်လီတွေနှင်ကြီးဖြစ်သည်။ နွယ် တစ်ယောက် သူတို့ လီးကြီးတွေကိုကြည့်ပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုလိမ်ကျစ်ကာ ကာမစိတ်များတတ်လာသည်။သေချာတာကတော့ ဆေးစွမ်းရောလူစွမ်းရောပြ ပြီထင်သည်။ မေသက်နွယ်က ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်ကဆင်းသွားပြီး ထိုလူသုံးယောက်နားသွားကာ လီးကြီးတွေကိုအငမ်းမရ စုပ်တော့သည်။ ကျွန်တော်လဲနောက်တစ်ကြိမ် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဗွိဒိယို စတင်ရိုက်လိုက်သည်။

ကောင်းလိုက်တဲ့စုပ်ချက်တွေကာကျစ်…. မိုးကြီးဆိုသူရဲ့လီးကြီးကို အငမ်းမရစုပ်ကာ အောင်ကြီးနှင့်ဇော်ကြီးလီးကိုလည်းပိုင်ကာစွပေးနေသည်။ ကျွန်တော်နွယ်နောက်ကိုသွားကာ စောက်ဖုတ်လေးကို အနီးကပ်ရိုက်လိုက်ချိန်တွင် နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲမှစောက်ရည်များလျှံထွက်ကာနေသည်။ နွယ်ကတစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင် ဆက်တိုက်စုပ်နေသည်။ “ငါမရတော့ဘူးကွာ ချချင်နေပြီ” ကိုဇော်ကြီးက ပြောပြောဆို နွယ့်ကို မတ်တပ်ရပ်ကုန်းခိုက်းကာ နောက်မှနေပြီး စလိုးတော့သည်။ ကိုဇော်ကြီးကလိုးသည်နှင့် အချက်မှမနားဘဲ ဆက်တိုက် နွယ်စောက်ဖုတ်လေးကို ဖွာထွက်သွားအောင် ဆောင့်လိုးတော့သည်။

နွယ်ကတော့ဖီးတတ်နေသောပုံနှင့်ရှေ့ကလီးနှစ်ချောင်းကိုလည်း အစုပ်မပျက်ဘဲညည်းနေသည်။ ကိုဇော်ကြီးက အတော်မောသွားမှအရှိန်ရှော့ပြီး နွယ့် စအိုလေးအား လက်တစ်ချောင်းထည့်ကာ စမွှေသည်။ နွယ်မှာ ကျွန်တော်နှင့်လိုးစဉ်ထဲက ဖင်လိုးထားသောကြောင့် သိပ့်တော့မမှု့ပေ။ သို့သော် ဂေါ်လီလီးနှင့်လိုးလျှင်ဖင်ကွဲမည်ကတော့ သေချာသည်။ “အင်း……အင်း……. အင်း…..”မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား” မိုးကြီးက ဇော်ကြီးကိုမေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ “အတွေ့ကြုံရှိပြီသားကွ အေးဆေးပဲ” “အတာဆို စလိုက်ကြရအောင်လေ” မိုးကြီးနှင့် ဇော်ကြီး အတိုင်ဖောက်ညီညီပြောဆိုပြီး မိုးကြီးက ကုတင်ပေါ်လို့ ပက်လက်လှန်အိပ့်လိုက်သည်။

ဇော်ကြီးကလဲနွယ်စောက်စောက်ဖုတ်ထဲမှလီးကိုနှုတ်ကာမိုးကြီးပေါ်ကိုတတ်လိုးရန်ပြောလိုက်သည်။ နွယ်က မိုးကြီးလီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုင်ကာ ဆောင့်လိုးလိုက်သည်။ အရင်ကနွယ်နှင့်တခြားစီ ကာမခံစားမှုကို သာသိသော နွယ်ဖြစ်နေခြေပြီး ကျွန်တော့်ချစ်သူလေးကို လူထွားကြီးသုံးယောက်ဝိုင်းဖြုတ်နေပုံကိုကြည့်ရင်း လီးထိပ့်မှ အရည်ကြည်လေးများစုလာသည်။ ထိုနောက်မှ ဇော်ကြီးက အသင့်ယူလာသော ချယ်ဘူးဖြင့် သူ့လီးကြီးကိုလိမ်းပြီး နွယ့်စအိုဝလေးကိုလည်းသုတ်လိမ်းပေးလိုက်သည်။ ပြီးမှာနွယ်အိုးကိုကိုင်ကာထိန်းလိုက်ပြိး လီးကြီးကို ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ဖိကာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဒီတခါတွင်တော့ နွယ်အော်ရတော့သည်။ မိုးကြီးက အောက်ကနေပြီ နွယ်နို့သီးလေးများကို ချေပေးလိုက်သည်။ နွယ်တစ်ယောက် မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။ တခြားယောက်ျားကြီးနှစ်ယောက်က နွယ်အားလိုးနေပုံကိုကြည့်ရင် လရည်များပင်ထွက်ချင်လာသည်။ ခဏကြာတော့ နွယ်တို့သုံးသောက် စီချက်ညီ အတိုင်ဖောက်ညီလာကြသည်။ ထိုချိန်မှ ကိုအောင်ကြီးက ကုတင်ပေါ်တတ်သွားပြီး နွယ်ပါးစပ်ပေးကို စတင်ကာလိုးတော့သည်။

အခန်းတစ်ခန်းလုံးလိုးသံတွေကဆူညံနေပြီးလီးနှင့်စောက်ဖုတ်ရိုက်သံတွေလဥနှင်ဖင်ရိုက်သံတွေလည်ချောင်းထဲကညည်းသံတွေကြောင့် ကျွန်တော့်လီးမှလရည်များ သူ့အလိုလို အားပြင်းမာန်ပြင်း ထွက်ကြလာတော့သည်။ မေသက်နွယ် ကျွန်တော်ရဲ့နွယ် ဘယ်ချိန်ထိ ထိုအသံတွေနဲ့ ဆူညံနေဦးမယ်မသိ။ ကျွန်တော်ကျွေးတဲ့ ချောကလပ်ချောင်းတွေ သူမတစ်ဘဝလုံးမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်နေမှာ သေချာနေပြီ။ ကျွန်တော့်လီးထိပ့်ကလရည်တွေ တစ်သွင်သွသ်စီးရင်းပေါ့ ………ပြီးပါပြီ။

လူလစ်တဲ့အချိန်

ကျနော်ခု အသက် ဆယ့်ခွန်ရှိပြီ။ဆယ်တန်းပြန်ဖြေထားသည်။ စော်မချဖူးသေးပါ။ဖာချဖို့ကျတော့ ပိုက်ဆံကမရှိ ရှိလည်းမချရဲ။ ထန်လည်းထန်သည်။မိထွေးစောက်ဖုတ်တော့ အနီးကပ်မြင်ဖူးသည်။ကလေး နှစ်ယောက်မွေးထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက နီရဲလန်ပြဲ ကြွက်နားရွက်တွေပင်လိပ်နေပြီ။ ဖင်ကြီးကတော့ကျန်သေးသည်။ဝလာလို့ပိုကိတ်လာသည်။အရမ်းကြီးတော့မဝသေး ပြည့်ရုံသာ။ နို့တွေကနည်းနည်းတော့တွဲနေပြီ။ အဖေနဲ့လိုးကြတိုင်းထချောင်းနေကြဆိုတော့ အကုန်သိနေပြီ။အမေက ကျနော်၁၀နှစ်လောက်မှာ အဖေနှင့်ကွဲသည်။ ဖင်ဆော့တာအဖေမိပြီး ရိုက်ကြနှက်ကြတောင်ဖြစ်ကြသေးသည်။ အဖေက မာနကြီးသည်။ဒေါသကြီးသည်။အမေကို ကွာရှင်းပြီးနှင်ချသည်။ ကျနော့်ကိုအဖွားအိမ်ပို့ ထားလိုက်သည်။အမေကတော့ဘယ်ရောက်လို့ရောက်မှန်းမသိရ။အမေ့ကိုတွေ့ချင်ပေမယ့်အဖေ့ဆီမှ အမေ့အကြောင်းပြောသံမကြားရ မေးလျှင်လည်း အရိုက်ခံရသည်။ထိုကြောင့်မမေးရဲ။ ်ကြာကူလီဘဲကြီးလည်း ခြေထောက်ကျိုးပြီးမယားခိုးမှုနဲ့ထောင်ကျသည်။

အဖေလည်းရိုက်မှုနဲ့ထောင်ကျသည်။ ခြောက်လကြာတော့ လွတ်ငြိမ်းနဲ့တိုးပြီးပြန်လွတ်လာသည်။နောက်၃နှစ် လောက်ကြာတော့ မိန်းမထပ်ယူသည်။မိထွေးဆိုပေမယ့်ကျနော့်ကိုချစ်သည်။သူများမိထွေး တွေလိုမနှိပ်စက်။အဖေတို့က သုံးဆယ်ကျော် လုပ်နိုင်တဲ့အရွယ်တစ်ခုလတ်တွေဆိုတော့ မင်္ဂလာဦးညမှာ ဘုလိုက်ကြတာမှ တဂျိန်းဂျိန်း။ကျနော်အိပ်နေပြီထင်ပြီး ဘုနေကြတာ။ထရံသာခြားပေ မယ့် ဝါးကြမ်းခင်းဆိုတော့ တစ်ဆက်တည်းလေ။ ကျနော် ငလျင်လှုပ်သည် ထင်၍ကုန်းထသည်။ ပြီးမှအဖေတို့အခန်းထဲမှ တဘွတ်ဘွတ် တဘတ်ဘတ် ကြားတော့မှ အဖေနဲ့မိထွေးလိုးနေကြမှန်းသိရသည်။ ကျနော်လည်းလူပျိုဖြစ်ကာစအချိန်ဆိုတော့ ဆန်ကျင်ဘက်လိင်ကိုသိလိုသည်။

ညတိုငျးစောစောအိပျယာဝငျပွီးအဖတေို့လိုးတာနဲ့ထခြောငျးတော့သညျ။မိထှေးစောကျဖုတျကိုမွငျတာမြား ပွီးလျိုးခငြျစိတျတဖှားဖှားပေါျလာသညျ။ဂှငျးထုထုပစျရ သညျ။အဖမေရှိတဲ့ညတှဆေိုမိထှေးကိုတကျကွံခငြျ စိတျဖွစျမိသညျ။တစျည အဖလေညျးမရှိ နယျကိုခရီးထှကျနခြေိနျ အငယျ နှစျယောကျလညျးအိပျခြိနျ။

မအိပ်နိုင်ကြသေးတာက ကျနော်နဲ့မိထွေးသာ။ မိထွေးကအခန်းထဲမှာ ထဘီလှန်ပြီးပွတ်နေသည်။ အဖေမရှိတာ၁ပတ်ရှိပြီလေ။သူလည်းဆာနေပြီ။ ကျနော်လည်း ထရံပေါက်ကနေချောင်းပြီးဂွင်းရိုက်နေရ သည်။ ကျနော်မျက်လုံးမှိတ်ပြီးထုနေတုန်း မိထွေး ကျနော့်အနားရောက်နေတာမသိ။ဝါးကြမ်းလှုပ်တာကို ကလေးတွေအအိပ်ဆိုးလို့လှုပ်တယ်ပဲထင်တာ။

အောင်ထူး နင်မဟုတ်တာတွေ တက်နေတယ် ဟုတ်လား မိထွေးအသံကကျနော့်ခေါင်းကိုမိုးကြိုးပစ် လိုက်သလိုပင်။ “ဟာ ဒေါ်လေးခင် ကျနော် ကျနော်” “လိုက်ခဲ့စမ်း ငါ့နောက်ကို ငါအိပ်သာသွားမလို့” “ဟုတ် ဟုတ်” ကျနော်လည်း သူ့နောက်ထလိုက်ခဲ့ရသည်။ မိထွေးကကြောက်တတ်တော့ ညဘက်အိမ်သာ ဘာညာသွားရင် အဖော်ခေါ်တတ်သည်။

ကျနော်လည်း အိပ်သာရှေ့မှာစောင့်ရင်း အဆူခံရမှာကိုတွေးပူနေမိသည်။ မိထွေးကအပေါ့သွားပြီးပြန်ဆင်းလာသည်။ “နင်သွားအုန်းမှာလား သွားလေ” “ဟုတ်” ကျနော်လည်းအပေါ့သွားပြီးပြန်ဆင်းလာသည်။ “နင် ဘယ်အချိန်ကတည်းကဂွင်းထုတတ်နေတာလဲ” “မ မ မကြာသေးပါဘူးဒေါ်လေးခင်” “ငါတို့လုပ်နေတာတွေ နင်ချောင်းတယ်မှတ်လား” “ဗျာ ဒေါ်လေးဘယ်လိုသိ”။

သိတာပေါ့ နင်ထရံကိုလရည်နဲ့ပန်းထားတာလည်း သိတယ် “ငါခဏခဏပြန်ဆေးနေရတယ် နောက်ဆိုထရံကို မပန်းနဲ့” “ဟုတ် ဟုတ် ဒေါ်လေးခင် ဟီး” “ထိုင် ဒီမှာ နင့်လီးပြစမ်း ညည ငါ့စောက်ပတ်ချောင်းပြီး ထုနေတဲ့လီး”မိထွေးက ကျနော့်လီးကြည့်မယ်ဆိုလို့ အံသြသွားသည်။အဖေ့နဲ့မလိုးရတော့သူဆာနေတာ သိသည်။

ကံကောင်းလျှင်သူ့စောက်ဖုတ်ကြီးလိုးဖို့ဖြစ်လာနိုင်တာမိုကျနော်လည်း ပုဆိုးကိုလှန်ပြ လိုက်သည်။ကျနော့်လီးကိုဓာတ်မီးနဲ့ထိုးကြည့်သည်။ ကျနော်ထိုင်နေတာက အိမ်နောက်ဖေးက ကွပ်ပစ်မှာ။ ဘေး နှစ်ဘက်ကို နီပြာစတွေကာထားတော့ ဘေးခြံတွေကကြည့်လျှင်မမြင်နိုင်။ “အကြီးကြီးပါလားနင့်ဟာက အရွယ်နဲ့တောင်မလိုက်ဘူး နင်ဆေးတွေဘာတွေ ထိုးထားသေးလား”။

မထိုးပါဘူးဗျ သူ့ဟာသူကြီးနေတာ အမှန်တော့ ရပ်ကွက်ထဲကလူပျိုကြီးပြောပြလို့ မုန့်ညှင်းဆီစစ်စစ်ရှာပြီး လိမ်းပြီးသထားတာပါ။အရှည် ၈လက်မကျော်ပြီး ရုပ်ပျိုဘူးနီးပါးတုတ်သည်။ မိထွေးက ကျနော့်ဘေးထိုင်ပြီးလီးကိုကိုင်ကာကုန်းစုပ် တော့သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုတော့လန့်သွားသည်။ ကျနော့်ကိုဆူမယ်ထင်ထားတာ ခုတော့မဆူဘဲ လီးစုပ်နေလေပြီ။

ကျနော်လည်းခါးကော့ပြီးမိထွေးရဲ့ပုလွေအရသာကိုခံနေသည်။ခဏကြာတော့ ပက်လက်လှန်ကာ ထဘီကိုခါးအထိလှန်ပြီးကျနော့်ကို လိုးခိုင်းတော့သည်။ “အောင်ထူး နင်မိန်းမလိုးဖူးလား” “ဗျာ မလိုးဖူးဘူး ဒေါ်လေး” “အာ့ဆိုလိုးစမ်း ငါ့ကို” “ဟုတ် ဟုတ် ဟိုလေ အဖေသိသွားရင်” “ခု နင့်အဖေရှိလို့လား ရှိတော့လည်း မသိအောင် လိုးမှာပေါ့ဟဲ့ လိုးစမ်းပါတွေးပူမနေနဲ့”။

ကျနော်လည်း ကားပေးထားတဲ့ပေါင်ကြားထဲဝင်ကာအဖုတ်ပြဲပြဲကြီးအဝမှာလီးတေ့ပြီးတစ်ဖုန်းဖုန်းဆောင့် တော့သည်။ ကလေး နှစ်ယောက်မွေးထားတာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ကျယ်နေသည်။အဖေရှိရင်ညတိုင်း လိုးနေကြတာကြောင့်လည်းပါမည်။ ကျနော့်ဝါးရင်းတုတ်နဲ့တော့အံကိုက်ပင်။

ကျနော်ကျောင်းမှာပုဆိုးကျွတ်ကျတုန်းက မြင်ဖူးသူအာလုံးက ကျနော့်ကိုဝါးရင်းတုတ်အောင်ထူးဟုုအမည်ပေးလိုက်ကြသည်။ “ဖွတ် ပလွတ် ပလောက် ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဘွတ်” “အမေလေးဟဲ့ ဖြည်းဖြည်းလိုးပါဟဲ့နင်ဟာက အတုတ်ကြီး အိုး ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ် အား အအအ” ကျနော်လည်းစကားပြန်မပြောဘဲ ကျုံးလိုးနေသည်။

လဥတွေကဖင်ဝကိုတဖတ်ဖတ်ပြေးရိုက်နေသည်။မိထွေးနို့ကြီးတွေကိုလက် နှစ်ဖက်နဲ့ဆွဲကာ အချက်၅၀လောက်ကြုံးလိုးလိုက်ပြီးအဖုတ်ခေါင်းထဲ လရည်တွေပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။တစ်ခါမှမလိုးဖူး တော့ ငါးမိနစ်လောက်ပဲကြာသည်။ပထမဆုံးလိုးဖူးတာ ဖြစ်တော့သုတ်ကိုမထိန်းနိုင်ေ်သး။ မိထွေးပြီးမပြီးတော့မသိ ကျနော့်တော့တော်တော််ကောင်းသည်။

သူလည်းကျနော်လိုးနေတုန်းနှစ်ခါလောက်ကော့ကော့တက်တက်လာသည်။ ကျနော် မိထွေးအပေါ်မှိန်းနေပြီး လောကစိမ်းစည်ကို ငြိမ်ပြီးခံစားနေလိုက်သည်။သူလည်းငြိမ်နေသည်။ “ကောင်းလိုက်တာ အောင်ထူးရယ် နင့်ဟာကြီးက ငါ့အဖုတ်ထဲပြည့်ကြပ်နေတာပဲ” “ကျနော်လည်းကောင်းတယ်ဒေါ်လေး နောက်လည်း လိုးမယ်နော်” မိထွေးအင်္ကျီလှန်ပြီးနို့ကြီးတွေကိုစို့နေလိုက်သည်။

အင်းလိုးပေါ့ခုအခန်းထဲသွားလိုးကြမယ်ထ“ဘလွတ်ဘွတ်”လီးကအတောင်သိပ်မကျဘဲ ခပ်ငိုက်ငိုက်ဖြင့်အဖုတ်ထဲမှထွက်လာသည်။ အရည်တွေ လရည်တွေပေပွနေတဲ့လီးကိုစုပ်ပြီး သန့်ည်။ရှင်းရေးလုပ်ပေးသည်။တောင်ချင်နေတဲ့ လီးက မတ်ခနဲထောင်လာသည်။ “ဟင်းမလွယ်ဘူး လီးက မတ်ခနဲထောင်လာသည်။

ဟင်းမလွယ်ဘူးခုလေးတင်လိုးပြီးတာခုပြန်ထလာပြီ….“ဟီး အာ့ ဒေါ်လေးခင်ကို လိုးချင်လို့နေမှာပေါ့ဗျ” “ဟင်း သေနာလေး ကဲဟယ်” “အ ဒေါ်လေး နာတယ်” ကျနော့်ဒစ်ကိုကိုက်လိုက်တာလေ။ပြီးတော့ ကျနော့်ကို ဓာတ်မီးကိုင်ခိုင်းပြီးို စည်ပိုင်းဘေးထိုင်ပြီးသူ့အဖုတ်ကြီး ကိုရေဆေးသည်။အထဲမှ လရည်တွေကိုညှစ်ထုတ် နှိုက်ထုတ်သည်။

အိမ်ပေါ်တက်ပြီး အခန်းထဲဝင်ကြသည်။ မိထွေးနဲ့အဖေ ညတိုင်းလိုးနေကြအခန်းမှာ မိထွေးကိုလိုးရမည်ဆိုတော့ရင်တော့အခုန်သား။ အခန်းထဲမဝင်ခင်အိမ်ရှေ့က ကလေးနှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သေးသည်။ သူတို့မောင်နှမက အိပ်တာမှသိုးလို့။ အဖေတို့ခြင်ထောင်ထဲဝင်ဖို့ခြင်ထောင်မလိုက်တော့ ကြိုရောက်နေတဲ့မိထွေးက ပက်လက်ပေါင်ကားပြီး ကြိုဆိုနေလေသည်။

အဝတ်ကလည်းချွတ်ထားသည်။ ကျနော်လည်း အဝတ်တွေချွတ်လိုက်ပြီး မိထွေးပေါင်ကြားမျက်နှာအပ်လိုက်သည်။ လန်ပြဲလိပ်တက်နေတဲ့ကြွက်နားရွက်တွေကိုဖြဲကာ အစိကို ကုန်းစုပ်သည်။ လူပျိုကြီးရဲ့ အပြောသင်ခန်းစာကို ခုတော့ လက်တွေ့အသုံးချပြီလေ။

မိန်းမချရင်သူတို့အဖုတ်ကိုကုန်းသာယက်ပေးဖင်ဝပါယက်ပေးရင်ပိုကောင်းတယ်။လိုးရင်စိမ်သာလိုးခပ်ကြာကြာနဲ့ကြမ်းကြမ်းလိုး အဲ့အတိုင်းလိုးလို့ အဲ့မိန်းမ မင့်ကိုမဆွဲရင် မင်းစီးတဲ့ဖိနပ်နဲ့ငါ့ပါးသာလာရိုက်ဆိုတဲ့စကားက နားထဲကြားယောင်လာသည်။ခုနက ကြာကြာမလိုးနိုင် ခဲ့တာတော့မကြေနပ် ခုတစ်ချီတော့ကြာကြာလိုးနိုင်အောင်ထိန်းရမည်။ ဖင်ဝမှအစိအထိအောက်မှအပေါ်ပင့်ယက်သည်။

မိထွေးက ကျနော်ဆံပင်တွေဆွဲကာစောက်ပတ်ကြီးနဲ့မျက်နှာကိုပွတ်သည်။ဖင်ဝကို ဝလုံးဝိုင်းစအိုစူစူကိုဖြဲပြီးလျှာနဲ့လိုးသည်။ “အိုး အောင်ထူးရေ ဘယ်ကိုယက်နေတာလဲ အဲ့ဒါဖင်လေ မရွံဘူးလား” “မကောင်းလို့လား ဒေါ်လေးခင်ရ” ။ “ယားတယ်ဟဲ့ ကောင်းတာတော့ကောင်းတယ် အိုး အိုး အအအ” အသည်းယားပြီးစူနေတဲ့ဖင်ဝကို မနာတနာလေး ကိုက်ပေးလိုက်သည်။အဖုတ်ကိုပြန်ယက်ပြီး အစိကိုကိုက်ပြန်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့မရတော့။ကျနော်မျက်နှာကိုပူခနဲ့ပင်နေသည်။ သေးတွေပန်းထွက်လာသည်။ပါးစပ်ထဲပါဝင်ကုန်သည်။ ကမန်းတမန်း ပုဆိုးယူပြီး အဖုတ်ကိုအုပ်ထားလိုက် ရသည်။သေးကထောင်ပန်းလာတာကိုးဗျ။ “ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အားဟားဟားဟား” “ဒေါ်လေးရာ ကြိုမပြောဘူးမျက်နှာတွေစိုကုန်ပြီ”။

ငါလည်းမထိန်းနိုင်တော့လို့ပါဟဲ့ သေးတွေကိုလိုက်သုတ်ကြပြီး မိထွေးကိုလေးဘက်ကုန်းခိုင်းလိုက်သည်။ “ဒေါ်လေး ဖင်ကုန်းပေး နောက်ကနေလိုးချင်လို့” ဖင်ဝကိုလီးတေ့ပြီးဖိချလိုက်သည်။ ဒစ်ခေါင်းတစ်ခုလုံး ဖင်ထဲဝင်သွားသည်။ “ဗြစ်ဗြစ်ဗြစ် အမယ်လေးသေပါပြီအောင်ထူးရယ် ဖင်ဟဲ့ဖင် စောက်ပတ်မဟုတ်ဘူး ပြန်ထုတ် ပြန်ထုတ် နာတယ်ဟဲ့။

ငါဖင်မခံဖူးဘူးဟဲ့နင့်အဖေတောင်ဖင်လိုးဖူးတာမဟုတ်ဘူး“ဒါဆိုဒေါ်လေးဖင်ကဖင်အပျိုပေါ့ဖင်လိုးကြည့်ချင်လို့တမင်လိုးတာဗျ တစ်ခါလောက်လိုးကြည့်မယ်ဗျာ နော်ဒေါ်လေး” “နောက်တစ်ခါမှလိုးပါဟယ် ငါနာလွန်းလို့ပါ ပြန်ထုတ်ပါဆို” “တစ်ဆုံးသွင်းကြည့်မယ်ဗျာ အဲ့တော့မှမခံနိုင်ရင် စောက်ပတ်ပဲလိုးမယ်ဗျာနော်”။

တားမရလည်းလိုးဟယ်ဖြည်းဖြည်းတော့လိုးနော်နင့်လီးကအတုတ်ကြီးရယ်ငါ့ဖင်ကွဲသွားမယ်“ဖင်ကိုမရှုံ့ထားနဲ့ဒေါ်လေးပိုနာလိမ့်မယ်” ဒစ်ဝင်နေတဲ့ဖင်ဝကိုတံတွေးထွေးချလိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံစုံတဲ့လူပျိုကြီးပြောပြထားတဲ့အတိုင်း ကြုံတုန်းလေး မိထွေးဖင်ကိုလိုးသည်။ “ဗြစ်ဗြစ် ဘွတ်” “အား အအား ဖြည်းဖြည်း ဖြည်းဖြည်း နာတယ် ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်” ”ဘု ဘု ဗလစ် ဘွတ်” လီးကတစ်ဝက်ခန့်ဝင်သွားပြီ။

မိထွေးလည်းခေါင်းအုန်းကိုကိုက်ပြီးတွန့်လိမ်နေသည်။ဖင်ကြီးတစ်ရမ်းရမ်းနှင့်။ထောက်ထားတဲ့လက်က မထောင်နိုင်တော့ ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ ကျနော်လည်း ရမ်းနေတဲ့ဖင်ကြီး ဆွဲဖမ်းပြီး ခါးမှကိုင်ကာ ဝင်သလောက်ကိုအသွင်းအထုတ်လုပ်သည်။တစ်ချက်ချင်းလိုးနေရင်းအရှိန်ကိိုုနည်းနည်းတင်လိုက်သည်။ချီးပေါက်သံတွေကတော့ ဆူညံလို့ဗျာ။

“ဘုဘွတ်ဘွတ်ဗြီးဗလွတ်ဗလောက်ဘွတ်ဘွတ်“ဖြည်းဖြည်းလိုးပါ အောင်ထူးရယ် ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ် ခံရတဲ့သူကမသက်သာဘူး ဖင်ကိုမီးစနဲ့ ထိုးနေသလိုပဲ” ကျနော်လည်းဖင်ဝရဲ့ကျဉ်းကြပ်မှုကိုပိုသဘောကျပြီး ဖင်အဆုံးသာ လီးသွင်းပြီးလိုးသည်။ အဆုံးဝင်တော့လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်လိုးလိုက်ဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပစ်သည်။

မိထွေးလည်းဖင်ခံရတာကြိုုက်လာသည်ထင့်။ဖင်ကြီးကိုနောက်ပစ် ပေးလာသည်။“လိုးစမ်းငါ့ဖင်ကိုလိုးစမ်းလိုးစမ်းအိုးအားအီးဘွတ်ဘုပလွတ်ဘုဘုဘွတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဘု” ခုနကတစ်ချီကြောင့်ခုတစ်ချီလိုးတော့ပိုကြာနေသည်။ နည်းလမ်းတွေပြောပြတဲ့လူပျိုကြီးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်မိသည်။

ကောင်းလိုက်တာဒေါ်လေးရာဖင်ကကြပ်သိပ်နေတာပဲအီးအား”” “ကောင်းရင်လည်းလိုးဖင်ပြဲရင်ပြဲပါစေ” ကျနော်လည်းပိုပြီးဆောင့်ဆောင့်လိုးပစ်သည်။ မိထွေးကတော့ပြီးသွားပြီထင်သည်။နှစ်ချက်တွန့်ပြီး ငြိမ်သွားသည်။ ကျနော်လည်းဖင်ရဲ့တင်းကြပ်မှုကို မခံနိုင်ဘဲအချက် နှစ်ဆယ်လောက်အပြင်းဆောင့်ကာ မိထွေးဖင်ထဲလရည်းပန်းထည့်ပစ်လိုက်ကာ ဘေးကိုလှဲချပြီးအမောဖြေနေသည်။လိုးချင်နေတဲ့ မိထွေးကို ဖင်ရော စောက်ဖုတ်ပါ တစ်ညတည်းလိုးလိုက်ရ၍ကြေနပ်မိသည်။

ထိုညကမိထွေးကိုလေးချီလောက်လိုးပစ်လိုက်သည်။မိထွေးကကျနော်ခုမှစလိုးဖူးတယ်ဆိုပြီးဝါရင့်ဆရာကြီးတစ်ယောက်လိုလိုးနိုင်တာကြောင့် အံ့သြနေသည်။အဲ့အချိန်ကစပြီးမိထွေးကို အဖေလစ်တဲ့အချိန်လူလစ်တဲ့အချိန်လိုးသည်။ ကျနော်နဲ့ကိုယ်ဝန်ရတဲ့အထိပါပဲ။ ဗိုက်ကြီးတော့လည်း ဖင်ကတော့ခံနေဆဲပင် ……… ပြီးပါပြီ။

ထိချက်ကပြင်းတယ်

ကိုမျိုးဝေ…ဗျာ….ကိုမျိုးဝေ…..အော်……ပြောပါနဒီနှင်းရဲ့“ဟိုလေ…သော်သော့်ကိုလာနွိုးနော်”“အင်းပါ နဒီနှင်းရယ်”“သေသေချာချာလာနွိုးနော်….အင်း…ကားကစထွက်မှာ သုံးနာရီဆိုတော့ နှစ်နာရီလောက်လာနွိုးသိလား”“အင်းပါ….နှစ်နာရီ….နှစ်နာရီ…..မဖြစ်သေးပါဘူး…ကိုမျိုးဝေရယ်….နှစ်နာရီလာနွိုးတော့ နဒီနှင်း ပြင်မှာဆင်မှာနဲ့ဆိုတော့ သုံးနာရီမမှီဘဲနေအုန်းမယ်….ဒီတော့..”” ““ဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ နဒီနှင်းပြောလေ….”” ““မထူးပါဘူး ကိုမျိုးဝေရယ်….နဒီနှင်းဆီ တစ်နာရီလာနွိုး…နောက်ပြီး နဒီနှင်းက အိမ်အောက်ထပ်မှာတစ်ယောက်ထည်းအိပ်မှာ…….ကိုမျိုးဝေလာနွိုးရင် အလွယ်တကူဖြစ်အောင်….ဒီတော့ ကိုမျိုးဝေတစ်နာရီ နဒီနှင်းဆီကိုလာနွိုုးသိပြီလား”” ““သိပါပြီ မဖုရားလေးရယ်…”” ““ကိုမျိုးဝေနော် ကိုမျိုးဝေ…..သော်သော့်ကို သိပ်မစနဲ့….ဒါပဲနော် လာမနွိုးရင်တော့ ကိုမျိုးဝေတာဝန်ဘဲ…..”” ““အင်းပါနဒီနှင်းရယ် …..လာနွိုးပါ့မယ်”” ကိုမျိုးဝေတစ်ယောက်စိတ်ပျက်မိနေသည်။

နဒီနှင်းဆိုတာက ကိုမျိုးဝေနှင့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရုံးတစ်ရုံးထဲတွင်အလုပ်အတူတူလုပ်ကြသူများဖြစ်သည်။ ကိုမျိုးဝေနှင့်နဒီနှင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ လူပျို၊ အပျိုများဖြစ်ကြသည်။ကိုမျိုးဝေက နယ်သို့ခဏခဏထွက်ရသည်။ သို့အတွက် ကိုမျိုးဝေမှာ အတွေ့အကြုံတွေ စုံသင့်သလောက်စုံသည်။ နောက်ပြီးကိုမျိုးဝေပေါင်းသင်းသောလူများမှာ စီးပွားရေးဘက်တွင် အထိုက်အလျောက်ကောင်းသောသူများဖြစ်ကြသည်။ ဒီအတွက်ကိုမျိုးဝေမှာ တစ်ခြားလူများထက်စာလျှင်ပို၍အတွေ့အကြုံရှိသည်။ ရုံးမှာရှိသောလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထဲတွင်မှ နဒီနှင်းက ကိုမျိုးဝေကို ဦးစားအပေးဆုံးဖြစ်သည်။ ရုံးသို့ထမင်းချိုင့်ထည့်လာပြီး ကိုမျိုးဝေနှင့်အတူတူစားသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်လျှင် ကိုမျိုးဝေနောက်က အမြဲတမ်းကပ်ပါလာသည်။ ဘာပဲလုပ်လုပ် ဘယ်ကိုသွားသွား နဒီနှင်းက ကိုမျိုးဝေကိုခေါ်လေ့ရှိသည်။ ကြာတော့ကိုမျိုးဝေစိတ်ပျက်လာမိသည်။ကိုမျိုးဝေစိတ်ပျက်သည်မှာ အခြားမဟုတ်။

ကိုမျိုးဝေက နယ်မှနေ၍အလုပ်လာလုပ်သူဖြစ်သည်။ နယ်တွင်ကိုမျိုးဝေ၏ချစ်သူရှိသည်။ ဒီအတွက် ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်းနှင့်မငြိရအောင်ရှောင်နေခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ နဒီနှင်းကတော့ ဘယ်လိုရှောင်ရှောင် ကိုမျိုးဝေကိုအမိအရတွယ်ဖက်ထားသည်။ ဒီအတွက် ကိုမျိုးဝေမှာ နဒီနှင်းကိုစိတ်ပျက်မိခြင်းဖြစ်သည်။နယ်မှာရှိသော ချစ်သူသာမရှိလျှင်တော့ ကိုမျိုးဝေမှာနဒီနှင်းကို ချစ်ပစ်လိုက်မှာမလွဲဧကန်ပင်ဖြစ်သည်။နယ်ကချစ်သူကိုသနားသဖြင့် နဒီနှင်းနှင့်သိပ်မပတ်သက်အောင် နေနေရခြင်းဖြစ်သည်ဒါပေမယ့်နဒီနှင်းကတော့ ကိုမျိုးဝေမှကိုမျိုးဝေဖြစ်နေလေသည်။ ခုလည်းကြည့်ပါလေ။ မနက်ဆိုလျှင် ကိုမျိုးဝေတို့တစ်ရုံးလုံး ဘုရားဖူးသွားရန်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်ဒီတော့ မနက်သုံးနာရီကားထွက်မည်ဖြစ်ရာ နဒီနှင်းက ကိုမျိုးဝေကိုလာနွိုးဖို့ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ ပြောပုံက ကြည့်ပါအုန်း အိမ်အောက်ထပ်မှာ တစ်ယောက်တည်းအိပ်မှာ ကိုမျိုးဝေလာနွိုးရင်အဆင်သင့်ဖြစ်အောင်လို့ဟူ၍ဖြစ်ရာ ကိုမျိုးဝေမှာရှောင်၍မလွတ်တော့မှန်းသိလိုက်သည်။

နဒီနှင်းဆိုတာကိုလည်းကြည့်ပါဦး။ မပူမပင် မကြောင့်မကျနေခဲ့ရသော သူမ၏အလှသည် ဖြူဝင်းသန့်စင်သော အသားအရေများဖြင့် ပံ့ပိုးထားသည်။ ဝိုင်းဝန်း၍ နက်မှောင်နေသော နဒီနှင်း၏မျက်လုံးအစုံက ထာဝစဉ်ရီဝေရွန်းလဲ့နေပြီး နှာတံကျကျ၊ နွုတ်ခမ်းအလှများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဆန့်ကျင်ဘက် ယောင်္ကျားများအတွက် အားကျငေးမောဖွယ်ပင်ဖြစ်နေရသည်။ နဒီနှင်း၏ ရင်သားမွတ်မွတ်ညက်ညက်လေးများက စူမို့မို့နှင့် တင်းတင်းလုံးလုံးလေးတည်ရှိပြီး ခါးမှာလည်းအဆီကင်းစွာကျစ်လစ်သေးသိမ်နေသည်။ သွယ်နွဲ့သော၊ သေးသိမ်သော ခါးအောက်ပိုင်းမှ ကားစွင့်၍ဆင်းလာသော တင်သားကြီးများက တင်းအိနေပြီး ခိုင်မာသန့်စင်သောပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ကြီးနှစ်လုံးက ကျန်းမာရေးကောင်းခြင်းလက္ခဏာကို ထင်ထင်ရှားရှားပြသနေလေသည်။ အတွေ့အကြုံများအရ သော်၏အလှအပတွေက မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ရယူပိုင်ဆိုင်ခြင်းမရှိသေးကြောင်း ကိုမျိုးဝေသိနေပေသည်။

နယ်မှချစ်သူမျက်နှာကြောင့် ကိုမျိုးဝေမှာနဒီနှင်း၏ရေလာမြောင်းပေးပြုလုပ်သမျှကို အမြဲတမ်းအံတုရှောင်ဖယ်ခဲ့သည်ချည်းဖြစ်သည်။ ကိုမျိုးဝေအဖို့ နဒီနှင်းသည် မစားကောင်းသောသစ်သီးတစ်လုံးသာ ဖြစ်နေလေသည်။ သို့သော်…… ကိုမျိုးဝေအိပ်ယာကနိုးတော့ ညဆယ့်နှစ်နာရီရှိပြီဖြစ်သည်။ ညဦးကတည်းက ခရီးသွားရန်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာသစ် သွားတိုက်ပြီး ခရီးဆောင်အိတ်ကိုယူလျက် အိမ်မှထွက်ခဲ့သည်။ နဒီနှင်းကိုနွိုးပြီး စုရပ်သို့သွားရမှာဖြစ်သဖြင့် နဒီနှင်း၏နေအိမ်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။ နဒီနှင်းတို့အိမ်ခြံတံခါးမှာ သစ်သားတံခါးဖြစ်ပြီး အပေါ်မှချိတ်ဖြင့်ချိတ်တွဲပိတ်ထားသည်ဖြစ်ရာ အကြောင်းသိနေသော ကိုမျိုးဝေက အသာဖွင့်ပြီး အိမ်ခြံထဲဝင်လာလိုက်သည်။အိမ်တံခါးဝသို့ရောက်သော် တံခါးရှေ့တွင်ခဏရပ်လျက် အခြေအနေစောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ နဒီနှင်းတို့အိမ်ကနှစ်ထပ်အိမ်ကြီးဖြစ်သည်။ တိုက်ခံသဘောမျိုးတည်ဆောက်ထားသည်ဖြစ်ရာ အောက်ထပ်အမြင့်မှာ လက်ခုပ်တစ်ဖောင်ခန့်မြင့်သည်။

ဒီအတွက် အောက်ထပ်ကလွုပ်ရှားမွုတွေကို အပေါ်ထပ်မှလုံး၀ကြားရခြင်းမရှိသလို၊ အပေါ်ထပ်မှလွုပ်ရှားမွုများကို အောက်ထပ်က လုံးဝမကြားရပေ။ နဒီနှင်းတွင် အမေတစ်ဦးတည်းသာရှိပြီး အဖေဖြစ်သူမှာ နဒီနှင်း ဆယ်နှစ်သမီးအရွယ်မှာ ဆုံးပါးသွားသည်။ သော်သော့်အမေမှာ ဈေးထဲတွင်အထည်ဆိုင်ဖွင့်လှစ်ရောင်းချသဖြင့် အိန္ဒြေမပျက်စားနိုင် သောက်နိုင်သည့်အနေအထားတွင်ရှိလေသည်။ ထိုအချိန်ကတည်းက သော်သော့်ကိုဘော်ဒါပို့ကာ စာသင်ကြားစေခဲ့သည်မှာ နဒီနှင်းတက္ကသိုလ်တက်ပြီးသည်အထိဖြစ်သည်။ ထို့အတွက် နဒီနှင်းမှာလွတ်လပ်ပွင့်လင်းလျက် ရဲတင်းသွက်လက်သည်။ အလုပ်ဝင်ခဲ့သော နဒီနှင်းအနေဖြင့် အိမ်မှာနေသည့်အခါ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်သောကြောင့် အမေဖြစ်သူကို အပေါ်ထပ်တွင်နေစေပြီး သူမကတော့အိမ်အောက်ထပ်တွင်နေခဲ့လေသည်။ သော်သော့်အမေကလည်း ဤသို့နေရသည်ကိုကြိုက်သူဖြစ်သည်။

မူလကတည်းကပင် သော်သော့်အမေမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေလိုသဖြင့် သော်သော့်ကိုဘော်ဒါဆောင်အမြဲပို့ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သော်သော့်အား ဘော်ဒါဆောင်ပို့ထားသောအချိန်တွင်မတော့ သော်သော့်အမေသည် ဈေးထဲမှ ရွေဆိုင်ပိုင်ရှင်အိမ်ထောင်သည်နှင့်၎င်း၊တစ်လမ်းကျော်မှာ အိမ်ထောင်သည်နှင့်၎င်း ဇာတ်လမ်းများဖန်တီးလေသည်။ နဒီနှင်းပြန်ရောက်တော့ သော်သော့်အမေမှာ နဒီနှင်းရိပ်မိသွားမည်စိုးသဖြင့် ခဏငြိမ်သက်လိုက်သော်လည်း၊ အခါအခွင့်သင့်ပါက အိမ်တွင်တွေ့ဆုံတတ်လေသည်။ နဒီနှင်းကလည်း ခပ်ပါးပါးလေးဖြစ်သဖြင့် သူမအမေ ဘယ်သို့အချိုးချိုးနေသည်ကို ရိပ်မိသည်။ အမေဖြစ်သူနှင့် အိမ်ထောင်သည်ယောင်္ကျားနှစ်ယောက် တို့၏ဆုံတွေ့မွုကိုလည်း သိလာရသည်။ ခေတ်မှီပွင့်လင်းသော မိန်းကလေးဖြစ်သဖြင့် သူမအမေကိစ္စကိုအသာလေးထားခဲ့သည်။ နဒီနှင်းမှာခေတ်မှီပွင့်လင်းသော်လည်း ရည်းစားမထားခဲ့ဘဲ ယောင်္ကျားလေးသူငယ်ချင်းသာထားခဲ့သည်ဖြစ်၍ သူမကိုသူမထိန်းထားခဲ့၏။

ကိုမျိုးဝေကိုရုံးမှာအတူတူလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အဖြစ်မြင်လာရင်းက ကိုမျိုးဝေကိုချစ်ခင်တွယ်တာစိတ်များပေါ်လာမိသည်။ ထို့ပြင် သူငယ်ချင်းလိုဘဲ ဆက်ဆံဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း သူငယ်ချင်းထက်ပိုသည်။ စိတ်ချသည်။ ယုံကြည်သည်။ ထို့အတွက် ကိုမျိုးဝေကို အိမ်လာနွိုးရန်ပြောထားခြင်းဖြစ်သည်။ ““နဒီနှင်း…..နဒီနှင်း….”” ““နဒီနှင်း…..နဒီနှင်း”” ကိုမျိုးဝေက အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် တံခါးဝဆီသို့ကပ်ပြီးခေါ်လိုက်သည်။ အတွင်းမှလွုပ်ရှားသံမကြားရသဖြင့် ထပ်ပြီးခေါ်လိုက်ပြန်လေသည်။ ““နဒီနှင်း…..နဒီနှင်း….”” ““နဒီနှင်း…..နဒီနှင်း”” ““ဟင် ရှင်….ကိုမျိုးဝေလား…..လာပြီ…..လာပြီ…”” နဒီနှင်းကြားလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ထူးသံကိုကြည့်၍ ကိုမျိုးဝေမှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ အိမ်အောက်ထပ်မီးချောင်း ဖျတ်ကနဲလင်းသွားပြီး အောက်ထပ်တစ်ခုလုံး လင်းလင်းချင်းချင်းရှိသွားလေသည်။ ကိုမျိုးဝေမှ အိမ်ထဲလှမ်းကြည့်လိုက်ရာတွင် နဒီနှင်းတစ်ယောက် အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသို့ထှကျလာရာတှငျ အိပျခနျးတံခါးဖှငျ့ထှကျပွီး အိပျခနျးရှေ့သို့အရောကျတှငျ ထဘီကိုဖွနျ့ဝတျလိုကျသညျ။ ကိုမြိုးဝအေတှကျတံခါးဖှငျ့ပေးရနျအလငြျစလိုနျိုငျစှာဖွငျ့ ထှကျလာပွီးထမီကြှတျခါနီးဖွစျသဖွငျ့ အိပျခနျးရှေ့အရောကျမှဝတျလိုကျခွငျးဖွစျရာ သူမ၏ရငျစိအငျ်ကြီအောကျမှ ဗျိုကျသားဝငျးဝငျးလေးမှာ စောကျဖုတျအပေါျဆီးစပျအထိပေါျသှားသညျမှာ အထဲမှစောကျမှေးထူထူနကျနကျမြားကို တှေ့မွငျလိုကျရသညျ။ ထို့ပွငျ အိပျယာမှကမနျးကတနျးထလာရသောကွောငျ့ နဒီနှငျး၏ရငျစေ့ဘလောကျအငျ်ကြီလေးမှာအပေါျမှ နှိပျကွယျသီးနှစျလုံးက ပွုတျထှကျနလေရော နဒီနှငျး၏ရငျသား အပေါျပိုငျးမှာ ဝငျးလကျစှာဖွငျ့ပေါျထှကျနလေသေညျ။ ကိုမြိုးဝမှော နဒီနှငျး၏ကပိုကရိုဟနျပနျလေးနှငျ့ ရငျသားဝငျးဝငျးနှငျ့ဗိုကျသားဝငျးဝငျးမြားကို မွငျတှေ့လိုကျရသဖွငျ့ ရငျထဲ၌ကာမဆန်ဒတှေ ထကွှလာရလသေညျ။ “ကိုမြိုးဝကေလဲ စောလိုကျတာ မစောပါဘူး နဒီနှငျးရဲ့´´` “ဘာကိုမစောရမှာလဲ……ခုမှ တစျဆယျ့နှစျနာရီခှဲဘဲရှိသေးတာ…..နဒီနှငျးတောငျ အိပျပြောျတာမကွာသေးဘူး…..´´ “အဲ့ဒါဆို ကိုမြိုးဝပွေနျတော့မယျ…..နဒီနှငျးဖာသာ နဒီနှငျးလာတော့……။

အဲ့သလိုတော့မလုပ်ပါနဲ့ ကိုမျိုးဝေရယ်……လာပါ….ဝင်ပါ….ဝင်ပါ…´´ နဒီနှင်းကတံခါးသို့ အပြေးအလွားလာ၍သော့ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ကိုမျိုးဝေကိုဝင်စေသည်။ ပြီးနောက် နဒီနှင်းက အနောက်မှလိုက်ဝင်လေသည်။ နဒီနှင်း၏အိပ်ခန်းနှင့်တံခါး၀ကြား ခေါင်းရင်းဘက်တွင်ဆက်တီခုံများထားရှိလေသည်။ ကိုမျိုးဝေက ဆက်တီထိုင်ခုံများတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ နဒီနှင်းက ဆက်တီထိုင်ခုံပေါ်တွင် မထိုင်သေးဘဲမတ်တပ်ရပ်နေလေသည်။ “ကဲ….စောသေးရင် ခဏလောက်ထိုင်ပါဦးလားဟင်….နဒီနှင်း….´´ “အင်း……ရပါတယ် ကိုမျိုးဝေ….ရပါတယ်´´ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကိုမျိုးဝေနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆက်တီပေါ်တွင် နဒီနှင်းကဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ နဒီနှင်းဆီကိုအကြည့်ရောက်ပြီး သော်သော့်တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းကျုံးကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့်စကားကိုမှ မပြောမဆိုဖြစ်ဘဲနှင့်ရှိနေကြသည်။ နဒီနှင်းသည် ညအိပ်ဝတ်သဖြင့် ထမီတစ်ပတ်နွမ်းလေးနှင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် လုံချည်လေး၏ပါးလွာမွုကြောင့် နဒီနှင်း၏ပေါင်တန်တုတ်တုတ်ကြီးကြီးများနှင့် ကားအယ်သော တင်ပါးသားကြီးများမှာတင်းပြောင်အိစက်နေသည်ကို မီးချောင်းရောင်အောက်တွင်အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။

ရင်စေ့ဘလောက်လက်ပြတ်လေးကိုဝတ်ထားသည်မှာလည်း အောက်တွင် အခုအခံမပါရှိသဖြင့် နဒီနှင်း၏ လုံးဝန်းသောရင်သားနှစ်မွာမှာ သိသိသာသာလေးရှိနေပြီး နို့သီးခေါင်းလေးမှာလည်း အင်္ကျီအပေါ်မှကြည့်သည်ပင် အရာလေးပေးလျက် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ ပြုတ်ထွက်နေသော နှိပ်ကြယ်သီးများကို ပြန်မတပ်ထားသဖြင့် နို့အုံဝင်းဝင်းလေးများက ပေါ်ထွက်နေသည်။ ဆံပင်ကို နောက်တွင် တစ်ပတ်လျှိုလေးထုံးထားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ် တွင် ပါးကွက်ကြားလေးမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာပါးပါးလေးရှိတော့သည်။ အိပ်ယာကနိုးစလည်းဖြစ်၊ အဝတ်အစား ကပိုကရိုနှင့်လည်းဖြစ်သော်လည်း လှမြဲလှနေသော နဒီနှင်းကို စူးစိုက်ပြီးတစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေသော ကိုမျိုးဝေကြောင့် နဒီနှင်းမျက်နှာလေး ရှက်စနိုးဖြစ်သွားသည်။ “ကိုမျိုးဝေ….ဘာကိုကြည့်နေတာလဲ …….နဒီနှင်းရှက်တယ် ဘာပြောမလို့လဲ……။

ဟို….ဟို….ရေတစ်ခွက်လောက် “ဒါများကိုမျိုးဝေရယ်…..နဒီနှင်းခပ်ပေးပါ့မယ်…..´´ “အင်း….အင်း….´´ နဒီနှင်းမှာ သူမအား ကိုမျိုးဝေက တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေသဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာညဖက်ဖြစ်သောကြောင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျှက်ရှိသဖြင့် လည်းကောင်း၊ ယောင်္ကျားလေးတစ်ဦး၏ရှေ့တွင်အတန်ကြာထိုင်နေသဖြင့်လည်းကောင်း သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အမျိုးအမည်မသိသော ခံစားမွုလေးတစ်ခုက ရင်ထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။ အမှတ်တမဲ့ဖြင့် ကိုမျိုးဝေ၏ထိုင်နေသော ပေါင်ကြားကို မျက်စိဝေ့ဝဲကြည့်မိရာ အချောင်းကြီးတစ်ချောင်းက မတ်ထောင်ပြီး ပုဆိုးဖောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒီအတွက် ကိုမျိုးဝေတစ်ယောက် သူမကိုမြင်တွေ့ပြီး ကာမဆန္ဒတွေ ထကြွနေသည်ကို သိရှိတွေ့မြင်ရသဖြင့်စောစောက ရင်ထဲကဖြစ်ပေါ်လာသော အမျိုးအမည်မသိသော ခံစားမွုများက နဒီနှင်း၏ငုပ်လျှိုးနေသော ကာမစိတ်များကို ထကြွလာစေတော့သည်။

ဒီအတှကျ ရလောမွောငျးပေးအနဖွေငျ့ ကိုမြိုးဝကေိုပွောလိုကျသောျလညျး ကိုမြိုးဝကေ ရတေစျခှကျတောငျး လိုကျသဖွငျ့ ကိုမြိုးဝအေကွညျ့အောကျတှငျ ထျိုငျရငျး ကာမစိတျမြားထကွှလာမှုမှ သကျသာအောငျဆကျတီထိုငျခုံမှထကာ ရအေိုးစငျရှိရာသို့ လြှောကျလာလသေညျ။ ရခေပျရနျအတှကျ ကြောခိုငျးလြှောကျသှားသော နဒီနှငျး၏ တငျသားကွီးမြားမှာ လှုပျရမျးတုနျခါလကြျရှိရာ ကိုမြိုးဝမှော သူမ၏နောကျပိုငျးအလှကို အာသာငမျးငမျးဖွငျ့ကွညျ့ရငျး နဒီနှငျးကိုလိုးခငြျစိတျမြားပို၍ထကွှလာလတေော့သညျ။ နဒီနှငျးကလညျး ကိုမြိုးဝတေစျယောကျ ကာမစိတျမြားထကွှပွီး သူမကိုကွညျ့နမေညျမှနျးသိသိကွီးနှငျ့ ရအေိုးစငျဘကျသို့လြှောကျလာခြိနျတှငျ သူမ၏တငျသားကွီးမြားကို ပို၍ခါရမျးကာလြှောျပွလိုကျသညျ။ဘုရားဖူးမလိုကျဖွစျခငြျလညျးရှိပါစတေော့။ ကိုမြိုးဝတေစျယောကျ သူမကိုခစြျရနျအတှကျအလှနျအရေးကွီးသောအခြိနျသာဖွစျသညျဟူ၍တှေးမိပွီး မူယာမာယာသုံးလိုကျခွငျးဖွစျသညျ။

သောက်ရေအိုးစင်မှရေတစ်ခွက်ခပ်ပြီးပြန်ထွက်လာသော နဒီနှင်းမှာ ကိုမျိုးဝေဆီသို့ကြည့်လိုက်ရာတွင် ကိုမျိုးဝေ၏အကြည့်များက သူမ၏ပေါင်နှစ်လုံးကြားစောက်ဖုတ်လေးနေရာကို စူးစိုက် ကြည့် နေ သဖြင့် ရင်ထဲမှထိတ်ကနဲဖြင့်နွေးထွေးသွားပြီး ကာမဆန္ဒများပို၍ထကြွလာရတော့သည်။ “ရော့…ကိုမျိုးဝေ….သောက်´´ ကိုမျိုးဝေထိုင်နေရာသို့ရောက်သည်နှင့် နဒီနှင်းက ရေခွက်ကိုလှမ်းပြီး ကိုမျိုးဝေကို ပေးလိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေ၏ မျက်နှာကိုလည်း ရီတီတီ၊ ရီလဲ့လဲ့လေးကြည့်ကာ နေလိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေက ရေခွက်လှမ်းယူလိုက်ရာ နဒီနှင်း၏လက်များနှင့်ထိတွေ့မိလိုက်သဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး၏ရင်ထဲ မရိုးမရွလေးများဖြစ်သွားရလေတော့သည်။ ကိုမျိုးဝေက ရေခွက်လှမ်းယူပြီး သောက်လိုက်ကာ ဖန်ခွက်ကိုစားပွဲပေါ်သို့တင်လိုက်သည်။ ယခုတိုင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော နဒီနှင်းကိုရီဝေဝေမျက်နှာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “အို…ကိုမျိုးဝေ…အင့်….အွန့်….အွန့်…..´´ နဒီနှင်း၏မျက်နှာအနေအထားမှ။ကာမဆန္ဒတွေတက်ကြွနေပြီး ကိုမျိုးဝေအား ကာမဆန္ဒတွေဖြည့်ပေးရန် တောင်းပန်သော အရိပ်အယောင်လေးတွေကို တွေ့မြင်နေရသော ကိုမျိုးဝေမှာဗြုန်းကနဲထပြီး နဒီနှင်းကိုလှမ်းဖက်လိုက်သည်။

နဒီနှင်းမှာကိုမျိုးဝေအားမြူဆွယ်မိသော်လည်းယခုကဲ့သို့ဗြုံးစားကြီးဖြစ်သွားသဖြင့်လန့်ပြီးရေရွတ်လိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သမျှအားလုံးကို လွတ်ချလိုက်သလိုဖြင့် နဒီနှင်း၏ကိုယ်လုံးကိုလှမ်းဖက်ပြီး နဒီနှင်း၏ပါးပြင်များကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်းလိုက်သည်။ မျက်နှာချင်း ဆိုင်ဖက်လိုက်သည်ဖြစ်သဖြင့် နဒီနှင်း၏နို့အုံထွားထွားများက ကိုမျိုးဝေ၏ရင်ဘတ်ကိုထိုးထိဖိကပ်သွားသလို ကိုမျိုးဝေ၏လီးတန်ချောင်းမာမာကြီးကလည်း နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ် ကိုထိုးမိလေသည်။ နဒီနှင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံးကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းထသွားကာ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်လျက် မောလာသလိုကြီးဖြစ်လာသောကြောင့် ကိုမျိုးဝေ၏ကျောပြင်ကို လက် နှစ်ဖက်ဖြင့်ပြန်လည်သိုင်းဖက်လိုက်ရလေသည်။

ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်း၏ပါးပြင်များကိုနမ်းလိုက်ပြီး သူ၏နွုတ်ခမ်းများဖြင့် နဒီနှင်း၏နွုတ်ခမ်းနုနုလေးနှစ်လွာကိုငုံကာစုပ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နဒီနှင်း၏ ကျောပြင်လေးကိုသိုင်းဖက်ပြီး ကျောပြင်လေးတစ်လျှောက်စုန်ကာဆန်ကာရွေ့လျားလျက်ပွတ်သပ်ပေးနေလိုက်သည်။ နဒီနှင်းမှာ အသက်ရွုသံများပြင်းလာပြီးလျှင် ကိုမျိုးဝေ၏ ကျောပြင်ကို သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်တိုး၍ဖက်ထားလိုက်သည်။ “နဒီနှင်း´´ “ဟင်…..ကိုမျိုးဝေ´´ “သော်သော့်ကို ချစ်တယ်ကွယ်´´ “နဒီနှင်းလည်း ကိုမျိုးဝေကိုချစ်တယ်´´ “ဒါဆို…..´´ “ဘာလဲဟင် ကိုမျိုးဝေ´´ “ဟို….ဟို….အရမ်းချစ်တော့မယ်နော်´´ “ချစ်ပါ ကိုမျိုးဝေရယ်….ချစ်ပါ….ကိုမျိုးဝေ ချစ်မှာကို နဒီနှင်းက အမြဲစောင့်မျှော်နေရတာပါ´´ “ဒါဆို အခန်းထဲသွားမယ်နော်´´ “သွားလေ ကိုမျိုးဝေ´´ ကိုမျိုးဝေမှာ တောကသူ၏ချစ်သူကိုလည်း သတိမရတော့။ နဒီနှင်းကို ချစ်ခွင့်ကြုံချိန်ဖြစ်သဖြင့် ချစ်လိုက်ရန်သာ စိတ်ထဲတွင်ရှိနေလေတော့သည်။

သို့နှင့် နဒီနှင်းအား နွုတ်ခမ်းကိုစုပ်နေရာမှခွာပြီး စကားပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ နဒီနှင်းထံမှ တုန့်ပြန်လက်ခံသံပေါ်လာသောကြောင့် နဒီနှင်း၏ခါးကိုဖက်လျက် နဒီနှင်း၏အိပ်ခန်းဆီသို့လျှောက်လာလိုက်သည်။ နဒီနှင်းမှာလည်း ကိုမျိုးဝေ၏အချစ်ကိုခံရန်အတွက် ကိုမျိုးဝေကိုဖက်တွယ်ပြီး လိုက်လာလေတော့သည်။ နဒီနှင်း၏ အိပ်ခန်းထဲတွင်မတော့ မီးချောင်းကထွန်းထားသဖြင့် လင်းချင်းနေသည်။ အခန်းနံရံတစ်ဖက်တွင် နဒီနှင်းအိပ်သောကုတင်ရှိ ပြီး ဆန့်ကျင်ဖက်တွင် မှန်တင်ခုံရှိနေလေသည်။ ကုတင်နှင်မှန်တင်ခုံကြားတွင် စာရေးစားပွဲတစ်လုံးရှိလေသည်။ အိပ်ခန်းထဲရောက်၍ ကုတင်ဆီသို့မရောက်ခင်မှာ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်းကိုသိမ်းကြုံး ဖက်၍ သူ၏ရင်ခွင်အတွင်းသို့ဆွဲသွင်းဖက်လိုက်သည်။ နဒီနှင်းကလည်း ကိုမျိုးဝေ၏ရင်ခွင်အတွင်းသို့အလိုက်သင့်လေးဝင်ရောက်လိုက်ရာက ခေါင်းကိုမော့ပေးလိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေကလည်း နဒီနှင်း ၏ ခေါင်းမော့ပေးသည်နှင့်။

နဒီနှင်း၏နွုတ်ခမ်းနုနုလေးနှစ်လွာကိုငုံလျက် သူ၏နွုတ်ခမ်းဖြင့်စုပ်ယူလိုက်သည်။ ပြီးနောက် နဒီနှင်း၏နွုတ်ခမ်းနှစ်လွာကို သူ၏လျှာဖျားလေးဖြင့်ရွရွလေးပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်း၏ကျောပြင်ကိုဖက်ပြီး စုန်ဆန်ထက်အောက်ပွတ်ပေးလိုက်ရာ နဒီနှင်း ကလည်း ကိုမျိုးဝေ၏ကျောပြင်ကို သူမ၏လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့်ပြန်လည်သိုင်းဖက်လိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်း၏ အောက်နွုတ်ခမ်းလုံးလုံးကလြေးကို စုပ်ပြီးနွုတ်ခမ်းလေးကို လျှာဖြင့်ပွတ်သပ်ပေးနေ သလို နဒီနှင်းကလည်း ကိုမျိုးဝေ၏ အပေါ်နွုတ်ခမ်းကို ပြန်လည်စုပ်နမ်းကာ သူမ၏လျှာဖြင့် ကိုမျိုးဝေ၏နွုတ်ခမ်းကိုပွတ်သပ်ပေးလေတော့သည်။ ထိုမှတဖန် နွုတ်ခမ်းနှစ်လွာချင်း ထိတွေ့စုပ်နမ်းလျက် တစ်ဦး ၏လျှာဖြင့် တစ်ဦး၏လျှာကိုထိတွေ့လိမ်ပတ်ထိုးမွေလိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေနှင့်နဒီနှင်းတို့နှစ်ဦးစလုံး တင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ထားသဖြင့် နဒီနှင်း၏နို့အုံထွားထွားများက ကိုမျိုးဝေ၏ရင်အုံသို့လာရောက်ဖိကပ်နေ ရာ။

နွေးနွေးထွေးထွေးအိအိလေးဖြစ်နေသည်ကို ခံစားနေရလေသည်။ ကိုမျိုးဝေ၏မာတောင်နေသော လီးတန်ကြီးကလည်း နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်အုံပေါ်ကို နွေးနွေးမာမာကြီးဖြင့် ထောက်ထားသဖြင့်လည်း နဒီနှင်းမှာ စောက်ဖုတ်ထဲ စစ်ကနဲစစ်ကနဲဖြစ်အောင် ခံစားရလေတော့သည်။ နှစ်ယောက်စလုံးမျက်စိမှိတ်ထားပြီး ကာမဆိပ်တက်လာမွုကိုခံစားနေရသဖြင့် အသက်ရွုသံများပြင်းထန်လာကြပြီဖြစ်လေသည်။ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်း၏ကျောပြင်ကိုပွတ်သပ်ပေးသောလက်ကိုအောက်သို့ ရွေ့ပြီး နဒီနှင်း၏တင်သားကြီးများကို ဆုပ်နယ်ပေးနေလေသည်။ နဒီနှင်းမှာ ကိုမျိုးဝေ၏လီးတန်ကြီးကို တိုးထိမိနေသော သူမ၏စောက်ဖုတ်လေးကိုကော့၍ လီးကြီးနှင့်အတင်းဖိကပ်ကာပေးလိုက်သည်။ နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်လေးအတွင်းတွင်ကား စောက်ရည်များစိုစွတ်လာပြီး ရင်ထဲတွင်မတော့ ကာမဆန္ဒတွေ တစ်ရိပ်ရိပ်နှင့်တားမနိုင်ဆီးမရဖြစ်လာရပြီဖြစ်သည်။

နဒီနှင်း “ရှင် ကိုမျိုးဝေ´´ “ကိုမျိုးဝေ ချစ်တော့မယ်နော်´´ “အင်းပါ……ချစ်ပါ ကိုမျိုးဝေ….ချစ်ပါ´´ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်းကိုစုပ်နမ်းနေသော နွုတ်ခမ်းချင်းခွာလိုက်ပြီး နဒီနှင်းအားချစ်မည်ဟူ၍ပြောလိုက်ရာ နဒီနှင်းကလညး်ချစ်စေလိုလာပြီဖြစ်၍ ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။ သို့နှင့် ကိုမျိုးဝေကဖက်တွယ် ထားခြင်းမှ နောက်သို့ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး နဒီနှင်း၏ကိုယ်လုံးကိုဆွဲကိုင်လျက် ကုတင်ပေါ်သို့ထိုင်စေလိုက်သည်။ ပြီးနောက် နဒီနှင်း၏တစ်ထပ်တည်းဝတ်ထားသော ရင်စေ့လက်ပြတ်ဘလောက်စ အင်္ကျီရင်ဘတ်ရှိနှိပ်စေ့လေးများကို တစ်လုံးစီဖြုတ်လိုက်သည်။ နဒီနှင်း၏နို့နှစ်လုံးမှာ မို့ဝန်းလျက်နုထွတ်တင်းရင်းနေသည်ကိုတွေ့မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကိုမျိုးဝေက ဘလောက်အင်္ကျီလေးကို လက်မှလျှို ၍ ချွတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် နဒီနှင်းကိုဖက်လျက် ကုတင်ပေါ်လှဲလိုက်ပြီး နဒီနှင်း၏နို့အုံကိုမျက်နှာအပ်လျက်ဆွဲ၍စို့လိုက်သည်။ တစ်လုံးစို့ပြီး နောက်တစ်လုံးကိုထပ်စို့လိုက်သည်။

ကိုမျိုးဝေက လက်တစ်ဖက်ကိုလည်း နဒီနှင်း၏ပေါင်ကြားထဲသို့ထိုးသွင်းကာ နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်မို့မို့ကြီးကို လက်ဖဝါးဖြင့်ဆုပ်၍အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ နဒီနှင်းမှာ ကာမဆန္ဒဒီကရီတွေတက်လာသဖြင့် ကုတင်အောင်ချထားသော ပေါင်နှစ်လုံးကိုဟပေးလိုက်ရာ ကိုမျိုးဝေ၏လက်ကသူမ၏ပေါင်ကြားသို့ မိမိရရရောက်သွားပြီး နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်ကြီးကို အုပ်၍ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်း၏နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့နေရုံမျှမက နို့သီးခေါင်းကလေးကိုနွုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားတွင် ညှပ်၍ဆွဲဆွဲပြီးမတင်ပေးလိုက်သည်။ နို့သီးခေါင်းထိပ်ကို နွုတ်ခမ်းနှစ်ခုနှင့်ညှပ်ထားပြီး နို့သီးခေါင်းထိပ်ကိုလျှာထိပ်ဖြင့်ဖိဖိပေးပြီး ထိုးပေးလိုက်ရာ ကိုမျိုးဝေ၏ခေါင်းကို သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲဖက်လိုက်သည်။ နဒီနှင်းမှာ သူမ၏နို့အုံများကိုစို့နေယက်နေရင်းက တစ်ဖန် သူမ၏စောက်ဖုတ်ကို ထမီပေါ်မှအုပ်ကိုင်ပြီး ရွစိရွစိလုပ်နေသဖြင့် အားမလိုအားမရစိတ်တွေဖြစ်လာကာ။

ကိုမျိုးဝေ၏ဆံပင်တွေကြားထဲသို့ သူမ၏လက်တစ်ဖက်ကိုထိုးသွင်းကာ ကိုမျိုးဝေ၏ဆံပင်များကိုဖွပေးနေမိသည်။ “ဟင်း….ဟင်း….ဟင်း….ကိုမျိုးဝေရယ်´´ နဒီနှင်းမှာ ပါးစပ်မှမပီမသရွတ်ရင်း မျက်စိကိုစုံမှိတ်လျက်ကာမအရသာကိုခံစားနေလေတော့သည်။ ကိုမျိုးဝေက နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းပေါ်သို့ တဲ့တဲ့မတ်မတ်ကျနေသော လက်ခလယ်ထိပ် ကိုကွေးကာ နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်၀လေးကို ထမီပေါ်မှကလိပေးနေသည်။ လက်ဖဝါးဖြင့်လည်း နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်ကြီးပေါ်တွင် ရှေ့တိုးနောက်ငင်ဖြင့်ရွေ့လျားကာဖိ၍ဖိ၍ပွတ်ပေးလိုက်ရာ နဒီနှင်းမှာ ကိုယ်လုံးလေးတွန့်လိမ်လျက်ရှိလေသည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်ကို ထမီပေါ်မှပွတ်သပ်ပေးနေရသည်ကိုအားမရသဖြင့် ထမီကိုဖြည်ပြီးဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ “ဟင့်…..ကိုမျိုးဝေရယ်….ဒီအတိုင်းချစ်ပါလားကွယ်….ဟင့်…..အင့်……အင့်…..´´ ထမီကိုချွတ်လိုက်သဖြင့် ပြင်ပလေစိမ်းကစောက်ဖုတ်နှင့်ပေါင်အတွင်းသားတွေကို ဟပ်သွားရသောကြောင့်။

နဒီနှင်းမှာရုတ်တရက်ရှက်စိတ်ဖြင့် ဒီအတိုင်းချစ်ပါလားဟူ၍ ပြောလိုက်သော်လညး် အားမပါသောလေသံဖြင့်သာ ရေရွတ်မိသလိုဖြစ်သွားသည်။ နဒီနှင်းမှာ ကာမဆန္ဒဒီကရီတွေ လှိမ့်တက်နေသောကြောင့် ချစ်ချင်စိတ်တွေများနေသဖြင့် ကိုမျိုးဝေလုပ်ချင်ရာလုပ်တော့ဟူ၍ထားလိုက်ရသည်။ ကိုမျိုးဝေပြုသမျှခံမည်ဟူ၍ စိတ်ထဲမှာဒုံးဒုံးချလိုက်သဖြင့် ကိုမျိုးဝေကထမီကို အချွတ်တွင်တင်ပါးနှင့်ထမီညိနေသည်ကိုပင် တင်ပါးကိုကြွပေးလိုက်သည်။ နဒီနှင်းမှာ ကုတင်ပေါ်တွင်ကိုယ်တစ်ပိုင်းတင်လျက်ဖြစ် နေသောကြောင့် သူမ၏စောက်ဖုတ်မှာခပ်မော့မော့လေးဖြစ်နေသည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ နို့စို့နေခြင်းကိုရပ်လိုက်ပြီး ကုတင်အောက်ဆင်း၍ အင်္ကျီနှင့်ပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေ၏တောင်မတ်နေသော လီးတန် ကြီးမှာ တငေါက်ငေါက်ဖြစ်လျက် လီးထိပ်ကြီးအဝမှအရည်များစို့ထွက်နေလေသည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ ကုတင်ပေါ်တစောင်းတင်လျက်ပက်လက်ဖြစ်နေသော။

နဒီနှင်း၏ကိုယ်လုံးအလှကိုကြည့်ရင်းပေါင်ကြားမှစောက်ဖုတ်ကြီးကိုကြည့်လိုက်ရ အတော်ပင်အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ ကြည့်ပါဦး နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်မှာ ဖောင်းဖောင်းကားကားခုံးခုံးကြီးဖြစ်နေကာ အတန်ကြီးလှရုံမျှမက စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းအတွင်းမှ သူမ၏စောက်စေ့အတက်လေးသည်အတော်လေးပင် တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် ရှည်ရှည်လျားလျားလေးဖြစ်ကာ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းအတွင်းမှနေ၍ အပေါ်သို့ပင်ထိုးထွက်နေသည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်ကြီးကိုမြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏လက်ဖြင့် နဒီနှင်း၏ စောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ကိုင်လိုက်၊ စောက်ဖုတ်နွုတ်ခမ်းသားဖောင်းဖောင်းကြီးတွေကို ပွတ်ပေးလိုက်၊ အမွေးလေးတွေ တွန့်ခွေကာပေါက်နေသော သူမ၏စောက်ဖုတ်အုံကြီးကို လက်ဖနောင့်ဖြင့်ခပ်ဖိဖိလေး ပွတ်၍ပေးလိုက်၊ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်ကိုလည်း လက်စောင်းလေးဖြင့်လျှောတိုက်ကာပွတ်လိုက်။စောက်စေ့အတက်ပြူးပြူးလေးကိုလည်း မထိတထိတို့ထိလိုက်ဖြင့်လုပ်ပေးရင်း နဒီနှင်း ၏ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုကစားစရာရသောကလေးနှယ် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကလိပေးနေတော့သည်။

“ဟငျး…..ဟငျး….ကိုမြိုးဝရေယျ…..ယားတယျ…..အငျး….ဟငျး….ဟငျး….´´ နဒီနှငျးမှာ ကိုမြိုးဝမှေနေ၍ သူမ၏စောကျဖုတျကွီးကိုကလိခငြျတိုငျးကလိပေးနသေောကွောငျ့ သူမ၏တစျကျိုယျလုံးမှာ ဖတြျဖတြျလူး၍လာရုံမြှပငျမကတော့ဘဲ စောကျဖုတျထဲမှစောကျရညျမြား စျိမျ့ထှကျကာစိုရှဲလာပွီဖွစျသညျ။ တစျခါတစျခါတှငျမတော့ သူမ၏စောကျဖုတျကွီးကို ပငျ့၍ပငျ့၍တငျကာ ကိုမြိုးဝေ၏လကျမြားကိုကပျပေးလိုကျရာ သူမ၏ဖငျသားဖှေးဖှေးလုံးလုံးကွီးမြားမှာလုံးကနဲ လုံးကနဲကွှ၍ကွှ၍တကျလာလသေညျ။ ကိုမြိုးဝမှော လီးတနျခြောငျးကွီး မာတောငျနပွေီး လီးထိပျမှာအရညျကွညျမြားစို့ထှကျလာအောငျ နဒီနှငျး၏စောကျဖုတျကွီးကိုမွငျရသောကွောငျ့ ကာမ စိတျတှေ မထိနျးနိုငျအောငျဖွစျလာရလသေညျ။

နဒီနှငျး “ဟငျ….ကိုမြိုးဝေ´´ “ကိုမြိုးဝေ နဒီနှငျးကိုခစြျတော့မယျနောျ´´ “ခစြျပါ….ကိုမြိုးဝရေယျ…..ခစြျပါ နဒီနှငျးမနတေတျတော့ဘူး…..ဟငျး….ဟငျး…´´ “ဒါဆို ခွထေောကျတှေ ကုတငျပေါျတငျလိုကျ´´ “ဒီလိုလား´´ “မဟုတျဘူး…ဒီလို….ဒီလို…..´´ ကိုမြိုးဝမှော ကာမဆန်ဒတှပွေငျးပွလာပွီး ဝတျလစျစလစျဖွစျနသေော နဒီနှငျး၏ကိုယျလုံး၊ ဖောငျးဖောငျးဖူးနသေော နဒီနှငျး၏စောကျဖုတျ၊ အတှေ့အထိနူးညံ့သော နဒီနှငျး၏ကိုယျခန်ဓာ တို့ကွောငျ့ တောငျမတျတငျးမာသောလီးတနျကွီးဖွငျ့ နဒီနှငျး၏စောကျဖုတျကို လိုးခငြျလာပွီဖွစျသညျ။ သို့အတှကျ နဒီနှငျး၏စောကျဖုတျကိုပှတျသပျကလိပေးနခွေငျးအား ရပျလျိုကျကာ နဒီနှငျးအားခစြျတော့မညျဟုပွောပွီး ခွထေောကျတှကေုတငျပေါျတငျရနျပွောလိုကျသညျ။ နဒီနှငျးက ဘေးစောငျးလုပျပွီးခွထေောကျတှကေိုတငျသဖွငျ့ မဟုတျဘူးဟူ၍ပွောကာပကျလကျ တစျပိုငျးလေးကုတငျပေါျတငျနသေော နဒီနှငျး၏ကိုယျလုံးတစျဝကျကို ဒီအတိုငျးထားစလေကြျ ။

ကုတင်စောင်းအစပ်ထိတင်ပါးကိုတင်စေလိုက်သည်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဒူးမှထောင်စေ ပြီး ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ကုတင်စောင်းသို့ထောက်ထားစေလိုက်သည်။ ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်ကိုခပ်ကားကားလုပ်ထားပြီး ဒူးခေါင်းကိုထောင်ထားသဖြင့် နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်မှာ ဟပြဲပြဲလေးဖြစ်သွား သည်။ စောက်ရည်တွေစိုရွဲနေပြီးမို့ကာပြောင်တင်းနေသော စောက်ဖုတ်နွုတ်ခမ်းသားကြီးနှစ်ခုက ကိုမျိုးဝေ၏လီးတန်ကြီးကို စောင့်ကြိုနေသလို ရှိနေလေသည်။ “နဒီနှင်း´´ “ဟင်…ကိုမျိုးဝေ…´´ “ကိုမျိုးဝေ ချစ်တော့မယ်နော်´´ “ဟုတ်ကဲ့ ကိုမျိုးဝေ´´ ကိုမျိုးဝေက သူ၏တောင်မတ်နေသောလီးတန်ကြီးကိုကိုင်လျက် နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်ဝတွင်တေ့လိုက်ပြီး နဒီနှင်းကိုပြောလိုက်သည်။ နဒီနှင်းမှာ လီးတန်ထိပ်ကြီးစောက်ဖုတ်အဝကို တေ့မိသည်နှင့် ရင်တွေတစ်ဒိန်းဒိန်းခုန်လျက် ဖျန်းကနဲကြက်သီးများထသွားကာ မျက်လုံးလေးများကို မှေးစင်းထားလိုက်သည်။

ကိုမျိုးဝေကသူ၏လီးတန်ကြီးကိုနဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်နွုတ်ခမ်းသားကို အလျားလိုက်ပွတ်ပေးလိုက်ပြီး ဟ၍နေသော နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်နွုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားသို့ တေ့လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ဖိ၍သွင်းလိုက်သည်။ “ဗျစ်…..ဗျစ်…..ဗျစ်´´ “အင့်…..အ….အ…ဟင်း´´ ကိုမျိုးဝေက လီးတန်ကြီးကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာတင်းစေ့နေသည့် နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်အတွင်းသားများကို လီးတန်ထိပ်ကထိုးခွဲဖြတ်ကျော်သံနှင့်အတူ နဒီနှင်း၏လည်ချောင်းသံအစ်အစ်လေး ကထွက်ပေါ်လာကာ လီးတန်ထိပ်ဖူးကြီးတစ်ခုလုံးစောက်ခေါင်းထဲဝင်သွားချိန်တွင် ရပ်လိုက်သဖြင့် နဒီနှင်းမှာသက်ပြင်းချလိုက်ရလေသည်။ နဒီနှင်း၏စောက်ခေါင်းထဲမှ စောက်ရည်များ မှာ ပထမထွက်လာသောစောက်ရည်များနှင့်ပေါင်းပြီးထပ်မံ၍ စီးကနဲထွက်၍လာရာ လီးတန်ထိပ်ကြီးကိုစိုသွားလေသည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ လီးတန်ကြီးကို ကိုင်ထားသောလက်ကိုလွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပေါင်တန်နှစ်ဖက်ကိုလက်များဖြင့်အသာဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး။စောက်ခေါင်းထဲသို့ဝင်စပြုနေပြီဖြစ်သောလီးတန်ကြီးကိုစောစောကထက်ပို၍ ဖိသွင်းလိုက်လေသည်။အား….အား….ကျွတ်…ကျွတ်….နာလိုက်တာ ကိုမျိုးဝေရယ်´´

“ခဏတော့အောငျ့ခံပါနဒီနှငျးရယျ´´နဒီနှငျး၏တငျသားအယျအယျကွီးမြားမှာ ရှေ့တိုးနောကျငငျဖွငျ့ခါရမျးသှားသညျ။ လီးမဝငျဖူးသေးသော စောကျဖုတျအသစျစကျစကျလေးဖွစျသဖွငျ့ နဒီနှငျးမှာ လီးဝငျသညျ့ဒဏျကိုလဲ ခံစားလိုကျရသညျ။ စောကျဖုတျဝပွဲဟသှားပွီးနာကငြျလှသောကွောငျ့ နဒီနှငျးမှာ ကွိတျမှိတျမခံစားနိုငျတော့ဘဲ ငွီးငွူလိုကျမိသညျ။ ကိုမြိုးဝေ၏ လီးတနျကွီးထိပျဖြားကို စောကျခေါငျးထဲမှအရာ တစျခုက ဆီး၍တားထားသလိုရှိနသေဖွငျ့ အပြိုမှေးဖွစျကွောငျး ကိုမြိုးဝသေိလျိုကျသညျ။ ကိုမြိုးဝရေငျထဲတှငျမတော့ နဒီနှငျး၏အပြိုစစျစစျစောကျဖုတျကွီးထဲသို့ ဗှဆေောျဦးလိုးကာ ပါကငျဖှငျ့ရမညျ ဖွစျသဖွငျ့ အလှနျပငျကြနေပျအားရဖွစျနသေညျ။ ထို့အတှကျ နဒီနှငျး၏ပေါငျနှစျဖကျကို ကိုငျထားသောလကျနှစျဖကျကို နဒီနှငျး၏နို့အုံမြားဆီသို့လှမျးလကြျ ဆုပျနယျခြမှေလိုကျသညျ။

နဒီနှင်း၏စောက်ခေါင်းထဲကိုဝင်နေသောသူ၏လီးတန်ကြီးကို အသာဆွဲထုတ်လိုက်၊ ဖြေးဖြေးလေးပြန်သွင်းလိုက်နှင့်လိုးပေးလိုက်သည်။ ကိုမျိုးဝေမှာ ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ နဒီနှင်း၏နို့အုံနှစ်လုံး ကို ကိုင်ဆုပ်ကာလိုးသွင်း၊ လိုးထုတ်လုပ်ပေးနေသဖြင့် လီးတန်ကြီး ဝင်ထွက်တိုင်းတွင် နဒီနှင်း၏စောက်စေ့လေးကို ထိမိပွတ်မိနေလေရာ နဒီနှင်းမှာသွေးသားရမက်တွေပြင်းပြကာ မရိုး မရွဖြစ်လာရတော့သည်။ “စွတ်…..ဖွတ်….စွတ်….ဖွတ်….´´ “အိုး….ဟင့်….ဟင့်….ကိုမျိုးဝေရယ်´´ နဒီနှင်းတစ်ယောက် စောက်ခေါင်းထဲသို့လီးတန်ကြီးဝင်ထွက်ကာလိုးပေးနေသလို၊ စောက်စေ့လေးကို လီးတန်ကြီးကဝင်ထွက်တိုင်း ခလုတ်တိုက်နေသလို သူမ၏နို့အုံကိုချေမွပေးနေသဖြင့် အရသာများတွေ့လာရပြီဖြစ်သည်။ သို့အတွက် နို့အုံများကိုကိုင်ဆုပ်ထားသော ကိုမျိုးဝေ၏လက်နှစ်ဖက်ကို သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲကိုင်ပြီး သူမ၏ဖင်သားများကိုလွုပ်ရမ်းပေးနေသည်။

ကိုမျိုးဝေကလဲနဒီနှင်း၏အပျိုမှေးပါးကိုဖောက်ပြီးလိုးသွင်းရန် ရည်ရွယ်သဖြင့် နဒီနှင်း၏နို့နှစ်လုံးကို အားကုန်ပင် တစ်အားဆွဲညှစ်၍နယ်ပေးကာ လီးတန်ကြီး၏ဒစ်ကြီးကျွတ်လုလုဖြစ်အောင် ဆွဲထုတ် ကာ လီးတန်ကြီးကိုအားအပြည့်ထည့်၍ဖိပြီးလိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ “စွပ်…..ဖွတ်….ဖေါက်….စွပ်´´ “အား….ကိုမျိုးဝေ….အား…..နာတယ်……အား….နာတယ် ကိုမျိုးဝေရယ်´´ နဒီနှင်း၏အပျိုအမှေးပါးက လီးတန်ကြီးထိပ်ကိုတင်းပြီးခံနေသော်လည်း ဆောင့်လိုးသည့်အားကပြင်းလှသောကြောင့်။ လီးဒစ်ထိပ်ကြီးက အပျိုအမှေးပါးကိုရက်ရက်စက်စက်ပင် ထိုးဖောက် မိလျက် သွေးများထွက်လာသော်လည်း ကိုမျိုးဝေ၏လီးတန်ကြီးက နဒီနှင်း၏စောက်ဖုတ်ထဲတစ်ဆုံးဝင်သွားသဖြင့် နာကျင်ခံခက်သောဝေဒနာကြောင့် နဒီနှင်းမှာအော်ဟစ်လျက် ကိုမျိုးဝေ၏ရင် ဘတ်ကို တွန်းထားလိုက်သည်။

ကိုမျိုးဝေကနဒီနှင်း၏နို့အုံကြီးများကိုဆုပ်နယ်ပြီးနို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုပွတ်ချေပေးလျက်။လီးတန်ကြီးကိုတစ်ဝက်မျှဆွဲထုတ်ပြီး ခပ်ဆတ်ဆတ်ပြန်၍ဆောင့် သွင်းကာ တစ်ချက်ချင်းလိုးဆောင့်ပေးလိုက်ရာ နဒီနှင်းမှာ နာကျင်မွုများပြေပျောက်လျက်အကောင်းဘက်သို့ရောက်လာလေသည်။ လီးတန်ကြီးဝင်ထွက်တိုင်း စောက်စေ့လေးကိုဆွဲပွတ်နေ သဖြင့် ကောင်းသထက်ကောင်းလာပြီး နဒီနှင်းမှာဖင်ကြီးကိုကော့ကာကော့ကာပေးလာသည်။ ကိုမျိုးဝေကလည်း နဒီနှင်းတစ်ယောက်ပို၍ခံနိုင်ရည်ရှိလာသည့်အဖြစ်ကိုမြင်သဖြင့် လီးတန် ကြီးကို အဆုံးနားထိဆွဲထုတ်ပြီး တစ်ဆုံးဝင်အောင်ဆောင့်သွင်းလျက် သွက်သွက်ကြီးလိုးပေးလိုက်ရာ နဒီနှင်းမှာခံ၍ကောင်းလွဏ်းသဖြင့် ဖင်ကြီးကိုကော့ကော့ပြီးခံနေလေသည်။

မကြာခင်မှာတော့ကိုမျိုးဝေ၏လီးတန်ကြီးကျင်ကနဲဖြစ်ကာလီးတန်ထိပ်မှသုတ်ရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်သလို နဒီနှင်းကလည်း ကိုမျိုးဝေ၏လက်များကို တွယ်ဖက်ပြီး ဖင်ကြီးကိုမြှောက်ကာ လီးတန်ကြီးအဆုံးဝင်အောင်လုပ်လျက် စောက်ရည်များပန်းထုတ်ကာပြီးသွားလေသည်။ ကိုမျိုးဝေ၏လီးတန်ကြီးအရင်းတွင်ကား အပျိုမှေးပေါက်လျက်ထွက်လာသော သွေးများနှင့်သုတ်ရည်များက ပေါင်းစပ်လျက်စိုရွဲနေလေသည်။ “နဒီနှင်း…..ကောင်းလား ဟင်´´ “ကောင်းတယ် ကိုမျိုးဝေရယ်…..ကောင်းတယ်….ကိုမျိုးဝေကို နဒီနှင်းသိပ်ချစ်သွားပြီ´´ “ကိုမျိုးဝေလည်း နဒီနှင်းကိုချစ်သွားပြီ….ထပ်ချစ်အုံးမယ်နော်´´ “ချစ်ပါ….ကိုမျိုးဝေ…ချစ်ပါ´´ ကိုမျိုးဝေနှင့်နဒီနှင်းမှာ ထိုနေ့က ဘုရားဖူးမလိုက်ဖြစ်ကြပါတော့ချေ ……… ပြီးပါပြီ။