ဝင်ခွင့်ပါမစ်လေး

မမခင်ဆိုတာ ကိုသိပ်ခိုက်နေသော ဆော်ကြီးပေါ့။ နို့ကကြီး ခါးကသေး ဖင်ကအယ်ပီးတော့ ကောက်နေတာ စိတ်ကူးနဲ့မှန်းပီး ပီးခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ။မမခင်က အပျိုကြီးဗျ သူမက ရွာမှာတော့ အပြစ်မှားခံရဆုံး မိန်းမပျို အပျိုကြီးပေါ့လေ ဒီလိုနဲ့ပေါ့ ရွာမှာ ဘုရားပွဲ ကျင်းပတဲ့ ညလေးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်တော့လောက်အောင် အမှတ်တရ ဖြစ်နေမိခဲ့တယ်။အ့ညက မမခင်ရယ် ကျနော်ရယ် သူ့တူမ ဆုဆုရယ်ပေါ့ ကျနော်ကတော့ ပွဲကောင်းလား မကောင်းလား မသိပါဘူး မမခင်နားမှာ ပေါင်ချင်းထိပီး ပွဲထိုင်ကြည့်နေရတော့

အပျော်လွန်နေမိတာ ဘေးနားမှာကလဲ ငနဲတွေက မျက်စိအဆာကျွေးနေတာဆိုတော့ ကိုက ကံကောင်းသူပေါ့ ပွဲခင်းရဲ့ ဘေးနား မရောက်တရောက်ဆိုတော့လဲ ဒီလိုပေါ့လေ ဒီလိုနဲ့ ပွဲကြည့်လာတာ စတိတ်ရှိုးပီးတော့ ညက ၁၂ခွဲကျော်လာခဲ့ပီ ဆုဆုလေးကတော့ ငိုက်နေတော့တာ အံမယ် ဆုဆုကလဲ အဒေါ်လို ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ဗျ အကြီးအသေးပဲ ကွာတာ သူ့အရွယ်နဲ့ သူတော့ ချစ်စရာကောင်းတာပဲ ဆုဆုက ၁၈နှစ် မမခင်က ၃၀ကျော်ပေါ့ ည၁နာရီထိုးတော့ ဇာတ်က ပြဇာတ်ကတာပေါ့ ပြဇာတ်က သရဲပြဇာတ်ဗျ ဆုဆုလေး လန့်နိုးပီး ကြောက်နေရှာတာ

ကျနော် ရင်ခွင်ထဲနီးပါးလောက်ကို ခေါင်းက တိုးဝင်နေတော့တာ ဆုဆုခေါင်းက တိုးဝင်တာ အကြောင်းမဟုတ်ပေမယ့် ကျနော့မှာ ဒုက္ခရောက်နေပီ သူ့ခေါင်းက ဝင်လာတော့ နို့တွေက ပေါင်နဲ့ထိ အာ့တော့ ညီတော်မောင်က မတ်လာ ထောင်လာတာပေါ့ ပြဇာတ်ကလဲ သရဲအမိုက်စားပြဇာတ်ဗျ ဆုဆုလေးကကြောက် ခေါင်းတိုးဝင် တိုးတိုးဝင်လာတော့ မျက်နှာနဲ့ ညီတော်မောင်က ထိမိတော့တာ ကျနော်လဲ အသာလေး ပုခုံးလေး ဖက်ထားပေးမိတာပေါ့ “အကိုကြီး ဒါဘာကြီးလဲ “ဆိုပီး ဆုဆုက မေးရော ကျနော်ကလဲ ဘာမှမဟုတ်ဘူး

ကြောက်ရင် ကိုင်ထားဆိုပီး သူ့လက်ကလေးကို ယူပီး ကျနော့လီးပေါ် တင်ပေးလိုက်တာ ကိုင်ပေးရှာတယ် အာ့သလိုနဲ့ ဆုဆုပုခုံးလေးဖက် တဖက်က နို့လေးတွေ နှိုက်ပေးနေရတာ အရသာ ရှိပါ့ဗျာ မမခင်ကတော့ ပြဇာတ်ထဲ အာရုံရောက်နေတာပေါ့ ပြဇာတ် ပီးကာနီး ကြတော့ ဆုဆုလေးက အကိုကြီး အပေါ့သွားချင်လို့ဆိုပီး ပြောတယ် မမခင်ကလဲ ပြဇာတ်ကောင်းနေတော့ ကျနော်က ပွဲခင်းအပြင်ကို လိုက်ပို့ရတာပေါ့ ပွဲခင်းနဲ့ နဲနဲဝေးတဲ့ နေရာလောက်မှာ ဆုဆုကို ရှူးပေါက်ဖို့ ပြောရတာ အပျိုလေးဆိုတော့ ရှက်နေမှာ ဆိုးလို့ပါ

ဆုဆုလေးက သရဲပြဇာတ် ကြည့်ထားတော့ ကြောက်တဲ့အရှိန်က မပြေသေးဘူး မှောင်ကလဲ မှောင်နေတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့ “အကိုကြီး ဆုဆုကြောက်တယ် ဒီနားလေးက စောင့်ပေး” ကျနော်ကလဲ “အင်း ” ဆိုပီး ထိုင်ပေးရတာပေါ့ ဆုဆုက ကျောပေးပီး သေးပေါက်တာ ထမိန်လှန် အတွင်းခံလေး ချွတ်တော့ ကြည့်မိတာပေါ့ ဖင်ကြီးက ဖွေးဥနေတာဗျာ မှောင်နေတာကို ဖွေးဖွေးလေး မြင်နေတာ ဆုဆုက သေးပေါက်တာ ကြာတယ်ဗျ ကျနော့မှာတော့ စိတ်က မထိန်းနိုင်တော့ဘူး နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ပီး နို့တွေကို နှိုက်ပစ်တော့တာ

“အကိုကြီး အကိုကြီး ဘာလုပ်တာလဲ ” မရတော့ဘူး ဆုဆုရယ် ကိုကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး ပွဲခင်းထဲမှာ ထဲက ကို့လီးက တောင်နေလို့ပါ အရမ်းချစ်တယ် ဆုဆုရယ်” ဆုဆုကို မျက်နှာချင်းဆိုင် လှည့်ပီးတော့ ကစ်ဆင်ဆွဲတော့တာ ဆုဆုကလဲ ခံချင်နေပုံပါပဲ မရုန်းဘူးဗျ အခြေအနေက ကောင်းနေတော့ နို့တွေစို့ အတွင်းခံလေး အောက်ထိ ဆွဲချပီး လယ်ကွင်းထဲ အိပ်ခိုင်းလိုက်တော့တယ်ပီးတော့ အပေါ်ကနေ အနမ်းတွေ ချွေ ကစ်ဆင်တွေ ဆွဲ လည်ပင်တွေ နမ်း နားရွက်ကလေး ကိုက်ပေး လုပ်လိုက်တော့ ဆုဆုခမျာ အင်း အင်းနဲ့ကို ဖြစ်လာတော့တာပေါ့

အာ့တော့မှ အသာလေး နို့တွေစို့ ဆုဆုအဖုတ်လေးကို လက်ကလေးနဲ့ ပွတ်ဆွဲပေး လီးကြီးကို အထက်အောက် ထပ်ပွတ်ဆွဲ ဖြေးဖြေးချင်း ထည့်ပေးလိုက်တာ “အင်း အင်း အင်း” နာတယ် အကိုကြီး ဖြေးဖြေး လုပ်နော် “အင်းပါ ဆုဆုရဲ့” အဖုတ်က ဖောင်းပီး စီးစီးပိုင် လိုးရတာဆိုတော့ သွက်သွက်ကလေး လိုးလိုက် ဖြေးဖြေးချင်း လိုးပေးလိုက်ပေါ့ ဆုဆုကတော့ ခံရတာ ကောင်းနေတော့ “အင့် အင်း အင်း ဆောင့်ပေး နာနာဆောင့်ပေး” ပြွတ် ပြွတ် ဇွပ် ဇွပ်” ခပ်ပြင်းပြင်းလေး လိုးပေးလိုက်တာ အား အား အား

“ကောင်းလား ဆုလေး အင်း ကောင်းတယ် အင့် အင့် အား အား ခဏကြာတော့ ဆုလေး ပီးချင်သလို ဖြစ်လာတယ် မြန်မြန်လိုးပေး မြန်မြန်လိုးပေး အကိုကြီး “အင့် အင့် ဖွတ် ဇွပ် ဇွပ်” ကောင်းလိုက်တာ ဆုလေးရယ် အင့် အင့် ဆုလေး အဖုတ်ကြီးက လိုးရတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ ” ၁၀မိနစလောက် ကြာတော့ ကျနော်လဲ ပီးချင်လာတာနဲ့ မြန်မြန် ဆောင့်လိုးပေးတော့တာ “အင့် အင့် “အား အား အု အု” ဖွတ် ဇွပ် ဇွပ်ဖွတ် ဖွတ်” အားကောင်းလိုက်တာ ဆုလေးရယ်” ပွဲခင်းထဲ ပြန်သွားရအောင် ဆုလေး”အင်း သွားတော့မယ်”

အဝတ်အစားတွေ သေချာ ပြန်ပြင်ဝတ်အုံး ဖုံတွေခါ ပီးတော့ ပွဲခင်းဘက် ပြန်သွားခဲ့တော့တယ်….” ပီအေ ” ကျွန်မ နံမည်..မစီစီ တရုပ်ကပြားမလေးပေါ့…ကျမ ပါပါ သေသွားပြီးနောက်ပိုင်း မေမေနဲ့ အတူတူ ဘဝ ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရုံးကန်ခဲ့ရပါတယ်…ဘွဲ့လည်းရပြီးပြီ…ကွန်ပြူတာ ဒီပလိုမာ လည်းအောင်ပြီးပါပြီ…ကုမ္ပဏီတွေက လျှောက်လွှာ ခေါ်တိုင်း လျှောက်ခဲ့ပေမဲ့ အဆင်မပြေခဲ့ ပါဘူး…အခု ကုမ္ပဏီ မှာ အတွင်းရေးမှူး ရာထူးနဲ့ လျှောက်လွှာ ခေါ်ထားလို့ လျှောက်တာ စာတွေ့ လည်း အောင်ခဲ့ပါပြီ.. အခု လူတွေ့ဖြေရမယ်…

စကာတင် ရွေးထားတာ သုံးယောက် ထဲက တစ်ယောက်ဘဲ ရွေးမယ် ဆိုတာ သိရလို့ စိတ်တွေလှုပ်ရှားမိပါတယ်…လစာကလည်း မက်လောက်တယ်..လောလောဆယ် အိမ်စရိတ်နဲ့ မေမေအတွက် ဆေးဘိုးက အရေးတစ်ကြီးလိုနေတာကြောင့် ဒီအလုပ်ကို ရမှဖြစ်မှာပါ… ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းတွေအားလုံး အဆင်ပြေကြတယ်…ကုမ္ပဏီ သူဌေးကလည်း သဘောကောင်းတယ်..အလုပ်ကြိုးစားရင်ကြိုးစားသလို ဆုချပေးတယ်…ဆုကြေးငွေ ရတာနဲ့တင် စားလို့လောက်တယ် လို့ပြောကြတယ်…ကောင်းသတင်းလေးတွေကတော့ မွှေးနေတာပါဘဲ…

ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်ရဘို့ ကတော့သိပ်မလွယ်ဘူးလို့ပြောကြတယ်.. ကံကောင်း တာလား ..ဆိုးတာလား မသိပါဘူး… ကျမ အရင်ဆုံး လူတွေ့စစ်ဆေးဘို့ အလှည့်ကျတယ်လေ…..သူတို့ ကုမ္ပဏီ က ဝတ်စုံကိုဝတ်ပြီးမှဝင်ဖြေရတယ်…ဝတ်စုံက ကျမနဲ့တိုင်းချုပ်ထားသလို..ဖစ်ဆိုက်လေးပါဘဲ… စစ်မေးကြမဲ့ သူက သုံးယောက်ပါ..အားလုံးလူလတ်ပိုင်းအရွယ်တွေပါဘဲ.. ကျမဝင်လာ ကထဲက ဝိုင်းကြည့်နေလိုက်တာ မျက်စိကျွတ်မကျလောက်အောင်ဘဲ… သူတို့ကို ကျမကြည့်လိုက်တော့ အားလုံးကပြုံးပြကြတယ်..

ကျမလည်းပြန်ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်… သဘောကောင်းတဲ့ပုံစံပါဘဲ…ခေါင်းဆောင်လို့ထင်ရတဲ့အကိုကြီးက… ကျနော်တို့က လူတွေ့စစ်ဆေးမဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေပါ..ကျနော်တို့မေးတာတွေကို စိတ်ရှည်ရှည်ထားပြီးဖြေကြားပေးပါ…. ဟုတ်ကဲ့ပါရှင် … အတွင်းရေးမှူး လောင်းရဲ့ နံမည်ပြောပါ.. မစီစီပါ ရှင် မစီစီ..ဒီအလုပ်ကို ဘာကြောင့်လုပ်ချင်တာလဲ ဆိုတာသိပါရစေ.. အဓိက စားဝတ်နေရေးကြောင့်ပါ..ပြီးတော့ ကျွန်မ ဝါသနာလည်းပါလို့ပါ.. တယ်လီဖုန်း သံ မည်လာလို့အကိုကြီးတစ်ယောက်က ကိုင်လိုက်တယ်…ကျွန်တော်ကို ဘော့စ် ခေါ်နေလို့သွားလိုက်အုံး မယ် ..

ခင်ဗျားတို့ဘဲ ..ဆက်မေးလိုက်ပါ.. အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး အခန်းထဲမှထွက် သွားတော့ နှစ်ယောက်ဘဲကျန်တော့တယ်….. ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက လိုအပ်တဲ့ အရည် အချင်းနဲ့ မစီစီ မှာရှိတဲ့ အရည်အချင်း ကိုက်ညီမှု ရှိတဲ့အတွက် အလုပ်ရနိုင်ဘို့ အခွင့်အရေးများပါတယ်.. အဓိက..ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် အပေါ်မူတည်တာပေါ့..အတွင်းရေးမှူး ဆိုတဲ့ ရာထူးရဘို့ အလုပ်က မလွယ်ပါဘူး… ကျွန်တော်တို့ ဘော့စ် လိုလားချက် နဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးရမှာ မို့ ကျွန်တော်တို့ ခိုင်းတာတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ပေးစေချင်ပါတယ်..

မလုပ် နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်းငြင်း ပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ်.. မစီစီ နဲ့ အဆင်ပြေရင် နောက်မိန်းခလေးတွေကို မခေါ်တော့ပါဘူး… အဆင်မပြေမှ ခေါ်မှာပါ.. အကိုကြီး တို့ကိုဘဲအားကိုးပါတယ်ရှင်..ကျွန်မဒီအလုပ်ကိုရမှဖြစ်မှာမလို့ပါ..ကျွန်မလိုအပ်ချက် ရှိရင်လည်းသင်ပေးကြပါနော်.. မစီစီ ရဲ့ ကိုယ်ရေး ရာဇဝင်မှာ အပျို လို့ ရေးထားတာ တွေ့ပါတယ်..အပျိုစစ်စစ် ဟုတ်/မဟုတ် ကျွန်တော်တို့ တာဝန်အရ စစ်ဆေး ရမှာ မို့လို့ အင်္ကျီတွေအားလုံးချွတ်ပေးပါ… “ရှင်…မျှော်လင့်မထားသော ..မေးခွန်းကိုကြားလိုက်ရတော့ ရင်ထဲမှာ ဒိန်းခနဲဖြစ်သွားသည်…

တစ်ခြားတစ်စိမ်း ယောက်ျားလေး တွေရှေ့ မှာ ဝတ်လစ်စလစ် ချွတ်ပြရမှာဆိုတော့..အင်း…ခက်သားလား… ရှက်စရာ ကောင်းလှသည်…သွေးနထင်ရောက်သွားသည်ထင်ပါရဲ့ စီစီ ပါးနှစ်ဖက် ရဲရဲနီသွားသည်… မစီစီ မလုပ်နိုင် ရင်လည်း ရပါတယ်.ဒါ.. အခြေခံဘဲ ရှိပါသေးတယ်…နောက်တစ်မျိုးပြီး တစ်မျိုး ခိုင်းမှာပါ… မလုပ်နိုင်ရင် နောက်တစ်ယောက် ခေါ် လိုက်ပါ့မယ်.. မဟုတ်ပါဘူး…ချွတ်ပါ့မယ်ရှင် ..အင်္ကျီချွတ်ပြီးရင် ဘယ်မှာထားရမလဲ လို့စဉ်းစားနေတာပါ..ကိစ္စ မရှိပါဘူး ကျွန်တော့ ကိုပေးထားပါ.. အကိုကြီး တစ်ယောက် အင်္ကျီလာယူ၍

အပေါ်ကုတ်အင်္ကျီ ချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်… ကျွန်မရင်တွေခုန်နေပါပြီ…မျက်နှာလေးအောက်ငုံ့ပြီးတော့… ရှပ်အင်္ကျီ ကိုချွတ်လိုက်ရာ ဘရာစီယာ အောက်မှနို့နှစ်လုံးမှာ ရုန်းထွက်လာပါတော့ တယ်….ကျွန်မသိနေတယ်..သူတို့တွေ..အရသာခံပြီးကြည့်နေကြမှာပါ… မစီစီ….ကျေဇူးပြုပြီး စကတ် ကိုလည်းချွတ်ပြီး ရှေ့မှာတင်ထားလိုက်ပါ… အင်တာဗျူးတာလား…အမိန့်ပေးနေတာလား..မသိတော့.ဒီအခြေအနေရောက်မှတော့မထူးတော့ပြီ…သူ့ဆန်စားမှရဲရတော့မှာပေါ့….စကတ်ချွတ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ဖုတ်ဖုတ်လေးကို ကွယ်ထားလိုက်တော့……

မောင်မင်းကြီးသားများစိတ်မရှည်တော့ပြီထင်ပါရဲ့….. မစီစီ အဝတ် အစား အားလုံးချွတ်ပေးပါ… ကျွန်တော်တို့လည်း တစ်ခြား အလုပ်လေးတွေ ရှိသေးလို့ မြန်မြန်လေးဆောင်ရွက်ပေးပါ….. ရှက်ရှက်နဲ့ဘဲ ဘလာစီယာ ကိုချွတ်ပေးလိုက် ပါတော့တယ်..ကျမတစ်ကိုယ်လုံးအဝတ်အစား မရှိတော့ပါဘူး… အသားကလည်းဖြူတယ် ဆိုတော့ ရေဆေးငါးကြီးဖြစ်နေတဲ့ ကျမ တစ်ကိုယ်လုံး ကို စားမလို ဝါးမလို ဝိုင်းကြည့်နေကြတာ ကျမအံလေး ကြိတ်ထားရုံကလွဲလို့ ဘာများတတ်နိုင်အုံးမှာ လည်းရှင်… အကိုကြီးတစ်ယောက်က

ကျွန်မ အနားကို လာတာတွေ့ရတော့ ဘာများလုပ်ခိုင်း မလဲဆိုပြီး ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ ပေါ့ရှင်… နောက်ကနေပြီး ကျမနို့ နှစ်လုံးကိုကိုင်လိုက်ပါတယ်.. နို့အုံက နို့ခဲလေးတွေ ရှိသေးတယ် ဆိုတော့ အပျိုနို့ဆိုတာ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်….ကျမရင်တွေနှစ်လုံးတွေခုန်ပြီး…စိတ်ထဲမှာလည်း မရိုးမရွဖြစ်လာတာပေါ့….မျုက်စိနှစ်လုံးကို ပိတ်ပြီး သူပြုသမျှ နုနေ လိုက်ပါတယ်.. သူစိတ်ကျေနပ်ဘို့ အရေးကြီးတယ်လေ… ကျမက အပျိုမှ မစစ်ဘဲ…ကျမရဲ့ ချစ်သူ ရဲကိုကို က ကျမကို ပါကင်ဖောက်သွားပြီးပြီလေ… ကျမ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ဝင်လာတာပေါ့..

ဒါကြောင့် လိမ်လိမ် မာမာလေး နေပေးလိုက်ပါတယ်… ကျမ နို့နှစ်လုံးကို စိတ်ကြိုက် ချေမွှ ပေးနေပါတော့တယ်..နို့သီးထိပ်လေးတွေကိုလည်း လက်ထိပ်လေးတွေနဲ့ ပွတ်ပေးတော့ကျမ နို့သီးထိပ်လေးတွေ မာတောင်လာတာပေါ့..ကျမလိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပေးတော့ သူကျေနပ်နေမှာပေါ့.. စီစီ ခုန်ပေါ် တက်ထိုင်လိုက်ပါ…ဆောက်ဖုတ်ကို စစ်ဆေးရပါ့မယ်…. ကျမ စိုးရိမ်နေတဲ့ ကိစ္စ စစ်ဆေးကြတော့မယ်… ကျမ သေတောင် သေလိုက်ချင်တော့တယ်…ကျမ မှာအပျိုမှေး ဘယ်ရှိတော့မလဲ…

ရဲကိုကို လိုးလို့ စုတ်ပြတ်သွားပြီလေ…ဒါပေမဲ့ ဟန်ကိုယ့်ဖို့ လုပ်ပြီး… ကျမခုံပေါ်တက်လိုက်ပါတယ်..ကျမ ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲပြီး ဆောက်ဖုတ်ကို ကြည့်မှာကိုး ကျမသိတာပေါ့..ပေါင်နှစ်လုံးကိုဖြေးဖြေးလေး ကားပေးလိုက်ပြီး ဆောက်ဖုတ်လေးကိုတော့ စိထားလိုက်တာပေါ့… သူ့ဖာသာသူ လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ ဖြဲတော့တာဘဲ. လက်ညှိုးကလည်း ဟိုပွတ် ဒီပွတ်နဲ့ပေါ့…ဆောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းလေး တစ်လျှောက် လိုက်ပွတ်နေတယ်လေ.. ကျမ ဘယ်နေနိုင်တော့မှာလဲ..အရည် တွေထွက်လာတာပေါ့…ဆောက်စိလေးကိုလည်း ပွတ်ပေးလိုက်တော့ ကျမ ကော့ပြန်သွားတာပေါ့…

အင်း..ဟင်း..ဟင်း… ကျမ ပါးစပ်က ငြီးသံလေးထွက်လာတော့ သူလေ..သူပေါ့…ကျမ ဆောက်ဖုတ်ကို…ပါးစပ်ကြီးနဲ့ လျှက်တော့တာဘဲ…ကျမ အသဲတွေ အေးသွားတာဘဲ.ဒါမျိုးတစ်ခါမှ မခံဘူးတော့ သိပ်ကြိုက်သွားတယ်..ပေါင်ကိုလည်း အစွမ်းကုန် ကားပေးလိုက်တယ်.. အစေ့လေးကို ထိအောင်လို့ပေါ့….လျှာကြီးနဲ့ ကျမဆောက်ပေါက်ထဲကို ထိုးထဲ့လိုက်တော့ ကျမ ရင်တွေ ဗလောင်ဆူသွားတာဘဲ.. နောက်က အကိုကြီးကလည်းကျမကို ထိမ်းပေးထားသလိုလိုနဲ့ ကျမ နို့နှစ်လုံးကို ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတော့တာဘဲရှင်…

ယောက်ျား နှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါမှ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကျမအတွက် ရင်တလှပ်လှပ် အသဲတအေးအေးနဲ့ ပေါ့….. ဘာဂျာမှုတ်နေတဲ့ အကိုကြီးက ကျမ ဆောက်ခေါင်းထဲကို သူ့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးထည့် လိုက်တယ်… ကျမ ပါးစပ် ကလေးဟ သွားတာကိုသူကြည့် ပြီး … မင်းကတစ်ကယ်ကိုအပျိုစစ်စစ်လေးဘဲကိုး.. အား..အား…အင်း..အင်း… ကျမ ပါးစပ်က မူလကျီ တူလကျီ အော်ပေးလိုက်တော့…လက်ညှိုးလေးနဲ့ အသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီး လိုးနေတော့တာပေါ့… ကျမသိတာပေါ့…နောက်ပြီး သူ့ဟာကြီးနဲ့ လိုးမှာလေ…

ကျမ ကိုစိတ်ပါအောင်လုပ်နေတာမလား..လူလည်ကြီးကို မေးလိုက်ချင်စမ်းပါရဲ့ .. ဟင်း..ဟင်း.. ဒါပေမဲ့…မမေးရဲဘူးလေ..ကျမဘဝက သူ့လက်ထဲမှာမဟုတ်လား…သူကအပျိုစစ်တယ်လို့ ပြောတော့ ကျမကြိတ်ပြီး ဝမ်းသာ နေတာပေါ့… ဒါဆို ကျမ အလုပ်ရဘို့သေချာသွားပြီလေ.. သူ့လက်ညှိုးတစ်ချောင်းက တည့်တည့် အထုတ်အသွင်းလုပ်နေရာက.. ကျမဆောက်ရည်လေးတွေနဲ့ စီးစီး ပိုင်ပိုင် လည်းဖြစ်သွားရော လက်ကို ပက်လက်လှန်လိုက်ပြီး ကျမ ဆောက်ခေါင်း အမိုးကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းနဲ့ ပွတ်နေတော့တာဘဲ

ဆောက်ဖုတ်ထဲမှာ ဘာနဲ့သွားထိတယ်မသိပါဘူး..တစ်ခါမှ မခံစားဘူးတဲ့ အရသာခံစားရတယ်.. ထိတယ်..တစ်ကယ်ကိုထိတယ်… ဆောက်ရည်တွေလည်း တစ်ဗွက်ဗွက်နဲ့ ထွက်လာတော့ လက်တစ်ချောင်းက ချောင်ချောင်ချိချိ ဖြစ်သွားတာပေါ့… သူ့လက်တစ်ချောင်းကနေ လက်နှစ်ချောင်းထိုးထည့်ပြီး ကျမ အမိုးကို ကုတ်နေတော့ ကျမကော့ပြန်သွားတော့တာပေါ့ရှင်… အင်း..အင်း..အား..အား.. ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း.. ဒီတစ်ခါ ဟန်ဆောင်တာ မဟုတ်တော့ဘူး..ကျမ တစ်ကယ်ဖီးတက်လာလို့ပါ..သူ့ကိုတက်လိုးပါတော့ လို့ပြောချင်ပေမဲ့ အပျိုစစ်စစ်လေ..

ပြောလို့ မဖြစ်ဘူး..သူပညာပေးသမျှခံနေရတော့တာပေါ့… ကိုယ့်အလှည့်ရောက်လာရင်တော့ ကောင်းကောင်းပညာပြန်ပေးလိုက်အုန်းမယ်.. ကျမ နောက်က အကိုကြီးကလည်း နို့နှစ်လုံးကို ကောင်းကောင်း ကိုင်နေတော့တာဘဲ… ရှေ့ကအကိုကြီးကလည်း သူ့လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ ဆောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးမွှေနေတော့တာပါဘဲ… တစ်အားကောင်းလွန်းလို့ ကျမ မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ကောင်းကောင်းလေးဇိမ်ခံနေတော့တာပေါ့…ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း..စွပ်..စွပ်.. အား..အား..အင်း..အင်း..ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်..

ကျမ ရှေ့ကို ဂရုစိုက်နေတုန်း နောက်က အကိုကြီး အင်္ကျီ တွေချွတ်လိုက်ပြီး ကျမ ကိုသူ့ဘက်ဆွဲလှဲ့ လိုက်တယ်..သူ့လီးကြီးက မာတောက်နေတာဘဲ…ပုလွေမှုတ်ပေး ဆိုပြီးကျမ ဆံပင်ကိုဆွဲပြီး သူ့လီးကြီးနဲ့ ကျမ ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်တော့တာဘဲ… ကျမ အနေအထား… နောက်က အကိုကြီးကို ဖင်ကုန်းပေး သလိုဖြစ်သွားတာပေါ့… နောက်ကအကိုကြီးလေ ပုံစံမပျက် ဘဲ..သူကတော့ လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ ကျမ ဆောက်ဖုတ်ကို ထုတ်သွင်း လုပ်နေဆဲပေါ့…. ရှေ့ကအကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကို စစုပ်ပေးတော့ရွံ သလိုလိုဘဲ..

ပူနွေးနွေးကြီး နဲ့ မာတောင်နေတဲ့လီးကို…ကျမပြွတ်ခနဲ စုပ်ပေး လိုက်တော့ သူ့ပါးစပ်က ငြီးသံသဲ့သဲ့ ထွက်လာတယ်…….အင်း ..ကောင်းလိုက်တာ..ညီမလေးရယ်.. အား ..ကောင်းလိုက်တာ… ကောင်းလိုက်တာက ညီမလေးရယ်..လို့ ပြောတဲ့အသံက ကျမ အတွက် ပိုပြီးစိတ်လာစေပါတယ်…နောက်က အကိုကြီး ကလည်း ဆောက်ဖုတ်ကို အထုတ်အသွင်းလုပ်ပေးနေတော့ စိတ်ကပိုပြီးပါလာတာပေါ့… ကျမ တတ်သလောက် မှတ်သလောက် ပီပီပြင်ပြင် စုပ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်… ပြွတ်.…ပြွတ်..ပြွတ်…..

အား..အား..အား…အင်း…အင်း…အစ်… နောက်က အကိုကြီးလည်း စိတ်ပါလာတော့ အဝတ်အစားတွေချွတ်ပစ်လိုက်တယ်… ကျမကိုနောက်ကနေ လိုးတော့မယ်ထင်ပါရဲ့.. ကျမ အထင် တက်တက် စင်အောင်လွဲသွားတော့တာဘဲ…သူ့ကိုလည်း မှုတ်ပေးရမယ်တဲ့… ဗီဒီယို ဇတ်ကားထဲ မှာ ကြည့်ဖူးတာ.. အခု ကျမ တစ်ကယ် သရုပ်ဆောင်ရ တော့မှာပေါ့.. သူ့လီးကြီးကလည်း မသေးဘူး တုတ်တုတ်ခဲခဲ ကြီး…ကျမလည်း စိတ်ပါနေပြီ ဆိုတော့ တစ်ယောက် တစ်လှည့် စီ စုပ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်…. ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်..ပလပ်..ပလပ်..

အိုး..အိုး..အား…အား…အီး..အီး… နောက်က အကိုကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး..ထင်ပါရဲ့ ကျမကို ကုန်းခိုင်းပြီးနောက်ကနေ တက်လိုးတော့မှာပေါ့.. ကျမ ခါးလေးခွက်ပြီး ဖင်လေးကို ကော့ပေးလိုက်ပါတယ်..ကျမဆောက်ဖုတ် ပြူးထွက်လာပြီး ဆောက်ဖုတ်ကွဲကြောင်းလေးပြဲထွက်လာပါတော့တယ်…ရှေ့ကအကိုကြီးကလည်း သူ့လီးကြီးကို အတင်းစုပ်ခိုင်း … နောက် ကအကိုကြီးကလည်း…ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့လီးထိပ် ပိုင်းလေးနဲ့ စပြီးထိုးထဲ့ လိုက်တော့… အား..အိုး…ရှီး…အင်း..ဟင်း.. ကျမ နဲနဲ အောင့်သွားတာကလွဲလို့ ခံနိုင်ပါတယ်..

သူကလည်း အတွေ့ အကြုံများတယ်..ထိပ်ပိုင်းလေးကိုဘဲ အသွင်းအထုတ် လုပ်ပြီး လိုးပေးနေတော့…ကျမ ကောင်းလွန်းလို့ ဆောက်ရည်တွေ စီးထွက်လာတာပေါ..ဆောက်ဖုတ် တစ်ခုလုံးလည်းပူလာပြီး…ယားလာပါတော့တယ်.. ကျမလက်လေးနဲ့ မသိမသာ သူပေါင်လေးကိုဆွဲလိုက်ပြီး ဖင်ကိုနောက်ကိုကော့ ကော့ ပေးလိုက်ပါတယ်…. သူသိသွားပြီ..ကျမ ခံချင်နေပြီဆိုတာ ကိုပေါ့…. ကျမ ခါးနှစ်ဖက် ကို ကိုင်ပြီး အဆုံးထိဆောင့်ချလိုက်ပါတော့တယ်… အား…အူး….ဝူး…ဟွတ်..ဟွတ်… ဆောက်ဖုတ်ထဲကို လီးကတစ်ဆုံး ဝင်သွားတော့ ကျမ အော်လိုက်မိတာပေါ့..

ကျမ ပါးစပ် ဟ နေတဲ့ အချိန်မှာ..နောက်ကတွန်းထဲ့ လိုက်တော့ ရှေ့ကပါးစပ်ထဲစုပ်ထားတဲ့ လီးတစ်ချောင်းလုံး အာခေါင်ထဲ ထိ အဆုံးဝင်သွားတော့တာပေါ့… အဟွတ်..အဟွတ်..ဟွတ်.. အား..အား…အီး..အီး..ဝူး…အိုး…အစ်…ကောင်းလိုက်ထာ.. ကျမလည်ချောင်းထဲရောက်နေတဲ့..ရှေ့ကအကိုကြီး လီးကို ညှစ်ပေးလိုက်သလိုဖြစ်သွားတော့ ကောင်းလွန်းလို့ မထိန်းနိုင်တော့ ဘဲ သုတ်ရေတွေ တဗွက်ဗွက်နဲ့ ကျမ ပါးစပ်ထဲ ပန်းထည့် လိုက်ပါတော့တယ်.. ပူကနဲ..ပူကနဲ.. ထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်တွေကို ကျမ..ထွေးထုတ် လို့လည်းမရတော့ မျိုချလိုက်ရပါတော့တယ်ရှင်..

အကိုကြီး မင်းကိုတော့ တစ်အားစွဲလမ်း သွားပြီ…အလုပ်ခန့် ဘို့လည်း ရွေးလိုက်ပြီ..အပြင် ကမိန်းခလေးတွေကို မရွေးတော့ဘူး ဆိုတာ သွားပြောလိုက်တော့မယ်…. မင်းတို့ အေးအေး ဆေးဆေး နေကြပါ.. ပုလွေရှင် အကိုကြီး ကျမကို အမှတ်ပြည့်ပေးသွားပါတယ်…ကျမ မှုတ်ရကျိူးနပ်တယ်လို့ပြောရမှာပေါ့…ကျမကိုပြောပြာဆိုဆို နဲ့ သူ့ရဲ့အဝတ်အစားတွေ ယူပြီး ထွက်သွားတော့ပါတယ်.. ယောက်ျားတွေက ဒီလိုပါဘဲ သူတို့ ပြီးသွားပြီဆိုရင် မိန်းမတွေကို ပစ်ထားပြီး ထွက်သွားကြတော့တာဘဲ… တစ်ယောက်တော့ ရှင်းသွားပြီ…

နောက်က ကပ်နေတဲ့ လူကြီးဘဲကျန်တော့တယ်.နောက်ကလူကြီးက တစ်ယောက်ထဲ ကျန်ကာမှ ပိုဆိုးလာတော့တယ်..မညှာမတာ နောက်ကနေ ဆောင့်လိုးတော့တာဘဲ…ဒ‘ီလောက်ဆောင့် လိုးနေမှတော့ ဘယ်မိန်းခလေး ခံ နိုင် မှာလဲ… အော်လို့လည်းမရတော့ဘူး…အဆက်မပြတ် ဆောင့် ဆောင့် လိုးနေတော့တာဘဲ… ဖတ်..ဖတ်.ဖတ်..ဘွတ်..ဘွတ်.. အား..အကိုကြီး..ဖြေး..ဖြေး..အောင့်တယ်..အီး.. အကိုကြီး ပြီးတော့မယ်…ခဏလေး အောင့်ခံလိုက်ပါ… ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဘွတ်..ဘွတ်..အား..အား..ကောင်း လိုက်တာ…

ဝူး… ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲ ပူကနဲ ဖြစ်သွားပါတယ်…ကျမလည်း…အထဲက တစ်အားညှစ်ချင်လာတာနဲ့ ညှစ်လိုက်တော့… အား..အား…အကိုကြီး..ဆောင့် ..ဆောင့် ..အီး…အီး..အစ် ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဘွတ်..ဘွတ်.. စွိ…စွိ…အား.ကောင်းလိုက်တာ..ဗျစ်..ဗျစ်..ဘွတ်… အကိုကြီး..ကျမပြီးတော့မယ်…မြန်မြန်လေး…ဆောင့်…အား… အချက်၂ဝလောက်မနားတန်း ဆောင့်လိုးလိုက်တဲ့အခါ…. အတ်..ဖတ်…ဖတ်…ဗျပ်..ဗျပ်….ဘွတ်… သူ့ရဲ့ အရည်တွေ ကျမရဲ့ အရည်တွေ နဲ့ ချောင်နေပါတော့တယ်…ကျမလည်း အားကုန်ညှစ် ပေးလိုက်ပါတယ်…..

အား…ဆောင့်…အီး…အစ်…. ကျမလည်း ပြီးသွားပါတော့တယ်….သူလီးကြီးကို ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲက ဆွဲချွတ်လိုက်ပါတယ်.. ပလွတ် ကျမနဲ့ သူ့ရဲ့သုတ်ရည်တွေ ကျမ ဆောက်ဖုတ် ထဲကစီး ထွက်ကျသွားပါတော့တယ်… ကျမလည်း..ဖတ်ဖတ်ကိုမောသွားတော့တာပါဘဲရှင်….သူလေ..ကျမကို ပွေ့ချီပြီး ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်ချ လိုက်ပါတယ်..ကျမလည်း မောမောနဲ့သူ့အပေါ်ခွထိုင်ပြီးဖက်ထားလိုက်ပါတယ်.. သူက မဆိုးပါဘူး ..ပြီးတာနဲ့ ပစ်ထားပြီး မသွားဘူးပေါ…မိန်းခလေး ဆိုတာက ပြီးသွားပေမဲ့ စိတ်ကမပြေသေးဘူးလေ…

အယုအယခံချင်တာပေါ့…သူက နားလည်တတ်လို့ ကျမ စိတ်ကျေနပ်နေမိပါတယ်…သူကျမကိုနမ်းပါတယ်… ကျမလည်း ပြန်နမ်းလိုက်ပါတယ်…သူကျမ နို့တွေကို ကိုင်ပြီး ဖြစ်ပေးပါတယ်.. ကျမလည်း ခံလို့ကောင်းလို့ ငြိမ်နေလိုက်ပါတယ်…. သူ့လီးကြီး ကပြန်မာလာတော့တယ်..ကျမ ပေါင်ကြားကို လာထောက်နေပြီ…ကျမ သိတယ် နောက်တခါ လိုးတော့မယ်လေ… အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး ဆိုတာကိုပေါ့..ဒါကြောင့် နှပ်မနေတော့ဘဲ ခပ်မြန်မြန်လေး ခွင့်တောင်းလိုက်ပါတယ်.. အကိုကြီး..ကျွန်မ ပြန်အုံးမယ်..

နောက်နေ့ကျမှ တွေ့တာပေါ့ နော်… မင်း..အလုပ် မလုပ်ချင်တော့ဘူးလား….မနက်ဖြန် ကြရင် မင်း ဘော့စ် နဲ့တွေ့ရမှာ..ဘောစ် ကြိုက်တဲ့ နည် 2 နည်း မင်း ကိုသင်ပေးရ အုံးမယ်…ဒါမှ မနက်ဖြန် မင်းအဆင်ပြေမှာ..မင်း ကျွမ်းကျင်ကြောင်းကိုလည်း …ငါကအစီရင်ခံရအုံးမှာဆိုတော့…မင်းသဘောဘဲ..ပြန်ချင်ရင်ပြန်ပေါ့..ပြန်ရင်တော့ မနက်ဖြန်လဲ ပြန်မလာနဲ့တော့.. မရတော့ဘူး အသိနောက်ကျသွားပြီ…သူ ကျမကို အကြင်နာတွေပေးနေတာက နောက်တစ်ခါ လိုးဘို့ဆွပေး နေတယ် ဆိုတာကိုပေါ့.. အခြေအနေက မခံလို့မဖြစ်တော့ဘူးလေ ..

သူစိတ်ဆိုးသွားမှ ဒုက္ခ…..လုပ်သလိုမဖြစ်တော့တဲ့ လောကမှာ ဖြစ်သလိုဘဲ လုပ်ရတော့ မှာပေါ့.. မပြန်တော့ပါဘူးရှင်…အကိုကြီး ပြန်လွှတ်မှဘဲပြန်ပါတော့မယ်.. ပေါက်တဲ့ နှစ်ဖူး မထူးတော့ပါဘူး..သူ့ကိုဖက်ပြီးပြန်နမ်းနေလိုက်ပါတော့တယ်…ကျမလည်းတဖြေးဖြေး စိတ်ပါလာတော့ပါတယ်.. သူလည်းစိတ်ထလာပြီပေါ..သူ့လီးကြီးက တလှုပ်လှုပ်နဲ့ ကျမ ပေါင်ကြားမှာ ရွစိရွစိ ဖြစ်နေတော့တာဘဲ… ကျမကို အပေါ်နဲနဲ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့လီးကိုကျမ ဆောက်ဖုတ်ဝထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်…ကျမ တဖြေးဖြေး ထိုင်ချ လိုက်တော့ သူ့လီးတစ်ချောင်းလုံး ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်သွားပါတော့တယ်..

ဗွက်..ဗလွတ် ကျမ အပေါ်ကနေ စကောဝိုင်း ပေးပြီး ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ရာ …. ကောင်းလိုက်တာ..ဆောင့်ပေးစမ်းပါ..အင်း.ဟူး…အား……..သူ..စိတ်တစ်အားလာနေပြီ..ကျမသိတာပေါ့….ကျမ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကိုင်ပြီး ဆောင့်ဆောင့်ချ လိုက်တာ ကျမ လည်း..တော်တော် သဘောကျတယ်…သူလီးက ကျမ ဆောက်ဖုတ်အဆုံး အထိ ဝင်သွားတာကိုး ကောင်းတာပေါ့…. ဟင်း..ဟင်း..ကျမသူ့အလိုကျ..အပေါ်ကနေ. တစ်ဖြေးဖြေးဆောင့်ပေး လိုက်ပါတယ်..တစ်ခါ တစ်လေ မြန်မြန်လေးဆောင့် ပေးပါတယ်…တခါတလေ..ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်.

ကျမ ဆောက်ဖုတ် လည်းကျိန်းနေပါပြီ..သူကတော့ မမောနိုင် မပန်းနိုင်ပါဘဲရှင်…… သူဆီကထွက်တဲ့ ချွေးနဲ့ ကျမဆီကထွက်တဲ့ ချွေးတွေလည်း ရင်ဘတ်တစ်လျှောက် ပေါင်းစည်းမိပြီး ဆောက်ဖုတ်က လိုးလို့ ထွက်တဲ့ အသံ..ရင်ဘတ်က ချွေးတွေ ပွတ်ဆွဲတဲ့အသံနဲ့ ဆူညံနေတော့ တာဘဲရှင်..ဘွတ်ဘွတ်ဘွတ်…ဗျက်ဗျက်ဗျက်…ဘွိဘွိဘွိ.. ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ပလွတ်..ဗလွတ်..ဘွတ် သူလည်း ရင်ဘတ်တွေ ပူလာတယ် ထင်ပါတယ်..ကျမကို ဟိုဘက်လှည့်ခိုင်းပြီး အပေါ်က ဆက်ဆောင့်ခိုင်းပါတယ်… ဒ‘ီနည်းက ပိုထိတယ်

ဆောက်ဖုတ် တစ်ခုလုံး ကျိန်းသွားတာဘဲ…သူ့ရဲ့ လီးက ကျမ အတွင်းက အမိုးသားကို ထိထိမိမိကြီးကို ပွတ်ပွတ်သွားတာကိုး…ကျမ မနေနိုင်တော့ဘူး ပြီးချင်လာတာပေါ့…ကျမလည်း အားရ ပါးရဆောင့်ထည့်လိုက်ပါတယ်.. အား..ထိတယ်ကွာ..ထိတယ်….တစ်အားကျင်တာဘဲ..အား..အင်း.. ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ပြိ..ပြိ..ပြိ… ဆယ့်ငါးချက်လောက် အဆက်မပြတ်ဆောင့်ပေးလိုက်ရာ ….ကျမ မနေနိုင်တော့ဘူး…တစ်ချီပြီးသွားတာပေါ…အား..အား…အင့်..အင့်..အစ်..အစ်.. ကျမ ပြီးသွားလို့ ဆက်မဆောင့် နိုင်တော့ဘူးဆိုတာ …သူသိတာပေါ့…

ကျမ ကိုမပြီး စားပွဲပေါ်မှာတင်လိုက်တယ်… ကျမရဲ့ ပေါင်တစ်ချောင်းကို မ ပြီး သူ့ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်တယ်..ပြီးတော့ ကျမဆောက်ဖုတ်ထဲကို သူလီးကြီး တေ့ပြီး ထိုးထည့် လိုက်တော့တာပါဘဲ ရှင်… အား..အိုး…အူး..ဗျိ..ဘွတ်.. သူ့..လီးကဝင်သွားတာမှ တစ်ဆုံးပါ ဘဲ…ကျမနို့ကိုလက်တစ်ဖက်ကဖြစ်ပြီး အားယူကာဆောင့်လိုးနေလိုက်တာ.. စားပွဲ တစ်ခုလုံး လှုပ်နေတော့တာဘဲ…. ကျွိ..ကျွိ..ဘွတ်..ဘွတ်..ဖတ်..ဖတ်.. ပျတ်..ပျတ်..ဗွိ..ဗွိ..ဘွတ်..ဘွတ် အား…အား…အင်း…အင်း… သူပြီးတော့မယ်..ကျမ သိနေတယ်လေ..သူ့ရဲ့ အသက်ရှုသံတွေမြန်လာတယ်…

သူ့လီးကြီးက ကျမဆောက်ဖုတ်ထဲမှာ…တစ်အားတင်းလာတယ်..ပွစိ ပွစိနဲ့ပေါ့ ..ပြီးတော့ သူဆောင့်တာတွေ အဆက်မပြတ်ဘဲ…စုတ်ပြတ်သတ်သွားအောင်ကို မညှာမတာ ဆောင့်နေတာ သူပြီးတော့မှာပေါ့..ကျမလည်း ပြိုင်တူပြီးဘို့…ဆောက်ဖုတ်လေးကို ရှုံ့ရှုံ့ ပေးလိုက်တော့ သူ့အသံထွက်လာတယ်..အား..ကောင်းလိုက်တာ..ညီမလေးရယ်..အား..အား..ကောင်းလိုက်တာ.. အကိုကြီး..ဆောင့်ပါ..ညီမ..ပြီးချင်ပြီ..မြန်မြန်လေး..အား..အား..အစ်..အစ်..အင်း.. ကျမဆောက်ဖုတ်ထဲကိုသူ့ရဲ့ သုတ်ရည်တွေ တစ်ဗျင်းဗျင်းနဲ့ ပန်းထည့်လိုက်တော့

ဆောက်ခေါင်းထဲမှာ ပူကနဲ..ဖြစ်သွားပြန်ပြီ…ကျမလည်း တစ်အားညှစ်ပစ်လိုက်တော့တာပေါ့… ကျမတို့နှစ်ယောက်ပြိုင်တူ ပြီးသွားတာ.. သုတ်ရည်တွေလည်း..ကျမဆောက်ဖုတ်ထဲက စီးကျလာပါတော့တယ်.. ကျမလည်း ဖတ်ဖတ်ကိုမောသွားတော့တာဘဲရှင်…..မနက်ဖြန် ဝ၈ဝဝ နာရီ မှာ ဘော့စ်နဲ့တွေ့ရမယ်…စောစောရောက်အောင်လာခဲ့ …လှလှပပ လေးလည်း ပြင်လာခဲ့နော်…ကျမကို သေသေချာချာ မှာနေပါတော့တယ်… မနက်ဖြန် မှာသူဌေးနဲ့ ဘယ်လိုကြုံတွေ့ ရအုံးမယ် မသိ..ရင်တွေခုန်လိုက်တာနော်….

ဘရားသားကုမ္ပဏီ … သူဌေးနဲ့တွေ့ဘို့ မနက်ဝ၈ဝဝနာရီ ချိန်းထားတာ ဆိုတော့ စောစောလေး ကုမ္ပဏီ ကိုရောက်အောင်လာခဲ့ပါတယ်.. တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ… မနေ့က ပုလွေရှင် အကိုကြီးနဲ့ လှေခါးထိပ်မှာ တွေ့တော့ ကျမကို သူ့ရုံးခန်းထဲ ခေါ်သွားပါတယ်…ကျမ မလိုက်ချင်ပေမဲ့….မလွန်ဆန်နိုင်သေးဘူးလေ…ကျမ အလုပ်ခန့်စာက မရသေးဘူး..သူဌေးနဲ့ကလည်းမတွေ့ရသေးဘူးဆိုတော့…သူတို့ကိုဘဲအားကိုးရအုံးမှာ.. ဒါကြောင့်သူခေါ်ရာနောက်လိုက်သွားခဲ့ရပါတယ်… အခမ်းထဲလဲရောက်ရော..ဟင်း..စပြီလေ..

မနေ့က ညီမလေး မှုတ်ပေးတာ သိပ်ကောင်းတာဘဲ..အခုတစ်ခါလောက် မှုတ်ပေးစမ်းပါ.. ရှင်… ကျမ သူဌေးနဲ့တွေ့ရအုံးမယ်လေ.. သူဌေးက မလာသေးပါဘူး ….ဒို့နှစ်ယောက်ထောက်ခံထားရင် မင်းကိုအလုပ်ခန့် မှာသေချာပါတယ်…ဒို့နှစ်ယောက်က သူဌေးရဲ့ လူယုံတွေလေ… ကျမ မှာငြင်းနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပြီ.. သူ့ဘောင်းဘီဇစ်ကိုချွတ်ပေးလိုက်တော့ ကျမ မှုတ်ပေးရန် မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပြီ… သွေးပူလေ့ကျင့်တယ်လို့ဘဲ..စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထင်ထားလိုက်ပါတော့တယ်… ကျမ စေတနာထားပြီး ကောင်းကောင်းလေး စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်..

လီးဒစ်လေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ထိုးပေးတာတို့.. လီးထိပ် အကွဲကြောင်းလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ကလိပေးတာတို့ လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်….သူ့ရဲ့အသက်ရှုသံတွေမြန်လာတယ်.. လီးကြီးလဲ မာတောင်လာတော့တာပေါ့…ကျမ သူ့ရဲ့ လီးထိပ်ကို ခပ်တင်းတင်းလေး နှုတ်ခမ်းနဲ့ ဖိစုပ် ထားလိုက်ပြီး လက်က ဂွင်း တိုက် ပေးလိုက်တော့…ဟင်း..ဟင်း..ကောင်းလိုက်တာ..အင်း…ခပ်မြန်မြန်လေးလုပ်ပေးပါ..ဟင်း.. ကျမ ခပ်မြန်မြန်လေးလုပ်ပေးလိုက်တော့ သူကောင်းလွန်းလို့ သူ့လီးကြီးကို ရှေ့ကိုထိုး ..

ထိုးပေးပါတော့တယ်..ကျမ လည်ချောင်းထဲ ကိုဝင်အောင်သွင်းနေတာလေ…ကျမသိတာပေါ့…နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဖိထားလိုက်တော့ မဝင်တော့ဘူးပေါ့.ဒ.ါပေမဲ့..အချိန်ကလည်း မရှိ တော့ဘူးဆိုတော့..တစ်ချက်..နှစ်ချက်လောက် လည်ချောင်းထဲ ထိုးထည့် ပေးလိုက်တယ် ဆိုရင်ဘဲ..ချောင်းဆိုးရတော့တာပေါ့… အဲဒီ တော့ သူပြီးချင်ပြီလေ..ကျမ ကိုမညှာမတာ လည်ဂုတ်က ကိုင်ပြီး ထိုးထိုးထည့်နေတော့တာဘဲ… သူ့လီး အဆမတန် မာလာပြီလေ ..ကျမသူ့ လီးကိုဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်တော့….သုတ်ရေတွေ ကျမ ပါးစပ်ထဲ ပန်းထည့်တော့တာပါဘဲ..

သူ့လီးကို အပြင်မှာထုတ်ပြီး ခပ်မြန်မြန်လေး ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်.. အား..အီး..အင်း…ဝူး…ဟင်း… သူ့သုတ်ရည် တွေ ကျမ မျက်နှာကို ပန်းထည့်လိုက်ပါတော့တယ်.. ကျမ အင်္ကျီ စကတ် တွေ ပေကုန်တော့တာပေါ့.. ခက်ပြီ …ကျမ အခုမှ ဝတ်စုံပြန်လဲလို့ကလည်း..အချိန်မမှီတော့ပြီ…ကုမ္ပဏီက ပေးထားတာကလည်း..လောလောဆယ် ဒီတစ်စုံဘဲ ရသေးတာမို့ …ကျမ ငိုချင်လာမိပါတော့တယ်… ငိုမဲ့မဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီး …ပုလွေရှင်အကိုကြီးက..ပြုံးစစနဲ့.. စိတ်မပူပါနဲ့ စီစီလေး ..အကိုကြီး အပေါ်ကောင်းတဲ့ ညီမလေးကို ‘ဒုက္ခမရောက်စေရပါဘူး…

အကိုကြီးဆီမှာ..အရင်က အတွင်းရေးမှူး မလေးဝတ်သွားတဲ့ ဝတ်စုံရှိတယ်…အဲဒီဝတ်စုံ ဝတ်သွားပါ.. ဘော့စ်ကဒီဝတ်စုံလေးကို သိပ်သဘောကျတာ..သူကိုယ်တိုင် အမြတ်တနိုးနဲ့သူ့ဆော်လေးကိုဝယ်ပေးထားတာပါ….ဒီဝတ်စုံလေးကိုတွေ့ရင်..ဘော့စိတ်တွေ လှုပ်လျှားလာမှာပါ… ပြီးတော့..ညီမလေးကို…အပျိုလားလို့ မေးရင်..ယောက်ျားမရှိလို့ အပျိုလို့ ပြောရင်ရပါတယ်…အပျိုစစ်စစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူးရှင်.. လို့ဖြေနော်… ရှင်….အကိုကြီးတို့ ပြောတုန်းက အပျိုစစ်စစ်မှ ကြိုက်တာဆို..အခုဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ..

ဟုတ်တယ်လေ..အကိုကြီးတို့ကတော့ အပျိုစစ်စစ်မှ ကြိုက်တယ်…ဘော့စ် ကတော့ နောက်ကြောင်းမရှုတ်ရအောင် အပျိုတော့ ဖြစ်ရမယ်.. ‘ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားကို ကြိုက်တယ်.. အပျိုစစ်စစ် ဆိုရင်ပြောရ ဆိုရ စည်းရုံးရတာတွေ အတင်းယူခိုင်းတာတို့ ချိန်းခြောက်တာတို့ ဖြစ်ဘူးတယ်.. ပြီးတော့ အတွေ့အကြုံမရှိတော့ နားလည်မှုမရှိဘူးလေ.. အဲဒါတွေ သင်ပေးဘို့ကလည်း အချိန်မပေးနိုင်ဘူး.. နောက်တစ်ချက်.. ဘော့စ်က ပုလွေမှုတ်ပေးတာကြိုက်တယ်… အကိုကြီးလိုပေါ့…. နောက်ပြီးပုံစံ အမျိုးမျိုးနဲ့ လိုးရတာကိုကြိုက်တယ်…

ဟိုအကိုကြီးလိုပေါ့…အကိုကြီး တို့နှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီးပြီ ဆိုလို့ကတော့ ညီမလေး ဘော့စ်နဲ့ အဆင်ပြေမှာပါ…ပညာစုံ သင်ပေးလိုက်ပြီလေ… ကျေးဇူးပါဘဲရှင်..နောက်လည်း အချိန်ရယင် မှုတ်ပေးပါ့မယ်..အဝတ်အစားတွေ လဲပြီးပြီ ဆိုတော့ သွားရအောင်နော် အကိုကြီး လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်.. အလုပ်ရှင် သူဌေး၏ ရုံးခမ်း မို့ ဝင်ရမှာကြောက်နေသည်…ပုလွေရှင် အကိုကြီး လိုက်ပို့ပေး၍ ဝင်သွားလိုက်သည်.. အထဲမှာ သူဌေးနှင့် အတူ မနေ့က လိုးခဲ့ကြသည့် အကိုကြီးကိုတွေ့ရ၍ ဝမ်းသာသွားသည်…ယုံကြည်စိတ်များလည်း..ရှိလာသည်..

သူဌေးက ကျမ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်နဲ့ လျှောက်လွှာကိုကြည့်နေသည်..အကိုကြီးက ကျမကိုမျက်စိမှိတ်ပြပြီး လက်မထောင်ပြသည်.. အခြေအနေကောင်းတယ် ပေါ့…ကျမ မကြောက်တော့ပါ…ရဲရဲဝံဝံ ရင်ဆိုင်ရန် အားအင်များ အပြည့်အဝရှိနေပြီဖြစ်သည်…မစီစီ ရှင် မင်းက အပျိုစစ်စစ်လား ရုတ်တရက် ကြီးမေးလိုက်တော့ ကျမ ဘာက စပြီးဖြေရမယ်မှန်းမသိ ကြောင်သွားပါတယ်.. အကိုကြီးက ဝင်ပြီးဖြေပေးပါတယ်.. “`သူဌေး …သူကလေ…“ သူဌေးက လက်ကာပြလိုက်ပြီး…… မင်းကိုမေးတာမဟုတ်ဘူး..မင်းထွက်သွားနိုင်ပြီ ကျမ တုန်လှုပ်သွားပါတယ်..

အကိုကြီးကိုမသွားဘို့ ဆွဲထားလိုက်ပါတယ်… အကိုကြီးက ကျမကိုပြုံးပြီး…ခေါင်းညိမ့်ပြတယ်…ကျမ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း တော့မသိဘူး ..စိတ်မပူနဲ့လို့ဆိုလိုတာလား..ကျမ မတားတော့ပါဘူး.. အကိုကြီးလည်းထွက်သွား ရော သူဌေးက ကျမကို ထပ်မေးပါတယ်… မစီစီ မေးတာ မဖြေသေးဘူးလေ.. ကျမ သတိရ ပြီ…ပုလွေရှင် အကိုကြီးသင်ပေးလိုက်တာလေ…ချက်ချင်းဘဲ..ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်… ကျမ ယောက်ျား တစ်ခါမှ မရဘူးသေးပါဘူး..မင်္ဂလာလည်း တစ်ခါမှ မဆောင်ဘူးသေးပါဘူး… ဒါကြောင့် အပျိုလို့ ပြောမယ် ဆိုရင်တော့ရပါတယ်..

ဒ‘ါပေမဲ့ အပျိုစစ်စစ်တော့ မဟုတ်ရပါဘူး ရှင်… သိပ်ကောင်းတဲ့ အဖြေဘဲ…မစီစီ အမှတ်ပြည့် ပေးလိုက်ပါတယ်..မိန်းခလေး တော်တော်များများက အပျိုမဟုတ်ဘူးလို့. ပြောရမှာကို ဝန်လေးကြတယ်.. ဒ‘ါ့ကြောင့် ညာပြောတတ်ကြတယ်…ဒါဟာ လိမ်ညာမှုဘဲ..သစ္စာမရှိတာဘဲ…မစီစီက တော့ ရိုးသားတယ်…ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရှိတယ်..ဒီအချက်ကို အဓိကလိုချင်တာဖြစ်တယ်… သိပ်ကြိုက်သွားပြီ မစီစီ…. နှုတ်မေးခွန်းကတော့ ဒ‘ီလောက်ပါဘဲ…လက်တွေ့ စမ်းသတ်မှုဘဲ ကျန်ပါတော့တယ်…

ကျမ သိပ်ပျော်သွားတယ်..ပုလွေရှင် အကိုကြီး ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ..နောက်တွေ့ရင်ကောင်းကောင်းလေး မှုတ်ပေးလိုက်အုံးမယ်… သူဌေး လေ….ကျမဆီကို ထလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးခြေဆုံး ခေါင်းဆုံး ကြည့်နေလိုက်တာ အကြာကြီးဘဲ…. ကျမ ဘာလုပ်သင့်လဲ…ကျမက စ ရမှာလား..သူကစမှာလား…ကျမသူ့ မျက်နှာကို အကဲခတ်နေရတာပေါ့… သူ ကျမ ပုခုံးလေးကို ဖွဖွလေး ကိုင်ပြီး ဆက်တီခုံ ကိုခေါ်သွားပါတယ်…ကျမလည်း အလိုက်သင့် လိုက်သွားတာပေါ့.. ဆက်တီခုံပေါ်မှာထိုင်လိုက် တာနဲ့သူကျမကို ဖက်ပြီးပါးနှစ်ဖက်ကိုနမ်းပါတယ်…

သူကစပြီလေ…. ကျမငြိမ်ငြိမ်လေး နေပေးတော့..သူတစ်ဆင့်တက် ပြီး ကျမ နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းတယ်..ပြီးတော့ စုပ်တယ် ကျမလည်း တုန့်ပြန်မှု ပေးတဲ့အနေနဲ့ သူနှုပ်ခမ်းကို ပြန်စုပ်ပေးလိုက်တာ ပေါ့ ..ဒါမျိုးတော့လာမလုပ်နဲ့…ရဲကိုကိုက သေချာသင်ပေးထားပြီးသား….နှုတ်ခမ်းချင်း စုတ်တဲ့အခါ…လျှာလေးက ဝိုက်ဆွဲ..ကာထိုး…တဲ့ထိုး အမျိုးမျိုးလုပ်ပြလိုက်တော့…သူကျေနပ်သွားတယ်..သူ့ရဲ့လျှာနဲ့ ကျမ နှုတ်ခမ်းကိုလျှောက် ထိုးနေတော့ ဘာရမလဲ..သူ့လျှာကို ကျမ စုပ်ပစ်လိုက်တာပေါ့. သူကလည်း အားကျမခံ ကျမရဲ့ လျှာကို ပြန်စုပ်တယ်လေ…

ကျမ ဖီလင်တက်လာတယ်..အပေါ်နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်ပေးလိုက် ..အောက်နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်ပေးလိုက် အပြန်အလှန်နမ်းစုပ်နေလိုက်ကြတာ လောကကြီးကို မေ့သွားတာဘဲ..နမ်းနေရင်းက သူ့လက်တွေကျမရဲ့ စနေနှစ်ပွင့် ပေါ်ရောက်လာတယ်.. သူကျမ ရင်သားတွေကို အင်္ကျီ ပေါ်ကနေ ကိုင်လိုက်ပြီး..ကျမ ကိုအကဲခတ်နေတယ်..ကျမ လည်းဖီးတက်နေတော့.. ချွတ်ပေးလိုက်ရင်ကောင်းမလား …ရှင်ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ…သူ့ကိုပြုံးစစနဲ့ ပြန်ကြည့်လိုက်တာပေါ့… သူ ..ကျမ နို့သီးကို ဖြစ်ရင်းနဲ့ ကျမ နားရွက် ကိုပါးစပ်နဲ့ စုပ်ပေးလိုက်တာ…

တစ်ကိုယ်လုံးကိုထွန့်ထွန့်လူးသွားတာဘဲရှင်…လည်ပင်း တစ်လျှောက်ကိုလည်း.. လျှာနဲ့..ဖိဆွဲလေး ဆွဲလိုက်တော့..ကျမ ကြက်သီးမွေးညင်းလေးတွေတောင်ထသွားတယ်…. ကျမသိတာပေါ့..ကျမကိုစိတ်လာအောင် ဆွပေးနေတာမလား…ပြီးတော့မှ..ဟင်း..ပြောလိုက်ချင်ဘူး…. ဘာရမလဲ..ကျမလည်း ..သူ့ အင်္ကျီ ကိုဆွဲလှန်လိုက်ပြီး .. သူ့ ဗိုက်သားလေးတွေကို လျှာနဲ့ရက်ပေးလိုက်တာ သူလည်း ထွန့်ထွန့်ကို.လူးသွားတာဘဲ. သူ..ကျမ အပေါ်က ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပါတယ်..အတွင်းက အင်္ကျီကို ကျယ်သီးဖြုတ်လိုက်ပြီး ထွက်လာတဲ့

စနေနှစ်ခိုင်ကို ဖြစ်ညှစ်စုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်…ပန်းနုရောင်သန်းနေတဲ့ကျမရဲ့ နို့သီးထိပ်လေးကို လက်ညှိုးလေးနဲ့ ဆွပေးတော့ကျမ နို့သီးခေါင်းလေး မာလာတာပေါ့…သူ့ပါးစပ်ကြီးနဲ့ ကျမ နို့နှစ်လုံးကိုတစ်ဖက်စီ စို့ပေးပါတယ်..နို့သီးလုံးလေးတွေကိုလျှာနဲ့လှည့်ပေးလိုက်တော့….ဘယ်လိုပြောရမှန်းမသိအောင်ဘဲရှင်…ကျမ တစ်အားယားလာတာပေါ့ နို့သီးလည်းယားတယ်…ဖုတ်ဖုတ်လည်းယားလာတယ်..တစ်ကိုယ်လုံးခါရမ်းသွားလောက်အောင်…ဖီးတက်လာပါတော့တယ်…ရင်ထဲမှာ ဗလောင်ဆူနေတော့တာပါဘဲရှင်…

ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲက အရည် ကြည်လေး တွေထွက်လာတော့တာပေါ့….နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ကိုစို့ပေးနေရာက ကျမ ဗိုက်သားလေးတွေကို.. လျှာနဲ့ရက်ပေးပါတယ်…ယားကျိကျိနဲ့ အတော်ခံလို့ကောင်းတယ်…ကျမ ချက်ကို လျှာဖျားလေးနဲ့ထိုးမွှေလိုက်တော့ ကျမ အသဲတွေ ကလီစာတွေ..ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သလို ခံစားရပါတယ်..ရှင်.. ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း…အင်း….အင်း… သူ့ ပါးစပ် ကြီးက ကျမ ဆီးခုံမွှေးတွေကို လျှောက်ရက်ပေးနေ ပြန်ပါပြီ…ကျမ ကော့ပြန်နေတော့တာဘဲ…ကျမ ဆောက်စိကိုလျှက် ပေးရင် သိပ်ကောင်းမှာဘဲ…ကျမ သိပ်ယားနေတာကိုး တောင့်တမိပါတယ်….. ကိုကိုရယ်..စီစီရဲ့စိစိလေးကို လျှက်ပေးပါလားရှင်ရယ်…

ပါးစပ်က ထုတ်ပြောလို့လဲမရဘူးလေ..မိန်းမသားဘဝကိုး…ရင်ထဲကဘဲ တောင့်တနေမိတော့တယ်…ကိုကိုရယ် ရှင်ဝဋ်လည်လိမ့်မယ်သိလား….. သူလေ ပေါင်တွင်းသားလေးတွေကို လျှောက်ရက်ပေးနေတာ..စိတ်တိုချင်စရာပါဘဲ… တမင်လုပ်နေတာလားမသိ…ကျမ မတတ်နိုင်တော့ပြီ… ကျမ သူ့ခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ဆောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ ပေးလိုက်ပါတော့တယ်…. ဆောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်း တလျှောက် ဆုန်ချီ ဆန်ချီ လျှာနဲ့ထိုးလိုက် ရက်လိုက်နဲ့ပေါ့….ကျမ ဆောက်စိကိုလုံးဝ မထိဘူး…ကျမ အလိုကိုသူမလိုက်ဘူး…

သိပ်ဆိုးတဲ့ လူကြီး… ကျမသိပ်ခံချင်နေပြီ..လိုးပါတော့လို့..အော်ဟစ်သာပစ်လိုက်ချင်တော့တယ်…. ခြေလေးဆောင့်ဆောင့်ပြီး ဆန္ဒပြလိုက်တော့မှစိစိလေးကိုလျှာနဲ့ လျက်လိုက်ပါတော့တယ်.. သူ တော်တော်လေးကို မိန်းမကျမ်းကျေတဲ့လူကြီး…ကျမရဲ့ရွှေကြုတ်လေးကို အသာအယာလက်နှစ်ဖက်နဲ့ဖြဲလိုက်တော့…ပတ္တမြား စိစိလေး ပြူးထွက်လာတာပေါ့…အဲဒီ.. ပတ္တမြားလေးကို…ချိုချင်ယက်သလို…ယက်လိုက်…..တဖြေးဖြေးချင်း…လျှာလေးနဲ့…တဆတ်ဆတ် ထိုးလိုက်…လျှာပြားကြီးနဲ့….ပွတ်ဆွဲလိုက်…ပညာကုန်ပြနေလိုက်တာ…

ကျမ..နှစ်ချီလောက်တောင်.. ပြီးသွားတယ်ထင်ပါရဲ့..ကောင်းလိုက်တာကိုလွန်ပါရော…ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း….. ကျမငြိမ်သွားတော့…သူ နောက်တစ်မျိုးလုပ်ပြန်ပြီ…… သူလေ ကျမ ဆောက်ဖုတ်ထဲကို လက်ညှိုးလေးတစ်ချောင်းနဲ့ ထိုးထည့်လိုက်တယ်… အရည်တွေကလည်းထွက်နေတော့ ချောချောချူချူဘဲ ဝင်သွားပါတယ်…လက်ကိုပက်လက်လှန်လိုက်ပြီး…ဆောက်ခေါင်း အမိုးကို လှန်လှန်ပြီးကုတ်နေလိုက်တာ… ကျမဆောက်ခေါင်းထဲက အကြောလေးကိုသွားသွားပြီးခလုပ်တိုက်တော့ ကျင်ကျင်သွားတာဘဲ…ယားလဲ တစ်အားယားတယ်…

သူများတွေပြောပြောနေတဲ့ ဂျီစပေါ့…ဆို တာလားမသိဘူး…….အား..အား…အား….. အဲသလိုလုပ် နေ တော့ ကျမဆောက်ရည်တွေပိုထွက်လာတာပေါ့…လက်တစ်ချောင်းချောင်သွားတော့ လက်နှစ်ချောင်းထိုးသွင်းလိုက်ပြန်ပြီ….ကိုကိုရယ်..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ…ဟင်….ညီမ…ခံချင်နေပြီဆိုတာသိရဲ့လား…ဟင်း..အင်း..အင်း… လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ ကျမ ဆောက်ခေါင်းထဲက အကြောကိုလည်းကုတ်မိရော ..ကျမတောင့်တနေတဲ့ ဆောက်စိလေးကို လျှာနဲ့ထိုးပြီးရက်လိုက်ပါတော့တယ်…အချိန်ကိုက်ကွက်တိဘဲ….

ကျမအလိုလို ကော့ ကော့ပေး နေမိပါတယ်…ကျမ ရုံးလို့လဲမရ ရုံးလည်းမရုံးချင် …ကောင်းလိုက်တာလဲ လွန်ပါရော…. ဆောက်ခေါင်းထဲက အကြောကို သူကုတ်ထားလိုက်ပြီး..ကျမဆောက်စိကို လျှာနဲ့ အဆက်မပြတ်ရက်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့…. အား..အား..ဟား..ဟင်း..ဟင်း…အီး…အစ်..အစ်.. ကျမ ဆောက်ခေါင်းတစ်လျှောက် ရှုံ့ချီ ပွချီ ဖြစ်လာပြီး …ကျမတစ်ချီ.ထပ်ပြီး..ပြီးသွားပါတယ်….ဆောက်ရည်တွေလည်း…စီးထွက်လာပါ တော့တယ်ရှင်…. သူ ကျမ ပြီးသွားတာကို သိတယ်လေ…သူ့အင်္ကျီတွေချွတ်လိုက်ပါတယ်..

ကျမကိုဆွဲထူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်ပါတယ်… နို့နှစ်ခိုင်ကိုလည်း…တစ်ဖက်..တစ်လှည့်စီ..စို့ပေးလိုက်… လက်တစ်ဖက်ကလည်းတစ်ကိုယ်လုံးလိုက်ပွတ်လိုက်နဲ့…အလုပ်ကိုရှုတ်နေတော့တာဘဲ…. ခဏကြာတော့ ကျမ စိတ်တွေ လှုပ်လျှားလာပါတော့တယ်..သွေးနဲ့သားနဲ့ဆိုတော့ဒီလောက်ဆွနေမှတော့ဘယ်ခံနိုင်တော့မလဲ…. ဒီတစ်ခါတော့ကျမအလှည့်.. ရဲကိုကိုနဲ့ဟိုအကိုကြီးနှစ်ယောက်သင်ပေးလိုက်တဲ့ပညာတွေကို အစွမ်းကုန်အသုံးချပြီး…သူ့စိတ်ကိုဖမ်းစားရမှာပေါ့…ကျမလုပ်နိုင်မှာပါ…. ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားပေးပြီး…

ကျမ လုပ်ငန်းစပြီပေါ့… ဘယ်ကစရင်ကောင်းမလဲ…ကျမ တွေ့ပါပြီ… ဒေါသတကြီးနဲ့ ကျမကိုယ် ခေါင်းတဆတ်ဆတ်ညိမ့်ပြီးခေါ်နေတဲ့… သူ့ငယ်ပါကြီးပေါ့…. သူလည်းကျမတစ်ကိုယ်လုံးစိတ်ကြိုက်နှယ်ထားတော့..စိတ်လာနေပြီလေ..ကျမသိတာပေါ့…သူ့ လီးကြီးက မာတောင်နေတာဘဲ…ကျမ သူ့ရဲ့ လမွှေးတွေကိုလျှာနဲ့ရက်ပေးလိုက်တယ်… ဥလေးနှစ်လုံးကိုလည်း..ဖွဖွလေးစုတ်ပေးလိုက်တယ်…အင်း..အင်း… ငြီးသံသဲ့သဲ့ထွက်လာတယ်….ဂွေးဥနှစ်လုံးကိုမတင်လိုက်ပြီး… ပေါင်ခြံလေးတွေကို လျှာနဲ့ရက်ပေးလိုက်တယ်…

ပြီးတော့ သူ့ဂွေးဥလေး နှစ်လုံးကို လျှာနဲ့ရက်ပြီး ပါးစပ်နဲ့စုပ်ပေးလိုက်တော့ …… သူ့လီးက အရည်ကြည်တွေထွက်လာတာပေါ့… သူ့လီးရဲ့ဒစ်ထိပ်လေးကိုလုံးဝမထိအောင်လုပ်ပေးထားတာလေ…. သိတယ်မလား… သူများတုန်းက..သူလုပ်ထားတာ… ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း.. သူဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေပြီ…သူ့အလိုကိုမလိုက်ဘဲထားတော့….သူ့ပညာနဲ့သူထိနေပြီပေါ့.. မှတ်ပြီလား… သူမနေ နိုင်တော့ဘူး…ကျမ ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးကို ပါးစပ်ဝမှာလာတေ့ပေးတယ်…ကျမ ရီချင်လိုက်တာ… လက်စားချေလိုက်ရလို့လည်း ကျေနပ်နေမိတယ်…

ပညာနည်းနည်းပေးလိုက်တာပါ… တစ်အားလည်း..ပညာမပေးရဲဘူး…သူစိတ်ဆိုးသွားမှဒုက္ခ…အလုပ်ခန့်စာကရသေးတာမဟုတ်.. အခုထိ စာမေးပွဲဖြေနေဆဲလေ..သိတယ်မလား… ကျမ စေတနာနဲ့ စိတ်ပါလက်ပါ ဒစ်လေးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်….သူကောင်းလွန်းလို့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတော့တာဘဲ… လီးကိုအရင်းက ကိုင်ပြီးအထက်အောက် ပွတ်တိုက် ပေးလိုက်တော့ သူ့ဒစ်ညိုကြီး.. ဒေါသအမြောင်းမြောင်းထနေလိုက်တာ…သူများကိုတစ်ကယ်စိတ်လာစေတယ်… ဒါကြီးနဲ့..ကျမကို အပီဆွဲတော့မှာလေ…ဟင်း..ဟင်း…

သူ ကျမ ဖင်ကိုလှမ်းကိုင်လိုက်တယ်.. ဖင်ဝလေးကို လက်ညှိုးနဲ့ ထိုးထည့်လိုက်တာ လက်တစ် ဆစ်လောက်ဝင်သွားတယ်…ကျမ တွန့်သွားတာပေါ့.. အွန့်.. ကျမ ဖင်ကိုများလိုးမလို့လား မသိ… ဖင်လိုးခံရတာ တစ်အားနာတယ်လို့ ပြောသံကြားဖူးတယ်… မဖြစ်ဘူး..သူ ဘာတွေညဏ်များအုံးမလို့လဲ..မသိဘူး.. ကျမ မြန်မြန်ပွဲသိမ်းမှဖြစ်တော့မယ်.. ကျမ သူ့အပေါ်တက်ထိုင်ပြီး လီးကိုဆောက်ဖုတ်ဝတေ့ပြီး ဆောင့်ထိုင်ချ လိုက်ပါတယ်…သူ့ လီးကရှည်တယ်ဆိုတော့ ရင်ထဲကို အောင့်သွားတော့တာဘဲ..အား…ဟူး…အီး…ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..စွိ..စွိ..

သူကကျမခါးလေးကို ကိုင်ပြီး ခပ်မြန်မြန်လေး မတင် ပေးတယ်…ဆောင့်ရတာ ဆောက်ဖုတ်တော်တော် ကျိန်းတယ်… ထိလည်းတစ်အားထိတယ်.. ပြီးတာကတော့ မပြီးချင်ဘူး …ကျမ ထိမ်းထိမ်းသိမ်းသိမ်းလေး ဆောင့်တော့ သူအားမရဘူးလေ… ကျမခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို ဆိုဖာပေါ် တင်ခိုင်းပါတယ်… ပြီးတော့မှ ကျမ ခါးကိုကိုင်ပြီး အောက်က ကော့ပြီး ဆောင့်ပေးတာကိုး…ကျမ အောင့်တာပေါ့ ..ပြီးတော့ ကျမ ဆောက်ဖုတ် တစ်လျှောက်ကိုပွတ်တိုက်သွားတော့တော့်တော့်ကိုလည်း ကောင်းပါတယ်…

ကျမ ထက်သူက ပိုပြီး ဖီးလာနေတယ်လေ…ကျမ သိတယ် သူပြီးချင်နေပြီ…ကျမကို ဆိုဖာပေါ်လှဲချ လိုက်ပါတယ်…. ပွဲသိမ်းအချီ မညှာမတာ ထိုးတော့မယ်လေ… ကျမ ပေါင်ကားပေးရုံကလွဲ လို့ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ…. ကျမ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကိုင်ပြီး ထိုးထည့်လိုက်တာ တစ်ဆုံးထိဝင်သွားပါတယ်… အား…အား..အူး…ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်…ပြိ..ပြိ..ပြိ..ဘွက်..ဘွက်.. အချက်၂၀ လောက် မနားတန်းလိုးပါတော့တယ်….ကျမ လည်း ကော့ပြန် သွားတော့တာဘဲ… နောက်ထပ်၁၅ချက် လောက်ဆောင့်ပြီး ကျမဆောက်ဖုတ်ထဲမှာ မွှေ့နေတော့တာပါဘဲ…

ကျမလည်းကောင်းလွန်းလို့..ဆောက်ရည်တွေစီးကျလာပါတော့တယ်… ပွဲသိမ်းလီး…အချက်၃ဝလောက်မနားတန်းဆောင့် လိုက်တော့ ကျမ ဆောက်ခေါင်းထဲ ပူကနဲ ..ပူကနဲ..ဖြစ်သွားပါတယ်..သူပြီးသွားပြီ.. အား…ဟား…ဟား..ဟင်း..အင်း… ကျမ မပြီးသေးဘူး…မရပ်လိုက်နဲ့ …ဆက်လုပ်လိုက်..ကျမပြီးခါနီးပြီ..မရပ်နဲ့…အား..အား..အား…အီး…အီး..ဝူး.. ဆောင့် ..ဆောင့်..၅ချက် လောက်ဆောင့်ပေးစမ်းပါ..ကျမ ပြီးတော့မယ်..ဆောင့်..အင်း..အင်း..ဆောင့်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်….အား..အား.. ကျမလည်း ပြီးသွားပါတော့တယ်…

သူလည်းတော်တော်မောသွားပုံရတယ်… ကျမလည်း…နောက်ဆုံး အချီ အပီဆွဲလိုက်ရတာဆိုတော့…. တစ်ကိုယ်လုံးလည်းနှုံးချိသွားတော့တာပါဘဲ..ရှင်.. ကျမကိုယ်ပေါ်မှာမှောက်သွားသူကတော့…ကျမသူဌေး..ဖြစ်လာမဲ့သူပေါ့… သူကျမအပေါ်မှာခဏနှပ်နေပြီး…ကျမပါးလေးကိုကြင်ကြင်နာနာ နမ်းပေးနေပါတယ်… အဲဒါကျမတို့ မိန်းခလေး အကြိုက်ဆုံးဘဲလေ…သူ့ကိုယ်ကြီးက ကျမအပေါ်မှာလေးနေပေမဲ့ ကျမလည်းသူ့ကိုပြန်ဖက်ပြီး ..နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်…သူ့ကိုလည်းသိပ်ချစ်သွားတာလား…

မသိပေမဲ့..သူ့ကိုတော့..ကျမ ဖုတ်ဖုတ်လေးနဲ့ ..နှလုံးသားကတော့…သခင်တစ်ယောက် အဖြစ်လက်ခံလိုက်ပါပြီ…သူကတော့ ကျမကိုလက်ခံပြီလား….အထင်သေးသွားပြီလား… ဒွဟစိတ်တော့ဖြစ်နေဆဲပါ….ရင်ခုန်နေရဆဲပေါ့…. သူ့ လီးကြီးကို ကျမ ဆောက်ဖုတ် ထဲက ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ သုတ်ရည်တွေ ကျမ ဆောက်ခေါင်းထဲကစီးကျလာပါတော့တယ်… အတွင်းရေးမှုးမလေး မစီစီ… ရှင်… မင်းကိုဒီနေ့ကစပြီး…အတွင်းရေးမှုးမလေး..ခန့်လိုက်ပါပြီ… ကုမ္ပဏီ တိုးတက်အောင်ဆောင်ရွက်နိုင်ပါစေ…. ကျမပျော်လိုက်တာ..

ကျမလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီလေ.. ကုမ္ပဏီ တိုးတက်ဖို့ထက်..ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်…ဒီနေ့ကစပြီး.. တောက်လျှောက်…ကျမအပေါ်တက်လိုးတော့မယ်ဆိုတာကတော့ကျိန်းသေပေါ့ရှင်…နောက်တစ်ချီမလာခင်..အမြန်လေးအဝတ်အစားလဲ..သူဌေးကို..ဒရောသောပါးနှုတ်ဆက်ပြီး…အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်… ကျမရဲ့ အင်တာဗျူးအတွေ့အကြုံကတော့..အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း……..ဖတ်ဖတ်ကိုမောသွားတာဘဲ..လို့ပြောရတော့မှာပါဘဲရှင်….

မြတ်နိုးစွာတမ်းတမိတော့

“မောင်တော်တော့နော်ကားထဲမှာကွာဘယ်လိုကြီးမှန်းမသိဘူးအသက်ရှု လည်းကြပ်တယ်..မောင်ရဲ့”လွှတ်ဖူးကွာနမ်းလို့မဝသေးဘူးဗျတော်တော့နော်မောင်အိမ်ပြန်နောက်ကျမယ်…နောက်ရက်တွေရှိသေးတယ်ကွာ..။ ဟုတ် မမ..။ အဲ့နေ့က ဆိုင်ကို နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လာတယ်..မမကားပေါ်က လေလေးတချွန်ချွန်နဲ့ပစ္စည်းထုပ်တွေ ဆွဲပြီးဆင်းလာတဲ့ ကျနော့်ကို သက်မောင်က မျက်မှောက်ကုတ်ပြီးကြည့်တော့ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ခန်းထဲတန်းဝင်ခဲ့တယ်…အဲ့နေညက တစ်ညလုံး မမအကြောင်းတွေးပြီး အာရုဏ်တက်လောက်မှ အိပ်ပျော်သွားတယ်..။

သုတ ငါအိမ်ကို ခနပြန်မယ်…မေမေနေမကောင်းလို့..။ အေးပြန်လေ..သက်မောင်အန်တီနေမကောင်းဘူးဆို မင်းအေးဆေးမှ ပြန်လာခဲ့..ဟုတ်ပြီလား။ဒီလိုနဲ့သက်မောင်လည်းမြို့ကိုပြန်သွားတော့ဆိုင်မှာတစ်ယောက်တည်းကြီးကြပ်နေရချိန်မမနဲ့တောင်အပြင်ထွက်ဖို့မအားတဲ့အခြေနေမျိုးရောက်သွားရတယ်။ ဖုန်းကတော့ပြောဖြစ်ပေမယ့် အပြင်အတူလျှောက်လည်ဖို့တောင် ဒီရက်ပိုင်းမဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်း “မမကို”ရှင်းပြထားရတယ် ညနေ…ဆိုင်ပိတ်ချိလောက်ကျတော့မမ ဆိုင်ကိုရောက်လာတယ်..လက်ထဲမှာလည် ငါးဆင့်ချိုင့်(စတီးလ်)လေးကိုဆွဲလာပြီး

ကျနော့် နားရောက်တော့ “မောင် ပင်ပန်းနေပြီးလား” ညစာ စားဖို့ အသင့်ယူလာတယ်..မောင်နဲ့အတူ ညစာစားမယ်..။ “ညစာ”ဟုတ်လား မမ ဟင်…အင်းညစာလေ ဘာဖြစ်ဟာ..မောင်နော် ညစာဆိုတာ ထမင်းတူစားမယ်လို့ပြောတာ……လျှောက်တွေးမနေနဲ့…ဟွင်း မမနဲ့အတူ ညစာစားပြီးတော့ ရေခဲသေတ္တာထဲ ကျနော်ဝယ်ထားတဲ့ စတော်ဘယ်ရီသီးလေးတွေကို ဖျော်စက်ထဲ နွားနို့စိမ်းလေးထည့်ဖျော်ပြီး မစ်ရှိတ်လေးလုပ်ပေးတယ်.. “မောင် သောက်ကြည့်”လိုတာထပ်ပြောသောက်ကြည့်လိုက်တော့ အရသာက ကွက်တိ..

”မမတော်တယ်ဗျာ…အာဘွားပြွတ်စ့်” မပြောမဆို မမနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ရုတ်တရက်နမ်းလိုက်တော့ မမက အလိုက်သင့်လေးပြန်နမ်းတယ်..။ ကျနော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို အသာလေးပြန်နမ်းပြီးကျနော့်ကိုသိုင်းဖက်လာတယ်။ “မမ အရမ်းချစ်တယ်ဗျာ” “မောင်ကို လည်း သိပ်ချစ်တယ်ရှင့်” မောင်တို့ အခန်းထဲ ခနသွားမယ်..”နော်မမ”မမက ကျနော့်ကို ရီဝေဝေလေးကြည့်ပြီး “အင်း မောင့်သဘောတဲ့” “မမကိုယ်လုံးလေးကို စွေ့ခနဲပွေ့”လိုက်တော့ ဟာ..မောင်ကလည်း…ဆိုပြီး ကျနော့်ရင်ခွင်ထဲကို မျက်နှာဝှက် ဖိကပ်ထားတယ်..။

“မမကိုယ်လုံးလေးကို ကုတင်ထက်”အသာလေးတင်ပေးပြီး ကျနော်က မတ်တပ်ရပ်အနေထားလေးတိုင်း…မမနဖူးလေးကိုမြတ်မြတ်နိုးနိုးလေး ထပ်နမ်းလိုက်တယ်ကျနော့် ခါးလေးကိုဖက်ထားပြီး…. “မောင်ရယ်”မောင်နားမှာနေနေရတဲ့အချိန်လေးတွေကအရမ်းကြည်နူးဖို့ကောင်းတယ်ပြီးတော့လေ ရင်တွေလည်း အရမ်းခုန်တယ်ရှင့်..သိရဲ့လား? ဟုတ်…ပိုပြီးရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့ အချိန်တွေက ခုမှ လာမှာ”မမရဲ့”ဆိုပြီး…မမနှာခေါင်းလေးကို အသာလေးဖိညှစ်လိုက်တော့ “မောင်နော်တဲ့”

မမ….မောင်တို့ချစ်ကမ္ဘာလေးတစ်ခုဖန်တီးရအောင်ကွာ.အဲ့ကမ္ဘာလေးထဲကို မောင်နဲ့အတူ ဒီည ခနလိုက်နေရမယ်..။ “အွင်း..မောင်..မောင့်အလိုကျပါ..ရှင်” မမဆီကခွင့်ပြုချက်ရတော့မမကိုယ်ပေါ်ကရင်ဖုံးကြယ်သီးသုံးလုံးနဲ့အင်ကျီအပျော့လေးကို အသာလေး ချွတ်လိုက်တော့…ပန်းနုရောင်ဇာပါးလေးတွေ အနားကွပ်ထားတဲ့ ဘရာလေးကြားက ရွှေရင်အစုံ မို့အစ်အစ်လေးတွေက ကျနော့်ရင်ကို “ဆောင့်ခုန်”စေတယ်….ဘရာလေးကို ဆက်မချွတ်ပဲ အောက်က ဝတ်ထားတဲ့ “စကပ်ဘေးခွဲကိုယ်ကြပ်”လေးကို အသာလေး ချွတ်ပေးတော့

မမက မျက်လုံးလေးတွေစုံမှိတ်ထားပြီး ကျနော့် လက်အစုံကို ဟန့်တားလာတယ်..။ ရှက်မနေနဲ့တော့…မမရာ..မောင့်ကို ခွင့်ပြုပေးနော်…။ ကျနော့်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့် မမကသူမလက်တွေကို ဟန့်တားမနေပဲ လိုက်လျောပေးလိုက်တယ်…။မမထမီလေးကိုအသာလေးချွတ်ချလိုက်တော့ပန်းနုရောင်ပင်တီလေးကြားက မမရဲ့ပန်း(ပိပိ)လေးကဖောင်းအိအိလေးကျနော့်မျက်ဝန်းအစုံထိုနေရာလေးမှာစက္ကန့်၂၀လောက် သတိလစ် ငေးမောနေမိတယ်..။ “မောင်ရေ..အဲ့လောက်မကြည့်နဲ့ကွာ” မမခြေထောက်တွေ မြှောက်ထားပေး..

မမက ခြေထောက်လေးတွေကို အလိုက်သင့်မြှောက်ပေးတော့ ပင်တီလေးကို လိပ်ယူပြီးအသာလေးချွတ်ကုတင်ခြေရင်းမှာပုံထားလိုက်တယ်။အကာကွယ်မဲ့သွားတဲ့မမပေါင်ကြားထဲက ပန်းလေးကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်တော့…ရိတ်ပြီးကာစ ပြန်ထွက်လာတဲ့ အမွှေးနုရေးရေးလေးတွေနဲ့ ဆီးခုံးမို့မို့လေးက သွေးကြော စိမ်းစိမ်းလေးတွေပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေပြီးတော့စိတော့မလိုဟတော့မတက် အကွဲကြောင်းလေးတွေက ကျနော့်ရင်အစုံကို “ဝုန်းဒိုင်းကြဲ “စေတယ်..။ ကုတင်ထက်တက် မမခြေရင်းမှာနေရာယူလိုက်ပြီး..

ပေါင်လေးတွေဟပေး ကွာ မမရာ ဆိုတော့…”မောင် ဘာလုပ်မလို့လဲတဲ့” မမရဲ့ ပန်းလေးကို နမ်းမို့လို့ဗျ.. နမ်းခွင့်ပေးနော်…… ဟင့်အင်း…မမခွင့်မပြုဘူး..ဘုန်းကံတွေနိမ့်ကုန်မယ် မောင်ရယ်….။ မနမ်းရဘူးနော်ဟောဗျာဘယ်သူပြောလဲ?ဘုန်းကံနိမ့်မယ်လို့.အဲ့တာရှေးအယူဆတွေပါကွာ..မောင်နမ်းပါရစေလို့ထပ်ဂျစ်တိုက်လိုက်တော့”သွားလူဆိုးလေး..ဒါမျိုးကျတက်နေလိုက်တာ”ကဲပါ..ရှင်လေးသဘော..။ မမပေါင်ကြားလေးကို အသာလေးတိုးဝင်ပြီး မမပိပိလေးကို နှုတ်ခမ်းအစုံနဲ့ ဖိကပ်လိုက်တယ်…”ပြွတ်စ်..ပြွတ်စ်..ပြွတ်စ်””အိုး..မောင်ရယ်”

အကွဲကြောင်းလေးကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ဖွကလိပြီးအစိလေးကိုလက်မနဲ့ဖိပေးလိုက်တော့….အင်း..ဟင်း…အင်းမောင်ရာဖျားတက်နေတဲ့ လူနာညည်းသံလေးလို တအင်းအင်းညည်းပြီး ဝတ်ရည်ကြည်လေးတွေ စိုတက်လာတယ်….ပိပိလေးလည်းပုံမှန်ထက် နည်းနည်းလေးမို့လာတယ်.. ပေါင်ရင်းသားလေးတွေကို မနာအောင်ဖိကိုက်ပေးလိုက်တော့… “အား.အား….မောင်ရာ ဘာတွေလုပ်နေလဲ” ဒီမှာ ရင်ခုန်ရလွန်းလို့.. အသက်ရှူရပ်တော့မယ်… ကျနော့် လက်အစုံနဲ့ အကွဲကြားလေးကို အသာလေးဖြဲပြီး လျှာဖျားလေးနဲ့ အတွင်းသားလေးတွေကို ကပ်မွှေပေးလိုက်တော့

အရည်ကြည်တွေ ယိုစိမ့်လာလို့ အသာလေးခွာပြီး အစိလေးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ဖိစုပ်ပေးလိုက်တယ်….။မမတကိုယ်လုံးဆတ်ဆတ်ခါပြီးဝတ်ရည်ကြည်တွေအပြင်ပျစ်ချွဲချွဲအရည်လေးတွေပါ ပန်းထွက်လာတယ်…။ “ဟူးမောင်ရယ်” နွမ်းလျဟန်နဲ့ ပါးစပ်လေးဟပြီးအမောဖြေနေတဲ့မမကိုမြတ်မြတ်နိုးနိုးလေးကြည့်နေ မိတယ်…။ ခဏနော်မမကျနော်ရေခဲသေတ္တာထဲကစတော်ဘယ်ရီလက်ကျန်သုံးလေးလောက်ယူပြီးဓားနဲ့ထက်ခြမ်းစိပ်ပန်ကန်လေးထဲထည့်ပြီးမမဆီပြန်လာခဲ့တယ်။ “မမ အမောပြေပြီလား”

ဟင့်အင်းကွာ…ရင်တွေ တုန်ပြီး မောနေတုန်းပဲ…အဲ့တာ မောင့်ကြောင့် “အင်းပါ..ဗျ..မောင့်ကြောင့်ပါ” မမနို့လေးတွေကို နမ်းချင်တယ်… ဟင့်အင်း မနမ်းရပါဘူး… ခပ်မူမူလေး ငြင်းနေတဲ့ မမကိုအသဲယားပြီးမမရဲ့ဘယ်ဘက်နို့လုံးလုံးလေးကို နမ်းလိုက်တယ်….”ပြွတ်စ့်” “အင်းအား..မောင်ရာ” ကျနော်လေ စောက စိပ်ယူလာတဲ့ စတော်ဘယ်ရီ ခြမ်းလေးတွေကို မမရင်နှစ်မွှာပေါ်အသာလေးပွတ်တိုက်ပြီး အရည်လေးတွေ ညှစ်ထုတ်လိုက်တယ်…ပြီးတော့ မမဗိုက်သားပြင်လေးတွေ ကနေ ချက်ပေါက်လေးထဲ အထိ ရည်လေးတွေညှစ် အသီးခြမ်းလေးနဲ့ ပွတ်ဆွဲလိုက်တယ်.။

ပိပိလေးကိုတော့ နမ်းပြီးသားဆိုတော့ အဲ့နေရာလေးကို လျှော်ပေးလိုက်တယ်..ပြီးတော့ စတော်ဘယ်ရီအရည်လေးတွေ အကွဲကြား ကတဆင့် အထဲဝင်သွားပြီး တခုခုဖြစ်မှာလည်း စိုးရိမ်တယ်လေ…။ “မောင် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ” မဟုတ်က ဟုတ်ကတွေကွာ…”မောင်နော်” စတော်ဘယ်ရီကို လက်စသက်ပြီး..မမရဲ့နို့လုံးလုံးလေးကို စို့ယူလိုက်တယ်..စတော်ဘယ်ရီနံ့လေးရယ် အရသာလေးရယ် ပြီးတော့ မမနို့သီးခေါင်းလေးတွေရဲ့အထိတွေ့ကြောင့် စောထဲက မတ်နေတဲ့ ကျနော့် ၆လက်မခွဲလောက်ရှိတဲ့ ညီတော်မောင်က ထောင်မတ်ပြီး (ဗစ်)ကြားက ရုန်း ကန်နေပြီလေ…။

မမနို့လေးတွေကို နမ်းစုပ်ရင်းကျနော့်လီးကမမပိလေးကိုဖိထောက်လာတော့။ မောင်ရယ်..မောင်ရာ.ကွာ…မမထဲကိုမောင့်ဟာကြီးထည့်ပေးပါကွာ….(နော်မောင်)မမရဲ့တောင်းဆိုလာမှုကို မလိုက်လျောပဲ “မောင်နမ်းလို့ မဝသေးဘူးကွာလို့”ဆိုတော့ “ဟာ မောင်ကလည်း ဒီမှာ ထပ်ထွက်ကုန်တော့မယ်ရှင့်” “မမရဲ့ နို့လေးတွေကို ဘယ်ညာနမ်းစုပ်ပြီး” ဗိုက်ပြင် ချပ်ချပ်လေးကနေ တရွေ့ရွေ့နမ်းလာပြီး..ချက်ပေါက်လေးဆီကိုနှုတ်ခမ်းတွေ ရွေ့လိုက်တယ်….။ အိုး..စတော်ဘယ်ရီအရည်လေးတွေကမမချက်နက်နက်လေးပြည့်နေအောင် နေရာယူထားတော့နှုတ်ခမ်းအစုံနဲ့ဖိစုပ်ပြီးလျှာဖျားလေးနဲ့ဝင်သ၍ထိုးကလိလိုက်တော့…

ကျနော့် ဆံပင်တွေကို ထိုးဖွပြီး မမတကိုယ်လုံး ကော့တက်လာတယ်..။“မောင်ရာ…အီး…အရမ်းရင်တွေ ခုန်တယ်”ထည့်ပေးပါတော့နော်…မမထဲကို “ဟုတ်..မမ” မမကိုယ်လေးပေါ်ကအသာလေးခွာပြီးကျနော့်တီရှပ်လေးကိုအရင်ဆုံးချွတ်လိုက်တယ်..ပြီးတော့ မတ်တပ်ရပ်ပီး မာန်ဖီနေတဲ့ ညီတော်မောင်ကို လွှတ်ပေးဖို့ ကျနော့်(ဗစ်)ကို ချွတ်ချလိုက်တော့…. “ဟာ..မောင်ရာ..ထွားပြီးတော့ ရှည်လိုက်တာ ဆန့်ပ့မလားကွာ” ကျနော့်ပေါင်ကြားကို ကြည့်ပြီး အလန့်တကြား ပြောလာတော့… မဆန့်ဘူးဆိုတာ မရှိပါဘူး မမရ..

မကြာခင်သိပါလိမ့်မယ်ဗျ ဆိုပြီး မမကိုယ်ပေါ်ကိုအသာလေးခွပြီး နေရာ ယူလိုက်တယ်…။ ပြီးတော့….ရင်ချင်းအပ် ဆီးခုံချင်ထိထားပြီးကျနော့် လီးကို မမပိလေးရဲ့ အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်တယ်.. ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးတန်ကြီးရဲ့ ပွင့်အာနေတဲ့ဒစ်ဖူးကြီးကို အစိလေးကို ဖိပြီး ပွတ်ပေးလိုက်တော့…. “ဟအား..အ့…မောင်ရာ” ရူးချင်ပြီ…ရှင်လေးရာ…သေမတက်ပဲကွာသွင်းလိုက်ပါတော့နော်…”မမကို မနှိပ်စက်ပါနဲ့မောင်ရာ” ကျနော်လည်း ဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ မမပိလေးကြားထဲ ကျနော့်လီးကို တေ့ပြီး အသာလေးထည့်လိုက်တယ်…

စေးပိုင်ပိုင်လေးတိုးဝင်ကာ..တစ်လက်မလောက်အရောက်ရပ်လိုက်တော့… “မောင်…မောင့်ဟာကြီး အတင်းတိုးဝင်နေတယ်”ခံရခက်တယ်ကွာ “အားအ့..အား”ဆက်သွင်းပေးနော်…မောင်ကျနော်လည်း အသာလေးတစ်လက်မလောက်ဆက်သွင်းလိုက်တော့…တကယ့်ကိုပြော မပြတက်တဲ့ ဖီလင်ပါဗျာ..ကြပ်ပြီးစေးနေတဲ့ ဖီလင်..အတွင်းသားတွေရဲ့ အထိအတွေ့…အိုး..ပြောမပြတက်တဲ့ ဖီလင်ပေါင်းစုံနဲ့ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပဲ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး လီးတံ တဆုံးဖိချပေးလိုက်တော့…. “အိုး…မောင်ရာသေပြီရှင့်” အရမ်းပဲကွာ..ပြန်ထုတ်ပေး နာတယ်..။

မမ တားဆီးမှုတွေ ဂရုမစိုက်တော့ပဲအသွင်းအထုတ်ခပ်ပြင်းပြင်းတွေနဲ့သွက် သွက်လေးဆောင့်ပေးလိုက်တယ်.. “မောင်ရာ…အင်းဟင်း…အား” မောင့်ကျောပြင်ကို လက်သည်းတွေနဲ့ခြစ်ပြီကွာ..အားအရမ်းကောင်းနေပြီ..။ ကျနော့်ကျောနဲ့လက်ပြင်ကုတ်ခြစ်နေတဲ့မမလက်သည်းတွေရဲ့အထိတွေ့ကြောင့်စိတ်တွေ ပိုကြွလာပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးအချက်နှစ်ဆယ်လောက် မနားတမ်းဆောင့်ရင်းအစိလေးကိုပါဘယ်လက်လေးနဲ့ပွတ်ချေပေးလိုက်တယ်။ “မောင်ရေ..ဆောင့်..အိုး..ဘယ်လိုကြီးမှန်း သိဘူး..ဆီသွားချင်လာသလိုပဲ”

“အားအားအား..အင်းဟင်းမောင်ရာ” ကျနော်လည်း ဆောင့်ချက်တွေ ထပ်မြန် ပေးလိုက်တော့… “အိုး..မောင်ရာ..မရတော့ဘူး..အား” အားအားဆိုပြီးမမကိုယ်လုံးလေးကော့လူးနေရာကနေခြေဖျားလေးတွေတဆတ်ဆတ်တုန်ပြီးငြိမ်သွားတော့.. ကျနော့် လည်း ထိန်းမထားတော့ပဲ လေးငါးချက်လောက် ဆောင့်ပြီး အရည်တွေပန်းချလိုက်တယ်…။“အား…အ့..မမရာ”အရမ်းမိုက်တယ်ကွာ “မောင့်အရည်နွေးနွေးလေးတွေ ကျမ ပိလေးထဲ အရှိန်နဲ့ဝင်လာတော့ကျမလေဆတ်ခနဲတုန်ပြီးဒုတိယအကြိမ်အရည်တွေကိုပန်းထုတ်မိလိုက်တယ် မောင်ရယ်…

အရမ်းချစ်တယ်ကွာဆိုပြီးချွေးစလေးတွေ စို့နေတဲ့ မောင့်နဖူးလေးကိုမောင့်လည်ပင်ကို ခိုကာနမ်းလိုက်တော့.. “မမရာ…မောင်လေ မမကိုအရူးမူးချစ်မိသွားပြီဗျာ.” မောင့်နှုတ်ဖျားကမဟုတ်ပဲ မောင့်ရင်ထဲကလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ထွက်လာတဲ့ မောင့်ချစ်ခြင်းတွေကို သိလိုက်တော့…. ကျမလေ…ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျမလောက်ပျော်နေမယ့်သူ မရှိနိုင်တော့ဘူးလို့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ တွေးမိလိုက်သေးတယ်။အဲ့နေညကမောင်ကအမောပြေတော့နောက်တစ်ခါ..အချစ်နိဗ္ဗာန်လေးဆီကို ထပ်မံခေါ်ဆောင်သွားသေးတယ်..။

ကျမလေး မောပန်းနွမ်းလျပြီး အိမ်ပြန်တော့ ကျမပေါင်လေးတွေကွတတဖြစ်သွားတဲ့အထိ..မောင့််အချစ်တွေကိုမိန့်မိန့်မူးမူး…ခံယူမိလိုက်တော့တာပဲ..ရှင်…

မျက်ဝန်းတစ်စုံရင်တစ်စုံ

စောပီဖိုး တယောက် ထိုင်းနိုင်ငံနယ်စပ်က ဒုက္ခသည်စခန်းကနေပြီး အမေရိကန်ပြည်ကို ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ရတဲ့ အလုပ်က ကုလားထမင်းဆိုင်မှာ အကူ ထမင်းချက် ဖြစ်သည် ။ သူနဲ့ အတူတူ လာခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းစောအယ်စေး က သူလုပ်တဲ့ ကုလားထမင်းဆိုင်ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် လမ်းတဖက်တချက်က ကလပ် မှာ ပုဂံဆေးတဲ့အလုပ် ရသည် ။ သူတို့နှစ်ယောက် အလုပ်ချင်းလည်း နီးကပ်လို့ သွားအတူ လာအတူ နယ်စပ်စခန်းတုံးက ခင်ခဲ့သလိုဘဲ ခင်မင်ဆဲဘဲ ။

ပီဖိုး လုပ်တဲ့ ထမင်းဆိုင်က အပျံစား ထမင်းဆိုင်လေးပါ ။ ကတ္တီပါကော်ဇောခင်းကြမ်းနဲ့ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံဝတ်ပြီး ဘိုးတိုင်စည်းထားတဲ့ စားပွဲထိုးတွေ နဲ့ သားသားနားနား ဆိုင်တဆိုင်ပါ ။ သိပ်အကြီးစားကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး ။ ပီဖိုးတို့ကတော့ မီးဖိုထဲမှာ ကြော်ဟယ်လှော်ဟယ် ပြေးလွှား ချက်ပြုတ်ကြရတာပေါ့ ။ ပီဖိုး ရောက်ရောက်ချင်းတော့ တောက်တိုမယ်ရ လုပ်ရတာပေါ့ ။ အသားကြိတ်တာတို့ ကြက်သွန်လှီးတာတို့ အမှိုက်လှဲ အမှိုက်သွန်ပေါ့ ။ နောက်မှ တဖြေးဖြေး ပလာတာရိုက် ပူရီကြော် စမူဆာကြော် ရတယ် ။

အဲဒါလည်းကြော်တာ တူးသွားရင် အကြိမ်းအမောင်း ခံရတာ ခဏခဏဘဲ ။ ည၁၁နာရီထိ လုပ်ရတယ် ။ ဆိုင်ပိတ်သွားတော့လည်း ရှင်းလင်းဆေးကြောတာက နာရီဝက် ဆိုတော့ ၁၁နာရီခွဲသွားရော ။ စောအယ်စေး လုပ်ရတဲ့ ကလပ်က မိန်းမတွေ တုံးလုံးချွတ်ပြီး ကပြတဲ့ကလပ် ဆိုတော့ မနက် ၂နာရီအထိ ဖွင့်တယ် ။ စောအယ်စေးကိုတော့ ပီဖိုး ပြီးတဲ့အချိန် ၁၁ခွဲ မှာ ပြန်ခွင့်ပေးတယ်..ပီဖိုးကသူ့ဆိုင်ပိတ်သွားတဲ့အချိန် ဆေးကြောရှင်းလင်းပြီးတဲ့အခါ စောအယ်စေး ကလပ်ဆီကို လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အယ်စေးကို စောင့်တယ် ။

ကလပ် အနောက်ဖက်ပေါက်က ဝင်သွားပြီး မီးဖိုချောင်ထဲကအယ်စေး ပုဂံဆေးတဲ့အနား လေပန်းရင်း စောင့်တယ် ။ ထမင်းချက်က ပီဖိုးကိုပါ ခင်မင်သွားတယ် ။ တခါတလေ စားပွဲထိုး မရှိတဲ့အခါ အရှေ့ က ဧည့်သည်မှာတဲ့ အစားအသောက်ကို ပီဖိုးကို သွားပို့ခိုင်းတတ်တယ် ။ အဲဒီလို ပို့ခိုင်းပါစေလို့ ပီဖိုးက ဆုတောင်းနေတာ ။ အရှေ့ဖက်မှာ စင်လေးတွေနဲ့ အဖြူ အမဲ အဝါ ကောင်မလေးတွေက အဝတ်တွေ ချွတ်ပြီး တိုင်ကို ကိုင်ပြီး ကုန်းပြကွပြ ကပြတာတွေကို စားစရာသွားချရင်း ကြည့်ရတာ တယ် အရသာ ရှိတာဘဲ ။

အယ်စေးကတော့ “ ကြာတော့ ရိုးနေပါပြီကွာ…” လို့ စိတ်မပါသလို ပြောတတ်ပေမယ့် ပီဖိုးကတော့ နို့ကြီးတွေ တလှုပ်လှုပ်..ဖင်ကြီးတွေ ရမ်းခါပြီး အမွှေးရိပ်ထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးတွေကို အနီးကပ် တွေ့ရလို့ အရမ်းကိုသဘောကျမိတာ ။ အခုဆိုရင် ဒီရောက်တာ တနှစ်ကျော်လာပြီ ။မိန်းမနဲ့ ကင်းဝေးတာ နယ်စပ်စခန်းက ထွက်လာရကထဲကဘဲ ။ တနေ့တနေ့ အလုပ်ဘဲ ဖိလုပ်နေရပြီး ငတ်ပြတ် နေတာ ကြာပြီ ။ အယ်စေးတို့ဆိုင်က ကိုယ်တုံးလုံးမတွေကို ငေးကြည့်ပြီး လီးကလဲ ဘာတောင်မသလဲ မမေးနဲ့။

စခန်းမှာတုံးကတော့ ပီဖိုးမှာ စော်ရှိတယ်လေ ။ နော်ကဲ တဲ့ ။ နော်ကဲက ပီဖိုးကို အမြဲပေးဖြုတ်တော့ ဟိုမှာတုံး က ပီဖိုး အိန္ဒြေရတယ် ။ မိန်းမလိုးတာ အဆန်း မဟုတ်ဘူး ။ အမေရိကန်ရောက်တာတော့ ဟုတ်ပါတယ် ။ မိန်းမလည်း မလိုးရ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေလည်း မရှိ အစားအသောက် ကလည်း မတူတော့ ပီဖိုး သိပ်မပျော်လှဘူး ။ အယ်စေးက ပိုဆိးတယ် ။ ညည်းဘဲ ညည်းနေတယ်..တနေ့တနေ့ ။ ပီဖိုးဆိုင်က ပိုတဲ့ ရောင်းမကုန်တဲ့ စားစရာ နံပြားပလာတာ နဲ့ ဆိတ်သားဟင်းတွေ ကြက်ကင်တွေကို ဆိုင်ရှင်က အိမ်ယူသွားခွင့်ပေးလို့ ပီဖိုး ယူလာပြီး အယ်စေးနဲ့ အတူတူ အိမ်မှာ စားတယ် ။

တချို့ရက် ညသန်းကောင် ကြီး နှစ်ယောက်သား ထိုင်စားကြတယ် ။ အယ်စေးက မင်နီဆိုးတားမှာ စော်ရှိတယ် ။ သူ့စော်နဲ့သူက ရောက်တာ တနေရာစီ ဖြစ်နေတယ် ။ ငါ နော်မူးကို သတိရတယ်ကွာ..မင်နီဆိုးတားကို သွားလည်အုံးမယ်လို့ ခဏခဏ ပြောတတ်တယ် ။ ဒီနေ့ အယ်စေးတို့ ကလပ်နောက် မီးဖိုထဲကို ပီဖိုးရောက်တော့ ချွတ်ကတဲ့စော်တယောက် သေးလာပေါက်ရင်းထမင်းချက်ကို လာနုတ်ဆက် စကားပြောတော့ ပီဖိုး သူ့ကို မှတ်မိလိုက်တယ် ။ ဒီစော် တုံးလုံးကြီး ကနေတာ ပီဖိုး တွေ့ဖူးတယ် ။

စောက်ဖုတ်ကြီးက အကြီးကြီးဘဲ…နှုတ်ခမ်းသား ထူထူကြီးတွေကလည်း ပြဲလို့ ။ ဒီစော်က ပီဖိုးကိုလည်း နုတ်ဆက်သွားတယ် ။ ထမင်းချက်က “ မင်းမျက်လုံးကြီးတွေက ပြူးနေတာဘဲ..ဘာလဲ..မင်း ဒီစော်ကို ချချင်လို့လား…ချချင်ရင် ပိုက်ဆံစုထား…” လို့ ရယ်မောပြီး ပြောတယ် ။ သူက ထမင်းချက်ကို“ ဘယ်လောက်လဲ..” လို့ မေးကြည့်လိုက်တယ် ။ “ ဒီစော်တွေက အနည်းဆုံး ၁၀၀ လောက်မှ မင်းကို ကုန်းမှာ ကွ..” လို့ ပြောတော့ ပီဖိုး လန့်သွားတယ် …။ ဈေးကြီးတယ် လို့ စိတ်ထဲမှာ ထင်မိတယ် ။

အယ်စေးက ပီဖိုး မင်း နှာထန်နေလား..အေးအေးဆေးဆေး နေစမ်းပါကွာ..တော်ကြာ အေအိုင်ဒီအက်စ် ရနေပါအုံးမယ် ” လို့ ပုဂံတွေဆေးရင်း ပြောလိုက်တယ် ။ အယ်စေးက ကားဟောင်းကြီးတစီး ဝယ်ထားတယ် ။ ဒီကားကြီးနဲ့ ပီဖိုးနဲ့ အယ်စေး အလုပ်သွားတယ် ။ အယ်စေး လပ်တဲ့ ကလပ်က မန်နေဂျာက ကားကို ကလပ်အနောက်ဖက်က ကွက်လပ်မှာ ရပ်ခွင့်ပေးတယ် ။ ညဖက် အိမ်ပြန်ကြရင် ကုန်းတံတားတခုကို ဖြတ်ရတယ် ။ ဒီကုန်းတံတားပေါ်မှာ ကြေးစားမတွေ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းသလားကြပြီး ဖေါက်သည် စောင့်ကြတယ် ။

ခေါ်ချင်တဲ့လူတွေက ကားတွေ ထိုးရပ်ပြီး ဈေးမေး ဈေးဆစ် လုပ်ကြတယ် ။ ဈေးတည့်ရင် ကားပေါ်ပါသွားရော ။ ကြေးစားမတွေမှာ အဖြူ အမဲ အဝါ အစုံ ရှိတယ် ။ကြေးစားမတွေက တိုလွန်းတဲ့ စကပ် ဘောင်းဘီတွေနဲ့ အရမ်းမြင့်တဲ့ ခွာမြင့်ဖိနပ်တွေ ဝတ် မျက်နှာကို နီရဲတွတ်အောင် မိတ်ကပ်ခြယ်သပြီး သိသာအောင် ကော့လန်ကော့လန်နဲ့ လျှောက်ကြတယ် ။ ပီဖိုးနဲ့ အယ်စေး အိမ်ပြန်ချိန် ညသန်းကောင် ရောက်လုလု အချိန်က သူတို့ရဲ့ ဈေးပေါင်ကျိုးချိန် ဖြစ်နေပြီ ။ ဒီအချိန်ဆိုရင် ကပ်စတန်မာ မရသေးတဲ့ ကြေးစားမတွေ မခေါ်ချင်ထဲက ဈေးလျော့ချင်နေပြီ ။

ပီဖိုးလည်း ကြေးစားမတွေကို ညတိုင်းလို ငေးမောရင်း လုပ်ချင် ခေါ်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်နေတယ် ။ အယ်စေးက တားလွန်းလို့သူ ထုတ်မပြောချင်ပေမယ့် စိတ်ထဲက လုပ်ချင်နေတယ် ။ သူလုပ်ချင်တာက အမဲမ ။ အဖြူမတွေရဲ့ အသားအရည်က ဖြူစွတ်လွန်းပြီး သူမကြိုက်ဘူး ။ များသောအားဖြင့် ကြေးစားအဖြူမတွေက ပိန်ကပ်ကပ် ရင်တင်ပြားလျောလျော ဖြစ်ချင်ဖြစ် ဝတုတ်ပြဲကြီးတွေ ဖြစ်ချင်ဖြစ် နဲ့ ပုံမလာတော့ သူ စာမလိပ် စိတ်မလာဘူး ။အမဲမတွေကျတော့ ရင်ရော တင်ကော ကြီးတယ် ။ တင်းတယ် ။

သူတို့ အသားက ညက်ညောတယ်လို့ ပီဖိုး ထင်မိတယ် ။ ဈေးကလည်း အဖြူမထက် ပိုသက်သာတယ် လို့ အယ်စေးကလပ်က ထမင်းချက်က ပြောပြဖူးတယ် ။ ကြေးစားတွေအကြောင်းကို သူတို့နေကြတဲ့ အပတ်မင့်တိုက်အောက်ထပ်မှာ နေတဲ့ လူဝီ ဆိုတဲ့ လူမဲကြီးကပီဖိုးကို စကားကြုံရင် ပြောပြောပြတယ် ။ ပီဖိုးလည်း ဘိုလို သိပ်မရပေမယ့် လက်ဟန်ခြေဟန် ဘရုတ်ကင်း နဲ့ ပြောလို့တော့ ဖြစ်ပါတယ် ။ သူပြောတာတော့ သိပ် လုံးစေ့ပတ်စေ့ နားမလည်ဘူးပေါ့ ။ မကြာခင်ဘဲ အယ်စေးလည်း သူ့စော် ရှိတဲ့ မင်နီစိုးတားကို သွားလည်တယ် ။

အယ်စေး မရှိတော့ ပီဖိုး တ ယောက်ထဲ အလုပ်ကို ကားမောင်းသွားတယ် ။ အယ်စေး ရပ်တဲ့ကွက်လပ်မှာဘဲ ကားကို ရပ်တယ် ။ အယ်စေးရဲ့မန်နေဂျာက ပီဖိုးကိုလည်း သိနေတော့ ဘာမှ လာမတားပါဘူး ။ ညဖက် အပြန်မှာ တားမဲ့ အယ်စေးလည်း မရှိတော့ ပီဖိုး သူ လုပ်ချင်နေတာကို လုပ်ပစ်လိုက်ဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး တံတားကုန်းပေါ်လဲ ရောက်ရော ကားကို ထိုးရပ်လိုက်တယ် ။ အိုး..ဘာပြောကောင်းမလဲ..ကြေးစားမတွေ ပြေးလာကြတော့တာဘဲ ။ ဖင်လိန်ဖင်လိန်နဲ့ ပြားကပ်ကပ် ရွှေဝါရောင်ဆံပင်နဲ့ အဖြူမက ပြုံးပြုံးလေး ချစ် စရာလေးလုပ်ပြီး “ ဒီည မင်း ပျော်ချင်သလား ..” လို့ လာမေးတယ် ။

ပီဖိုးလည်း “ နိုး..နိုး….” လို့ ပြောလည်းပြောလက်လည်းခါပြလိုက်တယ် ။ အဖြူမလေး ထွက်သွားတော့ အမဲမတယောက် ဆပ်ကော့လပ်ကော့နဲ့ ရောက်လာတယ် ။ ပီဖိုး အပီရှိုးလိုက်တယ် ။ ဟူး…နို့ကြီးတွေက သင်္ဘောသီး အလတ်စားတွေလောက် ရှိတယ် ။စောစောက အဖြူမလေး မေးသလိုဘဲ “ ဒီည မင်း အပျော်ရှာချင်လား..ငါ ကူညီနိုင်တယ် ..” လို့ လာမေးတော့ လည်ဟိုက်အင်္ကျီကြောင့် ပြူးထွက်မို့မောက်နေတဲ့ နို့ကြီးတွေကို ငေးမောရင်း “ ရက်စ်..ရက်စ် …” လို့ ဖြေရင်းခေါင်းညှိမ့်ပြလိုက်တယ် ။

အမဲမက “ ဒေါ်လာ၅၀ ပေး..မင်းကို ဘလိုးဂျော့လဲပေးမယ် ..အပေါ်ကလည်း တက်လုပ်ပေးမယ် …ဒေါ့ဂီစတိုင်လည်း ပေးမယ် ..အစုံပေးမယ်..”လို့ ပြောတယ် ။ လုံးစေ့ပတ်စေ့တော့ ပီဖိုး နားမလည်ဘူး ။ ပီဖိုးလည်း အချိန်က သိပ်နောက်ကျနေပြီး ဈေးပေါင်ကျိုးချိန် ရောက်နေလို့ ဈေးဆစ်လို့ရတယ် လို့ အိမ်နားက လူဝီကြီး ပြောပြတာ သတိရသွားပြီး..“ နိုး..နိုး….ဖေါ်တိ..ဖေါ်တိ ” လို့ ဆစ်လိုက်တယ် ။ အမဲမက ဒီအတိုင်း အိမ်ပြန်ရမှာထက်စာရင် ရတာလက်ခံလိုက်မယ် ဆိုတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့

“ အိုကေ..အိုကေ..” ဆိုပြီး ကားပေါ်တက်လာတယ် ။ပီဖိုးလည်း လူပျိုသိုးလေးတယောက်လို ရင်တွေခုံနေတယ် ။ မိန်းမ မချရတာ ကြာပြီမို့ တအားထန်နေတယ်လေ ။ နောက်ပြီး လူမဲမလည်း တခါမှ မလုပ်ဖူးဘူး မဟုတ်လား ။ အမဲမ က ကားမောင်းနေတဲ့ ပီဖိုးရဲ့ လက်ဖျန်ကို လာပွတ်တယ် ။ “ မင်း ဘယ်တိုင်းပြည်ကလဲ..” လို့ မေးတယ် ။ ပီဖိုးက “ မြန်မာ”လို့ ပြောတော့ မသိတာနဲ့“ ဘားမား”က လို့ ပြောတယ် ။ ဒါလည်း ဘဟားမာကလား..မေးပြန်လို့ ဘာမှ ဆက် မပြောချင်တော့ဘူး ။ သူတို့နေတဲ့ တိုက်တွေဆီကို ရောက်ပြီ ။

ပီဖိုး တိုက်ခန်းပေါ် တက်တော့ အောက်ထပ်မှာ နေတဲ့ လူဝီကြီးနဲ့ တန်းတိုးတယ် ။ လူဝီကြီးက အံ့သြတဲ့ မျက်လုံးပြူးကြီးတွေနဲ့ ပီဖိုးကို ငေးကြည့်နေတယ် ။ ပြီးတော့ ပြုံးပြုံးကြီး ခေါင်းညှိမ့်နေတယ် ။ ပီဖိုးလည်း အမဲမ လက်ကို ဆွဲပြီး သူတို့ အခန်းဆီကို မော်ကြွားစွာနဲ့ လျှောက်သွား လိုက်တယ် ။ အခန်းထဲကို ရောက်တာနဲ့ အမဲမလည်း ပီဖိုးကို ဆွဲဖက်ပြီး ပီဖိုးနှုတ်ခမ်းတွေကို အငမ်းမရဘဲ စုတ်တယ် ။ ပီဖိုးလည်း အားကျမခံ ပြန်စုတ်တာပေါ့ ။ အမဲမ လက်က မြန်တယ် ။ ပီဖိုးဘောင်းဘီက ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ပစ် ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဆွဲချတယ် ။

ဘောင်းဘီ ဟုတ်ကနဲ ပြုတ်ကျသွားတော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချ..ဖွားဖက်တော် ဒုတ်ကို ဆွဲထုတ်..လက်နဲ့ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်တယ် ။ နှုတ်ခမ်းစုတ်တာကို ၇ပ်ပစ်လိုက်ပြီး ဖျတ်ကနဲ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချတယ် ။ ပီဖိုး ငပဲက ကားထဲမှာထဲက ထနေတာ ။အခုတော့ မတ်မတ်ထောင်နေပြီ ။ အမဲက က ပီဖိုးဒုတ်ကို ရေရေလည်လည် မှုတ်ပေးတယ် ။ လျာနဲ့ ယက် လျာထိပ်နဲ့ ထိုးကလိ ကျွမ်း တာကတော့ နိုင်းလောက် ရှိတယ် ။ ပီဖိုး တအင်းအင်းနဲ့ အော်ညည်းနေရတယ် ။ ပြွတ်ပြွတ် ပြတ်ပြတ် အသံဗလံတွေ ဆူညံနေတာဘဲ ။

ကောင်းလိုက်တဲ့ ပုလွေ ။ ဒီအချိန်မှာ ပီဖိုးရဲ့ လက်နှစ်ဖက်က အမဲမရဲ့ နို့အယ်စတုံကြီးတွေကို ကောင်းကောင်း သမနေတယ် ။ ဖျစ်ညှစ် ဆုပ်နယ်နေတယ် ။ နို့သီးခေါင်းတွေကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ချေပေးနေတယ် ။ တော်တော်လေး ကြာအောင် မှုတ်ပေးပြီးတော့ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်တယ် ။ နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးတွေကို ထော်ပြီး“ မင်းကော ငါ့ကို စုတ်ပေးမှာလား ” လို့ မျက်လုံးလေး ထောင့်ကပ်ပြီး ပီဖိုးကို မေးတယ် ။ ဟိုက် ဂွကျပြီ..အမဲကြေးစားမရဲ့ အဖုတ်ကို စုတ်ပေးရမှာတော့ ခပ်လ့်လန့်ဘဲ ။

အေကိုက်မှာ စိုးတာတင် မကဘူး..အမဲမ ဆိုတော့ ကျွဲမကြီးတကောင်ရဲ့ အဖုတ်လို မဲမဲပြဲပြဲကြီး ဖြစ်နေမှာဘဲ ဆိုပြီး သူလန့်သွားတယ် ။ အင်း..အဲ နဲ့ ဖြစ်နေတယ် ။ အမဲမက သူ့ကို ကျောခိုင်းလိုက်တယ် ။ “ နင်ပြီးရင် ငါ့အလှည့်..” လို့ ပြောရင်း အဝတ်တွေကို တခုပြီး တခု ချွတ်ပစ်နေတယ် ။ အိုး..အမဲမ က နို့တင် ကြီးတာ မဟုတ်ဘူး..။ ဖင်ကြီးကလည်း ထယ်နေတာဘဲ ။ပီဖိုးလည်းဖင်ကြီးတွေကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်နယ်ပစ်လိုက်မိတယ် ။ “ ဖြေးဖြေးလေ…မင်း အရင်ဆုံး ငါ့ကို ပြန်စုတ်ပေးအုံး …

မင်းကို ကောင်းကောင်း စုတ်ပေးပြီးပြီ ..ဒီတခါ မင်း အလှည့်…” လို့ အမဲမက ပြောရင်း ပီဖိုးကို ကျောခိုင်းထားရာကနေ ပီဖိုး ဖက်ကို လှည့်လိုက်တယ် ။ ပီဖိုး မျက်လုံးကြီးတွေ ပြူးကျယ်သွားတယ် ။ “ ကဲ စုတ်ပေးတော့..မင်းအလှည့်…” “ ဟာ…..” ပီဖိုး အနောက်ကို ခြေတလှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး “ နိုး…နိုး….နိုး……” လို့ အော်တယ် ။ ပီဖိုး မြင်လိုက်ရတာက အမဲမရဲ့ ပေါင်တန်မဲမဲ ရှည်ရှည် နှစ်ချောင်းကြားက တုတ်ဖီး ရှည်လျားတဲ့ လီးတန်ကြီး ပါ ။ “နင်ပြီးရင် ငါ့အလှည့်လေ ….စုတ်..စုတ်..” လူမဲက က သူ့လီးတန်ကြီးကို ကော့ကော့ပြပြီး အတင်း စုတ်ခိုင်းနေတယ် ။

ပီဖိုး အရမ်းလန့်ပြီး….“ နိုး….နိုး….ဂက်တောက်..ဂက်တောက်..ယူ ဂက်တောက်….” နဲ့ အော်ပြီး မောင်းထုတ်ပါတော့တယ် ။ အမဲမလည်း “ မင်းကို စဈေးပြောထဲက ငါဟာ ဘာလဲ ဆိုတာ ပြောခဲ့တာဘဲ..ခုမှ ဘာလန့်နေတာလဲ…” လို့ ပြန် အော်တယ် ။ သူ့လီးတန်ကြီး တရမ်းရမ်းနဲ့ ။ ပီဖိုး အသံကျယ်ကြီးနဲ့ “ ဂက်တောက်..ဂက်တောက် ”လို့ အော်ပြီး အမဲမကို တွန်းလွှတ်နေတယ် ။ အမဲလည်း အဝတ်စားတွေတောင် ပြန်ဝတ်ချိန်မရဘဲ လက်က ကိုင်ပြီး ပီဖိုးတို့ အခန်းထဲက ထွက်သွားရတယ် ။

ပီဖိုးလည်း တံခါးကို အမြန်ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး နို့အယ်စတုံကြီးတွေကို မက်မောပြီး သူပြောတာတွေကိုလည်း လုံးစေ့ပတ်စေ့ နားမလည်ခဲ့တာကို ပြန် စဉ်းစားရင်း ကြုံလိုက်တွေ့လိုက်ရတဲ့ တရမ်းရမ်းဖြစ်နေတဲ့ အတန်ချောင်း ရှည်ရှည်ကြီးက မျက်လုံးထဲက တော်တော်နဲ့ မထွက်တော့ပါ ။ ပြီးပါပြီ

မွှေးစိမ်းညှင်းလေးများထောင်လျှက်

မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းလေးတစ်ခုပါ။ စိမ်းစိုနေတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေကို လေနုအေးက ညင်ညင်သာသာ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်နေတယ်။ ကောင်းကင်ပြာပေါ်မှာ ရောင်စုံသက်တန့်နဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေတဲ့ နေရောင်ခြည်ရဲ့ အလှက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမို သစ်လွင်စေပါတယ်။ လေညှင်းရဲ့အေးမြတဲ့ ထိတွေ့မှုကလည်း စိတ်ကို ကြည်နူးစေတာ အမှန်ပါ။ သာယာအေးမြတဲ့ ညနေလေးကို ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေတာကတော့ ချစ်သူရဲ့အပြုံးလို့ ပြောရမှာပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့သူ စ တွေ့ဖြစ်တာ မွေးနေ့ပွဲ တစ်ခုမှာပေါ့။

ညမီး အလင်းရောင်အောက်မှာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့ ထင်းနေအောင်လှပတဲ့မိန်းကလေးကို ကျနော်မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိခဲ့တာ။ သူကလည်း ကျွန်တော့် အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ရှေးရေစက်ကောင်းမှုကြောင့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အများကြီး ငယ်တယ်ဗျ။ ကလေးပီပီ ချွဲလိုက်၊ နွဲ့လိုက် ကျွန်တော် စိတ်ညစ် နေတဲ့ အချိန် ရီစရာလေးတွေ ပြောလိုက်။ အလိုက်သိပြီး ချစ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ချစ်သူလေးပါ။

အချိန်စက်ဝန်းရဲ့ သယ်ဆောင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့ချစ်သူသက်တမ်း တစ်နှစ်နီးပါးကြာခဲ့ပြီ။ သူရဲ့ဖြူစင်မှု ကလေးကို ကျွန်တော် အခွင့်ရေး မယူရက်ခဲ့ဘူးဗျာ။ မနက် အလုပ်မသွားခင် သူ့အိမ်ရှေ့ဖြတ်လျှောက်၊ ညနေရုံးဆင်း တော့ တစ်ခါဆုံ။ ပိတ်ရက်ကလေးတွေမှာ သူတက်နေတဲ့ သင်တန်းလေးတွေ လိုက်ပို့၊ ပြန်ကြို။ အေးချမ်းပြီး အပူပင် မရှိတဲ့ ချစ်သူဘဝလေးပါ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တွယ်တာမှုကလည်း နက်ရှိုင်းလာသလို တနေ့ထက်တနေ့ ဆူဖြိုးဖွံ့ထွားလာနေတဲ့ ချစ်သူလေးကို ယခုထက်ပိုမို ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ် လောဘတွေ တက်လာမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ မတောင်းဆိုရက်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပါ။ ဒီညနေကတော့ ကျွန်တော်တို့ဘဝ အတွက် အမှတ်တရ ဆိုတာထက် ပိုပါတယ်။ မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းကလေး တွေကို သူသဘောကျတယ်လေ။ ဒီလိုနေ့မျိုးဆို ကျွန်တော်တို့အမြဲ အပြင်သွားဖြစ်တယ်။လမ်းလျှောက်ထွက်တာတို့၊ စက်ဘီးစီးတာတို့ပေါ့။ ခုလည်း မြို့စွန်က လယ်ကွင်းပြင်တွေဘက် စက်ဘီးစီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကနင်း၊ သူကစက်ဘီး ဘားတန်းပေါ်မှာထိုင်လို့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ သူ့ကိုယ်လုံးကလေးတိုးဝင်ပြီး တီတီတာတာ စကားလေး တွေပြောလိုက်၊ အသံလွင်လွင်လေး ရယ်လိုက်နဲ့။

တင်ပါးကျော်ကျော်ရှည်တဲ့ သူ့ဆံပင်တွေကို ဖဲပြားကြိုးနဲ့ ဖွဖွလေးချည်ပြီး ပခုံးရှေ့တစ်ဘက်တည်းကို သိမ်းချထားတယ်။ မွှေးရနံ့တစ်မျိုးလေး သင်းပျံ့နေတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးက ကျနော့်မေးဖျားအောက်မှာ။ သူရဲ့ ကိုယ်သင်းနံလေးက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ရိုင်းတွေ မွေးဖွားစေတာ အခါခါပါပဲ။ စက်ဘီးနင်းရင်း သူ့ဆံပင်လေးပွနေလို့ တချက်ပြန်အသိမ်း၊ သွေးကြောစိမ်းလေးတွေ သမ်းနေတဲ့ သူ့ လည် ဂုတ်ကလေးကို အနမ်းလေးတချက်ပေးရင်း မနာအောင် ကိုက်လိုက်တယ်။

“ ကို.. လုပ်နဲ့..ယားလို့.. ခိခိ..” ကျွန်တော်ကပဲ ချစ်တတ်လွန်းတာလား၊ သူကလေးကပဲ ချစ်စရာ ကောင်းလွန်းတာလား။ ဘာရယ်မဟုတ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားသံကလေးကအစ ကျွန်တော့်အတွက် နှလုံးသွေးတွေ ပေါက်ထွက်သွားစေသလိုပဲ။ “ ကို မောပြီလား.. လမ်းလျှောက် ကြမယ်လေ..” “ မောပါဘူး..ငယ်ရယ်။ ငယ်လေး လျှောက်ချင်ရင်တော့ လျှောက်မယ်လေ ကိုက မိုးရွာမှာစိုးလို့ကွ..၊ ထီးလည်း ပါမလာဘူးကော” “ ရွာတော့ ဘာဖြစ်လဲ ကိုရ..၊ မိုးရေချိုးပြန်မှာပေါ့.. လျှောက်မယ်လို့..နော်..”

“ ခဏ လျှောက်ချင် လျှောက်လေငယ်၊ မိုးရေတော့ မချိုးရဘူး။ ငယ်လေး မိုးမိတိုင်း ဖျားတတ်တယ်.. ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ စက်ဘီးကို လက်တစ်ဘက်က တွန်း၊ တစ်ဘက်က ချစ်သူရဲ့နူးညံ့တဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖြစ်ကြတယ်။သူက ကျွန်တော့် လက်မောင်းကို ခိုထားပြီး တချက်တချက် ခေါင်းလေးငဲ့မှီလိုက်တိုင်း သူ့ရင်သား ပြည့်ပြည့်လေးတွေက ကျွန်တော့် လက်မောင်းနဲ့ လာလာထိနေတာပေါ့။ တခါတခါ ရှေ့ကို ကလေး တယောက်လို့ ခုန်ပေါက်ပြေးထွက်ချိန်များ တသိမ့်သိမ့်တုန်ခါသွားတဲ့ သူရဲ့တင်သားစိုင်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် တော့ မီးလောင်ရာ လေပင့်နေသလိုပဲ။

ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ခါတိုင်းထက် ပိုထိန်းရ ခက်နေတယ်ဗျာ။ တကယ်က သူနဲ့လက်ထပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ လုံလောက်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေရှိနှင့်ပြီးပါပြီ။ မိဘတွေကို ဖွင့်ပြောဖို့ မရဲသေးတဲ့သူ့ကို ကျွန်တော် စောင့်ပေးနေရတာ။ သူနဲ့ဆုံလိုက်တိုင်း ရေကုန်ရေခန်း ချစ်ပစ်လိုက်ချင်တဲ့ ကျွန်တော်၊ လက်မထပ်ခင် အခွင့်ရေးယူဖို့ ကျတော့လည်း သူလေး စိတ်အနှောက်ယှက် ဖြစ်သွားမလား၊ ကျွန်တော့်အချစ်ကို သူအထင်သေးသွားမလားဆိုတဲ့ လားပေါင်း များစွာအတွေးနဲ့ ရှေ့တိုးဖို့မရဲခဲ့ဘူး။

နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်က မိဘအုပ်ထိန်းသူတွေ မရှိတော့ဘဲ ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေတဲ့သူလေ။ ပြောပလောက်တဲ့ အားနည်းချက်မျိုးမရှိပေမဲ့ သမီးရှင်တွေ မျက်စိကျလောက်အောင် မချမ်းသာတာတော့ အမှန်ပဲ။ အတူနေရဖို့အချိန် ထပ်မဆွဲချင်တော့ဘူး။ဒီညနေတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ထပ်ကြဖို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ “ ငယ်လေး.. ကိုတို့လက်ထပ်ကြရအောင်လေ၊ ကို ငယ်နဲ့ တူတူနေချင်ပြီကွာ၊ ငယ့်ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ကိုလာ ပြောမယ်လေ..နော် ” မျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးနဲ့ သူ ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တယ်။

“နော်..ငယ်၊ ကိုလေ တခါတခါ ပင်ပန်းလာရင် ငယ်လေးကို ကို့နားမှာ အချိန်ပြည့် ရှိနေစေချင်တယ်..” “ကို့ဘဝတစ်ခုလုံး ငယ်လေးကို အပိုင်ပေးချင်တယ်ကွာ၊ ငယ့်ကိုလည်း ကိုပိုင်ဆိုင်ချင်ပြီ…နော်” အနူးညံ့ဆုံးဖြစ်မဲ့ စကားလုံးလေးတွေရွေးပြီး တောင်းဆိုလိုက်မိတယ်။ “ငယ်မှ ကျောင်းမပြီးသေးတာ ကိုရဲ့ မေမေတို့ခွင့်ပြုမယ်မထင်ဘူး၊ ငယ်ကြောက်တယ်၊ ဘယ်ကဘယ်လို စ ပြောရမှန်းလည်း မသိဘူးလေ..” အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ မိုးဖွဲလေးတွေ ကျလာပါတယ်။ “ ပြန်ရအောင်နော်.. ငယ်လေး။

မိုးမိနေမယ်…လာ စက်ဘီးပေါ်ပြန်တက်” ချစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲထားပြီး ခပ်သွက်သွက်လေး နင်းလာလိုက်ပါတယ်။ မိုးနတ်မင်းက အခွင့်ရေးပေးတယ်ပဲ ပြောရမလား၊ ကျွန်တော့်အိမ်ရှေ့နားအရောက် မိုးကဝုန်းကနဲ ရွာချလိုက်ပါရော။ သူတို့အိမ်ကနဲနဲ ဆက်သွားရဦးမယ် လေ။ ကျွန်တော်လည်းစက်ဘီးကို အိမ်ခြံဝင်းထဲ ကွေ့ဝင်လိုက်ပါတယ်။“ ခဏဝင်မိုးခိုရအောင် ငယ်” ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ထဲ အရောက် မိုးကလည်း သည်းကြီးမဲကြီးရွာပါလေရော။ နဲနဲစိုသွားတဲ့ သူ့ကိုကြည့် ပြီး… “ ငယ်လေး အဝတ်လဲချင်လား” လို့ မေးတော့ “ ရတယ် ကို..သိပ်မစိုပါဘူး။

နေပါဦး.. ကို့မှာ မိန်းကလေး အဝတ်စား ရှိလို့လား။ ငယ်လဲရအောင်.. ခိခိ..” “ အယ်.. ကို့အင်္ကျီနဲ့ ဘောင်းဘီတစ်ထည် ယူဝတ်လိုက်လို့ ရတယ်ကော။ လာ ကိုယူပေးမယ်” အဲဒီလိုပြောရင်း သူ့ခါးကျင်ကျင်လေးကို နောက်ကနေ လက်နှစ်ဘက်နဲ့ အသာတွန်းပြီး ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားလိုက်တယ်။ အဆင်ပြေမယ်ထင်တဲ့ ဝတ်စုံတစ်စုံ လိုက်ရှာထုတ်ပေးရင်း စိတ်ထဲကျိတ်ပြီး နောက်တဆင့် တက်ဖို့ အလျှင်အမြန်စဉ်းစားနေတုန်း… “အကျီလဲဝတ်လိုက်တော့ မေမေ မေးရင်ဘယ်လို ပြောမလည်း ကိုရဲ့..”

“မိုးတိတ်လို့ပြန်တော့ ငယ့်အင်္ကျီပြန်ဝတ်ပေါ့..။ ခုတော့ ခဏ လဲဝတ်ထားလေကွာ” “အာ့ဆို ကို အပြင်ထွက်ပေး..” “ကောင်းပါပြီ သခင်မလေးရယ်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လဲတော်မူပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး အခန်းပေါက်ဝက စောင့် နေပါ့မယ်” ကျွန်တော် သူ့ကိုပြုံးကြည့်ရင်း အလိုက်သင့် ပြန်ပြောပြီး သူအဝတ်လဲတာကို လှမ်းကြည့်လို့ မြင်နိုင်မဲ့ တံခါး ကြားနားမှာ နေရာယူလိုက်မိတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ အပြစ်မကြီးလောက်ဘူး ထင်တာပဲ။ ကိုယ့်ချစ်သူပဲလေ။ သူဝတ်ထားတာက ရှေ့ကြယ်သီးလှလှလေးတွေပါတဲ့ ဂါဝန်ရှည်ရှည် ပျော့ပျော့လေးဗျ။

မိုးရေနဲနဲစိုထားလို့ လုံးဝန်းတဲ့ နောက်ပိုင်းအလှက အထင်းသား ပေါ်လွင်လို့။ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။ကလေးမက အပေါ်ပိုင်း ကြယ်သီးလေးတွေကို ဖြုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ရှပ်အင်္ကျီကို အရင်ဝတ်ဖို့ပြင်တယ်။ ပြီးမှ အောက်က ဘောင်းဘီ ကို စွတ်ပြီး သူ့ဂါဝန်တစ်ထည်လုံးကို လျှောချမယ်ထင်ပါရဲ့။ သူရပ်နေတာက အပေါက်ဝကို ကျောပေးထားတော့ ကျွန်တော်လည်း နောက်ကျောလေးပဲ မြင်ခွင့်ရတာပေါ့။ ကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပြီး အင်္ကျီကို ပခုံးကနေ အသာချွတ်ချလိုက်တယ်။

ကိုယ့်မျက်လုံးတောင် ကိုယ်မယုံနိုင်အောင်ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားမိတယ်။ ဝင်းဝါတဲ့ အသားရေနဲ့ တင်းတင်းရစ်ရစ် ကျောပြင်ကလေးကို ဖျတ်ခနဲ လက် သွားတဲ့ လျှပ်စီးရောင်ကြောင့် ဖွေးကနဲမြင်လိုက်ရတာ ကျွန်တော့်အသက်ရှုသံတွေ ကမောက်ကမကို ဖြစ်ကရော။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်အရမ်းကို ကံကောင်းသွားတယ်။ သည်းသည်းမဲမဲ ရွာချနေတဲ့မိုးက ချစ်သူကို ပြန်ချောင်းနေရတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကို သနားသွားတယ်ထင်ပါရဲ့..။ မျက်စိကျိန်းလုမတတ် လျှပ်ပြက်ပြီး ဂျိန်း… ဂျလိန်းဆို မိုးကြိုးပါ ပစ်ချလိုက်ပါရော။

ရုတ်တရက် လန့်သွားတဲ့ ချစ်သူလည်း အခန်းထဲက ယောင်ယမ်းလန့်ဖြန့် ပြေးထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ အပြေးလေး တိုးဝင်လာပါတယ်။ အဲ့အချိန် သူ့ကိုယ်လုံးကလေးပေါ်မှာ ချွတ် လက်စ ဂါဝန်လေးက တစ်ဝက်တန်းလန်း။အပေါ်ပိုင်းမှာ အတွင်းခံဘော်လီလေးနဲ့၊ အောက်ပိုင်းက ကြယ်သီးတွေ ကုန်အောင်မဖြုတ်ရသေးတော့ ဂါဝန်လေးက သူ့တင်ပါးကားကားစွင့်စွင့်လေးပေါ်မှာ ကပိုကရို ချိတ်တင်နေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မိုးနတ်မင်းပေးတဲ့ မဟာအခွင့်အရေးကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာပေါ့။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးလည်း လေသံမိုးသံတွေနဲ့ ဆူညံနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလေသံမိုးသံတွေဟာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲက ဆာလောင်မှု တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ပေါက်ထွက်မတတ် ခုန်နေတဲ့ နှလုံးသားရဲ့ ဟစ်ကြွေးသံ တွေကို မမီတာအမှန်ပဲ။ ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှ မစောင့်စည်းနိုင်တော့ဘူးဗျာ။ သူ့ကိုယ်လုံးအိအိကလေးကို တင်းကျပ်နေအောင် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း သူ့ကျောပြင်ကလေးကို ညင်ညင်သာသာလေး ပွတ်သပ်ပေးနေမိ တယ်။ သူလည်း အသက်ရှုသံတွေမြန်ပြီး နှလုံးသားရဲ့ခုန်ပေါက်လှုပ်ရှားနေမှုက ရွှေရင်အစုံကို နိမ့်တုံမြင့်တုံ ဖြစ် လာတဲ့အထိပါပဲ။

ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထနေတဲ့ အရိုင်းပန်းကလေးကို အသက်ရှုမှားအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကျွန်တော် ခြေလှမ်း စလိုက်တယ်။ ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားတာကို နည်းနည်းဖြေလျှော့ပြီး ငုံ့ထားတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးကို မေးဖျားကနေ အသာဆွဲမော့ယူလိုက်တယ်။ဆံနုလေးတွေ ကပိုကယိုကျနေတဲ့ နဖူးပြင်၊ စိမ်းညို့နေတဲ့ မျက်ခုံးထူထူအောက်က မျက်တောင်ကော့ကော့တွေနဲ့ ချစ်ရည်ရွှမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေ၊ အဖျားလုံးလုံးကလေးနဲ့ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံကလေး၊ သွေးကြောကလေးတွေ ယှက်ဖြာနေတဲ့ ပန်းနုရောင်ပါးပြင်ပေါ်မှာ သနပ်ခါး ပါးကွက်လေးက

မထိ တထိ စိုသွားတဲ့ မိုးစက်တွေကြောင့် တဝက်တပျက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ချစ်စရာ မေးချိုင့်ကလေးအပေါ်က ထူထူ ပြည့်ပြည့် နှုတ်ခမ်းလေးတွေ ရင်ခုန်သံစည်းချက်ကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးက ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။ အရင်ဆုံး သူ့နဖူးပြင်လေးကို အနမ်းဖွဖွလေး ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အသာပြန်မတ်လိုက်တော့ သူ ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့မော့ကြည့်တယ်လေ။ ကျွန်တော် အသာ ပြန်ပြုံးပြပြီး နှာခေါင်းချင်းထိတို့ ကျီစယ်လိုက်တယ်။

သူသဘောကျတတ်တဲ့အပြုအမူလေးပေါ့ဗျာ။ “ငယ်..ချစ်လား” “ဟုတ်..” မေးစေ့လေးကို ပင့်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ တိုးတိုးလေပြောရင်း ခေါင်းလေးအသာငြိမ့်ပြတယ်။ “ရဝူး..ပါးစပ်ကပြောကွာ.. ချစ်တယ်လို့” “ကိုကလည်း အမြဲပဲ မေးနေတာကို..။ ခေါင်းငြိမ့်ပြတာလည်း ဖြေတာပဲလေ..” “ငယ်ရယ်..ကြားချင်လို့ မေးတာလေကွာ..၊ ကို့ငယ်လေး ပါးစပ်ကပြောတာ ကြားချင်တာပေါ့..၊ ဘာလဲ.. မပြောချင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား..ရပါတယ်၊ မဖြေချင်လည်းနေပါ” “အယ်..တွေ့လား သူ့ကျ စတာလေးတောင် မခံနိုင်ဘူး..။

ဦးကောက်တေးကြီး.. ချစ်တယ် ချစ်တယ် အခါတစ်ရာ ချစ်တယ်..ကဲ..” “ချစ်တယ် ငယ်ရယ်.. အတူနေချင်ပြီကွာ” အဲဒီလို ကလေးဆန်ဆန် ပြောဟန်လေးတွေက ကျွန်တော့်သွေးသားတွေကို ပိုမိုဆူပွက်လာအောင် တွန်းအားပေးနေသလိုပဲ။ သူ့နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းလေး၊ ချစ်စရာ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ကျွန်တော် အသာအယာ စုပ်နမ်းမိတော့တယ်။ လက်တစ်ဘက်က သူ့ခေါင်းကလေးကို ထိန်းကိုင်ထားရင်း ကျန်တစ်ဘက်က သူ့ခါးလေးကို ကိုင်ထားရာကတဆင့် ကျောပြင်တစ်လျှောက် စုံဆန်ပွတ်သပ် ပေးနေမိတယ်။

နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရင်း တချက်တချက် သူ့ပါးစပ်ထဲလျှာကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို သူ့နှုတ်ခမ်းကခွာပြီး လည်တိုင်ဆီကို ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။ သိုင်းဖက်ထားတဲ့လက်တွေကလည်း ခါးကျင်ကျင်ကလေးအောက်က ဖွံ့ထွားတဲ့ တင်သားစိုင်တွေပေါ် တရွေ့ရွေ့ ပွတ်သပ်လို့ပေါ့။ “အို..ကို ဘာတွေ..” စကားဆက်ခွင့်မပေးတော့ဘဲ အနမ်းကြမ်းကြမ်းတွေ တရစပ်ပေးလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်က သူ့ရင်သား မို့မို့လေးတွေကို ဘော်လီအင်္ကျီပေါ်ကတဆင့် ဆုပ်နယ်လိုက်တော့ ချစ်သူရဲ့တုန်ရီနေတဲ့ ညည်းသံသဲ့သဲ့ကို ကြား လိုက်ရတယ်လေ။

“ကို..ဘာလုပ်မလို့လည်းဟင်..” “ငယ်ကြောက်တယ်.. မလုပ်ပါနဲ့နော်..၊ ငယ့်ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပါ ကိုရယ်..နော်..” ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲက ရုန်းထွက်ပြီး ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာလေးနဲ့ တောင်းပန်သလို သူပြောတော့ ကျွန်တော် တကယ် စိတ်ထိခိုက်မိတယ်ဗျာ။“ငယ်ရယ်..ကို အခွင့်ရေးသမားမဟုတ်တာ ငယ်သိပါတယ် ချစ်လို့ပါကွာ။ ငယ့်ကို ချစ်လို့ပါ.. ငယ်လေး မကြိုက်ရင် ကိုဘာမှ မလုပ်ပါဘူး..၊ ငိုတော့မငိုပါနဲ့ ငယ်ရယ်..၊ ကို့ဘက်ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် နားလည် ပေးစေချင်တယ်..နော်” ကျွန်တော် သူ့ကို အပျော့ဆွဲနဲ့သိမ်းသွင်းစကား ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။

ရင်ထဲက ခံစားရတဲ့အတိုင်း ပြော လိုက်တာပါ။ ဒါကို သူလည်း နားလည်သွားတယ် ထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို အလိုက်သင့်လေး ပြန်တိုး ဝင်လာပါတယ်။ “ငယ်နဲ့ ကို့ကြားမှာ စည်းလေးတစ်ခုခြားနေသလို ကို ခံစားမိတယ်..။ ငယ်နဲ့တစ်သားတည်း ထပ်တူကျတဲ့ ဘဝမျိုးလိုချင်မိတယ် ငယ်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်ကွာ” “ဒါပေမဲ့ ငယ်ရယ်.. ငယ်လေးသဘောမတူဘဲ ကို ဘာမှ ဇွတ်အတင်း မတောင်းဆိုပါဘူး..။ တကယ်လို့ ပြောမိတယ်ဆိုရင်တောင် ကို့ စိတ်သက်သက်ပါ..၊ ငယ့်ဆီက တစ်ခုခု တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..နော်” ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့

ကျွန်တော့် ခံစားချက်တွေကို သူ့ကို ပြောပြမိပါတော့တယ်။ မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမပါတဲ့ကျွန်တော့်စကားတွေက သူ့ကြောက်စိတ်ကို အနိုင်ယူသွားတယ်ထင်ရဲ့။ “ကို..မျက်စိမှိတ်၊ ခေါင်းနဲနဲငုံ့..” ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ပြန်သိုင်းဖက်ပြီး သူပြောတယ်။ သခင်မလေးရဲ့အမိန့်ကို ရင်ခုန်စွာနဲ့ နာခံလိုက်မိတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းတွေကို သူနမ်းလိုက်တယ်လေ။ “ငယ်ရယ်.. ကို့ကို စိတ်ဆိုးမယ်ဆိုလည်း ဆိုးလိုက်တော့ကွာ” ရင်ထဲက တီးတိုးရေရွတ်ရင်း သူ့ကို ဆတ်ကနဲ တင်းတင်းဆွဲဖက်..၊

မျက်နှာတစ်ခုလုံးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ဗုံးကြဲသလို အငမ်းမရ နမ်းပစ်လိုက်မိတော့တယ်။ သူလည်း ကျွန်တော့်ကို အလိုက်သင့်ပြန်နမ်းရင်း တုန့်ပြန်ရှာ ပါတယ်။ရာသီဥတုက ကိုယ့်ဘက်ပါလာတော့လည်း ယောက်ျားပဲဗျာ။ နောက်မဆုတ်တမ်းပေါ့။ “ငယ်.. အခန်းထဲ သွားရအောင်.. နော်” “ကို.. ငယ်နဲနဲတော့ ကြောက်တယ်နော်..” သူအသာအယာပဲ ခေါင်းလေးညိမ့်ပြပြီး ကတုန်ကရီပြောလာပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ငြင်းဆန်တဲ့ အရိပ် အယောင် မပါတာတော့ သေချာပါတယ်။ “ ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မှ မလိုဘဲ ငယ်ရဲ့..။

ကြောက်စရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငယ့်ကို သက်သေပြမယ် လေ.. ဘယ်လိုလဲ” ပြုံးစိစိနဲ့ ကျွန်တော်ပြောတော့ သူ မျက်စောင်းလေး ထိုးတယ်ဗျ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လုံး လေးကို စွေ့ကနဲ ပွေ့ချီပြီး အချစ်နန်းတော်သို့ ပထမဆုံး အလည်တစ်ခေါက် ခရီးကို စတင်ချီတက်လိုက်တယ် ဆိုပါ တော့။ ရင်ခုန်သံတွေ ရထားတစ်စင်းလို မရပ်မနားခုတ်မောင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ချစ်သူဟာ ပန်းလေး တစ်ပွင့်လို အလိုက်သင့်ပါလာပါတယ်။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့လက်ကလေးတွေက ကျွန်တော့်အင်္ကျီကို ဆုပ်ကိုင် ထားတယ်။

မျက်နှာလေးကိုလည်း ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်နဲ့ တိုးကပ်ပြီး ဖွက်ထားလိုက်သေးတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ သူ့ကို ကုတင်ပေါ်အသာလေး ချလိုက်တယ်။ ပက်လက်အနေထားရှိနေတဲ့ သူ့ကိုယ် လေးပေါ်ကို ကျွန်တော် အသာအယာ အုပ်မိုးပြီး နေရာယူလိုက်တယ်။ပါးနှစ်ဘက်ကို တစ်ချက်စီ အနမ်းပေးပြီး မေးဖျားလေးကို ဖွဖွလေး ကိုက်လိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်က နဖူးပေါ်က ဆံပင်တွေကို သပ်တင်ရင်း ကျန်တစ် ဘက်က ရင်သားဖုဖုတင်းတင်းလေးတွေကို ဘော်လီအင်္ကျီပေါ်ကနေ အသာအယာပွတ်သပ်ဆုပ်နယ် ချေမွနေမိ တယ်။

ချစ်သူရဲ့ ပြင်းပြင်းပျပျ အသက်ရှုသံတွေက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပိုမိုတွန်းအား ပေးနေပါတော့တယ်။ ကျွန်တော် တစ်ဆင့်တက်ပြီး သူ့ဘော်လီအင်္ကျီကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ အထိအတွေ့မှာ ခဏတာနစ်မြောနေတဲ့ သူ့ဆီက… “ကို.. ဘာလုပ်မို့လဲဟင်.. ငယ်ကြောက်တယ်နော်..” “ငယ်ရယ်.. ကိုပြောပြီးပြီကော..ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မဟုတ်ဘူးလေ..၊ ငယ်လေး စိတ်ကိုလျှော့ထား.. နော်” ကျွန်တော် ချော့ပြောတော့ ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြရှာတယ်လေ။ မျက်စိကိုစုံမှိတ် အံကြိတ်လို့ပေါ့။ ကျွန်တော် ရိုးသားစွာ ဝန်ခံပါတယ်။

သူက ကျွန်တော့်အတွက် ပထမဆုံးမိန်းကလေး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ ကျွန်တော်က ပထမဆုံးပါ။ ဒါကြောင့် ချစ်သူရဲ့တုန့်ပြန်မှုတွေကို အကဲခတ်မိတဲ့ ကျွန်တော်လည်း အချိန်သိပ်ဆွဲ မနေတော့ဘဲ သူ့ကျောအောက်ကို လက်လျှိုသွင်းပြီး ဘော်လီချိတ်တွေကို ခပ်သွက်သွက်ပဲ ဖြုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ လည်ပင်းတစ်လျှောက်နဲ့ မျက်နှာအနှံ့ကို အဆက်မပြတ် အနမ်းတွေပေးရင်းပေါ့။ ဘော်လီလေးဖယ်ထုတ်လိုက်မှ အိကနဲ ထွက်လာတဲ့ ရင်သားမို့မို့လေးတွေက မကြီးလွန်း မသေးလွန်း၊ ပန်းနုသွေးရောင် သီးလုံးလေးတွေက လုံးဝန်းပြီး ချစ်စရာလေးတွေပါ။

ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို နေရာရွှေ့လိုက်တယ်။သူ့ရဲ့ လှပညီညာတဲ့ ရင်နှစ်မွှာ ကိုပေါ့။ လက်နဲ့ အသာအယာ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း သီးလုံးကလေးတွေကို လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက်၊ တချက်တချက် အသာစုပ်လိုက်၊ သွားနဲ့ မနာရုံလောက်လေး ဖွဖွကိုက်ပေးလိုက်ပေါ့။ အဲဒီမှာ သူက လေးလည်း ညည်းညူသံ သဲ့သဲ့လေးနဲ့ ခါးလေးကို ကော့ပေးလာပါရော။ ကျွန်တော်ခေါ်ဆောင်ရာ အချစ်ရပ်ဝန်းကို သူအလိုက်သင့် ပါလာပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိလိုက်တယ်။ နို့ကလေးတွေစို့ ပေးနေရင်းတစ်ဘက်က ကျန်နေသေးတဲ့ သူ့ဂါဝန်အောက်ပိုင်းကို ချွတ်ဖို့ ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လိုက တယ်။

ကိုယ်ကို အောက်ဘက် လျှောချပြီး နူးညံ့တဲ့ အနမ်းတွေနဲ့ သူ့ဗိုက်သားအိအိလေးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက် လိုက်တယ်။ ပူနွေးနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဝင်သက်ထွက်သက်တွေက ချစ်သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြက်သီးမွှေးညင်း ထစေခဲ့ပြီလေ။ ကြယ်သီးလေးတွေ ခပ်သွက်သွက် ဖြုတ်အပြီးမှာတော့ ကျွန်တော့် အသက်ရှုသံ တွေကို ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားစေတဲ့ အသားရောင် ပင်တီကလေးကို မြင်ခွင့် ရလိုက်ပါပြီ။ ပင်တီလေးအောက်က ဖုဖုဖောင်းဖောင်း ဖြစ်နေတဲ့ ချစ်သူရဲ့ရတနာလေးက ကျွန်တော့် ချစ်ခြင်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေပြီ။

ဗိုက်သားလေးတွေကို နမ်းရင်း သူ့ရဲ့ ပင်တီကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားစဉ်မှာပဲ ကျွန်တော့်လက်ကို သူလှမ်း ဆွဲတယ်။ ကျွန်တော် အသာပြန်မော့ကြည့်တော့ လက်ကို ပြန်လွှတ်ပေးရှာပါတယ်။ ပင်တီလေးကို ညင်ညင်သာသာ ချွတ်ချလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာနောက်ကို သူကလေး အသေ အချာ လွင့်မြောလိုက်ပါလာတယ် ဆိုတာကိုပါ။ ပင်တီကလေးမှာ ချစ်ဝတ်ရည်လေးတွေ စိုကွက်နေတယ်လေ။သူ့ပေါင်တံဖြူဖြူကလေး နှစ်ဘက်ကို အသာ ဆွဲထောင်ကား လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေတဲ့ ဖောင်းဖောင်း မို့မို့ ရတနာကလေးကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထိတွေ့ခွင့်ရလိုက်ပြီပေါ့။

အက်ကွဲကြောင်းလေးက ပန်ချီဆေးချက်တစ်ခုလို ပိရိသေသပ်နေတယ်။ ကျစ်လစ်နေတဲ့ အရိုင်းပန်း အဖူး လေးတစ်ပွင့်လိုပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော့်လက်နဲ့အသာအယာ တို့ထိပွတ်သပ်လိုက်တော့ သူ့ဆီက ညည်းသံသဲ့သဲ့ကလေး ထွက်လာတယ်လေ။ ခါးကလေးလည်း အသာကော့တက်လာပြီ။ အခြေအနေကောင်းနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်တဲ့ကျွန်တော် သူ့ပိပိကလေးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ချွေဖို့ ကျွန်တော်မျက်နှာ အပ်လိုက်စဉ်မှာပဲ သူအတင်းကုန်းရုန်းထပြီး… “ကို.. ဟင့်အင်း မလုပ်နဲ့..နော်..” “ဘာလို့လဲ..ငယ်ရယ်.. ကို့ကိုချစ်တယ်ဆို… ခွင့်ပြုမယ်မှတ်လားဟင်”

“အွန်းလေ.. ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုကြီး မဟုတ်ဘူးလေ ကို..” “ဘာကို အဲ့လိုကြီးမဟုတ်တာလဲ ငယ်လေးရဲ့။ ကို မနမ်းရဘူးလား” “ဟင့်အင်း မနမ်းရဘူး နမ်းရမဲ့နေရာမှ မဟုတ်ဘဲ..၊ ငယ်ငရဲကြီးမှာပေါ့လို့.. ကိုလည်း ဘုန်းနိမ့်လိမ့်မယ်..နော်.. လုပ်နဲ့..” “ငယ်ကလည်းကွာ ကြံကြံဖန်ဖန်၊ ချစ်တဲ့အချိန်မှာ ဘုန်းနိမ့်တာတွေ၊ မြင့်တာတွေ မရှိပါဘူးကလေးရဲ့..၊ ပြီးတော့ ငရဲလည်း မရှိဘူး အိုကေ..?” ကျွန်တော် ပြောလည်းပြော၊ လက်ကလည်း သူ့ကို ပက်လက်အနေထား ပြန်ရောက်အောင် အသာ ဖိချလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဘက်ကို တဖန်ပြန် ဆွဲကားလိုက်တယ်။

ငြင်းဆန်ဖို့အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးတော့ဘဲ ချစ်သူ ကောင်းစားရေးစီမံကိန်းကို လက်တွေ့အကောင်ထည်ဖော်လိုက်တော့တာပေါ့။ စောစောက စစ်ဆင်ရေးတွေကြောင့် စိုစွတ်နေတဲ့ သူ့ညီမလေးကို အနမ်းတစ်ချက် အရင်ဆုံးပေးလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး လက်တစ်ဘက်နဲ့ ပန်းကလေးရဲ့ ပွင့်ချပ်လွှာနှစ်ဘက်ကို အသာဟလိုက်ပြီး ပန်းသွေးရောင် အတွင်းသားတွေကို လျှာနဲ့ တစ်ချက် သပ်တင်လိုက်တယ်။ ခဲတံခဲဖျက်သာသာ အဖုလေးကိုလည်း သွက်သွက်လေး ကလိပေးလိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့လေးတွေကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၊ သီးလုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးကို လက်ညိုးလက်မနဲ့ ညှပ်ချေပေး လိုက်ပေါ့။

ပန်းဖူးလေးအတွင်းက ပွင့်ချပ်လွှာလေးနှစ်ဖတ်ကို ဆွဲစုပ်လိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ… “အ..အ ကို ရှီး..တော်ပြီ.. တော်ပြီ..အာ…ကို့…ကိုရေ..” “ဟင့် အင့် ကို..တော်ပါတော့ နော်.. ငယ်မနေတတ်တော့ဘူး..” “ကို…ငို မှာ နော်…ငယ် ရှုရှုးပေါက်ချင်လာပြီ.. ဖယ်ပေးပါလို့..နော်..” “ငယ်..ပေါက်ချင် ပေါက်ချလိုက်လေ” “အာ..ကို နော်.. ဖယ် ပေး ပါ အင့် ဟင့် ဟင့်..” “ငယ်လေး မသိလို့ကွ.. အာ့ ရှုရှုးပေါက်ချင်တာ ဟုတ်ဘူး” “ဟင့် အင်း.. သိဘူး တော်ပြီ..လို့ အာ…အ..အ..ကိုး..” ပြောနေရင်း သူ့ခါးလေး အရမ်းကော့တက်လာပြီး

တကိုယ်လုံးလည်း ဓါတ်လိုက်သလို တဆတ်ဆတ် တုန် သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ သူ့ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားမှန်း သိလိုက်တယ်…။“မောသွားလား..ငယ် ဟင်.. ကြောက်စရာကောင်းလား ကလေးလေး” “ဟင့်အင်း သိဘူး..” “ဟ..ဟ ဘာလေးလဲကွ” ကျွန်တော် သူ့ဘေးမှာ အသာလေး လှဲချလိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်လုံး အိအိကလေးကို ထွေးပွေ့ရင်းပေါ့။ ချစ်သူလေးခမျာ ခုထိ ကြက်သီးမွှေးညင်းလေးတွေ ထနေတုန်း။ သူ့ကို တင်းတင်းလေး ဖက်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းနေလိုက်တယ်။

လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့တွေကို ပွတ်သပ် ဆုပ်ချေပေးရင်း၊ တစ်ချက်တစ်ချက် ကျောပြင်ကို လက်သည်းထိပ်လေးနဲ့ ဖိဆိတ် ပေးလိုက်တော့ သူ တွန့်သွားပြီး… “အာ..ကို့.. ယားတယ် မလုပ်နဲ့..” “ဘယ်နားက ယားတာလဲ..ငယ်၊ ပြောကြည့်” “သိဘူး.. ကိုနော် ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေမှန်း မသိဘူး..သွား..” “ဟ..ဟ ငယ်လေး.. ကို ဘာမှ မလုပ်ရ သေးဘူးကော..။ ခုမှ လုပ်မယ် ကြံကာရှိသေး.. ဟင်.. ငယ်လေး လုပ်ရမား” “သိ ဘူး..” အခြေနေကောင်းနေပြီ။ ပြီးပါ ပြီ

မဆိုးနဲ့ကွာ

ဖြစ်ပုံကဒီလိုဗျ။ ကျွန်တော်အမေရဲ့အကို ကျနော့်ဦးလေးပေါ့။ နာမည်က ဦးခိုင်သိန်း။ သူ့မိန်းမက ငယ်ငယ်လေးဗျ။ ဦးလေးအသက်က ၄၅လောက်ရှိပြီ။ ဦးလေးမိန်းမနာမည်က မသက်သက်တဲ့။ အသက်က ၃၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်ဗျ။ ဇာက်လမ်းအစကတော့ ကျနော်ဦးလေးက ကုန်ရောင်းကုန်ဝယ် လုပ်တယ်။ သားသမီးသာ မရှိသေးတာ စီးပွားရေးသောင်းကျန်းတယ်။ ဦးလေးက ကျနော်ကလည်း ဦးလေးမိန်းမကို တခါတခါ ဦးလေးမိန်းမကို ခိုးခိုးပြီး နို့တွေဖင်တွေကို ကြည့်တတ်တာကို ယောက်ျားသာရှိတာ ဖင်တွေ ရင်တွေက အော်ဒီဂျင်နယ်ပဲလေ။

ကျနော်က ကျောင်းပိတ်ရက်ကလည်း ဖြစ်နေတော့ အိမ်မှာပဲ နေဖြစ်တဲ့ အချိန်ဆိုတော့ ညနေ ၅နာရီလောက် ကျတော့ဦးလေးရောက်လာတယ်။ ဦးလေးက ကုန်ဝယ်သွာဖို့ ကျနော့်ကို သူ့အိမ်ဖက်ကြည့်ပေးထားဖို့ မှာခဲ့တယ်လေ။ ဒီကလည်း အဆင်သင့်ပေါ့ဗျာ။ “ဟုတ့်ကဲ့” ဆိုပြီးပြောလိုက်တယ်။ ညနေထမင်းစားပြီး ဦးလေးတို့အိမ်ဖက် လျှောက်လာလိုက်တယ်။ အိမ်က သိပ်မဝေးပါဘူး။ အိမ်နောက်ဖေး ၂ အိမ်ကျော်ဆို ရောက်ပြီလေ။ ၇နာရီခွဲဆိုတော့ မိုးလည်း ချုပ်နေတဲ့အချိန်ပေါ့။ ကျနော်ရောက်တော့ ဦးလေးမိန်းမ သက်သက်က ရေချိုးနေတယ်။

ကျနော်လည်း ဧည့်ခန်းထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်တာ ရေချိုးခန်းနဲ့က မျက်စောင်းထိုးလေး ဆိုတော့ ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နေလိုက်တာ။ ရေချိုးခန်း မီးဖိုခန်းက မီးရောင်လှမ်းဟပ်ထားတော့ အခန်းကလည်း မပိတ်တော့ ထမီမပါကို လုံးကျွတ်ချိုးနေလိုက်တာ။ အောက်က ညီလေးကလည်း တောင်နေလိုက်တာမှ ပေါက်သင်ညိုလို ခေါင်းတညိမ့်ညိမ့်ဖြစ်နေတာလေ။ ခဏကြတော့ အန်တီသက်က ကျနော်ရောက်တာ သိလျှက်နဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင် ထားလေလားပေါ့။ ပြီးတော့ သူရေတွေသုတ်ပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ “အောင်အောင်” လို့ ကျနော့်ကို ခေါ်လိုက်တယ်။

“မင်းဦးလေးက ဒီညပြန်မလာဘူးတဲ့.. ဖုန်းဆက်တယ်.. ရောင်းသူနဲ့ မတွေ့သေးလို့ မနက်မှ ပြန်လာမှာတဲ့ အောင်အောင် ညစောင့်အိပ်ပေးပါလား” ဆိုပြီးပြောလာတော့ “ဟုတ်…ဟုတ်ကဲ့ အန်တီသက်” လို့ပြောလိုက်တယ်။ အန်တီသက်က ထမင်းစားဖို့ ပြင်နေတော့ ကျနော်လည်း အန်တီသက်ကို ဝိုင်းကူလိုက်တယ်။ ခဏနေတော့ ထမင်းစားနေရင်းနဲ့ အန်တီသက်က စကားစလာတယ်။ “အောင်အောင် မင်းရည်းစားတွေ ရနေပြီလား” တဲ့။ ကျနော်လည်း ”မရှိပါဘူးပေါ့…” ၁၀တန်းရောက်ပေမဲ့ ရည်းစားက မရှိဘူးလေ။

အန်တီသက်က… “ငါ့တူကလည်း ညံ့လိုက်တာရှာပေါ့ကွယ်” ဆိုတော့ “ဖြည်းဖြည်းပေါ့” ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ရယ်ရယ်မောမောပဲ။ “အန်တီရော သားသမီး မယူသေးဘူးလား” ဆိုတော့.. “ယူတယ် မရတာ” တဲ့။ ”အိမ်ထောင်သက် ၅နှစ်မှာတောင် ကလေးမရဘူး” တဲ့။ ဘယ်သူ့ကြောင့်မရတာလည်းတော့ မသိပါဘူး။ ထမင်းစားပြီးတော့ အန်တီသက်က တီဗွီကြည့်မယ် ပြောတော့ ကျနော်လည်း ကြည့်မယ်ပေါ့။ မြန်မာဇာက်ကားထိုးလိုက်တော့ အန်တီသက်က မကြိုက်ဖူးတဲ့။ အဲ့တာနဲ့ နိုင်ငံခြားကား ထိုးလိုက်တယ်။

အန်တီသက်ကလည်း အိပ်ရင်းနဲ့ ကြည့်ချင်တယ်ဆိုပြီး ကျနော့်ပေါင်ပေါ် ခေါင်းတင်လာတယ်လေ။ နိုင်ငံခြားကားဆိုတော့ သိတဲ့အတိုင်း လိုးတာတွေလည်း တခန်း ၂ခန်း ပါတယ်လေ။ အဲ့ဒီအခန်းရောက်ရင် ကျနော်လီးကလည်း ထိမ်းမရဘူး။ အတွင်းခံကလည်း ဝတ်မလာမိတော့ အန်တီသက်ခေါင်းကို ထောက်မိတာပေါ့။ အန်တီသက်ကလည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်တာလား မသိတာလား မသိပါဘူး။ ကျနော်လည်း အိပ်ချင်တယ်ပြောပြီး ထလိုက်တော့တယ်။ ကြာကြာနေရင် မနေနိုင်တာ ကို့စိတ်ကိုသိတယ်လေ။

အန်တီသက်က… “အောင်အောင် မင်းသရဲကြောက်တတ်တယ် မဟုတ်လား.. အန်တီသက်နဲ့ လာအိပ်” လို့ပြောတော့ ရင်တွေတောင် ခုန်တယ်ဗျာ။ ဦးလေးတို့လင်မယားအိပ်ခန်းကြီးက ရှယ်ပဲ။ မွေ့ရာကလည်း အထူကြီး။ ဟူး.. ဦးလေးမိန်းမဆိုတဲ့ အသိက ခေါင်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး။ အန်တီသက်က အစကတော့ ကျောပေးပြီး အိပ်နေလေရဲ့။ ကျနော်လည်း အတွေ့ကြုံကလည်း မရှိ။ အန်တီသက် ခြေထောက်တွေက စလာပြီလေ။ ကျနော့်ခြေထောက်တွေကို လာလာပွတ်နေတာ ကျနော်လည်း အထာတော့ ပေါက်ပြီလေ။

အန်တီသက်က ဒီဘက်လည်းလှည့်ရော့ မပြောမဆိုနဲ့ ဆွဲဖက်လိုက်တယ်။ အန်တီသက်လည်း အလိုက်တသိပဲ ရင်ဘက်ထဲမှာ ငြိမ်နေလိုက်တာမှ…. “အောင်အောင် အန်တီသက်ကို ချစ်လားဟင်” နဲ့ မေးတော့တာပဲ။ ကျနော်လည်း.. အရမ်းချစ်တာပေါ့… ချစ်လို့ အန်တီသက်ကို ဖက်ထားတာပေါ့” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ အန်တီသက်လည်း… “အောင်အောင် အန်တီသက်ကို ဖင်တွေ ခိုးခိုးကြည့်တာ သိတယ်” တဲ့။ ကျနော်လည်း မရှက်နိင်တော့ဘူး။ အန်တီသက်ရဲ့ နူတ်ခမ်းတွေကို ဆွဲစုပ်လိုက်တော့ ပြန်နမ်းတယ်။

သူလည်း…. “ခွင့်ပြုပေးလား” လို့ ပြောတော့… “အောင်အောင့်သဘော” ဆိုပြီး အင်္ကျီတွေ ချွတ်ပေးတယ်။ လီကလည်း တတိန်းတိန်းနဲ့ တောင်လိုက်တာမှ.. “လိုးမယ်နော်” လို့ပြောပြီး… “အင်” တဲ့ ဆိုပြီး အန်တီသက်ပေါ် မှောက်အိပ်လိုက်တယ်။ အန်တီသက်ကလည်း ပေါင်ကားပေးထားတော့ ထည့်လိုက်တာ အရည်တွေက ထွက်နေတာဆိုတော့ ချောချောရှုရှုပဲ ဝင်သွားတာ ကလေးမမွေးထားတော့ သိပ်မချောင်ဘူး။ စီးစီးလေးဗျ။ ကျနော်လည်း နို့တွေစို့ နူတ်ခမ်းတွေစုပ်နဲ့ ဆောင့်ဆောင့်ပြီး လိုးတာ အန်တီသက်က.. “အား…အား..” ဆိုပြီး အော်ပေးရှာတယ်။

“ကျနော်လိုးတာကောင်းလား” လို့ပြောတော့ “အင်..” တဲ့။ ဦးလေးထက် ပိုကောင်းတယ်တဲ့။ ကျနော်လည်း လိုးရင်းလိုးရင်းနဲ့ ၁၅ချက်ချက်လောက် ဆောင့်ဆောင့်ပြီး လိုးလိုက်တာ အချိန်ကတွေက တရွှေ့ရွှေ့ကုန်လာသလို အောင်အောင်လည်း ဒူးတွေကုန်လာပြီ။ အန်တီသက်ကတော့ မဖြုံရေးချ မဖြုံဆိုသလို့ပေါ့။ အန်တီသက်က… “အောင်အောင်မောနေပြီလား” ဆိုပြီး အောင်အောင်ကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းပြီး အပေါ်ကနေ ဖားခုန်သလို ခုန်ဆွခုန်ဆွနှင့် ကာမပန်းတိုင်းကို ရောက်အောင် ကြိုးစားနေလိုက်တာ

အောင်အောင်လည်း ဒီတခါတော့ သက်သက်သာသာနှင့် မခံစားဖူးသေးတဲ့ လိုးခြင်းအရသာကို နည်းမျိုးစုံ ခံစားနေရသဖြင့် နတ်စည်းစိမ်ယစ်နေသည်အလား … “အန်တီပြီးတော့မယ်” ဆိုပြီး ပြောပြီး အချိန်မြင့်လိုက်လေသည်။ ဒီတကြိမ်တော့ အောင်အောင်လည်း မခံနိုင်လောက်အောင် နာလာသည်။ ၂ချီမြောက် ဆိုတော့လည်း ဖက်ဖက်လည်း မောလှပြီ။ တယောက်ကိုတယောက်ဖက်ကာ ကာမပန်းတိုင်ကို ပြိုင်တူရောက်လိုက်ကြလေသည်။ မနက်ခင်းစောစော အန်တီသက် ထမင်းထချက်လေရာ။ အောင်အောင်မှာ မနိုးသေး။

အန်တီသက်က ထတော့ဆိုပြီး လာနှိုးလေရာ ပြာပြာသလဲ နာရီကြည့်တော့ ၆နာရီ။ အန်တီသက်က အောင်အောင်ပါးကို မပြောမဆို နမ်းလိုက်ရာ အောင်အောင်လီးကလည်း ဒန့်ဆို ထလာပြန်ပြီလေ။ “အောင်အောင် ညီလေးက အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ… ညက ဆိုးထားတာတောင် အခုထိ ဆိုးတုန်း” ဆိုပြီး အန်တီသက်ပြောပြောဆိုဆို လှမ်းကိုင်လိုက်တာ… “မရတော့ဘူး” ဆိုပြီး အန်တီသက်ကို ဆွဲလှဲလိုက်ပြီး အနမ်းမိုးတွေ မပြက်ရွာလိုက်လေတော့တယ်။ “ဦးလေးက ဘယ်အချိန်လာမလဲမသိ” ဆိုပြီး အန်တီသက်ကို ထမီလှန်ကာ မြန်မြန်လိုးလေတော့တယ်။

အန်တီသက်ကလည်း ကော့ကော့ပြီး ဆောင့်ပေးရှာတယ်။ ပါးစပ်ကလည်း အန်တီကို ချစ်တယ် ချစ်တယ် တဖွဖွ အော်နေလေရဲ့။ အားက ပြည့်နေလို့လားမသိ ကြာကြာမလိုးလိုက်ရ ၅ မိနစ်လောက်ပဲ ကြာလိုက်တယ်။ သုတ်ရည်တွေ ပန်းထည့်လိုက်လေတော့တယ်။ လီးက အရည်တွေကို ထမီနှင့်သုက်ကာ.. “ပြန်တော့မယ်” ဆိုပြီး သုတ်ခြေတင်ပြန်တာ နောက်ပင် မကြည့်။ အန်တီသက်ကတော့ အောင်အောင်ကျောကို ငေးကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှာကျေနပ်ပြီး ပျော်နေရှာတယ်။ မကြာလိုက်ပါ အန်တီသက်ယောက်ျား ပြန်ရောက်လာလေတော့တယ်။

ပုံမပျက်အောင် အနေအထိုင် ဆင်ခြင်လျှက်ပေါ့။ “အောင်အောင် လာစောင့်ပေးလား” ပြောတော့ “မလာဘူး ညက ခဏပဲလာတယ်” ဟု ရွီးလေတော့သည်။ သည်လိုနဲ့ ၃လလောက်ကြာခဲ့ပြီ။ အန်တီသက်မှာ ကိုဝန်ရှိနေသည်ဟု အန်တီသက်ယောက်ျား ရပ်ကွက်ထဲ လှည့်ပတ်ကြွားနေတာ မြင်တွေ့နေရတာ ကို့စိတ်ကို မလုံဘူး။ ကိုဝန်ဘယ်နှလလည်း မေးတော့ ၃လနဲ့ ဟိုက်ရှားပါး… စိတ်ထဲမှာ ဘုရားတမိလိုက်သည်။ ဘာလိုလိုနဲ့ အန်တီသက်ကလေး ၁နှစ်တောင် ပြည့်ခဲပါပြီ။ ကလေးမွေးနေ့ပွဲမှာ ကလေးငိုသံ မြူးသံတွေနှင့် ဆူညံ့နေလေသည်။

ဦးလေးကလည်း ကလေးကို နမ်းလိုက် ရှုံ့လိုက်နှင့် အန်တီသက်ကတော့ သဘောကျစွာ ပြုံးနေလေတော့သည်။ အဲ့သည့်အပြုံးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျနော်ကလွဲပြီး ဘယ်သူသိမည်နည်း။ စိတ်ထဲကလည်း ခွင်လွှတ်ပါ ဦးလေးရယ် ဆိုပြီး အကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်နေမိတော့တယ်..

မင်းနဲ့ဗျူးတီး လှုပ်ခါရမ်းနေတယ်

သူငယ်ချင်း ၃ယောက်.. ဖြူဖွေး.. နှင်းအိ.. ကျော်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့ ချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာ ဖြူဖွေးနဲ့ နှင်းအိက တခန်း.. ကျော်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့ ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့..နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး အုန်းရေသောက်ကြ.. ပင်လယ်ထဲဆင်းပြီး ရေဆော့ကြတော့တာပေါ့…

အဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆ ဖြူဖွေးက ရေမွမ်းသွားတာကို ကျော်ကြီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့ ဖြူဖွေးကို ကျော်ကြီးက ရေထဲကနေ ပွေ့ပြီး ကမ်းစပ်ပေါ်ခေါ်လာရော.. အရေးပေါ်ကယ်နည်းနဲ့ ကျော်ကြီးက ပြုစုပေးလိုက်တာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့..ဖြူဖွေး ပုံမှန်အသက်ပြန်ရှုလာလို့.. အဲ့အချိန်မှာ ကျော်ကြီးရဲ့လက်က ဖြူဖွေးရဲ့ လုံးအိ နုထွားနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာပေါ်မှာ.. ဖြူဖွေးက ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီး ကျော်ကြီးရဲ့လက်ကို မြန်မြန်ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရော.. ဖြူဖွေးတယောက် ရှက်သွားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြန်သွားတော့တာပေါ့..

ကျော်ကြီးကလည်း အမှတ်မထင် တင်ထားမိလိုက်တာကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့ ကျော်ကြီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမလား ဖြူဖွေးရော နှင်းအိရော ၂ယောက်လုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန္ဓာကိုယ်က သေးသေးသွယ်သွယ်လေး.. လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ်အကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင်တိုးထွက်နေတာ.. သူတို့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေကလည်း နောက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နေတယ်..

လုံချည်ဝတ်ထားရင် သိပ်မသိသာဘူး..ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ကို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်.. ကျော်ကြီးလည်း အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီးတဲ့အချိန် ဒေါက်.. ဒေါက်.. ဒေါက်.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောက်.. ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နှင်းအိ.. ရေစိုစိုနဲ့.. ကျော်ကြီး – “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရေမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတ်ကုန်မှာပေါ့..”နှင်းအိ – “ဟိုဘက်အခန်းမှာ ဒေါ်ဖြူဖွေးတယောက် မပြီးနိုင်သေးဘူးလေ..

ငါလည်း ချမ်းလာတာနဲ့ နင်ပြီးလောက်ပြီထက်ပြီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရေလာချိုးမလို့.. ရမလား” ကျော်ကြီး – “ရတာပေါ့.. လာ.. ” အဲ့လိုနဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရေချိုးဖြစ်သွားတာပေါ့ တကယ်တော့ နှင်းအိက ဇာတ်လမ်းရှာတာ.. နှင်းအိက ကျော်ကြီးကို ကြိုက်နေတာ..ဒါပေမယ့် ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးကို ကြိုက်နေရော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိက ကျော်ကြီးကို သူ့ဆီကို စိတ်လည်လာအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျော်ကြီးဆီမှာ ရေလာချိုးတာ.. နှင်းအိ ရေချိုးပြီးလို့ အပြင်ထွက်လာခါနီးမှာ ထမီကို လျော့လျော့လေး ဝတ်ထားခဲ့တာ..

ကျော်ကြီးအရှေ့ကို ရောက်ရင် ချော်လဲအောင် လုပ်လိုက်ပြီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျော်ကြီးကို အပိုင်ကြံမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့.. ခက်တာက သူလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာရော.. ကျော်ကြီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောက် နေမယ့်အခန်းထဲမှာ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးနဲ့ စကားပြောနေကြတာကို ကြားတော့ နှင်းအိခမျာ ဝမ်းနည်းသွားရှာတယ် ကျော်ကြီးကတော့ သူချစ်တဲ့ကောင်မလေး ဖြူဖွေးနဲ့ စကားစမြည်တွေ ပြောပြီး ပျော်နေလေရဲ့.. အားလုံးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောက်သား ညစာအတူတူသွားစားကြတာပေါ့

ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောက်ကြပေါ့.. ကျော်ကြီးကတော့ အရက်လေးနဲ့.. ကျန်တဲ့ ၂ယောက်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ပေါ့..ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ… ည အိပ်ချိန်ရောက်တော့ ကျော်ကြီးက မူးနေတဲ့ ဖြူဖွေးနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သေသေချာချာ အိပ်ယာပြင်ဆင်ပြီး ၂ယောက်လုံးကို အိပ်ယာပေါ် ချပေးလိုက်တာပေါ့ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေး အိပ်နေတာလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်က မရိုးမရွတွေ ဖြစ်လာပြန်ရော.. လက်တွေက အငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဖြူဖွေးရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို ပွတ်နေမိလိုက်တယ်

အင်္ကျီကြယ်သီးကလည်း တလုံးက ပြုတ်နေတော့ အင်္ကျီကြားထဲ လက်ထည့်လိုက်တာနဲ့…အိုး… အိနေပါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေး ကျော်ကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြွတ်ဝမှာ လရည်တွေက စို့လာ… အင်္ကျီကြယ်သီးကို မသိမသာချွတ်ပေးပြီး ဖုံးကွယ်နေတဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘော်လီကြားကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့.. ကျော်ကြီးတယောက် မျက်လုံးအတိုင်းသား ပြူးသွားပြီး..အိုး.. ရက်ရက်စက်စက် လှလှချည်လား ဆိုပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ပန်းရောင်သန်းပြီး ဖြူဖွေးလုံးအိနေတဲ့ ဖြူဖွေးရဲ့ နို့တွေကို ကျော်ကြီးတယောက် လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေမိလိုက်တယ်

ဘယ်ဘက်နို့ကို စို့ပေးလိုက်.. ညာဘက်နို့ကို လက်မလေးနဲ့ ချေလိုက် လုပ်ပေးနေတယ် အဲ့လိုနဲ့ ညာဘက်လက်က ဖြူဖွေးရဲ့ အောက်ကို ဆင်းသွားရင်း ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို လိုက်စမ်းတော့ ပါးလွှာလှတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုက်တယ် စောက်မွှေးတွေကို အသာအယာပွတ်ပေးရင်း ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို စမ်းမိလိုက်တော့… ဟင်း အိနေပြန်ပါရောလား.. ကျော်ကြီးအနေနဲ့က တခါမှ အပြင်မှာ ကြုံဖူးတာမဟုတ်ဘူး အမြဲတမ်း အောကားတွေပဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. အခုတော့ အပြင်မှာ တကယ်အကောင်အထည်ဖော်မိပြီဆိုပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့..

အဲ့လိုနဲ့ ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်စိကို သေချာကိုင်ပေးရင်း အကွဲကြောင်းတလျောက်ကို ဖိကာ ပွတ်မိနေတယ် အရည်တွေ အရမ်းရွှဲပြီးထွက်လာတာကို ကျော်ကြီး စမ်းမိလိုက်တယ် ဖီးလ်တက်နေတဲ့ကျော်ကြီးက စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုက်တယ် အဲ့အချိန် ဖြူဖွေးက အိပ်နေရင်းကနေ အသိဝင်လာပြီး ရွစိရွစိတွေ ဖြစ်လာပါလေရော ထလိုက်တဲ့အခါကျရင် ကျော်ကြီးလည်း အရှက်ရသွားမယ်အိပ်နေတဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တယ်

ကျော်ကြီးရဲ့ လက်ကတော့ ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်ပေါက်ဝထဲကို ထည့်ပြီး မွှေပေးနေတော့ ဖြူဖွေး နိုးနေတာလား အိပ်နေတာလားဆိုတာကိုတောင် မရိပ်မိနိုင် ဖြစ်သွားလေရဲ့ ဖြူဖွေးကတော့ ပါးစပ်ကနေတော့ တအင်းအင်း ပေါ့.. ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးရဲ့ လက်တဖက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောင်ထွက်နေတဲ့ လီးကို ဖြူဖွေးက လာကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှတ်နဲ့ ပွတ်ပြီးကိုင်ခိုင်းနေတယ် ဖြူဖွေးရဲ့ လက်က ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ကိုင်မိလိုက်တဲ့အချိန် ဖြူဖွေးက မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး လှုပ်လို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပ်နေမိပြီ

အဲ့လိုနဲ့ ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးလက်ကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုက်နေမိလိုက်တာ တချီပြီးသွားလေရဲ့.. ဒါပေမယ့် သူ့ခမျာ စိတ်က မကျေနပ်နိုင်.. ဖြူဖွေးရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ထည့်ချင်နေခဲ့တာ.. ဒါပေမယ့်လည်း ဖြူဖွေးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယ်ဆိုပြီး ကျော်ကြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားလေရဲ့.. ကျော်ကြီး လုပ်သွားတဲ့လုပ်ရပ် အကုန်လုံးကို နှင်းအိက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေလိုက်တာ.. အကုန်မြင် အကုန်ကြားလိုက်ရတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေရွှဲလို့..ကျော်ကြီး အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး

နှင်းအိကလည်း အိပ်နေရာကနေ ထပြီး ကျော်ကြီးနေတဲ့အခန်းကို လိုက်သွားဖြစ်ပြန်ရော.. ကျော်ကြီး တံခါးဖွင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ပစ်လှဲလိုက်ကြတယ် အဲ့အချိန် နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတယ် ကျော်ကြီးက အံ့သြသွားပြီး “နင် ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” လို့ မေးတော့“ငါက နင့်ကို ချစ်ချင်တာ.. နင်လည်း အရမ်းလုပ်ချင်နေတယ်မလား.. ငါ အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်ဟာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြန်ပြောလိုက်ရော အဲ့အချိန် ကျော်ကြီးကလည်း သူ မူးနေလို့ ပြောတာ နေမှာပါ..

ငါ အခုလုပ်လိုက်ရင်လည်း မနက်ကျရင် သူ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာ.. အခုလက်ရှိ ငါ့လီးကလည်း တောင်နေတော့ အတော်ပဲ.. ဆော်လိုက်အုံးမှ..လို့ စဉ်းစားပြီး ချော်လဲရောထိုင် လုပ်မိလိုက်ရော.. နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အထက်အောက် ပုံမှန်ကစားပေးနေတာပေါ့ ကျော်ကြီးကလည်း အရှိန်ပြန်တက်လာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတ်ပေး ဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်လို့အဆင်ပြေအောင် ထည့်ပေးနေ၏

နှင်းအိကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက် ပွင့်အာနေတဲ့ ဒစ်ကို ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့ ကျော်ကြီးကတော့ အေးဆေး ဇိမ်ခံနေရင်း နှင်းအိက ကျော်ကြီးရဲ့ ခါးအောက်နားကို ဆင်းသွားပြီး ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နေလေ၏ အဲ့အချိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကို ငုံလိုက်တဲ့အချိန်… ကျော်ကြီးခမျာ ကြက်သီးဖျင်းဖျင်းထသွားပါလေရော… တခါမှမရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှမရဖူးတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တော့ ကျော်ကြီးတယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ..

ကျော်ကြီးကတော့ ပါးစပ်ကနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့ ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်.. ထုတ်လိုက် လုပ်နေတာ.. လီးကို အရင်းက ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အားရပါးရလုပ်ပေးနေသည်..ဖင်ကြားထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လအုကို အသာအယာ သူမလက်နှင့်ကိုင်ပြီး အု ၂လုံးကို လက်ထဲမှာ ဆုတ်နယ်ကစား၍ နေသည်.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံထည့်လိုက်တော့…အိုး…. ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသည့်အလား…

ကျော်ကြီးတယောက် တကိုယ်လုံးတဖျင်းဖျင်းဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ အစွမ်းကုန်တောင်သွားရာကနေ သုတ်ရည်တွေ သူမ ပါးစပ်ထဲ ပန်း၍ ထွက်သွားလေသည်.. နှင်းအိတာဝန်ကျေတော့ ကျော်ကြီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါ်ကနေ ဖယ်.. ပက်လက်လှန်ချပြီး နှင်းအိ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါင်များနဲ့အတူ စောက်ဖုတ်လေးပါ အသာပြဲ၍ဟသွားလေသည်.. ကြမ်းရှရှ အမွှေးလေးများ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းလှသည်။

ဖိလိုက်ရင် နစ်သွားပြီး ကြွလိုက်လျှင်လည်း ပြန်ပြီး ဖောင်းလာသည်။ကြီးမားကားစွင့်သော တင်ပါးကြီးများကြောင့်လည်း စောက်ဖုတ်လေးသည် ကော့ကော့လေးမို့၍နေသည်။ ကျော်ကြီးက ခုနက ဖြူဖွေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကလိခဲ့ပေမယ့်လည်း ယခုလို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရ။ ထို့ကြောင့်လည်း ကျော်ကြီးရဲ့ နားထင်တွင် သွေးတွေက တဒိတ်ဒိတ်ခုန်၍ လာရသည်။ အမွှေးကြမ်းတွေကြားကနေ မာနေသော နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ကို စမ်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ခုနက ကျော်ကြီးက ဖြူဖွေးကို လုပ်ပေးနေတဲ့အချိန် မြင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့် နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်ရွှဲနေသဖြင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုင်လေးများထဲသို့ လက်ခလယ်သည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သွားသည်။ ပူနွေး၍ နှစ်သက်စရာ အရသာပင်ဖြစ်သည်.. စောက်စိလေးကလည်း မာပြီး တောင်နေလေသည်.. ထို့နောက် အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်ပါတော့သည်..“အင့်… ဟင်း… ဟင်း… ကိုကျော်… အင်း… အိုး… ဟင်း…” နှင်းအိကလည်း အရှိန်တွေတက်ပြီး ပေါင်ကို အစွန်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရာ အဖုတ်ကြီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါ်လွင်လာရသည်..

“ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခြားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သွားပြီးမှ ဘာလုပ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သက်ပြင်းများချလိုက်သည်..“ပြွတ်.. ပလပ်.. ပြွတ်.. အား… ရှီး… ပြွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်..” စောက်စေ့က်ု လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်.. အဖုတ်တပြင်လုံး လျှာနဲ့သိမ်းပြီး လျက်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတဲ့ ကျော်ကြီရဲ့ လျှာဒဏ်ကြောင့် နှင်းအိတယောက် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်.. အရည်တွေကလည်း မရပ်မနား ယိုစီးကျလာပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် အကွက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်..

လျှာက စောက်စိကို စုပ်ပေးနေသလို.. လက်ချောင်းတွေကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို ထည့်လိုက်.. မွှေပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်.. ကျော်ကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် ပြီး၍သွားသည်.. ကျော်ကြီးကတော့ အဆက်မပြတ် စောက်စိကို စုပ်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲထည့်လိုက်…နဲ့ လုပ်လိုက်ရင်း နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်ပြီးသွားပြန်လေသည်.. ဒီတကြိမ်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ရင်း လရည်ဖြူတွေကိုပါ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်..

ကျော်ကြီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ဝင်လိုက်ပြီး စိနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒစ်ဖျားဖြင့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း စိတ်တွေ ထသထက် ထလာအောင် နှိုးဆွပေးနေသည် ထို့နောက် ကျော်ကြီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝင်သွားရှာသည်.. ကျော်ကြီးရဲ့လက်က နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနေတဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ရင်း စိတ်ကြွအောင် ကစားပေးနေမိသည်..ကျော်ကြီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လက်နဲ့အတင်း ညှစ်ညှစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်..

ကျော်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထင်သလောက် မဝင်သေး.. တခုခုခံနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်.. အာ.. အပျိုမြှေး.. ဟုတ်ပါသည်.. နှင်းအိရော ဖြူဖွေးရော နှစ်ယောက်လုံး ပါကင်မဖောက်ရသေးတဲ့ အပျိုလေးတွေပါ.. အဲ့အချိန် ကျော်ကြီးတယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အတင်းဇွတ်တိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်လေသည်..အိုး.. အာ… ပြွတ်… လီးတံကြီးတခုလုံး နွေးနေပါရောလား… ခဏကြာအောင် အသွင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြွက်သားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြေလျှော့၍ကျလာသည်..

“ပြွတ်… အား…. အင့်…. သိပ်ကောင်းတာပဲ… အား… ” အခုထိ ကောင်းနေသော နှင်းအိ၏ ခြေထောက်များကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ရှေ့ကို ငိုက်ချလိုက်ပါသည်.. ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် လီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို မလွဲနိုင် မရှောင်နိုက် ရက်ရက်စက်စက်ကို ခံနေရပါတယ်.. နှင်းအိခမျာ.. နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး လက်က မွေ့ယာကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်း၍နေလေသည်.. သူမ၏ ပေါင်အတွင်းသားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါ၍နေသလို နို့အုံတွေကလည်း ပြုတ်ထွက်မတတ် လှုပ်ရမ်း၍နေသည်..

စောက်ခေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမျှင်များသည် လီးကို စုပ်ယူ၍ နေကြသည်.. နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ဆောင့်ရာမှ စောက်ဖုတ်ပါ အထဲကို ကျွံဝင်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် လအုတွေပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြား ညပ်ညပ်သွားလေသည်..မကြာခင်မှာပဲ.. ဗြုံးဆို ပြေလျှော့သွားပြီး အဖုတ်တခုလုံး လရည်တွေ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်.. ကျော်ကြီးလည်း ရွှဲနေသော စောက်ခေါင်းထဲကို ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်အားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သားအိမ်နံရံကို သုတ်ရည်များဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသွားရပါတော့သည်..

ခေမှိစွာလှလို့နေပါတယ်

ကျနော့်ရည်းစားလှိုင်လှိုင်နှင်းနဲ့တွေ့ဖို့သူမအိမ်ဖက်ကိုကျနော်ဆိုင်ကယ်နဲ့ထွက်လာခဲ့တယ်ကျနော့်နာမည်ကဝေယံ အသက်က၂၀ ကျောင်းပြီးထားတာမကြာသေးတော့လောလောဆယ်အလုပ်အကိုင်မရှိ ၁၀၉ ၁၁၀ပေါ့ဗျာ။ လှိုင်လှိုင်နှင်းက၁၉နှစ်သူမနဲ့ရည်းဖြစ်တာတစ်နှစ်လောက်ရှိပြီလှိုင်လှိုင်နှင်းတို့မိဘတွေနဲ့ကျနော့်မိဘတွေကမိတ်ဆွေတွေဖြစ်ကြပါတယ်။ လူကြီးချင်းကလည်းခင်မင်နေတော့လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့အိမ်ကိုကျနော်ကတံခါးမရှိဓါးမရှိဝင်ထွက်သွားလာပေါ့ပြီးတော့နှစ်ဖက် မိဘတွေကလည်းသဘောတူထားတော့တခါတလေသူမတို့အိမ်နဲ့ကျနော်တို့အိမ်မှာတွေ့ကြစကားပြောကြပါတယ်။

လှိုင်လှိုင်နှင်းအမေကဒေါ်ခင်လေးအသက်၄၂နှစ်ဝန်းကျင်လောက်ရှိပြီအန်တီခင်လေးကခေတ်မှီပြီးပွင့်လင်းတယ် လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့အဖေကကွန်ဒေါင်းလေးစီးထောင်ထားပြီးအုတ်သဲကျောက်တိုက်တဲ့အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ သုံးစီးကိုလူငှားများကိုမောင်းခိုင်းပြီးတစ်စီးကသူကိုယ်တိုင်မောင်းပါတယ် ဦးကမနက်ဆိုကားထွက်ပြီးညမှောင်မှအိမ်ပြန်ရောက်တတ်တယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့အိမ်ရှေ့မှာဆိုင်ကယ်ရပ်ပြီးခြံထဲဝင်လာခဲ့တယ်။လှိုင်လှိုင်နှင်းကအိမ်ရှေ့ကဒန်းလေးပေါ်မှာထိုင်နေတယ်။

ကျနော်သူမဘေးမှာထိုင်ပြီးကျနော်တို့စကားပြောနေလိုက်ကြတယ်။ကျနော့်ယောက္ခမလောင်းဒေါ်ခင်လေးကအငြိမ်နေတတ် သူမဟုတ်အိမ်မှုအလုပ်တစ်ခုခုလုပ်နေရမှခုလည်းကျနော်တို့ရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာကုန်းကွပြီးပန်းအိုးထဲကမြက်တွေကိုနှုတ်နေတယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်းနဲ့စကားပြောနေရာကအန်တီရဲ့သိပ်မတုတ်တဲ့ခါး လေးအောက်ကကားစွင့်လုံးဝန်းတဲ့တင်ကြီးကိုမသိမသာကြည့်နေလိုက်တယ်ကျနော့်ရည်းစားလှိုင်လှိုင်နှင်းကသူမအမေလို မကိတ်လှဘော်ဒီကသာမန်လောက်ပဲရှိတာကျနော်ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်းငယ်ငယ်လေးတွေထက်အန်တီမမကြီးအရွယ်တွေကို

စိတ်ဝင်စားတဲ့သူကျနော်တို့ရည်းစားသက်တမ်းတစ်နှစ်ပဲရှိသေးပေမယ့်လှိုင်လှိုင်နှင်းကိုလိုးဆော်ခဲ့တာလေးငါးဆယ်ကြိမ်မကတော့ပါဘူး။ကျနော်ခုတလောဘယ်လိုဖြစ်တယ် မသိဘူးဗျာအန်တီခင်လေးကိုအရမ်းဖီးနေမိပြီးတခါတလေအန်တီ့ကိုဂွင်းတောင်မှန်းထုဖြစ်ခဲ့ပါတယ် “သားဝေယံရေခဏလာပါအုံးကွယ်” ပန်းအိုးမတာမနိုင်လို့ထင်ပါရဲ့အန်တီကျနော်ကိုလှမ်းခေါ်တယ်။ “လာပြီ အန်တီ” အန်တီ့နားကိုလျှောက်လာပြီးပန်းအိုးမတဲ့အခါအန်တီကဟိုနေရာမှာထားမယ်သားဆိုပြီးသူမကလည်းမကူပါတယ်။

ပန်းအိုးကလေးချက်နှစ်ယောက်မရတယ်အန်တီဝတ်ထားတာကဆွဲသားလည်ဟိုက်ဆိုတော့ငုံ့လိုက်တဲ့အချိန်မှာဘရာစီယာထဲက နို့ဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးကိုကျနော်တစွန်းတစမြင်လိုက်ရတယ်ပန်းအိုးမနေရင်းကအန်တီရဲ့ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်အလှအပကိုခံစား ပြီးထားရမယ့်နေရာမှာပန်းအိုးကိုချလိုက်တယ်အန်တီလက်ဆေးဖို့ရေကန်ဖက်ကိုထွက်သွားတဲ့အခါပခုံးကျော်ရုံအုံထူနက်မှောင် တဲ့ဆံပင်များကဝဲခနဲဖြထွက်သွားပြီးကားစွင့်လုံးဝန်းတဲ့ အန်တီ့တင်စိုင်ကြီးတလုံးတက်တလုံးဆင်းသွားတာရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဖြစ်နေတော့တယ်

ဂလုခနဲစတွေးမြိုချပြီးဒန်းနားသွားပြီးလှိုင်လှိုင်နှင်းဘေးမှာထိုင်လိုက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့တနေ့ပေါ့အိမ်မှာအလှူရှိလို့လှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ကိုဖိတ်ဖို့ညနေလေးနာရီလောက်မှာသူမတို့အိမ်ဖက်ထွက်လာခဲ့တယ်။ ခြံတံခါးဖွင့်ပြီးခြံထဲဝင်ကာတံခါးကိုပြန်ပိတ်ထားလိုက်ပြီးအိမ်ထဲကိုကျနော်ဝင်လာခဲ့တယ်။ “လှိုင်လှိုင်ရေ အန်တီ” “ဝေယံထိုင်အုံးသမီးတော့သူ့အမအိမ်သွားတာမနက်မှပြန်လာမယ်တဲ့” အန်တီကအိပ်ခန်းထဲကထမီရင်လျားနဲ့သူ့ဆီလျှောက်လာပြီးပြောတယ်။ “ဟုတ်အန်တီမနက်သားတို့အိမ်မှာအလှူရှိလို့လာဖိတ်တာပါ” ကျနော်ဆက်တီမှာထိုင်လိုက်တယ်။

ရေချိုးဖို့အန်တီအိမ်ထဲကနေအိမ်ရှေ့ရေကန်ဖက်ကိုထွက်သွားတယ်။ ကျနော်ထိုင်နေရာပြူတင်းပေါက်နဲ့ရေကန်က၆ပေကျော်လောက်ပဲကွာတယ်အန်တီကရေတွေတဗွမ်းဗွမ်းလောင်းချိုး ပြီးကျနော်ထိုင်နေရာဖက်ကိုကျောပေးကာထိုင်ချလို့ဆပ်ပြာကိုစိမ်ပြေနပြေတိုက်နေတာဗျာရင်လျားကိုတဖက်ကကိုင် လို့နို့တွေပါဂျီးတွန်းနေတာကျနော်ကြည့်နေရင်းကလီးတောင်လာတယ်ရေကန်ကအုတ်တံတိုင်းနဲ့နီးပြီးလုံခြုံတာတကြောင်းပြီး တော့ကျနော်ကလည်းသူမသမီးရဲ့ချစ်သူဆိုပြီးအန်တီကအေးဆေးစိမ်ပြေနပြေဂျီးတွန်းနေတာယောက္ခမလောင်းရဲ့ရေစို ကိုယ်လုံးအလှကိုကျနော်တဝကြီးရှုစားနေလိုက်တယ်။

ပုဆိုးထဲကကျနော့်လီးကြီးကပေါက်ကွဲထွက်မလိုပဲတောင်မတ် နေတယ်ကျနော်ကြည့်ပြီး၃မိနစ်လောက်ကြာတော့အန်တီရေချိုးတာကိုလက်စသတ်ပြီးရေလဲထမီလဲနေပါတယ်။အန်တီဒီဖက်လှည့်မလာခင်ကျနော်ဖုံးပွတ်နေလိုက်တယ်။ “ဝုန်း” “အို့ အမေ့” အိမ်ထဲအဝင်မှာအန်တီလျှော်လဲသွားတယ်ကျနော်အန်တီ့ဆီလျှောက်လာပြီးသူမဘေးမှာထိုင်လိုက်တယ်။ “အန်တီခြေခေါက်လဲသွားတာလား” “အား ကျွတ် ကျွတ် ဟုတ်တယ်သား ခြေခေါက်လဲတာ” “သား နှိပ်ပေးမယ်အန်တီ” အန်တီ့ခြေသလုံးသားဖွေးဖွေးလေးကိုနှိပ်ပေးလိုက်တယ်ယောက်က္ခမလောင်းရဲ့ခြေသလုံးသားဖွေးဖွေးလေးကိုကျနော်နှိပ်နယ်ပေးနေရင်း

ရင်လျားပေါ်မောက်တက်နေတဲ့ဖွံ့ထွားစူဖြိုးလှတဲ့ရင်သားအစုံကိုမသိမသာလေးကြည့်ပြီးလိုးချင်လိုက်တာအန်တီရာလို့ စိတ်ထဲကပြောနေမိတယ်။ “ရပြီသား ကျေးဇူးပါကွယ်” အန်တီကျနော့်ကိုပြောပြီးမတ်တပ်ထရပ်ဖို့ထမယ်အလုပ်မှာခြေထောက်နာနေတော့မထနိုင်ပါကျနော်အန်တီ့ကိုထိန်းပြီးဆွဲထူလိုက်ပါတယ် “လမ်းလျှောက်လို့အဆင်ပြေပါ့မလားအန်တီ” “သားရယ်ကျေးဇူးပါကွယ်အန်တီ့ကိုအခန်းထဲတွဲပို့ပေးပါခြေထောက်နဲနဲမျက်သွားတယ်” အန်တီကကျနော့်ခါးကိုလက်တဖက်ကအားယူပြီးဖက်ထားတယ်ထိန်းပြီးကိုင်သလိုနဲ့အန်တီ့ရဲ့သိပ်မတုတ်တဲ့ခါးလေးကို

ဖက်လို့တွဲပြီး အိပ်ခန်းဘက်လျှောက်လာခဲ့တယ်ယောက္ခမလောင်းရဲ့နူးညံ့အိစက်တဲ့အသားစိုင်လေးတွေကကျနော့်လီးကိုတောင်နေစေတယ်လေ ရည်းစားအမေကျနော့်ယောက္ခမလောင်းကိုလိုးမယ်လို့ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တယ်အိပ်ခန်းထဲရောက်တော့အန်တီထမီရင်လျားပေါ် ကိုကျနော့်လက်တဖက်ကရောက်သွားပြီးရင်လျားကိုဖြေချလိုက်တယ်။ အိုး အန်တီအာမေဋိတ်သံလေးထွက်သွားပြီးတဒင်္ဂမှင်တက်နေတယ်။ ကျနော့်လှုပ်ရှားမှုတွေကအတော်မြန်တော့အန်တီတားဖို့အချိန်မရလိုက်ပါထမီကအန်တီ့ခြေထောက်အောက်ကိုပုံကျသွားတယ်

အန်တီ့ကိုယ်လုံးလေးကိုကျနော့်ဖက်ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီးအောင်မြင်ခန့်ညားပြီးဖွံ့ထွားစူဖြိုးကာအယ်နေတဲ့နို့ကြီးတစ်လုံးကိုစို့လိုက်တယ် “အို့ ဖယ် ဝေယံ မင်းဘာလုပ်တာလဲ” ကျနော့်ကိုအန်တီထုရိုက်နေတယ်။ အန်တီ့လက်သီးဆုပ်နုနုလေးတွေကကျနော့်ကိုပန်းပွင့်လေးနဲ့ပေါက်နေသလိုပါပဲကျနော့်လက်တဖက်ကအန်တီနို့အုံကြီး တဖက်ပေါ်ကိုတင်ပြီးနို့သီးခေါင်းမည်းတုတ်တုတ်လေးကိုဖိချေလိုက်တယ်၂မိနစ်လောက်အထိကအန်တီကျနော့်ကိုထုနှက်နေပြီး တဖြေးမထုနှက်တော့ပါရုန်းအားလေးတွေပျော့လာတယ်အန်တီလိုအပ်နေပြီဆိုတာကျနော်သိလိုက်ရတယ်။

ယောက္ခထီးကြီးကအန်တီကိုပုံမှန်မပေးဘူးထင်ပါရဲ့သုံးမိနစ်လောက် စို့လို့ပြီးတော့နောက်နို့တစ်လုံးကိုပြောင်းပြီးစို့လိုက်တယ်။အန်တီကကျနော့်ကိုဖက်ထားပါတယ်ခလေးနို့စို့သလိုအန်တီနို့ကိုကျနော်တပြွတ်ပြွတ်နဲ့အငမ်းမရစို့နေလိုက်တယ်။ “အင်း ဟင်း အား” ယောက္ခမလောင်းဖီးတက်သံလေးနဲ့တီးတိုးလေးငြီးနေတယ်အသက်၄၂နှစ်သာပြောတာယောက္ခမလောင်းရဲ့ဗိုက်သား လေးကချပ်ရပ်နေတုန်းပဲဗျာချပ်ရပ်ဖြူဖွေးပြီးရည်းစားလှိုင်လှိုင်နှင်းတို့ညီအမနှစ်ယောက်ကိုမွေးထားလို့အကြောလေးနည်း နည်းပြတ်နေတဲ့ဗိုက်သားလေးကိုကျနော်လက်နဲ့ပွတ်နေလိုက်တယ်

အန်တီ့ကိုဒီထက်ပိုကောင်းစေချင်လို့သူမရှေ့မှာ ကျနော်ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်တယ်အဆီများနဲ့ပျော့တွဲမနေပဲတစ်တစ်ရစ်ရစ်လေးရှိတဲ့ပေါင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးခွဆုံဆီကိုမျက်နှာ အပ်လိုက်တယ်မုန့်ပေါင်းကြီးလိုမောက်တက်ပြီးစောက်မွေးနက်ပါးပါးလေးများနဲ့ဖုံးအုပ်ထားတဲ့စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်း ကြီးအကွဲကြောင်းအတိုင်းလျှာနဲ့ယက်လိုက်တယ်။ “အိုး ရှီး ကျွတ်စ်” ယောက္ခမလောင်းစောက်ဖုတ်ကြီးကိုစေတနာတွေဗလပွနဲ့စိမ်ပြေနပြေယက်ပေးနေလိုက်တယ်အန်တီတီကောင်ကို ဆားနဲ့တို့သလိုထွန့်ထွန့်လူးနေပြီ

းကျနော့်ခေါင်းကိုကျစ်နေအောင်ကိုင်ကာကျနော့်မျက်နှာနဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုဖိပွတ်နေတယ် ယောက္ခမလောင်းဏှာထန်ချက်စောက်စိပြူးပြူးကြီးက သရက်စိလောက်ရှိမလားပဲစောက်စိပြူးပြူးကြီးကိုဖိချေပေးလိုက်တယ်။ “အား သားရယ် ကောင်းလိုက်တာအဟင့်ဟင့်” အန်တီငိုသံလေးတွေတောင်ထွက်လာတယ်လေးမိနစ်လောက်ယက်လို့ပြီးတော့အန်တီတီးတိုးလေးငြီးတွားပြီး ပြီးဆုံးခြင်းကိုရောက်သွားတယ် ထွက်ကျလာသမျှအန်တီစောက်ရည်တွေကိုကျနော်တစက်မကျန်မြိုချလိုက်တယ်။

“ထတော့” တီးတိုးလေးပြောပြီးအန်တီကကျနော့်ကိုသူမရဲ့ချစ်ရည်ရွှန်းတဲ့မျက်နက်ဝန်းလေးနဲ့ကြည့်ပြီးထစေပါတယ်ကျနော်မတ်တပ်ရပ်လိုက်တဲ့အခါ အန်တီကကျနော့်ရင်ဘတ်ကိုလက်လေးနဲ့ဖွဖွလေးတွန်းလိုက်ပါတယ်ကျနော်ကုတင်စောင်းပေါ်ဖင်ထိုင်ရက်ကျသွားတယ်။ “ဒီတစ်ခါဝေယံကိုအန်တီကလုပ်ပေးရမယ်” ကျနော့်ပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်ပြီးရင်ဘတ်ကိုထပ်တွန်းလိုက်တယ်ကုတင်ပေါ်မှာကျနော်ပက်လက်ဖြစ်သွားပါတယ်။ ယောက္ခမလောင်းကကျနော့်ဘေးမှာပုဆစ်တုပ်လေးထိုင်ပြီးကျနော့်လီးတံရှိရာကိုခေါင်းလေးငုံ့ချလို့လီးချောင်းအတိုင်းအပေါ်ကနေ အောက်လျှာနဲ့ယက်ပေးနေတယ်။

“အား ရှီး” အန်တီ့နောက်စိနားမှာဆံပင်တွေကိုအပေါ်လှန်တင်ပြီး ကုတ်ထားတဲ့ကလစ်ကြီးကိုကျနော်ဖြုတ်လိုက်တယ်ဖွားခနဲအန်တီဆံပင် တွေကပခုံးပေါ်ကျလာတယ်ဆံပင်တွေကိုလက်နဲ့ထိုးဖွနေလိုက်တယ်ဂွေးအုကိုပါးစပ်ထဲထည့်ပြီးစုပ်လို့လီးတံကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးဂွင်းထုပေးနေတယ်။ ကျနော့်လီးဒစ်ဖူးကြီးပတ်ပတ်လည်ကိုအန်တီကလျှာလေးနဲ့ယက်ပေးပြီးဒစ်အမြှောင်းကြားလေးကိုယက်လို့ပြွတ်ခနဲစုပ်ပါး စပ်ထဲထည့်ပြီးစုပ်ပေးနေတယ်။ “အား ကောင်းလိုက်တာအန်တီရယ်” နှုတ်ခမ်းလေးနှစ်လွှာကိုစေ့ထားပြီးခေါင်းလေးနိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်နဲ့အန်တီကပုလွေစွမ်းပြနေပါတယ်

ယောက္ခမလောင်းရဲ့ ပုလွေစွမ်းမှာကျနော်ကော့ပျံလန်နေတယ်အန်တီ့ပုလွေစွမ်းကသူမသမီးလှိုင်လှိုင်နှင်းထက်သာတယ်။အန်တီ့ပါးစပ်ထဲမှာကျနော့်လီးကအစွမ်းကုန်တောင်မတ်နေတော့တယ်။ကြာရင်ထွက်ကုန်မှာဆိုးလို့အန်တီ့ကိုတော်ခိုင်းပြီးအိပ်ယာထက်မှာလှဲ ခိုင်းလိုက်တယ်အန်တီပေါင်ကြားမှာဒူးထောက်ထိုင်လိုက်တယ်အန်တီသရေများနဲ့ရွှဲစိုပြောင်လက်နေတဲ့ကျနော့်လီးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးစောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ပြီးဖိသွင်းလိုက်တယ်နှစ်ယောက်ပေါင်းအရည်များရွှဲစိုနေလို့ချောချောချူချူပဲအန်တီ့စောက်ခေါင်းထဲကိုကျ နော့်လီးကြီးဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

“အား ရှီး”အန်တီတီးတိုးလေးငြီးတွားပြီးကျနော့်ခါးမှာခြေနှစ်ဖက်ချိတ်ထားတယ် အန်တီဂျိုင်းကြားမှာလက်ထောက်လိုက်ပြီးယောက္ခမလောင်း စောက်ဖုတ်ကိုဆောင့်လိုးနေလိုက်တယ်။ ဇွိ ပြွတ် ပလောက် ဖတ် “အား အီး အိုး” အိမ်ထောင်သည်ပီပီအန်တီကကျနော့်ဆောင့်လိုးချက်များအတိုင်းအောက်ကအပေးကောင်းကောင်းနဲ့လိုးခံနေပါတယ်။ လှိုင်လှိုင်နှင်းစောက်ဖုတ်ထက်သူမအမေစောက်ဖုတ်ကမဆိုစလောက်လေးကျယ်ပေမယ့်သမီးထက်အမေကပိုပြီးလိုးလို့ ကောင်းလိုက်တာလို့ကျနော်စိတ်ထဲကပြောလိုက်တယ်

ယောက္ခမလောင်းမျက်နှာပြည့်ပြည့်လေးကိုကြည့်ပြီးဆောင့်လိုးနေလိုက်တယ် အသားချင်းရိုက်ခတ်သံတဖတ်ဖတ်နဲ့အန်တီရဲ့တီးတိုးငြီးတွားသံစောက်ဖုတ်ထဲလီးဝင်ထွက်သံများကအိပ်ခန်းထဲမှာစည်းချက်ညီညီထွက် ပေါ်လို့နေတော့တယ်အချက်၆၀ကျော်လောက်ရောက်တော့ကျနော်ဖင်ကြောကြီးတွကိုချုံ့ထားပြီးအန်တီစောက်ခေါင်းထဲကိုလီးကြီးကိုထိုးစိုက်လို့ လီးရည်တွေကိုသားအိမ်နံများဆီဖျောခနဲပန်းထုတ်လိုက်တယ်အန်တီကျနော့်ကိုကျစ်နေအောင်ဖက်ထားပြီးနှုတ်ခမ်းလေး ကိုကိုက်လို့ခါးလေးကော့တက်ပြီးပြီးဆုံးခြင်းကိုရောက်သွားတယ်။

ကျနော်တို့ထပ်ရက်လေးနားနေလိုက်ကြတယ်။ လိုးဆာ်လို့ပြီးတော့အန်တီရှက်လို့ထင်ပါရဲ့မျက်စိလေးမှိတ်ထားတယ်ဗျာစောက်ဖုတ်ထဲမှာလီးတပ်ရက်ကြီးစိမ်ထားပြီးအန်တီရဲ့ ပါးပြင်မို့မို့လေးနှစ်ဖက်ကိုတရွှတ်ရွှတ်နဲ့နမ်းလိုက်တယ်။ “မျက်လုံးဖွင့်အုံးလေအန်တီ” အန်တီ့နားရွက်လေးနားကပ်ပြီးကျနော်တီးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ ှု”ရှက်ထှာဟယ် သားမကောင်းဘူးအန်တီကိုအတင်းအဝှာပြုတယ်” မျက်စိလေးဖွင့်ပြီးရှက်ဝဲဝဲလေးပြောတယ်။ “ပြွတ်စ်” အန်တီ့ကိုကျနော်ကစ်ဆင်ရိုက်လိုက်တယ်။

“တို့တော့မှားပြီထင်တယ်သား သမီးကိုမျက်နှာပူတယ်ကွယ်” “လှိုင်လှိုင်မသိပါဘူးအန်တီရဲ့ မမှားပါဘူးဒါချိုမြိန်တဲ့အမှားအမှားကောင်းပါအန်တီ” “သူစကားသိပ်တတ်” အန်တီကကျနော့်ကိုချစ်မျက်စောင်းလေးထိုးပြီးပြောတယ်။ စကားပြောနေချိန်မှာပဲအန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲကကျနော့်လီးကနောက်တခါချစ်ပွဲဆင်နွှဲဖို့အသင့်အနေအထားရောက်နေခဲ့ပြီ။ “ထပ်လိုးအုံးမယ်နော်အန်တီ” “ဟယ် ကျန်း ကို့ယောက္ခမလောင်းကိုများလိုးမယ်တဲ့ ဒီကလေး” ကျနော့်ကိုအန်တီက မနာအောင်ဆွဲဆိတ်လိုက်တယ်။

“အန်တီလေးဘက်ကုန်းပေးပါလား” “ကုန်းဘူးအန်တီ့ကိုအခွင့်အရေးယူတဲ့ကောင်လေး” ယောက္ခမလောင်းကကျနော့်ကိုညုတုတုလေးပြောတယ်။“သားဟာကြီးထုတ်ပေးအူးလေဟာ” ကျနော့်လီးကိုအန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲကဆွဲထုတ်လိုက်တယ်တဖက်ကိုလှည့်ပြီးအန်တီခါးလေးခွက်လို့ကုန်းပေးထားတယ်။ အန်တီ့ဖင်လုံးဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံးကြားကစောက်ဖုတ်ပြူပြူလေးကိုကုန်းယက်လိုက်တယ်။ “အား ရှီး” “သားဝေယံထည့်လိုက်ပါတော့ဟယ်အဟင့်” “ဘယ်ထဲထည့်ရမှာလဲအန်တီရဲ့” တမင်စပြီးမေးလိုက်တယ်။

“မင်းလီးကြီးနဲ့အန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲကိုထည့်လိုးပါတော့ကွယ် ဟွင်း ဒါကြားချင်တာမဟုတ်လား” ကျနော်ယက်ရာကတော်လိုက်ပြီးအန်တီဖင်လုံးကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လိုက်တယ်။ “နေ့တိုင်းလိုးမယ်နော်အန်တီ” “ဟင့်အင်းအမြဲတမ်းလိုးမယ်ဆိုမှ” ကျနော့်ဖက်ကိုလည်ပြန်လေးလှည့်ပြောတဲ့ယောက္ခမလောင်းမျက်နှာလေးကအတော်ကိုလှပပြီးဆက်ဆီကျလှတယ်လို့ထင်မိတယ်ဗျာ “ပြွတ်စ်” ယောက္ခမလောင်းဒေါ်ခင်လေးကိုကစ်ဆင်ရိုက်လိုက်ပြီးကျနော့်ရဲ့သံချောင်းလိုမာတောင်နေတဲ့လီးတံကြီးကိုလက်ကမကိုင်တော့ ဒီအတိုင်းပဲစောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ပြီးသွင်းလိုက်တယ်။

ဇွိ ပြွတ် ဖတ် “အိုး” ကျနော့်လီးကိုနောက်ဆွဲထုတ်ပြီးဆောင့်လိုးသွင်းလိုက်တယ်။ ပြွတ် ဒုတ် ဖတ် “အား ကျွတ် ကျွတ်” သားအိမ်ထောက်မိသွားလို့အန်တီစုပ်သပ်ငြီးတွားနေတယ်။ ဖင်လုံးကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်ပြီးရည်းစားအမေစောက်ဖုတ်ကိုဆောင့်လိုးနေလိုက်တယ်။ ဖလွှတ် စွိ စွပ် ဖတ် “အား ရှီး ကျွတ်စ်” ဖြလစ် ပွတ် ပလောက် ဖတ် အား အိုး အီးအချက်ငါးဆယ်ကျော်လောက်အရောက်မှာအန်တီငါးရံ့ပြာလူးသလိုထွန့်ထွန့်လူးကာပြီးဆုံးခြင်းကိုရောက်သွားတယ်ကျနော်ဒီအချီမှာ မပြီးသေးပါတချက်ချင်းပုံမှန်လေးအသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီး လိုးနေလိုက်တယ်

နှစ်မိနစ်ကျော်လောက်ရောက်တော့အန်တီ့ပခုံး ကိုကိုင်ပြီးကျနော်အားရပါးရဆောင့်လိုးနေလိုက်တယ်။ ပြွတ် ပွတ် စွိ စွပ် ပလောက် ဖတ် “အား ဆောင့်လိုးပေး သား အီး” အား ကျွတ်စ်” ယောက္ခမလောင်းဖင်လုံးကြီးနဲ့ကျနော့်ပေါင်ခြံကိုထိကပ်ထားပြီးကျနော့်လီးရည်တွေကိုယောက္ခမလောင်းစောက်ခေါင်းထဲကိုရေပိုက်က ရေထွက်ကျသလိုဒလဟောပန်းထုတ်လိုက်တယ်။အားအီးတီးတိုးလေးငြီးတွားပြီးအန်တီနောက်တချီပြီးဆုံးခြင်းကိုရောက်သွားတယ်ကျနော်တို့အိပ်ယာထက်မှာနားနေလိုက်ကြတယ်။

“ချစ်တယ်အန်တီရယ်” “မင်းချစ်တာတို့သိပါတယ် ဏှာဗူးလေးသမီးကိုရောအမေကိုပါသူလိုးတယ် ဟွင်း” “အာ့ အန်တီ့ကိုသားကချစ်လို့ပါအန်တီရဲ့” ပြောပြီးယောက္ခမလောင်းနို့ကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စို့နေလိုက်တယ်။ “ငါ့သမက်လောင်းလေးကနို့မပြတ်သေးဘူးပဲ” အန်တီကကျနော့်ကျောကိုပုတ်ပေးနေတယ်နောက်နေ့တွေမှာလည်းကျနော်နဲ့ယောက္ခမလောင်း လှိုင်လှိုင်နှင်းမသိအောင်နှစ်ပါးသွားမြိုင်ဒလေးကိုကသွားကြမှာမလွဲဧကန်ပဲဖြစ်ပါတယ်။…..ပြီးပါပြီ။

စည်းဝါးမှန်မှန်စောင့်ကျရာဝယ်

တစ်နေ့သောအခါ ရန်ကုန်မြို့နဲ့များစွာမဝေးလှသော ဆင်ခြေဖုန်းဒေသရှိ အိမ်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်၏ရှေ့တွင်တက္ကစီတစ်စင်း ဆိုက်ရောက်လာကာ ကားပေါ်မှ အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ်လူငယ်တစ်ဦး အထုပ်အပိုးတွေနှင့် ဆင်းလာပါသည်။ထိုလူငယ်လေးသည် ကားခကိုရှင်းပေးရင်း အထုပ်အပိုးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မနိုင်မနင်းဆွဲလာကာ အိမ်ရှေ့ အရောက်တွင်။“ မေမေရေ..မေမေ..သားပြန်လာပြီ ” လို့ အသံပြုလိုက်ရာ အထဲမှ ကောင်မလေးတစ်ယောက် ပြေးထွက်လာပြီး“ မေမေကြီးရေ ကိုကြီး ပြန်လာပြီ ” လို့ ဆိုရာ

ကိုကြီးလို့ အခေါ်ခံရသော ထိုလူငယ်လေးသည် လာကြိုသောကောင်မလေးအား နားမလည်သလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး“ ဟဲ့..နေစမ်းပါဦး..နင်ကဘယ်သူလဲ ”“ ဟို.. ဟို… ”“ ပြောလေ နင့်ကိုငါအရင်တစ်ခေါက်က မတွေ့ပါဘူး ” လို့ မေးခွန်းထုတ်နေတုန်း။“ ဟယ်.. ငါ့သားလေး ပြန်လာပြီတော်.. ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့သားလေးနဲ့ မခွဲရတော့ဘူး ” လို့ ဆိုကာ အားရဝမ်းသာဖြင့် ဖက်ကာ အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် လက်ကိုဆွဲလိုက်တုန်း“ နေပါအုံး..မေမေရ..သူက ဘယ်သူတုန်း ”

“ ဝင်စမ်းပါအေ.. အထဲရောက်မှ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြမယ်.. လာ.. လာ ” လို့ ဆိုကာ အတင်းဆွဲခေါ်သွားသဖြင့် သူလည်း ကောင်မလေးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူ့အထုပ်တွေကို အိမ်ပေါ်တင်နေတာကိုတွေ့လိုက်တော့ သူလည်း အိမ်ထဲဝင်ခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ သားအမိနှစ်ယောက် စကားတွေ အားရအောင် ပြောနေကြရင်း မေမေက“ သားကိုပြောရအုန်းမယ်.သူကမိစိမ်းတဲ့ ပဲခူးကလေ သားနဲ့ဆို မောင်နှစ်မ နှစ်ဝမ်းကွဲလောက် တော်တယ် ”“ သူကဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ ”

“ ဒီလိုကွယ့်သားရဲ့ သူအဖေက မေမေရဲ့ မောင်ဝမ်းကွဲ တော်တယ်လေ။သူတို့အိမ်ထောင်ကျတော့ အိမ်ကသဘောမတူလို့ အဆက်ဖြတ်ထားကြတာ။ သူတို့ကလည်း မဆက်သွယ်ကြဘူးလေ။ပဲခူးဖက်မှာ ဇာတ်မြုပ်နေကြတယ်လေ။ ဟိုမှာဆိုတော့ သိပ်မရှိကြဘူး။ သူ့အမေက သူငယ်ငယ်လေးထဲက ဆုံးတာ။ သူ့အဖေဆုံးခါနီး မေမေလိုက်သွားတော့ သူ့အဖေက သေချာမေမေ့ကို အပ်သွားတာ။ မေမေလည်း မွေးစားလိုက်တယ်ကွယ်။မေမေလည်းအဖော်ရအောင်ပေါ့ ”ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ဟာ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါတယ်။

ကျွန်မမှာမွေးချင်းမရှိခဲ့တာမို့အစ်ကိုတစ်ယောက်ရပြီ ဖြစ်တာကြောင့် တကယ်ပဲ အားကိုးအားထား ပြုမိရပါတယ်။ဒါပေမယ့် ကိုကြီးကတော့ ကျွန်မကိုတစိမ်းဆန်လွန်း ပါတယ်လေ။တစ်နေ့ ကျွန်မတရေးနိုးတော့ သေးပေါက်ချင်တာနဲ့ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာရင်း ကိုကြီးအခန်းထဲက မီးရောင်ပျပျလေး တွေ့လိုက်လို့ အခန်းဘက်ကို အသာလေး ကြည့်လိုက်တော့ တံခါးလေးကလည်း နည်းနည်းလေးဟနေ တာမို့ အထဲကမြင်ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလေး တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အို ကိုကြီးတစ်ယောက် လက်တော့ လေးနဲ့ အပြာကားတွေ ကြည့်နေပါလား။

နားကလည်း နားကျပ်တပ်ထားလို့ကျွန်မ ဆင်းလာတာကို သူမသိတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်မလည်း ဒိတ်ခနဲရင်တွေဖိုသွားပြီး ရှက်ရှက်နဲ့ထွက်သွားရင် ကောင်းမလား။ ဆက်ကြည့်ရင် ကောင်းမလားလို့ ဝေခွဲနေရင်းက တစ်ခါမှမတွေ့ဘူးတဲ့ မြင်ကွင်းမို့ဆက်ကြည့်ဖို့ကိုပဲ စိတ်ကစေခိုင်းတာကြောင့် အသာလေးပဲ ဆက်ကြည့်နေမိ ပါတော့တယ်။အခွေထဲမှာတော့ ဂျပန်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ အမေရိကန်တစ်ယောက် အဝတ်အစားဆိုလို့လုံးဝမရှိကြပဲတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နမ်းနေကြတာကို တွေ့နေရပါတယ်။

ကျွန်မမှာဖြင့် ရင်တွေတလှပ်လှပ်ဖြစ်ရင်း ကိုကြီး ပဲသိသွားမလားဆိုပြီး စိုးရိမ်စိတ်တွေ ပါဝင်နေမိပါတယ်။ အမေရိကန်ကြီးက နမ်းနေရင်းက ဂျပန်မလေးရဲ့ နို့လေးနှစ်လုံးကို ပါးစပ်နဲ့တစ်လှည့် စီစို့ပေးလိုက်နေတာကို ကြည့်နေရင်း ကျွန်မလည်း ရင်ထဲမှာ အမျိုးအမည်မသိတဲ့ ဝေဒနာတစ်ခုကိုစတင်ခံစားမိလာပါတယ်။လက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျွန်မရဲ့နို့တစ်လုံးပေါ်ကို အသာလေး တင်လိုက်မိရင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ထောင်နေတာကိုထိမိတော့ နည်းနည်းလေး ရှိန်းတိန်းတိန်း လေးဖြစ်သွားရပါတယ်။

စိတ်ထဲမှာလည်း နို့စို့ခံချင်နေတဲ့စိတ်တွေပေါ်လာပါတယ်။ နောက်တော့ ခွေထဲကလူကြီးဟာ ကောင်မလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို လျှာကြီးနဲ့အားရပါးရယက်ပေးနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အောက်ကကောင်မလေးလဲ ခေါင်းကိုဘယ်ညာယမ်းလို့ ပါးစပ်လေးဟစိဟစိ ဖြစ်နေတာကို ကြည့်နေရင်း ကျွန်မလည်း အဖုတ်လေးကို ယောင်ပြီးလက်နဲ့ စမ်းမိလိုက်ပါတယ်။ အို ကျွန်မအဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေ စိုလို့ပါလား လက်ဖျားလေးကလည်း စောက်စေ့လေးကို ပွတ်မိတာမို့တော်တော်လေး အရသာ တွေ့နေရပါတယ်။

လူကြီးလည်း အားရအောင် ယက်ပေးပြီးနောက် အသာထက သူ့ရဲ့ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီးကို ကောင်မလေးအားစုပ်ခိုင်း နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကိုကြီးလည်းလုံခြည်ကို အောက်ဖြေချလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကိုလက်နဲ့ အသာဆုပ်ကိုင်ကာ အပေါ်အောက် ကစားပေးနေတာကိုတွေ့လိုက်ပါတယ်။အို ကိုကြီးဟာကလည်း အကြီးကြီးပါလား။အထဲက စုံတွဲကလည်း တော်တော်လေးကို ခရီးပေါက်နေပါပြီ။ လူကြီးလည်း ကောင်မလေးကို ပက်လက်ဆွဲလှန်ကာ ကောင်မလေး စောက်ဖုတ်လေးထဲ သူ့လီးကြီးကို မဆန့်မပြဲထည့်ကာ

မညှာမတာ ထိုးသွင်းနေတာကိုတွေ့လိုက်မိတော့ ကျွန်မသာဆိုရင် ဆိုတဲ့အတွေးလေးနဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် ပွတ်ဆွဲနေမိပါတယ်။ စိတ် ထဲမှာလည်း ကိုကြီးရဲ့လီးနဲ့သာ ကျွန်မကိုလုပ်ပေးရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲလို့ စဉ်းစားမိလိုက်ပါတယ်။ကောင်မလေးက အသည်းအသန် အော်ဟစ်နေပေမယ့် လုံးဝညှာတာမှုမရှိပဲ တလစပ် ထိုးသွင်းနေတာကိုကြည့်နေရင်း ကောင်မလေး နေရာဝင်ပြီး အလိုးခံချင်တဲ့စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်လာပါတယ်။ ကိုကြီးလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရှိန်ကပိုမြန်လာပါတယ်။

အော် ကိုကြီးရယ် မိစိမ်းကိုကြီးလီးကြီးကို စုပ်ပေးပါရစေ ဆိုတဲ့ အတွေးလေးပါပေါ်လာပါတယ်။ လက်ကလည်း အကွဲကြောင်းလေးထဲကို အသာလေးထိုးထည့်ကြည့်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းလာတာမို့ ကျွန်မလည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို ခပ်သွက်သွက်လေး အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးနေမိပါတယ်။ တအောင့်လောက်ကြာတော့ ကောင်မလေး ဗိုက်ပေါ်ကို လူကြီးကသူ့လီးထဲကအရေတွေပန်းထုတ်လိုက်တာကိုတွေ့ လိုက်ရင်းကိုကြီးတစ်ယောက်လည်း သူ့လီးထဲကအရေတွေ ထွက်လာတာကိုတွေ့မြင်လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်မလည်း အထဲကဆစ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးဖေါ်မပြနိုင်တဲ့ အရသာတစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ကိုကြီးမိသွားမှာ ကြောက်တာကြောင့် ချက်ခြင်းပဲအခန်းကိုပြန်ခဲ့ပါတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ ရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းနဲ့ အခုန်မရပ်သေးပါဘူး။ ကျွန်မရင်ထဲက ဆန္ဒတွေကိုဖြေဖျောက်ဖို့ နည်းလမ်းမျိုးစုံကို စဉ်းစားနေရင်းတစ်နာရီလောက်နေတော့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတယ်။အိပ်မက်ထဲမတော့ ကိုကြီးနဲ့ကျွန်မပျော်ပျော်ကြီး လိုးလိုက်ကြတာ အိပ်ယာနိုးတော့ ဒေါသလေးတွေတောင် ဖြစ်ရပါတော့တယ်။

မနက်မိုးလင်းတော့ ကျွန်မကိုကြီးမျက်နှာကိုတောင် ရဲရဲမကြည့်ဝံ့ပါဘူးရှင်။ သူပဲသိသွားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်လေးတွေကြောင့်ပေါ့။ ကိုကြီးကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပါဘဲလေ။ ထုံးစံအတိုင်း အေးတိအေးစက်နဲ့ပေါ့။ သူကသာ နေနိုင်တာ မနေနိုင်သူကတော့ ကျွန်မပေါ့။ ကိုကြီးနဲ့ ချစ်ခြင်တဲ့စိတ်ကတစ်ဖက်၊ မောင်နှစ်မဝမ်းကွဲဆိုတဲ့ အသိစိတ်က တစ်ဖက် နဲ့လွန်ဆွဲနေကာရှေ့တိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက်နဲ့မို့ အလုပ်လုပ်နေတာတွေ အလွဲလွဲ အချော်ချော် ဖြစ်နေရပါတယ်။တစ်နေ့ မေမေကြီးက နောက်ဖေးမှာ ပစ္စည်းယူခိုင်းတော့ မနိုင်တာကြောင့်

“ ကိုကြီးရေ ခဏလောက်ဒီမှာမနိုင်လို့ ” ဆိုကာ လှမ်းခေါ်လိုက်တော့ ကိုကြီးလည်း ကမန်းကတန်း ပြေးဝင်လာရင်း အနားရောက်လာတုန်းပုံးကကြိုးစကို ခလုတ်တိုက်မိကာ ကျွန်မပေါ်ကို ထပ်လျက်လဲကျသွားပါတယ်။ကျွန်မလည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလိုကိုကြီးကို လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ကိုကြီးလုံခြည်စကိုသာဆွဲလိုက်မိတာကြောင့် ကိုကြီးလည်း လုံခြည်ကျွတ်ကာ လီးတန်ကြီးကို အနီးကပ် ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့မြင်လိုက်ရပါတော့တယ်။ထို့အတူ ကိုကြီးကလည်းအရှိန်လွန်ကာ ဆွဲမိဆွဲရာလှမ်းဆွဲမိရာ ကိုကြီးရဲ့လက်တစ်ဖက်ဟာ ကျွန်မနို့ပေါ်ကိုလာအုပ်နေပါတော့တယ်။

တစျဦးနဲ့တစျဦး ရှကျရှံ့မှုတှေ အားနာမှုတှနေဲ့အတနျကွာအောငျ ဘာမှမလုပျနိုငျကွပါဘူး။ထစို ဉျ“ ဟဲ့ကွာလကို တာျ ဒမှီာဝယသျူစောငျ့နတေယျ” လို့မမေကွေီးလမျှးအောလျ ကျိုတောမှ့လခြူငျးခှဲလကို ရျ ပါတယ။ျနောကျပိုငျးတော့ကြှနျမ ခံစားခကြျတှဘေယျလိုမှမထိနျးခြုပျနိုငျတော့ပါဘူး။ကိုကွီးကတော့ ထုံးစံအတိုငျး အေးတိအေး စကျနဲ့ဆိုတော့ ကြှနျမအသညျးတှပေါ ယားနရေပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ ကြှနျမလညျး မိနျးမတို့တတျအပျတဲ့ မာယာတှကေို တိုကျစစျဖှငျ့ကာ အသုံးခရြပါတော့တယျ။

တစ်ညနေ ကိုကြီးဆိုင်စောင်နေတုန်း ကျွန်မကိုကြီးနောက်ကနေ ကိုကြီးလက်မောင်းလေးကို ကျွန်မနို့တွေနဲ့ထိအောင်တမင် ဖက်လိုက်ရင်း“ ကိုကြီး မိစိမ်းကို အမ်ပီဖိုး လေးတစ်လုံးလောက် ဝယ်ပေးပါလား ”“ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံသိပ်မပိုဘူး ” လို့ဆိုကာ လက်မောင်းလေးကို မသိမသာလေး ရုန်းပါတယ်။ကျွန်မလည်းတမင်တကာ လက်မောင်းကို ခပ်တင်းတင်းလေး ဖက်ထားရင်း“ မရဘူးကွာ ဝယ်ပေး မဝယ်ပေးရင် စိတ်ကောက်လိုက်မှာနော် ” လို့ ပြောလိုက်ရင်း ကိုကြီးလက်မောင်းနဲ့နို့လေးကို တမင်ပွတ်လိုက်ရင်း ကိုယ်ကိုယိမ်းပေးလိုက်ရာ ကိုကြီးတစ်ယောက် တံတွေးတွေ မျိုချနေတာကိုတွေ့နေရပါတယ်။

ဒါနဲ့ကျွန်မလည်း အသာလေး ပြန်ခွာပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီနောက်ပိုင်းတော့ ကိုကြီးတစ်ယောက် ကျွန်မကိုကြည့်တဲ့အကြည့်တွေ မရိုးသားတော့ပါဘူး။လူလစ်ရင်လစ်သလို မကြာခဏ ခိုးခိုးကြည့်တတ်ပါတယ်။ ကျွန်မလည်း ကိုကြီးရှေ့မှာဆိုရင် တတ်နိုင်သလောက် ခပ်နွဲ့နွဲ့လေး မသိမသာလေး လုပ်လုပ်ပြနေရတာ အမောပေါ့။ကျွန်မဖက်ကလည်း မိန်းကလေးကစရမှာမို့မဝံ့မရဲနဲ့ပေါ့ သူကလည်းဆွေမျိုး နည်းနည်းတော်နေတော့ စောင့်ထိန်းနေတာလည်းပါမှာပေါ့။ဘာတွေများစောင့်ထိန်းနေတာလည်းကိုကြီးရယ်၊ ဒီကအဖြစ်ကို မသနားတော့ဘူးလား။

ဒီမှာတိတ်တခိုးလေး ချစ်နေရတာကို သူမသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား။ သိရက်နဲ့ မစဝံ့တာလား ကိုကြီးရယ်။ တစ်ညတော့ မေမေကြီးအပေါ်မှာ ဘုရားရှိခိုးနေတုန်း ကိုကြီးတစ်ယောက်အောက်ထပ်မှာ ထိုင်နေတုန်းကျွန်မ ကိုကြီးရင်ခွင်ထဲ ဖြုန်းဆို ဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း “ ကိုကြီး စိမ်းကိုလေ မနက်ကျရင် မြို့ထဲကိုလိုက်ပို့ပေးပါလား ”လို့ပြောကာ ကိုယ်လုံးလေးကိုလည်း ကိုကြီးရင်ခွင်ထဲ ရောက်အောင် အသာလေးတိုးကပ်နေလိုက်ပါတယ်။“ ဟာငါမအားဘူးကွာ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်သွား ” လို့ ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီး ပြောနေပေမယ့်

သူ့ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ်ခုန်နေတာကို ကျွန်မအတိုင်းသား ကြားနေရပါတယ်။“ အို မဟုတ်တာ လိုက်ပို့ရင်ပို့ပေး မပို့ပေးရင်ငိုလိုက်မှာနော် ” လို့ပြောကာ ကိုယ်လုံးလေးကိုနွဲ့ကာ ကိုကြီးအသည်းတွေ ယားလာအောင် ပဲနည်းနည်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ကိုကြီးတစ်ယောက်လည်း တံတွေးတွေ တဂွတ်ဂွတ်နဲ့မျိုချကာ ကျွန်မခါး အောက်နားလောက်မှာ ပူနွေးတဲ့အထိအတွေ့ တစ်ခုကိုခံစားလိုက်ရပါတယ်။“ မိစိမ်း နင်သွားတော့ဟာ ငါတကယ် မအားလို့ပါ ” လို့ပြောလိုက်တော့“ မရဘူး မရဘူး မပို့ပေးရင်မဖယ်ဘူး ” လို့ ပြောလိုက်ရင်း နောက်ကိုနည်းနည်းလေး တိုးကပ်ပေးလိုက်ရာ

ကိုကြီးတစ်ယောက် အသက်ရှူသံတွေ ပိုမြန်လာတာကိုတွေ့ရပါတယ်။“ အေးပါကွာ ပို့ပေးပါ့မယ် အခုတော့ဖယ်အုံး ငါရေချိုးရအုံးမယ် ” လိုက်ရင်း ကျွန်မ လည်တိုင်လေးကို မသိမသာလေး ခိုးနမ်းလိုက်တာကို သိလိုက်ပါတယ်။ “ ဟေး ဒါမှတို့ကိုကြီးကွ ” လို့ ပြောကာ ကိုကြီးပါးလေးကို နမ်းလိုက်ရင်း အသာလေးပြေးထွက်ခဲ့ပါတော့တယ်။အိပ်ယာထဲရောက်တော့ ဒီနေ့ကိုကြီးနဲ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အထိအတွေ့အကြောင်းလေးတွေပဲ စဉ်းစားနေရင်း တော်တော်နဲ့အိပ်လို့မပျော်ပါဘူး။တစ်နာရီလောက်ကြာတော့ သေးပေါက်ချင်လို့အောက်ကိုဆင်းလာရင်း

ကိုကြီးအခန်းထဲကမီးရောင်တွေ့တော့ သူဘာတွေများလုပ်နေလည်း အပြာကားကြည့်ရင်လည်း ချောင်းရအောင်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးနဲ့အသာလေးချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အထဲမှာခွေတော့ဖွင့်ထားပါတယ်။ကိုကြီးလည်းမရှိပါလား။အမှန်တော့ ကိုကြီးရှိပါတယ်။ အိမ်သာထဲကထွက်လာပြီးအိုက်လို့အိမ်ရှေ့ခန်းမှာခဏထိုင်နေရင်းပြန်အလာမိစိမ်းတစ်ယောက် အခန်းထဲကို ချောင်းနေတာကိုမြင်တော့ ခဏတော့ရပ်ကြည့် နေလိုက်ပါတယ်။ သူလည်းသင့်တော်၏ မသင့်တော်၏စဉ်းစားနေရင်း စောစောကကြည့်ထားတဲ့အပြာကားအရှိန်နဲ့မို့စိတ်ရိုင်းစိတ်မိုက်တွေဝင်လာပါတော့တယ်။

ဒါကြောင့် မိစိမ်းနောက်ကို အသာလေးကပ်သွားပြီး ပါးစပ်လေးကို အသာလက်ဝါးလေးနဲ့အုပ်လိုက်ပါတော့တယ်။ကျွန်မလည်း သူခိုးလူမိဖြစ်သွားတာကြောင့် မျက်နှာတွေပါ ပူထူသွားပါတော့တယ်။ဒါပေမယ့် ကိုကြီးနဲ့အခုလို မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်တော့ ကိုကြီးခံစားနေရတာကို ချက်ခြင်းသဘောပေါက်လိုက်ပြီး ကိုကြီးခေါ်ရာအခန်းထဲကို မငြင်းဆန်ပဲ လိုက်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။အခန်းထဲရောက်တော့ ကိုကြီးက ‘ချစ်တယ်စိမ်းရယ်’ လို့ဆိုကာပါးပြင်လေးကို နမ်းလိုက်ပါတယ်။

ကျွန်မလည်း ကျေနပ်ပီတိတွေနဲ့ ကိုကြီးကိုသာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေး ဖက်ထားမိပါတယ်။တုန်ရီနေတဲ့ ကျွန်မနှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုကြီးက သူ့နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးတွေနဲ့ စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက်ချိန်မတော့ အိုကျွန်မအသည်းတွေအူတွေ ပြောင်းပြန်လန်သွားမတတ်ပါပဲ ကိုကြီးရယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မလည်း ကိုကြီးရဲ့အနမ်းကြမ်းကြီးကိုပြန်ပြီး တုန့်ပြန်လိုက်ပါ တော့တယ်။ ကိုကြီးရဲ့လက်တွေကလည်း ညဝတ်အင်္ကျီအောက်က အတွင်းခံမဝတ်ထား တဲ့ကျွန်မနို့အုံလေးကို ဖွဖွလေးညှစ်ပေးနေတော့ ကျွန်မလည်း ကိုကြီးလွတ်လွတ်လပ်လပ် ကိုင်နိုင်အောင်အင်္ကျီကို မတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ကိုကြီးလည်း ကျွန်မကိုခုတင်ပေါ်အသာလေး လှဲချရင်း ကျွန်မအဝတ်တွေကို အကုန်ချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။နောက်တော့ ကျွန်မမျက်နှာပေါ်ကို အုပ်မိုးလိုက်ရင်း ပါးနှစ်ဖက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်းလိုက် လည်တိုင်လေးကိုစုပ်ပေးလိုက် နဲ့တစ်စစ အောက်ကိုဆင်းလာပြီး လွတ်လပ်နေတဲ့ကျွန်မနို့လေးတွေကို စတင်စို့ပေး လိုက်ပါတယ်။ကျွန်မမှာလည်း ရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းခုန်နေကာ အရသာတွေ့လှတာမို့ ကိုကြီးလည်ပင်းကိုသာ တင်းတင်း ကြပ်ကြပ်ဖက်ထားမိပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ကျောပြင်ဟာလည်း အိပ်ယာနဲ့လွတ်ထွက်နေပါတယ်။

ကိုကြီးကနို့စို့ပေးနေရင်း လက်တစ်ဖက်ကလည်း စောက်ဖုတ်လေးကို အုပ်ကိုင်ကာပွတ်ပေးနေရာ ကျွန်မမှာအကြာထဲမှာ တစိမ့်စိမ့်နဲ့ ကောင်းလှတာမို့ စောက်ဖုတ်က အရည်ကြည်လေးတွေပါ လိုက်လာပြီး ပါးစပ်ကလည်းတအင်းအင်း တအဲအဲနဲ့ဖြစ်နေပါတော့တယ်။ကိုကြီးလည်း အောက်ကိုတဖြည်းဖြည်းဆင်းလာပြီး အရည်တွေ လဲ့နေတဲ့ ကျွန်မစောက်ပတ်လေးကို လျှာကြမ်းကြီးနဲ့ ယက်ပေးလိုက်ချိန်မတော့ ကျွန်မမှာနတ်ပူးသလို တဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေပါ တော့တယ်။“ အား…အ…အား…ကိုကြီးရယ်…ကောင်းလိုက်တာ ” လို့ပြောကာ

စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးကို သေချာဖြဲပေးထားလိုက်ပါတယ်။ ကိုကြီးလည်း စောက်ခေါင်းထဲကိုလျှာထိုးထည့်ကာ အထဲမှာမွှေနှောက် ကစားပေးနေပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါ စောက်စေ့လေးကို ထိုးကော်ပေးနေရာ ကျွန်မရင်ထဲက ကလီစာတွေပါ ပြုတ်ပါသွားမတတ်ခံစားနေရပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်မဘယ်လိုမှ တောင့်မထားနိုင်တော့ပဲ ကိုကြီးခေါင်းကိုအတင်းဆွဲကပ်ကာတစ်ချီ ပြီးသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့မှ ကိုကြီးလည်း ကျွန်မပေါင်ကြားထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ကျွန်မစောက်ပတ်အဝကိုသေချာချိန်ပြီး ဖြည်းဖြည်းလေး စသွင်းလိုက်ပါတယ်။

“ အ..အ..ကို…ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ..နာတယ် ” လို့ပြောကာ ကိုကြီးလက်မောင်းလေးကို ဖက်ထားမိပါတယ်။“ နည်းနည်းတော့ အောင့်ခံနော် ” လို့ပြောကာ တစ်ဝက်လောက်ပဲသွင်းပြီး လက်မလေးနဲ့ စောက်စေ့ကိုပွတ်ပေး လိုက်ပါတယ်။ကျွန်မမှာ နာကျင်မှုတွေပါ ပျောက်ပြီး အရသာတွေ့လှပြီမို့ ကိုကြီးရဲ့ လီးဆက်သွင်းနိုင်ဖို့အရေး အောက် ကနေနေရာလေးတောင် ပြင်ပေးလိုက်ကာ အလိုက်သင့်ပေါင်လေးက ကားပေးနေမိပါတယ်။ကိုကြီးလည်း ကျွန်မနှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ယူလိုက်ရင်း ခါးလေးကိုအသာကြွကာ အဝမှာတေ့နေတဲ့ သူ့လီးကြီးကို နည်းနည်းအား ထည့်ကာသွင်းလိုက်သည်မို့

ကျွန်မရဲ့ အပျိုမှေးလေးကိုထိုးခွဲကာ စောက်ခေါင်းတစ်လျှောက် တင်းတင်း ကြပ်ကြပ်ကြီးကိုဝင်သွားပါတော့တယ်။ကျွန်မမှာလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို မတန်တဆ အသွင်းခံထားရတာမို့ အသည်းတွေ ခိုက်လောက်အောင်နာကျင်နေမိပါတယ်။ အသက်တောင်မှ မှန်မှန်မရှူနိုင်ပါဘူး။ဒါပေမယ့် ကိုကြီးရဲ့ အနမ်းအရှိုက် အကိုင်အတွယ်အပွတ်အသတ်တွေရဲ့ အောက်မှာ တရှိန်းရှိန်းနဲ့ ဖီလင်တွေတက်လာတာမို့ အနားမပေးပဲ ဆက်တိုက်ထိုးသွင်းနေတဲ့ကိုကြီးရဲ့ လီးဒဏ်ကို အံကြိတ်ခံကာ ကိုကြီးခါးကို တင်းတင်းလေး ဖက်ထားမိပါတယ်။

အချက် ၁၀၀ လောက်ဆက်တိုက် ညှောင့်ပေးနေရင်းက ခဏနားကာကိုကြီးက။ “ စိမ်း…ကောင်းလားဟင် ”“ အင်း ”“ ကိုကြီးကိုရော ချစ်လား ”“ မေးနေဖို့လိုသေးလို့လားကွယ်..ကိုကြီးနေနိုင်တယ်နော်.ဒီမှာဖြင့်တိတ်တခိုးချစ်နေရတာ သေတော့မယ် ”“ မတော်ဘူးထင်လို့ပေါ့ ကလေးရယ် ”“ တော်လားမတော်လား အခုလက်တွေ့ပဲလေ ”“ သိပါပြီဗျာ..ကဲပြန်စကြစို့ ” လို့ဆိုကာ ကျွန်မပေါင်နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်ထမ်းကာ အားရှိပါးရှိ လိုးပေးပါတော့တယ်။“ အ…အ…အ…အင်း…အင်း…အင်း..ကောင်းလိုက်တာကိုရယ် ”ကိုကြီးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေ ထိမိလွန်းတာမို့

ကျွန်မလည်းခဏလေးတောင်ရပ်သွားမှာကို မလိုလားတာကြောင့်ကိုကြီးဆောင့်လိုက်တိုင်း စည်းချက်ကျကျ ကော့ကာ ကော့ကာပေးနေရင်း ကိုကြီးလီးဝင်လာတိုင်း ကျွန်မအထဲကနေကြွက်သားလေးတွေနဲ့ ကျွန်မအားရှိသလောက်ညှစ်ကာပေးနေမိပါတယ်။ကိုကြီးလည်းအချက်ပေါင်း ၃၀၀ လောက်ဆက်တိုက် လုပ်ပေးနေရင်း နောက်ဆုံးကျတော့ ကျွန်မသားအိမ်ထဲကို ပြွတ်နဲ့ထိုးသလို သုက်ရည်တွေကို ပန်းထည့်လိုက်ရင်း ကျွန်မပေါ်ကို မှောက်ကျသွားပါတော့တယ်။ကျွန်မမှာလည်း ရှိသမျှအကြောတွေ ဆိမ့်သွားပြီး ကာမအရသာထူးကြီးကို

ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားမိလိုက်တာမို့ ကိုကြီးနဲ့အပြိုင်ပြီးသွားခဲ့ကာ ကျွန်မစောက်ရည်တွေကော ကိုကြီးသုက်ရည်တွေပါပေါင်းကာ စောက်ပတ်ကနေဖင်ကြားတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပါတော့တယ်ရှင်။တစ်ချီပြီးတော့နှစ်ယောက်သား မောသွားကြပြီး ကိုကြီးကအိပ်ယာပေါ် ပက်လက်လှန်ကာ စီးကရက်သောက် နေပါတယ်။ကျွန်မလည်း ကိုကြီးရင်ဘတ်ပေါ်ကို ခေါင်းလေးတင်လိုက်ရင်း ကိုကြီးရင်ဘတ်ကိုအကြောင်းမဲ့ ပွတ်သပ်နေပါတယ်။ အတော်ကြာတော့ ကိုကြီးက“ စိမ်း…ချစ်ရဲ့လား.. ”“ ဟုတ်ကဲ့ ”

“ ဒါဆို..နောက်တစ်ခါလောက်ဆွဲလိုက်ရအောင် ”“ ရပါ့မလားကိုကြီးရယ် အထဲကတော်တော်အောင့်နေတယ် ”“ ရပါတယ် နောက်တစ်ခါဆို မနာတော့ဘူး ”“ ကြောက်တယ် ”“ မကြောက်ပါနဲ့ မနာစေရဘူး ”“ ဖြည်းဖြည်းတော့လုပ်နော် ”“ အေးပါ..ငါ့ဟာကိုလည်းနည်းနည်းကလိပေး ” လို့ခိုင်းလိုက်တော့ ကျွန်မလည်း ပျော့ခွေနေတဲ့ကိုကြီးလီးကိုလက်နဲ့ ပွတ်သပ်ပေးလိုက် ဂွေးဥကိုသာသာလေး ညှစ်ပေးလိုက်လုပ်ပေးလိုက်ရာ နည်းနည်းမာချင်လာပါတယ်။ကိုကြီးက“ စိမ်းလေး…စုပ်ပေးနော် ” လို့ပြောရင်း ပါးလေးကို နမ်းလိုက်ပါတယ်။

ကျွန်မလည်း ခေါင်းလေးပဲညိတ်ပြလိုက်ရင်း ကိုကြီးလီးကို အရင်းကနေကိုင်ရင်း ဒစ်ဖျားလေးကိုငုံကာ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။“ အား..ကျွတ်..ကျွတ်..စိမ်းလေးရယ် ” လို့ ပြောကာ ကျွန်မဆံပင်လေးတွေကို ဖွပေးနေပါတော့တယ်။ကျွန်မလည်း ရေခဲချောင်းစားသလို စုပ်ပေးနေရင်း ကိုကြီးက“ စိမ်းလေး လျှာလေးနဲ့ပါ ကစားပေး ” လို့ပြောလိုက်တော့မှ ကျွန်မလည်း လီးစုပ်နည်းကို သိသွားပြီး ကိုကြီးပြောသလို ကျကျနနလေးစုပ်ပေးလိုက်ရာ ကိုကြီးလည်း မနေနိုင်တော့ပဲ ကျွန်မနောက်ကနေ စောက်ဖုတ်လေးရှိရာကိုမျက်နှာ အပ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲလျှာထည့်ကာ လုပ်ပေးနေပါတယ်။

နှစ်ယောက်သား အတော်လေးကို အပေးအယူမျှတစွာ လုပ်ပေးနေတာမို့ ကျွန်မလည်းကောင်းလာတာမို့ကိုကြီးမျက်နှာကို စောက်ဖုတ်နဲ့ ပွတ်တိုက်ကာ တစ်ချီပြီးသွားတာကြောင့် ကိုကြီးမျက်နှာမှာအရည်လဲ့နေပါတယ်။ဒီတော့မှ ကိုကြီးက ကျွန်မကိုရှေ့နည်းနည်းတွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လေးဘက်ကုန်း အနေအထား ဖြစ်သွားအောင်ပြုပြင်ပေးလိုက်ရင်း ကျွန်မနောက်ကနေ အကျအနနေရာယူကာ နောက်ကိုပြူထွက်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်အဝကို သူ့လီးနဲ့တေ့လိုက်ရင်း ကျွန်မခါးလေးကိုလက်နဲ့အသာထိန်းကာ ဖြည်းဖြည်းလေးသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

စောစောက နာတာလေးတွေ နည်းနည်းပြန်ပေါ်လာတာမို့ ကျွန်မလည်း ခါးလေးပါကုန်းသွားပြီး အိပ်ယာခင်းကို တင်းတင်းဆုတ်ကာ အံကြိတ်မိလိုက်ပါတယ်။ ကိုကြီးက တဖြည်းဖြည်းမြန်လာတာမို့ တစ်စစနဲ့အရသာ တွေ့လာပါတယ်။နောက်တော့ ကိုကြီးက ကျွန်မကျောလေးကို လျှာလေးနဲ့ အသာလျှက်လိုက်ရင်း ကျောပေါ်ကိုထပ်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ချိုင်းအောက်ကနေ နို့ကိုလှမ်းဆွဲကာညှစ်ပေးရင်း ဂုတ်သားလေးကိုပါ စုပ်ပေးလိုက်တာမို့ ကျွန်မလည်း အရသာပေါင်းစုံကို တစ်ပြိုင်နက်ခံစားရကာ

ကိုကြီးစိတ်ကြိုက်ဆောင့်နိုင်အောင်ဖင်ကို ကုန်းသထက်ကုန်းပေးနေမိပါတယ်။“ အား..အား..အား..ကို..ကောင်းလိုက်တာ ”ကိုကြီးကလည်း ခါးကိုပြန်ကိုင်လိုက်ရင်း ဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်းလေးတွေ ဆောင့်ပေးနေရင်း လက်ချောင်းလေးတွေကလည်း စအိုဝကိုပါ ကလိပေးနေတာမို့ ကျွန်မဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်တော့ပဲ ခွေခေါက်ကျကာ တစ်ချီပြီးသွားပါတော့တယ်။ ကိုကြီးကလည်း ခဏအနားပေးထားပါတယ်။ လီးတန်ကိုတော့ မချွတ်ဖူးပေါ့။ “ စိမ်း..ကောင်းလား ” လို့ မေးတော့ ကျွန်မခေါင်းလေးပဲ ညိတ်ပြနိုင်ပါတယ်။

နောက်မှ“ ကို..ပြီးချင်ပြီလား ”“ အေးကွာ.. စိမ်းပါးစပ်ထဲမှာပြီးချင်တယ်.. ရမလား ” လို့ ပြောလိုက်ရင်း အိပ်ယာပေါ်ကို ပက်လက်လှန်ပေးပါတယ်။ကျွန်မလည်း ပြန်လှည့်ကာ ကိုကြီးပေါင်ကြားထဲ နေရာယူလိုက်ပြီး ဆံပင်တွေကို စုသိမ်းလိုက်ရင်းကိုကြီးဂွေးစိ အောက်ပိုင်းကနေ ဒစ်ဖျားအထိ သိမ်းကာဆွဲပေးလိုက်ရာ“ အား လား..လား..ချစ်လိုက်တာ..ကလေးရယ်..ကျွတ်..ကျွတ်..ကျွတ် ”ကျွန်မလည်း ဒစ်ကနေစပြီး ပါးစပ်ဆန့်သလောက် ငုံပေးလိုက်ကာ လျှာနဲ့အထဲမှာ စိတ်တိုင်းကျ ကလိပေးနေရင်း လက်ကလည်း ဂွေးဥနှစ်လုံးကို ရွရွလေး ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ စိမ်းလေးရယ်..ကောင်းလိုက်တာကွာ ” လို့ပြောကာ ကျွန်မခေါင်းလေးကို ကိုင်ထားပါတယ်။ ကျွန်မလည်းနှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကို တင်းတင်းလေး ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရင်း ကိုကြီးလီးတန်ကို အပေါ်အောက် ဂွင်းတိုက်သလိုလုပ်ပေးလိုက်ရာ“ အ..အ…အား..စိမ်းရယ်..လုပ်လုပ်..ကိုထွက်တော့မယ် ”ကိုကြီးအသံလေးတွေဟာ ကျွန်မကို အားပေးနေသလို ဖြစ်လာတာကြောင့် ကျွန်မလည်း ခပ်သွက်သွက်လေး လုပ်ပေးလိုက်ရာ နောက်ဆုံး ကိုကြီးတစ်ယောက် ကျွန်မအာခေါင်ထဲကို သုက်ရည် ပူပူနွေးနွေးတွေ ပန်းထည့်လိုက်ရင်း ခါးလေး ကော့တက်လာကာ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။

ကျွန်မလည်း ကိုကြီးကို ဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာပြတဲ့အနေနဲ့ ကိုကြီးဆီကထွက်လာတဲ့ သုက်ရည်တွေကို တစ်စက်မကျန် မျိုချလိုက်ပါတော့တယ်ရှင်။

ကျွန်တော်လည်းအားကျမခံ လူညာကြီးပဲလုပ်တော့မယ်

တကယ်တော့အလိုးခံရန် ဘယ်လိုအနေ အထားမျိုးနေပေးရမည်ကို မေးလိုသည်။ မမေးတတ်သလို နူတ်လည်းမရဲသေးသည်မို့ ပြောတတ်သလောက်သာပြောလိုက်သည်။ “ပက်လက်အိပ်..ပေါင်ကားထား” ခိုင်ကြူသင်းသည်မွှေ့ယာလေးပေါ်ပက်လက်အိပ်ချလိုက်သည်။ “ပေါင်ကိုစင်းပြီးကားမထားနဲ့လေ..။ ဒူးနှစ်ဖက်ထောင်ပြီးကားပေးထား.” “ဒီလိုမျိုးလား” “ဟုတ်တယ်” မိမိအပေါ် တက်ကာလုပ်တော့မည်ဟုတွေးကာ ခိုင်ကြူသင်းမျက်စေ့စုံမှိတ် ထားသည်။ မျက်နှာသာမက တစ်ကိုယ်လုံးပင် သွေးရောင်လျှမ်းကာ ရဲတွတ်နီမြန်းနေ သည်။

ကိုစိုးနောင်က ကောင်မလေး၏နိူ့နှစ်လုံးကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ဆွဲနယ် ညှစ်သည်။ နိူ့သီးခေါင်းနှစ်ခုကို တစ်လှည့်စီခပ်ကြမ်းကြမ်းကုန်းစို့သည်။ ထို့နောက် ရှပ်ဟိုက်သောဝမ်းပျဉ်သားတစ်လျှောက် လျှာလေးနှင့်တို့လိုက်၊ နူတ်ခမ်းများနှင့်ခပ်ဖိဖိ စုတ်ပေးလိုက်လုပ်ရင်း အောက်သို့ရွေ့ဆင်းသည်။ ခိုင်ကြူသင်း တုန်တခိုက်ခိုက်နှင့် တဟင်းဟင်းဖြစ်နေသည်။ “လုပ်ပါဦးလေးရဲ့..လုပ်ပါတော့..အမလေးနော်..အိုးအမေ့.. ယားတယ်ဦးလေး ရဲ့..ယားတယ်..ကြည့်ပါလား..လုပ်ပါလို့ဆိုနေမှ..အဟင့်ဟင့်” ကိုစိုးနောင်သည် ချက်နက်နက်လေးထဲ လျှာထိုးမွှေကာတစ်ချက်ကလိလိုက် သေးသည်။

အောက်သို့ပို၍လျှောကျသွားကာနောက်ဆုံးတွင် ခိုင်ကြူသင်းပေါင်ကြား ခေါင်းရောက်သွားလေသည်။ “ဟာ..ဦးလေး..အဲဒါမလုပ်ပါနဲ့။ မကောင်းပါဘူး။ ငရဲကြီးလိမ့်မယ်..ဟာ.. မလုပ်ပါနဲ့ဆို..အီး.” မိမိစောက်ပတ်ကိုရက်ပေးတော့မှသိသည်နှင့် ခိုင်ကြူသင်း အမောတကော တောင်းပန်သည်။ မိမိထက်အသက်များစွာကြီးသော ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်က မိမိ စောက်ပတ်အား ကုန်းရက်ပေးမှာကို အတော်လေးလည်းအားနာသည်။ မလုပ်သင့်ဟု လည်းထင်သည်။ သို့သော် စောက်ပတ်ပေါ်ကိုစိုးနောင်၏ပါးစပ်ထိကပ်မိတာ၊

လျှာနှင့်ထိုးရက်ခြင်းခံလိုက်ရသည် နှင့် တစ်ကိုယ်လုံးဓါတ်လိုက်ခံလိုက်ရသလိုထိုးထိုးတွန့်တွန့် ဖြစ်လျှက် ပြောမပြတတ်သော အတွေ့ထူးတွင် ယစ်မူးသွားသည်။ ငြင်းဆန်တောင်းပန် နေသည့်စကားများနှင့်တဆက်တည်းဆိုသလိုမှာပင် ရမက်ပြင်းပြမှုမှ ပွင့်အံထွက်လာ သောရေရွတ်မြည်တမ်းသံများ ပေါ်လာသည်။ ကိုစိုးနောင်ကလည်း ပါကင်ပိတ်အပျို စစ်စစ်စောက်ပတ်နုနုသစ်သစ်လေးကို အားရပါးရရက်ပေး စုပ်ပေး နေသည်။ သူ့အနေဖြင့် မိန်းမစောက်ပတ်ရက်ဖူးသော်လည်း ဆယ်ကျောက်သက်အရွယ် ကလေးသာသာ စောက်ပတ်ကိုတော့ ယခုပထမဆုံး ရက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

စွဲမက်ကျေနပ်နေသည်။ သဘောအကျကြီးကျနေသည်။ “အားပါးပါး..ဦးလေးရဲ့.. ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ.. လိုးပါတော့ဦးလေးရဲ့.. သမီးကိုတက်လိုးပါတော့..သမီးမနေနိူင်တော့ဘူး” စောက်ပတ်ရက်ခံရမှုကြောင့် ကာမစိတ်တွေ တဟုန်ထိုးနိူးကြွပြင်းထန်လာ သော အပျိုပေါက်လေး ၏နူတ်ဖျားမှ တစ်တစ်ခွခွစကားတွေပြောထွက်လာသည်။ ဒါက လည်း သိစိတ်ကင်းမဲ့လျှက် အရှက်အကြောက်ကုန်အောင်ပင် ရွ လာ ထ လာ သည့် သဘောလက္ခဏာပင်။ ကိုစိုးနောင်လိုချင်သောအနေအထားသို့ ရောက်လာလေပြီ။

သည်ကောင်မလေး သည်လိုအရမ်းစိတ်ထ ကြွလာမည့်အချိန်ကို သူကစိတ်ရှည်ရှည် စောင့်နေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ စိတ်ထနေသောမိန်းမကို ဘယ်လောက်ကြမ်းကြမ်း လိုးလိုးစွဲမက်လိုလားစွာခံသည်သာဖြစ်ကြောင်းကို ကိုစိုးနောင်နားလည်ထားသည်။ သူ့ လီးကလည်း သာမာန်ထက်များစွာ ကြီးမားတုတ်ခိုင်ပေရာ သည်လိုအရမ်းယားနေ ထန်နေအောင်လုပ်မထားလျှင် ယခုမှပါကင်ဖွင့်အလိုးခံရမည့်အပျိုပေါက်လေး နာကြင် ကာလန့်သွားနိူင်သည်။ လိုးတာကိုလည်း တစ်ခါတည်းကြောက်သွားသည်အထိပင်ဖြစ် နိူင်သည်။

ဒါမျိုးဖြစ်သွားပါကနောက်နောင်စားလမ်းလည်းပိတ်သွားမည်။အပျိုပေါက် လေးကိုအပြတ်ခိုက်အောင် လုပ်နိူင်ရင်တော့အစရှိအနောင်နောင် ကောင်းမှန်းသိ သာအိ တစိုစို ဆိုသလို နောင်လည်းဆက်၍လိုးနေဆော်နေဖို့ လမ်းကောင်းကောင်း ပွင့်နိူင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ကိုစိုးနောင်က ခိုင်ကြူသင်း၏ပေါင်ကြားမှ မျက်နှာခွါသည်။ ပြီးတော့ ကောင်မလေးကို တက်ခွသည်။ “သမီးကိုလိုးတော့မယ်မဟုတ်လားဟင်..လိုးပါတော့နော်..” အရမ်းကိုထကြွနေသော ခိုင်ကြူသင်းသည် မရှက်မကြောက်ပင် ပြောလျှက် ကိုစိုးနောင်၏မတ်တောင်နေသော

လီးချောင်းကြီးကိုပင် လက်ဖြင့်လှမ်းကိုင်ယူကာ သူမ ၏စောက်ပတ်အဝတွင် တေ့ကပ်ပေးသည်။ ဒါကလည်း မိန်းမတို့၏ သဘာဝပင်။ အိုက်တင်တွေမည်မျှခံ၍ ဣန္ဒြေတွေဘယ်လိုထိန်းနေကြပါစေ။ တဏှာရမက်ကြွတက် လာအောင် ကျကျနနနိူးဆွပေးနိူင်လျှင် အရည်ပျော်ကျလျှက် အရှက်အကြောက်တွေ ဘေးချိတ်။ ဣန္ဒြေသိက္ခာတွေခဝါချကာ အရမ်းကိုရဲတင်းလာတတ်ကြမြဲပင်။ “သမီးရဲ့စောက်ပတ်အခေါင်းဝမှာ လီးထိပ်ကို သေသေချာချာတေ့ပေးထား နော်.. အပေါက်ချော်မသွားစေနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့ဦးလေး..ဟုတ်” လီးကို စောက်ခေါင်းပေါက်ဝတွင် သေသေချာချာကို တေ့ကပ်ပေးသည်။ ပါကင်ပိတ် စောက်ခေါင်းပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းလေး၏အဝတွင် လီးထိပ်ဒစ်ဖူးကြီးသည် အသေအချာကို တေ့ကပ်မိသည်။ ထောက်မိသည်။ လီးနှင့်စောက်ပတ်တို့ ထိတွေ့မှုမှ ရှိန်းမြမြအရသာကို နှစ်ယောက်လုံးခံစားရသည်။ “တေ့မိပြီလား.” “အင်း.” “သမီးစောက်ပတ်ထဲလီးထိုးသွင်းမယ်နော်” “အင်း.” ကိုစိုးနောင်သည် အသာဖိချသည်။ ပါကင်ပိတ်အပျိုစစ်စစ် စောက်ခေါင်း ပေါက်လေးကကျဉ်းလှပြီး လီးကကြီးမားတုတ်ခိုင် လှပေရာ ဖိမိသော်လည်း မဝင်။

သို့သော် စောက်ခေါင်းဝလေးချိုင့်အိနေအောင် ထိုးဖိမိသောအတွေ့ကတော့ အတော် ကောင်းသည်။ ကောင်မလေးတုန်တခိုက်ခိုက်ဖြစ်သလို ကိုစိုးနောင်လည်း အသက်ရှု ပြင်းလာသည်။ “နာလားသမီး” “ဟင့်အင်” လီးကစောက်ပတ်ထဲမဝင်။စောက်ခေါင်းအဝတွင် ဖိရုံသာဖိမိနေရာ ကောင်မလေးမှာ နာကြင်မှုမရှိသေး။ “ဆက်ထိုးသွင်းရမလား” ကိုစိုးနောင်မေးပုံက စောက်ပတ်ထဲ လီးအတော်အတန်ဝင်ပြီးသလို အမေးမျိုး ဖြစ်သည်။ “အင်း..သွင်းလေ” ကိုစိုးနောင်က အားထည့်ပြီး ဖိထိုးသည်။

နှစ်လက်မသာသာရှည်သော လီးဒစ်ကြီး၏ထိပ်ဖျားပိုင်းက စောက်ခေါင်းပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ မြုပ်ဝင်သည်။ ဒစ်တွင်ဖုံးထားသောအရေပြားကတော့နောက်သို့လန်၍ရစ်ကျလာသည်။ “အား..မား..နာလိုက်တာ..အမလေး..အား..အား.” လီးဒစ်ထိပ်ဖူးပိုင်း တကယ်ထိုးဝင်လာသောအခါ စောက်ခေါင်းပေါက်ဝတွင် တစ်ဆို့ဆို့ဖြစ်လျှက် ကျိန်းစပ်နာကြင်သည်။ ကောင်မလေးမျက်နှာရှံ့မဲ့ကာ ညီးရှာသည်။ လီးကိုင်ထားသောလက်လည်းဖယ်လွှတ်ကာ ကိုစိုးနောင်၏ရင်ဘတ်ကို ဆီးတွန်းလိုက် ရှာသည်။

“နာသွားလို့လားသမီး” လီးဒစ်ကအဆုံးမဝင်။ ထိပ်ဖျားပိုင်းသာဝင်လျှက်တစ်နေရာ ကိုစိုးနောင်မှာ ဝင်နေပြီးသော ထိပ်ဖူးပိုင်း ပြန်ထွက်မလာစေရန် တောင့်၍ကြိုးစားကာထိန်းထားရသည်။ “ကျိန်းစပ်ပြီးအောင့်သလိုလိုကြီး..ဦးလေးရာ.” အပျိုပေါက်လေးအောင့်၍ ကျိန်းစပ်နာကြင်နေမှန်းသိသော်လည်း မညှာတာ နိူင်ဘဲ ဖင်ပြောင်ကြီးရှုံ့သွားအောင်ပင် ကိုစိုးနောင်က ထပ်မံဖိထိုးသင်းသည်။ “ဗျစ်..ဘုဘွပ်” လီးဒစ်ကြီးတစ်ခုလုံးစောက်ခေါင်းကျဉ်းလေးထဲသို့ မြုပ်ဝင်သွားသည်။တင်း ကြပ်စီးပိုင်မှုကတော့အပြည့်အဝပင်။

“အားအား..မရဘူးထင်တယ် ဦးလေး။ ဆက်သွင်းလို့ဖြစ်ပါ့မလား..အရမ်း နာတယ်.. ဟင့်ဟင့်ဟင့်” ခိုင်ကြူသင်းမှာ မျက်ရည်လေးတွေယိုစီးကျလာလျှက် ရှိုက်သံလေးနှော၍ ပြောရှာသည်။ “သမီးစောက်ပတ်က အခုမှစလီးအသွင်းခံရတာမို့ အထာမကျသေးပဲနာတာ ပါ။ လီးအကုန်ဝင်အောင်သွင်းပြီးလို့အထာကျသွားရင် နာတာပျောက်ပြီးအရမ်းကောင်း လာမှာ။ ခဏတော့အောင့်ခံကွာ.. ဟုတ်လား.. ခိုင်ကြူသင်းကလိမ်မာပါတယ်နော်.” ကိုစိုးနောင်က အပျိုပေါက်လေး၏ပါးပြင်ပေါ် နှာခေါင်းဖိကပ်ကာ အသာနမ်း ရင်းချော့သည်။

လီးကိုလည်းဆက်၍ ဖိထိုးချသည်။ ဒစ်ဝင်နေလေသည်မို့ဖိလိုက်သည် နှင့်လီးက တစ်လက်မခန့် ထပ်၍ ထစ်ကာဝင်သည်။ လီးပိုဝင်လာသလိုစောက်ခေါင်းဝ သည်လည်းပို၍ပြဲအာလာသည်။ စောက်ခေါင်းထဲတွင်ပို၍ကြပ်သိပ်သွားသည်။ “ဗျစ်ဗျစ်.ဘုအောင်မယ်လေး.. နာလိုက်တာ။ သမီးဟာလေးကွဲသွားပြီထင်ပါ ရဲ့..သိပ်နာတာပဲ..ဟင့်” ခိုင်ကြူသင်းကော့တက်လာပြီးညည်းညူနေရရှာလေသည်..။ “မကွဲပါဘူးသမီးရ၊ လီးသွင်းတာနဲ့ စောက်ပတ်ကွဲတယ်ဆိုတာထုံးစံမရှိဘူး.. မှတ်ထား.” “အရမ်းနာနေတယ်..ဦးလေးရယ်.”

“ခဏလေးပါ..ခဏလေး.” ကိုစိုးနောင်ကဖိ၍ချပြန်သည်။ လီးက တစ်၍ဝင်သည်။ “အား..သွင်းပြန်ပြီ.. သမီးကို သနားပါအုန်း..ဦးလေးရဲ့.. နာလို့ပါရှင့်.. နာလွန်းလို့ပါ.” လီးဒစ်ဖူးသည် စောက်ခေါင်းပေါက်တွင် ခုံးအုပ်နေသောအပျိုအမှေးပါးကို သွားထိထောက်မိသည်။ ကိုစိုးနောင်အရမ်းသဘောကျကာ လီးကိုအသွင်းရပ်သည်။ လီးထိပ်နှင့်အပျိုအမှေးပါးထိနေမှုကို သေသေချာချာခံစားအရသာယူသည်။ လီးသည် တစ်ဝက်မရှိတရှိ။ (၃)လက်မကျော်ကျော်လောက် စောက်ပတ်ထဲဝင်နေသည်။ (၃)လက်မ လောက်တော့ အပြင်တွင်ကျန်နေသေးသည်။

ကိုစိုးနောင်၏လီးက(၆)လက်မကျော် ရှည်သည်။ လီးအသွင်းရပ်ထားသည်မို့ခိုင်ကြူသင်းမှာ အနာသက်သာသလိုဖြစ်သွား သည်။ ဝင်နေသမျှသောလီးအပိုင်းကတော့ ပါကင်ပိတ်စောက်ပတ်လေးထဲတွင်ဆို့နစ် ပြည့်သိပ်စွာရှိနေသည်။ ကျိန်းစပ်စပ်နာကြင်ကြင်အောင့်တောင့်တောင့် ဝေဒနာဒဏ်ကို တော့ အပျိုပေါက်လေးခိုင်ကြူသင်းခံစားနေရသည်။ ကိုစိုးနောင်က ဝင်နေသောလီးကို အသာဆွဲထုတ်ပြန်သွင်းလုပ်၍ညှောင့်နေသည်။ နို့သီးများကိုကုန်းစို့လိုက်၊ပါးစပ်လေးနမ်းလိုက်၊ လည်တိုင်လေးစုပ်ပေး ရက်ပေး လိုက်၊စောက်စေ့ကိုဖိပွတ်လိုက်လည်းလုပ်ပေးနေသေးသည်။

အပျိုအမှေးမပေါက်သေးပဲ လီးကလည်းအဆုံးဝင်မလာသေးသည့်တိုင် လီးထိပ်ထက်ပိုင်း (၄)လက်မကျော်ကျော် လောက်ကို ဆွဲထုတ်ပြန်သွင်းလှုပ်ရှားညောင့်နေမှုကြောင့် ခိုင်ကြူသင်း လီးအရသာကို တော့ခံစားနေရသည်။ ထိုအရသာက အပျိုပေါက်လေး၏ဆူဖြိုးစသွေးသားတို့ကို နိူးထ အောင်လှုံ့ဆော်နေကြသည်။ သွေးသားတွေဆူပွက်လာသည်။ သည်ထက်ပိုကြမ်းရှပြင်း ထန်သောခံစားမှုကို တမ်းတလာသည်။ ရမက်ပြင်းလာသောအမျိုးသမီးတွေလုပ်လေ့ရှိ သည့်ထုံးစံအတိုင်း ခိုင်ကြူသင်းသည် အောက်မှနေ၍ ဖင်လေးကိုကော့ပင်လှုပ်တင်ပေး သည်။

စိတ်အရမ်းထနေသည်မို့ ဖင်အကော့ကြမ်းသည်။ ထို့ပြင် မိန်းမသဘာဝအရ သာပြုခြင်းမို့ သည်အလုပ်မျိုးတွင် မကျွမ်းကျင်။ အရှိန်မထိန်းတတ်။ ကောင်မလေး၏ တင်ပါးသည်မွှေ့ယာမှ တတောင်သာသာလောက်ကိုမြောက်ကြွတက်သည်။ ဖင်ကော့ပင့် တင်ပေးလိုက်ခြင်းသည် စောက်ပတ်ကိုဖြဲကာ ပင့်ပေးသည့်သဘောလည်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ ခိုင်ကြူသင်းကဖင်အကော့တွင် ကိုစိုးနောင်ကလည်း စောက်ပတ်ထဲ ဝင်နေသောလီးကြီးကို ဒစ်အရင်းပိုင်းနားပြုထွက်လာသည်အထိ ဆွဲထုတ်အပြီးအသာ ပြန်၍ညောင့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။

လီးကအသွင်းတင်ပါးကအကော့၊ တကယ့်ကိုအချိန်ကိုက်ပင်။ ကိုစိုးနောင်ကတော့ လီးကို ဝင်နေသလောက်သာ ချိန်သွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ် သည်။ သို့သော်ကောင်မလေး၏ကော့ပင့်တင်မှုက ကြမ်းလေရာလီးကြီးသည်တရှိန်ထိုး ဆိုသလိုစောက်ပတ်ထဲဝင်သည်။ လီးပင်ပူကနဲဖြစ်၏။ လီးဒစ်ထိပ်ဖူးသည်အပျိုအမှေး ပါးကို ရက်ရက်ရောရောပင်ထိုးဖေါက်ပစ်လိုက်သည်။ ကိုစိုးနောင်အနေဖြင့် လီးထိပ်အဖျားပိုင်းတွင် ခပ်တင်းတင်းထိတွေ့မှုကိုခံစား ရသည်။ ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ရာသောအရာကို ထိုးဖေါက်စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်ကိုကြက်သီးတွေ ဖျန်းကနဲ ထသွားအောင် ခံစားလိုက်ရသည်။

စုတ်ပြတ်ထွက်လာသောအပျို မှေးအပိုင်းအစတစ်ခုက လီးဒစ်ဖျားတွင်ကပ်ပါလာသည်။ အပျိုမှေးပေါက်ပြဲစုတ်ပြတ် သွားမှုကြောင့် ယိုစီးထွက်လာသော သွေးရည်ပူနွေးနွေးများက လီးတန်လုံးပတ်ကို ပက်ဖျန်းသလိုဖြစ်နေသည်။ “အား..ကောင်း..အု..အု..အားပါးပါး” ကိုစိုးနောင်ကြိတ်ကာရေရွတ်မိရသည်အထိ အရသာတွေ့သွားသည်။ “အား..နာလိုက်တာ.. သေပြီ..အထဲမှာ စုတ်ပြတ်ကုန်ပြီထင်ပါတယ် ..သေတော့မှာပဲ.. အားအား” အပျိုအမှေးပါးစုတ်ပြတ်မှု၏ ပြင်းပြသောဝေဒနာဒဏ်ကို ခိုင်ကြူသင်း မချိ မဆန့်ခံလိုက်ရသည်။

အာခေါင်ခြစ်၍ ငယ်သံပါအောင်အော်မိသည်။ ကိုစိုးနောင်၏ အိမ်မှာသိးသန့်ခြံဝန်းအစွန်တွင်ရှိသည့်အပြင် ယခုလိုနေ့ခင်းပိုင်းတွင် လူသိပ်မရှိလှပဲ ရှိသမျှသော လူအနည်းငယ်ကလည်း တရေးတမောအိပ်စက်နေကြ၍သာ တော်တော့ သည်။ ရပ်ကွက်ထဲတွင်သာဆိုက ကောင်မလေးအော်သံကိုအခြားသူတွေ ကြားကုန်ကြ ကာ အရှုပ်အထွေးတွေဖြစ်သွားနိူင်သည်။ အောင့်၍အလွန်နာသောကြောင့် အပျိုပေါက်လေးသည် ကော့ပင့်တင်ထား သောဖင်လေးကိုအာက်သို့အမြန်ပြန်ချသည်။

သည်နေရာတွင် ကိုစိုးနောင်သာမလျှင် ဘူးဆိုလျှင် တင်ပါးဆုံပြန်ကျသွားသည်နှင့် စောက်ပတ်ထဲတိုးဝင်နေသောလီးသည် လည်း ကျွတ်ထွက်သွားပေမည်။ ကိုစိုးနောင်သည် ကာမစပ်ယှက်မှုတွင်အတော် ဖျံကျသည်မို့ ခိုင်ကြူသင်း၏ ကော့ပင့်ကြွတင်ထားသောတင်ပါးလေး အောက်သို့ကျသွားသည်နှင့် သူကလည်း အလိုက်သင့်ပင်ထိုးဖိ၍ကပ်လိုက်သည်။ သည်တော့စောက်ပတ်ထဲဝင်နေသောလီးသည် ကျွတ်မထွက်။ တစ်လစ်ကြီးရှိမြဲရှိသည်။ အပျိုပေါက်လေး၏ဖင်လေးမွှေ့ယာပေါ်ပြန်ကျ သွားသည်နှင့် အပေါ်မှတပ်လျက်ရှိနေသော ကိုစိုးနောင်က သူ့ဖင်ပြောင်ကြီးကိုတစ်ချက် ဆတ်ကနဲလှုပ်၍ ဖိတွန်းသည်။

ထိုအခါ တစ်လစ်ကြီးဖြစ်နေသောလီးချောင်းကြီး၏ ကျန်နေသေးသော အရင်းပိုင်း နှစ်လက်မလောက်က ပါကင်ပွင့်သွားပြီးကာစဖြစ်သော စောက်ခေါင်းပေါက်လေးထဲသို့ထပ်၍ တိုးဝင်သည်။ စောက်မွှေးမပေါက်သေးသောအပျိုမလေး၏ ဆီးစပ်ပြောင်ပြောင်ချောချောလေးနှင့် လီးမွှေးလိမ်ကောက်ကောက်တွေထူထပ် စွာပေါက်နေသော ကိုစိုးနောင်၏ဆီးစပ်တို့ပိပြားသွားအောင် ဖိမိကပ်မိသည်။ “အား..အား..ကြမ်းလှချည်လားဦးလေးရဲ့။ နာလိုက်တာ။ ဒီလိုအရမ်းကြမ်း ရင်သမီးသေလိမ့်မယ်။

သိလား။ နည်းနည်းပါးပါးများ ညှာတာပါအုန်းဦးလေးရယ်.. နာတယ်..နာတယ်နာတယ်..သေတော့မှာပဲ” ခိုင်ကြူသင်းငိုယိုညီးတွားသည်။ သူမ၏လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကတော့ ကိုစိုး နောင်ကျောကုန်းကို သိုင်းဖက်ထားသည်။ ကြီးမားလှသောလီးကြီး အဆုံးထိုးသွင်းမှု ကြောင့်အရမ်းနာနေသလို စောက်ပတ်ထဲတွင် မာကြောတုတ်ခိုင်သောလီးကြီး အဆုံး တိုး ဝင်နေမှု၏အရသာကလည်း အပြတ်ညိမ့်အောင်ခံစားနေရသည်။ ယခုလောလောဆယ် တွင် နာကြင်မှုဘက်သို့စိတ်ကရောက်နေသောကြောင့် ကာမအရသာကိုမခံစားနိူင်သေး ပါ။

သို့သော်ကောင်မလေး၏သွေးသားတွေကတော့ ထိုလီး၏အရသာကို တုန့်ပြန်ခံစားရ လျှက်နိူးထနေလေရာ ထိုနိူးထမှု၏စေ့ဆော်ချက်ဖြင့် သူမကိုလိုးနေသောကိုစိုးနောင်၏ ကျောပြင်ကိုသူမ၏လက်ကလေးများဖြင့် သိုင်းဖက်မိခြင်းပင်။ ကိုစိုးနောင်သည် ဝင်နေသောလီးချောင်းကြီး၏အရင်းပိုင်း လက်မဝက်သာ သာလောက်သာထွက်လာစေလျှက် ဖင်တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် ဖိ၍ဖိ၍ညောင့်ပေးသည်။ ဆောင့် လိုးခြင်းမဟုတ်သည့်တိုင် စောက်ပတ်ထဲအဆုံးဝင်နေသလိုဖြစ်နေသော လီးချောင်းကြီး က စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများနှင့်တသိမ့်သိမ့်လေးပွတ်တိုက်နေရာ ခိုင်ကြူသင်း ခမျာ တညိမ့်ညိမ့် အရသာတွေ့စပြုလာသည်။

လန့်ကြောက်သလိုရှိနေသည့် စိတ်တို့ လည်းပျောက်သွားပြီ။ သည်ကိစ္စများကိုအတွေးဖြင့်သာ စမ်းတဝါးဝါးရှိနေခဲ့သော အပျိုပေါက်မနူး မနပ်လေးအဖြစ်မှ လောကစည်းစိမ် ကာမအရသာကို လက်တွေ့ရရှိခံစားတတ်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် အသွင်သို့လည်းပြောင်းလာလေပြီ။ သည်လိုမျိုးရင်ဖိုမောဟိုက် တုန်တခိုက်ခိုက် ဖြစ်စေလောက်သည့် အရသာတွေပေးသော လီးကြီး ကိုလည်း စွဲမက် နှစ်သက် သဘောကျ သွားလေပြီ။ “ဘယ်လိုလဲခိုင်ကြူသင်း..နာသေးလား”

ပါကင်ပွင့်သွားပြီဖြစ်သောအပျိုပေါက်လေး အရသာတွေ့လာပြီကိုရိပ်မိသော ကိုစိုးနောင်ကမေးသည်။ “ဟင့်အင်း..မနာတော့ဘူး” “ကောင်းလာပြီမဟုတ်လား.” “အင်း.” “ဆက်လိုးပေးရမလား..လီးကိုထုတ်ပြီးအလိုးရပ်လိုက်ရမလား” “ဟင့်..ကြည့်ပါလား..ဦးလေးနော်။သမီးကိုမစနဲ့” “အကောင်းမေးတာပါ။ စောစောက ဆက်မသွင်းပါနဲ့ ဘာညာပြောထားတာ ကြားမိသလားလို့.” “အဲဒီတုန်းကအရမ်းနာတာကိုး..ပြောမိတာပေါ့” “အခုကျတော့ကော” “ကျွတ်..ဦးလေးကွာ.. ဘာတွေမေးနေတာလဲ.. လုပ်မှာလုပ်တာမဟုတ်ဘူး.. တကယ်ပါပဲ.”

“ဦးလိုးပေးတာခံလို့ကောင်းနေပြီပေါ့” “ဟုတ်” “ဆောင့်လိုးမယ်နော်” “အင်း” “ဘွပ်..အားကျွတ်ကျွတ်” “နာလာပြန်ပြီလား.” “ရပါတယ်..လုပ်ပါ.” “ဘွပ်ဘုဘု..အားပါးပါး..အား” “သမီးကိုလိုးရတာသိပ်ကောင်းတာပဲ” “သွားပါ..အပိုတွေ..ဘွပ်..အင့်” “တကယ်ပြောတာပါ.” “ဘွပ်..ဟင့်..မမသီတာကိုလိုးရတာလောက်ကောင်းရဲ့လား” “ဒါတော့ဘယ်ပြောလို့ရမှာလဲ။ သီတာကလိုးရည်ဝပြီးသားစောက်ပတ်၊သမီး က ပါကင်ပိတ်စောက်ပတ်။ သူ့အခြေအနေနဲ့သူ၊သပ်သပ်စီပဲ” “ဦးလေးကတော့ကြံကြံဖန်ဖန်ပြောရော့မယ်” “ဟုတ်တယ်လေ။

သီတာကသမီးလည်းသိတဲ့အတိုင်း၊ သူ့လင်သင်္ဘောသားရှိ တုန်းက အပြတ်လိုးထားပြီးသား။ သူ့လင်သေပြီးသွားတော့လည်းသူကအထာကြည်တဲ့ ဘဲတွေနဲ့ကြိုက်ကုန်းလုပ်နေတာ။ သူ့စောက်ပတ်ထဲ လီးဘယ်နှစ်ချောင်းတောင်ဝင်ပြီးပြီ လဲမပြောတတ်ဘူး” “ဦးလေးရဲ့ဟာကြီးလည်းပါမှာပေါ့ ခစ်ခစ်ခစ်” “သမီးကတော့ လီးဝေးလို့ လက်ချောင်းတောင်မထိုးသွင်းရသေးတဲ့ နုနုထွတ်ထွတ် စောက်ပတ်လေး” “ဒီဥစ္စာဒီဥစ္စာပဲဟာ။ ဘာများကွာခြားတာမှတ်လို့” “အမလေး၊ကွာပဲလား။သိပ်ကွာတာ၊ လိုးရည်ဝနေတဲ့စောက်ပတ်က ချောင် တယ်။ပြဲတယ်။

ပါကင်ပိတ်စောက်ပတ်ကကျဉ်းတယ်ကြပ်တယ်” “ဟို..သွင်းပြီးရင်တော့ကျယ်သွား ချောင်သွားတာပဲမဟုတ်လား” “မဟုတ်ဘူး၊ လီးအဝင်များပြီး အလိုးခံအကြိမ်လည်း မနည်းတော့မှ ချောင်သွားတာ။ သမီးစောက်ပတ်လေးဆိုရင် နောက်ထပ်အကြိမ်တစ်ထောင်လောက်လိုး ပြီးမှနည်းနည်းချောင်သွားမှာ.” “သွားပါ..မဟုတ်တရုတ်တွေ.” “တကယ်ပြောတာပါသမီးရ။ မယုံရင်လက်တွေ့စောင့်ကြည့်” “တတ်တယ်.. လက်တွေ့သိရအောင် သူလုပ်တာ အကြိမ်တစ်ထောင်ခံရမယ့် သဘောကြီး.” “ဟဲဟဲဟဲ..သမီးကမခံချင်ဘူးလား”

“ဟွန့်.. ဦးလေးရဲ့ဟာကြီးနဲ့ အကြိမ်တစ်ထောင်ခံပြီးရင် သမီးသေများသေသွားမလားမှ မသိတာ” “လိုးတာနဲ့တော့မသေနိူင်ပါဘူးသမီးရာ” ကိုစိုးနောင်သည် စကားလည်းပြော ဖင်ပြောင်ကြီးကိုလည်း ဝေ့ကာလှုပ်ကာ နှင့် ခပ်ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် ဆောင့်ပေးနေသည်။ ဆောင့်ချက်မကြမ်း။ အားမပြင်း။ သည်တော့ ယခုမှပါကင်ပွင့်ပြီးကာစ ကောင်မလေးအဖို့ အရသာတွေ့ဖို့ချည်းဖြစ်နေ သည်။ကိုစိုးနောင်အနေဖြင့်မူပြင်းပြင်းမဆောင့်ရ၍ အားမရသော်လည်းအပျိုစစ်စစ်လေး ကို ပါကင်ဖွင့်ကာအပျိုရည်ဖျက်လိုးရသည့် ကြုံတောင့်ကြုံခဲအခွင့်အရေးမို့ သဘောကျ အကြိုက်တွေ့မှုကတော့ အပြည့်ရှိနေသည်။

လိုးနေရင်း စကားအပြန်အလှန်ပြောနေရ သည်ကလည်း ကြည်နူးစရာတစ်မျိုးပင်။ ခိုင်ကြူသင်းမှာလည်းမိမိစောက်ပတ်နှင့်မြသီတာစောက်ပတ်တို့ကို တစ်တစ် ခွခွနှိုင်းယှဉ်ပြောပြသော ကိုစိုးနောင်၏စကားတို့ကြောင့် စိတ်ပိုလှုပ်ရှားလာသည်။ နာ တာတွေကိုတော့ မေ့သွားလေပြီ။ တဏှာရမက်ပြင်းလာသည့်မိန်းမတို့သဘာဝအတိုင်း အားပြည့်ကြမ်းတမ်းသောဆောင့်လိုးချက်များကို လိုလားတမ်းတလာသည်။ “ဦးလေး..ဆောင့်လေ..ရပြီသိလား.” မြသီတာအောင်ကိုဆောင့်လိုးပေးတာကို ချောင်းကြည့်သိနားလည်ထားသော ခိုင်ကြူသင်းကထုတ်ပြောလေသည်။

“အခုဆောင့်လိုးပေးနေတာပဲသမီးရ” “ဒိထက်မြန်မြန်နဲ့ပြင်းပြင်းလေးဆောင့်ဖို့ပြောတာ” “သမီးနာမှာစိုးတယ်” “ရတယ်..ဦး။။ ဆောင့်..မနာတော့ဘူး” “လီးဒစ်ပေါ်အောင်ထုတ်ပြီးနည်းနည်းအားထည့်ပြီးဆောင့်ကြည့်မယ်.. နာရင် ပြောနော်” “ဟုတ်.” ကိုစိုးနောင်က စောက်ပတ်ထဲမှလီးကိုဒစ်ပေါ်လာသည်အထိ အသာဆွဲထုတ် သည်။ ထို့နောက်တအိအိပြန်ထိုးသွင်းသည်။ ခြောက်လက်မကျော်ရှည်သောလီးချောင်း ကြီးက လေးလက်မလောက်ဝင်သွားသောအခါ ကျန်နှစ်လက်မနီးပါးကိုတော့အား အနည်းငယ်ထည့်ကာ ဖိဆောင့်သွင်းချသည်။

“ဘွပ်..အင့်ဦးလေးရာ..အား.” အစပိုင်း အသာထိုးထည့်ချိန်တွင် လီးတန်ကြီးနှင့်စောက်ပတ်အတွင်းသား တို့ညင်သာစွာထိတွေ့ပွတ်တိုက်မှုအရသာကို တညိမ့်ညိမ့်ခံစားနေရသောခိုင်ကြူသင်းမှာ ဆတ်ကနဲဆောင်သွင်းမှုတွင်သိပ်ထည့်လိုက်သလိုဝင်လာသော ထူးခြားသည့်အရသာကို ခံစားရသောအခါရေရွတ်မြည်တမ်းရင်း ရင်တွေကော့တက်လာသည်။ ဆောင့်သွင်းချ လိုက်သည့်အရှိန်ဖြင့် ခေါင်းကလေးလည်းခါယမ်းသွားသည်။ “ခံနိူင်လားသမီး.” “အင်း..အင်း” “ကောင်းလား” “အင်း..ကောင်းတယ်”

“ဒါဆိုအဲလိုမျိုးဆက်ဆောင့်လိုးမယ်” “အင်း..ဆောင့်” ကိုစိုးနောင်ကပို၍သွက်သွက်ဆောင့်သည်။ အားတော့သိပ်မထည့်သေး။ ခိုင် ကြူသင်းမှာလည်း စောစောကထက်ပိုထူးကဲသော ကာမအရသာအသစ်အဆန်းများကို ရရှိခံစားရသည်။ အလိုးခံရတာကိုပိုစွဲမက်လာသည်။ အချက်(၂၀)ခန့်ဆောင့်ပြီးနောက် ကိုစိုးနောင်က အားထည့်၍ပေးသည်။ ထိုအခါ လီးအဝင်ကပို၍လေးပင်လာသည်ကို ခိုင်ကြူသင်း ကောင်းကောင်းကြီးခံစားရသည်။ “အား..ကောင်းတယ်ဦးလေးရာ.. အဲလိုမျိုးအားနဲ့ဆောင့်ပါ.. သိပ်ကောင်းတာ ပဲ.. သမီးနို့တွေရောမဆွဲတော့ဘူးလား”

အရသာပိုတွေ့လာသောကောင်မလေးကပြောသည်။ မြသီတာအောင်ကို နို့ဆွဲ ပြီးအပီလိုးဆောင့်တာမြင်ဖူးထားသည့်အတွက် ခိုင်ကြူသင်းကလည်း သူမနို့ကိုဆွဲကိုင် စေချင်သည်။ “ဆွဲမှာပေါ့သမီးရ” ကိုစိုးနောင်ကအပျိုသွေးကြွယ်စနို့အုံသားနုနုဖူးဖူးလေးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံကိုင်ဆွဲနယ်သည်။ လီးကိုလည်းပို၍အားပြင်းပြင်းဆောင့်လိုးသည်။ “ဘွပ်..အားပါး အိ” “ဘွပ်..ထိလားသမီး” “အား..ထိတယ်ဦးလေးရယ်..သိပ်ကောင်းတာပဲ” “သမီးလက်တွေက ဦးရင်ဘတ်ကို တွန်းမထားနဲ့လေ။ အဲလိုတွန်းထားရင် ဆောင့်ရတာ အားမရဘူး”

“ဒါဆိုဘယ်လိုလုပ်ထားရမှာလဲ” “ဦးရဲပုခုံးကိုလှမ်းဖက်ချင်ဖက်၊ ဒါမှမဟုတ်သမီးရဲ့ပေါင်တွေကို ကိုင်ထိန်း ထားပေးချင်ထားပေါ” ခိုင်ကြူသင်းသည် ကိုစိုးနောင်၏ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်ကလေးများနှင့်ဆီး၍ တွန်းနေသည်ကို ချက်ခြင်းဖယ်သည်။ ပြီးတော့ငနဲသား၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို လှမ်းကိုင် ဖက်သည်။ ကိုစိုးနောင်သည် ခေါင်းကိုအသာကိုင်းချသည်။ “ပါးစပ်စုပ်မယ်.” ခိုင်ကြူသင်းလည်း အလိုက်သင့်ပင် နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးများကိုစုကာမော့ပေး လိုက်သည်။ ကိုစိုးနောင်သည်ပါးစပ်ကိုမျှင်းကာစုပ်ရင်း အားပြင်းပြင်းနှင့်သွက်သွက် မြန်မြန်ဆောင့်သည်။

စောက်ရေကြည်တွေ ရွှဲနေအောင်ထွက်သည့်အပြင်လီးနှင့်စောက် ခေါင်းပေါက်တို့လည်းအံကျဖြစ်နေသည်မို့ လီးကဆောင့်လိုးထည့်လိုက်တိုင်းတင်းကြပ် စီးပိုင်မှုအပြည့်ရှိသည်။ဆောင့်ချက်ကြောင့်သားအိမ်ကိုထိကာ အောင့်၍သွားသော်လည်း ရမက်ဇောကပ်နေသောခိုင်ကြူသင်းမှာနာကြင်မှုမခံစားရတော့ပါ။ ကိုစိုးနောင်၏ဂွေးအုကြီးများက ကောင်မလေးတင်ပါးကို တဖတ်ဖတ်ရိုက်၍ နေသည်။ အားထည့်ကာဆောင့်လိုးနေသည်မို့ ချွေးပြန်လာသည်။ ခိုင်ကြူသင်း၏ လက်ဝါးပြင်လေးများက ကိုစိုးနောင်ပုခုံးများ၊လက်မောင်းများ၊ ရင်ဘတ်များ၊ကျောပြင် စသည်တို့ကို လျှောတိုက်ပွတ်သပ်နေကြသည်။

ချွေးတွေကိုထိမိသုတ်မိသည်။ ကိုစိုး နောင်သည် ခိုင်ကြူသင်း၏ဂျိုင်းနျစ်ဖက်အောက်မှ လက်လျှိုသွင်းကာ ပုခုံးနှစ်ခုကို လက်ဝါးများဖြင့်ပိုင်ပိုင်နိူင်နိူင်ကိုင်သည်။ ရင်ချင်းအပ်မိသည်။ စူကာစနို့လေးများသည် ကိုစိုးနောင်ရင်ဘတ်ကြီးနှင့် ထိမိဖိမိနေကြသည်။ “သမီးခြေတောက်နှစ်ချောင်းကိုဦးရဲပုခုံးပေါ်မှာဖြတ်ချိတ်လိုက်” အပျိုပေါက်လေးကလည်းခိုင်းသည့်အတိုင်းချက်ချင်းလုပ်ပေးသည်။ “ဒီလိုမျိုးလား..ဦးလေး.” “ဟုတ်တယ်။ ချိတ်ထားတာ မပြုတ်စေနဲ့။ လက်တွေက ဦးရဲ့ ကျောကို ဖက်ထား.”

“ကောင်းကောင်းဆောင့်တော့မလို့လား..ဟင်” ယခုမှစအလိုးခံရသော်လည်း အနေအထားပြင်နေပုံကိုကြည့်၍ အပီဆောင့် တော့မည်ဟု ရိပ်မိသောခိုင်ကြူသင်းကမေး၏။ “ဟုတ်တယ်။ သမီးကိုအီဆိမ့်ပြီး နောက်ထပ် တစ်ချီထပ်ပြီးသွားအောင် ကောင်းကောင်းဆောင့်လိုးမလို့။ သမီးလည်းဒီလိုလိုးပေးတာခံချင်တယ်မဟုတ်လား.” “ဦးလေးသဘောပဲ” “ကဲ..ဆောင့်ပြီ” “ဘွပ်..အားကျွတ်ကျွတ်” “နာလို့လား..ဖွတ်..ဘွပ်” “ဘွပ်..အင့်..ဟင့်အင်း..ကောင်းလို့ပါ..ဘွပ်..အား.” ကိုစိုးနောင်ကလည်း ပို၍အားပြင်းပြင်းဆောင့်သည်။

သည်လိုလိုးဆောင့်မှု တွင်လီးကစောစောကထက်အဝင်နက်သည်။ ထို့အပြင် ကိုစိုးနောင်သည်ကိုယ်ကိုရှေ့သို့ အနည်းငယ်တိုးကာ လီးကိုစောက်ပတ်ထဲသို့မြေစိုက်ဆောင့်နည်းဆန်ဆန် ခပ်စိုက်စိုက် ဆောင့်လိုးရာ(မြေစိုက်ဆောင့်နည်းပုံစံအပြည့်အဝတော့မဆောင့်သေးပါ။ ကောင်မလေး မခံနိူင်မှာစိုးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။) လီးချောင်းသည် စောက်စေ့ကို ကျကျနနဖိ၍ ထိုးပွတ်ကာ စောက်ခေါင်းထဲဝင်ထွက်လှုပ်ရှားနေလေရာ ခိုင်ကြူသင်းမှာ ကြက်သီး ဖျန်းဖျန်းထကာအရသာအတွေ့ကြီးတွေ့နေလေတော့သည်။

ကိုစိုးနောင်သည်သူ့ဖင်ကြီး ကို ဘယ်ဝေ့ညာရမ်းလှုပ်ရှားနေပြန်ရာလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ထိုးမွှေ သလိုဖြစ်နေပြန်ရာ ယခုမှစအလိုးခံသောကောင်မလေးအဖို့ လူးလွန့်ကော့ပြန်လှုပ်ခါ၍ နေပါလေတော့သည်။“သမီးစောက်ပတ်ကလိုးရတာသိပ်ကောင်းတာပဲကွာ.. သမီးရော ဦး ဆောင့် လိုးပေးတာခံလို့ကောင်းရဲ့လား.” “ဘွပ်..ဟင့်..ဖွတ်..အင့်.အင့် အင့်” “ပြောအုန်းလေ..ဆောင့်လိုးပေးတာခံလို့ကောင်းရဲ့လားလို့.” “အင်း..အင်း..ကောင်းတယ်” “လီးအဝင်ရောထိရဲ့လား” “ဘွပ်ဘွပ်အားအား ထိတယ် ဦးလေးရာ..ဘွပ်.. အမေ့။

ဦးလေးဟာကြီးက သမီးအထဲမှာကြပ်သိပ်နေအောင်ကိုဝင်နေတာ..ဘွပ်ဘွပ်..ကောင်းတယ်..အား..” “ဘွပ်ဘုဘုဖွပ်ဖတ်” “ဦးလေး..မောနေပြီလား.” “ဟာ..မောတော့မောတာပေါ့..ဒါပေမယ့်မောဘူး” “ဘွပ်ဘုဘုဖွတ်..အားပါးပါး.. ကောင်းလိုက်တာဦးလေးရာ.. အထဲမှာပူဆင်း နင့်သွားတာပဲ” “ဘွပ်ဘုဖွပ်ဖွပ်.ဒီလိုမျိုးရော” “ဗျစ်ဗလစ်ဘု” မြေစိုက်တစ်ချက်ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးချသည်။ “အောင်မလေးလေး..အား.ရှီး၊အသည်းကိုခိုက်သွားတာပဲ၊ကောင်းလိုက်တာ” “ဟောဒီမှာ..လာပြန်ပြီ.” “ဗျစ်ဘုဗျစ်ဘု” မြေစိုက်ဆောင့်ချက်နှစ်ချက်ဆင့်ဆောင့်ချသည်။

“အားအိအိ.. ထွက်ကုန်ပြီ..ထွက်ကုန်ပြီ ဦးလေးရဲ့..ပြီးပြီ.. သမီးပြီးပြီ.. ကောင်း..ကောင်းတယ်..အား..အင့် အင့်..ကောင်းလိုက်တာ.” ပြင်းထန်ထိမိသောမြေစိုက်ဆောင့်ချက်များကြောင့် ခိုင်ကြူသင်းမှာနာလည်း နာကောင်းလည်းကောင်းနှင့်တစ်ချီပြီးသွားရလေတော့သည်။ ကိုစိုးနောင်လည်းကောင်မလေးပြီးသွားချိန် ကော့ပျံလှုပ်ခါလာမှု စောက်ပတ် ကလီးကိုစုပ်ညှစ်ယူနေမှုတို့ကြောင့် အခြားမိန်းမများကိုလိုးရသည်နှင့်မတူခြားနားသော အရသာတွေ့ရလျှက် လီးကိုအားကုန်တစ်ချက်ဆောင့်ချလိုက်ပြီး သုတ်ရည်တွေပျစ်ကနဲ ပျစ်ကနဲဆိုသလိုပန်းထွက်ကုန်လေတောသည်။

စောက်ခေါင်းပေါက်လေးထဲတွင် ပူနွေး ပျစ်ချွဲသောသုတ်ရည်များ ပြည့်လျှံသွားသည်။ ထိုသုတ်ရည်တို့၏အထိအတွေ့သည် အရသာတွေ့လွန်းလှပေရာ ခိုင်ကြူသင်းမှာ နောက်ထပ်တစ်ချီ ထပ်ပြီးရပြန်သည်။ နှစ်ချီဆက်တိုက်]ပြီး}သွားသည်ဟုဆိုရပေမည်။ “အား..အား..ထွက်ကုန်ပြီ.. ထွက်ကုန်ပြန်ပြီ..အမလေး.. သိပ်ကောင်းတာပဲ.. အားပါးဦးလေးရဲ့အရည်တွေကနွေးတေးတေးကြီး..သမီးလည်းထွက်ပြန်ပြီ.” ခိုင်ကြူသင်းတစ်ယောက် အရသာမည်မျှတွေ့နေသည်ဆိုခြင်းကို ကိုစိုးနောင် အားတင်းကြပ်စွာဖက်ထားမှုကသက်သေပြနေသည်။

စောက်ပတ်ဆိုလျှင်လည်းရေထဲမှ ကုန်းပေါ်ဆွဲတင်ထားသောငါးပါးဟက်လို ဟစိဟစိဖြစ်လျှက် လီးကိုအတင်းစုပ်ညှစ်နေ သည်။ ညှပ်ဆွဲနေသည်။ ကိုစိုးနောင်သည် ခိုင်ကြူသင်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ထပ်လျက်သားနှင့် မှိန်းနေ သည်။ လီးချောင်းကြီးကိုလည်း စောက်ပတ်ထဲမှ ဆွဲမထုတ်သေး။ ထိုးထည့်ထားဆဲ။ သုတ်ရည်ထုတ်လွှတ်ပြီးသောကြောင့် လီးကပျောတော့နေသည်။ သို့သော် သူ့လီးသည် အချို့သောယောက်ျားတွေလို သုတ်ထွက်သွားပြီးနောက် လေထွက်သွားသော ဘူဘောင်း ရှည်လို ပျော့ခွေပိန်ကျသွားခြင်းမျိုးမရှိ။

လီးမတ်တောင်နေမှုအားသာ အတန်အသင့် လျော့သွားလျှက် လီးကတော့မတ်တောင်နေသည့်အနေအထားအရွယ်အစားထက် အနည်းယ်သာလျော့ကျသည်။ ထို့ကြောင့်လိုးနေသည့်အပေါက်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ယူခြင်းမရှိ လျှင်အခြားသောလီးတွေလိုသူ့အလိုလိုပြုတ်ထွက်လာခြင်းမရှိပါ။ ခိုင်ကြူသင်းမှာတော့ သုံးချီသုံးလား ပြီးသွားလျှက် မောပန်း နွမ်းလျသွား သည်။ ကာမမှုတွင်သိပ်နားမလည်သေးသော်လည်း ကိုစိုးနောင်၏လီးမှအရည်များ ပန်းထွက်ကုန်ပြီး လီးမှာ သံချောင်းတမျှမာတောင်နေမှုမှလည်း လျှော့ပါးသွားခဲ့သည်မို့ လိုးပွဲတစ်ချီတော့ လက်စသတ်ပြီကိုနားလည်သည်။

မိမိကိုအရသာကောင်းကောင်းပေးခဲ့ သောလီးပိုင်ရှင်မို့လည်း စွဲမက်သောစိတ်ဖြင့် ကိုစိုးနောင်ကိုသိုင်းဖက်ထားမိလေသေး သည်။ ကိုစိုးနောင်ကကောင်မလေးအမောပြေလောက်သည်အထိ ဖက်ထားသေးသည်။ ကိုယ်ပေါ်မှထပ်ရက်မူမဟုတ်တော့။ ဘေးသို့အသာဆင်းကာ နှစ်ယောက်သားမျက်နှာ ချင်းဆိုင်ကိုယ်တစောင်းအနေအထားနှင့် ဖက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အပျိုပေါက်လေးအမောပြေပြီး အသက်ရှုမှန်လာတော့မှ ဖက်ထားရာက လွှတ်သည်။ “လာသမီး..ရေသွားဆေးရအောင်” ကောင်မလေးကိုလည်း ဆွဲထူသည်။

ခိုင်ကြူသင်း အသာထရပ်သည်။ ထိုအခါတွင်မှ သူမ၏ပေါင်ခြံတစ်ဝိုက်နှင့် အိပ်ယာခင်းတို့တွင် သွေးများစိုနေသည်ကို သတိထားမိသည်။ “ဟာ..သွေးတွေပါလား။သမီးဥစ္စာကွဲသွားပြီထင်ပါရဲ့..ဒုက္ခပါပဲ” သွေးများကိုမြင်တော့ ကောင်မလေးက မျက်စေ့မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် ပြောသည်။ “မကွဲပါဘူးသမီးရ..အမှေးပါးပေါက်သွားလို့ထွက်တဲ့သွေးတွေပါ.. လာလာ.. ရေသွားဆေးရအောင်.” “ဟုတ်ရဲ့လားဦးလေးရာ” “ဟုတ်ပါတယ်သမီးရဲ့..ရေဆေးပစ်လိုက်ရင်သန့်စင်သွားမှာပါ.” ကိုစိုးနောင်ကအပျိုပေါက်လေးကို ရေချိုးခန်းဆီသို့အသာဆွဲခေါ်သွားသည်။

အလိုးခံပြီးကာစ လီးဒဏ်ကြောင့် စောက်ပတ်နီရောင်သန်းကာ အထဲတွင်စပ်နေပြီး အောင့်သလိုလိုနာသလိုလိုမို့ ခိုင်ကြူသင်းလမ်းလျှောက်ရာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်။ ကွတတ ဖြစ်၍နေသည်။ “ဒုက္ခပါဘဲဦးလေးရာ..လမ်းတောင်လျှောက်ရခက်နေပြီ..ကွဲသွားတာပါ” ခိုင်ကြူသင်းကငိုမဲ့မဲ့လေးပြော၏။ “မကွဲပါဘူးသမီးရ..စိတ်ချပါ..လီးနဲ့လိုးလို့ စောက်ပတ်ကွဲတယ်ဆိုတာမရှိပါ ဘူးကွယ်.” ကိုစိုးနောင်က သူ အပျိုရည်ဖျက်လိုးထားသောချာတိတ်မကို ချော့မော့ကာ ရေချိုးခန်းသို့အရောက်ခေါ်သည်…….. ပြီးပါပြီ

ရှောပင်ထွက်ရင်းဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်ခဲ့ပြီ

အိမ်ကို ဝင်ထွက်နေတဲ့ ဒရိုင်ဘာတွေထဲက တစ်ကောင်နဲ့ စိတ်ကစားမိရာမှ ရွှေစင့်မိဘများက စိုးရိမ်ပြီး အိမ်ထောင်ချပေးခြဲ့ခင်းဖြစ်သည်။ ကိုမောင်ကျော်က ရွှေစင့်ထက် အသက်ကြီးပြီး သဘောလည်းကောင်းသည်။ လက်ထပ်ပြီးခါစမှာပဲ ရွှေစင့်ကို ပုံမှန်ဖြုတ်သည်။ ရိုးအေးလွန်းတာအပြင် ရုံးအလုပ်တွေနဲ့အမြဲပိနေတာမို့ အခုနောက်ပိုင်း ရွှေစင် က စပေးရင်တောင် နေ့တိုင်းမလုပ်တော့။ လိုးဖြစ်ရင်လဲ လေး၊ ငါးဆယ်မိနစ်လောက်လုပ်ပြီးရင် အရည်ထွက်သွားတာပဲ။ ရွှေစင် နာမှာလဲ အရမ်းစိုးရိမ်သူ။

ရွှေစင် ကတော့ ငယ်ပြီးစိတ်ကြွနေတဲ့အရွယ်၊ လီးအရသာကိုလဲ သိခါစမို့ ဘယ်လိုမှအားမရနိုင်ပါ။ တခါတလေကိုယ်က ဖီးလ်တက်ရုံရှိသေးတယ်၊ သူကသုက်လွှတ်ပြီးဖလက်ပြနေပြီ။ အဲဒီအခါမျိုးမှာ ဟိုဘက်အခန်းက ဦးမောင်ဆီပြေးပြီးတက်ဆောင့်ပစ်လိုက်ချင်တယ်။ဟွန့် ..အရှက်နဲ့သိတ်ခါတွေထိန်းနေရလို့သာပေါ့.. နောက်တယောက်ရှိသေးတယ် ..ကိုကျော့်ညီ မောင်ဝင်းပေါ့… အိမ်ကိုလာလည်ပြီဆိုရင် ရွှေစင့်တကိုယ်လုံးကိုသိမ်းကျုံးကြည့်တတ်တာ။ အင်္ကျီတွေ၊ ထမီတွေ အကုန်ဖောက်ထွင်းပြီးကြည့်တတ်တဲ့ မျက်လုံးရိုင်းလေး။

ရွှေစင်တခါတလေစဉ်းစားမိသည်။ မောင်ဝင်းက သူနဲ့အသက်ချင်းသိပ်ကွာတာမဟုတ်။ သူ့ကို ယူမိရင်တောင် ပိုကောင်းဦးမယ်လို့။ မောင်ဝင်းကတော့ သူ့ကိုယူမယ့်ပုံလုံးဝမပေါ်။ ရည်းစားတွေထည်လဲတွဲနေသူ။ ဒီလိင်ကိတ်စမှာ ဝါသနာကြီးသူလို့ရွှေစင်မြင်မိသည်။ သူလဲ ရွှေစင့်ကိုစားချင်နေမှာပါ။ သူကတော့ ရွှေစင့်ကို လှိမ့်နေအောင်လိုးနိုင်မှာလို့တောင်တွေးမိသည်။ အဲလိုတွေးလိုက်ရင် ရွှေစင့်ဖုတ်ဖုတ်လေးကရွှဲလာရော။ နောက် ရွှေစင် သတိရမိတဲ့ လူတယောက်က ရွှေစင့်အချစ်ဦး စိုင်းစိုင်း ဖြစ်သည်။

သူနဲ့ကတော့ ဘယ်အဆင့်မှမရောက်ခဲ့။ စိုင်းစိုင်းကိုယ်နှိုက်က အိမ်ကဒရိုင်ဘာမို့ လွန်လွန်ကျူးကျူးမလုပ်ရဲတာလဲပါသည်။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ရွှေစင်ပိုပြီး ဆာလာသည်။ ကိုကျော်က အလုပ်ကိတ်စနဲ့ခရီးသွားရသည်။ ဒီရက်တွေမှာတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲအာသာဖြေရတော့မည်။ ညဘက်ရုပ်ရှင်ကြည့်တော့ အဖိုးကြီးနားကပ်ထိုင် ပြီး ပွတ်သီးပွတ်သတ်လုပ်ပစ်လိုက်သည်။ ဘွားတော်ကြီးက ဘုရားရှိခိုးနေသည်လေ။ လက်မောင်းကို နို့ကြီးနဲ့ပွတ်ပေးလိုက်တော့ အဖိုးကြီးဖီးလ်တက်သွားပုံပဲ။ လီးတောင်လာတာကို လက်နဲ့ကွယ်ထားရှာသည်။

မိနျးမသဘာဝ ယောကျြားတယောကျ စိတျကို ဆှပေးနိုငျတာမို့ ကိုယျကိုကိုယျကြနေပျမိသညျ။ ဦးမောငျမောငျကတော့ ရှှစေငျကွောငျ့ဒုတျခရောကျနလေပွေီ။ ကိုယျ့ခြှေးမခြောလေးကို အငျမတနျလိုးခငြျနမေိသညျ။ ဘယျက ဘယျလိုစရမှနျးလဲမသိ။ စှနျ့လဲမစှနျ့စားရဲ။ အိမျမှာ ဟိုဟာမကွီးကလဲရှိနသေေးသညျ။ တသကျလုံးမိနျးမတှနေဲ့ကငျးကငျးရှငျးရှငျးနလောခဲ့တဲ့ကိုယျ့ကိုယျကို့ပဲကြိနျဆဲနမေိတော့တယျ။ အိမျကအဘှားကွီးကို တခါမှသစျစာဖောကျခဲ့ဘူးသူမဟုတျ။ အခုတော့ ရှှ နတေ့ေဲ ရှှစငျလေးကို ကောငျးကောငျးဆှဲခငြျလာသညျ။

သူငယ်ချင်းကောင်း ဒီနေ့ ရွှေစင် စိတ်ပြေလက်ပျောက် ရှော့ပင်ထွက်လာလိုက်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ဘဲ သူမရဲ့ ငယ့်ငယ်လေးတုန်းက သူငယ်ချင်း ထက်ထက် ကိုတွေ့သည်။ ဒီကောင်မက လှလာလိုက်တာ။ ရွှေစင်ပင်မနာလိုဖြစ်မိသည်။ တီရှပ်ကျပ်ကျပ်လေးအောက်က နို့ကြီးတွေက ရုန်းထွက်နေသည်။ စကပ် အောက်က ပေါင်တံလေးတွေကသွယ်သွယ်လျလျ။ ထက်ထက်နဲ့အတူဈေးဝယ်ရင်း ထက်ထက်က သူန့အဲ တူနေ့လည်စာစားဖို့ခေါ်သည်။ သူ့ရည်းစားလေးလာခေါ်မည်တဲ့။ ထက်ထက်ရဲ့ရည်းစားရောက်လာတော့ ရွှေစင် အင်မတန်အံ့သြသွားရသည်။

သူ့ခဲအို ဖြစ်နေတာကိုး။ မောင်ဝင်းရဲ့မျက်နှာမှာအင်မတန်ချိုသာနေသည်။ ထက်ထက်ကလဲ မောင်ဝင်းကို သိသိသာသာကြီးကို ပွတ်သီးပွတ်သတ်လုပ်နေလေသည်။ စားပြီးတော့ ထက်ထက်က သူ့အိမ်လိုက်လာဖို့ခေါ်သည်။ ရွှေစင်ကတော့ အိမ်မှာဘာမှလုပ်စရာလဲမရှိ၊ ရွှေစင်နဲ့ကလဲမတွေ့ရတာကြာပြီမို့လိုက်သွားဖို့ သဘောတူလိုက်သည်။ ထက်ထက်ကမီးဖိုချောင်ထဲမှ ဝိုင်တလုံးယူလာပြီး ဝိုင်သောက်၊ ရုပ်ရှင်ကြည့်ကြလေသည်။ ထက်ထက်မှာအခွေတော်တော်စုံသည်။ အောကားအများစုဖြစ်သည်။ အောကားမကြည့်ရတာ ကြာပြီမို့ ထက်ထက်နဲ့အတူအောကားကြည့်ကြ၏။

ခပ်ကြမ်းကြမ်းကားဖြစ်ရာ ရွှေစင်ရော ထက်ထက်ရောစိတ်ကြွရာလေသည်။ ထက်ထက်က သူ့ပေါင်လေးကိုပွတ်လာတာ ရွှေစင်သတိထားမိတယ်။ ဝိုင်အရှိန်နဲ့ ရီဝေဝဖြစ်နေလို့ ရွှေစင်မတားမိ။ ထက်ထက်လက်လေးကတဖြည်းဖြည်းနဲ့အောက်ဆင်းပြီး ရွှေစင့်ထမိန်စကဒ်အကွဲလေးအောက်တိုးဝင်သွားတယ်။ ရွှေစင်ပေါင်ကို ကမန်းကတန်းစိလိုက်ပေမယ့် ထက်ထက်လက်က ရွှေစင့် စောက်ဖုတ်အုံလေးကို အုပ်ထားလိုက်ပြီလေ။ အတွင်းခံအောက်ထဲလက်တိုးဝင်ပြီး သူမစောက်စိလေးကို ကစားပေးနေတာ ရွှေစင်ငြိမ်ခံနေလိုက်တယ်။

အရသာက ကောင်းလွန်းလို့မရှက်နိုင်တော့ဘူးလေ။ အင်္ကျီကိုလှန်ပြီးကိုယ့်နို့တွေကိုယ်နယ်နေမိတယ်။ ကလင်….. ကလင်……. အရေးကောင်းတုန်း သောက်ဖုန်းကလာတယ်။ ထက်ထက်ကိုလှမ်းဖက်ပြီးတားဖို့လုပ်ပေမယ့် ဒီကောင်မက ချက်ချင်းထသွားတာပဲ။ ” ဟေ့..ရွှေစင်…ရော့… ” ထက် လွှင့်ပစ်ပေးလိုက်တာကိုကြည့်လိုက်တော့ ဗိုင်ဗရေတာလေး။ ဒီအချိန်မှာ လီးတချောင်းလိုနေတဲ့ ရွှေစင်အဖို့ ဗိုင်ဘရေတာကလဲမဆိုးပါဘူး။ အတွင်းခံကို ချွတ်ပစ်ပြီး ကိုယ့်စောက်စိကိုယ် ကလိရတော့တာပေါ့။ လီးငတ်နေ တ့အဲ ချိန် အောကားကြည့်ပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆော့ရတာဖီးလ်ပဲပေါ့။

ရွှေစင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပါဘူး။ အခန်းတခါးပွင့်ပြီး မောင်ဝင်း ဝင်လာတယ်။ ရွှေစင်ပြီးခါနီးဆဲဆဲလေးပေါ့။ ရွှေစင်တော်တော်ရှက်သွားတယ်။ ကိုယ့်ခဲအို အရှေ့မှာ အောကားကြည့်ပြီးဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ထက်ထက်ပြန်ရောက်လာလေရဲ့။ လုံးဝကိုယ်တုံးလုံးနဲ့။ ရွှေစင်ကိုယ်ကိုယ်ကိုပဲ ရှက်ရမလား ဒီမိန်းမအတွက်ပဲရှက်ပေးရမလားမသိတော့ဘူး ကြည့်ဦးလေ.. ဖင်တုံးလုံးနဲ့ထွက်လာပြီး မောင်ဝင်းနဲ့ ဖက်နမ်းနေလိုက်တာ။ မောင်ဝင်းက ရွှေစင်ဘေးမှာဝင်ထိုင်ပြီး ရွှေစင် ကို ဖက်ထားလိုက်တယ်။

ထက်ထက်ကတော့ မောင်ဝင်းပေါင်ကြားမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ပြီးပုဆိုးကို ချွတ်ဖို့ကြိုးစားနေလေရဲ့။ မောင်ဝင်းရဲ့အနမ်းတွေကို ခံယူရင်း ရွှေစင်စဉ်းစားနေမိတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ထထွက်သွားရမလား။ မောင်ဝင်းပေါင်ကြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အမယ်လေး . . .နဲတာကြီးမဟုတ်ပါလား ထက်ထက်ကတော့ အဲဒါကြီးကိုပါးစပ်ထဲ ကြိုးစားငုံနေတယ်။ ပြီးတော့ မောင်ဝင်းကောင်းကောင်းမြင်နိုင်အောင် လေးဘက်ထောက်ပြီး သူ့ဖင်လေးကို ကော့ထားပေးလိုက်တာ။ ရွှေစင် ချက်ချင်းပဲ ထက်ထက်လက်ထဲက လီးကြီးကိုဆွဲလုပြီးစုတ်ပေးချင်လိုက်တာ။

မောင်ဝင်းလက်တွေက အငြိမ်မနေပါဘူး။ အခုဆို ရွှေစင့်အပေါ်ပိုင်းတခုလုံးဗလာကျင်းသွားပြီ။ ကိုယ့်မတ်ရဲ့ရှေ့မှာ နို့ကြီးအပြူးသားနဲ့ ရွှေစင်ရယ်လေ.. နို့နှစ်လုံးကို အပြန်အလှန် တလှည့်စီ စို့ပေးလိုက်၊ ရင်သားနှစ်မွှာကြားထဲကို လျက်ပေးလိုက် လုပ်နေရာ ရွှေစင်တယောက်လည်း အရသာထူးကို ခံစားလို့လာနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ” ရွှေစင် … စကဒ် ချွတ်ပြီး ကိုယ့်လီးကို စုတ်ပေးပါလား ” မောင်ဝင်း စကားကို ရွှေစင်မလွန်ဆန်ချင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူပိုင်တဲ့ လီးတချောင်းလို လုပ်ပြီးအပိုင်စီးထားတဲ့ ထက်ထက်ကို ပညာပြချင်တာလဲပါတယ်။

ဟုတ်တယ်လေ.. အခု အချိန်မှာ မောင်ဝင်း လိုး ချင်နေ တာ ရွှေစင်ပဲဖြစ်ရမှာပေါ့။ ထက်ထက်က ခြင်းထဲကကြက်ပဲ။ လိုးနေကျစောက်ပတ်ကြီး။ ရွှေစင် ကမန်းကတန်းထ၊ စကဒ်ကို ချွတ်ပြီးတာနဲ့ ထက်ထက်လို ဖင်ကုန်းလိုက်တာဘဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လဲယုံတယ်လေ။ ရွှေစင့် အိုး ကထက်ထက်အောက်မလျှော့ဘူးဆိုတာ။ လင်ရှိမိန်းမဆိုပေမယ့် ဖင်ကြီးကတကယ့်ကို တောင့်တုန်း။ ဖင်ကြီးကို ထက်ထက်နဲ့အပြိုင် ကော့ထား ထောင်ထားလိုက်ပြီး လီးကြီးကို တယုတယ စုတ်ပေးလိုက်တယ်။

မောင်ဝင်းရဲ့လီးက သူ့ယောက်ျားရဲ့လီးထက် အဆမတန်ပိုကြီးတာမို့ ရွှေစင် ရင်ခုန်သံမြန်လာတယ်။ လီးကြီးရဲ့ သွေးပြန်ကြောတွေက တင်းထွက်ပြီး လီးချောင်းကြီးက တဆတ်ဆတ်ဖြစ်နေလိုက်တာ။ လီးစုပ်နေရင်းနဲ့တောင် စောက်ပတ်ထဲကအရည်တွေက ပေါင်ခြံတလျှောက်စီးကျနေပြီလေ။ မောင်ဝင်းအတွက် ကတော့ တကယ့်ကို နတ်ပြည်ရောက်နေသလိုပဲ။ မြင်ယောင်ကြည့်ပါဦး။ တကယ့်ကို အလန်းလေးနှစ်ယောက် သူ့လီးက လု စုတ်ပေးနေလိုက်တာ။ တယောက်က နို့ကြီးကြီး၊ သူ့မရီးက ဖင်ကြီးကြီးနဲ့။

လေးဘက်ထောက်ပြီး လီးစုတ်ပေးနေကြတာမို့ ဖင်ကြီးတွေကတော့ လန်ထွက်နေတာပါပဲ။ ဒီပုံစံက တကယ့်ကို အားရစရာပါ။ အနေအထားက သူ့အမိန့်ကို ကျိုးနွံတဲ့ပုံပေါက်တဲ့ အပြင် ပြီးရင် စိတ်ကြိုက်အနေအထားပုံစံမျိုးစုံနဲ့ ကမ်းကုန်အောင်တွယ်ပစ်နိူင်တဲ့ အိုးကြီး၂လုံးကို ကောင်းကောင်းတွေ့နေရတာမို့ လီး တင်မဟုတ် မျက်လုံးမှာပါ အရသာရှိတယ်။ သူ့မရီးကိုတော့ ဒီနေ့ သူကောင်းကောင်း သမ ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဟုတ်ပ.. ရွှေစင့် အိုးကြီးက တကယ့်ကိုရှယ်ဘဲ။ သူ့အစ်ကို ကောင်းကောင်းမဖြိုရသေးပုံပဲ။

ဒီနေ့တော့သူစားဖို့ဖြစ်လာပြီပေါ့။ ပြီးတော့ ထက်ထက်ကိုလဲ ကောင်းအောင်လုပ်ပေးရဦးမှာပေါ့… ဒီဆော်လေးက တိမ်းတိမ်းပွေပွေနေတတ်တဲ့ သူ့ကို နားလည်ပေးတဲ့အပြင်အခုဆို သူ့သူငယ်ချင်းမလေးကိုပါ ခေါ်လာပေးတယ်လေ။ မောင်ဝင်းက ရွှေစင် တို့၂ယောက်ကို လီးစုပ်တာ ရပ်ခိုင်းပြီး အိပ်ခန်းထဲသွားဖို့ခေါ်လိုက်တယ်။ ငနဲသားက သူငယ်ချင်းမနှစ်ယောက်ရဲ့ဖင်တင်းတင်းကြီးတွေကို လက်တဖက်ဆီနဲ့ ပွတ်သပ်ရင်းအိပ်ရာထဲခေါ်သွားတယ်။ အိပ်ရာထဲရောက်တာနဲ့ရွှေစင့်ကို ဒူးထောင်ပေါင်ကားခိုင်းပြီးတက်ချတော့တာပါဘဲ။

သူမ ခံနေကျလီးထက်ကြီးနေတဲ့ လီးတချောင်းမို့ရွှေစင် အံကြိတ်ခံနေရတယ်။ သူမရဲ့စောက်ပတ်နံရံလေးတွေ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ထွက်လာတာကို ခံစားမိတယ်။ လီးတဆုံးဝင်သွားပြီဆိုတာနဲ့ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းဆောင့်လိုးတော့တာ။ စောက်ရည်တွေ တရကြမ်းထွက်နေလို့သာတော်တော့တယ်။ ထက်ထက်ကတော့ မောင်ဝင်းဖင်နောက်မှာမှောက်ပြီး မောင်ဝင်းရဲ့ဂွေးဥတွေကို စုပ်နေလေရဲ့။ တခါတလေရွှေစင့်ဖင်ပေါက်ကလေးကိုပါလျက်ပေးတတ်တယ်။ “အ…အင့်အင့် ၊ ကိုရယ် ”

“ရွှေစင် နာသွားလားဟင် ” အသဲခိုက်အောင်ကောင်းနေတဲ့ အချိန်မို့ ရွှေစင်ခေါင်းကို ကမန်းကတန်းခါရမ်းရင်း မောင်ဝင်းရဲ့ခါးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်နဲ့ချိတ်လိုက်တယ်။ စိတ်တိုင်းကျ ဆောင့်လိုးပေတော့ဆိုတဲ့သဘော။ သူကလည်း တရှုးရှုးတရှဲရှဲနဲ့ဆက်တိုက်ဆောင့်နေတာ ဖွတ်ကနဲ ဖတ်ကနဲ အသံတွေဆူညံနေတာပဲ။ “အား.. ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ “ လို့ ပြောရလောက်အောင် ရွှေစင် အရှက်မကုန် သေးပေမဲ့ ရွှေစင် ပြီးသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲဖြစ်ပြီး စောက်ပတ်ထဲကအရည်တွေ ပွက်ကနဲထွက်ကျလာတော့တာပေါ့။

ရွှေစင်ကျေနပ်အောင်ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ပြီး ထက်ထက်ကို အလှည့်ပေးဖို့မောင်ဝင်းစဉ်းစားလိုက်တယ်။ အခုဆိုရင် ရွှေစင်ဟာ သူလိုးဖူးတဲ့မိန်းမဖြစ်သွားပြီး သူ့လီးကိုလဲ စွဲသွားလောက်ပြီလေ။ မောင်ဝင်းဟာ သူ့လီးကို ကြီးအောင်အမြဲလုပ်နေတတ်ပြီး အချိန်ကြာကြာလဲဆွဲလိုးနိုင်သူမို့ သူနဲ့ ပြတ်သွားတဲ့ ရည်းစားဟောင်းတွေ တာင် လမ်းကြုံရင် သူ့ကို ကုန်းသွားကြရတာပါဘဲ။ “ထက် လေးဘက်ထောက်လိုက် ” ဒီစကားကို စောင့်နေသူမို့ ထက်ထက် ချက်ချင်းဘဲ ဖင်ကုန်းပေးလိုက်တယ်။

ကုန်းပေးနေသော ဖင်နှစ်ခြမ်းကို ဖြဲပြီး ပြူထွက်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ ဒစ်ကြီးကို ထိုးလိုက်တော့… “အမလေး … အင့် အင့် ” စောက်ရည်တွေရွှဲနစ်နေတာမို့ တချက်ထဲနှင့် တဆုံးဝင်အောင် ထိုးချပြီးဆောင့်လိုးလိုက်တော့သည်။ ဆောင့်နေရင်းလည်း ဖြူးဖွေးဖွံ့ထွားသော တင်ပါးကြီးများကို တဖြန်းဖြန်းရိုက်လိုက်၊ နို့အုံများကို လှမ်းဆွဲလိုက်နှင့် ကောင်းကောင်းကြီး လိုးနေတော့သည်။ “ရှူး ….. အား ကျွတ် ကျွတ် ” “ဆောင့် ဆောင့် အား ” “အား အား ဟင်း ” မောင်ဝင်း၏ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် ထက်ထက်မှာ ဖင်ဘူးတောင်းထောင်သည့် အနေအထားကိုပင် ရောက်နေပြီ။

ရှှစေငျမှာ တဏှာရမကျအရမျးထနျပွငျးနသေညျ့အပွငျ တခွားမိနျးမတစျယောကျလုပျတာကို မိမိလညျးကနြျမနပေဲလိုကျလုပျခငြျသညျ့စိတျကွောငျ့ အမောမပွသေေးသညျ့ကွားက ထပွီး ထကျထကျနှငျ့ယှဉျကာ ဖငျထောငျပေးလိုကျသညျ။ ရှှစေငျ စိတျတှေ ထ နပွေီဆိုတာ သိတ့ေဲ မာငျဝငျးက ခကြျခငြျးဘဲ လီးကို ရှှစေငျ့စောကျပတျထဲပွောငျးသညျ။ လီးတခြောငျးထဲကို မြှ ခံနရေတဲ့ ကောငျမနှစျကောငျကို မြှမြှတတလိုးပေးဖို့ ဖငျကွီးတှကေို ပူးကပျနအေောငျနရောခပြွီးတယောကျအခကြျ၅၀စီဆောငျ့လိုးပေးလိုကျတယျ။

ဖင်တုံးကြီး၂တုံးပူးကပ်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကောင်မ၂ကောင်က လျှာချင်းတောင်ပလူးနေလေရဲ့။ ထက်ထက်ကတော့ ကိုယ့်စောက်စိကိုယ် ပြန်ကလိနေသေးတယ်။ ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း ဖင်ကြီးတွေ လှိုင်းထ သွားတာကို တွေ့နေရတာမို့မောင်ဝင်းတယောက်သုက်လွှတ်ချင်လာတယ်။ ရွှေစင်အတွက် အမှတ်တရဖြစ်သွားအောင် မျက်နှာပေါ်မှာ ပြီးပေးဖို့… “ဒူးထောက်လိုက်ကြစမ်း ” အမိန့်နာခံတတ်တဲ့ အရုပ်လေးတေလွို ရွှေစင်တို့ ဒူးထောက်လိုက်ကြတယ်။ မောင်ဝင်းက သူ့လီးကို ခပ်ပြင်းပြင်းဂွင်းတိုက်လို့… ခဏနေတော့ သူ့လီးတုတ်တုတ်ကြီးထဲက လရည်တွေပန်းထွက်လာပါတော့တယ်။

ပထမတော့ ထက်ထက်မျက်နှာပေါ်။ ချက်ချင်းဘဲ ရွှေစင့်မျက်နှာပေါ် ရွှေ့လိုက်တာ။ လရည်တွေက အများကြီးမို့ ပါးစပ်ထဲဝင်ရုံမကဘူး မျက်နှာပေါ် ဆံစပ်တွေပါ စင်ကုန်ပါတယ်။ ရွှေစင်အဖို့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြီးခံရတာ အသစ်အဆန်းတခုပါဘဲ။ ပြီးတော့လီးပျော့ပျော့ကြီးနဲ့တောင် ရွှေစင့်ပါးကို ရိုက်လိုက်သေးတယ်။ ရွှေစင်နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ ညနေ။ ဈေးဝယ်ဖို့ထွက်လာတာ အလိုးခံနေရင်းနဲ့ အိမ်ပြန်ဖို့နောက်ကျနေပြီ။ သူမနေတာက ယောက်ခမတွေအိမ်မို့နောက်ကျလို့မဖြစ်။

မျက်နှာသစ်ရင်းကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာက ပေပွနေတာပဲ။ အဆိုးဆုံးမှာ ဆံနွယ်တွေက သုက်ရည်တွေ၊ ချွေးတွေနဲ့ ပူးကပ်နေတာ။ ဘယ်လိုမှ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင်လုပ်လို့မရတော့။ မျက်နှာသစ်ပြီးထွက်အလာ ဧည့်ခန်းထဲ ရောက်တော့ မောင်ဝင်းက ဘောင်းဘီတိုနဲ့ထိုင်နေတာတွေ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှေစင်ရှက်နေသေးသည်။ မျက်နှာဘယ်လို ထားရမလဲ မသိ။ “ရွှေစင်ပြန်တော့မလို့လား ” “အင်း… ဟိုကောင်ကော ” “မောပြီး အိပ်နေပြီ ” ပြောပြောဆိုဆို ရွှေစင့်ကို ဖက်ပြီး အနမ်းမိုးများရွာချလိုက်လေသည်။

“ကိုယ် ရွှေစင့်ကို နောက်တချီလောက် ထပ်လိုးချင်သေးတယ်၊ လိုးရတာ မဝသေးဘူး ” “အာ နောက်ကျနေပြီဟ၊ နင့်အမေကြီးက ပွစိပွစိနဲ့ ” မောင်ဝင်းက ကိုယ်လိုချင်တာရအောင်ယူတတ်သူဖြစ်သည်။ ရွှေစင့်ကို စတွေ့ စကထဲက ထမိန်လှန် ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး ချ ချင်နေတာမို့… “ထမိန်လန်ပြီးကုန်းပေးကွာ ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီးလိုးချင်လို့ ” ရွှေစင်လည်းမတ်တတ်ရပ်လျှက်ပဲ လက်ထောက်ပြီး ဖင်ကုန်းပေးလိုက်တယ်။ အတွင်းခံကို ဒူးခေါင်းလောက် တွန်းချပြီးနောက် သူ့လီးကြီးဝင်လာတာပဲ။

“စောက်ပတ်လေးကို ဖြဲထားပေး ” ရွှေစင်လဲ စကားများမနေတော့ဘဲ ဖင်ကို ကော့ထုတ်၊ လက်ကို နောက်ပြန်ပြီး စောက်ပတ်နှစ်ခြမ်းကို ဖြဲပေးလိုက်တယ်။ “အွန့်… အား၊ ကျွတ် ကျွတ် ” “ရွှေစင်ရယ်၊ ကောင်းလိုက်တာ၊ စီးနေတာပဲ၊ ကိုယ်တော့ ရွှေစင့်စောက်ပတ်ကို အရမ်းခိုက်သွားပြီ ” “အင့် အင့် အား ” စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကို သွင်းပြီး ပြန်ဆွဲနုတ်လိုက်တိုင်း စောက်ဖုတ် အကွဲ ဘေးသားတွေပါ ပါ သွားတယ်။ ရွှေစင်လည်း ဖင်ကြီးကိုတောင် နောက်ပြန်ဆောင့်ပေးနေမိတယ်။မောင်ဝင်းက ရွှေစင့်အကျီ င်္ပေးကနေ နို့တွေကို ဆုပ်ချေနေတာကြောင့် အကျီ င်္တွေလဲ ကြေကုန်ပါပြီ။

သူက အားရပါးရဆောင့်ပြီးလိုးနေရာက အရှိန်လျှော့သွားတာကြောင့် “ကိုယ် မောသွားပြီလားဟင် ” “ဟုတ်တယ် ရွှေစင်ရယ်၊ ဟူး.. ရွှေစင်အပါ်က တက်ဆောင့်ပေးနော် ” ရွှေစင်လည်း မငြင်းတော့ဘဲ ထောင်မတ်နေတဲ့ သူ့လီးပေါ်မှာ ကားယားခွထိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်နှစ်ခြမ်းကိုဖြဲကာ လီးထိပ်ပေါ် တေ့ ထိုင်ချလိုက်တော့ ဖွပ်ကနဲ ဝင်သွားတော့တာပေါ့။ စောက်ပတ်က လိုးသားကျသွားပြီမို့ ချောချောမွေ့မွေ့ပဲ ဝင်သွားတာပေါ့။ ရွှေစင်လည်းအပေါ်ရောက်တာနဲ့ စိတ်ပါလက်ပါ ထိုင်ချလိုက် ပြန်ကြွလိုက်နဲ့။

“အင့် အင့် အား ” “ဆောင့် ရွှေစင် ဆောင့် ၊ အသားကုန်သာဆောင့် ” မောင်ဝင်းက အောက်ကနေပြီး ရွှေစင့်ဖင်တုံးကြီးကို တဖြန်းဖြန်းရိုက်လိုက်၊ အောက်ကနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပြန်ဆောင့်ပေးလိုက်နဲ့ အရသာယူနေပါတယ်။ တခါတလေများ ရွှေစင် ဖင်ဝလေးကို လက်ညှိုးလေးထိုးထည့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကြောင့် ရွှေစင်ခမျာ အသည်းတယားယား။ လောကကြီးကို မေ့လောက်အောင်အချက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက်ဆောင့်ပြီးချိန်မှာ လီးကြီးထဲက လရည်တွေဟာ ရွှေစင်စောက်ခေါင်းထဲ ပန်းဝင်သွားပါတော့တယ်။

ရွှေစင်လဲ လရည်ထွက်တာကို သိသိချင်း စောက်ခေါင်းထဲကို လီးတချောင်းလုံး အဆုံးထိဝင်အောင် အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့်ချထိုင်ပေးလိုက်တာ စောက်ခေါင်းလေးတလျှောက် လီးကြီးပွတ်တိုက်တိုးဝင်သွားတာမို့ အီစိမ့်နေတာပါဘဲ။ “ဗွတ် ဗွတ် ” ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးထားလို့ စောက်ခေါင်းထဲက လေတွေပြန်အံထွက်နေပါပြီ။ “ ရေဆေးမလို့လား ” “ အင်းပေါ့ ” “ မဆေးပါနဲ့ ချစ်ရယ်၊ ကိုယ့် လရည်တေယွူပြီးပြန်နော် ” “ အာ ကိုယ်ကလည်း တမျိုးကြီးပဲ။ မသွားချင်ပါဘူး။ ”

ရွှေစင်ခမျာ ငြင်းလို့မရနိုင်တာကြောင့်ရော၊ မောင်ဝင်းကချွဲနေတာကြောင့်ရော ဒီလိုပဲပြန်ဖို့ စဉ်းစားရတော့သည်။ ခုနင်က အနှိုက်အညစ်ခံထားရလို့ ကြေမွနေတဲ့ အကျီ င်္လေးကို အတတ်နိုင်ဆုံးပြန်ပြန့်အောင်ကြိုးစားရသေးသည်။ စကဒ်ထမိန်ကလဲ တွန့်ခေါက်ပြီး တချို့နေရာမှာ သုက်ရည် အကွက်တွေက ကော်လို ကပ်လို့။ ပြီးပါပြီ…….